Downloaded from YTS.MX
[tajemnicza muzyka]
Official YIFY movies site: YTS.MX
POD KONIEC ZIMNEJ WOJNY
ŚWIATOWE MOCARSTWA UZGODNIŁY, ŻE DLA DOBRA GLOBU NALEŻY ZMNIEJSZYĆ
ARSENAŁ BRONI NUKLEARNEJ
TA ERA TO JUŻ PRZESZŁOŚĆ
[muzyka pełna napięcia]
NACHYLENIE MALEJE
[mężczyzna] Daj znać, gdy będziesz w kwaterze.
[mężczyzna 2] Jeszcze pół roku twojego trucia.
49. BATALION OBRONY PRZECIWRAKIETOWEJ FORT GREELY NA ALASCE
[Gonzalez] Nie chcę cię wkurzać, tylko mówię.
Nie, to…
[w słuchawce niezrozumiały głos kobiecy]
Mogłaś poczekać pół roku, a wtedy bym ci pomógł.
[kobieta] Nie dam ci więcej czasu.
[w tle – świergot ptaków]
[Gonzalez] Muszę lecieć.
- Jutro się tym zajmiemy. - Chcę rozwodu.
- Wyprostujemy tę… - [trzaski]
Halo?
[piknięcie]
[niezrozumiały głos kobiety]
- Dostałaś mojego maila? - Nie.
Przyszły instrukcje od dowództwa.
Na dziś.
Sprawa najwyższej wagi.
MIŁEGO DNIA
[kobieta chichocze]
To rozkaz.
- Tak jest. - Uhm.
Ten żart ci się nie znudzi?
Nie, bo zawsze cię rozchmurza.
[śmieje się]
[w tle – rozmowy]
[trzaśnięcie drzwiami]
[Gonzalez chrząka]
[wzdycha]
[mężczyzna] Jak wam poszło?
[rozmowa w tle]
[kobieta 2] Pracujemy nad tym.
Może dziś coś się ruszy.
- Tu nie wolno jeść ani pić. - Dobra. Masz i się częstuj.
[Gonzalez] Następnym razem poczekaj do przerwy.
- Hej… Co cię ugryzło? - [Gonzalez] I uprzątnij stanowisko pracy.
Całe jest zasyfione chipsami.
Tak jest.
- [w tle – nadal rozmowy] - [dzwoni telefon]
[stukanie klawiatury]
[sygnał pociągu]
Patrz, nadchodzi dinozaur.
Wow. Hej.
[drzwi otwierają się]
- Jest wpół do czwartej w nocy. - [kobieta] Wybacz.
- Cześć. - [mężczyzna] Cześć.
Jak się czujesz, konduktorze?
- [kobieta] Mmm. - [mężczyzna] Co z nim?
Gorączka wzrosła do 38,9 stopni.
Rany.
- Prześpijmy się, kolego. - Idź do tatusia.
- Kocham. Dobra. - [dziecko] Kocham.
Mamusia ma swój telefon.
Mamu… [wciąga powietrze]
- Mogę go wziąć? - [dziecko] Uhm.
- Dziś będzie ze mną? - Uhm.
Dziękuję.
- Kocham. - I ja ciebie.
Kocham.
- Pójdziesz w tym do Białego Domu? - Dziś luźny piątek.
- [mężczyzna] Tak myślałem. - Pa.
[hamulce piszczą]
MIŁEGO DNIA
Skarbie…
[niepokojąca muzyka]
Kocham cię.
[piknięcie]
- [mężczyzna] Witam. - Dzień dobry.
[w tle – niezrozumiałe rozmowy]
[stęka]
- Klucze. - [brzęczyk]
[mężczyzna] Dziękuję.
[pikanie skanera]
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
[mężczyzna] Dziękuję.
- Pani kapitan. - Witam.
Hm, proszę omlet z białek.
- [mężczyzna] To, co zwykle? - Tak.
- Kiedy pani zaczęła? - W zeszłym tygodniu. Skąd pani…?
Kanapka albo owsianka. Wszystko inne blokuje kolejkę. Dzięki.
NAPISZ PO WIZYCIE U LEKARZA UCAŁUJ LIAMA
[piknięcie]
- [kobieta] Dzień dobry. - Dzień dobry.
[piknięcie]
- Jak leci? - [mężczyzna] Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
[niezrozumiałe rozmowy]
WHSR, WASZYNGTON CENTRUM SYTUACYJNE BIAŁEGO DOMU
- Spokojna noc. - [śmiech] Może dla ciebie.
- [mężczyzna] Znowu synek? - [kobieta] Będzie dobrze.
- Za godzinę manewry Chin. - [kobieta] Serio?
Myślałam, że je odwołają, by schłodzić emocje.
- Widocznie wolą gorętsze. - [kobieta prycha]
[śmieje się]
- Są wieści z Pjongjangu? - [mężczyzna] Od ostatniej próby żadnych.
Nie wiem, co gorsze: złe wieści czy ich brak.
A NSA martwi się wzrostem aktywności na linii Teheran – jego sojusznicy.
- Chcą to podkreślić w porannym briefie. - [kapitan] Żeby chronić swoje tyłki.
A to co?
[mężczyzna] Ponad 100 000 domostw zagrożonych w Butte.
To nie zakłócenia, tylko zepsuty monitor.
Wezwaliśmy techników.
- [kobieta] Jasne. - Pa, Olivia. Zdrowia dla synka!
[Olivia] Wyśpij się.
Och!
- Zdrówko. - Zdrówko. Dziękuję.
- Bosmanie Davis. - [Davis] Dzień dobry.
- [Olivia] Jaki status? - Czego?
- [Olivia] Operacji „Nie Spieprz Tego”. - [śmiech] Wieczorem odbieram pierścionek.
Brawo, marynarzu. Długo ci to zajęło.
- Uhm. - [śmieją się]
- [Olivia] Dzień dobry! - [wszyscy] Dobry.
- [Olivia] Za dwie godziny brief. Jazda. - Jasne.
[niepokojąca muzyka]
[klakson]
Rogers.
Mówi, że intercyza jest nie do podważenia.
To jego słowa.
Nie mam czasu szukać innego prawnika.
Nie chcę stracić roboty.
Muszę iść. Na razie. Dzięki.
[rozmowy przez radio]
FEMA, WASZYNGTON FEDERALNA AGENCJA ZARZĄDZANIA KRYZYSOWEGO
O 9.30 prezydent odwiedza warsztaty koszykarskie dla dzieci.
Potem podpisuje ustawę pakietową o obronie
w Pokoju Roosevelta.
Mamy na to akredytację.
Potem ma trzy godziny dla siebie.
No… [śmiech] Około 16.00 przyjeżdża nowy ambasador Irlandii.
Może będzie sesja w Owalnym.
- Na tym dzień się zakończy. - [kobieta] Dzięki, Abby.
Ponoć Biały Dom ma zażądać kolejnych sankcji wobec Moskwy.
Jeszcze o tym nie słyszałam,
ale… yyy… rozpytam.
[szum wiatru]
[warkot silnika]
[pikanie]
Mamy alarm.
[mężczyzna] Alarm!
- [Gonzalez] Skąd? - Znad Pacyfiku.
[dzwoni telefon]
Radar SBX1 wykrył start rakiety.
- Potwierdź tor. Widzimy to. - [kobieta 2] Śledzenie!
- Potwierdzam. - [kobieta 2] Wektor: 42,710, 137,14.
Azymut startu: 9,25 stopnia. Kąt wznoszenia: 66,79 stopnia.
- Sprawdzamy możliwość przechwycenia. - [Olivia] Rozumiem.
- Zapisz czas. - [Davis] Jest 9.33.
- Zainicjuj telekonferencję. - Zrozumiałem.
Łączę się i wchodzę na żywo.
- Co się dzieje? - STRATCOM śledzi rakietę nad Pacyfikiem.
- [mężczyzna] Drugi raz od świąt. - Trzeci.
[mężczyzna] Racja.
Jestem zasypany raportami,
więc daj znać, czy nadejdzie koniec świata.
- [Olivia] Jasne. - Dodaję pana, panie przewodniczący.
[szum śmigieł]
RADAR SBX GDZIEŚ NA PACYFIKU
PŁYWAJĄCY RADAR PASMA X
Miejsce startu?
Poruczniku, miejsce startu?
Według STRATCOM-u nieokreślone.
Satelity systemu obrony nie wykryły startu.
[mężczyzna] Nie wykryły go?
Nieważne, kto wystrzelił, byle to strącić.
[kobieta] Może nie trzeba.
Według TPY-2 wektor lotu przypomina wcześniejsze próby KRLD.
Hmm. Kolejne jojo.
Ostatnio zajmowała się tym ekipa Winslowa.
Mieli tydzień papierkowej roboty.
Pani Holland? Tu WHSR.
Przepraszam, bosman Davis z Centrum Sytuacyjnego.
Zastałem pani męża?
NAUKOWCY ZACHOWUJĄ OSTROŻNY OPTYMIZM
- Widziałeś wczorajszy mecz? - Tak.
- [Davis] Dobrze. Dziękuję pani. - Ten Lindor jest świetny.
Kapitalny.
Doradca ds. bezpieczeństwa jest po dawce propofolu.
- Tak? - Kolonoskopia.
- Dzwoń do zastępcy. - [Brady] Witam!
- Miło was widzieć. Gotowi? - Gdzie, do licha, Holland?
Jest niedysponowany.
Ale wkrótce będzie z nami jego zastępca, pan Baerington.
Do tego czasu będzie po strachu. Zacznę.
Mów, Tony.
Trzy minuty temu wykryliśmy nad Pacyfikiem międzykontynentalny pocisk balistyczny.
Na razie nie ustaliliśmy, czy wystrzelono go z lądu, czy z morza,
ale jego trajektoria jest zgodna z poprzednimi próbami.
Sądzimy więc, że pocisk wpadnie do Morza Japońskiego.
[wycie wiatru]
[stukanie klawiatury]
[dzwoni telefon]
[kobieta] Centrum operacyjne Greely.
[mężczyzna] Potwierdzamy.
[kobieta] Porucznik Collins.
[mężczyzna] Od czego zaczniemy?
- Operator radaru. - Tu sierżant Diaz.
[oddycha szybko]
[kobieta] To chyba kolejna próba.
[mężczyzna] Greely. Sierżancie…
Co tam, sierżancie?
Aaa… Radar w Clear przejął nasz obiekt.
I?
Prędkość wznoszenia spada. Nachylenie maleje.
[Gonzalez] Prędkość?
Stabilna. Sześć kilometrów na sekundę.
Cheyenne Mountain to widzi?
Kurwa.
- To jego chwila, a on się przechadza? - [Davis] Jest przecznicę stąd.
[Olivia] Za daleko. Ludziska, dzwońcie!
Jeśli to kolejna próba, chcę mieć notatkę na temat reakcji państw w regionie.
- Załóż słuchawki. - [Olivia] OK.
[Brady] Przepraszam. Mamy aktualizację.
Obecna prędkość wskazuje,
że obiekt wejdzie w lot suborbitalny.
Bieżąca trajektoria oznacza,
że pocisk uderzy w kontynentalne Stany Zjednoczone.
[Rodbell] O kurwa.
Tony, jak bardzo jesteś tego pewien?
[Kyle] To nie pomyłka. Śledzimy ten pocisk wieloma radarami.
Prawdopodobieństwo jest wysokie. Mamy podwójną weryfikację.
Uderzy za 19 minut.
[w tle – niezrozumiałe rozmowy]
Nie rozumiem.
Dołącz prezydenta i sekretarza obrony. Natychmiast, Davis.
- Słyszałeś? - [mężczyzna] Tak.
- [Olivia] Tak? - Do roboty.
[niezrozumiałe rozmowy]
[Gonzalez] Sprawdź doktrynę ogniową.
CZAS DO UDERZENIA
[Gonzalez] Powtórz.
- Uwierzytelnij! - [stęka]
No…
- Yyy… - Tutaj.
[łamiącym się głosem] Oscar, Foxtrot, cztery, dziewięć, jeden, sześć.
Dobrze ci idzie, sierżancie. Wyszkolono cię do tego.
Oscar, Foxtrot, cztery, dziewięć, jeden, sześć. Zgadza się.
- [niezrozumiałe rozmowy] - [dzwoni telefon]
Proszę powtórzyć.
Mamy zgodę na start naszych GBI.
GBI NAZIEMNY POCISK PRZECHWYTUJĄCY
STAN GOTOWOŚCI 2
Potwierdzam, Stan 2.
O kurwa.
- [kobieta] Spadł do dwójki. - Stan gotowości 2.
- [kobieta 2] Widzicie to? - [mężczyzna] Powtarzam: Stan 2.
- [kobieta 3] Mieliśmy kiedyś Stan 2? - Nie.
Wiem, że to nie moja sprawa, ale to chyba dość poważne.
Nie mogę o tym mówić.
Panie i panowie, spokojnie.
Pomyłki się zdarzają.
To pewnie start komercyjnego satelity.
Jakiś miliarder zapomniał złożyć papiery i nas uprzedzić.
Skupcie się.
Prezydent poza siedzibą. Sekretarz Watts już wie.
- Dołączam go. - Świetnie.
Moskwa wie o wystrzeleniu.
Nietypowa aktywność wojsk KRLD może być ich niezapowiedzianą rotacją.
- Ale nie odbierają. - Może to część manewrów Chin?
A może Davis próbuje przełożyć oświadczyny?
To miały być manewry naziemne, bez pocisków z okrętów podwodnych.
USS Ford melduje o poderwaniu licznych J-15 z Fujianu.
- Wiedzieliśmy? - A kto by rozgryzł Chińczyków?
Co?
Wybuch petardy też brzmi groźnie.
Bo kto by się nie wystraszył? Dobra, co jeszcze?
Może manewry mają przykryć uderzenie wyprzedzające.
Wysłaliby jedną głowicę?
To gwarantowane samobójstwo.
- Wystarczy. - Potwierdź mi to.
Nie mamy rozwiązać tej zagadki,
tylko znaleźć wskazówki i przesłać je wyżej.
Tam chcą twardych faktów, nie spekulacji.
- Jak coś macie, mówcie. - [kobieta] Tak jest.
- [kobieta 2] Tak jest. - Damy radę.
Analiza obiektu.
Spójrz na tę smugę spalin.
[Davis] Niedobrze.
Ćwiczyliśmy to tysiąc razy.
- Daj to na główny. - STRATCOM na ekran główny!
[niepokojąca muzyka]
- [mężczyzna] No… nie jestem pewien. - [kobieta] Wiem.
[mężczyzna] 16 minut do uderzenia.
- [mężczyzna 2] OK. - [kobieta 3] Ustaw alarm.
[Davis] Wszyscy dzwońcie.
Linie Rosji i Chin są zajęte.
- [Olivia] Ambasady? - Nie odbierają.
- Misje ONZ? - Też próbowałem.
Wszyscy dzwonią do siebie w tym samym czasie.
- Dzwoń do skutku. - [Davis] Tak jest.
[głos męski z głośnika] Schroń się w obiekcie.
- Schroń się w obiekcie. - [alarm]
Schroń się w obiekcie.
SYTUACJA ALARMOWA
- Schroń się w obiekcie. - [głośny szczęk metalu]
Schroń się w obiekcie.
[kobieta] Potwierdzam. Klapa otwarta.
[mężczyzna] Status startu: zielony.
- [kobieta] Status startu: zielony. - [dzwoni telefon]
[mężczyzna] To my bierzemy odpowiedzialność za ciągłość władzy?
Przepis chyba aktywuje się od razu?
Ewakuujmy ludzi.
Uzyskasz opinię prawną?
[Rodbell] To chyba nie tak, Reid.
Jestem pewien, że to prerogatywa prezydenta…
[Baker] Ale teraz ja wydaję to polecenie.
Później to wyjaśnimy.
Ewakuujcie ludzi, bo nie możemy dać się zaskoczyć.
[Brady] Są nowe prognozy celów ataku.
[Baker] Mów, Tony.
Małe ryzyko: Louisville, St. Louis.
Średnie: Chicago, Indianapolis.
Wysokie: Cleveland, Columbus.
To wstępna prognoza, bo nadal analizujemy wiatry.
[kobieta] Chryste.
- Mogę wziąć telefon? - Nie, musimy tu zostać.
Walker, czy to prawda?
To info od STRATCOM-u.
Powiedziałeś Chicago?
Tak, średnie ryzyko.
Tak! Tu Centrum Sytuacyjne Białego Domu.
- Dajcie tłumacza mandaryńskiego. - Departament Stanu!
- Jestem zajęty. - Mam na linii wicepremiera Chin.
- Tice. - Tice, potrzebuję cię na dwójkę.
[mężczyzna] Ryzyko uderzenia jest wysokie.
[gwar rozmów]
[Olivia] Centrum Sytuacyjne.
- Louisville, St. Louis… - Chicago…
Zamawiamy dziś w Sweetgreenie. Chcesz też?
- Nie, chyba zjem na mieście. - Jasne.
[jednostajny sygnał alarmu]
[Rogers] Och…
Izzy, miały dziś być jakieś ćwiczenia?
Pierwsze słyszę.
- [alarm] - [z głośnika] Schroń się w obiekcie.
Schroń się w obiekcie.
- Sektor rakietowy czysty. - [Gonzalez] Zrozumiałem.
Cel w oknie przechwycenia za trzy,
dwie, jedną.
- Odpalić rakietę. - [kobieta] Odpalona.
[niezrozumiałe rozmowy]
[stukanie klawiatury]
GBI2 i GBI4 są w powietrzu.
- Odpalenie EKV za 3 minuty i 17 sekund. - [Gonzalez] Gotowi na zmianę kursu.
[prezydent] Mamy kogoś, kto nie bawiłby się w zgadywanki?
To nie są pieprzone zakłady futbolowe.
- [mężczyzna] Panie prezydencie? - [prezydent] Tak? Kto mówi?
Tu Jake Baerington.
Odbyliśmy krótką rozmowę przed ubiegłorocznym szczytem G8.
Aha…
Możemy skontaktować się z Aną Park?
To ekspertka wywiadu do spraw Korei Północnej.
Ma lepszą wiedzę na temat zdolności i zamiarów tego kraju.
[prezydent] Jak się z nią skontaktować?
FEMA na pierwszej linii.
FEMA? Teraz?
[mężczyzna] Dowiem się. Przepraszam.
[kobieta] Widziałeś to?
[niezrozumiałe rozmowy]
[Rogers] Przepraszam.
Ech…
- WHSR na linii. - Nie mogłam się połączyć z pani biurem.
Tu Cathy Rogers z Biura Ciągłości Funkcjonowania Państwa.
Chciałabym wiedzieć, co się dzieje.
[Olivia] Dlaczego?
Otrzymaliśmy instrukcje, by uruchomić Wspólny Plan Ewakuacji.
[Olivia] No i?
Myśli pani, że spiker Izby Reprezentantów ucieknie bez zadawania pytań?
[Olivia] Nie wiem, co spiker…
Chce pani powiedzieć, że mamy wojnę?
Z kim?
[Olivia] Mogę tylko potwierdzić autentyczność tej instrukcji.
- Dziękuję. - [mężczyzna] Admirał Miller?
- To ja. - Proszę z nami do PEOC-u.
Nie możemy stąd ot tak sobie pójść. Musimy przekazać nasze obowiązki.
Zabierz oddział do Raven Rock.
Chodzi tylko o pana, Gordona, Caldwella i Sterna.
Takie nazwiska mam na liście.
- [Olivia] Dobra. - Chwileczkę.
Przecież to niedorzeczne.
To…
No dobra. Liv.
- Tak? - [Miller] Reszta wraca do pracy.
- Rozłączyłeś się? - [Miller] Powinnaś jechać.
- Nie. - Na wszelki wypadek.
To tak nie działa.
Jak prezydent zadzwoni do bunkra, to żeby rozmawiać z tobą.
Mnie nie zna. Daj spokój.
Poza tym GBI zaraz strąci ten pocisk, prawda?
Jeśli on jest prawdziwy.
[wzdycha]
Czy Sowieci nie wzięli kiedyś stada ptaków za pocisk rakietowy?
Było słonecznie.
Rok 1983, wysoki pułap chmur.
- Tak jak dzisiaj. - [mężczyzna] Admirale.
Mam rozkaz pana doprowadzić.
[Olivia] Wszystkim się zajmę, jasne?
[mężczyzna] Proszę.
[Davis wzdycha]
- [Miller] Gordon, chodźmy. - Tak jest.
[Miller szeptem] Rób swoje.
[Olivia] Zachowajmy koncentrację!
Zróbmy to…
co robimy najlepiej.
Prezydent nas potrzebuje.
[drzwi otwierają się]
- [recepcjonistka] Dziękuję. - Usiądziesz na chwilkę?
[niezrozumiałe rozmowy]
- Przepraszam. Znowu ja. - [recepcjonistka] Przepraszam.
- Urwanie głowy. - Rozumiem.
[sygnał łączenia]
Odbierz.
NUMER NIEZNANY
[mąż Olivii] Przepraszam.
Jeśli lekarz nie może go zbadać, to może choć wypisze receptę?
[recepcjonistka] Zapytam go.
Ja pierdolę.
[wzdycha]
Kurwa.
[sygnał łączenia]
Hej, skarbie. Yyy…
Coś się tam dzieje?
Nie wiem. Coś… nietypowego?
[z głośnika] Schroń się w obiekcie.
Schroń się w obiekcie.
- [mężczyzna] Gotowi do odpalenia EKV. - Co się, kurwa, dzieje?
[Gonzalez] Właśnie wystrzeliliśmy GBI.
- Powinniście być w bunkrze! - Tak jest.
Jaki jest status EKV? Daj wizualizację przechwycenia.
EKV PRZECHWYTUJĄCA GŁOWICA KINETYCZNA
Trzy, dwa, jeden.
Wystrzelona.
Pierwsza EKV wystrzelona.
Prędkość 10 km/s i zbliża się do celu.
Druga EKV nie oddzieliła się od rakiety.
To pewnie pomyłka, panie kongresmenie. Damy znać, gdy tylko to potwierdzimy.
Nie udało się.
Zawiodła.
- Została jedna. - [mężczyzna] Status GBI?
[mężczyzna 2] Druga się nie oddzieliła.
- Pierwsza jest w drodze do celu. - Odpalmy więcej.
Mamy w arsenale mniej niż 50 GBI.
Przydadzą się na kolejne rakiety.
Jak będą kolejne, to i tak będziemy w dupie.
Energia kinetyczna jednego EKV po zderzeniu z głowicą
wynosi ponad 100 milionów dżuli.
- Głowica wyparuje. - Tak.
Za minutę będzie po wszystkim.
Potem koniec zmiany i do domu. A ty…
Spójrz na mnie. Wpadniesz do tego jubilera, prawda?
I ten dramat stanie się dziś dla ciebie
drugim najbardziej ekscytującym wydarzeniem.
Prawda?
[Davis] Tak.
- [pojazdy na sygnale] - [warkot helikoptera]
[dzwoni telefon]
Tak?
Senator nagle wyszedł w trakcie posiedzenia?
- EKV koryguje kurs. - [kobieta] 21 sekund.
W porządku, sierżancie?
[Olivia] Włącz audio ze STRATCOM-u.
[kobieta] Dziesięć sekund.
Dziewięć.
- Osiem. Siedem. - Słuchaj, te chipsy…
- Spoko, fleja ze mnie. - [kobieta] Pięć.
- Nie powinna była ci tego robić. - Cztery.
Trzy.
Dwie.
Jedna.
[pikanie]
[Gonzalez] Potwierdź.
- Potwierdź uderzenie! - [mężczyzna] Czekaj.
Chwila.
- Na co czekasz? - Ja…
Nie trafiła.
[mężczyzna 2] Kurwa.
Ja pierdolę.
BRAK TRAFIENIA
- Nie trafiła. - [mężczyzna 3] Nie trafiła.
Obiekt jest nadal w ruchu.
[nerwowo stuka palcami]
[prycha]
[chrząka]
[mężczyzna] Zrobiliśmy wszystko dobrze?
Tak?
Niczego nie spierdoliliśmy!
Panie prezydencie, potwierdzam Stan 1.
[mężczyzna] O Boże.
[kobieta] Jezu. Mamy już Stan 1.
[mężczyzna] Dobra.
[prezydent] Potwierdzam.
- [mężczyzna 2] Okej. - [kobieta 2] Nie trafiła.
[niezrozumiałe rozmowy przez radio]
[mężczyzna] Majorze, proszę o zgodę na start kolejnych dwóch GBI.
Majorze.
Maj… Danny.
Danny?
Trzeba wystrzelić kolejne, nie?
Wyświetl to tutaj.
Cel minął apogeum i wchodzi w fazę terminalną.
Mam zaktualizowaną trajektorię lotu.
Chicago.
[prezydent] Po co nam ta księga?
[Brady] Panie prezydencie, eksperci poświęcili mnóstwo czasu
na przygotowanie tych opcji.
Znajdzie pan tu wybrane cele w zależności od zasięgu
i stopnia reakcji, jaki uważa pan za uzasadniony.
Poinstruuje pana komandor podporucznik Reeves.
Kurwa.
Dziękuję.
Większość notabli ewakuowana, choć nie są tym zachwyceni.
Jakieś wieści?
Mike.
Ile może być ofiar ataku nuklearnego na Chicago?
Co?
Serio? Zaczyna mnie to wkurzać.
- Powinni mnie uprzedz… - Do diabła! Ile ofiar, Cathy?
Dziesięć milionów w obszarze zero i dziesięć procent poza nim.
[niepokojąca muzyka]
[stukanie klawiatury]
POPULACJA METROPOLII
PRAWDOPODOBIEŃSTWO UDERZENIA
Co robisz? Hej.
[drzwi otwierają się]
[głos męski z głośnika] Schroń się w obiekcie.
[krztusi się]
Schroń się w obiekcie. Schroń się w obiekcie.
- Rosyjski MSZ do prezydenta. - [Olivia] Świetnie.
Mówi kapitan Olivia Walker, dowódca Centrum Sytuacyjnego.
Łączę pana z prezydentem.
- Nie mogę go podpiąć. - Czemu?
Są na dwóch różnych liniach.
- Prezydent musiałby się rozłączyć. - Zrobisz to?
Jak utracimy z nim kontakt, to stracimy czas.
STRATCOM prosi o instrukcje do uderzenia odwetowego.
- I to już. - [Olivia] Dobra.
Mamy problem z połączeniem z prezydentem.
Połączę z kimś, kto będzie mówił w jego imieniu.
Proszę zaczekać.
Billy, idź po moją komórkę. Weź też swoją.
- [Davis] Ale… - Idź.
- A te instrukcje? - [Olivia] Proszę cię. Ja się tym zajmę.
[mężczyzna w tle] Nie wiem. Spróbuj.
Kto tam dowodzi? Chcę z nim rozmawiać.
Gail, monitoruj telekonferencję.
[niepokojąca muzyka]
CHICAGO – STAN ILLINOIS
[drzwi zamykają się]
[drzwi otwierają się]
[wypuszcza powietrze]
[powoli wypuszcza powietrze]
[oddycha powoli]
No dobra.
- [pociąga nosem] - [sygnał łączenia]
- [kobieta] Halo? - Cześć, mamo. Hm…
- Coś się stało? - Nie, wszystko jest…
Dziwnie brzmisz. Co się dzieje?
Wszystko dobrze. Słowo honoru, że…
u mnie w porządku.
Dobrze. [śmieje się]
Wiesz, yyy…
mam dużo pracy.
Daję z siebie wszystko.
[niewyraźna odpowiedź matki]
Tak.
Dzwonię tylko po to, żeby ci powiedzieć,
że cię kocham.
[matka] Ach…
Zadzwonię później.
Muszę lecieć. Wzywają mnie.
[nadal niepokojąca muzyka]
[śmiech dzieci]
- [mężczyzna] Mają pięć minut. - [mężczyzna 2] Schronią się w budynku.
Co im da ukrycie się pod biurkiem?
Przyjechał facet, który ma cię na jakiejś liście.
- [mężczyzna] Kto przyjechał? - Jakiś gość po Cathy.
[niezrozumiałe rozmowy]
- Jestem PE. - [kobieta] Co to znaczy?
Przeznaczona do ewakuacji.
Pojedzie do Raven Rock.
Wybrałeś mnie na swoją zastępczynię.
Waszyngtonowi nic nie grozi i Chicago pewnie też nie.
[kobieta] Pracuje tu od miesiąca.
Dlaczego to ją ratują?
[Davis] Szybciej.
[oddycha nerwowo]
- [mężczyzna] Już jadę. - Dam znać, jak dojedziemy.
[mężczyzna] Chodź, wynosimy się.
[niezrozumiałe rozmowy]
Co się dzieje? Dokąd wszyscy idą?
[mężczyzna w tle] Może jego sekretarka! Ktokolwiek! Mnie to…
Jedź do domu.
[w tle – niezrozumiałe rozmowy]
[wzdycha]
[mężczyzna] Chińskie politbiuro zbiera się na sesji nadzwyczajnej.
[mężczyzna 2] Tak, już się robi.
[dzwoni telefon]
- [Olivia] Kapitan Walker. - [Baerington] Daj telekonferencję.
- Rosyjska? - [Baerington] Zaprzeczył.
Mówił, że może koreańska, ale na pewno nie ich.
To czemu się mobilizują?
[Baerington] Bo widzą nasze B-2! Przywróć mnie na telekonferencję.
[w tle – gwar głosów]
Nie mam jeszcze wszystkich informacji, ale próbuję je uzyskać.
Nie może pani powiedzieć, czemu on wyszedł?
Podobno w metrze są jednostki chemiczne.
[rzeczniczka] Jak już mówiłam, próbuję uzyskać informacje.
Przepraszam. Wie pan, co się dzieje?
Proszę uciekać.
- [kobieta] Czy życie… - Przepraszam.
[kobieta] Dokąd pani idzie? Co się dzieje?!
- [podniesione głosy] - [warkot helikoptera]
[kobieta] Gubernator jest na drugiej linii.
Już panów łączymy.
Dziękuję za cierpliwość.
[niepokojąca muzyka]
[Olivia] Tak.
Raven Rock prosi o nazwiska i numery identyfikacyjne osób na służbie.
I numery ubezpieczeń cywili…
Jeśli to Chicago, to tylko z Chicago, ale jeśli odpowiemy…
Chcą mieć listę ofiar.
Dzięki.
[dzwoni telefon]
[wzdycha]
[kobieta] Dziękuję.
[muzyka cichnie]
[w tle – niezrozumiałe rozmowy]
[kobieta] Tak. Gubernator jest na linii.
Chodź.
Chodźmy.
Uważaj na głowę.
- Sam to zrobię. - [telefon wibruje]
Dobra.
- Hej. - [Olivia] Słuchaj.
Bierz Liama, wsiadaj do auta i jedź.
[mąż Olivii] O czym ty mówisz?
Jedźcie jak najszybciej na zachód.
Z dala od dużych miast.
- Co się dzieje? - [Olivia] Posłuchaj mnie.
Zadzwonię. Kocham cię.
Ucałujesz za mnie Liama? Zrób to.
Pa.
[wzdycha]
[w tle – niezrozumiałe rozmowy]
No dobra.
[klakson]
[pojazd na sygnale]
[warkot helikoptera]
- [mężczyzna] Pani Rogers? - Tak.
[dzwoni telefon]
[niepokojąca muzyka]
[klikania myszki]
[oddycha głęboko]
- [Kyle] Arsenał nuklearny gotowy. - Poczekają, prawda?
Zobaczą, co będzie, zanim sami uderzą.
[Kyle] A jak nie wróci na linię?
[Brady] Będzie niezdolny do rządzenia. Znajdziemy wiceprezydenta, a jeśli…
- Może wpadnie do jeziora Michigan? - One często nawet nie wybuchają.
[prezydent] Jestem.
[Reeves] Proszę wyjąć kartę z kodami.
[prezydent] Gdzieś tu jest.
Dobra.
Przypominają mi się studia.
[Reeves] Proszę czytać na głos.
Hej.
- [prezydent] November, Delta, Oscar. - Trzymaj się.
- [prezydent] …1, 1, 1, 7. - [Olivia] Już dobrze.
[Brady] November, Delta, Oscar.
1, 1, 1, 7.
Uprawnienia dowództwa potwierdzone.
Pańskie rozkazy, panie prezydencie?
[muzyka potęgująca napięcie]
STRZAŁ W LECĄCĄ KULĘ
[warkot helikoptera]
[ryk silników samolotów odrzutowych]
DOWÓDZTWO INDO-PACYFIKU ARMII USA POUFNA LOKALIZACJA
[nadal muzyka potęgująca napięcie]
C2F – CENTRUM DOWODZENIA BAZA SIŁ NUKLEARNYCH USA, NEBRASKA
Cholera, ten Lindor to kapitalny łącznik!
- Powiedz, że oglądałeś mecz gwiazd. - Pozwolił pan synom oglądać tak późno?
- A twoi dają ci wybór? - Nie.
[pokrzykują]
[rżenie koni]
[mężczyzna] Do broni!
Ognia!
[niezrozumiałe rozmowy]
- [mężczyzna] Gotowi! - [strzały]
[mężczyzna] Ognia!
[rżenie koni]
162. REKONSTRUKCJA BITWY POD GETTYSBURGIEM
- Ale super. - Aha.
Cóż, 50 tysięcy ofiar w trzy dni.
Tak średnio „super”.
[strzały]
[niknące echo wystrzałów z rekonstrukcji]
[niepokojąca muzyka]
WYKRYTO POCISK MIĘDZYKONTYNENTALNY
DOWÓDZTWO STRATEGICZNE CENTRUM OPERACYJNE
BAZA SIŁ JĄDROWYCH USA
[na sali całkowita cisza]
[głos męski] Tu Centrum Dowodzenia Sił Zbrojnych.
Za chwilę poufna telekonferencja
dotycząca wystrzelonej rakiety.
Proszę uczestników o gotowość.
J3, monitorujesz to?
Nie pamiętam nic z porannej odprawy.
Też niewiele wiem, ale się tym zajmę, Dan.
- Widziałeś? - [mężczyzna 1] Sprawdzam.
[mężczyzna 2] Śledzimy pocisk balistyczny na Pacyfiku.
Baczność!
[Brady] Dzień dobry. Zajmijcie miejsca.
- [mężczyzna 3] Dzień dobry. - [Brady] Co się dzieje?
Na Pacyfiku wystrzelono pocisk balistyczny.
Wicedyrektor szykuje telekonferencję.
[mężczyzna 4] Wkrótce będę miał więcej informacji.
[niezrozumiałe rozmowy]
- Widziałeś wczorajszy mecz? - Tak.
Ten Lindor jest świetny.
Kapitalny.
[śmieje się] Wręcz niewiarygodny.
[kobieta] Tak, to dobre wieści.
Dobrze.
Powiem mu.
Kocham cię.
Mama pyta, czy za tydzień lecisz do Helsinek.
Pewnie…
oglądała cię w The View.
Nie będzie mnie tam,
ale mój raport dostał fotel w pierwszej klasie.
[kobieta] Jeśli cię to mierzi, to pogadam z Martym.
[Baerington] Nie chcę. Dyrektor sztabu to żaden awans.
- Nie wracam na Kapitol. - [kobieta] Hmm.
- To po prostu… - [kobieta] Co?
- To zły pomysł… - [kobieta] Mmm.
…żeby pracować w pobliżu mojej przecudownej żony.
Myślisz, że ona będzie mieć po tobie talent do słodzenia innym?
- [telefon dzwoni] - Wybacz.
Jake przy telefonie.
Tak.
[cicho] Pa.
[Longmen] System wczesnego ostrzegania zazwyczaj nie zawodzi,
ale skupimy się na tym w późniejszym raporcie.
Czyli poszła z lądu lub z morza?
Korea nie ma rakiet na okrętach podwodnych.
O ile wiemy.
[Brendell] Pekin chce przetestować swoje okręty.
Osiem cukrów.
Ostatnio śledzimy trzy okręty typu Boriej cumujące w porcie we Władywostoku.
Nie sądzę, by Rosjanie ryzykowali kolejne sankcje.
[Baerington] Na froncie północnokoreańskim…
Kto mówi?
Jake Baerington, zastępca Dicka Hollanda.
Synu, gdybym lubił takie wstrząsy, wstąpiłbym do marynarki wojennej.
Przepraszam. Zaraz będę w Białym Domu.
Chodzi mi tylko o to,
że KRLD chce mieć rakiety na okrętach podwodnych.
Ich postępy w dziedzinie boosterów i mobilnych wyrzutni rakiet
również zauważono po fakcie.
[Brendell] Panie Baerington…
- [Brady] Dziękuję. - Halo?
Panie Baerington?
Straciliśmy go?
Panie Baerington?
Halo?
Kurwa.
Panie generale.
Musimy sprawniej odzyskiwać sprzęt.
Zostawiamy na dnie oceanu wiele cennych informacji…
Panie generale.
Przepraszam. Co tam?
To niemożliwe.
NORTHCOM potwierdza.
Fort Greely wkrótce wystrzeli GBI.
Zgadza się, Tony. Zatwierdziłam użycie tej broni.
[niepokojąca muzyka]
Przepraszam. Mamy aktualizację.
Obecna prędkość wskazuje, że obiekt wejdzie w lot suborbitalny.
Bieżąca trajektoria oznacza,
że pocisk uderzy w kontynentalne Stany Zjednoczone.
O kurwa.
Tony, jak bardzo jesteś tego pewien?
[wokoło – niewyraźne rozmowy]
[Steve] To nie pomyłka.
Śledzimy ten pocisk wieloma radarami.
Prawdopodobieństwo jest wysokie. Mamy podwójną weryfikację.
Uderzy za 19 minut.
Potwierdzam Stan 2.
[muzyka potęgująca napięcie]
[Steve] Mamy potwierdzoną wrogą rakietę.
Rozpocząć fazę pierwszą.
OPLAN 8044, wersja 25. Dowództwa w pogotowiu.
[kobieta] Tak jest.
[mężczyzna] Jaki jest nasz cel?
[mężczyzna 2] Zespół robi, co może,
ale na razie nie wiemy, skąd wystrzelono ten pocisk.
Znalazłeś już prezydenta?
Jak go znajdziesz, włącz go na linię.
[mężczyzna 3] Nie mamy 15 sekund.
[muzyka potęgująca napięcie narasta]
[ryk silników samolotów odrzutowych]
[pisk maskotki]
Przywozisz mu pamiątkę z każdej misji?
Przyzwyczajasz go do tego.
Ma trzy lata i zero przyzwyczajeń.
Właśnie.
Gdy się budzi, tata raz jest, innym razem go nie ma.
- Możesz mu ufać. To podwójny rozwodnik. - [mężczyzna] Do trzech razy sztuka.
[piknięcie]
[Baker] …bez żadnego ostrzeżenia.
- Musimy porozmawiać z kimś… - [Brady] Tak, panie sekretarzu.
Jake, jak się czuje Lily?
- Wybacz, rozmawiam. - Pozdrów ją.
Podnieśliśmy poziom gotowości.
Po ich próbie w ubiegłym miesiącu przerzuciliśmy B-2…
[Baerington] Halo? Yyy…
Przepraszam, coś nas rozłączyło.
Powinniśmy to przemyśleć.
Co dokładnie przemyśleć?
[Baerington] Cóż…
Przejście…
Idź.
Przejście do Stanu 2 może wywołać całą spiralę alertów.
[Brady] Spiralę czego?
Jake? Gdzie jest Dick?
Spiralę alertów, panie sekretarzu.
A Dick jest niedysponowany.
Ale… kiedy zwiększamy naszą gotowość…
- [mężczyzna] Dokument? - Zaraz.
…nasi przeciwnicy zrobią to samo,
bo pomyślą, że szykujemy się do ataku.
Musimy się z nimi skontaktować.
- Musimy im wyjaśnić… - [Brady] To się z nimi skontaktuj.
To twoja robota, nie moja.
Jeśli możesz zadzwonić do kogoś, kto nam powie, co się dzieje,
to śmiało.
- [mężczyzna] Telefon na tacę. - Sekundę.
- Nie mam jej. - [Baerington] Wiem.
Przepraszam, panie generale. To nie było do pana.
To z kim ty rozmawiasz?!
- Wiadomo, kiedy zjawi się prezydent? - [Brady] Ponoć niebawem.
[Baker] To my bierzemy odpowiedzialność za ciągłość władzy?
Proszę o wstrzymanie się z pytaniami do późniejszej konferencji.
[Baerington] Przepraszam.
[śmieje się] Proszę wybaczyć.
[mężczyzna] Wciąż czekamy na prezydenta?
Co sądzisz?
Musiałbym zgadywać.
Korea Północna.
Braki paliwa, marne plony.
Może są zdesperowani?
Albo to Moskwa i chce to zwalić na Koreańczyków.
Moskwa wie, że odpowiemy.
Na pewno?
Zabijają dysydentów.
Więżą Amerykanów.
Ukraina.
A my skonfiskowaliśmy im parę jachtów w Saint-Tropez.
Jedno anonimowe uderzenie
sieje chaos i wprawia nas w osłupienie.
I mają okazję sprawdzić, czy ujdzie im to na sucho.
Każdy dostaje taką okazję.
Albo jakiś kapitan okrętu podwodnego dowiedział się o odejściu żony.
Mówiłem, że zgaduję.
[mężczyzna] Meldunek.
[mężczyzna 2] Aktualizujemy cele.
[mężczyzna 3] Próbujemy to dla pana ustalić.
Oby w Greely tego nie spieprzyli.
Są nowe prognozy celów ataku.
Mów, Tony.
- [szum powietrza] - [piski urządzenia]
[urządzenie zatrzymuje się]
[warkot helikoptera]
- Kiedy wracamy do domu? - We wtorek o 17.00.
Zdążę się spotkać z tą dziewczyną w Applebee’s?
- Chodzisz na randki do Applebee’s? - Ona tam pracuje, ćwoku.
[włącza się alarm]
[niepokojąca muzyka]
[pisk maskotki]
[Longmen] Chryste.
Dlatego mamy pociski GBI. Nie ma powodu do paniki.
Powiedziałeś Chicago?
Tak, średnie ryzyko.
Moja córka mieszka w Chicago.
Za chwilę wystrzelimy nasze GBI.
Taki mamy plan.
Jake, jesteś tam?
Tak.
[Baker] Jakie są szanse, że uda nam się je strącić?
- [Baerington] Generał Brady wie. - Pytam ciebie.
- [Baerington] Tak, ale… - [Baker] Wiem, co powie.
A ja chcę znać prawdę.
To nie moja działka.
Ale… [dyszy] …szczerze mówiąc…
[Steve] Rakiety przechwytujące wystrzelone.
[Baerington] …wiele zależy od okoliczności.
Podczas prób systemu…
nie mamy wpływu na…
Kurwa, powiedz wprost!
Po separacji od napędu
nasz system przechwytujący ma skuteczność 61%.
To pierdolony rzut monetą?
Wydaliśmy 50 miliardów na coś takiego?!
To jak strzał w lecącą kulę.
[prezydent] Halo? Czy ktoś mnie słyszy?
[Baker] Panie prezydencie, wprowadzę pana w temat.
[głos męski z głośnika] Uwaga, służby na płycie.
Ekipa naziemna do hangaru numer trzy.
Przygotować Ghosta 1 do startu.
- To pańskie biuro? - Tak.
Proszę ze mną.
[liczne pojazdy na sygnale]
[mężczyzna] Poziom paliwa sprawdzony!
- [warkot urządzeń] - [mężczyzna] Stery!
Amunicja załadowana!
[muzyka pełna napięcia]
[mężczyzna] Do końca korytarza. Pospieszmy się.
- [Lily] Wszystko w porządku? - Szybko.
- Do windy. - [Lily] Marty, dokąd idziesz?
- [mężczyzna] Nie ma czasu. - Chodźmy.
[dzwoni telefon]
[niepokojąca muzyka]
PEOC BIAŁY DOM
PREZYDENCKIE CENTRUM OPERACJI KRYZYSOWYCH
[prezydent] Może to pomyłka.
- [Rodbell] Nasza czy ich? - A kim są oni?
- Przybył zastępca doradcy. - Tędy.
[prezydent] Chwila. Pytam,
jakie jest prawdopodobieństwo, że to jest celowy atak.
[Longmen] Około 75%.
[Rodbell] Ja powiedziałbym, że 80%.
- [Baker] Ja sądzę, że 50-50. - Dobra.
[prezydent] Mamy kogoś, kto nie bawiłby się w zgadywanki?
To nie są pieprzone zakłady futbolowe.
- Panie prezydencie. - Tak?
- [prezydent] Kto mówi? - Tu Jake Baerington.
Odbyliśmy krótką rozmowę przed ubiegłorocznym szczytem G8.
No i…
Możemy się skontaktować z Aną Park?
To ekspertka wywiadu do spraw Korei Północnej.
Ma lepszą wiedzę na temat zdolności i zamiarów tego kraju.
[prezydent] Jak się z nią skontaktować?
Połączymy ją z panem.
[mężczyzna] Kompania, przygotować się!
Ognia!
[rżenie koni]
[chłopiec] Wow!
[sygnał powiadomienia alarmowego]
[Ana] Muszę zadzwonić do biura.
ALERT JEEP
- Halo? - Ana? Tu Jake.
- [Ana] Dostałam alert JEEP. - Masz telekonferencję z prezydentem.
- Co? - [prezydent] Dzień dobry pani.
- Nacierają. - Mówi prezydent.
Podobno jest pani ekspertką.
Dziesięć minut temu wystrzelono rakietę.
To nie była próba.
Mamy szereg pytań.
Czy KRLD mogłaby wystrzelić pocisk atomowy z okrętu podwodnego?
I jak duże jest ryzyko takiego ataku z ich strony?
[śmieje się niepewnie]
Wystrzelić rakietę?
Jake, wybacz. Mam dziś wolne.
- Nie jestem nawet… - Gdzie jesteś?
- Co jest? - [Ana] W Gettysburgu.
- Ana. - [strzały słyszane przez telefon]
Błagam, to realna sprawa.
Nie mogę jednoznacznie odpowiedzieć,
ale KRLD na pewno chce uzyskać zdolność wystrzeliwania takich pocisków z morza.
Dwa lata temu zwodowali ulepszony okręt klasy Romeo
z dziesięcioma pociskami krótkiego zasięgu.
[prezydent] Ale dlaczego? Po co im to?
- [Ana] Celem reżimu jest przetrwanie. - [prezydent] To po co tak ryzykują?
Być może wierzą, że przetrwają uderzenie odwetowe.
Mają rozproszony system dowodzenia i mobilne wyrzutnie, więc to możliwe.
I w zamian za pomoc dla kraju obiecają, że to się nie powtórzy.
[prezydent] Myślą, że mogą nas szantażować?
Przegrywają w planszówkę i wywracają stolik.
[Brady] Pani Park, tu generał Brady ze STRATCOM-u.
O ile dobrze pamiętam,
Moskwie też idzie kiepsko w planszówce.
[Ana] Ma pan rację, panie generale.
Rosjanie są osaczeni, nawiązali bliższą współpracę z Pekinem
i znacznie aktywniej operują okrętami podwodnymi.
Gdzie na Pacyfiku wystrzelono ten pocisk?
Dokładnie tego nie wiemy.
Naszym satelitom umknął start.
To, kurwa, żart?
[prezydent] Czy to istotne? Teraz ją śledzimy, prawda?
Panie prezydencie, to istotne.
Zwiedzenie satelitów może oznaczać infiltrację naszych systemów obrony.
Cyberatak na nasze systemy dowodzenia.
Siedem, osiem…
Co mocno sugerowałoby wyrafinowany, skoordynowany atak,
który dopiero się zaczyna.
[Baerington] Nie mamy twardych dowodów. Potrzeba więcej informacji.
Chińska marynarka testuje systemy startowe wspomagane AI,
więc to może być problem techniczny.
[prezydent] Wystarczy. Marnujemy tylko czas.
Ale… ekspert od cyberbezpieczeństwa może…
[prezydent] To proszę takiego znaleźć, dobrze?
EKV oddzieliła się od pierwszego GBI.
Minuta do przechwycenia.
- Aiden! - Bu!
[Davis] Rozłączam panią.
- [Ana] Dobrze. - Powinna się pani stamtąd zbierać.
Mamo? Co się stało?
[w tle – strzały armatnie]
- [strzały z broni palnej] - [rżenie koni]
[mężczyzna] Lewa! Prawa!
Lewa! Prawa!
- [rżenie konia] - [mężczyzna 2] Spocznij!
[kobieta] Dziesięć sekund.
Dziewięć.
- Osiem. Siedem. - [Gonzalez] Słuchaj, te chipsy…
- [mężczyzna] Fleja ze mnie. - Sześć. Pięć.
[mężczyzna] Nie powinna była tego ci robić.
[kobieta] Trzy.
- Dwie. - [Gonzalez] Tak.
[kobieta] Jedna.
[stukanie klawiatury]
[pikanie]
EKV ODPALONA
[Gonzalez] Potwierdź.
- Potwierdź uderzenie! - [mężczyzna 2] Czekaj.
[muzyka potęgująca napięcie]
- [Gonzalez] Na co czekasz? - Ja…
- [mężczyzna 2] Nie trafiła. - Co powiedział? Co powiedział?
[mężczyzna 2] Ja…
Nie trafiła.
Obiekt jest nadal w ruchu.
Tak jak mówił Baker, to rzut monetą.
[mężczyzna] Niczego nie spierdoliliśmy!
[Brady] Panie prezydencie, potwierdzam Stan 1.
[kobieta] Jezu. Mamy już Stan 1.
[prezydent] Potwierdzam.
STAN 1
[niepokojąca muzyka]
[dzwoni telefon]
Co teraz?
Nie ma planu B.
- [kobieta] Nie trafiła. - [dzwoni telefon]
- [kobieta 2] Co teraz? - [kobieta] Nie wiem.
Nie wiem.
[huk silników]
[niezrozumiałe rozmowy]
[mężczyzna] Generale, Czarna Księga.
[prezydent] Po co nam ta księga?
Panie prezydencie, eksperci poświęcili mnóstwo czasu
na przygotowanie tych opcji.
Znajdzie pan tu wybrane cele w zależności od zasięgu
i stopnia reakcji, jaki uważa pan za uzasadniony.
Poinstruuje pana komandor podporucznik Reeves.
Płyną trzy niszczyciele klasy 055 Renhai.
Chryste, alarm w Chorramabadzie. I syreny w Tel Awiwie.
Wszyscy wiedzą, że chybiliśmy.
Panie prezydencie, widzimy niepokojące ruchy
po stronie naszych adwersarzy.
[prezydent] Bardziej niepokojące od tej rakiety?
USS Virginia melduje utratę kontaktu
z jednym z czterech rosyjskich okrętów podwodnych,
które monitorujemy na Atlantyku.
Każdy prawdopodobnie ma 16 pocisków balistycznych.
Musimy zakładać, że sytuacja się pogorszy.
[prezydent] Wiem, że wszyscy wykonują tu swoje obowiązki,
ale musimy, kurwa, zwolnić.
[Baerington] Racja.
W tych okolicznościach prezydent nie podejmie przemyślanej decyzji.
[Brady] Panie prezydencie, panie Baerington,
zwolnienie to jedyny luksus, jakiego nie mamy.
Takie mamy okoliczności.
Za niewiele ponad siedem minut stracimy Chicago.
Nie wiem dlaczego.
Ani czemu Korea Północna, Rosja, Chiny,
Pakistan, a nawet Iran podnoszą stopień gotowości
i mobilizują siły w powietrzu, na lądzie i na morzu.
Być może, jak pan Baerington wcześniej sugerował,
po prostu reagują na nasze działania.
I druga możliwość.
Państwa te widzą, że nasz kraj wkrótce otrzyma ogromny cios,
więc szykują się, by to wykorzystać.
Albo to część skoordynowanego ataku z dużo gorszymi następstwami.
Po prostu nie wiem.
Wiem tylko jedno.
Jeśli teraz nie podejmiemy kroków, by zneutralizować naszych wrogów,
stracimy okno czasowe, które to umożliwia.
Możemy uderzyć prewencyjnie
albo ryzykować wystrzelenie stu pocisków balistycznych w naszą stronę,
a wtedy wojna będzie już przegrana.
PREZYDENT
[prezydent] A jeśli nie będzie wojny?
- Może to wszystko? - Chcielibyśmy, by coś na to wskazywało.
Choć pięć minut temu to wydawało się niepojęte,
zaakceptowałbym stratę 10 mln Amerykanów, gdybym był pewien, że na tym się skończy.
Ale skoro nie ma takiej pewności, to wszyscy możemy tylko się pomodlić
i liczyć na dobrą wolę naszych adwersarzy.
Możemy też zaatakować ich centra dowodzenia, silosy i bombowce,
póki te nie wystartowały,
eliminując ich zdolność do dalszych działań przeciwko nam.
[w tle – niezrozumiałe rozmowy]
Straciliśmy dziś już jedno amerykańskie miasto.
- Ile jeszcze pan poświęci? - [prezydent] Co to za pytanie?
- To szaleństwo. - Nie.
To rzeczywistość.
Sześć minut do uderzenia.
[kobieta] Walker ma na linii ministra spraw zagranicznych Rosji.
Nie możemy podpinać rozmów.
Jake.
Na linii jest MSZ Rosji, ale nie możemy go podpiąć.
Ty z nim porozmawiaj.
To musisz być ty.
Dobra?
Daj prezydentowi powód do tego, by zrezygnował z odwetu.
- Gotowy? - Tak.
Podnieś.
Mówi Jake Baerington.
- Zastępca dyrektora NSA. - [minister] W imieniu prezydenta?
Mogę robić wszystko, co konieczne, by złagodzić sytuację.
[minister] Czemu bombowce są w powietrzu? Co to niby za deeskalacja?
Panie ministrze, to tylko środek ostrożności.
Nasz kraj stoi w obliczu
całkowicie bezprecedensowego i niesprowokowanego ataku.
- [minister] Nie mamy z tym nic wspólnego. - [Baerington] Da mi pan słowo?
Mogę zapewnić prezydenta,
że Rosja nie stoi za tym atakiem i nie wykorzystacie tej sytuacji?
[minister] Tak.
A pan da mi swoje słowo,
że nie wykorzystacie tego jako wymówki, by nas zgładzić?
- [Baerington] To absurd. - [minister] Tak?
Proszę przekazać,
że jeśli wasze siły się nie wycofają, odpowiemy stosowną reakcją.
Wasz okręt podwodny umknął śledzącej go jednostce.
Niech wypłynie na powierzchnię, by ujawnić swoje położenie.
Żebyście go zatopili?
Kończy nam się czas, a moja żona jest w szóstym miesiącu…
[minister] Jake.
Przepraszam. Hm…
Jake?
[Baerington] Jeśli to schrzanimy,
to nikt z nas nie dożyje jutra.
Skoro mówi pan, że to nie wasza sprawka,
to panu wierzę i mogę obiecać, że nie uderzymy w rosyjskie cele.
Obieca mi pan, że nie zaangażujecie swojego arsenału dalekiego zasięgu?
[minister] Żądamy więcej. Nie będzie żadnego odwetu.
Pełna zgoda.
Będę na to naciskał, ale decyzja nie należy do mnie.
[minister] Jeśli dojdzie do odwetu,
możecie zagwarantować,
że nie naruszycie naszej przestrzeni powietrznej?
[oficjel chrząka nerwowo]
[Baerington] Nasze bombowce nie naruszą.
A pociski?
Jeśli ustalicie, że nie daj Boże, to sprawka Chin…
- [Baerington] Proszę pana… - Mów prawdę.
Nie.
Obaj wiemy, że nad wami przelecą.
Nie da się tego obejść.
[minister] I mamy wam po prostu uwierzyć,
że te wasze głowice nie będą skierowane w nasze miasta?
[Baerington] Liczę, że nie będzie żadnych głowic.
Ale jeśli do tego dojdzie, to tak, proszę pana o zaufanie.
[wzdycha]
Zaufanie. [prycha]
Dlaczego?
- Omówię to z moim prezydentem. - A jeśli…
[ciągły sygnał w słuchawce]
[pilot 1] Darkstar, tu Ghost 1.
Pozycja wyczekiwania.
[głos męski] Ghost 1-1, tu Darkstar. Czekaj na pakiet danych misji.
[pilot 2] Zgadza się?
Darkstar, tu Ghost. Dane odebrane.
[głos męski] Tu Darkstar. Czekaj na rozkaz.
EKRAN GŁÓWNY
B-2 są w pozycji wyczekiwania.
Panie prezydencie, musi pan zdecydować.
Komandor podporucznik Reeves może doradzić panu cel
i przeprowadzić przez proces autoryzacji.
Potem przeczyta pan na głos kod opcji ataku…
[prezydent] Rozumiem to wszystko, jasne?
Reid, potrzebuję twojej…
[warkot helikoptera]
Reid, co sądzisz?
[mężczyzna] Możemy startować.
[prezydent] Zerwało połączenie?
[mężczyzna] Proszę pana, nie!
O kurwa!
- [trzaski] - [prezydent] Co to było?
- Spokojnie. Nie wstawać. - [Baerington] Panie prezydencie?
Tu znowu Jake Baerington.
Minister spraw zagranicznych Rosji
zaprzecza, że to oni wystrzelili pocisk.
Rozmawiał też z Pekinem i ich również wyklucza.
- Uwierzyłem mu. - [prezydent] Tak?
- Wycofają swoje siły? - Chyba chcą tak zrobić.
Jeśli damy im gwarancję, że nie będzie odwetu,
to chyba mogę…
możemy ich przekonać.
- [prezydent] Gwarancję? - Brak odwetu.
Na żadnym państwie.
Choćby na razie.
[prezydent] Mamy po prostu patrzeć, jak Chicago płonie?
Żartujesz sobie? Myślisz, że Amerykanie na to pójdą?
[Baerington] Ładunek może nie wybuchnąć.
Czasem tak się dzieje.
[prezydent] Zgodził się na warunek,
że jak się powstrzymamy, to oni się wycofają?
- Mniej więcej. - [prezydent] Mniej więcej?
- Jake. - [Baerington] Tak?
[prezydent] Spokojnie zbierz myśli.
Jestem spokojny.
[prezydent] Dobrze, bo moim zadaniem jest podjąć trudną decyzję,
a twoim powiedzieć mi, na co on dokładnie przystał.
- Bez ściemy. Dasz radę? - Na nic nie przystał.
Omówi to ze swoim prezydentem.
- Czyli nie wiemy nic nowego. - [Baerington] Nieprawda, generale.
Jeśli spełnimy jego prośbę i się powstrzymamy, jest szansa.
Dwie minuty i 30 sekund.
[prezydent] Jake, powiedzmy, że cię posłucham
i puszczę to sprawcy płazem.
Czym to się różni od kapitulacji?
[Baerington] Przyjmując tę terminologię,
powiem, że pański wybór to kapitulacja lub samobójstwo.
[muzyka potęgująca napięcie]
- [prezydent] Uch… - [trzaski na linii]
[prezydent] Myślę.
Co teraz robimy?
Powiadomię Fort Belvoir,
by postawili Korpus Inżynieryjny w gotowości.
Jak Biały Dom oberwie, będą musieli nas wykopać.
- [kobieta] Boże. - [Baerington] Serio?
- [Miller] Tak mówi plan. - Jest na to plan?
Jeśli ten rozkaz dotrze…
Wiem, co mam robić.
[niepokojąca muzyka]
341 SKRZYDŁO RAKIET GLOBALNE DOWÓDZTWO SIŁ POWIETRZNYCH
BAZA SIŁ POWIETRZNYCH MALMSTROM MONTANA
[mężczyzna] Romeo, Bravo…
USS NEVADA PATROL ODSTRASZANIA, PACYFIK
…Whisky, Delta, Foxtrot, Echo.
Rozkaz odpalenia autentyczny.
Romeo, Bravo, Juliett,
Whisky, Delta, Foxtrot, Echo.
Potwierdzam rozkaz.
Dwa, jeden. Obrót.
Czekamy na rozkaz odpalenia.
Siły nuklearne gotowe.
[mężczyzna 2] B-2 w pozycji wyczekiwania.
[mężczyzna 3] Status wyrzutni zielony.
A jak nie wróci na linię?
Będzie niezdolny do rządzenia.
Znajdziemy wiceprezydenta.
A jeśli będzie nieosiągalny, to spikera Kongresu i tak dalej.
[prezydent] Jestem.
[Reeves] Proszę wyjąć kartę z kodami.
[prezydent] Gdzieś tu jest.
Dobra.
Przypominają mi się studia.
[Reeves] Proszę czytać na głos.
[prezydent] November, Delta, Oscar.
1, 1, 1, 7.
November, Delta, Oscar.
1, 1, 1, 7.
Uprawnienia dowództwa potwierdzone.
Pańskie rozkazy, panie prezydencie?
[prezydent] Moje rozkazy?
[niepokojąca muzyka narasta]
[niepokojąca muzyka]
- [świergot ptaków] - [pomruki zwierząt]
DOM PEŁEN DYNAMITU
[stukanie klawiatury]
[kobieta] Nie chce pan kawy? A może wody?
Nie, dziękuję.
[drzwi otwierają się]
[niezrozumiałe rozmowy]
RECEPCJA GABINETU OWALNEGO BIAŁY DOM
Betty, połącz z liderem większości.
Byle szybko. Dzięki.
[Betty] Mamy już 45 minut spóźnienia.
Prezydent do lidera większości.
Dziękuję.
[stukanie klawiatury]
[świergotanie ptaków]
[nadal niepokojąca muzyka]
[mężczyzna] Tak lepiej.
[wzdycha]
[dzwoni telefon]
[Baker] Nie.
Gram dziewięć dołków.
Jakoś tam idzie.
Ostatni raz widziałem tyle mundurów, jak byłem szeregowym.
[śmieje się] To wciąż zadufane dupki.
Dzięki, George. Doceniam to.
Przeżyliśmy 33 wspaniałe lata.
Dzięki, że przyszliście z Sheilą na pogrzeb.
Dobra, pogadamy później.
[mężczyzna] Proszę pana.
Proszę pana.
- [Baker] Dziękuję. - Proszę.
Proszę teraz ją wbić.
[telefon pika]
[sygnał łączenia]
[prezydent] Liczyłem, że cię złapię.
LAIKIPIA, KENIA
- Chciałabym, żebyś tu był. - [prezydent] Dobrze ci idzie?
[żona] Pomocne jest wszystko, co zwiększa świadomość ludzi.
- Dobra. - [żona] Chyba jesteś zmęczony.
Nie. No…
Wszystko gra.
Mój mąż.
Jedyny polityk, który nigdy nie umie kłamać.
Dobra. Mam przesrane.
Wiesz, czy oni przypadkiem…
nam nie obiecywali,
że do tego przywykniemy?
[żona] Pamiętam tylko słowa: „To gorsze od kampanii”.
Mówili, że to nas przygniecie.
À propos, musimy pogadać o mojej mamie.
Lekarz mówi, że ona wymaga stałej pomocy.
Halo? Jesteś tam?
Teraz prócz mnie mówi to lekarz.
W porządku. Zajmiemy się tym po twoim powrocie.
To nie fair, bo jesteś górą jako ta, co ratuje słonie. [śmieje się]
- Zawsze jestem górą, nie zapominaj. - [prezydent] Ale wszystko gra?
- Co? - [żona] Hej.
- Wszystko dobrze? - [żona] Tak.
- Słyszysz mnie? - [trzaski na linii]
[niezrozumiałe słowa w telefonie]
Halo?
Skarbie, słyszysz mnie?
[sygnał rozłączenia]
Bruce, co mam teraz…
yyy…
w planach?
- [Bruce] Koszykówkę. - Aha.
Warsztaty Angel Reese?
[Bruce] Tak, z dziećmi.
- Jest pan gotowy? - Oczywiście.
- Porzuca pan trochę? - Ty rzucasz z wyskoku?
- [Bruce] Czy ja rzucam? - Tak.
[Bruce] Poniekąd.
- Być może. - [prezydent] Pokaż.
- Chce pan zobaczyć? - [prezydent] Nie… Bruce.
- Dobra. - [prezydent] Hej, Betty.
Mogłabyś… [chrząka]
Mogłabyś poprosić garderobianego, o jakąś wkładkę do buta?
- [Betty] Znowu się panu wysunął? - Sam nie wiem.
[złowieszcza muzyka]
[pojazdy na sygnale]
Boże.
[liczne sygnały dźwiękowe]
Jak się nazywa ta szkoła… te warsztaty?
- Obóz koszykarski „Wyskok”. - [prezydent] Wyskok.
- Jak tam twój wyskok, Ken? - Nieźle.
A pański?
Mam za słabe kolana.
[kobieta] Wykroiłam czas w przyszłym tygodniu na przygotowanie do komisji.
- [Baker] Której? - Nadzoru.
- Sprawa wojsk na Morzu Czerwonym. - [Baker] Racja.
Oczywiście.
BIURO SEKRETARZA OBRONY PENTAGON
Czyj tyłek całuję najpierw?
[kobieta] Senatora Cunninghama z Connecticut.
Poparł dodatkowe finansowanie.
Mówi sekretarz Baker.
[jadą na sygnale]
Ikona nadjeżdża.
Jak mój krawat?
[Ken] Dobrze.
- [chrząka] Dobra. - [niezrozumiałe rozmowy]
[kobieta] Panie prezydencie.
[gwar głosów]
Kto jest pana ulubioną gwiazdą WNBA?
[mężczyzna] Jak się pan dziś miewa?
Całkiem dobrze.
[mężczyzna] Nie może się pan doczekać, żeby porzucać do kosza?
Kto rzuca lepiej za trzy: pan czy Angel?
[śmieje się] To podchwytliwe pytanie?
Próbujecie mnie wmanewrować.
Pokona ją pan?
- [kobieta] Jeszcze jedno pytanie. - No nie wiem. [chrząka]
Dobra.
- [oklaski] - [okrzyki]
[głos męski] Panie i panowie, prezydent Stanów Zjednoczonych.
[oklaski]
Jak się macie?
[z głośników: piosenka Phila Collinsa In The Air Tonight]
Jak leci? Jak się masz?
- Miło was widzieć. - [radosna wrzawa]
Jak się masz? Miło cię widzieć.
- Jak leci? - Jest tutaj!
Miło was widzieć.
Jak się macie? Dobrze? Miło was widzieć.
Cześć, Angel. Przyjechałem, żeby zagrać!
- To zaszczyt. - [prezydent] Miło cię poznać.
Cześć wszystkim. Piątka!
Dalej, dalej!
Chcesz, żebym… Ja?
- Ja? - [oklaski]
Dawaj.
Zobaczmy.
[jęki zawodu]
Jeszcze raz. Zobaczmy.
- Rozgrzewam się. - [Angel] Bez pośpiechu.
[okrzyki i oklaski]
- To było dobre. - [prezydent] Tak?
[śmieje się]
Cieszę się, że tu jestem.
Fajnie jest mieć wolne od szkoły?
Fajnie, co? Pokażesz mi, jak rzucasz?
Śmiało, pokaż, co potrafisz.
- [prezydent] Och! - [okrzyki i oklaski]
[Baker] Świetnie. Moje biuro zadzwoni z paroma propozycjami dat.
- [mężczyzna] To moje notatki. - Dzięki, senatorze.
- [mężczyzna] Przygotujmy się. - [kobieta] Dzwoni WHSR.
- Proszę wyjąć kartę z kodami. - Szlag. Dobra.
[wzdycha]
- Mówi sekretarz Baker. - Proszę uwierzytelnić.
[Baker] Bravo 1-9-4-1-6.
[prezydent] Kazali mi czegoś was nauczyć.
Rzucać was nie nauczę, bo już potraficie.
Ale opowiem wam o tym, jak sport odmienił moje życie.
Kiedy byłem mały, nie byłem tak wysportowany jak Angel.
Marny był ze mnie futbolista.
Za miesiąc kończysz zmianę?
[prezydent] Moi rodzice mieli sklep…
Wracam do Omahy.
Będzie ci tego brakowało.
Robienia za podnóżek gwiazdora.
[prezydent] Pokaż, jak rzucasz.
- Nie spieszył się. - [oklaski]
[Angel] Tak! Tak!
[prezydent] A teraz…
To mój trzeci.
Wszyscy to wiecznie spóźnieni narcyzi.
Przynajmniej ten czyta gazetę.
Przepis chyba aktywuje się od razu?
Ewakuujmy ludzi.
Uzyskasz opinię prawną?
[Rodbell] To chyba nie tak, Reid.
Jestem pewien, że to prerogatywa prezydenta…
Ale teraz ja wydaję to polecenie.
Później to wyjaśnimy.
Ewakuujcie ludzi, bo nie możemy dać się zaskoczyć.
- [Brady] Są nowe prognozy celów ataku. - Mów, Tony.
[Brady] Małe ryzyko: Louisville, St. Louis.
Średnie: Chicago, Indianapolis.
Wysokie: Cleveland, Columbus.
To wstępna prognoza, bo nadal analizujemy wiatry.
[Longmen] Chryste.
Dlatego mamy pociski GBI. Nie ma powodu do paniki.
Powiedziałeś Chicago?
[Brady] Tak, średnie ryzyko.
Moja córka mieszka w Chicago.
Jeśli chcemy naprawić problemy świata, to musimy współpracować.
Działać zespołowo…
- [buczy telefon] - …o czym wspominaliśmy.
[Bruce] Słucham?
[prezydent] Pewnie nie zagram w reprezentacji USA.
- [Bruce] Tak. - [Reeves] Halo?
[Bruce] Musimy go wyciągnąć. Tak szybko, jak się da.
- Co się dzieje? - [Bruce] Nie wiem.
Leć! Leć! Leć!
- Musimy jechać! - Szybko.
Ruchy!
- [kobieta] Co się dzieje? - [kobieta 2] Spokojnie.
Szybko.
Kurwa, co jest, Ken?
[pisk opon]
Łączę pana z telekonferencją.
[jadą na sygnale]
Stany Zjednoczone zostały zaatakowane.
To pierdolony rzut monetą?
Wydaliśmy 50 miliardów na coś takiego?!
To jak strzał w lecącą kulę.
[prezydent] Halo? Czy ktoś mnie słyszy?
Panie prezydencie… [chrząka] …wprowadzę pana w temat.
[głośne sygnały dźwiękowe]
- [prezydent] Może to pomyłka. - [Rodbell] Nasza czy…?
[Baker] Lindsay!
- Znajdźmy bazę najbliżej Chicago. - Nie ma takiej.
- Taką ze śmigłowcem. - Gwardia Narodowa?
I znajdź Carrie.
- [Lindsay] Spróbuję. Podzwonię. - Został nam tylko kwadrans!
Reid, jesteś tam?
Tak, tak, jestem.
- Och. - [piknięcie]
- Tak, jestem. - [prezydent] Co o tym sądzisz?
- [Baker] Nie wiem. - [prezydent] Jak to?
Rządzisz Pentagonem.
Po zaprzysiężeniu miałem jeden briefing.
- Mówili, że taki jest protokół. - [Baker] Mnie powiedzieli to samo.
Mówili, co robić, gdy umrze sędzia Sądu Najwyższego.
Co, gdy wycofa się jego następca.
A nawet co, jeśli ten pierwszy wylezie z grobu i zechce odzyskać robotę.
[Baker] Skupmy się na realnych scenariuszach.
- Którym trzeba stawić czoła. - [prezydent] Musimy stawić temu.
[Baker] O ile dobrze pamiętam, mamy postępować według procedur.
[Ken] Nie, to 20 minut od lądowiska.
- Do Andrews. - [Baerington] Ana? Tu Jake.
- [Ana] Dostałam alert JEEP. - Masz telekonferencję z prezydentem.
- [Ana] Co? - Dzień dobry pani.
Mówi prezydent.
Podobno jest pani ekspertką.
[Baerington] …wystrzelono rakietę…
[Baker wzdycha]
[sygnał łączenia]
- Cześć. - [kobieta] Nagraj się.
- Tylko nie poczta głosowa. - [piknięcie]
Mówi twój ojciec. To nagła sprawa. Oddzwoń.
[wzdycha]
[klikanie klawiatury telefonu]
WAŻNA SPRAWA. ZADZWOŃ. PROSZĘ.
- Dodzwoniłaś się do kogoś? - [Lindsay] Do bazy marynarki Great Lakes.
- Może namierzą jej telefon. - Możemy jechać.
- Dokąd? - Ewakuacja. Śmigłowiec w drodze.
[Baker] Nie wzywałem go.
- A telekonferencja? - Chwileczkę. Co się dzieje?
[Baker] Uczestniczę w niej.
- Sekretarz musi się ewakuować. - Omówimy to w holu?
[prezydent] Wystarczy. Marnujemy czas.
[Baerington] Ekspert od cyberbezpieczeństwa…
To proszę takiego znaleźć, dobrze?
[Brady] EKV oddzieliła się od pierwszego GBI.
Minuta do przechwycenia.
Oby się, kurwa, udało.
[muzyka pełna napięcia]
[Baker] Tony, jak się dowiemy?
[Brady] Chwileczkę. Dam na głośnik obronę przeciwrakietową.
[pojazdy na sygnale]
Cztery minuty do lądowiska.
[kobieta] Dziesięć sekund.
Dziewięć. Osiem. Siedem.
- [Gonzalez] Te chipsy… - [mężczyzna] Fleja ze mnie.
- [kobieta] Sześć. Pięć. Cztery. - Nie powinna była ci tego robić.
[kobieta] Trzy.
Dwie.
Jedna.
[stukanie klawiatury]
[pikanie]
- [Gonzalez] Potwierdź. - [pikanie]
- Potwierdź uderzenie! - [mężczyzna] Czekaj.
[pikanie]
[Gonzalez] Na co czekasz?
- [mężczyzna] Nie trafiła. - [Miller] Co?
Co powiedział?
[mężczyzna] Ja…
Nie trafiła.
Obiekt jest nadal w ruchu.
[niepokojąca muzyka]
[mężczyzna 2] Niczego nie spierdoliliśmy!
[Brady] Panie prezydencie, potwierdzam Stan 1.
- [kobieta 2] Jezu. Mamy już Stan 1. - [mężczyzna 3] Rozumiem.
- [kobieta 2] Nie trafiła. - Potwierdzam.
[mężczyzna] Hmm…
[niezrozumiałe rozmowy]
[mężczyzna] Majorze, proszę o zgodę na start kolejnych dwóch GBI.
Po co nam ta księga?
[Brady] Panie prezydencie, eksperci poświęcili mnóstwo czasu
na przygotowanie tych opcji.
Znajdzie pan tu wybrane cele w zależności od zasięgu
i stopnia reakcji, jaki uważa pan za uzasadniony.
Poinstruuje pana komandor podporucznik Reeves.
Na mocy zapisów OPLAN 8044, wersja 25,
centrum dowodzenia prosi o zgodę na kontruderzenie.
Zielona zakładka to opcje ataku selektywnego,
żółta to opcje ograniczone, czerwona – cele strategiczne.
Opcje w każdej sekcji są podzielone na regiony.
Na każdej stronie jest numer identyfikacyjny,
mapa oraz lista celów
wraz z szacowanymi stratami wroga.
Od czego chce pan zacząć?
[Brady] Panie prezydencie, widzimy niepokojące ruchy
po stronie naszych adwersarzy.
Bardziej niepokojące od tej rakiety?
- [Carrie] Nie. Potrzebuję przestrzeni. - Carrie. Wiem.
- Gdzie jesteś? - [Carrie] Daj spokój.
Carrie, proszę.
[Carrie] Jestem w domu i wychodzę na próbę.
Mogę zadzwonić później?
Moja terapeutka uważa, że…
Wiem, że w końcu musimy porozmawiać.
Sporo się nazbierało po śmierci mamy.
[Baker] Wiem.
[Carrie wzdycha]
[mężczyzna] Już, skarbie?
- [Carrie] Idę. Muszę lecieć. - Spóźnimy się.
- [Baker] Kto tam jest? - [Carrie] Mój przyjaciel.
Spotykam się z kimś.
- Naprawdę? - [Carrie] Tak.
To coś poważnego?
- [Carrie wzdycha] Daj spokój. - Tak?
[Carrie] Tak mi się wydaje.
Jedzie z tobą do pracy?
[Carrie] Wychodzimy w tym samym kierunku.
Dobrze.
To dobrze.
Dziwnie się zachowujesz. Zadzwonię, gdy będę mogła.
- [Baker] Kocham cię, Carrie. - Pa, tato.
[wzdycha]
Dobra.
[wzdycha]
[mężczyzna 2] Musi pan natychmiast wyjechać.
[warkot helikoptera]
[Lindsay] Przekierowałam połączenie. Musi pan już jechać.
- [mężczyzna] Panie sekretarzu. - [chrząka]
[pojazdy na sygnale]
[Brady] Straciliśmy dziś już jedno amerykańskie miasto.
- Ile jeszcze pan poświęci? - Co to za pytanie?
To szaleństwo.
[Brady] Nie.
To rzeczywistość.
Sześć minut do uderzenia.
- [prezydent] Jak się nazywasz? - Komandor podporucznik Reeves.
[prezydent] Ile masz lat?
Trzydzieści dwa.
[prezydent] Masz rodzinę?
[Reeves] Mam żonę.
[pisk opon]
[warkot helikoptera]
[Ken] Ikona przybyła!
[mężczyzna] Wieża Andrews, Marine One startuje.
[Reeves] Jest tu 89 celów,
głównie obiekty wojskowe i rządowe.
Od zeszłego miesiąca mamy wysuniętą eskadrę B-2
oraz okręty podwodne klasy Ohio,
każdy z 24 pociskami balistycznymi Trident II D5 i głowicami MIRV.
Ta opcja wykorzystuje tuzin pocisków typu Minuteman.
Skąd pewność, że znów nie oberwiemy?
Jeszcze dziś rano byliśmy pewni,
że KRLD nie może wystrzeliwać rakiet spod wody.
- A jednak mogą? Co, do diabła? - [Reeves] Lista celów jest niekompletna.
Ale likwidując centra dowodzenia, zmniejszamy szansę na kolejne uderzenie.
Albo je prowokujemy.
Prawda?
Hmm…
Jedynie wyjaśniam panu opcje i wykonuję pańskie rozkazy. Nie mogę…
Pierwszy raz widzę tę księgę.
To jak menu w restauracji. Proszę cię o pomoc, synu.
[niepokojąca muzyka]
Nazywam te opcje: krwista, średnia i dobrze wysmażona.
- Wiem, że to chore. - Ale to dobra metafora.
Na razie nic nie zrobię.
Może pan. Może to pomyłka albo pojedynczy atak.
I wróg na tym poprzestanie.
Bóg coś ci podpowiada?
Hmm…
Nie szukam odpowiedzi.
Przepraszam.
Nie musisz. Chodzę do kościoła, choć…
ostatnio tam nie bywam.
Zawsze byłem pewien, że skoro chodzisz za mną z tą księgą
z planami użycia tej broni…
Że wystarczy być gotowym,
bo to działa odstraszająco i jest gwarancją pokoju.
Że nikt, znając nasz poziom gotowości, nie rozpęta wojny nuklearnej.
Jak mówił pan wcześniej, to szaleństwo.
Ale ktoś to zrobił.
Nic tu nie ma więc sensu.
- Chyba że to była pomyłka. - [Reeves] Mleko się wylało.
Jak odpuścimy, złoczyńcy uznają, że ujdzie im to płazem.
Słuchałem podcastu, w którym ktoś stwierdził,
że to wygląda tak, jakbyśmy wznieśli dom pełen dynamitu.
I przez wszystkie te bomby i plany on może wkrótce wylecieć w powietrze.
Ale my nadal w nim mieszkamy.
Jeśli chce pan wykonać kontruderzenie…
to w MAO7
albo MAO9.
Zakończy to pan teraz, raz na zawsze.
Wtedy najwięcej z nas przeżyje.
[Brady] Panie prezydencie, musi pan zdecydować.
Komandor podporucznik Reeves może doradzić panu cel
i przeprowadzić przez proces autoryzacji.
Potem przeczyta pan na głos kod opcji ataku…
[warkot helikoptera]
Reid, potrzebuję twojej…
Reid, co sądzisz?
Zerwało połączenie?
Panie sekretarzu, gotowi do startu.
Dokąd pan idzie?
Proszę pana, nie!
Kurwa mać!
Co to było?
Panie prezydencie? Tu ponownie Jake Baerington.
Minister spraw zagranicznych Rosji
zaprzecza, że to oni wystrzelili głowicę.
Rozmawiał też z Pekinem i ich również wyklucza.
- Uwierzyłem mu. - Tak?
- Wycofają swoje siły? - [Baerington] Chyba chcą tak zrobić.
Jeśli damy im gwarancję, że nie będzie odwetu,
to chyba mogę…
możemy ich przekonać.
- Gwarancję? - [Baerington] Brak odwetu.
Na żadnym państwie.
Choćby na razie.
Mamy po prostu patrzeć, jak Chicago płonie?
Żartujesz sobie? Myślisz, że Amerykanie na to pójdą?
[Baerington] Ładunek może nie wybuchnąć.
Czasem tak się dzieje.
Zgodził się na warunek,
że jak się powstrzymamy, to oni się wycofają?
- Mniej więcej. - Mniej więcej?
- Jake. - [Baerington] Tak?
- Spokojnie zbierz myśli. - [Baerington] Jestem spokojny.
Dobrze, bo moim zadaniem jest podjąć trudną decyzję,
a twoim powiedzieć mi, na co on dokładnie przystał.
Dobra?
- Bez ściemy. Dasz radę? - [Baerington] Na nic nie przystał.
Omówi to ze swoim prezydentem.
- [Brady] Czyli nie wiemy nic nowego. - [Baerington] Nieprawda, generale.
Jeśli spełnimy jego prośbę i się powstrzymamy, to jest szansa.
[Brady] Dwie minuty i 30 sekund.
Jake, powiedzmy, że cię posłucham
i puszczę to sprawcy płazem.
Czym to się różni od kapitulacji?
[Baerington] Przyjmując tę terminologię,
powiem, że pański wybór to kapitulacja lub samobójstwo.
[niepokojąca muzyka]
Myślę.
[ryczenie słonia]
[postękiwania słoni]
[mężczyzna] Tak jest.
- Proszę pani. - [żona] Tak?
To prezydent. Coś pilnego.
Cześć, skarbie. Wszystko dobrze?
Co?
[ryczenie słoni]
[żona] Powiedziałeś „nuklearna”?
Dobry Boże.
Boże, ja nie…
Chcą, bym wziął odwet.
To wiele istnień ludzkich. Bardzo wiele.
Bo jeśli nie…
Jesteś tam?
Allie.
[żona] Połączysz mnie z nim?
- Allison. - Ja…
Co?
- [pikanie] - Ten pieprzony…
[prezydent] Jestem.
- Proszę wyjąć kartę z kodami. - [prezydent] Och…
Dobra.
Przypominają mi się studia.
[Reeves] Proszę czytać na głos.
November, Delta, Oscar.
1, 1, 1, 7.
- [Brady] November, Delta, Oscar. - Pokaż.
[Brady] 1, 1, 1, 7.
Uprawnienia dowództwa potwierdzone.
Pańskie rozkazy, panie prezydencie?
Moje rozkazy?
[kobieta] Joe! Joe, chodź! Joe!
[jednostajny alarm]
[ryk silników samolotów odrzutowych]
- Ustawić się w kolejce! - Wyciągnąć dokumenty i zachować spokój.
[mężczyzna 2] Ruszaj się, koleś!
Przygotujcie dokumenty.
Bus numer trzy pełny. Puszczaj.
W siódemce dwa miejsca.
- Nie ma jej na liście. - [mężczyzna 3] Tędy.
- [kobieta] Nie pchać się. - Chwila.
- [mężczyzna 2] Numer 4 gotowy. - [kobieta] Dokumenty.
[mężczyzna 2] Dokumenty.
[muzyka pełna napięcia]
[warkot helikoptera]
SITE R: KOMPLEKS RAVEN ROCK HRABSTWO ADAMS, PENSYLWANIA
SAMOWYSTARCZALNY BUNKIER NUKLEARNY
DOM PEŁEN DYNAMITU
[muzyka cichnie]
[złowieszcza muzyka]
[eksplozja]
[nadal złowieszcza muzyka]
[eksplozja]
[nadal złowieszcza muzyka]
[eksplozja]
[nadal złowieszcza muzyka]
[eksplozja]
[nadal złowieszcza muzyka]
[muzyka cichnie]
[niepokojąca muzyka]
Napisy dla niesłyszących: Anetta Radolińska-Czwaczka
Na podstawie tłumaczenia Wojciecha Matyszkiewicza