Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
POD KONIEC ZIMNEJ WOJNY
ŚWIATOWE MOCARSTWA UZGODNIŁY, ŻE DLA DOBRA GLOBU NALEŻY ZMNIEJSZYĆ
ARSENAŁ BRONI NUKLEARNEJ
TA ERA TO JUŻ PRZESZŁOŚĆ
NACHYLENIE MALEJE
Daj znać, gdy będziesz w kwaterze.
Jeszcze pół roku twojego trucia.
49. BATALION OBRONY PRZECIWRAKIETOWEJ FORT GREELY NA ALASCE
Nie chcę cię wkurzać, ale tylko mówię.
Nie, to…
Mogłaś poczekać pół roku, a wtedy bym ci pomógł.
Nie dam ci więcej czasu.
Muszę kończyć.
- Jutro się tym zajmiemy. - Chcę rozwodu.
Wyprostujemy tę sytua…
Halo?
- Dostałaś mojego maila? - Nie.
Przyszły instrukcje od dowództwa.
Na dziś.
Sprawa najwyższej wagi.
MIŁEGO DNIA
To rozkaz.
Tak jest.
Ten żart ci się nie znudzi?
Nie, bo zawsze cię rozchmurza.
I jak wam poszło?
Pracujemy nad tym.
Może dziś coś się ruszy.
- Tu nie wolno jeść ani pić. - Dobra.
Masz i się częstuj.
Następnym razem poczekaj do przerwy.
- Co cię ugryzło? - I uprzątnij stanowisko pracy.
Całe jest zasyfione chipsami.
Tak jest.
Patrz, nadchodzi dinozaur.
- Jest wpół do czwartej w nocy. - Wybacz.
- Cześć. - Cześć.
Jak się czujesz, konduktorze?
Co z nim?
Gorączka wzrosła do 38,9 stopni.
Rany.
- Prześpijmy się, kolego. - Idź do tatusia.
- Chodź. - Kocham.
- Dobra. - Kocham.
Mamusia ma swój telefon.
Mamu…
Mogę go wziąć?
Dziś będzie ze mną?
Dziękuję.
- Kocham. - I ja ciebie.
Kocham.
- Pójdziesz w tym do Białego Domu? - Dziś luźny piątek.
- Tak myślałem. - Pa.
Skarbie…
Kocham cię.
- Witam. - Dzień dobry.
Klucze.
Dziękuję.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dziękuję panu.
- Pani kapitan. - Witam.
Proszę omlet z białek.
- To, co zwykle? - Tak.
- Kiedy pani zaczęła? - W zeszłym tygodniu. Skąd pani…?
Kanapka albo owsianka.
Wszystko inne blokuje kolejkę. Dzięki.
NAPISZ PO WIZYCIE U LEKARZA UCAŁUJ LIAMA
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Jak leci? - Dzień dobry.
- Witam.
WHSR CENTRUM SYTUACYJNE BIAŁEGO DOMU
- Spokojna noc. - Może dla ciebie.
- Żartujesz. Znowu synek? - Nic mu nie będzie.
- Za godzinę manewry Chin. - Serio?
Myślałam, że je odwołają, by schłodzić emocje.
Widocznie wolą gorętsze.
- Są wieści z Pjongjangu? - Od ostatniej próby żadnych.
Nie wiem, co gorsze: złe wieści czy ich brak.
A NSA martwi się wzrostem aktywności na linii Teheran – jego sojusznicy.
- Chcą to podkreślić w porannym briefie. - Żeby chronić swoje tyłki.
A to co?
Ponad 100 000 domostw zagrożonych w hrabstwie Butte.
To nie zakłócenia, tylko zepsuty monitor. Wezwaliśmy techników.
- W porządku. - Na razie. Zdrowia dla synka!
Wyśpij się.
- Zdrówko. - Zdrówko. Dziękuję.
- Bosmanie Davis. - Dzień dobry.
- Jaki status? - Czego?
Operacji „Nie Spieprz Tego”.
Wieczorem odbieram pierścionek.
Brawo, marynarzu. Długo ci to zajęło.
- Dzień dobry! - Dzień dobry.
- Za dwie godziny brief. Do roboty. - Jasne.
Rogers.
Mówi, że intercyza jest nie do podważenia.
To jego słowa.
Nie mam czasu szukać innego prawnika.
Nie chcę stracić roboty.
Muszę kończyć. Na razie. Dzięki.
FEMA, WASZYNGTON FEDERALNA AGENCJA ZARZĄDZANIA KRYZYSOWEGO
O 9.30 prezydent odwiedza warsztaty koszykarskie dla dzieci.
Potem podpisuje ustawę pakietową o obronie w Pokoju Roosevelta.
Mamy na to akredytację.
Potem ma trzy godziny dla siebie.
Około 16.00 przyjeżdża nowy ambasador Irlandii.
Może będzie sesja w Owalnym.
Na tym dzień się zakończy.
Dzięki.
Ponoć Biały Dom ma zażądać kolejnych sankcji wobec Moskwy.
Jeszcze o tym nie słyszałam,
ale rozpytam.
Mamy alarm.
Alarm!
- Skąd? - Znad Pacyfiku.
Radar SBX1 wykrył start rakiety.
Potwierdź tor. Tak, widzimy to.
- Śledzenie! - Potwierdzam.
Wektor: 42,710, 137,14.
Azymut startu: 9,25 stopnia. Kąt wznoszenia: 66,79 stopnia.
- Sprawdzamy możliwość przechwycenia. - Rozumiem.
- Zapisz czas. - Jest 9.33.
- Zainicjuj telekonferencję. - Zrozumiałem.
Łączę się i wchodzę na żywo.
- Co się dzieje? - STRATCOM śledzi rakietę nad Pacyfikiem.
Drugi raz od świąt.
- Trzeci. - Racja.
Jestem zasypany raportami,
więc daj znać, czy nadejdzie koniec świata.
- Jasne. - Dodaję pana, panie przewodniczący.
RADAR SBX GDZIEŚ NA PACYFIKU
PŁYWAJĄCY RADAR PASMA X
Miejsce startu?
Poruczniku, miejsce startu?
Według STRATCOM-u nieokreślone.
Satelity systemu obrony nie wykryły startu.
Satelity tego nie wykryły?
Nieważne, kto wystrzelił, byle to strącić.
Może nie będzie trzeba.
Według TPY-2 wektor lotu przypomina wcześniejsze próby KRLD.
Kolejne jojo.
Ostatnio zajmowała się tym ekipa Winslowa.
Mieli tydzień papierkowej roboty.
Pani Holland? Tu WHSR.
Przepraszam, bosman Davis z Centrum Sytuacyjnego.
Zastałem pani męża?
NAUKOWCY ZACHOWUJĄ OSTROŻNY OPTYMIZM
- Widziałeś wczorajszy mecz? - Tak.
- Dobrze. Dziękuję pani. - Ten Lindor jest świetny.
Kapitalny.
Doradca ds. bezpieczeństwa jest po dawce propofolu.
- Tak? - Kolonoskopia.
- Dzwoń do zastępcy. - Witam!
- Miło was widzieć. Gotowi? - Gdzie, do licha, Holland?
Jest niedysponowany.
Ale wkrótce będzie z nami jego zastępca, pan Baerington.
Do tego czasu będzie po strachu. Zacznę.
Mów, Tony.
Trzy minuty temu wykryliśmy nad Pacyfikiem pocisk międzykontynentalny.
Na razie nie ustaliliśmy, czy wystrzelono go z lądu, czy z morza,
ale jego trajektoria jest zgodna z poprzednimi próbami.
Sądzimy więc, że pocisk wpadnie do Morza Japońskiego.
Centrum operacyjne Greely.
Porucznik Collins.
- Operator radaru. - Tu sierżant Diaz.
To chyba kolejna próba.
Co tam, sierżancie?
Radar w Clear przejął nasz obiekt.
I?
Prędkość wznoszenia spada. Nachylenie maleje.
Prędkość?
Stabilna. Sześć kilometrów na sekundę.
Cheyenne Mountain to widzi?
Kurwa.
- To jego chwila, a on się przechadza? - Jest przecznicę stąd.
Za daleko. Ludziska, dzwońcie!
Jeśli to kolejna próba, chcę mieć notatkę na temat reakcji państw w regionie.
- Załóż słuchawki. - Dobra.
Przepraszam. Mamy aktualizację.
Obecna prędkość wskazuje,
że obiekt wejdzie w lot suborbitalny.
Bieżąca trajektoria oznacza,
że pocisk uderzy w kontynentalne Stany Zjednoczone.
O kurwa.
Jak bardzo jesteś tego pewien?
To nie pomyłka.
Śledzimy ten pocisk wieloma radarami.
Prawdopodobieństwo jest wysokie. Mamy podwójną weryfikację.
Uderzy za 19 minut.
Nie rozumiem.
Dołącz prezydenta i sekretarza obrony.
Natychmiast.
- Słyszałeś to? - Tak.
- Tak? - Do roboty.
Sprawdź doktrynę ogniową.
CZAS DO UDERZENIA
Powtórz.
Uwierzytelnij!
Tutaj.
Oscar, Foxtrot, cztery, dziewięć, jeden, sześć.
Dobrze ci idzie, sierżancie. Wyszkolono cię do tego.
Oscar, Foxtrot, cztery, dziewięć, jeden, sześć. Zgadza się.
Proszę powtórzyć.
Mamy zgodę na start naszych GBI.
GBI NAZIEMNY POCISK PRZECHWYTUJĄCY
STAN GOTOWOŚCI 2
Potwierdzam, Stan 2.
O kurwa.
- Spadł do dwójki. - Stan gotowości 2.
- Widzicie to? - Powtarzam: Stan 2.
- Mieliśmy już kiedyś Stan 2? - Nie.
Wiem, że to nie moja sprawa, ale to chyba dość poważne.
Nie mogę o tym mówić.
Panie i panowie, spokojnie.
Pomyłki się zdarzają.
To pewnie start komercyjnego satelity.
Jakiś miliarder zapomniał złożyć papiery i nas uprzedzić.
Skupcie się.
Prezydent poza siedzibą. Sekretarz Watts już wie.
- Dołączam go. - Świetnie.
Moskwa wie o wystrzeleniu.
Nietypowa aktywność wojsk KRLD może być ich niezapowiedzianą rotacją.
- Ale nie odbierają. - Może to część manewrów Chin?
A może Davis próbuje przełożyć oświadczyny?
To miały być manewry naziemne, bez pocisków z okrętów podwodnych.
USS Ford melduje o poderwaniu licznych J-15 z Fujianu.
- Wiedzieliśmy? - A kto by rozgryzł Chińczyków?
Wybuch petardy też brzmi groźnie.
Bo kto by się nie wystraszył? Dobra, co jeszcze?
Może manewry mają przykryć uderzenie wyprzedzające.
Wysłaliby jedną głowicę?
To gwarantowane samobójstwo.
- Wystarczy. - Potwierdź mi to.
Nie mamy rozwiązać tej zagadki,
tylko znaleźć wskazówki i przesłać je wyżej.
Tam chcą twardych faktów, nie spekulacji.
- Jak coś macie, mówcie. - Tak jest.
Damy radę.
Analiza obiektu.
Spójrz na tę smugę spalin.
Niedobrze.
Ćwiczyliśmy to tysiąc razy.
- Daj to na główny. - STRATCOM na ekran główny!
Szesnaście minut do uderzenia.
- Dobra. - Ustaw alarm.
Wszyscy dzwońcie.
Linie Rosji i Chin są zajęte.
- Ambasady? - Nie odbierają.
- Misje ONZ? - Też próbowałem.
Wszyscy dzwonią do siebie w tym samym czasie.
- Dzwoń do skutku. - Tak jest.
Schroń się w obiekcie.
SYTUACJA ALARMOWA
Schroń się w obiekcie.
Potwierdzam. Klapa otwarta.
Status startu: zielony.
To my bierzemy odpowiedzialność za ciągłość władzy?
Przepis chyba aktywuje się od razu?
Ewakuujmy ludzi.
Uzyskasz opinię prawną?
To chyba nie tak, Reid.
Jestem pewien, że to prerogatywa prezydenta…
Ale teraz ja wydaję to polecenie.
Później to wyjaśnimy.
Ewakuujcie ludzi, bo nie możemy dać się zaskoczyć.
Są nowe prognozy celów ataku.
Mów, Tony.
Małe ryzyko: Louisville, St. Louis.
Średnie: Chicago, Indianapolis.
Wysokie: Cleveland, Columbus.
To wstępna prognoza, bo nadal analizujemy wiatry.
Jezu Chryste.
- Mogę wziąć telefon? - Nie, musimy tu zostać.
Walker, czy to prawda?
To info od STRATCOM-u.
Powiedziałeś Chicago?
Tak, średnie ryzyko.
Tak! Tu Centrum Sytuacyjne Białego Domu.
- Dajcie tłumacza mandaryńskiego. - Departament Stanu!
- Jestem zajęty. - Mam na linii wicepremiera Chin.
- Tice. - Tice, potrzebuję cię na dwójkę.
Ryzyko uderzenia jest wysokie.
Centrum Sytuacyjne.
- Louisville, St. Louis… - Chicago…
Zamawiamy dziś w Sweetgreenie. Chcesz też?
- Nie, chyba zjem na mieście. - Jasne.
Izzy, miały dziś być jakieś ćwiczenia?
Pierwsze słyszę.
Schroń się w obiekcie.
- Sektor rakietowy czysty. - Zrozumiałem.
Cel wejdzie w okno przechwycenia za trzy,
dwie, jedną.
- Odpalić rakietę. - Odpalona.
GBI2 i GBI4 są w powietrzu.
- Odpalenie EKV za 3 minuty i 17 sekund. - Gotowi na zmianę kursu.
Mamy kogoś, kto nie bawiłby się w zgadywanki?
To nie są pieprzone zakłady piłkarskie.
- Panie prezydencie? - Słucham. Kto mówi?
Tu Jake Baerington.
Odbyliśmy krótką rozmowę przed ubiegłorocznym szczytem G8.
Możemy skontaktować się z Aną Park?
To ekspertka wywiadu do spraw Korei Północnej.
Ma lepszą wiedzę na temat zdolności i zamiarów tego kraju.
Jak się z nią skontaktować?
FEMA na pierwszej linii.
FEMA? Teraz?
Przepraszam.
- WHSR na linii. - Nie mogłam się połączyć z pani biurem.
Tu Cathy Rogers z Biura Ciągłości Funkcjonowania Państwa.
Chciałabym wiedzieć, co się dzieje.
Dlaczego?
Otrzymaliśmy instrukcje, by uruchomić Wspólny Plan Ewakuacji.
No i?
Myśli pani, że spiker Izby Reprezentantów ucieknie bez zadawania pytań?
Nie wiem, co spiker…
Chce pani powiedzieć, że mamy wojnę?
Z kim?
Mogę tylko potwierdzić autentyczność tej instrukcji.
- Dziękuję. - Admirał Miller?
- To ja. - Proszę z nami do PEOC-u.
Nie możemy stąd ot tak sobie pójść. Musimy przekazać nasze obowiązki.
Zabierz oddział do Raven Rock.
Chodzi tylko o pana, Gordona, Caldwella i Sterna.
Takie nazwiska mam na liście.
- Dobra. - Chwileczkę.
Przecież to niedorzeczne.
To…
No dobra. Liv.
- Tak? - Reszta wraca do pracy.
Rozłączyłeś się?
Powinnaś jechać.
- Nie. - Na wszelki wypadek.
To tak nie działa.
Jak prezydent zadzwoni do bunkra, to żeby rozmawiać z tobą.
Mnie nie zna. Daj spokój.
Poza tym GBI zaraz strąci ten pocisk, prawda?
Jeśli on jest prawdziwy.
Czy Sowieci nie wzięli kiedyś stada ptaków za pocisk rakietowy?
Odbicie słońca.
Rok 1983, wysoki pułap chmur.
- Dziś też jest słonecznie. - Przepraszam.
Mam rozkaz pana doprowadzić.
Wszystkim się zajmę, jasne?
- Gordon, chodźmy. - Tak jest.
Zachowajmy koncentrację!
Zróbmy to…
co robimy najlepiej.
Prezydent nas potrzebuje.
Usiądziesz na chwilkę?
Witam.
- Znowu ja. - Przepraszam.
- Urwanie głowy. - Wiem.
Odbierz.
NUMER NIEZNANY
Przepraszam.
Jeśli lekarz nie może go zbadać, to może choć wypisze receptę?
Zapytam go.
Ja pierdolę.
Kurwa.
Hej, skarbie.
Coś się tam dzieje?
Nie wiem. Coś… nietypowego?
Schroń się w obiekcie.
- Gotowi do odpalenia EKV. - Co się, kurwa, dzieje?
Właśnie wystrzeliliśmy GBI.
- Powinniście być w bunkrze! - Tak jest.
Jaki jest status EKV? Daj wizualizację przechwycenia.
EKV PRZECHWYTUJĄCA GŁOWICA KINETYCZNA
Trzy, dwa, jeden.
Wystrzelona.
Pierwsza EKV wystrzelona.
Prędkość 10 km/s i zbliża się do celu.
Druga EKV nie oddzieliła się od rakiety.
To pewnie pomyłka, panie kongresmenie. Damy znać, gdy tylko to potwierdzimy.
Nie udało się.
Zawiodła.
- Została jedna. - Status GBI?
Druga EKV się nie oddzieliła.
- Pierwsza jest w drodze do celu. - Odpalmy więcej.
Mamy w arsenale mniej niż 50 GBI.
Przydadzą się na kolejne rakiety.
Jak będą kolejne, to i tak będziemy w dupie.
Energia kinetyczna jednego EKV po zderzeniu z głowicą jądrową
wynosi ponad 100 milionów dżuli.
- Głowica wyparuje. - Tak.
Za minutę będzie po wszystkim.
Potem koniec zmiany i do domu. A ty…
Spójrz na mnie. Wpadniesz do tego jubilera, prawda?
I ten dramat stanie się dziś dla ciebie
drugim najbardziej ekscytującym wydarzeniem.
Prawda?
Tak.
Senator nagle wyszedł w trakcie posiedzenia?
- EKV koryguje kurs. - Jeszcze 21 sekund.
W porządku, sierżancie?
Włącz audio ze STRATCOM-u.
Dziesięć sekund.
Dziewięć.
- Osiem. Siedem. - Słuchaj, to z chipsami…
- Spoko, fleja ze mnie. - Pięć.
A ona nie powinna była ci tego robić.
Trzy.
Dwie.
Jedna.
Potwierdź uderzenie.
- Potwierdź uderzenie! - Czekaj.
Chwila.
- Na co czekasz? - Ja…
Nie trafiła.
Kurwa.
Ja pierdolę.
BRAK TRAFIENIA
- Nie trafiła. - Nie trafiła.
Obiekt jest nadal w ruchu.
Zrobiliśmy wszystko dobrze?
Tak?
Niczego nie spierdoliliśmy!
Panie prezydencie, potwierdzam Stan 1.
Jezu. Mamy już Stan 1.
Dobra.
Potwierdzam.
Majorze, proszę o zgodę na start kolejnych dwóch GBI.
Majorze.
Maj… Danny.
Danny?
Trzeba wystrzelić kolejne, nie?
Wyświetl to tutaj.
Cel minął apogeum i wchodzi w fazę końcową.
Mam zaktualizowaną trajektorię lotu.
Chicago.
Po co nam ta księga?
Panie prezydencie, eksperci poświęcili mnóstwo czasu
na przygotowanie tych opcji.
Znajdzie pan tu wybrane cele w zależności od zasięgu
i stopnia reakcji, jaki uważa pan za uzasadniony.
Poinstruuje pana komandor podporucznik Reeves.
Kurwa.
Dziękuję.
Większość notabli ewakuowana, choć nie są tym zachwyceni.
Jakieś wieści?
Mike.
Ile może być ofiar ataku nuklearnego na Chicago?
Co?
Serio? Zaczyna mnie to wkurzać.
- Powinni mnie uprzedz… - Do diabła! Ile ofiar, Cathy?
Dziesięć milionów w obszarze zero i dziesięć procent poza nim.
POPULACJA METROPOLII
PRAWDOPODOBIEŃSTWO UDERZENIA
Co robisz? Hej.
Rosyjski MSZ do prezydenta.
Świetnie.
Mówi kapitan Olivia Walker, dowódca Centrum Sytuacyjnego.
Łączę pana z prezydentem.
- Nie mogę go podpiąć. - Czemu?
Są na dwóch różnych liniach.
- Prezydent musiałby się rozłączyć. - Zrobisz to?
Jak utracimy z nim kontakt, to stracimy czas.
STRATCOM prosi o instrukcje do uderzenia odwetowego.
- I to już. - Dobra.
Mamy problem z połączeniem z prezydentem.
Połączę z kimś, kto będzie mówił w jego imieniu.
Proszę zaczekać.
Billy, idź po moją komórkę. Weź też swoją.
- Proszę pani. - Idź.
- A te instrukcje? - Proszę cię.
Ja się tym zajmę.
Kto tam dowodzi? Chcę z nim rozmawiać.
Gail, monitoruj telekonferencję.
CHICAGO – STAN ILLINOIS
- Halo? - Cześć, mamo.
- Coś się stało? - Nie, wszystko jest…
Dziwnie brzmisz. Co się dzieje?
Wszystko dobrze. Słowo honoru, że…
u mnie w porządku.
Dobrze.
Wiesz,
mam dużo pracy.
Daję z siebie wszystko.
Tak.
Dzwonię tylko po to, żeby ci powiedzieć,
że cię kocham.
Zadzwonię później.
Muszę lecieć. Wzywają mnie.
Mają pięć minut. Jak daleko mogą uciec?
Mogą się schronić w budynku.
Co im da ukrycie się pod biurkiem?
Przyjechał facet, który ma cię na jakiejś liście.
- Kto przyjechał? - Jakiś gość po Cathy.
- Jestem PE. - Co to znaczy?
Przeznaczona do ewakuacji.
Pojedzie do Raven Rock.
Wybrałeś mnie na swoją zastępczynię.
Waszyngtonowi nic nie grozi i Chicago pewnie też nie.
Ona pracuje tu od miesiąca.
Dlaczego to ją ratują?
- Zaraz wsiadam. - Dam znać, jak dojedziemy.
Chodź, wynosimy się.
Co się dzieje? Dokąd wszyscy idą?
Jedź do domu.
Chińskie politbiuro zbiera się na sesji nadzwyczajnej.
Tak, już się robi.
- Kapitan Walker. - Przywróć mnie na telekonferencję.
- To rosyjska rakieta? - Zaprzeczył.
Mówił, że może koreańska, ale na pewno nie ich.
- To czemu się mobilizują? - Bo widzą nasze B-2!
Przywróć mnie na telekonferencję.
Nie mam jeszcze wszystkich informacji,
ale próbuję je uzyskać.
Nie może pani powiedzieć, czemu on wyszedł?
Podobno w metrze są jednostki chemiczne.
Jak już mówiłam, próbuję uzyskać informacje.
Przepraszam. Wie pan, co się dzieje?
Proszę uciekać.
- Czy Amerykanie… - Przepraszam.
Dokąd pani idzie? Co się dzieje?!
Gubernator jest na drugiej linii.
Już panów łączymy.
Dziękuję za cierpliwość.
Tak.
Raven Rock prosi o nazwiska i numery identyfikacyjne osób na służbie.
I numery ubezpieczeń cywili…
Jeśli to Chicago, to tylko z Chicago, ale jeśli odpowiemy…
Chcą mieć listę ofiar.
Dzięki.
Tak. Gubernator jest na linii.
Chodź.
Uważaj na głowę.
- Sam to zrobię. - Dobra.
- Hej. - Słuchaj.
Zabierz Liama, wsiadaj do auta i jedź.
O czym ty mówisz?
Jedźcie jak najszybciej na zachód.
Z dala od dużych miast.
- Co się dzieje? - Posłuchaj mnie.
Zadzwonię. Kocham cię.
Ucałujesz za mnie Liama? Zrób to.
Pa.
Dobra.
- Pani Rogers? - Tak.
- Arsenał nuklearny gotowy. - Poczekają, prawda?
Zobaczą, co będzie, zanim sami uderzą.
A jak nie wróci na linię?
Będzie niezdolny do rządzenia.
Znajdziemy wiceprezydenta, a jeśli…
- Może wpadnie do jeziora Michigan? - One często nawet nie wybuchają.
Jestem.
Proszę wyjąć kartę z kodami.
Gdzieś tu jest.
Dobra.
Przypominają mi się studia.
Proszę czytać na głos.
Hej.
- November, Delta, Oscar. - Trzymaj się.
- Jeden, jeden, jeden, siedem. - Już dobrze.
November, Delta, Oscar.
Jeden, jeden, jeden, siedem.
Uprawnienia dowództwa potwierdzone.
Pańskie rozkazy, panie prezydencie?
STRZAŁ W LECĄCĄ KULĘ
DOWÓDZTWO INDO-PACYFIKU ARMII USA POUFNA LOKALIZACJA
C2F – CENTRUM DOWODZENIA BAZA SIŁ NUKLEARNYCH USA, NEBRASKA
Cholera, ten Lindor to kapitalny łącznik!
- Powiedz, że oglądałeś mecz gwiazd. - Pozwolił pan synom oglądać tak późno?
- A twoi dają ci wybór? - Nie.
162. REKONSTRUKCJA BITWY POD GETTYSBURGIEM
Ale super.
Cóż, 50 tysięcy ofiar w trzy dni.
Tak średnio „super”.
WYKRYTO POCISK MIĘDZYKONTYNENTALNY
DOWÓDZTWO STRATEGICZNE | CENTR. OPERACYJNE BAZA SIŁ JĄDROWYCH USA
Tu Centrum Dowodzenia Sił Zbrojnych.
Za chwilę poufna telekonferencja
dotycząca wystrzelonej rakiety.
Proszę uczestników o gotowość.
J3, monitorujesz to?
Nie pamiętam nic z porannej odprawy.
Też niewiele wiem, ale się tym zajmę.
- Widziałeś? - Sprawdzam.
Śledzimy pocisk balistyczny na Pacyfiku.
Baczność!
Dzień dobry. Zajmijcie miejsca.
- Dzień dobry. - Co się dzieje?
Na Pacyfiku wystrzelono pocisk balistyczny.
Wicedyrektor szykuje telekonferencję.
Wkrótce będę miał więcej informacji.
- Widziałeś wczorajszy mecz? - Tak.
Ten Lindor jest świetny.
Kapitalny.
Wręcz niewiarygodny.
Tak, to dobre wieści.
Dobrze.
Powiem mu.
Kocham cię.
Mama pyta, czy za tydzień lecisz do Helsinek.
Pewnie…
oglądała cię w The View.
Nie będzie mnie tam,
ale mój raport dostał fotel w pierwszej klasie.
Jeśli cię to mierzi, to pogadam z Martym.
Nie chcę. Dyrektor sztabu to żaden awans.
Nie zamierzam wracać na Kapitol.
- To po prostu… - Co?
To zły pomysł,
żeby pracować w pobliżu mojej przecudownej żony.
Myślisz, że ona będzie mieć po tobie talent do słodzenia innym?
Wybacz.
Jake przy telefonie.
Tak.
Pa.
System wczesnego ostrzegania zazwyczaj nie zawodzi,
ale skupimy się na tym w późniejszym raporcie.
Wystrzelono ją z lądu czy z morza?
Korea nie ma rakiet na okrętach podwodnych.
O ile wiemy.
Pekin chce przetestować swoje okręty.
Osiem cukrów.
Ostatnio śledzimy trzy okręty typu Boriej cumujące w porcie we Władywostoku.
Nie sądzę, by Rosjanie ryzykowali kolejne sankcje.
Na froncie północnokoreańskim…
Kto mówi?
Jake Baerington, zastępca Dicka Hollanda.
Synu, gdybym lubił takie wstrząsy, wstąpiłbym do marynarki wojennej.
Przepraszam. Zaraz będę w Białym Domu.
Chodzi mi tylko o to,
że KRLD chce mieć rakiety na okrętach podwodnych.
Ich postępy w dziedzinie boosterów i mobilnych wyrzutni
również zauważono po fakcie.
Panie Baerington…
- Dziękuję. - Halo?
Panie Baerington?
Stracił się nam?
Panie Baerington?
Halo?
Kurwa.
Panie generale.
Musimy sprawniej odzyskiwać sprzęt.
Zostawiamy na dnie oceanu wiele cennych informacji…
Panie generale.
Przepraszam. Co tam?
To niemożliwe.
NORTHCOM potwierdza.
Fort Greely wkrótce wystrzeli GBI.
Zgadza się, Tony. Zatwierdziłam użycie tej broni.
Przepraszam. Mamy aktualizację.
Obecna prędkość wskazuje, że obiekt wejdzie w lot suborbitalny.
Bieżąca trajektoria oznacza,
że pocisk uderzy w kontynentalne Stany Zjednoczone.
O kurwa.
Jak bardzo jesteś tego pewien?
To nie pomyłka.
Śledzimy ten pocisk wieloma radarami.
Prawdopodobieństwo jest wysokie. Mamy podwójną weryfikację.
Uderzy za 19 minut.
Potwierdzam Stan 2.
Mamy potwierdzoną wrogą rakietę.
Rozpocząć fazę pierwszą.
OPLAN 8044, wersja 25.
- Dowództwa w pogotowiu. - Tak jest.
Jaki jest nasz cel?
Mój zespół robi, co może,
ale na razie nie wiemy, skąd wystrzelono ten pocisk.
Znalazłeś już prezydenta?
Jak go znajdziesz, włącz go na linię.
Nie mamy 15 sekund.
Przywozisz mu pamiątkę z każdej misji?
Przyzwyczajasz go do tego.
Ma trzy lata i zero przyzwyczajeń.
Właśnie.
Gdy się budzi, tata raz jest, innym razem go nie ma.
Lepiej go posłuchaj. Jest podwójnym rozwodnikiem.
Do trzech razy sztuka.
…bez żadnego ostrzeżenia.
- Musimy porozmawiać z kimś… - Tak, panie sekretarzu.
Jake, jak się czuje Lily?
- Wybacz, rozmawiam. - Pozdrów ją.
Podnieśliśmy poziom gotowości.
Po ich próbie w ubiegłym miesiącu przerzuciliśmy nasze B-2…
Przepraszam, coś nas rozłączyło.
Powinniśmy to przemyśleć.
Co dokładnie przemyśleć?
Cóż…
Przejście…
Idź.
Przejście do Stanu 2 może wywołać całą spiralę alertów.
Spiralę czego?
Jake? Gdzie jest Dick?
Spiralę alertów, panie sekretarzu.
A Dick jest niedysponowany.
Ale kiedy zwiększamy naszą gotowość…
- Halo! Dokument? - Zaraz.
…nasi przeciwnicy zrobią to samo,
bo pomyślą, że szykujemy się do ataku.
Musimy się z nimi skontaktować.
- Musimy im wyjaśnić… - To się z nimi skontaktuj.
To twoja robota, nie moja.
Jeśli możesz zadzwonić do kogoś, kto nam powie, co się dzieje,
to śmiało.
- Telefon na tacę. - Sekundę.
- Nie mam ani sekundy. - Wiem.
Przepraszam, panie generale. To nie było do pana.
To z kim ty rozmawiasz?!
Wiadomo, kiedy zjawi się prezydent?
Ponoć niebawem.
To my bierzemy odpowiedzialność za ciągłość władzy?
Proszę o wstrzymanie się z pytaniami do późniejszej konferencji.
Przepraszam.
Proszę wybaczyć.
Wciąż czekamy na prezydenta?
Co sądzisz?
Musiałbym zgadywać.
Korea Północna.
Braki paliwa, marne plony.
Może są zdesperowani?
Albo to Moskwa i chce to zwalić na Koreańczyków.
Moskwa wie, że odpowiemy.
Tak?
Zabijają dysydentów.
Więżą Amerykanów.
Ukraina.
A my skonfiskowaliśmy im parę jachtów w Saint-Tropez.
Jedno anonimowe uderzenie
sieje chaos i wprawia nas w osłupienie.
I mają okazję sprawdzić, czy ujdzie im to na sucho.
Każdy dostaje taką okazję.
Albo jakiś kapitan okrętu podwodnego dowiedział się o odejściu żony.
Mówiłem, że zgaduję.
Meldunek.
Próbujemy to dla pana ustalić.
Oby w Greely tego nie spieprzyli.
Są nowe prognozy celów ataku.
Mów, Tony.
- Kiedy wracamy do domu? - We wtorek o 17.00.
Zdążę się spotkać z tą dziewczyną w Applebee’s?
- Chodzisz na randki do Applebee’s? - Ona tam pracuje, ćwoku.
Jezu Chryste.
Dlatego mamy pociski GBI. Nie ma powodu do paniki.
Powiedziałeś Chicago?
Tak, średnie ryzyko.
Moja córka mieszka w Chicago.
Za chwilę wystrzelimy nasze GBI.
Taki mamy plan.
Jake, jesteś tam?
Tak.
Jakie są szanse, że uda nam się je strącić?
- Generał Brady to wie. - Pytam ciebie.
- Tak, ale… - Wiem, co on powie.
A ja chcę znać prawdę.
To nie moja działka.
Ale… szczerze mówiąc…
Rakiety przechwytujące wystrzelone.
…wiele zależy od okoliczności.
Podczas prób systemu…
nie mamy wpływu na…
Kurwa, powiedz wprost!
Po separacji od napędu
nasz system przechwytujący ma skuteczność 61%.
To pierdolony rzut monetą?
Wydaliśmy 50 miliardów na coś takiego?!
To jak strzał w lecącą kulę.
Halo? Czy ktoś mnie słyszy?
Panie prezydencie, wprowadzę pana w temat.
Uwaga, służby na płycie.
Ekipa naziemna do hangaru numer trzy. Przygotować Ghosta 1 do startu.
- To pańskie biuro? - Tak.
Proszę ze mną.
Poziom paliwa sprawdzony!
Stery!
Amunicja załadowana!
Do końca korytarza. Pospieszmy się.
- Wszystko w porządku? - Szybko.
- Do windy. - Marty, dokąd idziesz?
- Nie ma czasu. - Chodźmy.
PEOC BIAŁY DOM
PREZYDENCKIE CENTRUM OPERACJI KRYZYSOWYCH
…to może być pomyłka.
- Nasza czy ich? - A kim są oni?
- Przybył zastępca doradcy. - Tędy.
Chwila.
Pytam, jakie jest prawdopodobieństwo, że to jest celowy atak.
Około 75%.
Ja powiedziałbym, że 80%.
- Ja sądzę, że 50-50. - Dobra.
Mamy kogoś, kto nie bawiłby się w zgadywanki?
To nie są pieprzone zakłady piłkarskie.
- Panie prezydencie. - Tak?
- Kto mówi? - Tu Jake Baerington.
Odbyliśmy krótką rozmowę przed ubiegłorocznym szczytem G8.
Możemy się skontaktować z Aną Park?
To ekspertka wywiadu do spraw Korei Północnej.
Ma lepszą wiedzę na temat zdolności i zamiarów tego kraju.
Jak się z nią skontaktować?
Połączymy ją z panem.
Kompania, przygotować się!
Ognia!
Muszę zadzwonić do biura.
ALERT JEEP
- Halo? - Ana? Tu Jake.
- Dostałam alert JEEP. - Masz telekonferencję z prezydentem.
- Co? - Dzień dobry, pani Park.
- Nacierają. - Mówi prezydent.
Podobno jest pani ekspertką.
Dziesięć minut temu wystrzelono rakietę.
To nie była próba.
Mamy szereg pytań.
Czy KRLD mogłaby wystrzelić pocisk atomowy z okrętu podwodnego?
I jak duże jest ryzyko takiego ataku z ich strony?
Wystrzelić rakietę?
Jake, wybacz. Mam dziś wolne.
- Nie jestem nawet… - Gdzie jesteś?
- Co jest? - W Gettysburgu.
Ana.
Błagam, to realna sprawa.
Nie mogę jednoznacznie odpowiedzieć,
ale KRLD na pewno chce uzyskać zdolność wystrzeliwania takich pocisków z morza.
Dwa lata temu zwodowali ulepszony okręt klasy Romeo
z dziesięcioma pociskami krótkiego zasięgu.
Ale dlaczego? Po co im to?
- Celem reżimu jest przetrwanie. - To po co tak ryzykują?
Być może wierzą, że przetrwają uderzenie odwetowe.
Mają rozproszony system dowodzenia i mobilne wyrzutnie, więc to możliwe.
Potem w zamian za pomoc dla kraju obiecają, że to się nie powtórzy.
Myślą, że mogą nas szantażować?
Przegrywają w planszówkę i wywracają stolik.
Pani Park, tu generał Brady ze STRATCOM-u.
O ile dobrze pamiętam,
Moskwie też idzie kiepsko w planszówce.
Ma pan rację, panie generale.
Rosjanie są osaczeni, nawiązali bliższą współpracę z Pekinem
i znacznie aktywniej operują okrętami podwodnymi.
Gdzie na Pacyfiku wystrzelono ten pocisk?
Dokładnie tego nie wiemy.
Naszym satelitom umknął start.
To, kurwa, żart?
Czy to istotne? Teraz ją śledzimy, prawda?
Panie prezydencie, to istotne.
Zwiedzenie satelitów może oznaczać infiltrację naszych systemów obrony.
Cyberatak na nasze systemy dowodzenia.
Siedem, osiem…
Co mocno sugerowałoby wyrafinowany, skoordynowany atak,
który dopiero się zaczyna.
Nie mamy twardych dowodów. Potrzeba więcej informacji.
Chińska marynarka testuje systemy startowe wspomagane AI,
więc to może być problem techniczny.
Wystarczy. Marnujemy tylko czas.
Ekspert od cyberbezpieczeństwa mógłby…
To proszę takiego znaleźć, dobrze?
EKV oddzieliła się od pierwszego GBI.
Minuta do przechwycenia.
Aiden!
Rozłączam panią.
- Dobrze. - Powinna się pani stamtąd zbierać.
Mamo? Co się stało?
Dziesięć sekund.
Dziewięć.
Osiem.
- Siedem. - To z chipsami…
- Spoko, fleja ze mnie. - Sześć. Pięć.
A ona nie powinna była tego ci robić.
Trzy.
- Dwie. - Tak.
Jedna.
EKV ODPALONA
Potwierdź uderzenie.
- Potwierdź uderzenie! - Czekaj.
- Na co czekasz? - Ja…
Nie trafiła.
Co powiedział?
Ja…
Nie trafiła.
Obiekt jest nadal w ruchu.
Tak jak mówił Baker, to rzut monetą.
Niczego nie spierdoliliśmy!
Panie prezydencie, potwierdzam Stan 1.
Jezu. Mamy już Stan 1.
Potwierdzam.
STAN 1
Co teraz?
Nie ma planu B.
Nie, nie trafiła.
- Co teraz? - Nie wiem.
Nie wiem.
Panie generale, Czarna Księga.
Po co nam ta księga?
Panie prezydencie, eksperci poświęcili mnóstwo czasu
na przygotowanie tych opcji.
Znajdzie pan tu wybrane cele w zależności od zasięgu
i stopnia reakcji, jaki uważa pan za uzasadniony.
Poinstruuje pana komandor podporucznik Reeves.
Płyną trzy niszczyciele klasy 055 Renhai.
Chryste, alarm w Chorramabadzie. I syreny w Tel Awiwie.
Wszyscy wiedzą, że chybiliśmy.
Panie prezydencie, widzimy niepokojące ruchy
po stronie naszych adwersarzy.
Bardziej niepokojące od tej rakiety?
USS Virginia melduje utratę kontaktu
z jednym z czterech rosyjskich okrętów podwodnych,
które monitorujemy na Atlantyku.
Każdy prawdopodobnie posiada 16 pocisków balistycznych.
Musimy zakładać, że sytuacja się pogorszy.
Wiem, że wszyscy wykonują tu swoje obowiązki,
ale musimy, kurwa, zwolnić.
Prezydent ma rację.
W tych okolicznościach nie podejmie przemyślanej decyzji.
Panie prezydencie, panie Baerington,
zwolnienie to jedyny luksus, jakiego nie mamy.
Takie mamy okoliczności.
Za niewiele ponad siedem minut stracimy Chicago.
Nie wiem dlaczego.
Ani czemu Korea Północna, Rosja, Chiny,
Pakistan, a nawet Iran podnoszą stopień gotowości
i mobilizują siły w powietrzu, na lądzie i na morzu.
Być może, jak pan Baerington wcześniej sugerował,
po prostu reagują na nasze działania.
I druga możliwość.
Państwa te widzą, że nasz kraj wkrótce otrzyma ogromny cios,
więc szykują się, by to wykorzystać.
Albo to część skoordynowanego ataku z dużo gorszymi następstwami.
Po prostu nie wiem.
Wiem tylko jedno.
Jeśli teraz nie podejmiemy kroków, by zneutralizować naszych wrogów,
stracimy okno czasowe, które to umożliwia.
Możemy uderzyć prewencyjnie
albo ryzykować wystrzelenie stu pocisków w naszą stronę,
a wtedy wojna będzie już przegrana.
A jeśli nie będzie wojny?
- Może to wszystko? - Chcielibyśmy, by coś na to wskazywało.
Choć pięć minut temu to wydawało się niepojęte,
zaakceptowałbym stratę 10 mln Amerykanów, gdybym był pewien, że na tym się skończy.
Ale skoro nie ma takiej pewności, to wszyscy możemy tylko się pomodlić
i liczyć na dobrą wolę naszych adwersarzy.
Możemy też zaatakować ich centra dowodzenia, silosy i bombowce,
póki te nie wystartowały,
eliminując ich zdolność do dalszych działań przeciwko nam.
Straciliśmy dziś już jedno amerykańskie miasto.
- Ile jeszcze pan poświęci? - Co to za pytanie?
- To szaleństwo. - Nie.
To rzeczywistość.
Sześć minut do uderzenia.
Walker ma na linii ministra spraw zagranicznych Rosji.
Nie możemy podpinać rozmów.
Jake.
Na linii jest MSZ Rosji, ale nie możemy go podpiąć.
Ty z nim porozmawiaj.
To musisz być ty.
Dobra?
Daj prezydentowi powód do tego, by zrezygnował z odwetu.
- Gotowy? - Tak.
Podnieś.
Mówi Jake Baerington.
- Zastępca dyrektora NSA. - Może pan mówić w imieniu prezydenta?
Mogę robić wszystko, co konieczne, by złagodzić sytuację.
Dlatego wasze bombowce są w powietrzu? Co to niby za deeskalacja?
Panie ministrze,
to tylko środek ostrożności.
Nasz kraj stoi w obliczu
całkowicie bezprecedensowego i niesprowokowanego ataku.
Nie mieliśmy z tym nic wspólnego.
Da mi pan słowo?
Mogę zapewnić prezydenta,
że Rosja nie stoi za tym atakiem i nie wykorzystacie tej sytuacji?
Tak.
Pan da mi swoje słowo,
że nie wykorzystacie tego jako wymówki, by nas zgładzić?
- To niedorzeczne. - Tak?
Proszę przekazać,
że jeśli wasze siły się nie wycofają, odpowiemy stosowną reakcją.
Wasz okręt podwodny umknął śledzącej go jednostce.
Niech wypłynie na powierzchnię, by ujawnić swoje położenie.
Żebyście go zatopili?
Kończy nam się czas, a moja żona jest w szóstym miesiącu…
Jake.
Przepraszam.
Jake?
Jeśli to schrzanimy,
to nikt z nas nie dożyje jutra.
Skoro mówi pan, że to nie wasza sprawka,
to panu wierzę
i mogę obiecać, że nie uderzymy w rosyjskie cele.
Obieca mi pan, że nie zaangażujecie swojego arsenału dalekiego zasięgu?
Żądamy więcej. Nie będzie żadnego odwetu.
Pełna zgoda.
Będę na to naciskał, ale decyzja nie należy do mnie.
Jeśli dojdzie do odwetu,
możecie zagwarantować,
że nie naruszycie naszej przestrzeni powietrznej?
Nasze bombowce nie naruszą.
A rakiety?
Jeśli ustalicie, że nie daj Boże, to sprawka Chin…
- Proszę pana… - Powiedz prawdę.
Nie.
Obaj wiemy, że nad wami przelecą.
Nie da się tego obejść.
I mamy wam po prostu uwierzyć,
że te wasze głowice nie będą skierowane w nasze miasta?
Liczę, że nie będzie żadnych głowic.
Ale jeśli do tego dojdzie, to tak, proszę pana o zaufanie.
Zaufanie.
Dlaczego?
- Omówię to z moim prezydentem. - A jeśli…
Darkstar, tu Ghost 1.
Pozycja wyczekiwania.
Ghost 1-1, tu Darkstar. Czekaj na pakiet danych misji.
Zgadza się?
Darkstar, tu Ghost. Dane odebrane.
Tu Darkstar. Czekaj na rozkaz wykonania.
EKRAN GŁÓWNY
B-2 są w pozycji wyczekiwania.
Panie prezydencie, musi pan zdecydować.
Komandor podporucznik Reeves może doradzić panu cel
i przeprowadzić przez proces autoryzacji.
Potem przeczyta pan na głos kod opcji ataku…
Rozumiem to wszystko, jasne?
Reid, potrzebuję twojej…
Reid, co sądzisz?
Zerwało połączenie?
Nie!
O kurwa!
- Co to było? - Spokojnie.
Panie prezydencie?
- Nie wstawajcie. - Tu ponownie Jake Baerington.
Minister spraw zagranicznych Rosji
zaprzecza, że to oni wystrzelili pocisk.
Rozmawiał też z Pekinem i ich również wyklucza.
- Uwierzyłem mu. - Tak?
- Wycofają swoje siły? - Chyba chcą tak zrobić.
Jeśli damy im gwarancję, że nie będzie odwetu,
to chyba mogę…
możemy ich przekonać.
- Gwarancję? - Że nie wystrzelimy rakiet.
Na żadne państwo.
Choćby na razie.
Mamy po prostu patrzeć, jak Chicago płonie?
Żartujesz sobie? Myślisz, że Amerykanie na to pójdą?
Ten ładunek jądrowy
może nie wybuchnąć.
Czasem tak się dzieje.
Zgodził się na warunek,
że jak się powstrzymamy, to oni się wycofają?
- Mniej więcej. - Mniej więcej?
- Jake. - Tak?
Spokojnie zbierz myśli.
Jestem spokojny.
Dobrze, bo moim zadaniem jest podjąć trudną decyzję,
a twoim powiedzieć mi, na co on dokładnie przystał.
- Bez ściemy. Dasz radę? - Na nic nie przystał.
Omówi to ze swoim prezydentem.
Czyli nie wiemy nic nowego.
Nieprawda, generale.
Jeśli spełnimy jego prośbę i się powstrzymamy, jest szansa.
Dwie minuty i 30 sekund.
Jake, powiedzmy, że cię posłucham
i puszczę to sprawcy płazem.
Czym to się różni od kapitulacji?
Przyjmując tę terminologię,
powiem, że pański wybór to kapitulacja lub samobójstwo.
Dajcie mi chwilę.
Co teraz robimy?
Powiadomię Fort Belvoir,
by postawili Korpus Inżynieryjny w gotowości.
Jak Biały Dom oberwie, będą musieli nas wykopać.
Boże.
- Serio? - Tak mówi plan.
Jest na to plan?
Jeśli ten rozkaz dotrze…
Wiem, co mam robić.
341 SKRZYDŁO RAKIET GLOBALNE DOWÓDZTWO SIŁ POWIETRZNYCH
BAZA SIŁ POWIETRZNYCH MALMSTROM MONTANA
Romeo, Bravo, Juliett…
USS NEVADA PATROL ODSTRASZANIA, PACYFIK
…Whisky, Delta, Foxtrot, Echo.
Rozkaz odpalenia autentyczny.
Romeo, Bravo, Juliett,
Whiskey, Delta, Foxtrot, Echo.
Potwierdzam rozkaz.
Dwa, jeden. Obrót.
Czekamy na rozkaz odpalenia.
Siły nuklearne gotowe.
B-2 w pozycji wyczekiwania.
Status wyrzutni zielony.
A jak nie wróci na linię?
Będzie niezdolny do rządzenia. Znajdziemy wiceprezydenta.
A jeśli będzie nieosiągalny, to spikera Kongresu i tak dalej.
Jestem.
Proszę wyjąć kartę z kodami.
Gdzieś tu jest.
Dobra.
Przypominają mi się studia.
Proszę czytać na głos.
November, Delta, Oscar.
Jeden, jeden, jeden, siedem.
November, Delta, Oscar.
Jeden, jeden, jeden, siedem.
Uprawnienia dowództwa potwierdzone.
Pańskie rozkazy, panie prezydencie?
Moje rozkazy?
DOM PEŁEN DYNAMITU
Nie chce pan kawy? A może wody?
Nie, dziękuję.
RECEPCJA GABINETU OWALNEGO BIAŁY DOM
Betty, połącz z liderem większości.
Byle szybko. Dzięki.
Mamy już 45 minut spóźnienia.
Prezydent do lidera większości.
Dziękuję.
Tak lepiej.
Nie.
Gram dziewięć dołków.
Jakoś tam idzie.
Ostatni raz widziałem tyle mundurów, jak byłem szeregowym.
Ale to wciąż zadufane dupki.
Dzięki, George. Doceniam to.
Przeżyliśmy 33 wspaniałe lata.
Dzięki, że przyszliście z Sheilą na pogrzeb.
Dobra, pogadamy później.
Proszę pana.
- Dziękuję. - Proszę.
Proszę teraz ją wbić.
Liczyłem, że cię złapię.
LAIKIPIA, KENIA
- Chciałabym, żebyś tu był. - Dobrze ci idzie?
Pomocne jest wszystko, co zwiększa świadomość ludzi.
- Dobra. - Chyba jesteś zmęczony.
Nie.
Wszystko gra.
Mój mąż.
Jedyny polityk, który nigdy nie umie kłamać.
Dobra. Mam przesrane.
Wiesz, czy oni przypadkiem…
nam nie obiecywali,
że do tego przywykniemy?
Pamiętam tylko słowa: „To gorsze od kampanii”.
Mówili, że to nas przygniecie.
À propos, musimy pogadać o mojej mamie.
Lekarz mówi, że ona wymaga stałej pomocy.
Halo? Jesteś tam?
Teraz prócz mnie mówi to lekarz.
W porządku. Zajmiemy się tym po twoim powrocie.
To nie fair, bo jesteś górą jako ta, co ratuje słonie.
Zawsze jestem górą i nigdy o tym nie zapominaj.
Ale wszystko gra?
- Co? - Hej.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Słyszysz mnie?
Halo?
Skarbie, słyszysz mnie?
Bruce, co mam teraz…
w planach?
Koszykówkę.
Warsztaty Angel Reese?
Tak, z dziećmi.
- Jest pan gotowy? - Oczywiście.
- Porzuca pan trochę? - Ty rzucasz z wyskoku?
- Czy ja rzucam? - Tak.
Poniekąd.
- Być może. - Pokaż.
- Chce pan zobaczyć? - Nie, Bruce.
- Dobra. - Betty.
Mogłabyś…
Mogłabyś poprosić garderobianego, o jakąś wkładkę do buta?
- Znowu się panu wysunął? - Sam nie wiem.
Boże.
Jak się nazywa ta szkoła… te warsztaty?
- Obóz koszykarski „Wyskok”. - Wyskok.
- Jak tam twój wyskok, Ken? - Nieźle.
A pański?
Mam za słabe kolana.
Wykroiłam czas w przyszłym tygodniu na przygotowanie do komisji.
- Której? - Nadzoru.
- Sprawa wojsk na Morzu Czerwonym. - Racja.
Oczywiście.
BIURO SEKRETARZA OBRONY PENTAGON
Czyj tyłek całuję najpierw?
Senatora Cunninghama.
To demokrata z Connecticut. Poparł dodatkowe finansowanie.
Mówi sekretarz Baker.
Ikona nadjeżdża.
Jak mój krawat?
Dobrze.
Dobra.
Panie prezydencie.
Kto jest pana ulubioną gwiazdą WNBA?
Jak się pan dziś miewa?
Całkiem dobrze.
Nie może się pan doczekać, żeby porzucać do kosza?
Kto rzuca lepiej za trzy: pan czy Angel?
To podchwytliwe pytanie?
Próbujecie mnie wmanewrować.
Pokona ją pan?
- Jeszcze jedno pytanie. - No nie wiem.
Dobra.
Panie i panowie, prezydent Stanów Zjednoczonych.
Jak się macie?
Jak leci? Jak się masz?
Miło was widzieć.
Jak się masz? Miło cię widzieć.
- Jak leci? - Jest tutaj!
Miło was widzieć.
Jak się macie? Dobrze? Miło was widzieć.
Cześć, Angel. Przyjechałem, żeby zagrać!
- To dla mnie zaszczyt. - Miło cię poznać.
Cześć wszystkim. Piątka!
Dalej, dalej!
Ja?
Dawaj.
Zobaczmy.
Jeszcze jeden. Zobaczmy.
- Rozgrzewam się. - Bez pośpiechu.
- To było dobre. - Tak?
Cieszę się, że tu jestem.
Fajnie jest mieć wolne od szkoły?
Fajnie, co? Pokażesz mi, jak rzucasz?
Śmiało, pokaż, co potrafisz.
Świetnie. Moje biuro zadzwoni z paroma propozycjami dat.
- To moje notatki. - Dzięki, senatorze.
- Przygotujmy się. - Dzwoni WHSR.
- Proszę wyjąć kartę z kodami. - Szlag. Dobra.
- Mówi sekretarz Baker. - Proszę uwierzytelnić.
Bravo 1-9-4-1-6.
Kazali mi czegoś was nauczyć.
Rzucać was nie nauczę, bo już potraficie.
Ale opowiem wam o tym, jak sport odmienił moje życie.
Kiedy byłem mały, nie byłem tak wysportowany jak Angel.
Marny był ze mnie futbolista.
Za miesiąc kończysz zmianę?
Wracam do Omahy.
Będzie ci tego brakowało.
Robienia za podnóżek gwiazdora.
Pokaż, jak rzucasz.
Nie spieszył się.
A teraz…
To mój trzeci.
Wszyscy to wiecznie spóźnieni narcyzi.
Przynajmniej ten czyta gazetę.
Przepis chyba aktywuje się od razu?
Ewakuujmy ludzi.
Uzyskasz opinię prawną?
To chyba nie tak, Reid.
Jestem pewien, że to prerogatywa prezydenta…
Ale teraz ja wydaję to polecenie.
Później to wyjaśnimy.
Ewakuujcie ludzi, bo nie możemy dać się zaskoczyć.
- Są nowe prognozy celów ataku. - Mów, Tony.
Małe ryzyko: Louisville, St. Louis.
Średnie: Chicago, Indianapolis.
Wysokie: Cleveland, Columbus.
To wstępna prognoza, bo nadal analizujemy wiatry.
Jezu Chryste.
Dlatego mamy pociski GBI. Nie ma powodu do paniki.
Powiedziałeś Chicago?
Tak, średnie ryzyko.
Moja córka mieszka w Chicago.
Jeśli chcemy naprawić problemy świata, to musimy współpracować.
Działać zespołowo, o czym już wspominaliśmy.
- Słucham? - Pewnie nie zagram w reprezentacji USA.
- Tak. - Halo?
Hej.
Musimy go wyciągnąć. Tak szybko, jak się da.
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Leć!
- Musimy jechać! - Szybko.
Ruchy!
- Co się dzieje? - Spokojnie.
Szybko.
Kurwa, co jest, Ken?
Łączę pana z telekonferencją.
Stany Zjednoczone zostały zaatakowane.
To pierdolony rzut monetą?
Wydaliśmy 50 miliardów na coś takiego?!
To jak strzał w lecącą kulę.
Halo? Czy ktoś mnie słyszy?
Panie prezydencie, wprowadzę pana w temat.
- To może być pomyłka. - Nasza czy…?
Lindsay!
- Znajdźmy bazę najbliżej Chicago. - Nie ma takiej.
- Taką ze śmigłowcem. - Gwardia Narodowa?
I znajdź Carrie.
- Spróbuję. Podzwonię. - Został nam tylko kwadrans!
Reid, jesteś tam?
Tak, jestem.
- Tak, jestem. - Co o tym sądzisz?
- Naprawdę nie wiem. - Nie wiesz?
Rządzisz Pentagonem.
Po zaprzysiężeniu miałem jeden briefing.
- Mówili, że taki jest protokół. - Mnie powiedzieli to samo.
Mówili, co robić, gdy umrze sędzia Sądu Najwyższego.
Co, gdy wycofa się jego następca.
A nawet co, jeśli ten pierwszy wylezie z grobu i zechce odzyskać robotę.
Skupmy się na realnych scenariuszach,
którym trzeba stawić czoła.
Musimy stawić temu.
O ile dobrze pamiętam, mamy postępować według procedur.
Nie, to 20 minut od lądowiska.
- Do Andrews. - Ana? Tu Jake.
- Dostałam alert JEEP. - Masz telekonferencję z prezydentem.
- Co? - Dzień dobry, pani Park.
Mówi prezydent.
Podobno jest pani ekspertką.
…wystrzelono rakietę…
- Cześć. - Zostaw wiadomość.
Tylko nie poczta głosowa.
Mówi twój ojciec. To nagła sprawa. Oddzwoń.
WAŻNA SPRAWA. ZADZWOŃ. PROSZĘ.
- Dodzwoniłaś się do kogoś? - Do bazy marynarki Great Lakes.
- Może namierzą jej telefon. - Możemy jechać.
- Dokąd? - Zarządzono ewakuację.
- Śmigłowiec w drodze. - Nie wzywałem go.
- A telekonferencja? - Chwileczkę. Co się dzieje?
Uczestniczę w niej.
- Sekretarz musi się ewakuować. - Omówimy to w holu?
Wystarczy. Marnujemy tylko czas.
Ekspert od cyberbezpieczeństwa mógłby…
To proszę takiego znaleźć, dobrze?
EKV oddzieliła się od pierwszego GBI.
Minuta do przechwycenia.
Oby się, kurwa, udało.
Tony, jak się dowiemy?
Chwileczkę. Dam na głośnik obronę przeciwrakietową.
Cztery minuty do lądowiska.
Dziesięć sekund.
Dziewięć.
- Osiem. Siedem. - To z chipsami…
- Spoko, fleja ze mnie. - Sześć. Pięć.
A ona nie powinna była ci tego robić.
Trzy.
Dwie.
Jedna.
Potwierdź uderzenie.
- Potwierdź uderzenie! - Czekaj.
Na co czekasz?
- Nie trafiła. - Co powiedział?
Co powiedział?
Ja…
Nie trafiła.
Obiekt jest nadal w ruchu.
Niczego nie spierdoliliśmy!
Panie prezydencie, potwierdzam Stan 1.
Jezu. Mamy już Stan 1.
- Rozumiem. - Nie trafiła.
Potwierdzam.
Majorze, proszę o zgodę na start kolejnych dwóch GBI.
Po co nam ta księga?
Panie prezydencie, eksperci poświęcili mnóstwo czasu
na przygotowanie tych opcji.
Znajdzie pan tu wybrane cele w zależności od zasięgu
i stopnia reakcji, jaki uważa pan za uzasadniony.
Poinstruuje pana komandor podporucznik Reeves.
Na mocy zapisów OPLAN 8044, wersja 25,
centrum dowodzenia prosi o zgodę na kontruderzenie.
Zielona zakładka to opcje selektywne,
żółta to opcje ograniczone, czerwona – cele strategiczne.
Opcje w każdej sekcji są podzielone na regiony.
Na każdej stronie jest numer identyfikacyjny,
mapa oraz lista celów
wraz z szacowanymi stratami wroga.
Od czego chce pan zacząć?
Panie prezydencie, widzimy niepokojące ruchy
po stronie naszych adwersarzy.
Bardziej niepokojące od tej rakiety?
Przestań. Potrzebuję przestrzeni.
Wiem.
- Gdzie jesteś? - Daj mi spokój.
Carrie, proszę.
Jestem w domu i wychodzę na próbę.
Mogę zadzwonić później?
Moja terapeutka uważa, że…
Wiem, że w końcu musimy porozmawiać.
Sporo się nazbierało po śmierci mamy.
Wiem.
Idziesz, skarbie?
- Idę. Wybacz, muszę lecieć. - Spóźnimy się.
- Kto tam jest? - Mój przyjaciel.
Spotykam się z kimś.
- Naprawdę? - Tak.
To coś poważnego?
- Daj spokój. - Tak?
Tak mi się wydaje.
Jedzie z tobą do pracy?
Wychodzimy w tym samym kierunku.
Dobrze.
To dobrze.
Dziwnie się zachowujesz. Zadzwonię, gdy będę mogła.
- Kocham cię, Carrie. - Pa, tato.
Dobra.
Musi pan natychmiast stąd wyjechać.
Przekierowałam to połączenie. Musi pan już jechać.
Panie sekretarzu.
Straciliśmy dziś już jedno amerykańskie miasto.
- Ile jeszcze pan poświęci? - Co to za pytanie?
To szaleństwo.
Nie.
To rzeczywistość.
Sześć minut do uderzenia.
- Jak się nazywasz? - Komandor podporucznik Reeves.
Ile masz lat?
Trzydzieści dwa.
Masz rodzinę?
Mam żonę.
Ikona przybyła!
Wieża Andrews, Marine One startuje.
Jest tu 89 celów,
głównie obiekty wojskowe i rządowe.
Od zeszłego miesiąca mamy wysuniętą eskadrę B-2
oraz okręty podwodne klasy Ohio,
każdy z 24 pociskami balistycznymi Trident II D5 i głowicami MIRV.
Ta opcja wykorzystuje tuzin rakiet typu Minuteman.
Skąd pewność, że znów nie oberwiemy?
Jeszcze dziś rano byliśmy pewni,
że KRLD nie może wystrzeliwać rakiet spod wody.
A jednak mogą? Co, do diabła?
Lista celów jest niekompletna.
Ale likwidując centra dowodzenia, zmniejszamy szansę na kolejne uderzenie.
Albo je prowokujemy.
Prawda?
Jedynie wyjaśniam panu opcje i wykonuję pańskie rozkazy. Nie mogę…
Pierwszy raz widzę tę księgę.
To jak menu w restauracji. Proszę cię o pomoc, synu.
Nazywam te opcje: krwista, średnia i dobrze wysmażona.
- Wiem, że to chore. - Ale to dobra metafora.
Na razie nic nie zrobię.
Może pan.
Może to pomyłka albo pojedynczy atak.
I wróg na tym poprzestanie.
Bóg coś ci podpowiada?
Nie szukam odpowiedzi.
Przepraszam.
Nie musisz. Chodzę do kościoła, choć…
ostatnio tam nie bywam.
Zawsze byłem pewien, że skoro chodzisz za mną z tą księgą
z planami użycia tej broni…
Że wystarczy być gotowym,
bo to działa odstraszająco i jest gwarancją pokoju.
Że nikt, znając nasz poziom gotowości, nie rozpęta wojny nuklearnej.
Jak mówił pan wcześniej, to szaleństwo.
Ale ktoś to zrobił.
Nic tu nie ma więc sensu.
Chyba że to była pomyłka.
Mleko się wylało.
Jak odpuścimy, złoczyńcy uznają, że ujdzie im to płazem.
Słuchałem podcastu, w którym ktoś stwierdził,
że to wygląda tak, jakbyśmy wznieśli dom pełen dynamitu.
I przez wszystkie te bomby i plany on może wkrótce wylecieć w powietrze.
Ale my nadal w nim mieszkamy.
Jeśli chce pan wykonać kontruderzenie…
to w MAO7
albo MAO9.
Zakończy to pan teraz, raz na zawsze.
Wtedy najwięcej z nas przeżyje.
Panie prezydencie, musi pan zdecydować.
Komandor podporucznik Reeves może doradzić panu cel
i przeprowadzić przez proces autoryzacji.
Potem przeczyta pan na głos kod opcji ataku…
Reid, potrzebuję twojej…
Reid, co sądzisz?
Zerwało połączenie?
Panie sekretarzu, gotowi do startu.
Dokąd pan idzie?
Nie!
Kurwa mać!
Co to było?
Panie prezydencie? Tu ponownie Jake Baerington.
Minister spraw zagranicznych Rosji
zaprzecza, że to oni wystrzelili głowicę.
Rozmawiał też z Pekinem i ich również wyklucza.
- Uwierzyłem mu. - Tak?
- Wycofają swoje siły? - Chyba chcą tak zrobić.
Jeśli damy im gwarancję, że nie będzie odwetu,
to chyba mogę…
możemy ich przekonać.
- Gwarancję? - Że nie wystrzelimy rakiet.
Na żadne państwo.
Choćby na razie.
Mamy po prostu patrzeć, jak Chicago płonie?
Żartujesz sobie? Myślisz, że Amerykanie na to pójdą?
Ten ładunek jądrowy może nie wybuchnąć.
Czasem tak się dzieje.
Zgodził się na warunek,
że jak się powstrzymamy, to oni się wycofają?
- Mniej więcej. - Mniej więcej?
- Jake. - Tak?
- Spokojnie zbierz myśli. - Jestem spokojny.
Dobrze, bo moim zadaniem jest podjąć trudną decyzję,
a twoim powiedzieć mi, na co on dokładnie przystał.
Dobra?
- Bez ściemy. Dasz radę? - Na nic nie przystał.
Omówi to ze swoim prezydentem.
Czyli nie wiemy nic nowego.
Nieprawda, generale.
Jeśli spełnimy jego prośbę i się powstrzymamy, to jest szansa.
Dwie minuty i 30 sekund.
Jake, powiedzmy, że cię posłucham
i puszczę to sprawcy płazem.
Czym to się różni od kapitulacji?
Przyjmując tę terminologię,
powiem, że pański wybór to kapitulacja lub samobójstwo.
Dajcie mi chwilę.
Tak jest.
- Proszę pani. - Tak?
To prezydent. Coś pilnego.
Cześć, skarbie. Wszystko dobrze?
Co?
Powiedziałeś „nuklearna”?
Dobry Boże.
Boże, ja nie…
Chcą, bym użył odwetu.
To wiele żyć. Bardzo wiele.
Bo jeśli nie…
Jesteś tam?
Allie.
Połączysz mnie z nim?
Allison.
Co?
Ten pieprzony…
Jestem.
Proszę wyjąć kartę z kodami.
Dobra.
Przypominają mi się studia.
Proszę czytać na głos.
November, Delta, Oscar.
Jeden, jeden, jeden, siedem.
- November, Delta, Oscar. - Pokaż.
Jeden, jeden, jeden, siedem.
Uprawnienia dowództwa potwierdzone.
Pańskie rozkazy, panie prezydencie?
Moje rozkazy?
Joe! Joe, chodź! Joe!
- Ustawić się w kolejce! - Wyciągnąć dokumenty i zachować spokój.
Ruszaj się, koleś!
Przygotujcie dokumenty.
Bus numer trzy pełny. Puszczaj.
W siódemce dwa miejsca.
- Nie ma jej na liście. - Tędy.
- Nie pchać się. - Chwila.
- Numer cztery gotowy. - Wyciągnijcie dokumenty.
Przygotujcie dokumenty.
KOMPLEKS RAVEN ROCK HRABSTWO ADAMS, PENSYLWANIA
SITE R
SAMOWYSTARCZALNY BUNKIER NUKLEARNY
DOM PEŁEN DYNAMITU
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz