Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Wiemy, po co tu jesteśmy.
Naprawdę?
A nie?
- Nie. - A pan?
Jestem tu, by...
Nie. Dlaczego on tu jest.
Dobrze, panowie.
Chcę coś wyjaśnić.
Jesteśmy tu, by porozmawiać o majątku twojej zmarłej babci,
Doroty Pameli Elizabeth Woodley.
Dobra, to powtórzę...
Co on tu robi?
Miesiąc temu pani Woodley
zaktualizowała ostatnią wolę.
Mój tata o tym wie?
Ojciec został poinformowany,
ale mieszka za granicą.
- Wiem o tym. - Już od dziesięciu lat.
Prowadzimy statystyki.
Jestem jedynym wykonawcą testamentu twojej babci.
Rozumiem, ale...
Aktualizacja...
Teraz...
Nagle...
Trochę podejrzane, co?
Ewidentnie traciła rozum.
Zapewniam, że z głową pani Woodley
było w porządku.
Przepraszam, panie Dickie.
Tylko Dickie.
Przepraszam, Dickie.
Ja byłem...
tylko przyjacielem.
Nie jestem tu po to...
Mamy uwierzyć,
- że jesteś... - Panowie!
Z szacunku dla babci
sugeruję, żebyście posłuchali
bardzo uważnie.
„Rozporządzam i przekazuję w spadku swój majątek,
zarówno nieruchomości, jak i inne dobra, niezależnie od ich lokalizacji,
w poniższy sposób...”
- Powiedz to, Tom. - Kocham też Philipa.
- Philipa? - Tak, Philipa.
Kim jest Philip?
Mleczarzem.
Tak mi przykro, Jessico.
Do kurwy nędzy.
Idę!
- Tak? - Przepraszam.
Moja piłka wpadła do pani ogrodu, chyba.
Chyba?
Czy na pewno?
Chyba na pewno.
Albo tak, albo nie.
Wleciała pod kątem, więc mogła wpaść obok.
Rozumiem.
A kogo winić za marny strzał?
Mnie.
Potrafisz otworzyć puszkę śliwek
lepiej niż kopnąć piłkę?
To wejdź.
Nie zważaj na ten bałagan.
Sprzątanie to nie sposób na spędzenie moich ostatnich dni.
Przykro mi.
Czemu?
Że pani u...
Nie umieram.
Jeszcze nie.
Ale mając 87 lat, to nie potrwa długo.
W twoim wieku
się o tym nie myśli.
Ja rzadko myślę o śmierci.
Ale dotarcie do niej jest nużące.
Proszę.
A myśl o tym, że ktoś obcy musiałby podcierać mi...
Dobry Boże, to już ta godzina?
Muszę to jeść codziennie,
inaczej moje jelita się zatrzymają.
Ojej!
Chłopak jak marzenie.
Naprawdę.
Mięśnie ze stali, sam spójrz.
Dziękuję...
JJ.
Tak przystojny, że podwoili ci imię.
Muszę znaleźć ten klucz.
Ostatnio rzadko go używam.
Nie pamiętam, kiedy ostatnio byłam w ogrodzie.
To nawet dobrze,
jeśli jakieś piłki będą wpadać tylnymi drzwiami.
Boże, ale tu zarosło.
Dawno tu nie byłam.
Słyszysz te ptaki?
Urocze.
O rany, czy to już marzec?
Muszę kupić nasiona dla ptaków, trzeba je nakarmić.
Mają sezon godowy.
Wszystkie się bzykają.
Ptaki.
Tylko to robią. Bzykają się.
Zmienili moje poddasze w dom schadzek.
Powinienem już iść.
Dopiero wstawiłam wodę.
Przepraszam.
PIĘTNO Sztuka MARTINA SHERMANA
Nie należy przepraszać
za zainteresowanie literaturą.
Kolekcjonuję sztuki teatralne...
od... ponad 50 lat.
Mój zmarły mąż i ja zawsze wspieraliśmy sztukę.
Przekazywaliśmy darowizny różnym teatrom.
Pomagaliśmy młodym aktorom poprzez RADA.
A co to?
Królewska Akademia.
Szkoła teatralna.
Najlepsza na świecie.
Gram w teatrze w szkole.
Początkujący aktor.
Nie, to...
- Tylko... - Że co?
- Hobby. - Hobby?
Robienie na drutach to hobby albo bycie żywym modelem.
Choć nie wiem, po co ktoś chciałby,
by szkicowano mu cipkę.
Ale granie na deskach...
Nie myślę o tym...
No wie pani... jak o karierze.
Rodzice chcą, żebym został piłkarzem.
- Piłkarzem? - Jak mój brat.
To, że twoja piłka
wije się teraz w mojej wisterii,
nie wróży dobrze.
Naprawdę?
Przeczytaj mi coś.
- Naprawdę? - Proszę. Cokolwiek.
Ta czarna książka, pośrodku.
Podaj mi ją.
O czym jest?
Opisuje grupę młodych mężczyzn
w Nowym Jorku, w latach 80.,
podczas tej okropnej pandemii.
Wszyscy przyjaciele Doroty.
Kim jest Dorota?
Dorota z Czarnoksiężnika z Krainy Oz.
Zagrana przez Judy Garland.
Słyszałeś o Judy Garland?
Psiakrew.
No cóż...
W filmie Dorotka ma grupę przyjaciół, płci męskiej.
Wszyscy są...
trochę...
inni.
No tak.
Zacznij odtąd.
Matthew Lopez – Spadek
Śmiało.
„W końcu...
po latach walki z tym...
po całym życiu w hańbie...
móc wziąć cię w ramiona...
rozkoszować się twym ciałem...
twoim zapachem...
na swojej skórze...
twoim ciepłym oddechem...
na moim ramieniu.
Kocham cię,
Henry.
Aby zaznać spokoju, który wynika z mówienia prawdy...
o sobie samym...
o własnym sercu”.
Kurwa mać.
Muszę iść.
Czekaj!
Zaczekaj!
Może chcesz pożyczyć jakąś sztukę?
To dobrze.
Jest w twojej torbie.
Widzimy się jutro o tej samej porze na śliweczkach?
Nie znam pani imienia.
Dorota.
„Wróciłaby tu znowu
i z chciwym uchem pożerałaby moje słowa”.
„To było dziwne,
to było żałosne”.
Nie interesuje nas to.
Czy to ty, JJ?
Odkurzałam książki.
Potrzebujesz sprzątaczki, Dozza.
- Ciągle ci mówię. - Nie chcę, żeby ktoś
grzebał w moich majtkach.
To Scott, mój wnuk.
A, przyjaciel Doroty.
JJ to dar od bogów.
Bardzo mi pomaga.
- Naprawdę? - Chce być aktorem.
Na pewno.
Często tu bywasz?
- Codziennie. - Codziennie!
Najlepsi przyjaciele.
Częściej niż ty i twój ojciec.
Masz prawdziwych przyjaciół?
- Słucham? - No wiesz.
Kogoś w swoim wieku.
Co ma piernik do wiatraka?
Mąkę.
- Że co? - Z mąki robi się piernik.
Kogo to, ku...
Tak?
Nie pierdol, stary!
Żartujesz.
Nie żartujesz.
Już jadę, dosłownie.
- Dobre wieści? - Muszę lecieć.
Koniec z odkurzaniem książek.
Pomyśl o miejscu, o którym nie mówimy.
O jakim miejscu on mówi?
O tym, do którego się idzie,
gdy nie można już podcierać sobie tyłka.
Do twojej wiadomości, nie jestem jeszcze na tym etapie.
Ale...
widzisz, JJ,
gdy ktoś jest w moim wieku,
staje się pewnego rodzaju ciężarem.
Ludzie nie zdają sobie sprawy, że wciąż masz duszę,
którą trzeba odżywiać.
Nie przeszkadza mi samotność.
Ale potrzebuję towarzystwa.
I towarzysza.
Większość ludzi w moim wieku umiera samotnie,
nie znajdują ich
tygodniami lub nawet miesiącami.
Mojego sąsiada, Iana, znaleziono nagiego
z twarzą w talerzu z alfabetycznym makaronem.
Dlaczego był nagi?
Nie wiem!
To bez znaczenia.
Chodzi o to, że po śmierci męża
mój syn przeniósł się
na drugi koniec świata, by żyć swoim życiem.
Niestety przez te lata
nie stworzył...
w nim miejsca dla mnie.
On już nie wie, kim naprawdę jestem.
Może nigdy nie wiedział.
Więc wysyła
drogiego Scotta, by wypełnił pustkę.
Mam prawie 87 lat,
a to, że tu jesteś,
pomagasz mi w codziennych czynnościach,
i nie mówię tu tylko o jelitach...
Nikt nie zdaje sobie sprawy,
ile to znaczy dla kogoś takiego jak ja.
Moje...
Moje ciało
mnie zawodzi.
Ale mój umysł...
Znów go
ożywiłeś.
Dostrzegasz mnie.
Właśnie.
I tyle.
Może jesteś pierwszą osobą, która...
kiedykolwiek...
tak naprawdę...
mnie dostrzegła.
A ty dostrzegasz mnie.
„Mojemu synowi, Peterowi Woodleyowi,
oddaję swój dom
przy Martlett Avenue 1. W całości.
Mojemu wnukowi, Scottowi Woodleyowi,
przekazuję sumę 50 000 funtów”.
I Bogu dzięki.
Cholera, już się martwiłem.
Boże.
No dalej.
Na co załapał się on?
„JJ-owi Bello
przekazuję całą kolekcję sztuk,
a co najważniejsze,
egzemplarz Spadku Matthew Lopeza”.
Na litość boską,
całe to zamieszanie o stare, zakurzone książki.
Typowa Dozza, zawsze robi z siebie pośmiewisko.
Jeśli to wszystko, muszę spadać.
Miło robić z wami interesy.
Oczywiście nie w prawdziwych interesach, ale...
Sami rozumiecie...
Dziękuję.
JJ, Dorota zostawiła wiadomość,
że powinieneś znów przeczytać akt 2, scenę 1.
Cokolwiek to znaczy.
Niech to nie będzie tylko hobby!
RADA 2025 - Wpłaćcie panu JJ Bello Pięćdziesiąt tys. funtów
Pamięci Shirley Woodham
Napisy: Sławomir Apel