Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Nitong umaga, nanood ako ng Miss Universe.
Ni-review ko rin nang ni-review bilang direktor,
kasi dapat, Miss Universe quality 'yong gagawin namin.
Nandito kayo para mapanalunan 'yong title.
Lahat kayo.
Gusto ninyong maging Miss Universe.
Kaya naghahanda kayong maging representative ng Pilipinas,
para sa Miss Universe, para sa pageant na 'to.
Pero 'yong iba sa inyo, kagabi,
nag-perform para sa ibang pageant.
Naiintindihan n'yo?
Kaya huwag ano…
Mag-focus kayo sa Miss Universe na hanap nila,
na, binibini, babae.
Girls, one minute na lang!
Mala-Miss Universe.
Kaya tayo nandito para ro'n.
'Yong yaman at iba't ibang uri ng kasaysayan
ang humubog sa atin.
Walang katapusan ang paghahanap natin ng pagkakakilanlan,
pero sa gitna nito, nakakiling pa rin tayo sa alam natin bilang kultura.
Masarap 'yong pagkain, maganda ang tanawin at biodiversity,
pero sa huli, 'yong mga tao ang babalik-balikan mo.
May sinseridad ang pagtulong sa 'yo pag kailangan.
Lagi silang handang ngumiti o yumakap.
Walang katulad ang Pilipinas.
Ang mga Pilipino ay matagal nang may matinding pagmamahal sa Miss Universe.
Mahilig lang talaga kami sa mga pageant.
Nabanggit ko noon na
tumitigil ang Pilipinas para sa tatlong bagay lang at 'yon ay…
-Boxing. -Basketball.
At mga beauty pageant.
Titigil ang buong bansa, at lahat ay…
…di papasok sa trabaho, o mag-aabang sa gabi.
At Miss Universe ang pinakaengrandeng pageant…
…na alam mo na, susubaybayan ng mga kapamilya at kaibigan natin.
Para siyang World Cup o Super Bowl para sa mga Pilipino.
Dahil may apat na winners sila.
Pero masasabing kong naipapasa 'yon nang hene-henerasyon
hanggang ngayon.
WALA NANG LIMITASYON SA EDAD NAGBUBUKAS NG MARAMING POSIBILIDAD
Napakainteresante ng taong 'to
dahil maraming nabago sa rules.
Wala nang age limit, wala na ring height requirement.
No'ng panahon ko, 25 ang age limit.
Isa pa, meron kaming accredited partnership system.
Kaya 'yong accredited partners namin, may proseso ng pagsala
kung saan ginagawa 'yong screening process
sa iba't ibang probinsiya at siyudad sa buong bansa,
at kahit sa labas ng Pilipinas.
Kaya dati, meron lang 30 hanggang 38 delegates.
Ngayong taon, 53 yata.
Ngayong taon ang pinaka-diverse at kahit sinong batch ng delegates
sa kasaysayan.
Ang araw na ito ay para sa mga kandidatang
pinaghirapang makarating sa nationals.
Iba-iba ang mga rason o layunin nila, pero isa ang sigurado,
iisa lang ang korona, at iisang pangarap lang ang magkakatotoo.
DALAWANG BUWAN BAGO ANG KORONASYON
-Sobra! -Sobra.
Ikaw? Ikaw ba?
Oo, excited 'to.
Dahil di ko na sila masyadong nakakasama,
dahil, siyempre, parang… 3:00 ng umaga ako umaalis,
at umuuwi ako… Anong oras? 7:00?
Palagay ko, handang-handa na siya kung gusto niyang sumali sa pageant.
Meron na siya ng mga kailangan para ro'n, di ba?
-Oo. -Oo, excited ka na do'n?
No'ng 2010 ang unang pageant ko at 24 na 'ko no'n.
Kaya noon, ako 'yong pinakamatanda sa batch no'ng 2010
at 'yon din ang huling cut-off ng edad para makuha ang korona.
Alam mo, kayang gawin ng mga babae ang kahit anong gusto nila.
Basta nakatuon do'n ang puso't isip nila.
At si Selena ang perpektong halimbawa niyan.
Nagagawa niya pa ring maging fit
habang ginagampanan ang pagiging nanay
at nagawa pang galingan sa pageant.
Inspirasyon si Selena sa lahat ng nanay.
Lalo na siya dahil nine years old pa lang,
kaya medyo clingy pa,
-kaya 'yong mga panahong… -Ang hirap.
-Ang hirap nito, itong… -Itong journey na 'to.
…itong journey niya.
Minsan, umiiyak ang anak ko,
kapag nagmi-makeup ako, "Saan ka pupunta, Ma?"
Tapos, sasabihin kong sa shoot o sa kung saan,
pero sobrang aga pa.
Kaya ngayon, masaya akong may oportunidad ulit
para katawanin ang mga nanay na may edad na. Parang…
Ano… Kaya mo pa rin.
Meron ako nitong oportunidad na 'to ngayon, may platform.
Kaya sinusulit ko.
Ang Miss Universe ay magandang babaeng tagapagsalita,
may adbokasiya siya.
At alam niya ang gusto niyang ipamalas sa mundo.
Model din siya, nililibot ang mundo
at nakikipag-ugnayan sa mga tao.
Kung titingnan ang mga 'yon,
walang partikular na edad ng babae,
walang partikular na sukat,
di importante kung kasal siya o hindi.
Maganda 'yon. May representasyon ang mga babaeng may iba't ibang pinanggalingan.
Na walang limitasyon ang pangarap ng babae,
at kaya nilang tuparin 'yon.
Models, mga tagapagsalita, Miss Universe. Kailangang kahit sino, pwede.
At panahon na talaga.
Bilang organisasyon, pinahahalagahan namin
ang pagkakaroon ng advocacy campaign sa pageant
at maging pagkatapos ng pageant, 'yong may impact
sa buhay ng kandidata, pati sa mga napiling adbokasiya.
Ngayong taon, pinagmamalaki ko ang campaign naming
"Love For All" kung saan pumili kami
ng pitong magkakaibang adbokasiya at katuwang na mga organisasyon.
Plastic straw, teka, kay Eunice.
Plastic caps? Kanino?
Kay Eunice din.
Environment ang pinili ko.
Ilang taon na 'kong nagtatrabaho para ro'n.
At alam kong kailangan ko ng malaking platform para ro'n at para
talagang pakinggan ako ng mga Pilipino
at makapagpamulat tungkol dito na medyo
naisasantabi sa Pilipinas.
Merong ano mo…
-Tangkad ng bata. -May pangalan mo!
-Parang wala. -May tongs ka.
Huwag ngayon, Satanas!
Okay.
Go, babe!
Ayos!
'Yan ang sinasabi ko!
Nagawa mo, di ba? Nagamit ang bota mo.
-Okay. -Diyos ko, huwag sana akong mabasa!
-Okay. -Teka.
'Yong pagiging Miss Universe Philippines, di lang tungkol sa korona, kundi pati
sa kinakatawan mo at sa impluwensiya mo sa iba.
Dapat ka talagang maniwala ro'n.
Dahil sa buong kompetisyon, may mga pagsubok, kaguluhan,
at kakailanganin mong balikan 'yong kaibuturan ng layunin mo
kung ba't ka sumali.
PUMUNTA NANG NAKAAYOS NA
Kung saan may 1st Avenue.
MGA DADALHIN: PANTALON, SWIMSUIT (ONE O TWO PIECE)
DALAWANG FLORAL DRESS, SILVER HEELS, RUBBER SHOES
Akin na 'yong tiyani.
Dalawang oras ang pag-makeup at dalawang oras siyang…
…humihikab.
At pag humihikab ka, naluluha ka.
Humihirap mag-makeup.
Oo, galit na siya.
Ang problema, minsan, may sobrang galing mag-makeup
pero hindi… Hindi kayo match.
Okay 'yong makeup mo sa isang klase ng mukha.
At no'ng nagkakilala kami,
no'ng una akong nagpa-makeup, ayos na ayos.
Parang matagal na siyang nagme-makeup sa 'kin.
Kaya 'ka ko, "Nasaan ka ba no'n?"
Noong lumalaban ako sa Binibini, papalit-palit ako ng makeup artist,
naghahanap ng magme-makeup sa akin
At, ewan, nasaan ka ba no'n?
-Nasaan ka noon? -Ewan, baka tinadhana.
Pikit.
Inaasahan ng lahat na gustung-gustong manalo,
pero gusto ko lang na may puwesto ako.
Palagay ko, malaking tagumpay na 'yong masali sa top 20.
At sinumang makatalo sa 'kin, ayos lang.
Parang, pagod na tayo, gusto na natin ng pahinga.
Pagod na rin sila!
'Yong iba, puyat.
O natutulog pa ba sila? 'Yan 'yong tanong.
Kasi pag 7:00 a.m. ang call time mo,
di ka puwedeng pumunta nang di nakaayos.
Good morning, boys!
Marami kaming sponsor
at kada sponsor, may deliverables.
Lumalapit ako sa brands na may kaparehong values ng women empowerment.
Lalo na 'yong mga lalong nagpapalakas sa mga Filipina.
Magpa-finalize kami, at pag-uusapan
ang gagawin ng Miss Universe Philippines at ng brand mo nang magkatuwang.
Puwedeng video content, postings o event appearances.
No'ng una, para makatipid sa pera, oras, at produksiyon…
…hiniling ng mga kliyente na hanggang 15 binibini lang ang i-shoot.
Pero nilinaw sa 'min ni Jonas,
"Hindi, kung may shoot, kasama dapat lahat."
Mahirap mag-manage ng limang tao.
Paano pa kaya 'yong 53 katao?
Oo, 'yon ang sabi niya. Bale…
Siyempre, napaisip ako. "Sobrang dami ng 53 binibini sa isang araw."
At action!
-Ayos, isa pa! -Action!
Yes!
Isa pa, mas mataas. One, two, three, at throw!
Three, two, one.
Paliparin 'yang skirt. 'Yan!
-Ingat! -Unang posisyon!
Okay, tara!
-Yes! -Throw! Ayos. Isa pa.
Sa mayamang lalaki ko lang ipagpapalit ang Iloilo.
At action!
Okay, kuha, cut!
Sa harap lang ang tingin, harap.
Perfect! Okay, sunod na dalawa.
Babe, ako 'yong mayamang lalaki!
Ballut!
Buong araw kang mag-i-internalize bago ka makapag-perform.
Maipapakita talaga no'n 'yong totoong ikaw
at maipapamalas 'yong mga kaya mong gawin kapag nasa shoot ka.
Victoria, heto ang litrato mo.
Interesante, 'yong upo mo.
Pero sa kabuoan, gusto ko 'yong poise at grace mo…
…kahit kailangang mag-stabilize.
Gusto ko 'yong pagkakaisa sa picture kasama ng Wuling.
At napakaimportante no'n
kapag nasa photoshoot ka, lalo na sa isang produkto.
Sana mas kita 'yong binti mo, o 'yong takong mo.
Pero, "giving" 'to para sa 'kin, kaya congratulations.
Sa branded shoots o branded productions,
nakakatulong sila para makita namin
kung sino ang pang-Miss Universe Philippines.
At action!
Isa pa!
Ganyan lang, ganyan!
At action!
Yes!
May tinda kayong Buscopan?
-Buscopan? -Opo, please.
Ilan ho 'yan?
Nag-alala lahat ng board of directors
ng Miss Universe Philippines, sa lagay ng mga kandidata.
Nagkasakit ang iba sa kanila.
Epekto ng…
Nagising ako nang ganito.
Baka pag mas nakapagpahinga ako,
vocal rest.
At minsan, 'yong mga shoot,
umaabot ng past 11:00 p.m. hanggang hatinggabi.
Kaya malalaman mo talaga ang ibig sabihin ng puyat.
At ang ibig kong sabihin sa puyat, talagang puyat na puyat, kaya…
Matagal 'yong hintayan kaya nakakapagod, alam mo 'yon?
Sasabihin nila, "Thirty minutes lang ang shoot."
Pero buong araw kang naghihintay.
Kaya nakakapagod.
Alex!
Ako po ba, Ms. Shane?
Mamaya pa?
'Yon.
Kanina pa 'ko ready.
Oo, siya ang mauuna.
-Di pa siya tapos. -Di pa 'ko tapos.
Ha? Di ka pa nakukunan?
Daldal ka nang daldal, di ka pa pala tapos?
-Akyat na. -Mamaya pa 'ko.
Mamaya pa nga siya, pagkatapos ng show.
Kaya, oo, sobrang daming nangyari no'ng sumali ako sa MU.
Number one ko siya, isa sa number one supporters ko,
o 'yong taong nag-encourage sa 'kin na sumali.
Siyempre naman!
At dito, no'ng…
-Nag-decide tayo. -At nag-decide na sasali ka ulit.
Oo, dito nga.
Meron ba sa loob?
Ang kuwento ko, noong lumalaban ako,
siyempre, pangarap kong makuha 'yong korona ng Miss Universe Philippines.
Pero sa kasamaang-palad… Di naman pala kasamaang-palad,
ibang korona ang nakuha ko,
hindi 'yong inaasahan ko.
At ang matalik kong kaibigan, si Pia Wurtzbach,
siya ang nanalong Miss Universe Philippines.
Nanalo ako ng koronang masasabing mas mababa ro'n.
'Yong Miss Intercontinental title.
Dati, pag nakoronahan ka, di ka na puwedeng sumali ulit.
Kahit ibang korona ang gusto mo.
Dati, masasabing ubos na 'yong chances ko.
Hanggang humiwalay ang franchise sa Binibining Pilipinas.
Pero dati, ang tanda ko na, lagpas na 'ko sa age limit.
Lagi lang 'yong…
nasa puso ko, o nasa loob-loob ko,
o nasa diwa ko, 'yong alam kong kung may oportunidad,
susunggaban ko.
Kaya kung di ko tinanggap 'yong oportunidad pagkaalok sa 'kin
pagkatapos ng mga taong sinabi kong gagawin ko,
o pagkatapos ng mga taong nag-encourage ang mga kaibigang gawin 'yon,
parang, "Paano pag inalis na 'yong agelimit? Sasali ka?"
Sasabihin kong, "Oo, sasali ako."
Lagi akong sasang-ayon na palagay ko, sasali nga ako.
Siyempre, si Christi, dati pa magaling sa runway kaya… Gusto ko ang lakad niya.
Maliban sa pagiging beauty queen, model din siya.
Nakapag-shows na siya.
Di ko inakalang
gusto niya pa ring makuha ang korona.
Kasi pakiramdam ko, na-establish na niya ang sarili niya
sa modeling industry.
'Yong "Comeback Queens"
na mga mas kilala ng mga nanonood ng pageant at tagahanga,
nagdadala sila ng sariling audience.
Madalas, sa maraming taon, may malinaw
na isa, dalawa, hanggang tatlong major frontrunners.
Ngayong taon, masasabing, mga walo.
Nandiyan si Ahtisa, na natalo kay Catriona Gray.
Dahil First Runner Up siya sa Miss International.
Nandiyan din si Kris Tiffany Janson.
May Stacey rin na comeback queen din.
Sikat din si Stacey.
May VVV na comeback queen din.
Kaya lahat sila, mga nanalo ng pambansang korona.
Kaya sa pagsali nila ulit,
mataas ang inaasahan sa kanila ng mga tao.
Pagkatapos ng ilang events sa Miss Universe Philippines,
naging mas pantay ang playing field, ibig sabihin…
May mga baguhang magpapakitang
kaya nilang iuwi ang korona.
Di kapani-paniwala 'yong laban ngayong taon.
Isa pang paborito si Alexie.
Nakaya niyang makipaglaban sa mga beterano
kung 'yong followers at suportang nahakot niya ang pag-uusapan.
Napakalakas ng mensahe at personalidad niya,
kahali-halina, na parang gusto mo na lang…
Gugustuhin mo siyang suportahan at manalo.
Napansin ko si Tarah.
Gusto ko si Baguio, magiliw siya.
Kita 'yong personalidad niya pag lumalakad siya.
At minsan, beterana ang nananalo, minsan, 'yong baguhan.
Sa totoo lang, ito 'yong pinakamahirap, pinakapalaban, pinakakwalipikado,
pasensiya na sa ibang batch, pero brutal ang taong 'to at parang…
Walang makakahula kung ano'ng mangyayari sa kompetisyon.
'Yong challenges na gaya nito, nakakatulong na mapataas ang kumpiyansa,
naipaparamdam sa kanila kung di sila naliligaw,
kung gusto ba sila ng sponsors o kung crowd favorite ba sila.
Welcome sa mas magandang side ng Boracay!
Sino kaya ang magiging Miss Aqua Boracay ngayong taon?
Depende 'yan sa performance niyo sa Sabado.
ISANG ARAW BAGO ANG SWIMSUIT CHALLENGE
Subukan mo. Bale, lakad…
Tapos…
Ikot.
Ano sa tingin mo?
Masyadong basic.
Nagsusumigaw lahat ng "masyadong basic."
Miss Universe 'yon, boo.
Dati pa ako tumatakbo sa track.
Nagsimula akong tumakbo no'ng five ako.
Magaling pala talaga 'ko ro'n. May talent ako.
Kaya tinrabaho ko talaga, tumakbo ako nang tumakbo,
at posible pa 'kong maging professional no'n.
Pero may ibang plano ang buhay.
No'ng nasa middle school, sumasakit-sakit 'yong balakang ko.
Noong grade seven ako,
at isang taon pa bago ko tuluyang nalamang
na-injure ang labrum ko.
Unang operasyon ko noong nasa grade eight, 14 ako no'n.
Unang operasyon ng baby ko.
-Hi, bubbie! -Hi, Ma.
Tapos, di nawala 'yong sakit.
At pagkatapos ng lahat, dalawang buwan akong nakasaklay,
nagpi-physical therapy… nang napakatagal.
At kahit gano'n, 'ka ko, "Okay, panahon na para tumakbo ulit."
Pero…
Wala ako sa kung nasaan ako dapat,
kung tamang oras ang pag-uusapan, at di ako makabalik.
Oo, na-realize ko, okay, baka di 'to para sa 'kin.
May nerve damage pa rin ako sa hita.
Ramdam ko pa rin 'yong pagkirot-kirot.
Pero ngayon, nagkaroon ako ng bagong misyon
at kaya ako nandito, sa Miss Universe Philippines.
Yes!
Ganyan ang gusto kong gawin mo sa balakang mo.
MARI MAHAL SMITH NANAY NI MATEA
-Iunat mo muna. Puwede bang… -Hindi.
-Okay. -May rehearsals kasi ako.
Kung may rehearsals ka, mas lalong sasakit.
Pero kulang ang pagkembot mo.
Palagay ko, kaya mo.
Upuan mo ang balakang mo.
Walang mga pose. Tingin lang sa kanan at pagdating mo sa gitna,
-mag-pose ka sa harap. -Okay.
Dati, may camera dito, magpo-pose dito, tapos, dalawang side,
pero binago namin lahat.
-Wala pa rin bang camera do'n? -Wala na.
Sakto!
Disclaimer, wala itong epekto sa judging…
…sa Miss Universe Philippines finals sa May…
Bale, itong walong winners
ay makakatulong sa performance niyo bukas.
Party dancer, sir!
Kasama natin si Miss Universe Philippines Manila!
Iba 'yong texture ng sahig, kaya sinasanay ko pa ang sarili ko.
Kaya lakad ako nang lakad.
Sa Manila ka na lang matulog.
Nasa Boracay ka. Wag kang matulog dito!
Ang sakit ng paa ko.
'Yong paa ko,
may sarili silang hininga.
Siguro, okay na 'ko.
Palagay ko, matutulog na talaga 'ko.
Hayaan mo si Virginia.
Pumikit na tayo at hayaan na natin si Virginia.
Kinakabahan ako, di dahil takot akong baka pumalpak ako.
Kinakabahan ako kasi
pini-pressure ko ang sarili kong manalo ng title.
Para sa mga babae, sa mga kandidata, alam kong may impact sa kanila
pag di sila nakapasok sa top 20.
At pag di ka nanalo, parang…
Di ba?
'Yong mga hakbang, okay na ba?
-Mas okay kaysa kanina. -Mas okay…
-Mas intensiyonal din. -Oo.
-Pati 'yong pabalik? -Oo.
Okay.
Halika!
Halika, sa lilim tayo. Mainit!
Ewan kung ano'ng ginawa mo ro'n, pero mas okay kaysa 'yong dati.
Pero ewan ano'ng sinabi sa 'yo ni Rianne, pero ano'ng ginawa mo?
-Energy pa. -Energy.
-Talaga? -Oo.
Ang ganda mo do'n,
kaya gawin natin 'yan mamayang gabi.
At mas mahahabang hakbang, kaya, okay.
Ewan ba't maraming nahuhumaling sa mga pampaputi.
Aksidente kong nagamit nang isang linggo.
Pag-uwi ko, "Ba't ang puti ko?"
-Ginamit mo? -Di ko alam na pampaputi.
Di mo binasa?
Bro, nagmamadali ako no'n, kaya…
At siya rin 'yong naglagay sa legs ko!
'Ka ko, "Nagiging puting babae na 'ko!"
Para akong, "Magta-tan ako!"
Pagkatapos nitong pageant, ikaw at si Matea, di ba,
dadating ang tatay niya, naalala n'yo ang four by one.
-Bro, hindi! -Tumatakbo tayo.
Bye!
Four by one?
Ikaw, ako, si Chelsea, at…
Si Laguna rin, pero…
May pito siya na parang, "Girl, ang bagal mo!"
Laguna…
Parang tinatamad si Laguna! Wala siyang gagawin!
Si Chelsea, parang, "Ano'ng gagawin ko dito?"
Ganito si Chelsea…
Ni di sumusubok si Laguna.
Para siyang, "Ba't ba 'ko nandito? Ang init!"
'Yong nose line mo, nasa batok na.
Mali-late kayo.
Hindi, 6:30 pa lang.
Magdasal muna tayo bago siya umalis.
Okay, okay.
-Sino'ng mangunguna? -Ako.
-Para sa inyo, guys. -Akala ko, para sa 'kin. "Huh?"
-Sa inyong dalawa! -Ano'ng nangyayari sa 'kin?
Oo. Ibig kong sabihin, ipagdasal ang performance mamaya, di ba?
Palagay ko, 'yong mga binibini,
inaalala nila ang pagsu-swimsuit.
Nanonood lahat sa Internet
at makaka-comment lahat.
'Yon ang unang tingin para sa maraming bloggers, media, fans,
lahat ng sumusubaybay, para makita ang aangat.
Grabe ang stress sa paligid.
Paglakad natin, sa kanan ba?
Di 'to tungkol sa hugis. Sasabihin ko 'yan.
Kaya sinasabi ng iba,
"Napapanalunan ang swimsuit competition mula ulo pataas."
Gusto lang naming ipakita 'yong tinrabaho namin.
Bye, Mom.
Good luck, Alexie!
Para sa 'kin, doon napapakita ng babae ang panloob na kumpiyansa.
Tungkol 'yon sa pagdadala ng sarili nang may pagmamalaki, tapang, at galing.
Magpakitang-gilas ka na.
One minute na lang!
Pag may gusto siya, pinagtatrabahuan niya.
Naglaan lang ng oras para masiguradong handa ako.
Sa huli, handa ako.
-Amen. -Amen!
Galingan natin sa show!
Good evening, Boracay!
Hello, Boracay!
Pupunta ka ro'n at ipapakita mo sa kanilang
alam mo ang ginagawa mo.
Pag nagkamali ka, wag kang magpahalata.
Hinga nang malalim,
ginagalaw ko'ng mga binti ko, para walang papalya,
sinisiguradong hindi mapupulikat.
Parang, "Okay."
"Harap, ngiti, alam mo ang ginagawa mo, kaya gawin mo na."
Tuwing natatapos ako sa runway, pumupunta ako sa backstage
tatawagan ko'ng nanay ko. 'Ka ko, "Ano sa tingin mo?"
"Kailangan kong malaman."
Sinasabi niya, "Ang galing mo! Hay!"
Parang…
Parang, "Proud ako sa 'yo." At ang saya ko ro'n.
Tapos, pinanood ko at para akong, "Okay, palagay ko, nagalingan ko."
-Nawala ang balanse ko. Buhok ko… -Ako rin.
May key point kung saan, parang, "Ako ba 'yan?" Alam mo 'yon?
-'Yong boobies. -Hala, hala!
-Tumatalbog sila. -May kumpiyansa siya.
Umaalis ako ng stage nang walang pagsisisi
dahil di ka makakabalik para ayusin 'yon.
Opisyal ko nang tatawagin
ang Miss Universe 2024 Aqua Angels.
Pini-pressure mo rin nang matindi ang sarili mo.
At pag nadismaya mo ang fans mo,
di hamak na mas masakit.
Okay, tatawagin ko na…
Cainta!
Taguig!
Bacoor!
Iloilo!
Baguio!
Quezon Province!
Northern California!
At last, but not the least…
Cavite!
Ang hirap no'n para sa 'kin.
Nagpunta ako sa backstage, umupo, di nakipag-usap kahit kanino.
Pakiramdam ko, pag nagsalita ako, maiiyak lang ako.
Wasak kasi ako no'n.
Pag nanalo ka ng award, may dalang kumpiyansa sa sarili 'yon.
Na oo, tama ang ginagawa mo, o napapansin ka ng mga tao.
Alam kong nakakalungkot sa mga kandidata
pag di sila nakapasok o di nanalo sa challenges,
pero di dapat 'yon maging hadlang sa pagpapamalas nila ng sarili
at, alam mo na, paggawa ng lahat ng kaya nila hanggang sa huli.
Wag dalhin ang desisyong 'yon sa susunod kong gagawin.
Pinili nila ang gusto nila at nagkataong di ako 'yon noon.
Ipapakita ko.
Tigil, tigil, tigil, tigil, tigil.
Okay.
Parang pagsasayaw talaga. Sayaw! Okay, parang pagsayaw sa party!
Ulit, ready, go, at…
At, at galaw.
At, yes!
Sandali lang.
-Tuloy lang. -Isa pa!
'Yong paghahanda para sa Miss Universe Philippines pageant ay…
360 training o parang…
Dapat handa ang isip, katawan, at emosyon mo.
Camera-shy ako. Simulan na natin ang training.
Okay, isa pa!
At, ang ganda! Pause muna!
At, stay!
Tingin ko, sining ang catwalk.
At, galaw…
Ulit, hakbang dito at ang leeg!
-Yes! -Magic!
Ngiti!
Magiging meme siya.
'Yan ang leeg!
Pagod ako, gusto ko siyang sakalin.
-Parte 'yon ng training. -Parte ng training.
Napapalabas ni Ian
ang best catwalk ng mga kandidata.
Kinuha ko ang shorts ko.
Bale, Ian…
Natupad na pangarap si Ian dahil
siya ang pinakamagaling sa industriya ngayon.
At talagang fan ng pageant si Ian
mula pa noong Binibining Pilipinas pa.
Kaya malaking tagumpay talaga para sa kanya 'yong magsimula bilang fan
at naging taga-train ng best queens sa industriya.
At dama ko sa pag-train niya sa kanila,
gusto niya silang magkaroon ng signature
stride, turn, o pose.
Ready, at Bukidnon!
Pasok!
Si Natasha ay si Natasha.
Sa Bukidnon siya nakatapos.
Nakatira at lumaki siya sa Bukidnon.
Siya si Miss Bukidnon!
Ano?
Slow reveal o fast reveal?
-Ikaw ang bahala! -Depende rin sa music.
Ano'ng personality mo?
Tinatanggal mo ba ang scarf mo nang ganito? O ganito?
Gusto mong tanggalin nang ganito?
Kasi gusto kong tanggalin nang ganito.
Okay lang ba? Slow burn?
Parang…
At tapos…
Puwede. Subukan mo.
'Yan ang music, sa totoo lang.
Kung snappy, gagawin ko nang snappy.
Hindi, hindi snappy para sa 'yo, honey.
Kung "Raining in Manila," gagawin ko…
Wala nang snappy para sa 'yo!
Wala nang snappy para kay Christi.
Buong buhay niya, snappy siya.
Kaya sa Miss Universe, walang snappy Christi.
ISANG BUWAN BAGO ANG KORONASYON
-Side? -Walang side.
-Okay, bale… -Pagano'n.
-Side… Do'n… -Hindi, sa kabilang side.
'Yan!
Paganito?
Ayaw mo ng malinis?
Puwede naman, pero puwede nating subukan sa shoot?
-Okay. -Puwede nang suotin.
Bago pa ako sumali, alam ko na
ang gusto kong gawin sa national constume ko, kung may pagkakataon.
"Divine timing, stars aligning", kung anuman,
na nairepresenta ko talaga, bilang sining at konsepto, ang dagat.
Hala, nakakabilib.
Gustong-gusto ko 'to.
Diyos ko, giving siya.
Kailangan kong mag-practice na iba-iba ang sapatos.
Oo.
Pero okay lang dahil nakikita mo.
Malaki talaga ang saklaw ng Miss Universe.
At isa pa, 'yong katawanin ang bansa
at 'yong ikaw ang gumawa ng national costume, malaking pribilehiyo.
Nang nalaman kong gagawan din ni Axel ang ibang binibini, 'ka ko, "O!"
"Sino?" Para akong, "Sino?"
Tayo ka nang tuwid. Tuwid.
Oo.
Mas mataas, please! Oo.
O, Stacey.
Interesante, alam mo 'yon?
Dahil kaibigan ko rin si Stacey, pero tingin ko rin, frontrunner siya.
Kaya 'yong malamang dadamitan niya rin sila,
iba pang umaangat na queens o kakompetensiya,
interesanteng makita kung paano niya magagawang iba-iba kami,
at nagawa nga niya.
Tapos, ibukas nang bahagya ang labi.
Mismo.
Siyempre, masaya talaga kami.
Napaka-overwhelming na…
Pangarap para sa Sultan Kudarat ang makita sa mainstream.
Ang saya.
Puno ng kultura at lahat na.
Literal kang sasayawan ng mga tao.
Ang sarap!
Mukhang masarap, totoo!
Bye, Jasmine.
Sobrang cute niya. Ipagdadasal ko siya.
'Yan na. Muli, ladies and gentlemen, congratulations.
Pero isa pang paborito ko 'yong nagpunta kami sa iba-ibang
tourist spots.
Napakamagiliw at masayahin nila.
May fashion show din kami na tampok ang mga telang Inaul at local designers.
Sa swimsuit, sabi sa inyo, kung puwede,
ngiti lang dahil masaya.
Ngayon, fierce dapat.
Puwedeng… Nasa runway.
Bale, modeling 'to.
Hindi 'to "pa-sweet."
Dahil kanina, nakita ko si Ms. Albay na naka-pageant pose pa.
Puwede ang variations.
Subukan mo, Voltaire?
Gano'n!
Sige, Shamcey Supsup!
Hindi flowy… Flowy, pero hindi mahaba.
Paano…
'Yong dress na suot ko sa parada.
'Yong kay ano…
Tanda ko, noong sa Sultan Kudarat…
…wala akong dress na masuot sa event.
Kasi may fashion show
na kailangang metallic at flowy floral ang suot,
pero wala ako no'n.
'Yon lang ang dress na meron ako.
'Yong suot ko sa parada, 'yon na 'yon.
Ito?
-Ito? -Ang totoo,
-flowy nga. -Ito?
Flowy nga!
Pero ayoko nito.
Wala ka masyadong kumpiyansa.
'Yong metallic dress, galing sa close friend kong
si Miss Victoria, Victoria Velazques Vincent, ng Bacoor.
Binigay niya sa 'kin 'yong metallic dress.
At 'yong floral flowy dress, galing kay Matea ng Florida.
Kaya, kahit kompetisyon 'yon,
di gano'n ang pakiramdam dahil nagtutulungan kami.
Ano lang… 'Yong pakiramdam,
napaka-rewarding
na lapitan ako nitong mga bata at…
Isa na naman 'yon sa life-affirming moments.
Na 'yong ginagawa mo ay may positibong epekto
at nagiging inspirasyon ka ng mga bata
para abutin din nila ang pangarap nila.
Sa pamamagitan lang ng tapang mong abutin ang iyo.
Salamat!
VVV!
Nasa floats sila, pumaparada sa siyudad.
Kahit 'yong mga binibini, nagulat na may fans sila sa parteng 'to ng bansa.
Nakakakita ka ng mga pamilya, bata, tatay, nanay,
'yong iba, dala pa ang mga aso nila.
Pinapakita talaga no'n paano suportahan ng mga Filipino ang mga binibini
at nakikita nila sila bilang huwaran.
'Yong lugar na gaya ng Sultan Kudarat,
mabanggit lang, marami ang natatakot.
Kahit para sa 'kin na taga-Mindanao at di takot maglibot sa Mindanao,
may kung anong takot pa rin.
Isang negatibong bagay 'yon.
May malinaw na senyales kami ng sakit ng lipunan.
Mga Muslim ang ilang parte ng Mindanao,
'yong kapayapaan at kaayusan, may mga labanan do'n,
hindi ligtas, kaya…
'Yong pagkakaroon ng engrandeng pageant gaya ng Miss Universe Philippines do'n
ay nagpapakita at nagsasabing,
"Guys, okay lang. Ligtas pumunta ro'n."
Di lang national costume ang gagawin sa Sultan Kudarat.
Kung masasabi ko.
May runway challenge din,
isa sa pinakamahalagang parte ng kompetisyon.
Tanda ko ba?
Di naman sa nakaukit sa memorya ko o kung ano.
Di ako nagpapa-therapy tungkol do'n o anuman.
Diyos ko, paghahabol ng oras.
Oo, di isa sa hottest days ko ang runway challenge.
Oo, di ko ramdam 'yon no'ng araw na 'yon.
Mama Angel!
Walang oras para mag-ready.
Wala akong personal glam team.
Dinig ko 'yong sigaw ni Mama Ru…
Girls, three minutes.
At 'ka ko, "Kauupo ko pa lang dito."
Honey.
Sino'ng puwede sa buhok?
Buhok!
Girls, one minute!
Mag-tape na,
at ako… Puwedeng voiceover na lang ako.
Ramdam ko ang pressure.
Di natapos 'yong buhok ko.
Di natapos ang makeup ko't sinasabi ng mga taong napakahaba ng dress ko.
-Naku naman. -Oo. 'Yon…
-Pa-excuse ng French ko. -'Yan ang kabuuan.
Madalas kaming hilahin sa iba't ibang direksiyon…
nang biglaan.
-Diyos ko! -Ako rin.
Pero ang ganda mo. Ang ganda mo.
Pero para silang, "Puwedeng mag-ready hanggang 8:00!"
-Binigyan nila kami ng reassurance. -Mga five minutes.
Hay.
Mama A, may stylist na makakatahi nito?
Sabi nila, may 4:00 hanggang 7:00 at pagdating namin do'n…
Mga 6:00 kami dumating dito.
Wala na 'kong makeup.
Oo, isa sa mga gano'ng sitwasyon, oo,
ang sumusubok sa 'yo.
Muntik na 'kong mag-break down noon, dahil ayaw kong magpakita ng kahinaan.
Ayaw mong masira ang makeup mo.
Malakas ka.
Kailangan mong panindigan 'yon.
Napakaraming iba't ibang karanasan sa buong kompetisyon
na nagpa-realize sa aking pribilehiyo ang pressure.
Lahat ng binibini ay dadaan
sa mga saya at lungkot, hirap at ginhawa.
Kailangan mo lang magpatuloy at tandaang
isa-isang hakbang lang, isa-isang pagsubok.
Kung may pagkukulang ka man sa isa,
laging pag pagkakataong makabawi. Pero, oo.
Script para sa voiceover
habang naglalakad sa runway.
"Halaw sa alamat ni Jacinta,
pinapakita ng arkitektural na bulaklaking ito ang hardin niya
na sentro ang putat flower ng Cainta."
Maganda ba?
Oo, bagay, pero 'yong bakal sa likod…
Ang sakit. Kaya nag-request ako ng pamprotekta sa balat ko.
Dahil alam kong baka magpasa.
Oo. Tatlong oras ko 'tong suot, kaya…
Unang beses kong maisuot 'to.
May kataga sa Tagalog na,
"Tiis ganda," na ibig sabihin,
"Kagandahan ay pagdama sa pasakit".
Kung di 'to testamento ro'n…
Isa sa pinahihintay na parte ng kompetisyon ang national costume.
At kakaiba ang taong 'to.
Magpapamalas ng pagkamalikhain ng ating designers.
Kinakatawan ng binibining ito mula sa bayan nila.
Mabibigat, mahirap gumalaw, at napakainit isuot ng costumes na 'to.
Nagsusuot kami ng napakahihigpit na corset,
alam mo na, pieces at head pieces.
Makakabawas ka ng five pounds sa pagsusuot lang niyon buong gabi.
Punta na tayo sa backstage.
Takot ako sa mga gagamba.
Sobrang sakit na ng ulo ko kasi 'yong head piece,
parang, pumapasok sa anit ko.
Sabi ko sa mga nasa paligid ko,
pag hinimatay ako, patanggal na lang nito dahil ito ang rason.
Nakaya ko, pero 'yong iba, hindi.
Ang hirap talaga no'n.
Kailangan mo lang kayanin.
Babe, alis na tayo!
Pagkatapos ng maraming oras, bibigay talaga ang katawan mo.
'Yon yata ang pinakamahirap na parte.
Pero, nakaya ko naman.
Dito na lang tayo!
Nakalimutan kong ngumiti.
May 53 naggagandahang costumes,
at pumili sila ng tatlong larapat-dapat na costumes.
Southern California!
Tacloban!
Iloilo City!
No'ng gabing 'yon, di namin ramdam na pagod sila.
Suot nila ang costumes nila nang may pagmamalaki,
na napakahirap isuot.
At sa pictures namin, nakangiti silang lahat do'n.
Kaya, talagang saludo sa mga binibini.
Sobrang nakakabilib.
Pero muli, di 'yon parte ng "aktuwal" na kompetisyon.
Walang bearing 'yon.
Masaya talaga 'kong nakauwi ako dito sa Laguna
dahil ang hectic ng schedule
at sobrang nakakapagod 'yong sa Sultan Kudarat.
Palagay ko, ang dami kong naisakripisyo.
Oras, negosyo ko, 'yong pagiging guro ko,
at, siyempre,
'yong oras kasama ng mga pusa ko, pamilya, at mga kaibigan ko.
Para sa 'yo, minsan, sumosobra lang.
Kaya importanteng alaga rin nila ang mental health nila.
Pero importante ring di magpadala sa ingay.
'Yong di mo hayaan ang ingay…
na makalito sa 'yo.
DALAWANG LINGGO BAGO ANG KORONASYON
Gusto naming dalhin ang mga kandidata sa Palawan…
…dahil gusto namin silang bigyan
ng talagang kakaibang pagkakataong maintindihan
ang tindi ng trabaho at hirap para lang makabuo ng perlas.
Pero pagkatapos ng sampung taon, nilalagay sila dito sa golden leaf pearl.
Marespeto rin ang brand
sa aspetong alam nilang kailangan namin ng oras para…
huminga…
at makipag-ugnayan sa kalikasan at sa isa't isa.
Go, Kim!
Yes, girl!
…parang malaking gagamba.
Para 'kong, "Uy, Alexie!"
-Tumama ako… -Papunta sa loob?
Gaano kalaki ang malaki?
Parang ganito!
-Ano'ng ginawa mo? -Di puwede.
-Sobrang laki no'n. -Minumulto ka ng espiritu ni Alexie.
Miss Brooks.
Sobrang fulfilling na sandali.
Sa wakas, pag may nagsabi sa 'king, "Sunrise ba o sunset?"
Sunrise na para sa 'kin.
Sobrang payapa. Sobrang gandang makita
dahil simula pa lang ng araw mo,
makakapagpasalamat na meron ka ng buhay na 'to.
May kuwarto, nakita mo?
Bukas lahat.
Iidlip ako bago tayo bumaba.
Iidlip bago ka bumaba.
Matinding turning point 'to sa 'kin, Kim, at Chelsea, na nandito tayong lahat.
Matinding sandali 'yon kung saan nare-reevaluate ang mga "bakit" namin,
at alam naming malapit nang matapos ang kompetisyon,
at naghahabol na sa oras,
at pinapaalala namin sa sarili na mag-focus,
at magpasalamat at maging present din.
Masaya talagang nandito kami.
Nagdasal ako habang nangyayari 'yon.
Siguradong naisip ng lahat na masayang matulog.
Okay lang. Tayo ang…
top three.
Palagay ko, isa 'yon sa mga pinakaespesyal na punto,
o isa sa highlights
ng buong Miss Universe Philippines journey ko.
Tingnan natin kung tama ito.
Ang laki din ang braso.
-Di kasinlaki ng akin. -Pero 'yan ay…
-Mas maigi. -Di hamak na mas maigi 'yan.
Sa araw-araw kong buhay sa labas ng pageant,
-di ako nag-extensions. -Oo!
-Di rin ako nag-e-extensions. -Ayaw ko no'n, ako…
-Sa events lang. -Di ako makapaghintay na tanggalin.
-Okay, ready na, Dia? -Ready na 'ko, tara.
Okay, tara na.
Hindi, sabi ko, "Salamat," pero may accent.
"Salamat." Oo, "Salamat."
Ibig sabihin, "thank you."
Sa diyalekto ko 'yon.
Kailangang may accent. Paano?
Salamat.
Nababasa, mula himpapawid.
Tapos, mag-pose tayo kung saan.
-Dito. -Easy, easy.
-"M," di ba? -Oo, oo, oo.
-Girl! -Baby!
-Di ako magaling sa "M"! -Lulubog na 'yong araw!
-Magtagumpay o umuwi. -Puwede na muna 'yan!
-Ang laki niyan. -Okay.
-Ayos! -Yes!
Sa gitna!
Girl, baby!
Okay, V, tingnan natin kung nababasa mula himpapawid!
-Tuloy, tuloy! -Nababasa?
Mag-wave tayo.
Tingin ko, malaking pagbabago 'yon para sa marami sa aming
nasa Palawan.
Binigyan kami no'n ng dagdag na enerhiya
at mas nakatulak na magpatuloy pa kami sa kompetisyon
at maging mas malapit sa isa't isa.
ISANG LINGGO BAGO ANG KORONASYON
Sinasabi ko sa mga kandidatang minsan, 'yong prelims ay nakakatukoy…
kung sino ang top five o top ten, mga mananalo.
At sobrang importante nito dahil marami…
Marami sa mga binibining di frontrunners,
o di sikat,
pagkakataon nila 'to para kuminang.
Dahil pag kinakausap sila ng judges, di lang sila nakatingin sa pictures nila.
Pag kausap ka nila,
at 'yong pakiramdam nila pag kausap ka, puwedeng magkatalo ro'n.
Sa closed door interview,
ako lang ang bumubuo, gumagawa ng lahat ng tanong,
magdidiskusyon kami ni Jonas kung
anong klaseng mga tanong ang kikilingan ko.
May mga pagkakataon kasing kinuwestiyon kami,
"Ba't di mahihirap ang itanong niyo?"
"Ba't ang dadali ng tanong niyo?"
'Ka ko, "Hindi, hindi sila madadaling tanong."
Lahat ng tanong ay mahirap pag nasa harap ka ng panel
sa Miss Universe Philippines sa closed door interview.
Puwede mo pa ngang makalimutan ang pangalan mo.
Tapos, di hihigit sa limang minuto kada kandidata, 45 segundo kada tanong.
Pag nag-bell, ngiti na.
Forty-five seconds, tapos na.
Di masyadong mabilis magsalita…
Gusto ko lang malaman niyong…
Sir V!
Alam ko!
Proud ako sa inyo.
Gusto ko kayong pasalamatan.
Tandaang magpakatotoo, maging kayo, magsaya!
Wag basta "pageant-mode"
at pag tinanong, "Hi, kumusta? Ang adbokasiya ko ay…
Ayaw namin no'n.
At suportado ko kayong lahat.
Karamihan sa inyo.
'Yong pakiramdam, "Okay, competitive na lahat ngayon."
Sunod, heto si…
Kris Tiffany Janson, Cebu.
Hinga, hinga. Mamasahiin ko ang likod mo.
Naniniwala akong handa at nakapaghanda akong katawanin
ang ganda at esensiya ng Filipina sa internasyonal na entablado.
Bale, meron ako nito.
Imahen 'to ni Santo Niño.
Ito ang imaheng pinagdiriwang naming Cebuanos.
At lagi ko 'tong dala,
at sana bigyan ako nito ng enerhiya at tamang lagay ng isip
sa Q and A.
At iniisip kong
parang job interview 'tong preliminary interview.
Ito na 'yon.
Okay! Ito na.
Sunod, heto si Chelsea Manalo ng Bulacan.
At pagpasok ko sa kuwarto, nando'n ang panel.
Sa isip ko, parang, "Ba't nakaupo?
"At ba't may nakapalibot na judges na nakatingin sa 'yo?"
At ni di sila nakangiti. Gutom ba sila?
Ang aga. Baka gutom sila, kaya…
Bilang bata, nabanggit mong na-bully ka dahil sa kulay ng balat mo't buhok.
Pero no'ng 14 ka na, bigla kang naging model at pinuri ang ganda mo.
Ano'ng epekto nito sa buhay at paglaki mo?
Naapektuhan ako no'n sa maraming paraan.
Nanay ko ang nagtulak sa 'king maging totoo sa sarili ko.
Sabi niya, maniwala ako sa sarili.
Walang makakakilala kung sino ka kundi ikaw,
alamin mo ang gusto mo, ang gusto mong maging.
At dahil dito, nag-grow ako bilang babae.
At bilang model, naging mas independent ako
dahil ito ang ginamit ko para mapaaral ang sarili ko sa college.
Mas lumalim ang ugnayan namin ng mga kaibigan ko,
ng mga tao sa paligid ko.
At ngayon, kaharap ko ang lahat ng lider na 'to,
nang may tiwala sa sarili, at excited ako dito.
Alam mo? Salamat.
Chelsea, mukha kang Disney princess.
Maraming salamat. Salamat.
Maraming salamat, Chelsea Manalo ng Bulacan.
Salamat sa lahat. Magandang araw.
Salamat, guys.
Salamat, Sir Borg.
Sir Borg…
Matalino rin siya.
Yay, babe!
-Kumusta? -Ang saya, Kimmy!
-Masaya? Ayos! -Ang saya.
Ayos. Kita mo? Di mo kailangang mag-alala.
Ang saya no'n. Ang saya ko.
O? Ayos 'yan.
Tatrabahuin ko na lang
ang evening competition at swimsuit competition.
At malay natin kung ano pagkatapos.
Basta excited na excited ka.
Para sa 'kin, 'yong kaba at excitement…
-Normal 'yan. -…ay pareho.
-Talaga? Oo! -Di mo matukoy kung alin ang alin.
Ang problema, siyempre,
paano kung mas relatable 'yong kuwento ng ibang binibini?
Alam mo na, ano lang…
"Gusto ko ang sagot niya," pero di mo alam
na gusto mo lang ang sagot niya dahil naka-relate ka.
Bilang survivor ng domestic violence…
mas maaga nang dalawang buwan ako pinanganak, kaya nagkaisyu sa pandinig.
Kahit namatay ang tatay ko, di dapat mamatay ang pangarap niya para sa 'kin.
Kailangan mo lang talagang ipakita ang personalidad at pagkatao mo.
Puwede kang, "Ano'ng agahan mo?"
Puwedeng, "Nag-bacon at eggs ako."
O, "Diyos ko, pinakamasarap na agahan!"
"Sobrang sarap!"
Kaya may paraan para maipakita kung sino ka
at para mapahanga ang judges nang di sumosobra,
sa kahit anong klaseng tanong.
Heto si Maria Ahtisa Manalo ng Quezon Province.
Hello sa lahat, magandang hapon.
Mahirap ang pinagdaanan ko.
Kayla Jean Carter, Northern California.
Bale, rare blood disorder 'yon,
at no'ng 2021, 18 araw akong dinudugo
at muntik na 'kong mamatay.
Stacey Daniella Gabriel, Cainta.
Isa sa mga pinakamahiyaing kandidata.
Oo.
Hindi, oo. Makikita mo, Ms. Crystal. Sobrang mahiyain ako.
-Very good ba? -Oo!
Puwede na akong mahimatay at huminga.
Sobrang nakakakaba 'yon.
Alam kong nagalingan mo.
-Medyo kinabahan ako. -Talaga?
Natural lang siguro.
Pero minsan, nakakain ko ang sinasabi ko.
Di pagkain, parang napaghahalo-halo ang sinasabi.
Masaya 'kong tapos ka na.
Talagang depende na lang sa gusto ng judges.
At mahirap na agad dahil sobrang subjective.
Pero kung tatanungin ako
kung saan puwedeng magkamali…
sa puntong 'yon, masasabi kong malaking parte sa evening gown.
Dahil pang-make it or break it ang gown.
Kaya kailangan kong madaliin.
-Nang may manggas. -Di na 'ko makapaghintay!
Ipapakita ko.
Tingin ko, mahalaga ang fashion sa mga beauty pageant.
Paano ka pa ba
magpapamalas ng pigura o estruktura ng katawan ng kandidata
nang di siya dinadamitan?
Kay Stacey, siyempre, di na ako nag-sketch.
Inaral ko lang siya.
Pinasuot ko siya ng gown at tiningnan ko ang flaws niya.
Kung saan ako kakailanganin bilang designer, alam mo na,
para pagandahin o…
'Yong makagawa ng perfect gown para sa kanya.
Iniisip ko, Kuya Jim, puwede ba 'tong…
-Oo, pakihigpitan dito. -Higpitan dito, oo?
Nasa isip ko na 'yong sinuot niya sa prelims.
'Yan 'yong black at silver, linya-linya.
Ang ginawa ko kay Stacey,
aminin na natin, maliit siya.
Gusto ko ng dress na magpapatangkad sa kanya,
mas mahabang binti, mas mahabang biyas.
Kaya, pumili ako ng pattern na
patayo ang mga linya at ginawa kong high-waisted
para magmukhang mas mahaba ang binti niya.
Kita mo 'yong cut, kung paanio humaba tingnan ang binti mo?
At para dito, sa torso mo,
para magmukha ring mahaba, kailangang bukas dito,
-ipakita ang leeg. -Oo. Oo.
Maganda 'yang may mala-swan kang leeg.
-Tapos, ipusod ang buhok. -Oo.
-Kaya ganito. -Oo.
Kaya napapahaba ang torso mo.
May epekto ang dress, pero di dito nakasalalay ang tadhana niya.
Okay, wala dito si Mark.
Tandem sila.
Partners sila, life partners,
magkatrabahong magkarelasyon.
Ramdam talaga ang pressure sa studio.
Mark, ako.
Sinabi ko sa kanila ang concept ko, gusto kong maging halaw,
-'yong may kaugnayan sa dagat o kalikasan. -Kalikasan.
'Yong di mo madalas makita o akalain sa entablado ng pageant.
Kaya…
Pipili na at magsusukat.
Oo.
Mao-overpower kaya? Tingnan natin.
Okay naman. Nagdadagdag ng… kinang sa…
Parang kinang ng disco.
Marami na 'kong nakitang partnerships ng mga designer at kandidata
na talagang base sa pagkakaibigan.
At pag suot nila, buong pagmamalaki nilang suot.
Mas maganda ang pagkakasuot nila
kumpara sa pagkakasuot ng di malapit sa kanila.
Magdagdag tayo ng bato?
Hindi na.
Hindi, hindi, hindi, hindi.
-Hindi, hindi, hindi, hindi. -Hindi!
Pinag-isipan ko.
Okay.
-Pero magiging… -Di muna sa ngayon.
-Hanggang… -Hanggang makita kita bukas.
At kikinang ka nang suot 'yan.
Si Mark at Earl, the best sila.
Suwerte akong kasama ko sila mula umpisa.
Di lang sila top designers sa bansa,
best friends ko rin sila, kaya…
Mahal na mahal ko sila.
Ano sa tingin mo, Earl?
Magda-down siya.
Bagay ba sa gown 'yang buhok?
I-relax mo ang labi mo.
Ngiti nang kaunti.
Naghahanda ka para sa kasamaan.
Tayo na nang tuwid, tayo nang tuwid.
I-bend mo.
Sobrang ganda ng kulay, gustong-gusto ko.
Sobrang gandang gown.
Hay! Ang saya ko!
Matagal na 'kong walang proper training,
pero tini-train ko ang sarili ko sa bahay.
Ako kasi, pakiramdam ko…
Non-negotiable sa 'kin ang tulog
dahil para sa 'kin, kahit anong train mo,
kung puyat ka, di ka pa rin makaka-perform.
Dapat nakapagpahinga at naka-recover ka.
Tingnan natin ngayon kung sulit 'yon, sana!
Showtime na, baby! Tara!
Binigay sa judges lahat ng number o pangalan,
at kailangang iskoran sa preliminary interview.
At sa gabi nila ija-judge
ang swimsuit at evening gown.
Tapos, ita-tally nila ang mga score at ira-rank ang mga kandidata.
Pag pasok ka, magagamit 'yon sa finals.
Pagdiriwang 'yon ng mga babae sa Pilipinas.
Alam nating ito ang pinakaimportanteng parte ng kompetisyon.
Lahat ngayon, mahalaga, mula gown hanggang sa lahat.
Kaya mahalaga lahat.
Boto ko sina Christi, Ahtisa, at Stacey.
-Ahtisa Manalo. -Suportahan natin ang Taguig!
At VVV, top four! Di ako makapagdesisyon.
Kahit ano'ng mangyari, alam kong ginawa ko ang makakaya ko.
Dapat talagang pagtrabahuan mo.
'Yon na 'yon. I-"sissy" mo lang ang lakad.
At welcome sa preliminaries.
Sino sa tingin ninyo ang mananalo ngayong gabi?
Pinakikinggan ko si RuPaul sa backstage,
para lang, mas mabuhayan ako.
'Yong pinakamabilis lang namin.
Para po matanggal siya maigi.
Nagpalit ako ng ayos, at tuwid na ang buhok ko.
Di 'yon estratehiya para sa 'kin,
kundi para lanfg magpakita ng ibang side.
Noon, ramdam ko na ang momentum,
nagugutom ako,
at proud ako sa nagawa ko.
Pinag-aalala ko rin ang evening competition o evening gown,
dahil sa buhok ko.
Nag-alala akong baka sumabit ang buhok ko sa mga abubot na 'yon
na nasa likod ng dress ko.
Nakinig din ako sa maraming worship music.
Kita 'yong duality.
Dapat may balanse sa pagitan nina RuPaul at Jesus.
'Yong poses na napili kong gawin ay medyo
mas high fashion, avant-garde.
Fashion.
Masikip?
Oo, masikip dito. Di ko mataas ang binti ko.
Paano ka nakaakyat o baba sa hagdan?
Tumulong sila. Kailangang may mga lalaking tumulong sa 'kin sa hagdan.
-Nakakahiya. -Hay!
Sino'ng nagsabing dahil nadulas ka, di ka na makakasali sa…
Paano kung maalala ka nila dahil do'n?
"Siya 'yong muntik madulas."
Ayaw ko nang maglagay ng mga bato sa dress ko.
Maupo lang habang itutuloy natin sa paggawad ng special awards.
Walang impluwensiya ang brands sa pagpili
kung sino ang aangat sa kompetisyon.
Sa huli, desisyon pa rin ng mga hurado.
'Yong mananalo ng branded awards
ay mga kandidatang nagpamalas ng mga katangian ng brand
ng mga espesipikong sponsor.
Ang ating Miss Creamsilk ay ikaw…
Iloilo, Alexie Brooks!
Ang ating Miss Danielitos,
Quezon Province, Maria Ahtisa Manalo!
Miss Jewelmer,
Taguig, Christi McGarry!
Kemans, Bacoor!
Baguio, Tarah Valencia!
Quezon Province!
Taguig, Christi McGarry.
Ang Miss Smiley ay ikaw,
Quezon Province, Maria Ahtisa Manalo.
Cebu, Kris Tiffany Janson!
Taguig, Christi McGarry!
Cavite!
Quezon Province!
Bacoor!
Bulacan, Chelsea Manalo.
Iloilo, Alexie Brooks.
Quezon Province.
Muli, Iloilo, Alexie Brooks
at Quezon Province, Maria Ahtisa Manalo.
Okay ka lang?
Anita, okay ka lang?
Ayos.
Ipahinga mo ang paa mo.
Pinaka-satisfying, di ba?
Palagay ko, 'yon 'yong pagtanggal ng takong at pilikmata.
-Pagod na'ng paa ko! -Ang sakit na ng paa ko.
-Heto ang sash mo. -Salamat, sister.
-Congratulations, girls! -Ang ganda mo!
Okay, magaling, mga binibini! Magaling!
Rehearsal bukas…
'Yong nakapukaw sa 'kin, noong preliminaries,
si Christi.
Baka dahil matangkad siya, sobrang elegante, at sosyal.
Pamilya ko, tatay ko, lola ko, nanay ko.
-Magaling. -Babalik ako.
-Makukuha ko ang awards. -Magaling.
Sa pageant, dapat pang-goldfish ang memory mo.
Walang nangyari kahapon ang mahalaga ngayon.
Palagay ko, mahirap lang di mapanghinaan ng loob,
lalo na pag, alam mo na, di ka napi-feature o…
…di ka napipili.
Halatang gusto ako ng mga tao sa personal.
Nag-uusap kami, nagtatawanan,
at nagkukuwentuhan, at, ang saya ng lahat.
Pero, 'yon 'yong di nakakalabas sa kuwarto.
MAGANDA SIYA, PAANO PA KAYA PAG PUMUTI SIYA?
MISS NA NAMIN ANG DATING BOSES NG MISS UNIVERSE
AKALA KO, LALAKI SIYA
Aaminin kong negatibo akong naapektuhan.
Mahirap di makinig sa ingay sa paligid
at, alam mo na, mga opinyon at…
Kahit anong gustong sabihin o isipin ng mga 'to.
NAPAKAPEKE NI MISS LAGUNA!
"Naging Miss Supermodel siya, pero ang chubby na niya ngayon."
Gano'n, kaya…
Nangyayari 'to kada pageant.
Lahat ng binibini ay nakakaranas…
nitong talagang matinding hirap at laban ng kalooban,
ingay sa paligid at mga opinyon.
ANO 'YONG MGA PUTI SA TIYAN NIYA?
Di nila ako kilala.
Nakita na ba nila ako? Hindi.
May nakikita lang nila 'to online,
at ang daling magsalita…
pag nakamaskara.
Naaapektuhan talaga lahat.
Kahit 'yong performance minsan. Magiging…
Napakakomplikadong danas no'n,
lalo na sa mga babaeng first time 'yon.
MASYADO SIYANG MALIIT!
Alam kong normal lang 'yon.
Normal lang ang bashing, lalo na dito sa Pilipinas.
Laging naiisip dito na pag maitim, pangit,
pag kulot, pangit.
MASYADO SIYANG MASKULADA. DAPAT MAG-BODYBUILDING
Mas kaunti ang followers ko kaysa sa ibang mga binibini,
pero ang nakakabagabag talaga sa 'kin ay 'yong bashing kay Alexie.
Sobrang salbahe ng ibang comments,
at comments 'yon na masasabi rin sa 'kin,
dahil sa kanya lang nasasabi dahil mas sikat siya.
Nakita mo 'yong comments sa race?
Ang pinakaunang…
Pakiramdam ko, 60 percent ng comments na nabasa ko, tungkol sa kulay ko.
Tapos, nagko-comment sila ng "Sobra na 'yang ginagawa mo."
Para akong, "Kandidata ako para sa inyo."
Kinakatawan ko ang mga taong kamukha ko
at 'yong kakulay ko,
sinasabihan akong masyado akong maitim. Para akong…
Ano?
Tumingin ka na ba sa salamin, kahit minsan?
Sabi ng isa, "Masyado siyang maskulada, di dapat siya mag-pageant,
dapat mag-bodybuilding siya.
Babe, nag-work out ako para dito, 233 years.
Nakatakbo ka ba ngayong araw?
Isa pa, na-try mo na 'yong Alexie ab workout?
-Ang hirap no'n. -Mismo!
Hi.
-Good morning, Alexie. -Good morning.
Bale, nabanggit mong halos buong buhay mo,
marami kang tinatakbuhang bagay.
Sa naranasan mong kakaibang klase ng kompetisyon
sa Miss Universe Philippines,
ano o saan mo nakikitang papunta ka?
Totoong halos buong buhay ko, trinatakbuhan ko
ang mga nam-bully sa 'kin.
Lagi akong nabu-bully dahil sa kulay ko.
Wala akong pamilya habang lumalaki.
At sobrang hirp namin at tanda ko ang mga araw
na wala akong perang pangkain o makaing tanghalian sa school.
Hanggang na-realize kong sa halip na takbuhan ko ang bullies ko,
dapat abutin ko na lang ang pangarap ko.
Tapos, na-realize ko no'ng nagbukas ako ng TV
at nakita ko si Miss Venus Raj, ni-represent niya 'ko.
Pagkatapos no'n, na-realize kong gusto kong sumali sa Miss Universe.
Kaya tingin ko, do'n ako papunta.
Maraming salamat, Alexie Brooks.
-Salamat. -Iloilo City.
Salamat.
Minsan, umaasta kang malakas
dahil 'yon ang inaasahan ng mga tao…
'yong wala kang pakialam sa sasabihin ng iba, may pakialam tayong lahat.
Natural lang magkapakialam.
Sa huli, parang ang mga tao ay laging…
Masasabi nila ang gusto nilang sabihin. Di mo kontrolado 'yon.
Okay, pagdating sa bashing at comments,
di ko rin masyadong tinitingnan ang mga 'yon.
At pag may nakita ako,
tinatawanan ko lang.
Wala ako masyadong pakialam sa haters.
Siyempre, di nila 'ko kilala.
Di mo kilala ang kahit sino sa 'min. Di mo kami kasama araw-araw.
At kung ramdam mong kailangan mong mag-comment sa itsura o pagkatao namin,
nang di mo talaga kami nakilala,
para ka lang bata na di karapat-dapat sa oras ko. Alam mo 'yon?
Ang pinakanakaka-frustrate sa 'kin,
'yong batang kamukhang-kamukha ko,
matatakot sumubok pag nakita ang pinagdadaanan ko.
LIMANG ARAW BAGO ANG KORONASYON
Magpo-focus tayo sa…
production number opening.
Okay? Good luck!
Charisma, kaibahan, tapang.
Iuuwi ko ang korona.
Four at twist, kanan, kaliwa, kanan, at…
Di lahat dito ay dancer.
Dancer ka. Fierce ka.
Gusto kong nasa rehearsals ako
dahil alam kong do'n
'yong maraming nangyayari.
Gusto niyong makuha ang korona?
One, two, three, four!
Hintay lang na magtakong kami.
Oo, nakakatawa 'yon.
Ito ang paborito kong parte sa journey na 'to.
Filipina ako!
Alexie May Caimoso Brooks, Iloilo City!
Ysabel Macuja, Manila!
Okay, importanteng pag sinabi n'yo ang pangalan n'yo,
di pataas.
Nanonood si Mama J.
Kaya…
Ayos lang pahabain ang pangalan, pero ikaw…
China!
Ano nga ulit ang pangalan mo?
Maica Mart…
Maica Martinez!
Gaya ng "Martinez!" Napaka… Sorry, guys, napakapamprobinsiya.
-Okay. -Okay?
"Maica Martinez."
-"Nueva Ecija!" -"Maica Martinez!"
"Nueva Ecija!"
-Okay, go! -Mary Rose Andal Guiral, Naic!
Okay, okay.
Tarah Valencia, Baguio!
"Tarah Valencia!"
"Tarah Valencia! Baguio!"
Alexandra Rosales.
"Alexandra Rosales! Laguna!"
Alexandra Rosales.
-'Yon, o… -Alexandra Rosales.
Alexandra Rosales.
Yes!
Pero mas malakas. Puwede namang isigaw, okay?
Girls, makinig.
Bale, tandaang sa gabing 'yon, sumisigaw ang mga tao.
Baka di niyo marinig ang boses niyo.
Kaya ganito ang boses nina Miss China.
Di nila marinig ang sarili nila.
Sumisigaw ang mga tao, ang buong auditorium. Kaya…
Mas malakas kaysa sa Miss Philippines pageant.
Sa Miss Universe, sobrang lakas.
Kaya, i-practice niyo 'yon.
Para di naman forever na ma-meme kayo, okay?
Kaya…
Ang call-time niyo bukas ay 7:00 a.m.
Kapatid ko at nanay ko.
Uy!
Hi.
Hello.
-Hi sa lahat. -Ito ang mga anak nila.
Bale, sa mga gano'ng sandali, pag gumigising kami ng 2:00 a.m.
para umalis sa Palawan at magbus,
nagbabangka kami at sobrang dilim
at stars at mga alon lang ang nakikita.
Para akong, "Paano ako napunta dito?"
At ang totoo… Diyan, gaya ng 2:00, 3:00 a.m.,
Sinulat ko ang sagot ko sa kung bakit…
Naniniwala akong ako ang susunod na Miss Universe Philippines.
Doon ko napagtanto.
Palagay ko, dahil lang naranasan ko 'yong
alam mo na, pagtitimpi ng emosyon…
nang matindi.
Hanggang sa puntong…
naisip kong,
baka mas maganda ang mundo…
kung wala ako.
Gaya ng pamilya ko at iba pa.
Ayaw kong may ibang makaramdam no'n.
Dahil, alam mo na,
di napansin ng mga katrabaho kong di ako okay…
at nagsabi ng "Magpatingin at magpatulong ka sa doktor."
Di ko alam…
kung ano ang nagawa ko.
-Sorry. -Okay lang, okay sila.
Umiiyak ka ba?
-Oo. -Hindi!
'Yong eyeliner lang, talaga.
Kaya gusto kong mapagtuunan 'yon
at, parang, kaya kong matulungan ang iba na mapansin at marinig.
'Yong mapa-realize sa mga taong,
di sila mag-isa.
Di mo kailangang maging gano'n,
pero kailangan nating suportahan ang isa't isa at mapansin 'yon sa iba.
Kaya
talagang naitutulak akong pag-usapan 'yon.
Nabuo natin siya!
At pag sinabi kong "natin," ikaw ang ibig kong sabihin.
Gaya mismo sa nasa sketch.
Kabadong-kabado ako.
ISANG ARAW BAGO ANG KORONASYON
Di ko pa naranasan 'to
sa 30 years ko sa industriya.
Bago mag-9 o'clock, nandito na ang mga binibini.
9:00!
Sige, hanggang 9:30.
9:45.
Hindi 11:00, 11:30, 12:00, 12:30, 1:30!
Sige na!
Wala akong masabi.
At napakadismayado ko.
Salamat! Salamat, mga binibini, ang aga niyo.
Kinararangal ko kayong lahat.
Salamat. Kahit pagod kayo, kahit di maganda ang pakiramdam niyo.
'Yan para sa 'kin, ang esensiya ng Miss Universe.
'Yan lang ang masasabi ko.
Salamat.
Walang group routines, gaya ng opening number
o mga walking sequence ng top five o sa Q and A.
At pag di ka determinadong
intindihin at siguruhing alam mo ang routines na 'to, ibig sabihin…
di kayo umaasang malayo ang mararating niyo, 'no?
Ang rude no'n sabihin, pero…
Pero sige, alam niyo?
Wala akong sinisisi kung wala sila dito, present man o late,
dahil sobrang nakakapagod ng kompetisyon.
Ang pinag-uusapan natin…
ilang buwang puyatan.
Napaka-mentally, physically, at emotionally demanding,
na 'yong iba, hindi kaya na hanggang tatlong buwan.
Mas mabilis, please, Ulit, Cainta, balik, at mas mabilis sana.
Balik do'n. 'Yong mas mabilis.
Ulit!
Na-frustrate ako sa ginawa niyo kagabi.
'Yong pag-pose do'n nang matagal…
Moment niyo naman 'yon,
pero bawal 'yon sa finals, please.
Okay? Tatawagin namin ang kasunod kahit ano'ng gawin niyo sa harap.
Nasaan si Zambales? Umikot na siya dito.
Umikot na siya, tapos, bumaba ulit.
Hindi!
Di 'to pageant sa baranggay, please.
Miss Universe 'to, okay?
Wag niyong gawing pageant sa baranggay.
Okay?
Kuha ba? Walang di kailangang pose o kung ano pa.
Dahil aakyatin kayo ng floor director at paaalisin kayo.
Malinaw, girls?
'Yong iba, ang tagal-tagal.
Di pa rin umaalis kahit na 'yong direktor,
pinapaalis na sila.
Okay, kaya pinag-uusapan at tinatalakay natin 'to.
'Yong iba, ang bagal umalis.
Kaya, please,
bigyan niyo kami ng magandang palabas.
Di nila ginagawa 'yon sa Miss Universe.
Sabi ng team ko, 'yong prelims gown ang gamitin ko.
Ano?
Hindi, hindi, hindi, hindi!
-'Yong prelims gown. -Hindi!
Hahanapan ka namin ng ibang gown.
Lahat sila, kasi nagsisiksikan do'n.
Okay.
May isa pa diyan? Sino?
Okay na lahat. Bukas, ise-set up ang lights para sa inyo,
'yong stage, audience, at 'yong iba, sa inyo na nakasalalay,
'yong totoo, girls. Oo?
Sa inyo talaga nakasalalay, oo?
At 'yon ang pinakahihintay na event.
Kaya, ibig kong sabihin, para 'tong…
Pag pinatay ko ang lights, lahat, parang…
Matulog nang mahimbing, girls. Deserve niyo.
Salamat!
At…
tingala!
At kaliwa!
Establish, kanan!
Damahin mo.
At lipat sa harap!
At go!
Kung gusto mo 'yong turn mo sa prelims, sige lang!
Pero di pa 'yon ang Kris Janson signature move.
Kaya, stay!
At… go!
Press.
'Yan.
Tapos, 'yong shifting ng tela.
Oo, 'yong tela.
At twist. At step.
'Yan!
ARAW NG KORONASYON
Nako-constipate ako.
'Yong…
'Yong mga emosyon, lahat.
Ngayon,
kailangan ko nang umalis,
pero di puwede.
Ano lang…
Live ba?
Sasabihin ko sa kanilang tapos na.
Araw ng graduation mo 'yon.
Wag mo hayaan 'yong kabang maloko kang di mo 'to alam gawin.
Araw-araw kang nag-practice. Alam mo ang gagawin.
Gawin lang ang plano.
Wala ka nang magagawa para mabago ang resulta.
May top 20 na, at di mo alam kung kasama ka.
Lagi kong sinasabi, kung para sa 'kin 'to, para sa 'kin.
Kung hindi, masakit na rejection 'to,
pero may iba pang dadating na oportunidad.
Isa lang ang magbago diyan, apektado lahat.
Maganda na nangyari 'yan. Mas magiging successful ang performance.
Parang lahat ay patungo sa araw na 'to.
Na ito na talaga 'yon.
Dito nakasalalay ang lahat sa 'kin.
Lapit, mas malapit pa.
Tapos, hawak sa likod ng isa't isa.
Sisters.
Apat na buwan 'yon.
Puwede pang umiyak ngayon kasi wala pang make up!
Apat na buwan na tayong magkakasama.
Nagsama-sama kayo…
para maging magkakapatid.
-Oo. -Ituloy lang ang legacy.
Itong apat na buwan…
habambuhay na nabago ang buhay ko.
Di niyo 'to makakalimutan. Okay?
Kaya damahin bawat sandali mamaya.
At ngayong gabi, pinagdiriwang natin di ang kumpiyansa sa sarili,
kundi ang kumpiyansa sa Diyos.
-Yes! -Okay? Para sa Diyos 'to.
Yuko tayo. Lord, Ikaw na ang bahala rito.
Ayon 'to sa kalooban Mo.
Gabayan mo kami habang lumalakad sa runway.
At kami, ang production, habang ginagawa ang palabas na ito.
Salamat.
Nagdadasal kami sa ngalan ni Hesus.
-Amen. -Amen.
-God bless. Go! -Salamat, Direk.
Laban, girls!
Salamat, Direc!
Universe, handa ka na?
At nangitim talaga ang paa ko dahil sa di maka-circulate.
At nakita ng girls, at sinigawan ako.
Sabi nila,
"Maghubad ka na ng sapatos. Mapuputol na 'yong paa mo."
"Laban, Leyte, laban!"
Laguna!
Four minutes, girls, four minutes!
Bumiyahe kami ng halos limang oras mula Zambales papunta dito.
Maging present! Okay? Mahal ko kayo!
Ang emosyonal ko!
Congratulations agad, at proud kami sa inyong lahat.
-Congrats. Salamat dito. -Salamat!
Masaya akong makasama kayong lahat. Sa ngalan ni Hesus.
Amen!
Magandang gabi, Pilipinas!
Tarah Valencia,
Baguio!
Alexandra Rosales,
Laguna!
At pagkatapos ng opening number, diretso na sa unang cut.
Oras na para sa announcement ng top 20.
Hinawakan ko ang kamay ni Alexie at 'ka ko,
"Sana makasali ako sa top 20."
At para siyang, "Alam kong kaya mo. Kaya natin."
Congratulations, kasama ka na sa top 20.
Nueva Ecija!
Iloilo!
Leyte!
Hawaii!
Tacloban!
Pampanga!
United Kingdom!
Quezon Province!
Palawan!
Bacoor!
Northern California!
Baguio!
Zambales!
Mas malapit ka na sa korona.
Nasa gitna ako. 'Ka ko, "Please, pangalan ko."
Sa lebel na 'yon, mapapatanong ka talaga,
"Ba't di niyo 'ko pinipili?"
Cebu!
Cainta!
Taguig!
Laguna!
Australia!
Bulacan!
Ang kokompleto sa top 20 ay si…
Pasig!
MOA Arena, palakpakan natin ang top 20 natin!
Tapos, swimsuit competition na.
Pero pag pabalik sa backstage, di mo na alam ang mararamdaman
dahil halo-halo ang emosyon mo.
Bale, pag may top 20 na,
parte na lang ng show 'yong ibang mga binibini.
Di na sila kasali sa laban.
-Sunod na journey na. -Oo!
"Binibining Pilipinas!"
Tumatakbo pa-backstage,
kita mo, alam mo na,
'yong ibang mga binibining di nakapasok sa top 20.
At makikita mo 'yong ibang umiiyak,
'yong iba, nag-aayos na ng gamit at nagpapalit ng suot.
At di lang sila gano'n kasaya.
Guys, malaya na tayo!
Winners, huling dalawang minuto! Go, go, go!
May swimsuit competition ang top 20,
mag-i-score ang judges,
magiging top 10.
Sa experience ko, at alam mo na,
'yong determinasyon na tingin ko, nakita ng marami,
at 'yong effort ko sa pagtakbo,
tingin ko, dapat kasama ako sa top 20.
Pampanga!
Pagkasama sa top 20, parang, "Okay, ito na ang A-game ko."
"Kailangan mo lang galingan ngayon."
Dito, tingin sa camera na 'to,
tapos, exit na. Pasok, batch one.
Nagpapaka-safe ka ba't di umiikot kasi baka magbawas ng points?
Pero kailangang umikot!
Kailangang umikot, bro.
-Palabas 'to! -Oo, palabas 'to!
Di nila gagawin 'yon.
Mas malapit pa, lapit pa!
Matatapos ngayon ang journey ng 10 sa 20 kandidata
habang inaanunsiyo ang top 10.
Mas malapit ka na sa korona.
Cebu!
Iloilo!
Bulacan!
Taguig!
Bacoor!
Siyempre.
Pampanga!
Quezon Province!
Cainta!
Zambales!
Ang huling kandidatang pasok sa top 10 ay ikaw…
Baguio!
Lagi akong, "Kahit sino'ng manalo, moment niya 'to."
"Masaya na 'ko."
Ang sakit ng paa ko!
Sobrang sakit ng paa ko.
May kumpiyansa pa rin ako no'ng makakapasok ako
sa top 10.
Nagawa ko.
Pagkatapos ng sa swimsuit, proud ako sa sarili ko.
Kasi 'yong mga tao, gaya ng nabanggit ko, na-judge na 'ko sa pasarela ko.
Lalo na sa swimsuit, pag gusto nila ng mas malandi.
'Ka nila, parang, "mas mabalakang, mas va-va-voom."
At palagay ko, naibigay ko sa kanila.
Mag-i-evening gown ang top 10 at iiskoran ng mga hurado,
tapos, top five na.
Kimmy!
Bale, wala sa partikular na pagkakasunod,
heto ang Miss Universe Philippines top five.
Sa sandaling 'yon, lumulutang ka na lang.
Nasa alapaap ka.
Go, Taguig!
Baka si Kris,
mas makaka-relate sa nararamdaman ko,
dahil sa edad namin, sinugal ko lahat.
Wala nang balikan, di ko na 'to uulitin.
Binigay ko na lahat, gaya ng nabanggit ko.
Ang unang kandidatang nasa top five…
Quezon Province!
May pagkakataon ka pang maiuwi ang korona…
Baguio!
Pumunta ka sa harap dahil kasama ka sa final round…
Cainta!
Dalawa na lang at ang isa ay si…
Bulacan!
Batch sisters ko ang nasa likod ko.
Alam kong nando'n si Kris, pati sina Alexie at VVV,
na bigating frontrunners,
mga karapat-dapat para sa korona.
At ngayon, isa na lang, isa lang!
At dahil alam kong gusto naming apat na matawag ang pangalan namin,
nag-freak out na 'ko.
Nagpi-freak out na 'ko.
Ang kokompleto sa top five ay si…
Taguig!
Ramdam ko na agad sila nang natawag ako.
Nagpapasalamat ako, pero nalungkot ako para sa mga binibini sa likod ko.
Dahil alam kong posible,
ilang minuto ang nakaraan, na maging isa ako ro'n.
Muntik akong naiyak, tears of joy at pasasalamat na…
Buti't nagkatsansa akong makasama sa Q and A portion.
'Yon ang tingin kong kalakasan ko.
Nang tinawag ang pangalan ko sa top five, 'ka ko,
"Diyos ko, kasali ako sa top five."
"Ibigay Mo na sa 'kin."
Walang oras magpahinga dahil ito na
ang question and answer segment.
May form, at may content.
Kailangang magtugma.
Pipili kayo isa-isa ng tanong,
at may 30 segundo kayo para sumagot.
Dahil sa lahat ng training,
laging may nakahandang sagot ang mga binibini.
Mga sagot na…
Di naman talaga sumasagot sa tanong pero maganda pakinggan.
Ano'ng pinakamalaking bagay na natutuhan mo sa kapwa-babae mo,
at ano ang naitulong nito sa buhay mo?
Di 'yon gagana sa kanila.
Maganda na 'yong sagot,
pero dahil kailangan mong magpasok ng kung anong may impact,
hindi nagtugma.
Ngayon, sabihin mo kung paano ka naging inspirasyon ng ibang babae.
Lola ko ang nagpaaral sa 'kin.
At ang pinakamalaking bagay na natutuhan ko sa kanya ay ang kabutihan.
Maraming beses akong nasabihang masyado akong maliit para sa beauty pageant.
Sinabihan akong ang kagandahan ay…
May standard, sa totoo lang.
'Yong Tarah noon ay taong di nagbibigay ng limit…
Na talagang naglilimita sa sarili pagdating sa mga tagumpay niya.
Nakatayo ngayon sa harap ninyo,
Mapapalakas ko ang loob ng mga babae, na kaya rin nila.
At ngayon, di lang sarili ko ang kinakatawan ko,
kundi ang bawat Filipinang nakikita ang sarili sa 'kin.
Panindigan mo ang mga pinahahalagahan mo sa sarili mo.
At kaya mong angkinin ang sariling tadhana, gaya ng plano ko ngayon.
May kung ano sa gabing 'yon na talagang kinasaya ko.
-Proud ako sa 'yo. -Kumusta kayo?
Ano'ng pakiramdam niyo sa Q and A niyo?
Muntik na akong matunugan ng bell, pero…
-Hindi, pero… -Okay lang. Ako rin.
Natunugan ako ng bell, at 'ka ko na lang, "Salamat." Parang…
Salamat! Salamat!
Nagre-rehearse na ba 'ko?
Nagdasal ako nang matindi sa backstage para lang,
"Lord, please, ibigay Mo na sa 'kin."
"Ibigay Mo na 'yong korona."
Nagawa natin… Nagawa natin lahat ng kaya natin.
Di na natin kontrolado.
At ngayon, balik sa kompetisyon…
Ang sandaling pinakahihintay natin…
ay nandito na.
No'ng nasa top five ako,
naisip kong baka si
Ate Christi ng Taguig.
Parang ako at siya, magkasama.
Naisip ko, "Diyos ko, parang siya yata."
"Alam mo na, palagay ko, siya na."
Wala 'yong katulad na pakiramdam sa mundo.
'Yong umaasa ka, 'yong pagkabalisa mo.
Ito na 'yon. Maaabot ko ba ang pangarap ko o hindi?
Ang ating Miss Universe 2024,
fourth runner-up ay si…
Taguig!
Miss Universe Philippines 2024,
third runner-up ay si…
Baguio!
Ang ating Miss Universe 2024,
second runner-up ay si…
Quezon Province!
Sinasabi namin kung gaano namin kamahal ang isa't isa.
Dahil siya ang ate ko, parang kapatid.
Gusto kong maalala ang eksaktong pakiramdam sa sandaling 'yon sa stage.
Ladies and gentlemen,
heto na ang moment of truth.
Ang ating Miss Universe 2024 ay si…
Bulacan!
Ito na 'yon! Gawin mo na ang iyong first walk bilang…
Miss Universe Philippines 2024!
Congratulations!
Di ko alam ang mararamdaman, pero sinasabi ko sa isip ko,
"Sana kasama ko ang magulang ko, ngayon mismo, sa sandaling 'to."
"Dahil, sa wakas, Lord, sinagot Mo 'yong mga dasal ko."
"Di 'to basta pangarap,
kundi dasal para sa mga magulang ko at pangarap din para sa kanila."
No'ng tinawag ang pangalan niya,
natural lang sa 'king…
yakapin siya dahil sobrang saya ko para sa kanya.
Tapos, no'ng nasa likod na 'ko, noon ko…
pinagluksa ang pagkatalo ko. Pinagluksa ko ang pangarap ko.
Bumagsak sa sahig ang puso ko.
Pakiramdam ko…
Oo, parang nawasak ang mundo ko.
Ako ang unang na-escort, kaya mag-isa ako no'n sa backstage.
Pero aaminin ko, 'yong unang matawag na tanggal sa top five, o parang…
Parang…
Parang… Ang sakit.
Oo, sakit na di ko rin inasahan.
'Yong ibang mga binibini, uuwi sa mga probionsiya nila.
'Yong ibang tagaibang bansa, babalik sa mga bansa nila.
At 'yong makasama sila araw-araw sa loob ng apat na buwan,
makakasanayan mo 'yon.
At kasama 'yon sa kinalungkot ko.
Ma!
Surprise!
Marami akong ginagawa bago sumali.
Kaya kailangan kong balikan dahil kabuhayan ko 'yon.
Nalugi ang negosyo ko, parang,
walang kita, o lugi.
Tatlong buwan 'yon.
Tapos, nawalan ako ng teaching load sa term na 'to.
Nag-promote…
ako…
ng gambiling sponsor.
At mga estudyante sila.
Mga estudyante ko sila. Teacher nila ako, kaya…
May impluwensiya ako.
Kaya ako nawala ako…
sa pagtuturo. Pero malungkot na kailangan kong i-post nang gano'n.
Di mayaman ang pamilya ko.
Kaya lahat ng meron ako ngayon,
o bawat tagumpay na nararanasan ko ngayon ay…
karamiha'y tinrabaho nang matindi.
Kaya kahit simpleng tagumpay na makukuha ko,
kinokonsidera kong "galing."
Bye-bye!
Okay, heto ang briefing ko.
Manalo o matalo,
pakiramdam ko, nasa stage na 'ko ng buhay ko na matured na ako para tanggapin.
Pakiramdam ko, mas wais at mapagpasalamat na 'ko.
Medyo late.
Ano lang…
Palagay ko, ang "bakit" ko ay laging una, para maging proud ang mga Filipino,
para maging huwaran at spokesperson para sa mga taga-Pilipinas.
Palagay ko, kaya ko pa rin 'yon.
Wala ako ng pinakamadali o pinakamabilis na ruta para maabot ang mga tao
o 'yong bilang ng mga tao o kapasidad na gusto ko kung nanalo ako.
Christi McGarry, ikaw ang Miss Universe Philippines fourth runner-up.
Maraming babaeng kalipikadong maging Miss Universe Philippines.
Pero nasa 'yo ba 'yong puso…
para magampanan 'yon?
Congratulations!
Maraming salamat po, Sir V.
Salamat sa lahat at kinaya niyo 'to.
Sa wakas, ang inyong Bulakenya,
ang inyong Miss Universe Philippines 2024 ay nandito na.
Sinakop tayo at naitatak sa isip nating
kailangang mestiso, mestisa.
At mas maputi ka, mas maganda ka.
'Yong makita siyang maging unang Itim na Filipina na Miss Universe Philippines…
May pagbabago.
…talagang nakakapagpamulat sa mga Filipino.
Na may magagandang Black Filipinas
na mga simbolo rin ng kagandahan.
Alam mo ba, lagi akong binabalibag ni Alexie, buwisit 'yon!
Kaya ayaw ko siyang katabi!
Heto ang sash. Miss Universe Philippines.
Puwedeng ganito,
o ganyan, o ganito.
Ganito o ganito.
Lagi siyang nagpapakatotoo.
Lagi siyang totoo sa sarili niya.
Ito ang korona ko.
Lagi kong inaalagaan. Kung hindi, patay ako.
Di madaling papel 'yon.
Maiimbitahan sila sa maraming events, mga gawain.
Mag-ooo ka sa lahat.
Ichi-cheer ka ng buong komunidad.
Nagpapasalamat kaming
pinaunlakan mo kami ngayon.
Parang wala kang pahinga sa kompetisyon.
Mas mahirap ngayon,
dahil di lang probinsiya mo ang kinakatawan mo,
kundi pati ang Pilipinas, kaya nandiyan ang pressure.
At panonoorin ka ng lahat, araw-araw, hanggang sa laban mo.
Palagay ko, malaki ang tsansa natin sa Miss Universe.
Kasama ko sa laban sa Mexico ang malapit na kaibigan ko, si Christina Chalk…
VICTORIA VELASQUEZ VINCENT PARA KATAWANIN…
…pero, siyempre, kakatawanin niya ang Great Britain sa Miss Universe.
Sobrang excited ko do'n, proud ako sa tagumpay niya.
'Yong professionalism nila, 'yong attitude nila ngayong taon,
nakakabilib.
Ito ang laging sinasabi sa 'kin ng mga magulang ko, mula day one hanggang ngayon.
Na kahit ano'ng gawin mo sa buhay, saan ka man dalhin ng buhay, sa masama o mabuti,
panatilihin mo ang paa mo sa lupa, pero mangarap nang mataas.
Kaya kahit ako na ang Miss Universe Philippines,
laging nakatapak ang parehong paa ko sa lupa,
pero nangangarap ako nang mataas, na sa huli at malapit na,
mapanalunan natin ang Miss Universe.
Nagsalin ng Subtitle: Mary Antonette M. Ramos