Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NATALIA ZITO'NUN KİTABINDAN UYARLAMA
BU KURGUSAL ESER GERÇEK OLAYLARDAN ESİNLENMİŞTİR.
Geç kaldılar.
GERÇEK KİŞİLERLE BENZERLİK TESADÜFTÜR.
Neredeyse 10 dakika.
Şerefsizler.
- Ben iniyorum. - Sakin ol.
- Sakinim zaten Olga. - Burada beklemek daha iyi diyorum.
Geldiler.
Aldım. Teşekkürler.
İyi akşamlar.
- Merhaba Daniel. - Nasılsınız?
- Ben Myriam, hanımefendinin kızıyım.
Ben de diğer kızıyım, Olga.
- Operasyon nasıl olacak? - "Operasyon" mu?
Evet, prosedür. Tabirimi mazur görün.
- Hanımefendinin durumdan haberi var mı? - Onu görmeye geldiğinizi biliyor.
Ama nereye gideceğini bilmiyor.
Ona bazı testler yapacağınızı biliyor.
Saat biraz geç değil mi?
Bakın.
Zorluk yaşamasını istemem. Ben de zorluk yaşamak istemiyorum.
Bırak konuşsunlar Myri.
Bakın hanımefendi, hasta direnir ya da saldırganlaşırsa
önlem almamız gerekebilir.
- Önlem derken? - Sakinleştirici vermek gibi.
Bu kararı onun önünde vermesek daha iyi olur sanki.
Haklısınız. Genelde bir kod belirleriz.
Bir sinyal.
Sakinleştirici yapmamıza hazır olduğunuzda bize bir sinyal verirsiniz.
El çırpma olur mu?
Hastanın dikkatini çekmeyecek bir şey olmalı.
Bir jest, bir anahtar kelime falan gibi.
- "Kaban". - "Kaban" mı?
Ona "Kabanını giy" diyebiliriz.
Kısa bir şey seçmek daha iyi.
"Senin iyiliğin için."
Anahtar kelime.
- "Senin iyiliğin için." - "Senin iyiliğin için" mi?
- Kafa karıştırabilir. - Sen söyle o zaman.
Bunu kullanalım.
- Tamam mı? - Tamam.
- Pekâlâ. - Tamam.
Şuraya bir imza rica edeceğim sadece.
- Delia, durumlar nasıl? - İyiyim.
- Annemi diyorum. - Ne diyeyim ki? İdare ediyor işte.
- Uyanık mı? - Bu saatte hep uyanık olur.
Bizi içeri alacak mısın?
Evet...
Sen mi gireceksin?
Hadi.
Ben de geleyim.
- Söylediğim çantayı hazırladın mı? - Getireyim.
Dışarıda bekliyorum.
Ben hazırım.
- Merhaba. - Merhaba.
Tamam. Gidelim mi?
Ben bastım.
Bu adam kim?
- Ne bu yaygara? - Geldi.
- Hepimiz binemeyiz. - Bineriz anne.
Hayır. 300 kiloya kadar diyor.
- Sen 80 kilo varsındır. - Aşağı yukarı.
- Ya sen? - Anne!
Böyle 200 kilo olduk bile zaten.
Siz merdivenlerden inin.
Evet.
- Hanımefendi? - Siz merdivenlerden inin.
- Beni nereye götürüyorsunuz? - Biliyorsun anne, test yapacaklar.
- Bu saatte mi? - Senin iyiliğin için yapıyoruz!
- Her şey iyi mi? - Evet.
- Nasıl gidiyor? - Bir şey yok.
- Onlar benim küpelerim mi? - Evet, bana vermiştin anne.
Küçükken yaramazlık yapıp yalan söylediğinde kulağını çekerdim hani?
Anne, lütfen! Senin iyiliğin için!
- Sen ne diyorsun be aptal? - Senin iyiliğin için!
- Ne konuşuyorsun aptal? - Kapıyı açın!
- Bırak beni! - Kapıyı açın!
- Bırak beni anne! - Hayır, doğruyu söyleyeceksin!
- Acıyor! - Bana doğruyu söyle!
Sakin olun hanımefendi.
Ne yapıyorsun? Ah! Ama...
İşte böyle. Yavaşça. İşte bu. Oturalım.
Bunu beklemiyordum.
Daha rahat bir yolculuk için.
- Ne diyorsun sen kızım? - Sorun yok.
Senin iyiliğin için anne.
- Senin iyiliğin için. - Hadi, tamam. Sakin ol. Gidelim.
- Daniel, beni sen mi şikâyet ettin? - Ben bir şey demedim efendim.
Delia'ya söyle, eti dışarıda bırakmasın,
buzluğa koysun!
İşte geldik. Böyle gelin.
Birazcık daha. İşte böyle. Yavaş olun.
- Yavaşça. - Yavaşça.
Tamamdır.
Burası ne? Neredeyiz?
Burada dinlenebileceksiniz.
Burada tek bir gece bile kalmayacağım.
27 GECE
Günaydın.
- Casares. - Merhaba.
Bu hanım yeni asistan.
Kendisi bizim bilirkişimiz. Hoffman davasına atandı.
Hoffman, evet.
- Leandro Casares. - Alejandra Conde.
Tanışma faslı tamam. Bilirkişiyle ne yapman lazım?
Şekerli kahve isteyen?
- Verin. - Hayır, ben yaparım.
- İster misin? - Teşekkürler.
Ne yapacaktın Alejandra?
- "Yemin..." - Yemin ettireceğim.
Sorumlulukların kabulü. Ya sonra?
Bilirkişi talep ettiği zaman da ona dosyayı sunacağım.
- Şahane. - Şahane.
Evet ama ben aslında ilk önce...
Önce bir kahvemi içeyim.
Sonra da mevzubahis davanın detaylarını iyice bir öğrenir,
ondan sonra da dosyayla karşılaştırırım.
Bay Bologna, Casares, Hoffman davası için geldi.
- Ben de ona geldim. Nasılsın? - İyi.
- Bir dakikan var mı? - Tabii.
- Yargıç Bologna çok... - İşi uzatma, tamam mı?
Bir haftalık masrafın karşılanıyor. Uzarsa cebinden verirsin.
- Bu yeniymiş. - Evet. Rapor bana bir hafta içinde lazım.
- Zor olacak. - Tipik bir akıl sağlığı vakası.
En fazla iki hafta. Akıl sağlığı ya yerinde ya değil, tamam?
- Tahtası eksik mi, değil mi yani. - Anladım.
Bak.
Seni daha çok davada görevlendirmek isterim ama son zamanlarda...
Evet, son zamanlarda şans pek benim yanımda olmadı, değil mi?
Dosyalarda fazla oyalanıyorsun çünkü.
Frontotemporal demans teşhisi konmuş 83 yaşında bir kadın.
Kızları, kadının durmadan parti yaptığını iddia ediyor.
Şüpheli yakınlıklar kuruyormuş falan filan işte.
Şaibeli yatırımlarla aile servetini de çarçur ediyormuş
ve kliniğe yatırılmış.
27 gün sonra klinikten çıkmayı başarmış ve evi tekrar parti mekânı hâline gelmiş.
Annelerinden endişe ettikleri için tekrar yatırılmasını istiyorlar.
Bana da mantıklı geldi.
- Biraz şey bir alana giriyoruz gibi... - Ne alanı?
Yani ben kendim öğrenmeyi tercih ederim...
Tabii, senin soruların falan. Kadın 83 yaşında diyorum ya?
Fazla vaktimiz yok.
Ben Bayan Martha'yı görmeye gelmiştim...
- Bayan Martha. En üst kat. - Teşekkürler.
- Buyurun. - Teşekkürler.
Merhaba.
- Selam. - Selam.
Şunu tutsana.
Hanımefendi sizinle bugün görüşemezmiş. Henüz hazır değilmiş.
- Ben bekleyebilirim. - Bugün olmaz.
Üstüne gitmeyin.
Uzun geceler yalnız kaldı.
Toparlaması biraz zaman alacak.
- Sen avukatsın, değil mi? - Hayır.
Ama onu sorgulamaya geldin.
Hayır, onunla görüşmeye geldim. Ben bilirkişiyim.
- Her şey hazır. - Tamam.
Kimin tarafındasın peki?
Yok. Ben tarafların bilirkişisi değilim. Beni mahkeme atadı. Tarafsızım.
Tarafsızsın demek. Bu mümkün mü ya?
Deniyorum.
- Bernardo Girves. - Leandro Casares.
Sizi geçireyim.
Martha Hoffman kim, biliyor musun?
Hayır, söyledim ya?
Gazeteci, dedektif falan değilim, bilirkişiyim ben.
Martha'yla dul kaldığında tanıştım.
Benim çalıştığım galeriye gelmişti.
Ona birkaç manzara resmi sundum. Bazı ana akım tablolar falan.
Beni gözlüğünün üzerinden şöyle bir süzüp "Beni aptal mı sandın?" dedi.
50'lerde Paris'te yaşamış. Bu sahanlıktan daha ufak bir dairede.
André Gide'nin eski aşkının yerine yemek almaya gidermiş.
Martha sabahtan akşama kadar dans edermiş.
Bir keresinde seçmelere gitmiş. 300 kız katılmış.
Sadece iki kişi finale kalmış, Martha ve bir Alman kız.
Karar vermeleri bir hafta sürmüş.
Ama Alman kızları her zaman kazanır, bunda da öyle olmuş.
- Alman kız kimmiş, biliyor musun? - Hayır.
Pina Bausch.
Pina Bausch'u bilmiyor musun?
- Sanmıyorum. - Şunu tutuver.
Harika bir dansçıdır.
Bu anekdot genelde etkileyicidir ama bu sefer pek olmadı gibi.
Martha beş kuruşu yokken de harikaymış. Sanattan anlıyordu.
- Dikkat et. - Her zaman harikaymış.
Keşke ondaki enerjinin yarısı bende olsa. İnanılmaz.
Sonra Hoffman'la evlenip bir imparatorluk kurmuşlar.
Ama derinlerde Martha hâlâ aynı dansçıymış.
Sonra dul kaldığında da
yeniden doğdu, o bohem kadının reenkarnasyonu resmen.
- Şimdi de çok zengin. - O yüzden yatırıldı.
Kadının özgürlüğünü kıskanıyorlar.
- Ne düşünüyorsun? - Şu anda bir fikrim yok.
- Bak kim gelmiş. - Bir fikrin olmalı.
Şuradan gidelim.
Hayır. Şu anda yok.
Sen git. Biz arabaya geçeceğiz. Dışarıda buluşuruz.
Bekleyin.
Pardon, annem size vermiş olsa bile bu bana ait.
Daniel, yukarı çıkar lütfen.
Evet, ben Leandro Casares.
Mahkeme beni Martha Hoffman davası için gönderdi.
- Sizin anneniz sanırım. - Pardon, siz bilirkişi...
Bunu bilerek yaptın Myriam. Dalavere yapıyorsun.
Benim başka işim mi kalmadı anne?
Müsait olmadığım zamanlarda evime birilerini yolluyorsun.
Onu mahkeme göndermiş. Ne zaman müsaitsin, ne bileyim. Saat 11.
- Pardon, ben... - Bana atadıkları çocuk bu mu?
Evet, ben Leandro Casares.
Ekrana yaklaş bakayım.
- Tamam. - Ne diyorsun Delia?
- Rahibe benziyor. - Evet.
- Pazartesi gelin lütfen. - Tabii.
Seksi bir rahip.
- Casares'ti, değil mi? Biraz konuşsak? - Tabii.
Klinikten çıktığından beri arkadaşları akbaba gibi üşüştüler.
- Biriyle tanıştım. - Girves. Kötüdür.
10 senedir annemin peşinde.
O hayalî Pina Bausch hikâyesini size de anlatmıştır.
- Anlattı mı? - Anlattı.
Pina Bausch 50'lerde Paris'te değildi. İnternetten bakın. Hepsi yazıyor.
Evet ama benim işim bu değil.
Bu 1937 model bir Patek Philippe.
- Ne olduğunu biliyor musunuz? - Hayır.
Annemin evinin oradaki dükkânın kuryesinden çıktı.
Annem ona vermiş.
- Buyurun. - Peki.
Meğer çocuk dolandırıcılıktan hapis yatmış.
Anneme Avrupalı bir kumpanyada dansçı olduğunu söylemiş.
Ona 500 dolar verip geri aldım.
Saati diyorum. Saati ondan geri aldım.
Son birkaç yıldır
annem eşyaların fiyat algısını kaybetmeye başladı.
Ne diyebilirim ki yani?
Annemi kliniğe yatırmadan önce kardeşimle bir sürü seçeneği araştırdık.
"Yatırmak" derken ne demek istiyorsunuz?
Bu, profesyonel birinin vermesi gereken bir karar sonuçta yani.
Kesinlikle. Ben de bunu diyorum.
Annem çok zeki bir kadındır.
Aklını yitirdiğini kabullenmek bizim için zordu.
Bu çöküşü kabullenmek çok acı vericiydi.
Annem klinikten çıktı
ama bizim gibi onu gerçekten önemseyen insanlar tarafından
korunması ve ilgilenilmesi gerekiyor.
Anne kendisinden 35 yaş küçük biriyle birlikteydi.
Evlenmeyi planlıyorlardı.
Bir asalak daha.
Klinikte ona çok iyi bakılıyordu. Biz de rahattık.
Annemin evinden bir Dalí kayıp.
- Dalí ne, biliyor musunuz? - Evet, Dalí'yi biliyorum.
Evet, bir Dalí eseri kayıp işte.
Muazzam değerli bir parça.
Son zamanlarda annenizdeki en önemli değişiklikleri
bana tarif edebilir misiniz?
Aşağı yukarı size anlattığım şeyler işte yani.
Evet, tabii.
Dr. Narvaja'nın raporlarını da okumuşsunuzdur.
Ülkenin önde gelen nöropsikiyatristlerindendir.
Yatırılmasına o karar verdi.
- Ne yapıyorsun? - Çalışıyorum.
Bir planın var mı?
Çalışmam lazım.
Ne oldu?
Bu saatte kafa dinlemen daha iyi. Dışarı çık, sinemaya falan git.
Tabii ama başka zaman giderim. Başka zaman baba.
Yardım edebileceğim bir mesele var mı?
Yok, senlik bir şey değil. Biraz acayip bir davada çalışıyorum.
Yarın halledersin.
Başka bir gün gideriz baba.
Arada sırada dışarı çıkman senin için iyi olur diye dedim yani.
Beraber yaşıyoruz ya, ara sıra yalnız kalmamız da lazım.
Tabii. Sen yalnız kalmak mı...
Sevgilim gelecek.
Peki, tamam.
- Benim gitmemi mi istiyorsun? - Evet.
Pekâlâ.
- Bu saatte burada mısın? - Evet, işler vardı da.
Anladım.
- Kahvemi alıp gideceğim. - Tamam.
- Bir ihtiyacınız var mı? - Yok. Bu saatte olmaz.
- Martha Hoffman dosyasına bakmaya geldim. - Ben okudum.
- Öyle mi? Tomografiler eksik. - Tomografiler eksik.
Evet.
Bana tuhaf geldi.
Evet.
Onu kliniğe yatıran nöropsikiyatristle konuşacak mısınız?
Aslında nöropsikiyatrist diye bir şey yoktur.
Dr. Narvaja'nın hem nörolog hem de psikiyatrist olması gerekir yani.
Doğru.
Neyse, onu neye dayanarak yatırdığını soracak mısınız peki?
Kalk bakalım Martha. Saat 11 oldu.
Günaydınlar.
Benim burada olmamam lazım.
Narvaja bunu sana yazdı.
- Kim? - Uslu bir kız ol, tamam mı?
Tabii. Haplara bayılırım zaten!
Karnımızı doyuralım, sonra buradaki arkadaşlarınla tanışırsın.
Ne?
Bu deneyimi paylaşacağın diğer hastaları diyorum.
Seçmeli atölyelerimiz de var.
Gitmemeyi seçiyorum.
Ters tarafımızdan mı kalktık?
- Bir telefon etmem gerek. - Kızlarını mı arayacaksın?
Beni kaçıranları mı? Yok, kalsın.
Anlıyorum tatlım.
Ama Dr. Narvaja hiçbir iletişime izin vermedi, tamam mı?
Hazırlanalım mı Martha'cığım?
Neden bana çocuk muamelesi yapıyorsun sen?
Affedersin. Öyle konuştuğumu fark etmemişim.
Rahatsız oldukları şey kültürel farklılık.
- Evet. - Doğru.
- Her şeyleri var ya. - Bir şey mi lazımdı?
Odanıza dönün hanımefendi.
Martha.
Hanımefendi.
Merhaba.
Hanımefendi.
Martha?
Hanımefendi?
Hey.
Affedersiniz.
Affedersin Julio.
Gidelim Martha.
Misafirperverliğin için teşekkürler.
Adım Archie. Eskiden Ariel derlerdi. Burada bana Archie diyorlar.
Bu aralar neler yaşadığını bize anlatmak ister misin?
- Serçe olayını mı? - Yine mi?
- Serçe olayı o zaman. - Evet, buyur.
Bu serçe...
Pencerede bir kuş yuvası var
ve orada bir serçe doğdu.
Ama yuvayı kaldırdılar.
- Bu hoşuna gitmedi mi? - Hayır.
- Daha sonra devam edersin, olur mu?
Başka kim kendini Martha'ya tanıtmak ister? Isabel?
Benim.
46 yaşındayım. 46. yaşıma burada girdim.
Buraya altı ay önce geldim.
Bipolarım, anksiyete krizleri yaşardım ama şimdi daha iyiyim.
Evet Isa, çok daha iyisin.
Ama hep dediğimiz gibi, sadece bipolar değilsin.
Sen aynı zamanda öğretmensin mesela.
Ortaokulda coğrafya öğretmenliği yapıyorum.
Çok güzel.
Julio?
Yaşadıklarını anlatmak ister misin?
Julio bazen konuşmak ister, bazen istemez.
- Julio sesler duyuyor. - Sana ne söylüyorlar? Bize de söylesene.
Sesler duyuyor.
Rafa, oturabilir misin?
Üstüne gitmeyelim. Anlatmak istediğinde anlatır.
Pekâlâ Martha, bize biraz kendinden bahset.
Benim burada olmamam lazım. Beni buraya zorla kapattılar.
Böyle düşünmek çok doğal,
bazen dünyanın bizi anlamadığını düşünürüz.
Dünya beni gayet iyi anlıyor.
Ya da kızlarım beni kapatmaya karar verene kadar öyleydi diyelim.
- Anlıyorum. - Hayır, anlamıyorsunuz.
Peki. Biraz daha anlatmak ister misin? Sence neden seni buraya kapattılar?
- Evlenmemden korkuyorlar sanırım. - Çok iyi.
Çok iyi Martha.
Paylaştığın için, kendini ifade ettiğin için teşekkürler.
Sonra devam edersin, olur mu?
Merhaba.
- İsim? - Leandro Casares.
Leandro...
...Casares.
Leandro Casares geliyor.
- Leandro Casares, buyurun. - Teşekkürler.
Bu taraftan.
- Buyurun. Hanımefendi birazdan gelecek. - Teşekkürler.
Beni yine tımarhaneye kapatacak olan siz misiniz yoksa?
Hayır, ben bilirkişiyim. Kimseyi bir yere kapatamam.
Ceketinizi çıkarın.
Peki.
- Üzerinizde mikrofon var mı? - Hayır, mikrofon falan yok.
Bana doğruyu söyleyin. Sizi soymak zorunda kalmayayım.
Hayır, konuşmamızı kaydetmek isteseydim izin isterdim.
- Evime böcek yerleştirdiler. - Öyle mi?
Burada konuştuğumuz şeyler bizim aleyhimize kullanılabilir.
Anladım. Evinize kim böcek yerleştirmek istesin ki?
Kızlarım.
Çıkmama izin vermiyorlar. Kimsenin gelmesine de.
Kapının önünden hiç ayrılmayan nöbetçiler var.
Çok tehlikeli biriyim herhâlde.
Bunu bir inceleyelim o zaman, olur mu?
Kimin tarafındasınız siz?
Hayır, mahkeme beni teşhis yapmam için atadı.
Tarafsızım.
Sizi odama davet edip size bir çanta dolusu para versem
o tarafsızlığınıza ne olur?
Bana bu teklifi yaparsanız sizi mahkemeye bildirmem gerekir.
Ama o parayla kendi dedektiflik büronuzu açabilirsiniz.
Şu an ciddi misiniz?
Bence siz tutkusuzsunuz.
"Tutkusuzsunuz" derken "tutku"dan kastınız...
İkimiz de çırılçıplak kalmalıyız.
Çok gerildiniz. Biraz mecazi düşünün genç adam.
Maskelerimizi indirelim diyorum. En baştan başlayalım.
Şöyle bir 30 saniye durup,
derin bir nefes alıp sessizce rahatlayalım.
- Tamam, şimdi... - Şşt!
Daha 30 saniye dolmadı.
Şimdi doldu. Artık daha rahatlamış olduk.
Pekâlâ. Anketle başlayalım.
Sorgulamalardan ve psikiyatrik sorulardan bıktım artık.
Benimle normal konuşun.
Klinikte zor günler geçirdiğinizi biliyorum.
Nasıl tanımlarsınız?
Başka bir soru?
Bilmem. Ne hakkında konuşmak istersiniz?
Tam bir soru makinesisiniz.
Görüşebildiğim tek ziyaretçi sizsiniz ama sıkıcı geçecek, belli.
Delia...
- Doğru olur mu bilmem... - Şşt!
- Mikrofon yüzünden... - Şşt!
Genç adam, çay doldurun lütfen.
Hayır, cam demlikten koyun. Diğerinden.
Kendinize de çay doldurun.
"Şartlarınız göz önüne alındığında, ortadan kaybolmayı mı, ölmeyi mi tercih..."
Hayır, soruları önceden okuyamazsınız.
Yaşamayı tercih ederim.
- Peki. - Ya siz?
Ben de öyle.
Ben de bu hâlde kalmak isterim. Hayatta yani.
Hayatta kalmak için ne yapıyorsunuz peki?
Pardon? Anlayamadım.
Bilirkişiymiş gibi yapmak dışında hayatta ne yapıyorsunuz yani?
Hobilerim var. Spor falan yapıyorum.
- Spor yapmıyorsunuz. - Doğru ama yapmam lazım.
- Bilirkişilik dışında hastanız var mı? - Birkaç tane.
- Eşiniz, çocuklarınız var mı? - Hayır.
- Kız arkadaş, erkek arkadaş? - Kız arkadaş. Yani şu an yok tabii ama...
- Eskiden var mıydı? - Evet, vardı.
- Ne oldu peki? - Ayrıldık işte.
Sizi terk etti yani.
Evet, beni terk etti.
Hâlâ canınız yanıyor mu?
Bazen.
Şu düğmeyi açın. Rahip gibi olmuşsunuz.
Peki.
- Oldu mu? - Evet.
Seks yapmayalı ne kadar oldu?
Buna cevap vermeyeceğim. Sorulara geçelim.
Bakın, bahse girerim, ben bu yaşımda
sizden daha yakın zamanda seks yapmışımdır.
Muhtemelen, evet.
Cinsel disinhibisyon semptomlarından bazıları
uygunsuz sosyal davranış,
empati kaybı, kötü muhakeme,
kompulsif davranışlar, kahkaha
ya da öngörülemeyen ağlamalardır.
Şu anda muhtemelen kendinize teşhis koyuyorsunuzdur.
Kendi kendinize "Ama Narvaja, bende tüm bu belirtiler var" diyorsunuz.
Merak etmeyin.
Bu davranışlardan bir patolojiyi tanımak çok zordur.
Ama hepsi de çok tanıdık geliyor, değil mi?
Ben bu belirtileri babamda fark ettim.
Burada, bu üniversitede frontotemporal demans çalışmaya
bu yüzden başladım.
Sonra nöropsikiyatride uzmanlaşıp Milton Wynants'ta doktora yaptım,
çalışmalarımla bu konuya biraz olsun katkım olsun istedim.
Akıl hocam Héctor Seregni için kocaman bir alkış rica ediyorum.
Teşekkürler.
Sağ olun çocuklar.
Teşekkürler.
Fede, ışıklar lütfen.
Bu kalem benim için çok önemli.
Wynants'ta her gün kullanırdım.
Pick hastalığıyla, frontotemporal demansla ilgili
ilk notlarımı bununla aldım.
Şimdi de bunu sana veriyorum ihtiyar.
Teşekkürler.
Kliniğe geri dönmeli. Onun durumu için Arjantin'deki en iyi yer.
Tabii ama yine de Martha Hoffman'ın neden tecrit edildiğini merak ediyorum.
Bilirkişiliğin ötesinde bir ilginiz var, fark ettim.
Tecrit edilmesi gerekiyordu. Onun savunmasızlığından faydalanıyorlardı.
Bayan Hoffman'ın değerli eşyalarını verme eğilimini fark etmişsinizdir.
- Değerli eşyalarını mı? - En çok da parasını.
Savurganlık, frontotemporal hastalığın ana semptomlardandır.
Yani Martha Hoffman zengin biri olmasaydı onu kliniğe yatırmak gerekmeyecek miydi?
Daha az acil olurdu.
Muhtemelen gerekli olmazdı.
Çaresiz bir aile benimle iletişime geçti.
Davranışları onu tehlikeye açık hâle getiren anneleriyle
irtibatı kaybetmekten korkan kızları.
Fark etmişsinizdir.
Onun kliniğe yatırılması
kontrolden çıkan bir durumu frenlemek için gerekli acil bir tedbirdi.
Bize onu daha fazla inceleme fırsatı verdi.
Şimdi klinikten çıktı.
Bilirkişi raporu ve karar olmadan,
terapi ya da tedavi de olmadan
zaman aleyhimize işleyebilir.
Verin.
Teşhisinizi destekleyen tomografiler dosyada yer almıyordu.
- Yok muydu? - Yoktu.
Tuhaf.
Ofisimi taşıdığım için onları bulmak zor olacak.
Birkaç haftaya halletsem?
Birkaç haftaya dava sonuçlanmış olur
ve zaman aleyhimize işleyebilir.
Halletmeye çalışayım.
Leandro Casares. Geçen gün gelmiştim.
Leandro Casares.
- Bilirkişi. - Casares.
Müsaadenizle.
Etrafta kimse yokken birinin konuştuğunu duyduğunuz oldu mu?
Bazen kocam Ernesto'nun horladığını duyar gibi oluyorum.
Ama burada olmadığının farkındayım.
Bir kilo domates kaça?
Bu soru adil değil ama. Ne zamandır alışverişe çıkmıyorum.
- Tamam. Dert değil. - Delia bilir.
Sorun değil.
Bakın, bana kitap fiyatlarını, piyasasını falan sorsanız
ya da son zamanlarda izlediğim filmleri sorsanız
size anlatabilirim.
- Konuları, her şeyi hatırlarım. - Merak etmeyin.
Sizler insanları soru ve cevaplarla kategorize edebileceğinizi sanıyorsunuz.
"Sizler" derken kimleri kastediyorsunuz?
- Avukatlar, bilirkişiler, psikiyatristler. - Evet.
Ama o defterin ötesine bakabileceğinizi biliyorum.
Bir deneyin.
Herkesin kendi metodolojisi var.
Sizi biriyle ilk buluşmada hayal edebiliyorum,
defterinizi çıkarmış, soru soruyorsunuz.
Hayır. O kadar da değil, hayır.
Birini ilk kez öpmek istediğinizde ne yaparsınız, söyleyin.
Onu öpebilir misiniz diye sorguya mı çekersiniz?
Hayır, o durumda olmaz.
O durumda olur.
Çünkü tokadı yiyebilirsiniz.
- Peki. - Dans etmeyi bilmiyorsunuz, değil mi?
Hayır, dans etmeyi bilmiyorum. Fırsatım olmadı diyelim.
- Ben size... - Ben de zaten...
Ben de pek fırsatım olsun diye uğraşmadım.
Ben size öğretebilirim.
Belki daha ileride.
Daha ileride ben ölmüş olacağım ama.
Şey...
Devam ediyorum. Size üç kelime söyleyeceğim.
Benden sonra tekrar etmenizi istiyorum.
Doğru duyduğunuzdan emin olmak için. Tamam mıdır?
Şişe, çekiç, baston.
Bunların üçü de fallik objeler.
Siz bu çok ilginç gerçeği not alırken
ben de biraz spor yapayım.
İçimden bir ses şey diyor...
Değerlendirmeyi geciktirmeye çalışıyorsunuz gibi.
Doğru olabilir mi?
Evet.
Evet, haklı olabilirsiniz.
Belki de burada böyle muallakta kalmak hoşuma gidiyordur,
sizinle beraber olsa bile.
Buraya, kendi evime hapsedilmek tımarhaneye hapsedilmekten daha iyi.
Yapacak işlerim var yani. Bazı projelerim var.
- Koleksiyoncusunuz, değil mi? - Öyle sayılır.
Koleksiyonunuzdan bir parçayı kaybettiniz mi hiç?
Size Dalí'den bahsettiler, değil mi?
Peki, bana o parçaya ne olduğunu anlatın.
- Belki arkadaşlarınızdan biri almıştır. - Arkadaşlarım benden çalmaz.
Çaldılar demiyorum.
O parçayı evden çıkarıp kızlarınızdan gizli satmanıza
yardım etmiş olabilirler.
- Varlıklarınızın yönetimi kızlarınızda ya? - Fena fikir değilmiş aslında ama...
Ama hayır. Ne yazık ki o parça nerede, bilmiyorum.
Davranışlarınızı kontrol edemiyor gibi hissettiniz mi hiç?
Ya da düşünmeden bir şey yapıp pişman oldunuz mu?
Şu zili çalar mısınız lütfen?
Evet, bazen yaptığım şeyleri hatırlamadığım oluyor ama...
Ama pişman olmuyorum. Elimden geleni yapıyorum.
O ilacı alkolle içmemesi gerekiyor.
Evet, mikrofonların farkındayım
ama size biraz su koyalım, tamam mı?
Merhaba.
- Seni ziyarete gelen yok mu? - Yok.
- Emin misin? - Anlamadım?
Hikâyeni duydum.
Ben de haksız yere hapsedildim.
Anlatsana.
Sana ziyaretçi gelip gelmediğini asla bilemezsin
çünkü her şeyi söylemiyorlar.
Anlamadım.
- Şu hemşireler var ya? - Evet.
Gözleri sürekli üzerimde çünkü biliyorlar ki bende...
- Yürü Pablo. - Tamam, yürüyorum.
Elimde onlara zarar verebilecek bilgi var.
Ne tür bir bilgi?
Beni sürekli gözetim altında tutuyorlar.
Kimler?
Mesele de bu zaten. Servisler.
İstihbarat servisleri.
Burada ne yapıyorsunuz?
Biraz laflıyorduk.
Evet ama odalarınıza gidin. Burası geçiş alanı.
Vane, saat geç oldu, yeter.
Dinlenmesi gereken insanlar var. Bu kadar yeter.
- Vane, lütfen aşağı in. - Sen dansçı mısın?
Vane?
Olabilir.
- Vane... - Rahat bırak kızı.
Sen karışma Martha.
Vane...
"Kendinizi ifade edin" diyordunuz. Bırak etsin işte.
Herkes kendi işine baksın, tamam mı?
Vane, lütfen. Bu kadar yeter. Vane.
Saat geç oldu! Hey!
- Peki yarım saat olunca nasıl oluyor? - Ama altıda...
- Merhaba. Affedersiniz. - Merhaba. Nasılsınız?
Ben Martha, oğlunuzun arkadaşıyım.
- Hastayım, beraberiz yani. Nasıl diyeyim? - Evet, anladım.
Adı Martha.
- Evet, biliyorum. Şimdi söyledi. - Evet, adı Martha Hoffman.
Yardıma ihtiyacım var. Size davamdan bahsedebilir miyim?
Pek münasip bir zaman değil çünkü...
Oğlumla konuşmak için pek fazla zamanım yok da.
- Ama başka zaman konuşabiliriz. - Martha.
İnsanları rahatsız etme lütfen.
- Başka bir gün belki... - Teşekkürler.
Martha makyaj yapmış.
Bu tarafa geliyor.
- Merhaba. - Merhaba.
Ben Martha.
Evet, babam sizden bahsetti.
- Benimle konuşmuyor ama. - Tuhaflıkları vardır.
Sizden bir şey isteyeceğim.
Kültür merkezine gitmenizi istiyorum.
Köprünün arkasındaki eski petrol üretim tesisindeki merkeze.
Arkadaşlarım orada.
Dışarıyla temas kurmama izin verilmediğini söyleyin.
Hadi Martha. Şöyle geçelim. Bu kadar yeter.
Gel hadi.
- Adım Martha Hoffman. - Yeter ama Martha.
Bu kadar yeter. Benimle gel.
Martha.
Vane, dans işini biraz azaltalım.
Martha, bir ihtiyacın var mı?
Bir şey olursa bana seslen, olur mu?
- Casares. - Ben kapıyı çaldım bile Casares.
- Meseleleri karıştırma! - Bir şeyi karıştırdığım yok benim!
- Müsaadenizle. - Casares, pek uygun bir zaman değil gibi.
- Ben... - Casares mi geldi? İçeri al.
Müsaadenizle.
Önüme ne getirirlerse imzalamamı istiyorlar.
Alın, okuyun. Okuyup ne düşündüğünüzü söyleyin.
Tuvalete gitmek için doğru an mı bilmem. Olmazsa bekleyeyim.
Bu teklife göre o kadar da deli değilmişim.
Paramı harcamadığım sürece artık dışarı çıkabilecekmişim.
Öyle değil anne. Parayı çarçur etmekten bahsediyoruz.
Kime göre çarçur etmek acaba?
Dolandırıcılık olduğu belli olan sözde kültürel bir projeye
bu kadar büyük miktar para koymak herkese göre parayı çarçur etmektir.
Ne dolandırıcılığı?
Binaya el konuldu yahu!
O arazi devletle davalık.
Efendim, beylerden biri tuvalete gitmek istiyormuş da...
Şimdi sırası değil.
- Müsaadenizle. Ben gidiyorum... - Kalın Casares!
Gitmeyin Casares. Annemin bunu anlayacağı yok zaten.
Sen bana bir şey anlatamazsın tatlım.
Doğru, sen anca arkadaşlarının dediklerini anlıyorsun.
Onlar da senin gibi çok zevkli insanlar. O yüzden anlıyorlar.
Kızımı Paris'e bu yüzden yolladım, anneannesinin seçtiği okulda okuması için.
Kendi istediğime değil. Ben zevksizmişim.
- Ben öyle bir şey demedim. - Dedin.
Demiş olabilirim. Ama sen de pek zevkli değilsin.
Berbat bir zevke sahip olan bu kızın
senin mali işlerini yıllardır idare ediyor,
senin falcın, avukatların, eşin dostun ödemesini zamanında alsın diye uğraşıyor,
sense millete Dalí dağıtıyorsun.
Doktor arkadaşlarına benim deli olduğumu onaylatması gerek.
Bir türlü kabul etmediği o gerçeği örtbas etmek için.
- Ne o, biliyor musun? - Cevap vermeyeceğim.
Boktan bir hayatın olduğu gerçeği.
Boktan bir kocan, boktan bir işin, boktan arkadaşların olduğu gerçeği.
Bunların nedeni de ben değilim
çünkü benim etrafımda hep güzel şeyler vardır.
Affedersiniz. Babam.
Neyse ki torunum sana benzemedi.
Yani hem annen hem de kızın senden daha iyi insanlar,
bunu sen de biliyorsun.
Buna ne denir, biliyor musun?
Buna kötü şans denir.
Mahkeme hasta olduğunu kanıtlayacak.
Ya da senin lanet bir kaltak olduğunu!
Bana bak, şunu da al.
Al şunu diyorum sana. Alsana!
Martha. Bu kadar yeter. Dursanız iyi olacak.
- Bir şey mi istemiştiniz? - Hayır.
Nasıl olduğunuza bakmak istedim. İyi misiniz?
Evet, sağ olun.
Şişe, çekiç, baston.
Ne?
Şişe, çekiç, baston.
Bu sırayla mıydı?
Evet ama şimdi anketi boş verin siz, olur mu?
Başka zaman gelirim. Bir şey lazım mı?
Kapıyı kapatır mısınız lütfen?
Sen burada mıydın?
Odaklanmış gibiydiniz, rahatsız etmeyeyim dedim.
Bana sen diyebilirsin.
Hem bu saatte çoktan eve gitmiş olman lazımdı.
- Size kahve getirdim. - Sağ ol.
Evimde elektrikler kesik, o yüzden biraz daha kalmayı tercih ederim.
Ne yapacaksın peki? Geceyi burada mı geçireceksin?
Yani, yok da...
Bazen burada biraz daha uzun kalıyorum, evet.
Seni evime davet ederdim aslında ama bugün babam şey...
Hayır! Pardon, bir şey ima etmek istemedim.
Hayır. İhtiyacın olursa diye söylüyorum.
Yok. Teşekkür ederim.
Gece burada kaldığında ne yapıyorsun peki?
Dosyalara falan bakıyorum. Ya da hiçbir şey yapmıyorum.
- Uyuyor musun? - Hayır.
Arada.
- Ama burada kalmanız gerekiyorsa ben... - Hayır. Ben iyiyim.
- Babanızdan dolayı yani. - Hayır, babam...
Sırayla kalıyoruz. Ben bir süre dışarı çıkıyorum.
Patavatsızlığımı mazur görün ama raporu teslim etmeniz gerekiyor.
- Bana sen diyebilirsin. - Peki.
- Yani, bir haftadan fazla oldu. - Evet, doğru. Haklısın.
Doğru. Teşekkürler.
Narvaja'nın dosyasına bakıyordum da.
Rothman'ın hiç adı geçmiyor.
Rothman?
Rothman, birkaç yıldır Martha'nın psikiyatristiydi
ama neden bilmiyorum, teşhise imza atan kişi o değil.
- İkinci imza kimin peki? - Başka bir psikiyatristin. Gloria Fusco.
- Bilgi isterse bir şey söylemeyelim. - Olur.
Birkaç saniye sessiz kal.
- Gergin olduğunu fark etmesin. - Ağzımı açmam.
Ona baskı da yapma, tamam mı? Onu korkutmayalım.
Tamam. Anlaşıldı.
Bugünlük yeter.
Bu taraftan.
- Kabul ettiğiniz için sağ olun Dr. Fusco. - Bugün olmaz demiştim ama.
- Biraz acelemiz var da. - Dinliyorum.
Bir dosyada yer alan onayınızla ilgili bir durum vardı da.
- Evet. - Bence siz bir ihtimal...
Pardon. Martha Hoffman kızları ve Dr. Narvaja'ya karşı dava açtı.
Yani er ya da geç teşhisteki imzanız tekrar incelenecek.
Bayan Hoffman'la bir alıp veremediğim yok.
Onu tanımıyorum bile.
Yani teşhisi, hastayı şahsen tanımadan mı imzaladınız?
- İşler nasıl yürüyor bilmiyorum. - Açıklayayım.
Dr. Narvaja bazı çalışmalar sundu, ben de teşhisi doğruladım.
Kanunsuz değil.
Hayır, öyledir tabii. Sizinle bir derdimiz yok.
Sunulan çalışmalar eksik olduğu için durumu daha iyi anlamamız gerekti de.
Bu hanımefendinin durumu biraz tuhaftı.
Narvaja bir öğleden sonra evime geldi,
bir onay belgesine ihtiyacı olduğunu söyledi.
Tanıyı destekleyen tomografiler de vardı.
- Tomografiler dosyada yok. - Ben gördüm ama.
Bana bunun hassas bir vaka olduğunu söyledi.
Teşhisini doğrulamak için de ikinci bir imzaya ihtiyacı vardı.
E?
Ben de imzaladım.
- İmzalayıp geçtiniz mi yani? - Evet.
Size bir şey teklif etti mi? Bir şey verdi mi?
Bilirkişi misin, dedektif mi?
İşiniz için ona muhtaç olduğunuzdan baskı altında hissettiniz belki de?
- Hayır, ben onun sağkoluydum. - Artık değil misiniz?
Şimdilerde kendi projesiyle uğraşıyor, şu yeni vakıf işi.
- Siz bu projenin parçası değilsiniz? - Değilim.
Belki de işleriyle ilgili çok şey bildiğiniz için
artık bunun parçası olmak istemediniz?
Ne işleri?
Bu yeni vakıf için gerekli para nereden geldi?
Bence bunları siz uyduruyorsunuz.
Affedersiniz.
Acaba o kalem Narvaja'nın çalıştığı üniversiteden mi?
Evet.
Bana o vermişti.
Bakın, bu süreçle ilgili kuralsız hiçbir şey yoktu.
Narvaja'nın bir şey sakladığını da hiç düşünmüyorum.
Ama ihtiyacınız varsa söyleyin, elimden gelirse yaparım.
Kayıp tomografilere erişmemiz gerekiyor.
- Değil mi? - Evet.
Her zamankinden daha soğuk olduğundan elini tutmaya çalışıyordum.
Oracıkta öleceğinden korkuyordum.
Doktorlar da pek açık sözlü değillerdi. Bize pek bir şey söylemiyorlardı.
Kızlarım bana kızgındı,
onlara her şeyi anlatmadığımı söylüyorlardı.
Myriam "Bir şeyler saklıyorsun" diyordu.
Peki ya sen?
- Sen ne hissediyordun? - "Ha siktirin oradan" demek istiyordum.
- İkisine de mi? - Evet.
- Daha çok Myriam'a ama yani. - Büyük kızın, değil mi?
Ama Olga'ya da öyle çünkü o hep ablasının arkasına saklanır.
Ya sonra?
Sonra onlara odadan çıkmalarını söyledim.
Benimle tartışırlarsa babalarının üzüleceğini söyledim.
Çıkmak zorunda kaldılar.
Ama şeyi gördüm...
Myriam odadan çıkarken...
Myriam odadan çıkarken tereddüt etmişti.
Babasını belki bir daha göremez diye ona veda etsem mi diye düşündü.
Sonra onlara çıkmalarını tekrar söyledim.
Sonra?
Ama bir daha...
Babalarını tekrar göremediler.
Neyse...
Martha, ziyaretçin var.
- Talibim mi? - Kızın.
- Olga. Sana eşlik edeyim mi? - Hayır.
- Kavga etmeyin ama ha. - Kadına karışma.
Sen işine bak Vane.
- Durun. - Ne oldu?
Tamam beyler. Yürüyün hadi. Gelin.
- Tamam Romi. Bu kadar yeter. Yeter. - Evet.
- Yardım için sağ ol. - Bu olamaz!
- Neyse, halloldu. - Tamam.
- Gidelim mi Pablo? - Olur.
Anne.
Ne?
Delia'yla beraber evi topladık.
Sana birkaç parça kıyafet ve makyaj malzemesi getirdim...
Bir daha evime girme.
- Gelmesem daha mı iyiydi? - Makyaj malzemelerini ver.
Hemşirelere bıraktım. İçeri sokmamıza...
- Burada bazı protokolleri var. Bu... - Dışarıda konuşuruz.
Nasıl olduğunu merak ettim.
Sana iyi bakıyorlar mı?
Buna pişman olacaksınız.
Myriam pişmanlık nedir bilmez gerçi.
Ama sen...
Neyse... Belki de hiç gelmemeliydim.
Neden?
Çok mu işin vardı?
Bir ihtiyacın olursa söyle.
Hey!
Martha, nasılsınız?
İyiyim.
Söylediğiniz yere gittim ve arkadaşınız Girves'i buldum.
Size bunu gönderdi.
- Gözlüğüm de yok ki. - Ben okuyayım mı?
Bir saniye, benim de gözlüğümü tamam lazım.
Ben okurum.
Peki.
"Sevgili dostum,
senin hâlâ var olduğunu bilmek ne büyük bir lütuf.
Senin hayallerimin bir parçası olduğunu düşünmeye başlamıştım
ve var olmayışının hüznünü kendi kendime kabulleniyordum.
Sana bu mektubu getiren genç hanım sayesinde
nerede olduğunu öğrendim ve seni görmeye çalıştım
ama beni içeri almadılar.
O seksi üniformaları giyen böyle güzel insanların
bu kadar katı olması ne yazık."
Ne?
"Vera oraya sızabilmek için deli numarası bile yaptı
ama işe yaramadı.
Anlaşılan hakikaten deli olanların deli olduğuna inanmıyorlar."
Martha!
- Devam et! - Orada ne yapıyorsun?
Tamam.
"Yakında seni oradan çıkaracağız
ve küskü denizinde yüzmeye kaldığımız yerden devam edeceğiz.
Sevgiler, Girves."
Martha, hadi gidelim.
Tamam mı? Hadi gidelim.
Yumruk, avuç içi, kenar...
Yumruk, avuç içi, kenar. Yumruk... Hayır!
Yumruk, avuç içi, kenar. Yumruk...
Sorun değil. Sorun yok.
Deli miyim, değil miyim, söyleyin de bitsin.
Evet. Son kısım hiç de fena değildi.
Sayfa numarasını hatırladınız, kafanızdaki eli, üç adımı...
Sol eldi gerçi ama o kadar da önemli değil.
Neyim var peki?
83 yaşındasınız sonuçta.
Ben de bazen sağı solu karıştırıyorum zaten.
Politikaya girmeyelim şimdi.
Evet, haklısınız. Bunun akıllıca olacağını sanmıyorum.
Siz solcusunuzdur, değil mi?
Yani, tam bilmiyorum aslında. Apolitiğim diyelim.
Tarafsız, apolitik, aseksüel...
Delia.
Pardon, sanırım o haplar kafanızı karıştırıp sizi zayıflatabilir.
Bu haplar demans hastaları için.
Sizin şu anda böyle bir tedaviniz yok.
Ama uyumama yardımcı oluyordu. Almayı bırakırsam ne olur?
Kim bilir?
Evet ama onları kafanıza göre içmek pek tavsiye edilmez.
Teşekkürler.
Verin. Verin bana.
Pekâlâ...
Madem artık viskiyle hap içemiyorum
o zaman viski içerim.
Görüşmeme izin verilen tek ziyaretçimsiniz, biliyor musunuz?
Evet, biliyorum.
Sizi de fazla tutucu ve düzgün buluyorum ama...
Elde bu var.
Casares, buraya gelin. Gelsenize!
Hayır. Dans etmeyi bilmediğimi size söylemiştim.
"Hareketsizlik bir hareket şeklidir" derdi Pina Bausch.
- Onu tanır mısınız? - Evet, adını duymuştum.
Buraya gelin hadi.
Dün tanık olduğunuz vaziyet için kusura bakmayın.
Biz anneler canavarızdır.
Benim annem de öyleydi, ben de öyleyim, Myriam da öyle ve...
Olga anne olmuş olsaydı o da öyle olurdu.
- Omuzlarınızı biraz oynatın. - Yok...
Birazcık.
Dans etmeyi düşünmeyin.
Sevdiğiniz bir şeyi düşünün.
Ya da sevdiğiniz birini.
İşte. Aklınıza biri geldi, belli.
Bir kadın mı?
Evet, olabilir.
Şu düğmeyi yırtacağım şimdi Casares. Açın şunu yahu.
Harekete geçmelisiniz, risk almalısınız.
Yoksa çok geç olur.
Gelin, gevşemenize yardım edeyim.
- Bunun üstüne... - Olmaz.
- Hanımefendi! - Olur.
Hayır. Hadi. Üstüne çıkın. Korkmayın.
Hanımefendi?
- Affedersiniz. - Ne istemiştiniz?
Tuvalete gidecektim de...
- Bu tarafta. - Teşekkürler.
Casares!
- Siz de mi tuvalete? - Hayır. Arkadaşıma bakıyordum.
Aç mısınız? Mutfağa gelin.
- Size bir şeyler hazırlayayım. - Olur.
Hadi Casares. Ceketinizi alın.
- Nereye gidiyorsunuz? - Hadi. Şşt!
- Dışarı çıkacaksanız haber vermelisiniz. - Şşt! Haber verdim. Merak etmeyin!
- Alkol aldınız ama. - Bir yudumdan bir şey olmaz.
- Araba kullanmayalı ne kadar oldu? - Bilmiyorum.
Siz kullanmak ister misiniz?
Martha, kızlarınızla pazarlık etmeyi hiç düşünmediniz mi?
Hayır.
Merhaba.
Martha!
Kerhanenin kraliçesi!
Martha! Taptığım Martha.
Martha geldi.
Martha giriş yaptı!
- Hadi be! - En seksisi!
Onun adı Martha!
Casares, geride kalmayın!
GÜÇLÜ OLUN KARDEŞLER
Pekâlâ, nasılsınız bakalım. Burada neler yapıyorsunuz?
Bütün inşaat...
Peki bu hâlde çalışabiliyor musun?
Selam.
- Selam. - Selam.
Bu eser ne anlatıyor?
Sana ne anlatıyor?
Ben pek... Bilmiyorum.
Bu "gerçek ötesi" gibi duruyor, değil mi?
Olabilir.
Dalí?
Dalí olabilir yani.
Olabilir.
Komikmiş.
Müsaadenizle.
Martha!
Affedersiniz.
Sekizinci madde diyor ki "Yatırılan kişi..."
Hey!
- Sen... - Ne yapıyorsun?
- Sen arkadaşıydın... - Martha'nın mı?
- Onu kaybettim. Nerede? - Bize katılsana.
- Evet, gel. - Hayır.
Ben böyle iyiyim. Teşekkürler.
Hareketsizlik de bir hareket şeklidir.
Pina Bausch söylemişti, değil mi?
Hayır, bunu Isadora Duncan söylemiş.
- Böyle iyiyim. - Bizimle gel.
- Hadi. - Ver şunu bana.
Hadi.
Hayır. Gel böyle.
- Tamam. - Dikkatli olun.
Dostum, dikkat et! Bilirkişi bu adam.
- Ellerini kullan. - Dikkat.
İşte böyle, güzel.
Gevşe.
Evet, teşekkürler.
Teşekkürler. Sağ olun.
Merhaba.
- İster misin? - Teşekkürler.
O kalçaların hâli ne öyle?
O aksları biraz yağlamak gerek.
Şunu al. Sana iyi gelir.
- Bu nedir? - Çok güzel, çok rahatlatıcı bir aşk hapı.
- Tamam ama tam olarak ne? - Aşk hapı işte.
Yok, onu içeceksem ne olduğunu bana söylemen lazım.
Teşekkür ederim.
- İstemiyorsan alma. - Tamam o zaman. Bir tane alayım.
Teşekkürler.
Hayır, ben tam tersini söylüyorum.
Bu konuyu Martha'nın deli olup olmadığına bağlamak,
onun varlığını ahlaki ön yargılarınızdan etkilenmiş olabilecek
bir teşhise indirgemektir.
Onu hapsetmeye çalışma nedeniniz de belli.
- Yaşlı ve sürtük diye. - Onu hapsetmek istemiyorum.
- Ne? Yaşlı diye biraz sürtük olamaz mı? - Tabii ki hayır.
- Olamaz mı? Olabilir yani. - Evet. Olabilir.
Biri bana senin söylediğin şeyin tam tersini sorarsa o bu işte.
Tam tersi bu.
- Zıt fikir. - Anladım.
Bunu ters çevirirsen tam aynı anlama gelir yani.
- Tamam. - Evet.
- Bugün hangi sıfatla buradasın? - Anlamadım?
Neden geldiğini soruyor.
Refakatçi olarak mı geldin, dedektif mi, bilirkişi mi?
Hayır, dedektif olarak gelmedim.
Ama madem konusu açıldı.
Martha'nın evinden bir Dalí kaybolduğunun farkında mısınız?
Orada çok zaman geçirdiğiniz için
bu meseleyle ilgili belki bir şey biliyorsunuzdur dedim.
Bak, Martita'nın evinden bir şey çalacak olsam
Dalí çalmazdım tatlım.
- Aynen. - Foglino çalardım.
Verges Rilla koleksiyonunu çalardım.
Ama tabii. Bir Dalí beni zerre kadar etkilemiyor.
Martha öyle zavallı, savunmasız, yaşlı bir kadın değil.
Kaymak tabaka bunun için var.
- Anlamadım? - Zenginleri diyorum.
Sızma etkisi gibi düşün.
Paranın birikmesi suyun birikmesi gibidir.
Gezegendeki su miktarı belli, bu su dolaşır, buharlaşır, yoğunlaşır.
Para bir yerde biriktiğinde o para dolaşımdan çıkmış olur.
- Durgun, kokuşmuş su gibi düşün. - Çok güzel.
Otursana.
Çok parası olan biri sanata yatırım yaptığında da
o para buharlaşmış olur, değil mi?
Ama yağmur getiren bulutlar yaratır,
bu da nehirlere akar, nehir yatakları taşıp denizlere dökülür,
bu da daha fazla buharlaşma yaratır.
Bu bir döngüdür.
Sanata akan para üzerimize bir parça olsun adalet yağdırır.
Bu döngünün sonunda da tüm para seçkin birkaç kişiye geri döner.
- Ne harika ki Martha... - Harika.
...o seçkin birkaç kişiden biri, o parayla döngü yaratıyor.
Muhteşem bir şey. Sanat bulut yaratıyor yani.
Bu çatıları bir an önce tamir etmezlerse de
o bulutların oluşturduğu yağmurlar
sanat eserlerine zarar verecek.
Sanat. Sanat diyorum tatlım. Sanat.
- Devletin rolü ne peki? - Nehir yataklarının yönünü ayarlamak.
Hidrolik bir baraj gibi.
- Martha bilmese bile. - Ne?
Martha bunu bilmese bile diyorum.
Martha her şeyi bilir.
- Bu yüzden burada bizimle. - Sen çok mu terliyorsun?
Evet, sanırım.
- İyi misin? - Evet.
Pardon.
HAYAT HER ŞEYDEN GÜÇLÜDÜR
Casares. Neredeydiniz siz?
Martha. Ben de sizi arıyordum.
Şey... Ben bir şey içtim. Kendimi pek iyi hissetmiyorum.
- Buna bir şey vermeyin demiştim ama. - Pardon.
Epey güçlü bir şey olmalı. Çok terliyorsunuz.
Epey güçlü derken... Etkilerini biliyor musunuz?
Ben o şeyleri kullanmam Casares. 80'imi geçmişim. Canıma mı kastınız var?
- Ne yani? Ben ölebilir miyim? - Pek sanmıyorum.
Böyle sanki nefes darlığı hissediyorum gibi...
Gelin.
Sanki böyle şey oluyor gibi...
- Martha! - Merhaba Gary.
- Juan. - Ben...
- Ben biraz su içsem iyi olur, değil mi? - Hayır.
- Öyle mi? - Git hadi.
Nasılsın? Yine karşılaştık.
- Yine mi bu? Çıkarsana şunu. - Evet.
- Bunu mu? - Niye bunu çıkarmıyorsun?
- Ha? Dur. - Niye bunu çıkarmıyorsun?
- Evet ama nereye... - Al, bak.
- Buraya koy. - Buraya bırakacağım, giderken alırsın.
- Ben veririm. - Ben unuturum yoksa.
Gömlekleri değiştirelim, ne dersin?
Sen benimkini al, ben de seninkini. Benimki sana çok yakışır.
Benimle gel. Hadi, benimle gel.
Bekle...
İşte bu kadar.
Gözlüğün...
Bu ne?
- Ha? O. - Bu ne? Bu.
Şöyle bırakalım, sorun yok.
Alo?
Bir saniye.
Oğlum!
Bir kadın seni soruyor.
Ben Martha Hoffman'ın küçük kızıyım.
- İçeri girebilir miyim? - Tabii.
- Akşamdan kalmalık mı? - Ne? Hayır.
- İyi misiniz? - Ha? Evet.
Dinliyorum.
Burada çok değerli bir heykel var.
- Pina Bausch mu? - Ne?
- Dalí demek istedim. - Evet.
- Kim almıştı peki? - Ben.
Sadece önlem olarak.
Annem değerli eserleri sağa sola dağıtıyordu,
bu da en pahalısıydı.
Anlarsınız.
Ablamın bundan haberi yok, sır olarak saklamanızı istiyorum.
O... Ablam yani...
Özel biridir.
Ona o zaman söylemedim, şimdi öğrenmesine de gerek yok.
Bu, bilirkişi olarak benim görev kapsamımın dışında ama.
Sanki her şey görev kapsamınızda da.
Annem eve bu sabah döndü.
Benimle alakalı olduğunu size düşündüren ne...
Delia endişelenip beni aradı, ben de her şeyi öğrendim.
İçin siz.
- İster misiniz? - Hayır.
Sizden istediğim, annemin evine gidip
hiçbir şey demeden bu parçayı yerine geri koymanız.
Güvenilir olduğunuzu söylüyorlar.
İnanın bana.
Bizim için en iyisi bu.
- Affedersiniz, başka bir yere gideceğiz. - Nereye?
Buradan dönün. Adliyenin oraya gidiyoruz.
Hey! Tomografileri aldım.
Tomografiler mi? Hemen geliyorum. Sen bir dâhisin.
Affedersiniz.
Alışverişe mi çıkmıştın?
Evet.
İhtiyar şehirde dolaşırken bulunmuş.
Gecenin bir yarısı tamamen kaybolmuş.
Ne büyük felaket.
Benim de kısmen sorumlu olduğumu mu ima ediyorsunuz yoksa?
Graciela!
Graciela dışarı çıkmıştı.
- Şunu açmama yardım etsene. - Tabii.
- Siz de mi tuvalete? - Hayır...
Teşekkürler canım.
Aç mısınız? Mutfağa gelin. Size bir şeyler hazırlayayım.
Hadi Casares. Ceketinizi alın.
- Nereye gidiyorsunuz? - Hadi. Şşt!
Dışarı çıkacaksanız haber vermelisiniz.
- Şşt! Haber verdim. Merak etmeyin! - Bu kayıt yasal mı ki?
O başka mesele. Ona sonra bakarız. Önce şunu bir halledelim.
Evet, ben...
Ben... Bakın, raporda epey ilerleme kaydettim.
Hayır ama bitmedi...
- Daha... - Belli mi, değil mi?
- Ne belli mi? - Tahtasının eksik olup olmadığı.
Hayır, bununla uğraşıyorum zaten. Raporun konusu bu.
- Benim raporu... - Raporu hemen bitirmeni istiyorum. İmzala.
Hanımefendi bir nöbet daha geçirip başımıza büyük iş açmadan önce bana getir.
- Bu kalem... - Ne?
- Wynants Üniversitesi'nden bu. - Öyle mi? Bak sen şu işe ya.
Hadi, hallet.
- Bunu size biri mi verdi? - Ne bileyim ben? Ne fark eder?
- Araştırma yapıyorum. Kanıt toplamalıyım. - Ya imzalarsın ya da gidersin Casares.
Araştırılacak bir şey yok.
Bu raporun imzalanması gerekiyor.
Babamdan. Acil bir durum.
Sonra geri gelip her şeyi halledeceğim, tamam mı?
İşi zorlaştırıyorsun Casares.
- Sağ ol. - İşe yaradı mı?
Evet. Babamdan geldiğini söyledim.
İyi bari. Rothman bizi bekliyor.
- Martha'nın psikiyatristi mi? - Evet.
Bu, Bologna'nın kalemi.
Narvaja'dakinin aynısı, Wynants Üniversitesi'nden.
Evet, bana her yerde satıyorlarmış gibi geldi.
- Bende bile bir tane olabilir. - Bana tuhaf geliyor.
Ön lobdaki bu atrofi
Martha'nın hafıza ve muhakemesinde değişikliklere sebep olabilir, evet.
Ama aynı zamanda ilerlemiş yaşından dolayı da olabilir.
- Yani yeterli kanıt yok. - Kanıt mı?
Dedektif gibi konuşuyorsunuz.
Hayır, demek istediğim,
yani bu tomografiler, frontotemporal demansın göstergesi olamaz.
- O kısım tartışmaya açık bir alan. - Evet ama siz ne düşünüyorsunuz?
Kızlarının aksine, bence Martha her zaman biraz eksantrik davranırdı
ve eksantriklik de demans belirtisi değil yani.
Evet, demek istediğim buydu.
Hayır, bence siz kararınızı çoktan vermişsiniz.
Aklı başındadır dememi istiyorsunuz.
Tek diyebileceğim, bu çalışmaların
frontotemporal demans tanısı için pek yeterli görünmediği.
Peki, bu çalışmalar yeterli değilse
o zaman sizin raporunuz belirleyici olacak.
- Evet. - Ne zamandır doktoruydunuz?
10 yıldan fazla.
- Bir daha görmediniz mi? - Hayır.
Kızları bana gelip onun yatırılmasını onaylamamı istediler,
ben reddedince de Martha'yla olan tüm bağlantımı kaybettim.
Peki, gerekirse mahkemede şahitlik edebilir misiniz?
Evet, elbette.
Duruşmaya katılmam gerekmeden çözülürse çok sevinirim ama.
Teşekkürler.
Hoşça kalın.
Güzel oldu. Artık neredeyse bitirdim sayılır.
Neredeyse mi?
Raporu hemen teslim etmeniz gerekmiyor muydu?
Evet, hazırım zaten. Hazırım.
- Sen de çok yardımcı oldun. - Teşekkür ederim.
Beni şaşırttın.
Umarım seninle daha çok davada çalışırız.
- Seni öpebilir miyim? - Ne?
- Öpücük. - Hayır!
- Pardon. Hayır, ben üzgünüm. - Pardon.
- Aldın mı? - Evet, şey...
- Pardon. - Hayır, ben özür dilerim.
- Ben... - Sanırım yanlış anladım.
Üzgünüm. İş oraya doğru gidiyor sandım.
- Belki yanlış bir fikir verdim... - Hayır, bana bir şey vermedin.
Ben biriyle birlikteyim.
Hayır, açıklamana gerek yok, yapma.
Hayır ama bence siz de ilginç birisiniz.
- Bana sen diyebilirsin. - Peki.
- İlişkiyi daha yeni resmiyete döktük ve... - Tabii.
Geç kalmışım.
Beni şaşırttınız... Beni şaşırttın yani.
- Ben senin böyle... - Evet, pek spontane biri değilim.
- Neyse, olur da ayrılırsan... - Evet, şimdilik değil ama.
İsim?
- Leandro Casares. - Leandro Casares.
- İçeri giremezsiniz. - Ne?
Üzgünüm, listede yoksunuz.
- Tuhaf. Delia'ya söyleyeyim... - Üzgünüm ama bu mümkün değil.
Hanımefendiye bakacağım. Siz yenisiniz. İzniniz var mı?
Bizi mahkeme gönderdi.
- Merhaba Delia. - Merhaba.
Hanımefendiyle konuşmam gerek.
İçeri almıyorlar. Geldiğimi söyler misiniz?
- Lütfen gidin. - Tabii.
Gerekli kanıtı getirdiğimi söyleyin, o anlar.
Lütfen beyefendi.
Ben bilirkişiyim. Onu değerlendirmeye geldim. İşim bitmedi.
Ne oluyor bilmiyorum ama bir müsaade edin.
Bunu ona verin lütfen.
Aslında kimsenin çalmadığını söyleyin. Dikkat edin ama.
Evet, bunu biliyorum.
Evet, yapıştırılabilir herhâlde.
Hadi beyefendi.
Hadi artık beyefendi, lütfen.
Tamam, bitmek üzere.
Ona haklı olduğunu da söyleyin. Onu mikrofonla dinliyorlarmış.
- Beyefendi, gidin artık. - Casares!
Merak etmeyin.
Merak etmeyin Casares. Ben iyiyim.
Lütfen beyefendi.
- Pek, ben tamamım. Evet. - Tamam.
Güle güle Casares.
Devam edelim.
Seni de mi uyku tutmadı?
Yok.
22914 sayılı kanun.
Altıncı madde şöyle der,
"Her türlü yatırılma, kurum müdürü tarafından
yatırılan kişinin yakınlarına
veya onun belirlediği diğer kişilere derhâl bildirilecektir."
Bana bak, kaç kişiler?
Sekizinci madde de der ki...
Kaç kişiler?
Çok kalabalık değiller ama sokağı kapatıyorlar.
Bana yardım etmeniz lazım.
Tamam, bak. Beni bekle. Oraya geliyorum.
Ben de geliyorum.
13. madde şöyle der,
"Bakım kuruluşlarının yöneticilerinin
bu kanunun yüklediği görevleri
tamamen veya kısmen yerine getirmemesi hâlinde
bu durum, kanunu uygulamakla yükümlü yetkili makamlara bildirilecektir..."
Dur, ben haber vereyim.
"Ve gerektiği takdirde,
yetkili ceza ve infaz yargı mercilerine bildirilecektir."
Tamam. Lütfen, burada duramazsınız ama.
- Müdürü çağırın. - Burada hastalar var. Lütfen.
- Her şeyi kaydediyoruz. - Adını söyle.
Sizi uyarıyoruz. Martha Hoffman'ı serbest bırakın.
24 saat içinde serbest bırakılmazsa
bu görüntüler tüm medya organlarında yayınlanacak.
Uyarmadı demeyin.
Bunlar kim?
Arkadaşlarım.
Arkadaşların çok bilgili.
- Dikkatli olsunlar. - Odalarınıza dönün lütfen.
Seninle geleyim mi?
Martha'yı serbest bırakın!
NÖROPSİKİYATRİ ENSTİTÜSÜ
Martha'yı bırakın!
Ah.
Tamamdır. Sana ayna getireyim mi canım?
83 yaşındayım. Benimle normal insan gibi konuş.
Evet. Haklısın, pardon. Ben sana ayna getireyim.
Nasıl olmuşum?
Bilmem.
- Nasıl? - İyi.
Müsait misin Martha?
15 numaralı odada olmalı.
Evet, Julio'nun yanında sanırım.
Hastalar arasında bu tür ilişkilere izin verilmez.
Merak etmeyin.
Eşyalarınızı toplayın. Sizi bırakacağız.
- Bu sana. - Hayır Martha.
Evet. Sana yakışıyor. Hadi.
Vane için de... Dansçı ya?
Vane için. Tabii. Ona veririm.
Hoşça kal canım.
Seni görmek ne hoş.
Selam tatlım! Nasılsın canım?
- Hadi gidelim. - Bir şey diyecek misin Martha?
Herkes hazır mı?
Sallanan sikler, yarak tarlaları, sere serpe yatan taşaklar,
iç çamaşırına sıkıştırılmış sikler.
Küsküler, tokmaklar, taş gibi kamışlar,
tek testisli kovboylar.
Soyunma odalarındaki küskülerin neşeli dansı.
Pisuvarlar, krematoryumlar, şeftaliler, kan sosisleri.
Sıkıştırılmış prezervatifler, metrekare başına düşen 862 yarak.
Mormonların inik küçük çükleri ve milyonlarca minnacık pipi.
Penis üstüne penis. Gül gibi kokan koca kapkara yaraklar.
Hoşça kal bebeğim.
Dinlen biraz.
İyi akşamlar!
- Hanımefendi. - Kızlarıma döndüğümü haber verin.
- Alo? - Delia, aşağı inebilir misiniz? Geldik.
İyi misiniz?
Seninle bir sarılalım mı?
- Geldik. - Tabii efendim.
Senin zımbırtı ötüyor.
Evlat.
"14.00. Mahkeme. Duruşma. Alındı teyidi."
Seni davadan aldılar, değil mi?
Çok oyalanıyorsun çünkü.
Geç kalıyoruz anne. Bize ne söyleyecektin?
Şartım var demiştin.
Evet. Oraya kapatıldığım 27 gece için üzgün olduğunuzu söyleyin.
- Bak, anne... - Tek duymak istediğim bu.
Üzgünüm anne, eğer bu durum sana...
Sadece onu duymayı tercih ederim.
Başka bir gerekçe ya da mazeret olmadan "Üzgünüm" deyin yeter.
Hadi Olga, yapabilirsin.
Üzgünüm.
Myriam?
Nasıl istiyorsan anne.
- Ne dedin? Anlayamadım. - Beni duydun.
- Ne? - Bizi affet.
- Kardeşin söyledi. Kendi adına konuş. - Yapma şöyle.
- Tamam, anlaşma iptal o zaman. - Üzgünüm!
Dosyaları alfabetik sıralamak istiyorum, kronolojik olarak değil.
- Selam Casares. - Selam.
Duruşma salonunda seni bekliyorlar.
Davadan alınma evraklarını sonra hallederiz.
Tamam.
- İyi şanslar. - Teşekkürler.
- Her şey yolunda mı? - Evet.
"Tarafların mutabakatıyla kararlaştırılan arabuluculuk safhasıyla
mahkeme devam edecektir.
Martha Hoffman'ın akıl sağlığına ilişkin dava süreci
Myriam ve Olga Hoffman tarafından başlatılmıştır."
"Mahkemenin atadığı adli tıp uzmanı Leandro Gabriel Casares'in değerlendirmesi
savunmanın talebi üzerine dikkate alınmayacaktır.
Yargılama sürecinde bilirkişinin tarafsızlığı zarar görmüştür.
Orlando Narvaja tarafından konulan frontotemporal demans teşhisinin
doğruluğu yetersiz kabul edileceğinden
taraflar arabuluculuk görüşmesine karar vermiştir.
Aşağıdaki anlaşma imzalandığı taktirde Myriam Hoffman ve Olga Hoffman
Martha Hoffman'ın psikiyatri kurumuna yatırılma talebinden
vazgeçmeyi kabul etmektedir.
Ancak iddialarına göre Martha Hoffman kendini idare edecek durumda değildir.
Bu sebeple, şu koşullar kararlaştırılmıştır.
Bugünden itibaren Martha Hoffman'ın varlıklarını satması veya..."
Pardon.
"Yeni mülk edinemeyecek, ortaklık kuramayacak,
sözleşme imzalayamayacaktır.
Evlenmesi ya da ülkeden ayrılması yasaktır.
Bu yukarıda geçen eylemler için
Martha Hoffman'ın, kızlarının ya da onların yasal temsilcilerinin
rızasını alması gerekmektedir.
Bütün mal varlığı bir vasi tarafından idare edilecek
ve bu kişi Bayan Martha Hoffman tarafından kızlarının onayıyla belirlenecektir."
Vasimin belirlenmesine geçelim.
Evet, bilirkişi Bay Casares'in belirlenmesini kabul ettik.
Bir itiraz yoksa, Bay Casares de kabul ediyorsa
Bayan Hoffman'ın mal varlığının vasisi olarak atanacaktır.
Casares?
Yani, şu anda karar vermem gerekmiyor herhâlde.
Üç ay içerisinde tekrar deneyebiliriz...
- Üç ay mı? - Martha.
Bir saniye. Müsaadenizle.
Bu neydi?
- Kabul et şu işi Casares. - Martha?
- Onu bir dakika alıyorum. Gel. - Bir saniye.
Söylediğim gibi...
- Kaç tane hastan var? - Birkaç tane.
Birkaç derken? Kaç tane?
İki ama biri bazen geliyor, bazen gelmiyor.
Martha!
Neydi o?
- Sizin önerdiğiniz gibi pazarlık ettim. - Ben mi önerdim?
Evet, önerdiniz sanırım.
Yine de sizi uyarmalıyım Martha,
ben kendi evimi, kendi hayatımı bile yönetemiyorum.
O kadar da zor bir şey değil.
Tek yapmanız gereken aklıma esen harcamaları rapor etmek.
Evet ama yine de...
Bu iş pek... Nasıl desem? Uzun soluklu olacak mı bilmiyorum.
Ama iyi bir maaşınız olacak.
Evet. Tabii, teşekkür ederim. Ama nasıl desem?
Bu iş ne kadar sürecek bilmiyorum yani.
Anladım. Bir ayağımın çukurda olduğunu söylüyorsunuz.
Hayır, öyle bir şey söylemiyorum.
Bilin diye söylüyorum, uzun yıllar yaşamayı planlıyorum.
Evet, tabii. Yani ben de öyle. Ama belli olmaz.
Tabii, haklısınız. Kafamıza her an bir piyano düşebilir.
Ama bir çözüm yolu buluruz.
Bakın, teminat olarak verebileceğim bir heykelim var.
Bir kolu kırık gerçi ama bu hâlde bile çok değerlidir.
- Size eşlik edeyim. - Yok. Ben kendim inerim.
Tabii, biliyorum. Sizinle şöyle kol kola yürüyebileyim diye.
Peki.
Bu işi çok uzatma Casares.
Pekâlâ.
SENELER SONRA,
ARJANTİN YENİ BİR AKIL SAĞLIĞI YASASI ÇIKARDI.
YASA, ZORLA YATIRILMAYI YASAKLIYOR
VE HASTALARIN YAKINLARIYLA İLETİŞİMLERİNİ GARANTİ EDİYOR.
MARTHA 104 YAŞINA KADAR YAŞADI
VE ÖZGÜRLÜĞÜNÜN TADINI SONUNA KADAR ÇIKARDI.
Alt yazı çevirmeni: Reşat Bir