Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Wypadkowość w tym zespole jest bardzo duża.
Czasem się udaje ukończyć kontrakt bez żadnego poważnego wypadku.
Ale to rzadkość.
Zaczynając mój ostatni sezon,
mam pełną świadomość tego,
że statystyki mi nie sprzyjają.
Odpowiadam nie tylko za własne życie,
ale także za życie reszty ekipy.
To wywołuje takie emocje, że nie mogę zasnąć w nocy.
Hej, jak leci?
- Dobrze. - Wybacz, nie trafiłem.
Idealnie.
Dobrego dnia.
Dziękuję.
Dajcie czadu.
Taki jest plan.
SIEDZIBA THUNDERBIRDS
Jesteście najbardziej doświadczonymi, najbardziej niezwykłymi,
doborowymi lotnikami naszych sił powietrznych.
Thunderbirds uosabiają to, co najlepsze w ludzkości, ale nie tylko.
Thunderbirds uosabiają doskonałość jako coś większego od nas.
Jeśli się wykażemy, zainspirujemy innych.
Obudzimy w naszych rodakach jednoczące poczucie celu.
Ale żeby się udało, nie wystarczy być dobrym.
Musimy być wyjątkowi.
To nasza misja.
LATAJ JAK NAJLEPSI
Witamy w Show Center, podcaście na temat pokazów lotniczych.
To jeden z pierwszych odcinków w 2023 r.
Jestem Matt Jolley, komentator, a ze mną są moi koledzy,
też komentatorzy, Rick Peterson i Rob Reider.
To jeden z pierwszych odcinków w 2023 r.
Thunderbirds gotowi.
Mówimy o Thunderbirds.
- Ci piloci są niesamowici. - Odpalcie silniki!
LEĆ DO GÓRY, NIE DO BANI
To najlepsi z najlepszych.
Gotowi.
Thunderbirds to zespół akrobacyjny sił powietrznych USA.
Demonstrują oni wyjątkowy poziom,
jaki utrzymują nasze Siły Powietrzne
na pokazach na całym świecie,
pragnąc zainspirować następne pokolenie.
To najlepsi piloci Ameryki,
wykonujący najbardziej niezwykłe manewry bojowe,
lecąc w szyku.
Thunderbirds to prawdziwe gwiazdy lotnictwa. To o nich się mówi.
Jak blisko jest dwójka trójki?
Pięćdziesiąt centymetrów od mojej osłony kabiny do jego skrzydła.
Pełną parą.
W tym roku damy 62 pokazy.
Rozdzielcie się.
To ma wyglądać nierealnie.
I beczka.
Ten mundur wiąże się z dużą odpowiedzialnością.
Czyni z ciebie pilota z Thunderbirds.
To niesamowici sportowcy.
Wyjątkowi ludzie.
To bohaterowie Ameryki.
ELITA SIŁ POWIETRZNYCH: THUNDERBIRDS
STYCZEŃ 2023 R.
Tu Show Center, podcast o pokazach lotniczych.
Jest styczeń 2023 r. i zaczynamy nowy sezon.
Jest wiele nowych osób w Thunderbirds.
Trójka pilotów
przypomina zabawki, którymi się potrząsa.
Tak, teraz czeka ich ostry trening.
Latają dwa, trzy razy dziennie.
Pogadajmy o szefie, Astro Elliocie.
To jeden z wielkich dowódców Thunderbirds.
Był bardzo skuteczny w ostatnim sezonie. Musi sobie poradzić z wieloma zmiennymi.
Ma na to trzy miesiące.
Hej!
Przystojniaczek! Nieźle.
To już ostatni?
Witajcie na Spaceport.
Spójrzcie na płytę lotniska.
Zawsze powinno tak być.
Mamy tu tylko Thunderbirds sił powietrznych USA.
To idealne warunki szkoleniowe dla ekipy,
która ma być światowym liderem.
Skład w 2023 r.
to sześcioro pilotów
i trzech weteranów.
Numer pięć: Thunder, główny solista.
Gdy jego samolot jest na ziemi, piątka jest odwrócona.
Czemu? Bo w powietrzu zwykle jest do góry nogami.
Numer cztery, Threat.
Jest instruktorką, lata z tyłu diamentu,
pilnując nowicjuszy na skrzydłach.
Teraz diament.
Diament.
Thunderbird numer jeden to dowódca.
Astro.
Odpowiada za wszystko, co dzieje się w powietrzu,
a także na ziemi z udziałem wszystkich 135 członków ekipy.
Robią to, co im każe.
W Thunderbirds niewiarygodne według mnie jest to,
że co roku zmieniamy członków zespołu.
NOWICJUSZE
Co roku wymieniamy 50% pilotów.
Tworzymy zespół od zera.
W tym roku dołączy do nas trzech pilotów.
Spędzą dwa lata w zespole.
Już są najlepszymi pilotami bojowymi sił powietrznych.
Ale pokaz lotniczy to całkiem inna bajka.
Numer sześć to Miami.
To nowy solista w zespole.
Jestem nowy, więc uczą mnie zasad.
Nie spadnij.
Zeke dołączy do zespołu jako Thunderbird 2.
Będzie lewym skrzydłowym.
Czuję się dobrze, ale zarazem się denerwuję.
Nie wiem, jak wygląda szkolenie. Trzeba mieć ufność w ten proces,
w to, że wszystko się ułoży jak puzzle.
I wreszcie jest Primo.
Primo to doświadczony pilot F-16.
Zaprawiony w boju.
W tym roku dołączy do zespołu jako Thunderbird numer trzy.
Chcemy się wykazać już w pierwszym dniu pokazu lotniczego, czyli...
Mam wrażenie, że to jutro.
To wszystko, co chciałem powiedzieć.
Kolejne dwa miesiące to nie żarty.
Będziemy latać w weekendy, dwa razy dziennie.
Jest dziewiąty stycznia.
Certyfikacja COMACC jest za dwa miesiące.
Szybciej, niż myślicie.
To nie przelewki.
Dlatego tu jesteśmy.
Weźmy się za to, jak trzeba, z pełnym zaufaniem.
Thunderbirds!
Blind trust!
60 DNI DO EGZAMINU
Z procesem certyfikacyjnym wiąże się duża presja.
Wszystko zależy od umiejętności zespołu
w górze, na oczach amerykańskiej widowni.
I ostatecznie decyzja o przyznaniu certyfikatu
należy do generała z czterema gwiazdkami odpowiedzialnego za siły powietrzne.
Powie: „tak” albo „nie”.
Zespoły, które mówią, że są elitarne, nie są takie, póki nie zaczną pokazów.
Nasze wysokie standardy nie podlegają negocjacjom.
Gdybyśmy mieli kiepską certyfikację, nie moglibyśmy wyłonić zespołu,
który będzie reprezentować nasze Siły Powietrzne i naród.
Nie ma miejsca na udawanie.
Harmonogram certyfikacji jest ustalony, co może budzić lęk.
- Przygotowujemy się do pokazu. - Drugiego.
- Trzy. - Cztery.
- Pięć. - Sześć.
Diament wejdzie do TFR z pętlą na starcie od prawej do lewej
i skrętem w lewo kończącym się pętlą w kształcie koniczyny.
Piloci bojowi mają styl wojskowy.
Podrywają się do walki, skupieni na celowaniu we wroga.
Nie trenujemy akrobacji lotniczych.
Trzeba się odciąć od instynktu przetrwania,
lecąc w tym pokazie.
To 45 minut totalnego chaosu.
W formacji „diament”
lecą samoloty jeden, dwa, trzy i cztery.
Diament to pokaz umiejętności zespołu w tworzeniu formacji.
„Diamond Pass in Review” to najściślejsza formacja, jaka istnieje.
O 50 cm od siebie przy dużej prędkości. Wymaga nerwów ze stali.
Najmniejszy ruch ręki,
a zderzą się cztery odrzutowce.
AKROBACJE SOLOWE
Piloci soliści, Thunderbirds numer pięć i sześć, dają osobny spektakl.
Dwa odrzutowce lecą bardzo szybko.
Zbliżają się do siebie z prędkością prawie 1500 kilometrów na godzinę.
ATAK Z NAPRZECIWKA
Jesteś o ułamek sekundy od zagrożenia życia.
Sześć odrzutowców lecących 45 cm od siebie prawie z prędkością dźwięku.
Robią coś niewiarygodnego.
WYBUCH BOMBY NA WYSOKOŚCI
Gdy już zbudują napięcie u widzów,
powalą wszystkich w kulminacyjnym momencie pokazu:
wybuchu bomby na wysokości.
W tłumie panuje kompletna cisza,
a wszystkie telefony są w górze.
Wybuch bomby to jeden z naszych najbardziej niebezpiecznych manewrów.
Widzisz odrzutowce lecące aż do nieba.
- Aż nagle się rozdzielają. - Uwaga... Zaczynamy.
Lecimy przez niebo w czterech kierunkach.
Obniżamy lot po pionie.
Dwie mile.
Dwie i cztery.
Cztery pięćset.
- Podrywamy! - Podrywam.
Mijają się o ułamek sekundy.
Pokazali, co potrafią.
I wreszcie łączą się ponownie.
Aby znów się połączyć,
niektórzy piloci muszą szybko obrócić się do góry nogami,
poddając się niewiarygodnym przeciążeniom.
Wszyscy trzej skrzydłowi muszą dobrze wymierzyć linię spotkania
i gruntu, który szybko się zbliża.
Wyłącznie w wyobraźni.
...trzysta dziesięć, 320, 330, 340.
Jeśli im się uda,
wszystkie samoloty spotkają się w centrum pokazowym.
Centrum pokazowe.
Szczęka opada.
Ten kontrakt albo zniszczy rodzinę, albo ją wzmocni.
Nie ma trzeciej opcji.
Wyjeżdżasz na trzysta dni.
Żadnych wspólnych weekendów przez dwa lata.
Chłopcy, weźcie buty, a potem śniadanie, OK?
Dobra, włożę czarne buty.
Proszę. Dobra decyzja.
Zostajesz na całą noc?
Tak.
Jeszcze tylko do jutra.
To bolesne, gdy chłopcy pytają: „Tato, będziesz jutro?”.
A ja muszę powiedzieć: „Nie, wyjeżdżam na 25 dni”.
Cieszycie się, że wkrótce szkoła?
Tak, jasne.
Nie chciałam, by był w Thunderbirds.
ŻONA JUSTINA
Pamiętam, jak wrócił do domu i powiedział:
„Co ty na to?”.
A ja poczytałam o katastrofach, wypadkach i ofiarach,
które miały miejsce w Thunderbirds, policzyłam je
i pomyślałam: „Aż 10%”.
Zginęło 10% pilotów z Thunderbirds.
„Nie chcę, żeby Justin to robił”. Odmówiłam.
Cztery razy cztery?
Cztery razy cztery... równa się 16.
Wow.
- Już to wiem. - Skąd?
Bo żadne...
Ale ich pokaz był jak forma sztuki.
Zamiast lotu bojowego
przypominał muzykę.
Słychać dźwięk bez słów, któremu nie nadaje się znaczenia,
ale każdy na widowni ma własną historię
lub reakcję, na to, co widzą.
To, co zrobili, było niesamowite, więc się zgodziłam.
Śmiało.
Wrzuć swoje imię do kapelusza.
Zaczynamy. Tak!
Ty odpadasz.
- Moja kolej. Teraz będzie najmocniej. - Dobra.
Gdy dołączasz do sił powietrznych,
łatwo mówić: służba przede wszystkim.
Dobra, zaczynamy!
Masz dzieci.
Wtedy to się zmienia.
- Żółte zdecydowanie lecą dalej. - Wiem. Nie.
Teraz nie ryzykuję sam.
Robię to z niedawno założoną rodziną, która zaczyna rozumieć to ryzyko.
- Przytulcie tatę. Musimy iść. - Jak to?
Tata jedzie latać.
Chodź tu.
Dobrze, już dobrze...
Dzieciom jest naprawdę ciężko. Justinowi też.
Omija go to, co najwspanialsze w rodzicielstwie.
Nie uduś mnie. Jadę latać.
Bawcie się dobrze. Do zobaczenia.
Kochanie.
Dobra.
Kocham cię.
A ja ciebie. Nie zgiń.
Dobra.
Nie zgiń.
Tak mówi. To jej zasada numer jeden, jej jedyna zasada.
Rozumie, że ryzyko jest realne.
Ale Victoria i ja chcemy,
żeby dzieci widziały, że wyznaczamy sobie cele
i poświęcamy się służbie czemuś ważniejszemu od nas.
56 DNI DO EGZAMINU
Nie widzę ich.
O, tam są. Nagrałeś ich?
Tak.
Dobra.
TRENING NR 1
Na pętli delta, gdy przeciążenie jest cztery razy większe od grawitacji,
ważą cztery razy tyle, co masa ich ciała, wzbijając się w powietrze.
Tętno i ciśnienie krwi rosną, oddycha się szybciej.
Tak.
Musisz to robić manewr po manewrze, przez 45 minut.
Przeciążenia to wielokrotność grawitacji.
Jeden G to grawitacja Ziemi, to, ile ważymy teraz.
Dla osoby ważącej 90 kilo to 90 kilogramów.
Często podczas pokazów przeciążenia wynoszą od siedmiu do ośmiu,
co oznacza, że przez te 10-15 sekund
ten ktoś może ważyć prawie tonę, 900 kg.
Jak mały słoń.
Tolerancja graniczna wynosi cztery G.
Powyżej tej wartości serce nie pompuje już krwi do głowy.
Zdarza się, że przeciążenie wynosi pięć G, sześć, siedem, osiem G.
Krew jest coraz niżej.
Przy ośmiu czy dziewięciu G krew odpływa ci z czaszki
i spływa aż do stóp.
Nie możesz zachować przytomności, bo mózg to bardzo ważny organ.
Potrzebuje mnóstwa tlenu i krwi.
Zaczynasz doświadczać pewnych zmian.
Wszystkie kolory stają się szare.
G siedem, osiem, dziewięć.
Najpierw zanika widzenie peryferyjne.
I stopniowo się zawęża.
Wszystko staje się czarne, aż widzisz tylko tyle, co przez słomkę.
Jeśli się temu poddasz...
nie zobaczysz już nic.
Gdy się poddasz, ciało stanie się bezwładne. Ręce opadną.
A gdy jesteś tak blisko ziemi i lecisz tak szybko...
Gdy się ockniesz, często jest już za późno.
Nieważne, jak poszło, gdy patrzymy na taśmy,
pamiętajcie: zrobiliśmy to i to.
Teraz to poprawimy.
Zrobimy standardową odprawę.
Mamy dużo pracy i musimy podejść do tego poważnie.
Będzie dużo wniosków. Dlatego to robimy.
Skrytykujemy wszystko, co poszło nie tak.
Nie będzie przyjemnie.
Egzamin na certyfikat jest 10 marca i nic go nie przesunie.
Dlatego możecie czuć presję, by czasem przesuwać granice,
których lepiej nie przesuwać.
To bardzo ważne dla mnie i dla naszej instruktorki, Threat,
by być zgodnym co do tego, kiedy przekraczać granice ryzyka.
W razie uskoków wiatru i turbulencji, jeśli was wciągnie,
zachowajcie spokój i opanowanie i ostrożnie nakierujcie ster,
żeby nie zobaczyli samolotu lecącego prosto na nich.
Dorastając, chciałam latać myśliwcami.
To było moje marzenie.
W drugiej klasie powiedziałam: „Chcę być pilotką myśliwców”.
W szkole średniej nie wiedziałam, co to znaczy.
Chyba tego nie rozumiałam,
aż do mojej pierwszej eskadry.
Czasem patrzę w dół i myślę: „O cholera!”, to znaczy: „O holender!”.
Sześć samolotów tak blisko siebie.
Ale fajnie, że mi za to płacą.
Patrzycie teraz na trzy pociski mniej więcej...
nad łukiem kabiny.
Trzeci odgromnik wskazuje na usterzenie.
Jest głębszy, niż myślicie. I trochę zasłonięty.
Potrzeba więcej ruchu...
Jestem też oficerem szkoleniowym. Odpowiadam za szkolenie zespołu w 2023 r.
Wierzę, że przykłady pociągają.
Jeśli nie jestem dość dobra, to moja wina.
Muszę się postarać.
Nie miałam do czynienia z lotnictwem przed rozpoczęciem szkolenia.
Dlatego nie miałam żadnych umiejętności, ale byłam zdeterminowana.
Uczyłam się przez sześć-siedem dni w tygodniu,
w kółko powtarzając to samo.
Bo jeśli źle polecę, będzie to tylko moja wina.
Teraz punkt styczności: jeśli nie traficie do środka
i macie ciasne mocowanie szyny pocisku, szef zginie.
Jasne.
Threat to niesamowita osoba. Aż chce się od niej uczyć.
Miło wiedzieć, że jest ktoś, kto chce, żebym był coraz lepszy.
Dąży do tego, żeby zespół z 2023 r. był lepszy niż z 2022 r.
Ale to chyba nieosiągalne.
Przez całą moją karierę pilotowałem F-16.
Byłem w Japonii przez cztery lata. Podróżowałem po Pacyfiku,
uczestnicząc w pokazach lotniczych jako solista.
Mój podpułkownik kiedyś był Thunderbirdem.
Przyprowadził mnie do swojego biura i mówi: „Primo,
nie myślałeś, by zostać Thunderbirdem?”. A ja na to: „Nie,
Nie chcę być Thunderbirdem”. Oni puszą się jak pawie.
Jak primadonny w obcisłych kombinezonach.
Ale im więcej z nim rozmawiałem,
tym więcej wiedziałem o misji.
To najtrudniejsze loty w moim życiu.
To był mój pierwszy impuls,
by być częścią profesjonalnego zespołu,
który jest wyznacznikiem doskonałości.
Teraz
czuję, że robię jeden krok do przodu,
a dwa do tyłu.
Mam nadzieję, że się rozwijam. Bo matematyka wskazuje inaczej.
Cofam się.
47 DNI DO EGZAMINU
Blind trust, pełne zaufanie, to nasze motto.
To umiejętność zaufania ludziom, z którymi latasz,
że zrobią, co w ich mocy, i że zrobią to doskonale,
a ty musisz się martwić tylko o własne zadanie.
Szefie, wiatr 320 stopni, osiem węzłów.
Macie pozwolenie na start z pasa 3-4. Czas na show!
Jeśli jesteś prawym skrzydłowym, obracasz się o 90 stopni w tę stronę,
bo twoim punktem odniesienia jest Thunderbird numer jeden po prawej.
Zastygasz w tej pozycji na 40 minut.
Skrzydłowi nie wiedzą, gdzie jest ziemia, a gdzie niebo.
Wiedzą tylko, gdzie jest szef.
Ufają mu bezgranicznie.
Jeśli trójka jest poza pozycją, a czwórka leci na oślep,
czwórka uderzy w trójkę.
Diament w gotowości.
Ale prosimy ją, by ślepo ufała, że trójka będzie na pozycji.
Bez tego zaufania
pokaz się nie uda.
Budujemy tę całkowitą ufność poprzez ciągłe powtórzenia.
Trwa to cały sezon treningowy.
Lot w formacji diamentu to barometr zespołu.
Jeśli widzisz, że formacja jest asymetryczna i rozproszona,
to znaczy, że brak im zaufania.
Lot w formacji diamentu
wygląda na najłatwiejszy manewr pokazu.
To tylko diament przelatujący od prawej do lewej.
Ale żeby ten manewr się udał,
muszę celować w ziemię przed widownią.
Utrzymam ten wektor prędkości bez jednego drgnienia
z punktem celowania w ziemi.
Nie uderzę w nią tylko dlatego, że dwójka wskoczy na pozycję,
tworząc siłę pod moim lewym skrzydłem, która lekko zakręci moim odrzutowcem
i skoryguje ten wektor dokładnie 30 metrów przed tłumem.
Nie możemy latać, nie ufając sobie nawzajem,
bo gdy dam komendę,
albo Zeke wślizgnie się na pozycję, albo uderzymy w ziemię.
I niestety tak już było.
THUNDERBIRDS ZGINĘLI W KATASTROFIE
W 1982 roku miał miejsce ważny dla zespołu wypadek,
którego nigdy nie zapomnimy: „katastrofa diamentu”.
Moi rodzice mieszkają w Hampton, cieszę się, że tu jestem.
Nie mogą się doczekać pokazu.
Cztery myśliwce Thunderbirds uderzyły w pustynię
z prędkością bliską 650 km/h.
Fotograf amator zrobił to zdjęcie kilka sekund po wypadku.
Thunderbirds ćwiczyli tę spektakularną formację.
Samoloty się nie zderzyły. Poleciały prosto w ziemię.
Czterech ludzi zginęło, w tym dowódca zespołu Thunderbirds.
Dowódca rozbił swój samolot,
a reszta zespołu została z nim i też się rozbiła.
Straciliśmy dowódcę Thunderbirds, numer dwa, trzy i cztery
18 stycznia 1982 roku.
Piloci pokładają całkowite zaufanie we mnie jako liderze formacji.
Ślepe zaufanie. Tylko tak to działa.
Ale muszę zasłużyć na to zaufanie, bo jeśli popełnię błąd,
wszyscy za to zapłacimy.
Nie spieszymy się.
Teraz lecę w diamencie z innym warkotem,
bo czekam, aż podlecisz, a ciebie nie ma.
Gdy się zbliżysz, zacznę się ustawiać,
jakbym chciał się rozbić. Brzmi makabrycznie, ale tak nie jest.
A potem to zmienisz.
Kiedy podlecisz, zrobię tak... i zaczniemy wzlatywać.
Ale zero presji.
Urodziłem się w Illinois.
Gdy byłem młody, przenieśliśmy się do Gainesville na Florydzie.
Moi rodzice się rozwiedli, gdy byłem mały.
Mój tata był uzależniony od narkotyków i wybrał takie życie
i styl życia zamiast rodziny.
Pamiętam, że byłem w pierwszej klasie szkoły średniej,
gdy zawieźliśmy tatę na odwyk w Boże Narodzenie.
I było naprawdę kiepsko.
To chyba wtedy pomyślałem,
że nie chcę tak żyć.
Więc wybrałem inną drogę i zająłem się lotnictwem dzięki dziadkowi.
Zaszczepił mi to.
Tuż przed moim dołączeniem do sił powietrznych
trafił do szpitala. Nie wiedzieliśmy, czy przeżyje.
Powiedział: „Będę na University of Alabama i jako pierwszy mu zasalutuję”.
Był naprawdę chory. Odbył podróż do Columbus w Missisipi
i przypiął mi skrzydła na pierś.
Pamiętam, jak mówił mi: „Świetnie sobie poradzisz.
Podczas każdego lotu spójrz na prawe skrzydło. Ja tam będę”.
Dajcie mi chwilę.
Zmarł. Nie mogłem być na pogrzebie.
Obiecałem, że zrobię sobie zdjęcie na prawym skrzydle, zanim polecę.
Wspiąłem się i zrobiłem zdjęcie, mówiąc: „Mam nowego skrzydłowego”.
Zawsze kiedy wchodzę po drabince, patrzę na prawe skrzydło i mówię:
„Trzymaj się, dziadku, będzie trzęsło”. Za każdym razem.
34 DNI DO EGZAMINU
Poprawcie odstępy.
Wiatr nie jest zły. Nie kiwa.
Jako ewaluator naziemny zespołu
mam za zadanie mówić zespołowi, jak będzie go widział tłum.
Niezła beczka.
TT podskakuje.
Dziewiątka w prawo. Ładna formacja.
Pierwsza połowa jest raczej powolna.
Dążę do symetrii. Czy soliści są przesunięci względem środka?
Szóstka za wysoko.
Chcę, żeby było idealnie.
Gotowi. Rozdzielcie się.
Nieźle.
Zobaczymy, jak im będzie szło
w miarę zbliżania się egzaminu.
To poważna sprawa. Nic nie jest pewne.
To nie żarty.
I wiem, o czym myśli Astro,
podobnie jak inni piloci.
Obym to nie ja nawalił.
Zwłaszcza nowicjusze.
Primo studiował prawo karne.
Próbowałem dowiedzieć się, jak ci ludzie trafiają do myśliwców.
Studiuje prawo karne, a musi latać odrzutowcem.
Wybuch bomby to jeden z najtrudniejszych manewrów w lotnictwie pokazowym,
a my kończymy pokaz tym manewrem.
No to ruszamy.
Prędkość 7000 w dziobie, lecą na wysokość 30 stóp, na czwórkę.
Gotowi na rozdzielenie się. Rozdzielcie się.
I są na linii.
Dwójka poza kursem.
Uwaga na wysokość.
Jako że lecimy tak blisko ziemi, wyłączamy zabezpieczenia,
które chronią nas przed uderzeniem.
- Uwaga. - Och!
Podciągnij się. Uwaga.
Jedna mila.
Poprawcie odstępy. Dym nie wygląda dobrze.
Łączymy się w diament.
W tym manewrze Primo musi nie tylko wytrzymać dodatnie przeciążenie,
ale też kopnąć w ster, co tworzy przeciążenie boczne,
więc działają na niego dwie różne siły.
Dobra, zostań tam.
Linia spotkania jest zbyt agresywna.
310, 320, 330.
Wróć na linię. Dalej, Primo.
Przekroczył linię.
Tak.
- Musimy wypróbować innego. - Może.
Primo tym razem zostaje na ziemi.
ODPRAWA PO TRENINGU NR 8
Przy połączeniu mamy za duże opóźnienie.
O cholera.
Nie wygląda to dobrze.
Primo ma problemy z fazą powrotu po wybuchu bomby,
czyli z ostatnią fazą, w której wykonuje wślizg o 135 stopni
do góry nogami, próbując wrócić do mojego skrzydła.
Trwa to kilka sekund.
Możesz cofnąć do początku?
Na początku masz za duże przeciążenie.
Bo chcesz tu trochę polecieć, a potem się unieść.
Chcesz, żeby było...
Jako nowicjusz na pokazie,
czuję ogromną presję, żeby się wykazać.
Sezon treningowy trwa skończoną ilość czasu.
Przy drugim powrocie schodzę bardzo nisko.
Nie wiem, czy jestem za daleko
na wyjściu,
ale nie chcę mieć siedmiu przeciążeń.
Wybuch bomby jest szczególnie...
trudny dla wszystkich,
ale i budzący nostalgię nie tylko dlatego, że to nasz główny manewr,
ale też dlatego, że był to nasz ostatni śmiertelny wypadek.
W 2018 roku straciliśmy majora Cajuna Del Bagno w tym manewrze
właśnie przy ponownym połączeniu.
Wiadomość z ostatniej chwili. Pilot Thunderbird
zginął w wypadku niedaleko Las Vegas.
Rozbił się myśliwiec F-16 w pobliżu bazy sił powietrznych Nellis.
F-16 rozbił się podczas rutynowego lotu treningowego.
To trzecia katastrofa w Thunderbirds w niecałe dwa lata.
Baza w Nellis go zidentyfikowała go jako majora Stephena Del Bagno.
Raport świadczy, że pilot major Stephen Del Bagno
nie wprowadził żadnych elementów kontroli lotu w tym krótkim czasie,
kiedy samolot spadał na ziemię.
RODZICE CAJUNA
SANTA CLARITA, KALIFORNIA
Każdy chce, żeby ich dziecko najpierw powiedziało: „mama” albo „tata”.
Stephen wciąż był szkrabem i jeszcze nie powiedział pierwszego słowa.
Przeleciał nad nami samolot, a on wskazał na niebo.
Samolot, samolot, samolot.
Naprawdę? Czyli powiesz: „samolot”.
Nie możesz powiedzieć: „mamo” ani „tato”.
Samolot ma trzy sylaby. Mama tylko dwie.
Tylko dwie.
Tata też ma dwie, ale powiedział: „samolot”.
Od tego wszystko się zaczęło. Miał...
Dwa lata? Miał wtedy dwa, trzy lata.
Hej, tato. To tylko ja dzwonię, żeby powiedzieć, że to już pewne.
Cały zespół Thunderbirds dziś dzwonił, żeby powiedzieć,
że będę następnym Thunderbirdem numer cztery.
Kocham was. Dobrego dnia.
Odezwę się wkrótce. Pa.
MAJOR STEPHEN „CAJUN” DEL BAGNO ZESPÓŁ Z 2018 R.
To był dzień jak każdy inny.
Pojechałem do pracy.
Mój IT manager przyszedł do mojego biura i powiedział:
„Joe, zdarzył się wypadek F-16 w Bazie Sił Powietrznych Nellis”.
Zapytałem: „Mówili coś o Thunderbirdzie?”.
Odpowiedział: „Nie”.
A ja na to: „Dobra, uspokoiłem się,
że to nie Thunderbird, więc Stephenowi nic nie jest”.
Wszystko będzie dobrze.
Zadzwoniła do mnie Cindy.
„Przyjechało dwóch ludzi w garniturach. Co mam robić?”
Joego nie było, ale musiałam zaprosić ich do domu.
Mieli trudne zadanie.
Duchowny zachował się wspaniale, bo objął mnie i pozwolił mi płakać.
Funkcjonariusz świetnie się spisał, bo zachował spokój.
Nie wiem, jak oni to robią.
Nigdy w życiu nie pomyślałabym, że Stephen zginie w samolocie.
Był taki sumienny
i dokładny jako pilot.
Prędzej bym się spodziewała, że potknie się o krawężnik
i uderzy się w głowę, niż że zginie w samolocie.
RAPORT KOMISJI ŚLEDCZEJ W SPRAWIE WYPADKU LOTNICZEGO
W śledztwie
nie ustalono, czy Stephen zrobił coś nie tak.
To stało się przy powrocie po wybuchu bomby.
Różnica przeciążeń sprawiła, że stracił przytomność.
Był zbyt blisko ziemi, żeby zdążyć się ocknąć.
Trajektoria jego lotu
podobno była pod kątem 90 stopni.
Wiedzieliśmy, że niewiele z niego zostało.
Nie ma nic gorszego.
Spodziewamy się, że będziemy musieli pożegnać rodziców,
ale nie że będziemy musieli pożegnać dziecko.
27 DNI DO EGZAMINU
Teraz następuje tak zwane pochylenie.
To znak, że pokaz się skończył i samoloty wylądują.
Teraz usłyszymy kody lądowania.
Otrzymamy je w kolejności od jedynki do szóstki.
To informacja dla techników o tym, co trzeba naprawić.
Thunderbirds wróciły na pokład. Jedynka ma kod drugi.
Pojedynczy błąd w systemie FLCS.
Systemy sprawdzone.
Witam na płycie, gdzie zaczyna się i kończy wszystko,
co dotyczy pokazu i wszystkich samolotów sił powietrznych.
Tam zawsze praca wre.
Są tam konserwatorzy, odrzutowce, ropa, gaz
i dużo krwi, potu i łez.
Wiemy, że nie mamy najbardziej imponującej pracy na świecie.
Jesteśmy w brzuchu bestii.
To aroganckie, ale gdy twoje nazwisko widnieje z boku samolotu,
a ty jesteś oddanym szefem załogi, to o czymś świadczy.
Mamy nie tylko sześciu pilotów.
W tej eskadrze jest też około 130 ludzi
pracujących z wprawą, bez wytchnienia, by wykonać zadanie.
Spędziłem więcej czasu z samolotem niż z rodziną i przyjaciółmi.
Chcesz, żeby samolot jak najlepiej wyglądał i jak najlepiej latał.
Żeby był odrzutowcem numer jeden. To twoje dziecko.
Gdy stąd odleci, gra się rozpocznie.
Jeden poważny błąd może decydować o życiu lub śmierci.
Konserwacje są zgodne z najwyższymi standardami,
ale czasem coś idzie nie tak.
Fotel wyrzucany w samolocie to świetne zabezpieczenie.
Pozwala nam uciec z samolotu, który leci bardzo szybko,
a spadochron nas ratuje.
Ale to brutalny sposób na ucieczkę.
Pociągasz za rączkę, która uruchamia silnik rakietowy pod tobą
mogący osiągnąć siłę od 20 do 25 razy większą od grawitacji
w chwili wyrzucenia.
Miami skorzystał z takiego fotela kilka lat temu.
Stracił centymetr wzrostu.
Głęboki wdech.
Jego mięśnie są krótsze, niż powinny być.
Z czasem powstanie zwapnienie i wywoła duże napięcie mięśni pleców.
Siły ściskające ciągle to pogarszają.
Bo poddając się przeciążeniom, ciągle jesteś pod presją.
Dlatego najprostsze ćwiczenie to odprężyć się
i delikatnie pociągnąć nogę, która jest krótsza.
Boli?
Boli mnie tylko to, że jestem taki nierozciągnięty.
Też przydałoby mi się więcej jogi.
Wyrzuty mają ogromny wpływ na ciało i psychikę pilota.
Powrót do odrzutowca po jednym wyrzuceniu jest cudem.
Ale jeśli ktoś musi katapultować się dwa razy,
to raczej koniec jego kariery lotniczej.
Gdy po raz pierwszy wylądowałem po tym incydencie, ręce mi się trzęsły.
To była przeszkoda, którą musiałem w sobie przełamać.
Ale jedną z osób, które najbardziej mi pomogły, był Thunder, numer pięć.
Zawsze był przy mnie.
Poszedłem do jego pokoju i spytałem, czy coś mu kupić.
Rozmawiałem z nim, bo przeżył coś bardzo traumatycznego.
Wtedy po raz pierwszy przekonałem się, jacy ludzie tworzą mój zespół.
Pierwsze 180 stopni skrętu
wyglądało ładnie pod względem kontroli wysokości. Zacząłem od 340.
Thunderbird numer pięć to druga rola instruktorska w zespole,
bo jest tu drugi rok, a w zeszłym roku latał szóstką.
Dawajcie!
Lubię szkolić wizualnie, za pomocą plików GPX,
by pokazać, gdzie jestem, i ustawić czas.
Zawsze towarzyszy nam myśl: „Zaraz umrę”,
ale to utrzymuje poziom adrenaliny i skupienia.
Zasada numer jeden: nie walnij w diament. Dwa: nie walnij w ziemię.
Zasada numer trzy: nie walnij we mnie.
Oto C-130 Hercules. Dziś wyskakiwali z takich spadochroniarze.
Ale kolos.
WINGS OVER HOUSTON 2000 R.
Ma kółka w tej małej części. Podobają mi się takie projekty.
To jest to.
Po prostu szczyt marzeń.
Samoloty latające nad głową.
Co to za gość?
Klasa sama w sobie.
Tak.
- Wow. - Och.
- Wow. - Co za ujęcie.
Ale kino.
W tym domu było pełno samolotów.
W garażu były tylko zestawy modeli.
W każdej wolnej sekundzie
odrabiał lekcje jak najszybciej, jeszcze w drodze do domu,
bo chciał składać samoloty.
Gdy był mały, Kevin ciągle zabierał go do NASA.
Dorastał w takim otoczeniu. Miał to we krwi.
Będę astronautą.
Gdy był w przedszkolu jako czterolatek,
nauczycielka poprosiła go, by narysował obrazek o kosmosie.
To była dopiero niespodzianka.
Dla czterolatków niebo jest niebieskie. On wiedział, że kosmos jest czarny.
A prom kosmiczny stał się jego ulubionym tematem.
Ale nigdy nie odpuścił.
Gdy go poznałam, powiedział mi, że zamierza zostać astronautą.
Pomyślałam: „Powodzenia, koleś”.
Chyba śnisz.
Astronauci z NASA to głównie piloci sił powietrznych lub marynarki wojennej,
a konkretnie piloci testowi.
Wiedziałem, że jeśli chcę polecieć w kosmos,
muszę zająć się właśnie tym.
Poszedłem do szkoły wojskowej, a potem do szkoły pilotów,
a rok później skończyłem szkołę jako jedna z trzech znanych mi osób,
które ukończyły oba elitarne kursy latania.
Byłem pewien, że wiem, co zrobię ze swoim życiem.
- Samoloty wróciły na płytę. - Dobra.
Z 18 000 kandydatów zostaje 1000,
a potem 120.
Zbliżały się pierwsze urodziny mojego syna w lutym, gdy wezwano mnie
na drugą turę przesłuchań, w której brało udział od 40 do 50 osób,
i zostałem finalistą w grupie astronautów. Byłem w szoku.
Pomyślałem wtedy, że zaszedłem tak daleko.
Jest szansa. Może mi się uda.
Dopóki nie zadzwonił mój przyjaciel, Brick, dowódca Thunderbirds.
Jeśli chodzi o mojego następcę, dużo o tym myślałem.
Najważniejsze było pytanie, kto będzie numerem jeden?
Kto prowadzi zespół?
Bo to on wyznaczy standardy.
To on zdecyduje o ogólnym charakterze eskadry.
Musieliśmy wybrać właściwą osobę.
Powiedział: „Astro, zgłoś się na kandydata na dowódcę zespołu”.
A ja na to: „Absolutnie nie”.
Rozpoczął się proces aplikacyjny w NASA. Niedługo miały zacząć się rozmowy.
Wiedziałem, czego chcę, i nie były to pokazy lotnicze.
24 DNI DO EGZAMINU
SPECJALISTA MEDYCYNY LOTNICZEJ
Jako specjalista medycyny lotniczej
muszę umieć latać, rozumieć pilotów i ich chronić.
Ale jednym z moich ulubionych zajęć podczas pokazów
jest The Shine, czyli blask.
Szef i soliści mogą używać sygnałów z pistoletu świetlnego,
by zawsze idealnie ustawiać się na linii.
Lecąc z prędkością 965 km/h czasem mają tylko ułamek sekundy
lub krótką chwilę, by spojrzeć wstecz i znaleźć to światełko,
które wskazuje, gdzie mają lecieć i gdzie się ustawić.
TRENING NR 19
Trójka, chwiejne wejście.
Dobre warunki. Dalej, Primo. Dasz radę, chłopie.
Na tym etapie sezonu treningowego zaczynam wyczuwać frustrację.
Mają kłopot z bocznym manewrem,
któego nie umieją opanować.
Dobra. Zróbmy to.
Dalej, czas pokazać postępy.
Przygotujmy się.
Dobrze, podoba mi się to.
I w górę.
W górę.
Ładnie.
Wyjdź na prowadzenie.
Tak, znakomicie.
330, 340, 350,
360, 370.
Jest w tyle.
Dalej, przyspiesz!
Wrócił pod niewłaściwym kątem.
To najbardziej frustrująca rzecz, jaką robiłem.
Nie umiem wrócić do formacji.
Centrum pokazowe.
TRENING NR 23
Nie przejmuj się symetrią. Dolećmy we właściwym czasie.
Walcz.
Dalej, dogoń nas.
Za szeroko.
Masz za duże przeciążenie.
Zamiast do niego dołączyć, leć tam, gdzie się go spodziewasz.
TRENING NR 27
Zostań tam. Nie zostawaj w tyle.
Co tu się dzieje?
Linia spotkania się nie zgadza.
Chwila. Stop.
Ciągle się obracam. I wciąż nawalam przy powrocie. Trójka.
TRENING NR 38
Trochę za nisko. No, dalej.
Centrum pokazowe. Powoli.
Bo jesteś o 300 metrów za nisko,
co zmienia twój wślizg i przeciążenie.
Zawsze coś się przytrafia.
Nie wiemy tylko, co to będzie i komu się przytrafi.
TRENING NR 43
Twoja kolej, kolego. Leć.
Walcz.
Bądź silny. Zrób to.
W lewo, w lewo.
No kurde.
Mało brakowało.
Ten tydzień obfitował w wydarzenia.
Mieliśmy dwie sytuacje asekuracyjne,
w których samoloty i ludzie byli zagrożeni.
TRENING NR 45
- Dwa. - Trzy.
Cztery.
Czuję te wyboje.
Nie wiem, czy będzie to widać na nagraniu, ale...
Jesteśmy ustawieni.
Obracamy się. Raz, dwa, trzy i cztery.
Jestem blisko, tuż pod szefem.
Czułem zagrożenie, będąc tak blisko szefa z moimi umiejętnościami.
Dlatego starałem się trzymać Primo.
Ustaw czas i w dół.
O cholera.
Nasze skrzydła były... Nawet nie chcę wiedzieć, jak blisko.
Primo nie miał innego wyjścia, tylko wyłamać się z szyku.
Obserwowaliśmy to w kółko podczas odprawy.
Zeke, zsynchronizuj skrzydła z szefem najlepiej, jak umiesz.
Ale widzisz tę odrobinę luzu, którą tam miałeś.
Zamortyzuj, ile dasz radę. A jeśli nie dasz rady, przesuń się i...
To, że naraziłem Primo, nie dawało mi spokoju.
Po czymś takim wracasz do domu i myślisz, jak mało brakowało.
To mogło być katastrofalne w skutkach dla nas wszystkich,
a o tym nie chce się myśleć,
idąc następnego dnia do pracy.
Wszystkim, którzy to oglądają, dziękuję za czas
przeznaczony na obejrzenie nowej sekwencji. Zdecydowaliśmy...
Gdy dołączyłem do zespołu w sierpniu 2018 roku,
przydarzyła nam się seria trzech wypadków klasy A.
Mieliśmy w wyniku tego jedną ofiarę śmiertelną.
Byłem bardzo zainteresowany historią zespołu.
Miałem szufladę pełną starych dokumentów
sięgających wczesnych lat 90. i 80.
Pewnego dnia zacząłem je czytać.
Powoli zacząłem budować obraz poprzednich wersji zespołu.
Nieświadomie odpłynęliśmy w niektórych kwestiach.
Gdy doszło do wypadków lub prawie do nich doszło, przywództwo czuło presję,
by podnieść wysokość i rozłożyć szyki.
LATA 80.
Czasem trudno dostrzec, gdy kultura zmierza w złym kierunku
w danej organizacji.
A czasem nie.
LATA 2000.
Przez ostatnie 20 lat
tak wyglądał przelot diamentu w Thunderbirds.
Jest asymetryczny. Nie trzyma się pozycji. Jest szeroki.
Nie tak miała działać ta instytucja.
Laik powiedziałby: „Samoloty są bezpieczniejsze,
gdy są dalej od siebie”, co brzmi logicznie.
Samoloty są bezpieczniejsze, gdy są dalej od ziemi.
Ale gdy Brick spojrzał wstecz, wymyślił teorię,
że możemy dać lepszy pokaz,
będąc bliżej siebie,
nie tylko lepszy optycznie, ale i bezpieczniejszy.
To nie jest oczywiste.
Widział, że im dalej idziemy, im mocniej naciskamy,
im bardziej dążymy do precyzji, tym bezpieczniej latamy.
Bo na tym poziomie tylko na tym można się skupić.
Dlatego skupiłem się na tym, żeby ta demonstracja była trudniejsza,
a nie łatwiejsza.
Kolejność, metodologia.
Musimy latać blisko, nisko i znaleźć sposób, by było to bezpieczne.
Wiedziałem, że nie uda się od razu.
Dlatego martwiłem się, że gdy odejdę,
niektórzy mogą próbować cofnąć część z tych zmian.
Potrzebowaliśmy kogoś, kto przejmie pałeczkę.
Kogoś, kto ma zmysł taktyczny absolwenta szkoły wojskowej
oraz wyczucie fizyki i aerodynamiki absolwenta szkoły pilotów.
Takich ludzi już nie ma. Poza jednym.
Myśląc o tym projekcie,
zacząłem rozumieć, ile mi dały Siły Powietrzne.
To dzięki nim byłem w szkole wojskowej i zostałem instruktorem,
w szkole pilotów, żebym poznał niuanse
precyzyjnego latania.
Poczułem się samolubnie, goniąc za marzeniem z dzieciństwa,
choć mogłem potencjalnie dokonać czegoś bardzo ważnego,
reformując zespół, który może zainspirować cały kraj.
Czułem, że powinienem się odwdzięczyć.
Więc opuściłem płytę lotniska, wróciłem do biura,
usiadłem i napisałem najtrudniejszego e-maila w moim życiu
o tym, że muszę wycofać aplikację,
bo zostałem szefem Thunderbirds sił powietrznych USA.
Było tak blisko.
Tak blisko, że już sobie wyobrażałem, jak wspaniale byłoby
zrealizować to marzenie.
DAYTONA BEACH, FLORYDA
Porozmawiajmy o Daytonie 500.
Będzie to szansa dla wielu fanów,
którzy nie śledzą pokazów lotniczych, by zobaczyć zespół.
Daytona to dla nas szansa.
Thunderbirds latały nad torem Daytony 500
już 12 lat z rzędu, razem 13 razy.
To środek sezonu treningowego,
więc było wiele dyskusji, czy powinniśmy to zrobić.
Przerwiemy trening z powodu tego wielkiego wydarzenia publicznego?
Trwa tydzień dla prasy. To wielka sprawa dla drużyny.
Z jednej strony to bardzo pozytywna sprawa,
ale dzieje się w środku naszego sezonu treningowego.
A jeszcze nie mamy certyfikatu.
19 LUTEGO DZIEŃ WYŚCIGU
To dla nich ważna sprawa: polecieć nad torem
podczas hymnu narodowego w czasie Daytony 500.
Są przed egzaminem. To nie pokaz lotniczy.
W przeciwieństwie do pokazów lotniczych, gdzie jest lokalna publiczność,
cały świat ogląda Daytonę 500.
Ale bez presji.
I mamy trafić na hymn narodowy, na „B” w słowie „brave”, czyli „odważny”,
dokładnie w tej mikrosekundzie.
I mamy się rozdzielić na „C” i „E” w „centrum świata”.
Będą się liczyć centymetry i mikrosekundy
na naszym pierwszym publicznym występie.
Hymn narodowy wykona dla nas dzisiaj
artysta nagrodzony platynową płytą i autor piosenek: Breland.
Jak tylko ten gość zacznie,
życz szefowi powodzenia i podaj TOT.
O, powiedz, czy widzisz
W pierwszym świetle świtu
Cośmy tak dumnie...
Zacznijmy na 10.
Pięć sekund bez 40.
Na czas, szefie.
Trzysta trzydzieści, czekam.
Na czyje to pasy i błyszczące gwiazdy
TOT B, jeden dziewięć cztery osiem cztery pięć.
- Przyjąłem. - Trochę mniej mocy.
Trzysta.
Oślepiająca czerwień rakiet
Pięć sekund za późno.
Trochę się obróci.
Pięć dziewięć jeden pięć, nowy TOT. Minuta.
Szybciej, szefie. Pięć sekund spóźnienia.
Trochę do przodu, 340.
O, powiedz, czy...
Dym, gotowi.
Sztandar powiewa
Spóźnia się.
Szybciej, szefie.
O 10 sekund za późno.
Wolnych
Nie zdążymy. Jest za późno.
Dzielnych ludzi
Brawa dla Brelanda,
który wykonał nasz hymn narodowy.
I dla Thunderbirds sił powietrznych USA za dzisiejszy przelot.
Spóźniłem się, gdy ruszył w 47., bo chciałem, cholera, dołożyć.
Nikomu się to nie podobało. Ani organizatorom, ani drużynom.
Co za wstyd. Baliśmy się, że wyścig się skończy, zanim tu dotrą.
Thunderbirds szkolą się, by wykonywać manewry w ułamki sekundy.
A dziś spóźniliśmy się na hymn narodowy o 10 sekund.
Mamy nad czym popracować.
Szef jest wkurzony. Zespół jest wkurzony.
Tak.
Mam poczucie winy przez to, że lot się nie udał.
Zawodzimy jako zespół,
a przecież już wkrótce egzamin.
Wciąż czuję, że jestem w tyle.
8 DNI DO EGZAMINU
Poczekaj przed rozdzieleniem. Rozdzielamy się. Gotowi.
Odpal.
I dołącz.
Przechylenie. I moc.
Trójka ci pomoże.
Młyn. Przechylenie. W górę.
Szef w górze.
Ster do przodu. Naprzód, jeśli trzeba.
I gotowe.
Wiecie, kogo mamy dziś w programie? Nowy numer trzy.
Uczysz się podstaw, współtworząc diament.
O czym teraz myślisz?
Powiem wam, że latanie pokazowe uczy pokory.
Uczysz się przez powtórzenia. Musisz popełniać ten sam błąd,
aż się nauczysz.
Pikujemy.
Końcówki skrzydeł do siebie.
Jesteśmy tak silni, jak nasze najsłabsze ogniwo. Wszyscy będą walczyć.
Ale trzeba przetrwać trudności.
Ciężko zobaczyć postępy, gdy codziennie zmieniasz kierunek.
Trenuję i staram się latać jak najlepiej.
Trochę za wcześnie. A przyspieszanie też nie pomaga. Więc...
Czekasz na przełom.
Wystawiać koła nauczyłem się w trzecim albo czwartym samolocie.
Cholera. Patrzy na szefa. Dobrze mu idzie.
Super.
TRENING NR 50
Nieźle.
Nadchodzący egzamin, praca zespołowa. Czy to zwiększa presję?
Presja jest duża.
Witajcie z powrotem. Cele były...
Poszło nam trochę lepiej niż za pierwszym razem.
Nigdy nie jest dość łatwo, by być całkowicie pewnym siebie.
Możecie czuć pokusę, żeby teraz odpocząć od naszej ciężkiej pracy.
Ale tego nie zrobimy.
Bo Thunderbirds tak nie robią.
Dbajmy o naszą markę.
Zawsze się martwimy, że nie zdążymy się wyszkolić
przed egzaminem COMACC.
Zaraz umrę.
To taki rodzaj gry.
Próbujesz złapać osobę obok twojej prawej dłoni przy salucie.
Zagrajmy jeszcze raz.
Pudło!
O rany. Zeke. To jest super.
Jesteś naszym Thunderbirdem 2023.
3 DNI DO EGZAMINU
Tamayo! Chodź tu.
Dasz radę trzymać się tej strony ISA? Pomóż mu utrzymać równowagę.
Ten tydzień był dość ciężki. Mieliśmy uszkodzony serwomechanizm.
Tamayo, dasz mi szczypce albo kombinerki?
Teraz jest chłodny wiatr, około 10-15 stopni.
To będzie długa noc. Mogą tu być do pierwszej, drugiej w nocy.
Szybko się ściemniło.
I ochłodziło.
Jesteś zmęczony, jest ci zimno,
jesteś głodny.
Chcesz iść do domu do łóżka.
Ale jeśli chcemy, by ten samolot jutro poleciał, to poleci.
Dwieście osiemdziesiąt.
Trzysta.
Trzysta trzydzieści.
Trzysta czterdzieści.
Trzysta pięćdziesiąt.
360.
Jest do tyłu o jakieś 130.
Tak.
To funkcja tego, jakie masz boczne przesunięcie.
Widziałeś, jak szef to robi.
Manewruje kilka razy, wiesz, dokąd zmierza?
Dlatego zawsze pytam szefa: „Na której linii będziesz?”.
Wiem, na której będzie linii,
dlatego kiedy tu wracam, widzę, dokąd leci.
Egzamin za kilka dni,
a ja czuję, że wciąż nie jestem gotów brać udziału w wybuchu bomby.
A nikt nie chce być tym, przez kogo drużyna przegra.
Chyba nie mam dość wysokości.
Nie myśl o tym za dużo, dobrze?
- Nie myślę. - Przesadzasz.
Ważne, żebyś nie uderzył w ziemię.
No, może jednak.
Szybko można to naprawić.
1 DZIEŃ DO EGZAMINU
Same liczby.
Kończymy trening zimowy.
Jutro będzie nas egzaminował dowódca sił powietrznych,
który zdecyduje, czy możemy reprezentować siły powietrzne USA.
Jutro okaże się, co nam przyjdzie z całego treningu.
Dobra. Gotowe.
Dobrze. Położę to tam.
Chcecie zobaczyć kaczuszkę?
Jeśli mam być szczera,
ten czas częściowo zbliżył nas do siebie, ale częściowo oddalił.
To wyczerpujące.
Ale dlatego służba wojskowa
to rodzinna służba.
Silniki ruszają za cztery minuty. Zjedz to, co masz...
Nie, zrobiłem ten z... W twoim burrito nie ma...
Cokolwiek to jest, silnik rusza za cztery minuty...
Często jest bardzo źle.
Stawiamy krok za krokiem i przechodzimy do następnego punktu.
Revan, przestań!
- Nie, DeeDee, możesz... - Chłopcy, chodźcie zjeść.
Dobra, to mów, ale...
Przytul tatę. Tata musi jechać.
Każdy w takiej sytuacji by pytał,
czy wyrządza krzywdę, której nie zdoła naprawić?
- Dobrze, tato... - Wasi żołnierze będą walczyć...
Tata się z tym zmierzy. Chodź tu.
Tata bardzo cię kocha.
Mam nadzieję, że mam rację, mówiąc: „Wszystko będzie dobrze”.
DZIEŃ EGZAMINU
BAZA SIŁ POWIETRZNYCH NELLIS LAS VEGAS, NEVADA
Dziesięć.
Pięć, cztery, trzy i sześć...
- Daj znak startu. - ...dwa,
jeden.
- Start, szefie. - Dobra. Witam wszystkich.
Wyruszamy o 9.40. Wyjdziemy o 9.50.
Jesteśmy dziś na Delta 62 celem uzyskania certyfikatu.
Startujemy o 18.10.
Nasz cel to dać niesamowity pokaz
przed naszym przywództwem, by pokazać, co potrafimy.
Już jesteśmy świetni, ale mamy jedyną szansę,
by osiągnąć perfekcję, przebić samych siebie.
SIEDZIBA THUNDERBIRDS
Włożyłem w to tyle pracy, a mam tylko jedną szansę.
Nigdy tak się nie stresowałem.
Najważniejsze dla wszystkich
jest to, by ten zespół był najlepszy, jak się da.
Wszyscy chcą, by każdy członek zespołu dał z siebie wszystko.
Zaczynamy, gotowe. Przygotować osłony kabiny.
Dziś wielki dzień. To dzień egzaminu dla Thunderbirds.
To ta wielka chwila. Wszystko odhaczone,
jesteś gotowy albo nie.
Wszystkie oczy będą dziś zwrócone na naszego kumpla, Primo.
Ostatnie dwa, trzy miesiące sezonu treningowego,
krew, pot i łzy wylane razem w zespole
sprowadzają się do tego dnia.
W gotowości, odpalamy.
Thunderbirds, na całego. Teraz turbiny.
Trochę mniej mocy.
Diament zbliża się z prawej. Zespół z 2023 roku wykona przelot diamentu.
To popisowy manewr Thunderbirds. Optyka jest kluczowa.
Najbardziej się martwię o bezpieczeństwo.
Dym, przygotować się.
W górę.
Po prawej major Katz, a po lewej major Tise.
Szybko zbliża się do centrum pokazowego z prędkością ponad 1600 km na godzinę.
Są na ostrzu noża.
Spotkają o 30 metrów w prawo czy w lewo?
Tłum 100 000 ludzi to zauważy.
Gotowi.
Gotowi, diament...
Spójrzcie w lewo, bo diament zbliża się do wybuchu bomby.
To ten moment, drużyno. Dawajcie!
Spokojnie do przodu.
Trochę więcej mocy.
Muszą się zjawić w tym samym miejscu i w tym samym momencie.
Uwaga, czas się rozdzielić. Rozdzielcie się.
Trzy kilometry.
Dobrze to wygląda. Tak trzymaj.
Półtora kilometra.
Otóż to. Świetnie.
Primo, wszyscy patrzą na ciebie.
Popisz się.
Jedynka na górze. Pięć, dwa, dwa, trzy.
Walcz.
A teraz mocny koniec. Wracaj tam.
Dalej, Primo. Dawaj na linię.
Linia na 300, 310.
Jest poza linią.
330, 340...
Zamknąć lukę.
350, 360, 370.
380.
Wskakuj. Dalej.
Centrum pokazowe.
- Trzymajcie równowagę. - Dałeś radę.
Tak! Super.
Trzy kroki do przodu, jeden do tyłu.
Primo nauczył się powrotu po wybuchu bomby.
Byłam z niego ogromnie dumna.
Kocham Primo.
W telegraficznym skrócie powiedziałbym,
że to był najlepszy dotąd pokaz.
Imponujące przedstawienie.
Chyba widziałem więcej nagrań Thunderbirds niż ktokolwiek na świecie.
I tak przez 40 lat widziałem zespół w ich najlepszej i najgorszej formie.
Dziś jesteście waszą najlepszą wersją.
Nie było lepszych.
Przepraszam.
W porządku.
Ameryka potrzebuje więcej takich jak wy.
Jesteśmy w tym najlepsi.
Wyjdź i pokaż się takim, jakim jesteś, a sprawisz, że więcej ludzi cię polubi.
Podsumowując, zdobyliście certyfikat i będziecie świetni.
Świetni.
Egzamin zespołu z 23 r. był najlepszym, jaki widziałem jako dowódca.
Cała praca nie tylko z ostatnich miesięcy, ale i wielu lat,
przyniosła owoce.
Jestem dumny, że połączyliśmy przeszłość z teraźniejszością,
ale także z przyszłością.
Dołożyłem tylko swoją cegiełkę do tego,
czego chcę dla tego zespołu,
czyli perfekcji, elitarności,
złotej ery Thunderbirds.
To jest przed nami i musimy to osiągnąć.
- Znowu odebrał telefon od nas. - Tak.
- Cześć, Primo, jak tam? - Nie wierzę.
Wiemy, że zespół ma certyfikat, co musi oznaczać,
że udało ci się albo zrobili to bez ciebie.
Fantastycznie. I nie, Rick, nie stchórzyłem.
Ukończyłem egzamin.
Nigdy w ciebie nie wątpiłem.
Rob i Rick wątpili.
Ale jesteśmy twoją drużyną, Primo.
POKAZ NR 1 POINT MUGU, KALIFORNIA
Z Bazy Sił Powietrznych Nellis w pięknym Las Vegas w Nevadzie
są z wami ambasadorowie Ameryki w niebieskim.
Thunderbirds!
Gotowi na pokaz Thunderbirds?
POKAZ NR 7 COCOA BEACH, FLORYDA
POKAZ NR 19 TRAVERSE CITY, MICHIGAN
Widzimy wiele takich drużyn. Zwłaszcza ta drużyna...
Chemia i koleżeństwo, które się w niej łączą,
są wprost wyjątkowe.
I widać to na pokazach, prawda?
Wszystko jest połączone.
POKAZ NR 28 TRAVERSE CITY, MICHIGAN
POKAZ NR 34 SIOUX FALLS, DAKOTA POŁUDNIOWA
POKAZ NR 39 CHICAGO
Są w całej Ameryce, od Pacific Show w Huntington Beach
aż po Wschodnie Wybrzeże i wszystkie zygzaki po drodze.
W pokazie Thunderbirds podoba mi się to, że to popis umiejętności,
inspiracja dla młodzieży, dla której znajdują czas
przy ogrodzeniu.
POKAZ NR 51 HUNTINGTON BEACH
Chłopaki, było ekstra.
To był nasz najlepszy pokaz.
Wszyscy kochają to, co robią.
Ale po trasie trwającej ponad 250 dni w roku,
po drugim roku są gotowi, by wrócić do normalnego życia.
POKAZ NR 56 HOUSTON, TEKSAS
Pokaz, który widzicie,
może wyglądać jak sześciu pilotów robiących pętle z dymem.
Rzeczywistość jest taka, że potrzeba do tego 130 osób
jeżdżących do dwóch miast na tydzień.
Wielkie brawa dla nich za wszystko, co zrobili.
POKAZ NR 62 LAS VEGAS, NEVADA
Witam wszystkich. Zespół 23, ostatni występ.
Nie do wiary. Wrzuciłem tam dla was zdjęcie,
które zamierzałem kiedyś wykorzystać.
Zrobiłem to zdjęcie w poniedziałek w sezonie treningowym,
podczas pierwszego lotu, gdy byliśmy razem w jednym pokoju.
Niesamowicie jest patrzeć wstecz na tamten dzień,
a potem przewinąć do przodu o rok
i zobaczyć, jacy dobrzy jesteśmy na tym pokazie.
Chcę, żebyście cofnęli się o krok i przetworzyli to, co ma się wydarzyć.
Jesteście najlepsi
na świecie
w tym, co robicie.
To niesamowite.
Pamiętajcie o tym i bawcie się dobrze podczas tego pokazu.
Dobra, do dzieła. Gotowi?
- O tak. - Gotowi, szefie.
Boże, i nastrój prysł. Dobra.
To już wszystko.
Gdy żegnam się z zespołem po raz ostatni,
jest to dla mnie czas refleksji
i wdzięczności.
W Stanach Zjednoczonych potrafimy stworzyć coś wartościowego z inspiracji,
z pomysłów.
Nasza wartość, wartość Thunderbirds, jest inspiracją dla wszystkich Amerykanów.
Jeśli boisz się pokazać,
podejmować ryzyko, nic nie zrobisz.
Uwielbiał to, co robił.
Wpłynął na życie wielu ludzi.
Nadal gram w golfa
i zamieniłem swoje kije na jego kije.
Dlatego każdego dnia mogę grać z nim
i to jeden ze sposobów, w jaki sobie z tym poradziłem.
Jako jednostki, niewiele robimy.
Ale gdy zbierzemy 130 członków, którzy tworzą ekipę Thunderbirds,
zostawiamy wszystko i robimy to, co zrodziło się tylko z pomysłu,
za to bardzo ważnego pomysłu.
Sukces dowódcy eskadry polega nie na tym,
jak blisko podleciałeś,
jak nisko były formacje na oczach tłumu.
Mój sukces jako Thunderbirda jeden oznacza,
że kolejna wersja zespołu będzie lepsza od naszej.
Witamy w Thunderbirds.
Bazujemy na ślepym zaufaniu i przez cały sezon treningowy
zasłużymy na to zaufanie
jako zespół. Jesteśmy tak silni jak nasze najsłabsze ogniwo.
To absolutny cud, gdy drużyna przekracza status quo.
Jeśli jeden pilot się podda, już po wszystkim.
Moja droga do celu była inna niż ktokolwiek by się spodziewał.
Pochodzę z przyczepy kempingowej na Florydzie.
Gdyby tylko mogli zobaczyć siebie we mnie.
Możesz pokonać w życiu wszystko, a ja jestem tego dowodem.
Tak.
Zawsze wierzyłem, że jeśli dobrze ukształtujesz ten zespół,
stworzysz kulturę, która zainspiruje wszystkich w tym kraju i poza nim
do robienia wielkich rzeczy z właściwych powodów.
W tym roku stworzył zespół,
który dał najlepszy pokaz w historii.
Poszedłbym za nim do walki.
Zanim przekażę zespół Sheikowi i następnemu pokoleniu Thunderbirds,
pozwólcie, że to powtórzę.
Thunderbirds nic nie znaczą, o ile nie są nadzwyczajni.
Oto plan działania.
Declan, będziesz stał za samolotem.
Dobra, to pozycja Thunderbirda numer trzy.
Stoicie obok siebie. to bardzo bezpieczna pozycja startowa.
Revan, to ty.
Jesteś za swoim samolotem. Jesteś dwójką.
- Stań tu. - Cofnięty na tyły.
Ty jesteś czwórką, pilotem instruktorem.
Kiedy zadzwoniłem i wycofałem swoje zgłoszenie do NASA,
to był koniec dziecięcego marzenia,
które doprowadziło mnie do wszystkiego, co osiągnąłem w życiu.
Wtedy to wszystko zniknęło.
Czy szukasz potwierdzenia, że było warto?
Być może.
Dobrze byłoby wiedzieć, czy podjąłem właściwą decyzję.
Nie wiem, czy kiedykolwiek się dowiem.
Ta...
Ta praca dała mi największą satysfakcję w całym życiu.
I...
Nie wyobrażam sobie życia bez tej pracy.
Cieszę się z tej decyzji,
choć ciężko jest myśleć, co mogło się zdarzyć.
Myślę, że zawsze będę patrzeć na kolegów astronautów
i patrzeć, jak lecą na Księżyc i na Marsa, zastanawiając się, czy mogłem tam być.
W gotowości, dym. Super, gotowi.
Thunderbirds, zwolnijcie hamulce. Turbiny.
O nie!
Wychowujemy nasze dzieci zgodnie z wieloma zasadami.
Służba przede wszystkim to ważna i trudna zasada.
Myślę, że ten następny będzie idealny.
Myślę, że Revan i Declan,
nawet jeśli nie potrafią wszystkiego teraz zrozumieć,
będą lepiej rozumieć, o co w tym chodziło
i co to było, kiedy podrosną,
i będą dzięki temu lepsi.
Myślę, że tylko mama może to naprawić.
Turbiny w gotowości.
O nie, nie żyję.
- Och! - To była najlepsza formacja dnia.
Ze wszystkiego, co razem zbudowaliśmy,
jestem najbardziej dumny ze szlachetnej postawy tego zespołu.
Mam zespół 130 osób,
które dają więcej, niż biorą.
Chciałbym, żeby tak było
wszędzie w tym kraju.
- Zapomniałem początku. - Gotowi, dym.
Gotowi, dym. W gotowości.
Zwolnijcie hamulce. Turbiny gotowe. Tak!
Mamy to. Lecimy. To było najlepsze. Och!
- Och! - Nie!
ZESPÓŁ Z 23 R. REKORDOWO WCZEŚNIE POLECIAŁ W NAJŚCIŚLEJSZYM SZYKU.
ZESPÓŁ TECHNICZNY UKOŃCZYŁ BEZBŁĘDNY SEZON
BEZ CHOĆBY JEDNEGO ODWOŁANEGO LOTU Z POWODU KONSERWACJI SAMOLOTU.
600-STRONICOWY PODRĘCZNIK METOD, INSTRUKCJI I ZASAD
UWIEŃCZYŁ REFORMĘ BRICKA.
NIE BYŁO ŻADNYCH WYPADKÓW OD CZASU CAJUNA.
LICZBA KANDYDATÓW NA PILOTÓW POTROIŁA SIĘ 2000 R.
Nie wiem, co dodać, poza „dzięki”.
Zasługujesz na to, by zamknąć ten rozdział w twoim życiu.
Zamkniesz go za jakieś dwa lata,
bo będziesz Thunderbirdem numer trzy.
- Tak! - Och!
Tak, stary!
Spójrz na zespół.
Napisy: Joanna Rychlik