Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
BATAY SA "TWENTY-SEVEN NIGHTS" NI NATALIA ZITO
KATHANG-ISIP ITO NA HANGO SA MGA TOTOONG PANGYAYARI.
Late sila.
ANUMANG PAGKAKATULAD SA KAHIT SINO...
Halos sampung minuto na.
...AY NAGKATAON LANG.
Mga tarantado.
Bababa ako.
Kumalma ka.
Kalmado ako, Olga.
Mas okay kasing maghintay dito.
Ayan na.
Ako na. Salamat.
Good evening.
- Hi, Daniel. - Kumusta po?
- Ako si Myriam.
Anak ako no'ng babae.
Anak din ako. Ako si Olga.
- Paano 'yong gagawing operation? - "Operation"?
'Yong procedure. Di ko alam ang tawag.
Alam ba niya ang mangyayari?
Alam niyang dadating kayo.
Di niya alam kung saan siya dadalhin.
Alam niyang may mga gagawin kayong test.
Gabing-gabi naman.
Makinig kayo.
Ayokong maging pangit ang karanasan niya. Gano'n din sa 'kin.
Papagsalitaan mo muna.
Ma'am, kapag pumalag ang pasyente o naging agresibo,
minsan may kailangang gawin.
Tulad ng ano?
Halimbawa, sedation.
Mas okay na huwag tayong magdesisyon sa harap ni Mama.
Tama. Kadalasan, may code tayo.
Senyales 'yon.
Para malaman namin kapag ready na kayong i-sedate siya.
Palakpak?
'Yong hindi mapapansin ng pasyente.
Senyas, keyword.
"Coat."
"Coat"?
Sabihin natin, "Isuot mo 'yong coat mo."
Mas okay kung maikli lang.
"Sa ikakabuti mo 'to."
'Yong keyword. "Sa ikakabuti mo 'to."
- "Sa ikakabuti mo 'to"? - Di ba nakakalito?
Mag-suggest ka ng iba.
'Yon na lang.
- Sigurado kayo? - Oo.
Sige.
Okay.
Papirma na lang po dito.
Delia, kumusta diyan?
Okay naman.
Si Mama?
Ano pa nga ba? Kumakapit pa.
Gising ba?
Gising siya pag ganitong oras.
Di mo kami papapasukin?
Okay...
Ikaw na?
Sige na.
Sasama ako.
- Inihanda mo 'yong bag? - Kukunin ko po.
Sa labas na lang ako.
Handa na ako.
- Hi. - Hi.
Okay. Tara na?
Napindot ko na.
Sino 'to?
Bakit may ganito pa?
Ayan na.
Di tayo kasya.
Kasya tayo, Mama.
Hindi. Hanggang 300 kilos lang 'to.
Malamang 80 kilos ka.
Mga gano'n nga.
- Ikaw? - Mama.
Nasa 200 kilos na agad tayo.
Do'n kayo sa hagdan.
Okay.
- Ma'am? - Maghagdan kayo.
- Saan n'yo ako dadalhin? - Alam n'yo naman, Mama. May mga test ka.
- Ganitong oras? - Para 'to sa ikakabuti mo!
- Ayos lang kayo? - Oo.
- Kumusta diyan? - Wala.
Hikaw ko ba 'yan?
Oo, ibinigay mo 'to sa 'kin noon.
Tanda mo no'ng maliit ka? Pag salbahe at sinungaling ka,
hinihila ko ang tenga mo.
Mama, please! Sa ikakabuti mo 'to!
- Ano'ng sinasabi mong tanga ka? - Sa ikakabuti mo 'to!
- Ano'ng sinasabi mong tanga ka? - Buksan n'yo 'tong pinto!
- Tama na! - Buksan n'yo 'to!
Tama na, Mama!
Hindi, magsabi ka ng totoo!
- Masakit! - Magsabi ka ng totoo!
Ma'am, kumalma kayo.
Ano ba'ng— Aray! Pero...
Ayan. Dahan-dahan.
Ayan. Upo tayo.
Di ko inasahan 'to.
Para mas relaxed kayo sa biyahe.
Ano'ng sabi mo, iha?
Relax.
Sa ikakabuti mo 'to, Mama.
- Sa ikakabuti mo 'to. - Tapos na. Okay na.
- Tara na. - Daniel, ano 'yong sinabi mo?
Wala, ma'am.
Sabihin mo kay Delia, 'yong mga cutlet...
ilagay niya sa freezer!
AMBULANSIYA
Tara.
Dito tayo.
Konti pa. Ayan.
Dahan-dahan.
- Dahan-dahan. - Dahan-dahan.
Ayan.
Ano 'to? Asan tayo?
Makakapahinga po kayo dito.
Hindi ako magpapalipas ng kahit isang gabi dito.
27 NIGHTS
Good morning.
- Casares. - Hello.
Siya 'yong bagong assistant.
Expert natin siya. In-appoint siya sa Hoffman case.
Hoffman, tama.
- Leandro Casares. - Alejandra Conde.
Ayan, magkakilala na kayo. Ano'ng gagawin sa expert?
A... kapeng may asukal?
- Okay. - Hindi, ako na.
- Gusto mo? - Hindi, salamat.
Ano'ng gagawin, Alejandra?
- "Oath..." - Oathtaking.
Pagtanggap sa posisyon. Tapos?
Ibibigay ko 'yong file kapag kailangan ng expert.
- Tama. - Tama.
Ang totoo niyan, mas gusto ko munang—
Bale, magkakape muna ako.
Tapos aaralin ko 'yong kaso para maging pamilyar ako.
Saka ko pa lang ikukumpara sa file.
Dr. Bologna, manunumpa si Casares para sa Hoffman case.
- Kaya nandito ako. Kumusta? - Okay naman.
- Pwede kang makausap? - Oo.
- Si Judge Bologna... - Huwag mong patatagalin.
May travel allowance ka nang isang linggo. Pag lumampas do'n, gastos mo na.
Bago 'yan, a.
Dapat one week, may report na.
- Mahirap 'yan. - Tipikal na insanity case 'to.
Hanggang two weeks.
Dalawa lang 'yan, baliw o hindi baliw.
- Matino ang isip o hindi. - Okay, sige.
Makinig ka.
Gusto kitang i-assign pa sa mga expert report.
Kaso nitong mga huli...
Oo, napansin ko ngang di ako sinusuwerte nitong mga huli, 'no?
Kasi... masyado kang mabagal.
Eighty-three years old na babae.
Na-diagnose siya ng frontotemporal dementia.
Sabi ng mga anak, walang tigil sa kaka-party 'yong matanda.
Nakikipagrelasyon sa mga taong kaduda-duda ang intensiyon, blah, blah.
Saka nilulustay daw ang yaman ng pamilya sa mga kahina-hinalang investment
bago siya ipinasok sa facility.
Pagkatapos ng 27 days, nakalabas siya sa clinic.
Tapos puro party na ulit sa bahay niya.
Nag-aalala 'yong mga anak sa ina nila kaya gusto nilang maipasok ulit.
Parang may katwiran naman.
- Papunta na 'yan sa usapin ng... - Ano?
Parang mas gusto ko lang kasi ng sariling—
A, 'yong questionnaire mo, mga gano'n. Alam mo, 83 na siya.
Kalaban natin ang oras.
Ako 'yong expert na pinapunta para kay Mrs. Martha...
Si Mrs. Martha. Sa pinakataas.
Salamat.
- Pasok po. - Salamat.
Hello.
- Hi. - Hi.
Kunin mo 'yan.
Pasensiya na, hindi makakaharap si Madam. Hindi siya handa.
- Pwede akong maghintay. - Wag ngayon.
Pagpasensiyahan mo na.
Ilang gabi siyang naka-isolate.
Hindi pa siya nakaka-recover.
- Abogado ka, 'no? - Hindi.
Pero ii-interrogate mo siya.
A, hindi. I-interviewhin ko siya. Expert ako.
- Okay na lahat. - Sige.
Kaninong panig ka?
Hindi. Wala akong pinapanigan.
Pinapunta ako ng korte. Impartial ako.
Impartial ka. May gano'n ba?
Sinusubukan ko.
Bernardo Girves.
Leandro Casares.
Ihatid na kita palabas.
Kilala mo ba si Martha Hoffman?
Hindi. Gaya ng sabi ko, hindi ako journalist o detective.
Expert ako.
Nakilala ko si Martha noong nabiyuda siya.
Pumunta siya sa gallery na pinagtrabahuhan ko.
Nag-offer ako sa kanya ng mga landscape.
Mga mainstream na painting.
Tumingin siya nang ganito tapos sabi niya, "Akala mo, tanga ako?"
Tumira siya sa Paris noong '50s
sa apartment na mas maliit pa sa hallway na 'to.
Para makakain, pumupunta siya sa bahay ng dating kalaguyo ni André Gide.
Umaga hanggang gabi, sumasayaw si Martha.
Isang araw, nag-audition siya. Three hundred 'yong nagpunta.
Dalawa lang ang unang napili, si Martha saka isang German.
Inabot sila ng isang linggo bago nakapili.
Pero laging panalo ang mga German.
Gano'n din do'n.
Alam mo kung sino 'yong German?
Hindi.
Si Pina Bausch.
Di mo kilala si Pina Bausch?
- Hindi yata. - Hawakan mo 'to.
Magaling siyang mananayaw.
Madalas nakakabilib ang kuwentong 'to. Pero ngayon yata, hindi.
Noong wala pang pera si Martha, mahusay na siya. Kuha niya ang sining.
- Ingat. - Mahusay na siya noon pa.
Sana naambunan man lang ako ng energy niya. Ibang klase.
Pinakasalan niya si Hoffman, nagtayo sila ng empire.
Pero sa loob-loob niya, siya pa rin 'yong mananayaw.
Tapos nabiyuda siya.
Nabuhay ulit siya. Na-reincarnate ang babaeng bohemian.
- Pero sobrang yaman na. - Kaya ipinasok siya sa facility.
- Inggit sila sa kalayaan no'ng matanda. - Tingin mo?
Sa ngayon, wala akong opinyon.
Andito siya.
Siguro naman, meron.
Do'n tayo.
Hindi. Sa ngayon, wala.
Mauna ka na. Kukunin namin ang kotse.
Magkita tayo sa labas.
Sandali.
Pasensiya na. Kahit galing 'to sa mama ko, akin 'to.
Daniel, pakiakyat naman nito.
Okay. Ako si Leandro Casares.
Pinapunta ako ng korte para sa kaso ni Martha Hoffman.
Siya siguro 'yong mama mo.
Teka, ikaw ba 'yong exp—
Sinadya mo 'to, Myriam.
Ang dumi mong maglaro.
Akala mo ba, wala akong ibang ginagawa, Mama?
Nagpapapunta ka dito kapag alam mong di pa ako bumabangon.
Pinapunta siya ng korte.
Di ko alam kung kailan ka bumabangon. Alas onse na.
- Teka, ano— - Siya ba 'yong in-assign sa 'kin?
Oo, ako si Leandro Casares.
Lumapit ka sa screen.
- Okay. - Ano'ng tingin mo, Delia?
- Mukha siyang pari. - Oo nga.
- Balik ka na lang sa Lunes. - Sige ho.
Pari na sexy.
Casares, 'no? Pwede kang makausap?
Sige.
Paglabas niya sa clinic, naglipana na naman ang mga kaibigan niya.
- Nakausap ko 'yong isa. - Si Girves. Masama siya.
Sampung taon na niyang habol ang mama ko.
Kinuwento niya siguro 'yong kay Pina Bausch kuno.
- Kinuwento nga niya? - Oo.
Wala sa Paris si Pina Bausch noong '50s. Tingnan mo sa internet, ando'n lahat.
Okay. Pero di 'yon ang ginagawa ko.
Isa 'tong 1937 Patek Philippe.
- Alam mo kung ano 'yon? - Hindi.
Napunta 'to sa delivery boy ng tindahan malapit sa building ng mama ko.
Binigay ni Mama sa kanya.
Kain ka.
Okay.
Nakulong pala 'yong lalaki dahil sa pangsa-scam.
Sinabi niya sa mama ko na dancer siya sa isang European troupe.
Binigyan ko siya ng $500 para mabawi 'yon.
'Yong relo.
Binawi ko 'yong relo.
Nitong mga nakaraang taon,
nakakalimutan na ni Mama ang halaga ng mga bagay-bagay.
Ano pa nga ba'ng masasabi ko?
Naghanap kami ng kapatid ko ng options bago kami nagdesisyong ipasok siya.
'Yong "nagdesisyong ipasok siya", ano'ng ibig sabihin no'n?
Kasi professional lang ang pwedeng gumawa ng gano'ng desisyon.
Mismo.
'Yan ang ibig kong sabihin.
Sobrang talinong babae ng mama ko.
Mahirap tanggapin na nawawala na siya sa katinuan.
Sobrang sakit tanggapin na lumalala siya.
Nakalabas na siya sa clinic,
pero kailangan siyang bantayan at protektahan
ng mga totoong nagmamalasakit sa kanya.
May karelasyon noon ang mama ko.
Mas bata sa kanya nang 35 years.
Binalak nilang magpakasal.
Dagdag palamunin.
Naaalagaan siya sa clinic. Mas kampante kami.
May nawawalang Dalí sa bahay ni Mama. Alam mo kung ano 'yong Dalí?
Oo. Kilala ko si Dalí.
Ayun, may nawawalang Dalí.
Sobrang laki ng halaga no'n.
Pwede mo bang i-describe
'yong pinakamalalaking pagbabago sa mama mo nitong mga nakaraan?
Bale, halos 'yon na rin ang mga sinabi ko sa 'yo, di ba?
Oo, sige.
Nabasa mo naman siguro 'yong mga report ni Dr. Narvaja,
isa sa pinakamagagaling na neuropsychiatrist sa bansa.
Siya ang nag-utos na ipasok si Mama.
- Ano'ng ginagawa mo? - Nagtatrabaho.
May lakad ka?
May trabaho ako, e.
Bakit?
Pag ganitong oras, dapat nagre-relax ka. Lumabas ka, manood ng sine.
A, hindi.
Saka na. Saka na lang, Pa.
May problema ka ba na pwede akong makatulong?
Wala. Hindi ka makakatulong. Kakaiba 'tong kasong hawak ko.
- Malulutas mo 'yan bukas. - Ayos lang, Pa. Sa ibang araw na lang.
Alam mo kasi, okay sana kung lumalabas ka paminsan-minsan.
Habang magkasama tayo sa bahay,
pwedeng salitan tayo.
A, okay. Kailangan mo bang...
May date ako.
A, okay.
Sige. Gusto mong umalis na 'ko?
Oo.
Sige.
Nandito ka pa?
Oo, may mga ginawa pa ako.
A, okay.
- Magkakape lang ako bago umalis. - Okay.
May kailangan kayo?
Hindi. Ngayon, wala. Tiningnan ko 'yong file ni Martha Hoffman.
Binasa ko 'yon.
- Talaga? Napansin kong walang mga scan. - Walang mga scan.
Oo.
Nakakapagtaka nga.
Oo.
Kakausapin n'yo 'yong neuropsychiatrist na nagpasok sa kanya?
Ang totoo niyan, wala naman talagang neuropsychiatrist.
Kumbaga, sabay na neurologist at psychiatrist si Dr. Narvaja.
Gano'n.
Okay.
Gusto n'yo ba siyang tanungin kung ano'ng naging batayan niya?
Bangon na, Martha. Alas onse na.
Good morning.
Di dapat ako nandito.
Inireseta 'to ni Narvaja.
- Sino? - Basta magpakabait ka.
Okay. Mahilig naman ako sa pills.
Kakain na tayo para makilala mo na ang mga kaibigan mo sa ward.
Ano?
'Yong ibang pasyenteng kasama mo sa experience na 'to.
Tapos mamaya, makakapili ka ng workshop.
Pinipili kong wag pumunta.
Feel mong magrebelde ngayon?
May kailangan akong tawagan.
Isa ba sa mga anak mo?
'Yong mga dumukot sa 'kin? Wag na lang.
Naiintindihan ko, dear.
Pero walang sinabi si Dr. Narvaja na pwede kang tumawag sa iba, okay?
Mag-ready na tayo, Martita?
Bakit kinakausap mo ako na parang bata?
Sorry. Hindi ko na-realize na gano'n kita kausapin.
Cultural difference ang inaalala nila.
- Oo. - Tama nga.
- Nasa kanila na lahat. - May kailangan kayo?
Ma'am, balik na kayo sa kuwarto.
Martha.
Ma'am.
Hello.
Ma'am.
Martha?
Ma'am?
Uy.
Excuse me.
Pasensiya na, Julio.
Tara na, Martha.
Salamat sa mainit mong pagsama sa akin.
Ako si Archie. Ariel ang gamit kong pangalan.
Archie ang tawag sa 'kin dito.
Gusto mo bang magkuwento tungkol sa mga nakaraang araw?
- 'Yong sa maya? - Oo.
'Yon ulit?
- 'Yong maya, oo. - Sige.
Maya 'yon na...
May pugad sa bintana,
tapos ipinanganak 'yong maya.
Inalis nila 'yong pugad.
- Di mo nagustuhan 'yon? - Hindi.
- Sige, ituloy mo 'yong kuwento next time.
Sino pa'ng gustong magpakilala kay Martha?
Isabel?
Ako 'yon.
Forty-six years old ako.
Dito ako nag-birthday.
Dumating ako dito six months ago.
Bipolar ako.
Inaatake ako ng anxiety noon pero okay na ako.
Okay, Isa. Ayos 'yan.
Pero gaya ng sabi namin, hindi ka lang bipolar.
Halimbawa, isa kang teacher.
Geography teacher ng third at fourth year sa middle school.
Magaling.
Julio?
Gusto mo bang magkuwento tungkol sa mga nakaraang araw?
Minsan gusto niya, minsan hindi.
- May mga naririnig siyang boses. - Ano'ng sinasabi ng mga 'yon sa 'yo?
May mga naririnig siya.
Rafa, maupo ka.
Hayaan na natin siya. Magsasalita siya pag gusto niya.
Okay, Martha,
magkuwento ka tungkol sa 'yo.
Hindi ako dapat nandito.
Hindi tama ang pagkakulong sa 'kin.
Natural lang na maramdaman 'yan, na parang di tayo naiintindihan ng mundo.
Maayos akong naiintindihan ng mundo.
O noon 'yon,
bago ako ikinulong ng mga anak ko.
Naiintindihan ko.
Di mo naiintindihan.
Sige. May gusto ka pa bang ibahagi?
Bakit kaya gusto ka nilang ikulong?
Takot siguro silang magpakasal ako.
Magaling.
Good job, Martha.
Salamat sa ibinahagi mo, sa pag-express mo ng sarili mo.
Ituloy mo 'yan next time.
- Hello. - Pangalan mo?
Leandro Casares.
Leandro.
Casares.
Papasok si Leandro Casares.
- Leandro Casares, pasok kayo. - Salamat.
Dito.
Maupo kayo. Lalabas na maya-maya si Madam.
Salamat.
Ikukulong mo ulit ako sa ospital ng mga baliw?
Hindi, ako 'yong expert. Hindi ako pwedeng magkulong ng kahit sino.
Hubarin mo ang jacket mo.
Okay.
May wiretap ka ba?
Hindi. Wala.
Magsabi ka ng totoo kung ayaw mong paghubarin kita.
Wala. Kung magre-record ako, sasabihin ko sa 'yo.
Naka-wiretap ang bahay ko.
Gano'n ba?
Lahat ng sasabihin natin, posibleng magamit laban sa akin o sa 'yo.
Okay. Sino naman ang magwa-wiretap ng bahay mo?
Mga anak ko.
Ayaw nila akong palabasin. Bawal ang bisita.
May mga guard ako na nakabantay do'n sa hallway.
Mapanganib nga siguro ako.
Sige, i-assess natin 'yan.
Kaninong panig ka?
Hindi, pinapagawa sa akin ng korte ang diagnostic assessment. Impartial ako.
Pag niyaya kita sa kuwarto at binigyan kita ng maletang puno ng pera,
saan mapupunta ang pagiging impartial mo?
Kapag inalok mo ako no'n, kailangan kong i-report sa korte.
Pero gamit 'yong pera, makakapagpatayo ka ng sarili mong detective agency.
Seryoso ka ba?
Parang wala kang passion.
Pag sinabi mong "walang passion", ang ibig sabihin ba ng "passion"...
Maghubad kaya tayo pareho?
Kinabahan ka. Hindi 'yon literal, iho.
Magtanggal tayo ng maskara.
Magsimula ulit tayo.
Pahinga muna tayo nang 30 segundo
para huminga at mag-relax nang tahimik.
- Okay, ngayon— - Shh!
Wala pang 30 segundo.
Okay na. Mas relaxed na tayo.
Sige. Simulan natin sa questionnaire.
Sawa na ako sa interrogation at sa mga psychiatric na tanong.
Kausapin mo ako nang normal.
Okay, alam kong nahirapan ka sa clinic. Paano mo ide-describe 'yon?
Ibahin mo ang tanong.
Ewan. Ano ba'ng gusto mong pag-usapan?
Ang dami mong tanong.
Ikaw lang ang pwedeng bumisita sa akin pero mukhang hindi ako mag-eenjoy.
Delia...
- Hindi ko alam kung tamang— - Shh.
- A, dahil ng wire— - Shh!
Iho, pakisalin ng tsaa.
Hindi, 'yong glass na teapot. 'Yong isa.
Lagyan mo rin 'yong baso mo.
"Sa sitwasyon mo ngayon, mas gugustuhin mo bang mawala, mamatay..."
Hindi mo pwedeng basahin agad ang mga tanong.
Mas gusto ko namang mabuhay.
Okay.
Ikaw?
Ako rin.
Mas gusto ko 'yong ganito.
Buhay.
Ano'ng ginagawa mo para mabuhay?
Ano? Di ko naintindihan.
Ano pa'ng ginagawa mo sa buhay bukod sa umastang eksperto?
A, bale may mga hobby ako. Nagwo-work out ako.
Di ka nagwo-work out.
Oo nga, pero dapat.
Bukod sa pagiging expert, may mga pasyente ka?
- Konti. - May asawa ka? Anak?
Wala.
Girlfriend? Boyfriend?
Girlfriend. Wala ngayon, pero...
Pero meron dati?
Oo. Dati.
Ano'ng nangyari?
Ano, naghiwalay kami.
Iniwan ka niya.
Oo, iniwan niya ako.
Nasasaktan ka pa rin?
Minsan.
Buksan mo 'yang butones mo.
Nagmumukha kang pari.
Okay.
- Ganito? - Oo.
Gaano na katagal mula nang nakipag-sex ka?
Di ko sasagutin 'yan. Ituloy na natin ang mga tanong.
Pupusta ako.
Sa edad kong 'to, mas bago pa 'yong huli kong sex kesa sa 'yo.
Malamang, oo.
Ilan sa mga sintomas, walang preno pagdating sa sex,
inappropriate social conduct,
kawalan ng empathy, poor judgment.
Mga compulsive behavior, tatawa,
o kaya biglang iiyak.
Dina-diagnose n'yo siguro ngayon ang mga sarili n'yo, 'no?
Iniisip n'yo siguro,
"Pero, Narvaja, meron ako ng lahat ng 'yon."
Kalma lang.
Mahirap tukuyin ang pathology sa mga gano'ng kilos,
na kung tutuusin, sobrang pamilyar, di ba?
Nakita ko 'yong mga sintomas sa tatay ko.
Kaya naman inaral ko ang frontotemporal dementia
sa university na 'to.
Nag-specialize ako sa neuropsychiatry at nag-PhD sa Milton Wynants.
Naging ambag ko 'yong mga pag-aaral ko
para malinawan ang mundo sa usaping ito.
Bigyan natin ng masigabong palakpakan ang mentor ko, si Héctor Seregni.
Salamat.
Salamat sa inyo.
Salamat.
Fede, pakibukas ng ilaw.
Mahalaga sa akin ang panulat na 'to.
Araw-araw ko 'tong gamit sa Wynants.
Ginamit ko 'to sa una kong notes tungkol sa Pick's disease,
sa frontotemporal dementia.
Binibigay ko na 'to sa 'yo, matandang baliw.
Salamat.
Kailangan niyang bumalik.
Pinakamagaling na clinic 'yon sa Argentina.
Okay. Nagtataka lang ako kung bakit naka-isolate si Martha Hoffman
noong nando'n siya.
Pansin kong interesado ka, hindi lang dahil sa report.
Kinailangang gawin 'yon.
Sinasamantala ng iba ang kahinaan niya.
Mapapansin mong mahilig siyang magdispatsa ng mga bagay na mahahalaga.
"Mahahalaga"?
Kumbaga, 'yong pera niya.
Isa sa pangunahing sintomas ang pagiging waldas.
Ibig sabihin, kung hindi mayaman si Martha Hoffman,
hindi sana siya kailangang ipasok?
Hindi sana kailangang madaliin.
Mukhang hindi sana talaga kailangan.
Desperadong pamilya ang tumawag sa 'kin.
Mga anak na takot mapalayo sa ina nila
na napapahamak dahil sa mga ginagawa niya.
Pansin mo naman siguro.
Urgent na preventive measure 'yong pagpasok niya sa clinic
para kontrolin 'yong lumalalang sitwasyon.
Nabigyan kami ng oras para mas mapag-aralan siya.
Nakalabas siya ngayon.
Kung wala 'yong expert report at 'yong hatol,
kung wala man lang siyang therapy o treatment,
baka hindi pumabor sa atin ang oras.
Akin na.
Wala sa file 'yong mga scan na nagpapatunay sa diagnosis mo.
- Wala do'n? - Wala.
Weird naman.
Mahirap hanapin 'yon ngayon kasi naglilipat ako ng opisina.
Bigyan mo 'ko ng ilang linggo.
Pag nakailang linggo pa, sarado na 'yong kaso.
Baka hindi pumabor sa atin ang oras.
Susubukan ko.
Leandro Casares. Nandito ako no'ng isang araw.
Leandro Casares.
- Expert. - Casares.
Excuse me.
Nakarinig ka na bang may kumakausap sa 'yo kahit wala namang tao?
Minsan, parang naririnig kong humaharok 'yong asawa kong si Ernesto.
Pero alam ko namang wala siya.
Magkano na ang isang kilo ng kamatis?
Madaya ang tanong na 'yan. Ang tagal ko nang hindi nakakapamili.
- Sige, hindi bale. - Alam ni Delia.
Ayos lang.
Kung tatanungin mo ako
tungkol sa presyo ng libro, kung magkano ngayon,
o kung anong mga pelikula ang napanood ko nitong mga nakaraan,
kaya kong ikuwento 'yon.
Tanda ko ang istorya. Tanda ko lahat.
Hindi bale.
Akala n'yo pwede n'yong ikahon ang mga tao base sa mga tanong at sagot.
Sino 'yong tinutukoy mong "kayo"?
Mga abogado, eksperto, psychiatrist.
Okay.
Alam kong higit pa sa notebook na 'yan ang kaya mong tingnan. Subukan mo.
Kanya-kanya kami ng methodology.
Nai-imagine kita na may ka-first date tapos ilalabas mo 'yang questionnaire mo.
Hindi. Di ako gano'n.
Pag may gusto kang halikan sa unang pagkakataon,
ano'ng gagawin mo?
Ii-interrogate mo ba siya para malaman mo kung pwede?
Kapag gano'n, hindi.
Pag gano'n, oo.
Kasi baka masampal ka.
- Okay. - Di ka marunong sumayaw, ano?
Hindi nga ako marunong. Sabihin na nating walang pagkakataon.
- Pwede kong— - Saka hindi rin ako...
interesado na magkaroon ng pagkakataon.
Pwede kitang turuan.
Sa ibang pagkakataon.
Baka patay na ako no'n.
Bale...
Ituloy na natin. May sasabihin akong tatlong salita.
Gusto kong ulitin mo pagkatapos ko para siguradong narinig mo nang tama.
Okay?
Bote, martilyo, tungkod.
Mga phallic object ang tatlong 'yon.
Habang isinusulat mo 'yang napaka-interesting na bagay,
mag-e-exercise ako.
Pakiramdam ko, gusto mong—
Sinusubukan mong i-delay ang evaluation.
Tama ba ako?
Oo.
Tama ka nga siguro.
Siguro gusto kong tumigil ang oras sa sandaling ito
kahit ikaw ang kasama ko.
'Yong nakakulong ako sa bahay ko.
Sa sarili kong bahay, hindi sa ospital ng mga baliw.
May mga gagawin ako, e. May mga project ako.
Kolektor ka, 'no?
Mukhang gano'n nga.
Nawalan ka na ba ng kahit anong art piece?
Sinabi nila 'yong tungkol sa Dalí, 'no?
Ikuwento mo sa akin kung ano'ng nangyari do'n.
May kumuha kayang kaibigan mo?
- Di nila ako nanakawan. - Di ko sinasabing ninakaw nila.
Baka lang tinulungan ka nilang ilabas 'yon dito
at ibenta nang hindi alam ng mga anak mo, bilang hawak nila ang assets mo.
Magandang idea 'yan,
pero...
Hindi. Sa kasamaang palad, di ko alam kung nasaan 'yon.
Okay. Nararamdaman mo ba minsan na di ka makapagpigil?
O may mga nagagawa ka bang hindi pinag-isipan?
Pwedeng patunugin mo 'yang bell?
Oo.
May mga nagagawa ako minsan na hindi ko maalala, pero...
Pero hindi ako nagsisisi.
Ginagawa ko ang kaya ko.
Hindi dapat isinasabay sa alak 'yang gamot na 'yan.
Okay. Alam kong may mga wiretap, pero...
bibigyan kita ng tubig, ha?
Hello.
Wala kang bisita?
Wala.
Sigurado ka?
Ano?
Narinig ko 'yong kuwento mo.
Hindi rin tamang na-confine ako dito.
Ano'ng alam mo?
Di mo malalaman dito kung may bisita ka o wala.
Di nila sinasabi lahat.
Di ko naiintindihan.
- 'Yong mga nurse. - Okay.
Binabantayan nila ako kasi alam nilang meron akong...
Tara na, Pablo.
Sige, ito na.
May impormasyon akong makakasira sa kanila.
Anong klaseng impormasyon?
Bantay-sarado nila ako.
Nino?
'Yon na nga.
Ng services.
Intelligence services.
Bakit kayo nandito?
Nag-uusap kami.
Okay, pero pasok na kayo sa kuwarto. Transit area 'to.
Vane, gabi na. Tama na 'yan.
Kailangan nang magpahinga ng iba. Tama na 'yan.
Vane, sige na, baba ka na.
Mananayaw ka?
Vane?
Siguro.
- Vane... - Hayaan mo siya.
Wag kang makialam, Martha.
Vane...
Kinukulit n'yo kaming i-express ang sarili namin. Hayaan mo siya.
Wala tayong pakialamanan, ha?
Vane, sige na.
Tama na 'yan. Vane.
Gabi na! Hoy!
- Kalahating oras? Paano 'yon? - Pero sa alas sais...
- Hi. Excuse me. - Hi. Kumusta?
Ako si Martha, kaibigan ng anak mo.
- Pasyente, kasamahan. Ewan ko. - Oo. Ayos lang.
Siya si Martha.
- Oo, alam ko. Kasasabi lang niya. - Siya si Martha Hoffman.
Kailangan ko ng tulong. Pwede ko bang sabihin ang sitwasyon ko?
Hindi ito ang tamang oras, kasi...
Maikli lang ang oras ko para makausap ang anak ko.
- Pero pwede tayong mag-usap sa susunod. - Martha.
Huwag mo silang abalahin.
Sa ibang araw siguro...
Salamat.
Naka-makeup si Martha.
Papunta siya dito.
- Hi. - Hi.
Ako si Martha.
Oo, naikuwento ka ng papa ko.
Aba! Di naman niya ako kinakausap.
Trip lang niya.
May ipapakiusap sana ako.
Baka pwedeng pumunta ka sa cultural center.
'Yong nasa lumang planta ng langis sa likod ng mga tulay.
Nando'n ang mga kaibigan ko.
Sabihin mo, di ako pinapayagang kumontak sa labas.
Tara na, Martha.
Doon tayo. Tama na 'yan.
Tara na.
- Ako si Martha Hoffman. - Tama na, Martha.
Tama na. Halika na.
Martha.
Vane, hinay-hinay sa pagsasayaw.
Martha, may kailangan ka?
Tawagin mo lang ako, ha?
Casares.
Kumatok na 'ko, Casares.
Mali ang intindi mo!
- Hindi mali ang intindi ko! - Excuse me.
Casares.
Bad timing yata ngayon.
- A, ano— - Si Casares 'yan?
Papasukin mo!
Excuse me.
Pinapapirma nila ako ng kung ano-ano.
Eto, basahin mo.
Basahin mo. Ano'ng tingin mo dito?
Pwede kayang magbanyo ngayon? Kung hindi, hintayin ko na lang.
Sa proposal na 'to, mukhang di naman ako malala.
Pwede na 'kong lumabas
basta di ko gagastusin ang pera ko.
Hindi 'yan totoo, Mama. Wag lang lustayin.
Sino'ng magsasabing paglulustay 'yon?
Kahit sino, sasabihing 'yong pag-i-invest ng malaking halaga
sa isang cultural project na scam, paglulustay 'yon.
Anong scam?
Nakumpiska 'yong gusaling 'yon!
May kaso ang gobyerno sa lupang 'yon.
Ma'am, nagpapaalam 'yong isang lalaki kung pwedeng—
Huwag ngayon.
- Bale, aalis na 'ko— - Dito ka lang, Casares!
Huwag kang umalis, Casares. Hindi niya maintindihan.
Wala kang pwedeng ipaintindi sa 'kin, iha.
Tama, mga kaibigan mo lang ang pwedeng magpaintindi sa 'yo.
Maganda ang taste nila gaya mo.
Kaya naiintindihan nila.
Kaya pinag-aral ko ang anak ko sa school sa Paris na gusto ng lola niya.
Hindi do'n sa gusto ko. Pangit ang taste ko.
- Di ko sinabi 'yan. - Sinabi mo.
Siguro nga.
Hindi ka magaling pumili.
Itong anak mong 'to na wala namang taste
ang ilang taon nang namamahala sa kaperahan mo.
Para 'yong tarot reader mo, mga abogado mo, buong entourage mo,
nababayaran sa oras, habang namimigay ka ng Dalí.
Pinapa-certify niyang baliw ako sa mga kaibigan niyang doktor
para ma-justify at mapagtakpan mo ang ayaw mong aminin.
Alam mo kung ano 'yon?
Ayokong pumunta diyan.
Na miserable ang buhay mo.
Na walang kuwenta ang asawa mo, ang trabaho mo, ang mga kaibigan mo.
Di mo gusto ang nakikita mo sa akin
dahil napapaligiran ako ng magagandang bagay.
Pasensiya na.
Tatay ko.
Buti na lang, hindi natulad sa 'yo ang apo ko.
Mas maganda ang buhay ng ina at anak mo, at alam mo 'yon.
Alam mo ang tawag do'n?
Kamalasan ang tawag do'n.
Papatunayan ng batas na may sakit ka.
O na putang ina kang bruha ka!
Kunin mo 'to.
Sabi nang kunin mo 'to. Kunin mo 'to!
Martha. Tama na 'yan.
Awat na.
May kailangan ka?
Hindi, wala.
Kukumustahin lang kita.
Ayos ka lang?
Oo, salamat.
Bote, martilyo, tungkod.
Ano 'yon?
Bote, martilyo, tungkod. Tama ba ang pagkakasunod-sunod?
Oo, huwag mo munang alalahanin 'yong questionnaire, okay?
Babalik na lang ako. May kailangan ka?
Pakisara naman ng pinto.
Andito ka pa pala.
Naka-focus kayo kanina. Ayokong makaabala.
Di mo kailangang maging pormal.
Saka pwede ka nang umuwi nang ganitong oras.
- Kape n'yo. - Salamat.
Walang kuryente sa bahay kaya mas gusto kong dito muna ako.
Bale, dito ka ba magpapalipas ng gabi?
Hindi naman...
Minsan, oo, nagtatagal ako dito.
Io-offer ko sana ang bahay ko. Kaya lang ngayon, 'yong papa ko kasi—
Hindi! Naku, di naman ako nagpaparinig.
Hindi, sakali lang na kailangan mo.
A, hindi. Salamat.
Ano'ng ginagawa mo kapag nagse-stay ka dito sa gabi?
Tinitingnan ko 'yong mga file, mga kaso... o kaya wala lang.
Natutulog ka?
Hindi.
Minsan.
- Kung kailangan n'yong mag-stay dito... - Hindi. Ayos lang ako.
- Dahil sa tatay n'yo. - Hindi, 'yong tatay ko... Salitan kami.
Lumabas lang ako saglit.
Pasensiya na sa pagiging prangka ko, pero dapat i-submit n'yo na 'yong report.
- Wag ka nang masyadong pormal. - Okay.
Lampas isang linggo na kasi.
Oo, hindi. Tama ka naman.
Tama ka. Salamat.
Tinitingnan ko 'yong file ni Narvaja.
Hindi nabanggit si Rothman.
Rothman?
Siya 'yong huling psychiatrist ni Martha.
Hindi ko alam kung bakit, pero hindi siya ang pumirma sa diagnosis.
Kanino 'yong pangalawang pirma?
Ibang psychiatrist. Gloria Fusco.
Huwag tayong magbigay ng impormasyon.
Sige.
Manahimik lang tayo nang ilang segundo. Wag mong ipahalatang kabado ka.
Di ako magsasalita.
Wag mo siyang ipe-pressure, ha?
Wag nating takutin.
Sige. Naiintindihan ko.
Tama na muna.
Dito tayo.
Salamat, nakipagkita ka sa amin, Dr. Fusco.
Sabi ko naman, wag ngayon.
- Nagmamadali kasi kami. - Ano'ng meron?
Tungkol ito sa certification mo na kasama sa isang file.
- Okay. - Sa palagay ko, posibleng—
Kinasuhan ni Martha Hoffman ang mga anak niya saka si Dr. Narvaja,
kaya siguradong mauungkat 'yong pirma mo sa diagnosis.
Wala naman akong problema kay Mrs. Hoffman.
Ni hindi ko siya kilala.
Pumirma ka sa diagnosis nang hindi mo kilala 'yong pasyente?
- Di ko alam kung paano 'yon. - Ipapaliwanag ko.
Nag-submit ng mga study si Dr. Narvaja, tapos kinumpirma ko ang diagnosis niya.
Walang ilegal do'n.
Oo naman. Wala naman kaming problema sa 'yo.
Gusto lang naming mas maunawaan ang facts
kasi hindi kumpleto 'yong mga ipinasang study.
Medyo kakaiba ang kaso no'ng babae.
Dumating si Narvaja sa bahay ko.
Kailangan daw niya ng certificate.
May mga scan daw na magpapatunay do'n.
Wala 'yong mga scan sa file.
Nakita ko 'yon.
Sabi niya, maselang case 'yon.
Kailangan niya ng pangalawang pirma para makumpirma ang diagnosis niya.
Tapos?
Pumirma ako.
Gano'n lang 'yon?
Oo.
May in-offer ba siya? May kapalit ba 'yon?
Expert ka ba o detective?
Hindi kaya na-pressure ka dahil nakasalalay sa kanya ang trabaho mo?
- Hindi, kanang-kamay niya ako dati. - Dati?
May sarili siyang project ngayon, 'yong bagong foundation.
Hindi ka kasama do'n?
Hindi.
Dahil kaya marami ka nang alam sa kalakaran niya?
Kaya ayaw mo nang maging parte no'n?
Kalakaran?
Saan galing ang pera para sa bagong foundation?
Mukhang gumagawa ka na ng kuwento.
Teka.
Galing ba 'yan sa university kung saan nag-aral si Narvaja?
A, oo.
Bigay niya sa 'kin.
Alam n'yo, wala namang kakaiba do'n sa proseso.
Di rin ako naniniwalang may itinatago si Narvaja.
Pero sabihin n'yo kung ano'ng kailangan. Tutulong ako.
Kailangan naming ma-access 'yong mga nawawalang scan.
- Tama? - Oo.
Sinubukan kong hawakan ang kamay niya kasi sobrang lamig.
Natakot akong baka mamatay na siya do'n.
Di naman kami dinederetso ng mga doktor.
Wala silang masyadong sinasabi.
Galit ang mga anak ko sa akin
kasi sabi nila, hindi ko daw sinabi lahat sa kanila.
Sabi ni Myriam, naglihim ako.
E, ikaw?
Ano'ng naramdaman mo?
Gusto ko silang paalisin.
- Silang dalawa? - Oo.
Pero mas lamang kay Myriam.
'Yong mas matanda, 'no?
Si Olga din, kasi lagi siyang nagtatago sa likod ng kapatid niya.
Tapos?
Sinabihan ko silang lumabas ng kuwarto.
Na hindi matutuwa ang papa nila kapag inaway nila ako.
Wala silang nagawa kundi umalis.
Pero nakita ko no'ng...
No'ng palabas na ng kuwarto si Myriam—
No'ng palabas na si Myriam, nag-alangan siya.
Naisip niyang magpaalam sa papa niya sakaling hindi na sila magkita.
Sinabihan ko ulit silang umalis.
Tapos?
Hindi na nila...
Di na nila siya nakita.
Ayun...
Martha, may bisita ka.
Manliligaw?
Anak mo.
Si Olga.
Sasamahan ba kita?
Hindi.
Huwag kayong mag-aaway.
Hayaan mo nga siya.
Wag kang makialam, Vane.
- Tama na. - Ano 'yon?
Ano ba, guys? Umalis na kayo diyan.
Sige na.
- Okay, Romi. Tama na 'yan. Sige na. - Okay.
- Salamat sa tulong. - Di pwede!
- Okay, ayos na. - Okay.
- Tara na, Pablo? - Okay na. Salamat.
Okay.
Ma.
Ano?
Inaayos namin nina Delia 'yong bahay.
Dinalhan kita ng mga damit saka makeup—
Wag n'yong pasukin ang bahay ko.
Dapat ba di na ako pumunta?
Akin na 'yong makeup.
Iniwan ko sa mga nurse.
Di sila pumapayag na...
May mga protocol sila. Ma—
Sa labas tayo mag-uusap.
Gusto kitang kumustahin.
Tinatrato ka ba nang maayos?
Pagsisisihan n'yo ito.
Hindi naman marunong magsisi si Myriam.
Pero ikaw...
Okay.
Baka dapat di na ako pumunta.
Bakit?
Marami ka bang gagawin?
Magsabi ka pag may kailangan ka.
Huy!
Martha, kumusta ka?
Ayos naman.
Pinuntahan ko 'yong sinabi mo. Nakita ko 'yong kaibigan mo, si Girves.
Ipinabibigay niya 'to.
- Wala akong salamin. - Gusto mong basahin ko?
Ay.
Teka, kailangan ko rin ng salamin.
Babasahin ko.
Okay.
"Mahal kong kaibigan,
"napakasayang malaman na nabubuhay ka pa.
"Naiisip ko nang parte ka lamang ng aking panaginip,
"at kailangan ko nang tanggapin ang malungkot kong buhay.
"Salamat sa binibining nagbigay sa iyo nito,
"nalaman ko ang kinaroroonan mo at sinubukan kitang makita.
"Ngunit ayaw nila akong papasukin.
"Sayang kasi napakagagandang tao nila
"na nakasuot ng sexy na uniporme,
"pero sobrang istrikto."
Ano?
"Nagpanggap pa ngang baliw si Vera para makapasok
"pero hindi 'yon umubra.
"Mukhang hindi sila naniniwala sa mga totoong baliw
"pag sinabi nilang baliw sila."
Martha!
- Ituloy mo! - Ano'ng ginagawa natin?
Sige.
"Ilalabas ka agad namin diyan,
"at lalangoy ulit tayo sa dagat ng mga burat.
"Nagmamahal, Girves."
Martha, tara na.
Okay? Tara na.
Kamao, palad, gilid... Ay!
Kamao, palad, gilid. Kamao... Mali!
Kamao, palad, gilid. Kamao...
Okay na.
Sabihin mo na sa 'kin kung baliw ako o hindi.
Okay. Hindi na masama 'yong huling sequence.
Naalala mo 'yong pahina, 'yong kamay sa ulo mo, tatlong hakbang—
Kaliwang kamay dapat 'yon pero maliit na bagay lang 'yon.
Ano'ng meron ako?
Eighty-three years old ka na.
Kahit naman ako, nalilito rin minsan sa kaliwa't kanan.
Wag nating pag-usapan ang politika.
Oo, tama ka. Mas mabuti ngang huwag na.
Makakaliwa ka siguro, 'no?
Ewan ko. Sabihin na nating apolitical ako.
Impartial, apolitical, asexual...
Delia.
Sorry. Tingin ko, dahil sa pills na 'yan kaya ka nanghihina at madaling malito.
Para 'yan sa mga taong may dementia.
Kaso walang gumagamot sa 'yo ngayon.
Pero pampatulog ko ito. Paano pag itinigil ko?
Di natin masabi.
Oo, pero hindi advisable na inumin 'yan nang walang supervision.
Salamat.
Dito, akin na.
Okay,
kung hindi pwedeng isabay 'yong gamot sa whiskey,
pwede na akong mag-whiskey.
Alam mo bang ikaw lang ang pwedeng bumisita sa akin?
Oo, alam ko.
Ang tingin ko sa 'yo, masyado kang prim and proper, pero...
Gano'n talaga.
Casares, halika.
Halika rito!
Sinabi ko na sa 'yo, di ako marunong gumalaw.
"Porma din ng galaw ang hindi paggalaw." Sabi 'yon ni Pina Bausch noon.
- Kilala mo ba siya? - Oo, narinig ko na.
Halika na dito.
Pasensiya na sa eksenang nadatnan mo kahapon.
Halimaw ang lahat ng ina.
Halimaw ang ina ko, halimaw ako,
halimaw si Myriam, saka...
Kung naging ina si Olga, halimaw din siya.
Igalaw mo ang balikat mo.
Hindi...
Konti lang.
Huwag mong isipin 'yong sayaw.
Mag-isip ka ng bagay na gusto mo.
O 'yong taong gusto mo.
Ayan. May naisip ka.
Babae?
Oo, siguro.
Hahablutin ko 'yang butones mo, Casares. Buksan mo 'yan.
Kailangan mong kumilos, makipagsapalaran.
Baka maging huli na ang lahat.
Halika, tutulungan kitang mag-relax.
- Patong dito— - Wag na.
- Ma'am! - Sige na.
Hindi. Sige na. Pumatong ka. Wag kang matakot.
Ma'am?
- Pasensiya na. - Ano po'ng kailangan?
Makikigamit ng banyo...
- Sige po, doon. - Salamat.
A! Casares!
- Magbabanyo din kayo? - Hindi. Hinahanap ko 'yong kasama ko.
Gutom ba kayo? Tara sa kusina.
- Ikukuha ko kayo ng pagkain. - Sige.
Tara, Casares. 'Yong jacket mo.
- Saan ka pupunta? - Halika na. Shh!
Kailangan mong magsabi kung aalis ka.
Shh! Nasabi ko na. Wag kang mag-alala.
Nakainom ka.
Konting-konti lang 'yon.
Kailan ka huling nag-drive?
Hindi ko alam.
Gusto mong ikaw ang mag-drive?
Martha, di mo ba naisip na makipag-negotiate sa mga anak mo?
Hindi.
Hi.
Martha!
Ang reyna ng aliwan!
A, Martha! Si Martha na kinagigiliwan ko.
Nandito si Martha.
Heto si Martha!
- Tayo na! - Ang pinaka-sexy!
Martha ang pangalan niya!
Casares, bilisan mo!
Tingnan natin kung kumusta ka. Ano'ng ginagawa n'yo rito?
'Yong buong construction—
Nakakapagtrabaho kayo nang ganito?
Hi.
- Hi. - Hi!
Tungkol saan 'yong art na 'yon?
Ano sa tingin mo?
Hindi... Di ko alam.
Mukhang subrealist 'yan, 'no?
Pwede.
Dalí?
Ano kasi, pwedeng Dalí 'yan.
Pwede.
Ewan ko.
Excuse me.
Martha!
Pasensiya na.
Ayon sa Article 8,
"Ang taong ipinasok sa pasilidad ay maaaring..."
Uy!
- A, ikaw 'yong... - Ano'ng ginagawa mo?
- Kaibigan ka ni— - Si Martha?
- Nagkahiwalay kami. Alam mo ba... - Sali ka?
- Oo nga, tara. - Hindi.
Okay na akong nakatayo. Salamat.
Porma din ng galaw ang hindi paggalaw.
Sabi 'yan ni Pina Bausch, 'no?
Hindi, si Isadora Duncan 'yon, di ba?
- Ayos lang ako. - Sali ka na.
- Halika na. - Akin na 'yan.
Sige na.
Wag. Halika.
- Okay. - Ingatan n'yo.
Pare, ingat! 'Yan 'yong expert.
- Ituon mo ang kamay mo. - Ingat.
Ayan, good job.
Relax lang.
Ayun, salamat.
Salamat.
Hi.
- Gusto mo? - A, salamat.
Ano'ng nangyari sa balakang mo?
Kailangang langisan 'yan.
Inumin mo. Okay 'to sa 'yo.
A, ano 'yan?
Sobrang ganda at nakaka-relax na love drug.
Okay, pero ano nga 'yan?
Love drug.
Kung iinumin ko 'yan, sana sabihin mo muna kung ano 'yan.
Uy, salamat.
Wag na kung ayaw mo.
Ayos lang. Pahingi ako.
Salamat.
Kabaliktaran ang sinasabi ko.
Ang sinasabi ko, kung ibabase lang 'yon sa kung baliw si Martha o hindi,
ikinukulong no'n ang buhay niya sa diagnosis
na naiimpluwensiyahan ng moral bias n'yo.
Gusto n'yo lang na ikulong siya kasi matanda na siya tapos malandi pa.
Di 'yon ang gusto ko.
Bakit? Di ba siya pwedeng maging matandang malandi?
Siyempre hindi.
- Di pwede? - Hindi, pwede.
- Pwede. - A, pwede.
Kapag may nagtanong
kung ano'ng kabaliktaran ng sinasabi mo, ganito.
Exact opposite 'yon.
- Kasalungat. - Gets ko na.
Pag binaliktad mo, 'yon mismo ang kahulugan.
Okay.
Oo.
Ano'ng role mo ngayon dito?
Ano 'yon?
Bakit ka daw nandito.
Pumunta ka ba dito bilang kasama, imbestigador, expert?
Hindi bilang imbestigador.
Nabanggit mo na rin lang.
Alam n'yo bang may nawawalang Dalí sa bahay ni Martha?
Naitanong ko lang kasi baka may alam kayo
bilang madalas kayong nando'n dati, di ba?
Alam mo, kung may nanakawin ako sa bahay ni Martita,
hindi Dalí ang nanakawin ko.
- Tama. - Foglino ang nanakawin ko.
Ako, 'yong Verges Rilla collection.
Pero sige. Walang dating sa 'kin ang Dalí.
Hindi kawawang matanda si Martha na walang kalaban-laban.
'Yon ang silbi ng matataas.
Ano?
Ng mayayaman.
Trickle-down effect.
Pag naipon ang pera, parang tubig 'yon.
May dami ng tubig sa planeta na umiikot, nag-e-evaporate, nagko-condensate.
Pag naipon ang pera, nawawala sa sirkulasyon ang perang 'yon.
- Parang nakatiwangwang na tubig. - Ang ganda.
Upo ka.
Pag may maperang tao na nag-invest sa art, nag-e-evaporate 'yong pera, di ba?
Pero lumilikha 'yon ng ulap na may dalang ulan
na pumapatak sa mga ilog at umaapaw papunta sa ibang ilog at dagat,
na dumadagdag sa condensation at steam.
Cycle 'yon.
'Yong perang pumapatak sa sining,
ambon lang 'yon ng hustisya.
Pagkatapos ng cycle na 'yon, bumabalik sa iilan 'yong pera.
- Buti na lang, si Martha... - Talaga.
Isa siya sa mga taong 'yon. Pinapaikot niya sa kabutihan 'yong pera.
Ang husay no'n. Lumilikha ng mga ulap ang sining.
At pag hindi pa nila inayos ang mga bubong na 'to,
magiging banta sa likhang sining ang ulan na dulot ng mga ulap.
Sining.
Sining, mahal.
Sining.
Ano'ng role ng estado?
Kontrolin ang daloy ng mga ilog.
Parang hydraulic dam.
- Kahit hindi alam ni Martha. - Ano?
Kahit hindi ito alam ni Martha.
Alam ni Martha lahat.
- Kaya nga siya nandito. - Pinagpapawisan ka ba?
Oo, mukha nga.
Ayos ka lang?
Oo.
Excuse me.
MAS MALAKAS ANG BUHAY KAYSA RITO
Casares.
Saan ka galing?
Martha. Kanina pa kita hinahanap.
Ano... May ininom ako. Parang masama ang pakiramdam ko ngayon.
Sabi ko, wag n'yo siyang bigyan ng kahit ano.
Sorry.
Mukhang matapang 'yong ininom mo.
Pawis na pawis ka.
Medyo nga. Alam mo ba ang epekto no'n?
Di ako umiinom no'n, Casares.
Mahigit 80 na ako. Gusto mo ba akong mamatay?
Ano? Pwede akong mamatay?
Di naman siguro.
Para akong hinihingal, o parang...
Halika.
Pakiramdam ko, para akong...
Martha!
Hi, Gaby.
- Juan. - A...
- Dapat siguro uminom ako ng tubig, 'no? - Hindi.
- Talaga? - Sige lang.
Kumusta? Ikaw pala ulit.
- Ay, 'yan na naman? Hubarin mo. - Oo nga.
- Ito? - Ba't ayaw mong ibaba 'to?
- Ha? Teka. - Ba't ayaw mong ibaba?
- A, hindi. Saan ko ba... - Dito, o.
Ilagay mo do'n.
Ilalagay ko dito. Pag paalis ka na...
- Makakalimutan ko. - Ibabalik ko sa 'yo.
Palit kaya tayo ng damit?
Akin na iyang sa 'yo, sa 'yo itong akin. Bagay ito sa 'yo.
Sama ka sa 'kin. Tara, dito tayo.
Teka...
Okay na.
Salamin mo...
Ano 'to?
- Ha? A, 'yan. - Ano 'to? Ito.
Ilagay natin do'n. Ayos lang 'yan.
Hello?
Sandali lang.
Anak!
May babaeng naghahanap sa 'yo.
Bunsong anak ako ni Martha Hoffman. Pwede bang pumasok?
Sige.
Hangover 'yan?
Ha? Hindi.
Ayos ka lang?
Ha? Oo.
Ano'ng meron?
May sculpture sa loob nito na malaki ang katumbas na halaga.
- Pina Bausch? - Ano?
- Ano pala, Dalí. - Oo.
Sino'ng kumuha?
Ako.
Nag-iingat lang ako.
Namimigay ng mamahaling gamit ang mama ko.
Ito ang pinakamahal. Naiintindihan mo naman.
Hindi alam ng ate ko, kaya isekreto mo na lang sana.
Si... Ang ate ko...
Espesyal siya.
Hindi ko nasabi sa kanya noon, kaya hindi na sana niya malaman ngayon.
Labas na 'yon sa tungkulin ko bilang expert.
Hindi lang 'yon ang labas sa tungkulin mo.
Kaninang umaga na nakauwi si Mama.
Bakit mo naman naisip na meron akong...
Nag-alala si Delia. Tinawagan niya ako. Kaya nalaman ko.
Sige lang.
- Gusto mo? - Hindi.
Gusto kong pumunta ka sa bahay ng mama ko tapos ibalik mo ito nang walang pasabi.
Mapapagkatiwalaan ka daw.
Maniwala ka.
Makakabuti 'to sa atin.
- Manong, punta ho tayo sa iba. - Saan?
Liko tayo dito. Sa Court District tayo.
Uy! Nakuha ko na 'yong mga scan.
'Yong mga scan?
Sige, sandali lang. Good job.
Excuse me.
Nag-shopping ka?
A, oo.
Nakitang pagala-pagala sa bayan 'yong matanda.
Naligaw siya sa kalagitnaan ng gabi.
A... malaking problema 'yan.
Iniisip n'yo bang may kasalanan ako sa nangyari?
Graciela!
Lumabas lang po saglit si Graciela.
- Tulungan mo akong i-play 'to. - Sige po.
- Magbabanyo ka rin? - Hindi.
Salamat, dear.
Gutom ba kayo? Tara sa kusina.
Ikukuha ko kayo ng pagkain.
Tara, Casares. 'Yong jacket mo.
- Saan ka pupunta? - Halika na. Shh!
Kailangan mong magsabi kung aalis ka.
- Shh! Nasabi ko na. Wag kang mag-alala. - Legal ba 'yang recording?
Ibang usapan 'yon. Saka na natin intindihin.
Ito na muna.
A, oo...
May... Bale, may progress na sa report ko.
Hindi, kailangan ko pang...
- Hindi 'yan... - Nakalagay ba dito o hindi?
Ang ano?
Kung matino ang isip niya.
Hindi, 'yan nga ang tinatrabaho ko. Kaya ganito.
- Kailangan ko ng... - Tapusin mo na ngayon.
Pirmahan mo.
Tapos dalhin mo sa 'kin bago pa siya magka-episode ulit
at bago lumaki ang problema natin.
- Itong ballpen... - Ano?
Galing ito sa Wynants University.
Talaga? Okay.
Gawin mo na.
May nagbigay sa 'yo?
Malay ko. Ano'ng pakialam mo?
Nag-iimbestiga ako. Nag-iipon ako ng ebidensiya.
Kung ayaw mong pumirma, mag-quit ka na.
Wala na dapat imbestigahan.
Kailangang pirmahan mo na 'yang report.
Tatay ko 'to.
May emergency.
Aayusin ko 'to pagbalik ko.
Pinapahirapan mo lang ang sarili mo.
- Salamat. - Umubra ba?
Oo, Sabi ko, tatay ko 'yon.
A, mabuti. Hinihintay na tayo ni Rothman.
- 'Yong psychiatrist ni Martha? - Oo.
Kinuha ko 'tong ballpen ni Bologna. Katulad ng kay Narvaja. Galing Wynants.
Oo nga. Parang ibinebenta 'yan kung saan-saan.
- Meron nga yata ako niyan, e. - Ang weird naman no'n.
'Yong atrophy sa frontal lobe,
posible ngang mabago no'n ang memory at judgment ni Martha.
Pero siyempre, pwede ring dala ng katandaan.
Ibig sabihin, walang sapat na ebidensiya.
Ebidensiya?
Para kang detective.
Hindi, sinasabi ko lang na itong mga scan,
hindi ito indikasyon na may frontotemporal dementia.
Debatable ang bagay na 'yan.
Okay, pero ano sa palagay n'yo?
Hindi tulad ng mga anak niya, tingin ko, eccentric na talaga si Martha.
Hindi sintomas ng dementia ang pagiging eccentric.
Oo, 'yan nga ang sinasabi ko.
Hindi, tingin ko, nakapili ka na ng posisyon.
Gusto mong sabihin ko na matino si Martha.
Ang masasabi ko sa 'yo, hindi conclusive ang studies na 'to
para i-diagnose ang frontotemporal dementia.
Kung hindi conclusive 'yong studies, magiging decisive ang report n'yo, di ba?
- Oo. - Ga'no katagal n'yo siyang pasyente?
Mahigit sampung taon.
- Tapos di n'yo na siya nakita? - Oo. Pinuntahan ako ng mga anak niya.
Pinapipirma nila ako para ipasok siya pero tumanggi ako.
Hindi ko na nakausap si Martha.
Okay. Kung sakaling kailangan, pwede ba kayong tumestigo sa korte?
Oo naman.
Pero kung makakaiwas sa proceedings, mas gusto ko 'yon.
Salamat.
Bye.
Ayos. Mukhang malapit na akong matapos.
Malapit na?
Di ba kailangan n'yo nang i-submit 'yan?
Oo. Handa na ako.
Malaki ang naitulong mo.
Salamat.
Ginulat mo ako.
Sana makasama pa kita sa ibang kaso.
- Pwede ba kitang halikan? - Ano?
- Halik. - Wag!
- Sorry. Hindi, sorry. - Sorry.
- Ikaw na? - Oo, wag na...
Sorry.
Hindi, ako dapat ang mag-sorry.
- Hindi— - Na-misinterpret ko.
Sorry. Akala ko, do'n tayo papunta.
- Nabigyan yata kita ng maling idea... - Hindi. Walang gano'n.
May dine-date na kasi ako.
Hindi mo kailangang magpaliwanag.
Hindi. Para sa 'kin, interesting kayo.
- Di mo kailangang maging pormal. - Okay.
Pero ayun, nito lang naging kami...
Okay.
Nahuli ako.
Ginulat n'yo...
Ginulat mo ako.
- Hindi ko naisip na... - Oo, hindi ako 'yong tipong pabigla-bigla.
Kung sakaling maghiwalay kayo...
Oo, pero wag muna.
Pangalan?
- Leandro Casares. - Leandro Casares.
- Di kayo pwedeng pumasok. - Ano?
Pasensiya na. Di kayo nakalista.
- Nakakapagtaka. Sasabihin ko kay Delia— - Sorry, hindi pwede.
Kukumustahin ko si Ma'am. Bago kayo dito. May permit kayo?
Pinadala kami ng korte.
- Hi, Delia. - Hi.
Kailangan kong makausap si Ma'am.
Ayaw nila akong papasukin. Pakisabing nandito ako.
- Sir, umalis na kayo. - Sige.
Pakisabing may ebidensiya na ako. Maiintindihan niya 'yon.
Sige na, sir.
Expert ako. Nandito ako para i-assess siya.
Di pa ako tapos.
Di ko alam ang nangyayari, pero saglit lang.
Pakibigay sa kanya.
Pakisabing wala palang nagnakaw nito. Pakiingat.
Oo, alam ko ang tungkol dito.
Oo, baka pwedeng i-glue 'yan.
Tama na, sir.
Sir, sige na.
Oo, patapos na 'to.
Pakisabi rin na tama siya.
Nakikinig nga sila sa wiretap.
- Sir, alis na. - Casares!
Wag kang mag-alala.
Wag kang mag-alala, Casares. Okay ako.
Sige na, sir.
- Sige, okay na ako. - Sige na ho.
Babay, Casares.
Pakibilis ho.
Di ka rin makatulog?
Oo.
Law number 22914.
Nakasaad sa Article 6,
"Ang pagpapasok ng sinuman ay kailangang ipaalam agad
"ng direktor ng establisimyento sa mga kaanak ng taong ipinasok
"o sa mga taong itinalaga nila."
Ilan ang nariyan?
Ayon sa Article 8...
Ilan ang nariyan?
Konting baliw lang pero nakaharang sila sa kalsada.
Kailangan ko ng tulong, please.
Okay. Hintayin mo ako. Pupunta ako diyan.
Sasama ako.
Nakasaad sa Article 13, "Ang kompleto o bahagyang pagsuway
"sa mga tungkuling ipinataw ng batas
"sa mga nangangasiwa ng care facilities
"ay ipagbibigay-alam sa mga awtoridad
"para sa pagpapatupad ng polisiya..."
Sasabihan kita, pa-back-up.
"At kung angkop, sa hudisyal na awtoridad sa paglilitis ng krimen at koreksiyon."
Please, bawal kayo rito.
- Tawagin n'yo ang direktor. - May mga pasyente ako. Please.
- Nire-record namin lahat. - Ano'ng pangalan mo?
Binalaan na namin kayo. Pakawalan n'yo si Martha Hoffman.
Pag di n'yo ginawa sa loob ng 24 oras,
lalabas ang mga larawang ito sa lahat ng media outlet.
Sinabihan na namin kayo.
Sino sila?
Mga kaibigan ko.
Masyado silang maraming alam.
- Dapat mag-ingat sila. - Balik na sa kuwarto n'yo.
Samahan na kita?
Pakawalan n'yo si Martha!
PSYCHIATRIC INSTITUTE
Pakawalan si Martha!
Aray.
Ayan. Ikuha kita ng salamin?
Eighty-three na ako. Kausapin mo ako nang normal.
Oo nga pala. Sorry. Ikukuha kita ng salamin.
Ano'ng itsura ko?
Ewan ko.
Ano nga?
Ayos naman.
Papasok ako, Martha.
Nasa room 15 siguro.
Oo, kasama yata ni Julio.
Bawal ang ganyang relasyon sa pagitan ng mga pasyente.
Huwag kang mag-alala.
Mag-ayos ka ng gamit.
Palalabasin ka na namin.
- Sa 'yo na ito. - Hindi, Martha.
Sige na. Bagay 'to sa 'yo. Ayan.
Para kay Vane... ito. Mananayaw siya.
Para kay Vane. Sige. Ibibigay ko.
Bye, sweetie.
Nakakatuwa naman.
Hi, sweetheart! Kumusta ka, darling?
- Tara na! - May gusto ka bang sabihin, Martha?
Handa na kayo?
Mga nakalawit na burat, bukirin ng mga etits, nakaabang na bayag,
mga nakatiklop na etits sa loob ng underwear.
Anaconda, nota, matitigas na batuta,
mga cowboy na iisa ang itlog.
Masayang sayawan ng mga manoy sa dressing room.
Urinal, crematorium, buns, sausage.
Mga ipit na condom, 862 burat kada square meter.
Mga luyloy na pototoy ng mga Mormon at milyon-milyong maliliit na totoy.
Walang katapusang titi.
Malalaki at maiitim na burat na amoy rosas.
Ciao, beb.
Magpahinga ka na.
Good evening!
- Ma'am. - Pakisabi sa mga anak ko, bumalik na ako.
Hello?
Delia, pwedeng bumaba ka? Nandito kami.
Ayos lang kayo, Ma'am?
Pwede mo akong yakapin.
Nandito na tayo.
Opo, Ma'am.
Tumutunog 'yong ano mo.
Anak.
"2:00 p.m., korte, hearing, confirm receipt."
Inalis ka nila sa kaso, di ba?
Ang bagal mo kasi.
Late na tayo, Mama. Ano'ng sasabihin mo?
'Yong kondisyon.
A, oo.
Mag-sorry kayo para sa 27 gabi na nakakulong ako.
Ganito kasi, Mama...
'Yon lang ang gusto kong marinig.
Sorry, Mama, kung—
'Yon lang ang gusto kong marinig.
Mag-sorry lang kayo nang hindi nagdadahilan o nakikipagtalo.
Sige, Olga. Kaya mo 'yan.
Sorry.
Myriam?
Kung ano'ng gusto mo, Mama.
Ano? Hindi ko narinig.
Narinig mo.
Ano?
Patawarin mo kami.
- Nag-sorry na siya. Wag mo siyang idamay. - Tama na.
Sige, wala nang deal.
Sorry na!
Pinapa-sort ko lang 'yong files nang alphabetical, hindi chronological.
- Hello, Casares. - Hi.
Hinihintay ka na sa hearing chamber.
Saka na natin ayusin 'yong suspension mo.
Okay.
Good luck.
Salamat.
- Okay tayo? - Oo.
"Itutuloy ng korte ang mediation hearing
"na napagkasunduan ng mga partidong sangkot sa trial
"tungkol sa katinuan ni Martha Hoffman.
"Proseso ito na sinimulan nina Myriam at Olga Hoffman."
"Ang assessment ng forensic expert na si Leandro Gabriel Casares
"ay hindi isasaalang-alang, ayon sa kahilingan ng depensa,
"dahil naapektuhan ang pagiging patas ng eksperto
"sa pagdinig na ito.
"Ang beripikasyon ng diagnosis na frontotemporal dementia
"na ibinigay ni Orlando Narvaja
"ay ituturing na hindi kongklusibo,
"kaya humantong ito sa mediation ng mga partido.
"Sakaling mapirmahan ang kasunduan, sina Myriam Hoffman at Olga Hoffman
"ay pumapayag na suspendihin ang request na ipasok si Martha Hoffman
"sa psychiatric institution.
"Gayunpaman, sinasabing si Martha Hoffman ay wala sa kondisyon para mamuhay mag-isa.
"Kaya naman inilalatag ang mga kondisyong ito.
"Mula ngayon, hindi maaaring magbenta o magsangla si Martha Hoffman..."
Sorry.
"Hindi siya maaaring bumili ng property, makipagsosyo, o pumirma ng kontrata.
"Hindi siya maaaring magpakasal o umalis ng bansa.
"Para sa mga naturang aksiyon,
"kailangan ni Martha Hoffman ng pahintulot ng mga anak niya
"o ng itinalaga nilang mga kinatawan.
"Pangagasiwaan ang kanyang mga asset ng guardian
"na itatalaga ni Mrs. Martha Hoffman,
"at sasang-ayunan ng mga anak niya."
Pag-usapan na natin 'yong guardian.
Oo, nagkasundo kami na i-appoint si Mr. Casares.
Kung walang tututol at kung payag si Mr. Casares,
siya ang magiging guardian ng mga ari-arian ni Mrs. Hoffman.
Casares?
A, hindi ko naman siguro kailangang magdesisyon agad.
Pwedeng subukan muna natin nang tatlong buwan...
- Tatlong buwan? - Martha.
Sandali lang. Excuse me.
Ano'ng nangyayari?
- Pumayag ka na, Casares. - Martha?
- Kausapin ko muna siya. Tara. - Sandali lang.
Gaya nga ng sinabi ko...
Ilan ang pasyente mo?
Konti lang.
Konti? Ilan?
Dalawa, pero 'yong isa, pasulpot-sulpot lang.
Martha!
Ano'ng nangyari?
Nakipagnegosasyon ako gaya ng sabi mo.
Sinabi ko 'yon?
Oo, ang alam ko.
Pero wa-warningan kita, Martha.
Sarili kong bahay saka buhay, hindi ko maayos.
Hindi naman komplikado 'yon.
Kailangan mo lang i-report 'yong mga gastos na napupusuan ko.
Oo, pero kasi...
Hindi ko alam kung itong trabahong 'to... Paano ba? Kung stable ba 'to.
Pero malaki ang sahod mo.
Oo. Hindi, salamat.
Paano ba?
Hindi ko alam kung gaano katagal ang trabahong 'to.
Okay. Sinasabi mo na anumang oras, pwede akong mamatay.
Hindi, a... hindi naman sa gano'n.
Para lang alam mo, balak ko pang mabuhay nang matagal.
Oo naman. Oo, ano... Ako rin, pero malay natin.
Pero tama ka naman. Pwedeng bigla tayong mabagsakan ng piano.
Pero hahanap tayo ng solusyon.
May sculpture ako na pwede kong gawing collateral.
Tanggal nga lang ang braso, pero malaki pa rin ang katumbas no'n.
Samahan kita?
Hindi! Kaya kong mag-isa.
Alam ko. Para lang sabay tayong maglakad nang magkahawak.
Sige.
Huwag mong tagalan, Casares.
Sige.
MAKALIPAS ANG ILANG TAON,
NAIPASA ANG BAGONG MENTAL HEALTH LAW SA ARGENTINA.
BAWAL IPASOK NANG SAPILITIN ANG SINUMAN
AT SINISIGURONG MAKAKAUSAP NG PASYENTE ANG MGA MAHAL NILA SA BUHAY.
NABUHAY SI MARTHA HANGGANG 104 NA TAON
AT NATAMASA NIYA NANG HUSTO ANG KALAYAAN NIYA.
Nagsalin ng Subtitle: Moonnette Maranan