1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:18,518 --> 00:00:22,731
ขอเสียงต้อนรับให้กับเนต บาร์กัตซี
พ่อของหนูด้วยค่ะ

4
00:00:31,031 --> 00:00:35,785
(เนต บาร์กัตซี: เพื่อนของคุณ)

5
00:00:40,457 --> 00:00:41,416
รักลูกนะ

6
00:00:57,140 --> 00:00:58,224
ขอบคุณครับ

7
00:00:58,933 --> 00:01:00,018
ขอบคุณ

8
00:01:02,437 --> 00:01:04,439
ชาวฟีนิกซ์ ขอบคุณมากครับ

9
00:01:06,399 --> 00:01:07,734
นี่ดีมากเลย

10
00:01:10,195 --> 00:01:11,237
ขอบคุณครับ

11
00:01:12,405 --> 00:01:13,323
ขอบคุณครับ

12
00:01:20,205 --> 00:01:22,707
ขอบคุณ

13
00:01:23,541 --> 00:01:24,417
ขอบคุณ

14
00:01:25,043 --> 00:01:26,669
ดีจริงๆ

15
00:01:28,171 --> 00:01:30,173
นี่แหละ จะเริ่มกันละนะ

16
00:01:35,929 --> 00:01:36,805
ครับ…

17
00:01:40,100 --> 00:01:41,142
ผม… ผมรัก…

18
00:01:41,226 --> 00:01:44,312
ฟังนะ ผมรักการทำสแตนด์อัพคอมเมดี รักเลยละ

19
00:01:44,395 --> 00:01:48,858
และงานที่ผมเคยทำ งานจริงๆ ล่าสุดที่ผมเคยทำ

20
00:01:48,942 --> 00:01:52,028
งานที่ผมจะกลับไปซบ เมื่องานนี้ล่มไม่เป็นท่า

21
00:01:54,447 --> 00:01:56,282
ผมเคยเป็นพนักงานอ่านมิเตอร์น้ำ

22
00:01:58,952 --> 00:01:59,786
ขอบคุณ

23
00:02:03,414 --> 00:02:04,958
งานนี้น่ะ…

24
00:02:05,041 --> 00:02:08,378
แค่ชื่อก็บอกแล้วว่าคุณต้องทำอะไร

25
00:02:12,173 --> 00:02:14,259
พอคนถาม ผมก็ตอบว่า
"ผมเป็นพนักงานอ่านมิเตอร์น้ำ"

26
00:02:14,342 --> 00:02:15,426
"เหรอ มันงานอะไรล่ะ"

27
00:02:15,510 --> 00:02:17,303
เดี๋ยวผมบอกให้ว่าคืองานอะไร โอเคไหม

28
00:02:19,681 --> 00:02:22,308
เราก็จะอ่านมิเตอร์น้ำ นั่นแหละ…

29
00:02:22,809 --> 00:02:24,561
หน้าที่เดียวที่เราต้องทำ

30
00:02:29,357 --> 00:02:31,818
สมัยที่ผมยังทำงานนี้ ผมทำที่วิลสันเคาน์ตี

31
00:02:31,901 --> 00:02:33,361
เมาท์จูเลียต รัฐเทนเนสซี

32
00:02:35,488 --> 00:02:38,908
สมัยที่ผมยังทำงานนี้ ผมต้องจอดรถพนักงาน

33
00:02:38,992 --> 00:02:40,451
แล้วเดินเข้าไปในย่านต่างๆ

34
00:02:40,535 --> 00:02:41,828
เข้าๆ ออกๆ ย่านโน้นย่านนี้

35
00:02:41,911 --> 00:02:44,956
แล้วจดว่าแต่ละบ้านใช้น้ำเท่าไร

36
00:02:45,039 --> 00:02:48,960
ตอนนั้นเป็นปี 2001
มันมีเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน

37
00:02:49,043 --> 00:02:51,921
ถ้าคุณแก่พอ คุณคงจำ
เหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายนได้

38
00:02:52,005 --> 00:02:56,134
ตอนนั้นทั้งประเทศกลัวกันมาก
ว่าจะมีการโจมตีตามมาอีก

39
00:02:56,217 --> 00:02:57,552
เราเองก็ด้วย

40
00:02:58,344 --> 00:02:59,596
พวกเราในวิลสันเคาน์ตีน่ะ

41
00:03:02,182 --> 00:03:03,141
เราคิดกันว่า

42
00:03:03,975 --> 00:03:06,269
พวกนั้นโจมตีนิวยอร์กแล้ว
แน่นอนว่าเป้าหมายต่อไป

43
00:03:06,352 --> 00:03:07,979
ต้องเป็นเมาท์จูเลียต รัฐเทนเนสซี

44
00:03:15,361 --> 00:03:18,156
พวกนั้นจะวางยาพิษในน้ำของเมืองเรา

45
00:03:22,785 --> 00:03:25,455
เบื้องบนเลยสั่งให้พวกเรา
พนักงานอ่านมิเตอร์น้ำ

46
00:03:26,915 --> 00:03:28,750
ไปคุ้มกันแทงก์เก็บน้ำ

47
00:03:30,668 --> 00:03:32,462
ผมทำแบบนี้จริงๆ นะ ผมไปยืน…

48
00:03:33,838 --> 00:03:36,591
อยู่กลางทุ่งมืดๆ คนเดียว

49
00:03:38,801 --> 00:03:40,970
รอให้พวกตาลีบันโผล่มา

50
00:03:48,519 --> 00:03:50,271
ไม่มีอาวุธ ไม่เคยผ่านการฝึกอบรมใดๆ

51
00:03:55,443 --> 00:03:57,862
พวกเขาให้ตะเกียงเรามา ตะเกียงเนี่ยนะ

52
00:03:59,280 --> 00:04:02,909
มันทำได้อย่างเดียวคือส่องให้เห็นเรา
ตอนเรายืนชูมัน

53
00:04:06,454 --> 00:04:08,748
ผมมองไม่เห็นครึ่งเมตรข้างหน้าด้วยซ้ำ

54
00:04:10,500 --> 00:04:14,295
ถ้าใครมีปืนก็ยิงมาตรงแสงเดียวโด่เด่
กลางทุ่งนั่นได้เลย

55
00:04:18,049 --> 00:04:21,594
พวกเขาคงต้องเอาตะเกียงมาส่องอกผมด้วยซ้ำ
ผมนี่แบบ "อะไรกันล่ะเนี่ย"

56
00:04:27,725 --> 00:04:29,852
จนถึงทุกวันนี้ ผมยังคิดอยู่เลย…

57
00:04:30,561 --> 00:04:32,939
ผมพูดตลอดว่าพวกเขาอยากให้เราทำอะไรกันแน่

58
00:04:35,441 --> 00:04:37,694
โทรเรียกตำรวจเมาท์จูเลียตเหรอ

59
00:04:38,653 --> 00:04:40,321
"บินลาเดนอยู่ที่นี่

60
00:04:45,368 --> 00:04:47,161
เขาผ่านตะเกียงของเราไปได้

61
00:04:54,210 --> 00:04:57,130
เขาเข้าไปในแทงก์น้ำแล้ว
แถมรู้วิธีเปิดฝาด้วย พวกเรา…

62
00:04:57,922 --> 00:05:00,550
พวกเราแปลกใจเลย แต่เขาดันเปิดเป็น"

63
00:05:09,434 --> 00:05:12,145
ตอนที่ผมทำงานนั้น เมียผมแต่งงานกับผมแล้ว

64
00:05:12,228 --> 00:05:14,939
เธออยู่กับผมมาตั้งแต่ก่อนที่เราจะมาถึงจุดนี้อีก

65
00:05:15,023 --> 00:05:18,401
เธอมาแต่งกับผมเพราะอยากได้สิทธิพิเศษ
ที่ผมได้จากบริษัทน้ำประปา

66
00:05:28,411 --> 00:05:29,454
เรา…

67
00:05:29,537 --> 00:05:31,414
เราแต่งงานกันมา 17 ปีแล้ว

68
00:05:32,165 --> 00:05:33,124
ขอบคุณครับ

69
00:05:38,296 --> 00:05:39,964
และผมรู้ว่า…

70
00:05:40,715 --> 00:05:44,010
ยิ่งแต่งงานนานเท่าไร ผมก็ยิ่งรู้ว่า
ทำไมเธอถึงถูกส่งให้มาอยู่ในชีวิตผม

71
00:05:44,093 --> 00:05:46,471
ผมคงไม่มายืนตรงนี้ถ้าไม่มีเธอ

72
00:05:46,554 --> 00:05:47,764
ผมรู้ทั้งหมดนี้ดี

73
00:05:48,639 --> 00:05:54,103
และเพราะแบบนี้ ผมเลยพึ่งพาเธอหนักมาก

74
00:05:54,187 --> 00:05:56,105
จนผมไม่รู้อะไรเลย

75
00:05:56,939 --> 00:05:58,316
เกี่ยวกับตัวเอง แบบว่า…

76
00:06:00,151 --> 00:06:02,904
ผมไม่รู้ว่าตัวเองชอบหรือไม่ชอบกินอะไร

77
00:06:10,203 --> 00:06:12,246
ถ้ามีคนถามว่า "คุณอยากลองกินนี่ไหม"

78
00:06:12,330 --> 00:06:14,290
ผมต้องลากเมียมาถาม

79
00:06:17,460 --> 00:06:19,253
ไม่งั้นก็คงแบบ "ผมว่าไม่หรอกครับ"

80
00:06:23,549 --> 00:06:25,635
ผมไม่รู้ว่าควรอุ่นไมโครเวฟนานแค่ไหน

81
00:06:25,718 --> 00:06:30,264
ผมต้องถามเมียทุกครั้ง
อย่างกับว่าครอบครัวเธอคิดค้นไมโครเวฟ

82
00:06:32,600 --> 00:06:34,727
"คุณอยากให้ผมอุ่นเจ้านี่
ในไมโครเวฟนานเท่าไร"

83
00:06:37,480 --> 00:06:39,565
เธอก็ตอบว่า "ก็อุ่นจนกว่ามันจะร้อน"

84
00:06:44,612 --> 00:06:48,324
ผมก็แบบ "แต่มันมีตัวเลขอยู่นะ ก็แค่…

85
00:06:52,453 --> 00:06:54,288
ก็แค่บอกตัวเลขมา ผมไม่…

86
00:06:56,207 --> 00:06:59,210
คุณจะบอกตัวเลขมา
หรือจะต้องให้ผมโทรไปถามแม่"

87
00:07:04,257 --> 00:07:07,301
ถ้าเมียผมไม่บอก
ผมคงจิ้มปุ่มอยู่ 90 นาทีแล้วเลิกพยายาม

88
00:07:16,018 --> 00:07:17,603
แต่ผมซักผ้าเองนะ

89
00:07:18,688 --> 00:07:20,356
ขอบคุณครับ ขอบคุณ

90
00:07:21,732 --> 00:07:23,651
ผมว่าผมสมควรได้รับเสียงปรบมือ

91
00:07:27,864 --> 00:07:30,450
ตอนโตมา ผมเห็นแม่ซักผ้าให้พ่อ

92
00:07:30,533 --> 00:07:33,953
เลยคิดว่าภรรยาทุกคนซักผ้าให้สามี

93
00:07:35,329 --> 00:07:37,999
แต่ผมซักของตัวเองตลอด และบอกตามตรง

94
00:07:38,082 --> 00:07:41,794
ผมรู้สึกว่าเรื่องนี้ถูกลืมมาตลอด 17 ปีที่ผ่านมา

95
00:07:43,337 --> 00:07:47,091
ไอ้ความเสียสละที่ผมทำนี่น่ะ
สามีคนอื่นไม่เห็นต้องทำแบบผม

96
00:07:51,804 --> 00:07:55,099
มีอยู่วันหนึ่ง ผมขับรถกลับบ้าน แล้วก็คิดขึ้นมาได้

97
00:07:55,183 --> 00:07:57,977
"โอเค ฉันจะต้องพูดถึงเรื่องนี้หน่อยแล้ว"

98
00:08:06,319 --> 00:08:08,988
แต่ผมไม่ได้พูดถึงมันวันนั้นหรอก

99
00:08:09,071 --> 00:08:11,824
ผมคิดว่าเดี๋ยวคงมีจังหวะให้ได้ยกขึ้นมาพูด

100
00:08:12,867 --> 00:08:14,911
อย่างตอนที่เราทะเลาะกัน

101
00:08:15,453 --> 00:08:17,205
และผมกำลังจะเถียงแพ้…

102
00:08:19,290 --> 00:08:23,002
ผมกะว่าจะพูดขึ้นมาเลยว่า "ผมซักผ้าเองนะ"

103
00:08:28,382 --> 00:08:31,052
เมียผมก็คงแบบ "เลิกทะเลาะได้

104
00:08:32,970 --> 00:08:35,890
คุณชนะ ฉันลืมไปเลยว่าตัวเองโชคดีแค่ไหน"

105
00:08:47,443 --> 00:08:50,905
ผมเลยเก็บเรื่องนี้ไว้
รอจังหวะเหมาะอยู่หกเดือนเต็ม

106
00:08:54,992 --> 00:08:56,202
จนในที่สุดเราก็ทะเลาะกัน

107
00:08:56,285 --> 00:08:58,788
ผมจำไม่ได้ว่าเราทะเลาะกันเรื่องอะไร
เรื่องไม่เป็นเรื่อง

108
00:08:58,871 --> 00:09:01,707
ไม่รู้สิ ไม่ใช่เรื่องซักผ้าหรอก อันนั้นผมจำได้

109
00:09:04,293 --> 00:09:06,879
ผมกำลังจะเถียงแพ้…

110
00:09:06,963 --> 00:09:09,799
แล้วก็คิดขึ้นในใจว่า "ตอนนี้แหละ"

111
00:09:12,927 --> 00:09:16,013
บอกตามตรงผมเสียใจนะที่ต้องปล่อยหมัดนี้

112
00:09:16,097 --> 00:09:17,473
ผมมั่นใจขนาดนั้นเลย

113
00:09:19,350 --> 00:09:21,811
ผมสงสารเธอด้วยซ้ำ

114
00:09:23,187 --> 00:09:27,567
ผมคิดในใจว่า "เธอคิดว่าตัวเองกำลังจะชนะ
แต่ฉันกำลังจะทิ้งระเบิดใส่เธอแล้ว"

115
00:09:34,407 --> 00:09:36,242
จู่ๆ ผมก็เลย

116
00:09:36,784 --> 00:09:38,828
โพล่งออกไปว่า "ผมซักผ้าเองนะ"

117
00:09:42,081 --> 00:09:45,293
แล้วก็ตามด้วย "ผู้ชายแบบผมไม่มีอีกแล้วนะ"

118
00:09:53,593 --> 00:09:58,097
ผมช็อกไปเลยที่มันจุดชนวนศึกที่สอง
ที่ผมไม่นึกว่าจะโดน

119
00:10:13,988 --> 00:10:15,823
ผมกับเธอมีสไตล์ซักผ้าต่างกันสุดๆ

120
00:10:17,199 --> 00:10:20,703
เมียผมจะอ่านป้ายคำแนะนำ
ส่วนผมจะโยนพรมกับสูทไปซักพร้อมกัน

121
00:10:20,786 --> 00:10:21,912
ผม…

122
00:10:22,705 --> 00:10:23,664
ก็ไม่รู้แหละ

123
00:10:24,915 --> 00:10:27,710
"คุณอยากซักรองเท้าด้วยไหมล่ะ
ใส่รองเท้าเข้าไปด้วยสิ"

124
00:10:30,630 --> 00:10:33,049
เครื่องซักผ้าเลื่อนออกมาจากผนัง
ประมาณ 30 ซม.ตลอด

125
00:10:33,132 --> 00:10:34,175
เวลาที่ผมซักผ้าเสร็จ

126
00:10:38,929 --> 00:10:42,099
มันแบบ "นายเอาของใส่เครื่องซักผ้า
ไม่บันยะบันยังเลยนี่"

127
00:10:42,683 --> 00:10:44,977
ครับ "แล้วดูสิ เกือบเปียกหมดทุกชิ้นด้วย"

128
00:10:51,150 --> 00:10:52,818
ผมเดินทางบ่อยมาก แน่นอนละ

129
00:10:52,902 --> 00:10:54,779
เมียผมเลยจะอยู่บ้านกับลูกสาวของเรา

130
00:10:54,862 --> 00:10:58,616
เรามีลูกสาวแสนวิเศษหนึ่งคน
ที่คุณได้พบแล้ว และ….

131
00:11:04,497 --> 00:11:07,333
แต่ผมรู้นะว่ามันเป็นเรื่องยาก
แบบว่าเธอต้องอยู่บ้าน

132
00:11:07,416 --> 00:11:09,752
เมียผมต้องเป็นทั้งพ่อและแม่

133
00:11:09,835 --> 00:11:11,462
เป็นทั้งผู้ปกครองที่เข้มงวดและใจดี

134
00:11:11,545 --> 00:11:14,382
ส่วนผมกลับบ้านมา ผมสนุกสนานสุดๆ

135
00:11:15,132 --> 00:11:17,218
บางครั้งผมก็ไปป่วนกิจวัตรในบ้าน

136
00:11:17,301 --> 00:11:20,012
อันนี้เมียผมบอกผม และ…

137
00:11:25,726 --> 00:11:28,646
เวลากลับบ้าน ผมจะไปนอนเล่นบนเตียงกับลูก

138
00:11:28,729 --> 00:11:32,400
แล้วเราก็จะโดนดุเพราะคุยกัน
แต่ผมไม่ได้เป็นคนคุยเลยนะ

139
00:11:32,483 --> 00:11:35,569
แต่เราโดนดุเสียงดังอย่างกับผมเป็นคนคุย

140
00:11:38,114 --> 00:11:42,243
ผมเข้าใจนะ เพราะผมไม่ค่อยนึกถึง
ผลที่ตามมาไม่ว่าจะเรื่องอะไร

141
00:11:42,785 --> 00:11:44,286
อย่างเช่นเรามีหมาอยู่แล้วตัวนึง

142
00:11:44,787 --> 00:11:46,288
แล้วผมอยากได้อีกตัว

143
00:11:46,372 --> 00:11:49,583
เมียผมไม่อยากเลี้ยงหมาอีกตัว
เพราะมันยุ่งยากไป

144
00:11:50,126 --> 00:11:51,919
การเลี้ยงหมาสองตัวเป็นงานหนักเกินไป

145
00:11:52,002 --> 00:11:55,589
เพราะคุณต้องเปิดประตูหลังบ้าน
ให้หมาสองตัวออกไปข้างนอก

146
00:12:08,352 --> 00:12:11,647
แล้วคุณก็ปิดประตู ทีนี้พวกมันก็อยู่ข้างนอก

147
00:12:11,731 --> 00:12:13,190
คุณอยู่ข้างในบ้าน

148
00:12:13,274 --> 00:12:15,276
ไม่ต้องทำอะไรกับมัน แต่…

149
00:12:17,903 --> 00:12:19,864
แล้วพอพวกมันอยากกลับเข้ามา คุณก็แบบ

150
00:12:19,947 --> 00:12:22,616
"ต้องไปเปิดให้หมาพวกนี้กลับเข้ามาแล้ว"

151
00:12:26,370 --> 00:12:31,125
แล้วก็แบบ "หมาหนึ่งตัว สองตัว…
ให้ตายสิ มีหมาเต็มบ้านไปหมดเลย"

152
00:12:41,761 --> 00:12:46,557
ฟังนะ บอกตามตรง ผมไม่เคยดูแลหมาตัวเดียว
ที่เราเลี้ยงหรอก แต่ว่า…

153
00:12:48,934 --> 00:12:50,770
สองตัวเนี่ย มีสองตัวก็น่าจะสนุกดี

154
00:12:54,648 --> 00:12:56,609
หมาบ้านเรานอนบนเตียงนอนของเรา

155
00:12:56,692 --> 00:12:58,986
และเคยมีคนบอกผมว่าไม่ควรทำแบบนั้น

156
00:12:59,069 --> 00:13:01,614
เพราะคุณจะเสียความเป็นจ่าฝูง

157
00:13:02,198 --> 00:13:05,659
ผมเลยถามเขาว่า "คุณว่าปีนี้มันปีอะไรแล้ว"

158
00:13:11,123 --> 00:13:12,666
เจ้าพวกนี้เป็นพันธุ์ผสมพุดเดิลนะ

159
00:13:15,628 --> 00:13:17,046
พวกมันแทบไม่ใช่หมาแล้ว

160
00:13:17,129 --> 00:13:19,757
แทบเป็นคนแล้ว เป็นคนจริงๆ

161
00:13:21,801 --> 00:13:25,763
หมอนี่ทำเหมือนยังอยู่ยุค 1980
ที่หมาต้องนอนข้างนอกตลอดปี

162
00:13:26,889 --> 00:13:29,225
หมาพวกนั้นต่างหากที่คุณต้องคุมอำนาจให้อยู่

163
00:13:29,308 --> 00:13:31,143
ก็คุณมีหมาป่าในสวนหลังบ้าน

164
00:13:34,897 --> 00:13:38,275
มีเพื่อนแวะมาถาม "อยากออกไปข้างนอกไหม"
"ฉันว่าอย่าดีกว่า"

165
00:13:48,828 --> 00:13:51,413
เมียผมยังเป็นคนตระหนี่ที่สุดในบ้านด้วย

166
00:13:52,206 --> 00:13:55,543
ไม่ได้หมายความในทางไม่ดีนะ
เธอแค่ชอบให้ปิดไฟ

167
00:13:55,626 --> 00:13:59,755
ปิดไฟ ประหยัดเงิน ปิดซะให้หมดทุกดวง

168
00:13:59,839 --> 00:14:03,092
บรรยากาศแบบไฟดับทั้งบ้าน มันก็สนุกดี

169
00:14:03,926 --> 00:14:05,594
เปิดไฟเพื่อหาที่นั่ง

170
00:14:05,678 --> 00:14:07,721
แล้วก็เอาไม้เคาะไฟให้ดับอีกที

171
00:14:10,057 --> 00:14:15,020
นั่งในความมืด เศร้าๆ กันไปแบบนั้นทั้งวัน

172
00:14:15,104 --> 00:14:17,523
แต่คุณจะประหยัดเงินได้ทีละบาทสองบาทละนะ

173
00:14:21,735 --> 00:14:23,988
ทุกครั้งที่ผมขึ้นเตียง
เธอจะถามว่า "คุณปิดไฟหรือยัง

174
00:14:24,071 --> 00:14:27,741
ฉันมองไม่ออกว่ามันเปิดอยู่ไหม
ลุกจากเตียงไปปิดให้หมดเลยนะ"

175
00:14:28,284 --> 00:14:32,746
อีก 80 ปีข้างหน้า เราจะมีเงินให้ลูก
สามสิบเจ็ดเหรียญจากค่าไฟที่ประหยัดได้

176
00:14:41,130 --> 00:14:43,340
โอเค ฟังนะ ผมเป็นคนสิ้นเปลืองอยู่

177
00:14:43,424 --> 00:14:46,552
เช่นถ้าอะไรใกล้หมดขวด ผมจะโยนทิ้งเลย

178
00:14:46,635 --> 00:14:50,389
อย่างซอสมะเขือเทศ
ถ้ามันเหลืออยู่ประมาณนี้ ผมก็แบบ…

179
00:14:54,977 --> 00:14:57,897
แต่เมียผมจะเอาซอสมะเขือเทศเก่า
มาเทผสมกับซอสใหม่

180
00:14:58,731 --> 00:15:01,108
ผลคือซอสมะเขือเทศของเรา
รสชาติชวนแหวะตลอด

181
00:15:11,869 --> 00:15:12,953
ยาสีฟันด้วย

182
00:15:13,037 --> 00:15:17,166
ผมใช้จนถึงจุดที่ผมคิดว่าคนทั่วไปเขาใช้กัน

183
00:15:17,249 --> 00:15:20,461
ผมไม่อยากออกแรงเหมือนเล่นกล้าม
เพื่อรีดมันออกมา

184
00:15:23,464 --> 00:15:25,966
ผมจะไม่ถึงกับเอาเตารีดมาทับหลอดยาสีฟันหรอก

185
00:15:28,594 --> 00:15:29,929
แต่เธอจะทำมากกว่านั้นอีก

186
00:15:30,012 --> 00:15:33,849
ผมเลยรู้ว่าถ้าผมใช้หมดแล้ว
ผมจะส่งให้ยัยขี้งกที่ผมแต่งงานด้วย

187
00:15:39,855 --> 00:15:42,066
เธอจะตัดหลอด ขูดยาสีฟันออกมาจนหมด

188
00:15:45,361 --> 00:15:48,530
ผมแต่งงานกับคนแก่จากยุคเศรษฐกิจตกต่ำชัดๆ

189
00:15:53,118 --> 00:15:55,120
ถ้าเมียผมอยู่ในยุคนั้นนะ เธอคงไปได้สวยเลย

190
00:15:55,204 --> 00:15:57,706
เธออาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่า
ตอนนั้นมีวิกฤตเศรษฐกิจตกต่ำ

191
00:16:02,294 --> 00:16:04,380
งานเลี้ยงพิซซ่านี่ฝันร้ายของผมเลย

192
00:16:05,089 --> 00:16:06,632
เวลาผมชวนเพื่อนมากินพิซซ่าที่บ้าน

193
00:16:06,715 --> 00:16:08,717
ผมจะพูดว่า "สั่งพิซซ่ากินกันเถอะ"

194
00:16:08,801 --> 00:16:11,512
เธอถามว่า "จะสั่งเท่าไรล่ะ"
ผมก็บอก "ก็สั่งเยอะๆ ไปเลย"

195
00:16:11,595 --> 00:16:14,515
"ผมไม่อยากให้พิซซ่าหมดกลางวงเพื่อน"

196
00:16:17,393 --> 00:16:18,811
เธอก็จะบอกว่า "ก็โทรไปถามเพื่อนสิ"

197
00:16:18,894 --> 00:16:21,855
ผมก็แบบ "จะให้ผมโทรไปหาผู้ใหญ่วัย 40 ปี

198
00:16:21,939 --> 00:16:25,734
แล้วถามว่า 'คืนนี้จะกินพิซซ่ากันกี่ชิ้น'
ไม่ได้หรอกนะ"

199
00:16:33,450 --> 00:16:35,661
พวกเขามีงานมีการ มีครอบครัวนะ

200
00:16:36,495 --> 00:16:39,164
พวกเขามีงานทำอยู่ในออฟฟิศตอนนี้เลย

201
00:16:39,248 --> 00:16:41,792
คุณจะให้ผมโทรไปถามว่า
"วันนี้นายกินมื้อเที่ยงไปเยอะไหม"

202
00:16:45,004 --> 00:16:47,798
"เปล่าหรอก เราพยายามประหยัดกันอยู่
เลยอยากรู้จำนวนที่แน่ชัด

203
00:16:47,881 --> 00:16:50,092
ว่าอีกแปดชั่วโมงนายจะกินพิซซ่ากี่ชิ้น"

204
00:16:58,809 --> 00:17:02,187
ผมแค่อยากซื้อของโดยไม่ให้เธอรู้

205
00:17:02,271 --> 00:17:05,149
แล้ว… มันก็ยากสุดๆ

206
00:17:06,692 --> 00:17:09,236
ผมว่าถ้าผมรู้ชื่อธนาคารตัวเอง ผมคงทำได้อยู่

207
00:17:12,948 --> 00:17:15,993
แต่ผมก็ต้องถามเธอเพื่อให้ได้ข้อมูลธนาคาร

208
00:17:20,164 --> 00:17:21,206
ผมอาจเนียนถามไปว่า

209
00:17:21,290 --> 00:17:23,917
"ถ้าผมมีบัญชีธนาคาร
คุณคิดว่าผมจะใช้ธนาคารอะไร"

210
00:17:30,466 --> 00:17:34,511
ไม่ก็เดินเข้าธนาคารสัปดาห์ละครั้งแล้วถามว่า
"สวัสดีครับ เงินผมฝากอยู่ที่นี่หรือเปล่า"

211
00:17:45,564 --> 00:17:47,524
เธอต้องคอยช่วยผมแก้ปัญหาตลอด

212
00:17:47,608 --> 00:17:51,904
ถ้าผมซื้อของมาแล้วใส่ไม่พอดี
ผมไม่เคยเอาไปเปลี่ยนเลย

213
00:17:52,529 --> 00:17:53,739
ผมอายน่ะครับ

214
00:17:53,822 --> 00:17:56,992
เพราะผมมั่นใจว่าจะต้องเจอ
พนักงานกลุ่มเดิมที่เจอกันครั้งก่อน

215
00:17:57,076 --> 00:17:58,327
และพวกเขาก็จะจำผมได้

216
00:17:59,703 --> 00:18:03,248
แล้วตอนผมเดินไปหา พวกเขาต้องพูดแน่ว่า
"นึกแล้วว่าคุณใส่ตัวนั้นไม่ได้"

217
00:18:10,964 --> 00:18:13,842
ส่วนเธอเอาของชำไปคืนร้านขายของเลย

218
00:18:14,510 --> 00:18:16,095
ใช่ อาหารเลยนะ

219
00:18:16,804 --> 00:18:19,014
พูดกันตรงๆ ผมไม่คิดว่ามันทำได้ด้วยซ้ำ

220
00:18:19,098 --> 00:18:20,182
พูดตรงๆ เลย

221
00:18:21,183 --> 00:18:24,186
ผมคิดว่าเธอข่มขู่เด็กอายุ 15 ที่ทำงานในร้านนั้น

222
00:18:26,897 --> 00:18:28,148
พวกนั้นไม่รู้จะทำยังไง

223
00:18:28,232 --> 00:18:31,527
พวกแม่ๆ เดินเข้ามาพร้อมพูดว่า
"กล้วยของเธอมันสุกเร็วเกินไป"

224
00:18:31,610 --> 00:18:32,945
พวกนั้นคงแบบ "อะไรนะครับ"

225
00:18:35,239 --> 00:18:38,283
"คุณเลือกกล้วยพวกนี้เองนะ
นั่นไม่ใช่กล้วยผม อะไรของคุณเนี่ย"

226
00:18:38,367 --> 00:18:40,536
"ฉันขอเปลี่ยนกล้วย ฉันจะเปลี่ยนกล้วยละ"

227
00:18:40,619 --> 00:18:42,996
เด็กคงคิดว่า "ป้าคนนี้กำลังขโมยกล้วย" แหงๆ

228
00:18:52,381 --> 00:18:56,385
ไม่นานมานี้ตอนผมเดินไปที่รถ
แล้วเจอเด็กมหาลัยเข้ามาหา

229
00:18:56,468 --> 00:18:57,845
เขากำลังระดมทุน

230
00:18:58,554 --> 00:19:01,723
เพื่อธรรมชาติ หรือเพื่อโลกนี่แหละ

231
00:19:01,807 --> 00:19:04,059
คือพูดถึงธรรมชาติกับโลกน่ะ

232
00:19:06,019 --> 00:19:11,108
ไม่รู้สิ เขาใช้คำเฉพาะ
แต่ก็นั่นแหละ หลักๆ แล้ว…

233
00:19:11,191 --> 00:19:13,569
เขามองผมแล้วบอกว่า "มันเพื่อโลกนะ"

234
00:19:13,652 --> 00:19:16,446
ผมก็บอกไปว่า "ใช่ โลกกำลังเจอปัญหา
เยอะเลยเนอะตอนนี้"

235
00:19:16,530 --> 00:19:17,531
ก็นะ…

236
00:19:19,283 --> 00:19:21,994
เขาเล่าให้ฟังทุกอย่างว่า
โลกกำลังเจอกับอะไรบ้าง

237
00:19:22,077 --> 00:19:23,829
เรื่องมลพิษ

238
00:19:23,912 --> 00:19:25,664
เขาบอกว่า "น้ำกำลังโดนวางยาพิษ"

239
00:19:25,747 --> 00:19:29,168
ผมเลยบอกไปว่า
"ไม่หรอกถ้าฉันคุ้มกันอยู่ แต่ฉันเข้าใจ"

240
00:19:42,639 --> 00:19:45,726
ผมว่าผมน่าจะซื้อต้นไม้ต้นนึงไปละ
ผมก็ไม่ค่อยแน่ใจ

241
00:19:46,768 --> 00:19:49,354
แต่ผมพยายามยื่นเงินสดให้เขา แล้วเขาก็แบบ

242
00:19:49,438 --> 00:19:52,232
"โอ้ คุณต้องใช้บัตรเครดิตครับ"
ผมก็แบบ "ก็ได้"

243
00:19:52,316 --> 00:19:53,150
แล้ว

244
00:19:53,942 --> 00:19:57,237
ผมก็กรอกข้อมูลทุกอย่างของครอบครัว
ลงไปในไอแพดของใครก็ไม่รู้

245
00:20:01,325 --> 00:20:02,784
มันราคา 75 เหรียญ

246
00:20:02,868 --> 00:20:06,413
แล้วเขาก็รูดบัตร แล้วหลังจากทำทุกอย่างเสร็จ

247
00:20:06,496 --> 00:20:08,790
เขาก็พูดว่า "แค่บอกเฉยๆ
นี่เป็นการจ่ายแบบรายเดือนนะครับ"

248
00:20:09,833 --> 00:20:10,792
ใช่เลย

249
00:20:11,418 --> 00:20:14,796
เขาบอกผมทีหลัง แล้วก็เสริมว่า
"ฟังนะ คุณสามารถยกเลิกในเว็บได้"

250
00:20:14,880 --> 00:20:17,257
ผมนี่แบบ "ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำ
ว่าตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้น"

251
00:20:23,013 --> 00:20:25,933
แล้วเขาก็บอกว่า "กรอกที่อยู่อีเมล
เพื่อรับใบเสร็จด้วยนะครับ"

252
00:20:26,016 --> 00:20:29,311
ผมก็แบบ "ได้เลย" ผมใส่อีเมลเมียผมลงไป

253
00:20:29,937 --> 00:20:32,439
ทายซิว่าใครจัดการเรื่องนี้ได้เร็วจี๋เลย

254
00:20:42,699 --> 00:20:45,369
เมียผมจะสั่งให้ตัดต้นไม้นั่นวันพรุ่งนี้เลย

255
00:20:51,875 --> 00:20:56,463
ผมโทรหาเธอ เพราะเวลาสมัครอะไรให้เรา
ผมต้องโทรบอกเธอก่อน…

256
00:20:59,258 --> 00:21:02,552
เธอรับสาย พูดแค่ว่า
"กำลังจัดการให้" แล้วก็วางไป

257
00:21:13,939 --> 00:21:17,150
เมียผมคุมทุกอย่าง เธอจัดการหมด

258
00:21:17,234 --> 00:21:19,820
บ้านเราทำหลังคาใหม่
และผมไม่รู้เรื่องนั้นด้วยซ้ำ

259
00:21:23,240 --> 00:21:26,326
หลังคาใหม่ทั้งแผงเลย
ผมมารู้เพราะเพื่อนบ้านบอก

260
00:21:29,121 --> 00:21:31,790
พวกเขาถามว่า "หลังคาใหม่เป็นไงบ้าง"

261
00:21:31,873 --> 00:21:33,959
ผมก็ตอบ "คุณพูดเรื่องอะไรน่ะ"

262
00:21:35,043 --> 00:21:37,296
พวกเขาก็แบบ
"คุณไม่รู้เหรอว่าบ้านคุณทำหลังคาใหม่"

263
00:21:37,379 --> 00:21:38,797
ผมก็ "เปล่าสักหน่อย"

264
00:21:38,880 --> 00:21:42,801
ผมเลยต้องเดินไปหาเมีย แล้วพูดว่า
"คุณไปตอบเรื่องหลังคาใหม่ให้เขาเลย

265
00:21:42,884 --> 00:21:44,469
เพราะคุณไม่บอกอะไรผมสักนิด

266
00:21:44,553 --> 00:21:46,430
เมื่อกี้ผมดูเหมือนไอ้งั่งเลย"

267
00:21:55,522 --> 00:21:59,568
ในย่านที่เราอยู่ บ้านของเราอยู่ในซอยตัน

268
00:21:59,651 --> 00:22:03,363
ซึ่งน่าตื่นเต้นมาก
เพราะผมโตมากับถนนธรรมดา…

269
00:22:05,365 --> 00:22:08,118
และผมก็ฝันมาตลอดว่าจะได้อยู่ในซอยตัน

270
00:22:09,077 --> 00:22:12,956
คุณเห็นซอยตันแล้วก็แบบ
"ลองจินตนาการว่าได้อยู่ซอยแบบนี้ดูสิ"

271
00:22:16,752 --> 00:22:19,046
เราทำทุกอย่างตามสไตล์บ้านในซอยตัน

272
00:22:19,129 --> 00:22:23,383
อย่างเช่นถ้ามีใครขับรถมา
เราก็จะแบบ "นายมาทำอะไรในซอยนี้…"

273
00:22:26,428 --> 00:22:27,554
ไม่ว่าจะรถอะไร

274
00:22:27,637 --> 00:22:30,849
เราจะแบบว่า
"ออกไปจากซอยตันของเราเดี๋ยวนี้"

275
00:22:39,191 --> 00:22:40,609
เราเอาขยะออกไปทิ้ง

276
00:22:41,735 --> 00:22:44,488
เราทิ้งตามวัน ผมไม่รู้หรอกว่าวันไหน
แต่ก็สักวันนั่นแหละ

277
00:22:44,571 --> 00:22:46,239
เราทำแบบนั้น ทิ้งตามวันสักวันนั่นแหละ

278
00:22:47,449 --> 00:22:49,993
เมื่อสองสามสัปดาห์ก่อนเราลืมเอาขยะออกไปทิ้ง

279
00:22:50,077 --> 00:22:52,412
ความเครียดแบบนั้นทำลายครอบครัวหนึ่งได้เลย

280
00:22:57,042 --> 00:22:59,795
ทั้งสัปดาห์เหมือนมีคำสั่งว่า
"ทุกคน กินด้วยมือเอานะ"

281
00:23:04,549 --> 00:23:08,053
พอมีเพื่อนแวะมาบ้าน เราก็แบบ
"เอาขยะใส่กระเป๋ากลับไปทิ้งบ้านนายด้วย"

282
00:23:20,065 --> 00:23:23,110
เราโชคดีมากเรื่องเพื่อนบ้านครับ
เพื่อนบ้านเราเจ๋งมาก

283
00:23:23,193 --> 00:23:24,820
พวกเราสนิทสนมกันมาก

284
00:23:24,903 --> 00:23:27,072
พวกเขามีงานจริงๆ ทำ

285
00:23:27,155 --> 00:23:28,907
พวกเขาจบมหาลัยอะไรพวกนี้

286
00:23:28,990 --> 00:23:33,036
และ… คนนึงเป็นที่ปรึกษาด้านการจัดการ

287
00:23:33,120 --> 00:23:37,624
งานเขาคือดูแลจัดการ
ที่ปรึกษาคนอื่นๆ ทั้งหมด และ…

288
00:23:38,208 --> 00:23:40,293
ครับ เป็นงานหนักมาก โอเคไหม

289
00:23:40,919 --> 00:23:44,005
มีที่ปรึกษาเยอะมาก
เขาต้องคอยบอกว่า "กลับไปทำงานได้แล้ว"

290
00:23:44,089 --> 00:23:45,298
แบบว่า "ที่นี่…

291
00:23:46,174 --> 00:23:48,301
ที่นี่ไม่ใช่ที่ให้คุณ
มานั่งปรึกษากันเล่นๆ เข้าใจไหม"

292
00:23:48,385 --> 00:23:49,219
ครับ

293
00:23:50,011 --> 00:23:51,012
เขาเลยยุ่งมากๆ

294
00:23:58,520 --> 00:24:00,605
เพื่อนบ้านอีกคนของเราเป็นแอคซัวรี

295
00:24:01,481 --> 00:24:03,275
ผมเคยคิดว่าเขาทำงานเกี่ยวกับนก

296
00:24:08,363 --> 00:24:10,490
ผมเคยถามเขาว่า "นกตรงนั้นมันนกอะไรเหรอ"

297
00:24:18,415 --> 00:24:20,459
เขาตอบมาว่า "ไม่รู้เหมือนกัน" ผมก็แบบ…

298
00:24:25,255 --> 00:24:28,508
"คุณเป็นแอคชัวรีนะ
คุณไม่รู้เหรอว่านกตรงนั้นคือนกอะไร"

299
00:24:39,853 --> 00:24:43,023
ผมไปงานวันอาชีพที่โรงเรียนลูกสาว

300
00:24:43,106 --> 00:24:46,067
และผมเข้าใจนะว่างานที่ผมทำมันสนุก

301
00:24:46,151 --> 00:24:51,198
แต่ผมประหม่านะ เพราะผมกำลังเจอกับคนจริงๆ
และพวกเขาก็ฉลาด และ…

302
00:24:52,449 --> 00:24:55,035
ผมเลยแอบหวังว่าจะได้นั่งโต๊ะคนเดียว

303
00:24:55,118 --> 00:24:57,370
แต่พวกเขาดันจับผมนั่งกับศัลยแพทย์

304
00:24:58,830 --> 00:25:01,249
ซึ่งผมคิดว่าพวกเขาจงใจทำแบบนั้น

305
00:25:02,125 --> 00:25:03,376
เหมือนจะบอกเด็กๆ ว่า

306
00:25:03,460 --> 00:25:05,754
"นี่แหละความแตกต่าง
ของการอ่านมากกับอ่านน้อย"

307
00:25:17,224 --> 00:25:19,434
เด็กๆ จะเดินเข้ามาหา

308
00:25:19,518 --> 00:25:23,939
แล้วก็ถามว่า "คุณเรียนวิชาไหน
เพื่อใช้ทำสแตนด์อัพคอเมดีครับ"

309
00:25:24,022 --> 00:25:26,983
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันต้องเรียนวิชาอะไรบ้าง

310
00:25:29,110 --> 00:25:32,489
ผมบอกไปว่า "วิชาภาษาอังกฤษน่ะ
ฉันใช้ภาษาอังกฤษบนเวทีซะส่วนใหญ่"

311
00:25:40,664 --> 00:25:44,042
เด็กๆ ถามเขาว่า
"คุณต้องเรียนกี่ปีถึงจะได้เป็นหมอผ่าตัด"

312
00:25:44,125 --> 00:25:47,045
เขาก็ตอบว่า "54 ปี"
หรืออะไรแบบนั้น มันแบบว่า…

313
00:25:49,923 --> 00:25:52,551
แล้วเด็กๆ ก็หันมาถามผมว่า
"ใช้เวลาแค่ไหนถึงจะเป็นตลกได้"

314
00:25:52,634 --> 00:25:54,803
ผมก็ตอบไปว่า "นายเป็นตอนนี้ได้เลย" ก็นะ…

315
00:26:01,059 --> 00:26:02,644
"ฟังนะ เรียนประถมให้จบ

316
00:26:02,727 --> 00:26:05,772
ทำให้พ่อแม่ดีใจ
แต่หลังจากนั้นก็เป็นตัวตลกเต็มขั้นโลด"

317
00:26:12,445 --> 00:26:15,699
ผมมีช่วงเวลาแย่ๆ ในโรงเรียน แบบว่า…

318
00:26:15,782 --> 00:26:19,244
ผมแทบจะไม่จบมัธยมด้วยซ้ำ
แต่ก็ยังได้เข้าวิทยาลัยชุมชน

319
00:26:19,327 --> 00:26:22,831
แทบไม่ได้เข้าวิทยาลัยที่เขาเปิดรับทุกคน

320
00:26:26,751 --> 00:26:30,672
ผมเรียนวิทยาลัยชุมชนหนึ่งปี แต่ได้ศูนย์หน่วยกิต

321
00:26:34,301 --> 00:26:37,137
หลายคนไม่รู้ว่าวิทยาลัยชุมชน…

322
00:26:37,220 --> 00:26:39,097
เป็นวิทยาลัยที่แบบ…

323
00:26:39,180 --> 00:26:42,309
"ถ้านายมาเข้าเรียนที่นี่ ก็แปลว่า
นายอาจติดแหง็กอยู่ชุมชนนี้ตลอดชีวิต

324
00:26:49,649 --> 00:26:52,027
งั้นเราจะสอนเรื่องแถวๆ นี้ให้แล้วกัน

325
00:26:56,281 --> 00:26:58,491
นายจะได้รู้คร่าวๆ ว่าแถวนี้เป็นยังไง"

326
00:27:04,122 --> 00:27:05,707
ปีนั้นทั้งปี

327
00:27:05,790 --> 00:27:08,960
ผมไม่ได้เก็บหน่วยกิตด้วยซ้ำ
เพราะผมต้องเรียนคลาสเสริมพื้นฐาน

328
00:27:09,044 --> 00:27:11,421
ซึ่งคลาสเสริมพวกนี้มีไว้สำหรับ…

329
00:27:12,005 --> 00:27:13,965
มันเป็นคลาสสำหรับคนวัยผมตอนนี้

330
00:27:14,049 --> 00:27:17,260
ที่พยายามกลับไปเรียน
เพราะลืมเนื้อหาม.ปลายหมดแล้ว

331
00:27:18,094 --> 00:27:20,972
แต่ผมดันต้องเรียน หลังจากเพิ่งจบมัธยมหมาดๆ

332
00:27:22,432 --> 00:27:26,061
พวกเขาถามว่า "จำที่เรียนไปไม่ได้เหรอ"
ผมก็แบบ "ผมก็เพิ่งเรียนจบมาเลย"

333
00:27:26,144 --> 00:27:28,521
พวกเขาก็สวนว่า
"แต่เหมือนนายไม่เคยรู้จักโรงเรียน"

334
00:27:32,609 --> 00:27:34,611
ทุกคนในห้องนั้นอายุ 50 ปีได้

335
00:27:34,694 --> 00:27:36,571
ผมนี่แบบ "คนไหนเป็นครูล่ะเนี่ย

336
00:27:38,907 --> 00:27:42,786
ผมว่าพวกคุณต้องบอกผมหน่อยแล้ว คนไหนคือครู"

337
00:27:48,917 --> 00:27:51,628
ผมลงเรียนวิชาพื้นฐานสุดๆ ผมลงวิชาการพูด

338
00:27:52,170 --> 00:27:53,380
ที่วิทยาลัย

339
00:27:53,463 --> 00:27:56,257
ผมจะขับรถไปวิทยาลัยกับเพื่อนๆ

340
00:27:56,341 --> 00:27:58,802
ที่ไปเข้าเรียนวิชาธุรกิจอะไรเทือกนั้น

341
00:27:58,885 --> 00:28:03,139
หรืออะไรก็ตาม ส่วนผมจะแบบ
"โอเค เดี๋ยวเรียนการพูดเสร็จแล้วจะไปหา"

342
00:28:07,727 --> 00:28:11,731
แต่ผมก็ยังออกเสียงหลายๆ คำผิด
นั่นแหละจุดที่ผมไม่เข้าใจ

343
00:28:13,566 --> 00:28:14,442
ผมพูดคำว่า

344
00:28:15,151 --> 00:28:18,530
"โพอิม" ซึ่งไม่มีใครเข้าใจ

345
00:28:19,447 --> 00:28:21,491
โพเอิม ที่แปลว่าบทกวี

346
00:28:22,075 --> 00:28:25,203
พี โอ อี เอ็ม ผมพูดว่า "โพอิม"

347
00:28:27,414 --> 00:28:29,582
แก้ให้หน่อยสิ นังวิชาการพูด

348
00:28:32,585 --> 00:28:34,671
แล้วถ้าผมอยากเป็นนักแต่ง "โพอิม" ล่ะ

349
00:28:37,882 --> 00:28:39,968
ถ้าผมมีไอเดียแต่ง "โพอิม" เจ๋งๆ เยอะเลยล่ะ

350
00:28:41,177 --> 00:28:44,472
ไม่มีใครจริงจังกับผมเลย เพราะผมพูดว่า
"ฟัง 'โพอิม' ของฉันสิ"

351
00:28:53,148 --> 00:28:54,941
"โอล" ผมพูดว่า "โอล"

352
00:28:55,567 --> 00:28:56,818
ออกเสียงได้ฝั่งใต้สุดๆ

353
00:28:57,569 --> 00:29:01,030
ออยล์ ที่แปลว่าน้ำมันเนี่ย
ผมออกเสียงให้พวกคุณฟังไม่ได้ด้วยซ้ำ

354
00:29:01,114 --> 00:29:03,533
โอล โอ ไอ เอล

355
00:29:03,616 --> 00:29:04,451
ใช่เลย

356
00:29:05,076 --> 00:29:05,952
นั่นแหละ

357
00:29:07,620 --> 00:29:09,497
ผมจะพูดว่า "มอเตอร์โอล"

358
00:29:10,498 --> 00:29:12,375
ไม่ก็ "ทินโฟล"

359
00:29:14,627 --> 00:29:16,254
วิทยาลัยชุมชนทางตอนใต้

360
00:29:16,337 --> 00:29:19,132
ควรจะมีวิชาบังคับที่แก้ไขการออกเสียงแบบนี้

361
00:29:21,217 --> 00:29:23,428
พวกเขาควรเขียนคำว่าน้ำมันบนกระดาน

362
00:29:23,511 --> 00:29:24,888
และผมก็จะออกเสียงว่า "โอล"

363
00:29:24,971 --> 00:29:26,973
พวกเขาก็จะแบบ "เราจะแก้ไขเรื่องนี้ให้เอง

364
00:29:28,808 --> 00:29:31,811
เพราะมีความเป็นไปได้เยอะมาก
ที่คุณจะไปใช้แรงงานขุดเจาะน้ำมัน"

365
00:29:39,819 --> 00:29:41,321
"ซิลเวอร์วอร์"

366
00:29:41,404 --> 00:29:42,572
ผมออกเสียงแบบนี้เลย

367
00:29:42,655 --> 00:29:44,657
แทนที่จะเป็น "ซีวิล"

368
00:29:44,741 --> 00:29:46,367
ผมพูดว่า "ซิลเวอร์วอร์"

369
00:29:47,243 --> 00:29:48,203
เพราะ…

370
00:29:49,287 --> 00:29:52,582
แต่ก็นะ เรื่องนั้นผมอาจผิดเอง
โอเคไหม ผมไม่…

371
00:29:58,922 --> 00:30:02,300
จะบอกให้ ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับ
สงครามกลางเมืองด้วยซ้ำ

372
00:30:04,761 --> 00:30:06,971
ผมไม่รู้เรื่องประวัติศาสตร์เลย

373
00:30:07,055 --> 00:30:09,390
บอกได้เลย
เพราะหนังประวัติศาสตร์ทุกเรื่องที่ผมดู

374
00:30:09,474 --> 00:30:11,643
ผมจะลุ้นตัวโก่ง

375
00:30:25,740 --> 00:30:27,742
"จะเกิดอะไรขึ้นต่อไปนะ"

376
00:30:31,538 --> 00:30:33,039
ผมเคยดูเรื่องเพิร์ลฮาร์เบอร์

377
00:30:35,375 --> 00:30:37,794
ผมนี่ตกใจพอๆ กับทหารในเรื่องเลย รู้ไหม

378
00:30:49,305 --> 00:30:50,765
ผมไม่อ่านหนังสือด้วย

379
00:30:51,516 --> 00:30:53,768
ครับ และผมคิดว่าการอ่านสำคัญนะ

380
00:30:56,479 --> 00:30:59,482
ผมเชื่อว่าการอ่านคือกุญแจสู่ความฉลาด

381
00:30:59,566 --> 00:31:02,902
และ… ผมไม่อ่านอะ

382
00:31:04,445 --> 00:31:06,281
ผมว่าตอนนี้กรรมเริ่มตามทันแล้ว

383
00:31:07,073 --> 00:31:11,202
ผมอยากอ่านนะ ผมชอบไอเดียของการอ่าน
ผมถึงกับซื้อหนังสือด้วย

384
00:31:11,286 --> 00:31:14,247
แต่หนังสือพวกนี้มีคำเยอะสุดๆ

385
00:31:14,330 --> 00:31:15,623
และ…

386
00:31:16,916 --> 00:31:18,084
มันเป็นทุกเล่มเลย

387
00:31:18,167 --> 00:31:21,504
คุณเปิดมันแล้วก็คิดว่า "แกพูดอะไรของแกเนี่ย"

388
00:31:21,588 --> 00:31:23,089
แบบว่า…

389
00:31:23,172 --> 00:31:27,594
แถมยังไม่น้อยลงเลยด้วย
ทุกหน้ามีแต่จะมีคำเยอะขึ้น

390
00:31:28,887 --> 00:31:31,556
ใส่หน้าว่างเข้าไปหน่อยเป็นไง

391
00:31:32,223 --> 00:31:35,768
ทำไมถึงไม่ให้ผมได้พักหายใจหายคอหน่อย

392
00:31:46,654 --> 00:31:48,531
ผมอ่านด้วยตาได้ดีนะ

393
00:31:49,324 --> 00:31:50,491
ปัญหาอยู่ที่สมองผมนี่แหละ

394
00:31:53,036 --> 00:31:54,829
ดวงตาผมเป็นนักอ่านที่ดีมาก

395
00:31:54,913 --> 00:31:58,374
ผมรู้สึกแย่มาก เพราะดวงตาคู่นี้
ดันมาติดแหง็กอยู่กับสมองโง่ๆ นี่

396
00:32:00,043 --> 00:32:02,045
มันมองไปที่คำพวกนี้ แล้วแบบว่า

397
00:32:02,128 --> 00:32:03,963
"นายไม่เข้าใจสักคำเลยใช่ไหม พวก

398
00:32:07,967 --> 00:32:11,471
เราอ่านประโยคนั้นมาห้ารอบแล้วนะ
งั้นมาลองอีกประโยคแล้วกัน"

399
00:32:20,229 --> 00:32:23,066
ทั้งเรื่องแต่ง เรื่องไม่แต่ง
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอันไหนคือเรื่องจริง

400
00:32:28,363 --> 00:32:31,366
เพราะผมอ่านหนังสือทุกเล่ม
โดยเชื่อว่ามันคือเรื่องจริง

401
00:32:33,117 --> 00:32:35,662
และจากที่ผมเห็นนะ
เรามีปัญหาเรื่องพ่อมดเยอะมาก

402
00:32:35,745 --> 00:32:37,205
ในประเทศเราตอนนี้

403
00:32:48,549 --> 00:32:52,011
เราไป… ปีที่แล้วเราไปยุโรป

404
00:32:52,095 --> 00:32:57,141
ตอนเราบินจากแนชวิลล์ไปลอนดอน

405
00:32:57,225 --> 00:33:01,145
มันเป็นเวลา 16:42 น.ตามเวลาแนชวิลล์

406
00:33:01,229 --> 00:33:06,317
ครอบครัวเราเล่นเกมกัน ผมพูดไปว่า
"มาทายกันว่าตอนนี้ที่ลอนดอนกี่โมง"

407
00:33:06,401 --> 00:33:07,860
ผมบอกไปว่า 00:42 น.

408
00:33:07,944 --> 00:33:10,279
ลูกสาวผมบอกว่า 01:42 น.

409
00:33:10,363 --> 00:33:12,323
เมียผมเดาว่า 11

410
00:33:13,116 --> 00:33:14,075
แค่นั้นเลย

411
00:33:20,248 --> 00:33:22,291
ครับ เธอไม่พูดเลข 42 ด้วยซ้ำ

412
00:33:22,375 --> 00:33:23,751
และ

413
00:33:23,835 --> 00:33:26,254
ผมก็แบบ "พูดเลข 42 ด้วยสิ"

414
00:33:26,337 --> 00:33:27,839
เธอก็แบบว่า "คุณเข้าใจละน่า"

415
00:33:27,922 --> 00:33:32,760
ผมก็แบบ "ผมรู้ แต่พูดให้ลูกเราเห็นว่า
คนปกติเขาพูดกันยังไงสิ"

416
00:33:37,056 --> 00:33:39,100
กลายเป็นทะเลาะกันใหญ่โตเลย

417
00:33:47,525 --> 00:33:49,277
ถ้าคุณไปยุโรป ผมอยากบอกให้รู้ไว้

418
00:33:50,319 --> 00:33:52,530
มันเก่ามาก เก่าสุดในสามโลก

419
00:33:54,574 --> 00:33:58,077
ถ้าคุณคิดว่าอเมริกาเก่าแล้ว ไปที่นั่นสิ
แล้วคุณจะแบบว่า "โอ้โฮแฮะ

420
00:34:00,538 --> 00:34:02,874
พวกคุณที่นี่อยู่กันมายังไงถึงได้เก่าขนาดนี้"

421
00:34:05,543 --> 00:34:08,880
คุณเดินชมเมือง แล้วก็มีคนพูดว่า
"ตึกนั้นสร้างตั้งแต่ปีค.ศ. 8"

422
00:34:08,963 --> 00:34:10,965
"แม่เจ้า"

423
00:34:21,559 --> 00:34:23,269
ผมเคยไปออสเตรเลียด้วย

424
00:34:23,978 --> 00:34:25,730
ออสเตรเลียอยู่ไกลมาก

425
00:34:27,440 --> 00:34:30,485
ผมจะบอกให้นะ
โลกเราใหญ่กว่าที่ผมเคยคิดซะอีก

426
00:34:34,989 --> 00:34:38,785
เราบินกัน 16 ชั่วโมง
ด้วยความเร็ว 804 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

427
00:34:38,868 --> 00:34:40,912
แทบขาดใจตายเลยครับ แทบไปไม่ถึง

428
00:34:44,457 --> 00:34:46,459
ผมว่าเราบินไปผิดทางด้วย

429
00:34:50,671 --> 00:34:52,298
ผมมีอาการเจ็ตแล็กที่นั่น

430
00:34:52,381 --> 00:34:54,759
ผมก็ไม่อะไรหรอก เพราะผมตื่นแต่เช้า

431
00:34:54,842 --> 00:34:58,221
ผมตื่นตอน 05:45 น.
ผมไม่เคยตื่นเช้าขนาดนั้นเลย

432
00:34:58,304 --> 00:35:01,307
ผมเลยได้เข้าแถวกินบุฟเฟต์มื้อเช้าเป็นคนแรก

433
00:35:02,141 --> 00:35:05,144
ผมจะบอกคุณให้นะ เวลาที่คุณตื่นตอน 05:45 น.

434
00:35:05,228 --> 00:35:07,522
กว่าจะเที่ยงมันนานแทบขาดใจ

435
00:35:12,568 --> 00:35:16,656
คุณอาจมั่นใจว่าตอนนี้มันเที่ยงแล้วแน่ๆ
แต่มันอาจแค่ 08:30 น.

436
00:35:22,370 --> 00:35:25,039
พอถึง 18:00 น.ก็แบบ
"ทำไมคนยังออกไปข้างนอกกันอีก

437
00:35:28,459 --> 00:35:30,128
ทำไมพระอาทิตย์ยังไม่ตกอีก"

438
00:35:38,719 --> 00:35:42,223
นั่นแหละช่วงชีวิตถัดไปของผม การตื่นแต่เช้า

439
00:35:42,306 --> 00:35:45,184
ผมเริ่มฝึกแล้วครับ ผมตื่น 09:15 น.ได้แล้ว
ก็ถือว่าเช้าขึ้นแล้ว

440
00:35:45,268 --> 00:35:46,811
ครับ ก็นะ

441
00:35:46,894 --> 00:35:49,689
ผมไม่เคยได้มองส่งลูกไปโรงเรียน
แต่ก็เกือบจะทำได้แล้ว

442
00:35:56,988 --> 00:35:59,157
พอแก่ตัวลง ผมก็ขี้หนาวด้วย

443
00:35:59,907 --> 00:36:03,202
อายุ 45 ก็ขี้หนาวแล้ว
ผมต้องพกแจ็กเกตติดตัวตลอด

444
00:36:03,995 --> 00:36:06,873
ข้างนอกอาจอุณหภูมิ 57 องศาเซลเซียสก็ได้

445
00:36:06,956 --> 00:36:09,500
แต่ผมจะสวมแจ็กเกตเดินไปเดินมา

446
00:36:10,543 --> 00:36:12,837
แล้วพอเห็นคนหนุ่มสาว ก็คิดในใจว่า

447
00:36:12,920 --> 00:36:14,672
"พวกเธอไม่สวมแจ็กเกตกันหรือไง"

448
00:36:23,514 --> 00:36:26,309
ร่างกายผมเริ่มเสื่อมแล้ว ผมปวดไหล่

449
00:36:26,392 --> 00:36:28,352
เพราะผมยืนบนเวทีแบบนี้ไง

450
00:36:33,774 --> 00:36:36,736
บ้าไปแล้ว พลาดสุดๆ ที่ฝึกยืนท่านี้

451
00:36:36,819 --> 00:36:39,947
ถ้าผมรู้ว่าท่านี้จะกลายมาเป็นปัญหาใหญ่

452
00:36:40,031 --> 00:36:42,992
ผมคงพยายามไม่ยืนท่านี้จนเป็นนิสัย

453
00:36:44,118 --> 00:36:45,995
ร่างกายผมรับมือท่านี้ไม่ไหว

454
00:36:47,121 --> 00:36:49,207
ผมไปหาหมอเพื่อจัดการเรื่องนี้ด้วยนะ

455
00:36:49,290 --> 00:36:52,376
แต่พวกเขาพูดเหมือนผมเป็นรถเก่าๆ สักคัน

456
00:36:52,960 --> 00:36:55,796
หมอบอกว่า "บอกตามตรง
เป็นผมจะไม่ลงเงินแก้ไขอะไรมันหรอก"

457
00:37:05,473 --> 00:37:08,851
เมื่อเร็วๆ นี้ผมทำกล้ามเนื้อฉีกด้วย
เดาว่าเป็นกล้ามเนื้อตรงจิตวิญญาณ

458
00:37:12,772 --> 00:37:15,149
แบบว่ามันเจ็บที่กลางลำตัวเลย…

459
00:37:15,233 --> 00:37:17,068
ตอนแรกผมนึกว่าปวดด้านหน้า แล้วก็แบบ

460
00:37:17,151 --> 00:37:19,779
"ด้านหลังก็ปวดด้วยนี่หว่า" เข้าใจนะ

461
00:37:22,406 --> 00:37:23,741
แล้วอะไรที่อยู่ตรงกลาง

462
00:37:23,824 --> 00:37:25,826
กล้ามเนื้ออะไรที่อยู่ตรงกลาง

463
00:37:34,168 --> 00:37:36,254
ผมไปเดินป่ามา แล้วกระโดดลงจากหินก้อนนึง

464
00:37:36,337 --> 00:37:37,755
หินสูง 30 เซนติเมตรได้

465
00:37:38,506 --> 00:37:40,967
ตอนผมลงพื้น ความรู้สึกมันเหมือนกับ

466
00:37:41,050 --> 00:37:43,177
ถ้าถูกฟ้าผ่าคงรู้สึกแบบนี้เลย

467
00:37:48,266 --> 00:37:50,351
ผมเจ็บแปล๊บไปถึงเล็บเลยละ

468
00:37:56,774 --> 00:37:59,860
ตอนนี้ซิปกางเกงของผม
ถ้ามันไม่รูดขึ้นอยู่ ก็ไหลลงแล้ว 50-50

469
00:38:05,324 --> 00:38:07,535
มันเหมือนการโยนหัวก้อยเลยครับ

470
00:38:09,453 --> 00:38:12,957
ผมไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น
ผมก็รูดซิปเรียบร้อยมาตลอดชีวิตนะ

471
00:38:13,582 --> 00:38:15,001
ส่วนตอนนี้มันไหลลงไปเลย

472
00:38:15,084 --> 00:38:17,795
แบบ "เอาละ ไว้เจอกันใหม่นะ"
แล้วมันก็ไหลลงไปเลย

473
00:38:19,422 --> 00:38:21,549
ตอนกลับบ้านนี้ถอดกางเกงอย่างง่าย

474
00:38:21,632 --> 00:38:24,385
ผมนี่แบบ "ฉันเดินซิปไหลมาสี่ชั่วโมงเลยเหรอ"

475
00:38:29,932 --> 00:38:32,810
ผมว่าเป็นเพราะว่าผมฉี่นานขึ้นมาก

476
00:38:33,853 --> 00:38:36,814
และผมก็ยังไม่ชินกับจังหวะใหม่
ของร่างกายแก่ๆ นี้

477
00:38:38,566 --> 00:38:41,068
เพราะพออายุเข้าช่วง 40
มันมีการฉี่สุดหลอกๆ บ่อยมาก

478
00:38:42,445 --> 00:38:45,031
คุณได้เรียนรู้อย่างรวดเร็วว่า
ต้อง "มารอกันอีกหน่อยดีกว่า

479
00:38:45,114 --> 00:38:47,616
รอให้การจราจรเบาบางลงสักหน่อย"

480
00:38:51,871 --> 00:38:53,831
ผมมองคนหนุ่มเดินเข้ามาและออกไป

481
00:38:55,875 --> 00:38:58,085
แบบ "ฝากบอกครอบครัวฉันด้วยว่าฉันโอเค"

482
00:39:06,719 --> 00:39:09,722
ผมยังมีปัญหาเรื่องอาหารอยู่ครับ

483
00:39:10,431 --> 00:39:12,683
ผมรักอาหารแปรรูปสุดๆ รักสุดใจ

484
00:39:14,560 --> 00:39:16,395
ผมเป็นผู้ชายสายฟาร์ม-โรงงาน-โต๊ะ

485
00:39:23,319 --> 00:39:27,156
ผมต้องการให้อาหารผ่านกระบวนการต่างๆ
ให้เยอะที่สุดก่อนจะมาถึงผม

486
00:39:33,245 --> 00:39:36,207
แต่มันต้องหยุดแล้วครับ
เรารู้สึกได้เลย ผมรู้สึกได้เลย

487
00:39:36,290 --> 00:39:38,667
ผมกินแบบนี้ไม่ได้แล้ว มันทำร้ายผมจริงๆ

488
00:39:40,753 --> 00:39:43,756
และผมก็บอกตัวเองว่า โอเค ผมพอแล้ว…

489
00:39:44,382 --> 00:39:47,551
ถ้ามีเสื้อเบอร์ให้กับการเลิกกินอาหารฟาสต์ฟู้ด
ผมนี่ได้แน่

490
00:39:47,635 --> 00:39:49,053
ผมเลยทำมาหมดแล้ว

491
00:39:49,678 --> 00:39:52,181
ผมเคยกินทาโก้ เบลล์
แล้วทิ้งถุงในถังขยะเพื่อนบ้าน

492
00:39:52,264 --> 00:39:53,682
เมียผมจะได้ไม่รู้

493
00:39:59,355 --> 00:40:01,190
ครั้งหนึ่งผมเคยกินซอสมะเขือเทศเยอะมาก

494
00:40:01,732 --> 00:40:06,237
ที่ร้านอาหาร จนคนแปลกหน้า
เดินมาหาผมแล้วพูดว่า

495
00:40:06,320 --> 00:40:07,905
"ใส่ซอสมะเขือเทศเยอะนะนั่น"

496
00:40:14,036 --> 00:40:16,330
คุณรู้ไหมว่าต้องใส่ซอสมะเขือเทศเยอะแค่ไหน

497
00:40:17,623 --> 00:40:20,418
จนคนแปลกหน้าไม่อยากมีเอี่ยวด้วยเนี่ย

498
00:40:22,545 --> 00:40:25,423
แต่เขาดันมาเห็นเข้า
เมียเขาพูดว่า "ช่างเขาเถอะน่า"

499
00:40:25,506 --> 00:40:27,967
เขาก็แบบ "ผมว่าผมต้องพูดอะไรอย่าง

500
00:40:31,846 --> 00:40:35,766
ผมว่าเขาไม่รู้นะว่าไม่มีใคร
กินซอสมะเขือเทศเยอะขนาดนั้น"

501
00:40:40,855 --> 00:40:44,066
ผมเคยไปช่องไดร์ฟทรูของแมคโดนัลด์
แล้วกระจกรถผมไม่ยอมเลื่อนลง

502
00:40:44,150 --> 00:40:46,944
เหมือนจักรวาลกำลังบอกว่า "พักบ้างอะไรบ้าง"

503
00:40:50,072 --> 00:40:51,532
แต่ผมก็ดันไม่ยอมแพ้ซะด้วย

504
00:40:52,825 --> 00:40:54,869
มันน่าอายอยู่ เพราะพนักงานดูออก

505
00:40:54,952 --> 00:40:58,664
เพราะผมต้องขับเลยไปจอด…
เพราะผมต้องเปิดประตูรถแทน

506
00:40:58,747 --> 00:41:00,958
แล้วมันก็จะไปชนกับลำโพง

507
00:41:01,041 --> 00:41:02,626
ผมเลยต้องขับเลยไปหน่อย

508
00:41:04,462 --> 00:41:06,464
รถข้างหลังผมคงจะแบบ "นายจะไปแล้วเหรอ"

509
00:41:06,547 --> 00:41:08,799
ผมก็แบบ "หน้าต่างมันหมุนไม่ลง"

510
00:41:13,888 --> 00:41:17,558
ผมเลยต้องเปิดประตูรถ
ตอนนี้ลำโพงก็อยู่แถวๆ ถังน้ำมัน

511
00:41:19,393 --> 00:41:21,312
ผมเลยต้องตะโกนสั่ง

512
00:41:21,395 --> 00:41:22,813
ทีนี้หมอนั่นก็ได้ยินด้วย

513
00:41:25,774 --> 00:41:29,236
แล้วผมก็มองไปหน้าจอแมคโดนัลด์
แล้วมันก็แสดงคำสั่งซื้อ

514
00:41:29,320 --> 00:41:31,739
ที่บอกให้คนทั้งละแวกรู้หมดว่าผมสั่งอะไร

515
00:41:37,453 --> 00:41:40,331
จากนั้นผมก็ต้องขับไปที่หน้าต่างส่งของ

516
00:41:40,414 --> 00:41:43,542
แล้วต้องขับเลยไปนิดด้วย
เพราะผมต้องเปิดประตูทั้งบาน

517
00:41:44,043 --> 00:41:48,756
ผมขับเลยไป แล้วพวกเขาก็ทำหน้าแบบ
"จะไปไหนของคุณน่ะ"

518
00:41:50,925 --> 00:41:53,344
ผมก็ "ไม่ได้จะไปไหน" แล้วก็ขับเลยไป

519
00:41:53,427 --> 00:41:57,473
แล้วพวกนั้นก็เห็นตัวผมที่นั่งอยู่ในรถ

520
00:41:58,098 --> 00:41:59,391
มันบ้าบอมาก

521
00:41:59,475 --> 00:42:03,479
ถ้าคุณไม่เคยทำแบบนี้ บอกเลยว่า
ผมรู้สึกเปลือยเปล่าที่สุดในชีวิตเลย

522
00:42:05,439 --> 00:42:07,983
พวกนั้นนั่งอยู่ตรงนั้น ส่วนผมก็ "หวัดดี"

523
00:42:10,945 --> 00:42:13,322
พวกเขาเห็นเท้าคุณด้วยนะ

524
00:42:15,658 --> 00:42:18,744
พวกนั้นโยนอาหารให้เหมือนผมเป็นหมี
แบบว่าโยนให้เลย

525
00:42:28,796 --> 00:42:31,006
ครอบครัวเราชอบกินฟาสต์ฟู้ดมาก

526
00:42:31,090 --> 00:42:34,927
ในกรุ๊ปแชตบ้านเรา พ่อผมส่งข้อความมาว่า

527
00:42:35,010 --> 00:42:37,805
"พ่อเจอวิธีสั่งบิ๊กแมคให้ได้ราคาถูกกว่าเดิมละ

528
00:42:41,350 --> 00:42:45,938
ลูกสั่งดับเบิลชีสเบอร์เกอร์
แล้วขอซอสบิ๊กแมคได้นะ

529
00:42:46,021 --> 00:42:47,481
มันจะได้ถูกกว่าเดิม

530
00:42:48,065 --> 00:42:51,110
พวกเขาไม่ใส่ขนมปังแผ่นที่สาม
ยังถือว่าเป็นสูตรลดคาร์บของแอทกิ้นส์ไดเอต"

531
00:42:57,700 --> 00:43:00,411
นั่นแหละเคล็ดลับ ไอ้ขนมปังแผ่นที่สามนี่มันแบบ

532
00:43:00,494 --> 00:43:02,871
"ฉันไม่รู้ว่าจะเอาขนมปังแผ่นที่สามไปทำไม"

533
00:43:10,296 --> 00:43:13,299
พ่อแม่ผมก็อายุมากขึ้นแล้ว แต่ไม่ได้แก่ขนาดนั้น

534
00:43:13,382 --> 00:43:16,635
แต่พวกท่านอยู่ในช่วงอายุที่ถ้าเดินสะดุด

535
00:43:16,719 --> 00:43:18,554
ก็จะล้มลงไปกองกับพื้นเลย

536
00:43:20,931 --> 00:43:23,267
มันมีช่วงอายุที่เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้

537
00:43:23,350 --> 00:43:28,147
แบบว่าถ้าผมสะดุด
ร่างกายผมไม่ได้แตะพื้นมา 40 ปีแล้ว

538
00:43:29,857 --> 00:43:32,109
แต่สำหรับพวกท่าน มันแบบ ไม่รู้สิ

539
00:43:32,192 --> 00:43:34,987
เหมือนท่อนบนพูดว่า "เราจะไปแล้วนะ"

540
00:43:35,070 --> 00:43:36,155
และ…

541
00:43:37,906 --> 00:43:40,284
ท่อนล่างแบบ "ว่าไงนะ" แล้วก็แบบ…

542
00:43:43,037 --> 00:43:44,955
มันไม่มีการแบบ "โว่ว" เตือนเลย

543
00:43:45,039 --> 00:43:47,541
เหมือนพวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังล้ม

544
00:43:48,917 --> 00:43:50,878
พวกเขาแค่มองคุณ ส่วนคุณก็แบบ

545
00:43:50,961 --> 00:43:53,130
"ไม่รู้ตัวเลยเหรอว่ากำลังล้ม"

546
00:43:54,465 --> 00:43:58,552
แล้วพวกท่านก็ล้มกันแรงมาก
เหมือนถูกโยนลงมาจากหลังคาเลย

547
00:44:00,387 --> 00:44:02,431
ทุกคนได้ยินกันหมด ต่างพูดว่า "เกิดอะไรขึ้น"

548
00:44:02,514 --> 00:44:04,433
ผมก็ตอบว่า "พ่อแม่ผมล้ม

549
00:44:06,477 --> 00:44:07,853
ผมต้องประคองพวกท่านให้ลุก

550
00:44:09,146 --> 00:44:12,441
แม่ผมมีรอยช้ำที่จะไม่หายไปอีกสองปี"

551
00:44:18,489 --> 00:44:20,366
เดี๋ยวนี้ผมเดินนำหน้าพวกเขาแล้ว

552
00:44:20,449 --> 00:44:21,742
ผมเหมือนหัวหน้าเผ่า

553
00:44:23,243 --> 00:44:26,538
คอยเตือนพวกท่านว่ากำลังจะเจอพื้นแบบไหน

554
00:44:28,332 --> 00:44:30,292
"อีกเดี๋ยวจะเจอพรมนะ

555
00:44:36,840 --> 00:44:40,636
อีกเดี๋ยวจะเจอพรม แล้วพอออกไปข้างนอก
มันจะสว่างกว่าข้างในนะ

556
00:44:40,719 --> 00:44:44,390
มีถนนโรยกรวดด้วย
พ่อกับแม่ไม่รอดแน่ เพราะงั้น…

557
00:44:46,767 --> 00:44:48,435
นอนรอบนพรมนั่นแหละ

558
00:44:48,519 --> 00:44:50,771
เดี๋ยวผมขับรถมารับในอาคารแล้วกัน"

559
00:44:57,653 --> 00:45:01,573
เมื่อไม่นานมานี้เราให้แม่ของผม
ไปรับลูกสาวเราจากบ้านเพื่อน

560
00:45:01,657 --> 00:45:03,367
ผมส่งข้อความที่อยู่ไปให้แม่

561
00:45:03,450 --> 00:45:05,536
แล้วแม่ก็ขับไปผิดบ้าน

562
00:45:06,995 --> 00:45:10,207
แม่เคาะประตูบ้านนั้น คุณย่าอีกคนเดินมาเปิด

563
00:45:10,290 --> 00:45:11,959
งานนี้จบไม่สวยเลย

564
00:45:13,335 --> 00:45:16,588
อารมณ์เหมือนหมาสองตัวที่มองกันผ่านรั้ว

565
00:45:23,637 --> 00:45:26,432
สถานการณ์แบบนี้คงดึงเข้าบ้านได้ยากทั้งคู่

566
00:45:33,230 --> 00:45:36,150
แม่ผมถามว่า "หลานสาวฉันอยู่ที่นี่หรือเปล่า"

567
00:45:36,650 --> 00:45:39,570
คุณย่าอีกคนตอบว่า "ฉันมีหลานชายสามคน"

568
00:45:43,115 --> 00:45:44,283
ไม่มีทางออก

569
00:45:47,286 --> 00:45:48,620
แค่คุณย่าสองคน

570
00:45:48,704 --> 00:45:51,457
"เธอจะขิงหลานเธอใช่ไหม
ฉันก็จะขิงหลานฉันเหมือนกัน"

571
00:45:56,253 --> 00:45:59,047
ทั้งสองคนคุยกัน 30 นาทีได้ นั่นขนาดผิดบ้านนะ

572
00:46:02,301 --> 00:46:04,970
ทีนี้ผมเลยต้องไปรับลูกและต้องออกตามหาแม่ด้วย

573
00:46:12,352 --> 00:46:16,732
เหล่าภรรยานี่แหละที่เป็นคนคอยประคับประคอง
ความสัมพันธ์ให้อยู่ได้นานที่สุด

574
00:46:16,815 --> 00:46:20,444
ถ้าคุณเห็นคู่แต่งงานที่อายุ 80 ขึ้นไป…

575
00:46:20,527 --> 00:46:23,280
ทั้งคู่อายุ 80
คนที่เป็นภรรยาจะเป็นฝ่ายที่แข็งแรง

576
00:46:23,363 --> 00:46:26,992
ส่วนสามีจะแบบ "ตอนนี้เราอยู่ที่ไหนกัน"

577
00:46:29,203 --> 00:46:33,040
สมองผู้ชายเรานี่ดิ่งลงเหวไวมาก

578
00:46:33,123 --> 00:46:35,042
เหตุผลที่เขายังออกมาเดินข้างนอก
เพราะเมียเขาคงบอกว่า

579
00:46:35,125 --> 00:46:37,544
"ออกไปให้คนเห็นว่าคุณยังไม่ตายหน่อยไป"

580
00:46:40,881 --> 00:46:44,176
เหมือนคนดูแลสวนสัตว์
ที่พากอริลลาแก่ๆ เดินรอบกรง

581
00:46:46,845 --> 00:46:48,514
"ให้เด็กๆ จับตัวคุณหน่อย"

582
00:46:52,559 --> 00:46:55,687
พอทุกคนพยายามให้อาหารเขา
"อย่าให้เขากินไอ้นั่นนะ"

583
00:46:58,398 --> 00:46:59,525
"แต่ผมว่าเขาอยากกินนะ"

584
00:46:59,608 --> 00:47:02,569
"ก็ต้องอยากอยู่แล้ว
แต่เขาโง่เกินกว่าจะรู้ตัวว่ากินไม่ได้"

585
00:47:12,955 --> 00:47:16,041
พ่อผมเข้าโรงพยาบาลบ่อยมาก

586
00:47:16,542 --> 00:47:19,086
พ่อผ่าตัดปีละแปดครั้งได้มั้ง

587
00:47:19,169 --> 00:47:20,879
พ่อรักมันเลยละ

588
00:47:23,674 --> 00:47:26,635
หมอบอกว่า "ฟังนะ คุณแค่ยืดเส้นเอาก็พอ"

589
00:47:29,471 --> 00:47:31,932
พ่อตอบไปว่า "มาผ่าตัดให้มันจบๆ ไปเถอะ"

590
00:47:41,024 --> 00:47:44,695
ครั้งหนึ่งพ่อต้องผ่าตัดเพราะว่า
พ่อติดเอฟริน สเปรย์พ่นจมูกตัน

591
00:47:45,737 --> 00:47:46,864
ใช่ครับ

592
00:47:46,947 --> 00:47:50,367
ฟังนะ ผมก็ติดใช้ยาเอฟริน

593
00:47:50,450 --> 00:47:53,078
ผมจะบอกให้เลย ถ้าคุณไม่รู้ว่ามันคืออะไร

594
00:47:53,161 --> 00:47:55,038
ผมขอบอกเลยว่าอย่าไปยุ่งเกี่ยวกับมัน

595
00:47:56,874 --> 00:47:59,376
มันเป็นหนึ่งในสิ่งที่ดีที่สุดที่ผมเคยยุ่งเกี่ยวด้วย

596
00:48:01,128 --> 00:48:05,549
ตอนผมติดมัน เมียผมโกรธมาก
จนผมต้องพยายามแอบใช้

597
00:48:06,300 --> 00:48:08,385
แต่เธอได้ยินเสียงพ่นจากสามช่วงตึกได้

598
00:48:08,468 --> 00:48:10,721
แต่ฟู่เดียวเบาๆ เธอก็ถามเลย "เสียงอะไร"

599
00:48:11,763 --> 00:48:13,640
ผมก็แบบ "ผมจะไม่ยอมอยู่แบบนี้หรอกนะ

600
00:48:15,767 --> 00:48:18,812
ผมไม่ได้ทำงานหนักขนาดนี้
เพื่อจะใช้เอฟรินในบ้านตัวเองไม่ได้"

601
00:48:23,817 --> 00:48:26,862
พ่อกับแม่ผมไปหาหมอ

602
00:48:26,945 --> 00:48:29,489
หมอก็ถามว่า "คุณใช้เอฟรินเหรอ"

603
00:48:29,573 --> 00:48:31,241
พ่อผมก็ตอบว่า "เปล่าครับ"

604
00:48:33,869 --> 00:48:36,163
หมอก็บอกว่า "ผมรู้แหละว่าคุณใช้

605
00:48:36,246 --> 00:48:38,248
ผมแค่ถามไปงั้นเอง"

606
00:48:42,252 --> 00:48:45,589
หมอถามต่อ "คุณใช้มานานแค่ไหนแล้ว"
พ่อผมก็ตอบไป "ห้าปีครับ"

607
00:48:46,173 --> 00:48:47,299
ซึ่งพ่อโกหก

608
00:48:48,133 --> 00:48:50,427
แม่ผมก็แบบ "บอกความจริงไปสิ"

609
00:48:50,510 --> 00:48:53,388
แล้วแม่ก็บอกหมอว่า "เขาใช้มา 45 ปีแล้วค่ะ"

610
00:48:55,349 --> 00:48:59,311
พ่อผมใช้เอฟรินมา 45 ปีแล้ว อันนี้แค่บอกไว้ก่อน

611
00:48:59,394 --> 00:49:03,774
ถ้าคุณไม่รู้ ด้านหลังกล่องแนะนำไว้ว่า
อย่าใช้นานเกินสามวัน

612
00:49:09,780 --> 00:49:11,615
ไม่มียาตัวไหนในโลกนี้

613
00:49:11,698 --> 00:49:14,409
ที่บอกให้คุณใช้ยาวๆ ไป 45 ปีหรอก

614
00:49:23,460 --> 00:49:24,920
ผมคิดถึงพ่อแม่ผมบ่อยๆ

615
00:49:25,003 --> 00:49:28,131
เพราะโลกมันกำลังก้าวหน้าไปมาก

616
00:49:28,632 --> 00:49:31,468
และเหมือนกับพวกท่าน ผมเองก็มาจากยุค 1900

617
00:49:32,970 --> 00:49:36,348
คุณต้องระวังคนยุค 1900 เอาไว้
พวกเราแก่แล้ว

618
00:49:43,438 --> 00:49:48,360
แบบว่ายายเฮเลนของผมเป็นคนยุค 1930

619
00:49:48,443 --> 00:49:49,569
ท่านหูหนวก

620
00:49:50,153 --> 00:49:54,282
สมัยนั้นพวกเขาไม่รู้ว่าท่านหูหนวก
พวกหมอไม่รู้เลย

621
00:49:54,366 --> 00:49:56,118
พวกเขางงกันหมด

622
00:49:56,201 --> 00:49:58,745
สมัยนั้นหมอเก่งกันขนาดนั้นเลย

623
00:50:01,873 --> 00:50:05,210
พวกเขาตรวจท่านขณะที่พ่นควันบุหรี่ใส่หน้าท่าน

624
00:50:10,048 --> 00:50:12,926
พวกนี้หมอจริงๆ ด้วยนะ
พวกเขาบอกว่า "ไม่รู้สิ

625
00:50:13,427 --> 00:50:15,429
แต่หล่อนหยาบคาย เรื่องนั้นผมบอกได้"

626
00:50:25,897 --> 00:50:28,525
ผมคิดว่าสิ่งที่ผมเห็นตอนโตขึ้นมา

627
00:50:28,608 --> 00:50:31,319
เราจะไปดู… คือพ่อผมเป็นนักมายากล

628
00:50:31,987 --> 00:50:35,907
เราเลยจะไปดูพ่อเล่นมายากล
ที่งานวิลสันเคาน์ตีแฟร์

629
00:50:35,991 --> 00:50:39,036
งานเคาน์ตีแฟร์สุดยอดมาก ถ้าคุณไม่เคย…
มันยังมีจัดอยู่นะ

630
00:50:39,119 --> 00:50:42,581
แต่ผมว่ารัฐบาลไม่รู้หรอกว่ามันมีอยู่ แต่ก็นะ….

631
00:50:44,916 --> 00:50:48,628
เราขึ้นเครื่องเล่นที่ถูกขนมา
บนทางหลวงแค่เมื่อชั่วโมงก่อน

632
00:50:55,927 --> 00:50:57,429
เราจะไปดูพ่อผมกัน

633
00:50:57,512 --> 00:50:59,139
พ่อผมจะเล่นมายากล

634
00:50:59,222 --> 00:51:00,682
ข้างๆ พ่อ

635
00:51:00,766 --> 00:51:03,894
มันมีโชว์ลากระโดดจากหอสูง

636
00:51:03,977 --> 00:51:05,062
ลงมาใส่สระน้ำ

637
00:51:06,688 --> 00:51:09,316
พ่อเลยดึงความสนใจคนที่มางานได้ยากอยู่

638
00:51:11,318 --> 00:51:13,779
ตอนพ่อผมถามว่า "นี่ไพ่ของคุณหรือเปล่า"

639
00:51:14,988 --> 00:51:19,117
ทุกคนก็จะแบบ
"เจ้าลานั่นกำลังจะโดดลงมาจากหอสูง"

640
00:51:23,330 --> 00:51:26,666
คุณไม่เคยคิดว่าอยากเห็นอะไรแบบนั้นหรอก
จนกระทั่งเจ้าลาไปอยู่ข้างบนนั้น

641
00:51:30,754 --> 00:51:33,090
ผมใช้คำว่า "กระโดด" ก็ฟังดูดีเกินจริงไปมาก

642
00:51:35,884 --> 00:51:38,345
เจ้าลาพวกนั้นร่วงลงมาจากหอสูงต่างหาก

643
00:51:42,974 --> 00:51:45,727
แต่คุณเขียนป้ายโฆษณาแบบนี้ไม่ได้

644
00:51:47,270 --> 00:51:49,981
คุณอยากดูลาร่วงลงมาจากหอสูงไหมล่ะ

645
00:51:51,566 --> 00:51:53,193
ไม่ละ โอเค

646
00:51:53,944 --> 00:51:56,530
แล้วถ้ามันกระโดดล่ะ อย่างน้อยมันก็ชอบละนะ

647
00:52:02,869 --> 00:52:05,997
เจ้าลาจะเดินขึ้นทางลาด

648
00:52:06,081 --> 00:52:07,999
ที่สูงขึ้นไป 12 เมตร

649
00:52:08,083 --> 00:52:11,628
และมันจะยืนเฉยๆ ตรงนั้นเลย
เพราะมันไม่อยากโดด

650
00:52:11,711 --> 00:52:13,797
มันไม่ได้อินด้วยสักนิด…

651
00:52:15,340 --> 00:52:18,051
แต่มันก็ไปไหนไม่ได้ เพราะลาไม่เดินถอยหลัง

652
00:52:19,052 --> 00:52:21,721
เอาจริงๆ ผมก็ไม่รู้ว่าจริงไหม แต่ผม…

653
00:52:24,057 --> 00:52:25,976
ผมไม่เคยเห็นลาเดินถอยหลังเลย

654
00:52:26,059 --> 00:52:29,312
ไม่ใช่ว่าตั้งใจมองหาหรอกนะ แต่ผมคิดจริงๆ

655
00:52:29,396 --> 00:52:32,524
ตลอดเวลา 45 ปีที่ผ่านมา
ผมน่าจะได้เห็นลาเดินถอยหลังบ้างสองสามตัว

656
00:52:35,861 --> 00:52:39,990
ลายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น แล้วก็มีหมา
เขาจะส่งหมาขึ้นไปตามทางลาด

657
00:52:40,073 --> 00:52:43,326
หมาก็จะเห่าลา แล้วลาก็จะโดดลงมาในสระ

658
00:52:43,910 --> 00:52:47,122
และในฐานะคนที่เคยดูโชว์นี้
ตอนที่เจ้าลากระแทกน้ำ

659
00:52:47,205 --> 00:52:49,875
คุณจะแบบว่า "เราไปจากที่นี่กันเถอะ"

660
00:52:57,215 --> 00:52:59,885
มันไม่สนุกเหมือนที่คุณคิดไว้หรอกครับ

661
00:53:05,390 --> 00:53:08,685
นี่อาจจะฟังดูงี่เง่า แต่คุณจะประหลาดใจ

662
00:53:08,768 --> 00:53:11,897
ที่สิ่งที่คุณเห็นตรงกับที่ป้ายบอกเป๊ะๆ
ว่าคุณจะได้เห็นอะไร

663
00:53:18,945 --> 00:53:20,572
แล้วองค์กรพิทักษ์สัตว์ก็เข้ามาจัดการ

664
00:53:23,200 --> 00:53:25,744
พวกเขาปิดโชว์นี้ ผมคิดว่าทุกคนก็แบบ

665
00:53:25,827 --> 00:53:27,537
"มันก็สมเหตุสมผลอยู่ เราเข้าใจ"

666
00:53:35,754 --> 00:53:37,964
อีกโชว์ที่องค์กรพิทักษ์สัตว์ต้องมาปิด

667
00:53:38,048 --> 00:53:40,634
นี่ก็ตอนยุค 1980 เหมือนกัน

668
00:53:40,717 --> 00:53:41,885
ผมเกิดทันหมดเลย

669
00:53:43,595 --> 00:53:47,182
คุณชกกับอุรังอุตังในงานแฟร์ได้

670
00:53:48,725 --> 00:53:53,063
พวกเขาจะมีอุรังอุตังนั่งอยู่บนสังเวียน

671
00:53:53,813 --> 00:53:55,649
แล้วพวกผู้ชายก็จะจ่ายเงินเพื่อไปชกกับมัน

672
00:53:57,234 --> 00:53:58,276
ที่ผมใช้คำว่า "ผู้ชาย"

673
00:53:58,360 --> 00:54:02,197
เพราะผมนึกภาพไม่ออกเลยว่า
จะมีผู้หญิงคนไหนอยากชกกับอุรังอุตัง

674
00:54:03,949 --> 00:54:07,577
คุณอาจจับอุรังอุตังไปไว้ในห้องกับผู้หญิงพันคน

675
00:54:07,661 --> 00:54:10,205
พอพวกเธอเดินออกมา
คุณก็ถามว่า "มีใครสู้มันบ้างไหม"

676
00:54:10,288 --> 00:54:13,041
พวกเธอคงตอบว่า "พวกเราไม่มีใคร
คิดอยากจะสู้กับมันแม้แต่แวบเดียวเลย"

677
00:54:23,593 --> 00:54:25,804
ลองให้ผู้ชายสามคนเข้าไปในห้องนั้นสิ

678
00:54:27,639 --> 00:54:30,141
สองในสามจะสู้กับอุรังอุตังชัวร์ๆ

679
00:54:32,060 --> 00:54:36,273
อีกคนจะเป็นบ่าวช่างยุว่า
"เฮ้ย พวกนายควรสู้กับอุรังอุตังนั่นนะ"

680
00:54:43,530 --> 00:54:44,948
พวกผู้ชายเข้าไปในนั้น

681
00:54:45,615 --> 00:54:48,576
แล้วก็แบบ "เอาละ เราจะชกกับอุรังอุตัง"

682
00:54:48,660 --> 00:54:51,329
แล้วอุรังอุตังก็น็อกทุกคนร่วง

683
00:54:52,455 --> 00:54:56,251
เพราะยุคนั้นเราไม่มีอินเทอร์เน็ตให้เช็กว่า
"อุรังอุตังแข็งแรงแค่ไหน"

684
00:55:01,339 --> 00:55:03,341
สมัยนั้นทุกอย่างใช้การบอกปากต่อปาก

685
00:55:04,384 --> 00:55:07,387
คุณต้องเจอคนที่เคยชกกับอุรังอุตังจริงๆ

686
00:55:09,347 --> 00:55:11,141
คุณจะแบบว่า "แต่แขนมันผอมแห้งเลยนะ"

687
00:55:11,224 --> 00:55:14,311
เขาก็จะบอกว่า
"ฉันรู้ ฉันก็ขึ้นไปชกเพราะคิดแบบนั้น"

688
00:55:26,239 --> 00:55:28,533
องค์กรพิทักษ์สัตว์ปิดโชว์นั้นด้วย

689
00:55:28,616 --> 00:55:29,659
ครับ

690
00:55:29,743 --> 00:55:32,037
ฟังนะ ไม่ว่าคุณจะอยากวิจารณ์
องค์กรพิทักษ์สัตว์ว่าไง

691
00:55:32,120 --> 00:55:34,789
ตอนยุค 1900 พวกเขาก็ทำงานกันจริงๆ

692
00:55:39,127 --> 00:55:43,923
อย่างแรกที่พวกเขาจัดการก็คือ
ค่ายรถยนต์ยุคก่อนน่ะ

693
00:55:44,007 --> 00:55:48,553
ก่อนที่หุ่นทดสอบการชนจะถูกคิดค้นขึ้น
พวกเขาใช้หมูจริงๆ ในการทดลองชน

694
00:55:49,137 --> 00:55:51,723
พวกเขาจับหมูมา น่าจะให้นั่งตรงๆ

695
00:55:54,017 --> 00:55:56,227
แล้วเจ้าหมูน้อยตัวนี้ พวกหมูมันฉลาดนะ

696
00:55:56,978 --> 00:55:58,772
วันนี้วันดีของเจ้าหมูนี่เลย

697
00:55:59,606 --> 00:56:01,608
มันแบบ "คุณจะให้หนูขับรถเหรอ"

698
00:56:01,691 --> 00:56:03,902
งั้นวันนี้ได้สนุกกันแน่

699
00:56:03,985 --> 00:56:05,403
มันกางศอกออกมาด้วย

700
00:56:08,740 --> 00:56:11,576
"พวกคุณล้อเล่นใช่ไหม
คุณจะให้หนูขับรถคันนี้เหรอ"

701
00:56:18,166 --> 00:56:21,336
ผมไม่รู้ว่าผลทดลองนี้บอกอะไรคุณบ้างนะ
ก็พวกหมูมันไม่มีคอ

702
00:56:27,300 --> 00:56:30,470
นั่นแหละโลกที่ผมเจอ ตอนที่ผมโตมา

703
00:56:30,553 --> 00:56:34,432
พอผมมองไปที่ลูกสาว ก็คิดว่า
พ่อมีอะไรคล้ายพวกพิลกริมมากกว่าคล้ายลูกอีก

704
00:56:40,105 --> 00:56:42,065
พวกพลิกริมเชื่อในแม่มดเหมือนกันด้วย

705
00:56:45,610 --> 00:56:47,987
ขอนอกเรื่องนิดนึง ผมอยากจะบอกว่า

706
00:56:48,571 --> 00:56:53,201
ผมว่าช่วงยุคแม่มดนี่แหละ
เป็นช่วงที่ผู้หญิงลำบากที่สุดในประวัติศาสตร์

707
00:56:54,244 --> 00:56:55,787
ไม่ได้อยากทำให้ซีเรียสนะ

708
00:56:55,870 --> 00:56:58,289
แต่หลายคนบอกว่า
เป็นช่วงการต่อสู้เพื่อสิทธิเลือกตั้ง

709
00:56:58,373 --> 00:57:01,209
ผมไม่เห็นด้วย ผมว่าอันดับหนึ่งต้องแม่มด
แล้วค่อยสิทธิเลือกตั้ง

710
00:57:03,378 --> 00:57:07,215
ผมว่าอันดับหนึ่งแม่มด ทิ้งช่องห่างโตๆ เลย
แล้วถึงเป็นสิทธิเลือกตั้ง

711
00:57:10,218 --> 00:57:13,179
สมัยนั้นแค่เดินข้ามถนนผิดกฎจราจร
ทั้งเมืองก็ตะโกนว่า "นังแม่มด"

712
00:57:13,263 --> 00:57:15,932
คุณก็แบบ "เอาอีกแล้ว"

713
00:57:20,395 --> 00:57:24,149
แต่ต้องชมพวกเธอนะ พวกเธอจะบินเอาก็ได้
แต่ผมกลับไม่เคยเห็นใครบินเลย

714
00:57:29,571 --> 00:57:31,781
โอเค ขอโทษด้วย นั่น… ฟังนะ

715
00:57:32,490 --> 00:57:34,993
การจะเล่าเรื่องตลกเกี่ยวกับแม่มด
มันซับซ้อนเอาเรื่องเลย

716
00:57:35,076 --> 00:57:36,661
มันมีอะไรต้องโยงเยอะ

717
00:57:38,163 --> 00:57:40,373
แต่ยังไงก็ต้องลากพวกพิลกริมมาเอี่ยวให้ได้

718
00:57:44,419 --> 00:57:47,422
ผมเรียนพิมพ์ดีดตอนม.หนึ่งละครับ

719
00:57:48,298 --> 00:57:49,257
นั่นแหละ…

720
00:57:51,759 --> 00:57:54,345
และผมเคยคิดว่ามันเสียเวลาเปล่า

721
00:57:54,429 --> 00:57:55,555
ผม…

722
00:57:55,638 --> 00:57:58,725
ผมคิดในใจว่า "ใครมันจะพิมพ์ดีดกัน

723
00:57:59,809 --> 00:58:01,603
ลายมือเล่นหางต่างหากคืออนาคต"

724
00:58:12,405 --> 00:58:13,865
เพราะงั้นผมถึง… อนาคตน่ะ…

725
00:58:13,948 --> 00:58:16,826
ผมไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ผมไม่รู้เรื่องเทคโนโลยีเลย

726
00:58:16,910 --> 00:58:18,244
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเอไอคืออะไร

727
00:58:18,328 --> 00:58:22,957
ผมว่าคุณไม่รู้หรอกว่าเอไอคืออะไร
ถ้าคุณไปดูโชว์ลากระโดดลงมาจากหอสูง

728
00:58:24,250 --> 00:58:28,046
ผมว่ามันต้องเลือกเอาสักอย่าง
และผมก็เลือกดูลาไปแล้ว

729
00:58:32,550 --> 00:58:37,055
ถ้าผมส่งอีเมล แล้วมันบอกว่าไฟล์ใหญ่เกินไป
ผมก็ไม่รู้ว่าต้องทำอะไรต่อแล้ว

730
00:58:38,223 --> 00:58:41,226
ถ้าให้เดาก็คือลองส่งอีกรอบมั้ง

731
00:58:41,309 --> 00:58:43,728
นั่นแหละที่ผมพยายามทำ…
รู้ไหมว่าแบบนั้นมันโง่แค่ไหน

732
00:58:43,811 --> 00:58:47,440
คอมพิวเตอร์ก็จะขึ้นว่า "ไม่"
ผมก็แบบ "แล้วถ้าลองอีกทีล่ะ"

733
00:58:57,784 --> 00:59:00,078
โรงแรมสมัยนี้ก็ล้ำยุคขึ้นเรื่อยๆ

734
00:59:00,161 --> 00:59:04,749
หลายๆ โรงแรมตอนผมไปพัก เวลาที่คุณอาบน้ำ

735
00:59:05,291 --> 00:59:07,252
มันมีกระจกกั้นแค่ครึ่งเดียว

736
00:59:07,961 --> 00:59:10,046
มันเลยเปิดโล่ง

737
00:59:10,129 --> 00:59:11,631
น้ำก็กระเด็นเต็มพื้นเลย

738
00:59:12,840 --> 00:59:14,384
เพราะนี่แหละอนาคต

739
00:59:16,469 --> 00:59:18,555
พวกเขาต้องการให้น้ำเลอะเต็มพื้น

740
00:59:18,638 --> 00:59:20,640
ส่วนผมก็ทั้งแก่ทั้งโง่

741
00:59:20,723 --> 00:59:24,060
ผมโตมากับการพยายามกันน้ำให้อยู่แค่ในอ่าง

742
00:59:24,143 --> 00:59:26,229
เป็นเรื่องสำคัญเลยนะ แต่ว่าเดี๋ยวนี้

743
00:59:27,772 --> 00:59:30,358
พวกเขาอยากให้พื้นเปียก แบบนั้นเลย

744
00:59:31,776 --> 00:59:34,445
พวกเขาอยากเอากระจกออกหมดด้วยซ้ำ
แต่คนยุคผมยังมีชีวิตอยู่

745
00:59:34,529 --> 00:59:36,948
พวกเขาเลยแบบ
"ก็ได้ เหลือกระจกไว้ครึ่งนึงแล้วกัน"

746
00:59:38,324 --> 00:59:40,743
"พอคนยุคคุณซี้ม่องเท่งแล้ว
เราจะเอากระจกออกหมด

747
00:59:41,244 --> 00:59:43,621
ให้พื้นเปียก ให้น้ำไหลลงระเบียงไปเลย"

748
00:59:49,210 --> 00:59:52,672
สมัยที่ผมออกทัวร์ใหม่ๆ ผมจะใช้บริการโทรปลุก

749
00:59:52,755 --> 00:59:54,757
นั่นแหละวิธีที่ผมใช้เพื่อตื่นแต่เช้า

750
00:59:54,841 --> 00:59:57,302
ผมต้องโทรไปหาผู้ชายที่ผมไม่รู้จัก

751
00:59:58,803 --> 01:00:01,264
แล้วบอกว่า
"พรุ่งนี้คุณช่วยโทรปลุกผมหน่อยได้ไหม"

752
01:00:08,563 --> 01:00:11,357
นั่นแหละคนสุดท้ายที่ผมคุยด้วยก่อนเข้านอน

753
01:00:12,525 --> 01:00:15,737
ผมอยากโทรหาเมียมากกว่า
โทรหาผู้ชายที่ผมไม่เคยเห็นหน้า

754
01:00:16,988 --> 01:00:19,532
"สัญญานะว่าพรุ่งนี้จะโทรปลุกผม"

755
01:00:24,120 --> 01:00:25,997
เราจะบอกราตรีสวัสดิ์กันและกัน

756
01:00:33,838 --> 01:00:37,133
สมัยนี้ไม่มีใครใช้บริการโทรปลุกกัน
ยี่สิบปีได้แล้วมั้ง

757
01:00:37,675 --> 01:00:39,260
มีหนุ่มคนนึงที่ออกทัวร์กับเรา

758
01:00:39,344 --> 01:00:43,640
เขาอายุ 24 ปี
และไม่เคยใช้บริการโทรปลุกเลยตั้งแต่เกิด

759
01:00:43,723 --> 01:00:48,144
เราไปพักกันที่โรงแรม
แล้วเขาก็เห็นปุ่มโทรปลุกบนโทรศัพท์

760
01:00:48,227 --> 01:00:50,271
เขาก็พูดว่า "ผมจะลองใช้บริการโทรปลุกดู"

761
01:00:50,355 --> 01:00:52,065
ผมบอกไปว่า "อย่าเลย

762
01:00:53,441 --> 01:00:56,235
มันก็เหมือนที่เขี่ยบุหรี่บนเครื่องบินนั่นแหละ"

763
01:01:02,825 --> 01:01:04,410
เขาบอกว่า "ไม่ครับ ผมอยากลอง"

764
01:01:04,494 --> 01:01:06,120
ก็ได้ เขาก็เลยโทรไปนัดแนะ

765
01:01:06,788 --> 01:01:10,208
เช้าวันต่อมา โทรศัพท์ของเขาดัง เขาไม่รับสาย

766
01:01:11,167 --> 01:01:14,045
เขาไม่รู้ว่านั่นคือส่วนสำคัญของบริการนี้

767
01:01:15,129 --> 01:01:18,758
คุณต้องรับสายแล้วบอกให้ปลายสายรู้ว่าคุณตื่นแล้ว

768
01:01:20,385 --> 01:01:23,388
พนักงานโรงแรมก็คงยังเด็กอยู่เหมือนกัน
เพราะหมอนั่นแบบว่า

769
01:01:23,471 --> 01:01:25,848
"ฉันคงต้องไปเคาะประตูห้องแล้วมั้ง

770
01:01:26,516 --> 01:01:29,060
ไม่เคยเห็นใครใช้บริการนี้เลยมาก่อน

771
01:01:29,143 --> 01:01:31,938
แปลว่าคนในห้องนั้นต้องเป็นคนสำคัญสุดๆ แน่"

772
01:01:35,149 --> 01:01:37,610
เขาเลยขึ้นมาเคาะประตู

773
01:01:37,694 --> 01:01:39,696
ไอ้หนุ่มของผมก็ยังไม่ไปเปิด

774
01:01:39,779 --> 01:01:41,989
พนักงานเลยเข้าไปในห้อง

775
01:01:42,782 --> 01:01:45,076
สาบานเลยว่าเป็นเรื่องจริง เพราะฟังนะ

776
01:01:45,159 --> 01:01:47,912
นี่คือคนรุ่นใหม่สองคนที่ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร

777
01:01:54,627 --> 01:01:58,589
พนักงานเลยเข้าไปในห้อง
"ฉันต้องเขย่าตัวหมอนี่ไหมเนี่ย

778
01:02:03,094 --> 01:02:05,138
บริการโทรปลุกมันเป็นแบบนี้หรือเปล่าหนอ

779
01:02:06,639 --> 01:02:09,767
ฉันต้องแตะตัวผู้ชายที่ไม่เคยเห็นหน้า
ในห้องมืดๆ หรือเปล่าเนี่ย"

780
01:02:13,855 --> 01:02:18,109
ผมนึกภาพตอนเขาเริ่มส่งเสียงออกเลย
"เฮ้ เฮ้ ตื่นๆ เฮ้

781
01:02:19,235 --> 01:02:21,237
เฮ้ๆ"

782
01:02:23,406 --> 01:02:25,867
พลางหวังว่าจะไม่ต้องจับตัวหมอนี่

783
01:02:27,660 --> 01:02:30,663
แต่เขาก็ต้องแตะ สาบานเลย
เขาเล่าให้ผมฟังแบบนี้เลย

784
01:02:30,747 --> 01:02:33,416
พนักงานปลุกพ่อหนุ่มคนนี้แบบ "นี่ เพื่อน

785
01:02:36,419 --> 01:02:37,670
ได้เวลาตื่นแล้ว"

786
01:02:40,923 --> 01:02:43,050
ขอบคุณมากครับ

787
01:03:28,471 --> 01:03:31,390
คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์