Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
8 LISTOPADA 2023
Dziś jest czwartek, 6 sierpnia 2015 roku.
Przesłucham Sarę Corbett.
Sarah, wiesz, dlaczego tu jesteś?
Tak.
Powiedz dlaczego.
Bo umarł mój tata.
Dobrze.
Usiądź.
Mam na imię Brandy i dziś z tobą porozmawiam.
Jak się nazywał twój zmarły tata?
Jason Paul Corbett. C-O-R-B-E-T-T.
Jak się nazywa twoja mama?
Molly Martens.
A twój dziadek?
Tom Martens.
- Jak się do niego zwracasz? - Dziadku Tomie.
„Dziadku Tomie”. Dobrze.
2 SIERPNIA 2015
OSIEM LAT WCZEŚNIEJ
Davidson County 911.
Jaki jest adres wezwania?
Nazywam się Tom Martens.
Jestem w Panther Creek Court
i...
Potrzebujemy pomocy.
Dobrze. Co się dzieje?
Mąż córki, mój zięć,
wdał się z nią w bójkę.
Interweniowałem
i uderzyłem go w głowę.
Czym?
Kijem bejsbolowym.
„Kijem bejsbolowym”?
Tak.
Pomocy!
Jest przytomny?
Nie.
Oddycha?
Trudno powiedzieć.
Śpię w łóżku, dzwoni telefon.
Detektyw wie, że telefon o trzeciej rano nie wróży nic dobrego.
Wstaję z łóżka, wychodzę z domu
i jadę do Meadowlands w Karolinie Północnej.
Wchodzę do domu, zaglądam do głównej sypialni
i widzę coś okropnego.
Dawno nie widziałam tak krwawego miejsca zbrodni.
Mieszkanka domu mówi,
że nazywa się Molly Corbett.
I że ofiara to jej mąż, Jason Corbett.
Te biura są zimne.
Proszę opowiedzieć, co się stało tej nocy.
Kłóciliśmy się.
Kto się kłócił?
Mój mąż.
Moja córka miała koszmar.
Jedna z nas go obudziła i był zły.
Dusił mnie.
Jak?
Najpierw mocno naciskał ręką.
Gdy na chwilę puścił, głośno krzyknęłam.
Potem pamiętam tylko, że przyszedł mój tata.
W porządku.
Słyszałem kłótnie i łomotanie na piętrze powyżej.
Źle to brzmiało.
Chwyciłem kij i pobiegłem na górę.
Otwieram drzwi do sypialni,
a on trzyma Molly za gardło.
W ten sposób.
Widzi, że się zbliżam
i tak ją chwyta za gardło.
Kazałem mu ją puścić.
„Zabiję ją”.
- „Puść ją”. - „Zabiję ją”.
Zaczął ją ciągnąć w kierunku sypialni do łazienki.
Uderzyłem go.
Kijem bejsbolowym.
On wyciąga rękę i chwyta kij.
Jason ma kij bejsbolowy.
Próbował uderzyć mojego tatę.
Chyba nie trafił i...
ja...
uderzyłam go w głowę.
Czym?
Cegłą, która była na mojej szafce nocnej.
W porządku.
Nie jestem pewna w głowę czy w ramię.
Ile razy uderzyła pani Jasona?
Nie wiem.
Nie pamięta pani.
Nie wiem.
Nie wiem, ile razy go uderzyłem.
Nie umiem powiedzieć, ile razy mnie pchnął.
Nie umiem powiedzieć,
bo to była bójka.
Te dwie osoby nam mówią,
że tylko walczyły o życie.
Jej mąż ma okropne obrażenia.
U nich nie widać żadnych.
W Karolinie Północnej jest prawo do samoobrony.
Ale to oni są ofiarami czy on?
MĘŻOBÓJSTWO PO AMERYKAŃSKU
Wie pani, że mąż nie przeżył urazów, tak?
Nie. Wątpię w to.
Nie przeżył urazów.
Jak długo byliście razem?
Siedem lat.
Moje dzieci nie są moimi biologicznymi dziećmi.
To dzieci jego zmarłej żony.
Czy mamy się skontaktować z kimś z rodziny męża?
Boże.
A jeśli boję się jego rodziny?
Boję się, że będą próbowali zabrać dzieci.
- Zalegalizowaliście wasz związek? - Tak.
Adoptowała pani dzieci?
Nie.
Więc to realna możliwość.
IRLANDIA
DZIEŃ PO ŚMIERCI JASONA
Mój brat odebrał telefon,
że Jason nie żyje.
Kłócili się z Molly.
SIOSTRA JASONA
Popchnęła go, upadł,
uderzył się w głowę i zginął.
Od razu zadzwoniłam do Molly.
Nie odebrała wtedy.
Nie rozumiem.
Nie potrafię tego pojąć.
Nie mogłam w to uwierzyć.
Jason i ja byliśmy sobie bardzo bliscy.
Mieliśmy dużą rodzinę.
Dorastaliśmy w Janesboro w Limerick.
Jason, Wayne i ja byliśmy najmłodsi.
Jason pozostał najlepszym przyjacielem.
Gdy się dowiedziałam,
moją pierwszą myślą było dobro Jacka i Sary.
W ciągu kilku godzin
spakowałam się i poleciałam do Ameryki,
by sprawdzić, co stało się Jasonowi
i czy Jack i Sarah są bezpieczni.
Chcieliśmy tam dotrzeć jak najszybciej.
MĄŻ TRACEY
W testamencie wyznaczył nas na opiekunów dzieci.
Poszedłem prosto do kancelarii prawnika Jasona.
Wziąłem testament i poleciałem do Ameryki parę godzin później.
Zaczynamy z prokuraturą okręgową
nakreślać kierunek śledztwa.
Od razu mnie uderzyło,
że to nie będzie zwykła sprawa.
Jestem emerytowanym agentem FBI.
Czym się pan zajmował w FBI?
W pierwszej połowie kariery sprawami kryminalnymi.
Potem pracowałem w kontrwywiadzie.
Tom Martens jest emerytowanym agentem FBI.
Został wyszkolony i sam szkolił oficerów
w sztuce przesłuchań.
Nie dotrzymywalibyśmy obowiązków,
gdybyśmy dokładnie nie analizowali,
co ma do powiedzenia zabójca.
Może lepiej po prostu wszystko opowiem.
W porządku.
To wpłynie na stan mojego umysłu.
Dobrze.
Widzę, że Tom próbuje kontrolować narrację
i przedstawić rzeczy tak, w jaki chce.
Tom nigdy nie mówi, że widział,
że Molly uderzyła Jasona.
Czy w którymś momencie Molly dołączyła do bójki?
Straciłem kontrolę nad kijem, a ona się wymknęła.
Rozkojarzyła go jakoś, ale nie wiem.
Trochę błądzę.
Nie wiem.
Trudno w to uwierzyć.
W noc zajścia przybywam tam.
Dowiaduję się, że matka Molly była w suterenie.
Dostajemy jej oświadczenie.
Sharon Martens relacjonuje,
że w środku nocy obudziła ich awantura.
Usłyszała krzyk córki.
Jej mąż wstaje z łóżka,
idzie na górę, żeby zainterweniować,
a ona przewraca się na drugi bok i zasypia.
Po prostu...
osłupiałam.
Jaka babcia tak robi?
Jaka matka tak robi?
Sharon Martens mówi,
że nie zareagowała w żaden sposób
na to straszne, brutalne, gwałtowne wydarzenie,
które działo się na górze w domu pełnym ludzi, których kochała.
Coś tu jest nie tak.
Sprawdzamy też telefon na pogotowie.
...trzy, cztery.
- Raz, dwa, trzy, cztery. Dobrze. - Raz, dwa, trzy, cztery. Raz...
Pracownicy pogotowia słuchają tego nagrania i mówią:
„Nie sądzę, że ci ludzie robią RKO”.
To za trudne.
Nie możesz liczyć na głos tak precyzyjnie i rytmicznie.
Raz... Będę liczyć. Raz, dwa, trzy, cztery.
Personel pogotowia również opisuje
ciało Jasona jako chłodne w dotyku.
Jeden z nich nawet spojrzał na innego, pytając:
„Kiedy mówili, że zginął?”.
To nie są dowody naukowe
i dużo czynników wpływa na szybkość stygnięcia ciała,
ale to była ważna informacja.
Być może Martensowie pomyśleli:
„Muszę usiąść i zebrać całą historię do kupy,
nim zadzwonię na policję”.
KAROLINA PÓŁNOCNA
Dowiedzieliśmy się,
że kilka godzin po śmierci Jasona
Molly i Thomas wrócili do domu,
a dzieci są pod opieką Molly Martens i jej rodziny.
W ciągu 48 godzin Martensowie złożyli pozew o opiekę,
adopcję i nadzór
nad Jackiem i Sarą.
Chciałam z nimi porozmawiać przez telefon,
poprosić o nadzorowaną wizytę,
cokolwiek.
Chciałam je po prostu objąć.
Straciły ojca.
A...
Molly na to nie pozwoliła.
Działo się wiele rzeczy naraz,
wszystkie się zderzały,
a ja chcę zobaczyć brata.
Rozmawialiśmy z dyrektorem zakładu pogrzebowego.
Bardzo przepraszał, ale dostał jasne instrukcje,
że nie wolno nam obejrzeć Jasona.
Myślę, że Molly starała się skremować ciało Jasona
przed moim przyjazdem.
Pomyślałam:
„Co ty zrobiłaś?”.
Potem dostaliśmy wyniki autopsji.
I te wyniki...
są makabryczne.
Jason ma draśnięcia na czole,
pod okiem,
łopatkami,
a potem...
dochodzimy do jego głowy.
W ciągu...
mojej 30-letniej kariery...
nigdy nie widziałem takich zdjęć.
Dostał...
tyle ciosów w głowę,
że patolog nie mógł ich policzyć,
bo się nakładały.
A kawałek czaszki Jasona
wypadł na stół.
Potrzeba ogromnej siły,
by spowodować takie obrażenia.
Cztery dni walczyłam o pozwolenie na zobaczenie ciała Jasona.
To straszne,
co jedna istota ludzka może zrobić innej.
Jego dzieci leżały w sypialni tuż obok.
Wiem, że swoje ostatnie myśli
skierował ku nim.
Biorę jego rękę i obiecuję, że jego dzieciom nic się nie stanie
i że sprawiedliwości stanie się zadość.
CZTERY DNI PO ŚMIERCI JASONA
Jack i Sarah spali w swoich łóżkach,
kiedy do tego doszło.
Muszą ich przesłuchać specjaliści od przesłuchiwań małych dzieci.
Zabrano je do Centrum Praw Dziecka „Dragonfly”.
Powiedziałeś mi, że twój tata umarł.
Jak umarł?
Moja siostra miała koszmar...
DZIESIĘCIOLETNI JACK
...o pełzających owadach.
Miała pościel we wróżki i owady na łóżku.
Tata się wściekł i...
krzyczał na mamę.
Mama krzyknęła.
Przyszedł dziadek i zaczął bić go kijem.
A potem tata chwycił kij
i uderzył dziadka kijem.
Moja mama...
wzięła... tak...
Mieliśmy pomalować cegłę, która tam była, pustak.
Uderzyła go w skroń.
Tutaj.
I umarł.
Tak.
Twoja siostra miała koszmar.
Skąd o tym wiesz?
Rodz... Mama mi powiedziała.
Dobrze.
Czy twoi rodzice przedtem się kłócili?
Złościł się na mamę, że zostawia światło.
OŚMIOLETNIA SARAH
Co wtedy robił?
Krzyczał na nią.
Widziałaś kiedyś, jak ją bił?
Raz.
Złościł się na proste rzeczy.
Na kogo?
Na mamę.
- Byłeś tego świadkiem? - Tak.
Kiedy się wściekał, co robił?
Fizycznie i werbalnie ranił mamę.
Widziałeś, jak ją zranił fizycznie?
Raz czy dwa.
Co widziałeś?
Ciosy,
uderzenia,
pchnięcia.
Dzieci zeznają na temat Jasona.
Uważnie się temu przyglądamy.
Ale używają też wielu słów, których ośmiolatki i dziesięciolatki
zwykle nie używają.
Fizycznie i werbalnie ranił mamę.
To nietypowe i znaczące.
Skąd wiesz, że się go bała?
Powiedziała nam.
Nie. Mama mi o tym mówiła.
Kto ci o tym powiedział?
Mama.
Mama mi powiedziała.
Powiedziała mi.
Mama ci powiedziała.
Istnieje możliwość, że dzieci były trenowane.
Powtarzają: „To mama mi powiedziała o tamtej nocy
i o rzeczach z przeszłości”.
Mama mi mówiła,
nie gdy miałam cztery czy pięć lat, ale gdy miałam sześć:
„Twój tata nie jest tak dobrym tatą”.
Dlaczego mówi to Sarze?
Co jest prawdą, a co nie?
Wróciliśmy do zeznań Molly i Toma.
Wiem, że nie mam z nim szans.
Wiem, że uprawia sztuki walki.
Jest bokserem.
Próbuję trzymać się na odległość kija.
Jasne.
Jestem przerażony.
Sprawdzamy, czy Jason trenował karate
lub inne sztuki walki, może boks.
W ciągu tygodnia od śmierci Jasona
kontaktuje się ze mną biuro szeryfa hrabstwa Davidson
z pytaniami typu:
„Czy Jason był zawodnikiem MMA?”,
„Był zawodowym bokserem?”,
„Czy wasza rodzina była w Irlandzkiej Armii Republikańskiej?”.
To niedorzeczne.
Robili, co mogli, by zniszczyć jego wizerunek.
Chcę, by świat poznał prawdę o Jasonie.
Nie spotkałeś życzliwszej osoby.
Cały czas się uśmiechał.
PRZYJACIEL JASONA
Każdy go kochał.
Był przyjacielem wszystkich.
Był bardzo charyzmatyczny
i miał donośny głos.
Stąd wiedziałeś, że jest w pobliżu.
Rodzina była jego światem.
Nie uważałam go za romantyka w młodości,
aż poznał swoją pierwszą żonę, Mags.
Pewnego wieczoru wyszliśmy w miasto
i przedstawiłam Mags Jasonowi.
Byli dla siebie stworzeni. Byli bardzo szczęśliwi.
PRZYJACIÓŁKA MAGS
Ja, Margaret, biorę ciebie, Jasonie, za męża,
na dobre i złe, w bogactwie, w biedzie,
w chorobie i zdrowiu, na wszystkie dni naszego życia.
Zbudowali dom.
Mags otworzyła nowy żłobek, Jason awansował w pracy.
Życie nie mogło być lepsze. To była bajka.
Dzieci były dla niego wszystkim.
Ich narodziny to najszczęśliwsze dni jego życia.
Tak, dobry chłopiec. Kocham Sarę.
GŁOS JASONA
Najlepszy synek.
- Kto to, Jack? - Wiesz, co powiedziała mi Sarah?
Że kupi Jackowi traktor z przyczepą w prezencie,
bo jesteś jej bratem, bo kocha Jacka.
Złaź z mojego fotela.
To był początek jego całego życia.
Co robisz?
Tańczysz?
Wszystko drastycznie zmienił jeden telefon.
Tamtego wieczoru usłyszałam, że Mags miała atak astmy.
Przybyłam z mężem do szpitala.
Jason był z Mags i słyszeliśmy, jak...
błaga ją, żeby nie odchodziła
i go nie zostawiała.
Jason
w tamtej chwili był
zupełnie zdewastowany.
Z KAŻDYM DNIEM TĘSKNIĘ ZA TOBĄ BARDZIEJ. JACK I SARAH TEŻ.
Pisał listy do Mags i zostawiał na jej grobie.
POZOSTANIESZ MIŁOŚCIĄ MEGO ŻYCIA I DZIEWCZYNĄ MOICH SNÓW.
Cała rodzina go wspierała,
ale miał mało przestrzeni na żałobę.
Był samotnym rodzicem dwójki dzieci
i musiał codziennie chodzić do pracy.
Dał ogłoszenie, że szuka au pair.
I wtedy Molly Martens pojawiła się w naszym życiu.
Miałam niewiele ponad 20 lat i byłam w związku przez kilka miesięcy.
Niespodziewanie zaszłam w ciążę i...
krótko potem poroniłam.
Myślę, że każda kobieta, która poroniła,
rozumie, jakie to druzgocące.
Byłam
w związku z kimś i zdałam sobie sprawę,
że nie chcę spędzić życia z tym kimś.
Czułam, że będzie łatwiej, jeśli odejdę
i będę cieszyć się światem.
Dla mnie praca z dziećmi to coś naturalnego.
Zgłosiłam się do agencji au pair.
Jason się do mnie odezwał.
Napisał na swoim profilu, że stracił żonę.
To poruszyło moje serce.
Dwoje dzieci bez matki.
JACK - 3 I PÓŁ ROKU, SARAH - 18 MIESIĘCY
Może poczułam ukłucie, by zaspokoić tę tęsknotę.
To naturalne, że rozwinęła talent
do opieki nad małymi dziećmi,
bo jej dwóch młodszych braci
pojawiło się, gdy zbliżała się do wieku, w którym mogła pomagać matce.
Umiała pozyskać ich uwagę.
Przybyłam do Irlandii
w tradycyjny deszczowy dzień.
Spotkałam się z Jasonem mnie rozluźnił.
Był czarujący i zabawny.
Czułam się przy nim wyjątkowa.
Molly nie była w kraju długo,
gdy zaczęłam wyłapywać różne rzeczy.
Takie małe sygnały między Jasonem a Molly.
Szliśmy po plaży, oni szli za nami.
To chyba wtedy Tracey napomknęła,
że chyba między nimi jest coś więcej
niż czysto biznesowa relacja.
Czułam, że wnoszę radość
w życie Jacka, Sary i Jasona.
Idź po sandały.
Załóż je na rajstopy.
Hej!
Najcieplejszy dzień w Irlandii wymaga rajstop.
Sarah, ile masz lat?
Dwa.
Dwa i pół.
Tak.
Ile masz lat?
- Cztery i pół. Nie. - Czy aby nie półtora?
Na pewno?
Ale czasem wydajesz taki dźwięk...
Trochę jak półtoraroczne dziecko.
Już na samym początku Sarah zaczęła nazywać mnie „mamą”.
Stawałam się matką dla tych dzieci,
zanim zostałam matką tych dzieci.
Było cudownie.
Molly sprawiła, że Jason się uśmiechał,
Od dawna tego nie robił.
Ale z jego e-maili do niej jasno wynikało,
że Jason chciał zwolnić tempo ich związku.
„Obawiam się o Jacka i Sarę.
Wystarczy im tragedii w tak krótkim życiu.
I choć wiem, że są silne,
nie chcę ich już na nic narażać.
Boję się, Molly.
Nie chcę cię stracić,
ale nade wszystko nie chcę ryzykować, że Jack i Sarah
stracą drugą matkę, jeśli nam się nie uda”.
Ale Molly zawsze chciała usankcjonowania tego związku.
I naciskała.
NIE BĘDĘ CZEKAĆ I CZEKAĆ
ANI TRWAĆ W ZAWIESZENIU, CZEKAJĄC NA TWOJA DECYZJĘ.
W końcu Jason zaczął rozważać
opcję nowego życia dla Jacka i Sary,
by dać im stabilne środowisko rodzinne
z matką i ojcem.
Wyszliśmy się zabawić z przyjaciółmi.
Jason wszedł pierwszy, a Molly za nim,
pokazując pierścionek.
Powiedziałam: „To wspaniale. Masz być szczęśliwy.
Mags by tego chciała”.
Zdecydowaliśmy przeprowadzić się do Stanów.
Głównie z powodu stylu życia.
W szczególności w kwestii wychowania dzieci.
KAROLINA PÓŁNOCNA
Cieszyłam się nowym początkiem dla naszej rodziny.
PIĘTNASTOLETNIA SARAH
Gdy zobaczyłam ten dom, pomyślałam, że to rezydencja.
Był super. Podobało mi się, że wszystko było dużo większe niż w Irlandii.
Pamiętam, jak tam weszłam.
Zaczęłam biegać w kółko po moim pokoju.
Podobał mi się ogromny ogród,
bo tata powiedział, że możemy mieć trampolinę i psa.
Byłam szczęśliwa. Wszyscy się cieszyli nową przygodą.
Przenieśliśmy się do Ameryki.
SIEDEMNASTOLETNI JACK
Dostroiliśmy się od razu
do Meadowlands w Karolinie Północnej.
Od razu zajęliśmy się aktywnościami typu pływanie, dołączanie do zespołów.
Wszyscy byli tacy mili i przyjaźni.
To była wspaniała społeczność.
Po tym, jak Molly, Jason, Jack i Sarah przenieśli się do Karoliny Północnej,
w ciągu paru tygodni miało dojść do ślubu.
Radosne wydarzenie, którego nie mogliśmy się doczekać.
Chcieliśmy szczęścia Jasona
i pojechaliśmy go wesprzeć.
Wszyscy się cieszyliśmy.
Jason i Molly bogato zaplanowali nasz czas.
Wyścigi NASCAR,
grille,
dużo gier i zabaw.
Molly z Knoxville w Tennessee...
NOC PRZED ŚLUBEM
...i Jason z Limerick w Irlandii!
Jako świadek musiałem wszystkich przedstawić.
Od razu zaskoczyliśmy.
Złapany w pułapkę
Nie mogę wyjść
Śpiewaliśmy, piliśmy i tańczyliśmy.
Fantastyczny klimat.
Był radosny.
Następnego dnia na ślubie
stało się dla mnie oczywiste,
że coś jest nie tak.
Po rozmowie z druhną Susie.
Przygotowałam mowę.
DRUHNA
Przed jej wygłoszeniem rozmawiałam z Tracey.
Powiedziałam jej, że to jest jak bajka.
Zaczęła mówić, jakie to cudowne i romantyczne.
Molly jedzie tam,
by zostać chrzestną dzieci Jasona,
bo od dziecka przyjaźniła się z Mags.
Co?
A teraz
zostanie ich macochą.
Nie wiem, o czym mówisz.
Była opiekunką.
Zareagowałam: „Co? Żartujesz sobie?”.
Nie wierzyliśmy,
że amerykańscy goście tak myślą.
Po co ktoś miałby fabrykować taką historię?
SIERPIEŃ 2015
W trakcie śledztwa
prosimy ludzi o zeznania na temat Molly.
Jej przyjaciół, rodzinę, sąsiadów.
I dowiadujemy się dziwnych rzeczy.
Jedna z sąsiadek mówi, że należała do klubu książki.
Wchodzi jedna z pań
i cieszy się, bo wie, że jest w ciąży.
Podobno Molly zaczęła wszystkim opowiadać rozwlekłą historię o tym,
jak urodziła Sarę.
Niektórzy ludzie na sali już wiedzieli, że to nieprawda.
A jednak opowiadała tę historia dla innych.
Opowiadała współlokatorce z college’u
o swojej siostrze, która zmarła na raka.
To też nieprawda.
Więc sfabrykowała historię o siostrze, która nie istnieje.
Dlaczego to ważne,
że w wielu okolicznościach Molly opowiadała wiele rzeczy,
które nie były prawdą?
To ważne, bo tej nocy były tylko trzy osoby w tamtym pokoju.
Jason już nic nie powie.
Dwie pozostałe osoby to Tom i Molly.
Doszliśmy do wniosku, że Molly nie jest wiarygodna.
Kolejna rzecz, która wychodzi na jaw,
to stałe żądania Molly,
by adoptować dzieci Jasona.
Kilka miesięcy po ślubie
odwiedziła prawnika rozwodowego,
by poznać swoje prawa do dzieci.
Chciałam je adoptować, bo były moimi dziećmi.
Byłam ich mamą.
To były moje dzieci.
Jason i ja rozmawialiśmy o ceremonii adopcyjnej
jako części ceremonii ślubnej.
Było wiele złamanych obietnic,
ale ta była duża.
Kilka razy pytałem:
„Jak tam jest proces adopcji?
Mogę w czymś pomóc?”.
Mówił, że nad tym pracuje i...
nic się nie działo.
Patrząc na korespondencję, do której mamy dostęp po śmierci Jasona,
widać, że się starał dotrzymać obietnicy
i pozwolić Molly adoptować dzieci.
Widzieliśmy jego e-mail do adwokata.
CZY PO ROZWODZIE MAM WIĘKSZE PRAWO DO ZATRZYMANIA DZIECI?
Jedno zdanie w e-mailu od prawników się wyróżnia.
W PRZYPADKU SEPARACJI SĘDZIA MOŻE ZDECYDOWAĆ,
ŻE W INTERESIE DZIECI BYŁOBY LEPIEJ,
GDYBY MOLLY MIAŁA PEŁNĄ OPIEKĘ.
Nie podjąłby takiego ryzyka.
15 SIERPNIA 2015
13 DNI PO ŚMIERCI JASONA
Wczoraj za zamkniętymi drzwiami w Davidson
zaczęła się walka o opiekę nad dziećmi.
W jej centrum jest dziesięcioletni Jack Corbett
i jego ośmioletnia siostra Sarah.
Dzieci są pod opieką tej kobiety,
jego drugiej żony, Molly Paige Martens.
Molly mówiła mi,
że Tracey i David próbowali nas zabrać
i że idzie do sądu.
Powiedziała, że wygrywa.
Molly opowiadała o naszym nowym życiu.
Już oglądała mieszkania,
nowe samochody, nowe szkoły.
Nie powinno było do tego dojść.
Te dzieci to obywatele Irlandii.
Ich ojciec też był.
Nie było adopcji, nie mają podwójnego obywatelstwa.
To obywatele Irlandii.
Przedstawiliśmy dowody, że byłam matką.
To oczywiste, że nią byłam.
To ja je zabierałam na różne wizyty, karmiłam
i wykonywałam codzienne obowiązki.
Czuję, że udowodniliśmy to bez wątpienia.
Ich środowisko domowe było przy mnie, bezpieczne i stabilne.
18 SIERPNIA 2015
Rozpatrujemy sprawę opieki
nad małoletnimi dziećmi:
Sarą i Jackiem Corbettami.
Jestem przekonany, że rodzice Sary i Jacka
chcieliby wychowywać dzieci w kraju pochodzenia,
gdzie kultura, religia, zwyczaje
i dalsza rodzina po obu stronach zapewnią im wychowanie,
które najlepiej odpowie ich interesom.
Te dzieci wrócą do Irlandii.
Wszyscy ci ludzie mówili:
„Jason chciał, żeby dzieci były w Irlandii z rodziną”. Co?
Jason chciał żyć.
Nie myślał, że umrze.
Ja nie myślałam, że umrze.
Nie wiem,
jeśli w jakimś szalonym świecie myślał,
że umrze, to wierzę, że chciał, by dzieci były z matką.
Wierzę w to.
Pamiętam dzień, gdy odebrano mnie Molly.
Przed dom podjechał radiowóz.
Wyskoczyło dwóch policjantów.
Za nimi podjechał van z dwiema osobami.
Powiedzieli mi, że mają nakaz zabrania dzieci.
Jack kopał, krzyczał i mówił:
„Nie idę z wami.
Nie możecie mnie zabrać”.
A Sarah...
płakała.
Pamiętam, że trzymałam Jacka za rękę.
Pytałam: „Dokąd jedziemy? Kim jesteście?
Zostawcie nas. Dokąd nas zabieracie?”.
Załamałam się, płakałam,
ale starałam się wziąć w garść.
Próbowałam to zrozumieć i...
Nie wiem.
Jak to możliwe?
Bardzo was kocham.
Przy pożegnaniu powiedziałem jej, że ją kocham,
a ona, że mnie kocha.
Miałem dziesięć lat.
Była jedyną osobą, która była przy mnie każdego dnia.
Żegnam się z kimś, kto był moją matką, odkąd pamiętam.
Kochałam Molly.
To nie było pożegnanie.
To odwiedziny i niedługo znów je zobaczę, ale już nie zobaczyłam.
Jedenatoletni Jack i ośmioletnia Sarah
wczoraj wrócił do Irlandii.
Molly Martens i jej ojciec, 65-letni Thomas Martens,
są opisani przez policję jako podejrzani
w sprawie śmierci 39-letniego Jasona.
Gdy wróciłem do Irlandii,
była medialna gorączka wokół naszej rodziny i taty.
PODRÓŻ JASONA OŚWIETLAMY DROGĘ DO DOMU DLA JACKA I SARY
Zaszokował mnie ogrom zainteresowania i nagłośnienie tej sprawy w kraju.
Obiecałam Jasonowi, że...
zostanie pochowany przy Mags.
Było wielu ludzi, którzy kochali i wspierali tatę i nas wszystkich.
Przez ostatnie 200 metrów szliśmy za trumną.
TATUŚ
Świadomość, że już nigdy go nie zobaczę, była trudna.
CUDOWNA ŻONA I MAMA MARGARET (MAGS) CORBETT
UKOCHANY MĄŻ JASON CORBETT
Pamiętam, jak trzymałam Sarę w ramionach w łóżku i zapytała mnie,
jak to się stało, że straciła trójkę rodziców.
Chciałam ufać Tracey i Davidowi.
Naprawdę.
Pamiętam, jak myślałam:
„Powinnaś im zaufać. Wiesz, że cię kochają”.
Ale trudno mi było sobie na to pozwolić.
Nie chciałam znów cierpieć.
Mieliśmy do czynienia z dwójką dzieci
po traumatycznych przeżyciach.
Potrzebowali we mnie matki i nią byłam.
Na szczęście byliśmy przeszkoleni na rodziców zastępczych.
Wiedzieliśmy, czego potrzeba, by ruszyli naprzód
i terapią była bardzo ważną częścią uzdrawiania.
Rodzina nie pozwalała na kontakt.
Nie odbierali telefonów.
Korzystałam z mediów społecznościowych,
by wysyłać wiadomości do moich dzieci.
JUŻ TRZY TYGODNIE, ODKĄD WAS ZABRANO.
Nie rozmawiałam
z nimi od czasu, gdy ich
odwiedziłam.
GŁOS MOLLY
Wszyscy mieliśmy wrażenie,
że to odwiedziny, a nie pożegnanie.
Niech ktoś im powie, że ich kocham.
GŁOS MOLLY
Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin, dzieci.
Próbowali latać samolotem nad szkołą.
Molly prosiła ludzi
na portalach społecznościowych,
by nam przekazali, że nas kocha.
ZADZWOŃCIE. KOCHAM, MAMA.
PRAGNĘ PATRZEĆ, JAK ROŚNIECIE
NIE PRZESTANĘ O WAS WALCZYĆ. TĘSKNIĘ.
To była ciągła kanonada.
Próbowaliśmy zbudować im bezpieczne środowisko,
a oni próbowali to wszystko zniszczyć.
Nie chcemy, by mieli kontakt z dziećmi. Ci ludzie zabili ich ojca.
Czekaliśmy na wyniki raportu toksykologicznego,
bo powiedziano nam w początkowej fazie śledztwa,
że Jason był pijany.
Wiem, że pił.
Był cały szalony.
Powiedziałaby pani, że był pijany?
Tak, był pijany.
To nie było tylko odurzenie.
Mamy dowody naukowe, że to nieprawda.
RAPORT TOKSYKOLOGICZNY
Miał we krwi 0,2‰
W Karolinie Północnej możesz prowadzić samochód do 0,8‰.
W chwili śmierci nie był pijany.
Oprócz odrobiny alkoholu
Jason ma w ciele ślady leku nasennego Molly.
Wziął go dobrowolnie
czy podano mu go bez jego wiedzy?
Na to pytanie raczej nie znajdziemy odpowiedzi.
Ale dla mnie tu zapala się lampka,
co naprawdę się wydarzyło.
Zaznania Toma o tym,
gdzie doszło do kłótni i jej przebieg
nie miały żadnego sensu.
Trzymanie jej przed sobą między nami było aktem obrony.
Trzyma ją przed sobą.
Boję się, że ją uderzę.
Próbowałem ją ominąć,
odwrócić jego uwagę i sprawić, by ją puścił.
Większość obrażeń Jasona była z tyłu i z boku głowy.
Jak machniesz kijem bejsbolowym
i uderzysz kogoś w tył głowy,
jeśli stoisz z przodu?
To miałoby sens,
gdyby ktoś przed tobą uciekał lub gdybyś stał za nim.
Na miejscu zbrodni rozpryski krwi były w kilku pomieszczeniach.
W głównej sypialni.
Na korytarzu.
W łazience.
W ścianach są ślady wymachiwania bronią.
Ekspert od rozprysków krwi zauważa,
że są miejsca, które pokazują sytuację,
gdy osuwając się w dół, otrzymywał ciosy.
W jednym szczególnym miejscu
Jason był bity, gdy miał głowę kilka centymetrów od podłogi.
I wciąż był uderzany w głowę po tym, gdy już upadł.
Zauważa też, że krew jest na drugiej stronie drzwi do sypialni.
To sugeruje możliwość śmiertelnej przemocy w tym pokoju,
zanim Tom tam dotarł, a drzwi były zamknięte.
To Molly zaczęła, a Tom się dał wciągnąć?
Nawet jeśli zaczęło się od samoobrony,
w momencie, gdy Jason nie jest już wobec nich agresywny,
muszą przestać go bić, a oni nie przestali
i pobili go na śmierć.
W wyniku badań uznaliśmy to
za morderstwo drugiego stopnia.
To nie tylko nadużycie siły.
To morderstwo z zimną krwią.
Była modelka i jej ojciec, były agent FBI,
zostali oskarżeni o morderstwo jej męża.
Wrócą do sądu w tym miesiącu i raczej nie przyznają się do winy.
Wyrok skazujący może oznaczać dożywocie.
Za każdego z nich trzeba zapłacić 200 000 $ kaucji.
Muszą oddać paszporty
i zgodzić się na zaprzestanie kontaktów z rodziną Corbettów,
przede wszystkim z dziećmi Jasona Corbetta.
5 MIESIĘCY PO ŚMIERCI JASONA
W pierwszych miesiącach po powrocie do Irlandii
czułem się nie na miejscu.
Czułem się bardzo samotny.
Nikomu nie ufałem.
Nie miałem wtedy wielu przyjaciół
i tęskniłem za przyjaciółmi w Ameryce.
Tęsknimy za wszystkimi w Meadowlands.
Mówimy wszystkim, że za nimi tęsknimy.
Cześć.
Kochamy was.
Mieliśmy różne doświadczenia, mimo że przeszliśmy przez to samo.
Lepiej się zaaklimatyzowała.
Była bardziej rozmowna niż ja, bardziej otwarta.
Chodźmy zobaczyć, co robi Sarah.
Cześć. Nazywam to huśtawką dla maluchów.
Dobra, jeszcze raz.
Znalazła przyjaciół dużo szybciej niż ja i...
łatwiej się otwierała.
Spójrz na jej paznokcie.
Niepomalowane, prawda?
Ostatnio nie.
Nie wyglądają za dobrze.
Tęskniłem za tamtym życiem. Brakowało mi sportów, które uprawiałem.
Tęskniłem za szkołą i za Molly.
9 STYCZNIA 2016
WIADOMOŚĆ JACKA DO MOLLY
Mamo, tu Jack. To nie może być upublicznione. Tęsknię i kocham cię.
Walcz mocno.
Chcę wiedzieć, co u ciebie.
Bardzo cię kocham.
Zadzwoń.
Bardzo cię proszę.
A potem opublikowano to w prasie.
Co było wielką zdradą.
I to zmieniło moje podejście.
Zacząłem szukać, badać, co naprawdę się stało,
by mieć własne zdanie i zobaczyć, jaka była prawda.
9 MIESIĘCY PO ŚMIERCI JASONA
Przygotowując się do procesu,
dostaliśmy wieści z Irlandii,
że Jack chce ujawnić prawdę.
Więc przygotowaliśmy wideokonferencję
między naszym biurem a Jackiem w Irlandii.
Molly kazała mi kłamać tym, którzy mnie przesłuchiwali.
Jak Molly kazała ci kłamać?
PSYCHOLOG KLINICZNY JACKA
Wymyśliła wiele historii o moim ojcu.
Mówiła, że dopuszczał się nadużyć i że nie kłamała.
Potem zaczynała płakać, mówiąc: „Już nigdy cię nie zobaczę”.
Byłem zagubiony.
Tak długo nosiłem poczucie winy na barkach.
Molly powiedziała:
„Powiesz, że tata mnie uderzył, inaczej cię zabiorą”.
- „I już mnie nie zobaczysz”. - Czemu tu jesteś?
Ciocia i wujek ze strony ojca
próbują odebrać mnie mamie.
Sędzia wysłuchuje nagrań z Dragonfly.
Dostał też informacje o odwołaniu zeznań przez Jacka.
W tym momencie sędzia się z nami zgodził,
że zeznania Jacka i Sary w Dragonfly
to dowód niedopuszczalny i ława przysięgłych ich nie wysłucha.
Mówiłam to, co chciała Molly.
Właśnie straciłam tatę.
Mamę kiedyś też i nie chciałam już nikogo tracić,
więc kłamałam.
Nie widziałem, żeby tata podniósł rękę na Molly.
Nigdy.
Bałem się.
Byłam taki mały.
Nie miałem nikogo innego i bałem się, że stracę Molly.
Mam duże poczucie winy,
bo w pewnym sensie czułam, że zawiodłam tatę.
Opisałam kogoś, kto był jego zupełnym przeciwieństwem.
Chcę, żeby ludzie poznali prawdę, żeby poznali mojego tatę.
Był niesamowitym człowiekiem
i taka rzecz nie powinna była mu się przytrafić.
Mój tata został zabity. Nikt nie powinien zostać tak zabity.
Został pobity na śmierć pustakiem i kijem bejsbolowym.
Nikt nie powinien doświadczać tego rodzaju bólu.
Dowody pokazują, że próbuje uciec,
a oni wciąż go biją.
Nie przestają.
Bardzo trudno jest nawet o tym myśleć.
Próbuję ustalić, czemu Jason został zabity.
Jest dużo e-maili między Jasonem a Molly,
które są niepokojące.
JAK CIĘ USZCZĘŚLIWIĆ... ZROBIŁEM WSZYSTKO...
WCIĄŻ NIENAWIDZISZ SIEBIE, BIJESZ SIĘ, PŁACZESZ POD PRYSZNICEM, WYMIOTUJESZ,
KLNIESZ, KRZYCZYSZ NA MNIE... TO MNIE PRZERASTA...
DAŁEM CI WSZYSTKO ŁĄCZNIE Z MOIMI DZIEĆMI I ICH SERCAMI
OD: MOLLY MARTENS DO: JASON CORBETT
COŚ TAKIEGO! WIĘC TAK UWAŻASZ.
CZUJĘ, ŻE COKOLWIEK ROBIĘ, ZAWSZE UWAŻASZ, ŻE ROBIĘ COŚ ŹLE.
Są czerwone flagi w tym związku.
Dostaję też wiadomości od ich znajomych w Meadowlands.
Tę otrzymałam przez Messengera:
„Jason i Molly byli na imprezie w piątek przed śmiercią.
Poniżała go, nazywając grubą dupą.
Że musiał zabierać pożywienie bliźniakowi,
bo wygląda, jakby jadł za dwóch”.
Jason wyszedł wcześniej z imprezy i wydawał się przygnębiony, jak nie on.
Rozmawiał ze mną o powrocie do Irlandii,
bo małżeństwo nie było w dobrym punkcie.
Wysłał też wiadomość do przyjaciela.
NIEKTÓRE DNI SA FAJNE, CZASEM CHCĘ STĄD UCIEC JAK NAJSZYBCIEJ
PRACA OKEJ, DZIECI SUPER. MOLLS NADAL SZALONA.
WCIĄŻ CHCESZ WRÓCIĆ
MAM NADZIEJĘ
ROZMAWIAŁEŚ O TYM Z MOLLY
CZASEM, ALE KOŃCZY SIĘ TO KATASTROFĄ
Łącząc kawałki układanki,
wierzę, że związek się skończył i chciał się przenieść do domu.
I to miało nastąpić bardzo szybko.
Molly nie mogła pozwolić Jasonowi odejść z dziećmi,
bo wtedy straciłaby wszystko.
LIPIEC 2017
2 LATA PO ŚMIERCI JASONA
Tajemnica morderstwa przykuwa uwagę całego kraju.
Była modelka i jej ojciec, były agent FBI,
mogą spędzić życie za kratkami za śmierć męża kobiety.
POCZĄTEK PROCESU
Nie popełniłam przestępstwa.
Podczas w tego starcia przez moment chroniłam ojca.
Gdybym tego nie zrobiła,
uważam, że by zginął.
I wtedy ja też bym została zabita.
Nie wiem,
czy ojciec może zobaczyć coś gorszego
niż śmierć swojego dziecka.
Chciałem ocalić jej życie lub zginąć, próbując.
I nie żałuję tego.
Priorytetem Toma...
MOWA KOŃCOWA PROKURATURY
...jest ochrona Molly.
Dlatego musi powiedzieć, że to on zabił.
Stawia ją poza tą sprawą.
Według prokuratury Molly też jest winna morderstwa.
Była zła, że nie może adoptować dzieci.
Sytuacja wyglądała tak:
kupił dom, był jedynym żywicielem rodziny,
a ona utknęła.
Wezbrała w niej złość,
gdy dostała kij od Toma Martena:
„Nienawidzę go!”.
To uczucie złości.
Czujecie, jak wezbrała w niej złość,
gdy trzymała w ręku cegłę?
„Nienawidzę go!
Te dzieci mają być moje!”
Tak się czuje złość.
Wiecie, jak wygląda złość?
Wygląda jak zdjęcia tego, co zrobili z jego czaszką.
Żona i teść Jasona Corbetta z Limerick
zostali skazani na od 20 do 25 lat pozbawienia wolności
po uznaniu za winnych morderstwa drugiego stopnia.
Byłam w totalnym szoku.
Wierzyłam w system
i w to, że prawda ma znaczenie.
Czułam, że gdybym nie krzyczała tej nocy...
to może po prostu by mnie udusił,
a może nic by mi nie było.
Czułam, że...
że po tym, jak mój tata służył ojczyźnie całe życie
i był wspaniałym ojcem,
reszta jego życia...
dobiegła końca.
I że to moja wina.
Baliśmy się, że ława przysięgłych nie uzna oskarżonych za winnych,
ale tak zrobili i dziękujemy im za to.
Dla nas to początek uzdrawiania,
odbudowywania naszego życia.
Życie znów daje nam szansę.
Wtedy po raz pierwszy poczułam się wolna
i pusta, ale w dobrym sensie.
Jak śmiecie się sprzeciwiać?
Proszę. I tak przegrywacie.
Zaczęłam zapuszczać korzenie.
Sto lat, Saro i dziadku
To moja mama, mój tata, a to moi bracia.
Pokaż, jak to się robi!
- Poruszasz ręką. - Pokaż nam, jak to się robi.
Sarah!
Pamiętam, gdy pierwszy raz Jack nazwał mnie „tatą”.
Wchodził po schodach i odpowiedział: „Dobrze, tato”.
To było bardzo...
Bardzo się wtedy wzruszyłem.
To było zjednoczenie naszego małego plemienia,
naszej mieszanej rodziny.
Wszystko szło dobrze,
ale potem zmieniło się na gorsze
i znów wszystko było źle.
Wiemy, jak zginął Jason Corbett, teraz powiemy dlaczego.
ADWOKAT TOMA
Opowiemy całą historię.
Co nie zostało powiedziane na pierwszym procesie,
tym razem zostanie.
ADWOKAT MOLLY
Rodzina Molly Corbett przyszła do mnie
i poprosiła, żebym przejrzał akta,
by przekonać Sąd Apelacyjny Karoliny Północnej do nowego procesu.
Jedną z pierwszych ciekawych rzeczy,
były zeznania Molly rano po zajściu.
Ile razy przed tą nocą doszło między wami do rękoczynów?
Nie wiem.
Za dużo, by policzyć?
Dużo.
A potem widzę,
że następnego dnia dzieci odwiedził Departament Opieki Społecznej,
by je przesłuchać.
03/08/2015 – WIZYTA W DOMU
Oboje opisują swojego ojca jako dominującego i tyranizującego.
A trzy dni później w Dragonfly
powtarzają pierwsze zeznania.
Złościł się o małe rzeczy.
Przez ostatnie dwa miesiące było gorzej.
Przeklinał i krzyczał o wiele bardziej, z większym gniewem.
Nikomu nie mówiąc,
dwa tygodnie wcześniej odwiedził lekarza
i narzekał, że wpada w gniew
bez powodu.
To odzwierciedla słowa Jacka.
Więc pomyślałem: „Może coś w tym jest”.
Wymyśliłem hasła.
Opowiedz mi.
Moje to „galaktyka”, a siostry to „paw”.
Kto ci kazał je wymyślić?
Babcia.
Mówię „paw”, odkładam słuchawkę i ona przyjeżdża.
- Z Tennessee? - Tak.
Pamiętasz, kiedy o to poprosiła?
Kilka tygodni przed śmiercią taty zdarzyło się to z pawiem.
A ich numery telefonu?
Zapisałeś je?
Mamy jeden pod lalką.
Ich babcię, Sharon Martens,
zaniepokoiło kilka rzeczy, które działy się w domu,
więc kazała dzieciom utworzyć hasło.
Dała dzieciom swój numer telefonu,
a one go ukryły przed Jasonem,
bo wiedziały, jak zareaguje.
Opowiedz mi o tym pustaku czy cegle, której użyła twoja mama.
Właśnie dostaliśmy kwiaty, które chcieliśmy zasadzić na podwórku.
Mieliśmy ją pomalować, żeby była ładna.
Była w pokoju mamy, bo wcześniej padało.
Trzyma pani cegłę na szafce nocnej?
Chcieliśmy z dziećmi pomalować...
cegły i kwiaty przy skrzynce na listy.
To nie przypadek.
że wszystkie dowody i poszlaki
potwierdzają to, co Tom i Molly mówili od samego początku.
Byłem w szoku, gdy przeczytałem,
że prokuraturze
udało się przekonać sędziego, by wykluczył
wszystkie zeznania dzieci.
Jak mógł to być sprawiedliwy proces,
jeśli ława przysięgłych nie usłyszała dowodów potwierdzających to,
co Molly mówiła o tamtej nocy?
Jednym z argumentów prokuratury było to,
że dzieci wycofały swoje pierwsze zeznania.
Czy to prawda, że twój ojciec był tyranizujący lub fałszywy?
ZASTĘPCA PROKURATORA OKRĘGOWEGO
Fałszywy.
Wierzę, że to wielka pomyłka wymiaru sprawiedliwości.
WUJEK MOLLY
Zeznania Jacka wyglądają na wyćwiczone.
Wydają się poddane praniu mózgu.
Znam prawdę.
Wiem, że to, co mówią, nie jest prawdą.
Co się dzieje w ich głowach?
Nie wiem.
Jedno prowadzi osoba szkolona w przesłuchiwaniu dzieci
w sterylnym środowisku,
drugie nie.
Powiedziała, jak umarł tata i żeby powiedzieć prokuratorowi...
Zniknęliście.
W porządku. Już jesteście?
Muszę zadzwonić do Davida.
Jeśli to ważne przesłuchanie,
dlaczego hrabstwo Davidson nie wyśle kogoś do Irlandii,
by je odpowiednio przeprowadził?
- Witam. - Tak lepiej?
Pójdę, a wy kontynuujcie.
Molly Corbett jest w więzieniu dla kobiet
z wyrokiem od 20 do 25 lat.
Nie sądzę, że to zrobiła.
31 STYCZNIA 2019
3 LATA PO ŚMIERCI JASONA
Dzień dobry wszystkim. Witam w Sądzie Apelacyjnym Karoliny Północnej.
Muszę przekonać trzech sędziów, że wymierzono niesprawiedliwość.
Wysoki Sądzie, chcę odnieść się do decyzji,
by wykluczyć zeznania dzieci.
Moim zdaniem sąd wysunął błędne wnioski.
Otrzymałem decyzję z Sądu Apelacyjnego, że wygraliśmy.
Sędzia orzekł,
że to Jason Corbett był agresorem tamtej nocy.
Ale prokuratura odwołała się do Sądu Najwyższego Karoliny Północnej.
Więc zaczynam od nowa.
Dzieci były w wyjątkowej sytuacji.
Wiedziały, czy ich ojciec miał problem z irracjonalnym gniewem.
I na tym polega problem z wykluczeniem zeznań dzieci.
Sąd Najwyższy Karoliny Północnej ogłasza przerwę. Boże, pobłogosław stan i ten sąd.
Sąd Najwyższy wydał wyrok i wygraliśmy.
Ogłosili nowy proces.
Tym razem
ława przysięgłych wysłucha zeznań dzieci.
Wyroki Molly Corbett i Thomasa Martensa
zostały unieważnione w wyniku apelacji.
Sąd Najwyższy Karoliny Północnej podtrzymał orzeczenie sądu apelacyjnego,
przyznając Tomowi i Molly nowy proces.
Były poważne problemy w tym procesie
i miały zostać skorygowane.
To było ekscytujące.
Wracałam do domu.
Dziś Molly Corbett i jej ojciec Tom Martens
zostali zwolnieni za kaucją.
Jakie to uczucie być wolnym?
Cieszę się, że wracam do rodziny.
Ojciec i córka opuścili więzienie w hrabstwie Davidson z godzinną różnicą.
Po raz pierwszy od ponad trzech i pół roku
Molly wyszła na wolność.
To niesprawiedliwe,
że są
wolni.
Nie mogę się skupić.
Nie ma ustalonego terminu rozprawy.
Nie ma...
Nie można powiedzieć,
kiedy to się skończy.
Muszę tu siedzieć
i znów marnować przez nich życie.
Ciężko patrzeć na ludzi,
którzy odebrali ci tak dużo plus życie twojemu ojcu.
Którzy są na wolności i mogą przytulić swoich rodziców.
A my musimy iść na skrawek trawy z nagrobkiem, żeby zobaczyć tatę.
Teraz musimy się przygotować do nowego procesu z nowymi przysięgłymi.
Wszystkie dowody zostaną przedstawione
i cała historia opowiedziana.
Przemoc domowa wyjdzie na jaw.
Moja przemoc domowa.
Ta, której doświadczyłam i którą znosiłam.
Chyba wydawaliśmy się idealną rodziną.
Ale Jason nie za dobrze mnie traktował.
Każdego dnia mnie przesłuchiwał.
Co robiłam, z kim rozmawiałam, co miałam na sobie.
Gdybym miała inną fryzurę, zapytałby:
„Dlaczego taka fryzura? Chciałaś z kimś porozmawiać?”.
Wszystko było pełne niebezpieczeństw.
Czasem po prostu kipiał gniewem,
bo postąpiłam wbrew jego woli
lub poszłam tam, gdzie nie powinnam.
Czasem to prowadziło
do przemocy.
Molly stawała się cieniem tego,
kim była.
Nie była już taka radosna.
Nie była tak pewna siebie.
Była przybita.
Nie zdawałem sobie sprawy z rozmiarów czy powagi przemocy domowej.
Teraz to rozumiem.
Uniemożliwianie mi adopcji było metodą kontroli.
Nie rozpoznałam tego od razu.
Powtarzał:
„To ma znaczenie? To tylko świstek”.
Wiedział, że opieka nad dziećmi po rozwodzie
była możliwa tylko, gdybym adoptowała dzieci.
Więc...
chciał to uniemożliwić.
Gdybym wtedy odeszła,
dzieci byłyby za małe, by zeznawać w sądzie i...
najprawdopodobniej straciłabym je.
Nie chciałam ich stracić i wiedział o tym.
Wiedział, że ich nigdy nie zostawię.
Moja koleżanka z sąsiedztwa, prawniczka rodzinna,
poradziła mi,
żebym nie tylko zbierała dowody nadużyć,
ale też sprawowania macierzyńskiej opieki.
Gdyby doszło do rozwodu,
gdy dzieci będą starsze,
miałabym dowody, że byłam ich mamą.
I poradziła, żebym nagrywała.
- Chcę porozmawiać z Jackiem. - Wybacz.
Dasz mi dwie minuty na rozmowę z dziećmi? Jesteś z nimi cały czas.
17 LUTEGO 2015, NAGRANIE MOLLY
- Dasz? - Tak, przepraszam.
Powinnaś.
Porozstawiałam po domu
urządzenia nagrywające aktywowane głosem.
Pod stolikiem do kawy,
pod blatem,
na szafce nocnej.
Chciałam kontrolować sytuację do czasu,
gdy będą wystarczająco duże, by móc zeznawać w sądzie.
Były chwile, gdy myślałam...
że umrę, nim to się stanie.
Ale nigdy nie pomyślałam,
że Jason może umrzeć, nim to się stanie.
BIEGŁY OBRONY – PRZEMOC DOMOWA
Zadzwonił Doug Kingsbery, mówiąc,
że mogę być pomocny w pewniej sprawie.
Mamy odnoszącego duże sukcesy biznesmena,
wszyscy go lubią,
nie ma w nim krzty gniewu.
Jednak tyrani mogą być inni w miejscach publicznych niż w domu.
Doug wysłał mi nagranie rodziny podczas kolacji.
Mogę zjeść kolację z dziećmi?
Zignorowałaś moją prośbę i dałaś im jeść.
Rozmawialiśmy przez telefon dziesięć minut temu.
Pytałam, czy zjesz zupy, a ty odmówiłeś.
Bo myślałem, że zjemy rodzinną kolację.
Ale zignorowałaś to, bo tego nie chciałaś.
Powiedziałam: „Robię zupę dla dzieci.
Chcesz?”.
Odmówiłem, bo zignorowałaś moją prośbę.
Nic nie zignorowałam.
Zapomniałaś. Miałaś to gdzieś.
Jedną z cech tyranów jest wcielanie się w rolę ofiary.
Nieważne, jak bardzo stara się go uspokoić
czy zapewnić, że chciała coś dla niego zrobić,
nie chce być zadowolony.
Nie chce rozwiązania problemu.
Chce na coś utyskiwać.
Powiedziałem, że chcę rodzinnej kolacji.
- Tak powiedziałem. Zdecydowałaś... - Jack, nie wiś na poręczy.
- Idź do pokoju. - Nie idź, chodź tu.
Nie idź do swojego pokoju.
Nie każ im iść...
- Muszę do łazienki. - Zostań tam.
Okażesz mi trochę szacunku? Prosiłem o rodzinną kolację.
Mówiłaś, że jedzą, więc odmówiłem.
- Bo zignorowałaś moją prośbę. - Usiądź i skończ jeść.
Kogo obchodzi, co mówi? Nie odsyłaj ich, gdy mówię.
Nie masz prawa.
„Nie masz prawa”.
Fakt, nie jest ich matką adopcyjną.
Dla Jasona to kolejna amunicja,
by pokazać Molly jej miejsce.
Naleśnikowy wtorek. Zrobić?
Nic od ciebie nie chcę.
O coś prosiłem. Chcesz oddzielić mnie od dzieci.
- Nie. - Zrobię to samo.
- Kto je naleśniki? - Różnica jest taka, że ja mogę.
To wyraźna groźba z jego strony.
„Jeśli spróbujesz odebrać mi dzieci, ja ci je odbiorę”.
Nie powinienem musieć powtarzać w kółko...
Wyjmiecie rzeczy na naleśniki?
Znowu zaczynasz!
Mówisz o czymś innym!
Nie wal w krzesło!
Nie kłóćcie się!
Idźcie do łóżek!
Przestraszyła się.
- Do łóżek. - Tato, przestraszyła się.
Do łóżek.
Jeśli ława przysięgłych wysłucha tych dowodów na przemoc domową,
uznają Toma i Molly za niewinnych.
To, że Molly podkoloryzowała jedną, dwie rzeczy pięć lat temu,
znaczy, że nie była tyranizowana przez Jasona?
Moja córka nie kłamie.
Ja nie kłamię.
Jeśli myślicie, że kłamiemy, to proszę,
udowodnijcie to.
Dowiadujemy się, że Molly potajemnie nagrywała Jasona.
Tylko ona wiedziała, że to było nagrywane,
co tworzy sytuację, w której może kontrolować narrację.
Molly się przygotowywała
do rozwodu i nadania opieki.
Mogę zrobić to, co próbujesz zrobić.
- Niczego nie próbuję, J. - Próbujesz.
Oczywiście, że próbuje.
Każdy, kto potajemnie nagrywa prywatne rozmowy,
może manipulować kontekstem
i postawić Jasona w złym świetle.
W miesiącach przed morderstwem
w domu panował inny nastrój.
Nie robiliśmy dużo razem jako rodzina.
Zacząłem to zauważać, gdy znalazłem urządzenie nagrywające w aucie taty
i pokazałem mu je.
Był w szoku, gdy je zobaczył.
Zapytał: „Co myślicie o powrocie do Irlandii?”.
Sarah na to: „Bez mamy?”.
„Tak”. Wiedziałem, że Molly się to nie spodoba.
Wiedziała, że może nas zabrać i że nie mogłaby nic zrobić.
Z tego, co już wiemy o Molly, widać,
że sprawy zbliżają się do punktu kulminacyjnego.
Co do małżeństwa i, co ważniejsze,
co do opieki nad dziećmi.
Wracamy do zeznań Toma na temat nocy śmierci Jasona
i powodu wizyty Toma i Sharon.
Jesteśmy towarzyskimi ludźmi.
Nie mieliśmy planów na ten weekend.
W tamten sobotni poranek postanowiliśmy do niej pojechać.
Cztery godziny jazdy w piękny dzień.
Ale dowiedzieliśmy się od mieszkańców Tennessee,
gdzie mieszkają Tom i Sharon,
że Tom i Sharon mieli plany z jego szefem na tamten wieczór,
które odwołali w ostatniej chwili.
Nie uważamy, że Tom przyjechał do Karoliny Północnej,
by zabić Jasona kijem bejsbolowym.
Według naszej teorii Molly uknuła jakąś wielką awanturę.
Gdyby Molly zmusiła Jasona do wybuchu,
a jej rodzice byliby świadkami,
mogłaby poprosić o ochronę przed przemocą domową,
co usunęłoby go z domu.
A potem mogłaby złożyć wniosek o doraźną opiekę nad dziećmi
i mu je zabrać.
Ale gdy plan zawiódł i doszło do przemocy,
chyba przestała dbać o jego życie.
SIEDEM LAT PO ŚMIERCI JASONA
Wszyscy mówią o Tomie i Molly Martensach.
Ta sprawa powodowała duże niesnaski
między USA a Irlandią przez długi czas.
Teraz w 2022 będą mieć ponowny proces
z tymi samymi zarzutami.
Trudno słuchać tego wszystkiego,
co mówią o zmarłym bracie,
opisując go tak, jakby na to zasłużył?
Również dlatego napisałam tę książkę,
bo nie byliśmy w stanie bronić Jasona.
Walczyłam o sprawiedliwość dla Jasona przez siedem lat.
Teraz czeka mnie ponowny proces.
Oczekuję, że wezwie mnie obrona.
Podejrzewam, że będą twierdzić, że robiłam pranie mózgu Jackowi i Sarze.
To jest totalną...
nieprawdą.
Mówienie dziecku, co ma mówić lub kazanie mu kłamać,
byłoby sprzeczne z tym, kim jestem.
To się nigdy nie wydarzy.
Pakuję się, bo rano wyjeżdżamy
na rozprawę przedprocesową.
Pierwszy raz zobaczymy Martensów od 2015 roku.
A to...
będzie bardzo trudne.
Do ponownego procesu poważnie przyczyniły się moje zeznania z Dragonfly.
Powiedziałem, że tata uderzył Molly.
Nie daje mi to spokoju.
Oby do procesu doszło jak najszybciej.
Ci ludzie są na wolności ponad rok.
Myślę,
że już czas zamknąć tę księgę
i wymierzyć sprawiedliwość.
Chcę tam być, by wesprzeć ojca i rodzinę.
Rodzina Jasona Corbetta...
PRZESŁUCHANIE PRZEDPROCESOWE
...Irlandczyka zabitego w swoim domu w Karolinie Północnej w 2015 roku,
ufa, że data rozprawy Molly i Toma Martensów zostanie ustalona dziś.
Weszli na salę sądową i zobaczyłam Molly i Toma.
Mieli zwieszone głowy, nie spojrzeli na mnie.
Pomyślałam, że już się nie boję.
To nie ja powinnam się bać.
Nie zrobiłam nic złego.
Skłamałam, to prawda.
Miałam osiem lat.
I wierzę, że mojemu tacie zostanie oddana sprawiedliwość.
Wiadomość z ostatniej chwili.
Zabójców irlandzkiego biznesmena Jasona Corbetta
czeka ponowny proces następnego lata.
Rodzina miała nadzieję na proces przed Bożym Narodzeniem.
Niestety tak się nie stanie.
Teraz zostało tylko czekać.
To stresujące, że to wisi nad nami.
Ale jeśli będę zeznawał, a mam nadzieję, że tak,
wiem, że uda mi się opisać, co naprawdę działo się w domu
i opowiedzieć ludziom oraz przysięgłym,
jaka naprawdę była Molly
i prawdziwą wersję wydarzeń.
Długo czekałam, by wszystko powiedzieć i...
zabrakło mi słów, by wyjaśnić,
co się działo ze mną, z bratem i z tatą.
Z zewnątrz dom wygląda jak słońca i tęcze.
W środku jest ciemny i ponury.
Moja relacja z Molly pogarszała się
po przeprowadzce do Ameryki.
Mieliśmy z Sarą zdjęcia naszej biologicznej matki w pokojach,
a ona mi je zabrała i schowała.
Czuję, że Molly chciała być jedyną matką, jaka istniała,
że nie było nikogo przed nią.
Sarah miała dużo bliższą relację z Molly.
Wszystko robiły razem.
Była jak gwiezdne dziecko.
Ja byłem bliżej z tatą.
Pamiętam, że wyjechał w podróż służbową.
Powiedziałem: „Pa! Kocham cię”.
Zagoniła mnie do mojego pokoju.
Zniszczyła cały pokój,
wyciągnęła ubrania, przewróciła łóżko, komodę.
Byłam w aucie z Molly i zapytałam, czy mogę zapisać się na tee-ball.
Tata był trenerem i mógł mnie zabierać.
Molly się odwróciła:
„Nie kochasz mnie? Nie obchodzę cię? Nie chcesz spędzać czasu ze mną?
Czemu chcesz spędzać czas z tatą?”.
Poczułam się okropnie, bo myślałam, że naprawdę ją zraniłam.
Nie mogłam nawet powiedzieć o tym tacie.
Było mi ciężko odróżnić dobro od zła,
bo tylko jedna osoba podszeptywała mi do ucha cały czas.
Ciągle walczyłem o jej miłość.
Robiłem wszystko, co mogłem,
by zyskać jej uwagę, nawet nie miłość.
Kochałem ją.
Oboje ją kochaliśmy.
Ale myślę,
że nastawiała nas przeciwko sobie, żebyśmy walczyli o jej miłość.
Gdyby doszło do sytuacji,
w której stanęlibyśmy przed sędzią w wieku 13 lat,
wybrałbym zamieszkanie z tatą.
Ale Sarah wybrałaby Molly.
Molly cały czas separowała Sarę od taty.
Nigdy nie miała...
Nie miała z nim takiego związku, jak chciała.
Moim zdaniem to wina Molly.
KAROLINA PÓŁNOCNA
Przygotowując się do ponownego procesu,
dowiedziałem się,
że paru przyjaciół Molly słyszało,
jak Jason w napadzie gniewu jej groził
lub widziało kontrolujące zachowanie Jasona.
To potwierdza słowa Molly.
Molly wyznała jednej z kobiet,
że Jason ją dusił w sypialni.
Według tej kobiety
Molly obawiała się,
że Jason udusił swoją pierwszą żonę
i zaczęła się bać, że teraz kolej na nią.
Pomyślałem: „Co?”.
To było tam cały czas.
Od pierwszego przesłuchania.
Jego pierwsza żona zmarła w tajemniczych okolicznościach.
Ustalono, że miała atak astmy.
To nie pojawiło się nagle. Tom miał obawy od rozmowy z Mikiem Fitzpatrickiem.
PRZESŁUCHANIE TOMA 20 DNI PO ŚMIERCI JASONA
Dziadkowie ze strony matki nas odwiedzili.
Byli u nas.
Miałem okazję porozmawiać
z ojcem zmarłej pierwszej żony.
Nazywa się Mikey Fitzpatrick.
Nie jest wykształcony.
Trudno go zrozumieć.
Ma mocny irlandzki akcent.
Zapytałem, co myśli o Jasonie.
Powiedział: „Myślę, że zabił moją córkę”.
To było szokujące.
Nie wiedziałem, czy to tylko zgorzknienie...
każe mu kogoś obwinić za śmierć córki,
czy może miał ku temu podstawy.
Był śmiertelnie poważny.
Nie żartował.
Nikt
nie prowadził śledztwa po śmierci Mags
i nie badał okoliczności jej śmierci.
Wszyscy zaakceptowali wyniki autopsji.
Ale Doug zaczął to badać.
Mam kopię oficjalnego raportu z autopsji...
RAPORT DLA KORONERA
...pierwszej żony Jasona.
PRAWDOPODOBNA PRZYCZYNA ŚMIERCI TO NAGŁE ZATRZYMANIE KRĄŻENIA
W NASTĘPSTWIE SKURCZU OSKRZELI U ASTMATYKA.
Ekspert na to spojrzał.
Mówi: „Pierwsza żona Jasona Corbetta nie umarła na atak astmy.
Według mnie dowody wskazują
na urazy spowodowane ręcznym uduszeniem”.
Dowiedzieliśmy się, że siostra Mags była tam tamtej nocy.
POWIEDZIAŁA CATHERINE, ŻE SIĘ BOI.
Według niej Mags powtarzała: „Umrę”.
To normalne u ofiar duszenia, które je przeżywają,
ale umierają od urazów w ciągu godziny.
Ale według raportu z autopsji
Mags Corbett nie miała żadnych śladów na szyi.
BRAK DOWODÓW ZAISTNIENIA URAZÓW ZEWNĘTRZNYCH
Mój ekspert mówi:
„Nie umierasz od tego, co jest na zewnętrznej części szyi,
ale od niewidocznego urazu wewnątrz szyi”.
To ważne.
Prokuratura wysuwa argument,
że Molly nie mogła być duszona,
bo nie ma obrażeń na szyi.
A on mówi: „Spójrz na zdjęcie Molly Corbett zrobione przez policję
we wczesnych godzinach porannych przed domem.
Widzisz tę linię
po lewej stronie szyi pod uchem?”.
Wcześniej go nie zauważyłem.
Mówi, że to od paznokcia.
Tak się dzieje podczas duszenia ręką,
gdy paznokcie napastnika
wbijają się w szyję
lub gdy ofiara próbuje odciągnąć rękę.
I mówi:
„Obejrzałeś jej piżamę z tamtej nocy?”
„Nie. W jakim celu?”
„Jeśli ofiara traci przytomność,
traci kontrolę nad pęcherzem”.
„Założę się,
że jeśli ją obejrzysz,
będzie plama moczu na kroczu”.
I jest.
Wierzę,
że żona numer dwa nie stała się ofiarą numer dwa,
bo tamtej nocy jej 65-letni ojciec
interweniował i to powstrzymał.
Prokuratura i obrona ma wielu biegłych.
Każdy biegły, który spojrzy na autopsję Mags,
zgodzi się, że nie umarła w wyniku ataku astmy.
Ale nasi biegli powiedzieli, że nie da się z tego wywnioskować,
że Jason lub ktokolwiek inny ją zabił.
To lekkomyślna konkluzja
i nie jest poparta dowodami.
Jest długa lista możliwych sytuacji medycznych,
które przypominają atak astmy u astmatyka.
Jednak twierdzenie, że Jason ją udusił,
nie nadaje się do przedstawienia przysięgłym.
Obawiamy się, że przysięgli mogą przestać słuchać.
SIEDEMNASTOLETNIA SARAH
Jack i Sarah są przekonani,
że ich zeznania wszystko naprawią.
DZIEWIĘTNASTOLETNI JACK
Ale nawet jeśli zeznają genialnie,
bardzo dobrze się spiszą, przechodząc samych siebie,
i tak może się nie udać.
Więc jesteśmy gotowi rozważyć zmianę zarzutów.
23 PAŹDZIERNIKA 2023
OSIEM LAT PO ŚMIERCI JASONA
Dziś Molly Corbett i Thomas Martens
proszą sąd o zmianę zarzutów na zabójstwo w afekcie.
Molly Corbett nie przyznała się
do zabójstwa w afekcie,
a Thomas Martens się przyznał.
Mówi się też, że jego wzorowa kariera
w FBI jako stróża prawa
powinna zapewnić mu lżejszy wyrok.
Nie chciałam zmiany zarzutów na lżejsze.
Byłam gotowa na proces.
Byłam gotowa do walki o prawdę.
Ale istniała możliwość przegranej i tego,
że mój ojciec spędzi resztę życia w więzieniu.
Nie mogłam tego wziąć na siebie.
Prokuratura i obrona
przejrzą wszystkie dowody z tej dobrze znanej tutaj sprawy
i przedstawią je sędziemu.
To on zadecyduje o długości wyroków.
Mój świat znów wywrócił się do góry nogami,
jak nie wiem już ile razy w ostatnich ośmiu latach.
Mogą wyjść wolni,
jeśli wyrok będzie równy odbytej karze.
To zupełna niesprawiedliwość.
Mój tata na to nie zasługuje.
Ja też nie.
To niesprawiedliwe.
Sąd wysłuchał zeznań przyjaciół i sąsiadów Molly Martens Corbett,
którzy mówią, że wiedzieli o kłótniach, przemocy fizycznej
i dominującym zachowaniu w małżeństwie Corbettów.
Pojawiły się pytania o przyczynę śmierci poprzedniej żony,
Margaret Corbett.
Patolodzy obrony twierdzą, że jest możliwe, iż została zamordowana.
Czuję, jakby to tatę sądzono.
Czuję, że cała uwaga jest skupiona na nim.
Prawnicy Molly mówią,
że istnieje wspólny mianownik
w śmierci mojej mamy i śmierci taty.
Biologiczna matka mnie karmiła,
bo obudziłam się z płaczem w noc jej śmierci.
W noc śmierci taty obudziłam się
i zeszłam na dół.
Jak możecie obwiniać mnie za śmierć obojga rodziców?
Wtedy zrozumiałam,
że dla obrony to tylko kolejna sprawa.
Nie znają taty i nie chcą go poznać.
Wiadomość, że Mags nie umarła na atak astmy,
mogła być dla nich bardzo bolesna.
Tą historią byli karmieni całe życie.
Chyba miałam nadzieję, że dzięki temu
otworzą oczy, ale...
nadal wierzą, że tak było.
I może dalej muszą w to wierzyć.
Jestem zły,
bo wiem, że tata nie zabił mamy.
Ciocia Catherine była wtedy u nas.
CATHERINE – SIOSTRA MAGS MARIAN – MATKA MAGS
Niestety nie poproszono mnie o zeznania,
a tylko ja byłam tam w noc śmierci Mags.
Tuż po drugiej nad ranem ktoś zapukał do drzwi sypialni.
To był Jason:
„Z Mags jest źle, ma silny atak astmy”.
Mags w kuchni trzyma się za klatkę piersiową.
Ma w ręku inhalator.
Jason robi wszystko, by jej pomóc.
Tom Marten mówił, że Mike rozmawiał z nim o tym,
jak Mag umarła na rękach Jasona.
Gdy to usłyszeliśmy,
cała moja rodzina była wściekła, zwłaszcza ojciec.
Powiedział, że nic takiego nie miało miejsca.
Do dnia mojej śmierci nie uwierzę, że Jason zabił moją córkę.
Mieli piękny związek.
Bardzo się kochali.
Michael kochał Jasona.
Był naszym synem.
Zdecydowaliśmy, że Michael wyda oświadczenie dla adwokata.
Mój ojciec zmarł na raka,
więc mówimy w jego imieniu.
„Oświadczenie Michaela Fitzpatricka.
Pragnę nadmienić, że spotkałem Toma Martensa tylko raz.
Zdecydowanie twierdzę, że nigdy nie rozmawialiśmy o mojej córce Margaret.
Nie powiedziałem Thomasowi Martensowi,
że Jason zabił moją córkę Margaret.
Takie oświadczenia Thomasa Martensa
są całkowicie nieprawdziwe”.
8 LISTOPADA 2023
Sąd hrabstwa Davidson wysłucha mów końcowych prokuratury i obrony,
po czym może zapaść ostateczna decyzji w sprawie wyroku.
Ostatnią rzeczą przed wydaniem wyroku
będą oświadczenia poszkodowanych członków rodziny Jasona.
Jack i Sarah są tu najważniejsi.
Napisałem to nie tylko dla taty, ale też dla siebie.
Mam 19 lat.
Długo nie mogłem nic powiedzieć.
Przez ostatnie osiem lat musiałem słuchać kłamstw.
To moja szansa, by powiedzieć prawdę.
Jestem teraz dorosła i odważna.
Zawsze ktoś inny opowiadał moją historię.
To dla mnie ważne, że sama mogę to zrobić.
Zacznę słuchać Chicken Fried.
Tak. Włączamy?
Włączamy?
Tak.
Słuchaliśmy tego razem.
Czułem, jakby był obok.
Zjednoczeni jesteśmy najsilniejsi.
- Tak. - Wiecie?
Damy radę.
Tak.
Ostatnie słowo należy do was.
Spójrzcie na mnie. Będzie dobrze. Koniec z płaczem.
Czas na złość. Głowa w górę, ramiona w tył. Pieprzyć tych ludzi.
- Nic dla nas nie znaczą. - Tak.
Sarah, dodaj nam animuszu.
Do dzieła!
W porządku.
W dzieciństwie modliłem się w nocy,
by to wszystko okazało się złym snem.
OŚWIADCZENIA POSZKODOWANYCH
Doświadczyłem dzieciństwa, dorastania i początku dorosłości bez ojca.
Wysoki Sądzie,
maska uprzejmości Molly Martens jest zwodnicza.
Systematycznie mnie łamała i karmiła kłamstwami.
Powiem jasno.
Nigdy nie widziałem, żeby tata uderzył Molly Martens.
Kto tu jest ofiarą?
Martensowie pogłębili mój ból próbami przekonania świata,
że mój tata był złym człowiekiem.
Nigdy nie odzyskam tego, co Molly i Tom Martensowie mi odebrali.
Widziałam krwawy odcisk dłoni ojca na drzwiach jego sypialni.
Nie chciał umierać.
Nie chciał nas zostawić.
Został nam odebrany.
To on był ofiarą.
Na szczęście wybrał mi wspaniałych rodziców za przewodników.
Dzięki nim trudne chwile były łatwiejsze do przejścia.
Dopiero gdy zamieszkałam z Tracey i Davidem w Irlandii,
poznałam, czym jest odzina.
Molly Corbett i Thomas Marten
wracają do więzienia za śmierć Jasona Corbetta.
Dziś po południu sędzia skazał ich na od 51 do 74 miesięcy...
...biorąc pod uwagę czas odbytej już kary,
gdy uznano ich za winnych morderstwa drugiego stopnia,
pozostaje im siedem, osiem miesięcy.
Sędzia jasno wyraził, że trudno mu było
odnaleźć prawdę w tej sprawie,
ale wyraźnie podkreślił, że dzieci, Jack i Sarah, były niewinne.
Molly starała się jak najlepiej wychować dzieci.
Musiało być jej bardzo ciężko,
gdy mówili, że ich skrzywdziła,
w co osobiście nie wierzę.
Ani emocjonalnie, ani fizycznie nie tyranizowałam moich dzieci.
Dzieci zostały wykorzystane
jako narzędzia zła.
Nastawiono je przeciwko mnie.
Chcieli mnie skrzywdzić i im się to udało.
Czy te dzieci znają prawdę?
Nie wiem.
Jak zapamiętały czas na plaży?
Jak zapamiętały jej obecność w szkole?
Jak zapamiętały przygotowane posiłki?
Jak zapamiętały imprezy urodzinowe?
Jak zapamiętały naukę pływania?
Jak to zapamiętały?
Jak można to pamiętać
i nienawidzić Molly?
Dziś Molly Corbetti Thomas Martens wyjdą na wolność.
Mają zakaz kontaktowania się z dziećmi.
To nakaz sądowy.
Jeśli chodzi o to, czy uważam się za ich matkę,
to sprawiłoby im teraz ogromny ból.
Myślę, że nienawidzą osoby, za którą mnie uważają.
Mnie uważają mnie za złą,
a swojego ojca za wspaniałego.
Nie jestem już ich matką.
Czy zawsze będę uważać, że nią byłam?
Tak, byłam ich matką.
Byłam matką Jacka i Sary, które istniały w innym życiu.
Sarah, ile masz lat?
Dwa.
Dwa i pół.
Tak.
Ile masz lat?
Cztery i pół.
Na pewno?
To fakt, kochałam Molly.
Ale to, że ją kochałam,
nie czyni z niej dobrej matki.
Pa, kamero!
„Pa, kamero!”
Nic już do niej nie czuję.
Nie nienawidzę jej.
Nie chcę jej już dawać nad sobą żadnej władzy.
Dziękuję.
Rozumiem, że wiele osób może powiedzieć,
że przez osiem lat byłem wśród ludzi,
którzy kochali mojego ojca, jego rodziny i przyjaciół,
i dlatego tak mówię.
Ale nikt nigdy nie wpływał na moje decyzje czy opinie.
Tata był moim bohaterem.
Podziwiałem go.
Był moim przyjacielem.
Wspaniały chłopiec.
GŁOS JASONA
Jack, prześlij tacie buziaka.
Dobry chłopiec.
Jeszcze jednego.
Co robisz, tatusiu?
Przywiozłem Sarę i mamę.
Mieszkają tu z Jackiem.
Cześć, szkrabie!
Dostanę buziaka?
- Tęskniłeś za tatą? - Cześć!
Zobacz, co tata ci kupił.
Tatuś kupił ci prezenty?
Tata był wspaniałym człowiekiem.
Był dobrym ojcem.
Był moim największym kibicem.
Dalej, Sarah!
Wiem, że rodzice nie chcieliby,
żebym się smuciła.
Musisz iść naprzód, napawać ich dumą
i żyć życiem, o którym dla ciebie marzyli.
Tata kochał mnie i Jacka.
Byliśmy dla niego wszystkim.
Z dumą mówię, że jestem córką Jasona Corbetta.
Napisy: Anna Izabela Wiśniewska