Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
-Handa ka na? -Oo.
-Hello. -Hello. Kumusta ka?
-Hi. -Masaya 'kong makilala ka.
Frank.
Maliwanag.
Wow.
Gano'n pa rin 'yan.
Ramdam ko dito kung anong klaseng bata siya.
Sumasalamin 'yong kuwarto sa pagkatao niya,
gaya ng sabi mo.
Ano 'to?
Maruming damit.
'Di pa namin naaasikaso 'yan.
Nilabhan lang namin 'yong mga underwear niya't medyas kasi
iniisip namin kadiri na.
Nilabhan ko 'yong mga 'yon,
pero bukod do'n, lahat 'yan, maglilimang taon nang ganyan,
pati marumi niyang damit.
Ayaw naming mawala 'yong amoy niya dito sa kuwarto niya,
kasi siyang-siya 'yon.
Oo nga.
Let's go, Dodgers!
UNANG NAATASAN SI STEVE HARTMAN NA MAG-REPORT NG ISANG SCHOOL SHOOTING
NOONG 1997.
MULA NOONG NAGSIMULA SIYA, TUMAAS ANG BILANG NG MGA INSIDENTE
MULA 17 HANGGANG 132 KADA TAON.
Ilang taon na 'kong gumagawa ng essays
sa linggo pagkatapos ng bawat school shooting.
Pwedeng bayani, o kaya pagkakaisa ng bansa.
Kahit ano pa 'yon, naghahanap sila ng positibong mensahe.
Nasa meeting siya no'ng makarinig siya ng putok ng baril. Pinuntahan niya.
Kaya bayani siya para sa marami.
Ang unang araw…
Sa dami na ng ginawa kong ganito, pakiramdam ko paulit-ulit na lang ako.
Sa katunayan, parehong linya na lang 'yong lagi kong ginagamit.
Nakita kong mas mabilis nang nakaka-move on
tungkol sa school shootings
'yong mga tao.
Pakiramdam ko kailangan kong gumawa ng kakaiba. "Ano'ng pwede kong gawin?"
Pakiramdam ko may kasalanan din 'yong media dito.
Pwede 'yang pag-aralan.
No'ng mga una-una, masyadong nasobrahan,
at mas nabigyang pansin 'yong shooters.
'Yong mga batang wala na 'yong kailangan nating pag-usapan.
PITONG TAON NANG PINAGTUTUUNAN NI HARTMAN ANG BROADCAST NEWS ESSAY
TUNGKOL SA KUWARTO NG MGA BATANG NAPATAY SA SCHOOL SHOOTINGS.
TATLONG KUWARTO NA LANG ANG NATITIRA.
Naririnig at nakikita mo ba kami?
Ayan.
-Hi. -Hi.
Hello, Gloria!
Kumusta kayo?
-Mahirap sagutin 'yang tanong na 'yan. -Oo nga, e.
Salamat sa pagsagot sa tawag ko.
Gusto kong pumunta diyan, kasama ng photographer ko, si Lou Bopp,
at pabayaan siyang kumuha ng litrato ng kuwarto,
para subukang makilala si Hallie gamit 'yong mga litrato na 'yon.
Parang gusto namin siyang i-share.
-Oo. -Kinakabahan din kami.
Oo, kinakabahan din ako.
Siya 'yong ilaw ng pamilya namin
at sa kanya umikot 'yong buhay namin.
Pakiramdam ko, pinagpala ako
kasi nag-reach out ka sa 'min.
Para lang din 'tong
sign.
Binibigyan ako ng baby girl ko ng signs.
Parang sign 'to na…
-na tinadhana 'to, kaya… -Okay.
Sige.
-Salamat. -Salamat.
-Magkikita tayo ulit. -Salamat.
-Sige. -Bye-bye.
Kumukuha 'ko ng larawan, ng mga tao, mga galaw,
pamumuhay.
'Di pa yata 'ko nakagawa ng ganito, na walang tao 'yong subject.
Matagal na kaming magkakilala.
'Di ko 'to gagawin kung ibang tao lang 'yan,
pero may tiwala ako kay Steve.
Tara na, Rose. Mag-ready ka nang pumasok. Pi-picturean na kita.
-Sige. -Ayan.
Eto 'yung "The morning photo."
Pumunta ka rito nang kaunti. Kaunti pa.
Para lang…
Sige, tara.
…makuhanan 'yong pagsulong ng buhay,
kasi anytime pwedeng may mangyari.
Ayan.
Pumasok ka na sa school.
-Handa ka na? -Bye.
Goodbye. Mahal kita.
-Mahal kita. -Mahal kita.
-See you soon. -Tara, Birdie.
-Bye, George. -Bye.
'Yong ibang boss ko 'di alam na ginagawa ko 'tong project na 'to,
pero kailangan kong gawin 'to mag-isa kung gusto ko talaga.
HALLIE SCRUGGS EDAD 9
NAPATAY SA COVENANT SCHOOL SHOOTING MARSO 27, 2023
-Hello. -Uy, Steve.
-Ito si Lou. -Hi.
Lou, ako si Chad.
Masaya 'kong makilala ka.
Pwede 'kong maglagay ng upuan dito.
Meron siguro kayong nakikitang pakinabang para sa pamilya niyo.
May nakikita ka ba sa mga litrato na 'to?
-Kasi importante sa akin 'yon. -Oo.
'Yon na yata 'yong pinakamahalaga sa 'kin.
'Di ko alam
kung ano'ng pakinabang nito sa pamilya namin.
Mas iniisip ko kung pa'no makikinabang 'yong ibang tao sa buhay niya.
'Yon 'yong…
Gano'n 'yong gusto naming maging legacy niya.
Kaya…
'Yon.
"Unang ngipin ko. Unang soccer game ko."
"Unang game sa Tennessee."
-Ginawa niya 'yan? -Oo. Siya 'yong gumawa.
-Project niya sa school? -Oo.
-School project nga. -Oo.
UNANG SOCCER GAME BINYAG KO, 1 TAON
UNANG NGIPIN KO, 5 TAON
Ang galing talaga ng memory natin,
kasi naaalala ko bawat minuto
ng halos lahat no'ng tatlong oras ng Lunes na 'yon.
Tapos bigla kong makakalimutan.
Pero sigurado akong pumunta 'ko sa kuwarto niya no'n.
Humiga lang ako,
tapos umiyak.
'WAG BUKSAN! MAY-ARI: HALLIE
MINAHAL KA NA NAMIN BAGO KA PA IPANGANAK
'Yong gusto mo 'di mo na pwedeng makuha.
Gusto kong siyang maamoy ulit.
Gusto ko siyang hawakan, gusto kong
maramdaman 'yong pawis niyang buhok.
Kama niya lang 'yong pinakamalapit do'n.
Kaya…
Oops.
Okay.
Minsan papasok lang ako do'n at magtitingin-tingin…
sa mga abubot niya, stuffed toys, shells na nakolekta niya, tapos…
aamuyin ko 'yong kumot niyang katabi niya sa pagtulog kada gabi.
Saka…
Pakiramdam ko puro iyak 'yong nangyayari do'n.
Tama.
Tingin ko nakakatulong 'yong kuwarto
kasi maraming pagkakataon na gusto mong malungkot.
Ayos 'yan, Hallie!
Nakakatulong 'yong kalungkutan na kumonekta sa kanya.
Talagang
palakaibigan siya.
Saka kasi…
nakababatang kapatid namin siya.
Kaya madalas makulit siya,
nakakainis, gano'n.
-Oo, nakakatawa na medyo nakakainis. -Pero okay lang.
Competitive siya sa 'min pagdating sa sports.
Parang 'yon 'yong madalas naming ginagawa.
Kasama namin siya lagi.
-Tingnan natin. -Pink 'yan, a.
Meron ka nang sarili mo na pwede mong dalhin kahit saan.
At hindi niyo pwedeng gamitin 'to.
Ikaw, a!
Pinakanakakatawa, nagmakaawa siya
-The best 'to. -para dito.
Gusto niya ng kitty cat hoodie sa Amazon. Pero sabi ni Jada, "Ayaw ko 'to."
-Nakumbinsi niyo ba siya? -'Di namin kaya.
-Suot niya 'yan kahit saan. -Madalas n'ya 'tong suot.
Ano'ng gusto niyong malaman ng mundo tungkol kay Hallie
pag titingnan nila 'yong mga litrato?
PARA SA SCRUGGS BOYS AT KAY HALLIE GO VOLS!
Gusto kong malaman ng mundo na…
'Di ko 'to kaya.
Gusto kong malaman ng mundo na
mabuting tao siya, mabuting kapatid.
Ang susunod na guest natin ay isang CBS News correspondent. Steve Hartman.
Ako si Steve Hartman, mula sa CBS News.
Nahanap na ni Steve ang reseta para sa kaligayahan.
Bilang CBS correspondent, 'di nagco-cover si Steve ng ukol
sa pulitika, mga sakuna o digmaan.
Ngayon… 129 na lang.
-Kita mo 'tong mga paa ko? -Oo.
-Gumagalaw pa rin sila. -Siyempre.
-Tuwing lumalabas 'yong mga kwento mo… -Umiiyak kami.
-Hello. -Uy!
Uy!
Nagkaro'n ako ng imahe na
tagapaghatid ng masasayang balita.
Ako 'yong ipapalabas sa huli
para…
ibalik 'yong paniniwala ng tao sa sangkatauhan.
Plano nating tapusin ang linggong ito
sa pamamagitan ng isa sa mga kuwento ni Steve Hartman.
May opinyon si Steve tungkol sa trahedyang ito.
Wina-whitewash ko lang.
Gano'n 'yong ginagawa ko.
Isipin mo. Pa'no ka hahanap ng maganda tungkol sa school shooting?
Puro mass shootings. Gano'n 'yong trabaho ko.
Pag katapusan ng linggo, ipaalala sa 'tin na mahalaga pa ring mabuhay.
'Di ako maghahanap ng positibong anggulo tungkol sa school shooting.
'Di na ngayon.
Ito na 'yon.
JACKIE CAZARES EDAD 9
NAPATAY SA ROBB ELEMENTARY SCHOOL SHOOTING
MAYO 24, 2022
-Hello. -Hi.
-Kumusta? -Mabuti.
-Hi. -Pasok.
Salamat.
Tara.
Handa na ba kayo?
Dito, sasayaw silang mag-ama.
…para sa father-daughter dance namin.
Excited ka na ba?
Oo!
-'Di ka na makapaghintay? -Oo!
Ayos 'yan.
-Sino'ng nag-aayos ng buhok mo? -Si Christy.
Siya rin ba 'yong mag-aayos ng buhok mo sa kasal mo?
-Uh-huh! -Talaga?
Ako pala?
Sino'ng pakakasalan mo?
'Di mo alam? Cute ba siya?
Teka, si Dada ba?
LAGING NASA PUSO NAMIN JACKLYN CAZARES
Ito 'yong kuwarto niya.
Gusto ko 'yong mga ilaw.
-Gusto niya 'yang mga 'yan. -Tama.
'Di pa namin pinapatay 'yan mula no'ng iniwan niyang ganyan.
Tapos 'yong mga stuffed animal.
May boses niya 'tong dalawa, 'di ba?
Oo.
Video 'to no'ng nasa labas siya kasama ng aso.
Merong isang video na…
'Yon ata 'yong isa sa mga huling video namin sa kanya
kasama ng mga aso niya bago 'yong May 24.
-At gusto niyang maging vet? -Oo.
Dahil sa pagmamahal niya sa mga hayop,
imposibleng may iba pa siyang gawin bukod sa pagtulong sa kanila.
'Yon 'yong pangarap niya. Ang maging vet.
'Yong kuwarto niya,
malaki 'yong naging papel sa buhay niya.
Safe place niya 'yon.
KUWARTO NI JACKIE
Pumapasok ako do'n araw-araw.
Kaya may upuan do'n, sa tabi ng kama.
Medyo nako-comfort ako pag pumapasok do'n
para kausapin siya.
BAYANI EVA MIRELES
-Hi. -Hi.
Kumusta ka?
Ano'ng ginawa mo ngayong araw?
Lumangoy.
Saka…
dinala namin si Birdie sa groomer, saka tumakbo ako ng 3 kilometro.
-Tumakbo ka ng 3 kilometro? -Tapos-- Oo.
-Pagkatapos? -Tapos
pumunta kami kina Leanna.
Birdie, si Daddy.
Mahal na mahal ko kayo.
-Mahal din kita. -Miss na kita.
Miss na miss na kita.
Bye.
-Bye. -Bye.
-Bye, guys. -Bye.
PAG-ALALA, PANALANGIN, ULITIN MARAMI O KONTING BARIL, 'WAG PANSININ
LAMESA, J "PARANG NAKALIMOT NA ANG MUNDO"
Kinansela ang klase't nagpatawag ng grief counselors sa Perry, Iowa
isang araw matapos mabaril ang isang grade 6
at masugatan ang 7 pang katao sa isang school shooting.
Bago ko sinimulan 'tong proyektong 'to,
nagiging mas manhid na 'ko sa tuwing may school shooting.
At sa tingin ko, pinagdadaan din 'to
ng buong Amerika.
Ngayon, pag nakakarinig ako ng tungkol sa school shooting,
alam kong may kuwarto na naman.
Pakiramdam ko malalagay ko 'yong sarili ko do'n,
at mas masakit 'yon
kaysa sa mga nauna.
Buhok sa suklay,
takip ng toothpaste…
Tali ng buhok sa doorknob.
Parang panaginip lang.
Ang alin?
Na nandito tayo't pinag-uusapan 'to.
Na…
Na totoo ang lahat ng 'to.
GRACIE MUEHLBERGER EDAD 15
Hi. Masaya 'kong makilala ka.
-Ako rin. -Ako si Bryan.
-Hi, Bryan. -Masaya 'kong makilala ka.
-Ikaw rin. -Salamat sa pagtanggap.
Siyempre.
Sobrang masiyahin niya.
Uy, girlfriend. Ang ganda ng umaga.
Pag dumadaan ako diyan, nakikita ko pa rin siya,
Mahilig siyang mag-somersault pagbangon.
Naririnig ko pa rin 'yong malakas niyang tawa.
Trick or treat, pahinging candy!
Parang stage 'yong kuwarto niya.
Do'n kami pumupunta para panoorin siyang mag-perform.
Magbibigay siya ng invitation na may oras kung kailan kami dapat pumunta.
Mag-aayos siya ng uupuan namin pag manonood na.
Tama.
Dumaan siya sa elementary,
middle school, at 15 linggo ng high school sa kuwartong 'yon.
Pribadong lugar niya 'yon kung saan
totoo siya sa sarili niya.
Huwebes ng umaga 'yon.
Nagpaplano siyang bumili ng tiket para sa unang sayaw niya sa high school.
Tapos balak niyang mamili ng susuotin ng Biyernes.
Sa kasamaang palad, 'di na niya nagawa 'yon pareho.
'Yan 'yong susuotin niya dapat no'n.
No'ng Biyernes sana na 'yon?
Susuotin niya dapat 'yong isa sa mga 'to.
-Naghanda siya ng dalawa. -Saka 'tong dress.
Ayun…
Lagi talaga niyang ginagawa 'yan?
Oo. Lunes hanggang Biyernes.
-Oo. -Oo.
Binigyan namin siya nitong maliit na kahon,
at no'ng buksan namin, may mga sulat sa loob.
Sinulat niya para sa sarili niya sa hinaharap.
Wow.
"Unang araw ng high school."
"Dear future self,"
"OMG high school na 'ko."
"Ang tagal ko nang hinihintay 'tong araw na 'to."
"'Wag kang kabahan. Makikilala mo diyan 'yong magiging…"
"mga kaibigan pati na rin kaaway mo."
"'Wag kang mag-focus sa negative."
"Malalampasan mo 'yan. Maging malapit ka sa mga nagpapasaya sa 'yo,
at lumayo ka sa hindi. Haha."
"Magsuot ka ng cute, siyempre."
"Mahal kita. Good luck. Gracie sa nakaraan."
Madalas ka ba do'n?
Oo. Sobra.
Lagi. Araw-araw.
Talaga?
Araw-araw ko siyang binabati ng good morning at good night.
-Ayun. -Hanggang ngayon.
-Oo. -Hanggang ngayon.
Oo.
Hi.
Pag dumating 'yong panahon na wala na 'yong kwarto,
mawawala rin ba siya?
Kaya hangga't nando'n 'yon, nando'n pa rin siya.
Okay, guys, so eto 'yong outfit.
Ang cute, 'no?
UNANG ARAW NG HIGHSCHOOL!
Alam na ng boss ko 'tong kuwentong 'to,
at pumayag siyang ipalabas 'to.
Pero makikita pa lang nila pag handa na,
tapos tingnan na lang natin.
Wow.
Tapos, ganito…
Okay?
'Yan. Ayos na.
Gusto kong maalala ng mga tao
gamit 'tong project na 'to
na mga anak namin sila.
Na mga anak niyo sila.
Baka maging anak niyo 'to.
Rose, handa ka na?
Oo.
'Yan.
Ang bagal ng camera. Okay.
Mahalagang step sa project na 'to 'yong pagbibigay ng photobook sa kanila.
Kasi sa puntong 'to, pakiramdam ko ako lang 'yong kumuha nang kumuha.
Kumuha kami ng litrato, ng oras nila.
Eto 'yong pwede naming ibigay na mahahawakan nila.
'Yong punto nito ay para wala nang pagpapaliwanag.
Gusto ko lang makita ng mga tao yong mga litrato,
at 'yong mga litrato na mismo 'yong magpapaliwanag.
Sana madala namin lahat ng Amerika
do'n sa mga kuwarto kahit ilang minuto lang.
Magiging ibang Amerika kami.
Sisimulan ni Steve Hartman ang umagang ito
ng isang kuwentong kakaiba at talagang nakababahala.
BILANG PAG-ALAALA SA MGA ESTUDYANTENG NASAWI SA SCHOOL SHOOTINGS
MULA PA NOONG COLUMBINE
Nagsalin ng subtitle: Arianne Cris Cosme