Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
HANGO SA MGA TUNAY NA PANGYAYARI
Napakababoy ng mga tao!
Ginano’n nila ’yong kotse no’ng abogado.
-Tangina! -Ano ’yon?
Umalis ka na!
Alis na, bilis!
A WIDOW’S GAME
-Ano ’yon, Berni? -Nasa’n ka?
-May bangkay. -Tangina.
Ano, pinatay?
Hindi ko alam. Wala pa ’ko do’n. Pero madugo daw.
Walang baka-bakasyon. Bigyan mo ’ko ng twenty minutes.
Ikaw muna ang bahala do’n. Saka, Berni, ’yong nakagawian, a.
Kapag may gumalaw sa crime scene bago ako dumating, lagot sila sa ’kin.
May hinablot na naman at muntikang sakalin si Sandra.
Kung ganyan kahalaga sa ’yo ’tong usapin…
Hindi puwede ’yon.
Pasensya na.
Alam kong may mga isyu si Sandra. Lahat naman tayo. Buong taon na siya dito.
Pero sigurado ako, kapag ginawa ’yong dapat gawin…
Pasensya na pero wala kaming budget
para mas mapagtuunan pa ang mga pangangailangan niya, Eva.
Sige. Bale, ano’ng sinasabi n’yo?
Wag na siyang bumalik?
Sana sinabi n’yo na dati pa para di na ’ko nagsayang ng oras.
Pambihira.
Sandamakmak na polisiya, sandamakmak na batas,
sandamakmak na diploma,
tapos punyetang integration, wala!
Tara na.
-Uwi na tayo, anak. -Magmemeryenda pa ’ko.
Kaso kailangan na nating umalis.
Suwerte ka. Hulaan mo, sino’ng magbabantay sa ’yo?
-Sino? -Si Sonsoles.
Masarap ang pameryenda niya.
-Hintayin mo ’kong umuwi sa kanila, ha? -Sige.
Ha, anak? Masaya do’n.
AGOSTO 16, 2017
Ewan ko. Hindi sila nagpapapasok.
Nandito na si Nanay.
Okay naman, boss?
Hindi rin pero mas okay kesa rito. Si Berni ba?
Hintay na hintay na sa ’yo sa ibaba.
Dito. Nag-iisang entrance mula sa kalsada.
Bababa lang ’yong tagapunerarya kapag sinabi ko na.
-Ang bilis makaamoy ng media. -Kahit langgam, bawal pumasok.
Posible ba ’to, Your Honor? Halos naunahan n’yo ’ko.
Kagandahan kapag summer, Evita. Walang laman ang kalsada.
Oo nga.
Sana nagbabakasyon din ang mga hinayupak.
Bernardo, ano’ng meron?
Bukod sa mga bahid ng dugo na ni-report no’ng kapitbahay,
basag ’yong kanang bintana sa likod.
Hindi pa alam kung kotse ng biktima ’to.
Posible pa ring pagnanakaw ’to na nahuli at nauwi sa patayan.
’Yong bangkay?
Ah, nandito.
Good afternoon. Ano’ng meron?
Maraming saksak.
Base sa laki ng mga sugat, baka chef’s knife.
Makapagnakaw ang habol ng kawatan, hindi ganitong kalat.
Ba’t naman siya magdadala ng kutsilyo?
Para makapanloob ng kotse, magdadala ka ng screwdriver.
Ano na?
Hula ko lang base dito,
nabasag sa pisikalan ’tong bintana.
Pumunta sila dito.
Eto, o. Dito siya nasaksak.
Naapakan niya ’yong sarili niyang dugo.
Gumapang siya, parang naghanap ng puwesto kung saan siya mamamatay.
Arturo Ferrer Puig, 36 anyos, tubong Novelda.
May babaeng dumating na kanina pa raw walang balita sa mister niya.
-Dito raw nagpa-park ang mister niya. -Ano raw ang pangalan?
Arturo.
Paboritong parte ko.
Tatawag sila sa emergency contact niya… Sakali lang naman. Ikaw o nanay niya.
Mawalang-galang na.
Eva Torres, National Police. Ikaw ba ang misis ni Arturo Ferrer Puig?
Oo. Ano’ng nangyayari? Wala silang sinasabi.
Natagpuan namin ang katawan niya. Ikinalulungkot ko.
Pero paano… Napa’no siya?
Hindi pa namin alam. Kailan mo siya huling nakita?
Kagabi, bale…
Kagabi. Kagagaling ko lang ng trabaho.
Kaninang umaga pa siya hindi sumasagot sa mga tawag ko.
-Tapos ganito ngayon… -Ikinalulungkot ko.
Papuntahin mo siya sa presinto kapag kumalma-kalma na siya.
Sige.
Makakababa na ’yong mga tagapunerarya.
Liitan mo lang, Eva. Kakapusin ng space ’yong ibang kaso.
Hindi tayo mauubusan ng space kung kaunti lang ang mga hinayupak.
Simulan na natin.
Arturo Ferrer Puig, 36 anyos, tubong Novelda.
Isang taon nang kasal.
Nagtatrabaho siya sa highway maintenance center. Ano pa?
Dumarating siya sa trabaho ng 8:30 a.m. pero di siya nakapasok kanina.
Gaano katagal ang biyahe niya papasok?
-Papuntang El Rebollar, 45 minutes. -Okay.
-Hanggang isang oras kung may traffic. -8:30 a.m., okay.
E, di bababa siya para kunin ’yong kotse bandang 7:30 a.m., ’no?
-Tapos natagpuan siya ng…? -3:30 p.m.
3:30 p.m.
Sige. Walong oras.
Ayos. Isip-isip na.
Hindi ginalaw ’yong wallet niya kaya masasabi nating di pagnanakaw ’yon.
May naiisip ba kayo?
Meron ako.
Baka nakakawindang na naman ’yang naiisip mo.
Hindi, normal ’to.
Bale, may abogadong nakatira sa building.
Tapos?
Baka siya ’yong target at iba ang napagkamalan.
Sige.
Napagkamalan. Kausapin mo siya, ha?
-Berni, ikaw ba? -Ano…
Kung ako, sa ngayon, isasama ko sa pagpipilian ’yong big three.
Ang classic naman.
-Ano ka ba? -Bakit?
-Seryoso ka ba? -Permanent marker ’yan, lolo.
-Ba’t ka bumili ng di magagamit? -Para malaman kung alisto ka!
Ikukuha ka natin ng hiwalay na board.
Sige.
Droga.
Pera.
Pag-ibig. Kakalkalin natin lahat.
Nurse ’yong misis niya. Silipin n’yo ’yon.
Kapamilya, kaibigan, kung kasundo niya lahat,
kung may nakaalitan siya.
Malinaw?
Pati ’yong kantang sinayawan nila no’ng kasal. Lahat.
INSTITUTE OF FORENSIC MEDICINE
Pasensya na. Nagmadali na ako’t lahat para makapunta agad dito.
Anim na kumpirmadong saksak.
Apat sa bandang kaliwa ng dibdib, dalawa sa puso.
-Dito tayo. -E, ’yong murder weapon?
Katulad ba ’yon ng suspetsa mo sa crime scene pa lang?
Malaking kitchen knife. Kung ako lang, parang tama ka.
Inatake siya para patayin. Ni hindi nakapag-react ’yong biktima.
-Walang defensive wounds sa braso o kamay. -Bale, inatake siya mula sa likod.
Base sa pagkabrutal no’ng pang-aatake, mukhang malakas ’yong salarin.
May isang saksak na iba-iba ’yong direksyon.
Paulit-ulit siyang sinaksak nang di binubunot ’yong kutsilyo.
Ibig sabihin, pinuntirya talaga siya.
-Si Berni? -Kinukuha ’yong statement ng biyuda.
Sige. Ano’ng kuwento?
Wala naman masyado. May renovation daw sa apartment nila.
Hindi raw natuwa ’yong mister niya at nakipagtalo raw sa isang trabahador.
Hanapin at kausapin mo ’yong kompanya.
Freelancers sila kaya madali silang mahahanap.
Kumusta ’yong babae?
Ayun, 26 anyos at nagluluksa.
Mahirap ’yon.
Pero mahinahon siya, a.
Kung ako ang tatanungin, parang di lang isang diazepam ’yon.
Kumusta?
Eto. Eto na ang nasabi niya.
Hindi ba weird na subsob siya sa phone?
Ewan ko. Hindi ko gets ’yang mga laking PBB.
Basahin mo ’yong tungkol sa katrabaho.
Hi, María Jesús. Kumusta?
Kumusta ka naman?
Eto, di masyadong mabuti.
Wag kang mag-alala, ha? Hindi tayo nagmamadali.
Itatanong ko lang sana ’yong sinabi mo sa deputy inspector.
Tungkol sa katrabaho ni Arturo.
Sige, bale…
Sabi ’yon ni Sonia, ’yong kaibigan ko. Ka-CrossFit niya raw sa gym ’yong babae.
Sabi ni Sonia, parang may gusto raw sa asawa ko ’yong babae.
Nagkaroon kaya sila ng relasyon?
Hindi ko alam. Sa totoo lang, di…
Hindi ko pinag-isipan ’yon no’ng nakuwento ’yon
pero hindi naman siguro siya… dahil do’n, ’no?
Maaga pa para magsalita nang tapos.
Gusto naming makausap si Sonia. Puwedeng mahingi ang number niya?
Oo, ano…
Nandito siya, sa waiting room. Sinamahan niya ’ko.
Bernardo, sinabi mo ba ’yong renovation?
Kasi hindi ano si Arturo… Hindi siya masyadong natuwa sa…
Wag kang mag-alala. Wala kaming palalampasin.
Relax ka lang.
Kutob ko lang naman ’yon.
Si Arturo ang bukambibig ni Belén, at madaling mahalata ’yong gano’n.
Pero sa trabaho lang sila magkakilala.
Hindi dahil magkatrabaho kayo, kilala mo na nang mabuti ’yong tao.
Medyo controlling si Arturo. Hindi nga lang medyo, e.
Lagi siyang nagte-text kay Maje. “Nasa’n ka? Anong oras ka uuwi?”
-Gano’n. -Talaga?
Nagkukunwari pa si Maje na may shift siya para makalabas.
Si Arturo, gusto lang umuwi sa kanila, sa mga kaibigan niya.
-Okay. -’Yon na.
Kailangan din ni Maje ang mga kaibigan niya, di ba?
-Oo, tama. -Oo.
-Hindi mo gusto si Arturo. -Hindi.
Hindi ko talaga siya kilala nang mabuti pero base sa mga kuwento ni Maje, hindi.
Bale, kapag umuuwi minsan sa Novelda si Arturo,
nagpapaiwan si Maje at lumalabas kayo para uminom, tama?
-Tama. -Nagka-club, gano’n.
-Oo, umiinom kami. -Okay.
Lahat naman gustong mag-enjoy paminsan-minsan.
Tama ka d’yan.
-Kape tayo? -Salamat na lang.
Sige.
Pero ’yon lang ’yon. Landian sa party.
Oo.
No’ng huling nasa port area kami, may mga nakilala kami,
at nakipag-hook up ako sa isa kaso ang lamya niya.
E, si Maje ba?
Nakipagkita uli siya do’n sa isa pa. Si Daniel.
Kasi nagkuhanan kayo ng number, ’no?
Oo.
Ga’no katagal na ’yon?
Dalawa o tatlong buwan na. Bandang May, gano’n.
May kinikita siyang Daniel. Mukhang may relasyon sila.
-I-check natin siya. -Mga saya ng babae nga naman…
Mga saya?
Baka ’ka mo mga isip nila.
Tingnan natin kung ano’ng nasa apartment.
Mauna na kayo. Susunod ako.
Ano na?
Hindi natutulog ang hustisya pero nagpapahinga rin ’yon.
Dati-rati naman hindi ka mahilig magpahinga.
“Dati-rati.” Pambihira.
Dapat i-tap ’yong phone nila.
Ni María Jesús at no’ng lalaki niya.
Alanganin. Wala kang pruweba, Eva.
Bumalik ka na lang kapag may bala ka na.
Mauna na ’ko.
’Yong mga tawag at location na lang ng cell phone nina Arturo at María Jesús.
Kahit ’yon lang?
Tawag at location?
Male-late ako sa flight ko.
Kinausap namin ’yong katrabaho ni Arturo.
Pupusta ako, wala silang relasyon.
Saka may alibi pala ’yong contractor.
Nagbabakasyon siya sa Dominican Republic.
Tapos bakasyon mo, sa Gandía. Grabe.
-Malayo ang nararating ng semento, ’no? -E, ’yong abogado?
-Abogado ng unyon. -Walang kakalkalin do’n.
Bale, ang problema lang ni Arturo, nangangaliwa ang biyuda niya.
Silipin natin ’yon, ’no?
May pensyon ’yong biyuda na 1,137 euros.
-Kaya dapat magsyota ka na, Turri. -Pero ikaw ang gusto ko.
Panghabambuhay ’yong pensyon. Baka sapat nang dahilan ’yon, Berni.
-Imposible. Night shift siya no’n. -Sige…
Sabi sa forensic report, lalaki ’yong nanaksak.
Pa’no kung ’yong binata…
’Yong lalaki ni Maje, si Daniel…
Baka tumulong siya?
Nasa radar na namin siya. Sabihin mo lang.
Wag. Kalma lang. Hindi pa oras para ibuking ’yon.
AGOSTO 18, 2017
Hindi madali na kailangan kong magpaalam sa ’yo, Arturo.
Mahirap isiping tuloy lang ang buhay nang wala ka.
Nang walang haplos mo.
Nang walang halik mo.
Nang walang pag-ibig mo.
Kaya hindi ako magpapaalam.
Kasi ang turo sa ’tin ng simbahan,
hindi nagwawakas sa kamatayan ang pag-ibig natin.
Walang hanggan ang Diyos at ang pag-ibig Niya,
tulad ng pag-ibig nating dalawa.
Habambuhay ang pag-ibig na ’yon.
Hindi lang ako ang magdadala no’n kundi pati ang lahat ng nagmamahal sa ’yo.
Makikiraan.
Kulang-kulang isang taon na ang nakalipas, dito mismo,
nanumpa tayong magmahalan habambuhay,
hanggang paghiwalayin tayo ng kamatayan.
Gusto kong malaman mo, Arturo…
Ano ’yon?
Nagsinungaling siya tungkol sa shift niya. Hindi siya panggabi no’n.
Tandaan mo ring walang makakapaghiwalay sa ’tin.
Sa ’yo habambuhay…
Maje.
Wag.
Kapag nahaharap tayo sa kamatayan, natin at ng mahal natin sa buhay,
naiiwan ang bawat isa sa atin…
Masasabi na nating di ’yon dahil sa pagpalag sa magnanakaw.
Sabi ng mga kaibigan ni Arturo, normal lang siya.
Mahilig siya sa rum at Coke,
at pagkatapos mag-club, uuwi na siya, pasuray-suray pero ’yon lang.
Saka kung matapang ba siya? Hindi.
Duwag daw siya at hindi nakikipag-away.
Ano ’yon, Turri?
Teka, ila-loud speaker kita.
Sabihin mo na.
Nakuha na namin ’yong data sa phone ng biktima.
Ito ’yong tinext niya kay Maje two months ago.
“Ayoko ng kasabay lang kumain minsan
“at katabi sa upuan habang nagfo-phone hanggang makatulog.”
“Tapos kapag may day off, kanya-kanya tayo.”
“Ayoko rin sa namimisikal sa ’kin.”
“Hindi ko titiisin ’yon.” Boom!
Puta.
-Salamat na lang. Seryoso. -Sigurado ka? Kape o…?
Tumanggi na siya. Wag ka nang mamilit.
Salamat. Ayos lang ’yon.
Nandito ba ang anak n’yo?
Maje!
Sana mahanap n’yo ang gumawa no’n kay Arturo, mamayapa siya nawa.
Sa ngayon, hanggang panalangin lang kami.
’Yong pamilya nga lang ni Arturo…
Ni hindi ko kayang isipin.
Puwedeng sa kuwarto na lang tayo?
Oo naman.
May problema ba, María Jesús?
Sinabi ni Sonia na nabanggit niya sa ’yo si Dani.
Oo.
Bale, ano…
Ilang buwan na kaming nagde-date.
Hindi ko sinabi sa ’yo kasi naisip ko na walang kinalaman ’yon kay Arturo.
Pero ang bigat sa pakiramdam, Eva. Sa totoo lang, hiyang-hiya ako.
Iniisip ko si Arturo…
Kung paanong nangaliwa ako.
Ngayong wala na siya, ayokong saktan pa lalo ang pamilya niya.
Pero ang bigat sa pakiramdam.
Hindi naman ikaw ang unang gumawa ng gano’n.
Hindi krimen ’yon.
Buhay mo ’yan, sa ’yo ’yan. Wag kang mag-alala.
Pero nasaktan ko sila dahil do’n kay Andrés.
-Dahil kay Andrés? -Oo.
Nalaman ni Arturo.
Tapos ng pamilya niya.
Tapos ng lahat na.
Dito pa naman sa Novelda, papatayin ka ng mga tao. Literal.
-Ang hirap siguro no’n. -Muntikan nang di matuloy ’yong kasal.
-Bago pa kayo ikasal? -Isang buwan bago ’yon.
Ayaw akong kausapin no’n nina Mama’t Papa.
Pati ng mga magulang ni Arturo. Pati ng kapatid niya. Nakakasakal ’yon…
Hindi nga ako makahinga dito. Kaya kami lumipat sa Valencia.
Buti na lang, pinatawad ako ni Arturo.
Pero tapos na ba kayo ni Andrés o ano pa rin kayo…
Oo, gusto ko lang sabihin sa ’yo kasi…
kapag nalaman nila ’yong sa ’min ni Dani, pagkatapos ng nangyari kay Arturo…
-Papatayin nila ’ko. -Sige.
Wag kang mag-alala. Hindi makakalabas ang usapan natin dito. Sigurado ’yon.
Pero mabalik tayo kay Dani…
Malinaw na lahat ngayon.
Kasama mo si Dani no’ng gabing ’yon, ’no?
Wala ka sa trabaho.
Imposible ’yon.
Nangaliwa siya bago ang kasal, tapos pinatawad siya?
E, sinumang walang kasalanan…
Eto. Tanda mo pa ’yong lalaking kasama niya sa ambulansya?
-No’ng araw ng murder, katrabaho niya. -Pati siya?
-Grabe, nakakabilib. -May tatlong suspect na tayo.
Hindi.
Kung totoo ’yong sinabi ng biyuda, di kasama sa bilang si Daniel.
Bakit naman?
Kasi walang malay si Daniel na may syota o asawa pa nga si Maje.
Nakiusap si Maje na siya ang magsabi kay Daniel.
’Yong mga lalaki niya ang pinaka-focus ng imbestigasyon natin.
Sawa na siya sa mister niya.
Ang plano niya, patayin siya sa tulong ng isa sa kanila.
Kailangan na nating i-tap ang phone nila.
Ba’t sobrang seryoso ng mukha mo?
-Hello? -María Jesús?
-Ako ’to, si Merche. -Uy, kumusta?
-Kumusta ka na, iha? -Eto, kinakaya naman.
Siyempre, at ang dapat mong gawin, tanggapin na kalooban ’to ng Diyos,
na parte ’to ng espesyal na plano Niya para sa ’ting lahat.
Oo, kailangang gano’n ang isipin ko.
Malabo lang lahat kapag di ko ipinagpasa-Diyos.
Gets ko, girl.
Girl, para gawin ko ’yon habang may asawa ako…
Gano’n ko siya kagusto, ’no?
Yas. Ako na’ng nagsasabi sa ’yo.
E, kasi naman, e. Sobrang hot niya.
Nararamdaman ko nang totoo nga ’yon. ’Yong nangyari.
-Oo. -Nakakakonsensya na di ko siya minahal.
-Wala ka namang kasalanan. -Dapat minahal ko siya pero di ko ginawa.
Nakakaawa siya.
Maje, hindi ko na alam kung pa’no ipapaliwanag ’to sa ’yo. Hindi ka masaya.
Kasi, ano, 27 ako.
-Gusto kong maging nanay habang bata pa. -Oo.
-Pero wala pa ’yong lalaking para sa ’kin. -Gets ko.
-Hindi ko sinasabing mag-baby na tayo. -Bibigyan pa kita ng baby agad-agad!
ELÍAS, KARELASYON NI MAJE
-Cute siguro ’yon. -Sigurado.
Tungkol sa pagkikita, pag-uusap… Kahit kailan mo gusto, ha?
Ayokong makipagkita kasi mapapahagulgol lang ako agad…
Ayos lang ’yon. Hindi mo mapipilit ang sarili mo.
Hindi ako makakain kasi wala akong gana.
-Oo. -Hindi ako makatulog…
17 ARAW PAGKATAPOS NG PAMAMASLANG
-Girl, ano’ng nangyari no’ng isang araw? -Okay, tatlo ’yon.
Una, baliw tayong dalawa.
Pangalawa, mahilig tayo sa gulo. Aminin na natin.
-Bale, kapag mga hot na lalaki ’yon. -May mga hot na lalaki dapat do’n.
Kasi kung make-up sex lang ’yon, hindi ko trip ’yon.
Titirahin niya ’ko gaya ng ginawa niya no’ng nasa CR kami.
Pero, Maje, magaling ba siya o ano?
Magaling ba siya? Halos mabaon ako sa salamin.
26 NA ARAW PAGKATAPOS NG PAMAMASLANG
SONIA, BEST FRIEND NI MAJE
-Hindi pa ’ko nakapangisda. -E, nahuli mo naman ako.
Ikaw… Hindi lang kawil ang hinagis ko. Lambat ang hinagis ko sa ’yo.
Kumagat naman ako sa pain.
ANDRÉS, KARELASYON NI MAJE
Gusto niya raw na mag-baby kami. Nalibugan naman ako.
33 ARAW PAGKATAPOS NG PAMAMASLANG
Kalma lang.
Ang bagsik niya.
Nagpapalit siya, naghuhubad siya, o kaya ako, tapos hindi siya…
Alam niyang nakababa ang panty ko at hindi siya makapagpigil.
In love kayo. Gano’n talaga.
May checklist ang pag-ibig. Importante rin ang sex.
Maje, kumusta?
May sasabihin ako pero wag ka sanang magagalit.
37 ARAW PAGKATAPOS NG PAMAMASLANG
Maje, tinatakot mo naman ako.
May asawa na ’ko.
DANIEL, KARELASYON NI MAJE
Maje, ano’ng sinasabi mo?
May masamang nangyari. Pinatay siya.
-Sino? -’Yong asawa ko, ’yong ex ko.
Sa car park, no’ng nakaraan. Pinagsasaksak siya.
Maje, naghahanap na tayo ng bibilhing property.
Sorry. Ayokong iwan mo ’ko at di ko alam kung pa’no aamin sa ’yo.
Ayun.
Mukhang walang kamalay-malay ’yong lalaki.
-Balik ba tayo sa umpisa? -Hindi.
Si Maje ang nasa likod nito. Si Maje.
Hahanapin na lang natin ’yong humawak ng kutsilyo.
BLACK WIDOW
POLICE HEADQUARTERS
Artista ’yong si María Jesús. Tipikal na nymphomaniac.
Hindi siya nymphomaniac.
Baka hindi nga, boss, pero sa tinik niya, baka naka-score na siya dito sa HQ.
’Yong mga nympho, magpa-party at magpapaararo sa limang lalaki.
Pati sa trabaho, kahit saan. Hindi nila mapigilan.
Pero miserable sila pagkatapos. Siya, hindi.
Mukhang walang kinalaman ’yon sa sex.
Mukha ngang di niya sila lalaki. Parang…
Parang nangongolekta siya ng syota kasi mukhang ang hanap niya, debosyon.
Di ba? Parang gano’n.
Parang harem?
Puwede.
E, bakit siya nag-asawa?
Nakita n’yo ba ’yong pamilya niya? Bulyos na lang ang kulang.
Tama. Kapag lumaki ka nang bawal lahat, sasabog ka na lang isang araw.
-Tama. -Pero papatay ka pa?
Makipag-divorce ka na lang.
E, kung mas tanggap sa inyo ang biyuda kesa sa diborsyada.
Kahit gano’n siya kabata?
-Oo, kahit gano’n siya kabata. -Kahit 2017 na?
Alam n’yo bang kasapi sila ng apostolikong grupo?
Ng ano?
’Yong mga nagsusulong kung paano dapat ang pamilyang Kristiyano.
Hahanapin ko. Nakakawindang ’yon.
Ano ’yon?
Susmaryosep. Hindi man lang tayo makahinga.
-Ano’ng meron? -Tara na.
-May bangkay na nakasilid sa maleta. -Ayos ’yan, nagpaka-creative pa sila.
-Hindi ako puwede ngayon. -Ayos lang, ako na’ng bahala.
-Sige. -Makikita mong madali kang palitan.
-E, kanino ka na makikipagtalo? -Sa ’kin!
Ayusin n’yo na ’yon, a! Isang oras lang ’to.
Ganito kami rito, may maliliit na grupo,
para matutukan ang bawat estudyante.
Halika, anak. Sama ka kay Mama.
Meron din kaming psychological support service
para sa mga kaso kung saan kailangan namin ng tulong sa bata.
Meryenda tayo?
Chocolate pancakes?
Yummy. Sige.
…sa looban ng Ruzafa. Sa 77 Sueca Street.
Ayon sa mga ulat, nangyari ang insidente sa looban ng building,
no’ng may dalawang homicide detective ng National Police
na rumesponde sa tawag ng mga kapitbahay
at nag-iimbestiga ng bakas ng dugo na nauugnay sa bangkay na nasa maleta.
Sa pagsunod nila sa bakas ng dugo, pumasok sila sa building kung saan…
Hi, si Berni ’to. Tatawag na lang ako kapag puwede na.
…habang nag-iinspeksyon sa property, may nakaharap silang lalaki…
Hi, si Berni ’to. Tatawag na lang ako kapag puwede na.
…matapos nilang subukang manghingi ng ID, nagwala ang lalaki
at pinagsasaksak niya ang isa sa dalawang pulis.
Napigilan ’yon ng partner ng napuruhang pulis
gamit ang baril niya, at napatumba niya ang salarin.
Naisip na no’ng lalaki na nasukol na siya.
Hindi ako nakapag-react agad.
Nakikiramay ako.
Commissioner, kung puwede naming ma-access ’yong papeles ng kaso,
gusto sana naming kami ang magsara no’n.
Nakausap ko na ang Organized Crime. Sila na ang bahala do’n.
Ano ’ka n’yo?
Naiintindihan ko ang sitwasyon, Inspector, pero malapit ka kay Bernardo kaya…
Homicide ’to, Commissioner.
Kami ang humahawak no’n, hindi Organized Crime.
Nalulutas namin ang 98% ng mga kaso. Mas mataas pa ’yon kesa sa Madrid.
Wala nang lulutasin do’n, Inspector.
Napatumba na ’yong salarin.
Kapag kayo pa ang nag-ayos ng report, mababawas ’yon sa oras para sa ibang kaso.
Commissioner, mawalang-galang…
Mawalang-galang na,
kahit matagal kayong nagkatrabaho ng sinundan ko, di pa tayo gano’n.
Wala nang dapat pag-usapan. Utos ’to.
Hindi ’to tungkol sa oras. Tungkol ’to sa dignidad.
Tungkol ’to sa hindi mo pangungulit dapat.
Malinaw na alam mo ang kalakaran sa loob
pero wala kang muwang sa kalakaran sa labas.
Inspector. Javier Gil. Bagong transfer ako.
Dito nila ’ko pinapuwesto sa mesang ’to.
Ingatan mo ’yang mesa.
NOBYEMBRE 8, 2017 MAKALIPAS ANG DALAWANG BUWAN
-Hi, Turri. -Eva, nasa’n ka?
-Sa ibaba. -Umakyat ka na, bilis.
Hindi ako okay.
Sabihin mo sa ’kin ang nangyari kasi akala ko ayos ka lang.
Hindi ko alam ang nangyari, kung may mali akong nasabi, o…
Wala, naisip ko lang…
-Sino ’yan? -Hindi ko alam.
Tama ang mama mo. Kailangan mong lumayo sa bahay n’yo.
Tapos naisip ko na darating ’yong oras na kakailanganin mo ring lumayo sa ’kin
kasi maipapaalala ko ’yon tuwing makikita mo ’ko kaya…
Imposible! Hindi mangyayari ’yon. Sinabi ko na sa ’yo…
-Oo pero… -Hindi ko…
Ni hindi ko naisip ’yon kahit kailan.
Nag-promise akong hindi ko iko-connect ’yon at hindi nga.
Pinaalala mo lang sa ’kin ngayon kasi di ’yon sumasagi sa isip ko.
Kahit kailan.
Nalugmok talaga ako dahil do’n.
Oo pero nasa isip mo lang ’yan.
Wag mong subukang hulaan ang iniisip ko
kasi magkakamali ka lang.
Tumawag ako sa pulis no’ng isang araw.
-Ano? -Sa kaibigan ko.
Diyos ko, Salva! Wag kang gagawa ng kahibangan, ha?
Tumawag lang ako sa kaibigan ko. Wala akong gagawin.
-O, tapos? -Tinanong ko siya, tipong…
María Jesús, tinatanggap mo ba si Arturo bilang iyong kabiyak…
SETYEMBRE 3, 2016 ISANG TAON BAGO ANG PAMAMASLANG
…at nangangako ka bang maging tapat sa kanya sa hirap at ginhawa,
sa sakit at kalusugan,
at mahalin at igalang siya mula sa araw na ito magpakailanman,
hanggang kamatayan?
Opo, Padre.
Ang pinagbuklod na ng Diyos, hindi dapat paghiwalayin ng tao.
Binibigkas ko nang mag-asawa na kayo.
-Ganda! -Nakakakilig!
Nandito na ang bagong kasal!
Ba’t kasi pinatawad niya pa siya?
Pumayag naman sa separate property ang kapatid mo, di ba?
-Nakumbinsi naman kahit pahirapan. -’Yon naman pala, e.
Lahat ng tao, pumipili ng kutsara na para sa hapag nila habambuhay.
-Tama na, Ma. -Cassalleta?
Sige. Nakakatuwa naman.
Naalala ko, o.
Naalala mo nga.
Gawin mo na.
Grabe, Maje. Parang sobra naman ’to?
Sabihin mo kay Mama.
Matutulog ba talaga tayo nang nakatitig ang lalaking ’to sa ’tin?
-“Lalaking ’to.” -Oo, ’tong Hesus na taga-Alzira.
Maliit na krus lang ’yan, di mo ’yan mapapansin.
-Okay na? -Oo.
Sige, itatago natin ’yan sa aparador
at kapag bumisita sina Mama’t Papa, saka lang natin isasabit.
Pagkatapos ng gawa, ’yong kalat sa sala…
Natuwa kami sa renovation.
-O? -Jacuzzi na nga lang ang kulang.
Uy! Hinaan n’yo lang! Natutulog na ’yong bata.
Teka, 11:00 p.m. lang pala. Akala ko 3:00 a.m. na.
Kasi matanda ka na, Luisito.
Pagdating ng weekend, pagod ka na’t gusto mo na lang magpahinga.
Para sa ’kin, Lunes pa lang, weekend na.
-Kasi hindi ka na 20 tulad no’ng bata. -Halos 30 na siya.
-Twenty-six. -Gano’n din ’yon.
-Kape ba? -Gusto ko.
Decaf para makatulog pa rin ako.
Kahit 11 p.m. na ng Sabado? Nagwawalwal kayo.
-Uy, may cassalla tayo. -Di nga?
-Cassalla? -Gaya ng dati lang, ’no?
Ayaw mo bang uminom? Maaga pa.
Saan, do’n? Wag na, uy.
Twelve euros kada inumin? Di bale na.
Sa Novelda, five lang, e. Wala pang halo.
-Pero ibang klase ’yong tanawin. -’Yong mga kasama ang mahalaga.
Kikitain natin sila ngayong weekend.
Mag-iipon tayo ng pang-inumin para makapagwalwal at makakain pa.
Oo, ’yon ang hanap ko, e.
Hindi ako puwede ngayong weekend. May shift ako.
Di nga? Akala ko off mo ngayong weekend.
Hindi, e. Nakiusap si Maika kaya di ako makatanggi.
Sige. Basta, di puwedeng wala ka sa susunod.
Birthday ni Nico.
Pamangkin mo na rin siya.
Excited na ’ko.
Sira-ulo ka talaga.
Ganyan nga.
Okay na ho?
Okay lang, iha. Kahit ganito ang lagay.
Pero ayos naman ho kayo, a.
Buti na lang at nandito ka.
Kung mga anak ko ang masusunod…
Ano ho pala…
Narinig ko sa mga madre na baka bumisita raw ’yong mga anak n’yo.
Di nga?
Oho, siyempre ho.
Pahinga lang ho kayo.
Nagbabakasyon yata ’yong pamilya ni Doña Felicidad.
Sister, ’yong gano’ng white lie para mapasaya siya nang ilang araw,
di ’yon ticket paimpiyerno.
Oo, Ma. Kararating ko lang sa ospital galing sa nursing home.
-Kumusta ka na, anak? -Ayos naman.
-Tatawagan na lang kita, ha? -Ayos naman?
Buwisit talaga. Pasensya na. Magkasunod na shift tapos magkalayo…
Kumusta si Arturo? Sobrang busy?
Oo, marami ding iniisip ’yon.
-Naku, anak… -Uy.
-Kailangan n’yo ng oras para sa isa’t isa. -Alam ko.
Uuwi si Arturo ng Novelda ngayong weekend.
Bukas na lang.
Uy, lovebirds.
-Hi, Maje. -Good luck sa shift.
Sana talaga.
Pinapatawag ka ni boss.
Seryoso? Ten minutes lang naman, at kagagaling ko lang ng nursing home.
Tigang na tigang kasi, e.
Wow, good mood ka yata.
Sinabi mo pa. Sablay ’yong renovation, e.
May mga nagdi-divorce dahil do’n.
Wag nga ako, bagong kasal ako.
Tingin ko lang naman na parang hindi, e.
May asawa ka nga pero dalawa pa rin ang trabaho mo.
-Dapat ayusin niya ang pag-aalaga sa ’yo. -’Yon na nga, e.
Mas maayos ang alaga sa ’kin ng iba.
Ba’t di mo ’ko iuwi mamayang gabi?
Hindi ako puwede mamaya, Maje, pero magkita tayo next week.
-E, kung ayaw mo… -Hindi, a. Lalabas lang kami ng barkada.
Pero sa ibang araw, tara.
-Ayaw mo? -Sige, sa ibang araw na lang siguro.
Pero sinayang mo, e. Matitira mo na sana ako mamaya.
-Hinding-hindi na ’ko babalik sa ’tin! -Ako rin!
Kahit patay na ’ko!
NASAAN KA, BAMBI? BORED AKO DITO SA BAHAY.
Okay ka lang?
Hindi.
Hindi. Gano’n pa rin si Arturo, tinatanong kung nasa’n ako, sino’ng kasama ko.
Sinasakal niya ’ko.
Hindi ba umuwi siya? Sabihin mo may trabaho ka, pakshet siya.
Wag na lang.
Kapag nahuli niya ’ko…
Hindi mo alam kung ga’no siya kabayolente.
Mauna na ’ko.
Sorry.
Uy, Bambi.
Sobrang kailangan ko ’yong message mo na ’yon.
Tirahin mo na ’ko.
Ba’t hindi ka dito matulog?
-Hindi puwede, Andrés. -Oo nga pala.
Si Arturo, ’no?
Oo. Ililipat nila siya sa palliative care.
Seryoso?
’Yong cancer, hindi…
Hindi nawala, e.
Isipin mo na lang ’yong mga susunod na linggo…
Sige, Nico! Kaya mo ’yan!
-Ayos! -Tara!
Mas marami pang foam dito kesa beer!
E, nag-ahit na ’ko kanina!
Hindi niya pinalitan ’yon. Ininom ko tuloy.
Dapat lang sa ’yo.
’Tong taong ’to… Sino’ng niloloko nito?
TUMAKAS KA. PUWEDE RIN KITANG ITAKAS.
SANA MAKASAMA NA KITA. SINUSUBUKAN KO PERO MAS MAHIRAP NA, E.
Maje!
Tara na, nandito na ’yong cake!
Papunta na!
PARA AKONG BILANGGO
Happy birthday to you
Happy birthday, dear Nico
Happy birthday to you
Tara!
Patay na si Luis.
Luis?
Oo, si Luis.
’Yong katrabaho ko.
Nag-dinner tayo sa kanila kailan lang.
May sakit ba siya?
Wala. Car accident ’yon habang pauwi galing sa site.
-Sila ni Jandro. -Grabe, Arturo.
Nakakalungkot naman.
Diyos ko, ’yong mga misis nila…
Ang hirap isipin, ’no?
Baka may makuha sila sa insurance.
Hindi no’n maaayos lahat pero makakatulong naman ’yon.
Pero ano’ng kapalit…
Ga’no tayo kabaliw?
Baliw.
Ga’no tayo kabaliw?
Baliw na baliw.
Magaling ba siya o ano?
Magaling ba siya?
Halos mabaon ako sa salamin.
Nananaginip pa rin yata ako.
-Ikaw ba? -Ano’ng meron sa ’kin?
Ano’ng kuwento mo?
Siguradong meron.
Imposibleng single ang babaeng tulad mo.
Baka malapit na ’yong magbago.
Ni di pa tayo nagpapakilala.
Maje.
Nice to meet you, Maje.
Si Dani ako.
Saan ka galing?
Arturo! Akala ko uuwi ka ng Novelda?
Oo. E, ikaw? Akala ko may trabaho ka?
-Oo pero nag-text si Sonia. -Ang dalas n’yong magkita, a.
Kaibigan ko siya. Sinasama-samahan niya ’ko dito.
Ipakilala mo na ’ko nang magkaalaman na kung okay nga siya.
Wrong timing ngayon
kasi… kaka-break lang nila ng boyfriend niya at malungkot siya.
Okay.
Kaya kami inabot nang magdamag. Kailangan niya ng kausap.
Pero kung tapos ka nang manguwestiyon,
matutulog na ’ko.
Nagtatanong lang ako, Maje.
Hindi, nangunguwestiyon ka. Magkaibang-magkaiba ’yon.
Hindi kita kinukuwestiyon kapag gumigimik kayo ng barkada mo.
-Malay ko ba kung ano’ng ginagawa n’yo. -Mukha namang walang panama sa ’yo.
Sige, sumama ka sa susunod sa shift ko
nang ma-experience mong mag-night shift pagkatapos ng eight hours sa araw.
Tingnan natin kung di ka mangating uminom pagkatapos no’n.
Nami-miss lang kita, Maje.
Gusto kitang i-surprise. ’Yon lang.
Na-surprise mo ’ko.
Salamat talaga.
Enjoy ka sa araw mo.
Paparaanan ko pa ’yan.
Sige na, girl, ako na sa tickets. Baliw ba tayo o hindi?
Sige. Tama nga si Arturo, Sonia. Bad influence ka.
Uy, may nag-text sa ’kin.
-Si Dani. -Ayos lang sa kanyang may asawa ka na?
-Ewan ko. -Hindi mo sinabi?
Hindi, ’no. Gusto niyang makipagkita.
Baka siya na ’yon, Maje.
Sana nga. Kumusta kayo no’ng iyo?
Sa totoo lang, kung di niya ’ko sisisirin, tapos na kami.
-Alam na dapat natin ang gusto natin. -Teka.
-Bakit? -Imposible.
Girl, sinundo niya ’ko. Nandito si Dani.
Ang sweet.
Kumusta ’yan?
Bale, parang ano…
Parang silk.
Hindi ko pa natikman ’yan. Bago lang, e.
Hindi pala ako ang unang dinala mo rito.
Pero ikaw na ang huli.
-Dinadala ko rito ’yong mga kliyente. -Malaki ang kita sa marketing?
Maganda ’tong mga nagdaang taon.
May regalo ako sa ’yo.
Buksan mo na bago pa magbago ang isip ko.
WINE PARA SA DINNER MO, REGALO PARA SA DESSERT KO!
Seryoso?
IKAW ANG DESSERT KO! SUMIBAT NA TAYO
Sobrang daring nito.
Hindi ko alam kung…
Grabe! Siguradong mahal ’to.
Mas bagay ’yan sa ’yo kesa sa mannequin, di ba?
Bale, ’yong mga ganito…
di dapat maluma sa aparador.
-Hindi ka pa lalabas? -Palabas na!
Babe, baka puwedeng papalitan mo kay Maika ’yong shift mo?
Kasi mahihirapan tayong magkita next week n’yan.
Hindi puwede. May sakit ang papa niya. Hindi niya kaya.
Sino si Daniel?
Pinapakialaman mo ang phone ko?
Pinapakialaman? Nandito sa kama, e.
Wala kang karapatan. Private ’yan.
Alam mo… Di bale na.
-Eto. -Dapat lang kasi nag-o-overreact ka.
“Nag-o-overreact.” Patingin ng messages.
Maje! Maje, buksan mo ’tong pinto!
NAKAKALIBOG ’YONG PIC MO.
Buksan mo ’to at sabihin mo kung sino ’yang Daniel na ’yan.
Mamaya na tayo mag-usap, Arturo. Male-late na ’ko.
Ano, para makaisip ka ng palusot? Ayoko ng ganyan sa buhay ko.
Umalis ka na at wag ka nang babalik sa bahay ko.
Ano ’ka mo?
-Bahay mo? -Oo, bahay ko.
Baka ’ka mo bahay natin, ’no?
Pera ko ang pinampaayos dito.
Dito napupunta ang lahat ng kita ko.
Wala akong karapatan sa kahit ano kahit dalawa ang trabaho ko
at binubuhos ko dito ang lahat ng kita ko?
Ano’ng karapatan mong magsinungaling?
Mangalantari ng kung sino-sino bago at pagkatapos ng kasal natin?
Ano ba’ng pumasok sa kukote ko at pinakasalan kita?
Wala na. Tapos na. Ikaw ang lalayas o ako.
Sa susunod na magkita tayo, pirmahan na para sa divorce.
Hindi tayo magdi-divorce!
Hindi ako aalis.
Sandali lang, puwede? Sandali nga lang!
Isaksak mo pa sa baga mo ’tong apartment.
ANDRÉS OFFLINE
HINDI KO NA KAYA. KINAMUMUHIAN KO SIYA. SANA PATAY NA SIYA.
NAG-AWAY KAMI NI ARTURO. AYOKO NA.
ISIPIN MO NA LANG ANG KULO NG DUGO KO. SANA DI KAMI MAGTAGPO.
INAABUSO NIYA ’KO, BABY
PUTANG INA NIYA
NAISIP KO NA NGANG PATAYIN SIYA
AKO RIN
GAGAWIN MO BA ’YON PARA SA ’KIN?
PERO AYOKONG MASIRA ANG BUHAY MO DAHIL SA GAGONG ’YON.
BA’T DI MO SIYA I-REPORT? SUSUPORTAHAN KITA 200%
AYOKONG UMIIYAK KA, SWEETIE.
Uy. Halika rito, sweetie. Ayos lang ’yan.
Mas okay ka na?
Oo. Medyo.
May gusto ka pa? Herbal tea o kahit ano?
Wala na, ayos lang ako.
Kung ganito pa rin…
Isang araw, puwede niyang…
Hindi ko kayang isipin. Natatakot ako.
Hindi mangyayari ’yon.
Lahat na lang ikinakabahala niya at lumalala pa lalo ’yong mga away.
Hindi ko na ’to kaya. Ewan ko na. Gusto ko na lang tumalon sa tulay.
-Uy, wag kang magbiro ng ganyan. -Pero totoo ’yon, Salva.
-Hindi ko na kaya. -Uy, sweetie.
Nandito ako. Hindi kita bibiguin.
Kahit kailan.
Ikaw lang.
-Ikaw lang ang nakakaintindi sa ’kin. -Halika.
Sana siya na lang ’yon.
Sana siya na lang ’yong naaksidente, di ’yong mga katrabaho niya.
Kung di lang ako takot na takot…
Seryoso, maglalaho ang lahat ng problema ko.
Tutulungan mo ba ’ko?
Gagawin mo ba ’yon para sa ’kin?
Maje…
Para sa ’tin.
Kapag wala na si Arturo, wala nang hahadlang sa ’tin.
HULYO 5, 2017 ISANG BUWAN BAGO ANG PAMAMASLANG
Ingat, sweetie.
Ano ka ba, hindi naman na ’to bago.
Hindi, hindi na nga pero…
Ilang araw na kasi tayong walang usap.
Alam mo namang ninenerbyos ako kapag wala akong balita sa ’yo.
Okay ka lang ba?
Mahal?
-Uy. -Hello.
Wag mong kalimutang ikaw ang bibili ng karne para sa barbecue.
Ako’ng bahala do’n.
-Salusalo ng parokya ngayong weekend. -Gano’n?
Dadalhin si 223 sa OR in 30 minutes, ha?
-Okay. -Tama ’yan, ulit-ulitin mo.
Ipinagpapaliban niya lahat at malilimutan na niya.
-Una na ’ko. -Mamaya na lang.
Busy ka ngayong weekend?
Narinig mo naman. Bakit?
Kasi lumala pa lalo si Arturo.
Ano’ng ginawa niya?
Sinaktan ka ba niya?
Hindi.
Sa ngayon, hindi.
Buti na lang at uuwi siya ng Novelda sa Biyernes.
Okay.
Kaya iniisip ko…
baka puwede kang…
Kailangan ko ng yakap.
Ayokong mapag-isa.
Kung gusto mong makasama ang hibang sa ’yo,
makakasama mo siya.
Nagustuhan mo ba?
Sobra.
Akala ko mamamatay na ’ko sa sarap.
Kapag kasama kita, ang dami kong nadidiskubre.
Sinusundan ng mata ko ang puwit mo.
Uy.
Ba’t ka nagsisipilyo kahit kakain pa tayo?
-Kumusta? -Tingnan natin.
Masarap, ’yong…
-Gusto ko ’to. -Ayaw mo ng tahong.
-Hindi, a. Gusto ko ng tahong. -May dumi ka rito.
Susmaryosep.
Original naman kahit papaano.
Masarap.
-Hindi sumarap, e. -E…
Natututo tayo sa bawat subok, di ba?
Gusto ni Arturo na magbakasyon sa September.
Para sa wedding anniversary namin.
Ewan ko kung makakabalik pa ’ko, Salva.
-Wag kang magbiro ng ganyan. -Nagiging mas bayolente pa siya.
Ba’t di ka makipag-divorce?
Hindi kasi ’yon madali.
Sinabi ko na sa ’yo na ayaw niya.
Hindi mo naiintindihan.
Akala ko naiintindihan mo ’ko.
Hindi mo naiintindihan ang pinagdaraanan ko.
Naiintindihan ko.
Hindi. Tingin mo ba gusto kong pasekreto tayong magkita?
Para bang may ginagawa tayong mali?
Hindi. Ayaw mo ng tunay na relasyon.
Siyempre, gusto ko.
Ayaw mo bang mabaon na siya sa limot?
At masaya tayong makapagsama?
Gusto ko.
Gusto kong sumaya tayo.
Parking spot 28.
Kinukuha niya ’yong kotse bandang 7:30 a.m.
Walang tao dito kapag summer.
Sa kalsada siya nagpa-park kadalasan pero…
gagawa ako ng dahilan para mag-park siya dito sa gabing ’yon.
Ito ’yong susi para makapasok ka.
Sandali ho. Eto.
Salamat, Salvador.
Wala ho ’yon, Mrs. Pepica.
Ayan.
-Okay na? -Oo.
Angat naman. Angat na.
’Yong mga pinapagawa talaga ng tatay mo sa ’yo…
-Hindi niya ’ko pinipilit, Lola. -O, di ba? Wala akong pinipilit.
Kung namimilit ako, nag-e-exercise na kayo, di nakahilata.
-Utos nga ’yon ng doktor. -Hindi nakagitna.
-Sige. -Ikanan mo pa.
-Sige. Eto, tubig. -Ikanan mo pa.
Ayos naman sa ’kin.
Paling, e.
Saka wag mong gawing boy ang apo ko.
Lagi mong ipinapasa sa iba ang responsabilidad mo.
-Ikanan n’yo pa! -Tama na, Ma.
Tingnan nga natin. Ayan.
Okay na?
Wag kang mag-alala, anak.
Kung may lakad ka, ihahatid kita pagkatapos natin.
Uy, Pa.
Puwede ba ’kong mag-Gandía next weekend dala ’yong kotse?
Sino’ng kasama mo?
Wala pang puwedeng mag-drive sa inyong magtotropa.
Ba’t hinihiram mo ’yong kotse?
Kung inulan kita ng tanong no’n…
Inulan mo nga ’ko, Ma.
Tikom na tikom ka naman.
Nasa ganyang edad siya no’ng naging sila ng mama mo.
-Talaga po? -Oo, napakabata pa namin no’n.
Siya ang unang girlfriend niya.
At huli. Grabe, grabe ’yon.
Ganyan nga, p’re.
-Kita mo ba? -Hindi.
Nasa harap mo na.
Tapat na tapat mo.
Lintik ’yan. Tara na.
-Tara na, pagod na ’ko. -Pagod ka na.
Kumusta? Night shift ka ba?
At day shift. Lawit na dila ko, p’re.
Salva, dahil ba do’n sa babae?
Ano, seryoso ba ’yon?
Ewan ko, Francesc. Sinasagad niya ’ko. Tingnan mo.
Eto, o.
Salva, parang anak mo na siya…
Grabe. Tingnan mo, pambihira siya.
Mababaliw ako sa kanya, p’re.
Wag mo nang ipamukha sa ’kin.
-Ilang buwan na ’kong tigang. -Dumaan din ako d’yan.
Pero tapos na ’yon.
Tapos na.
Mahirap paniwalaan pero siya pa ang naghahanap.
Isang oras mahigit lang siguro ang tulog niya kanina.
Bandang 8:00 a.m. siya nakauwi galing sa shift niya,
tapos tinawagan niya ’ko bandang 12:00 p.m.
Sabi niya, “Sumaglit ka dito.”
-Alam mo na kung para saan. -Oo.
Para sa calzone, bote ng wine…
Ano pa, p’re?
Oo na.
Nakakaawa si Amparo.
Naaawa ka kay Amparo? Hindi ka ba naaawa sa ’kin?
Alam mo na ang sinasabi ko.
Isa lang ang buhay natin, p’re. Dapat nating sulitin ’to.
’Ka ko… Tangina. Hindi ako papayag na mawala ’to sa ’kin.
Tarantado ka.
Hindi ko akalaing may papatol sa ’king tulad niya.
Maiisip mo kapag nakita mo kami, “Binabayaran mo siya, p’re.”
-Ewan ko, Salva. -“Binabayaran mo siya, p’re.”
Sino’ng kikitain mo?
Si Samuel po. Magsisine kami. Baka sunduin niya po ’ko.
-Okay. -Ayos ’yon.
May pa-surprise party kaya ’yong mga kaibigan mo?
-Parang hindi… -Sasagutin ko lang ’to.
Sige.
Masaya ’yon.
Cool ’yon pero hindi naman po big deal, e…
-Eighteenth mo kaya. -Opo pero…
Kayo ang bahala.
Hi. Kumusta?
Mabuti naman. Miss na kita.
Miss na rin kita.
Kung kasama kita rito, di ko alam kung ano’ng gagawin ko sa ’yo…
Gano’n?
-Alam ko ang gagawin ko sa ’yo. -Talaga?
Sige nga, ano’ng gagawin mo sa sweetie pie mo?
May ilan nang pumapasok sa isip ko.
-Ganito… -Ano ’yon?
Magna-night shift na ’ko sa ospital sa 15.
Sa umaga ng 16, sisiguraduhin kong sa car park siya naka-park.
Kaya…
palitan mo ang status mo sa WhatsApp kapag tapos na para malaman ko.
Salva?
Ano ’yon?
Mahal na mahal kita.
Mahal din kita.
Happy birthday to you
Happy birthday, dear…
Lakasan mo.
Happy birthday…
Pasakay na ’ko ng kotse.
Baka naman puwede pang mas late tayong magkita?
Magdahilan ka na lang. Hindi naman na ’to bago.
Nabasa mo nga ba ’yong sinend ko? Sabihan mo ’ko.
STATUS - AVAILABLE
BALIK…
MAJE: KITA TAYO NG 1:00 P.M. SA BAHAY NG KAPATID KO.
PALAPIT NA NANG PALAPIT. NASANG-NASA KA NA BA?
SOBRA-SOBRA
Mag-isa ka lang?
Sabi ko sa ’yo, mapagkakatiwalaan mo ’ko, di ba?
Gusto mo ba…?
Gusto mo ba ng inumin?
Maje.
Uy.
Sige na, sweetie, wag kang umiyak.
Hindi na problema si Arturo. ’Yon ang isipin mo, ha?
-Mabilis lang ’yon— -Salva naman, ayokong malaman!
Siyempre. Sorry. Gusto ko lang na mapanatag ka.
Sige na, Maje.
Bale…
May mga mangyayari sa mga susunod na araw.
Pero alam mong nandito ako para sa ’yo, kahit ano’ng kailangan mo.
Okay?
-Masakit pero kailangan kong sabihin. -Ano ’yon?
Makakabuti kung di muna tayo makikitang magkasama.
Oo naman. Naisip ko na ’yon. ’Yon ang pinakamakakabuti.
Hindi tayo dapat magkita o magtawagan.
-Oo. -Gets mo naman, di ba?
Bale, ano…
Wala, wala ’yon.
Ano?
Ano ’yon?
Wala, ano lang…
Pinag-isipan na ni Salva mo ang lahat.
Eto.
Ano ’yan?
Kung kailangan mo ng makakausap, gamitin mo ’tong phone, ha?
Prepaid ’to.
Sige. Pero kailangan ba ’yan?
-Iimbestigahan ba nila tayo? -Ano lang…
Meron kang alibi.
Hindi naman nila ako makokonekta kay Arturo.
Pero di na masamang mag-ingat.
Di ba?
Iniligtas mo ’ko, Salva.
Iniligtas mo ’ko.
Wag mong kalilimutan ’yon.
Mauna na ’ko.
KAILAN ULI ANG “BOWLING” NATIN?
SIYEMPRE, PANALO TAYO PAREHO
PERO HINDI MO PA NAWI-WITNESS ANG PINAKAMALULUPIT NA TIRA KO
MAY TITIRAHIN KA MAMAYA
Maje. Nabalitaan ko ang nangyari. Condolence, ha?
NOBYEMBRE 8, 2017 DALAWANG BUWAN MATAPOS ANG PAMAMASLANG
-Salamat, Sofía. -Kumusta ka naman?
-Alam mo na. -Nandito lang ako kung may kailangan ka.
Bilis.
Tinatawagan kita.
Salva, nagkasundo tayo na maglalayo muna tayo.
Oo pero kapag nakikita kita…
-Kailangan kitang mahawakan. -Salva naman.
Kahit na nagpapalipat ako ng shift…
Kapag dapat tayong magkasabay, may nangyayari.
Mababaliw ako sa scheduling ni Maika.
Ang sakit niya sa ulo. Sobrang gulo.
Akala ko si Montse ang may hawak ng iyo.
Oo nga. Silang dalawa. Wala silang pakialam kahit lunod na ’ko.
Tapos hinihingan pa ’ko ng papeles ng mga taga-funeral insurance
at di ko alam kung nasa’n ’yon.
Wala akong oras, walang…
Walang pensyon, at ano lang…
Kaya nga ako nandito.
Matutulungan kita, kahit ano pa ’yan.
-Naayos na ba ’yong sahig? -Hindi pa, ’no.
Ako na’ng gagawa no’n. Kahit kaunti lang ang alam ko…
Makakapagkita pa tayo dahil do’n.
Salva, nag-iimbestiga pa rin ang pulisya.
Ano…
Hindi ka ba puwedeng bisitahin at tulungan ng katrabaho mo?
Sige.
Nasa’n ka? Tapos na ’ko sa sahig.
-Salamat talaga, Salva. -Wala ’yon.
Makikita mo pag-uwi mo. Maganda ang gawa ko.
Binilhan din pala kita ng groceries. Paubos na ang laman ng ref mo.
Kung gusto mong magtagal ako…
Hindi ako makakauwi. Sorry, mahal. Sinira na naman nila ang schedule ko.
Nasa apartment ka pa rin ba? May ipapasuyo sana ako.
Sabihin mo lang, gagawin ko.
May kailangan akong info para sa pensyon at di ko mache-check ’yon dito sa ospital.
Puwede mo bang buksan ang computer ko?
Sige, ano’ng kailangan mo?
-Maje? -Sandali lang.
Okay. Salva, mauna na ’ko.
Ise-send ko sa WhatsApp ’yong kailangan ko, ha? Salamat, hon.
LOVE IN ROME
OKAY BA ANG ITALIAN MO? PARA SA ROME.
WALA NANG PASSPORT-PASSPORT. IKAW LANG, SAPAT NA. CIAO BELLA.
ALAM MONG ’YON ANG PINAKAMAKAKABUTI.
ALAM KO. PERO HINDI PA RIN MADALI.
HIRAP NA HIRAP AKO. ANG GANDA MO NGA PALA KANINA.
SOBRANG SAKIT ANG HINDI KA MAKITA. HINDI KO ALAM KUNG KAKAYANIN KO ’TO.
Sino ’yan?
Si Francesc lang. May problema ’yong computer niya.
Hello?
Salva?
Hi, kumusta? Kumusta ka na?
Ba’t nga ba ’ko tumawag?
Hindi ako okay.
Sabihin mo sa ’kin ang nangyari kasi akala ko ayos ka lang.
Ano… Hindi ko alam…
Hindi ko alam kung may mali akong nasabi, o…
Oo pero…
Wala, ano lang…
Naisip ko lang na…
Totoo ’yon, tama ang mama mo.
Kailangan mong lumayo sa bahay n’yo, at…
Tapos naisip ko na darating ’yong oras na kakailanganin mo ring lumayo sa ’kin
kasi maipapaalala ko ’yon tuwing makikita mo ’ko kaya…
Imposible! Hindi mangyayari ’yon. Sinabi ko na sa ’yo…
Binaon ko na ’yon, ni hindi ko naisip ’yon kahit kailan.
Nag-promise akong hindi ko iko-connect ’yon at hindi nga.
Pinaalala mo lang sa ’kin ngayon kasi…
-Oo. -…di ’yon sumasagi sa isip ko.
-Kahit kailan. -Nalugmok talaga ako dahil do’n.
Lugmok na lugmok.
Oo pero nasa isip mo lang ’yan, ha?
Wag mong subukang hulaan ang iniisip ko kasi magkakamali ka lang.
Tumawag ako sa pulis no’ng isang araw.
Ano?
Sa kaibigan ko.
Diyos ko, Salva! Wag kang gagawa ng kahibangan, ha?
Tumawag lang ako sa kaibigan ko. Wala akong gagawin.
Tinanong ko siya, tipong…
“Kumusta na? May ipapa-check sana ako, puwede ba?”
Chineck nga niya. Sinilip niya.
Binanggit mo ba sa kanila si Andrés?
Siyempre, binanggit ko si Andrés.
Bale, may isa pa. Hindi ko siya kilala.
Daniel ’yong pangalan. Hindi ko maalala ’yong apelyido.
Oo, ano…
Binanggit ko rin siya. ’Yong taga-ads. Naaalala mo ba siya?
Magbabakasyon daw kayo, a.
Sa Italy.
-Oo pero may mga kasama kami. -Gano’n?
Bale, ayun, nalugmok talaga ako dahil do’n kasi…
Teka, iniimbestigahan ba nila ’ko?
Ikaw o siya. Kasi alam nila.
Tangina.
Alam nila.
Ganito, puwede ba tayong…?
Diyos ko naman, Salva! Puwede ba tayong magkita o hindi?
Sabihin mo kung di kita napapasaya.
Ganito…
Pa’no ko ba…? Hindi, okay?
-Okay. -Isa pa ’yon.
Salva, akala ko maru-rule out ako, tapos iniimbestigahan nila ’ko!
O kaya siya.
Kung sinabi mo sa kanila na may relasyon kayo…
Mag-iimbestiga sila…
-E, di tina-tap nila ang phone ko? -Ewan ko.
Pero alam nilang mag-i-Italy kayo, sigurado ’yon.
Ewan kung saan mismo. Basta Italy.
Kung kailan mo planong umuwi ng Novelda.
-Sinabi ko sa ’yo na meron akong hindi… -Sobra-sobra lang kasi ’yon para sa ’kin.
Sige.
E, di ikukuwento ko. Kung gusto mong maging miserable, sige.
Pero gaya mo na ginagawa ang gusto mo at nakatira kasama ng pamilya’t anak mo,
ako naman…
Hindi ako maiiwan sa ere, at makikipagrelasyon ako.
May anak ang isang ’to.
Oo, ’yan nga ang itatanong ko.
Para sa ’yo… ano’ng parte ko sa kuwentong ’to?
Puwede ba tayong magkita?
Oo.
Sa Tapas Corner.
-Sige, bigyan mo ’ko ng kalahating oras. -Sige.
-Nando’n na ’ko ng 11:00. -Pag-uusapan natin ’to.
-Kita na lang tayo. -Sige.
Kita na lang tayo.
Tapas Corner? Sa’n ’yon? Hindi pamilyar.
-Resto ’yon sa Patraix. -Aabot ba tayo?
Kung magmamadali tayo.
-E, tara na. -Bilisan natin.
-Turri. -Ano ’yon?
May ipapagawa ako.
Ano ’yong sinabi niyang may kinausap siyang kaibigang pulis?
-Wag ako, uy. -Meron ba ritong walang preno?
Eva naman. Nakakainsulto ’yan.
Alamin mo kung sino’ng nag-access sa recordings.
Tayo lang ang may access. Tikom ang bibig ng mga tao natin.
Wag kang papakampante.
Alamin mo naman kung sino’ng kinausap no’ng Salvador na ’yon. Sige na.
Tara na.
Turri, ano ’yon?
Eva, nakuha na ’yong phone records no’ng Salva na ’yon.
Mga tawag sa asawa niya, anak niya, at nanay niya.
Wala pa namang kakaiba. Pero may number na sulpot nang sulpot.
Matatagal na tawag sa prepaid phone.
Sino’ng nagpi-prepaid phone sa panahon ngayon?
Mga tulak, terorista…
At mamamatay-tao.
Natumbok mo.
-Magaling. -Boss.
Mauna na ’ko.
-Ano ’yon? -Nakikita ko si Maje.
Kita ko rin siya.
-May paparating. -Ano’ng itsura?
Chubby na lalaking may edad na.
Hindi ko papatulan.
Okay. Sigurado kang siya ’yon? Hindi ka nagkakamali?
-Pasok ba ’ko? -Wala pa tayong authorization.
Piktyuran mo na lang muna.
Sige.
Nasa page five.
Hindi ko siya type.
Kahit ng suspect pero may relasyon sila.
Basahin mo ’yong transcript ng tawag.
’Tong parteng ’to.
SALVA: SABIHIN MO KUNG DI KITA NAPAPASAYA.
Alanganin pa rin. Kailangan natin ng mas malinaw pa.
Kailangan natin ’yong mga phone.
Malapit na tayo. Seryoso.
Ituloy mo ’yong mga phone, para may pamasko ka na rin sa ’kin.
Gusto mo ba ’to?
Perfect ’to.
Perfect lahat kapag kasama ka.
Kakayanin ba natin ’yong down payment?
Wag mong alalahanin ’yon. May magandang options ’yong developer.
May babayarang initial deposit na 10,000 euros.
Tapos pag-uusapan natin ’yong mortgage…
Hello?
Hi. Ibabalita ko lang na ayos na uli ’yong banyo mo.
-Tumatawag sa burner si Salva. -Kaya mo lahat.
Grabe ’yong tagas, e.
Tinatagasan na ’ko.
Wag kang ganyan, sweetie. Alam mong titigasan ako.
May mga lalaking laging nakaka-score at wala silang binatbat sa ’yo.
Ayos na porn ’to, ’no?
Alam mong lumilipad ang imahinasyon ko.
-Mautak ang babaeng ’to. -Oo, dahil nga siguro do’n.
Sangkot ’yong lalaki, o may alam siya.
Base sa nakita natin, parang atat siya sa babae.
’Yon na nga. Ngayon lang sinuwerte nang gano’n ’yong mokong na ’yon.
O, eto. Si Víctor, kuya ng biktima.
Víctor?
Bale, ano… Meron na namang narating ’yong imbestigasyon, ’no?
Meron ba kaming puwedeng asahan?
Higit sa lahat, para sa mga magulang ko.
Oo. Ganito kasi…
Ayokong magpadalos-dalos pero ayoko ring magsinungaling sa ’yo.
Ang totoo, malapit na naming masukol ’yong salarin.
Okay.
-Pero atin-atin lang ’to. -Oo naman.
Immediate family lang ang puwedeng makaalam.
Importante talaga ’to, ha, Víctor?
Oo naman. Makakaasa ka.
Mabuti.
Walang makakalabas. Nandito rin kami kung may kailangan ka, ha?
Tumatag pa kayo nawa, Víctor.
Maraming salamat talaga. Malaking bagay ’yon. Salamat.
Wala ’yon. Salamat. Bye.
-Sasabihan niya kaya si Maje? -Sigurado. Kaya ko rin sinabi.
Tingnan natin kung matitinag ng takot ’yong pagpapakainosente ng biyuda.
-Hello po. -Gusto mo ba ng inumin?
-Tubig? -Salamat na lang po.
-Naparito ka? -Kumusta na kayo?
Bale, ako, dalawa pa rin ang trabaho ko
pero nahihirapan ako sa mga bayarin nang mag-isa,
at kailangan na nating pag-usapan ’yong magiging hati sa apartment namin.
Apat na buwan mula no’ng pinatay ang anak namin
at ni hindi mo pa rin siya ipinagluluksa.
Papa.
Asawa ko rin naman siya, di ba?
Hindi maibebenta ’yong apartment hangga’t nag-iimbestiga pa sila.
Baka matagalan nang sobra ’yon. Parang nangangapa ’yong mga pulis, e.
Hindi kaya, a.
Sabi ng inspector, kilala na niya ’yong salarin.
Gano’n?
Ba’t hindi ako sinabihan?
Mahalaga pa ba ’yan?
Weird lang, di ba?
Ako ang biyuda niya, at sa dami ng inaasikaso ko…
Ang importante, pagbabayaran ’yon ng hayop na pumatay sa kapatid ko.
Punyeta, Salva.
Hello. Hindi ko masasagot ’tong phone.
María Jesús, saan ka pupunta? Hindi ka ba manananghalian dito?
Maglilitson ako ng kuneho.
Halika!
Si Arturo…
’Yong nangyari sa kanya…
Katrabaho ko ’yon sa ospital.
’Yong lalaking obsessed sa ’kin.
Pero di ko alam ’yon, Ma. Mamatay man.
Mamatay man, di ko alam ’yon.
Natatakot ako.
Bakit?
-May banta ba sa ’yo? -Hindi gano’n.
Hindi niya… Hindi.
Ewan ko, siguro… Hindi ko alam ang dapat kong gawin, Ma…
Anak.
Nangyari na ’yon, e.
Hindi na maibabalik si Arturo.
Sigurado ring hindi tayo ang dapat humusga sa kahit saan.
Okay?
Nakikita at naririnig ng Panginoon ang lahat.
Gano’n din sa Huling Paghuhukom.
Gano’n din sa Kaharian ng Diyos.
Salva? Hello?
Hello. Nakabalik ka na ba?
Ganito. Kausap ko ’yong kuya ni Arturo.
-Tungkol sa mana. -O, ano?
Sinabi niya sa ’kin na tapos na ang imbestigasyon,
kilala na raw ng pulisya ’yong salarin.
Siyempre, ang lakas ng kabog ng dibdib ko, hindi ako makapaniwala.
Sabi ko, “Gano’n?” at sabi niya, “Oo, tapos na raw.”
Okay. Mabuti naman. E, di may makukuha ka na sa insurance.
Oo. Pero, Salva, pinagpawisan talaga ako do’n.
Kung inaalala mo ’ko, wag mo ’kong isipin, ha?
Baka may nahuli na sila o baka may suspect nang nakagawa ng krimen
at nangangalap sila ng impormasyon para idiin siya dito.
Oo, ’yan din ang naisip ko.
Kung suspect ako, iniimbestigahan na sana ako, at di nila ’ko iniimbestigahan.
Pa’no mo nasabi?
Una, kailangan nila ’kong arestuhin
para itanong kung may criminal record ako,
kung may alibi ako, kung may…
’Yong mga gano’ng bagay, aalamin pa nila ’yon.
Okay. E, di makakahinga na ’ko?
Oo. Makakahinga ka na, ha?
Wag kang mag-alala. Seryoso.
May tiwala ako sa ’yo.
Okay. Tapos, ngayon, ang pinakamakakabuti sa ’yo…
’yong magkaroon ka ng stability.
Base sa sinabi mo sa ’kin,
makukuha mo ’yon kay Daniel.
Okay?
Nand’yan ka ba?
Oo. Okay.
Okay.
Kaya wag mo nang isipin nang isipin ’yon
at mag-enjoy kayo sa New Year’s Eve n’yo.
Ano lang talaga…
ang hirap mag-express, e.
Alam ko.
Ano lang… Mahal kita.
Lagi kang laman ng isip ko,
kahit na wala naman akong iniisip talaga.
Alam ko.
Mag-usap na lang tayo next week kung kaya. Okay?
Umaga ng January 2?
Okay. May shift ka ba sa Teresianas?
Oo.
Okay, magkita tayo ng lunch do’n.
Sige, okay. 10:30 sa parking lot.
Okay, perfect.
Mag-uusap tayo nang maayos. Magbabatian tayo ng Happy New Year.
Sigurado ’yan.
’Yong weird, sa huli, nalulutas natin ang mga kaso.
Pangit lagi ang lagay sa trabaho.
Kapag pinatong natin ’to,
mare-record na sila.
O, ’yong mga chakang napkin na walang kuwentang pamunas o pampatuyo,
may silbi na rin sa wakas.
Kumusta ka?
Ayun…
Wag kang mag-alala. Walang mangyayari.
Wag mo nang sabihin ’yan. Tinatakot mo ’ko, e.
Salamat.
Happy New Year.
May tanong ako.
’Yong susi.
Nasa’n ’yong susi?
Hindi naiiwang bukas ang pintong ’yon.
Kusang nagsasara ang pintong ’yon.
Ano’ng sinasabi mo?
Sanlibong euro!
-Wag kang ganyan. -Oo nga.
Okay? Wag dito.
Ganito…
Gusto kong sabihin na kung…
Wala kang alam tungkol sa kahit saan.
Ganito. Walang mangyayari pero kung meron…
Kinuha mo ’yon.
Oo, naglaho ’yon. ’Yon lang.
Pero di ko sinabi ’yon.
Hindi na mahalaga ’yon. Kahit ano’ng sabihin mo, di ka mapapaano.
Okay.
Pa’no ka?
Makakalusot ka ba?
’Ka ko…
Alam mo ba kung pa’no?
Oo.
Hindi ’to parte ng plano.
Alam ko.
Hindi gano’n kalinaw ’yong recording pero maiintindihan pa rin naman.
May ebidensya na tayo para arestuhin sina María Jesús at Salvador.
Bukas ng umaga, mag-aabang kami sa labas ng mga bahay nila
at kapag papasok na sila sa trabaho…
Sabihan mo ang press. Nakadokumento dapat lahat.
Mawalang-galang na.
Kung puwede, ayoko sanang makadagdag pa tayo sa media circus.
Tinutukoy ko ’yong mga tao natin,
’yong mga kasamahan nating pulis, hindi mga tabloid.
Oo pero kahit na.
Hindi kailangan ’yon. Nagkakagulo kapag may mga camera.
E, kung ayaw mong ikaw ang maipit sa gulo,
sundin mo ’ko at pakuhanan mo nang nakaposas ’yong magkalaguyo.
Nando’n ’yong motor niya pero wala ’yong kotse.
-Sigurado kang di ka nila nakita sa café? -Sigurado ako.
Sige. Eto, ikaw ang mag-drive. Tara na.
Turri, alamin mo ’yong location ng huling tawag ni Salva. Dali.
Nasa ICU ang nanay niya.
-Maayos at tahimik lang dapat, ha? -Sige, boss.
Kalat ng anak ’to, hindi ng nanay.
Kaawa-awa naman. Sino na kaya ang mag-aalaga sa kanya?
Meron kaya talagang taga-squad na nagbabalita sa kanya?
Hindi, imposible ’yon.
-Nand’yan dapat siya. -Bale…
Sa hagdan ka.
Wala, e. Wala siya dito.
-Imposible. -Ikaw kaya ang maghanap dito?
Sinasabi ko sa ’yo, wala siya dito.
-Imposible ’yan. -Paki-check uli ’yong phone ni Salva.
Lahat ng ginawa at natanggap na tawag sa nakalipas na 24 oras.
Alam ko ang iniisip mo pero chineck na namin ang lahat ng number.
Na-identify na lahat. Galing ’yong signal d’yan sa ospital.
Nasa building lang siya.
Wala, e.
Kape tayo?
Sige.
Isang macchiato at isang iced coffee.
-Salvador Rodrigo? -Ako nga.
-Eva Torres, National Police. -Okay.
Sumama ka sa ’min.
Salvador Rodrigo, inaaresto ka.
-May karapatan kang… -Alam ko ang mga karapatan ko.
Kailangan mo pa ring makinig. May karapatan kang manahimik.
Maaaring gamitin laban sa ’yo sa korte ang anumang sasabihin mo.
May karapatan kang kumuha ng abogado.
Kung wala kang pambayad ng abogado, ikukuha ka ng abogado…
Baunin mo sa office, tapos balitaan mo ’ko sa lasa.
Siguradong masarap.
Perfect lagi ang gawa d’yan ni Mama. Sinusubukan ko naman.
Santo talaga siya!
-Sushi, ’no? -Tara!
-Magbu-book ako pagka-out ko. -Ikaw na do’n, ha?
-May trabaho pa ’ko. -Ako ang bahala.
-Enjoy ka. -Ikaw rin.
Good morning, María Jesús.
Eva, ano ’to?
Sumama ka sa ’min sa presinto.
-Eva naman. -Ano’ng nangyayari?
D’yan ka lang.
-Balitaan n’yo nga ’yong binata. -Balitaan ako tungkol sa’n?
-Papuntahin n’yo para tumestigo. -May karapatan kang manahimik.
Maaaring gamitin laban sa ’yo sa korte ang anumang sasabihin mo.
May karapatan kang kumuha ng abogado. Kung wala kang pambayad…
Sa abogado ko ako makikipag-usap, hindi sa public defender.
Sorry, Salvador. Nag-request kami ng incommunicado detention.
Ganito, Eva. Tama, ’no, Eva?
Wala kayong ebidensya.
-Bago n’yo ’ko puwersahing umamin… -Palalampasin ko ’yon.
Umupo ka nang maayos.
Pero, Eva, baka nagkamali kayo.
Sinabihan n’yo ba ang pamilya ko? Si Mama, kapag nalaman niya…
Hindi n’yo puwedeng ganituhin ang mga taga-Novelda. Malala ’to.
-Pagala-gala pa ang pumatay kay Arturo… -Sandali lang, Maje.
Umubra man sa mga lalaki mo ang pagpapanggap mong nagluluksang biyuda,
wag ka nang magkunwari sa harap ko.
Pagkakataon mo nang magsabi ng totoo. Kung ako ikaw, aamin na ’ko ngayon.
Deretsahin na natin.
Nagsabwatan ba kayo ni María Jesús Moreno para patayin si Arturo Ferrer?
Sa judge lang ako sasagot.
Hindi.
Malaking pagkakamali ’to, Eva.
Pambihira.
’Yan na ’yan din ang naiisip ko mula no’ng tinap ko ’yong phone mo.
Pambihira.
Sina Daniel, Andrés, Salva… Pambihira.
Makinig ka, Salvador. Maya-maya lang, laman ka na ng balita.
Hindi na pribado ang buhay mo.
Nasa sa ’yo kung magsasalita ka o hahayaan mong unahan ka ni Maje.
Walang alam si Maje. Ako lang ang nakaisip no’n.
Pa’no mo nakuha ’yong susi sa car park?
Matagal na ’yon sa ’kin.
Pinahiram niya para makapag-park ako kung kailangan.
Binigyan mo ba siya ng susi sa car park?
Bale, oo pero…
natatakot akong tumanggi sa kanya no’n.
Grabe, takot ka kay Salva, kay Arturo, sa kanilang lahat
pero goyong-goyo mo sila.
Mapanganib na tao si Salva, Eva.
In love siya sa ’kin,
ilang taon na rin, mula no’ng nag-umpisa ako sa ospital.
-Pero di gano’n ang tingin ko sa kanya. -Siyempre.
Hindi gano’n ang tingin mo sa kanya?
Parang… Ano nga ’yon? Teka.
Ah, oo.
Hindi ka nabaon sa salamin.
Ganito, hinahayaan ko siyang…
alam mo na…
galawin ako sa ibaba.
Pero nandidiri ako sa kanya.
Magkaibigan lang kami ni Maje.
Hindi ako nagbibigay ng love letter o kiss voucher sa mga kaibigan ko.
“Mahal na mahal kita. Hindi ka mawala-wala sa isip ko.”
Wala kayong karapatang basahin ang mga ’yan.
Meron kami. Maniwala ka.
“Gusto kong tunay kang sumaya kaya gagawin ko kahit ano para sa ’yo.”
“Nahihibang sa ’yo, Salva.”
Diyos ko.
Ganito, Maje.
Bibigyan kita ng huling pagkakataon.
Pinatay ba ni Salva si Arturo nang di mo ’yon pinapagawa sa kanya?
-Oo. -Sigurado ka?
Oo.
Naloko mo sila pero hindi ako, iha.
Hindi.
May hawak ka, di ko alam kung ano, pero…
Kung matalino ka, nagsabi ka na ng totoo.
Ideya ko ’yon. Para maprotektahan ko siya laban sa hayop na ’yon.
Hindi inabuso ni Arturo si Maje.
Gawa-gawa niya lang ’yon para mamanipula at makumbinsi kang gawin ’yon.
-Hindi n’yo alam ’yon. -Alam namin.
Siyempre, alam namin. Maniwala ka.
Hindi inabuso ni Arturo si Maje. Kahit minsan.
Tapos na ba kayo?
Ito ang pinakamalaking pagkakamali mo sa buhay.
Sa totoo lang, naaawa ako.
Pero hindi sa ’yo. Hindi.
Puwede mo namang idaan ang midlife crisis sa sports car siguro,
o kaya ear piercing, di ba?
Pero naisip mong sayangin ang buong buhay mo.
Sobrang…
naaawa ako sa misis mo
at lalo na sa anak mo na mukhang mabait na bata pa naman.
SA ALAALA NI DEPUTY INSPECTOR BLAS GÁMEZ ORTIZ NG VALENCIA HOMICIDE UNIT
NA PINATAY NOONG SETYEMBRE 12, 2017 HABANG GINAGAMPANAN ANG TUNGKULIN NIYA.
UMALIS SI EVA SA HOMICIDE UNIT AT BUMALIK SIYA SA PAGPAPATROLYA.
HANGGANG NGAYON, WALA PANG IBANG UNIT NA NAKAKATAPAT
SA PORSYENTO NG NALUTAS NA KASO NG VALENCIA HOMICIDE UNIT.
PAGKAKULONG SA KANILA…
Pangalan?
…HABANG HINIHINTAY NA MALITIS, NAGSUSULATAN PA SINA MAJE AT SALVA.
NAGSIMULA RING MAKIPAGRELASYON SI MAJE SA IBA PANG PRESO.
Pangalan?
NOONG NALAMAN NI SALVA…
María Jesús Moreno Cantó.
…INIBA NIYA ANG SALAYSAY NIYA BAGO ANG PAGLILITIS.
Sinabi ko sa nauna kong salaysay na ako lang ang gumawa no’n.
Kaming dalawa talaga ’yon.
Pinapatay niya sa ’yo ang mister niya.
Opo.
Edad?
HINATULAN SILA NG 22 AT 17 TAONG PAGKAKAKULONG.
BINAWASAN ANG SENTENSYA KAY SALVADOR DAHIL NAKIPAGTULUNGAN SIYA SA AWTORIDAD.
DINAGDAGAN ANG SENTENSYA KAY MAJE DAHIL SA RELASYON NIYA SA BIKTIMA.
Marital status?
May asawa.
Marital status?
Biyuda.
HANGO SA MGA TUNAY NA PANGYAYARI.
MAY MGA BINAGONG TAUHAN, EKSENA, AT KUWENTO
PARA SA PELIKULA AT PARA SA PRIVACY NG MGA SANGKOT.
Nagsalin ng Subtitle: Maui Felix