Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(8 พฤศจิกายน 2023)
(ซาราห์)
วันนี้คือวันพฤหัสบดีที่ 6 สิงหาคมปี 2015
ฉันกําลังจะทําการสอบถามซาราห์ คอร์เบตต์
ซาราห์ รู้ไหมว่าทําไมวันนี้หนูต้องมาที่นี่
ค่ะ
งั้นบอกหน่อยสิจ๊ะว่ามาทําไม
เพราะพ่อหนูตาย
โอเค
(แจ็ค)
นั่งลงก่อนจ้ะ
แจ็ค ฉันชื่อแบรนดี้ และวันนี้ฉันต้องคุยกับเธอ
เธอบอกว่าพ่อเธอตาย พ่อเธอชื่ออะไรจ๊ะ
เจสัน พอล คอร์เบตต์ ซี-โอ-อาร์-บี-อี-ที-ที
แล้วแม่ล่ะชื่ออะไร
มอลลี่ มาร์เทนส์
แล้วคุณตาชื่ออะไร
ชื่อทอม มาร์เทนส์
โอเค แล้วหนูเรียกเขาว่าไง
เรียกว่าคุณตาทอม
คุณตาทอม โอเค
(2 สิงหาคม 2015)
(แปดปีก่อน)
911 เดวิดสันเคาน์ตีค่ะ มีเหตุฉุกเฉินอะไรคะ
ผมชื่อทอม มาร์เทนส์
ผมอยู่ที่แพนเทอร์ครีกคอร์ต
และ... เราต้องการความช่วยเหลือ
โอเค เกิดอะไรขึ้นคะ
สามีของลูกสาวผม ลูกเขยผม
ทะเลาะกับลูกสาวผม
ผมเข้าไปห้ามแล้วผม... ผมตีหัวเขา
- ใช้อะไรตีคะ - ไม้เบสบอลครับ
ไม้เบสบอลหรือคะ
ครับผม
ช่วยด้วย
- เขายังมีสติอยู่ไหมคะ - ไม่ครับ
เขายังหายใจอยู่ไหม
ผมดูไม่ออก
ฉันหลับเป็นตายอยู่บนเตียงตอนที่โทรศัพท์ดังขึ้น
ในฐานะสายสืบ เราจะรู้เลยว่าถ้าโทรศัพท์ดังตอนตีสาม
มันไม่เคยเป็นเรื่องดี
ฉันเลยลุกจากเตียง ออกจากบ้าน
แล้วก็มุ่งหน้าไปเมโดว์แลนด์ส ที่นอร์ทแคโรไลนา
ฉันเข้าไปในบ้าน และมองเข้าไปในห้องนอนใหญ่
และมันน่าสยดสยองเอาเรื่อง
เป็นหนึ่งในที่เกิดเหตุที่เลือดนองที่สุด ที่ฉันไม่ได้เห็นมานานมาก
ผู้หญิงซึ่งอาศัยอยู่บ้านนั้นบอกฉันว่า เธอชื่อมอลลี่ คอร์เบตต์
และเหยื่อคือสามีของเธอเจสัน คอร์เบตต์
ออฟฟิศพวกนี้นี่หนาวจริงๆ
เอาละ บอกฉันมาทีว่าคืนนี้เกิดอะไรขึ้น
เราทะเลาะกัน
- ทะเลาะกับใคร - สามีฉัน
ลูกสาวฉันฝันร้าย
ลูกหรือไม่ก็ฉันทําเขาตื่น เขาเลยโมโห
เขาบีบคอฉัน
เขาบีบคอคุณยังไง
ตอนแรกก็ใช้มือกดแรงมากตรงนี้
พอเขาปล่อยมือไปแป๊บนึง ฉันเลยกรีดร้องเสียงดังออกไป
ฉันจําเรื่องต่อจากนั้นไม่ได้ จนกระทั่งพ่อฉันเข้ามา
โอเค
ผมได้ยินเสียงทะเลาะกัน เสียงกระแทกดังมาจากชั้นบน
และมันฟังดูไม่ดีมากๆ
ผมคว้าไม้เบสบอลแล้ววิ่งขึ้นไปข้างบน
ผมเปิดประตูห้องนอน
เขาบีบคอมอลลี่อยู่แบบนี้
และเขาเห็นผมเข้ามา
แล้วเขาก็เอาแขนรัดที่คอเธอแบบนี้
ผมบอกว่า "ปล่อยเธอนะ"
"ผมจะฆ่าเธอ" "ปล่อยเธอซะ" "ผมจะฆ่าเธอ"
แล้วเขาก็เริ่มลากเธอไปตามห้องนอน เข้าไปในห้องน้ํา
ผมเลยตีเขา
ผมหวดเขาด้วยไม้เบสบอล
เขาเอื้อมมือออกมาคว้าไม้ไว้
เจสันได้ไม้เบสบอลไป
และเขาพยายามจะตีพ่อฉัน
ฉันคิดว่าเขาน่าจะพลาดไปและ...
ฉัน...
ฉันทุบหัวเขา
ทุบหัวเขาด้วยอะไร
ด้วยอิฐบนโต๊ะข้างเตียงฉัน
โอเค
ฉันไม่แน่ใจว่าทุบโดนเขาที่หัวหรือที่ไหล่
คุณทุบเจสันไปกี่ครั้ง
ฉันไม่รู้
โอเค คุณจําไม่ได้
ฉันไม่รู้
ผมบอกไม่ได้ว่าตีเขาไปกี่ครั้ง
ผมบอกไม่ได้ว่าเขาผลักผมกี่หน
ผมบอกไม่ได้ ผม...
เพราะมันเป็นการต่อสู้
สองคนนี้กําลังบอกเรา ว่าพวกเขาแค่ต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด
สามีเธอมีบาดแผลที่สาหัสมาก
แต่พวกเขาดูไม่มีบาดแผลเลย
ที่นอร์ทแคโรไลนา พวกเขามีสิทธิ์ที่จะป้องกันตัว
แต่พวกเขาคือเหยื่อ หรือว่าเขาที่เป็นเหยื่อ
(ชีวิตคู่ถึงฆาต)
คุณรู้ว่าสามีคุณไม่รอดจากอาการบาดเจ็บใช่ไหม
ฉันไม่... ไม่คิดว่างั้น
จริง เขาไม่รอดจากอาการบาดเจ็บ
คุณแต่งงานกันมานานแค่ไหน
เจ็ดปีค่ะ
พวกเด็กๆ ไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของฉัน
แต่เป็นลูกของภรรยาคนแรกของเขา เธอตาย
มีญาติฝั่งสามีคนไหน ที่อยากให้เราช่วยติดต่อให้ไหม
พระเจ้า
แล้วถ้าฉันกลัวครอบครัวเขาล่ะ
ฉันกลัวว่าพวกเขาจะพยายามเอาตัวเด็กๆ ไป
- พวกคุณจดทะเบียนสมรสกันใช่ไหม - ใช่
- คุณได้จดทะเบียนรับเด็กๆ เป็นลูกไหม - ไม่
ถ้างั้นเรื่องนั้นก็มีสิทธิ์เกิดขึ้นได้
โอ้!
(ประเทศไอร์แลนด์)
(หนึ่งวันหลังเจสันตาย)
น้องชายฉันได้รับโทรศัพท์บอกว่าเจสันตายแล้ว
เจสันกับมอลลี่ทะเลาะกัน
เธอผลักเขา เขาล้มหัวกระแทกและตาย
ฉันเริ่มโทรหามอลลี่ทันที
แต่ตอนนั้นไม่มีใครรับสาย
ฉันไม่เข้าใจ ฉันงงไปหมด
คือฉันแค่เชื่อไม่ลง
ฉันกับเจสัน เราสนิทกันมากๆ
ครอบครัวเราใหญ่มาก
เราเติบโตขึ้นมาที่เจนส์โบโร เมืองลิเมอริก
เจสันกับเวย์นกับตัวฉัน คือสามคนที่เด็กที่สุด
เจสันยังคงเป็นเพื่อนซี้ของฉันมาตลอด
ตอนที่ฉันรู้ข่าว
ความคิดแรกของฉันคือ แจ็คกับซาราห์จะเป็นยังไง
ดังนั้นภายในไม่กี่ชั่วโมง ฉันก็เก็บของแล้วก็ออกเดินทาง
เพื่อบินไปอเมริกา หาคําตอบว่าเกิดอะไรขึ้นกับเจสัน
และเพื่อให้แน่ใจว่าแจ็คกับซาราห์ปลอดภัยดี
เราแค่รู้ว่า เราต้องไปนอร์ทแคโรไลนาให้เร็วที่สุด
ผมกับเทรซีถูกระบุให้เป็น ผู้ปกครองตามกฎหมายในพินัยกรรมของเจสัน
ผมตรงดิ่งไปที่สํานักงานทนายของเจสัน
ผมนําพินัยกรรมมา แล้วไม่กี่ชั่วโมงต่อมาก็บินไปอเมริกา
เราเริ่มประสานงานกับสํานักงานอัยการเขต
ว่าการสืบสวนควรจะไปในทิศทางไหนต่อจากนี้
สิ่งที่สะดุดใจผมทันที
คือคดีนี้จะไม่ใช่คดีปกติแบบที่พวกเรามักจะเจอ
ผมเป็นอดีตเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ
คุณทําหน้าที่อะไรที่เอฟบีไอ
ช่วงครึ่งแรกผมทําแผนกอาชญากรรม
ช่วงครึ่งหลังผมทําด้าน การข่าวกรองต่อต้านภัยก่อการร้าย
ทอม มาร์เทนส์เป็นอดีตเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ
เขาได้รับการฝึกฝน และเคยฝึกสอนเจ้าหน้าที่คนอื่นๆ
ด้านศิลปะการสอบปากคํา
พวกเราคงบกพร่องต่อหน้าที่ หากเรายอมรับคําพูดทั้งหมด
ของใครก็ตามที่ฆ่าคน โดยไม่มีการตรวจสอบหรือพิจารณาอย่างรอบคอบ
บางทีมันอาจจะช่วยได้ถ้าผมเริ่มเล่าเรื่องเลย
โอเค
เพราะมันจะช่วยอธิบายสภาพจิตใจของผม
โอเค
ผมเห็นทอมพยายามจะควบคุมเรื่องราว
และนําเสนอสิ่งต่างๆ ในแบบที่เขาอยากนําเสนอ
ทอมไม่เคยยอมรับเลยสักครั้ง ว่าเขาเห็นมอลลี่ตีเจสัน
มีช่วงไหนที่มอลลี่เข้าร่วมทําร้ายด้วยไหม
ตอนที่ไม้เบสบอลหลุดมือผม และเธอดิ้นหลุดไป
เธอทําให้เขาเสียสมาธิไปได้ยังไงก็ไม่รู้ ผมไม่แน่ใจ
ตอนนั้นผมสับสนไปหมด ผมไม่รู้เลย
เรารู้สึกว่ามันเชื่อได้ยาก
ในคืนเกิดเหตุ ฉันอยู่ที่บ้านหลังนั้น
ฉันได้รู้ว่าแม่ของมอลลี่อยู่ในห้องใต้ดิน
เราจึงสอบปากคําเธอ
แชรอน มาร์เทนส์บอกเราว่า
พวกเขาตื่นขึ้นกลางดึก เพราะได้ยินเสียงเอะอะโครมคราม
และเธอได้ยินเสียงลูกสาวกรีดร้อง
สามีของเธอลุกจากเตียง
ขึ้นบันไดเพื่อไปจัดการกับเสียงเอะอะนั่น
แล้วเธอก็พลิกตัวกลับไปนอนต่อ
(ฉันว่าฉันคงผล็อยหลับไปอีก)
ฉัน...
อึ้งไปเลย
ยายที่ไหนทําแบบนั้น แม่คนไหนทําแบบนั้นกัน
แชรอน มาร์เทนส์กําลังบอกเราว่า เธอไม่ได้มีปฏิกิริยาใดๆ เลย
ต่อเหตุการณ์ที่น่าสยดสยอง รุนแรง และอึกทึกครึกโครม
ที่กําลังเกิดขึ้นที่ข้างบนบ้าน ในบ้านที่เต็มไปด้วยคนที่เธอรัก
มันไม่สมเหตุสมผลเลย
เรายังตรวจดูการแจ้ง 911 ด้วย
สาม สี่
- หนึ่ง สอง สาม สี่ ดี - หนึ่ง สอง สาม สี่
หนึ่ง สอง สาม สี่ หนึ่ง...
เจ้าหน้าที่กู้ชีพฟังบันทึกเสียงนี้และพูดว่า
"ผมไม่คิดว่าคนพวกนี้กําลังทําซีพีอาร์อยู่"
มันยากเกินไป
คุณไม่มีทางจะนับเสียงดัง ด้วยจังหวะ และชัดถ้อยชัดคําขนาดนั้นได้
หนึ่ง... พ่อนับเอง หนึ่ง สอง สาม สี่
เจ้าหน้าที่กู้ชีพยังบรรยายด้วย
ว่าร่างของเจสันเย็นตอนเขาสัมผัส
และหนึ่งในนั้นยังมองหน้าอีกคนและพูดว่า
"พวกเขาบอกว่าเขาล้มลงเมื่อไหร่นะ"
นี่ไม่ใช่หลักฐานทางวิทยาศาสตร์
และยังมีตัวแปรมากมาย ที่ส่งผลต่อความเร็วในการเย็นตัวของศพ
แต่มันเป็นข้อมูลที่น่าสนใจมากสําหรับเรา
ตอนนี้มีความเป็นไปได้ว่า พวกมาร์เทนส์อาจกําลังคิดว่า
"ฉันต้องนั่งลงเรียบเรียงเรื่องราวให้ดี
ก่อนจะโทรหาตํารวจ"
(เมโดว์แลนด์ส รัฐนอร์ทแคโรไลนา)
เราพบว่าแค่ไม่กี่ชั่วโมงหลังเจสันตาย
มอลลี่กับโทมัส มาร์เทนส์ก็กลับบ้าน
และถึงจุดนี้
เด็กๆ อยู่ในความดูแลและควบคุม ของมอลลี่ มาร์เทนส์และครอบครัวของเธอ
ภายใน 48 ชั่วโมง พวกมาร์เทนส์ ได้ยื่นขอสิทธิ์เป็นผู้ปกครอง
ขออุปการะ และขอสิทธิ์ดูแลแจ็คและซาราห์
ฉันขอคุยกับพวกเขาทางโทรศัพท์
ขอแค่ได้พบกันภายใต้การกํากับดูแล หรืออะไรก็ได้
ฉันแค่อยากกอดพวกเขาไว้
พวกเขาเสียพ่อไป
แต่มอลลี่ก็ไม่ยอม
มีเรื่องมากมายเกิดขึ้นพร้อมกัน เกิดชนกัน
และฉันแค่อยากเจอน้องชายฉัน
เราคุยกับผู้จัดพิธีศพ พยายามจะขอเข้าไปดูเจสัน
เขาขอโทษขอโพยมากมาย แต่เขาได้รับคําสั่งที่ชัดเจน
ว่าไม่อนุญาตให้เราเข้าไปดูเจสัน
ฉันเชื่อว่ามอลลี่พยายามจะฌาปนกิจเจสัน
ก่อนฉันจะไปถึงที่นั่น
ฉันคิดกับตัวเองว่า "เธอทําอะไรลงไปเหรอ"
แล้วเราก็ได้ผลการชันสูตรศพ
และผลชันสูตรศพนั้น...
มันสยดสยองมาก
เจสันมีรอยถลอกบนหน้าผาก
ที่ใต้ตา
ที่สะบัก
แล้ว... เมื่อเรามาถึงส่วนศีรษะ...
และใน... 30 ปีที่ผมเป็นอัยการมา...
ผมไม่เคยเห็นภาพแบบนี้มาก่อน
เขาถูก...
ตีที่ศีรษะหลายครั้งมาก
จนแพทย์นิติเวชไม่สามารถนับจํานวนบาดแผลได้
เพราะบาดแผลมันทับซ้อนกัน
และมีเศษกะโหลกของเจสัน
กระเด็นตกลงบนโต๊ะ
มันต้องใช้แรงมหาศาล
ถึงจะทําให้เกิดบาดแผลแบบนี้ได้
ฉันต้องดําเนินการทางกฎหมายอยู่ถึงสี่วัน ถึงจะได้เห็นร่างของเจสัน
มันสยดสยองมากที่ได้เห็น
ว่ามนุษย์คนหนึ่ง สามารถทําอะไรแบบนี้กับมนุษย์อีกคนได้
ลูกๆ ของเขานอนอยู่ในห้องนอน ที่ห่างจากเขาไปแค่ไม่กี่ฟุต
และฉันรู้ว่าความคิดสุดท้ายของเขา คงจะอยู่ที่ลูกๆ
ฉันจับมือเขา และสัญญาว่าลูกๆ เขาจะไม่เป็นไร
และฉันสัญญาว่าเขาจะได้รับความยุติธรรม สําหรับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขา
(สี่วันหลังเจสันตาย)
แจ็คกับซาราห์อยู่ในบ้าน หลับอยู่บนเตียง
ตอนที่เหตุการณ์นี้เกิดขึ้น
เราจําเป็นต้องสอบถามพวกเขา
โดยผู้ที่ได้รับการฝึกฝน การสอบปากคําเด็กเล็กมาโดยเฉพาะ
ดังนั้นเราจึงนําตัวพวกเขา ไปที่ศูนย์คุ้มครองและช่วยเหลือเด็กดรากอนฟลาย
เรามาเริ่มกันที่เรื่องแรกก่อนนะจ๊ะ ที่เธอบอกฉันว่าพ่อเธอตาย
พ่อเธอตายยังไงจ๊ะ
คือน้องสาวผมฝันร้าย...
(แจ็ค อายุสิบขวบ)
ว่ามีแมลงคลานยั้วเยี้ย
เธอห่มผ้าห่มรูปนางฟ้า แล้วมีแมลงอยู่เต็มเตียงของเธอ
พ่อผมโมโหมาก
แล้วพ่อก็ตะโกนใส่แม่ แล้วแม่ก็ร้องเสียงดัง
แล้วคุณตาผมก็ขึ้นมา และเริ่มใช้ไม้ตีเขา
แล้วพ่อผมก็คว้าไม้ไว้และตีคุณตาด้วยไม้อันนั้น
แล้วแม่ผม... ก็เอา... แบบ...
เรากําลังจะทาสีอิฐ ที่อยู่ในห้องนั้นกัน แบบอิฐบล็อก
และอิฐโดนที่ขมับพ่อ ตรงนี้
แล้วพ่อก็ตาย
โอเค
ที่ว่าน้องสาวเธอฝันร้าย เธอรู้ได้ยังไงจ๊ะ
พ่อแม่... แม่บอกผม
โอเค
ก่อนหน้านี้พ่อกับแม่เคยทะเลาะกันมั้ยจ๊ะ
พ่อโกรธแม่มากที่ชอบเปิดไฟดวงนึงทิ้งไว้
(ซาราห์ อายุแปดขวบ)
- เขาจะทํายังไง - พ่อจะ... พ่อจะด่าแม่
โอเค เคยเห็นพ่อตีแม่ไหมจ๊ะ
ครั้งนึงค่ะ
พ่อชอบโกรธเรื่องเล็กๆ น้อยๆ
- แล้วเขาโกรธใส่ใครจ๊ะ - แม่ผมครับ
- เธอเคยเห็นพ่อโกรธใส่แม่เหรอ - ครับ
แล้วพอพ่อโกรธ เขาจะทํายังไงเหรอ
เขาก็จะทําร้ายแม่ผมทางกายกับทางวาจา
เธอเคยเห็นเขาทําร้ายร่างกายแม่เหรอ
- ครั้งหรือสองครั้ง - เธอเห็นอะไรจ๊ะ
การต่อย ตี ผลัก
เด็กๆ ทั้งสองคนให้ข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับเจสัน
ซึ่งเราต้องให้ความสนใจเป็นพิเศษ
แต่ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็ใช้คําพูดหลายคํา
ที่เด็กอายุแปดขวบหรือสิบขวบ โดยทั่วไปมักจะไม่ใช้กัน
เขาก็จะทําร้ายแม่ผมทางกายกับทางวาจา
มันผิดปกติและสะดุดหู
แล้วเธอรู้ได้ยังไงว่าแม่กลัวพ่อ
แม่บอกเรา
ไม่ค่ะ แม่บอกหนูเรื่องนั้น
แล้วใครเป็นคนบอกเธอเรื่องนั้น
แม่ผมครับ
แม่บอกหนู
แม่บอกผม
แม่เธอบอกเธอนะ
มีความเป็นไปได้ว่าเด็กๆ อาจถูกสอนมา
มีคําว่า "แม่บอกไว้แบบนี้เกี่ยวกับคืนนั้น
กับเรื่องต่างๆ ที่เคยเกิดขึ้น" เยอะมาก
แม่บอกว่า
ไม่ใช่ตอนหนูสี่ขวบ ไม่ใช่ตอนหนูห้าขวบ แต่แม่บอกตอนหนูหกขวบ
"พ่อของลูกไม่ได้เป็นพ่อที่ดี"
ทําไมเธอถึงพูดแบบนั้นกับซาราห์
อันไหนคือความจริง และอันไหนที่ไม่ใช่
เรากลับไปดูการสอบปากคํามอลลี่กับทอม
ผมรู้ว่าผมสู้เขาไม่ได้ ผมรู้ว่าเขารู้ศิลปะการต่อสู้
ผมรู้ว่าเขาเป็นนักมวย
ผมพยายามอยู่ให้ห่าง จากระยะเหวี่ยงไม้เบสบอลจากเขา
ครับ
ผมกลัวแทบตาย
เรากําลังพยายามตรวจสอบ ว่าเจสันได้เคยมีการฝึก
คาราเต้หรือศิลปะการต่อสู้
หรือการชกมวยอะไรมาบ้างหรือไม่
ภายในหนึ่งสัปดาห์หลังเจสันถูกฆ่า
ฉันได้รับการติดต่อจาก สํานักงานนายอําเภอเดวิดสันเคาน์ตี
ถามคําถามเช่นว่า "เจสันเป็นนักสู้เอ็มเอ็มเอหรือเปล่า"
"เขาเป็นนักมวยอาชีพหรือเปล่า"
"ครอบครัวเราเคยอยู่ใน กองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์หรือเปล่า"
แต่เรื่องพวกนี้มันไร้สาระ
พวกเขาแค่พยายามทําทุกวิถีทาง เพื่อทําลายชื่อเสียงของเขา
ฉันต้องการให้โลกได้รู้ความจริงเกี่ยวกับเจสัน
เขาเป็นคนที่ใจดีที่สุดที่คุณจะหาได้
คุณไม่มีทางไม่เห็นผู้ชายคนนั้นยิ้ม
ทุกคนรักเขา ทุกคนรักเจสัน
เขาเป็นเพื่อนของทุกคน
เขาเป็นคนที่มีเสน่ห์มาก แล้วก็เสียงดังด้วย
คุณจะรู้เลยถ้าเจสันอยู่แถวนั้น
ครอบครัวคือทุกสิ่งสําหรับเขา
ฉันไม่เคยคิดเลย ว่าเขาจะโตมาเป็นคนโรแมนติก
จนกระทั่งเขาได้พบกับแม็กส์ ภรรยาคนแรกของเขา
คืนหนึ่งเราออกไปสังสรรค์กัน และฉันแนะนําแม็กส์ให้กับเจสัน
และตั้งแต่นั้น พวกเขาเหมือนเกิดมาเป็นเนื้อคู่กัน
พวกเขามีความสุขกันมาก
ฉัน มาร์กาเรต ยินดีรับคุณ เจสัน
เป็นสามีของฉัน
ไม่ว่าจะยามสุขหรือยามทุกข์ ร่ํารวยหรือยากจน
ยามเจ็บไข้หรือแข็งแรง ไปจนตลอดชีวิตของเรา
พวกเขาสร้างบ้านขึ้นมา
แม็กส์เปิดสถานรับเลี้ยงเด็ก ส่วนเจสันก็ได้เลื่อนตําแหน่ง
ชีวิตไม่มีทางดีไปกว่านั้นอีกแล้ว มันคือเทพนิยาย
และลูกๆ ของเจสันคือทุกสิ่งของเขา
ตอนพวกเขาเกิด เขามีความสุขที่สุดในชีวิตเลย
นั่นแหละ เด็กดี พี่รักซาราห์นะ
(เสียงของเจสัน)
- ลูกเป็นเด็กดีที่สุด - นั่นใครจ๊ะแจ็ค
แจ็ค รู้ไหมว่าซาราห์บอกพ่อว่าไง
น้องบอกว่าน้องจะซื้อรถแทรกเตอร์ กับรถพ่วงให้แจ็คเป็นของขวัญ
เพราะแจ็คเป็นพี่ชายของเธอ เพราะเธอรักแจ็ค
ลุกจากเก้าอี้พ่อเลย
นี่คือจุดเริ่มต้นของทั้งชีวิตของเขา
ทําอะไรอยู่เอ่ย
เต้นอยู่เหรอ
ทุกอย่างเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ ตอนที่ฉันได้โทรศัพท์
ที่โทรมาที่บ้านในคืนหนึ่ง บอกว่าแม็กส์อาการหอบหืดกําเริบ
ตัวฉันกับสามีหาทางไปถึงโรงพยาบาลจนได้
เจสันอยู่กับแม็กส์ และเราได้ยินเขาพูด...
ขอร้องเธอว่าอย่าจากไป
อย่าทิ้งเขาไว้
เจสัน
ในตอนนั้น เจสันเขา...
แตกสลายไม่เหลือชิ้นดี
(ผมคิดถึงคุณมากขึ้นทุกวันที่ผ่านไป แจ็คกับซาราห์ก็เช่นกัน)
เขาจะเขียนจดหมายถึงแม็กส์ แล้ววางไว้ที่หลุมศพ
(คุณจะเป็นที่รักของผม เป็นสาวในฝันของผมตลอดไป)
ทุกคนในครอบครัวเราช่วยกันดูแล
แต่เห็นได้ชัดว่า เขาแทบไม่มีเวลาที่จะโศกเศร้าเลย
เขาเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่มีลูกเล็กสองคน
และเขายังต้องไปทํางานทุกวัน
ดังนั้นเขาจึงลงประกาศหาพี่เลี้ยงเด็ก
และนั่นก็คือตอนที่มอลลี่ มาร์เทนส์ ก้าวเข้ามาในชีวิตของพวกเรา
ตอนนั้นฉันอายุ 20 ต้นๆ และคบกับผู้ชายคนนึงมาหลายเดือน
และเกิดตั้งท้องกะทันหันและ...
หลังจากนั้นไม่นานก็แท้งลูก
และฉันคิดว่าใครก็ตามที่เคยแท้งลูก
คงเข้าใจดีว่า มันเป็นเรื่องที่สะเทือนใจมากในตอนนั้น
ฉัน... กําลังคบกับใครคนนึงอยู่
และฉันรู้สึกตัวว่า ฉันไม่ต้องการใช้ชีวิตร่วมกับใครคนนั้น
ฉันรู้สึกว่ามันอาจจะง่ายขึ้น ถ้าฉันได้ออกไปใช้ชีวิต
ไปเห็นโลกกว้าง
และสําหรับฉัน การทํางานกับเด็กๆ เป็นทางเลือกที่แทบไม่ต้องคิด
ฉันจึงสมัครเข้าร่วมกับเอเจนซี่จัดหาพี่เลี้ยงเด็ก
และตอนที่เจสันติดต่อมาหาฉัน
เขาระบุไว้ในโปรไฟล์ว่าเขาเสียภรรยาไป
ฉันว่านั่นคงกระทบใจฉันเข้าอย่างจัง
มีเด็กสองคนที่ไม่มีแม่
และฉันอาจมีความเจ็บปวด จึงทําให้อยากเติมเต็มช่องว่างนั้น
มันเป็นเรื่องธรรมดาที่เธอจะมีความสามารถ
ในการดูแลเด็กเล็ก
เพราะตอนที่เธอโตพอจะช่วยแม่ได้
น้องชายสองคนของเธอก็เกิดมาพอดี
เธอเก่งมากในการดูแล และมีปฏิสัมพันธ์กับน้องๆ
ฉันมาถึงไอร์แลนด์ ในวันฝนตกแบบที่มักจะเป็น
ฉันได้พบกับเจสัน เขาทําให้ฉันรู้สึกสบายใจ
เขาเป็นคนมีเสน่ห์ เป็นคนตลก
เขาทําให้ฉันรู้สึกพิเศษมาก
มอลลี่เพิ่งมาอยู่ที่นี่ได้ไม่นาน ฉันก็เริ่มสังเกตเห็นบางอย่าง
แค่สัญญาณเล็กๆ น้อยๆ ระหว่างเจสันกับมอลลี่
เรากําลังเดินอยู่บนชายหาด และพวกเขาตกไปอยู่ข้างหลัง
ผมคิดว่าเทรซีย์พูดขึ้นมา
ว่าเธอคิดว่าสองคนนั้นมีอะไรกัน
มากกว่าแค่นายจ้างกับลูกจ้าง
ฉันรู้สึกว่าฉันนําความสุขเข้ามาสู่
ชีวิตของแจ็ค ซาราห์ และเจสัน
โอเค ไปเอารองเท้าแตะมา
ต้องสวมทับกางเกงตัวในไว้นะ
ฮัลโหล
เพราะวันนี้ที่ไอร์แลนด์ร้อนสุดแล้ว แต่หนูยังต้องใส่กางเกงอยู่
ซาราห์... หนูอายุเท่าไหร่
สองขวบ
สองขวบครึ่ง
ใช่
เธอล่ะ อายุเท่าไหร่
- สี่ขวบครึ่ง ไม่ใช่ - แน่ใจนะว่าไม่ใช่หนึ่งขวบครึ่ง
แน่ใจนะ
แต่เสียงที่เธอทําน่ะ บางทีก็เหมือนเสียงแบบ...
เสียงเหมือนเด็กอายุขวบครึ่งเลย
เพียงแค่ไม่นาน ซาราห์ก็เริ่มเรียกฉันว่าแม่แล้ว
ฉันกลายเป็นแม่ของเด็กๆ พวกนั้น
ตั้งแต่ก่อนที่จะเป็นแม่ของพวกเขาจริงๆ
มันวิเศษมาก
มอลลี่ทําให้เจสันมีรอยยิ้ม
ซึ่งเขาไม่มีมานานมากแล้ว
แต่มันก็เห็นได้ชัด จากอีเมลที่เจสันส่งถึงมอลลี่
ว่าเจสันอยากเพลาๆ ความรวดเร็วในความสัมพันธ์พวกเขาลง
"ที่ผมเป็นห่วงคือแจ็คกับซาราห์"
"พวกเขาผ่านเรื่องเลวร้ายมามากพอแล้ว ทั้งที่เพิ่งจะอายุแค่นี้
ถึงผมจะรู้ว่าพวกเขาปรับตัวเก่ง
แต่ผมก็กลัว ที่จะทําให้พวกเขาต้องเผชิญกับอะไรอีก"
"ผมกลัวจริงๆ มอลลี่"
"ผมไม่อยากเสียคุณไป
แต่ที่ไม่อยากยิ่งกว่า คือผมไม่อยากเอาแจ็คกับซาราห์มาเสี่ยง
กับการเสียแม่ไปอีกคนถ้าเราไปกันไม่รอด"
แต่มอลลี่ต้องการให้ความสัมพันธ์ ถูกต้องตามขนบมาตลอด
และเธอก็กดดันๆๆ
(ฉันจะไม่เอาแต่รอแล้วก็รอ)
(หรือถูกถ่วงเวลาไปเรื่อยๆ รอจนคุณตัดสินใจได้)
ในที่สุดเจสันก็เริ่มพูดถึงความเป็นไปได้
ที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ให้แก่แจ็คและซาราห์
ให้พวกเขาได้มีสภาพแวดล้อม แบบครอบครัวที่มั่นคง
ที่มีแม่และพ่อ
ตอนนั้นฉันออกไปสังสรรค์ ตอนกลางคืนตามปกติกับเพื่อนๆ
เจสันเดินเข้ามาก่อน มอลลี่เดินตามมาข้างหลัง
ยกมือโชว์แหวนบนนิ้วเธอ
ฉันก็พูดว่า "ดีใจด้วยนะ ฉันอยากเห็นคุณมีความสุข"
"แม็กส์คงไม่อยากให้คุณเป็นทุกข์"
ในที่สุด เราก็ตัดสินใจย้ายไปอยู่อเมริกา
สาเหตุส่วนใหญ่เพราะไลฟ์สไตล์ที่นั่น
โดยเฉพาะไลฟ์สไตล์ในการเลี้ยงดูเด็กๆ
(เมโดว์แลนด์ส นอร์ทแคโรไลนา)
ฉันตื่นเต้นกับการเริ่มต้นใหม่ของครอบครัวเรา
(ซาราห์ อายุ 15 ปี)
ครั้งแรกที่ฉันเห็นบ้าน ฉันนึกว่ามันเหมือนคฤหาสน์
มันเจ๋งมากเลย
ทุกอย่างใหญ่กว่าไอร์แลนด์ซึ่งฉันก็รักมาก
ฉันจําได้ว่าตอนฉันเข้าบ้านครั้งแรก
ฉันเข้าไปในห้องของตัวเอง และเริ่มวิ่งวนเป็นวงกลม
และฉันก็ชอบที่สวนใหญ่มาก เพราะพ่อบอกว่า
เราจะเล่นแทรมโพลีนและเลี้ยงหมาได้
มันมีความสุขมาก ทุกคนตื่นเต้นกับการผจญภัยครั้งใหม่นี่
เราเพิ่งย้ายไปอยู่ที่อเมริกา
(แจ็ค อายุ 17 ปี)
ผมรู้สึกว่าเราปรับตัวได้ทันทีเลย
ตอนที่เราย้ายไปเมโดว์แลนด์ส ที่นอร์ทแคโรไลนา
เราเริ่มทํากิจกรรมโน่นนี่กันเลย อย่างการว่ายน้ํา
เข้าร่วมทีม
ทุกคนที่นั่นใจดีมาก เป็นมิตรมาก
มันเป็นชุมชนที่ยอดเยี่ยมที่น่าอยู่ครับ
หลังจากมอลลี่ เจสัน แจ็ค กับซาราห์ย้ายไปนอร์ทแคโรไลนา
หลังจากนั้นไม่กี่สัปดาห์ก็จะมีงานแต่ง
ซึ่งเป็นช่วงเวลาแห่งความสุข ที่พวกเราตั้งตารอคอย
เราแค่อยากให้เจสันมีความสุข พวกเราเดินทางไปเป็นกําลังใจให้เขา
ตอนเรามาถึง ทุกคนตื่นเต้นกันมาก
เจสันกับมอลลี่เตรียมแผนไว้ให้เราเยอะมาก
เราไปที่นาสคาร์
งานเลี้ยงบาร์บีคิว
เกมและความบันเทิงเพียบ
เรามีมอลลี่จากนอกซ์วิลล์ เทนเนสซี
(คืนก่อนวันวิวาห์)
และเรามีเจสัน ผู้มาไกลจากลิเมอริก ไอร์แลนด์
ในฐานะเพื่อนเจ้าบ่าว หน้าที่ผมคือการแนะนําทุกคนให้รู้จักกัน
และพวกเราก็เข้ากันได้ทันที
ติดกับดัก
เดินออกไปไม่ได้
เราร้องเพลง และเราดื่ม และเต้นรํา
บรรยากาศมันวิเศษมาก
เขาดูมีความสุข
วันถัดมา ที่งานแต่ง
ฉันเริ่มรู้สึกได้ว่า
มีบางอย่างผิดปกติ
ตอนที่ฉันได้คุยกับซูซี่ เพื่อนเจ้าสาว
ฉันเตรียมคํากล่าวในงานไว้แล้ว
แต่ก่อนที่ฉันจะลุกขึ้นพูด ฉันคุยกับเทรซีย์
แค่บอกเธอว่ามันเหมือนเทพนิยายเลย
เธอเริ่มพูดว่าเรื่องทั้งหมดนี่ มันช่างน่าทึ่งและโรแมนติกมาก
มอลลี่ไปที่นั่น
ไปเป็นแม่ทูนหัวให้ลูกๆ ของเจสัน
เพราะเธอเป็นเพื่อนสมัยเด็กกับแม็กส์
ว่าไงนะ
และตอนนี้เธอกําลังจะเป็นแม่เลี้ยงของพวกเขา
ฉัน... ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร
เธอเป็นพี่เลี้ยงเด็ก
ฉันก็แบบ "อะไรนะ คุณต้องล้อฉันเล่นแน่ๆ"
พวกเราแทบไม่อยากเชื่อ
ว่านี่คือสิ่งที่แขกในงานแต่งฝั่งอเมริกาเชื่อกัน
ใครจะแต่งเรื่องแบบนี้ขึ้นมาทําไมกัน
(สิงหาคม 2015)
ระหว่างการสืบสวน
เราได้สอบถามผู้คนเกี่ยวกับมอลลี่
ทั้งเพื่อนๆ เธอ ครอบครัว พวกเพื่อนบ้านเธอ
และสิ่งที่เราค้นพบก็ยิ่งประหลาดขึ้นเรื่อยๆ
เพื่อนบ้านคนหนึ่งบอกเราว่า มอลลี่เป็นสมาชิกชมรมหนังสือ
วันหนึ่งมีผู้หญิงคนหนึ่งมาด้วยความตื่นเต้น
เพราะเพิ่งรู้ว่าตัวเองกําลังตั้งครรภ์
แต่แล้วมอลลี่กลับเริ่มเล่าเรื่องยืดยาว
เกี่ยวกับการที่เธอให้กําเนิดซาราห์
ทั้งที่บางคนในห้องนั้น รู้อยู่แล้วว่ามันไม่เป็นความจริง
แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังเล่าเรื่องนี้ ต่อหน้าพวกเขาให้คนอื่นฟัง
เธอเคยบอกเพื่อนร่วมห้อง สมัยเรียนมหาวิทยาลัย
ว่ามีพี่สาวที่เสียชีวิตไปแล้ว บอกว่าพี่สาวเธอตายด้วยโรคมะเร็ง
เราพบว่าเรื่องนี้ก็ไม่เป็นความจริง
เธอแต่งเรื่องเกี่ยวกับพี่สาวที่ไม่มีตัวตนขึ้นมา
ทําไมมันถึงสําคัญ
ที่ในหลายๆ โอกาส มอลลี่ได้เคยพูดอะไรไว้มากมาย
ที่เห็นๆ อยู่ว่ามันไม่จริง
มันสําคัญเพราะในคืนนั้น มีแค่สามคนที่อยู่ในห้องนั้น
เจสันไม่สามารถเล่าเรื่องของเขาได้
อีกสองคนที่เหลือคือทอมกับมอลลี่
และเราได้ข้อสรุปแล้วว่ามอลลี่ไม่น่าเชื่อถือ
อีกเรื่องหนึ่งที่เปิดเผยออกมาคือ
มอลลี่เรียกร้องอยากรับแจ็คกับซาราห์
เป็นลูกบุญธรรมมาโดยตลอด
ไม่กี่เดือนหลังแต่งงาน
มอลลี่ไปพบทนายความด้านการหย่าร้าง เพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับสิทธิ์ของเธอที่มีต่อเด็กๆ
ฉันอยากรับพวกเขาเป็นลูก ก็เพราะพวกเขาเป็นลูกของฉัน
คือว่าฉันเป็นคุณแม่ของพวกเขา ฉันเป็นแม่ พวกเขาเป็นลูกฉัน
เจสันกับฉันเคยคุยกันมาก่อนว่าในพิธีแต่งงาน
จะทําพิธีรับบุตรบุญธรรมด้วยเลย
เขาสัญญาไว้แต่ไม่ทํามาเยอะมาก และเรื่องนั้นเป็นเรื่องใหญ่
ผมพูดเรื่องนี้ขึ้นมาหลายครั้งแล้วว่า "เรื่องรับบุตรบุญธรรมคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว"
"มีอะไรให้ช่วยไหม"
เขาก็จะบอกว่าเขากําลังดําเนินการอยู่ แต่สุดท้ายก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เมื่อลองย้อนกลับไปดูการโต้ตอบ ที่เราได้เข้าไปดูหลังเจสันตาย
เราจึงได้รู้ว่าเจสันพยายามทําตามสัญญา
ที่จะให้มอลลี่รับเด็กๆ เป็นบุตรบุญธรรม
เราเห็นอีเมลที่เจสันส่งถึงทนาย
(ถ้าผมหย่ากับมอลลี่ ผมจะมีสิทธิ์ในตัวลูกเหนือกว่าเธอใช่ไหม)
ผมว่ามีประโยคหนึ่งในอีเมล ที่ทนายตอบมา ที่ชวนสะดุดใจ
(หากมีการแยกทางกัน ผู้พิพากษาอาจตัดสินว่า)
(เพื่อประโยชน์สูงสุดของเด็กๆ)
(มอลลี่ควรได้รับสิทธิ์เลี้ยงดูแต่เพียงผู้เดียว)
เจสันไม่มีทางยอมเสี่ยงแบบนั้น
(15 สิงหาคม 2015)
(สิบสามวันหลังเจสันตาย)
การต่อสู้เพื่อสิทธิ์ในการเลี้ยงดูเด็ก
เริ่มต้นขึ้นเมื่อวานนี้เป็นการลับในเดวิดสัน
โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่แจ็ค คอร์เบตต์วัย 10 ขวบ
และซาราห์ น้องสาววัย 8 ขวบ
เด็กทั้งสองอยู่ในการดูแลของผู้หญิงคนนี้
มอลลี่ เพจ มาร์เทนส์ ภรรยาคนที่สองของเขา
ฉันจําได้ว่ามอลลี่บอกฉันว่า เทรซีย์กับเดวิดพยายามจะเอาตัวเราไป
และเธอจะไปขึ้นศาล และบอกว่าเธอจะชนะ
มอลลี่บอกเราเรื่องชีวิตใหม่ที่เรากําลังจะมี
เธอเริ่มมองหาอะพาร์ตเมนต์ใหม่แล้ว
หารถใหม่ และโรงเรียนใหม่ที่เราจะย้ายไป
เรื่องมันไม่ควรมาถึงจุดนี้
เด็กสองคนนี้เป็นชาวไอริช พ่อของพวกเขาเป็นพลเมืองไอริช
มันไม่มีอะไรเลย ไม่มีการรับบุตรบุญธรรม ไม่มีการเป็นคนสองสัญชาติ
พวกเขาเป็นไอริชเพียงสัญชาติเดียว
เราแสดงหลักฐานว่าฉันเป็นแม่ และเป็นแม่ที่แท้จริง
ฉันเป็นคนพาพวกเขาไปหาหมอ ดูแลเรื่องอาหาร
และทํากิจวัตรประจําวันทั้งหมด
ฉันรู้สึกว่าเราพิสูจน์เรื่องนี้ได้อย่างไร้ข้อสงสัย
และบ้านของพวกเขาคือการอยู่กับฉัน ซึ่งพวกเขาอยู่อย่างปลอดภัยและมั่นคง
(18 สิงหาคม 2015)
เรามาที่นี่เพื่อพิจารณาเรื่องสิทธิ์การปกครอง
ในตัวผู้เยาว์ ซาราห์และแจ็ค คอร์เบตต์
ศาลค่อนข้างมั่นใจว่า พ่อและแม่ของซาราห์และแจ็ค
คงจะต้องการให้ลูกๆ ได้เติบโตในแผ่นดินเกิดของพวกเขา
ที่ซึ่งวัฒนธรรม ศาสนา ขนบธรรมเนียม
และครอบครัวทั้งสองฝ่าย พร้อมจะดูแลพวกเขาในทุกวิถีทาง
ที่จะเป็นประโยชน์สูงสุดต่อเด็กๆ
เด็กทั้งสองจะต้องกลับไอร์แลนด์
ทุกคนเอาแต่พูดว่า
"เจสันต้องการให้ลูกๆ อยู่ที่ไอร์แลนด์กับครอบครัว" อะไรน่ะ
เจสันอยากมีชีวิตอยู่ต่างหาก
เจสันไม่คิดว่าเขาจะตาย ฉันไม่คิดว่าเขาจะตาย
แล้วถ้าเกิดมีโลกบ้าๆ ใบไหน ที่เขารู้ล่วงหน้าว่าเขากําลังจะตาย
ฉันเชื่อว่าเขาคงต้องการให้ลูกๆ เขาได้อยู่กับแม่
นั่นคือสิ่งที่ฉันเชื่อจริงๆ
ผมยังจําวันที่ผมถูกพาตัวไปจากมอลลี่ได้
รถตํารวจเข้ามาจอดที่หน้าบ้าน
ตํารวจสองคนโดดลงมาจากรถ และมีรถตู้มาจอดต่อท้าย
มีคนสองคนอยู่ในรถตู้
พวกเขาบอกฉันว่า มีคําสั่งศาลให้มาเอาตัวเด็กๆ ไป
แจ็คดิ้นและกรีดร้องและพูดว่า
"ผมไม่ไปกับคุณ ผมไม่ไป"
แล้วก็ "คุณเอาผมไปไม่ได้" ส่วนซาราห์ก็ร้องไห้
ฉันจําได้ว่าฉันจับมือแจ็คไว้ ฉันถามพวกเขาว่า "เราจะไปไหนกัน"
"คุณเป็นใคร พาเรากลับไปนะ คุณจะพาเราไปไหน"
ส่วนฉันก็... ฉันเสียศูนย์ไปเลย และฉันก็ร้องไห้
แต่ฉันก็พยายามควบคุมอารมณ์
ฉันพยายามทําความเข้าใจ และฉันพยายามจะ... ไม่รู้สิ
เรื่องนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไง
แม่รักลูกมากนะ
ผมจําได้ว่าผมบอกลา และบอกไปว่าผมรักเธอ
เธอบอกว่าเธอรักผม
ตอนนั้นผมอายุสิบขวบ
และนี่คือคนเดียวที่อยู่กับผมทุกเมื่อเชื่อวัน
ฉันบอกลาคนที่เป็นแม่ฉันมาตั้งแต่ฉันจําความได้
ฉันรักมอลลี่
สําหรับฉันมันไม่ใช่การบอกลา พวกเขาแค่ไปเยี่ยมญาติ
อีกไม่นานฉันก็จะได้เจอพวกเขาแล้ว แต่นั่นกลับเป็นครั้งสุดท้าย
แจ็ควัย 11 ขวบกับซาราห์วัยแปดขวบ
กลับมาถึงไอร์แลนด์เมื่อวานนี้
มอลลี่ มาร์เทนส์ กับโทมัส มาร์เทนส์วัย 65 ปี พ่อของเธอ
ถูกตํารวจระบุว่าเป็นบุคคลผู้ต้องสงสัย
ในคดีการเสียชีวิตของเจสันวัย 39 ปี
ตอนผมกลับมาที่ไอร์แลนด์
มีสื่อมวลชนมากมาย รุมล้อมครอบครัวของเราและพ่อผม
(เส้นทางของเจสัน นําทางแจ็คและซาราห์กลับบ้าน)
มันน่าตกใจมาก ที่เห็นคนให้ความสนใจเรื่องนี้ขนาดนี้
และคดีนี้กลายเป็นคดีใหญ่ที่บ้านเรา
ฉันสัญญากับเจสันไว้ว่าฉันจะ...
ต้องทําให้เขาได้ฝังร่วมหลุมกับแม็กส์
ที่นั่นมีคนมากมายที่รักและสนับสนุนพ่อผม
และสนับสนุนพวกเราทุกคน
และในช่วง 200 เมตรสุดท้าย พวกเราเดินตามหลังโลงศพ
(คุณพ่อ)
มันทําใจยากที่รู้ว่าผมจะไม่ได้เจอพ่ออีก
(ภรรยาและแม่ที่แสนวิเศษ มาร์กาเรต (แม็กส์) คอร์เบตต์)
(สามีสุดที่รัก เจสัน คอร์เบตต์)
ฉันจําได้ว่าฉันอยู่บนเตียงตอนกลางคืน กอดซาราห์ไว้ และเธอถามฉันว่า
เธอเสียพ่อแม่ไปสามคนได้ยังไง
ฉันอยากไว้ใจเทรซีย์กับเดวิด จริงๆ นะคะ
ฉันจําได้ว่าฉันคิดถึงเรื่องนั้น
ฉันจําได้ว่าฉันเคยคิดกับตัวเองว่า
"เธอควรเชื่อใจพวกเขา เธอก็รู้ว่าพวกเขารักเธอ"
แต่ฉันรู้สึกว่ามันยากที่จะยอมให้ตัวเองเชื่อใจ
เพราะฉันไม่อยากเจ็บปวดอีก
พวกเรากําลังรับมือกับเด็กสองคน ที่ผ่านความเจ็บปวดมาหนักหนาสาหัส
พวกเขาต้องการให้ฉันเป็นแม่ และนั่นคือสิ่งที่ฉันทํา
เราโชคดีที่ผมกับเทรซีย์ เคยฝึกอบรมเป็นพ่อแม่อุปถัมภ์
เรารู้ว่าต้องทําอะไร เพื่อให้เด็กๆ ใช้ชีวิตต่อไปได้
และการบําบัดจะเป็นส่วนสําคัญมาก ในการเยียวยาพวกเขา
ครอบครัวนั้นไม่ยอมให้มีการติดต่อใดๆ เลย
พวกเขาไม่รับสาย
ฉันก็เลยใช้โซเชียลมีเดีย
เพื่อส่งข้อความหาลูกๆ ของฉัน
(สามสัปดาห์แล้วตั้งแต่ลูกๆ ถูกเอาตัวไป)
ฉันไม่ได้คุยกับพวกเขาอีกเลย...
ตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่ฉันได้พบพวกเขา...
(เสียงของมอลลี่ นิวสทอล์กไอร์แลนด์)
ซึ่งตอนนั้นเราทุกคนคิดว่า
เป็นแค่การมาพบกัน ไม่ใช่การมาบอกลา
ฉันอยากให้มีคนบอกพวกเขาว่าฉันรักพวกเขา
(เสียงมอลลี่ คลื่นคลาสสิกฮิตเอฟเอ็ม 4 ไอร์แลนด์)
และสุขสันต์วันเกิดนะลูก ด้วยรักจากใจของแม่
พวกเขาพยายามขับเครื่องบินผ่านโรงเรียนเรา
และมอลลี่เที่ยวขอให้คน ในเว็บไซต์โซเชียลมีเดียต่างๆ
ให้มาบอกเราว่าเธอรักเรา
(โทรมาบ้านด้วย รักนะ แม่)
(แม่คิดถึงการได้เจอลูก เฝ้าดูลูกเติบโต)
(แม่จะไม่หยุดสู้เพื่อลูก แม่คิดถึงลูกทุกวินาที)
มันเป็นการกดดันอย่างต่อเนื่อง
พวกเราพยายามสร้าง สภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยให้เด็กๆ
แต่พวกเขากลับพยายามทําลายทุกอย่าง
เราไม่ต้องการให้พวกเขาติดต่อเด็กๆ
คนพวกนี้เป็นคนที่ฆ่าพ่อของพวกเขา
พวกเรากําลังรอรายงานผลพิษวิทยา
เพราะเราได้รับข้อมูล ตั้งแต่ช่วงแรกของการสืบสวน
ว่าเจสันเมามาก
ผมรู้ว่าเขาดื่มมา
คือเขา... คลั่ง
คุณจะพูดว่าคุณคิดว่าเขาเมาเหรอ
ค่ะ เขาเมา
ไม่ใช่แค่เมาตุปัดตุเป๋
ตอนนี้เรามีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ มายืนยันแล้วว่ามันไม่จริง
(รายงานผลพิษวิทยา)
ค่าแอลกอฮอล์ในเลือดของเขาคือ 0.02
ซึ่งที่นอร์ทแคโรไลนา กําหนดว่าไม่เกิน 0.08 ยังขับรถได้
ขณะที่เขาเสียชีวิต เขาไม่ได้เมา
นอกจากมีแอลกอฮอล์เพียงเล็กน้อยแล้ว
ในร่างกายของเจสันยังพบยานอนหลับ
ของมอลลี่ด้วย
เขากินยาเข้าไปเอง
หรือมีคนให้เขาโดยที่เขาไม่รู้ตัว
นั่นเป็นคําถามที่เราอาจจะไม่มีวันตอบได้
แต่สําหรับฉัน มันเป็นสัญญาณเตือน ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ ในคืนนั้น
เมื่อย้อนกลับไปดูคําให้การของทอม
เกี่ยวกับสถานที่และวิธีที่การต่อสู้เกิดขึ้น
ทุกอย่างมันไม่สมเหตุสมผลเลย
กลายเป็นว่าเขาเอาเธอ มาไว้ข้างหน้าเพื่อป้องกันตัว
ให้เธอมาคั่นกลางระหว่างเรา
เขาจับเธอไว้ข้างหน้าตัวเอง ผมกลัวว่าผมจะไปโดนเธอเข้า
ผมพยายามจะอ้อมไปด้านข้าง ดึงความสนใจเขา
และบีบให้เขาปล่อยเธอ
บาดแผลของเจสัน ส่วนใหญ่อยู่ที่ด้านหลังและด้านข้างของศีรษะ
คุณเหวี่ยงไม้เบสบอลท่าไหน
ถึงฟาดใส่ที่หลังหัวของคนได้ โดยที่คุณยืนอยู่ตรงหน้าเขา
มันสมเหตุสมผลกว่าถ้าบอกว่าพวกเขาวิ่งหนีคุณ
หรือคุณแอบเข้าไปข้างหลังเขา
ในที่เกิดเหตุ มีรอยเลือดกระเซ็นไม่ใช่แค่ห้องเดียว
ที่ห้องนอนใหญ่
ตรงโถงทางเดิน
ในห้องน้ํา
มีรอยบนกําแพงจากการเหวี่ยงอาวุธ
ผู้เชี่ยวชาญด้านคราบเลือดชี้ให้เห็นว่า
มีบางจุดที่บ่งบอกว่าเจสันถูกทําร้าย
ขณะที่เขากําลังล้มลง
โดยเฉพาะมีอยู่จุดหนึ่ง
ที่แสดงว่าเจสันถูกตี ตอนที่ศีรษะเขาอยู่ห่างจากพื้นเพียงไม่กี่นิ้ว
เห็นได้ชัดว่าเจสันยังคงถูกตีที่ศีรษะ หลังจากที่เขาล้มลงแล้ว
นอกจากนี้ เขายังชี้ให้เห็นว่า มีคราบเลือดอยู่ที่ด้านหลังประตูห้องนอน
นั่นแปลว่า มีความเป็นไปได้ ที่ความรุนแรงถึงชีวิตเกิดขึ้นในห้องนั้น
ก่อนที่ทอมจะเข้าไป และตอนนั้นประตูปิดอยู่
หรือมอลลี่เป็นคนเริ่มอะไรไว้ แล้วทอมถูกดึงเข้ามาเกี่ยว
ต่อให้เริ่มจากการป้องกันตัว
แต่เมื่อถึงจุดที่เจสันไม่อาจทําร้ายพวกเขาได้แล้ว
พวกเขาก็ต้องหยุดทําร้ายเขา
แต่พวกเขาไม่หยุด พวกเขาตีเขาจนตาย
จากผลการตรวจสอบที่กล่าวมา
เราตัดสินใจว่าสมควรตั้งข้อหา ฆาตกรรมโดยเจตนาแต่ไม่ได้ไตร่ตรอง
นี่ไม่ใช่แค่การใช้กําลังเกินกว่าเหตุ แต่นี่คือการฆาตกรรมโดยเจตนา
คดีของอดีตนางแบบและพ่อของเธอ อดีตเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ
ทั้งสองถูกตั้งข้อหาฆาตกรรม จากการสังหารสามีของเธอ
ทั้งคู่มีกําหนดกลับขึ้นศาลอีกครั้งในปลายเดือนนี้
และคาดว่าจะให้การปฏิเสธข้อกล่าวหา
หากศาลตัดสินว่ามีความผิด โทษอาจถึงจําคุกตลอดชีวิต
พวกเขาต้องจ่ายเงินประกันตัว คนละ 200,000 ดอลลาร์
ต้องมอบหนังสือเดินทางให้ทางการ
และต้องยอมรับเงื่อนไข ที่จะไม่ติดต่อกับครอบครัวคอร์เบตต์โดยเด็ดขาด
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กับลูกทั้งสองของเจสัน คอร์เบตต์
(ห้าเดือนหลังเจสันตาย)
ในช่วงสองสามเดือนแรก ที่ผมกลับมาที่ไอร์แลนด์
ผมรู้สึกว่าตัวเองไม่เข้ากับที่นี่เลย
ผมรู้สึกโดดเดี่ยวมาก
ผมไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น
ตอนนั้นผมแทบไม่มีเพื่อนเลย
และผมคิดถึงเพื่อนๆ ที่อเมริกา
เราคิดถึงทุกคนที่เมโดว์แลนด์ส
และอยากบอกทุกคนว่าเราคิดถึง
บาย รักนะ
ผมกับซาราห์มีประสบการณ์ที่ต่างกันมาก
แม้ว่าเราจะมาจากสถานการณ์เดียวกัน
เธอปรับตัวได้ดีกว่าผมมาก เธอช่างพูดช่างคุยกว่าผมเยอะ
เธอชอบเข้าหาผู้คนมากกว่า
ไปดูกันดีกว่าว่าซาราห์ทําอะไรอยู่
ไงทุกคน ฉันเรียกไอ้นี่ว่าชิงช้าเด็ก
โอเค ขอฉันลองอีกทีนะ
เธอหาเพื่อนได้เร็วกว่าตัวผมเยอะ
และเธอก็แบบเปิดใจง่ายกว่าผม
ดูสิคะ พวกเธอไม่ได้ทาเล็บมาสักพักแล้วล่ะสิ
ไม่ได้ทามาสักพักแล้ว
ใช่ มันไม่ค่อยเวิร์กเท่าไหร่
ผมคิดถึงชีวิตเก่าผม คิดถึงกีฬาที่ผมเคยเล่น
คิดถึงโรงเรียน แล้วก็คิดถึงมอลลี่
(9 มกราคม 2016)
(เสียงแจ็คฝากข้อความถึงมอลลี่)
หวัดดีฮะแม่ นี่แจ็คพูด ห้ามให้ใครรู้นะฮะ
ผมคิดถึงแม่ และผมรักแม่
สู้ให้เต็มที่นะครับ ผมอยากรู้ว่าแม่เป็นยังไง
ผมรักแม่มาก โทรหาด้วยนะครับ
แล้วมันก็ถูกปล่อยไปให้สื่อ
เป็นการหักหลังครั้งใหญ่สําหรับผม
และนั่นเป็นตอนที่มุมมองของผมเปลี่ยนไป
ผมเริ่มหาข้อมูล
เริ่มค้นหาว่าเกิดอะไรขึ้นจริงๆ กันแน่
และเริ่มมีความคิดเห็นของตัวเอง รวมถึงมองเห็นว่าอะไรคือความจริง
(เก้าเดือนหลังเจสันตาย)
ขณะที่เรากําลังเตรียมการพิจารณาคดี
เราได้รับข่าวจากไอร์แลนด์ ว่าแจ็คต้องการออกมาเปิดเผยความจริง
เราจึงจัดการสัมภาษณ์ผ่านวิดีโอคอนเฟอเรนซ์
ระหว่างสํานักงานของเรากับแจ็คที่ไอร์แลนด์
มอลลี่บอกให้ผมโกหกคนที่มาสอบปากคําผม
แล้วมอลลี่บอกให้โกหกยังไงจ๊ะ
เธอแต่งเรื่องขึ้นมาเยอะแยะเรื่องพ่อผม
ว่าพ่อ... เธอพูดว่าพ่อผมเป็นคน ชอบใช้ความรุนแรง บอกว่าเธอไม่ได้โกหก
แล้วเธอก็เริ่มร้องไห้ แล้วบอกว่า "แม่คงไม่ได้เจอลูกอีกแล้ว"
ตอนนั้นผมไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น
ผมแบกความรู้สึกผิดนี้ไว้บนบ่ามานานมาก
มอลลี่บอกผมว่า
"ลูกต้องพูดว่าพ่อทําร้ายแม่ ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะพรากลูกไป"
- "และลูกจะไม่มีวันได้เจอแม่อีกเลย" - บอกหน่อย เธอมาที่นี่ทําไมจ๊ะ
ป้ากับลุงฝั่งพ่อผมพยายามจะเอาตัวผมไปจากแม่
ผู้พิพากษาได้ฟังบันทึกของดรากอนฟลายเฮาส์
และได้รับข้อมูลเรื่องที่แจ็คถอนคําให้การ
และ ณ จุดนี้ ผู้พิพากษาเห็นพ้องกับเราว่า
คําให้การของแจ็คและซาราห์ ที่ให้ไว้ที่ดรากอนฟลายเฮาส์
เป็นเพียงคําบอกเล่า ที่รับฟังไม่ได้ตามกฎหมาย
ดังนั้นคณะลูกขุนจะไม่ได้ฟังคําให้การนั้น
ฉันพูดตามที่มอลลี่บอกให้ฉันพูด
ฉันเพิ่งเสียพ่อไป
ฉันเสียแม่ไป และฉันไม่อยากเสียใครไปอีกแล้ว
ฉันเลยโกหก
ผมไม่เคยเห็นพ่อผมเงื้อมือใส่มอลลี่ ไม่เคยเลยสักครั้งในชีวิต
ผมตื่นตระหนกและหวาดกลัว ตอนนั้นผมยังเด็กมาก
และผมไม่มีใครอีกแล้วในโลกนี้ ผมกลัวว่าจะเสียมอลลี่ไป
ฉันรู้สึกผิดมากมาย
เพราะในแง่หนึ่ง ฉันรู้สึกเหมือนฉันทําให้พ่อผิดหวัง
ฉันบรรยายถึงใครบางคนที่ตรงข้ามกับพ่อฉันเลย
ฉันอยากให้คนรู้ความจริง
อยากให้คนรู้จักพ่อฉันในแบบที่พ่อเป็นจริงๆ
พ่อฉันเป็นคนที่วิเศษมาก
และสิ่งที่เกิดขึ้นกับพ่อไม่ควรเกิดขึ้นกับพ่อเลย
พ่อผมถูกฆ่าในแบบที่ไม่ควรมีใครควรโดน
เขาถูกทุบตีจนตายด้วยก้อนอิฐ
และไม้เบสบอล
ไม่ควรมีใครที่ต้องเจอกับเรื่องแบบนั้น ความเจ็บปวดแบบนั้น
และในหลักฐาน เราจะเห็นว่าพ่อพยายามหนีจากพวกเขา
แต่พวกเขาก็ตีเขาไม่ยั้ง
พวกเขาไม่ยอมหยุด
ซึ่งแค่คิดถึงมันก็ยากแล้ว
ฉันพยายามหาคําตอบว่าทําไมเจสันถึงถูกฆ่า
มีอีเมลที่เจสันกับมอลลี่ส่งถึงกันหลายฉบับ
ซึ่งน่ากังวลมาก
(มีอะไรที่ผมพอจะทําให้คุณความสุขได้บ้าง...)
(ผมทําทุกอย่างแล้ว... แต่คุณก็ยังเกลียดตัวเอง ทําร้ายตัวเอง)
(ร้องไห้ในห้องน้ํา อาเจียน สาปแช่ง ตะคอกใส่ผม...)
(ผมรู้สึกว่าตัวเองไม่ดีพอ มอลส์...)
(ผมให้ทุกอย่างในชีวิตผมแก่คุณแล้ว รวมถึงหัวใจของผมและลูกๆ ด้วย)
(จาก: มอลลี่ มาร์เทนส์ ถึง: เจสัน คอร์เบตต์)
(จริงเหรอ นั่นมันที่คุณคิด)
(ฉันรู้สึกว่าไม่ว่าฉันทํายังไง คุณก็คิดว่าฉันทําอะไรผิดอยู่ดี)
ดูเหมือนว่าจะมีสัญญาณอันตรายหลายอย่าง ในความสัมพันธ์ของพวกเขา
ฉันยังได้รับข้อความ จากคนในชุมชนเมโดว์แลนด์สด้วย
โดยเฉพาะอันนี้ส่งมาทางเฟซบุ๊กเมสเซนเจอร์
มันบอกว่า "เจสันกับมอลลี่ ไปงานปาร์ตี้ในวันศุกร์ก่อนเขาตาย
และเธอพูดจาดูถูกเขา เรียกเขาว่าไอ้อ้วน
บอกว่าเขาคงแย่งสารอาหารทั้งหมด ไปจากฝาแฝดของเขา
เพราะเขาดูเหมือนคนที่กินเผื่อสองคน"
เจสันออกจากงานปาร์ตี้ก่อนเวลา และดูซึมๆ ไม่เหมือนตัวเขา
เขาเคยพูดกับฉันเกี่ยวกับการกลับมาไอร์แลนด์
เพราะชีวิตคู่ของเขาไม่ค่อยราบรื่น
และเขายังส่งข้อความถึงเพื่อนเขาด้วย
(บางวันฉันก็ชอบที่นี่ แต่บางวันก็อยากไปให้พ้นๆ ซะ)
(งานก็ดี ลูกๆ ก็น่ารัก แต่มอลลี่ก็ยังบ้าเหมือนเดิม)
(นายยังอยากกลับบ้าน)
(หวังไว้อย่างนั้น)
(ได้คุยเรื่องนี้กับมอลลี่รึยัง)
(มีบ้าง แต่จบไม่สวย)
พอต่อชิ้นส่วนจิ๊กซอว์เข้าด้วยกัน
ผมเชื่อว่าความสัมพันธ์มันจบลงแล้ว และเขาอยากย้ายบ้าน
และมันจะเกิดขึ้นในเร็วๆ นี้
และมอลลี่ก็ไม่ยอมให้เจสันจากไปพร้อมกับเด็กๆ
เพราะไม่อย่างนั้น เธอจะสูญเสียทุกอย่างไป
(กรกฎาคม 2017)
(สองปีหลังเจสันตาย)
ความคืบหน้าล่าสุดค่ําคืนนี้ คดีฆาตกรรมปริศนาที่เป็นที่สนใจทั่วประเทศ
อดีตนางแบบและพ่อของเธอ อดีตเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ
อาจจะโดนโทษจําคุกตลอดชีวิต จากการเสียชีวิตของสามีของหญิงผู้นี้
(เริ่มการพิจารณาคดี)
ฉันไม่ได้ก่ออาชญากรรม
ในการทะเลาะกันครั้งนี้ มีแค่ช่วงหนึ่งที่ฉันเข้าไปปกป้องพ่อฉัน
ซึ่งถ้าฉันไม่ทําแบบนั้น ฉันเชื่อว่าพ่อคงตายไปแล้ว
และฉันเองก็คงถูกฆ่าด้วย
ผมไม่รู้ว่ายังมีอะไรที่แย่ไปกว่าการที่พ่อ
ต้องมาเห็นลูกตายไปต่อหน้าต่อตาอีก
ผมแค่ตั้งใจจะช่วยชีวิตลูก ต่อให้ต้องตาย
ซึ่งผมไม่เสียใจเลย
สิ่งสําคัญอันดับหนึ่งของทอม...
(เสียงของอลัน มาร์ติน คํากล่าวปิดคดีของอัยการ)
คือการปกป้องมอลลี่
เขาอยากช่วยมอลลี่ เขาจึงต้องพูดว่าเขาเป็นคนฆ่าเจสัน
แต่เขากลับกันมอลลี่ออกไปจากเรื่องทั้งหมด
ฝ่ายรัฐยืนยันว่า มอลลี่ก็มีความผิดฐานฆาตกรรมเช่นกัน
เธอโกรธที่ไม่ได้รับอนุญาต ให้รับเด็กๆ เป็นบุตรบุญธรรม
ลองดูสถานการณ์ที่เกิดขึ้น เจสันเป็นคนซื้อบ้าน
เขาเป็นคนหาเงินเข้าบ้าน
ส่วนเธอจนตรอก
ความอาฆาตมันรู้สึกยังไง มันเหมือนตอนที่ทอม มาร์เทนส์ฟาดไม้ลงไป
ตะโกนว่า "ฉันเกลียดเขา"
นั่นแหละคือความอาฆาต
ความอาฆาตมันรู้สึกยังไง
เมื่อมาจากอิฐที่มอลลี่ใช้
มันคือความรู้สึกว่า "ฉันเกลียดเขา ฉันต้องการเด็กพวกนั้น"
นั่นแหละคือความอาฆาต
ความอาฆาตมันหน้าตาเป็นยังไง
มันหน้าตาเหมือนภาพ ของสิ่งที่พวกเขาทํากับกะโหลกของเจสัน
ภรรยาและพ่อตา ของเจสัน คอร์เบตต์ ชายชาวลิเมอริก
ถูกตัดสินโทษจําคุก 20 ถึง 25 ปี
หลังศาลตัดสินว่ามีความผิด ฐานฆาตกรรมโดยเจตนาแต่ไม่ได้ไตร่ตรอง
ฉันช็อกจนพูดไม่ออก
ฉันเชื่อในกระบวนการยุติธรรม
และฉันเชื่อว่าความจริงจะเป็นสิ่งสําคัญ
ฉันรู้สึกว่าถ้าคืนนั้นฉันไม่กรีดร้อง ถ้าฉัน...
บางทีเขาอาจแค่บีบคอฉัน แล้วบางทีฉันอาจจะไม่เป็นอะไรเลย
และฉันรู้สึกว่า...
หลังจากที่พ่อฉันอุทิศชีวิตเพื่อรับใช้ประเทศ
และเป็นพ่อที่แสนดี
ตอนนี้ช่วงชีวิตที่เหลือของเขา... กลับต้องจบลง
และมันเป็นความผิดของฉัน
เรากังวลว่าคณะลูกขุนอาจไม่ตัดสิน ว่าผู้ต้องหาทั้งสองมีความผิด
แต่พวกเขาตัดสินตามนั้น และเราขอขอบคุณพวกเขา
สําหรับเรามันคือจุดเริ่มต้นของการเยียวยา ของการสร้างชีวิตใหม่
ชีวิตเรากลับมามีความหวังอีกครั้ง
เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกเป็นอิสระมาก
และว่างเปล่ามาก แต่ในทางที่ดี
กล้าดียังไงถึงไม่เห็นด้วย
นั่นไง ก็ยังแพ้อยู่ดี
ฉันเริ่มปรับตัวเข้ากับครอบครัวได้จริงๆ สักที
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ซาราห์กับคุณปู่
นี่แม่ฉัน นี่พ่อฉัน และนี่คือพวกพี่ชายฉัน
ทําให้ดูหน่อยว่าทํายังไง
- พี่แค่ขยับแขน - ทํายังไง ทําให้ดูหน่อย
ซาราห์
ผมยังจําครั้งแรกที่แจ็คเรียกผมว่าพ่อได้
วันนั้นเขากําลังเดินขึ้นบันได แล้วเขาก็แค่ตอบว่า "ได้ครับพ่อ"
แล้วมันแบบว่า...
ทําให้ผมรู้สึกฮึบขึ้นมาเลย
มันคือการรวมตัวกันของครอบครัวเล็กๆ ของเรา ครอบครัวที่หลอมรวมกัน
ทุกอย่างกําลังไปด้วยดี แต่แล้วมันก็กลับพลิกผันไปในทางที่แย่ที่สุด
และทุกอย่างก็พังลงอีกครั้ง
เรารู้ว่าเจสัน คอร์เบตต์ตายยังไง
ทีนี้เราจะบอกคุณว่าทําไมเขาถึงตาย
(เจย์ แวนนอย ทนายของทอม)
เราจะบอกเล่าเรื่องนี้
ไม่มีใครบอกเรื่องนี้ ในการพิจารณาคดีครั้งแรก
(ดั๊ก คิงส์เบอรี่ ทนายของมอลลี่)
แต่คราวนี้แหละ มันจะได้รับการบอกเล่า
ครอบครัวของมอลลี่ คอร์เบตต์มาหาผม ขอให้ผมตรวจสอบบันทึกคดี
เพื่อโน้มน้าวให้ศาลอุทธรณ์รัฐนอร์ทแคโรไลนา อนุมัติให้มีการพิจารณาคดีใหม่
หนึ่งในสิ่งแรกที่ผมพบคือการให้ปากคํา
ที่มอลลี่ให้ไว้ในเช้าวันที่เกิดเหตุ
ก่อนหน้าคืนนี้ พวกคุณเคยมี เหตุทะเลาะทําร้ายร่างกายกันมากี่ครั้ง
ฉันไม่รู้
มากจนนับไม่ถ้วนเหรอ
เยอะมาก
สิ่งต่อมาที่ผมพบคือ
เจ้าหน้าที่ได้เริ่มสอบปากคําเด็กๆ
ในวันถัดไปทันที โดยมีเจ้าหน้าที่ จากกรมสังคมสงเคราะห์เข้ามาพบพวกเขา
และทั้งสองคนให้การว่า พ่อของพวกเขาชอบควบคุมและใช้ความรุนแรง
แล้วสามวันต่อมาที่ดรากอนฟลายเฮาส์
พวกเขาก็ให้การแบบเดิมอีกครั้ง
พ่อชอบโกรธเรื่องเล็กๆ น้อยๆ
สองเดือนนี้ยิ่งแย่ลงไปอีก
ตอนนี้พ่อชอบด่าชอบตะคอกมากขึ้น ยิ่งขี้โมโหมากขึ้นมาก
โดยที่ไม่มีใครรู้
สองสัปดาห์ก่อนหน้านั้นเจสันได้ไปพบแพทย์
แล้วเขาก็บ่นว่าเขาพบว่าตัวเขา
ชอบโกรธ
โดยไม่มีเหตุผล
ซึ่งแทบจะเป็นคําพูดเดียวกับที่แจ็คเคยพูดไว้
ตอนนั้นผมก็เริ่มคิดว่า "ว้าว บางทีเรื่องนี้อาจมีอะไรมากกว่าที่คิด"
ผมคิดคํารหัสลับขึ้นมา
เล่าให้ฟังหน่อยสิจ๊ะ
ของผมคือ "กาแล็กซี" ส่วนของน้องสาวผมคือ "นกยูง"
แล้วใครบอกให้เธอคิดรหัสลับนี่จ๊ะ
ยายผมครับ
หนูพูดแค่คําว่า"นกยูง" แล้วก็วางสาย
แล้วยายก็จะมาที่บ้านเรา
- จากเทนเนสซีเหรอ - ค่ะ
จําได้ไหมจ๊ะว่าตั้งรหัสลับขึ้นมาเมื่อไหร่
เรื่องนกยูงเกิดไม่กี่อาทิตย์ก่อนพ่อตายค่ะ
แล้วเบอร์โทรของพวกเขาล่ะ เธอได้จดเอาไว้รึเปล่า
เรามีอยู่ใต้ตุ๊กตาตัวนึง
คุณยายของพวกเขา แชรอน มาร์เทนส์รู้สึกเป็นห่วง
เพราะเรื่องในบ้านหลังนั้นที่เธอรู้มา
เธอถึงให้เด็กๆ คิดรหัสลับ
และให้เบอร์เธอไว้กับเด็กๆ และซ่อนมันจากเจสัน
เพราะพวกเขารู้ว่าเขาจะมีปฏิกิริยายังไง
เล่าเรื่องอิฐบล็อกหรืออิฐที่แม่หนูใช้ที่เธอพูดถึง
ให้ฟังหน่อยสิจ๊ะ
เรามีดอกไม้ที่เรากําลังจะปลูก
อยู่ที่สวนหน้าบ้านหรือหลังบ้านนี่แหละ
เรากะจะทาสีอิฐเพื่อจะได้ดูสวยๆ
และอิฐอยู่ในห้องแม่ผมเพราะก่อนหน้านี้ฝนตก
คุณมีอิฐบนโต๊ะข้างเตียงเหรอ
เด็กๆ กับฉันตั้งใจจะทาสี...
ทาสีอิฐกับปลูกดอกไม้ไว้รอบๆ ตู้จดหมาย
มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
ที่ทั้งหลักฐานทางกายภาพและหลักฐานแวดล้อม
(โจนส์ เบิร์ด ทนายของทอม)
ล้วนสอดคล้องกับสิ่งที่ทอมและมอลลี่ บอกกับตํารวจตั้งแต่แรก
ผมตกใจมากเมื่อได้อ่านว่าฝ่ายรัฐ
สามารถโน้มน้าวผู้พิพากษาให้ตัดคําให้การทั้งหมด
ของเด็กๆ ออกจากคดีได้สําเร็จ
แล้วการพิจารณาคดีจะยุติธรรมได้อย่างไร
เมื่อคณะลูกขุนไม่เคยได้ยินหลักฐานที่สนับสนุน
สิ่งที่มอลลี่บอกว่าเกิดขึ้นในคืนนั้น
หนึ่งในข้อโต้แย้งของฝ่ายรัฐคือ
เด็กๆ ได้ขอถอนคําให้การเดิมของพวกเขาแล้ว
จริงหรือไม่ที่ว่าพ่อเธอชอบใช้ความรุนแรง
(อิน่า สแตนตัน รองอัยการเขต)
ไม่จริงครับ
ผมเชื่อว่านี่เป็นการตัดสินผิดพลาดอย่างร้ายแรง...
(ไมค์ อาของมอลลี่)
ของกระบวนการยุติธรรม
ตอนที่ผมดูการสัมภาษณ์ของแจ็ค มันดูเหมือนถูกซักซ้อมมาเป็นอย่างดี
พวกเขาดูเหมือนถูกล้างสมอง
ผมรู้ความจริง
และผมรู้ว่าสิ่งที่พวกเขาพูดไม่ใช่ความจริง
แต่ในหัวของพวกเขาคิดอะไรอยู่ ผมไม่รู้
อันหนึ่งดําเนินการ โดยผู้เชี่ยวชาญด้านการสอบปากคําเด็ก
ในสภาพแวดล้อมที่เป็นกลาง
แต่อีกอันไม่ใช่
เธอบอกเราว่าพ่อผมตายแบบนี้ และให้บอกอัยการเขตว่า...
คุณหายไปแล้ว
ไม่เป็นไร คุณกลับมาแล้วรึยัง
ฉันคงต้องโทรหาเดวิด
ถ้าการสอบถามครั้งนี้สําคัญขนาดนั้น
ทําไมเดวิดสันเคาน์ตีไม่ส่งคนไปไอร์แลนด์
เพื่อสอบถามให้มันถูกต้องล่ะ
- สวัสดี - โอเค ดีขึ้นไหม
ผมจะลุกออกไปละนะ พวกคุณคุยกันต่อ
มอลลี่ คอร์เบตต์นั่งเงกอยู่ในเรือนจําหญิง
ด้วยโทษจําคุก 20 ถึง 25 ปี
และผมไม่คิดว่าเธอเป็นคนทํา
(31 มกราคม 2019)
(สามปีหลังเจสันตาย)
อรุณสวัสดิ์ทุกคน
ขอต้อนรับสู่ศาลอุทธรณ์รัฐนอร์ทแคโรไลนา
ผมต้องโน้มน้าวผู้พิพากษาสามท่านนี้ให้ได้ ว่าเกิดความอยุติธรรมขึ้น
ศาลที่เคารพ ผมอยากพูดถึงการตัดสินใจ
ที่ให้ตัดคําให้การของเด็กๆ ออก
ตามความเห็นของผม ศาลชั้นต้น และการตัดสินของศาลนั้นผิดพลาดอย่างชัดเจน
ผมได้รับคําตัดสินจากศาลอุทธรณ์ให้เราชนะ
ผู้พิพากษาตัดสินว่า เจสัน คอร์เบตต์เป็นฝ่ายก่อเหตุในคืนนั้น
แต่ฝ่ายรัฐกําลังยื่นอุทธรณ์คําตัดสินนี้
ต่อศาลฎีกาของรัฐนอร์ทแคโรไลนา
ดังนั้น ผมต้องเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
เด็กๆ อยู่ในฐานะ ที่สามารถรู้ความจริงได้ดีที่สุด
ว่าพ่อของพวกเขามีปัญหา ชอบโกรธโดยไร้เหตุผลหรือไม่
และนี่แหละคือปัญหา ของการตัดคําให้การของเด็กๆ ออกจากคดี
ศาลฎีการัฐนอร์ทแคโรไลนา จะพักการพิจารณา
ขอพระเจ้าคุ้มครองรัฐและศาลอันทรงเกียรตินี้
ศาลฎีกาได้ตัดสินแล้ว และพวกเราชนะ
ศาลมีคําสั่งให้มีการพิจารณาคดีใหม่
และคราวนี้ คณะลูกขุน จะได้รับฟังคําให้การของเด็กๆ
ศาลอุทธรณ์กลับคําตัดสินลงโทษ มอลลี่ คอร์เบตต์และโทมัส มาร์เทนส์
ในคดีฆาตกรรม
ศาลฎีการัฐนอร์ทแคโรไลนา ยืนตามคําตัดสินของศาลอุทธรณ์
อนุญาตให้ทอมและมอลลี่ ได้รับการพิจารณาคดีใหม่
การพิจารณาคดีครั้งก่อนมีปัญหาร้ายแรง
และมันกําลังจะได้รับการแก้ไข
ฉันรู้สึกโล่งใจสุดๆ ฉันกําลังจะได้กลับบ้าน
คืนนี้ มอลลี่ คอร์เบตต์ และพ่อของเธอ ทอม มาร์เทนส์
ได้รับการประกันตัวออกมาชั่วคราว
คุณมาร์เทนส์ รู้สึกยังไงที่ได้ออกจากคุกครับ
ผมดีใจที่ได้กลับไปอยู่กับครอบครัว
คู่พ่อลูกออกจากเรือนจําเดวิดสันเคาน์ตี
ห่างกันเพียงชั่วโมงเดียว
เป็นครั้งแรกในเวลาสามปีครึ่ง
มอลลี่เดินออกจากคุกอย่างอิสระ
มันไม่ยุติธรรมเลย
ที่พวกเขา
ได้ออกไปอยู่ข้างนอก
ฉันมึนไปหมด
และยังไม่มีกําหนดวันพิจารณาคดี
ไม่มี...
ไม่มีการพูดว่า "โอเค มันจะจบลงวันนี้นะ"
ฉันได้แต่ต้องนั่งอยู่ตรงนี้
ได้แต่ปล่อยให้ชีวิตฉันผ่านไปอีกแล้ว เพราะพวกเขา
มันทําใจยากที่จะต้องดูคนที่เอาอะไร ไปจากเรามากมาย พรากชีวิตพ่อเราไป
ได้เป็นอิสระ ได้กอดพ่อและแม่ของพวกเขา
ในขณะที่เราต้องเดินไปตามผืนหญ้า ที่มีป้ายหลุมศพเพื่อไปหาพ่อเรา
ตอนนี้เราต้องเตรียมตัวเพื่อการพิจารณาคดี ครั้งใหม่ต่อหน้าคณะลูกขุนคณะใหม่
หลักฐานทั้งหมดจะได้รับการนําเสนอ และเรื่องราวทั้งหมดจะได้รับการบอกเล่า
เรื่องการใช้ความรุนแรงในครอบครัว กําลังจะได้รับการเปิดเผย
หมายถึงที่เกิดในบ้านฉัน
ความรุนแรงที่ฉันเคยต้องทนรับและอดกลั้น กําลังจะเป็นที่รับรู้กันซะที
ฉันว่าเราดูเป็นครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ เมื่อมองจากภายนอก
แต่ในส่วนที่เจสันปฏิบัติต่อฉัน มันไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่นัก
ทุกวันจะมีคล้ายๆ การสอบสวน
ว่าวันนั้นฉันทําอะไร คุยกับใคร และฉันสวมชุดอะไร
และถ้าฉันทําผมแบบอื่นมันจะมีคําว่า
"ทําผมทรงนั้นทําไมเหรอ คิดจะไปคุยกับใครหรือไง"
ทุกอย่างมีแต่ความอันตราย
บางครั้งเขาก็เดือดดาลและโกรธขึ้นมา
แค่เพราะฉันไม่ทําตามที่เขาต้องการ
หรือเพราะฉันไปในที่ที่ฉันไม่ควรไป
และบางครั้งเรื่องนั้นก็ลุกลาม
ไปสู่ความรุนแรง
มอลลี่กลายเป็นเพียงเงาของตัวเอง
เธอไม่มีความสุขเหมือนเดิมอย่างเห็นได้ชัด
เธอไม่มั่นใจเหมือนแต่ก่อน
เธอดูเหมือนคนที่ถูกกดขี่จนหมดพลัง
ตอนนั้นผมไม่รู้เลยว่า ความรุนแรงในครอบครัวมันร้ายแรงแค่ไหน
ไม่เหมือนตอนนี้ที่รู้แล้ว
การไม่ให้ฉันรับเด็กๆ เป็นบุตรบุญธรรม เป็นวิธีควบคุมของเขา
และมันเป็นสิ่งที่ฉันไม่ทันได้ตระหนักในตอนแรก
เขามักจะพูดว่า "มันสําคัญตรงไหน ก็แค่กระดาษแผ่นเดียว"
เขารู้ดีว่าถ้าฉันรับเด็กๆ เป็นบุตรบุญธรรม
มันอาจนําไปสู่การหย่า และการเรียกร้องสิทธิ์เลี้ยงดูได้
ดังนั้นเขาจึงพยายามทําให้แน่ใจว่า สิ่งนั้นจะไม่มีวันเกิดขึ้น
ถ้าฉันจากไปในตอนนั้น
เด็กๆ จะยังไม่โตพอที่จะมีสิทธิ์พูดในศาล
และ... มีความเสี่ยงสูงว่าฉันจะเสียเด็กๆ ไป
ซึ่งฉันไม่เต็มใจจะเสียเด็กๆ ไป และเขารู้ดี
เขารู้ว่าฉันไม่มีทางทิ้งลูกๆ ไว้
แล้วเพื่อนฉันที่อยู่แถวนี้ ซึ่งเป็นทนายคดีครอบครัว
แนะนําให้ฉันเก็บบันทึกไว้ ไม่ใช่แค่เรื่องที่ถูกทําร้าย
แต่รวมถึงเรื่อง บทบาทความเป็นแม่ทั่วไปของฉันด้วย
เธอบอกว่า ถ้าวันหนึ่งฉันต้องหย่า
ตอนที่เด็กๆ โตขึ้น มันจะได้มีหลักฐานยืนยัน
ว่าฉันเป็นแม่ของพวกเขา
และเธอยังแนะนําให้ฉันอัดเสียงไว้ด้วย
- ผมแค่พยายามจะคุยกับแจ็ค - โอเค ฉันขอโทษ
ให้เวลาผมได้คุยกับลูกๆ สักสองนาทีได้ไหม
เพราะคุณอยู่กับพวกเขาตลอด
(17 กุมภาพันธ์ 2015 บันทึกเสียงโดยมอลลี่)
- ได้มั้ย - ค่ะ ฉันขอโทษ
สมควรแล้ว
มันเป็นอุปกรณ์บันทึกเสียงเล็กๆ ที่เปิดอัตโนมัติเมื่อมีเสียง
ซึ่งฉันติดไว้ทั่วบ้าน
ใต้โต๊ะกาแฟ
ใต้เคาน์เตอร์
ตัวนึงที่โต๊ะข้างเตียง
แผนของฉันคือควบคุมสถานการณ์ไว้
จนกว่าลูกๆ จะโตพอจะมีสิทธิ์พูดในศาล
และมีบางครั้งที่ฉันคิด
ว่าฉันจะตายก่อนมันจะเกิดขึ้น
แต่ไม่มีเคยมีสักครั้ง
ที่ฉันคิดว่าเจสันจะตายก่อนมันเกิดขึ้น
(ดร.สก็อตต์ แฮมป์ตัน พยานผู้เชี่ยวชาญ ด้านความรุนแรงในครอบครัว)
ผมได้รับโทรศัพท์จากดั๊ก คิงส์เบอรี่
บอกว่าเขามีคดีที่เขาคิดว่าผมอาจจะช่วยได้
เกี่ยวกับผู้ชายคนหนึ่ง ที่เป็นนักธุรกิจที่ประสบความสําเร็จ
เขาเข้ากับทุกคนได้ดี
ดูแล้วไม่มีนิสัยขี้โมโหอยู่ในตัวเลยแม้แต่นิดเดียว
ประเด็นคือ คนที่ใช้ความรุนแรง
สามารถแสดงออกในที่สาธารณะ ต่างจากเมื่ออยู่ในที่ส่วนตัวมาก
ดั๊กจึงส่งไฟล์เสียง ช่วงระหว่างมื้ออาหารเย็นของครอบครัวมาให้ผม
ผมขอกินข้าวเย็นกับลูกๆ ได้ไหม นี่คือที่ผมถามแต่คุณไม่สนใจ
ยังให้พวกเขากินไปเลยอยู่ดี
ฉันเพิ่งคุยโทรศัพท์กับคุณเมื่อสิบนาทีก่อน
ฉันบอกว่า "ฉันจะทําซุป คุณจะเอาด้วยไหม" แล้วคุณก็ตอบว่าไม่
ผมตอบไม่ เพราะคิดว่าเราจะกินมื้อเย็นด้วยกัน
แต่คุณไม่สนใจ เพราะคุณมักจะทําตามใจตัวเองอยู่แล้ว
ฉันบอกว่า "ฉันกําลังทําซุปให้เด็กๆ"
"คุณจะเอาด้วยไหม"
ที่ผมตอบว่าไม่ก็เพราะคุณไม่สนใจที่ผมขอ
ฉันไม่ได้ไม่สนใจ
คุณลืมว่าผมขออะไร คุณไม่สนใจเลยสักนิด
หนึ่งในลักษณะของคนที่ใช้ความรุนแรง คือพวกเขามักจะทําตัวเป็นเหยื่อ
และไม่ว่ามอลลี่จะพยายามเอาใจ หรือทําให้เขามั่นใจมากแค่ไหน
ว่าเธอกําลังทําอะไรให้แก่เขา
เขาไม่ได้อยากให้เธอทําให้เขาพอใจ เขาไม่ได้ต้องการทางออกของปัญหา
เขาต้องการปัญหาไว้ให้ตัวเองได้บ่น
ผมพูดว่า "ผมอยากกินข้าวเย็นกับครอบครัวผม"
ผมบอกคุณแบบนั้น แต่คุณตัดสินใจว่า...
แจ็ค เลิกโหนราวบันไดได้แล้ว ขึ้นไปบนห้องซะ
ไม่ อย่าขึ้นไปที่ห้อง ลงมานี่มา
มาเร็ว อย่าขึ้นไปที่ห้อง
อย่ามาบอกให้พวกเขา...
- หนูต้องไปห้องน้ํา - ลูกอยู่ตรงนั้นได้ อยู่เถอะ
มองผม ให้เกียรติผมหน่อย ผมขอคุณว่าอยากกินข้าวกับครอบครัว
แต่คุณบอกว่าคุณจะให้เด็กๆ กินข้าว ผมถึงบอกว่าไม่
เพราะคุณไม่สนใจที่ผมขอเรื่องข้าวเย็นตั้งแต่แรก
- นั่งลงกินข้าวให้เสร็จ - ใครสนว่าเขาพูดอะไร
อย่าไล่พวกเขาไปตอนผมกําลังพูด
- คุณไม่มีสิทธิ์ - "คุณไม่มีสิทธิ์"
ก็ใช่ เธอไม่ใช่แม่บุญธรรมของพวกเขานี่
สําหรับเจสัน นี่คืออาวุธอีกอย่าง
ในการทําให้มอลลี่รู้ว่าเธออยู่ในสถานะไหน
วันนี้วันแพนเค้ก ทําไมไม่ให้ฉันทําแพนเค้ก
ผมไม่ต้องการอะไรจากคุณ
ผมถามคุณอีกครั้งนะ
คุณแสดงชัดมาก ว่าอยากจะแยกผมออกจากลูกๆ
ฉันเปล่า
- ผมก็จะทําแบบเดียวกัน - ใครจะกินแพนเค้กบ้าง
ความแตกต่างคือผมสามารถทําได้
นี่เป็นคําขู่ที่ชัดเจนจากเจสัน
"ถ้าคุณพยายามกีดกันเด็กๆ จากผม ผมก็จะพรากเด็กๆ ไปจากคุณ"
ไม่ควรต้องให้ผมพูดซ้ําแล้วซ้ําอีก...
ลูกๆ หยิบของมาเตรียมทําแพนเค้กทีสิ
เห็นไหม คุณทําแบบนี้อีกแล้ว
ผมพูดกับคุณ แต่คุณไปพูดเรื่องอื่น
- หยุดกระแทกเก้าอี้ได้แล้ว - หยุดทะเลาะกันซะที!
ไปนอนได้แล้ว
ขึ้นไปนอน ไป
เธอแค่กลัว เจ
- ไปนอนได้แล้ว - ใช่ครับพ่อ น้องกลัว
ไปนอนซะ
ถ้าคณะลูกขุนได้ยินหลักฐาน เกี่ยวกับความรุนแรงในครอบครัวอันนี้
พวกเขาจะตัดสินว่าทอมและมอลลี่บริสุทธิ์
แค่เพราะมอลลี่เคยเล่าเรื่องไม่จริงเรื่องนึง เมื่อห้าปีก่อน หรืออาจจะสองเรื่อง
นั่นแปลว่าเธอไม่ได้ถูกเจสันทําร้ายอย่างงั้นเหรอ
ลูกสาวผมไม่ใช่คนขี้โกหก ผมไม่ใช่คนขี้โกหก
แต่ถ้าคุณคิดว่าเราเป็น งั้นก็เอาเลย
พิสูจน์มา
เราพบว่ามีเทปบันทึกเสียงลับ ที่มอลลี่แอบอัดเจสันไว้
มอลลี่เป็นคนเดียวที่รู้ว่ามีการบันทึกเสียงนี้ไว้
ซึ่งทําให้เกิดการที่ เธอสามารถควบคุมเรื่องราวที่เล่าออกไป
มอลลี่กําลังเตรียมตัวเพื่อดําเนินการหย่า และต่อสู้เพื่อสิทธิ์เลี้ยงดูบุตร
ผมสามารถทําสิ่งที่คุณพยายามทําอยู่ได้
- ฉันไม่ได้พยายามทําอะไร เจ - คุณทํา
เห็นได้ชัดว่าเธอพยายามทําอะไรอยู่จริงๆ
ใครก็ตามที่แอบบันทึกเสียง สิ่งที่ควรเป็นเรื่องส่วนตัวของสามีภรรยา
สามารถบิดเบือนบริบทและทําให้เจสันดูแย่ได้
ในช่วงเดือนท้ายๆ ก่อนพ่อผมจะถูกฆ่า
บรรยากาศในบ้านเริ่มเปลี่ยนไป
พวกเราไม่ได้ทํากิจกรรมร่วมกันเป็นครอบครัว มากเหมือนเมื่อก่อน
ช่วงที่ผมเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติจริงๆ
ก็คือตอนที่ผมเจอเครื่องบันทึกเสียงในรถของพ่อ แล้วผมก็เอาให้พ่อดู
พ่อช็อกมากที่เห็นมันอยู่ในนั้น
แล้วพ่อก็ถามผมว่า "ลูกคิดยังไงถ้าพวกเราย้ายกลับไปไอร์แลนด์"
ซาราห์ถามว่า "แม่ไม่ไปด้วยเหรอ" พ่อก็ตอบว่า "ใช่"
ผมรู้เลยว่ามอลลี่ต้องไม่ชอบแน่
เธอรู้ว่าพ่อสามารถพาเราไปได้ และเธอไม่สามารถทําอะไรได้เลย
จากทุกสิ่งที่เราสืบทราบเกี่ยวกับมอลลี่
ดูเหมือนว่าสถานการณ์กําลังถึงจุดแตกหัก
ทั้งในเรื่องชีวิตแต่งงานของเธอ และที่สําคัญที่สุด
คือเรื่องสิทธิ์เลี้ยงดูเด็กๆ
เราย้อนกลับไปดูคําให้การของทอม ในคืนที่เจสันถูกฆ่า
และเหตุผลที่ทอมกับแชรอนไปที่บ้านนั้น
เราเป็นพวกชอบเข้าสังคม
แล้ววันหยุดนี้เราก็ไม่ได้มีอะไรทํา
เช้าวันเสาร์เราเลยตัดสินใจว่า "เราไปบ้านมอลลี่กันดีกว่า"
ขับรถแค่สี่ชั่วโมง วันนี้อากาศก็ดี
แต่เราได้รู้มาจากคนที่เทนเนสซี
ที่ทอมกับแชรอนอาศัยอยู่
ว่าคืนนั้นทอมและแชรอนมีนัดกับเจ้านายของเขา
ซึ่งพวกเขายกเลิกในนาทีสุดท้าย
เราไม่เชื่อว่าทอมเดินทางมาที่นอร์ทแคโรไลนา
เพื่อตีเจสันจนตายด้วยไม้เบสบอล
ทฤษฎีของเราคือ มอลลี่วางแผนให้เกิดเหตุการณ์รุนแรงขึ้น
ถ้ามอลลี่สามารถยั่วยุให้เจสันระเบิดอารมณ์
ต่อหน้าพ่อแม่ของเธอที่เป็นพยานได้
เธอก็จะสามารถยื่นขอ คําสั่งคุ้มครองจากความรุนแรงในครอบครัว
ซึ่งจะทําให้เจสันถูกไล่ออกจากบ้าน
จากนั้นเธอก็จะสามารถ ยื่นขอสิทธิ์ดูแลเด็กเป็นกรณีฉุกเฉิน
และพรากลูกๆ ไปจากเขาได้
แต่เมื่อแผนผิดพลาด จนบานปลายกลายเป็นความรุนแรง
ดูเหมือนว่าเธอเลยไม่สนอีกแล้ว ว่าเขาจะอยู่หรือตาย
(ปี 2022)
(เจ็ดปีหลังเจสันตาย)
ตอนนี้ทุกคนกําลังพูดถึงทอมและมอลลี่ มาร์เทนส์
คดีนี้สร้างความแตกแยก
ระหว่างสหรัฐฯ และไอร์แลนด์มาเป็นเวลานาน
สถานการณ์ล่าสุดคือ พวกเขาคาดว่าจะต้องเข้าสู่การพิจารณาคดีใหม่
ในข้อหาเดิมในปี 2022
ยากไหมครับที่ต้องมาฟัง
เรื่องที่คุณรู้ว่ามีการพูดกัน
ถึงน้องคุณที่ตายไปแล้ว ให้ฟังดูเหมือนเขาสมควรโดนแล้วน่ะครับ
ฉันคิดว่านั่นเป็นเหตุผลหนึ่งที่ฉันเขียนหนังสือ
เพราะพวกเราไม่สามารถปกป้องเจสัน จากคํากล่าวหาต่างๆ ได้
ฉันสู้เพื่อเรียกร้องความยุติธรรม ให้เจสันมาเจ็ดปีแล้ว
ตอนนี้ฉันต้องเจอกับพิจารณาคดีใหม่
และฉันคาดว่าฝ่ายจําเลยจะเรียกฉันขึ้นให้การ
ฉันเชื่อว่าพวกเขาจะพยายามอ้าง ว่าฉันล้างสมองแจ็คและซาราห์
ซึ่งมันเป็นเรื่องที่... ไม่จริงเลย
การบอกให้เด็กพูดอะไร หรือสอนให้เด็กโกหก
มันขัดกับทุกอย่างในตัวผม
ผมไม่มีวันทําแบบนั้น
ฉันกําลังเก็บของ เตรียมตัวอยู่ เพราะพรุ่งนี้เช้าเราจะออกเดินทาง
ไปฟังการไต่สวนก่อนการพิจารณาคดี
นี่จะเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 2015 ที่พวกเราจะได้เจอกับพวกมาร์เทนส์
มันคงจะยากมากแน่ๆ
เหตุผลที่พวกเขาได้รับอนุญาตให้เปิดคดีใหม่
ส่วนใหญ่มาจากการสอบปากคําผม ที่ดรากอนฟลายเฮาส์
ที่ผมบอกว่าพ่อผมทําร้ายมอลลี่
เรื่องนี้ติดอยู่ในใจผมมาตลอด
เราหวังว่าจะมีการกําหนดวัน พิจารณาคดีใหม่ให้เร็วที่สุด
คนพวกนี้ได้ออกมาใช้ชีวิตข้างนอก มากว่าหนึ่งปีแล้ว
และผมคิดว่าถึงเวลาแล้ว
ที่เรื่องนี้ต้องจบลง และความยุติธรรมต้องเกิดขึ้นซะที
ผมอยากอยู่ด้วย เพื่อสนับสนุนพ่อและครอบครัวผม
ครอบครัวของเจสัน คอร์เบตต์ ชายชาวไอริชที่ถูกพบว่าเสียชีวิต...
(วันไต่สวน)
ภายในบ้านของเขา ที่นอร์ทแคโรไลนาในปี 2015
กล่าวว่าพวกเขาหวังว่าศาล จะกําหนดวันพิจารณาคดีมอลลี่และทอมใหม่
ในการไต่สวนวันนี้
พวกเขาเดินเข้ามาในห้องพิจารณาคดี ฉันเห็นมอลลี่ ฉันเห็นทอม
พวกเขาก้มหน้าลง ไม่มองฉันเลยด้วยซ้ํา
แล้วฉันก็คิดว่า "ฉันไม่กลัวอีกต่อไปแล้ว"
ฉันไม่ใช่คนที่ควรจะกลัว ฉันไม่ได้ทําอะไรผิด
ฉันโกหก นั่นคือความจริง
แต่ฉันเพิ่งจะแปดขวบ
และฉันเชื่อว่าความยุติธรรม จะเกิดขึ้นเพื่อพ่อของฉัน
เรามีข่าวด่วนเข้ามาล่าสุด
ฆาตกรที่สังหารเจสัน คอร์เบตต์ นักธุรกิจชาวไอริชจะเข้ารับการพิจารณาคดีใหม่
ในข้อหาฆาตกรรมช่วงฤดูร้อนปีหน้า
ครอบครัวคอร์เบตต์หวังว่า
การพิจารณาคดีใหม่จะเกิดขึ้นก่อนคริสต์มาส
แต่โชคร้ายที่มันจะไม่เป็นเช่นนั้น
ตอนนี้มันคือเกมแห่งการรอคอย
มันเครียดที่ต้องอยู่กับเรื่องนี้ที่ไม่ไปไหนสักที
แต่ถ้าผมได้ขึ้นให้การในศาล ซึ่งผมหวังว่าจะได้ขึ้น
ผมก็มั่นใจว่าผมสามารถเล่าถึง สิ่งที่เกิดขึ้นจริงในบ้านในคืนนั้นได้
และบอกให้ทุกคน รวมถึงคณะลูกขุนรู้
ว่ามอลลี่เป็นคนแบบไหน และเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริง ความจริง
ฉันรอมานานแล้วที่จะพูดทุกอย่าง
และ... ก่อนหน้านี้ฉันไม่รู้ว่า จะอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉัน
กับพี่ชายฉัน และพ่อฉันยังไง
ที่ด้านนอกของบ้าน
บ้านดูเหมือนอาบด้วยแสงแดดและสายรุ้ง
แต่ข้างในกลับมืดมนและกดดัน
ความสัมพันธ์ของผมกับมอลลี่แย่ลงเรื่อยๆ
หลังพวกเราย้ายไปอเมริกา
ผมกับซาราห์เคยมีรูปแม่แท้ๆ ของเราอยู่ในห้อง
แต่มอลลี่ก็เอารูปไป เอาไปซ่อนไว้
ผมรู้สึกว่ามอลลี่อยากเป็นแม่เพียงคนเดียวที่มีอยู่
ไม่มีแม่คนไหนก่อนหน้าเธอ
ซาราห์สนิทกับมอลลี่มากกว่าผม
พวกเขาทําทุกอย่างด้วยกัน
เธอเหมือนลูกคนโปรด
ผมสนิทกับพ่อมากกว่า
ผมจําได้ว่าครั้งหนึ่งตอนพ่อไปทํางาน
ผมพูดว่า "บายครับพ่อ ผมรักพ่อ"
มอลลี่วิ่งไล่ตามผมขึ้นไปบนห้อง
เธอพังห้องของผมจนราบ รื้อเสื้อผ้าออกมาหมด คว่ําเตียงผม
ล้มตู้ลิ้นชัก
ฉันอยู่ในรถกับมอลลี่ แล้วฉันก็ถามเธอว่า
"หนูขอหัดเล่นทีบอลได้ไหม พ่อเป็นโค้ชอยู่แล้ว พ่อจะได้พาหนูไป"
มอลลี่หันกลับมาพูดว่า "หนูไม่รักแม่เหรอ"
"หนูไม่สนใจแม่แล้วเหรอ หนูไม่อยากอยู่กับแม่"
"ทําไมถึงอยากอยู่กับพ่อ"
ฉันรู้สึกแย่มาก เพราะฉันคิดว่าฉันทําให้เธอเสียใจจริงๆ
ฉันเล่าเรื่องพวกนี้ให้พ่อฟังไม่ได้ด้วยซ้ํา
มันทําให้ฉันสับสนไปหมด ว่าอะไรถูกอะไรผิด
เพราะฉันมีแค่คนเดียว ที่คอยกระซิบใส่หูฉันตลอดเวลา
ผมต้องพยายามตลอดเวลาเพื่อให้เธอรักผม
ผมทําทุกอย่างเท่าที่จะทําได้
แค่เพื่อให้เธอสนใจผมบ้าง ไม่ถึงกับรักผมก็ได้ และผมรักเธอ
ฉันกับแจ็คต่างก็รักเธอ
แต่ฉันคิดว่าเธอทําให้ฉันกับแจ็คต้องแข่งกัน
เพื่อแย่งความรักจากเธอ
ผมคิดว่าถ้าตอนนั้นเรื่องไปถึงขั้น
ที่เราต้องขึ้นศาลตอนอายุ 13
ผมคงเลือกอยู่กับพ่อทุกวันต่อสัปดาห์แน่นอน
แต่ซาราห์คงเลือกมอลลี่
มอลลี่พยายามแยกซาราห์ออกจากพ่อตลอดเวลา
ซาราห์ไม่เคยได้...
เธอไม่เคยได้รับความใกล้ชิด อย่างที่เธออยากมีร่วมกับพ่อเลย
ซึ่งนั่นเป็นความผิดของมอลลี่ ในความเห็นผม มันเป็นความผิดของมอลลี่
(เมโดว์แลนด์ส นอร์ทแคโรไลนา)
ขณะที่เรากําลังเตรียมตัว เพื่อการพิจารณาคดีครั้งใหม่
ผมพบว่ามอลลี่มีเพื่อนสนิทบางคน
ที่เคยได้ยินเจสันระเบิดอารมณ์
ข่มขู่เธอ
หรือเคยเห็นพฤติกรรมที่เขาควบคุมเธอ
ซึ่งสอดคล้องกับสิ่งที่มอลลี่เคยเล่าให้ผมฟัง
ผู้หญิงคนหนึ่งพูดว่า
"มอลลี่เคยบอกฉันว่า เจสันเคยบีบคอเธอมาก่อนตอนอยู่ในห้องนอน"
เธอบอกว่า "มอลลี่กลัว
ว่าเจสันอาจจะเคยบีบคอภรรยาคนแรกของเขา
และเธอเริ่มกังวลว่ามันอาจเกิดขึ้นกับเธอด้วย"
แล้วผมก็คิดว่า "อะไรนะ"
มันอยู่ตรงนั้นมาตลอด
ตั้งแต่การให้ปากคําครั้งแรกกับตํารวจ
ภรรยาคนแรกของเขาเสียชีวิต ภายใต้สถานการณ์ที่น่าสงสัย
ผลการตรวจสอบระบุว่า เธอเสียชีวิตจากอาการหอบหืดกําเริบ
เรื่องนี้ไม่ได้เพิ่งจะมีพูดขึ้นมา
ทอมมีความกังวลมา ตั้งแต่ตอนที่เขาคุยกับไมกี้ ฟิตซ์แพทริกแล้ว
(บทสัมภาษณ์ทอม 20 วันหลังเจสันตาย)
คุณตาคุณยายมาหาเรา ตอนนี้อยู่ที่บ้านเรา
ผมมีโอกาสได้คุยกัน
กับคุณพ่อของภรรยาคนแรกที่เสียชีวิตไป
เขาชื่อไมกี้ ฟิตซ์แพทริก
เขาไม่ได้มีการศึกษาสูง เขาเป็นคนเข้าใจยาก
สําเนียงไอริชเหน่อมาก
ผมถามว่าเขาคิดยังไงกับเจสัน
เขาบอกว่า "ผมคิดว่าเขาฆ่าลูกสาวผม"
ผมรู้สึกว่าน่าตกใจมาก
ผมไม่รู้ว่านี่เป็นแค่คนที่ขมขื่น
ที่... แค่อยากโทษใครสักคนที่ลูกสาวเขาตาย
หรือเขามีเหตุผลรองรับเรื่องนี้จริงๆ
เขาจริงจังสุดๆ
เขาไม่ได้แค่พูดเล่น
ไม่มีใครสืบสวนเพิ่มเติม เกี่ยวกับการตายของแม็กส์
และสถานการณ์แวดล้อมที่แม็กส์ตาย
ทุกคนยอมรับผลการชันสูตร
จนกระทั่งดั๊กเริ่มขุดคุ้ยเรื่องนี้ต่อ
ผมได้รับสําเนารายงานผลชันสูตรฉบับทางการ
ของภรรยาคนแรกของเจสัน
(สาเหตุการเสียชีวิตน่าจะเกิดจากภาวะหัวใจ และระบบทางเดินหายใจหยุดทํางานเฉียบพลัน)
(ซึ่งเป็นผลมาจากหลอดลมหดเกร็ง ในผู้ป่วยที่เป็นโรคหอบหืด)
ผมให้ผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ดูรายงานนี้
เขาบอกว่า "ภรรยาคนแรกของ เจสัน คอร์เบตต์ไม่ได้ตายเพราะโรคหอบหืด"
"จากหลักฐานที่ผมเห็น
เธอเสียชีวิตจากบาดแผลที่เกิดจากการถูกบีบคอ"
เรายังรู้มาว่าคืนนั้น น้องสาวของแม็กส์ก็อยู่ที่นั่นด้วย
และเธอให้ข้อมูลว่า "แม็กส์เอาแต่พูดว่า ฉันกําลังจะตาย"
นั่นคือสิ่งที่มักเกิดขึ้นกับเหยื่อที่ถูกบีบคอ
ที่รอดชีวิตจากเหตุการณ์มาได้
แต่เสียชีวิตจากบาดแผลไม่ถึงชั่วโมงให้หลัง
แต่ตามรายงานชันสูตรศพของแม็กส์ คอร์เบตต์
ไม่มีร่องรอยบาดแผลที่มองเห็นได้ บนผิวด้านนอกของลําคอ
(ไม่มีหลักฐานการบาดเจ็บภายนอกใดๆ)
ผู้เชี่ยวชาญของผมบอกว่า "คนเราไม่ได้ตายจากบาดแผลด้านนอกลําคอ"
"แต่ตายจากบาดแผลภายในลําคอที่มองไม่เห็น"
ประเด็นนี้สําคัญ
ฝ่ายอัยการกําลังโต้แย้งว่า
มอลลี่ไม่น่าจะถูกบีบคอในคืนนั้น
เพราะไม่มีร่องรอยบาดแผลที่ลําคอของเธอ
แล้วเขาก็พูดกับผมว่า "ลองดูรูปถ่ายของมอลลี่ คอร์เบตต์
ที่ตํารวจถ่ายไว้ตอนเช้ามืดตรงหน้าบ้านสิ"
"เห็นรอยขีดยาว
ตรงด้านซ้ายของลําคอมอลลี่ ใต้ใบหูไหม"
ผมไม่ทันสังเกตมันมาก่อน
เขาบอกว่า "นั่นคือรอยเล็บจิก"
มันคือสิ่งที่เกิดขึ้นตอนถูกบีบคอ
เมื่อเล็บของผู้ลงมือ
จิกลงบนลําคอของเหยื่อ
หรือบางครั้งก็เกิดจากการที่เหยื่อ พยายามแกะมือของคนที่บีบคอตัวเองออก
แล้วเขาก็ถามผมว่า
"ได้ตรวจสอบชุดนอน ที่มอลลี่สวมในคืนนั้นหรือเปล่า"
"ยัง ผมควรมองหาอะไรเหรอ"
"ถ้าเหยื่อหมดสติ
เหยื่อจะควบคุมกระเพาะปัสสาวะไม่ได้"
"ผมพนันคุณร้อยเอาขี้หมากองเดียว
ถ้าคุณไปตรวจดู คุณจะพบคราบปัสสาวะ
บริเวณเป้ากางเกงชุดนอนของเธอ"
และมันก็อยู่ตรงนั้นจริงๆ
ผมเชื่อว่า
เหตุผลเดียวที่ภรรยาคนที่สอง ไม่ได้กลายเป็นเหยื่อรายที่สอง
ก็เพราะคืนนั้น พ่อวัย 65 ปีของเธอ
อยู่ที่นั่น และเข้ามาขัดขวางเอาไว้
มีพยานผู้เชี่ยวชาญจํานวนมาก ทั้งจากฝ่ายอัยการและฝ่ายจําเลย
ผู้เชี่ยวชาญทุกคน ที่ตรวจสอบรายงานชันสูตรศพของแม็กส์
ต่างเห็นตรงกันว่า เธอไม่ได้เสียชีวิตจากอาการหอบหืดกําเริบ
แต่ผู้เชี่ยวชาญของเรากล่าวว่า เราไม่สามารถสรุปจากจุดนั้นได้
ว่าเจสันหรือใครก็ตามเป็นคนฆ่าเธอ
นั่นเป็นข้อสรุปที่เลินเล่อ และไม่มีหลักฐานสนับสนุน
มีรายการโรค และภาวะสุขภาพที่เป็นไปได้มากมาย
ซึ่งอาจทําให้ดูเหมือนว่า เธออาการหอบหืดกําเริบจากที่เธอเป็นโรคนี้อยู่
อย่างไรก็ตาม ข้อกล่าวหาที่ว่า เจสันต้องบีบคอเธอแน่ๆ
ไม่ใช่คําให้การ ประเภทที่เราอยากนําเสนอต่อคณะลูกขุน
เรากังวลว่าหากคณะลูกขุนได้ยินเรื่องนี้ พวกเขาจะเลิกฟังเรื่องอื่น
(ซาราห์ อายุ 17 ปี)
แจ็คและซาราห์มั่นใจที่สุด
ว่าคําให้การของพวกเขาจะแก้ไขทุกอย่างได้
(แจ็ค อายุ 19 ปี)
แต่ถึงแม้พวกเขาจะให้การได้อย่างยอดเยี่ยม
และทําหน้าที่ของตัวเองอย่างดีที่สุดแล้วก็ตาม
ทุกอย่างก็ยังอาจพลิกผันได้
ดังนั้น เราจึงยินดี ที่จะพิจารณาข้อตกลงหากรับสารภาพ
(23 ตุลาคม 2023)
(แปดปีหลังเจสันตาย)
วันนี้ มอลลี่ คอร์เบตต์ และโทมัส มาร์เทนส์ ปรากฏตัวที่ศาลเดวิดสันเคาน์ตี
เพื่อขอลดข้อหาเป็นการฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา
มอลลี่ คอร์เบตต์ ให้การไม่คัดค้าน ข้อหาการฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา
ส่วนโทมัส มาร์เทนส์ ให้การรับสารภาพ ในข้อหาการฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา
นอกจากนี้ พวกเขายังกล่าวว่า จากการที่เขาเคยเป็นเอฟบีไอช่วยรักษากฎหมาย
จึงควรได้รับพิจารณาให้รับโทษที่เบาลง
ฉันไม่สนใจทําข้อตกลงรับสารภาพ
ฉันพร้อมจะขึ้นศาล
ฉันพร้อมจะทําให้ความจริงปรากฏ และฉันพร้อมจะสู้กลับ
แต่ความเป็นไปได้ที่เราอาจจะแพ้คดี
และพ่อฉันอาจต้องถูกจําคุกไปตลอดชีวิต
ฉันแบกรับความรับผิดชอบนั้นไม่ไหว
ทั้งฝ่ายอัยการและฝ่ายจําเลย จะนําหลักฐานทั้งหมด
จากคดีซึ่งผู้คนในแถบนี้รู้จักกันดี
มานําเสนอต่อผู้พิพากษา
จากนั้นผู้พิพากษาจะเป็นผู้ตัดสินว่า พวกเขาควรโดนลงโทษจําคุกนานแค่ไหน
โลกทั้งใบของผมหกคะเมนตีลังกาอีกครั้ง
ไม่รู้แล้วว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้ว ในช่วงแปดปีที่ผ่านมา
พวกเขาอาจได้รับการปล่อยตัวทันที เพราะถูกคุมขังเท่ากับโทษที่ได้รับไปแล้ว
มันคือความอยุติธรรมอย่างแท้จริง
พ่อฉันไม่สมควรต้องมาเจอแบบนี้ ฉันไม่ควรต้องมาเจอแบบนี้
มันไม่ถูกต้อง มันไม่ยุติธรรม
ศาลได้รับฟังคําให้การจากเพื่อนและเพื่อนบ้าน
ของมอลลี่ มาร์เทนส์ คอร์เบตต์ พวกเขาระบุว่ารับรู้ถึงการทะเลาะเบาะแว้ง
ความรุนแรงทางร่างกาย และพฤติกรรมชอบควบคุม
ในชีวิตคู่ของพวกคอร์เบตต์
มีการหยิบยกคําถามถึงสาเหตุการเสียชีวิต ของภรรยาคนก่อนของเขาขึ้นมา
มาร์กาเรต คอร์เบตต์
ฝ่ายจําเลยนํานักพยาธิวิทยา เข้ามาให้การว่ามีความเป็นไปได้
ที่เธออาจถูกฆาตกรรม
ฉันรู้สึกเหมือนพ่อฉันโดนจับขึ้นศาล
ฉันรู้สึกว่าทุกอย่างมุ่งเป้าไปที่ตัวพ่อ และนิสัยของพ่อ
ทนายของมอลลี่บอกว่า การตายของแม่แท้ๆ ของฉัน
กับการตายของพ่อฉัน มีปัจจัยอย่างนึงที่มีเหมือนกัน
แม่แท้ๆ ของฉันกําลังป้อนนมฉัน
เพราะฉันตื่นขึ้นมาร้องไห้ในคืนที่แม่ตาย
และในคืนที่พ่อตาย ฉันก็ตื่นขึ้นมาแล้วเดินลงไปข้างล่าง
มาโทษฉันได้ยังไง ว่าฉันเป็นต้นเหตุที่ทําให้ทั้งพ่อและแม่ตาย
ตอนนั้นเองที่ฉันเข้าใจว่า
นี่เป็นแค่คดีสําหรับฝ่ายจําเลย
พวกเขาไม่รู้จักพ่อฉัน และพวกเขาก็ไม่อยากจะรู้จักเขา
แม้ว่าสําหรับพวกเขาแล้ว มันจะเจ็บปวดที่ได้ยินว่า
แม็กส์ไม่ได้ตายจากอาการหอบหืดกําเริบ
ซึ่งเป็นเรื่องที่คนพูดให้พวกเขาฟังมาตลอดชีวิต
แต่ฉันว่าฉันคงแอบหวัง ว่าอย่างน้อยสิ่งนี้อาจทําให้พวกเขาเริ่ม
เริ่ม... คลายจากการถูกล้างสมองบ้าง
แต่...
พวกเขาก็ยังคงเชื่อแบบนั้น
บางทีนั่นอาจเป็นสิ่งที่พวกเขาจําเป็นต้องเชื่อก็ได้
ผมโกรธ
เพราะผมรู้ว่าพ่อผมไม่ได้ฆ่าแม่ผม
แคทเทอรีนน้าผมอยู่ในบ้านด้วยในคืนนั้น
(แคทเทอรีน น้องสาวแม็กส์) (แมเรี่ยน แม่ของแม็กส์)
ฉันอยากให้มีคนมาขอให้ฉันขึ้นให้การ
เพราะฉันเป็นคนเดียวที่อยู่ที่นั่น ในคืนที่แม็กส์เสียชีวิต
น่าจะราวๆ หลังตีสอง
มีเสียงเคาะประตูห้องนอนฉัน ปรากฏว่าเป็นเจสัน
เขาบอกว่า "แม็กส์ไม่สบาย เธออาการหอบหืดกําเริบรุนแรง"
แม็กส์อยู่ในครัว มือกุมหน้าอก
เธอมียาพ่นอยู่ในมือ
ฉันเฝ้าดูเจสันตะลีตะลานทําทุกอย่างเพื่อช่วยเธอ
ทอม มาร์เทนส์พูดว่าไมค์กับเขาคุยกัน
เรื่องที่แม็กส์ตายเพราะเจสันเป็นคนทํา
ตอนเราได้ยินเรื่องนี้ ครอบครัวเราโกรธจัดกันทุกคน โดยเฉพาะพ่อฉัน
เขาบอกว่า "ไม่เคยมีเรื่องนี้"
"จนวันตาย ฉันก็ไม่มีวันเชื่อว่าเจสัน
ฆ่าลูกสาวฉัน"
พวกเขามีความสัมพันธ์ที่งดงาม พวกเขาเป็นคู่รักที่รักกันมาก
และไมเคิลก็รักเจสัน
เขาคือลูกชายของเรา
พวกเราตัดสินใจให้ไมเคิล เขียนคําให้การถึงทนายคนนั้น
พ่อฉันเสียด้วยโรคมะเร็ง
ดังนั้นพวกเราจึงออกมาพูดแทนพ่อ
"คําให้การของไมเคิล ฟิตซ์แพทริก"
"ผมต้องการบันทึกไว้เป็นหลักฐานว่า ผมเคยพบโทมัส มาร์เทนส์เพียงครั้งเดียว"
"ผมยังขอยืนยันให้เป็นที่ประจักษ์
ว่าเราไม่เคยพูดถึงมาร์กาเรตลูกสาวผม
และผมไม่เคยบอกโทมัส มาร์เทนส์
ว่าเจสันเป็นคนฆ่าลูกสาวของผม"
"คํากล่าวอ้างของโทมัส มาร์เทนส์ เป็นเรื่องเท็จอย่างยิ่งทุกประการ"
(8 พฤศจิกายน 2023)
ผู้พิพากษาศาลเดวิดสันเคาน์ตี จะรับฟังคําแถลงปิดคดี
จากทั้งฝ่ายอัยการและฝ่ายจําเลย
ซึ่งอาจนําไปสู่การตัดสินโทษขั้นสุดท้าย
สิ่งสุดท้ายที่จะเกิดขึ้นก่อนที่ผู้พิพากษาจะตัดสินโทษ
คือการอ่านคําแถลงผลกระทบ โดยสมาชิกในครอบครัวของเจสัน
และแจ็คกับซาราห์คือคนที่สําคัญที่สุดที่จะขึ้นพูด
ผมเขียนคําแถลงนี้ไม่ใช่แค่เพื่อพ่อ แต่เพื่อตัวผมเองด้วย
ผมอายุ 19 ปี
ผมยังไม่มีโอกาสได้พูดเลยมานานมาก
และผมต้องฟังคําโกหกมาตลอดแปดปีนี้
และนี่คือโอกาสที่ผมจะได้พูดความจริง
ฉันโตพอแล้ว และกล้าพอแล้วตอนนี้
ฉันโดนคนอื่นเล่าเรื่องฉันมาตลอด
มันสําคัญสําหรับฉัน ที่ฉันจะได้เล่าเรื่องของฉันด้วยตัวเองซะที
ผมจะเริ่มฟังเพลง "ชิคเกนฟรายด์" แล้ว
เอาสิ เปิดเลยดีมั้ย
- เปิดเลยนะ - ค่ะ เปิดเลย
เราเคยเล่นด้วยกันตลอด
รู้สึกเหมือนพ่ออยู่ข้างผม
เราแข็งแกร่งที่สุด สามัคคีกันที่สุด
- ใช่ - รู้ไหม
- เราจะทําเรื่องนี้ด้วยกัน - ใช่
- เป็นโอกาสของเธอแล้ว - มองฉันนะ ทุกอย่างจะเรียบร้อย
หมดเวลาร้องไห้แล้ว
ตอนนี้ถึงเวลาที่ต้องโกรธ เข้าไปในนั้น เชิดหน้า ยืดไหล่
- ช่างหัวพวกนั้น พวกนั้นไม่มีค่าอะไร - ใช่
มาเร็ว ซาราห์ จัดมา เราจะทํายังไงกัน
ลุยกันเลย!
ใช่เลย
ตอนเด็กๆ ผมเคยภาวนาทุกคืน ว่าพอผมตื่นขึ้นมา
ทุกอย่างจะเป็นแค่ฝันร้าย
(คําแถลงผลกระทบต่อเหยื่อ)
ผมต้องเติบโตขึ้นตั้งแต่วัยเด็ก วัยรุ่น
จนถึงการก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ โดยไม่มีพ่ออยู่เคียงข้างคอยนําทาง
ศาลที่เคารพ อย่าหลงเชื่อภาพลักษณ์ ที่ดูสงบเสงี่ยมของมอลลี่ มาร์เทนส์
เธอค่อยๆ ทําลายผมอย่างเป็นขั้นเป็นตอน คอยป้อนเรื่องโกหกให้ผม
ผมอยากพูดให้ชัดเจน
ผมไม่เคยเห็นพ่อผม ทําร้ายมอลลี่ มาร์เทนส์ ไม่เคยเลย
ใครคือเหยื่อในเรื่องนี้กันแน่
พวกมาร์เทนส์ทําให้ฉัน เจ็บปวดหนักขึ้นกว่าเดิมมาก
ด้วยการพยายามทําให้คนทั้งโลก เชื่อว่าพ่อของฉันเป็นคนเลว
สิ่งที่มอลลี่และทอม มาร์เทนส์พรากไปจากฉัน มันไม่มีวันเอากลับคืนมาได้
ฉันเห็นรอยมือเปื้อนเลือดของพ่อ ติดอยู่บนประตูห้องนอนของเขา
ไม่มีอะไรที่ "ไม่เจตนา" ในการตายของพ่อ
เขาไม่ได้เลือกที่จะจากพวกเราไป เขาถูกพรากไปจากเรา
เขาต่างหากที่เป็นเหยื่อ
โชคดีที่พ่อผมเลือกพ่อแม่ที่วิเศษมากสองคน
มาคอยนําทางชีวิตให้ผม
มันไม่ใช่เรื่องง่าย แต่การมีพวกเขาอยู่ทําให้ทุกอย่างง่ายขึ้นมาก
กว่าฉันจะได้รู้ความหมายที่แท้จริง ของคําว่าครอบครัว
ก็ตอนที่ฉันได้ไปอยู่กับเทรซีย์และเดวิดที่ไอร์แลนด์
มอลลี่ คอร์เบตต์และโทมัส มาร์เทนส์ กําลังจะถูกส่งตัวกลับเข้าเรือนจํา
จากการเสียชีวิตของเจสัน คอร์เบตต์
บ่ายวันนี้ ผู้พิพากษาตัดสินโทษจําคุกพวกเขา เป็นเวลา 51 ถึง 74 เดือน
เมื่อรวมระยะเวลาที่พวกเขาเคยถูกคุมขังไปแล้ว
จากคําตัดสินก่อนหน้านี้ ในข้อหาฆาตกรรมโดยเจตนาแต่ไม่ได้ไตร่ตรอง
โทษที่เหลืออยู่จริง ก็ราวเจ็ดหรือแปดเดือนเท่านั้น
ผู้พิพากษาระบุไว้อย่างชัดเจนว่า เป็นเรื่องที่ยากมาก
ที่จะค้นหาความจริงในคดีนี้
แต่สิ่งที่ชัดเจนมากคือ เด็กๆ ไม่มีความผิดใดๆ ทั้งสิ้น
ซึ่งหมายถึงแจ็คกับซาราห์
ผมคิดว่ามอลลี่ทําดีที่สุดแล้ว ในการเลี้ยงดูเด็กสองคนนั้น
เธอคงจะทําใจยากมากที่ต้องมาฟัง
พวกเขาพูดว่าเธอทําร้ายพวกเขา
ซึ่งผมไม่เชื่อว่านั่นเป็นความจริง
ฉันไม่เคยทําร้ายลูกๆ ฉัน ไม่ว่าจะทางอารมณ์ ทางร่างกาย หรือในรูปแบบใดก็ตาม
เด็กๆ ถูกใช้เป็นเครื่องมือของความชั่วร้าย
พวกเขาถูกทําเป็นอาวุธเพื่อมาใช้กับฉัน
และ... พวกเขาต้องการทําร้ายฉัน ซึ่งก็ทําสําเร็จ
ผมคิดว่าเด็กๆ รู้ความจริงไหมน่ะเหรอ
ผมไม่รู้ พวกเขาจําช่วงเวลา ที่ไปเที่ยวชายหาดได้ไหม
พวกเขาจํามอลลี่ ที่เป็นแม่คอยดูแลเรื่องเรียนให้ได้ไหม
พวกเขาจําอาหารที่เธอทําให้กินได้ไหม
พวกเขาจํางานวันเกิดที่เธอจัดให้ได้ไหม
พวกเขาจําได้ไหมว่า มอลลี่เป็นคนสอนพวกเขาว่ายน้ํา
พวกเขาจําสิ่งเหล่านั้นได้ไหม
ถ้าพวกเขาจํามันได้
แล้วยังเกลียดมอลลี่ได้ยังไง
วันนี้ มอลลี่ คอร์เบตต์ และโทมัส มาร์เทนส์ จะได้รับอิสรภาพและออกจากเรือนจํา
ฉันไม่ได้รับอนุญาต ให้ติดต่อกับเด็กๆ อีกไม่ว่าจะทางใด
นั่นคือคําสั่งศาล
ส่วนเรื่องความรู้สึกของฉัน ว่าฉันยังมองว่าตัวเองเป็นแม่ของพวกเขาอยู่ไหม
การพูดถึงเรื่องนั้นตอนนี้ คงทําให้พวกเขาเจ็บปวดมาก
ฉันคิดว่าพวกเขา เกลียดคนที่พวกเขาเชื่อว่าฉันเป็น
พวกเขามองว่าฉันเป็นผู้หญิงชั่วที่ทําร้ายคนอื่น และมองว่าพ่อของพวกเขาเป็นคนดี
ฉันไม่ใช่แม่ของพวกเขาอีกต่อไปแล้วแน่นอน
ฉันจะยังมองว่าตัวเอง เป็นแม่ของพวกเขาอยู่ตลอดไปไหม
ใช่ค่ะ ฉันเคยเป็นแม่ของพวกเขา
ฉันเคยเป็นแม่ของแจ็คและซาราห์ ที่มีตัวตนอยู่ในอีกชาติหนึ่ง
ซาราห์... หนูอายุเท่าไหร่
สองขวบ
สองขวบครึ่ง
ใช่
เธอล่ะ อายุเท่าไหร่
- สี่ขวบครึ่ง - แน่ใจนะ
เป็นความจริงที่ฉันรักมอลลี่
แต่แค่เพราะฉันรักมอลลี่ ไม่ได้ทําให้เธอเป็นแม่ที่ดี
- พูด "บ๊ายบายกล้อง" สิ - บ๊ายบายกล้อง
ผมไม่รู้สึกอะไรกับเธอแล้ว ผมไม่... ผมไม่เกลียดเธอ
ผมแค่จะไม่ให้เธอมีอํานาจเหนือผมอีกแล้ว
ขอบคุณ
ผมเข้าใจว่าหลายคนอาจพูดว่า
ผมอยู่ท่ามกลางคนที่รักพ่อ
ครอบครัวของพ่อ และเพื่อนของพ่อมาตลอดแปดปี
ผมถึงได้พูดแบบนี้
แต่ผมเป็นคนตัดสินใจทุกอย่างด้วยตัวเองเสมอ ผมมีความคิดเห็นของตัวเอง
พ่อคือฮีโร่ของผม คือคนที่ผมเอาเป็นแบบอย่าง
พ่อเป็นเพื่อนรักของผม
มีเด็กรูปหล่ออยู่ตรงนั้นแน่ะ
(เสียงของเจสัน)
แจ็ค ส่งจูบพ่อหน่อย
เด็กดี โอ๊ะ อีกทีแล้ว
พ่อ ทําอะไรอยู่ฮะ
ไปรับาซาราห์กับแม่มา
พวกเขากําลังกลับมาที่บ้านของแจ็ค
ไง ลูกพ่อ จูบพ่อหน่อย
- คิดถึงพ่อไหม - สวัสดี
- ดูสิว่าพ่อซื้ออะไรให้ - พ่อซื้อของขวัญให้เหรอเนี่ย
พ่อฉันเป็นคนที่น่าทึ่งมาก เขาเป็นพ่อที่ดี
พ่อคอยให้กําลังใจฉันตลอด
สู้ๆ ซาราห์
ฉันรู้ว่าพ่อกับแม่ คงไม่อยากให้ฉันนั่งจมอยู่กับความเศร้า
เพราะฉะนั้น เราต้องก้าวต่อไป ทําให้พวกเขาภูมิใจ
และใช้ชีวิตตามที่พวกเขาอยากให้เราใช้
พ่อรักฉันกับแจ็คมาก
พวกเราคือทุกสิ่งของพ่อ และฉันรู้ดี
และฉันภูมิใจมากที่ได้พูดว่า ฉันคือลูกสาวของเจสัน คอร์เบตต์
คําบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์