Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Όταν τους ζήτησαν στο σχολείο μια έκθεση απ' τη σκοπιά ενός αντικειμένου,
η Νόρα διάλεξε αμέσως να είναι το σπίτι της οικογένειας.
Περιέγραψε πώς έτρεμαν τα σωθικά του όταν έτρεχε με την αδερφή της έξω.
Το σπίτι που τις έβλεπε να γλιστράνε στον δρόμο,
μέχρι που τις έχανε από τα μάτια του.
Η Νόρα αναρωτήθηκε αν το σπίτι προτιμούσε να 'ναι άδειο κι ελαφρύ,
ή γεμάτο και βαρύ.
Αν του αρέσει να το πατάνε,
αν οι τοίχοι γαργαλιούνται ή αν ένιωσε ποτέ πόνο.
Υπέθεσε πως ήθελε να είναι γεμάτο.
Γενιές ανθρώπων και ζώων είχαν ζήσει εκεί μέσα.
Ο προπάππους πέθανε στο δωμάτιο που γεννήθηκε η γιαγιά.
Εκεί που κοιμούνταν τώρα οι γονείς.
Ο μπαμπάς έλεγε πως το σπίτι έγερνε εξαιτίας μιας ρωγμής
από τότε που χτίστηκε, πριν έναν αιώνα.
Η Νόρα έγραψε πως το σπίτι βούλιαζε, κατέρρεε,
αλλά σε αργή κίνηση.
Τα χρόνια που πέρασε εκεί η οικογένεια
ήταν απλώς ένα δευτερόλεπτο σε αυτή την αργή κατάρρευση.
Διαβάζοντάς το αργότερα, απόρησε
που διάλεξε τη λέξη "φασαρία" για τους καβγάδες των γονιών.
Αλλά το σπίτι σιχαινόταν ακόμα περισσότερο τη σιωπή.
Όταν ο πατέρας έφυγε οριστικά, το σπίτι ελάφρυνε.
Η φασαρία των γονιών σταμάτησε.
Αλλά του έλειπαν οι άλλοι θόρυβοι του πατέρα.
Ο δάσκαλος λάτρεψε την έκθεση. Κι ο μπαμπάς το ίδιο.
Σκέφτηκε να τη χρησιμοποιήσει για να μπει στη δραματική σχολή,
αλλά της φάνηκε πως δεν είχε συναίσθημα.
Τελικά διάλεξε τον μονόλογο της Νίνα στον "Γλάρο".
"Είμαι γλάρος. Όχι. Είμαι ηθοποιός. Ναι, αυτό είμαι."
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΑ Υποτιτλισμός: haroldpoi
Νόρα;
-Νόρα; Άνοιξε. -Δεν μπορώ.
-Άνοιξε! -Μισό λεπτό.
Σε παρακαλώ, άνοιξε.
Είσαι καλά;
-Κάνω πρόβα τα λόγια μου. -Μα τα ξέρεις.
-Το 'χουμε ξανακάνει. -Αυτή τη φορά είναι αλλιώς.
-Δεν μπορώ. Δεν μπορώ να βγω. -Εντάξει. Πάρε μια βαθιά ανάσα.
Κοίτα με. Ανάσα.
Ανάσα, έλα.
-Δεν μου βγαίνει. -Θα φτιάξει κάτω. Πάμε.
-Θέλω νερό. -Έχει κάτω.
-Δεν γίνεται. Αργήσαμε. -Όλα καλά. Ανέβασέ την στη σκηνή.
Δεν κάθεται καλά. Μια χαρά είναι.
-Με βοηθάς λίγο; Στα παρασκήνια. -Τώρα;
Έχω άγχος. Νομίζω πως χρειάζομαι…
Χρειάζομαι κάτι.
-Δεν προλαβαίνουμε. -Προλαβαίνουμε.
-Είσαι πολύ... -Χτύπα με.
Χαστούκισέ με. Αλλιώς δεν βγαίνω.
Είσαι καλά; Είσαι θεά!
Ε!
-Όχι! -Σκάω!
Βοήθεια! Μη, Νόρα.
Ίνγκβαρ; 20 δευτερόλεπτα.
Έτοιμη;
Είμαστε έτοιμοι;
Ναι.
Ακούστε!
Είπατε πως θα με σώζατε. Κι όμως με ρίξατε στις φλόγες!
Δέχτηκα τα παιδιά σας στο σπίτι μου. Κι εσείς καταθέσατε εναντίον μου!
-Σου 'πα να πάρουμε κέτερινγκ. Αγχώθηκα. -Σταμάτα.
Τι έχεις;
Τίποτα, όλα καλά.
-Μαμά, λίγο κέικ ακόμα; -Είπα όχι. Έχει φάει ήδη τέσσερα κομμάτια.
-Σε παρακαλώ; -Φάε κάτι άλλο.
-Ωραίος ο λόγος σου. -Ήταν κι απ' τις δυο μας.
Ήταν πολύ περήφανη για σένα η μάνα σου. Σε μελετούσε συνέχεια.
Μάλιστα.
Η Σίσελ με πήγαινε στο θέατρο πολύ συχνά.
Το γραφείο της γιαγιάς, πριν αρρωστήσει.
Μιλούσε με κόσμο, βοηθούσε. Δηλαδή, αυτοί μιλούσαν.
Έλεγαν τα μυστικά τους.
Τους άκουγα απ' τη σόμπα μικρή.
-Επιτρεπόταν; -Δεν το ήξεραν.
Πάει καιρός, αλλά…
Δεν ξέρεις τι να πεις. Συλλυπητήρια ή συγχαρητήρια;
Τέλος πάντων, τα 'χαμε βρει κάπως στο τέλος.
-Τι; -Τίποτα.
-Ο μπαμπάς ήρθε. Το 'ξερες; -Όχι.
Του το είπα, βέβαια.
Γεια σου, μπαμπά.
Εδώ είστε. Συγγνώμη.
Γεια.
Γεια σας, κορίτσια μου.
-Είδες τον Έρικ; -Ήρθε;
-Δεν σε είδα στην εκκλησία. -Δεν άντεχα να πάω.
Και γιατί εκκλησία; Το 'ριξε στη θρησκεία;
-Μας φάνηκε ωραία ιδέα. -Πολύ λυπηρό.
Ήταν καλή μάνα για σας. Τόσο όμορφη και…
-Όμορφη; -Σαν εσάς.
Και σπίρτο. Πάντα είχε δίκιο.
-Ο παππούς ήρθε. -Καλώς τον!
-Γεια. -Γεια. Πάει καιρός.
-Ο Έβεν. -Τον ξέρω τον Έβεν, εννοείται.
Παλιοί γνώριμοι. Πώς ψήλωσες εσύ!
-Είσαι ο πιο ψηλός στην τάξη; -Μπα.
Είσαι το θηρίο της τάξης;
-Γεια. -Γεια.
Ορίστε.
Σε σκεφτόμουν.
-Τι 'ν' αυτά; -Τα ηχεία μου.
-Πώς είσαι; -Γιατί ρωτάς;
Πρέπει να τα πούμε όσο είμαι εδώ. Έχω κάτι να σου πω.
-Δεν μπορείς τώρα; -Όχι εδώ.
Πρέπει να τα πούμε, οι δυο μας.
Θα τα πάει ο Φρέντρικ με το Τογιότα.
-Συγγνώμη. -Ώπα.
Ευχαριστώ.
Ελπίζω να μην νιώθει…
ότι πρέπει να το παίξει μπαμπάς και να με παρηγορήσει.
Όχι.
Προσπαθεί πάντως. Ίσως δυσκολεύεται κι αυτός.
Ρώτα τον τι θα το κάνει το σπίτι.
-Τι εννοείς; -Δικό του είναι.
-Αλήθεια; -Ναι.
Το άφησε στη μαμά, αλλά δεν υπέγραψαν ποτέ τίποτα.
Μάλιστα.
Κρίμα. Υπολογίζαμε σ' αυτά τα λεφτά.
Ρώτα τον εσύ. Δεν τολμάς να του πεις κουβέντα.
-Λες, ε; -Ναι.
-Τολμάω, εννοείται. -Μπα.
-Γεια. -Γεια.
Λάμπεις. Τι θα πάρεις;
Σκέτο καφέ.
-Τίποτ' άλλο; -Όχι.
-Έναν καφέ για την κούκλα. -Ευχαριστώ.
-Εσύ; Σ' άρεσε το φαγητό; -Απολαμβάνω ό,τι προσφέρεις.
Νομίζει πως είμαστε ζευγάρι.
Σε σκεφτόμουν. Ανησυχούσα.
Μάλιστα. Εσύ πώς είσαι;
Καλά. Πολλή δουλειά.
Ίσως έμαθες για το αφιέρωμα στις ταινίες μου.
-Όχι, πού να το μάθω; -Το θέμα είναι πως ετοιμάζω ταινία.
Επιμένεις.
Το καλύτερο σενάριό μου, κατά τον Μάικλ.
-Ακόμα ο Μάικλ είναι παραγωγός; -Λέει πως ξαναμπήκα στη μόδα.
Το ντοκιμαντέρ μου παίζει παντού.
Κάτι ήθελες να μου πεις.
Ναι.
Η ταινία μιλάει…
για μια νέα γυναίκα, μια μάνα που…
Σε θέλω για τον ρόλο.
Το έγραψα για σένα.
Μόνο εσύ μπορείς να το παίξεις.
Ευχαριστώ.
-Δεν μ' έχεις δει να παίζω. -Σε είδα. Στη "Μήδεια".
-Έφυγες. -Δεν μ' αρέσει το θέατρο.
Άθλια σκηνικά, αλλά εσύ ήσουν υπέροχη.
Ξεχωρίζω αμέσως την αξία του ηθοποιού.
Ο ρόλος θα σου κάνει καλό. Σου αξίζει κάτι πιο προσωπικό…
απ' τα σκονισμένα έργα για συνταξιούχους.
Μιλάμε για πραγματικό σινεμά.
Θα βρεις και χρηματοδότηση. Η σειρά μου πάει καλά.
Βοηθάει λίγο αυτό.
Ο Μάικλ είναι σίγουρος για τα λεφτά.
Θα γυρίσουμε σπίτι μας.
-Σπίτι μας; -Ναι. Είναι ιδανικό.
Δεν θέλω να συμμετάσχω.
-Κάνε ένα διάλειμμα απ' τη σειρά. -Τελείωσε προ πολλού.
Σου αξίζει κάτι καλύτερο.
-Την είδες; -Εννοείται.
Και;
-Η γνώμη μου δεν μετράει. -Θέλω να την ακούσω.
Δεν μου κάνει. Της λείπει το οπτικό μέρος.
Δεν βλέπουμε πρόσωπο, μάτια.
Αλλά τι ξέρω εγώ; Στον κόσμο αρέσει.
Δεν μιλάω για τον κόσμο. Τι λες εσύ;
Δεν φταις εσύ.
Αυτός ο ρόλος θα σε απογειώσει.
Δεν πρόκειται να δουλέψουμε μαζί, μπαμπά.
-Ούτε να μιλήσουμε δεν μπορούμε. -Διάβασέ το και σε παίρνω.
-Μην πάρεις. Είσαι τύφλα. -Ανησυχώ.
Σου απαγορεύω να ανησυχείς.
-Απλώς διάβασέ το! -Γιατί;
Δεν θα βγει τίποτα.
Γυρίστε πίσω!
Αλτ!
Όχι!
Ελάτε πίσω αμέσως!
Κάτσε κάτω!
Μην κουνιέσαι.
Καθόμουν δίπλα σας στην προβολή.
Είδα ότι συγκινηθήκατε πολύ.
Ναι.
Συγγνώμη. Είναι που…
Είχα να τη δω καμιά εικοσαριά χρόνια.
Τη θυμάμαι έντονα.
Τα γυρίσματα, τους ανθρώπους.
Κάνω ταινίες με φίλους.
Είμαστε οικογένεια.
Ειδικά σ' αυτή την ταινία.
Εννοείτε την κόρη μου, την Άγκνες;
Εκείνη παίζει την Άννα.
Ευχαριστώ. Μια τελευταία ερώτηση.
Ενδιαφέρει πολλούς. Δεν έχουμε δει ταινία σας…
εδώ και 15 χρόνια, μετά το "Ειδύλλιο".
Θα δούμε άλλη ταινία του Γκούσταβ Μποργκ;
Ελπίζω.
Κι εγώ το ελπίζω. Ευχαριστώ, κύριε Μποργκ.
Γκούσταβ!
Συγγνώμη. Η Ρέιτσελ Κεμπ λάτρεψε την ταινία.
Σε θέλει. Τρώει στο Εξέλσιορ.
Κερνάει το φεστιβάλ, εννοείται. Πάμε.
Γκούσταβ Μποργκ. Στο τραπέζι της Ρέιτσελ Κεμπ.
-Είναι ιδιωτικό πάρτι. -Γκούσταβ Μποργκ!
-Ευχαριστώ που ήρθες. -Θα φέρω καρέκλα.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
Η ταινία με εντυπωσίασε. Αριστούργημα. Ειλικρινά.
-Ευχαριστώ. -Εξαιρετική.
Πώς πήγε η προβολή σου; -Καλά.
Ήταν υπέροχα. Το κοινό ξετρελάθηκε. Πρέπει να τη δεις το φθινόπωρο.
-Πώς δουλεύει αυτό; -Κατέβασέ το.
Μακάρι να 'κανα ταινίες σαν τη δική σου.
Το συνειδητοποίησα σήμερα.
Δεν έχω ξαναδεί τέτοια ταινία.
Ήταν τόσο…
Με συγκίνησε.
Ευχαριστώ.
Σκέφτομαι να κάνω ένα διάλειμμα.
Έχω ήδη πολλά πρότζεκτ στα σκαριά.
Καλοί ρόλοι, αλλά…
-Δεν μου λένε κάτι. -Μην τους δεχτείς.
Ο Σαμ θα φρίκαρε αν τα παρατούσα. Λογικό.
Χέσε τον Σαμ. Η ζωή σου είναι.
Εσύ; Ετοιμάζεις κάτι;
Έτσι νόμιζα, αλλά…
Δεν βρήκες τα λεφτά;
Κάπως έτσι.
Θα σε πάει στο ξενοδοχείο.
Ευχαριστώ.
-Χάρηκα. -Κι εγώ.
Ρέιτσελ!
Κύριε!
-Έχω το κινητό σου! -Ω, Θεέ μου!
-Δεν θα 'φευγες; -Με διώχνεις;
Όχι, αλλά αρχίζει και γίνεται πολύ γλυκανάλατο.
-Δεν σ' αρέσει; -Εννοείται πως μ' αρέσει.
Γιατί φοβάσαι τόσο την οικειότητα;
-Δεν είναι εύκολο για σένα. -Όχι. Επειδή είσαι παντρεμένος,
δεν παραδέχομαι πόσο χάλια είμαι στην πραγματικότητα.
Φριχτό. Πόσο χάλια είσαι;
Σε ποσοστό; 80.
Άρα είσαι 20%…
Αυτό που βλέπεις.
-Μίλησες με τον διευθυντή του θεάτρου; -Πιστεύει πως χρειάζομαι ψυχολόγο.
-Ναι. Γιατί όχι; -Μη λες ναι.
Είναι φοβία. Η θεραπεία βοηθάει.
Δεν ήταν τόσο τραγικό, απλώς…
-Σε χαστούκισα. -Ναι.
Συγγνώμη. Ήταν ακραίο, αλλά…
-Μπορείς να μου κάνεις μήνυση. -Δεν θα κάνω.
-Ξέρω ήδη για μένα. Δεν θέλω θεραπεία. -Αντιθέτως.
-Γιατί όχι; -Η μάνα μου ήταν ψυχολόγος.
-Δεν θα πας στη μάνα σου. Άλλο ένα φιλί. -Μα…
-Όχι έτσι. -Τελειώσαμε για σήμερα.
Τα λέμε αύριο. -Τα λέμε.
Η σκηνή είναι πολύ κόντρα στη φύση μας.
Το σώμα ουρλιάζει όταν βγαίνεις στο κοινό.
-Δεν κρύβεσαι. -Είναι άγχος;
Όχι, μ' αρέσει.
Μετά είναι η…
ματαίωση, ο θυμός, η αδικία…
για το βάρος της ευθύνης.
Όταν μιλάει για αποφυγή, αποκαλύπτει τι μισεί στον εαυτό της.
Μάλλον προτιμώ το χτίσιμο του ρόλου.
Να βουτάω στην οπτική ή στα συναισθήματα…
υιοθετώντας τον ρόλο.
Είναι ασφαλές για να καταλάβω τι νιώθω.
Δεν θες να είσαι ο εαυτός σου; Αυτό ακούω.
Τι θα 'λεγε η μαμά;
Κλέβεις. Κάνε πίσω.
Έλα πιο κοντά. Όχι. Εδώ!
Έχεις αγόρι;
Όχι ακριβώς.
Δεν θες;
Εννοείται…
αλλά δεν είναι πάντα εύκολο.
-Εγώ σ' αγαπάω. -Ναι.
Κι εγώ σ' αγαπάω.
Θα σε παντρευτώ όταν μεγαλώσω.
-Πολύ γλυκό, αλλά δεν γίνεται. -Το ξέρω.
-Κοιμήθηκες; -Όχι.
Είναι τόσο γλυκός.
Μου έκανε πρόταση γάμου.
-Συγχαρητήρια. -Δεν συμβαίνει κάθε μέρα.
Ήρθε σήμερα, με κοίταξε και μου είπε:
"Σε βλέπω."
Πού το βρήκε; Το λες εσύ;
-Ίσως στο σχολείο. -Λένε στο σχολείο "σε βλέπω";
Είσαι καλά;
-Συγγνώμη. -Τι έπαθες;
Καλά είμαι. Πάω σπίτι.
Όχι, περίμενε.
-Καλά είμαι. -Σίγουρα;
-Δεν έγινε κάτι; -Όχι.
Εντάξει.
-Είναι καλά; -Ναι.
-Δε φοβάσαι μην ξανακυλήσει; -Δεν νομίζω.
Είναι απλώς μόνη.
-Σε στεναχωρεί; -Λίγο.
-Γεια. -Γεια.
Είναι περίεργο.
Όταν αρρώστησε η μαμά, σκέφτηκα…
να μέναμε εδώ με τον Έβεν και τον Έρικ.
-Θα 'θελες να μείνεις εδώ; -Όχι.
Δεν έχουμε λεφτά να εξαγοράσουμε μερίδια.
Τα κοίταξα. Απλώς παλιά χαρτιά.
Ευχαριστώ για όλα. Έκανες δουλειά.
-Κράτα ό,τι θες και πέτα τα υπόλοιπα. -Έχει ωραία πράγματα.
Έχουν συναισθηματική αξία. Δες.
-Μ' αρέσει αυτό το βάζο. -Όντως, ωραίο είναι.
-Επειδή το θέλω εγώ; -Όχι. Πάρ' το.
-Υποτίθεται πως θα τα βλέπαμε μαζί. -Καλά. Θα το πάρω.
Παναγία μου.
ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΤΟ ΜΑΤΙ ΑΝΑΜΜΕΝΟ
-Πόσο θα μείνει; -Δεν είπε.
Για την πώληση δεν ήρθε;
Δεν ξέρω.
Στις δύο θα 'ρθει. Ρώτα τον.
-Αποκλείεται. -Μην κάνεις πως δεν υπάρχει.
Θα προσπαθήσω.
Δεν πουλάει το σπίτι τελικά, αλλά…
Έχει ένα πρότζεκτ.
Τι είπες;
Καλό είναι. Θα κάνει νέα ταινία.
-Ποια ταινία; -Το συζητήσατε.
-Αυτό που έγραψε για μένα; -Τον ρόλο που δεν ήθελες.
-Βρήκε τα λεφτά; -Μάλλον.
Μου είπε λίγα, αλλά ρωτούσε για σένα.
Μάλιστα.
-Αυτός είναι; -Ναι.
Σκατά, η Ρέιτσελ Κεμπ.
Ω, σκατά…
-Γαμώτο! -Νόρα;
Ίδιο είναι. Δεν άλλαξε τίποτα.
Χαίρομαι που σας βλέπω. Έχει μια καφετέρια εκεί.
Η Ρέιτσελ θα πάρει τηλέφωνο.
-Η Νόρα είναι εδώ; -Όχι, έπρεπε να φύγει.
-Ρέιτσελ, από δω η κόρη μου, η Άγκνες. -Γεια, Ρέιτσελ. Χάρηκα.
-Συνάδελφος; -Όχι. Με βοηθάει στην έρευνα.
Είμαι ιστορικός.
Συγγνώμη, κομπιάζω.
Τη θυμάσαι; Έπαιζε την Άννα.
Πριν χρόνια.
Εννοείται. Η Άννα! Ναι, τώρα σε θυμήθηκα.
Να βγάλουμε μια σέλφι; Ήσασταν υπέροχη.
Ευχαριστώ.
Εδώ μιλάει με τον γιο της.
Η τελευταία σκηνή. Του ετοιμάζει φαγητό.
Σημαντική, μια τελευταία μητρική κίνηση.
Αγκαλιάζονται κι εκείνος φεύγει.
Μόλις κλείσει η πόρτα, κάτι αλλάζει.
Η μάνα σχεδόν χαλαρώνει.
Ο μικρός πάει στον πατέρα του, οπότε δεν βιάζεται.
-Έχει εδώ ένα σχοινί για ρούχα. -Απλώστρα.
-Απλώστρα.
Μπαίνει εδώ κι αρχίζει να ετοιμάζεται.
Ξαφνικά…
Η πόρτα της βεράντας ανοίγει. Έλα.
Ο μικρός ξέχασε τη νορβηγική σημαία.
Είναι 17η Μαΐου. Εθνική εορτή.
Θα γυριστεί σε μονοπλάνο.
-Μονοπλάνο; Όλο; -Όλο το φινάλε.
Χωρίς μοντάζ. Χρόνος και χώρος σε απόλυτο συγχρονισμό.
Οπότε…
Ο μικρός στέκεται και την κοιτάζει.
Κάτι δεν πάει καλά. Δεν καταλαβαίνει τι.
Αρπάζει τη σημαία και φεύγει τρέχοντας.
Η μάνα πάει να βεβαιωθεί ότι έφυγε όντως.
Ακούμε την αυλόπορτα να κλείνει. Η κάμερα μένει εδώ, πάνω της.
Αυτό είναι το κλειδί.
Η έκφρασή της.
-Τι σκέφτεται; -Ακριβώς.
Και γυρίζει πίσω.
-Εδώ το κάνει; -Ναι.
Θα την αντέξει;
Έτσι έγινε. Με τη μητέρα μου.
-Τη μητέρα σου; -Ναι.
-Εδώ; -Ναι.
-Πάει πολύς καιρός. -Όχι!
Αυτό χρησιμοποίησε.
-Αυτό; -Ναι.
Για να φτάσει ψηλά.
Δεν θα το δούμε.
Το πλάνο τελειώνει όταν κλείσει την πόρτα.
Θα ακούσουμε μόνο τον ήχο.
Καθώς η κάμερα απομακρύνεται.
Γιατί δεν φύγατε μετά απ' αυτό;
Φύγαμε.
Πήγαμε Σουηδία. Ο πατέρας ήταν Σουηδός.
Θέλω να μάθω για τη μητέρα σου.
Δεν είναι η μητέρα μου στο σενάριο.
Θα μ' αφήσουν να το κάνω; Ναι. Το ξέρω.
Θα βγει καλό. Έχει κίνητρο.
Της είπα πως σ' αυτό το σκαμπό κρεμάστηκε η μάνα μου.
Το σκαμπό απ' τα ΙΚΕΑ;
Είμαι εγώ αυτή;
Όσα σκέφτομαι, νιώθω, η αϋπνία…
Δεν καταλαβαίνω πώς γίνεται να είμαι εγώ.
Το 'χουμε συζητήσει.
Δεν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου; -Όχι.
Χρόνια πριν, το ιατρείο το λέγαμε "Βιβλιοθήκη".
Ήταν συχνά άδειο. Η Κάριν, η πρωτότοκη,
άραζε εκεί με φίλες κι άκουγαν μουσική.
Στον Πόλεμο, η Κάριν ήταν στην Αντίσταση.
Φθινόπωρο του '43, την πήρε η αστυνομία.
Έμεινε φυλακή δύο χρόνια. Δεν μίλησε ποτέ για το στρατόπεδο.
Ωραία. Ακούστε αυτό.
Μετά τον Πόλεμο, η Κάριν παντρεύτηκε κι ανέλαβε το πατρικό.
Γέννησε τον Γκούσταβ το 1951.
Όταν ο Γκούσταβ έγινε σκηνοθέτης, είπε:
"Τίποτα δεν είναι ομορφότερο απ' τις σκιές."
Εννοούσε το πατρικό του.
Η Έντιθ, αδερφή της Κάριν, πήρε το σπίτι με τη φίλη της τη Λίλιαν.
Η Έντιθ ήταν άτεκνη, αλλά ο Γκούσταβ πήγαινε εκεί τα καλοκαίρια.
Αν κάποιος παραπονιόταν, η Έντιθ δυνάμωνε τη μουσική.
Κάποιος γείτονας κάρφωσε την αδερφή της στον Πόλεμο.
Ο Γκούσταβ ήταν ο μοναδικός κληρονόμος της Έντιθ.
Το 1986 επέστρεψε στο σπίτι με τις αναμνήσεις.
Υπάρχουν δύο εκδοχές για τη γνωριμία με τη Σίσελ.
Η Σίσελ έλεγε για την αϋπνία του Γκούσταβ.
Για τη Σίσελ ήταν σαφές ότι η επιστροφή δυσκόλεψε τον Γκούσταβ.
Η εκδοχή του Γκούσταβ ήταν πιο ιπποτική.
Ήταν κουκλάρα.
Άκουσα πως ήταν ψυχολόγος, οπότε απέκτησα ψυχολογικά.
Σε έξι μήνες, η Σίσελ ήταν έγκυος.
Παντρεύτηκαν τρεις εβδομάδες πριν γεννηθεί η Νόρα, το 1987.
Με την Άγκνες έγιναν τέσσερις.
-Περνάς χάλια μαζί μας; -Δεν είπα αυτό!
Πάλι τα ίδια; Έλεος πια!
Μετά το διαζύγιο, ο Γκούσταβ γύρισε στη Σουηδία.
Το σπίτι ελάφρυνε κι άλλο.
Μίλησες με τον Πίτερ;
Ο Πίτερ γέρασε. Έχει δέκα χρόνια να κάνει ταινία.
-Ούτε εγώ. -Ναι, αλλά βγήκε στη σύνταξη.
Θα το κάνει για μένα. Θα του μιλήσω.
-Μόνο αυτόν θέλω. -Ναι, αλλά...
-Μίλα του εσύ. -Έγινε.
Αλήθεια; Κάν' το.
-Συνομήλικοι είστε. -Σιγά...
-Σ' αρέσει η Νορβηγία; -Πολύ. Είναι πανέμορφα.
Πολύ φιλικός κόσμος. Πολύ ζεστή υποδοχή.
Παραγωγή Netflix. Θα βγει στις αίθουσες;
Πού αλλού;
Είμαστε σε διαπραγματεύσεις, αλλά αυτός είναι ο σκοπός.
Ερώτηση για τη Ρέιτσελ Κεμπ.
Για την υποδοχή της τελευταίας σας ταινίας, "Η Επιλογή της Κάθυ".
Απογοητευτήκατε λίγο;
Είμαι πολύ περήφανη γι' αυτή την ταινία.
Δεν ήρθαμε γι' αυτό.
Είχατε άγχος να παίξετε σε κανονικό δράμα;
Κάνω την ταινία επειδή…
Τι ηλίθια ερώτηση είναι αυτή;
Η καλύτερη ηθοποιός της γενιάς της. Είστε τυχεροί που ήρθε.
Έπρεπε να λέτε κι ευχαριστώ! Δρόμο!
-Έξω! -Εντάξει. Ευχαριστώ.
Ηλίθιε.
Δεν είχες εγκρίνει τις ερωτήσεις;
-Δεν γινόταν. -Τρολ του TikTok.
Όχι πάλι ASMR. Νυστάζω.
-Αυτός μου το 'μαθε. -Το κάναμε μαζί.
Δεν θα βγάλω λόγο, αλλά νιώθω ευγνώμων.
Χαίρομαι που δουλεύω μαζί σας.
-Έχουμε δρόμο ακόμα... -Το συζητήσαμε.
-Τα 'παμε πολλές φορές. -Θα το βρούμε πριν την πρεμιέρα.
Γιάκομπ, ξέρω ότι περνάς δύσκολα σπίτι,
αλλά…
Ευχαριστώ για τη δουλειά σου. Αν θες βοήθεια, εδώ είμαι.
Ευχαριστώ. Θα το 'χω υπόψη.
Αλλά… Εντάξει. Θα σκίσουμε.
-Συμφωνώ. -Στην υγειά μας!
Στην υγειά μας!
Δεν μου είπες για το διαζύγιο.
Τρέχουμε με τις πρόβες.
Ναι.
-Δεν βρήκα την κατάλληλη στιγμή. -Καταλαβαίνω.
Δεν φταίει…
-Εμείς φταίμε; -Όχι, καμία σχέση.
Εδώ είμαι, αν… Αν θες να μιλήσεις.
-Κανείς για μπάνιο; -Ελάτε! Ένα, δύο...
Τρία!
Δεν χρειάζεται να κρυβόμαστε.
Κοίτα… Δεν είμαι σίγουρος.
-Γεια! -Γεια!
-Είναι εδώ ο μπαμπάς; -Όχι ακόμα.
-Να τος! Χρόνια πολλά! -Ευχαριστώ.
Κούκλος με το παπιγιόν. Γεια! Πίτσα;
Γεια. Έτσι κάνω εγώ.
Το ρεκόρ είναι ακόμα δικό μου.
-Σιγά. -Ξεκίνα από κει.
Γεια. Καλώς ήρθατε.
-Χάρηκα. -Κι εγώ.
-Γεια σου, παππού. -Χρόνια πολλά. 9 χρονών άντρας. Μεγάλωσες.
-Έχετε να μιλήσετε απ' τον γάμο μας. -Την Τερέζ δεν την ξεχνάς.
-Γεια. Πού το βρήκες αυτό; -Φέρε ποτήρια.
Γεια σου, μπαμπά.
Γεια.
Το 'βαλες;
Πώς πάει η ταινία;
-Καλά. -Το έμαθα. Τέλεια!
-Πώς είναι με τη Ρέιτσελ Κεμπ; -Έλα...
Πώς είναι στη δουλειά ρωτάω.
Έχει δρόμο ακόμα.
Την παραμύθιασες με το σκαμπό.
Αυτό θα κοιτάει όλη μέρα;
-Έχει ακόμα 20 λεπτά. -Ο Έβεν;
Εσύ πόσο χρόνο έχεις ακόμα;
-Πόσο χρόνο; -Έχει καθόλου;
-Άσ' το. -Έτοιμη η πίτσα. Τώρα.
"Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΤΟΥ ΠΙΑΝΟΥ" "ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΟΣ"
-Λοιπόν. Τι λέμε; -Ευχαριστώ, παππού.
Μόνικα Μπελούτσι, ρε φίλε.
-Θα καταλάβεις τις γυναίκες και τις μανάδες. -Ωραία πράγματα.
-Δεν έχουμε DVD. -Ευτυχώς.
-Κάπως θα τη δούμε. -Δεν βλέπω ταινίες πια.
-Πρέπει να γράψεις. -Το 'χεις ξαναπεί.
Γιατί να περιμένεις κάποιον κωλόγερο να σου δώσει την Οφηλία;
-Είμαι ο Άμλετ. -Το είπα στη Ρέιτσελ.
Έχει δικά της πρότζεκτ. Δική της εταιρεία.
Δύσκολο να 'σαι ηθοποιός. Δεν αποφασίζεις εσύ.
Σου κάνει κακό μακροπρόθεσμα. Πέφτει η αυτοπεποίθηση…
και η ανάγκη για προσοχή γίνεται ανυπόφορη.
Δεν θα παντρευόμουν ηθοποιό.
Τις πήγαινες όμως στο κρεβάτι.
Οι καλλιτέχνες έγιναν μικροαστοί.
Δεν γράφεις την "Οδύσσεια" ανάμεσα σε προπονήσεις και ασφάλειες αυτοκινήτων.
Ο καλλιτέχνης πρέπει να είναι ελεύθερος.
Και να μην κάνει παιδιά, μπαμπά.
Μη λες τέτοια, Νόρα. Πόσο είσαι τώρα;
Η Σίσελ είχε δύο παιδιά στην ηλικία σου.
Άλλες εποχές, μπαμπά.
Είστε ό,τι καλύτερο μου συνέβη.
Αλήθεια; Τότε γιατί δεν ήσουν εκεί;
Όλοι τα 'χουν με τον μπαμπά.
-Μια χαρά βγήκατε. -Πού το ξέρεις;
-Δεν μας ξέρεις καν. -Υπερβολές.
Πέρασες δύσκολα. Βλέπω τον εαυτό μου σε σένα.
Κρύβεις πολύ θυμό.
Δύσκολο ν' αγαπήσεις έναν θυμωμένο άνθρωπο.
Έτσι δεν είναι; Δεν θες να μείνεις μόνη.
Ούτε στην τέχνη βοηθάει.
Χρειάζεσαι παιδιά να φροντίζεις.
Δεν μετανιώνεις ποτέ για τα παιδιά.
Πίτερ;
-Χαίρομαι που σε βλέπω. Γεια. -Φοβερό μέρος.
Χάρη στον Λάσε Χάλστρομ, όχι σε σένα.
Σε πήρε αφού είδε το "Ποτάμι του χρόνου".
Ωραίο μέρος για τα εγγόνια σου.
Δύσκολα τα πράγματα με τον Ντάνιελ. Τα παιδιά την πληρώνουν.
Δεν βλέπουν τον παππού τους.
Αλλά… Το σενάριο…
-Καλό, ε; -Εξαιρετικό.
-Είσαι μέσα; -Μέσα. Πρέπει να γίνει. Πάμε να πιούμε κάτι.
Όχι.
Όχι κάμερα στο χέρι.
Σκεφτόμουν τράβελινγκ και τρίποδο.
Χάθηκα. Δεν είμαι καλός σ' αυτά.
Κι εγώ τα ίδια.
Πρέπει… Θα σε ειδοποιήσω.
Έχει γνώμη και το Netflix.
Θέλουν να μιλήσω και με άλλους.
Έτσι πάει τώρα;
Ναι.
Έτσι πάει.
Στην υγειά μας.
Χάρηκα που σε είδα.
Γεια σου, Νόρα. Ήθελα απλώς να πω πως…
Πρέπει να μιλήσουμε.
Δεν γίνεται να…
Ας πούμε, δεν θέλω να πάω θέατρο.
Όχι ότι δεν μ' αρέσει.
Απλώς δεν αντέχω να βλέπω.
Αλλά ο Τσέχοφ είναι… Μπορώ να διαβάζω Τσέχοφ.
Είναι πραγματικά…
Όχι τα θεατρικά, αλλά…
Είμαι ευαίσθητος. Κι εσύ το ίδιο. Μοιάζουμε σ' αυτό.
Τι στον διάολο;
Ευχαριστώ.
Αναρωτιέμαι… Ποιος είναι το "εσύ";
Λέει "ξέρεις εσύ". Σε ποιον αναφέρεται;
Τι λες;
Όχι στη μάνα της. Δεν θα της μιλούσε έτσι.
Σαν εσωτερική φωνή μοιάζει.
Απλώς είναι περίεργο να μιλάω χωρίς να απευθύνομαι κάπου.
Ωραία. Ας πούμε πως η Ίνγκριντ ακούει.
Εντάξει.
-Έλα εδώ. Κάτσε. Να δούμε πώς θα βγει. -Καλά.
Πάμε απ' το…
"Πέρασα κρίση". Μίλα στην Ίνγκριντ.
Ακούμπησέ την. Είσαι η μάνα της.
Δεν το 'χει πει πουθενά.
Ντρέπεται που προσεύχεται.
Κρύψ' το ή γέλα με τα χάλια σου.
Ντρέπεσαι.
Ντρέπεσαι που είσαι αδύναμη.
Πάμε.
Εντάξει.
Πέρασα μια κρίση.
Ήμουν πάλι μόνη στο σπίτι κι έκλαιγα στο κρεβάτι μου.
Όλοι κλαίνε στο κρεβάτι, αλλά…
Λένε πως η προσευχή δεν είναι κουβέντα με τον Θεό.
Είναι παραδοχή της απελπισίας.
Πέφτεις στο πάτωμα όταν δεν μπορείς να κάνεις τίποτ' άλλο.
Σαν να 'χει ραγίσει η καρδιά σου και να σκέφτεσαι…
"Πάρε με τηλέφωνο. Συγχώρεσέ με. Πάρε με πίσω."
Και…
Τα είχα κάνει θάλασσα.
Ήμουν μόνη κι έκλαιγα.
Τότε, για πρώτη φορά…
κάθισα κάτω και προσευχήθηκα.
Δεν ξέρω σε ποιον μιλούσα, αλλά το είπα δυνατά.
"Βοήθησέ με.
Δεν αντέχω άλλο. Δεν μπορώ μόνη μου."
Θέλω ένα σπίτι. Ένα σπιτικό.
Μακάρι η μάνα στην ταινία να ήταν σαν αυτήν.
Ακριβώς.
-Θα λειτουργήσει στα αγγλικά; -Φυσικά.
Κι αν έκανα νορβηγική προφορά, σαν την Ίνγκριντ;
-Εγώ δεν έχω προφορά. -Εκείνη είναι Σουηδέζα.
-Έχω εγώ προφορά; -Ελάχιστη.
Δεν είναι περίεργο…
αν εγώ ακούγομαι έτσι;
Ίσως. Θα το σκεφτώ.
Να ρωτήσω κάτι ακόμα για τον ρόλο;
Το μεγάλο ερώτημα παραμένει το "γιατί".
Γιατί αποφασίζει να αυτοκτονήσει;
Ναι. Εσύ τι λες;
Έχει κατάθλιψη όπως η μάνα της…
αλλά έχει ένα παιδί.
Αυτό είναι το ερώτημα της ταινίας.
Πρέπει να βρεις τον δικό σου λόγο.
Να σε ρωτήσω για τη μητέρα σου;
Δεν θέλω να γίνω αδιάκριτη. Απλώς νιώθω πως είναι σημαντικό.
Η ταινία δεν αφορά τη μητέρα μου.
Εδώ είναι ο φάκελος της αστυνομίας και τα αρχεία του στρατοπέδου.
Η κατάθεση της Κάριν Ίργκενς. Ζήτησες όλο τον φάκελο.
Περιέχει φωτογραφίες από την αναπαράσταση των βασανιστηρίων.
Είναι σκληρές εικόνες. Σε προειδοποιώ.
Σημείωσα τα πιο σημαντικά.
Ευχαριστώ.
ΙΡΓΚΕΝΣ, ΚΑΡΙΝ
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: ΑΝΤΙΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ
ΔΙΚΗ ΓΙΑ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ
ΛΙΣΤΑ ΤΕΚΜΗΡΙΩΝ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ
ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΙΝ ΙΡΓΚΕΝΣ
Έσφιγγαν τις μέγγενες μέχρι που ούρλιαζα.
Με έδεσαν σε καυτή σόμπα.
Με χτυπούσαν με ραβδί. Πονούσε πολύ.
Όταν το είπε στον Έβεν…
ένιωσε πως δεν είχε πολλά να προσθέσει.
Τα ήξεραν ήδη σχεδόν όλα.
Δύσκολο να πει κανείς γιατί την επηρέασε τόσο.
Ήταν η κατάθεση της γιαγιάς; Που τα περιέγραφε τόσο ψυχρά;
Ή το γεγονός ότι ήταν απλώς μία απ' τους πολλούς;
Η αναφορά της αστυνομίας 15 χρόνια μετά ήταν σύντομη.
Χωρίς φωτογραφίες, αλλά με το όνομα του πατέρα.
Δεν τον ανέκριναν. Ήταν μόλις επτά χρονών τότε.
Και μετά πανοραμίκ, σφαίρα. Όχι, περίμενε.
Πρόσεξε τώρα.
Κόψ' το. Δείξ' το.
Καλό, ε;
Να δω;
Ωραίο!
Πάμε στην πρεμιέρα της Νόρα μαζί; Μπορούμε να φάμε εδώ πρώτα.
Μάλλον θα πάρω ταξί κατευθείαν απ' το γραφείο.
-Θα 'ρθεις όμως; -Εννοείται.
Θέλω τον Έρικ στην ταινία.
-Είναι τέλειος. -Καλά.
Λίγα λόγια, αλλά σημαντικός ρόλος. Ο γιος της Ρέιτσελ.
Ωραία όλα αυτά, αλλά…
-Δεν το 'χει με την υποκριτική. -Δεν θέλω "ηθοποιό".
Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από παιδάκια που κάνουν γκριμάτσες.
Σαν να παίζουν σε μιούζικαλ. Ο Έρικ έχει το κάτι άλλο.
Κάτι κρυφό.
Κι εσύ ντροπαλή ήσουν. Αλλά έγραφες υπέροχα στον φακό.
Έπρεπε να το συνεχίσεις.
- Θέλω τρία ποτήρια χυμό. -Θέλω τρία ποτήρια χυμό.
- Ευχαριστώ που έπλυνες τα ρούχα μου. -Ευχαριστώ που έπλυνες τα ρούχα μου.
Φοβάμαι να κλείσω τα μάτια μου.
Φοβάμαι πως όταν τ' ανοίξω, δεν θα 'σαι πια εδώ.
Διάλειμμα.
Σε νιώθω αφηρημένη.
Είμαι λίγο κουρασμένη.
Δεν μπορείς να κάνεις λάθος εδώ.
Λάθος κάνεις μόνο αν δεν ακούς.
Και πάρε τον χρόνο σου.
Καλά;
Πάμε άλλη μία χωρίς την προφορά.
Ξεκινάμε από… Προηγούμενη σελίδα, απ' την αρχή.
-Γεια. Χάρηκα. -Κι εγώ.
-Συγγνώμη που άργησα. -Ευχαριστώ που ήρθες.
Γιατί αρνήθηκες τον ρόλο;
Δεν μπορώ να δουλέψω μαζί του.
Γιατί;
-Δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε. -Ήθελε εσένα να το κάνεις.
Ναι. Δεν ξέρω.
Απλώς σκέφτομαι πως… Έκανε λάθος.
Δεν την πιάνω…
Δεν μπορώ να την ψυχολογήσω.
Όσο την ψάχνω, τόσο χάνομαι στην προσπάθεια να γίνω αυτή.
Η θλίψη της πιάνει τόσο χώρο μέσα της.
Είναι ωραίο θέμα.
Αλλά δεν ξέρω αν είναι η αιτία.
Ή αν είναι σύμπτωμα κάτι βαθύτερου.
Δεν θέλω να τον απογοητεύσω.
Κοίτα, είναι… πολύ δύσκολος άνθρωπος.
Αλλά είναι καλός σκηνοθέτης και βλέπει κάτι σε σένα.
Θα 'σουν χαζή αν δεν το έκανες.
Είχα συνηθίσει να έχω τον έλεγχο.
Κι αν δεν τον είχα, το απολάμβανα.
Κατάλαβες;
Τώρα γέρασα.
Αγκαθωτά συρματοπλέγματα στο λιβάδι. Ο τελευταίος των Μοϊκανών.
Κι ο καινούργιος τύπος μου στέλνει "moodboards".
Μου λείπει ο Πίτερ. Πότε έγινε τόσο εύθραυστος;
Είμαι πολύ κουρασμένος, Μάικλ.
Τι έγινε; Πριν 15 χρόνια ήμουν 55.
Ίσως έχεις δίκιο.
Ίσως παραγεράσαμε.
Ίσως αυτή να 'ναι η τελευταία μας ταινία.
Μη μου λες ότι ακολουθείς τη μόδα.
Υποσχέσου το.
Αυτό το θέμα… Ξέρουμε ότι το 'χεις ξαναπιάσει.
Αλλά ποτέ δεν το έκανες έτσι.
Τόσο καθαρά και προσωπικά.
Σου πήρε χρόνια να φτάσεις εδώ.
Αλλά θα την κάνεις την κωλοταινία. Και θα την κάνεις με τον τρόπο σου.
Συνεννοηθήκαμε;
-Ναι. -Θα το βάλω.
Έτσι.
Περίμενε.
Μπορείς να το χαλαρώσεις λίγο;
Έτοιμη.
-Γεια. -Συγχαρητήρια. Ήσουν τέλεια.
-Πραγματικά τέλεια. -Ευχαριστώ.
Το βρήκαν όλοι πολύ συναρπαστικό.
Επιβιώσαμε, λοιπόν. Μια χαρά.
-Είσαι καλά; -Ναι.
-Δεν απαντάς στα τηλέφωνα. -Το ξέρω.
-Ήρθες με τον μπαμπά; -Δεν τα κατάφερε.
Έχουμε μπέιμπι σίτερ, θα πάμε για ποτό. Έρχεσαι;
Συγγνώμη. Ήθελα να σου δώσω συγχαρητήρια.
-Πολύ δυνατή ερμηνεία. -Ευχαριστώ πολύ.
Πηγαίνω τώρα. Θα σε ενημερώσω.
Δεν μπορώ απόψε.
Έχω παίξει άρρωστη πολλές φορές.
Δεν έχω ακυρώσει ποτέ παράσταση, αλλά δεν μου βγαίνει με τίποτα.
Λυπάμαι πολύ. Ευχαριστώ.
Εντάξει. Γεια.
-Πού είναι ο Έρικ; -Έρχεται.
-Γιατί δεν ήρθες στην πρεμιέρα της Νόρα; -Δεν με ήθελε εκεί.
Για δες… Εδώ είναι το πρωτότυπο. Και η μετάφραση…
για να κάνει πρόβα τα αγγλικά ο Έρικ. Μην ανησυχείς για την προφορά.
Μίλησες με τον Μάικλ; Θα πρέπει να λείψει απ' το σχολείο.
-Δεν ξέρω αν είναι καλή ιδέα. -Είναι. Θα βγει τέλειο.
-Δεν ξέρω αν θέλει ο ίδιος. -Θέλει.
-Πού το ξέρεις; -Του μίλησα. Του το ανέφερα.
-Ενθουσιάστηκε. -Μην του μιλάς πίσω απ' την πλάτη μου.
Όταν έπαιξες στην ταινία μου, ήταν η πιο όμορφη ανάμνησή μου.
Θα πάει καλά. Δείτε τις σκηνές.
Η Ρέιτσελ θα χαρεί να κάνει γύρισμα με τον Έρικ.
Έχουν χαρά μέσα τους. Πρέπει να δει κι άλλες πλευρές…
Σταμάτα πια.
-Δεν θέλω τον Έρικ στην ταινία. -Άγκνες...
Και ναι, ήταν ωραία.
Η καλύτερη εποχή της ζωής μου. Επιτέλους ήμουν μαζί σου.
Ήμουν το κέντρο του κόσμου. Κι ύστερα έφυγες. Είχα να σε δω αιώνες.
-Ήταν υπέροχα. -Ναι. Αλλά δεν καταλαβαίνω.
Πώς γίνεται να είμαστε τόσο κοντά και μετά να εξαφανίζεσαι.
Ξαφνικά, κάποιος άλλος είναι το κέντρο.
-Διάβασέ το τουλάχιστον. -Έλεος!
Δεν με νοιάζει αν είναι καλό.
Τον Έρικ σκέφτομαι.
Γεια!
Ο παππούς μόλις έφευγε.
-Γεια. Τι κάνεις; -Καλά.
-Μου έλειψες. -Κι εμένα.
Χαίρομαι που ήρθα.
Ωραία. Τι θα κάνουμε μέχρι να 'ρθει ο μπαμπάς;
Γεια.
Πού οφείλω την τιμή;
-Είσαι καλά; -Μάλλον ναι.
Έλα μέσα. Θα φτιάξω τσάι.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
Δεν θες να κάνεις την ταινία πια.
Εγώ…
Είναι που…
Δεν θέλω να σε απογοητεύσω.
Θα μείνω, αν με θες.
Απλώς… δεν το νιώθω σωστό.
Ούτε εσένα σου αρέσει που κάνω εγώ την ταινία.
Φυσικά και μ' αρέσει.
Όχι, δεν νομίζω.
Μου ζήτησες να βάψω τα μαλλιά μου στο χρώμα της κόρης σου.
Και δεν θες να γυριστεί στα αγγλικά, έτσι;
Σου φαίνεται ψεύτικο κι εσένα.
Και δεν θέλω να σε απογοητεύσω.
Λυπάμαι.
Σε κρέμασα, Ρέιτσελ. Συγγνώμη.
Οι περισσότεροι θα δέχονταν τον ρόλο, ακόμα κι αν δεν τους κολλούσε.
Ή θα έβαζαν τον ατζέντη τους να καθαρίσει.
Εσύ ήρθες εδώ.
Είσαι καλός άνθρωπος.
Έλα τώρα…
Μην το βλέπεις σαν αποτυχία. Είσαι πραγματικά καλή ηθοποιός.
-Αλήθεια λέω. -Ευχαριστώ.
-Γεια. -Γεια.
Γιατί δεν το σηκώνεις;
Συγγνώμη.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Πρέπει να απαντάς. Ξέρεις πώς φρικαρώ.
-Τι τρέχει; Είσαι άρρωστη; -Όχι.
Μάλωσα με τον μπαμπά χθες.
Έγινα έξω φρενών.
Θέλει τον Έρικ στην ταινία. Εγώ δεν θέλω.
Μετά διάβασα το σενάριο.
Και ήταν πολύ καλό. Όχι όπως το περίμενα.
Ξέρω πως δεν θες να έχεις σχέση μ' αυτό.
Αλλά θέλω να το διαβάσεις.
Νιώθω ότι μιλάει για σένα. Ή μάλλον…
Νομίζω πως το έγραψε για σένα.
Λοιπόν…
Μπορείς να μου διαβάσεις αυτό το κομμάτι;
Μην κολλάς που είναι λίγο… πομπώδες.
Διάβασέ το.
Ξέρεις ότι δεν πιστεύω καθόλου στον Θεό.
Στο σπίτι μας δεν υπήρχε χώρος γι' αυτά.
Κάναμε το μυστήριο μόνο για τα δώρα.
Μετά πέρασα μια κρίση.
Ήμουν πάλι μόνη κι έκλαιγα στο κρεβάτι.
Όλοι κλαίνε κάποτε στο κρεβάτι, αλλά…
Η προσευχή δεν είναι κουβέντα με τον Θεό.
Είναι παραδοχή της απελπισίας.
Πέφτεις στο πάτωμα όταν δεν μπορείς να κάνεις τίποτ' άλλο.
Όπως όταν έχεις ραγισμένη καρδιά και σκέφτεσαι… "Πάρε με".
"Άλλαξε γνώμη. Πάρε με πίσω."
Έτσι ήμουν. Τα είχα καταστρέψει όλα. Ήμουν μόνη, έκλαιγα ξαπλωμένη.
Τότε, για πρώτη φορά… κάθισα κάτω και προσευχήθηκα.
Δύσκολο να το εξηγήσω.
Δεν ξέρω σε ποιον, αλλά το είπα δυνατά.
"Βοήθησέ με."
"Δεν αντέχω άλλο. Δεν μπορώ μόνη μου."
"Θέλω ένα σπίτι."
Είπες στον μπαμπά για την απόπειρα;
Όχι, βέβαια.
Κι εγώ αναρωτιέμαι πώς το ξέρει.
Έχει πολλά στοιχεία της μάνας του μέσα…
αλλά μοιάζει σαν να ήταν εκεί όταν το περνούσες.
Δεν ήταν.
Εσύ ήσουν.
Πώς έγινε αυτό;
Εσύ είσαι τόσο εντάξει κι εγώ χάλι.
Μη λες βλακείες.
Πώς τα κατάφερες, με τέτοια παιδική ηλικία;
Δεν ήταν όλα ρόδινα ούτε για μένα.
Έφτιαξες οικογένεια όμως.
-Ένα σπίτι. -Ναι.
Είχαμε μια μεγάλη διαφορά.
Εγώ είχα εσένα.
Νομίζεις πως δεν μπορείς να νοιαστείς, αλλά με στήριξες.
Όταν η μαμά είχε κατάθλιψη.
Μου έλυνες τα μαλλιά.
Με χτένιζες.
Με πήγαινες σχολείο.
Ένιωθα ασφάλεια.
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ. Εσένα.
Καλύτερα έτσι;
Τι ωραία να ξυπνάς και να βλέπεις τέτοια ομορφιά.
Υπέροχο χαμόγελο. Σ' το λέει το αγόρι σου;
Ναι, το λέει. Μου το 'χουν ξαναπεί.
Τι άλλο έχει το μενού; Σαμπάνια;
Σαμπάνια;
Θα πάρω και μπισκότα;
-Άκου... -Ο Ομάρ τρώει μπισκότα κάθε μέρα.
-Με σοκολάτα. -Φάε πρώτα το σάντουιτς.
Έτοιμος.
-Φιλάκια. -Γεια.
-Τι έγινε πάλι; -Ξέχασα το κινητό μου.
-Φιλάκια. -Γεια.
Πάμε.
Τέλος λήψης.
-Τέλειο. -Ωραία. Πάμε παρακάτω.
Υποτιτλισμός: haroldpoi