1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:08,717 --> 00:00:12,679
(8 พฤศจิกายน 2023)

4
00:00:28,778 --> 00:00:32,657
(ซาราห์)

5
00:00:33,158 --> 00:00:37,161
วันนี้คือวันพฤหัสบดีที่ 6 สิงหาคมปี 2015

6
00:00:37,162 --> 00:00:39,706
ฉันกําลังจะทําการสอบถามซาราห์ คอร์เบตต์

7
00:00:41,124 --> 00:00:44,043
ซาราห์ รู้ไหมว่าทําไมวันนี้หนูต้องมาที่นี่

8
00:00:44,044 --> 00:00:44,960
ค่ะ

9
00:00:44,961 --> 00:00:46,420
งั้นบอกหน่อยสิจ๊ะว่ามาทําไม

10
00:00:46,421 --> 00:00:47,546
เพราะพ่อหนูตาย

11
00:00:47,547 --> 00:00:48,464
โอเค

12
00:00:48,465 --> 00:00:51,675
(แจ็ค)

13
00:00:51,676 --> 00:00:53,553
{\an8}นั่งลงก่อนจ้ะ

14
00:00:54,554 --> 00:00:59,142
แจ็ค ฉันชื่อแบรนดี้
และวันนี้ฉันต้องคุยกับเธอ

15
00:01:00,935 --> 00:01:03,020
เธอบอกว่าพ่อเธอตาย พ่อเธอชื่ออะไรจ๊ะ

16
00:01:03,021 --> 00:01:06,024
เจสัน พอล คอร์เบตต์
ซี-โอ-อาร์-บี-อี-ที-ที

17
00:01:07,650 --> 00:01:09,068
แล้วแม่ล่ะชื่ออะไร

18
00:01:09,069 --> 00:01:10,695
มอลลี่ มาร์เทนส์

19
00:01:12,697 --> 00:01:14,323
แล้วคุณตาชื่ออะไร

20
00:01:14,324 --> 00:01:16,116
ชื่อทอม มาร์เทนส์

21
00:01:16,117 --> 00:01:17,618
โอเค แล้วหนูเรียกเขาว่าไง

22
00:01:17,619 --> 00:01:19,119
เรียกว่าคุณตาทอม

23
00:01:19,120 --> 00:01:20,580
คุณตาทอม โอเค

24
00:01:33,051 --> 00:01:36,805
(2 สิงหาคม 2015)

25
00:01:37,305 --> 00:01:41,184
(แปดปีก่อน)

26
00:01:41,976 --> 00:01:45,105
911 เดวิดสันเคาน์ตีค่ะ
มีเหตุฉุกเฉินอะไรคะ

27
00:01:46,022 --> 00:01:47,564
ผมชื่อทอม มาร์เทนส์

28
00:01:47,565 --> 00:01:49,776
ผมอยู่ที่แพนเทอร์ครีกคอร์ต

29
00:01:50,777 --> 00:01:53,695
และ... เราต้องการความช่วยเหลือ

30
00:01:53,696 --> 00:01:55,864
โอเค เกิดอะไรขึ้นคะ

31
00:01:55,865 --> 00:02:00,328
สามีของลูกสาวผม ลูกเขยผม

32
00:02:01,996 --> 00:02:03,705
ทะเลาะกับลูกสาวผม

33
00:02:03,706 --> 00:02:07,626
ผมเข้าไปห้ามแล้วผม... ผมตีหัวเขา

34
00:02:07,627 --> 00:02:09,670
- ใช้อะไรตีคะ
- ไม้เบสบอลครับ

35
00:02:09,671 --> 00:02:11,171
ไม้เบสบอลหรือคะ

36
00:02:11,172 --> 00:02:12,215
ครับผม

37
00:02:12,715 --> 00:02:13,757
ช่วยด้วย

38
00:02:13,758 --> 00:02:15,802
- เขายังมีสติอยู่ไหมคะ
- ไม่ครับ

39
00:02:16,553 --> 00:02:17,720
เขายังหายใจอยู่ไหม

40
00:02:18,388 --> 00:02:19,305
ผมดูไม่ออก

41
00:02:20,974 --> 00:02:24,226
{\an8}ฉันหลับเป็นตายอยู่บนเตียงตอนที่โทรศัพท์ดังขึ้น

42
00:02:24,227 --> 00:02:27,312
{\an8}ในฐานะสายสืบ
เราจะรู้เลยว่าถ้าโทรศัพท์ดังตอนตีสาม

43
00:02:27,313 --> 00:02:28,356
{\an8}มันไม่เคยเป็นเรื่องดี

44
00:02:29,816 --> 00:02:32,734
ฉันเลยลุกจากเตียง ออกจากบ้าน

45
00:02:32,735 --> 00:02:36,990
แล้วก็มุ่งหน้าไปเมโดว์แลนด์ส
ที่นอร์ทแคโรไลนา

46
00:02:40,118 --> 00:02:44,163
ฉันเข้าไปในบ้าน
และมองเข้าไปในห้องนอนใหญ่

47
00:02:44,164 --> 00:02:46,124
และมันน่าสยดสยองเอาเรื่อง

48
00:02:49,627 --> 00:02:53,131
เป็นหนึ่งในที่เกิดเหตุที่เลือดนองที่สุด
ที่ฉันไม่ได้เห็นมานานมาก

49
00:02:55,175 --> 00:02:58,845
ผู้หญิงซึ่งอาศัยอยู่บ้านนั้นบอกฉันว่า
เธอชื่อมอลลี่ คอร์เบตต์

50
00:03:01,055 --> 00:03:04,142
และเหยื่อคือสามีของเธอเจสัน คอร์เบตต์

51
00:03:08,771 --> 00:03:11,024
ออฟฟิศพวกนี้นี่หนาวจริงๆ

52
00:03:16,696 --> 00:03:19,240
เอาละ บอกฉันมาทีว่าคืนนี้เกิดอะไรขึ้น

53
00:03:20,408 --> 00:03:21,701
เราทะเลาะกัน

54
00:03:22,202 --> 00:03:24,037
- ทะเลาะกับใคร
- สามีฉัน

55
00:03:25,163 --> 00:03:26,873
ลูกสาวฉันฝันร้าย

56
00:03:27,832 --> 00:03:30,668
ลูกหรือไม่ก็ฉันทําเขาตื่น เขาเลยโมโห

57
00:03:31,836 --> 00:03:33,379
เขาบีบคอฉัน

58
00:03:33,880 --> 00:03:35,215
เขาบีบคอคุณยังไง

59
00:03:36,549 --> 00:03:39,594
ตอนแรกก็ใช้มือกดแรงมากตรงนี้

60
00:03:42,305 --> 00:03:45,683
พอเขาปล่อยมือไปแป๊บนึง
ฉันเลยกรีดร้องเสียงดังออกไป

61
00:03:47,810 --> 00:03:50,812
ฉันจําเรื่องต่อจากนั้นไม่ได้
จนกระทั่งพ่อฉันเข้ามา

62
00:03:50,813 --> 00:03:51,730
โอเค

63
00:03:51,731 --> 00:03:57,528
ผมได้ยินเสียงทะเลาะกัน
เสียงกระแทกดังมาจากชั้นบน

64
00:03:58,696 --> 00:04:00,406
และมันฟังดูไม่ดีมากๆ

65
00:04:02,617 --> 00:04:05,328
ผมคว้าไม้เบสบอลแล้ววิ่งขึ้นไปข้างบน

66
00:04:06,204 --> 00:04:08,122
ผมเปิดประตูห้องนอน

67
00:04:08,831 --> 00:04:11,876
เขาบีบคอมอลลี่อยู่แบบนี้

68
00:04:12,585 --> 00:04:13,920
และเขาเห็นผมเข้ามา

69
00:04:14,963 --> 00:04:19,092
แล้วเขาก็เอาแขนรัดที่คอเธอแบบนี้

70
00:04:20,385 --> 00:04:22,177
ผมบอกว่า "ปล่อยเธอนะ"

71
00:04:22,178 --> 00:04:25,055
"ผมจะฆ่าเธอ" "ปล่อยเธอซะ" "ผมจะฆ่าเธอ"

72
00:04:25,056 --> 00:04:29,852
แล้วเขาก็เริ่มลากเธอไปตามห้องนอน
เข้าไปในห้องน้ํา

73
00:04:33,606 --> 00:04:34,565
ผมเลยตีเขา

74
00:04:35,525 --> 00:04:37,567
ผมหวดเขาด้วยไม้เบสบอล

75
00:04:37,568 --> 00:04:40,112
เขาเอื้อมมือออกมาคว้าไม้ไว้

76
00:04:40,113 --> 00:04:42,073
เจสันได้ไม้เบสบอลไป

77
00:04:42,740 --> 00:04:46,285
และเขาพยายามจะตีพ่อฉัน

78
00:04:46,286 --> 00:04:49,080
ฉันคิดว่าเขาน่าจะพลาดไปและ...

79
00:04:50,957 --> 00:04:51,791
ฉัน...

80
00:04:54,711 --> 00:04:56,211
ฉันทุบหัวเขา

81
00:04:56,212 --> 00:04:57,879
ทุบหัวเขาด้วยอะไร

82
00:04:57,880 --> 00:05:00,674
ด้วยอิฐบนโต๊ะข้างเตียงฉัน

83
00:05:00,675 --> 00:05:01,591
โอเค

84
00:05:01,592 --> 00:05:04,761
ฉันไม่แน่ใจว่าทุบโดนเขาที่หัวหรือที่ไหล่

85
00:05:04,762 --> 00:05:06,805
คุณทุบเจสันไปกี่ครั้ง

86
00:05:06,806 --> 00:05:08,016
ฉันไม่รู้

87
00:05:08,599 --> 00:05:10,101
โอเค คุณจําไม่ได้

88
00:05:11,269 --> 00:05:12,437
ฉันไม่รู้

89
00:05:14,355 --> 00:05:16,523
ผมบอกไม่ได้ว่าตีเขาไปกี่ครั้ง

90
00:05:16,524 --> 00:05:18,900
ผมบอกไม่ได้ว่าเขาผลักผมกี่หน

91
00:05:18,901 --> 00:05:20,486
ผมบอกไม่ได้ ผม...

92
00:05:21,821 --> 00:05:23,489
เพราะมันเป็นการต่อสู้

93
00:05:25,867 --> 00:05:30,121
สองคนนี้กําลังบอกเรา
ว่าพวกเขาแค่ต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด

94
00:05:30,913 --> 00:05:33,916
สามีเธอมีบาดแผลที่สาหัสมาก

95
00:05:34,792 --> 00:05:37,378
แต่พวกเขาดูไม่มีบาดแผลเลย

96
00:05:40,089 --> 00:05:43,551
ที่นอร์ทแคโรไลนา
พวกเขามีสิทธิ์ที่จะป้องกันตัว

97
00:05:44,969 --> 00:05:48,389
แต่พวกเขาคือเหยื่อ หรือว่าเขาที่เป็นเหยื่อ

98
00:05:49,974 --> 00:05:54,145
(ชีวิตคู่ถึงฆาต)

99
00:05:58,649 --> 00:06:01,986
คุณรู้ว่าสามีคุณไม่รอดจากอาการบาดเจ็บใช่ไหม

100
00:06:03,112 --> 00:06:05,113
ฉันไม่... ไม่คิดว่างั้น

101
00:06:05,114 --> 00:06:07,658
จริง เขาไม่รอดจากอาการบาดเจ็บ

102
00:06:10,870 --> 00:06:12,789
คุณแต่งงานกันมานานแค่ไหน

103
00:06:15,500 --> 00:06:16,542
เจ็ดปีค่ะ

104
00:06:18,378 --> 00:06:21,297
พวกเด็กๆ ไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของฉัน

105
00:06:22,090 --> 00:06:25,551
แต่เป็นลูกของภรรยาคนแรกของเขา เธอตาย

106
00:06:26,719 --> 00:06:30,514
มีญาติฝั่งสามีคนไหน
ที่อยากให้เราช่วยติดต่อให้ไหม

107
00:06:30,515 --> 00:06:31,474
พระเจ้า

108
00:06:33,518 --> 00:06:35,770
แล้วถ้าฉันกลัวครอบครัวเขาล่ะ

109
00:06:38,022 --> 00:06:40,400
ฉันกลัวว่าพวกเขาจะพยายามเอาตัวเด็กๆ ไป

110
00:06:41,692 --> 00:06:44,027
- พวกคุณจดทะเบียนสมรสกันใช่ไหม
- ใช่

111
00:06:44,028 --> 00:06:46,238
- คุณได้จดทะเบียนรับเด็กๆ เป็นลูกไหม
- ไม่

112
00:06:46,239 --> 00:06:48,532
ถ้างั้นเรื่องนั้นก็มีสิทธิ์เกิดขึ้นได้

113
00:06:48,533 --> 00:06:49,450
โอ้!

114
00:06:50,910 --> 00:06:51,994
โอ้!

115
00:06:57,041 --> 00:07:00,837
(ประเทศไอร์แลนด์)

116
00:07:01,421 --> 00:07:05,424
(หนึ่งวันหลังเจสันตาย)

117
00:07:05,425 --> 00:07:09,637
น้องชายฉันได้รับโทรศัพท์บอกว่าเจสันตายแล้ว

118
00:07:10,179 --> 00:07:12,180
เจสันกับมอลลี่ทะเลาะกัน

119
00:07:12,181 --> 00:07:16,310
เธอผลักเขา เขาล้มหัวกระแทกและตาย

120
00:07:16,894 --> 00:07:20,898
ฉันเริ่มโทรหามอลลี่ทันที

121
00:07:21,691 --> 00:07:23,901
แต่ตอนนั้นไม่มีใครรับสาย

122
00:07:25,111 --> 00:07:28,448
ฉันไม่เข้าใจ ฉันงงไปหมด

123
00:07:28,948 --> 00:07:31,534
คือฉันแค่เชื่อไม่ลง

124
00:07:33,327 --> 00:07:36,164
ฉันกับเจสัน เราสนิทกันมากๆ

125
00:07:38,916 --> 00:07:40,543
ครอบครัวเราใหญ่มาก

126
00:07:41,586 --> 00:07:44,588
เราเติบโตขึ้นมาที่เจนส์โบโร เมืองลิเมอริก

127
00:07:44,589 --> 00:07:48,384
เจสันกับเวย์นกับตัวฉัน
คือสามคนที่เด็กที่สุด

128
00:07:49,260 --> 00:07:52,430
เจสันยังคงเป็นเพื่อนซี้ของฉันมาตลอด

129
00:07:55,850 --> 00:07:57,350
ตอนที่ฉันรู้ข่าว

130
00:07:57,351 --> 00:08:00,855
ความคิดแรกของฉันคือ
แจ็คกับซาราห์จะเป็นยังไง

131
00:08:04,108 --> 00:08:07,986
ดังนั้นภายในไม่กี่ชั่วโมง
ฉันก็เก็บของแล้วก็ออกเดินทาง

132
00:08:07,987 --> 00:08:11,907
เพื่อบินไปอเมริกา
หาคําตอบว่าเกิดอะไรขึ้นกับเจสัน

133
00:08:11,908 --> 00:08:14,160
และเพื่อให้แน่ใจว่าแจ็คกับซาราห์ปลอดภัยดี

134
00:08:16,871 --> 00:08:20,499
เราแค่รู้ว่า
เราต้องไปนอร์ทแคโรไลนาให้เร็วที่สุด

135
00:08:20,500 --> 00:08:23,628
ผมกับเทรซีถูกระบุให้เป็น
ผู้ปกครองตามกฎหมายในพินัยกรรมของเจสัน

136
00:08:24,670 --> 00:08:27,255
ผมตรงดิ่งไปที่สํานักงานทนายของเจสัน

137
00:08:27,256 --> 00:08:31,093
ผมนําพินัยกรรมมา
แล้วไม่กี่ชั่วโมงต่อมาก็บินไปอเมริกา

138
00:08:38,059 --> 00:08:40,936
เราเริ่มประสานงานกับสํานักงานอัยการเขต

139
00:08:40,937 --> 00:08:44,023
ว่าการสืบสวนควรจะไปในทิศทางไหนต่อจากนี้

140
00:08:46,567 --> 00:08:47,817
สิ่งที่สะดุดใจผมทันที

141
00:08:47,818 --> 00:08:51,988
{\an8}คือคดีนี้จะไม่ใช่คดีปกติแบบที่พวกเรามักจะเจอ

142
00:08:51,989 --> 00:08:53,824
ผมเป็นอดีตเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ

143
00:08:54,825 --> 00:08:56,826
คุณทําหน้าที่อะไรที่เอฟบีไอ

144
00:08:56,827 --> 00:08:59,830
ช่วงครึ่งแรกผมทําแผนกอาชญากรรม

145
00:09:00,790 --> 00:09:03,918
ช่วงครึ่งหลังผมทําด้าน
การข่าวกรองต่อต้านภัยก่อการร้าย

146
00:09:04,418 --> 00:09:07,045
ทอม มาร์เทนส์เป็นอดีตเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ

147
00:09:07,046 --> 00:09:11,424
เขาได้รับการฝึกฝน
และเคยฝึกสอนเจ้าหน้าที่คนอื่นๆ

148
00:09:11,425 --> 00:09:13,469
ด้านศิลปะการสอบปากคํา

149
00:09:15,555 --> 00:09:19,766
พวกเราคงบกพร่องต่อหน้าที่
หากเรายอมรับคําพูดทั้งหมด

150
00:09:19,767 --> 00:09:24,104
ของใครก็ตามที่ฆ่าคน
โดยไม่มีการตรวจสอบหรือพิจารณาอย่างรอบคอบ

151
00:09:24,105 --> 00:09:28,483
บางทีมันอาจจะช่วยได้ถ้าผมเริ่มเล่าเรื่องเลย

152
00:09:28,484 --> 00:09:29,401
โอเค

153
00:09:29,402 --> 00:09:31,611
เพราะมันจะช่วยอธิบายสภาพจิตใจของผม

154
00:09:31,612 --> 00:09:32,529
โอเค

155
00:09:32,530 --> 00:09:36,408
ผมเห็นทอมพยายามจะควบคุมเรื่องราว

156
00:09:36,409 --> 00:09:39,036
และนําเสนอสิ่งต่างๆ ในแบบที่เขาอยากนําเสนอ

157
00:09:40,121 --> 00:09:46,794
ทอมไม่เคยยอมรับเลยสักครั้ง
ว่าเขาเห็นมอลลี่ตีเจสัน

158
00:09:47,461 --> 00:09:51,048
มีช่วงไหนที่มอลลี่เข้าร่วมทําร้ายด้วยไหม

159
00:09:51,924 --> 00:09:56,429
ตอนที่ไม้เบสบอลหลุดมือผม
และเธอดิ้นหลุดไป

160
00:09:57,346 --> 00:09:59,764
เธอทําให้เขาเสียสมาธิไปได้ยังไงก็ไม่รู้
ผมไม่แน่ใจ

161
00:09:59,765 --> 00:10:02,184
ตอนนั้นผมสับสนไปหมด ผมไม่รู้เลย

162
00:10:02,685 --> 00:10:04,520
เรารู้สึกว่ามันเชื่อได้ยาก

163
00:10:07,189 --> 00:10:09,941
ในคืนเกิดเหตุ ฉันอยู่ที่บ้านหลังนั้น

164
00:10:09,942 --> 00:10:13,237
ฉันได้รู้ว่าแม่ของมอลลี่อยู่ในห้องใต้ดิน

165
00:10:13,738 --> 00:10:15,823
เราจึงสอบปากคําเธอ

166
00:10:16,657 --> 00:10:18,283
แชรอน มาร์เทนส์บอกเราว่า

167
00:10:18,284 --> 00:10:21,036
พวกเขาตื่นขึ้นกลางดึก
เพราะได้ยินเสียงเอะอะโครมคราม

168
00:10:21,037 --> 00:10:23,122
และเธอได้ยินเสียงลูกสาวกรีดร้อง

169
00:10:24,123 --> 00:10:26,082
สามีของเธอลุกจากเตียง

170
00:10:26,083 --> 00:10:28,793
ขึ้นบันไดเพื่อไปจัดการกับเสียงเอะอะนั่น

171
00:10:28,794 --> 00:10:31,379
แล้วเธอก็พลิกตัวกลับไปนอนต่อ

172
00:10:31,380 --> 00:10:33,882
(ฉันว่าฉันคงผล็อยหลับไปอีก)

173
00:10:33,883 --> 00:10:34,967
ฉัน...

174
00:10:36,093 --> 00:10:37,385
อึ้งไปเลย

175
00:10:37,386 --> 00:10:40,640
ยายที่ไหนทําแบบนั้น
แม่คนไหนทําแบบนั้นกัน

176
00:10:41,557 --> 00:10:45,810
แชรอน มาร์เทนส์กําลังบอกเราว่า
เธอไม่ได้มีปฏิกิริยาใดๆ เลย

177
00:10:45,811 --> 00:10:49,314
ต่อเหตุการณ์ที่น่าสยดสยอง
รุนแรง และอึกทึกครึกโครม

178
00:10:49,315 --> 00:10:53,109
ที่กําลังเกิดขึ้นที่ข้างบนบ้าน
ในบ้านที่เต็มไปด้วยคนที่เธอรัก

179
00:10:53,110 --> 00:10:55,029
มันไม่สมเหตุสมผลเลย

180
00:10:55,988 --> 00:10:59,116
เรายังตรวจดูการแจ้ง 911 ด้วย

181
00:10:59,700 --> 00:11:00,659
สาม สี่

182
00:11:00,660 --> 00:11:03,536
- หนึ่ง สอง สาม สี่ ดี
- หนึ่ง สอง สาม สี่

183
00:11:03,537 --> 00:11:06,206
หนึ่ง สอง สาม สี่ หนึ่ง...

184
00:11:06,207 --> 00:11:10,168
เจ้าหน้าที่กู้ชีพฟังบันทึกเสียงนี้และพูดว่า

185
00:11:10,169 --> 00:11:12,379
"ผมไม่คิดว่าคนพวกนี้กําลังทําซีพีอาร์อยู่"

186
00:11:12,380 --> 00:11:13,463
มันยากเกินไป

187
00:11:13,464 --> 00:11:17,551
คุณไม่มีทางจะนับเสียงดัง
ด้วยจังหวะ และชัดถ้อยชัดคําขนาดนั้นได้

188
00:11:18,135 --> 00:11:21,721
หนึ่ง... พ่อนับเอง หนึ่ง สอง สาม สี่

189
00:11:21,722 --> 00:11:24,265
เจ้าหน้าที่กู้ชีพยังบรรยายด้วย

190
00:11:24,266 --> 00:11:27,394
ว่าร่างของเจสันเย็นตอนเขาสัมผัส

191
00:11:27,395 --> 00:11:30,480
และหนึ่งในนั้นยังมองหน้าอีกคนและพูดว่า

192
00:11:30,481 --> 00:11:32,525
"พวกเขาบอกว่าเขาล้มลงเมื่อไหร่นะ"

193
00:11:33,109 --> 00:11:35,026
นี่ไม่ใช่หลักฐานทางวิทยาศาสตร์

194
00:11:35,027 --> 00:11:39,656
และยังมีตัวแปรมากมาย
ที่ส่งผลต่อความเร็วในการเย็นตัวของศพ

195
00:11:39,657 --> 00:11:41,826
แต่มันเป็นข้อมูลที่น่าสนใจมากสําหรับเรา

196
00:11:42,993 --> 00:11:46,287
ตอนนี้มีความเป็นไปได้ว่า
พวกมาร์เทนส์อาจกําลังคิดว่า

197
00:11:46,288 --> 00:11:49,541
"ฉันต้องนั่งลงเรียบเรียงเรื่องราวให้ดี

198
00:11:49,542 --> 00:11:51,127
ก่อนจะโทรหาตํารวจ"

199
00:11:52,962 --> 00:11:57,674
(เมโดว์แลนด์ส
รัฐนอร์ทแคโรไลนา)

200
00:11:57,675 --> 00:12:01,386
เราพบว่าแค่ไม่กี่ชั่วโมงหลังเจสันตาย

201
00:12:01,387 --> 00:12:04,639
มอลลี่กับโทมัส มาร์เทนส์ก็กลับบ้าน

202
00:12:04,640 --> 00:12:06,474
และถึงจุดนี้

203
00:12:06,475 --> 00:12:11,689
เด็กๆ อยู่ในความดูแลและควบคุม
ของมอลลี่ มาร์เทนส์และครอบครัวของเธอ

204
00:12:12,440 --> 00:12:16,693
ภายใน 48 ชั่วโมง พวกมาร์เทนส์
ได้ยื่นขอสิทธิ์เป็นผู้ปกครอง

205
00:12:16,694 --> 00:12:20,448
ขออุปการะ และขอสิทธิ์ดูแลแจ็คและซาราห์

206
00:12:21,240 --> 00:12:24,451
ฉันขอคุยกับพวกเขาทางโทรศัพท์

207
00:12:24,452 --> 00:12:27,912
ขอแค่ได้พบกันภายใต้การกํากับดูแล
หรืออะไรก็ได้

208
00:12:27,913 --> 00:12:30,457
ฉันแค่อยากกอดพวกเขาไว้

209
00:12:30,458 --> 00:12:32,168
พวกเขาเสียพ่อไป

210
00:12:32,668 --> 00:12:35,921
แต่มอลลี่ก็ไม่ยอม

211
00:12:37,256 --> 00:12:40,925
มีเรื่องมากมายเกิดขึ้นพร้อมกัน เกิดชนกัน

212
00:12:40,926 --> 00:12:43,679
และฉันแค่อยากเจอน้องชายฉัน

213
00:12:45,347 --> 00:12:48,641
เราคุยกับผู้จัดพิธีศพ
พยายามจะขอเข้าไปดูเจสัน

214
00:12:48,642 --> 00:12:52,395
เขาขอโทษขอโพยมากมาย
แต่เขาได้รับคําสั่งที่ชัดเจน

215
00:12:52,396 --> 00:12:54,273
ว่าไม่อนุญาตให้เราเข้าไปดูเจสัน

216
00:12:55,649 --> 00:12:58,986
ฉันเชื่อว่ามอลลี่พยายามจะฌาปนกิจเจสัน

217
00:12:59,737 --> 00:13:00,905
ก่อนฉันจะไปถึงที่นั่น

218
00:13:02,031 --> 00:13:05,242
ฉันคิดกับตัวเองว่า "เธอทําอะไรลงไปเหรอ"

219
00:13:08,746 --> 00:13:11,665
แล้วเราก็ได้ผลการชันสูตรศพ

220
00:13:12,166 --> 00:13:15,503
และผลชันสูตรศพนั้น...

221
00:13:17,505 --> 00:13:18,756
มันสยดสยองมาก

222
00:13:21,133 --> 00:13:24,761
เจสันมีรอยถลอกบนหน้าผาก

223
00:13:24,762 --> 00:13:26,346
ที่ใต้ตา

224
00:13:26,347 --> 00:13:27,681
ที่สะบัก

225
00:13:28,849 --> 00:13:32,228
แล้ว... เมื่อเรามาถึงส่วนศีรษะ...

226
00:13:34,772 --> 00:13:38,734
และใน... 30 ปีที่ผมเป็นอัยการมา...

227
00:13:44,198 --> 00:13:46,534
ผมไม่เคยเห็นภาพแบบนี้มาก่อน

228
00:13:49,119 --> 00:13:50,079
เขาถูก...

229
00:13:53,249 --> 00:13:55,835
ตีที่ศีรษะหลายครั้งมาก

230
00:13:56,710 --> 00:14:00,339
จนแพทย์นิติเวชไม่สามารถนับจํานวนบาดแผลได้

231
00:14:01,465 --> 00:14:03,509
เพราะบาดแผลมันทับซ้อนกัน

232
00:14:04,093 --> 00:14:06,762
และมีเศษกะโหลกของเจสัน

233
00:14:07,596 --> 00:14:09,390
กระเด็นตกลงบนโต๊ะ

234
00:14:12,142 --> 00:14:16,146
มันต้องใช้แรงมหาศาล

235
00:14:16,814 --> 00:14:18,774
ถึงจะทําให้เกิดบาดแผลแบบนี้ได้

236
00:14:23,904 --> 00:14:29,285
ฉันต้องดําเนินการทางกฎหมายอยู่ถึงสี่วัน
ถึงจะได้เห็นร่างของเจสัน

237
00:14:30,077 --> 00:14:33,204
มันสยดสยองมากที่ได้เห็น

238
00:14:33,205 --> 00:14:36,500
ว่ามนุษย์คนหนึ่ง
สามารถทําอะไรแบบนี้กับมนุษย์อีกคนได้

239
00:14:38,878 --> 00:14:43,006
ลูกๆ ของเขานอนอยู่ในห้องนอน
ที่ห่างจากเขาไปแค่ไม่กี่ฟุต

240
00:14:43,007 --> 00:14:46,635
และฉันรู้ว่าความคิดสุดท้ายของเขา
คงจะอยู่ที่ลูกๆ

241
00:14:49,305 --> 00:14:53,809
ฉันจับมือเขา และสัญญาว่าลูกๆ เขาจะไม่เป็นไร

242
00:14:54,685 --> 00:14:58,272
และฉันสัญญาว่าเขาจะได้รับความยุติธรรม
สําหรับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขา

243
00:15:01,191 --> 00:15:05,905
{\an8}(สี่วันหลังเจสันตาย)

244
00:15:06,530 --> 00:15:10,199
แจ็คกับซาราห์อยู่ในบ้าน
หลับอยู่บนเตียง

245
00:15:10,200 --> 00:15:12,286
ตอนที่เหตุการณ์นี้เกิดขึ้น

246
00:15:13,287 --> 00:15:15,204
เราจําเป็นต้องสอบถามพวกเขา

247
00:15:15,205 --> 00:15:18,125
โดยผู้ที่ได้รับการฝึกฝน
การสอบปากคําเด็กเล็กมาโดยเฉพาะ

248
00:15:18,626 --> 00:15:22,922
ดังนั้นเราจึงนําตัวพวกเขา
ไปที่ศูนย์คุ้มครองและช่วยเหลือเด็กดรากอนฟลาย

249
00:15:25,633 --> 00:15:29,218
เรามาเริ่มกันที่เรื่องแรกก่อนนะจ๊ะ
ที่เธอบอกฉันว่าพ่อเธอตาย

250
00:15:29,219 --> 00:15:30,720
พ่อเธอตายยังไงจ๊ะ

251
00:15:30,721 --> 00:15:33,348
คือน้องสาวผมฝันร้าย...

252
00:15:33,349 --> 00:15:34,390
(แจ็ค
อายุสิบขวบ)

253
00:15:34,391 --> 00:15:36,225
ว่ามีแมลงคลานยั้วเยี้ย

254
00:15:36,226 --> 00:15:39,521
เธอห่มผ้าห่มรูปนางฟ้า
แล้วมีแมลงอยู่เต็มเตียงของเธอ

255
00:15:40,022 --> 00:15:41,314
พ่อผมโมโหมาก

256
00:15:41,315 --> 00:15:45,235
แล้วพ่อก็ตะโกนใส่แม่
แล้วแม่ก็ร้องเสียงดัง

257
00:15:46,028 --> 00:15:48,655
แล้วคุณตาผมก็ขึ้นมา และเริ่มใช้ไม้ตีเขา

258
00:15:48,656 --> 00:15:53,326
แล้วพ่อผมก็คว้าไม้ไว้และตีคุณตาด้วยไม้อันนั้น

259
00:15:53,327 --> 00:15:57,080
แล้วแม่ผม... ก็เอา... แบบ...

260
00:15:57,081 --> 00:16:00,542
เรากําลังจะทาสีอิฐ
ที่อยู่ในห้องนั้นกัน แบบอิฐบล็อก

261
00:16:01,043 --> 00:16:04,046
และอิฐโดนที่ขมับพ่อ ตรงนี้

262
00:16:04,588 --> 00:16:05,421
แล้วพ่อก็ตาย

263
00:16:05,422 --> 00:16:06,339
โอเค

264
00:16:06,340 --> 00:16:09,467
ที่ว่าน้องสาวเธอฝันร้าย เธอรู้ได้ยังไงจ๊ะ

265
00:16:09,468 --> 00:16:11,094
พ่อแม่... แม่บอกผม

266
00:16:11,095 --> 00:16:12,012
โอเค

267
00:16:12,763 --> 00:16:15,682
ก่อนหน้านี้พ่อกับแม่เคยทะเลาะกันมั้ยจ๊ะ

268
00:16:15,683 --> 00:16:19,352
พ่อโกรธแม่มากที่ชอบเปิดไฟดวงนึงทิ้งไว้

269
00:16:19,353 --> 00:16:20,269
(ซาราห์
อายุแปดขวบ)

270
00:16:20,270 --> 00:16:24,065
- เขาจะทํายังไง
- พ่อจะ... พ่อจะด่าแม่

271
00:16:24,066 --> 00:16:26,235
โอเค เคยเห็นพ่อตีแม่ไหมจ๊ะ

272
00:16:28,445 --> 00:16:29,279
ครั้งนึงค่ะ

273
00:16:30,489 --> 00:16:32,992
พ่อชอบโกรธเรื่องเล็กๆ น้อยๆ

274
00:16:35,786 --> 00:16:38,329
- แล้วเขาโกรธใส่ใครจ๊ะ
- แม่ผมครับ

275
00:16:38,330 --> 00:16:40,748
- เธอเคยเห็นพ่อโกรธใส่แม่เหรอ
- ครับ

276
00:16:40,749 --> 00:16:43,335
แล้วพอพ่อโกรธ เขาจะทํายังไงเหรอ

277
00:16:44,503 --> 00:16:48,297
เขาก็จะทําร้ายแม่ผมทางกายกับทางวาจา

278
00:16:48,298 --> 00:16:50,508
เธอเคยเห็นเขาทําร้ายร่างกายแม่เหรอ

279
00:16:50,509 --> 00:16:52,761
- ครั้งหรือสองครั้ง
- เธอเห็นอะไรจ๊ะ

280
00:16:53,721 --> 00:16:57,266
การต่อย ตี ผลัก

281
00:16:58,559 --> 00:17:02,145
เด็กๆ ทั้งสองคนให้ข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับเจสัน

282
00:17:02,146 --> 00:17:04,148
ซึ่งเราต้องให้ความสนใจเป็นพิเศษ

283
00:17:04,648 --> 00:17:07,442
แต่ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็ใช้คําพูดหลายคํา

284
00:17:07,443 --> 00:17:10,404
ที่เด็กอายุแปดขวบหรือสิบขวบ
โดยทั่วไปมักจะไม่ใช้กัน

285
00:17:10,988 --> 00:17:14,699
เขาก็จะทําร้ายแม่ผมทางกายกับทางวาจา

286
00:17:14,700 --> 00:17:16,326
มันผิดปกติและสะดุดหู

287
00:17:18,162 --> 00:17:20,581
แล้วเธอรู้ได้ยังไงว่าแม่กลัวพ่อ

288
00:17:21,081 --> 00:17:22,206
แม่บอกเรา

289
00:17:22,207 --> 00:17:24,751
ไม่ค่ะ แม่บอกหนูเรื่องนั้น

290
00:17:24,752 --> 00:17:26,503
แล้วใครเป็นคนบอกเธอเรื่องนั้น

291
00:17:27,421 --> 00:17:28,588
แม่ผมครับ

292
00:17:28,589 --> 00:17:30,298
แม่บอกหนู

293
00:17:30,299 --> 00:17:31,340
แม่บอกผม

294
00:17:31,341 --> 00:17:32,592
แม่เธอบอกเธอนะ

295
00:17:32,593 --> 00:17:35,845
มีความเป็นไปได้ว่าเด็กๆ อาจถูกสอนมา

296
00:17:35,846 --> 00:17:39,599
มีคําว่า "แม่บอกไว้แบบนี้เกี่ยวกับคืนนั้น

297
00:17:39,600 --> 00:17:42,811
กับเรื่องต่างๆ ที่เคยเกิดขึ้น" เยอะมาก

298
00:17:43,312 --> 00:17:44,646
แม่บอกว่า

299
00:17:45,147 --> 00:17:48,442
ไม่ใช่ตอนหนูสี่ขวบ ไม่ใช่ตอนหนูห้าขวบ
แต่แม่บอกตอนหนูหกขวบ

300
00:17:49,234 --> 00:17:51,528
"พ่อของลูกไม่ได้เป็นพ่อที่ดี"

301
00:17:52,362 --> 00:17:54,323
ทําไมเธอถึงพูดแบบนั้นกับซาราห์

302
00:17:55,532 --> 00:17:58,077
อันไหนคือความจริง และอันไหนที่ไม่ใช่

303
00:17:59,703 --> 00:18:02,289
เรากลับไปดูการสอบปากคํามอลลี่กับทอม

304
00:18:04,333 --> 00:18:07,960
ผมรู้ว่าผมสู้เขาไม่ได้
ผมรู้ว่าเขารู้ศิลปะการต่อสู้

305
00:18:07,961 --> 00:18:09,545
ผมรู้ว่าเขาเป็นนักมวย

306
00:18:09,546 --> 00:18:13,174
ผมพยายามอยู่ให้ห่าง
จากระยะเหวี่ยงไม้เบสบอลจากเขา

307
00:18:13,175 --> 00:18:14,133
ครับ

308
00:18:14,134 --> 00:18:16,220
ผมกลัวแทบตาย

309
00:18:17,096 --> 00:18:20,640
เรากําลังพยายามตรวจสอบ
ว่าเจสันได้เคยมีการฝึก

310
00:18:20,641 --> 00:18:23,351
คาราเต้หรือศิลปะการต่อสู้

311
00:18:23,352 --> 00:18:25,354
หรือการชกมวยอะไรมาบ้างหรือไม่

312
00:18:28,148 --> 00:18:30,650
ภายในหนึ่งสัปดาห์หลังเจสันถูกฆ่า

313
00:18:30,651 --> 00:18:35,072
{\an8}ฉันได้รับการติดต่อจาก
สํานักงานนายอําเภอเดวิดสันเคาน์ตี

314
00:18:35,572 --> 00:18:39,076
{\an8}ถามคําถามเช่นว่า
"เจสันเป็นนักสู้เอ็มเอ็มเอหรือเปล่า"

315
00:18:40,619 --> 00:18:42,162
"เขาเป็นนักมวยอาชีพหรือเปล่า"

316
00:18:43,163 --> 00:18:46,917
"ครอบครัวเราเคยอยู่ใน
กองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์หรือเปล่า"

317
00:18:48,293 --> 00:18:49,920
แต่เรื่องพวกนี้มันไร้สาระ

318
00:18:51,338 --> 00:18:55,843
พวกเขาแค่พยายามทําทุกวิถีทาง
เพื่อทําลายชื่อเสียงของเขา

319
00:18:57,136 --> 00:19:00,722
ฉันต้องการให้โลกได้รู้ความจริงเกี่ยวกับเจสัน

320
00:19:04,017 --> 00:19:06,603
เขาเป็นคนที่ใจดีที่สุดที่คุณจะหาได้

321
00:19:07,104 --> 00:19:08,939
คุณไม่มีทางไม่เห็นผู้ชายคนนั้นยิ้ม

322
00:19:09,648 --> 00:19:11,858
ทุกคนรักเขา ทุกคนรักเจสัน

323
00:19:11,859 --> 00:19:13,485
เขาเป็นเพื่อนของทุกคน

324
00:19:17,489 --> 00:19:21,033
เขาเป็นคนที่มีเสน่ห์มาก แล้วก็เสียงดังด้วย

325
00:19:21,034 --> 00:19:22,953
คุณจะรู้เลยถ้าเจสันอยู่แถวนั้น

326
00:19:23,745 --> 00:19:25,581
ครอบครัวคือทุกสิ่งสําหรับเขา

327
00:19:26,081 --> 00:19:28,750
ฉันไม่เคยคิดเลย
ว่าเขาจะโตมาเป็นคนโรแมนติก

328
00:19:29,251 --> 00:19:31,503
จนกระทั่งเขาได้พบกับแม็กส์
ภรรยาคนแรกของเขา

329
00:19:33,255 --> 00:19:37,342
คืนหนึ่งเราออกไปสังสรรค์กัน
และฉันแนะนําแม็กส์ให้กับเจสัน

330
00:19:37,843 --> 00:19:41,846
{\an8}และตั้งแต่นั้น พวกเขาเหมือนเกิดมาเป็นเนื้อคู่กัน

331
00:19:41,847 --> 00:19:43,140
{\an8}พวกเขามีความสุขกันมาก

332
00:19:43,640 --> 00:19:45,434
ฉัน มาร์กาเรต ยินดีรับคุณ เจสัน

333
00:19:45,934 --> 00:19:47,518
เป็นสามีของฉัน

334
00:19:47,519 --> 00:19:50,397
ไม่ว่าจะยามสุขหรือยามทุกข์
ร่ํารวยหรือยากจน

335
00:19:51,315 --> 00:19:54,443
ยามเจ็บไข้หรือแข็งแรง
ไปจนตลอดชีวิตของเรา

336
00:19:56,528 --> 00:19:57,695
พวกเขาสร้างบ้านขึ้นมา

337
00:19:57,696 --> 00:20:00,698
แม็กส์เปิดสถานรับเลี้ยงเด็ก
ส่วนเจสันก็ได้เลื่อนตําแหน่ง

338
00:20:00,699 --> 00:20:03,368
ชีวิตไม่มีทางดีไปกว่านั้นอีกแล้ว
มันคือเทพนิยาย

339
00:20:04,077 --> 00:20:06,537
และลูกๆ ของเจสันคือทุกสิ่งของเขา

340
00:20:06,538 --> 00:20:09,373
ตอนพวกเขาเกิด
เขามีความสุขที่สุดในชีวิตเลย

341
00:20:09,374 --> 00:20:12,084
นั่นแหละ เด็กดี พี่รักซาราห์นะ

342
00:20:12,085 --> 00:20:13,002
(เสียงของเจสัน)

343
00:20:13,003 --> 00:20:14,670
- ลูกเป็นเด็กดีที่สุด
- นั่นใครจ๊ะแจ็ค

344
00:20:14,671 --> 00:20:17,132
แจ็ค รู้ไหมว่าซาราห์บอกพ่อว่าไง

345
00:20:17,841 --> 00:20:22,220
น้องบอกว่าน้องจะซื้อรถแทรกเตอร์
กับรถพ่วงให้แจ็คเป็นของขวัญ

346
00:20:22,221 --> 00:20:25,224
เพราะแจ็คเป็นพี่ชายของเธอ
เพราะเธอรักแจ็ค

347
00:20:26,058 --> 00:20:28,852
ลุกจากเก้าอี้พ่อเลย

348
00:20:29,937 --> 00:20:32,773
นี่คือจุดเริ่มต้นของทั้งชีวิตของเขา

349
00:20:33,357 --> 00:20:34,566
ทําอะไรอยู่เอ่ย

350
00:20:35,108 --> 00:20:36,151
เต้นอยู่เหรอ

351
00:20:39,821 --> 00:20:42,866
ทุกอย่างเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ
ตอนที่ฉันได้โทรศัพท์

352
00:20:43,825 --> 00:20:47,996
ที่โทรมาที่บ้านในคืนหนึ่ง
บอกว่าแม็กส์อาการหอบหืดกําเริบ

353
00:20:50,832 --> 00:20:53,585
ตัวฉันกับสามีหาทางไปถึงโรงพยาบาลจนได้

354
00:20:54,711 --> 00:20:57,589
เจสันอยู่กับแม็กส์ และเราได้ยินเขาพูด...

355
00:21:01,301 --> 00:21:03,095
ขอร้องเธอว่าอย่าจากไป

356
00:21:04,471 --> 00:21:05,514
อย่าทิ้งเขาไว้

357
00:21:07,057 --> 00:21:08,058
เจสัน

358
00:21:08,976 --> 00:21:11,603
ในตอนนั้น เจสันเขา...

359
00:21:12,104 --> 00:21:13,562
แตกสลายไม่เหลือชิ้นดี

360
00:21:13,563 --> 00:21:16,649
(ผมคิดถึงคุณมากขึ้นทุกวันที่ผ่านไป
แจ็คกับซาราห์ก็เช่นกัน)

361
00:21:16,650 --> 00:21:20,904
เขาจะเขียนจดหมายถึงแม็กส์
แล้ววางไว้ที่หลุมศพ

362
00:21:21,405 --> 00:21:24,783
(คุณจะเป็นที่รักของผม
เป็นสาวในฝันของผมตลอดไป)

363
00:21:25,617 --> 00:21:27,410
{\an8}ทุกคนในครอบครัวเราช่วยกันดูแล

364
00:21:27,411 --> 00:21:31,122
{\an8}แต่เห็นได้ชัดว่า
เขาแทบไม่มีเวลาที่จะโศกเศร้าเลย

365
00:21:31,123 --> 00:21:33,916
{\an8}เขาเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่มีลูกเล็กสองคน

366
00:21:33,917 --> 00:21:36,086
{\an8}และเขายังต้องไปทํางานทุกวัน

367
00:21:41,425 --> 00:21:43,427
ดังนั้นเขาจึงลงประกาศหาพี่เลี้ยงเด็ก

368
00:21:43,927 --> 00:21:48,473
และนั่นก็คือตอนที่มอลลี่ มาร์เทนส์
ก้าวเข้ามาในชีวิตของพวกเรา

369
00:21:55,105 --> 00:21:59,817
ตอนนั้นฉันอายุ 20 ต้นๆ
และคบกับผู้ชายคนนึงมาหลายเดือน

370
00:21:59,818 --> 00:22:04,614
และเกิดตั้งท้องกะทันหันและ...

371
00:22:06,700 --> 00:22:09,452
หลังจากนั้นไม่นานก็แท้งลูก

372
00:22:09,453 --> 00:22:12,872
และฉันคิดว่าใครก็ตามที่เคยแท้งลูก

373
00:22:12,873 --> 00:22:16,625
คงเข้าใจดีว่า
มันเป็นเรื่องที่สะเทือนใจมากในตอนนั้น

374
00:22:16,626 --> 00:22:21,297
ฉัน... กําลังคบกับใครคนนึงอยู่

375
00:22:21,298 --> 00:22:25,301
และฉันรู้สึกตัวว่า
ฉันไม่ต้องการใช้ชีวิตร่วมกับใครคนนั้น

376
00:22:25,302 --> 00:22:28,471
ฉันรู้สึกว่ามันอาจจะง่ายขึ้น
ถ้าฉันได้ออกไปใช้ชีวิต

377
00:22:28,472 --> 00:22:30,222
ไปเห็นโลกกว้าง

378
00:22:30,223 --> 00:22:33,309
และสําหรับฉัน การทํางานกับเด็กๆ
เป็นทางเลือกที่แทบไม่ต้องคิด

379
00:22:33,310 --> 00:22:36,687
ฉันจึงสมัครเข้าร่วมกับเอเจนซี่จัดหาพี่เลี้ยงเด็ก

380
00:22:36,688 --> 00:22:40,274
และตอนที่เจสันติดต่อมาหาฉัน

381
00:22:40,275 --> 00:22:44,279
เขาระบุไว้ในโปรไฟล์ว่าเขาเสียภรรยาไป

382
00:22:45,030 --> 00:22:46,739
{\an8}ฉันว่านั่นคงกระทบใจฉันเข้าอย่างจัง

383
00:22:46,740 --> 00:22:50,409
{\an8}มีเด็กสองคนที่ไม่มีแม่

384
00:22:50,410 --> 00:22:53,830
{\an8}และฉันอาจมีความเจ็บปวด
จึงทําให้อยากเติมเต็มช่องว่างนั้น

385
00:22:55,082 --> 00:22:58,293
มันเป็นเรื่องธรรมดาที่เธอจะมีความสามารถ

386
00:22:58,919 --> 00:23:01,754
ในการดูแลเด็กเล็ก

387
00:23:01,755 --> 00:23:04,758
เพราะตอนที่เธอโตพอจะช่วยแม่ได้

388
00:23:05,467 --> 00:23:09,804
น้องชายสองคนของเธอก็เกิดมาพอดี

389
00:23:09,805 --> 00:23:12,891
เธอเก่งมากในการดูแล
และมีปฏิสัมพันธ์กับน้องๆ

390
00:23:14,017 --> 00:23:18,647
ฉันมาถึงไอร์แลนด์
ในวันฝนตกแบบที่มักจะเป็น

391
00:23:19,147 --> 00:23:23,110
ฉันได้พบกับเจสัน เขาทําให้ฉันรู้สึกสบายใจ

392
00:23:24,403 --> 00:23:26,238
เขาเป็นคนมีเสน่ห์ เป็นคนตลก

393
00:23:26,947 --> 00:23:28,657
เขาทําให้ฉันรู้สึกพิเศษมาก

394
00:23:30,450 --> 00:23:35,871
มอลลี่เพิ่งมาอยู่ที่นี่ได้ไม่นาน
ฉันก็เริ่มสังเกตเห็นบางอย่าง

395
00:23:35,872 --> 00:23:39,834
แค่สัญญาณเล็กๆ น้อยๆ ระหว่างเจสันกับมอลลี่

396
00:23:39,835 --> 00:23:42,336
เรากําลังเดินอยู่บนชายหาด
และพวกเขาตกไปอยู่ข้างหลัง

397
00:23:42,337 --> 00:23:44,338
ผมคิดว่าเทรซีย์พูดขึ้นมา

398
00:23:44,339 --> 00:23:46,715
ว่าเธอคิดว่าสองคนนั้นมีอะไรกัน

399
00:23:46,716 --> 00:23:48,343
มากกว่าแค่นายจ้างกับลูกจ้าง

400
00:23:48,885 --> 00:23:50,719
ฉันรู้สึกว่าฉันนําความสุขเข้ามาสู่

401
00:23:50,720 --> 00:23:54,682
ชีวิตของแจ็ค ซาราห์ และเจสัน

402
00:23:54,683 --> 00:23:56,268
โอเค ไปเอารองเท้าแตะมา

403
00:23:58,019 --> 00:23:59,812
ต้องสวมทับกางเกงตัวในไว้นะ

404
00:23:59,813 --> 00:24:00,729
ฮัลโหล

405
00:24:00,730 --> 00:24:03,399
เพราะวันนี้ที่ไอร์แลนด์ร้อนสุดแล้ว
แต่หนูยังต้องใส่กางเกงอยู่

406
00:24:03,400 --> 00:24:05,151
ซาราห์... หนูอายุเท่าไหร่

407
00:24:05,152 --> 00:24:06,069
สองขวบ

408
00:24:06,570 --> 00:24:07,570
สองขวบครึ่ง

409
00:24:07,571 --> 00:24:08,487
ใช่

410
00:24:08,488 --> 00:24:09,614
เธอล่ะ อายุเท่าไหร่

411
00:24:10,115 --> 00:24:12,993
- สี่ขวบครึ่ง ไม่ใช่
- แน่ใจนะว่าไม่ใช่หนึ่งขวบครึ่ง

412
00:24:13,493 --> 00:24:14,578
แน่ใจนะ

413
00:24:15,203 --> 00:24:17,956
แต่เสียงที่เธอทําน่ะ
บางทีก็เหมือนเสียงแบบ...

414
00:24:19,207 --> 00:24:21,334
เสียงเหมือนเด็กอายุขวบครึ่งเลย

415
00:24:22,335 --> 00:24:26,798
เพียงแค่ไม่นาน
ซาราห์ก็เริ่มเรียกฉันว่าแม่แล้ว

416
00:24:27,299 --> 00:24:32,011
ฉันกลายเป็นแม่ของเด็กๆ พวกนั้น

417
00:24:32,012 --> 00:24:34,973
ตั้งแต่ก่อนที่จะเป็นแม่ของพวกเขาจริงๆ

418
00:24:36,016 --> 00:24:37,684
มันวิเศษมาก

419
00:24:39,311 --> 00:24:41,812
มอลลี่ทําให้เจสันมีรอยยิ้ม

420
00:24:41,813 --> 00:24:43,982
ซึ่งเขาไม่มีมานานมากแล้ว

421
00:24:45,400 --> 00:24:50,279
แต่มันก็เห็นได้ชัด
จากอีเมลที่เจสันส่งถึงมอลลี่

422
00:24:50,280 --> 00:24:55,035
ว่าเจสันอยากเพลาๆ
ความรวดเร็วในความสัมพันธ์พวกเขาลง

423
00:24:56,745 --> 00:24:59,121
"ที่ผมเป็นห่วงคือแจ็คกับซาราห์"

424
00:24:59,122 --> 00:25:01,832
"พวกเขาผ่านเรื่องเลวร้ายมามากพอแล้ว
ทั้งที่เพิ่งจะอายุแค่นี้

425
00:25:01,833 --> 00:25:04,418
ถึงผมจะรู้ว่าพวกเขาปรับตัวเก่ง

426
00:25:04,419 --> 00:25:07,630
แต่ผมก็กลัว
ที่จะทําให้พวกเขาต้องเผชิญกับอะไรอีก"

427
00:25:07,631 --> 00:25:09,507
"ผมกลัวจริงๆ มอลลี่"

428
00:25:09,508 --> 00:25:10,925
"ผมไม่อยากเสียคุณไป

429
00:25:10,926 --> 00:25:13,969
แต่ที่ไม่อยากยิ่งกว่า
คือผมไม่อยากเอาแจ็คกับซาราห์มาเสี่ยง

430
00:25:13,970 --> 00:25:16,598
กับการเสียแม่ไปอีกคนถ้าเราไปกันไม่รอด"

431
00:25:18,141 --> 00:25:21,769
แต่มอลลี่ต้องการให้ความสัมพันธ์
ถูกต้องตามขนบมาตลอด

432
00:25:21,770 --> 00:25:24,439
และเธอก็กดดันๆๆ

433
00:25:25,273 --> 00:25:28,067
(ฉันจะไม่เอาแต่รอแล้วก็รอ)

434
00:25:28,068 --> 00:25:31,738
(หรือถูกถ่วงเวลาไปเรื่อยๆ
รอจนคุณตัดสินใจได้)

435
00:25:32,739 --> 00:25:37,409
ในที่สุดเจสันก็เริ่มพูดถึงความเป็นไปได้

436
00:25:37,410 --> 00:25:39,954
ที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ให้แก่แจ็คและซาราห์

437
00:25:39,955 --> 00:25:43,207
ให้พวกเขาได้มีสภาพแวดล้อม
แบบครอบครัวที่มั่นคง

438
00:25:43,208 --> 00:25:45,502
ที่มีแม่และพ่อ

439
00:25:47,462 --> 00:25:50,798
ตอนนั้นฉันออกไปสังสรรค์
ตอนกลางคืนตามปกติกับเพื่อนๆ

440
00:25:50,799 --> 00:25:53,385
เจสันเดินเข้ามาก่อน
มอลลี่เดินตามมาข้างหลัง

441
00:25:53,969 --> 00:25:56,178
ยกมือโชว์แหวนบนนิ้วเธอ

442
00:25:56,179 --> 00:25:59,723
ฉันก็พูดว่า "ดีใจด้วยนะ
ฉันอยากเห็นคุณมีความสุข"

443
00:25:59,724 --> 00:26:01,476
"แม็กส์คงไม่อยากให้คุณเป็นทุกข์"

444
00:26:03,061 --> 00:26:05,980
ในที่สุด เราก็ตัดสินใจย้ายไปอยู่อเมริกา

445
00:26:05,981 --> 00:26:09,275
สาเหตุส่วนใหญ่เพราะไลฟ์สไตล์ที่นั่น

446
00:26:09,276 --> 00:26:13,655
โดยเฉพาะไลฟ์สไตล์ในการเลี้ยงดูเด็กๆ

447
00:26:15,282 --> 00:26:17,199
{\an8}(เมโดว์แลนด์ส
นอร์ทแคโรไลนา)

448
00:26:17,200 --> 00:26:19,953
{\an8}ฉันตื่นเต้นกับการเริ่มต้นใหม่ของครอบครัวเรา

449
00:26:26,543 --> 00:26:29,920
{\an8}(ซาราห์
อายุ 15 ปี)

450
00:26:29,921 --> 00:26:33,258
ครั้งแรกที่ฉันเห็นบ้าน
ฉันนึกว่ามันเหมือนคฤหาสน์

451
00:26:36,303 --> 00:26:37,469
มันเจ๋งมากเลย

452
00:26:37,470 --> 00:26:40,765
ทุกอย่างใหญ่กว่าไอร์แลนด์ซึ่งฉันก็รักมาก

453
00:26:42,058 --> 00:26:43,976
ฉันจําได้ว่าตอนฉันเข้าบ้านครั้งแรก

454
00:26:43,977 --> 00:26:46,645
ฉันเข้าไปในห้องของตัวเอง
และเริ่มวิ่งวนเป็นวงกลม

455
00:26:46,646 --> 00:26:49,648
และฉันก็ชอบที่สวนใหญ่มาก
เพราะพ่อบอกว่า

456
00:26:49,649 --> 00:26:51,484
เราจะเล่นแทรมโพลีนและเลี้ยงหมาได้

457
00:26:53,069 --> 00:26:56,196
มันมีความสุขมาก
ทุกคนตื่นเต้นกับการผจญภัยครั้งใหม่นี่

458
00:26:56,197 --> 00:26:58,116
เราเพิ่งย้ายไปอยู่ที่อเมริกา

459
00:26:59,618 --> 00:27:02,328
{\an8}(แจ็ค
อายุ 17 ปี)

460
00:27:02,329 --> 00:27:04,622
{\an8}ผมรู้สึกว่าเราปรับตัวได้ทันทีเลย

461
00:27:04,623 --> 00:27:07,709
ตอนที่เราย้ายไปเมโดว์แลนด์ส
ที่นอร์ทแคโรไลนา

462
00:27:08,209 --> 00:27:10,961
เราเริ่มทํากิจกรรมโน่นนี่กันเลย
อย่างการว่ายน้ํา

463
00:27:10,962 --> 00:27:12,546
เข้าร่วมทีม

464
00:27:12,547 --> 00:27:15,008
ทุกคนที่นั่นใจดีมาก เป็นมิตรมาก

465
00:27:16,259 --> 00:27:18,720
มันเป็นชุมชนที่ยอดเยี่ยมที่น่าอยู่ครับ

466
00:27:20,680 --> 00:27:25,351
หลังจากมอลลี่ เจสัน แจ็ค
กับซาราห์ย้ายไปนอร์ทแคโรไลนา

467
00:27:25,352 --> 00:27:28,103
หลังจากนั้นไม่กี่สัปดาห์ก็จะมีงานแต่ง

468
00:27:28,104 --> 00:27:32,232
ซึ่งเป็นช่วงเวลาแห่งความสุข
ที่พวกเราตั้งตารอคอย

469
00:27:32,233 --> 00:27:36,363
เราแค่อยากให้เจสันมีความสุข
พวกเราเดินทางไปเป็นกําลังใจให้เขา

470
00:27:37,697 --> 00:27:39,449
ตอนเรามาถึง ทุกคนตื่นเต้นกันมาก

471
00:27:42,369 --> 00:27:44,621
เจสันกับมอลลี่เตรียมแผนไว้ให้เราเยอะมาก

472
00:27:45,330 --> 00:27:46,581
เราไปที่นาสคาร์

473
00:27:48,041 --> 00:27:48,958
งานเลี้ยงบาร์บีคิว

474
00:27:49,876 --> 00:27:51,294
เกมและความบันเทิงเพียบ

475
00:27:54,172 --> 00:27:56,382
เรามีมอลลี่จากนอกซ์วิลล์ เทนเนสซี

476
00:27:56,383 --> 00:27:57,591
(คืนก่อนวันวิวาห์)

477
00:27:57,592 --> 00:28:01,179
และเรามีเจสัน
ผู้มาไกลจากลิเมอริก ไอร์แลนด์

478
00:28:01,971 --> 00:28:04,724
ในฐานะเพื่อนเจ้าบ่าว
หน้าที่ผมคือการแนะนําทุกคนให้รู้จักกัน

479
00:28:05,225 --> 00:28:06,476
และพวกเราก็เข้ากันได้ทันที

480
00:28:07,102 --> 00:28:08,520
ติดกับดัก

481
00:28:10,772 --> 00:28:12,147
เดินออกไปไม่ได้

482
00:28:12,148 --> 00:28:15,318
เราร้องเพลง และเราดื่ม และเต้นรํา

483
00:28:17,362 --> 00:28:19,197
บรรยากาศมันวิเศษมาก

484
00:28:20,365 --> 00:28:21,366
เขาดูมีความสุข

485
00:28:28,581 --> 00:28:30,499
วันถัดมา ที่งานแต่ง

486
00:28:30,500 --> 00:28:33,043
ฉันเริ่มรู้สึกได้ว่า

487
00:28:33,044 --> 00:28:35,004
มีบางอย่างผิดปกติ

488
00:28:35,797 --> 00:28:40,343
ตอนที่ฉันได้คุยกับซูซี่ เพื่อนเจ้าสาว

489
00:28:41,803 --> 00:28:43,304
ฉันเตรียมคํากล่าวในงานไว้แล้ว

490
00:28:43,805 --> 00:28:47,516
แต่ก่อนที่ฉันจะลุกขึ้นพูด
ฉันคุยกับเทรซีย์

491
00:28:47,517 --> 00:28:50,395
แค่บอกเธอว่ามันเหมือนเทพนิยายเลย

492
00:28:50,895 --> 00:28:54,398
เธอเริ่มพูดว่าเรื่องทั้งหมดนี่
มันช่างน่าทึ่งและโรแมนติกมาก

493
00:28:54,399 --> 00:28:56,735
มอลลี่ไปที่นั่น

494
00:28:57,318 --> 00:29:00,362
ไปเป็นแม่ทูนหัวให้ลูกๆ ของเจสัน

495
00:29:00,363 --> 00:29:03,407
เพราะเธอเป็นเพื่อนสมัยเด็กกับแม็กส์

496
00:29:03,408 --> 00:29:04,700
ว่าไงนะ

497
00:29:04,701 --> 00:29:09,121
และตอนนี้เธอกําลังจะเป็นแม่เลี้ยงของพวกเขา

498
00:29:09,122 --> 00:29:11,875
ฉัน... ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร

499
00:29:13,042 --> 00:29:14,377
เธอเป็นพี่เลี้ยงเด็ก

500
00:29:14,878 --> 00:29:18,047
ฉันก็แบบ "อะไรนะ คุณต้องล้อฉันเล่นแน่ๆ"

501
00:29:19,174 --> 00:29:20,924
พวกเราแทบไม่อยากเชื่อ

502
00:29:20,925 --> 00:29:24,179
ว่านี่คือสิ่งที่แขกในงานแต่งฝั่งอเมริกาเชื่อกัน

503
00:29:25,430 --> 00:29:28,600
ใครจะแต่งเรื่องแบบนี้ขึ้นมาทําไมกัน

504
00:29:32,312 --> 00:29:35,898
(สิงหาคม 2015)

505
00:29:35,899 --> 00:29:38,066
ระหว่างการสืบสวน

506
00:29:38,067 --> 00:29:41,361
เราได้สอบถามผู้คนเกี่ยวกับมอลลี่

507
00:29:41,362 --> 00:29:44,073
ทั้งเพื่อนๆ เธอ ครอบครัว พวกเพื่อนบ้านเธอ

508
00:29:46,159 --> 00:29:50,079
และสิ่งที่เราค้นพบก็ยิ่งประหลาดขึ้นเรื่อยๆ

509
00:29:51,039 --> 00:29:54,374
เพื่อนบ้านคนหนึ่งบอกเราว่า
มอลลี่เป็นสมาชิกชมรมหนังสือ

510
00:29:54,375 --> 00:29:57,044
วันหนึ่งมีผู้หญิงคนหนึ่งมาด้วยความตื่นเต้น

511
00:29:57,045 --> 00:30:00,757
เพราะเพิ่งรู้ว่าตัวเองกําลังตั้งครรภ์

512
00:30:02,383 --> 00:30:07,513
แต่แล้วมอลลี่กลับเริ่มเล่าเรื่องยืดยาว

513
00:30:07,514 --> 00:30:10,141
เกี่ยวกับการที่เธอให้กําเนิดซาราห์

514
00:30:11,518 --> 00:30:15,312
ทั้งที่บางคนในห้องนั้น
รู้อยู่แล้วว่ามันไม่เป็นความจริง

515
00:30:15,313 --> 00:30:18,817
แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังเล่าเรื่องนี้
ต่อหน้าพวกเขาให้คนอื่นฟัง

516
00:30:21,069 --> 00:30:24,196
เธอเคยบอกเพื่อนร่วมห้อง
สมัยเรียนมหาวิทยาลัย

517
00:30:24,197 --> 00:30:27,867
ว่ามีพี่สาวที่เสียชีวิตไปแล้ว
บอกว่าพี่สาวเธอตายด้วยโรคมะเร็ง

518
00:30:29,285 --> 00:30:31,204
เราพบว่าเรื่องนี้ก็ไม่เป็นความจริง

519
00:30:31,830 --> 00:30:35,959
เธอแต่งเรื่องเกี่ยวกับพี่สาวที่ไม่มีตัวตนขึ้นมา

520
00:30:37,877 --> 00:30:39,169
ทําไมมันถึงสําคัญ

521
00:30:39,170 --> 00:30:42,589
ที่ในหลายๆ โอกาส
มอลลี่ได้เคยพูดอะไรไว้มากมาย

522
00:30:42,590 --> 00:30:44,926
ที่เห็นๆ อยู่ว่ามันไม่จริง

523
00:30:45,718 --> 00:30:49,722
มันสําคัญเพราะในคืนนั้น
มีแค่สามคนที่อยู่ในห้องนั้น

524
00:30:50,348 --> 00:30:52,057
เจสันไม่สามารถเล่าเรื่องของเขาได้

525
00:30:52,058 --> 00:30:54,978
อีกสองคนที่เหลือคือทอมกับมอลลี่

526
00:30:55,812 --> 00:30:59,774
และเราได้ข้อสรุปแล้วว่ามอลลี่ไม่น่าเชื่อถือ

527
00:31:03,903 --> 00:31:06,281
อีกเรื่องหนึ่งที่เปิดเผยออกมาคือ

528
00:31:07,365 --> 00:31:11,535
มอลลี่เรียกร้องอยากรับแจ็คกับซาราห์

529
00:31:11,536 --> 00:31:14,539
เป็นลูกบุญธรรมมาโดยตลอด

530
00:31:17,000 --> 00:31:18,959
ไม่กี่เดือนหลังแต่งงาน

531
00:31:18,960 --> 00:31:24,382
มอลลี่ไปพบทนายความด้านการหย่าร้าง
เพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับสิทธิ์ของเธอที่มีต่อเด็กๆ

532
00:31:25,800 --> 00:31:28,552
ฉันอยากรับพวกเขาเป็นลูก
ก็เพราะพวกเขาเป็นลูกของฉัน

533
00:31:28,553 --> 00:31:33,308
คือว่าฉันเป็นคุณแม่ของพวกเขา
ฉันเป็นแม่ พวกเขาเป็นลูกฉัน

534
00:31:34,642 --> 00:31:38,937
เจสันกับฉันเคยคุยกันมาก่อนว่าในพิธีแต่งงาน

535
00:31:38,938 --> 00:31:41,231
จะทําพิธีรับบุตรบุญธรรมด้วยเลย

536
00:31:41,232 --> 00:31:44,819
เขาสัญญาไว้แต่ไม่ทํามาเยอะมาก
และเรื่องนั้นเป็นเรื่องใหญ่

537
00:31:45,320 --> 00:31:49,656
ผมพูดเรื่องนี้ขึ้นมาหลายครั้งแล้วว่า
"เรื่องรับบุตรบุญธรรมคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว"

538
00:31:49,657 --> 00:31:51,241
"มีอะไรให้ช่วยไหม"

539
00:31:51,242 --> 00:31:56,873
เขาก็จะบอกว่าเขากําลังดําเนินการอยู่
แต่สุดท้ายก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

540
00:32:01,002 --> 00:32:05,505
เมื่อลองย้อนกลับไปดูการโต้ตอบ
ที่เราได้เข้าไปดูหลังเจสันตาย

541
00:32:05,506 --> 00:32:07,925
เราจึงได้รู้ว่าเจสันพยายามทําตามสัญญา

542
00:32:07,926 --> 00:32:10,136
ที่จะให้มอลลี่รับเด็กๆ เป็นบุตรบุญธรรม

543
00:32:12,388 --> 00:32:15,432
เราเห็นอีเมลที่เจสันส่งถึงทนาย

544
00:32:15,433 --> 00:32:18,060
(ถ้าผมหย่ากับมอลลี่
ผมจะมีสิทธิ์ในตัวลูกเหนือกว่าเธอใช่ไหม)

545
00:32:18,061 --> 00:32:21,438
ผมว่ามีประโยคหนึ่งในอีเมล
ที่ทนายตอบมา ที่ชวนสะดุดใจ

546
00:32:21,439 --> 00:32:24,900
(หากมีการแยกทางกัน
ผู้พิพากษาอาจตัดสินว่า)

547
00:32:24,901 --> 00:32:27,861
(เพื่อประโยชน์สูงสุดของเด็กๆ)

548
00:32:27,862 --> 00:32:31,073
(มอลลี่ควรได้รับสิทธิ์เลี้ยงดูแต่เพียงผู้เดียว)

549
00:32:31,074 --> 00:32:33,117
เจสันไม่มีทางยอมเสี่ยงแบบนั้น

550
00:32:34,118 --> 00:32:37,956
(15 สิงหาคม 2015)

551
00:32:38,539 --> 00:32:43,001
(สิบสามวันหลังเจสันตาย)

552
00:32:43,002 --> 00:32:45,754
การต่อสู้เพื่อสิทธิ์ในการเลี้ยงดูเด็ก

553
00:32:45,755 --> 00:32:48,215
เริ่มต้นขึ้นเมื่อวานนี้เป็นการลับในเดวิดสัน

554
00:32:48,216 --> 00:32:51,051
โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่แจ็ค คอร์เบตต์วัย 10 ขวบ

555
00:32:51,052 --> 00:32:53,303
และซาราห์ น้องสาววัย 8 ขวบ

556
00:32:53,304 --> 00:32:55,472
เด็กทั้งสองอยู่ในการดูแลของผู้หญิงคนนี้

557
00:32:55,473 --> 00:32:58,142
มอลลี่ เพจ มาร์เทนส์ ภรรยาคนที่สองของเขา

558
00:32:58,726 --> 00:33:03,522
ฉันจําได้ว่ามอลลี่บอกฉันว่า
เทรซีย์กับเดวิดพยายามจะเอาตัวเราไป

559
00:33:03,523 --> 00:33:07,318
และเธอจะไปขึ้นศาล และบอกว่าเธอจะชนะ

560
00:33:07,944 --> 00:33:11,446
มอลลี่บอกเราเรื่องชีวิตใหม่ที่เรากําลังจะมี

561
00:33:11,447 --> 00:33:13,865
เธอเริ่มมองหาอะพาร์ตเมนต์ใหม่แล้ว

562
00:33:13,866 --> 00:33:16,869
หารถใหม่ และโรงเรียนใหม่ที่เราจะย้ายไป

563
00:33:18,538 --> 00:33:20,706
เรื่องมันไม่ควรมาถึงจุดนี้

564
00:33:20,707 --> 00:33:24,793
เด็กสองคนนี้เป็นชาวไอริช
พ่อของพวกเขาเป็นพลเมืองไอริช

565
00:33:24,794 --> 00:33:27,838
{\an8}มันไม่มีอะไรเลย ไม่มีการรับบุตรบุญธรรม
ไม่มีการเป็นคนสองสัญชาติ

566
00:33:27,839 --> 00:33:29,716
{\an8}พวกเขาเป็นไอริชเพียงสัญชาติเดียว

567
00:33:30,216 --> 00:33:35,012
เราแสดงหลักฐานว่าฉันเป็นแม่
และเป็นแม่ที่แท้จริง

568
00:33:35,013 --> 00:33:38,807
ฉันเป็นคนพาพวกเขาไปหาหมอ
ดูแลเรื่องอาหาร

569
00:33:38,808 --> 00:33:41,685
และทํากิจวัตรประจําวันทั้งหมด

570
00:33:41,686 --> 00:33:44,938
ฉันรู้สึกว่าเราพิสูจน์เรื่องนี้ได้อย่างไร้ข้อสงสัย

571
00:33:44,939 --> 00:33:49,193
และบ้านของพวกเขาคือการอยู่กับฉัน
ซึ่งพวกเขาอยู่อย่างปลอดภัยและมั่นคง

572
00:33:49,861 --> 00:33:50,777
(18 สิงหาคม 2015)

573
00:33:50,778 --> 00:33:53,989
เรามาที่นี่เพื่อพิจารณาเรื่องสิทธิ์การปกครอง

574
00:33:53,990 --> 00:33:58,286
ในตัวผู้เยาว์ ซาราห์และแจ็ค คอร์เบตต์

575
00:33:59,495 --> 00:34:01,788
ศาลค่อนข้างมั่นใจว่า
พ่อและแม่ของซาราห์และแจ็ค

576
00:34:01,789 --> 00:34:05,501
คงจะต้องการให้ลูกๆ
ได้เติบโตในแผ่นดินเกิดของพวกเขา

577
00:34:06,002 --> 00:34:09,296
ที่ซึ่งวัฒนธรรม ศาสนา ขนบธรรมเนียม

578
00:34:09,297 --> 00:34:13,258
และครอบครัวทั้งสองฝ่าย
พร้อมจะดูแลพวกเขาในทุกวิถีทาง

579
00:34:13,259 --> 00:34:15,511
ที่จะเป็นประโยชน์สูงสุดต่อเด็กๆ

580
00:34:16,721 --> 00:34:20,183
เด็กทั้งสองจะต้องกลับไอร์แลนด์

581
00:34:21,476 --> 00:34:23,101
ทุกคนเอาแต่พูดว่า

582
00:34:23,102 --> 00:34:26,772
"เจสันต้องการให้ลูกๆ
อยู่ที่ไอร์แลนด์กับครอบครัว" อะไรน่ะ

583
00:34:26,773 --> 00:34:28,775
เจสันอยากมีชีวิตอยู่ต่างหาก

584
00:34:29,275 --> 00:34:33,612
เจสันไม่คิดว่าเขาจะตาย
ฉันไม่คิดว่าเขาจะตาย

585
00:34:33,613 --> 00:34:38,575
แล้วถ้าเกิดมีโลกบ้าๆ ใบไหน
ที่เขารู้ล่วงหน้าว่าเขากําลังจะตาย

586
00:34:38,576 --> 00:34:41,995
ฉันเชื่อว่าเขาคงต้องการให้ลูกๆ เขาได้อยู่กับแม่

587
00:34:41,996 --> 00:34:44,248
นั่นคือสิ่งที่ฉันเชื่อจริงๆ

588
00:34:47,835 --> 00:34:50,088
ผมยังจําวันที่ผมถูกพาตัวไปจากมอลลี่ได้

589
00:34:50,922 --> 00:34:53,341
รถตํารวจเข้ามาจอดที่หน้าบ้าน

590
00:34:54,258 --> 00:34:58,220
ตํารวจสองคนโดดลงมาจากรถ
และมีรถตู้มาจอดต่อท้าย

591
00:34:58,221 --> 00:34:59,639
มีคนสองคนอยู่ในรถตู้

592
00:35:01,057 --> 00:35:05,436
พวกเขาบอกฉันว่า
มีคําสั่งศาลให้มาเอาตัวเด็กๆ ไป

593
00:35:06,479 --> 00:35:08,772
แจ็คดิ้นและกรีดร้องและพูดว่า

594
00:35:08,773 --> 00:35:12,067
"ผมไม่ไปกับคุณ ผมไม่ไป"

595
00:35:12,068 --> 00:35:17,198
แล้วก็ "คุณเอาผมไปไม่ได้"
ส่วนซาราห์ก็ร้องไห้

596
00:35:19,367 --> 00:35:23,870
ฉันจําได้ว่าฉันจับมือแจ็คไว้
ฉันถามพวกเขาว่า "เราจะไปไหนกัน"

597
00:35:23,871 --> 00:35:27,041
"คุณเป็นใคร พาเรากลับไปนะ
คุณจะพาเราไปไหน"

598
00:35:29,418 --> 00:35:33,673
ส่วนฉันก็... ฉันเสียศูนย์ไปเลย
และฉันก็ร้องไห้

599
00:35:36,050 --> 00:35:37,759
แต่ฉันก็พยายามควบคุมอารมณ์

600
00:35:37,760 --> 00:35:41,179
ฉันพยายามทําความเข้าใจ
และฉันพยายามจะ... ไม่รู้สิ

601
00:35:41,180 --> 00:35:43,224
เรื่องนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไง

602
00:35:57,697 --> 00:35:59,365
แม่รักลูกมากนะ

603
00:36:00,032 --> 00:36:02,742
ผมจําได้ว่าผมบอกลา
และบอกไปว่าผมรักเธอ

604
00:36:02,743 --> 00:36:05,036
เธอบอกว่าเธอรักผม

605
00:36:05,037 --> 00:36:06,496
ตอนนั้นผมอายุสิบขวบ

606
00:36:06,497 --> 00:36:09,542
และนี่คือคนเดียวที่อยู่กับผมทุกเมื่อเชื่อวัน

607
00:36:10,334 --> 00:36:14,088
ฉันบอกลาคนที่เป็นแม่ฉันมาตั้งแต่ฉันจําความได้

608
00:36:14,922 --> 00:36:15,923
ฉันรักมอลลี่

609
00:36:17,300 --> 00:36:19,843
สําหรับฉันมันไม่ใช่การบอกลา
พวกเขาแค่ไปเยี่ยมญาติ

610
00:36:19,844 --> 00:36:24,015
อีกไม่นานฉันก็จะได้เจอพวกเขาแล้ว
แต่นั่นกลับเป็นครั้งสุดท้าย

611
00:36:34,984 --> 00:36:37,611
แจ็ควัย 11 ขวบกับซาราห์วัยแปดขวบ

612
00:36:37,612 --> 00:36:39,654
กลับมาถึงไอร์แลนด์เมื่อวานนี้

613
00:36:39,655 --> 00:36:43,033
มอลลี่ มาร์เทนส์
กับโทมัส มาร์เทนส์วัย 65 ปี พ่อของเธอ

614
00:36:43,034 --> 00:36:45,452
ถูกตํารวจระบุว่าเป็นบุคคลผู้ต้องสงสัย

615
00:36:45,453 --> 00:36:47,955
ในคดีการเสียชีวิตของเจสันวัย 39 ปี

616
00:36:48,456 --> 00:36:50,248
ตอนผมกลับมาที่ไอร์แลนด์

617
00:36:50,249 --> 00:36:53,877
มีสื่อมวลชนมากมาย
รุมล้อมครอบครัวของเราและพ่อผม

618
00:36:53,878 --> 00:36:56,755
{\an8}(เส้นทางของเจสัน
นําทางแจ็คและซาราห์กลับบ้าน)

619
00:36:56,756 --> 00:36:59,841
{\an8}มันน่าตกใจมาก
ที่เห็นคนให้ความสนใจเรื่องนี้ขนาดนี้

620
00:36:59,842 --> 00:37:02,094
และคดีนี้กลายเป็นคดีใหญ่ที่บ้านเรา

621
00:37:04,972 --> 00:37:08,142
ฉันสัญญากับเจสันไว้ว่าฉันจะ...

622
00:37:09,435 --> 00:37:11,854
ต้องทําให้เขาได้ฝังร่วมหลุมกับแม็กส์

623
00:37:15,024 --> 00:37:17,859
ที่นั่นมีคนมากมายที่รักและสนับสนุนพ่อผม

624
00:37:17,860 --> 00:37:19,486
และสนับสนุนพวกเราทุกคน

625
00:37:19,487 --> 00:37:23,366
และในช่วง 200 เมตรสุดท้าย
พวกเราเดินตามหลังโลงศพ

626
00:37:24,492 --> 00:37:28,495
(คุณพ่อ)

627
00:37:28,496 --> 00:37:31,707
มันทําใจยากที่รู้ว่าผมจะไม่ได้เจอพ่ออีก

628
00:37:36,128 --> 00:37:38,755
{\an8}(ภรรยาและแม่ที่แสนวิเศษ
มาร์กาเรต (แม็กส์) คอร์เบตต์)

629
00:37:38,756 --> 00:37:40,508
{\an8}(สามีสุดที่รัก
เจสัน คอร์เบตต์)

630
00:37:44,053 --> 00:37:48,306
ฉันจําได้ว่าฉันอยู่บนเตียงตอนกลางคืน
กอดซาราห์ไว้ และเธอถามฉันว่า

631
00:37:48,307 --> 00:37:51,351
เธอเสียพ่อแม่ไปสามคนได้ยังไง

632
00:37:51,352 --> 00:37:54,437
ฉันอยากไว้ใจเทรซีย์กับเดวิด จริงๆ นะคะ

633
00:37:54,438 --> 00:37:56,022
ฉันจําได้ว่าฉันคิดถึงเรื่องนั้น

634
00:37:56,023 --> 00:37:57,858
ฉันจําได้ว่าฉันเคยคิดกับตัวเองว่า

635
00:37:58,359 --> 00:38:00,986
"เธอควรเชื่อใจพวกเขา
เธอก็รู้ว่าพวกเขารักเธอ"

636
00:38:00,987 --> 00:38:04,198
แต่ฉันรู้สึกว่ามันยากที่จะยอมให้ตัวเองเชื่อใจ

637
00:38:04,699 --> 00:38:06,534
เพราะฉันไม่อยากเจ็บปวดอีก

638
00:38:08,536 --> 00:38:13,416
พวกเรากําลังรับมือกับเด็กสองคน
ที่ผ่านความเจ็บปวดมาหนักหนาสาหัส

639
00:38:14,458 --> 00:38:19,547
พวกเขาต้องการให้ฉันเป็นแม่
และนั่นคือสิ่งที่ฉันทํา

640
00:38:20,756 --> 00:38:24,009
เราโชคดีที่ผมกับเทรซีย์
เคยฝึกอบรมเป็นพ่อแม่อุปถัมภ์

641
00:38:24,010 --> 00:38:27,012
เรารู้ว่าต้องทําอะไร
เพื่อให้เด็กๆ ใช้ชีวิตต่อไปได้

642
00:38:27,013 --> 00:38:30,558
และการบําบัดจะเป็นส่วนสําคัญมาก
ในการเยียวยาพวกเขา

643
00:38:35,104 --> 00:38:37,522
ครอบครัวนั้นไม่ยอมให้มีการติดต่อใดๆ เลย

644
00:38:37,523 --> 00:38:39,817
พวกเขาไม่รับสาย

645
00:38:42,278 --> 00:38:46,156
ฉันก็เลยใช้โซเชียลมีเดีย

646
00:38:46,157 --> 00:38:48,825
เพื่อส่งข้อความหาลูกๆ ของฉัน

647
00:38:48,826 --> 00:38:50,953
{\an8}(สามสัปดาห์แล้วตั้งแต่ลูกๆ ถูกเอาตัวไป)

648
00:38:51,620 --> 00:38:53,455
{\an8}ฉันไม่ได้คุยกับพวกเขาอีกเลย...

649
00:38:53,456 --> 00:38:57,709
ตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่ฉันได้พบพวกเขา...

650
00:38:57,710 --> 00:38:59,294
{\an8}(เสียงของมอลลี่
นิวสทอล์กไอร์แลนด์)

651
00:38:59,295 --> 00:39:01,713
{\an8}ซึ่งตอนนั้นเราทุกคนคิดว่า

652
00:39:01,714 --> 00:39:03,882
{\an8}เป็นแค่การมาพบกัน ไม่ใช่การมาบอกลา

653
00:39:03,883 --> 00:39:06,259
{\an8}ฉันอยากให้มีคนบอกพวกเขาว่าฉันรักพวกเขา

654
00:39:06,260 --> 00:39:08,136
{\an8}(เสียงมอลลี่
คลื่นคลาสสิกฮิตเอฟเอ็ม 4 ไอร์แลนด์)

655
00:39:08,137 --> 00:39:10,431
{\an8}และสุขสันต์วันเกิดนะลูก
ด้วยรักจากใจของแม่

656
00:39:11,223 --> 00:39:13,476
{\an8}พวกเขาพยายามขับเครื่องบินผ่านโรงเรียนเรา

657
00:39:14,602 --> 00:39:19,022
{\an8}และมอลลี่เที่ยวขอให้คน
ในเว็บไซต์โซเชียลมีเดียต่างๆ

658
00:39:19,023 --> 00:39:21,399
{\an8}ให้มาบอกเราว่าเธอรักเรา

659
00:39:21,400 --> 00:39:23,109
{\an8}(โทรมาบ้านด้วย รักนะ แม่)

660
00:39:23,110 --> 00:39:24,944
{\an8}(แม่คิดถึงการได้เจอลูก เฝ้าดูลูกเติบโต)

661
00:39:24,945 --> 00:39:27,573
{\an8}(แม่จะไม่หยุดสู้เพื่อลูก แม่คิดถึงลูกทุกวินาที)

662
00:39:28,407 --> 00:39:30,242
{\an8}มันเป็นการกดดันอย่างต่อเนื่อง

663
00:39:30,868 --> 00:39:33,578
พวกเราพยายามสร้าง
สภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยให้เด็กๆ

664
00:39:33,579 --> 00:39:37,040
แต่พวกเขากลับพยายามทําลายทุกอย่าง

665
00:39:37,041 --> 00:39:38,875
เราไม่ต้องการให้พวกเขาติดต่อเด็กๆ

666
00:39:38,876 --> 00:39:41,128
คนพวกนี้เป็นคนที่ฆ่าพ่อของพวกเขา

667
00:39:51,263 --> 00:39:54,558
พวกเรากําลังรอรายงานผลพิษวิทยา

668
00:39:55,101 --> 00:39:59,771
เพราะเราได้รับข้อมูล
ตั้งแต่ช่วงแรกของการสืบสวน

669
00:39:59,772 --> 00:40:02,233
ว่าเจสันเมามาก

670
00:40:02,983 --> 00:40:04,526
ผมรู้ว่าเขาดื่มมา

671
00:40:04,527 --> 00:40:09,156
คือเขา... คลั่ง

672
00:40:09,657 --> 00:40:12,200
คุณจะพูดว่าคุณคิดว่าเขาเมาเหรอ

673
00:40:12,201 --> 00:40:13,577
ค่ะ เขาเมา

674
00:40:14,078 --> 00:40:16,622
ไม่ใช่แค่เมาตุปัดตุเป๋

675
00:40:17,248 --> 00:40:22,043
{\an8}ตอนนี้เรามีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์
มายืนยันแล้วว่ามันไม่จริง

676
00:40:22,044 --> 00:40:24,212
(รายงานผลพิษวิทยา)

677
00:40:24,213 --> 00:40:26,424
ค่าแอลกอฮอล์ในเลือดของเขาคือ 0.02

678
00:40:26,966 --> 00:40:30,343
ซึ่งที่นอร์ทแคโรไลนา
กําหนดว่าไม่เกิน 0.08 ยังขับรถได้

679
00:40:30,344 --> 00:40:33,222
ขณะที่เขาเสียชีวิต เขาไม่ได้เมา

680
00:40:34,974 --> 00:40:37,308
นอกจากมีแอลกอฮอล์เพียงเล็กน้อยแล้ว

681
00:40:37,309 --> 00:40:41,938
ในร่างกายของเจสันยังพบยานอนหลับ

682
00:40:41,939 --> 00:40:42,982
ของมอลลี่ด้วย

683
00:40:44,066 --> 00:40:45,859
{\an8}เขากินยาเข้าไปเอง

684
00:40:45,860 --> 00:40:47,944
หรือมีคนให้เขาโดยที่เขาไม่รู้ตัว

685
00:40:47,945 --> 00:40:52,199
นั่นเป็นคําถามที่เราอาจจะไม่มีวันตอบได้

686
00:40:53,367 --> 00:40:58,080
แต่สําหรับฉัน มันเป็นสัญญาณเตือน
ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ ในคืนนั้น

687
00:40:59,915 --> 00:41:02,125
เมื่อย้อนกลับไปดูคําให้การของทอม

688
00:41:02,126 --> 00:41:05,587
เกี่ยวกับสถานที่และวิธีที่การต่อสู้เกิดขึ้น

689
00:41:05,588 --> 00:41:07,214
ทุกอย่างมันไม่สมเหตุสมผลเลย

690
00:41:07,715 --> 00:41:10,758
กลายเป็นว่าเขาเอาเธอ
มาไว้ข้างหน้าเพื่อป้องกันตัว

691
00:41:10,759 --> 00:41:12,469
ให้เธอมาคั่นกลางระหว่างเรา

692
00:41:12,470 --> 00:41:16,097
เขาจับเธอไว้ข้างหน้าตัวเอง
ผมกลัวว่าผมจะไปโดนเธอเข้า

693
00:41:16,098 --> 00:41:20,351
ผมพยายามจะอ้อมไปด้านข้าง ดึงความสนใจเขา

694
00:41:20,352 --> 00:41:22,228
และบีบให้เขาปล่อยเธอ

695
00:41:22,229 --> 00:41:27,108
บาดแผลของเจสัน
ส่วนใหญ่อยู่ที่ด้านหลังและด้านข้างของศีรษะ

696
00:41:27,109 --> 00:41:29,402
คุณเหวี่ยงไม้เบสบอลท่าไหน

697
00:41:29,403 --> 00:41:32,740
ถึงฟาดใส่ที่หลังหัวของคนได้
โดยที่คุณยืนอยู่ตรงหน้าเขา

698
00:41:33,324 --> 00:41:36,159
มันสมเหตุสมผลกว่าถ้าบอกว่าพวกเขาวิ่งหนีคุณ

699
00:41:36,160 --> 00:41:37,870
หรือคุณแอบเข้าไปข้างหลังเขา

700
00:41:43,083 --> 00:41:47,129
ในที่เกิดเหตุ
มีรอยเลือดกระเซ็นไม่ใช่แค่ห้องเดียว

701
00:41:48,255 --> 00:41:49,590
ที่ห้องนอนใหญ่

702
00:41:51,467 --> 00:41:52,927
ตรงโถงทางเดิน

703
00:41:53,928 --> 00:41:54,887
ในห้องน้ํา

704
00:41:55,513 --> 00:42:00,017
มีรอยบนกําแพงจากการเหวี่ยงอาวุธ

705
00:42:04,730 --> 00:42:07,232
ผู้เชี่ยวชาญด้านคราบเลือดชี้ให้เห็นว่า

706
00:42:07,233 --> 00:42:10,568
มีบางจุดที่บ่งบอกว่าเจสันถูกทําร้าย

707
00:42:10,569 --> 00:42:13,697
ขณะที่เขากําลังล้มลง

708
00:42:16,408 --> 00:42:18,451
โดยเฉพาะมีอยู่จุดหนึ่ง

709
00:42:18,452 --> 00:42:22,665
ที่แสดงว่าเจสันถูกตี
ตอนที่ศีรษะเขาอยู่ห่างจากพื้นเพียงไม่กี่นิ้ว

710
00:42:23,666 --> 00:42:27,795
เห็นได้ชัดว่าเจสันยังคงถูกตีที่ศีรษะ
หลังจากที่เขาล้มลงแล้ว

711
00:42:30,506 --> 00:42:35,094
นอกจากนี้ เขายังชี้ให้เห็นว่า
มีคราบเลือดอยู่ที่ด้านหลังประตูห้องนอน

712
00:42:36,679 --> 00:42:41,975
นั่นแปลว่า มีความเป็นไปได้
ที่ความรุนแรงถึงชีวิตเกิดขึ้นในห้องนั้น

713
00:42:41,976 --> 00:42:45,312
ก่อนที่ทอมจะเข้าไป และตอนนั้นประตูปิดอยู่

714
00:42:46,313 --> 00:42:48,691
หรือมอลลี่เป็นคนเริ่มอะไรไว้
แล้วทอมถูกดึงเข้ามาเกี่ยว

715
00:42:51,318 --> 00:42:53,529
ต่อให้เริ่มจากการป้องกันตัว

716
00:42:54,572 --> 00:42:58,074
แต่เมื่อถึงจุดที่เจสันไม่อาจทําร้ายพวกเขาได้แล้ว

717
00:42:58,075 --> 00:43:00,159
พวกเขาก็ต้องหยุดทําร้ายเขา

718
00:43:00,160 --> 00:43:03,205
แต่พวกเขาไม่หยุด พวกเขาตีเขาจนตาย

719
00:43:05,708 --> 00:43:08,418
จากผลการตรวจสอบที่กล่าวมา

720
00:43:08,419 --> 00:43:12,213
เราตัดสินใจว่าสมควรตั้งข้อหา
ฆาตกรรมโดยเจตนาแต่ไม่ได้ไตร่ตรอง

721
00:43:12,214 --> 00:43:16,093
นี่ไม่ใช่แค่การใช้กําลังเกินกว่าเหตุ
แต่นี่คือการฆาตกรรมโดยเจตนา

722
00:43:18,012 --> 00:43:21,222
คดีของอดีตนางแบบและพ่อของเธอ
อดีตเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ

723
00:43:21,223 --> 00:43:24,225
ทั้งสองถูกตั้งข้อหาฆาตกรรม
จากการสังหารสามีของเธอ

724
00:43:24,226 --> 00:43:26,352
ทั้งคู่มีกําหนดกลับขึ้นศาลอีกครั้งในปลายเดือนนี้

725
00:43:26,353 --> 00:43:28,438
และคาดว่าจะให้การปฏิเสธข้อกล่าวหา

726
00:43:28,439 --> 00:43:30,816
{\an8}หากศาลตัดสินว่ามีความผิด
โทษอาจถึงจําคุกตลอดชีวิต

727
00:43:31,317 --> 00:43:34,777
พวกเขาต้องจ่ายเงินประกันตัว
คนละ 200,000 ดอลลาร์

728
00:43:34,778 --> 00:43:36,946
ต้องมอบหนังสือเดินทางให้ทางการ

729
00:43:36,947 --> 00:43:40,950
และต้องยอมรับเงื่อนไข
ที่จะไม่ติดต่อกับครอบครัวคอร์เบตต์โดยเด็ดขาด

730
00:43:40,951 --> 00:43:43,871
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
กับลูกทั้งสองของเจสัน คอร์เบตต์

731
00:43:47,666 --> 00:43:52,379
(ห้าเดือนหลังเจสันตาย)

732
00:43:53,672 --> 00:43:56,341
ในช่วงสองสามเดือนแรก
ที่ผมกลับมาที่ไอร์แลนด์

733
00:43:56,342 --> 00:43:58,218
ผมรู้สึกว่าตัวเองไม่เข้ากับที่นี่เลย

734
00:43:58,719 --> 00:44:00,137
ผมรู้สึกโดดเดี่ยวมาก

735
00:44:01,138 --> 00:44:02,597
ผมไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น

736
00:44:02,598 --> 00:44:04,683
ตอนนั้นผมแทบไม่มีเพื่อนเลย

737
00:44:05,267 --> 00:44:07,645
และผมคิดถึงเพื่อนๆ ที่อเมริกา

738
00:44:08,187 --> 00:44:11,314
เราคิดถึงทุกคนที่เมโดว์แลนด์ส

739
00:44:11,315 --> 00:44:14,233
และอยากบอกทุกคนว่าเราคิดถึง

740
00:44:14,234 --> 00:44:15,861
บาย รักนะ

741
00:44:17,029 --> 00:44:19,030
ผมกับซาราห์มีประสบการณ์ที่ต่างกันมาก

742
00:44:19,031 --> 00:44:21,074
แม้ว่าเราจะมาจากสถานการณ์เดียวกัน

743
00:44:21,075 --> 00:44:24,452
เธอปรับตัวได้ดีกว่าผมมาก
เธอช่างพูดช่างคุยกว่าผมเยอะ

744
00:44:24,453 --> 00:44:25,870
เธอชอบเข้าหาผู้คนมากกว่า

745
00:44:25,871 --> 00:44:28,749
ไปดูกันดีกว่าว่าซาราห์ทําอะไรอยู่

746
00:44:29,291 --> 00:44:32,795
ไงทุกคน ฉันเรียกไอ้นี่ว่าชิงช้าเด็ก

747
00:44:36,799 --> 00:44:38,925
โอเค ขอฉันลองอีกทีนะ

748
00:44:38,926 --> 00:44:41,594
เธอหาเพื่อนได้เร็วกว่าตัวผมเยอะ

749
00:44:41,595 --> 00:44:44,847
และเธอก็แบบเปิดใจง่ายกว่าผม

750
00:44:44,848 --> 00:44:48,101
ดูสิคะ พวกเธอไม่ได้ทาเล็บมาสักพักแล้วล่ะสิ

751
00:44:48,102 --> 00:44:49,394
ไม่ได้ทามาสักพักแล้ว

752
00:44:49,395 --> 00:44:52,481
ใช่ มันไม่ค่อยเวิร์กเท่าไหร่

753
00:44:53,440 --> 00:44:57,318
ผมคิดถึงชีวิตเก่าผม คิดถึงกีฬาที่ผมเคยเล่น

754
00:44:57,319 --> 00:45:00,406
คิดถึงโรงเรียน แล้วก็คิดถึงมอลลี่

755
00:45:01,115 --> 00:45:05,035
(9 มกราคม 2016)

756
00:45:07,079 --> 00:45:08,246
(เสียงแจ็คฝากข้อความถึงมอลลี่)

757
00:45:08,247 --> 00:45:10,748
หวัดดีฮะแม่ นี่แจ็คพูด ห้ามให้ใครรู้นะฮะ

758
00:45:10,749 --> 00:45:12,750
ผมคิดถึงแม่ และผมรักแม่

759
00:45:12,751 --> 00:45:16,004
สู้ให้เต็มที่นะครับ
ผมอยากรู้ว่าแม่เป็นยังไง

760
00:45:16,880 --> 00:45:20,801
ผมรักแม่มาก โทรหาด้วยนะครับ

761
00:45:24,847 --> 00:45:26,765
แล้วมันก็ถูกปล่อยไปให้สื่อ

762
00:45:27,850 --> 00:45:29,685
เป็นการหักหลังครั้งใหญ่สําหรับผม

763
00:45:31,770 --> 00:45:34,397
และนั่นเป็นตอนที่มุมมองของผมเปลี่ยนไป

764
00:45:34,398 --> 00:45:35,940
ผมเริ่มหาข้อมูล

765
00:45:35,941 --> 00:45:38,234
เริ่มค้นหาว่าเกิดอะไรขึ้นจริงๆ กันแน่

766
00:45:38,235 --> 00:45:42,072
และเริ่มมีความคิดเห็นของตัวเอง
รวมถึงมองเห็นว่าอะไรคือความจริง

767
00:45:43,240 --> 00:45:47,953
(เก้าเดือนหลังเจสันตาย)

768
00:45:48,704 --> 00:45:50,706
ขณะที่เรากําลังเตรียมการพิจารณาคดี

769
00:45:51,206 --> 00:45:56,670
เราได้รับข่าวจากไอร์แลนด์
ว่าแจ็คต้องการออกมาเปิดเผยความจริง

770
00:45:57,713 --> 00:46:01,174
เราจึงจัดการสัมภาษณ์ผ่านวิดีโอคอนเฟอเรนซ์

771
00:46:01,175 --> 00:46:05,053
ระหว่างสํานักงานของเรากับแจ็คที่ไอร์แลนด์

772
00:46:06,054 --> 00:46:11,518
{\an8}มอลลี่บอกให้ผมโกหกคนที่มาสอบปากคําผม

773
00:46:13,061 --> 00:46:15,397
{\an8}แล้วมอลลี่บอกให้โกหกยังไงจ๊ะ

774
00:46:17,900 --> 00:46:20,736
เธอแต่งเรื่องขึ้นมาเยอะแยะเรื่องพ่อผม

775
00:46:21,737 --> 00:46:26,032
ว่าพ่อ... เธอพูดว่าพ่อผมเป็นคน
ชอบใช้ความรุนแรง บอกว่าเธอไม่ได้โกหก

776
00:46:26,033 --> 00:46:29,577
แล้วเธอก็เริ่มร้องไห้ แล้วบอกว่า
"แม่คงไม่ได้เจอลูกอีกแล้ว"

777
00:46:29,578 --> 00:46:31,121
ตอนนั้นผมไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น

778
00:46:33,290 --> 00:46:39,879
ผมแบกความรู้สึกผิดนี้ไว้บนบ่ามานานมาก

779
00:46:39,880 --> 00:46:41,631
มอลลี่บอกผมว่า

780
00:46:41,632 --> 00:46:44,718
"ลูกต้องพูดว่าพ่อทําร้ายแม่
ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะพรากลูกไป"

781
00:46:45,219 --> 00:46:48,429
- "และลูกจะไม่มีวันได้เจอแม่อีกเลย"
- บอกหน่อย เธอมาที่นี่ทําไมจ๊ะ

782
00:46:48,430 --> 00:46:54,561
ป้ากับลุงฝั่งพ่อผมพยายามจะเอาตัวผมไปจากแม่

783
00:46:56,438 --> 00:46:59,191
ผู้พิพากษาได้ฟังบันทึกของดรากอนฟลายเฮาส์

784
00:46:59,942 --> 00:47:03,695
และได้รับข้อมูลเรื่องที่แจ็คถอนคําให้การ

785
00:47:04,321 --> 00:47:08,366
และ ณ จุดนี้ ผู้พิพากษาเห็นพ้องกับเราว่า

786
00:47:08,367 --> 00:47:11,577
คําให้การของแจ็คและซาราห์
ที่ให้ไว้ที่ดรากอนฟลายเฮาส์

787
00:47:11,578 --> 00:47:13,746
เป็นเพียงคําบอกเล่า
ที่รับฟังไม่ได้ตามกฎหมาย

788
00:47:13,747 --> 00:47:15,874
ดังนั้นคณะลูกขุนจะไม่ได้ฟังคําให้การนั้น

789
00:47:19,002 --> 00:47:20,963
ฉันพูดตามที่มอลลี่บอกให้ฉันพูด

790
00:47:21,463 --> 00:47:22,588
ฉันเพิ่งเสียพ่อไป

791
00:47:22,589 --> 00:47:25,259
ฉันเสียแม่ไป และฉันไม่อยากเสียใครไปอีกแล้ว

792
00:47:26,385 --> 00:47:27,344
ฉันเลยโกหก

793
00:47:27,845 --> 00:47:32,348
ผมไม่เคยเห็นพ่อผมเงื้อมือใส่มอลลี่
ไม่เคยเลยสักครั้งในชีวิต

794
00:47:32,349 --> 00:47:35,685
ผมตื่นตระหนกและหวาดกลัว
ตอนนั้นผมยังเด็กมาก

795
00:47:35,686 --> 00:47:39,481
และผมไม่มีใครอีกแล้วในโลกนี้
ผมกลัวว่าจะเสียมอลลี่ไป

796
00:47:40,440 --> 00:47:41,774
ฉันรู้สึกผิดมากมาย

797
00:47:41,775 --> 00:47:44,820
เพราะในแง่หนึ่ง
ฉันรู้สึกเหมือนฉันทําให้พ่อผิดหวัง

798
00:47:45,696 --> 00:47:48,782
ฉันบรรยายถึงใครบางคนที่ตรงข้ามกับพ่อฉันเลย

799
00:47:54,079 --> 00:47:55,538
ฉันอยากให้คนรู้ความจริง

800
00:47:55,539 --> 00:47:57,916
อยากให้คนรู้จักพ่อฉันในแบบที่พ่อเป็นจริงๆ

801
00:47:58,417 --> 00:48:00,543
พ่อฉันเป็นคนที่วิเศษมาก

802
00:48:00,544 --> 00:48:03,130
และสิ่งที่เกิดขึ้นกับพ่อไม่ควรเกิดขึ้นกับพ่อเลย

803
00:48:05,883 --> 00:48:09,094
พ่อผมถูกฆ่าในแบบที่ไม่ควรมีใครควรโดน

804
00:48:11,179 --> 00:48:14,557
เขาถูกทุบตีจนตายด้วยก้อนอิฐ

805
00:48:14,558 --> 00:48:15,893
และไม้เบสบอล

806
00:48:16,393 --> 00:48:22,273
ไม่ควรมีใครที่ต้องเจอกับเรื่องแบบนั้น
ความเจ็บปวดแบบนั้น

807
00:48:22,274 --> 00:48:26,402
และในหลักฐาน
เราจะเห็นว่าพ่อพยายามหนีจากพวกเขา

808
00:48:26,403 --> 00:48:27,696
แต่พวกเขาก็ตีเขาไม่ยั้ง

809
00:48:28,196 --> 00:48:29,364
พวกเขาไม่ยอมหยุด

810
00:48:30,115 --> 00:48:33,118
ซึ่งแค่คิดถึงมันก็ยากแล้ว

811
00:48:39,124 --> 00:48:42,836
ฉันพยายามหาคําตอบว่าทําไมเจสันถึงถูกฆ่า

812
00:48:44,504 --> 00:48:47,173
มีอีเมลที่เจสันกับมอลลี่ส่งถึงกันหลายฉบับ

813
00:48:47,174 --> 00:48:48,841
ซึ่งน่ากังวลมาก

814
00:48:48,842 --> 00:48:50,927
(มีอะไรที่ผมพอจะทําให้คุณความสุขได้บ้าง...)

815
00:48:50,928 --> 00:48:53,930
(ผมทําทุกอย่างแล้ว...
แต่คุณก็ยังเกลียดตัวเอง ทําร้ายตัวเอง)

816
00:48:53,931 --> 00:48:56,349
(ร้องไห้ในห้องน้ํา
อาเจียน สาปแช่ง ตะคอกใส่ผม...)

817
00:48:56,350 --> 00:48:58,059
(ผมรู้สึกว่าตัวเองไม่ดีพอ มอลส์...)

818
00:48:58,060 --> 00:49:04,357
(ผมให้ทุกอย่างในชีวิตผมแก่คุณแล้ว
รวมถึงหัวใจของผมและลูกๆ ด้วย)

819
00:49:04,358 --> 00:49:07,276
(จาก: มอลลี่ มาร์เทนส์
ถึง: เจสัน คอร์เบตต์)

820
00:49:07,277 --> 00:49:11,113
(จริงเหรอ นั่นมันที่คุณคิด)

821
00:49:11,114 --> 00:49:14,742
(ฉันรู้สึกว่าไม่ว่าฉันทํายังไง
คุณก็คิดว่าฉันทําอะไรผิดอยู่ดี)

822
00:49:14,743 --> 00:49:18,747
ดูเหมือนว่าจะมีสัญญาณอันตรายหลายอย่าง
ในความสัมพันธ์ของพวกเขา

823
00:49:19,873 --> 00:49:23,502
ฉันยังได้รับข้อความ
จากคนในชุมชนเมโดว์แลนด์สด้วย

824
00:49:24,002 --> 00:49:26,713
โดยเฉพาะอันนี้ส่งมาทางเฟซบุ๊กเมสเซนเจอร์

825
00:49:27,923 --> 00:49:31,467
มันบอกว่า "เจสันกับมอลลี่
ไปงานปาร์ตี้ในวันศุกร์ก่อนเขาตาย

826
00:49:31,468 --> 00:49:34,470
และเธอพูดจาดูถูกเขา เรียกเขาว่าไอ้อ้วน

827
00:49:34,471 --> 00:49:37,348
บอกว่าเขาคงแย่งสารอาหารทั้งหมด
ไปจากฝาแฝดของเขา

828
00:49:37,349 --> 00:49:39,434
เพราะเขาดูเหมือนคนที่กินเผื่อสองคน"

829
00:49:41,353 --> 00:49:45,732
เจสันออกจากงานปาร์ตี้ก่อนเวลา
และดูซึมๆ ไม่เหมือนตัวเขา

830
00:49:47,818 --> 00:49:51,487
เขาเคยพูดกับฉันเกี่ยวกับการกลับมาไอร์แลนด์

831
00:49:51,488 --> 00:49:54,866
เพราะชีวิตคู่ของเขาไม่ค่อยราบรื่น

832
00:49:56,034 --> 00:49:58,619
และเขายังส่งข้อความถึงเพื่อนเขาด้วย

833
00:49:58,620 --> 00:50:02,331
(บางวันฉันก็ชอบที่นี่
แต่บางวันก็อยากไปให้พ้นๆ ซะ)

834
00:50:02,332 --> 00:50:04,917
(งานก็ดี ลูกๆ ก็น่ารัก
แต่มอลลี่ก็ยังบ้าเหมือนเดิม)

835
00:50:04,918 --> 00:50:08,587
(นายยังอยากกลับบ้าน)

836
00:50:08,588 --> 00:50:10,673
(หวังไว้อย่างนั้น)

837
00:50:10,674 --> 00:50:14,051
(ได้คุยเรื่องนี้กับมอลลี่รึยัง)

838
00:50:14,052 --> 00:50:16,679
(มีบ้าง แต่จบไม่สวย)

839
00:50:16,680 --> 00:50:19,473
พอต่อชิ้นส่วนจิ๊กซอว์เข้าด้วยกัน

840
00:50:19,474 --> 00:50:22,893
ผมเชื่อว่าความสัมพันธ์มันจบลงแล้ว
และเขาอยากย้ายบ้าน

841
00:50:22,894 --> 00:50:25,897
และมันจะเกิดขึ้นในเร็วๆ นี้

842
00:50:27,566 --> 00:50:30,735
และมอลลี่ก็ไม่ยอมให้เจสันจากไปพร้อมกับเด็กๆ

843
00:50:30,736 --> 00:50:33,321
เพราะไม่อย่างนั้น เธอจะสูญเสียทุกอย่างไป

844
00:50:36,742 --> 00:50:40,871
{\an8}(กรกฎาคม 2017)

845
00:50:41,371 --> 00:50:42,413
{\an8}(สองปีหลังเจสันตาย)

846
00:50:42,414 --> 00:50:45,666
{\an8}ความคืบหน้าล่าสุดค่ําคืนนี้
คดีฆาตกรรมปริศนาที่เป็นที่สนใจทั่วประเทศ

847
00:50:45,667 --> 00:50:48,127
{\an8}อดีตนางแบบและพ่อของเธอ
อดีตเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ

848
00:50:48,128 --> 00:50:51,505
{\an8}อาจจะโดนโทษจําคุกตลอดชีวิต
จากการเสียชีวิตของสามีของหญิงผู้นี้

849
00:50:51,506 --> 00:50:52,424
{\an8}(เริ่มการพิจารณาคดี)

850
00:50:53,508 --> 00:50:55,844
ฉันไม่ได้ก่ออาชญากรรม

851
00:50:56,344 --> 00:51:01,682
ในการทะเลาะกันครั้งนี้
มีแค่ช่วงหนึ่งที่ฉันเข้าไปปกป้องพ่อฉัน

852
00:51:01,683 --> 00:51:05,644
ซึ่งถ้าฉันไม่ทําแบบนั้น
ฉันเชื่อว่าพ่อคงตายไปแล้ว

853
00:51:05,645 --> 00:51:08,064
และฉันเองก็คงถูกฆ่าด้วย

854
00:51:08,065 --> 00:51:12,651
ผมไม่รู้ว่ายังมีอะไรที่แย่ไปกว่าการที่พ่อ

855
00:51:12,652 --> 00:51:17,448
ต้องมาเห็นลูกตายไปต่อหน้าต่อตาอีก

856
00:51:17,449 --> 00:51:21,327
ผมแค่ตั้งใจจะช่วยชีวิตลูก ต่อให้ต้องตาย

857
00:51:21,328 --> 00:51:23,205
ซึ่งผมไม่เสียใจเลย

858
00:51:25,457 --> 00:51:26,791
{\an8}สิ่งสําคัญอันดับหนึ่งของทอม...

859
00:51:26,792 --> 00:51:28,834
{\an8}(เสียงของอลัน มาร์ติน
คํากล่าวปิดคดีของอัยการ)

860
00:51:28,835 --> 00:51:29,878
{\an8}คือการปกป้องมอลลี่

861
00:51:30,545 --> 00:51:33,464
{\an8}เขาอยากช่วยมอลลี่
เขาจึงต้องพูดว่าเขาเป็นคนฆ่าเจสัน

862
00:51:33,465 --> 00:51:35,967
แต่เขากลับกันมอลลี่ออกไปจากเรื่องทั้งหมด

863
00:51:37,260 --> 00:51:40,472
ฝ่ายรัฐยืนยันว่า
มอลลี่ก็มีความผิดฐานฆาตกรรมเช่นกัน

864
00:51:42,516 --> 00:51:45,977
เธอโกรธที่ไม่ได้รับอนุญาต
ให้รับเด็กๆ เป็นบุตรบุญธรรม

865
00:51:47,479 --> 00:51:50,648
ลองดูสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
เจสันเป็นคนซื้อบ้าน

866
00:51:50,649 --> 00:51:52,109
เขาเป็นคนหาเงินเข้าบ้าน

867
00:51:52,776 --> 00:51:53,610
ส่วนเธอจนตรอก

868
00:51:54,694 --> 00:51:59,865
ความอาฆาตมันรู้สึกยังไง
มันเหมือนตอนที่ทอม มาร์เทนส์ฟาดไม้ลงไป

869
00:51:59,866 --> 00:52:01,201
ตะโกนว่า "ฉันเกลียดเขา"

870
00:52:02,202 --> 00:52:04,495
นั่นแหละคือความอาฆาต

871
00:52:04,496 --> 00:52:06,455
ความอาฆาตมันรู้สึกยังไง

872
00:52:06,456 --> 00:52:08,916
เมื่อมาจากอิฐที่มอลลี่ใช้

873
00:52:08,917 --> 00:52:13,088
มันคือความรู้สึกว่า
"ฉันเกลียดเขา ฉันต้องการเด็กพวกนั้น"

874
00:52:14,089 --> 00:52:15,882
นั่นแหละคือความอาฆาต

875
00:52:16,466 --> 00:52:18,385
ความอาฆาตมันหน้าตาเป็นยังไง

876
00:52:19,678 --> 00:52:23,473
มันหน้าตาเหมือนภาพ
ของสิ่งที่พวกเขาทํากับกะโหลกของเจสัน

877
00:52:27,936 --> 00:52:31,272
{\an8}ภรรยาและพ่อตา
ของเจสัน คอร์เบตต์ ชายชาวลิเมอริก

878
00:52:31,273 --> 00:52:35,192
ถูกตัดสินโทษจําคุก 20 ถึง 25 ปี

879
00:52:35,193 --> 00:52:38,780
หลังศาลตัดสินว่ามีความผิด
ฐานฆาตกรรมโดยเจตนาแต่ไม่ได้ไตร่ตรอง

880
00:52:39,531 --> 00:52:43,951
ฉันช็อกจนพูดไม่ออก

881
00:52:43,952 --> 00:52:46,371
ฉันเชื่อในกระบวนการยุติธรรม

882
00:52:47,122 --> 00:52:50,041
และฉันเชื่อว่าความจริงจะเป็นสิ่งสําคัญ

883
00:52:52,460 --> 00:52:55,630
ฉันรู้สึกว่าถ้าคืนนั้นฉันไม่กรีดร้อง ถ้าฉัน...

884
00:52:56,339 --> 00:53:00,510
บางทีเขาอาจแค่บีบคอฉัน
แล้วบางทีฉันอาจจะไม่เป็นอะไรเลย

885
00:53:01,011 --> 00:53:01,970
และฉันรู้สึกว่า...

886
00:53:04,514 --> 00:53:08,225
หลังจากที่พ่อฉันอุทิศชีวิตเพื่อรับใช้ประเทศ

887
00:53:08,226 --> 00:53:10,019
และเป็นพ่อที่แสนดี

888
00:53:10,020 --> 00:53:14,106
ตอนนี้ช่วงชีวิตที่เหลือของเขา... กลับต้องจบลง

889
00:53:14,107 --> 00:53:16,109
และมันเป็นความผิดของฉัน

890
00:53:16,985 --> 00:53:20,988
เรากังวลว่าคณะลูกขุนอาจไม่ตัดสิน
ว่าผู้ต้องหาทั้งสองมีความผิด

891
00:53:20,989 --> 00:53:23,574
แต่พวกเขาตัดสินตามนั้น
และเราขอขอบคุณพวกเขา

892
00:53:23,575 --> 00:53:28,747
{\an8}สําหรับเรามันคือจุดเริ่มต้นของการเยียวยา
ของการสร้างชีวิตใหม่

893
00:53:29,497 --> 00:53:32,292
ชีวิตเรากลับมามีความหวังอีกครั้ง

894
00:53:33,418 --> 00:53:36,045
เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกเป็นอิสระมาก

895
00:53:36,046 --> 00:53:39,006
และว่างเปล่ามาก แต่ในทางที่ดี

896
00:53:39,007 --> 00:53:41,467
กล้าดียังไงถึงไม่เห็นด้วย

897
00:53:41,468 --> 00:53:43,553
นั่นไง ก็ยังแพ้อยู่ดี

898
00:53:44,095 --> 00:53:46,180
ฉันเริ่มปรับตัวเข้ากับครอบครัวได้จริงๆ สักที

899
00:53:46,181 --> 00:53:51,977
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ซาราห์กับคุณปู่

900
00:53:51,978 --> 00:53:55,731
นี่แม่ฉัน นี่พ่อฉัน และนี่คือพวกพี่ชายฉัน

901
00:53:55,732 --> 00:53:57,525
ทําให้ดูหน่อยว่าทํายังไง

902
00:53:58,318 --> 00:54:01,112
- พี่แค่ขยับแขน
- ทํายังไง ทําให้ดูหน่อย

903
00:54:02,322 --> 00:54:03,156
ซาราห์

904
00:54:06,368 --> 00:54:09,328
ผมยังจําครั้งแรกที่แจ็คเรียกผมว่าพ่อได้

905
00:54:09,329 --> 00:54:12,998
วันนั้นเขากําลังเดินขึ้นบันได
แล้วเขาก็แค่ตอบว่า "ได้ครับพ่อ"

906
00:54:12,999 --> 00:54:15,335
แล้วมันแบบว่า...

907
00:54:16,544 --> 00:54:18,380
ทําให้ผมรู้สึกฮึบขึ้นมาเลย

908
00:54:25,053 --> 00:54:29,849
มันคือการรวมตัวกันของครอบครัวเล็กๆ ของเรา
ครอบครัวที่หลอมรวมกัน

909
00:54:31,935 --> 00:54:35,688
ทุกอย่างกําลังไปด้วยดี
แต่แล้วมันก็กลับพลิกผันไปในทางที่แย่ที่สุด

910
00:54:35,689 --> 00:54:37,440
และทุกอย่างก็พังลงอีกครั้ง

911
00:54:46,908 --> 00:54:48,617
เรารู้ว่าเจสัน คอร์เบตต์ตายยังไง

912
00:54:48,618 --> 00:54:50,411
ทีนี้เราจะบอกคุณว่าทําไมเขาถึงตาย

913
00:54:50,412 --> 00:54:51,454
(เจย์ แวนนอย
ทนายของทอม)

914
00:54:53,206 --> 00:54:54,665
{\an8}เราจะบอกเล่าเรื่องนี้

915
00:54:54,666 --> 00:54:56,792
{\an8}ไม่มีใครบอกเรื่องนี้
ในการพิจารณาคดีครั้งแรก

916
00:54:56,793 --> 00:54:58,002
{\an8}(ดั๊ก คิงส์เบอรี่
ทนายของมอลลี่)

917
00:54:58,003 --> 00:55:00,630
{\an8}แต่คราวนี้แหละ มันจะได้รับการบอกเล่า

918
00:55:05,760 --> 00:55:10,931
ครอบครัวของมอลลี่ คอร์เบตต์มาหาผม
ขอให้ผมตรวจสอบบันทึกคดี

919
00:55:10,932 --> 00:55:15,645
เพื่อโน้มน้าวให้ศาลอุทธรณ์รัฐนอร์ทแคโรไลนา
อนุมัติให้มีการพิจารณาคดีใหม่

920
00:55:16,938 --> 00:55:20,816
หนึ่งในสิ่งแรกที่ผมพบคือการให้ปากคํา

921
00:55:20,817 --> 00:55:23,903
ที่มอลลี่ให้ไว้ในเช้าวันที่เกิดเหตุ

922
00:55:24,487 --> 00:55:28,657
ก่อนหน้าคืนนี้ พวกคุณเคยมี
เหตุทะเลาะทําร้ายร่างกายกันมากี่ครั้ง

923
00:55:28,658 --> 00:55:30,075
ฉันไม่รู้

924
00:55:30,076 --> 00:55:31,411
มากจนนับไม่ถ้วนเหรอ

925
00:55:33,788 --> 00:55:34,789
เยอะมาก

926
00:55:35,290 --> 00:55:36,958
สิ่งต่อมาที่ผมพบคือ

927
00:55:37,584 --> 00:55:41,086
เจ้าหน้าที่ได้เริ่มสอบปากคําเด็กๆ

928
00:55:41,087 --> 00:55:45,967
ในวันถัดไปทันที โดยมีเจ้าหน้าที่
จากกรมสังคมสงเคราะห์เข้ามาพบพวกเขา

929
00:55:46,843 --> 00:55:52,599
และทั้งสองคนให้การว่า
พ่อของพวกเขาชอบควบคุมและใช้ความรุนแรง

930
00:55:53,850 --> 00:55:57,728
แล้วสามวันต่อมาที่ดรากอนฟลายเฮาส์

931
00:55:57,729 --> 00:56:00,606
พวกเขาก็ให้การแบบเดิมอีกครั้ง

932
00:56:00,607 --> 00:56:03,777
พ่อชอบโกรธเรื่องเล็กๆ น้อยๆ

933
00:56:04,361 --> 00:56:06,863
สองเดือนนี้ยิ่งแย่ลงไปอีก

934
00:56:07,989 --> 00:56:12,077
ตอนนี้พ่อชอบด่าชอบตะคอกมากขึ้น
ยิ่งขี้โมโหมากขึ้นมาก

935
00:56:13,578 --> 00:56:15,245
โดยที่ไม่มีใครรู้

936
00:56:15,246 --> 00:56:17,999
สองสัปดาห์ก่อนหน้านั้นเจสันได้ไปพบแพทย์

937
00:56:18,750 --> 00:56:21,126
แล้วเขาก็บ่นว่าเขาพบว่าตัวเขา

938
00:56:21,127 --> 00:56:22,754
ชอบโกรธ

939
00:56:23,671 --> 00:56:25,215
โดยไม่มีเหตุผล

940
00:56:26,049 --> 00:56:29,551
ซึ่งแทบจะเป็นคําพูดเดียวกับที่แจ็คเคยพูดไว้

941
00:56:29,552 --> 00:56:33,932
ตอนนั้นผมก็เริ่มคิดว่า
"ว้าว บางทีเรื่องนี้อาจมีอะไรมากกว่าที่คิด"

942
00:56:34,599 --> 00:56:37,142
ผมคิดคํารหัสลับขึ้นมา

943
00:56:37,143 --> 00:56:38,227
เล่าให้ฟังหน่อยสิจ๊ะ

944
00:56:38,228 --> 00:56:41,398
ของผมคือ "กาแล็กซี"
ส่วนของน้องสาวผมคือ "นกยูง"

945
00:56:42,607 --> 00:56:45,110
แล้วใครบอกให้เธอคิดรหัสลับนี่จ๊ะ

946
00:56:45,777 --> 00:56:46,736
ยายผมครับ

947
00:56:47,237 --> 00:56:49,863
หนูพูดแค่คําว่า"นกยูง" แล้วก็วางสาย

948
00:56:49,864 --> 00:56:51,658
แล้วยายก็จะมาที่บ้านเรา

949
00:56:52,158 --> 00:56:53,784
- จากเทนเนสซีเหรอ
- ค่ะ

950
00:56:53,785 --> 00:56:55,869
จําได้ไหมจ๊ะว่าตั้งรหัสลับขึ้นมาเมื่อไหร่

951
00:56:55,870 --> 00:57:00,542
เรื่องนกยูงเกิดไม่กี่อาทิตย์ก่อนพ่อตายค่ะ

952
00:57:01,126 --> 00:57:03,919
แล้วเบอร์โทรของพวกเขาล่ะ
เธอได้จดเอาไว้รึเปล่า

953
00:57:03,920 --> 00:57:06,381
เรามีอยู่ใต้ตุ๊กตาตัวนึง

954
00:57:08,800 --> 00:57:11,260
คุณยายของพวกเขา
แชรอน มาร์เทนส์รู้สึกเป็นห่วง

955
00:57:11,261 --> 00:57:14,054
เพราะเรื่องในบ้านหลังนั้นที่เธอรู้มา

956
00:57:14,055 --> 00:57:16,516
เธอถึงให้เด็กๆ คิดรหัสลับ

957
00:57:17,142 --> 00:57:21,437
และให้เบอร์เธอไว้กับเด็กๆ
และซ่อนมันจากเจสัน

958
00:57:21,438 --> 00:57:23,564
เพราะพวกเขารู้ว่าเขาจะมีปฏิกิริยายังไง

959
00:57:23,565 --> 00:57:26,316
เล่าเรื่องอิฐบล็อกหรืออิฐที่แม่หนูใช้ที่เธอพูดถึง

960
00:57:26,317 --> 00:57:28,528
ให้ฟังหน่อยสิจ๊ะ

961
00:57:29,446 --> 00:57:32,614
เรามีดอกไม้ที่เรากําลังจะปลูก

962
00:57:32,615 --> 00:57:34,908
อยู่ที่สวนหน้าบ้านหรือหลังบ้านนี่แหละ

963
00:57:34,909 --> 00:57:37,954
เรากะจะทาสีอิฐเพื่อจะได้ดูสวยๆ

964
00:57:38,788 --> 00:57:42,749
และอิฐอยู่ในห้องแม่ผมเพราะก่อนหน้านี้ฝนตก

965
00:57:42,750 --> 00:57:44,878
คุณมีอิฐบนโต๊ะข้างเตียงเหรอ

966
00:57:45,587 --> 00:57:48,882
เด็กๆ กับฉันตั้งใจจะทาสี...

967
00:57:51,718 --> 00:57:56,305
ทาสีอิฐกับปลูกดอกไม้ไว้รอบๆ ตู้จดหมาย

968
00:57:56,306 --> 00:57:57,598
มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

969
00:57:57,599 --> 00:57:59,725
ที่ทั้งหลักฐานทางกายภาพและหลักฐานแวดล้อม

970
00:57:59,726 --> 00:58:01,018
(โจนส์ เบิร์ด
ทนายของทอม)

971
00:58:01,019 --> 00:58:06,523
ล้วนสอดคล้องกับสิ่งที่ทอมและมอลลี่
บอกกับตํารวจตั้งแต่แรก

972
00:58:06,524 --> 00:58:10,069
ผมตกใจมากเมื่อได้อ่านว่าฝ่ายรัฐ

973
00:58:10,653 --> 00:58:14,741
สามารถโน้มน้าวผู้พิพากษาให้ตัดคําให้การทั้งหมด

974
00:58:15,408 --> 00:58:17,660
ของเด็กๆ ออกจากคดีได้สําเร็จ

975
00:58:19,245 --> 00:58:21,664
แล้วการพิจารณาคดีจะยุติธรรมได้อย่างไร

976
00:58:22,248 --> 00:58:25,960
เมื่อคณะลูกขุนไม่เคยได้ยินหลักฐานที่สนับสนุน

977
00:58:26,461 --> 00:58:28,421
สิ่งที่มอลลี่บอกว่าเกิดขึ้นในคืนนั้น

978
00:58:30,423 --> 00:58:32,841
หนึ่งในข้อโต้แย้งของฝ่ายรัฐคือ

979
00:58:32,842 --> 00:58:38,723
เด็กๆ ได้ขอถอนคําให้การเดิมของพวกเขาแล้ว

980
00:58:39,682 --> 00:58:45,020
{\an8}จริงหรือไม่ที่ว่าพ่อเธอชอบใช้ความรุนแรง

981
00:58:45,021 --> 00:58:46,438
{\an8}(อิน่า สแตนตัน
รองอัยการเขต)

982
00:58:46,439 --> 00:58:47,524
{\an8}ไม่จริงครับ

983
00:58:48,483 --> 00:58:50,609
ผมเชื่อว่านี่เป็นการตัดสินผิดพลาดอย่างร้ายแรง...

984
00:58:50,610 --> 00:58:51,902
(ไมค์
อาของมอลลี่)

985
00:58:51,903 --> 00:58:53,530
ของกระบวนการยุติธรรม

986
00:58:54,113 --> 00:58:58,576
ตอนที่ผมดูการสัมภาษณ์ของแจ็ค
มันดูเหมือนถูกซักซ้อมมาเป็นอย่างดี

987
00:58:59,327 --> 00:59:01,120
พวกเขาดูเหมือนถูกล้างสมอง

988
00:59:02,539 --> 00:59:03,540
ผมรู้ความจริง

989
00:59:04,415 --> 00:59:06,751
และผมรู้ว่าสิ่งที่พวกเขาพูดไม่ใช่ความจริง

990
00:59:08,545 --> 00:59:11,464
แต่ในหัวของพวกเขาคิดอะไรอยู่ ผมไม่รู้

991
00:59:13,174 --> 00:59:16,760
อันหนึ่งดําเนินการ
โดยผู้เชี่ยวชาญด้านการสอบปากคําเด็ก

992
00:59:16,761 --> 00:59:18,471
ในสภาพแวดล้อมที่เป็นกลาง

993
00:59:19,055 --> 00:59:20,097
แต่อีกอันไม่ใช่

994
00:59:20,098 --> 00:59:23,433
เธอบอกเราว่าพ่อผมตายแบบนี้
และให้บอกอัยการเขตว่า...

995
00:59:23,434 --> 00:59:24,852
คุณหายไปแล้ว

996
00:59:26,771 --> 00:59:28,313
ไม่เป็นไร คุณกลับมาแล้วรึยัง

997
00:59:28,314 --> 00:59:31,108
ฉันคงต้องโทรหาเดวิด

998
00:59:31,109 --> 00:59:33,528
ถ้าการสอบถามครั้งนี้สําคัญขนาดนั้น

999
00:59:34,612 --> 00:59:38,031
ทําไมเดวิดสันเคาน์ตีไม่ส่งคนไปไอร์แลนด์

1000
00:59:38,032 --> 00:59:40,158
เพื่อสอบถามให้มันถูกต้องล่ะ

1001
00:59:40,159 --> 00:59:41,827
- สวัสดี
- โอเค ดีขึ้นไหม

1002
00:59:41,828 --> 00:59:43,913
ผมจะลุกออกไปละนะ พวกคุณคุยกันต่อ

1003
00:59:45,206 --> 00:59:47,875
มอลลี่ คอร์เบตต์นั่งเงกอยู่ในเรือนจําหญิง

1004
00:59:49,460 --> 00:59:52,046
ด้วยโทษจําคุก 20 ถึง 25 ปี

1005
00:59:56,009 --> 00:59:57,802
และผมไม่คิดว่าเธอเป็นคนทํา

1006
01:00:01,139 --> 01:00:06,019
(31 มกราคม 2019)

1007
01:00:06,894 --> 01:00:10,815
(สามปีหลังเจสันตาย)

1008
01:00:11,441 --> 01:00:12,816
อรุณสวัสดิ์ทุกคน

1009
01:00:12,817 --> 01:00:15,778
ขอต้อนรับสู่ศาลอุทธรณ์รัฐนอร์ทแคโรไลนา

1010
01:00:16,362 --> 01:00:20,198
ผมต้องโน้มน้าวผู้พิพากษาสามท่านนี้ให้ได้
ว่าเกิดความอยุติธรรมขึ้น

1011
01:00:20,199 --> 01:00:22,826
ศาลที่เคารพ
ผมอยากพูดถึงการตัดสินใจ

1012
01:00:22,827 --> 01:00:25,288
ที่ให้ตัดคําให้การของเด็กๆ ออก

1013
01:00:25,872 --> 01:00:30,335
ตามความเห็นของผม ศาลชั้นต้น
และการตัดสินของศาลนั้นผิดพลาดอย่างชัดเจน

1014
01:00:31,711 --> 01:00:35,048
ผมได้รับคําตัดสินจากศาลอุทธรณ์ให้เราชนะ

1015
01:00:36,424 --> 01:00:41,137
ผู้พิพากษาตัดสินว่า
เจสัน คอร์เบตต์เป็นฝ่ายก่อเหตุในคืนนั้น

1016
01:00:43,139 --> 01:00:45,515
แต่ฝ่ายรัฐกําลังยื่นอุทธรณ์คําตัดสินนี้

1017
01:00:45,516 --> 01:00:47,684
ต่อศาลฎีกาของรัฐนอร์ทแคโรไลนา

1018
01:00:47,685 --> 01:00:49,936
ดังนั้น ผมต้องเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

1019
01:00:49,937 --> 01:00:52,898
เด็กๆ อยู่ในฐานะ
ที่สามารถรู้ความจริงได้ดีที่สุด

1020
01:00:52,899 --> 01:00:56,443
ว่าพ่อของพวกเขามีปัญหา
ชอบโกรธโดยไร้เหตุผลหรือไม่

1021
01:00:56,444 --> 01:01:00,572
และนี่แหละคือปัญหา
ของการตัดคําให้การของเด็กๆ ออกจากคดี

1022
01:01:00,573 --> 01:01:03,116
ศาลฎีการัฐนอร์ทแคโรไลนา
จะพักการพิจารณา

1023
01:01:03,117 --> 01:01:05,495
ขอพระเจ้าคุ้มครองรัฐและศาลอันทรงเกียรตินี้

1024
01:01:10,625 --> 01:01:12,919
ศาลฎีกาได้ตัดสินแล้ว และพวกเราชนะ

1025
01:01:14,545 --> 01:01:16,463
ศาลมีคําสั่งให้มีการพิจารณาคดีใหม่

1026
01:01:16,464 --> 01:01:21,010
และคราวนี้ คณะลูกขุน
จะได้รับฟังคําให้การของเด็กๆ

1027
01:01:22,011 --> 01:01:25,180
ศาลอุทธรณ์กลับคําตัดสินลงโทษ
มอลลี่ คอร์เบตต์และโทมัส มาร์เทนส์

1028
01:01:25,181 --> 01:01:27,391
ในคดีฆาตกรรม

1029
01:01:27,392 --> 01:01:31,186
ศาลฎีการัฐนอร์ทแคโรไลนา
ยืนตามคําตัดสินของศาลอุทธรณ์

1030
01:01:31,187 --> 01:01:33,773
อนุญาตให้ทอมและมอลลี่
ได้รับการพิจารณาคดีใหม่

1031
01:01:34,482 --> 01:01:37,192
การพิจารณาคดีครั้งก่อนมีปัญหาร้ายแรง

1032
01:01:37,193 --> 01:01:40,278
และมันกําลังจะได้รับการแก้ไข

1033
01:01:40,279 --> 01:01:43,366
ฉันรู้สึกโล่งใจสุดๆ ฉันกําลังจะได้กลับบ้าน

1034
01:01:45,451 --> 01:01:48,704
คืนนี้ มอลลี่ คอร์เบตต์
และพ่อของเธอ ทอม มาร์เทนส์

1035
01:01:48,705 --> 01:01:50,789
ได้รับการประกันตัวออกมาชั่วคราว

1036
01:01:50,790 --> 01:01:52,791
คุณมาร์เทนส์ รู้สึกยังไงที่ได้ออกจากคุกครับ

1037
01:01:52,792 --> 01:01:54,876
ผมดีใจที่ได้กลับไปอยู่กับครอบครัว

1038
01:01:54,877 --> 01:01:57,671
คู่พ่อลูกออกจากเรือนจําเดวิดสันเคาน์ตี

1039
01:01:57,672 --> 01:01:59,590
ห่างกันเพียงชั่วโมงเดียว

1040
01:02:01,217 --> 01:02:05,304
{\an8}เป็นครั้งแรกในเวลาสามปีครึ่ง

1041
01:02:06,347 --> 01:02:10,268
{\an8}มอลลี่เดินออกจากคุกอย่างอิสระ

1042
01:02:12,979 --> 01:02:14,105
มันไม่ยุติธรรมเลย

1043
01:02:16,149 --> 01:02:17,275
ที่พวกเขา

1044
01:02:18,609 --> 01:02:20,069
ได้ออกไปอยู่ข้างนอก

1045
01:02:23,281 --> 01:02:24,991
ฉันมึนไปหมด

1046
01:02:28,911 --> 01:02:32,248
และยังไม่มีกําหนดวันพิจารณาคดี

1047
01:02:35,376 --> 01:02:36,210
ไม่มี...

1048
01:02:41,424 --> 01:02:46,345
ไม่มีการพูดว่า "โอเค มันจะจบลงวันนี้นะ"

1049
01:02:47,013 --> 01:02:48,473
ฉันได้แต่ต้องนั่งอยู่ตรงนี้

1050
01:02:50,475 --> 01:02:54,437
ได้แต่ปล่อยให้ชีวิตฉันผ่านไปอีกแล้ว
เพราะพวกเขา

1051
01:02:56,689 --> 01:03:01,360
มันทําใจยากที่จะต้องดูคนที่เอาอะไร
ไปจากเรามากมาย พรากชีวิตพ่อเราไป

1052
01:03:02,320 --> 01:03:06,449
ได้เป็นอิสระ ได้กอดพ่อและแม่ของพวกเขา

1053
01:03:08,075 --> 01:03:12,288
ในขณะที่เราต้องเดินไปตามผืนหญ้า
ที่มีป้ายหลุมศพเพื่อไปหาพ่อเรา

1054
01:03:15,208 --> 01:03:19,045
ตอนนี้เราต้องเตรียมตัวเพื่อการพิจารณาคดี
ครั้งใหม่ต่อหน้าคณะลูกขุนคณะใหม่

1055
01:03:19,962 --> 01:03:23,966
หลักฐานทั้งหมดจะได้รับการนําเสนอ
และเรื่องราวทั้งหมดจะได้รับการบอกเล่า

1056
01:03:24,967 --> 01:03:29,137
เรื่องการใช้ความรุนแรงในครอบครัว
กําลังจะได้รับการเปิดเผย

1057
01:03:29,138 --> 01:03:30,597
หมายถึงที่เกิดในบ้านฉัน

1058
01:03:30,598 --> 01:03:35,186
ความรุนแรงที่ฉันเคยต้องทนรับและอดกลั้น
กําลังจะเป็นที่รับรู้กันซะที

1059
01:03:39,482 --> 01:03:43,027
ฉันว่าเราดูเป็นครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ
เมื่อมองจากภายนอก

1060
01:03:44,070 --> 01:03:50,368
แต่ในส่วนที่เจสันปฏิบัติต่อฉัน
มันไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่นัก

1061
01:03:51,994 --> 01:03:55,080
ทุกวันจะมีคล้ายๆ การสอบสวน

1062
01:03:55,081 --> 01:03:58,708
ว่าวันนั้นฉันทําอะไร คุยกับใคร
และฉันสวมชุดอะไร

1063
01:03:58,709 --> 01:04:02,337
และถ้าฉันทําผมแบบอื่นมันจะมีคําว่า

1064
01:04:02,338 --> 01:04:06,092
"ทําผมทรงนั้นทําไมเหรอ
คิดจะไปคุยกับใครหรือไง"

1065
01:04:07,510 --> 01:04:10,137
ทุกอย่างมีแต่ความอันตราย

1066
01:04:11,472 --> 01:04:15,308
บางครั้งเขาก็เดือดดาลและโกรธขึ้นมา

1067
01:04:15,309 --> 01:04:18,186
แค่เพราะฉันไม่ทําตามที่เขาต้องการ

1068
01:04:18,187 --> 01:04:20,815
หรือเพราะฉันไปในที่ที่ฉันไม่ควรไป

1069
01:04:22,483 --> 01:04:24,193
และบางครั้งเรื่องนั้นก็ลุกลาม

1070
01:04:25,945 --> 01:04:27,488
ไปสู่ความรุนแรง

1071
01:04:32,493 --> 01:04:36,831
มอลลี่กลายเป็นเพียงเงาของตัวเอง

1072
01:04:38,249 --> 01:04:41,751
เธอไม่มีความสุขเหมือนเดิมอย่างเห็นได้ชัด

1073
01:04:41,752 --> 01:04:44,297
เธอไม่มั่นใจเหมือนแต่ก่อน

1074
01:04:45,172 --> 01:04:47,884
เธอดูเหมือนคนที่ถูกกดขี่จนหมดพลัง

1075
01:04:48,885 --> 01:04:52,972
ตอนนั้นผมไม่รู้เลยว่า
ความรุนแรงในครอบครัวมันร้ายแรงแค่ไหน

1076
01:04:53,514 --> 01:04:54,890
ไม่เหมือนตอนนี้ที่รู้แล้ว

1077
01:04:54,891 --> 01:04:57,767
การไม่ให้ฉันรับเด็กๆ เป็นบุตรบุญธรรม
เป็นวิธีควบคุมของเขา

1078
01:04:57,768 --> 01:05:00,395
และมันเป็นสิ่งที่ฉันไม่ทันได้ตระหนักในตอนแรก

1079
01:05:00,396 --> 01:05:04,734
เขามักจะพูดว่า
"มันสําคัญตรงไหน ก็แค่กระดาษแผ่นเดียว"

1080
01:05:06,611 --> 01:05:10,280
เขารู้ดีว่าถ้าฉันรับเด็กๆ เป็นบุตรบุญธรรม

1081
01:05:10,281 --> 01:05:14,367
มันอาจนําไปสู่การหย่า
และการเรียกร้องสิทธิ์เลี้ยงดูได้

1082
01:05:14,368 --> 01:05:17,914
ดังนั้นเขาจึงพยายามทําให้แน่ใจว่า
สิ่งนั้นจะไม่มีวันเกิดขึ้น

1083
01:05:20,207 --> 01:05:22,751
ถ้าฉันจากไปในตอนนั้น

1084
01:05:22,752 --> 01:05:25,128
เด็กๆ จะยังไม่โตพอที่จะมีสิทธิ์พูดในศาล

1085
01:05:25,129 --> 01:05:29,466
และ... มีความเสี่ยงสูงว่าฉันจะเสียเด็กๆ ไป

1086
01:05:29,467 --> 01:05:32,677
ซึ่งฉันไม่เต็มใจจะเสียเด็กๆ ไป และเขารู้ดี

1087
01:05:32,678 --> 01:05:34,889
เขารู้ว่าฉันไม่มีทางทิ้งลูกๆ ไว้

1088
01:05:37,975 --> 01:05:42,562
แล้วเพื่อนฉันที่อยู่แถวนี้
ซึ่งเป็นทนายคดีครอบครัว

1089
01:05:42,563 --> 01:05:48,401
แนะนําให้ฉันเก็บบันทึกไว้
ไม่ใช่แค่เรื่องที่ถูกทําร้าย

1090
01:05:48,402 --> 01:05:51,529
แต่รวมถึงเรื่อง
บทบาทความเป็นแม่ทั่วไปของฉันด้วย

1091
01:05:51,530 --> 01:05:54,450
เธอบอกว่า ถ้าวันหนึ่งฉันต้องหย่า

1092
01:05:55,117 --> 01:05:59,037
ตอนที่เด็กๆ โตขึ้น มันจะได้มีหลักฐานยืนยัน

1093
01:05:59,038 --> 01:06:00,664
ว่าฉันเป็นแม่ของพวกเขา

1094
01:06:00,665 --> 01:06:04,585
และเธอยังแนะนําให้ฉันอัดเสียงไว้ด้วย

1095
01:06:07,338 --> 01:06:09,547
- ผมแค่พยายามจะคุยกับแจ็ค
- โอเค ฉันขอโทษ

1096
01:06:09,548 --> 01:06:12,050
ให้เวลาผมได้คุยกับลูกๆ สักสองนาทีได้ไหม

1097
01:06:12,051 --> 01:06:13,718
เพราะคุณอยู่กับพวกเขาตลอด

1098
01:06:13,719 --> 01:06:15,220
(17 กุมภาพันธ์ 2015
บันทึกเสียงโดยมอลลี่)

1099
01:06:15,221 --> 01:06:16,972
- ได้มั้ย
- ค่ะ ฉันขอโทษ

1100
01:06:16,973 --> 01:06:17,890
สมควรแล้ว

1101
01:06:19,183 --> 01:06:22,936
มันเป็นอุปกรณ์บันทึกเสียงเล็กๆ
ที่เปิดอัตโนมัติเมื่อมีเสียง

1102
01:06:22,937 --> 01:06:25,731
ซึ่งฉันติดไว้ทั่วบ้าน

1103
01:06:27,817 --> 01:06:29,485
ใต้โต๊ะกาแฟ

1104
01:06:30,486 --> 01:06:31,862
ใต้เคาน์เตอร์

1105
01:06:32,947 --> 01:06:34,782
ตัวนึงที่โต๊ะข้างเตียง

1106
01:06:36,409 --> 01:06:39,786
แผนของฉันคือควบคุมสถานการณ์ไว้

1107
01:06:39,787 --> 01:06:42,789
จนกว่าลูกๆ จะโตพอจะมีสิทธิ์พูดในศาล

1108
01:06:42,790 --> 01:06:45,167
และมีบางครั้งที่ฉันคิด

1109
01:06:46,377 --> 01:06:48,838
ว่าฉันจะตายก่อนมันจะเกิดขึ้น

1110
01:06:51,132 --> 01:06:53,008
แต่ไม่มีเคยมีสักครั้ง

1111
01:06:53,009 --> 01:06:56,887
ที่ฉันคิดว่าเจสันจะตายก่อนมันเกิดขึ้น

1112
01:06:58,848 --> 01:07:02,892
{\an8}(ดร.สก็อตต์ แฮมป์ตัน พยานผู้เชี่ยวชาญ
ด้านความรุนแรงในครอบครัว)

1113
01:07:02,893 --> 01:07:05,186
{\an8}ผมได้รับโทรศัพท์จากดั๊ก คิงส์เบอรี่

1114
01:07:05,187 --> 01:07:09,316
{\an8}บอกว่าเขามีคดีที่เขาคิดว่าผมอาจจะช่วยได้

1115
01:07:10,234 --> 01:07:14,195
เกี่ยวกับผู้ชายคนหนึ่ง
ที่เป็นนักธุรกิจที่ประสบความสําเร็จ

1116
01:07:14,196 --> 01:07:15,613
เขาเข้ากับทุกคนได้ดี

1117
01:07:15,614 --> 01:07:18,284
ดูแล้วไม่มีนิสัยขี้โมโหอยู่ในตัวเลยแม้แต่นิดเดียว

1118
01:07:19,410 --> 01:07:20,952
ประเด็นคือ คนที่ใช้ความรุนแรง

1119
01:07:20,953 --> 01:07:24,248
สามารถแสดงออกในที่สาธารณะ
ต่างจากเมื่ออยู่ในที่ส่วนตัวมาก

1120
01:07:24,832 --> 01:07:30,713
ดั๊กจึงส่งไฟล์เสียง
ช่วงระหว่างมื้ออาหารเย็นของครอบครัวมาให้ผม

1121
01:07:31,422 --> 01:07:34,215
ผมขอกินข้าวเย็นกับลูกๆ ได้ไหม
นี่คือที่ผมถามแต่คุณไม่สนใจ

1122
01:07:34,216 --> 01:07:35,800
ยังให้พวกเขากินไปเลยอยู่ดี

1123
01:07:35,801 --> 01:07:37,927
ฉันเพิ่งคุยโทรศัพท์กับคุณเมื่อสิบนาทีก่อน

1124
01:07:37,928 --> 01:07:40,847
ฉันบอกว่า "ฉันจะทําซุป
คุณจะเอาด้วยไหม" แล้วคุณก็ตอบว่าไม่

1125
01:07:40,848 --> 01:07:42,974
ผมตอบไม่
เพราะคิดว่าเราจะกินมื้อเย็นด้วยกัน

1126
01:07:42,975 --> 01:07:46,811
แต่คุณไม่สนใจ
เพราะคุณมักจะทําตามใจตัวเองอยู่แล้ว

1127
01:07:46,812 --> 01:07:49,647
ฉันบอกว่า "ฉันกําลังทําซุปให้เด็กๆ"

1128
01:07:49,648 --> 01:07:50,857
"คุณจะเอาด้วยไหม"

1129
01:07:50,858 --> 01:07:53,443
ที่ผมตอบว่าไม่ก็เพราะคุณไม่สนใจที่ผมขอ

1130
01:07:53,444 --> 01:07:54,819
ฉันไม่ได้ไม่สนใจ

1131
01:07:54,820 --> 01:07:57,197
คุณลืมว่าผมขออะไร คุณไม่สนใจเลยสักนิด

1132
01:07:57,198 --> 01:08:00,784
หนึ่งในลักษณะของคนที่ใช้ความรุนแรง
คือพวกเขามักจะทําตัวเป็นเหยื่อ

1133
01:08:00,785 --> 01:08:04,120
และไม่ว่ามอลลี่จะพยายามเอาใจ
หรือทําให้เขามั่นใจมากแค่ไหน

1134
01:08:04,121 --> 01:08:06,498
ว่าเธอกําลังทําอะไรให้แก่เขา

1135
01:08:06,499 --> 01:08:09,918
เขาไม่ได้อยากให้เธอทําให้เขาพอใจ
เขาไม่ได้ต้องการทางออกของปัญหา

1136
01:08:09,919 --> 01:08:11,795
เขาต้องการปัญหาไว้ให้ตัวเองได้บ่น

1137
01:08:11,796 --> 01:08:14,547
ผมพูดว่า "ผมอยากกินข้าวเย็นกับครอบครัวผม"

1138
01:08:14,548 --> 01:08:16,466
ผมบอกคุณแบบนั้น แต่คุณตัดสินใจว่า...

1139
01:08:16,467 --> 01:08:18,843
แจ็ค เลิกโหนราวบันไดได้แล้ว
ขึ้นไปบนห้องซะ

1140
01:08:18,844 --> 01:08:20,929
ไม่ อย่าขึ้นไปที่ห้อง ลงมานี่มา

1141
01:08:20,930 --> 01:08:22,555
มาเร็ว อย่าขึ้นไปที่ห้อง

1142
01:08:22,556 --> 01:08:23,723
อย่ามาบอกให้พวกเขา...

1143
01:08:23,724 --> 01:08:25,976
- หนูต้องไปห้องน้ํา
- ลูกอยู่ตรงนั้นได้ อยู่เถอะ

1144
01:08:26,477 --> 01:08:29,521
มองผม ให้เกียรติผมหน่อย
ผมขอคุณว่าอยากกินข้าวกับครอบครัว

1145
01:08:29,522 --> 01:08:31,898
แต่คุณบอกว่าคุณจะให้เด็กๆ กินข้าว
ผมถึงบอกว่าไม่

1146
01:08:31,899 --> 01:08:34,192
เพราะคุณไม่สนใจที่ผมขอเรื่องข้าวเย็นตั้งแต่แรก

1147
01:08:34,193 --> 01:08:36,361
- นั่งลงกินข้าวให้เสร็จ
- ใครสนว่าเขาพูดอะไร

1148
01:08:36,362 --> 01:08:38,363
อย่าไล่พวกเขาไปตอนผมกําลังพูด

1149
01:08:38,364 --> 01:08:40,908
- คุณไม่มีสิทธิ์
- "คุณไม่มีสิทธิ์"

1150
01:08:41,700 --> 01:08:45,454
ก็ใช่ เธอไม่ใช่แม่บุญธรรมของพวกเขานี่

1151
01:08:46,247 --> 01:08:49,791
สําหรับเจสัน นี่คืออาวุธอีกอย่าง

1152
01:08:49,792 --> 01:08:52,001
ในการทําให้มอลลี่รู้ว่าเธออยู่ในสถานะไหน

1153
01:08:52,002 --> 01:08:54,087
วันนี้วันแพนเค้ก ทําไมไม่ให้ฉันทําแพนเค้ก

1154
01:08:54,088 --> 01:08:55,881
ผมไม่ต้องการอะไรจากคุณ

1155
01:08:56,382 --> 01:08:57,465
ผมถามคุณอีกครั้งนะ

1156
01:08:57,466 --> 01:08:59,801
คุณแสดงชัดมาก
ว่าอยากจะแยกผมออกจากลูกๆ

1157
01:08:59,802 --> 01:09:00,718
ฉันเปล่า

1158
01:09:00,719 --> 01:09:02,929
- ผมก็จะทําแบบเดียวกัน
- ใครจะกินแพนเค้กบ้าง

1159
01:09:02,930 --> 01:09:04,931
ความแตกต่างคือผมสามารถทําได้

1160
01:09:04,932 --> 01:09:07,017
นี่เป็นคําขู่ที่ชัดเจนจากเจสัน

1161
01:09:07,518 --> 01:09:10,771
"ถ้าคุณพยายามกีดกันเด็กๆ จากผม
ผมก็จะพรากเด็กๆ ไปจากคุณ"

1162
01:09:11,480 --> 01:09:13,857
ไม่ควรต้องให้ผมพูดซ้ําแล้วซ้ําอีก...

1163
01:09:13,858 --> 01:09:15,900
ลูกๆ หยิบของมาเตรียมทําแพนเค้กทีสิ

1164
01:09:15,901 --> 01:09:17,694
เห็นไหม คุณทําแบบนี้อีกแล้ว

1165
01:09:17,695 --> 01:09:19,654
ผมพูดกับคุณ แต่คุณไปพูดเรื่องอื่น

1166
01:09:19,655 --> 01:09:22,115
- หยุดกระแทกเก้าอี้ได้แล้ว
- หยุดทะเลาะกันซะที!

1167
01:09:22,116 --> 01:09:23,783
ไปนอนได้แล้ว

1168
01:09:23,784 --> 01:09:24,951
ขึ้นไปนอน ไป

1169
01:09:24,952 --> 01:09:26,953
เธอแค่กลัว เจ

1170
01:09:26,954 --> 01:09:29,038
- ไปนอนได้แล้ว
- ใช่ครับพ่อ น้องกลัว

1171
01:09:29,039 --> 01:09:30,416
ไปนอนซะ

1172
01:09:34,420 --> 01:09:38,548
ถ้าคณะลูกขุนได้ยินหลักฐาน
เกี่ยวกับความรุนแรงในครอบครัวอันนี้

1173
01:09:38,549 --> 01:09:40,885
พวกเขาจะตัดสินว่าทอมและมอลลี่บริสุทธิ์

1174
01:09:42,428 --> 01:09:46,181
แค่เพราะมอลลี่เคยเล่าเรื่องไม่จริงเรื่องนึง
เมื่อห้าปีก่อน หรืออาจจะสองเรื่อง

1175
01:09:46,182 --> 01:09:49,935
นั่นแปลว่าเธอไม่ได้ถูกเจสันทําร้ายอย่างงั้นเหรอ

1176
01:09:50,436 --> 01:09:53,522
ลูกสาวผมไม่ใช่คนขี้โกหก ผมไม่ใช่คนขี้โกหก

1177
01:09:55,774 --> 01:09:58,360
แต่ถ้าคุณคิดว่าเราเป็น งั้นก็เอาเลย

1178
01:09:59,111 --> 01:09:59,945
พิสูจน์มา

1179
01:10:03,532 --> 01:10:08,703
เราพบว่ามีเทปบันทึกเสียงลับ
ที่มอลลี่แอบอัดเจสันไว้

1180
01:10:08,704 --> 01:10:12,248
มอลลี่เป็นคนเดียวที่รู้ว่ามีการบันทึกเสียงนี้ไว้

1181
01:10:12,249 --> 01:10:15,878
ซึ่งทําให้เกิดการที่
เธอสามารถควบคุมเรื่องราวที่เล่าออกไป

1182
01:10:17,087 --> 01:10:23,259
{\an8}มอลลี่กําลังเตรียมตัวเพื่อดําเนินการหย่า
และต่อสู้เพื่อสิทธิ์เลี้ยงดูบุตร

1183
01:10:23,260 --> 01:10:25,596
ผมสามารถทําสิ่งที่คุณพยายามทําอยู่ได้

1184
01:10:26,388 --> 01:10:28,933
- ฉันไม่ได้พยายามทําอะไร เจ
- คุณทํา

1185
01:10:29,642 --> 01:10:31,727
เห็นได้ชัดว่าเธอพยายามทําอะไรอยู่จริงๆ

1186
01:10:32,228 --> 01:10:35,939
ใครก็ตามที่แอบบันทึกเสียง
สิ่งที่ควรเป็นเรื่องส่วนตัวของสามีภรรยา

1187
01:10:35,940 --> 01:10:40,569
สามารถบิดเบือนบริบทและทําให้เจสันดูแย่ได้

1188
01:10:45,366 --> 01:10:48,201
ในช่วงเดือนท้ายๆ ก่อนพ่อผมจะถูกฆ่า

1189
01:10:48,202 --> 01:10:50,453
บรรยากาศในบ้านเริ่มเปลี่ยนไป

1190
01:10:50,454 --> 01:10:53,624
พวกเราไม่ได้ทํากิจกรรมร่วมกันเป็นครอบครัว
มากเหมือนเมื่อก่อน

1191
01:10:55,334 --> 01:10:57,919
ช่วงที่ผมเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติจริงๆ

1192
01:10:57,920 --> 01:11:01,507
ก็คือตอนที่ผมเจอเครื่องบันทึกเสียงในรถของพ่อ
แล้วผมก็เอาให้พ่อดู

1193
01:11:02,007 --> 01:11:05,218
พ่อช็อกมากที่เห็นมันอยู่ในนั้น

1194
01:11:05,219 --> 01:11:08,806
แล้วพ่อก็ถามผมว่า
"ลูกคิดยังไงถ้าพวกเราย้ายกลับไปไอร์แลนด์"

1195
01:11:09,306 --> 01:11:11,849
ซาราห์ถามว่า "แม่ไม่ไปด้วยเหรอ"
พ่อก็ตอบว่า "ใช่"

1196
01:11:11,850 --> 01:11:13,644
ผมรู้เลยว่ามอลลี่ต้องไม่ชอบแน่

1197
01:11:14,979 --> 01:11:18,565
เธอรู้ว่าพ่อสามารถพาเราไปได้
และเธอไม่สามารถทําอะไรได้เลย

1198
01:11:19,984 --> 01:11:22,903
จากทุกสิ่งที่เราสืบทราบเกี่ยวกับมอลลี่

1199
01:11:23,487 --> 01:11:26,406
ดูเหมือนว่าสถานการณ์กําลังถึงจุดแตกหัก

1200
01:11:26,407 --> 01:11:29,826
ทั้งในเรื่องชีวิตแต่งงานของเธอ
และที่สําคัญที่สุด

1201
01:11:29,827 --> 01:11:32,454
คือเรื่องสิทธิ์เลี้ยงดูเด็กๆ

1202
01:11:34,415 --> 01:11:37,835
เราย้อนกลับไปดูคําให้การของทอม
ในคืนที่เจสันถูกฆ่า

1203
01:11:38,711 --> 01:11:42,422
และเหตุผลที่ทอมกับแชรอนไปที่บ้านนั้น

1204
01:11:42,423 --> 01:11:44,173
เราเป็นพวกชอบเข้าสังคม

1205
01:11:44,174 --> 01:11:46,801
แล้ววันหยุดนี้เราก็ไม่ได้มีอะไรทํา

1206
01:11:46,802 --> 01:11:50,179
เช้าวันเสาร์เราเลยตัดสินใจว่า
"เราไปบ้านมอลลี่กันดีกว่า"

1207
01:11:50,180 --> 01:11:53,057
ขับรถแค่สี่ชั่วโมง วันนี้อากาศก็ดี

1208
01:11:53,058 --> 01:11:55,977
แต่เราได้รู้มาจากคนที่เทนเนสซี

1209
01:11:55,978 --> 01:11:58,146
ที่ทอมกับแชรอนอาศัยอยู่

1210
01:11:58,147 --> 01:12:02,734
ว่าคืนนั้นทอมและแชรอนมีนัดกับเจ้านายของเขา

1211
01:12:02,735 --> 01:12:05,154
ซึ่งพวกเขายกเลิกในนาทีสุดท้าย

1212
01:12:08,240 --> 01:12:11,492
เราไม่เชื่อว่าทอมเดินทางมาที่นอร์ทแคโรไลนา

1213
01:12:11,493 --> 01:12:13,829
เพื่อตีเจสันจนตายด้วยไม้เบสบอล

1214
01:12:14,330 --> 01:12:20,294
ทฤษฎีของเราคือ
มอลลี่วางแผนให้เกิดเหตุการณ์รุนแรงขึ้น

1215
01:12:21,628 --> 01:12:27,092
ถ้ามอลลี่สามารถยั่วยุให้เจสันระเบิดอารมณ์

1216
01:12:28,218 --> 01:12:30,846
ต่อหน้าพ่อแม่ของเธอที่เป็นพยานได้

1217
01:12:32,097 --> 01:12:35,308
เธอก็จะสามารถยื่นขอ
คําสั่งคุ้มครองจากความรุนแรงในครอบครัว

1218
01:12:35,309 --> 01:12:37,644
ซึ่งจะทําให้เจสันถูกไล่ออกจากบ้าน

1219
01:12:39,438 --> 01:12:43,192
จากนั้นเธอก็จะสามารถ
ยื่นขอสิทธิ์ดูแลเด็กเป็นกรณีฉุกเฉิน

1220
01:12:43,692 --> 01:12:45,819
และพรากลูกๆ ไปจากเขาได้

1221
01:12:49,490 --> 01:12:52,910
แต่เมื่อแผนผิดพลาด
จนบานปลายกลายเป็นความรุนแรง

1222
01:12:53,911 --> 01:12:57,331
ดูเหมือนว่าเธอเลยไม่สนอีกแล้ว
ว่าเขาจะอยู่หรือตาย

1223
01:13:03,462 --> 01:13:08,926
(ปี 2022)

1224
01:13:10,302 --> 01:13:11,552
(เจ็ดปีหลังเจสันตาย)

1225
01:13:11,553 --> 01:13:14,305
ตอนนี้ทุกคนกําลังพูดถึงทอมและมอลลี่ มาร์เทนส์

1226
01:13:14,306 --> 01:13:16,682
คดีนี้สร้างความแตกแยก

1227
01:13:16,683 --> 01:13:19,018
ระหว่างสหรัฐฯ และไอร์แลนด์มาเป็นเวลานาน

1228
01:13:19,019 --> 01:13:23,482
สถานการณ์ล่าสุดคือ
พวกเขาคาดว่าจะต้องเข้าสู่การพิจารณาคดีใหม่

1229
01:13:24,191 --> 01:13:26,735
ในข้อหาเดิมในปี 2022

1230
01:13:28,195 --> 01:13:30,321
ยากไหมครับที่ต้องมาฟัง

1231
01:13:30,322 --> 01:13:31,697
เรื่องที่คุณรู้ว่ามีการพูดกัน

1232
01:13:31,698 --> 01:13:35,410
ถึงน้องคุณที่ตายไปแล้ว
ให้ฟังดูเหมือนเขาสมควรโดนแล้วน่ะครับ

1233
01:13:35,411 --> 01:13:37,954
ฉันคิดว่านั่นเป็นเหตุผลหนึ่งที่ฉันเขียนหนังสือ

1234
01:13:37,955 --> 01:13:42,626
เพราะพวกเราไม่สามารถปกป้องเจสัน
จากคํากล่าวหาต่างๆ ได้

1235
01:13:44,169 --> 01:13:49,758
ฉันสู้เพื่อเรียกร้องความยุติธรรม
ให้เจสันมาเจ็ดปีแล้ว

1236
01:13:51,510 --> 01:13:53,345
ตอนนี้ฉันต้องเจอกับพิจารณาคดีใหม่

1237
01:13:53,846 --> 01:13:56,640
และฉันคาดว่าฝ่ายจําเลยจะเรียกฉันขึ้นให้การ

1238
01:13:57,141 --> 01:14:01,728
ฉันเชื่อว่าพวกเขาจะพยายามอ้าง
ว่าฉันล้างสมองแจ็คและซาราห์

1239
01:14:02,646 --> 01:14:05,441
ซึ่งมันเป็นเรื่องที่... ไม่จริงเลย

1240
01:14:08,068 --> 01:14:11,154
การบอกให้เด็กพูดอะไร หรือสอนให้เด็กโกหก

1241
01:14:11,155 --> 01:14:13,615
มันขัดกับทุกอย่างในตัวผม

1242
01:14:14,533 --> 01:14:16,034
ผมไม่มีวันทําแบบนั้น

1243
01:14:21,457 --> 01:14:25,251
ฉันกําลังเก็บของ เตรียมตัวอยู่
เพราะพรุ่งนี้เช้าเราจะออกเดินทาง

1244
01:14:25,252 --> 01:14:27,629
ไปฟังการไต่สวนก่อนการพิจารณาคดี

1245
01:14:28,130 --> 01:14:32,718
นี่จะเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 2015
ที่พวกเราจะได้เจอกับพวกมาร์เทนส์

1246
01:14:33,552 --> 01:14:36,430
มันคงจะยากมากแน่ๆ

1247
01:14:37,848 --> 01:14:39,724
เหตุผลที่พวกเขาได้รับอนุญาตให้เปิดคดีใหม่

1248
01:14:39,725 --> 01:14:42,101
ส่วนใหญ่มาจากการสอบปากคําผม
ที่ดรากอนฟลายเฮาส์

1249
01:14:42,102 --> 01:14:44,396
ที่ผมบอกว่าพ่อผมทําร้ายมอลลี่

1250
01:14:45,189 --> 01:14:47,274
เรื่องนี้ติดอยู่ในใจผมมาตลอด

1251
01:14:49,276 --> 01:14:51,694
เราหวังว่าจะมีการกําหนดวัน
พิจารณาคดีใหม่ให้เร็วที่สุด

1252
01:14:51,695 --> 01:14:53,905
คนพวกนี้ได้ออกมาใช้ชีวิตข้างนอก
มากว่าหนึ่งปีแล้ว

1253
01:14:53,906 --> 01:14:57,408
และผมคิดว่าถึงเวลาแล้ว

1254
01:14:57,409 --> 01:15:00,954
ที่เรื่องนี้ต้องจบลง
และความยุติธรรมต้องเกิดขึ้นซะที

1255
01:15:02,039 --> 01:15:04,500
ผมอยากอยู่ด้วย
เพื่อสนับสนุนพ่อและครอบครัวผม

1256
01:15:18,722 --> 01:15:21,599
ครอบครัวของเจสัน คอร์เบตต์
ชายชาวไอริชที่ถูกพบว่าเสียชีวิต...

1257
01:15:21,600 --> 01:15:22,683
(วันไต่สวน)

1258
01:15:22,684 --> 01:15:24,894
ภายในบ้านของเขา
ที่นอร์ทแคโรไลนาในปี 2015

1259
01:15:24,895 --> 01:15:28,981
กล่าวว่าพวกเขาหวังว่าศาล
จะกําหนดวันพิจารณาคดีมอลลี่และทอมใหม่

1260
01:15:28,982 --> 01:15:30,943
ในการไต่สวนวันนี้

1261
01:15:32,819 --> 01:15:36,740
พวกเขาเดินเข้ามาในห้องพิจารณาคดี
ฉันเห็นมอลลี่ ฉันเห็นทอม

1262
01:15:37,533 --> 01:15:39,535
พวกเขาก้มหน้าลง ไม่มองฉันเลยด้วยซ้ํา

1263
01:15:41,411 --> 01:15:43,789
{\an8}แล้วฉันก็คิดว่า "ฉันไม่กลัวอีกต่อไปแล้ว"

1264
01:15:45,207 --> 01:15:49,001
ฉันไม่ใช่คนที่ควรจะกลัว ฉันไม่ได้ทําอะไรผิด

1265
01:15:49,002 --> 01:15:50,629
ฉันโกหก นั่นคือความจริง

1266
01:15:52,422 --> 01:15:53,465
แต่ฉันเพิ่งจะแปดขวบ

1267
01:15:53,966 --> 01:15:58,428
และฉันเชื่อว่าความยุติธรรม
จะเกิดขึ้นเพื่อพ่อของฉัน

1268
01:15:59,304 --> 01:16:01,847
เรามีข่าวด่วนเข้ามาล่าสุด

1269
01:16:01,848 --> 01:16:05,726
ฆาตกรที่สังหารเจสัน คอร์เบตต์
นักธุรกิจชาวไอริชจะเข้ารับการพิจารณาคดีใหม่

1270
01:16:05,727 --> 01:16:07,896
ในข้อหาฆาตกรรมช่วงฤดูร้อนปีหน้า

1271
01:16:08,689 --> 01:16:09,897
ครอบครัวคอร์เบตต์หวังว่า

1272
01:16:09,898 --> 01:16:12,024
การพิจารณาคดีใหม่จะเกิดขึ้นก่อนคริสต์มาส

1273
01:16:12,025 --> 01:16:14,361
แต่โชคร้ายที่มันจะไม่เป็นเช่นนั้น

1274
01:16:15,362 --> 01:16:17,864
ตอนนี้มันคือเกมแห่งการรอคอย

1275
01:16:21,326 --> 01:16:24,371
มันเครียดที่ต้องอยู่กับเรื่องนี้ที่ไม่ไปไหนสักที

1276
01:16:25,872 --> 01:16:28,416
แต่ถ้าผมได้ขึ้นให้การในศาล
ซึ่งผมหวังว่าจะได้ขึ้น

1277
01:16:28,417 --> 01:16:32,878
ผมก็มั่นใจว่าผมสามารถเล่าถึง
สิ่งที่เกิดขึ้นจริงในบ้านในคืนนั้นได้

1278
01:16:32,879 --> 01:16:35,214
และบอกให้ทุกคน รวมถึงคณะลูกขุนรู้

1279
01:16:35,215 --> 01:16:39,385
ว่ามอลลี่เป็นคนแบบไหน
และเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริง ความจริง

1280
01:16:39,386 --> 01:16:42,138
ฉันรอมานานแล้วที่จะพูดทุกอย่าง

1281
01:16:42,139 --> 01:16:47,602
และ... ก่อนหน้านี้ฉันไม่รู้ว่า
จะอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉัน

1282
01:16:47,603 --> 01:16:49,229
กับพี่ชายฉัน และพ่อฉันยังไง

1283
01:16:54,776 --> 01:16:56,068
ที่ด้านนอกของบ้าน

1284
01:16:56,069 --> 01:16:58,864
บ้านดูเหมือนอาบด้วยแสงแดดและสายรุ้ง

1285
01:17:00,699 --> 01:17:04,077
แต่ข้างในกลับมืดมนและกดดัน

1286
01:17:07,831 --> 01:17:10,249
ความสัมพันธ์ของผมกับมอลลี่แย่ลงเรื่อยๆ

1287
01:17:10,250 --> 01:17:12,210
หลังพวกเราย้ายไปอเมริกา

1288
01:17:14,296 --> 01:17:18,467
ผมกับซาราห์เคยมีรูปแม่แท้ๆ ของเราอยู่ในห้อง

1289
01:17:18,967 --> 01:17:21,637
แต่มอลลี่ก็เอารูปไป เอาไปซ่อนไว้

1290
01:17:23,430 --> 01:17:28,059
ผมรู้สึกว่ามอลลี่อยากเป็นแม่เพียงคนเดียวที่มีอยู่

1291
01:17:28,060 --> 01:17:29,895
ไม่มีแม่คนไหนก่อนหน้าเธอ

1292
01:17:30,771 --> 01:17:34,775
ซาราห์สนิทกับมอลลี่มากกว่าผม

1293
01:17:35,942 --> 01:17:37,653
พวกเขาทําทุกอย่างด้วยกัน

1294
01:17:38,403 --> 01:17:40,906
เธอเหมือนลูกคนโปรด

1295
01:17:42,491 --> 01:17:44,117
ผมสนิทกับพ่อมากกว่า

1296
01:17:46,370 --> 01:17:49,413
ผมจําได้ว่าครั้งหนึ่งตอนพ่อไปทํางาน

1297
01:17:49,414 --> 01:17:51,500
ผมพูดว่า "บายครับพ่อ ผมรักพ่อ"

1298
01:17:52,125 --> 01:17:54,210
มอลลี่วิ่งไล่ตามผมขึ้นไปบนห้อง

1299
01:17:54,211 --> 01:17:58,422
เธอพังห้องของผมจนราบ
รื้อเสื้อผ้าออกมาหมด คว่ําเตียงผม

1300
01:17:58,423 --> 01:17:59,883
ล้มตู้ลิ้นชัก

1301
01:18:04,012 --> 01:18:07,264
ฉันอยู่ในรถกับมอลลี่ แล้วฉันก็ถามเธอว่า

1302
01:18:07,265 --> 01:18:11,519
"หนูขอหัดเล่นทีบอลได้ไหม
พ่อเป็นโค้ชอยู่แล้ว พ่อจะได้พาหนูไป"

1303
01:18:11,520 --> 01:18:13,938
มอลลี่หันกลับมาพูดว่า "หนูไม่รักแม่เหรอ"

1304
01:18:13,939 --> 01:18:17,024
"หนูไม่สนใจแม่แล้วเหรอ
หนูไม่อยากอยู่กับแม่"

1305
01:18:17,025 --> 01:18:19,236
"ทําไมถึงอยากอยู่กับพ่อ"

1306
01:18:19,820 --> 01:18:23,406
ฉันรู้สึกแย่มาก
เพราะฉันคิดว่าฉันทําให้เธอเสียใจจริงๆ

1307
01:18:23,407 --> 01:18:25,950
ฉันเล่าเรื่องพวกนี้ให้พ่อฟังไม่ได้ด้วยซ้ํา

1308
01:18:25,951 --> 01:18:29,704
มันทําให้ฉันสับสนไปหมด
ว่าอะไรถูกอะไรผิด

1309
01:18:29,705 --> 01:18:33,500
เพราะฉันมีแค่คนเดียว
ที่คอยกระซิบใส่หูฉันตลอดเวลา

1310
01:18:36,962 --> 01:18:39,923
ผมต้องพยายามตลอดเวลาเพื่อให้เธอรักผม

1311
01:18:41,007 --> 01:18:43,217
ผมทําทุกอย่างเท่าที่จะทําได้

1312
01:18:43,218 --> 01:18:47,222
แค่เพื่อให้เธอสนใจผมบ้าง
ไม่ถึงกับรักผมก็ได้ และผมรักเธอ

1313
01:18:49,391 --> 01:18:51,059
ฉันกับแจ็คต่างก็รักเธอ

1314
01:18:52,144 --> 01:18:56,021
แต่ฉันคิดว่าเธอทําให้ฉันกับแจ็คต้องแข่งกัน

1315
01:18:56,022 --> 01:18:57,441
เพื่อแย่งความรักจากเธอ

1316
01:18:58,233 --> 01:19:00,401
ผมคิดว่าถ้าตอนนั้นเรื่องไปถึงขั้น

1317
01:19:00,402 --> 01:19:03,195
ที่เราต้องขึ้นศาลตอนอายุ 13

1318
01:19:03,196 --> 01:19:06,158
ผมคงเลือกอยู่กับพ่อทุกวันต่อสัปดาห์แน่นอน

1319
01:19:07,242 --> 01:19:09,578
แต่ซาราห์คงเลือกมอลลี่

1320
01:19:11,747 --> 01:19:14,374
มอลลี่พยายามแยกซาราห์ออกจากพ่อตลอดเวลา

1321
01:19:15,459 --> 01:19:16,460
ซาราห์ไม่เคยได้...

1322
01:19:28,430 --> 01:19:31,183
เธอไม่เคยได้รับความใกล้ชิด
อย่างที่เธออยากมีร่วมกับพ่อเลย

1323
01:19:31,767 --> 01:19:35,061
ซึ่งนั่นเป็นความผิดของมอลลี่
ในความเห็นผม มันเป็นความผิดของมอลลี่

1324
01:19:39,441 --> 01:19:42,861
(เมโดว์แลนด์ส
นอร์ทแคโรไลนา)

1325
01:19:45,947 --> 01:19:49,409
ขณะที่เรากําลังเตรียมตัว
เพื่อการพิจารณาคดีครั้งใหม่

1326
01:19:50,076 --> 01:19:55,039
ผมพบว่ามอลลี่มีเพื่อนสนิทบางคน

1327
01:19:55,040 --> 01:20:00,086
{\an8}ที่เคยได้ยินเจสันระเบิดอารมณ์

1328
01:20:01,046 --> 01:20:02,296
{\an8}ข่มขู่เธอ

1329
01:20:02,297 --> 01:20:05,674
หรือเคยเห็นพฤติกรรมที่เขาควบคุมเธอ

1330
01:20:05,675 --> 01:20:08,261
ซึ่งสอดคล้องกับสิ่งที่มอลลี่เคยเล่าให้ผมฟัง

1331
01:20:09,304 --> 01:20:11,139
ผู้หญิงคนหนึ่งพูดว่า

1332
01:20:11,640 --> 01:20:15,936
"มอลลี่เคยบอกฉันว่า
เจสันเคยบีบคอเธอมาก่อนตอนอยู่ในห้องนอน"

1333
01:20:17,771 --> 01:20:20,982
เธอบอกว่า "มอลลี่กลัว

1334
01:20:22,984 --> 01:20:26,321
ว่าเจสันอาจจะเคยบีบคอภรรยาคนแรกของเขา

1335
01:20:26,905 --> 01:20:30,616
และเธอเริ่มกังวลว่ามันอาจเกิดขึ้นกับเธอด้วย"

1336
01:20:30,617 --> 01:20:32,953
แล้วผมก็คิดว่า "อะไรนะ"

1337
01:20:34,204 --> 01:20:35,831
มันอยู่ตรงนั้นมาตลอด

1338
01:20:36,748 --> 01:20:38,582
ตั้งแต่การให้ปากคําครั้งแรกกับตํารวจ

1339
01:20:38,583 --> 01:20:43,004
ภรรยาคนแรกของเขาเสียชีวิต
ภายใต้สถานการณ์ที่น่าสงสัย

1340
01:20:45,423 --> 01:20:48,134
ผลการตรวจสอบระบุว่า
เธอเสียชีวิตจากอาการหอบหืดกําเริบ

1341
01:20:48,635 --> 01:20:49,885
เรื่องนี้ไม่ได้เพิ่งจะมีพูดขึ้นมา

1342
01:20:49,886 --> 01:20:53,181
ทอมมีความกังวลมา
ตั้งแต่ตอนที่เขาคุยกับไมกี้ ฟิตซ์แพทริกแล้ว

1343
01:20:54,224 --> 01:20:57,102
(บทสัมภาษณ์ทอม
20 วันหลังเจสันตาย)

1344
01:20:57,727 --> 01:21:01,731
คุณตาคุณยายมาหาเรา ตอนนี้อยู่ที่บ้านเรา

1345
01:21:02,232 --> 01:21:04,066
ผมมีโอกาสได้คุยกัน

1346
01:21:04,067 --> 01:21:07,862
กับคุณพ่อของภรรยาคนแรกที่เสียชีวิตไป

1347
01:21:07,863 --> 01:21:09,865
เขาชื่อไมกี้ ฟิตซ์แพทริก

1348
01:21:10,365 --> 01:21:14,369
เขาไม่ได้มีการศึกษาสูง
เขาเป็นคนเข้าใจยาก

1349
01:21:14,953 --> 01:21:17,288
สําเนียงไอริชเหน่อมาก

1350
01:21:17,289 --> 01:21:19,207
ผมถามว่าเขาคิดยังไงกับเจสัน

1351
01:21:19,916 --> 01:21:23,044
เขาบอกว่า "ผมคิดว่าเขาฆ่าลูกสาวผม"

1352
01:21:23,628 --> 01:21:25,546
ผมรู้สึกว่าน่าตกใจมาก

1353
01:21:25,547 --> 01:21:28,507
ผมไม่รู้ว่านี่เป็นแค่คนที่ขมขื่น

1354
01:21:28,508 --> 01:21:33,305
ที่... แค่อยากโทษใครสักคนที่ลูกสาวเขาตาย

1355
01:21:34,264 --> 01:21:37,350
หรือเขามีเหตุผลรองรับเรื่องนี้จริงๆ

1356
01:21:38,435 --> 01:21:39,853
เขาจริงจังสุดๆ

1357
01:21:41,313 --> 01:21:43,063
เขาไม่ได้แค่พูดเล่น

1358
01:21:43,064 --> 01:21:47,860
{\an8}ไม่มีใครสืบสวนเพิ่มเติม
เกี่ยวกับการตายของแม็กส์

1359
01:21:47,861 --> 01:21:50,529
{\an8}และสถานการณ์แวดล้อมที่แม็กส์ตาย

1360
01:21:50,530 --> 01:21:53,658
ทุกคนยอมรับผลการชันสูตร

1361
01:21:54,367 --> 01:21:56,912
จนกระทั่งดั๊กเริ่มขุดคุ้ยเรื่องนี้ต่อ

1362
01:21:58,288 --> 01:22:01,875
ผมได้รับสําเนารายงานผลชันสูตรฉบับทางการ

1363
01:22:02,876 --> 01:22:04,878
ของภรรยาคนแรกของเจสัน

1364
01:22:06,963 --> 01:22:10,674
(สาเหตุการเสียชีวิตน่าจะเกิดจากภาวะหัวใจ
และระบบทางเดินหายใจหยุดทํางานเฉียบพลัน)

1365
01:22:10,675 --> 01:22:13,552
(ซึ่งเป็นผลมาจากหลอดลมหดเกร็ง
ในผู้ป่วยที่เป็นโรคหอบหืด)

1366
01:22:13,553 --> 01:22:15,847
ผมให้ผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ดูรายงานนี้

1367
01:22:16,348 --> 01:22:19,935
เขาบอกว่า "ภรรยาคนแรกของ
เจสัน คอร์เบตต์ไม่ได้ตายเพราะโรคหอบหืด"

1368
01:22:21,102 --> 01:22:23,312
"จากหลักฐานที่ผมเห็น

1369
01:22:23,313 --> 01:22:26,775
เธอเสียชีวิตจากบาดแผลที่เกิดจากการถูกบีบคอ"

1370
01:22:28,777 --> 01:22:33,531
เรายังรู้มาว่าคืนนั้น
น้องสาวของแม็กส์ก็อยู่ที่นั่นด้วย

1371
01:22:35,533 --> 01:22:41,039
และเธอให้ข้อมูลว่า
"แม็กส์เอาแต่พูดว่า ฉันกําลังจะตาย"

1372
01:22:43,416 --> 01:22:47,044
นั่นคือสิ่งที่มักเกิดขึ้นกับเหยื่อที่ถูกบีบคอ

1373
01:22:47,045 --> 01:22:48,964
ที่รอดชีวิตจากเหตุการณ์มาได้

1374
01:22:49,464 --> 01:22:51,800
แต่เสียชีวิตจากบาดแผลไม่ถึงชั่วโมงให้หลัง

1375
01:22:54,636 --> 01:22:58,682
แต่ตามรายงานชันสูตรศพของแม็กส์ คอร์เบตต์

1376
01:22:59,265 --> 01:23:02,518
ไม่มีร่องรอยบาดแผลที่มองเห็นได้
บนผิวด้านนอกของลําคอ

1377
01:23:02,519 --> 01:23:05,396
(ไม่มีหลักฐานการบาดเจ็บภายนอกใดๆ)

1378
01:23:05,397 --> 01:23:10,025
ผู้เชี่ยวชาญของผมบอกว่า
"คนเราไม่ได้ตายจากบาดแผลด้านนอกลําคอ"

1379
01:23:10,026 --> 01:23:13,947
"แต่ตายจากบาดแผลภายในลําคอที่มองไม่เห็น"

1380
01:23:14,447 --> 01:23:15,573
ประเด็นนี้สําคัญ

1381
01:23:16,783 --> 01:23:20,077
ฝ่ายอัยการกําลังโต้แย้งว่า

1382
01:23:20,078 --> 01:23:22,538
มอลลี่ไม่น่าจะถูกบีบคอในคืนนั้น

1383
01:23:22,539 --> 01:23:26,001
เพราะไม่มีร่องรอยบาดแผลที่ลําคอของเธอ

1384
01:23:26,710 --> 01:23:32,172
แล้วเขาก็พูดกับผมว่า
"ลองดูรูปถ่ายของมอลลี่ คอร์เบตต์

1385
01:23:32,173 --> 01:23:36,803
ที่ตํารวจถ่ายไว้ตอนเช้ามืดตรงหน้าบ้านสิ"

1386
01:23:38,847 --> 01:23:40,973
"เห็นรอยขีดยาว

1387
01:23:40,974 --> 01:23:44,351
ตรงด้านซ้ายของลําคอมอลลี่ ใต้ใบหูไหม"

1388
01:23:44,352 --> 01:23:46,271
ผมไม่ทันสังเกตมันมาก่อน

1389
01:23:46,813 --> 01:23:48,606
เขาบอกว่า "นั่นคือรอยเล็บจิก"

1390
01:23:49,733 --> 01:23:52,569
มันคือสิ่งที่เกิดขึ้นตอนถูกบีบคอ

1391
01:23:53,069 --> 01:23:56,614
เมื่อเล็บของผู้ลงมือ

1392
01:23:57,198 --> 01:23:59,117
จิกลงบนลําคอของเหยื่อ

1393
01:23:59,993 --> 01:24:04,330
หรือบางครั้งก็เกิดจากการที่เหยื่อ
พยายามแกะมือของคนที่บีบคอตัวเองออก

1394
01:24:09,002 --> 01:24:10,335
แล้วเขาก็ถามผมว่า

1395
01:24:10,336 --> 01:24:14,174
"ได้ตรวจสอบชุดนอน
ที่มอลลี่สวมในคืนนั้นหรือเปล่า"

1396
01:24:14,674 --> 01:24:16,801
"ยัง ผมควรมองหาอะไรเหรอ"

1397
01:24:19,220 --> 01:24:22,098
"ถ้าเหยื่อหมดสติ

1398
01:24:23,683 --> 01:24:25,810
เหยื่อจะควบคุมกระเพาะปัสสาวะไม่ได้"

1399
01:24:26,436 --> 01:24:28,687
"ผมพนันคุณร้อยเอาขี้หมากองเดียว

1400
01:24:28,688 --> 01:24:31,607
ถ้าคุณไปตรวจดู คุณจะพบคราบปัสสาวะ

1401
01:24:31,608 --> 01:24:33,777
บริเวณเป้ากางเกงชุดนอนของเธอ"

1402
01:24:36,613 --> 01:24:37,864
และมันก็อยู่ตรงนั้นจริงๆ

1403
01:24:39,741 --> 01:24:40,742
ผมเชื่อว่า

1404
01:24:41,910 --> 01:24:46,288
เหตุผลเดียวที่ภรรยาคนที่สอง
ไม่ได้กลายเป็นเหยื่อรายที่สอง

1405
01:24:46,289 --> 01:24:49,249
ก็เพราะคืนนั้น พ่อวัย 65 ปีของเธอ

1406
01:24:49,250 --> 01:24:51,961
อยู่ที่นั่น และเข้ามาขัดขวางเอาไว้

1407
01:24:54,964 --> 01:24:59,469
มีพยานผู้เชี่ยวชาญจํานวนมาก
ทั้งจากฝ่ายอัยการและฝ่ายจําเลย

1408
01:25:00,386 --> 01:25:03,431
ผู้เชี่ยวชาญทุกคน
ที่ตรวจสอบรายงานชันสูตรศพของแม็กส์

1409
01:25:04,057 --> 01:25:07,227
ต่างเห็นตรงกันว่า
เธอไม่ได้เสียชีวิตจากอาการหอบหืดกําเริบ

1410
01:25:08,645 --> 01:25:13,107
แต่ผู้เชี่ยวชาญของเรากล่าวว่า
เราไม่สามารถสรุปจากจุดนั้นได้

1411
01:25:13,108 --> 01:25:15,819
ว่าเจสันหรือใครก็ตามเป็นคนฆ่าเธอ

1412
01:25:16,402 --> 01:25:20,365
นั่นเป็นข้อสรุปที่เลินเล่อ
และไม่มีหลักฐานสนับสนุน

1413
01:25:21,741 --> 01:25:25,536
มีรายการโรค
และภาวะสุขภาพที่เป็นไปได้มากมาย

1414
01:25:25,537 --> 01:25:29,374
ซึ่งอาจทําให้ดูเหมือนว่า
เธออาการหอบหืดกําเริบจากที่เธอเป็นโรคนี้อยู่

1415
01:25:31,209 --> 01:25:34,796
อย่างไรก็ตาม ข้อกล่าวหาที่ว่า
เจสันต้องบีบคอเธอแน่ๆ

1416
01:25:35,296 --> 01:25:38,257
ไม่ใช่คําให้การ
ประเภทที่เราอยากนําเสนอต่อคณะลูกขุน

1417
01:25:38,258 --> 01:25:41,386
เรากังวลว่าหากคณะลูกขุนได้ยินเรื่องนี้
พวกเขาจะเลิกฟังเรื่องอื่น

1418
01:25:42,053 --> 01:25:43,303
{\an8}(ซาราห์
อายุ 17 ปี)

1419
01:25:43,304 --> 01:25:46,265
{\an8}แจ็คและซาราห์มั่นใจที่สุด

1420
01:25:46,266 --> 01:25:49,726
{\an8}ว่าคําให้การของพวกเขาจะแก้ไขทุกอย่างได้

1421
01:25:49,727 --> 01:25:50,686
{\an8}(แจ็ค
อายุ 19 ปี)

1422
01:25:50,687 --> 01:25:53,356
{\an8}แต่ถึงแม้พวกเขาจะให้การได้อย่างยอดเยี่ยม

1423
01:25:54,107 --> 01:25:57,485
และทําหน้าที่ของตัวเองอย่างดีที่สุดแล้วก็ตาม

1424
01:25:58,862 --> 01:26:00,530
ทุกอย่างก็ยังอาจพลิกผันได้

1425
01:26:02,782 --> 01:26:07,662
ดังนั้น เราจึงยินดี
ที่จะพิจารณาข้อตกลงหากรับสารภาพ

1426
01:26:11,916 --> 01:26:16,004
(23 ตุลาคม 2023)

1427
01:26:17,589 --> 01:26:18,839
(แปดปีหลังเจสันตาย)

1428
01:26:18,840 --> 01:26:22,551
วันนี้ มอลลี่ คอร์เบตต์ และโทมัส มาร์เทนส์
ปรากฏตัวที่ศาลเดวิดสันเคาน์ตี

1429
01:26:22,552 --> 01:26:25,888
เพื่อขอลดข้อหาเป็นการฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา

1430
01:26:25,889 --> 01:26:30,184
{\an8}มอลลี่ คอร์เบตต์ ให้การไม่คัดค้าน
ข้อหาการฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา

1431
01:26:30,185 --> 01:26:34,354
{\an8}ส่วนโทมัส มาร์เทนส์ ให้การรับสารภาพ
ในข้อหาการฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา

1432
01:26:34,355 --> 01:26:38,567
{\an8}นอกจากนี้ พวกเขายังกล่าวว่า
จากการที่เขาเคยเป็นเอฟบีไอช่วยรักษากฎหมาย

1433
01:26:38,568 --> 01:26:40,820
{\an8}จึงควรได้รับพิจารณาให้รับโทษที่เบาลง

1434
01:26:41,988 --> 01:26:44,531
ฉันไม่สนใจทําข้อตกลงรับสารภาพ

1435
01:26:44,532 --> 01:26:46,366
ฉันพร้อมจะขึ้นศาล

1436
01:26:46,367 --> 01:26:49,913
ฉันพร้อมจะทําให้ความจริงปรากฏ
และฉันพร้อมจะสู้กลับ

1437
01:26:51,497 --> 01:26:54,875
แต่ความเป็นไปได้ที่เราอาจจะแพ้คดี

1438
01:26:54,876 --> 01:26:59,588
และพ่อฉันอาจต้องถูกจําคุกไปตลอดชีวิต

1439
01:26:59,589 --> 01:27:02,133
ฉันแบกรับความรับผิดชอบนั้นไม่ไหว

1440
01:27:03,176 --> 01:27:05,552
ทั้งฝ่ายอัยการและฝ่ายจําเลย
จะนําหลักฐานทั้งหมด

1441
01:27:05,553 --> 01:27:08,931
{\an8}จากคดีซึ่งผู้คนในแถบนี้รู้จักกันดี

1442
01:27:08,932 --> 01:27:10,307
{\an8}มานําเสนอต่อผู้พิพากษา

1443
01:27:10,308 --> 01:27:14,812
{\an8}จากนั้นผู้พิพากษาจะเป็นผู้ตัดสินว่า
พวกเขาควรโดนลงโทษจําคุกนานแค่ไหน

1444
01:27:15,813 --> 01:27:18,815
โลกทั้งใบของผมหกคะเมนตีลังกาอีกครั้ง

1445
01:27:18,816 --> 01:27:22,027
ไม่รู้แล้วว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้ว
ในช่วงแปดปีที่ผ่านมา

1446
01:27:22,028 --> 01:27:27,074
พวกเขาอาจได้รับการปล่อยตัวทันที
เพราะถูกคุมขังเท่ากับโทษที่ได้รับไปแล้ว

1447
01:27:27,075 --> 01:27:28,993
มันคือความอยุติธรรมอย่างแท้จริง

1448
01:27:29,869 --> 01:27:33,538
พ่อฉันไม่สมควรต้องมาเจอแบบนี้
ฉันไม่ควรต้องมาเจอแบบนี้

1449
01:27:33,539 --> 01:27:35,541
มันไม่ถูกต้อง มันไม่ยุติธรรม

1450
01:27:37,043 --> 01:27:40,295
ศาลได้รับฟังคําให้การจากเพื่อนและเพื่อนบ้าน

1451
01:27:40,296 --> 01:27:44,049
ของมอลลี่ มาร์เทนส์ คอร์เบตต์
พวกเขาระบุว่ารับรู้ถึงการทะเลาะเบาะแว้ง

1452
01:27:44,050 --> 01:27:46,635
ความรุนแรงทางร่างกาย
และพฤติกรรมชอบควบคุม

1453
01:27:46,636 --> 01:27:48,179
ในชีวิตคู่ของพวกคอร์เบตต์

1454
01:27:48,763 --> 01:27:52,224
มีการหยิบยกคําถามถึงสาเหตุการเสียชีวิต
ของภรรยาคนก่อนของเขาขึ้นมา

1455
01:27:52,225 --> 01:27:53,475
มาร์กาเรต คอร์เบตต์

1456
01:27:53,476 --> 01:27:56,186
ฝ่ายจําเลยนํานักพยาธิวิทยา
เข้ามาให้การว่ามีความเป็นไปได้

1457
01:27:56,187 --> 01:27:57,772
ที่เธออาจถูกฆาตกรรม

1458
01:27:59,023 --> 01:28:00,942
ฉันรู้สึกเหมือนพ่อฉันโดนจับขึ้นศาล

1459
01:28:01,442 --> 01:28:05,405
ฉันรู้สึกว่าทุกอย่างมุ่งเป้าไปที่ตัวพ่อ
และนิสัยของพ่อ

1460
01:28:07,115 --> 01:28:11,493
ทนายของมอลลี่บอกว่า
การตายของแม่แท้ๆ ของฉัน

1461
01:28:11,494 --> 01:28:14,788
กับการตายของพ่อฉัน
มีปัจจัยอย่างนึงที่มีเหมือนกัน

1462
01:28:14,789 --> 01:28:16,790
แม่แท้ๆ ของฉันกําลังป้อนนมฉัน

1463
01:28:16,791 --> 01:28:19,502
เพราะฉันตื่นขึ้นมาร้องไห้ในคืนที่แม่ตาย

1464
01:28:20,003 --> 01:28:24,299
และในคืนที่พ่อตาย
ฉันก็ตื่นขึ้นมาแล้วเดินลงไปข้างล่าง

1465
01:28:25,925 --> 01:28:31,222
มาโทษฉันได้ยังไง
ว่าฉันเป็นต้นเหตุที่ทําให้ทั้งพ่อและแม่ตาย

1466
01:28:37,020 --> 01:28:39,147
ตอนนั้นเองที่ฉันเข้าใจว่า

1467
01:28:40,732 --> 01:28:43,400
นี่เป็นแค่คดีสําหรับฝ่ายจําเลย

1468
01:28:43,401 --> 01:28:46,571
พวกเขาไม่รู้จักพ่อฉัน
และพวกเขาก็ไม่อยากจะรู้จักเขา

1469
01:28:47,530 --> 01:28:52,409
แม้ว่าสําหรับพวกเขาแล้ว
มันจะเจ็บปวดที่ได้ยินว่า

1470
01:28:52,410 --> 01:28:55,370
แม็กส์ไม่ได้ตายจากอาการหอบหืดกําเริบ

1471
01:28:55,371 --> 01:28:59,083
ซึ่งเป็นเรื่องที่คนพูดให้พวกเขาฟังมาตลอดชีวิต

1472
01:29:00,293 --> 01:29:04,296
แต่ฉันว่าฉันคงแอบหวัง
ว่าอย่างน้อยสิ่งนี้อาจทําให้พวกเขาเริ่ม

1473
01:29:04,297 --> 01:29:07,174
เริ่ม... คลายจากการถูกล้างสมองบ้าง

1474
01:29:07,175 --> 01:29:08,092
แต่...

1475
01:29:10,636 --> 01:29:13,055
พวกเขาก็ยังคงเชื่อแบบนั้น

1476
01:29:13,056 --> 01:29:15,224
บางทีนั่นอาจเป็นสิ่งที่พวกเขาจําเป็นต้องเชื่อก็ได้

1477
01:29:16,851 --> 01:29:17,685
ผมโกรธ

1478
01:29:18,561 --> 01:29:20,897
เพราะผมรู้ว่าพ่อผมไม่ได้ฆ่าแม่ผม

1479
01:29:25,985 --> 01:29:28,779
{\an8}แคทเทอรีนน้าผมอยู่ในบ้านด้วยในคืนนั้น

1480
01:29:28,780 --> 01:29:30,531
{\an8}(แคทเทอรีน น้องสาวแม็กส์)
(แมเรี่ยน แม่ของแม็กส์)

1481
01:29:31,783 --> 01:29:35,078
ฉันอยากให้มีคนมาขอให้ฉันขึ้นให้การ

1482
01:29:35,578 --> 01:29:39,415
เพราะฉันเป็นคนเดียวที่อยู่ที่นั่น
ในคืนที่แม็กส์เสียชีวิต

1483
01:29:42,043 --> 01:29:44,378
น่าจะราวๆ หลังตีสอง

1484
01:29:44,379 --> 01:29:46,963
มีเสียงเคาะประตูห้องนอนฉัน
ปรากฏว่าเป็นเจสัน

1485
01:29:46,964 --> 01:29:51,844
เขาบอกว่า "แม็กส์ไม่สบาย
เธออาการหอบหืดกําเริบรุนแรง"

1486
01:29:52,929 --> 01:29:55,348
แม็กส์อยู่ในครัว มือกุมหน้าอก

1487
01:29:56,099 --> 01:29:58,017
เธอมียาพ่นอยู่ในมือ

1488
01:29:59,852 --> 01:30:04,148
ฉันเฝ้าดูเจสันตะลีตะลานทําทุกอย่างเพื่อช่วยเธอ

1489
01:30:04,857 --> 01:30:08,985
ทอม มาร์เทนส์พูดว่าไมค์กับเขาคุยกัน

1490
01:30:08,986 --> 01:30:12,614
เรื่องที่แม็กส์ตายเพราะเจสันเป็นคนทํา

1491
01:30:12,615 --> 01:30:17,536
ตอนเราได้ยินเรื่องนี้
ครอบครัวเราโกรธจัดกันทุกคน โดยเฉพาะพ่อฉัน

1492
01:30:17,537 --> 01:30:20,164
เขาบอกว่า "ไม่เคยมีเรื่องนี้"

1493
01:30:21,874 --> 01:30:24,960
"จนวันตาย ฉันก็ไม่มีวันเชื่อว่าเจสัน

1494
01:30:24,961 --> 01:30:26,712
ฆ่าลูกสาวฉัน"

1495
01:30:28,089 --> 01:30:31,926
พวกเขามีความสัมพันธ์ที่งดงาม
พวกเขาเป็นคู่รักที่รักกันมาก

1496
01:30:32,427 --> 01:30:34,220
และไมเคิลก็รักเจสัน

1497
01:30:34,720 --> 01:30:36,055
เขาคือลูกชายของเรา

1498
01:30:37,890 --> 01:30:41,935
พวกเราตัดสินใจให้ไมเคิล
เขียนคําให้การถึงทนายคนนั้น

1499
01:30:41,936 --> 01:30:44,521
พ่อฉันเสียด้วยโรคมะเร็ง

1500
01:30:44,522 --> 01:30:46,941
ดังนั้นพวกเราจึงออกมาพูดแทนพ่อ

1501
01:30:48,276 --> 01:30:50,611
"คําให้การของไมเคิล ฟิตซ์แพทริก"

1502
01:30:52,071 --> 01:30:55,908
"ผมต้องการบันทึกไว้เป็นหลักฐานว่า
ผมเคยพบโทมัส มาร์เทนส์เพียงครั้งเดียว"

1503
01:30:56,409 --> 01:30:58,410
"ผมยังขอยืนยันให้เป็นที่ประจักษ์

1504
01:30:58,411 --> 01:31:01,121
ว่าเราไม่เคยพูดถึงมาร์กาเรตลูกสาวผม

1505
01:31:01,122 --> 01:31:03,331
และผมไม่เคยบอกโทมัส มาร์เทนส์

1506
01:31:03,332 --> 01:31:05,625
ว่าเจสันเป็นคนฆ่าลูกสาวของผม"

1507
01:31:05,626 --> 01:31:09,672
"คํากล่าวอ้างของโทมัส มาร์เทนส์
เป็นเรื่องเท็จอย่างยิ่งทุกประการ"

1508
01:31:12,800 --> 01:31:13,884
(8 พฤศจิกายน 2023)

1509
01:31:13,885 --> 01:31:16,678
ผู้พิพากษาศาลเดวิดสันเคาน์ตี
จะรับฟังคําแถลงปิดคดี

1510
01:31:16,679 --> 01:31:18,763
จากทั้งฝ่ายอัยการและฝ่ายจําเลย

1511
01:31:18,764 --> 01:31:21,809
ซึ่งอาจนําไปสู่การตัดสินโทษขั้นสุดท้าย

1512
01:31:22,310 --> 01:31:26,146
สิ่งสุดท้ายที่จะเกิดขึ้นก่อนที่ผู้พิพากษาจะตัดสินโทษ

1513
01:31:26,147 --> 01:31:29,858
คือการอ่านคําแถลงผลกระทบ
โดยสมาชิกในครอบครัวของเจสัน

1514
01:31:29,859 --> 01:31:33,154
และแจ็คกับซาราห์คือคนที่สําคัญที่สุดที่จะขึ้นพูด

1515
01:31:39,785 --> 01:31:43,664
ผมเขียนคําแถลงนี้ไม่ใช่แค่เพื่อพ่อ
แต่เพื่อตัวผมเองด้วย

1516
01:31:47,710 --> 01:31:49,378
ผมอายุ 19 ปี

1517
01:31:49,879 --> 01:31:52,088
ผมยังไม่มีโอกาสได้พูดเลยมานานมาก

1518
01:31:52,089 --> 01:31:56,302
และผมต้องฟังคําโกหกมาตลอดแปดปีนี้

1519
01:31:56,802 --> 01:31:59,347
และนี่คือโอกาสที่ผมจะได้พูดความจริง

1520
01:32:01,933 --> 01:32:05,269
ฉันโตพอแล้ว และกล้าพอแล้วตอนนี้

1521
01:32:09,398 --> 01:32:11,608
ฉันโดนคนอื่นเล่าเรื่องฉันมาตลอด

1522
01:32:11,609 --> 01:32:15,363
มันสําคัญสําหรับฉัน
ที่ฉันจะได้เล่าเรื่องของฉันด้วยตัวเองซะที

1523
01:32:16,697 --> 01:32:19,491
ผมจะเริ่มฟังเพลง "ชิคเกนฟรายด์" แล้ว

1524
01:32:19,492 --> 01:32:21,493
เอาสิ เปิดเลยดีมั้ย

1525
01:32:21,494 --> 01:32:23,329
- เปิดเลยนะ
- ค่ะ เปิดเลย

1526
01:32:24,163 --> 01:32:25,873
เราเคยเล่นด้วยกันตลอด

1527
01:32:29,043 --> 01:32:30,795
รู้สึกเหมือนพ่ออยู่ข้างผม

1528
01:33:32,648 --> 01:33:36,026
เราแข็งแกร่งที่สุด สามัคคีกันที่สุด

1529
01:33:36,027 --> 01:33:37,611
- ใช่
- รู้ไหม

1530
01:33:37,612 --> 01:33:39,739
- เราจะทําเรื่องนี้ด้วยกัน
- ใช่

1531
01:33:40,323 --> 01:33:43,742
- เป็นโอกาสของเธอแล้ว
- มองฉันนะ ทุกอย่างจะเรียบร้อย

1532
01:33:43,743 --> 01:33:45,201
หมดเวลาร้องไห้แล้ว

1533
01:33:45,202 --> 01:33:48,913
ตอนนี้ถึงเวลาที่ต้องโกรธ
เข้าไปในนั้น เชิดหน้า ยืดไหล่

1534
01:33:48,914 --> 01:33:51,499
- ช่างหัวพวกนั้น พวกนั้นไม่มีค่าอะไร
- ใช่

1535
01:33:51,500 --> 01:33:53,918
มาเร็ว ซาราห์ จัดมา เราจะทํายังไงกัน

1536
01:33:53,919 --> 01:33:55,171
ลุยกันเลย!

1537
01:33:57,715 --> 01:33:58,966
ใช่เลย

1538
01:34:21,238 --> 01:34:23,698
{\an8}ตอนเด็กๆ ผมเคยภาวนาทุกคืน
ว่าพอผมตื่นขึ้นมา

1539
01:34:23,699 --> 01:34:25,575
{\an8}ทุกอย่างจะเป็นแค่ฝันร้าย

1540
01:34:25,576 --> 01:34:26,993
{\an8}(คําแถลงผลกระทบต่อเหยื่อ)

1541
01:34:26,994 --> 01:34:28,953
{\an8}ผมต้องเติบโตขึ้นตั้งแต่วัยเด็ก วัยรุ่น

1542
01:34:28,954 --> 01:34:32,040
{\an8}จนถึงการก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่
โดยไม่มีพ่ออยู่เคียงข้างคอยนําทาง

1543
01:34:32,041 --> 01:34:35,961
ศาลที่เคารพ อย่าหลงเชื่อภาพลักษณ์
ที่ดูสงบเสงี่ยมของมอลลี่ มาร์เทนส์

1544
01:34:36,545 --> 01:34:40,298
เธอค่อยๆ ทําลายผมอย่างเป็นขั้นเป็นตอน
คอยป้อนเรื่องโกหกให้ผม

1545
01:34:40,299 --> 01:34:41,299
ผมอยากพูดให้ชัดเจน

1546
01:34:41,300 --> 01:34:44,553
ผมไม่เคยเห็นพ่อผม
ทําร้ายมอลลี่ มาร์เทนส์ ไม่เคยเลย

1547
01:34:46,097 --> 01:34:47,473
ใครคือเหยื่อในเรื่องนี้กันแน่

1548
01:34:47,973 --> 01:34:50,475
พวกมาร์เทนส์ทําให้ฉัน
เจ็บปวดหนักขึ้นกว่าเดิมมาก

1549
01:34:50,476 --> 01:34:53,604
ด้วยการพยายามทําให้คนทั้งโลก
เชื่อว่าพ่อของฉันเป็นคนเลว

1550
01:34:54,355 --> 01:34:58,150
สิ่งที่มอลลี่และทอม มาร์เทนส์พรากไปจากฉัน
มันไม่มีวันเอากลับคืนมาได้

1551
01:34:59,360 --> 01:35:03,197
ฉันเห็นรอยมือเปื้อนเลือดของพ่อ
ติดอยู่บนประตูห้องนอนของเขา

1552
01:35:04,699 --> 01:35:06,784
ไม่มีอะไรที่ "ไม่เจตนา" ในการตายของพ่อ

1553
01:35:11,163 --> 01:35:14,333
เขาไม่ได้เลือกที่จะจากพวกเราไป
เขาถูกพรากไปจากเรา

1554
01:35:15,251 --> 01:35:16,836
เขาต่างหากที่เป็นเหยื่อ

1555
01:35:21,799 --> 01:35:23,758
โชคดีที่พ่อผมเลือกพ่อแม่ที่วิเศษมากสองคน

1556
01:35:23,759 --> 01:35:25,344
มาคอยนําทางชีวิตให้ผม

1557
01:35:25,845 --> 01:35:28,889
มันไม่ใช่เรื่องง่าย
แต่การมีพวกเขาอยู่ทําให้ทุกอย่างง่ายขึ้นมาก

1558
01:35:30,641 --> 01:35:34,602
กว่าฉันจะได้รู้ความหมายที่แท้จริง
ของคําว่าครอบครัว

1559
01:35:34,603 --> 01:35:37,022
ก็ตอนที่ฉันได้ไปอยู่กับเทรซีย์และเดวิดที่ไอร์แลนด์

1560
01:35:41,193 --> 01:35:44,446
มอลลี่ คอร์เบตต์และโทมัส มาร์เทนส์
กําลังจะถูกส่งตัวกลับเข้าเรือนจํา

1561
01:35:44,447 --> 01:35:46,197
จากการเสียชีวิตของเจสัน คอร์เบตต์

1562
01:35:46,198 --> 01:35:51,077
บ่ายวันนี้ ผู้พิพากษาตัดสินโทษจําคุกพวกเขา
เป็นเวลา 51 ถึง 74 เดือน

1563
01:35:51,078 --> 01:35:53,580
{\an8}เมื่อรวมระยะเวลาที่พวกเขาเคยถูกคุมขังไปแล้ว

1564
01:35:53,581 --> 01:35:57,000
{\an8}จากคําตัดสินก่อนหน้านี้
ในข้อหาฆาตกรรมโดยเจตนาแต่ไม่ได้ไตร่ตรอง

1565
01:35:57,001 --> 01:35:59,210
{\an8}โทษที่เหลืออยู่จริง
ก็ราวเจ็ดหรือแปดเดือนเท่านั้น

1566
01:35:59,211 --> 01:36:01,588
{\an8}ผู้พิพากษาระบุไว้อย่างชัดเจนว่า
เป็นเรื่องที่ยากมาก

1567
01:36:01,589 --> 01:36:03,840
{\an8}ที่จะค้นหาความจริงในคดีนี้

1568
01:36:03,841 --> 01:36:06,342
แต่สิ่งที่ชัดเจนมากคือ
เด็กๆ ไม่มีความผิดใดๆ ทั้งสิ้น

1569
01:36:06,343 --> 01:36:07,678
ซึ่งหมายถึงแจ็คกับซาราห์

1570
01:36:08,262 --> 01:36:11,848
ผมคิดว่ามอลลี่ทําดีที่สุดแล้ว
ในการเลี้ยงดูเด็กสองคนนั้น

1571
01:36:11,849 --> 01:36:15,435
เธอคงจะทําใจยากมากที่ต้องมาฟัง

1572
01:36:15,436 --> 01:36:19,648
พวกเขาพูดว่าเธอทําร้ายพวกเขา

1573
01:36:20,149 --> 01:36:22,025
ซึ่งผมไม่เชื่อว่านั่นเป็นความจริง

1574
01:36:22,026 --> 01:36:26,654
ฉันไม่เคยทําร้ายลูกๆ ฉัน ไม่ว่าจะทางอารมณ์
ทางร่างกาย หรือในรูปแบบใดก็ตาม

1575
01:36:26,655 --> 01:36:30,785
เด็กๆ ถูกใช้เป็นเครื่องมือของความชั่วร้าย

1576
01:36:31,702 --> 01:36:34,370
พวกเขาถูกทําเป็นอาวุธเพื่อมาใช้กับฉัน

1577
01:36:34,371 --> 01:36:38,334
และ... พวกเขาต้องการทําร้ายฉัน
ซึ่งก็ทําสําเร็จ

1578
01:36:40,211 --> 01:36:42,086
ผมคิดว่าเด็กๆ รู้ความจริงไหมน่ะเหรอ

1579
01:36:42,087 --> 01:36:45,173
ผมไม่รู้ พวกเขาจําช่วงเวลา
ที่ไปเที่ยวชายหาดได้ไหม

1580
01:36:45,174 --> 01:36:47,676
พวกเขาจํามอลลี่
ที่เป็นแม่คอยดูแลเรื่องเรียนให้ได้ไหม

1581
01:36:48,260 --> 01:36:50,470
พวกเขาจําอาหารที่เธอทําให้กินได้ไหม

1582
01:36:50,471 --> 01:36:52,931
พวกเขาจํางานวันเกิดที่เธอจัดให้ได้ไหม

1583
01:36:52,932 --> 01:36:56,267
พวกเขาจําได้ไหมว่า
มอลลี่เป็นคนสอนพวกเขาว่ายน้ํา

1584
01:36:56,268 --> 01:36:57,812
พวกเขาจําสิ่งเหล่านั้นได้ไหม

1585
01:36:59,730 --> 01:37:02,399
ถ้าพวกเขาจํามันได้

1586
01:37:03,400 --> 01:37:05,694
แล้วยังเกลียดมอลลี่ได้ยังไง

1587
01:37:07,071 --> 01:37:11,909
{\an8}วันนี้ มอลลี่ คอร์เบตต์ และโทมัส มาร์เทนส์
จะได้รับอิสรภาพและออกจากเรือนจํา

1588
01:37:15,454 --> 01:37:19,707
ฉันไม่ได้รับอนุญาต
ให้ติดต่อกับเด็กๆ อีกไม่ว่าจะทางใด

1589
01:37:19,708 --> 01:37:21,334
นั่นคือคําสั่งศาล

1590
01:37:21,335 --> 01:37:26,881
ส่วนเรื่องความรู้สึกของฉัน
ว่าฉันยังมองว่าตัวเองเป็นแม่ของพวกเขาอยู่ไหม

1591
01:37:26,882 --> 01:37:29,425
การพูดถึงเรื่องนั้นตอนนี้
คงทําให้พวกเขาเจ็บปวดมาก

1592
01:37:29,426 --> 01:37:32,303
ฉันคิดว่าพวกเขา
เกลียดคนที่พวกเขาเชื่อว่าฉันเป็น

1593
01:37:32,304 --> 01:37:37,768
พวกเขามองว่าฉันเป็นผู้หญิงชั่วที่ทําร้ายคนอื่น
และมองว่าพ่อของพวกเขาเป็นคนดี

1594
01:37:38,352 --> 01:37:40,645
ฉันไม่ใช่แม่ของพวกเขาอีกต่อไปแล้วแน่นอน

1595
01:37:40,646 --> 01:37:45,817
ฉันจะยังมองว่าตัวเอง
เป็นแม่ของพวกเขาอยู่ตลอดไปไหม

1596
01:37:45,818 --> 01:37:48,195
ใช่ค่ะ ฉันเคยเป็นแม่ของพวกเขา

1597
01:37:48,696 --> 01:37:53,158
ฉันเคยเป็นแม่ของแจ็คและซาราห์
ที่มีตัวตนอยู่ในอีกชาติหนึ่ง

1598
01:37:54,994 --> 01:37:56,619
ซาราห์... หนูอายุเท่าไหร่

1599
01:37:56,620 --> 01:37:57,538
สองขวบ

1600
01:37:58,038 --> 01:37:58,955
สองขวบครึ่ง

1601
01:37:58,956 --> 01:38:00,039
ใช่

1602
01:38:00,040 --> 01:38:01,083
เธอล่ะ อายุเท่าไหร่

1603
01:38:01,584 --> 01:38:03,293
- สี่ขวบครึ่ง
- แน่ใจนะ

1604
01:38:03,294 --> 01:38:05,087
เป็นความจริงที่ฉันรักมอลลี่

1605
01:38:05,588 --> 01:38:09,842
แต่แค่เพราะฉันรักมอลลี่
ไม่ได้ทําให้เธอเป็นแม่ที่ดี

1606
01:38:10,426 --> 01:38:12,469
- พูด "บ๊ายบายกล้อง" สิ
- บ๊ายบายกล้อง

1607
01:38:14,638 --> 01:38:18,767
ผมไม่รู้สึกอะไรกับเธอแล้ว
ผมไม่... ผมไม่เกลียดเธอ

1608
01:38:19,351 --> 01:38:22,479
ผมแค่จะไม่ให้เธอมีอํานาจเหนือผมอีกแล้ว

1609
01:38:26,150 --> 01:38:27,109
ขอบคุณ

1610
01:38:31,989 --> 01:38:34,949
ผมเข้าใจว่าหลายคนอาจพูดว่า

1611
01:38:34,950 --> 01:38:37,410
ผมอยู่ท่ามกลางคนที่รักพ่อ

1612
01:38:37,411 --> 01:38:41,205
ครอบครัวของพ่อ
และเพื่อนของพ่อมาตลอดแปดปี

1613
01:38:41,206 --> 01:38:43,417
ผมถึงได้พูดแบบนี้

1614
01:38:46,462 --> 01:38:51,008
แต่ผมเป็นคนตัดสินใจทุกอย่างด้วยตัวเองเสมอ
ผมมีความคิดเห็นของตัวเอง

1615
01:38:53,636 --> 01:38:56,596
พ่อคือฮีโร่ของผม คือคนที่ผมเอาเป็นแบบอย่าง

1616
01:38:56,597 --> 01:38:57,806
พ่อเป็นเพื่อนรักของผม

1617
01:38:58,807 --> 01:39:00,308
{\an8}มีเด็กรูปหล่ออยู่ตรงนั้นแน่ะ

1618
01:39:00,309 --> 01:39:01,309
{\an8}(เสียงของเจสัน)

1619
01:39:01,310 --> 01:39:03,437
{\an8}แจ็ค ส่งจูบพ่อหน่อย

1620
01:39:05,856 --> 01:39:08,067
เด็กดี โอ๊ะ อีกทีแล้ว

1621
01:39:09,109 --> 01:39:10,819
พ่อ ทําอะไรอยู่ฮะ

1622
01:39:11,528 --> 01:39:12,905
ไปรับาซาราห์กับแม่มา

1623
01:39:13,739 --> 01:39:15,407
พวกเขากําลังกลับมาที่บ้านของแจ็ค

1624
01:39:15,991 --> 01:39:18,577
ไง ลูกพ่อ จูบพ่อหน่อย

1625
01:39:19,703 --> 01:39:21,454
- คิดถึงพ่อไหม
- สวัสดี

1626
01:39:21,455 --> 01:39:24,625
- ดูสิว่าพ่อซื้ออะไรให้
- พ่อซื้อของขวัญให้เหรอเนี่ย

1627
01:39:25,125 --> 01:39:28,212
พ่อฉันเป็นคนที่น่าทึ่งมาก เขาเป็นพ่อที่ดี

1628
01:39:29,421 --> 01:39:31,381
พ่อคอยให้กําลังใจฉันตลอด

1629
01:39:31,382 --> 01:39:32,549
สู้ๆ ซาราห์

1630
01:39:36,470 --> 01:39:41,058
ฉันรู้ว่าพ่อกับแม่
คงไม่อยากให้ฉันนั่งจมอยู่กับความเศร้า

1631
01:39:42,518 --> 01:39:46,229
เพราะฉะนั้น เราต้องก้าวต่อไป
ทําให้พวกเขาภูมิใจ

1632
01:39:46,230 --> 01:39:49,024
และใช้ชีวิตตามที่พวกเขาอยากให้เราใช้

1633
01:39:53,362 --> 01:39:55,614
พ่อรักฉันกับแจ็คมาก

1634
01:39:56,615 --> 01:39:58,700
พวกเราคือทุกสิ่งของพ่อ และฉันรู้ดี

1635
01:39:58,701 --> 01:40:01,662
และฉันภูมิใจมากที่ได้พูดว่า
ฉันคือลูกสาวของเจสัน คอร์เบตต์

1636
01:40:50,836 --> 01:40:52,796
{\an8}คําบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์