Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Szóstego lipca przyjechałam z kolegą do Pampeluny.
Poszliśmy na starówkę.
Kobiety Pampeluny!
Mężczyźni Pampeluny!
- Niech żyje święty Firmin! - Niech żyje!
Gora San Fermin!
Gora!
Kolega wrócił do auta, bo był bardzo zmęczony.
Usiadłam na ławce. Siedział na niej chłopak.
Zagadał do mnie: „Festiwal San Fermín to niezła impra”.
A potem zapytał, czy przyjechałam sama.
Nie stawiała pani oporu ani nie próbowała uciec?
Nie.
Byłam w całkowitym szoku.
Chciałam, żeby było po wszystkim. Zamknęłam oczy, aby się od tego odciąć.
Czy dokładniejszym opisem tego, co się wydarzyło, nie byłoby stwierdzenie,
że cała wasza szóstka uprawiała seks za wzajemną zgodą?
Nie.
Wierzę ci!
Najgorsze nie było to, przez co przeszłam, lecz to, co nastąpiło później.
Nie miałam pojęcia, co mnie czeka.
NIE JESTEŚ SAMA
PAMPELUNA, NAWARRA, HISZPANIA
7 LIPCA 2016 ROKU
FILM ZAWIERA NAGRANIA Z ZEZNAŃ CZYTANE PRZEZ AKTORÓW I AKTORKI.
TO FRAGMENTY OFICJALNYCH OŚWIADCZEŃ, WYWIADY I LISTY ZREDAGOWANE DLA JASNOŚCI.
IMIONA OFIAR ZOSTAŁY ZMIENIONE W CELU OCHRONY ICH ANONIMOWOŚCI.
Tej nocy przydzielono mnie
do patrolowania starego miasta w Pampelunie.
Na pieszo.
Otrzymałam telefon z centrali.
Halo. SOS.
Jesteśmy z dziewczyną, która twierdzi, że zgwałciło ją czterech chłopaków.
Chcieliśmy to zgłosić.
Jesteśmy w drodze. Jedziemy.
KAMERA MONITORINGU GODZINA 3.40
Zaczęłam biec.
Dziewczyna nie mogła przestać płakać.
Zaczęłyśmy rozmawiać.
Łamiącym się głosem powiedziała mi,
że padła ofiarą napaści seksualnej.
Była w szoku.
Wyjaśniła, że zrobiło to czterech mężczyzn.
Zapytałam, co mieli na sobie.
Odparła: „Stroje San Fermín”.
Pomyślałam: „O matko.
To jak szukanie igły w stogu siana”.
SZPITALNY ODDZIAŁ RATUNKOWY
Zabrano mnie do szpitala.
Czekaliśmy, aż lekarz dokona obdukcji.
Była przerażona.
Ściskała mnie mocno za rękę, prosząc, bym nie zostawiała jej samej.
Bym przy niej została.
Potem posadzono mnie na stole i podano mnóstwo tabletek.
Tabletkę „dzień po” i inne leki na choroby weneryczne i wirusa HIV.
Zapytała: „Co ja powiem mamie?”.
„Co ja powiem mamie?”
W międzyczasie udaliśmy się do klatki,
w której rzekomo doszło do przestępstwa.
Weszliśmy do klaustrofobicznego, malutkiego korytarza.
Drzwi były dźwiękoszczelne.
Stłumiłyby jej krzyki.
Nie mieliśmy wątpliwości, że była to napaść na tle seksualnym.
I to dość poważna.
Zadzwoniła do mnie koleżanka i opowiedziała o całym zajściu.
Kurwa, festiwal zaczął się niecałe 24 godziny temu.
A my już mamy przypadek brutalnej napaści.
Zdarzyło się to w mieście,
które było świadome przemocy ze względu na płeć.
PAMPELUNA WOLNA OD NAPAŚCI O PODŁOŻU SEKSISTOWSKIM
MOLESTOWANIE TO NIE FLIRT. NIE PRZEKRACZAJ GRANICY!
ŻADNYCH SEKSISTOWSKICH NAPAŚCI
NIE GWAŁĆCIE!
To straszne…
Pomimo tego, co zrobiliśmy, pomimo całej naszej ciężkiej pracy,
nie udało nam się temu zapobiec.
Te z nas, które doświadczyły poważnych napaści na tle seksualnym,
wiedziały, co nas czeka, a zwłaszcza ją.
Dalej! Idziemy!
Dalej!
Idziemy!
Dowiedziałem się przez SMS-a.
Też mam córkę.
Bawiła się na ulicach Pampeluny w tym samym czasie, co ta dziewczyna.
Jak każdy.
Lokalna policjantka
zasiadła przed kamerami i zaczęła zawzięcie szukać.
Podano nam kilka cech.
Czterech mężczyzn z Sewilli
w wieku od 20 do 25 lat
i wzroście od 1,65 do 1,75 cm.
Tatuaże na brzuchach.
Troje z nich miało brody.
Zauważyła kilka pasujących grup mężczyzn.
To były urywki.
LOKALNA POLICJA W PAMPELUNIE
Mieli krótkie, szatynowe włosy.
Na klatce czterech mężczyzn otoczyło mnie i rzuciło na podłogę.
Zamknęłam oczy i się podporządkowałam.
O godzinie 8.20 funkcjonariusz zgłosił, że zauważył przy barierce
czterech młodych mężczyzn z andaluzyjskim akcentem.
Mogli być z Sewilli.
Wszyscy mieli brody.
Pochodzili z Sewilli.
Jeden z nich przedstawił się jako oficer Gwardii Cywilnej.
Był wyjątkowo spokojny i współpracował.
Zaskoczyło mnie to.
Przyznał, że był piąty członek grupy, ale nie wiedział, gdzie się znajduje.
Nie pasował fakt,
że grupa składała się z pięciu, a nie czterech mężczyzn.
Tylko jeden z nich miał wytatuowane litery na brzuchu.
W międzyczasie zidentyfikowano kolejne dwie grupy młodych mężczyzn.
W tej sytuacji postanowiliśmy ich wypuścić.
I od razu zaczęliśmy szukać ich pojazdu.
Guerrero, oficer Gwardii Cywilnej, powiedział, że przyjechali do Pampeluny
złotym fiatem bravo.
Postanowiliśmy sprawdzić, czy nie ma w nim piątego członka grupy.
Przeczesywaliśmy dzielnice w poszukiwaniu auta.
Wydarzyło się coś strasznego i zebrały się nad nami czarne chmury.
Byliśmy bardzo zdenerwowani.
W końcu go znaleźliśmy.
Najpierw pojawiła się znana nam czwórka, a wkrótce potem piąty członek grupy.
Wtedy zobaczyliśmy tatuaż,
którego nie zauważyliśmy na arenie.
Aresztowaliśmy całą piątkę.
Bo to mógł być jeden z nich lub wszyscy.
Ofiara mogła być nieświadoma, ile osób z nią było.
Wyszłam na drinka, jak na 7 lipca przystało.
PROKURATOR
Zadzwonił do mnie kolega z prokuratury i opowiedział, co się stało.
„Poważnie? Pięciu?”
Żaden z nich nie powiedział:
„Ludzie, co my wyprawiamy?”.
Bardzo mnie to zaskoczyło.
Skonfiskowano im telefony.
Odkryliśmy czaty grupowe z istotnymi dla śledztwa informacjami.
Jeden z czatów grupowych nazywał się „Wataha”.
SIŁA WILKA TKWI W STADZIE, STARY.
MUSIMY ZDOBYĆ CHLOROFORM, LINY, PIGUŁKI GWAŁTU…
JEŚLI WSZYSCY CHCEMY ZGWAŁCIĆ.
DZIEŃ DOBRY.
TRZY I PÓŁ GODZINY PO PRZESTĘPSTWIE
PIĘCIU Z NAS PIEPRZĄCYCH JEDNĄ LASKĘ.
ALE ZAJEBISTY WYPAD.
MAMY FILMIK.
Minęło kilka godzin.
Więc poszłam spotkać się
z tą młodą kobietą, która oczywiście ma imię.
Chciałabym…
Jest osobą.
Zabrałam ją do jednego z naszych mieszkań.
Nie spałam od wielu godzin.
Miałam na sobie ubrania, w których przyjechałam.
Wzięłam prysznic.
Zasugerowałam, byśmy zadzwoniły do jej rodziców.
Zadzwoniła, ale nie była w stanie mówić.
Zamarła, a potem rozpłakała się i zaczęła ich przepraszać.
W końcu sama porozmawiałam z jej matką.
Słyszeli o całym zajściu w telewizji.
Mieli nadzieję, że nie chodzi o ich córkę.
A dowiedzieli się, że to jednak była ona.
Zaczynamy od wiadomości, która zakłóciła San Fermín.
Nie mamy potwierdzenia, ale aresztowano chyba pięć osób.
Za napaść na tle seksualnym.
Areszt pięciu zatrzymanych bez możliwości kaucji…
Kiepski początek festiwalu,
który od dawna walczy z przemocą na tle seksualnym.
Zawsze mamy nadzieję, że nie będziemy musieli wyjść na ulice.
Ale gdy coś się wydarzy,
potrafimy się skrzyknąć i odpowiednio zareagować.
Aktywujemy protokół przeciwko przemocy ze względu na płeć.
DOŁĄCZ DO PROTESTU O 21.00 PRZECIWKO NAPAŚCI SEKSUALNEJ!
DZIŚ WIEC. PRZYJDŹ. #SANFERMIN2016, #PRZEMOCWOBECKOBIET
Żadna napaść na tle seksualnym nie przejdzie bez echa!
To był bardzo gorący dzień.
Doskonale pamiętam,
że po plecach spłynęła mi kropla potu.
Pamiętam, że byłam wściekła.
Te wydarzenia przepełniają nas złością i wściekłością.
Chciałybyśmy przesłać ciepłe uściski
kobiecie, która padła ofiarą napaści.
Mieliśmy już podobne sprawy,
jak zabójstwo Nagore Laffage z 7 lipca 2008 roku.
OSIEM LAT WCZEŚNIEJ
To dwudziestoletnia Nagore Laffage Casasola.
Zginęła z rąk José Diego Yllanesa.
Psychiatry rezydenta ze szpitala, w którym odbywała staż pielęgniarski.
Gdy odmówiła odbycia z nim stosunku, pobił ją na śmierć.
Niech wymierzą sprawiedliwość.
To wszystko.
Siódmy lipca to dla mnie bardzo bolesny dzień.
Byłam w domu, gdy otrzymałam telefon z Pampeluny.
MATKA NAGORE
Powiedziano mi, co się stało.
Doskonale pamiętam, jak wstałam z łóżka
i udałam się na wiec.
Musiałam ich wesprzeć, bo oni też mnie wspierali.
Ludzie byli przy mnie, a ja musiałam…
wspierać córkę.
Gdy przydzielono mi tę sprawę,
od razu pomyślałem o sprawie Nagore.
PRAWNIK MIASTA PAMPELUNA
Też zajmowałem się tą sprawą w imieniu miasta Pampeluny.
Była mi solą w oku, bo nie wymierzono sprawiedliwości.
NIE ZNACZY NIE!
Sprawa Nagore uświadomiła nam, czego doświadczamy.
NIE ZNACZY NIE!
I że musimy to jakoś powstrzymać.
Będziemy walczyć, póki nie zmienimy rzeczywistości.
Żadna napaść nie przejdzie bez echa!
OBROŃCA
Jak się mają?
Właśnie rozmawiałem z moim klientem.
Mają się dobrze.
Prosimy tylko o minimalne uszanowanie zasady domniemania niewinności.
Jest nagranie?
Proszę wybaczyć, ale to część postępowania sądowego.
Złożymy oświadczenie, gdy to zobaczymy.
- Przyznali się do odbycia stosunku? - Nie mogę powiedzieć.
- Mówili, że się zgodziła? - Nie mogę powiedzieć.
Zobaczymy.
Nie pamiętam tamtych dni.
Kiedy jeden się kończył, a drugi zaczynał.
Byłam w stanie całkowitego szoku.
Spotkałem się w ratuszu z jej ojcem.
Był załamany.
Kompletnie zdruzgotany.
Kazał mi obiecać, że miasto doprowadzi sprawę do końca.
Ten człowiek już wiedział,
że w całym tym procesie
nie tylko sprawcy będą sądzeni,
lecz również jego córka.
Zakończył się festiwal San Fermín 2016!
Pierwszy stycznia, drugi lutego Trzeci marca, czwarty kwietnia
Piąty maja, szósty czerwca Siódmy lipca, San Fermín
Łatwo utożsamić się z ofiarą festiwalu San Fermín…
AKTYWISTKA Z MADRYTU
…bo wszystkie chodziłyśmy na festiwale.
Musimy jechać do Pampeluny
W pończochach…
Każda z nas wylądowała kiedyś pijana z kimś w łóżku.
Była studentką.
W naszym wieku.
I najzwyczajniej w świecie imprezowała.
To był kluczowy moment, który skłonił nas wszystkie do reakcji.
Ale nie przypuszczałyśmy, że będzie to miało tak duży zasięg.
MIESIĄC PO PRZESTĘPSTWIE
POLICJA REGIONALNA
FUNKCJONARIUSZ POLICJI REGIONALNEJ W NAWARZE
W telefonie znajduje się około 35 000 plików.
Plik WhatsApp to tylko jeden z nich.
Mógł zawierać około 135 000 wiadomości.
Identyfikujemy zachowanie każdej osoby,
a potem określamy, kto jest kim na nagraniu i co zrobił.
Zagłębiłem się w ich życie.
Jakbym przyjechał z nimi z Sewilli.
Znałem ich wyrazy twarzy.
Wiedziałem wszystko.
W miarę postępowania śledztwa…
DZIENNIKARZ DIARIO DE NOTICIAS DE NAVARRA
…zaczęliśmy dowiadywać się o nich więcej.
Pięciu oskarżonych to czworo przyjaciół z dzieciństwa
plus piąty chłopak, który dołączył do nich na wycieczce.
Jeden był studentem Akademii Gwardii Cywilnej
i wkrótce miał zostać oficerem.
Cabezuelo był zawodowym żołnierzem.
Prenda był już w areszcie za incydenty związane z piłką nożną.
Escudero…
był fryzjerem.
Boza był piątym mężczyzną.
Kolegą Prendy.
Ich grupa była jak rodzina. Łączyła ich zmowa milczenia.
Zachowywali się jak wataha.
SĄD
OŚWIADCZENIA OSKARŻONYCH
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Wszyscy w tym kraju powinni wiedzieć, że oskarżony ma prawo kłamać w sądzie.
Istnieje prawo do niemówienia prawdy.
Świadkowie mają obowiązek mówić prawdę, ale oskarżeni nie.
Rozmawialiśmy o piłce nożnej, gdy powiedziała,
że jestem przystojny i że nigdy nie była z gościem z Sewilli.
Powiedziałem, że nie jest nas dwóch, tylko pięciu.
Odparła, że da radę pięciu.
W swoim oświadczeniu próbowali wszystko usprawiedliwić,
twierdząc, że to ofiara ich zachęcała,
prowokowała i szukała okazji do seksu,
podczas gdy ona nigdy nie mówiła o pięciu osobach.
Powiedzieliśmy, że nie da rady piątce, ale ona upierała się przy swoim.
Zawsze mówiła o czterech.
Więc to ona kontrolowała całą sytuację?
Tak.
Decydowała o wszystkich pozycjach i mówiła, co chce robić.
To ona dyktowała warunki.
Dobrze się bawiła.
Podobało jej się bardziej niż mnie.
To dlaczego to zgłosiła, skoro wyraziła na to zgodę?
Naprawdę nie wiem.
Może przez to, jak odeszliśmy.
Chyba uraziliśmy jej dumę.
Gdybyśmy po wszystkim postawili jej piwo, pewnie nie byłoby sprawy.
Jaki był cel tych nagrań?
Chcieliśmy oglądać nagranie, aby doświadczać w ten sposób…
To jak film porno, w którym widzimy samych siebie.
Nie chciałem tego oglądać.
Ale sędzia kazał mi obejrzeć nagranie i do niego oddzwonić.
Obejrzałem je i zadzwoniłem do sędziego.
Zapytał, co o tym sądzę.
Obaj doszliśmy do tego samego wniosku.
Nie zrobili tego po raz pierwszy.
Podczas sprawdzania ich urządzeń
odkryliśmy coś, co wpłynęło na śledztwo.
Były to dwa filmiki.
Widać na nich kobietę na tylnym siedzeniu auta.
Była zupełnie nieprzytomna.
- To Pozoblanco? - Pozoblanco i wataha.
Dotykają jej, przechwalając się swoim zachowaniem.
Nie widzieliśmy twarzy ofiary.
Szukałem szczegółów, które pomogłyby mi ją zidentyfikować.
To było trudne. Nie spodziewaliśmy się jej znaleźć.
Mieliśmy tylko sukienkę.
Metadane wskazały mi lokalizację.
Ponieważ były dwa nagrania,
mogłem ustalić, że auto się poruszało,
a do tego w jakim kierunku.
Wyglądało na to, że byli na jakiejś imprezie,
zacząłem więc szukać festiwali i jarmarków w okolicy.
Nic nie znalazłem.
Zagłębiłem się w metadane i znalazłem inną datę powstania filmiku.
Oraz jeden festiwal.
TORRECAMPO, KORDOBA 1 MAJA 2016 ROKU
Byłam bardzo buntowniczą 23-latką.
Lubiłam wychodzić.
Poznałyśmy jakichś gości.
Jeden był oficerem Gwardii Cywilnej z Sewilli, który tu stacjonował.
Trochę flirtowaliśmy. Byłam singielką.
Ale na tym się skończyło.
Pamiętam, że był dzień.
Jeden z nich zaoferował mi podwózkę.
Żołnierz.
Przeanalizowałem ponad tysiąc zdjęć z jarmarku w Torrecampo.
Znalazłem namiot, w którym sfotografowano oskarżonych.
I na jednym zdjęciu, wyłącznie na jednym,
dojrzałem dziewczynę w tej samej sukience.
Mogła być ofiarą.
Kliknąłem zdjęcie. Miało mnóstwo „lajków”.
Przeanalizowałem profile osób, które polubiły zdjęcie.
Jeden z nich mógł należeć do niej.
Zaryzykowałem.
Na początku września zadzwonił do mnie policjant.
Zapytał, czy może wysłać mi klatkę pewnego nagrania.
To byłam ja.
Załamała się i powiedziała: „Wiedziałam”.
„Nikt mi nie wierzył”.
Najbardziej bulwersowały mnie te żarty.
Zrobili coś okropnego.
I jeszcze z tego żartowali.
Pamiętała, że obudziła się na tylnym siedzeniu samochodu.
Półnaga.
Jeden z nich zażądał od niej aktu seksualnego.
Odmówiła.
Uderzył mnie.
Wyrzucił z auta i wyzwał od dziwki.
Gdy zdjęłam sukienkę, zauważyłam olbrzymiego siniaka
po wewnętrznej stronie uda.
Pierwsza myśl?
„Odurzyli mnie.
Mógł mnie zgwałcić, a ja o tym nie wiem”.
PRZESŁANE DALEJ
MÓJ BOŻE. CO DAŁEŚ TEJ LASCE? SKOLOPAMINĘ?
FAJNIE.
W tamtym czasie prawo stanowiło,
że jeśli cię czymś odurzono,
a ty straciłaś przytomność i kontrolę nad swoimi działaniami,
nie była to napaść.
Tylko wykorzystanie seksualne.
Bez względu na to, czy doszło do penetracji.
KOLEGA 2 MARTWA CZY CO?
WŁAŚNIE PRZERŻNĄŁ ŚPIĄCĄ KRÓLEWNĘ
Jeśli 40 facetów odurzy i zgwałci kobietę, to nie jest gwałt?
Nie.
Aby była to napaść, trzeba użyć przemocy i zastraszania.
Zostawiłam rajstopy i sukienkę.
Absolutnie wszystko.
Policjant spytał, czy chcę to zgłosić.
„Oczywiście, że tak”.
Złożyliśmy raport.
Nie minęło nawet 20 minut, a szczegóły znalazły się w prasie.
Sprawa przybrała dla obrony kolejny nieoczekiwany obrót.
Czterech z pięciu oskarżonych
rzekomo wykorzystało inną młodą kobietę…
To najwyraźniej banda seksualnych drapieżników.
Myślą, że są bezkarni,
bo już to kiedyś zrobili i nikt tego nie zgłosił!
BANDA PRZESTĘPCZA GWAŁCĄCA KOBIETY.
ILE JUŻ ZGWAŁCILI?
MUSIMY ZAPAMIĘTAĆ TWARZE TYCH SADYSTYCZNYCH GWAŁCICIELI.
Minął cały rok, zanim rozpoczął się proces.
I w tym czasie
Agustín Martínez Becerra,
jeden z obrońców,
wiedział, że musi stoczyć walkę w mediach,
że musi walczyć o opinię publiczną.
Nagranie zostawia pole do interpretacji.
Nie widać na nim ani jednego aktu przemocy, ani niczego,
co mogłoby wskazywać na gwałt…
Wie, że swoją obecnością
może zasiać ziarno wątpliwości, które będzie rosło.
Myśli pan, że ofiara kłamie?
Jestem o tym przekonany, ale nie…
Myśli pan, że ona kłamie.
- Tak. - Ale psychologodzy nie.
Największym stereotypem w historii ludzkości jest chyba to,
że kobiety są kłamczuchami i manipulatorkami…
Mogę tylko powiedzieć, że dziewczyna nie mówi prawdy.
ZGADZAM SIĘ Z MECENASEM… CI LUDZIE SĄ NIEWINNI…
PRAWNIK AGUSTÍN MARTÍNEZ MA RACJĘ. DOSZŁO DO MANIPULACJI.
W tej sytuacji będzie sześć ofiar.
Niezależnie od tego, czy za winnych uznają ich czy ją…
Prawnik watahy osiągnął swój cel:
zamiast skupić się na oskarżonych, skupiamy się na niej.
Agustín Martínez, adwokat Prendy. Dzień dobry.
- Dzień dobry, Agustínie. - Witam.
- Dobry wieczór. - Witam.
Czy to logiczne, by obrońca
otrzymywał tyle czasu antenowego?
Tak?
MADRYT
Gdziekolwiek bym nie poszła, nie mogłam przestać o tym myśleć.
Na imprezach zaczynałam płakać.
Koszmary, nieprzespane noce…
Musiałam brać leki.
Gdy spotkałyśmy się twarzą w twarz…
OŚRODEK WSPARCIA DLA OFIAR PRZESTĘPSTW
…pomyślałam, że to jeszcze dziecko.
Była w całkowitej rozsypce. Nie radziła sobie.
Szukałam w wiadomościach logicznej odpowiedzi na to, co się stało.
Czasem płakałam do szóstej rano,
bo nie mogłam przestać.
TA DZIEWCZYNA KŁAMIE.
OD KIEDY PRZYZWOITA KOBIETA
IDZIE DO CIEMNEGO ZAUŁKA Z PIĘCIOMA NIEZNAJOMYMI?
Po raz pierwszy w telewizji
rozmawiamy z członkiem rodziny jednego z tych mężczyzn.
- Uważa pani, że kuzyn jest niewinny? - Oczywiście.
Niech ludzie wiedzą, że nie obchodzi mnie, co mówią o bracie i jego kolegach.
Wiemy na pewno, że są niewinni.
Robią z siebie niemal męczenników procesu.
SĄ W WIĘZIENIU ZE WZGLĘDU NA PRESJĘ SPOŁECZNĄ.
#PUBLICZNYLINCZ #WSTYDDLANARODU
MOŻE POWINNI PRZYJRZEĆ SIĘ TEJ DZIEWCZYNIE.
Wychodząc z domu, bałam się, że mnie uprowadzą.
Powiedziałam mamie i przyjaciołom,
że jeśli kiedyś zniknę, to dlatego.
Jej rodzice mieli poczucie, że ją tracą.
Jej matka mówiła, że jej nie poznają.
„Nie wiem, czy córka to przetrwa. To może ją złamać na zawsze”.
Kobiety Pampeluny!
Mężczyźni Pampeluny!
Niech żyje święty Firmin!
- Gora San Fermin! - Gora!
Zawsze byłam dobrą studentką.
Teraz nie mogłam się skupić.
Postanowiłam rzucić studia.
Media nie chciały rozmawiać
o przemocy i napaści na tle seksualnym.
Zamiast mówić o tym, dlaczego tak się dzieje,
zrobili z tej sprawy cyrk.
To budynek numer pięć.
Młodzi ludzie skorzystali z okazji i weszli tu za jednym z mieszkańców.
Przeanalizujmy każdy szczególik
charakteru pisma Prendy.
Ten list wskazuje na to,
że Prenda pisząc go, bardzo się denerwował.
- Serio? - Tak.
To kodeks watahy.
Ten medialny spektakl podzielił społeczeństwo.
Albo wierzyłeś jej,
albo im.
Seksizm zabija w tym kraju wielu ludzi!
- Tak, Patricio. - Próba ich linczowania…
Błagam.
To sąd wyda wyrok. Jestem przeciwny…
Sądzisz ją trzy razy!
- Proszę. - Trzy razy!
Tę 18-latkę!
„Czy to był gwałt czy seks za przyzwoleniem?”
Głosujcie.
Co? To jakiś obłęd.
Nie sądzicie, że to strasznie seksistowskie?
…znaczenie tych wiadomości…
…normalni, atrakcyjni faceci…
- Nie ma żadnych dowodów. - Czy są?
…naprawdę…
Faceci z Sewilli są w Pampelunie…
16 MIESIĘCY PO PRZESTĘPSTWIE
Sąd zdecydował, że proces odbędzie się za zamkniętymi drzwiami,
ale mieli też zastosować inne środki ostrożności.
Zasłonili okna papierem.
Okazało się, że to nie wystarczyło.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Porozmawiamy po posiedzeniu sądu, ale nie teraz.
Co robię, gdy przed gmachem sądu wystają dziennikarze? Próbuję ich unikać.
To nie Ameryka, gdzie prokuratorzy rozwodzą się na konferencjach prasowych.
My tak nie robimy.
Wchodziłam tylnymi drzwiami, licząc, że mnie nie dorwą.
Nie chciałam składać oświadczenia.
- Klienci będą utrzymywać, że są niewinni? - Oczywiście.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Media nie zwracały na mnie większej uwagi,
więc mogłem przemykać niezauważony.
OBROŃCY
PRAWNICY OFIARY
- Macie coś do powiedzenia? - Nie teraz.
Miesiąc przed procesem w Stanach rozpoczął się ruch „Me Too”.
Cały świat mówił o tych sprawach.
Ten proces okazał się punktem zwrotnym
w naszym radzeniu sobie z przemocą seksualną w Hiszpanii.
Naszym zadaniem jest eskorta ofiar.
Sprawa była dość skomplikowana ze względu na prześladowanie.
Odbieraliśmy ją i zmienialiśmy auta.
Sprawdzaliśmy, czy nikt nas nie śledzi.
Mówimy tu o młodej osobie,
która nie chciała znaleźć się w tej sytuacji.
Wchodziliśmy tylnymi drzwiami,
by chronić ją przed kamerami.
SALA ROZPRAW 102
Gdy zobaczyłam, że idzie sama,
pomyślałam sobie, że jest nieświadoma tego, co ją czeka.
To było wrogie środowisko.
Siedziała przed trzema sędziami w czerni.
To niełatwe.
Szóstego lipca przyjechałam z kolegą do Pampeluny.
Usiadłam na ławce. Siedział na niej chłopak.
A potem zapytał, czy przyjechałam sama.
Odpowiedziałam, że jestem z kolegą, który śpi w aucie.
A potem śmialiśmy się, rozmawialiśmy o piłce nożnej…
Był tam z kolegami.
Powiedziałam, że idę spać do auta.
A oni, że pójdą ze mną.
Poszliśmy do hotelu.
Słyszałam, jak jeden z nich podał numer i nazwisko.
Facet z hotelu powiedział, że nie zarezerwowali tam pokoju.
KAMERA MONITORINGU GODZINA 3.07
Koleś, z którym cały czas szłam,
zaczął mi kłaść rękę na ramieniu i obejmować w pasie.
Szczerze mówiąc, zaczęłam czuć się nieswojo.
Zaczęli skręcać w lewo,
w stronę budynku mieszkalnego.
Jeden z nich podszedł i mnie pocałował, a ja się nie odsunęłam.
Chciałam go pocałować i tyle.
Gdy go całowałam, jego kolega stwierdził: „Chodźmy”.
Dwóch z nich złapało cię za nadgarstki i zaciągnęło na klatkę?
Tak.
Jeden z nich złapał mnie za biodra i ściągnął legginsy.
Zamknęłam oczy,
a gdy je otwierałam, widziałam tylko tatuaże
i skórę.
Słyszałam wyłącznie dziwny śmiech.
Pamiętam, że jeden z nich powiedział: „Stary, moja kolej”.
Byłam w całkowitym szoku.
Chciałam, żeby to minęło. Zamknęłam oczy, by się od tego odciąć.
Chciałam, by szybko skończyli.
Co tysiące kobiet robi dzień po dniu?
To samo.
Podporządkowuje się.
Aby szybko było po wszystkim. I wiele z nich nikomu o tym nie mówi.
KAMERA MONITORINGU GODZINA 3.27
Wychodzili jeden po drugim.
Ubrałam się.
Wtedy zorientowałam się, że ukradli mi telefon.
Zaczęłam płakać.
I to bardzo.
Postanowiłam usiąść na ławce.
Byłam zdruzgotana.
Wtedy podeszła do mnie jakaś para i powiedziała:
„Spokojnie. Nie płacz. Już dobrze.
Co się stało?”.
Reasumując, czy wyraziła pani zgodę na to, co się wydarzyło?
Nie.
Byliśmy z jej rodziną w pokoju obok sali rozpraw.
Dla jej rodziców i ciotki były to bardzo trudne chwile.
Siedzieli tam godzinami,
nie wiedząc, co się dzieje, i jak ona się czuje.
Nie słyszała pani, jak mówili, że szukają pokoju?
A konkretnie pokoju „do ruchania”?
Nie.
Oczywiście, że szukali pokoju.
Spanie w czwórkę w jednym aucie byłoby niewygodne.
I czy to nie prawda, że wcześniej oddaliście się już aktom seksualnym?
Całowaliście się.
I tylko czekaliście na to, by zakraść się do budynku?
Nie.
Wszyscy mamy wyobrażenia na temat wielu rzeczy.
Na przykład o tym, jak powinna zachowywać się ofiara.
Czego się spodziewamy? Że ofiara się załamie i rozpłacze.
Ale była sympatyczną i otwartą 20-latką.
Jak się zachowywała w sądzie? Jak ona.
Pozwolę sobie na małą dygresję. Zawsze pani tak siedzi?
Słucham? Tak mi najwygodniej.
Choć może w tym momencie to nieodpowiednia pozycja.
Dobrze.
Gdy rozpoczęły się relacje seksualne,
czy czuła pani podniecenie?
Nie pamiętam. Nie. Nie wiem.
Pocałowałam kolesia, ale mnie to nie podnieciło.
Ale była pani wystarczająco wilgotna, by uprawiać seks bez…
Ofiary się kwestionuje.
„A dlaczego poszła?” „Czemu go pocałowała?”
Wiem, że Nagore poszła z nim do domu.
Niektórzy pytali mnie, dlaczego weszła do środka.
Bo chciała.
Nie zasługiwała przez to na śmierć.
Nie stawiała pani oporu ani nie próbowała uciec?
Nie.
Zawsze zastanawiałam się, czemu Nagore mu na to nie pozwoliła.
Nadal by żyła.
OSIEM LAT WCZEŚNIEJ NA TEJ SAMEJ SALI ROZPRAW
Dzień dobry.
Pani Asun Casasola Pardo?
- Matka Nagore. - Tak.
W sprawie Nagore
sędzia zapytał przysięgłych,
czy chcieliby mi zadać jakieś pytania.
Panie i panowie, czy mają państwo jakieś pytania?
Zapytali, czy Nagore była flirciarą.
O to zapytała mnie ława przysięgłych.
Kogo sądzono na tej sali?
Jak im pani zasygnalizowała,
że znajdowała się w szoku?
I że stosunki seksualne odbywały się bez pani zgody?
Nic nie mówiłam.
Nic nie robiłam.
Podporządkowałam się i zamknęłam oczy.
Ale najwyraźniej nie odczuwała pani bólu podczas całego incydentu.
Nalegam. Nie złożę żadnych oświadczeń.
Ale jest pan zadowolony z przebiegu przesłuchania?
Proszę na mnie spojrzeć.
- Była zgoda. - Tak.
Nie! Jeśli wyraźnie nie powiedziała „tak”, nie było żadnej zgody.
Nawet gdyby się zgodziła, miała prawo zmienić zdanie.
Nie jestem pewien. Musielibyśmy wiedzieć o niej więcej.
Raport prywatnego detektywa dyskredytuje młodą kobietę
i podgrzewa atmosferę.
Wszystko po to, by udowodnić, że rzekomy gwałt jej nie dotknął.
Detektywi poszli za nią na basen w okolicy.
Sfotografowali ją w restauracji na kolacji z rodziną.
Fotografowali ją nie tylko w domu, ale na uniwersytecie i w życiu codziennym.
Przeanalizowali też jej media społecznościowe.
Tylko jedno zdjęcie,
które niedawno zrobiono i opublikowano na jej Instagramie.
NIE PRZYNUDZAJ, MAJTKI ZRZUCAJ!
Na koszulce widnieje cytat z programu telewizyjnego Super Shore.
Nosiłyśmy ją tego lata z koleżankami.
Jak to możliwe, że zdjęcie wrzucone na Instagram
służy do oceny, czy osoba padła ofiarą napaści seksualnej?
Nie chciałam, by ktokolwiek mnie z tym łączył.
Bo nie mówiłam innym, że to ja.
Nie zamierzałam wrzucać fotki, na której płaczę,
by inni nie pytali, co mi się stało.
Chciałam zachowywać się normalnie, co oznaczało wrzucanie zdjęć z imprez.
Miałam wrażenie, że to debata między pokoleniami.
60-latkowie oceniali, co robią 20-latki.
Ten sam sędzia, który przyjął raport prywatnego detektywa
o życiu ofiary po incydencie,
nie przyjął wiadomości, które wysyłali do siebie oskarżeni
na kilka dni przed incydentem.
Byłoby super, gdyby nasza piątka
przeleciała razem grubaskę na San Fermín.
To byłby odjazd.
Lepsze to niż pieprzenie seksownej laski w pojedynkę.
Przyznali się wyłącznie
do wiadomości na WhatsAppie wysłanych w noc przestępstwa.
…żeby później nie mogli powiedzieć, że naruszono ich podstawowe prawa,
co mogłoby prowadzić do unieważnienia.
Sąd przyjmuje dowody, które uznaje za stosowne…
WIERZĘ CI, SIOSTRO
WIERZĘ CI!
SIOSTRO, WIERZĘ CI
Postanowiliśmy zorganizować wiec,
by ją wesprzeć,
bo nie wyobrażaliśmy sobie, jak się musi czuć.
Nie akceptowaliśmy tej sytuacji.
We wniosku o pilne pozwolenie na wiec, który był na moje nazwisko,
podaliśmy dwa tysiące uczestników.
SIOSTRO, WIERZĘ CI
Byłam akurat w metrze, gdy zobaczyłam mnóstwo młodych ludzi
niosących plakaty.
Nie znaczy nie! Wszystko inne to gwałt!
Wierzę ci!
Policjant powiedział mi,
że jest już 20 000 demonstrantów i ciągle ich przybywa.
Wierzę ci!
TO MY JESTEŚMY WATAHĄ SPRAWIEDLIWOŚĆ DLA KOBIET!
Nie znaczy nie! Wszystko inne to gwałt!
SIOSTRO, WIERZĘ CI
Powiedziałam do koleżanki:
„Nie wierzę, że ja to zorganizowałam.
Ale narobiłam szumu”.
Nie patrz na nas, tylko dołącz do nas!
Ulica była za mała. Nie mogliśmy tam zostać.
Podeszły do nas starsze kobiety i powiedziały,
że w latach 70. robiły tak zwane „skoki feministyczne”.
Gdy ich grupa była zbyt liczna,
posuwały się naprzód bez pozwolenia.
Ta sprawa była kolejną kroplą
w dużo większym oceanie.
TO NIE JEST ODOSOBNIONA SPRAWA #WIERZĘCI
Demonstracja rozpoczęła się krótko po godzinie 19.30.
Protestowano przeciwko ostatnim wyrokom za przestępstwa seksualne.
Sąd ich uniewinnił, bo siedziała między napastnikami
i „przyzwoliła, by wykorzystali ją seksualnie”.
Sąd uznał, że nie stawiała oporu.
Słynny wyrok za przestępstwo seksualne
oparto na argumencie, że ofiara miała na sobie miniówkę,
co sprowokowało oskarżonego.
Od listopada w tych domach nic już nie jest takie samo.
Trzy nastolatki brutalnie zamordowano, a wcześniej torturowano i gwałcono.
57 ZAMORDOWANYCH KOBIET
SPRAWIEDLIWOŚĆ! SIOSTRO, WIERZĘ CI
Młoda kobieta, 19-letnia Rocío Wanninkhof,
zaginęła w drodze do domu w Cala de Mijas.
Znalezione wczoraj ciało należy do Sonii Carabantes.
Jej ciało było częściowo obnażone.
Sandrę zgwałcono, przejechano i spalono żywcem.
Policja prowadzi śledztwo w sprawie zniknięcia 17-latki.
Nazywa się Marta del Castillo.
W La Coruñi trwają poszukiwania 18-letniej Diany z Madrytu.
Wyszła z koleżankami i nie wróciła do domu.
Póki nie zginiesz, nikt nic nie zrobi.
Nikt. Ani dziennikarze, ani sędziowie, ani policja.
Wierzę ci!
W DRODZE DO DOMU CHCĘ BYĆ WOLNA, A NIE DZIELNA
Dość tego.
To się musi skończyć. Jeśli nie przestaniecie, my to przerwiemy.
Tu stoimy! Nie gwałcimy!
Wszyscy z nas wiedzieli, dlaczego tam są i dlaczego to ważne.
To była wiadomość dla niej i dla kobiet na całym świecie.
To mogła być każda z nas.
Nagrania trwają 96 sekund.
Mogliśmy udowodnić tylko to, co stało się w tej minucie i 36 sekundach.
Wydarzyło się tam dużo więcej, niż kiedykolwiek się dowiemy.
Co jest na filmach z San Fermín?
Filmy pokazują
pięciu mężczyzn traktujących kobietę jak przedmiot.
Ofiarę osaczono.
Przykucnęła przestraszona. Miała zamknięte oczy.
Nie pisnęła ani słowa.
Nic. Ani jednego.
Podczas gdy mężczyźni komunikowali się ze sobą.
Zwracali się do ofiary z poleceniami.
Mówili o „zmianach” i o tym, czyja kolej.
Widać było, jak bardzo nią pogardzali.
Śmiali się.
Widziałam kobietę w stanie absolutnej uległości.
Była kontrolowana, łapana, krępowana.
W pewnym momencie ofiara jęknęła.
Wtedy jeden z nich
powiedział: „Stary, to nie jest fajne”.
Pewnie stało się coś,
na co jeden z nich się nie zgadzał,
więc przestali nagrywać.
Filmy naprawdę mnie zszokowały.
W tym miejscu. Tak, świetnie.
Nigdy nie rozmawiałem…
OBROŃCA
Nigdy wcześniej nie rozmawialiśmy z mediami.
Ale po raz pierwszy to ważne, by powiedzieć wam,
że dzisiaj w stu procentach udowodniono,
a nasz raport wyjaśni dlaczego,
że seks odbył się za przyzwoleniem.
Tak twierdzi naszych dwóch ekspertów po obejrzeniu nagrań.
Każdy, kto postrzega to jako stosunek za przyzwoleniem
między sześcioma dorosłymi osobami…
Każdy, kto tak twierdzi, ma problem.
To nie była impreza.
Jedna osoba cierpiała,
podczas gdy reszta…
ją gwałciła.
Pamięta pan, jak mówił, że to ona dyktowała warunki?
Tak.
Nadal tak pan uważa czy zmienił pan zdanie?
Z tym dyktowaniem warunków…
Może nie wyraziłem się jasno.
Wchodziła w interakcje z nami, a my z nią.
- Rozmawialiście? - Niewiele.
- A ona? - Niewiele.
Nie powiedziała „nie” lub „przestańcie”.
Przeszli od: „Wydawała rozkazy i nas instruowała”
do: „Nie powiedziała »nie«, więc wzięliśmy to za »tak«”.
Wychodziliśmy jeden po drugim. Zaraz po tym, jak doszliśmy.
- Czemu zabraliście jej komórkę? - To był błąd. Zachłanność.
Jeśli wszyscy świetnie się bawili,
to czemu zostawili ją tam leżącą i półnagą, i zabrali telefon?
To nie ma sensu.
Zawsze odnosiłam wrażenie,
że nie rozumieją
powagi swojego czynu.
- Panowie… - Światło jest włączone.
GODZINA PO PRZESTĘPSTWIE
- Idziemy spać. - Idziemy spać.
- Jak bezdomni. - Na klatce.
Pewnie mieli stereotypowe wyobrażenie na temat gwałciciela
i nie postrzegali się w ten sposób.
Jak sami stwierdzili,
jako grupa czuli się, jakby grali w filmie porno.
Na stronach porno było tysiące wyszukiwań filmu watahy.
11-letni czy 12-letni chłopcy mają dostęp do pornografii,
której w tym wieku nie są w stanie przetworzyć…
Przez pornografię
chłopcy i dziewczęta dowiadują się, co znaczy być mężczyzną czy kobietą.
…kobiety stają się przedmiotami, a mężczyźni myślą…
Mężczyźni uczą się nieustępliwości: „nie” lub milczenie nic nie znaczą.
Problem w tym, że ani w szkole, ani w domu nie ma edukacji seksualnej.
Być może porno jest odbiciem ukrytych wartości w naszym społeczeństwie.
Przedstawiano ich jako potwory, jako ludzi, których w ogóle nie znamy.
Nikt nie chce, by napastnikiem okazał się ich brat, tata czy kuzyn.
Ani by napastnikiem był jeden z nich.
Ale tak jest.
Ostatnie dwa dni procesu członków watahy.
Prokuratorka była przekonująca. Odparła wszystkie argumenty obrony.
Według jednego z prawników to ratownicy
nakłonili dziewczynę do zgłoszenia gwałtu tej nocy.
Inny stwierdził, że ofiara to zgłosiła, bo ją sfilmowali.
Becerra powiedział, że oskarżeni mogą być imbecylami,
prostakami i smarkaczami, ale że są również dobrymi synami.
To dobrzy synowie. Ich relacje…
- Mogę? - Poczekaj.
Mają świetne relacje z rodzinami.
Choć mogą wykazywać pewne zachowania i postawy,
które pozostawiają wiele do życzenia.
Nie jesteśmy tu, by oceniać ich moralność.
Nie oceniamy, czy są dobrzy, czy źli.
Tych pięciu mężczyzn może prowadzić zupełnie normalne życie.
Mogą być dobrymi przyjaciółmi czy dobrymi dziećmi,
a jednocześnie przestępcami.
Proszę. To ostatni dzień!
Skomentuje pan mowy końcowe?
Wygłoszono mowy końcowe.
Liczymy na sprawiedliwy wyrok w niedługim czasie.
To wszystko.
Po zakończeniu procesu musiałam przejść przez wielki park.
Znalazłam się w sytuacji,
w której czułam to samo, co omawiano podczas procesu.
„Czym jest strach i zastraszenie?”
Myślałam o moich przyjaciółkach.
I o całej tej przemocy seksualnej, której stale doświadczamy.
Jestem znacznie starsza od ofiary.
W moim pokoleniu uczono nas ostrożności. „Nie chodź tamtędy”. „Nie chodź sama”.
Jakby to była twoja wina,
jeśli nie podjęłaś wystarczających środków ostrożności,
podczas gdy faktem jest to, że nikt nie powinien cię napastować.
Nie chcę być odważna.
Nie chcę czuć się jak bohaterka,
bo po wyprowadzeniu psa w nocy bezpiecznie wróciłam do domu.
Nie chcę musieć ciągle wypisywać na WhatsAppie:
„Dotarłam do domu” i sprawdzać, czy koleżanki też.
Proces rzucił światło na różne sposoby mówienia o tych sprawach.
Chciałyśmy jednocześnie wyegzekwować prawo do życia,
w którym nie boimy się wychodzić i wracać,
w którym nie boimy się upić
czy zabrać do domu, kogo chcemy.
To bolesne, bo synowi mówię: „Baw się dobrze. Nie wdawaj się w bójki”.
A gdy córka wychodzi, mówię jej: „Baw się dobrze. Uważaj, gdzie chodzisz”.
To niesprawiedliwe.
Gdy proces dobiegł końca,
rodzina czuła, że wykonała swoją powinność.
„Zaszliśmy tak daleko. Najtrudniejsze już za nami.
Teraz pozostaje nam czekać”.
MADRYT
Kazali mi żyć dalej.
Płakać, gdy miałam ochotę płakać.
Krzyczeć, gdy miałam ochotę krzyczeć.
Miałam spróbować żyć normalnie.
I próbowałam.
Gdy zakończył się jej proces…
Musieliśmy poczekać i zobaczyć, czy sąd jej uwierzył.
Byłam przerażona i pomyślałam: „Matko”.
W wiadomościach zawsze zaczynano od tej sprawy,
a ja miałam być następna.
PAMPELUNA
SALA REDAKCYJNA
Za kilka godzin usłyszymy wyrok jednego z najbardziej…
Wykorzystanie czy napaść?
Aby uznano to za napaść, czyli po prostu gwałt,
należy udowodnić przemoc lub zastraszenie.
Inaczej to tylko „wykorzystanie”.
OSIEM LAT WCZEŚNIEJ
Mam nadzieję, że dziś w sądzie sprawiedliwości stanie się zadość,
byśmy mogli odzyskać spokój.
Chcę usłyszeć słowo „morderstwo”.
Chciałam, by uznano to za morderstwo.
Zabił ją po dwóch godzinach bicia. Nie oddał się w ręce policji.
Próbował poćwiartować jej ciało i się go pozbyć.
Yllanes został uznany za winnego nieumyślnego spowodowania śmierci
młodej kobiety Nagore Laffage.
Według przysięgłych dowiedziono, że opacznie zrozumiała jego intencje.
Gdy zagroziła, że na niego doniesie, stracił panowanie.
To, co słyszeliśmy w sądzie…
Niewiarygodne.
Wierzyli tylko jemu.
WIERZĘ CI
Osiem lat temu
sądy okazały się niesprawiedliwe wobec Nagore.
Liczyłam, że tym razem będą sprawiedliwsze.
Byłam przekonana, że usłyszymy słowo „gwałt”.
Podczas gdy obrona wnosiła o uniewinnienie,
prokuratura żądała od 22 do 25 lat pozbawienia wolności.
Było trzech sędziów.
I tylko jeden z nich,
przewodniczący, miał przeczytać wyrok.
- Mamy go? - Mamy sygnał z sali rozpraw.
Sędzia przewodniczący zajął miejsce.
Obecne posiedzenie zostało wyznaczone
do przeczytania postanowienia i wyroku sądowego.
Przejdę teraz do odczytania postanowienia.
Musimy skazać i skazujemy José Ángela Prendę Martíneza
za przestępstwo ciągłego wykorzystywania seksualnego.
Spełniły się moje najgorsze obawy.
Skazujemy Antonia Manuela Guerrerę Escudero
za wykorzystanie seksualne.
Wykorzystanie, a nie gwałt. Co za hańba. Boże.
Skazany na dziewięć lat więzienia.
- Dziewięć lat? - Ile? Dziewięć lat?
Musimy uniewinnić i uniewinniamy oskarżonych
z następujących zarzutów.
Przestępstwo napaści na tle seksualnym.
Nie mogłam w to uwierzyć.
To był dla mnie ciężki cios…
Jeden z najcięższych, jakich doświadczyłam od śmierci Nagore.
Publiczne odczytanie wyroku dobiegło końca.
To nie wykorzystanie! To gwałt!
Są państwo zadowoleni?
To nie wykorzystanie! To gwałt!
Tym, co naprawdę zaszkodziło ofierze,
nie była klasyfikacja prawna,
tylko głos sprzeciwu i jego znaczenie.
To sędzia Ricardo González z nawarskiego sądu.
To on wyraził głos sprzeciwu,
żądając uniewinnienia pięciu młodzieńców.
To, co według Gonzáleza miało miejsce, to:
„Seks wśród nieznajomych w atmosferze zabawy i radości”.
Według niego wyraz twarzy i odgłosy ofiary sugerowały, że jest podniecona.
Był jedynym, który zwrócił się do ofiary,
wmawiając jej, że nie odczuwała żadnego bólu.
Dzień dobry…
MADRYT
…Nawarry wydał wyrok…
Gdy usłyszeli wyrok, byli akurat w kuchni w domu.
ADWOKAT OFIARY
Dziewczyna się załamała.
Jej ojciec też.
Matka stwierdziła, że tego nie zostawią.
„Nie możemy przestać”.
To nie wykorzystanie! To gwałt!
To nie wykorzystanie!
SARAGOSSA
To nie wykorzystanie! To gwałt!
To nie wykorzystanie!
PAMPELUNA
To nie wykorzystanie! To gwałt!
Wierzę ci!
SEWILLA
Wierzę ci!
Siostro, wierzę ci!
Wierzę ci!
Nie jesteś sama! Jesteśmy twoją watahą!
Nie jesteś sama!
Jesteśmy twoją watahą!
Będziemy walczyć do upadłego!
SEGOWIA
WALENCJA
MURCJA
MADRYT
Ludzie nadal są oburzeni…
Od czasu wyroku codziennie odbywają się wiece…
W ostatnich tygodniach odbyły się masowe protesty…
ŚWIATOWE TRENDY 2 #WATAHA
3 #WIERZĘCI 4 #NIEZNACZYNIE
Jej matka poszła ze mną na protest.
I bardzo płakała, wiedząc tak ogromne wsparcie dla córki.
Pijana czy sama, chcę bezpiecznie wrócić do domu!
Czuła się bardzo umocniona,
słysząc tyle osób powtarzających:
„Wierzymy ci”.
Nie jesteś sama! Jesteśmy twoją watahą!
Kiedy widzisz tyle kobiet, a nawet mężczyzn, którzy ci wierzą…
To bardzo ważne dla ofiary, aby jej uwierzono.
Czułam, jakby to wszystko było dla mnie.
Siostro, wierzę ci!
Wierzę ci.
Siostro, wierzę ci.
Wierzę ci.
WIERZĘ CI.
SIOSTRO, WIERZĘ CI
WIERZĘ CI
ZASTRASZONA?
WINNA!
Nagle zdałam sobie sprawę…
PISARKA I DZIENNIKARKA
…że kobiety muszą opowiedzieć własne historie.
Nie wystarczyło wyjść w proteście na ulice.
Pomyślałam: „To jest to!
To właściwy moment!”.
Wrzuciłam hashtag #powiedzswojąhistorię.
DAJEMY KOBIETOM GŁOS
Kobiety, musimy opowiadać o napaściach i gwałtach.
Ukradziono nam tę historię.
Opowiadajcie, by inne kobiety mogły rozpoznać napaść.
Poszłam wieczorem pobiegać.
Nagle zza śmietnika wyskoczył masturbujący się mężczyzna.
Opowiedz to.
Facet krzyknął: „Gdybyście były starsze, tobym was zgwałcił!”.
Ludzie go słyszeli. Nikt się nie przejął.
Tylko my kobiety wiemy, jak to jest samotnie iść ulicą,
słyszeć za sobą kroki i czuć, jak serce podchodzi nam do gardła.
Opowiedz to.
W całej Hiszpanii ludzie wyszli na ulice,
by odrzucić według nich zbyt łagodny wyrok.
Zaraz potem na ulicach całej Hiszpanii wybuchły protesty.
Protesty, okrzyki i oburzenie.
Wszystkie partie polityczne skrytykowały wyrok.
W weekend planowane są kolejne protesty.
Ludzie w całej Hiszpanii są oburzeni wynikiem sprawy,
która stała się hiszpańskim ruchem „Me Too”.
KOPENHAGA
DUBLIN
Jesteśmy z nią!
LONDYN
RZYM
LIZBONA
Nie martw się, siostro, jesteśmy twoją watahą!
BERLIN
PARYŻ
SYDNEY
Chciano wyrazić wiele rzeczy,
o których kobiety milczą od tysiącleci.
Hashtag #powiedzswojąhistorię przekroczył 230 000 tweetów.
Miałam trzymiesięczny kontrakt.
Kierownik groził zwolnieniem, jeśli się z nim nie prześpię.
I mnie zwolnił.
Przez te trzy miesiące ciągle mi groził i mnie nękał.
Opowiedz to.
Kiedy miałam 11 lat, wykorzystał mnie nauczyciel.
Nie miałam odwagi opowiedzieć tej historii 16 lat temu.
Opowiedz to.
#POWIEDZSWOJĄHISTORIĘ
Połączone głosy milionów kobiet stały się żywą istotą.
Nabrały życia.
Kolega z pracy położył moją rękę na swoim penisie.
Krzyknęłam: „Co z tobą?”.
Zamienił to w żart.
Boimy się i wstydzimy o tym mówić.
Opowiedz to.
Miałam 13 lat.
Mężczyzna rzucił mnie na klatce o ścianę.
Polizał mnie i dotknął.
Cała drżałam.
Zapomniałam o tym. Aż do dziś.
Opowiedz to.
Ciężko o tym mówić.
Zanim opowiemy historię innym, musimy opowiedzieć ją sobie.
A opowiadając ją sobie, rozsypujemy się.
Zamieram ze strachu, gdy w nocy spada mi kołdra.
Tak się działo, gdy byłam mała.
Mężczyzna, który miał mnie kochać, zrzucał ją na podłogę.
Tak to się zaczynało. Powiedz swoją historię.
Miałam 15 lat. Jeden chłopak zaprosił mnie na imprezę.
Zmusił do picia alkoholu.
Wykorzystał sytuację i mnie zgwałcił.
Czasem na niego wpadam, a on się uśmiecha.
Opowiedz to.
Krzyczałam: „Nie, proszę”, gdy mnie wykorzystywano.
Później przyszłam do siebie.
Byłam sama na ulicy, płakałam i odczuwałam ból.
Ludzie mówili, żebym nie przesadzała.
Do dziś milczałam. Ale dość tego. Powiedz swoją historię.
Trzy razy pisałam i usuwałam historię.
Wciąż nie wiem, jak to opisać. Pewnego dnia będę wiedziała.
23 MIESIĄCE PO PRZESTĘPSTWIE
WIĘZIENIE PAMPELUNA I
Wypuszczono ich o godzinie 18.00.
Cała piątka członków watahy została wypuszczona za kaucją.
Pięciu skazanych wypuszczono do czasu ostatecznego wyroku.
Ostrożnie!
- Dupki! Obyście się rozbili! - Tchórze!
- Gwałciciele! - Sukinsyny! Bydlaki!
WIĘZIENIE WOJSKOWE W MADRYCIE
- Tam! - To on! Oficer Gwardii Cywilnej!
- Ostrożnie. - Proszę.
Możemy porozmawiać?
Z drogi.
Pięciu mężczyzn wróci do Sewilli.
W poniedziałek będą musieli stawić się w pobliskim sądzie.
Trzy razy w tygodniu będą musieli się tam meldować.
SEWILLA
SĄD
Utrzymujesz, że jesteś niewinny?
Jesteś bezwstydny!
Łajdak!
Antonio Manuelu, czemu zabrałeś jej komórkę?
Czemu wyjąłeś jej kartę SIM?
- Co sądzisz o protestach? - Chciałbyś przeprosić?
- Przepraszam. - Jakie to uczucie być wolnym?
- Sukinsyn! - Miałeś jakieś problemy?
Bydlak!
- Twierdzisz, że jesteś niewinny? - Oczywiście.
Po kontrowersyjnym wyroku Ministerstwo Sprawiedliwości postanowiło
przeanalizować i zmienić klasyfikację przestępstw seksualnych.
Komisja, która zrewiduje klasyfikację przestępstw seksualnych,
składa się wyłącznie z mężczyzn.
Średni wiek tych 20 mężczyzn przekracza 67 lat.
To trudny sposób na rozwiązanie problemu, który dotyka przede wszystkim kobiety.
Gdy sąd wydał wyrok, zrozumieliśmy, że mamy problem.
Dostęp do pierwszego wyroku można było uzyskać
za pomocą kodu weryfikacyjnego. Zawierał on dane osobowe ofiary.
XXX XXX TO NAZWISKO SUKI, KTÓRA DONIOSŁA NA WATAHĘ.
WŁAŚNIE WRZUCIŁEM ZDJĘCIA TEJ LASKI DO XXXXX
Część społeczeństwa
była rozczarowana wyrokiem.
Ekstremiści, sceptycy…
Zwolennicy teorii „domowe porno, seks w atmosferze zabawy”.
MEDIA WYMYŚLIŁY HISTORIĘ SAN FERMÍN. OPOWIEŚĆ O POZOBLANCO TO TEŻ BUJDA.
To, co wydarzyło się w ostatnich latach, było związane ze znacznym postępem
w obrębie praw dla osób LGBTQIA i dyskursu feministycznego.
A to, co nastąpiło, to reakcja konserwatystów.
WIADOMOŚĆ DO FEMINAZISTEK. CZEMU TAK NIENAWIDZICIE MĘŻCZYZN?
URAŻONE SUKI. #POWIEDZSWOJĄHISTORIĘ
#NIEWIERZĘCI
Wiemy, że nam nie wierzycie.
Spokojnie, ludzie.
Doskonale wiemy, że nam nie wierzycie. W tym właśnie problem.
NIECH RODZINY I DZIEWCZYNY TYCH GOŚCI
SKRZYKNĄ SIĘ I TAK JEJ WPIERNICZĄ, ŻE WYLĄDUJE NA WÓZKU.
MADRYT
Nie mogłam w to uwierzyć.
Nie rozumiałam „dlaczego” ani „po co”.
Świadomość, że mogą się u mnie pojawić…
Bardzo mnie to niepokoiło.
Wtedy nie mogła już wytrzymać presji.
Wyjechała z Hiszpanii.
Przypomnę, że czterech członków tej grupy
również czekało na proces za rzekome wykorzystanie kobiety z Pozoblanco.
Wszędzie ich widziałam.
Myślałam, że wariuję.
Zgodziłam się na wywiad, by pokazać jej, że ją wspieram.
Wysłali mi link,
na którym dwóch z nich dotykało moich piersi.
Ten cholerny dziennikarz miał czelność powiedzieć mi,
że opublikował go dla zwiększenia świadomości.
Świadomości na temat czego?
Wiedziałam, że to ja. A teraz wszyscy o tym wiedzieli.
To tylko pogorszyło sprawę.
Miałam stany lękowe.
Stosunki seksualne nie wchodziły w grę.
Nic nie czułam. Ledwo pamiętałam, że jestem kobietą.
Czasami się sobą brzydziłam.
Bardzo schudłam.
Przechodziłam ciężkie chwile.
Doszłam do punktu, w którym myślałam, że już nigdy nie dojdę do siebie.
Nie miałam siły.
Próbowałam ze sobą skończyć.
Zadzwonił burmistrz. To jedyny raz, gdy rozmawialiśmy.
Zapytał, czy się odwołujemy. Odpowiedziałem: „Oczywiście, że tak”.
Najpierw musieliśmy odwołać się do Sądu Okręgowego w Nawarze.
Ale podtrzymał on wyrok o wykorzystywaniu seksualnym.
Sąd Okręgowy w Nawarze podtrzymał wyrok niższej instancji,
co wywołało reakcje w sferze prawnej i politycznej.
Protestujący znów wychodzą na ulice.
Gdy wróciła kilka miesięcy później,
była dojrzalsza i silniejsza.
WIERZĘ CI
Nikt nie powinien żałować picia, rozmawiania na imprezie,
samotnego powrotu do domu czy noszenia miniówki.
Musimy być zmianą, którą chcemy widzieć w społeczeństwie.
Zdecydowała, że musimy walczyć dalej.
Podjęła decyzję.
To ona miała siłę, by powiedzieć: „To nie koniec”.
Musieliśmy przekazać sprawę do Sądu Najwyższego.
Po niemal trzech latach sprawa watahy
może zakończyć się w Sądzie Najwyższym.
To nie odosobniony przypadek!
Sędziowie ustalą, czy doszło do zastraszenia,
aby uznać przestępstwo za napaść na tle seksualnym.
Sąd Najwyższy to miejsce, do którego dostęp ma niewiele osób.
Sala rozpraw jest onieśmielająca.
Sąd Najwyższy był naszą ostatnią szansą.
PROKURATOR SĄDU NAJWYŻSZEGO
Prokurator może przedstawić teraz swój wniosek.
Nie ma żadnych dowodów na to, że ofiara wyraziła zgodę
na powyższe relacje.
Nie ma żadnych dowodów na to, że napastnicy poprosili ofiarę o zgodę.
Dowody wskazują na to, że ofiara czuła się nieswojo i była przytłoczona,
co wywołało u niej szok i uległość.
Nie zgodę, lecz uległość i bierność.
Pięciu oskarżonych to postawni mężczyźni.
Nie możemy wymagać, by ofiara dokonywała heroicznych czynów.
Pozwolę sobie zacytować niektóre ze słów użyte przez sąd rejonowy
w stosunku do ofiary.
„Potraktowana jak przedmiot”.
„Wystraszona i obezwładniona”.
„Jej okrzyki odzwierciedlały ból”.
„Oskarżeni czerpali przyjemność z seksualnej hulanki
po tym, jak wciągnęli powódkę w zasadzkę”.
Biorąc pod uwagę wszystkie te fakty, wniosek jest tylko jeden:
doszło do bardzo poważnego zastraszenia.
Przede wszystkim musimy zaznaczyć, że w trakcie postępowania
nie mieliśmy sprawiedliwego procesu.
Proces nie był sprawiedliwy.
Co powódka musiała zrobić?
Powiedzieć „nie”.
Symboliczny zwrot, który praktycznie stał się sloganem.
Nie znaczy nie.
Też powołujemy się na ten zwrot. Oczywiście, że nie znaczy nie.
Ale „nie” trzeba najpierw wypowiedzieć.
Na koniec, Wysoki Sądzie, pragnę…
podziękować…
Wysokiemu Sądowi…
w swoim imieniu za poświęconą nam uwagę.
Teraz pozostaje tylko, by szacowny sąd,
Wasze Ekscelencje, uznały oskarżonych za niewinnych.
Dziękuję, mecenasie.
Zamykam posiedzenie.
SEWILLA
To mogą być twoje ostatnie godziny wolności.
Denerwujesz się?
Jak przyjmiesz decyzję Sądu Najwyższego?
Myślisz, że Sąd Najwyższy wypuści cię na wolność?
Jesteś spokojny?
Niedługo po zakończeniu rozprawy
zadzwonił do mnie Sąd Najwyższy i poinformował o decyzji.
Od razu stała się hitem.
Sąd Najwyższy zgadza się z ludźmi.
To nie było wykorzystanie, tylko gwałt.
To był gwałt. Ofiarę zastraszono, a ona sama nigdy nie wyraziła zgody.
Piętnaście lat więzienia dla każdego z oskarżonych.
DZIŚ HISZPANIA JEST TROCHĘ SPRAWIEDLIWSZA. #WIERZĘCI
MAM GĘSIĄ SKÓRKĘ, CZYTAJĄC TE WSZYSTKIE TWEETY.
#WIERZĘCI #SPRAWIEDLIWOŚĆ
Płakałyśmy.
Poczułyśmy wielką ulgę.
Po wszystkim, przez co przeszłyśmy.
POPŁYNĘŁY MI ŁZY RADOŚCI PO TRZECH LATACH TŁUMIONEJ WŚCIEKŁOŚCI.
DZIĘKI, OCALAŁA, ZA TWOJĄ SIŁĘ I ZA TRZYMANIE SIĘ DO SAMEGO KOŃCA.
DAŁAŚ NAM WIĘCEJ WOLNOŚCI #WIERZĘCI
Chcę jej powiedzieć…
Cholera. Dziękuję.
Z całego serca.
Zmieniłaś nasze życie.
TO BYŁ GWAŁT. WATAHA WINNA.
TO BYŁ GWAŁT
TO BYŁ GWAŁT. A NIE WYKORZYSTANIE. TO GWAŁT.
WIERZYŁYŚMY CI
Byłam z nią, gdy odebrałyśmy telefon.
Wspaniały moment. Płakałyśmy i przytulałyśmy się.
To była trudna walka z przeciwnościami losu.
Uzyskaliśmy dla niej sprawiedliwość.
Nie cieszymy się, że ktoś idzie do więzienia.
Więzienie jest okropne. Ale oczywiście…
trzeba ponosić konsekwencje swoich czynów.
Czuję, że zawiodłem.
Pewnie nie powinienem mówić tego publicznie,
ale czuję, że zawiodłem.
Nie chodzi o zwycięstwo czy porażkę.
Nikt tu nie wygrał.
Wszyscy przegraliśmy, gdy to się wydarzyło.
SĄD MIEJSKI W KORDOBIE
Potem nadszedł czas na mój proces.
Ludzie ostrzegali mnie przed tym, co się wydarzy
pod względem psychologicznym i prawnym.
Mam dużo tatuaży, więc je zakryłam.
Czterech członków watahy skazano na 18 miesięcy więzienia
za wykorzystanie seksualne kobiety w Pozoblanco.
To dodatkowa kara do 15 lat więzienia
za gwałt na San Fermín w 2016 roku.
Nauczyłam się z tym żyć.
Gdy nauczysz się z tym żyć,
możesz znów wieść stabilne życie.
Poznałam kogoś.
Wyszłam za mąż.
Będę mamą.
Życie toczy się dalej.
PAMPELUNA
Co roku na początku lipca ludzie czczą pamięć Nagore.
BRAT NAGORE
Nagore, jesteśmy tu pod twoją nieobecność i z powodu twojej nieobecności.
By ponownie dać ci głos,
który José Diego Yllanes odebrał ci 14 lat temu.
Proces i wyrok w sprawie gwałtu zbiorowego watahy
trzy lata temu wywołał publiczny protest i żądanie zmiany prawa.
Ustawa „tylko tak znaczy tak” skupia się na zgodzie.
Teraz wszystkie przestępstwa na tle seksualnym
uważane są za napaść, również po odurzeniu ofiary.
Prawo zreformowano, by zapobiec skracaniu kary.
Przewiduje ono kompleksową pomoc ofiarom,
całodobowe centra kryzysowe i edukację seksualną w szkołach.
Prawo stosuje się po popełnieniu przestępstwa.
Ale ważne jest to, co dzieje się wcześniej.
Jako pojedyncze osoby i społeczeństwo musimy być świadome tego,
że pewne zachowania są niedopuszczalne.
Społeczeństwo jest pierwsze, a my za nim.
To ważny krok naprzód.
Pomogło to zmienić sposób, w jaki społeczeństwo rozumie
przemoc seksualną i to, przez co przechodzą kobiety…
A to oznacza, że wiele młodszych pokoleń
będzie dorastała, słuchając tej dyskusji.
Oczywiście opór będzie zawsze.
Ale zasialiśmy potężne ziarno.
To kluczowa sprawa w walce z bezkarnością.
To zwycięstwo.
Nie wyrok jest zwycięstwem, tylko jej życie.
Skończy studia i zrobi karierę.
Ale to nie nasza zasługa, tylko jej.
To list z podziękowaniami.
Mamo, tato, dziękuję.
Za to, że mnie nie porzuciliście.
Dziękuję też Pampelunie i Nawarze.
I wszystkim, którzy pomogli mi w tej podróży.
Dziękuję wszystkim, którzy, nie znając mnie, przejęli kraj
i dali mi głos, gdy wielu próbowało mi go odebrać.
Dziękuję, że byliście przy mnie.
Za to, że mi wierzyłyście, siostry.
Kobietom, mężczyznom, dziewczętom i chłopcom,
którzy doświadczyli czegoś podobnego: dacie radę.
Nie milczcie.
Powiedzcie przyjacielowi, rodzinie, policji lub tweetnijcie.
Sami wybierzcie sposób.
Ale opowiedzcie to.
Napisy: Monika Bartz