Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
- Gotowy? - Tak.
- Cześć. - Dzień dobry.
- Miło poznać. - Miło mi.
Frank.
Jest kolorowo.
Rany.
Nic się nie zmieniło.
Wyczuwam jego pozytywną energię.
Pokój odzwierciedla jego osobowość.
A to są…?
Brudne ubrania.
Nawet ich nie przejrzeliśmy.
Nie. Upraliśmy gatki i skarpetki, bo stwierdziłam, że to obrzydliwe.
Wyjęłam i uprałam jego bieliznę,
ale resztę zostawiłam, jak była prawie pięć lat temu.
Chyba nie chcieliśmy, żeby pokój stracił jego charakterystyczny zapach.
Tak.
Do boju, Dodgersi!
SPOCZYWAJ W SPOKOJU
SIĘGAJ GWIAZD
PIERWSZY REPORTAŻ STEVE’A HARTMANA DOT. STRZELANINY W SZKOLE POWSTAŁ W 1997 R.
OD TEGO MOMENTU LICZBA STRZELANIN W SZKOŁACH WZROSŁA Z 17 DO 132 ROCZNIE.
Od lat co tydzień przygotowywałem eseje na temat strzelanin w szkołach.
O bohaterach lub o tym, jak jednoczy się kraj.
O czym by nie były, miały nieść pozytywne przesłanie.
Była na spotkaniu, usłyszała strzały i pobiegła w ich stronę.
Okrzyknięto ją bohaterką.
Pierwszego dnia…
Przygotowałem ich tak wiele, że czułem, jakbym się powtarzał.
W opowieściach posługiwałem się nawet tymi samymi kwestiami.
Zauważyłem, że Ameryka
zapominała o strzelaninach w szkołach
coraz to szybciej.
Poczułem, że muszę coś zmienić, tylko nie wiedziałem jak.
Uważam, że media ponoszą za to częściową winę,
i że powinienem to zbadać.
Na początku wręcz zbyt często mówiono o sprawcach.
Powinniśmy mówić o dzieciach, których już z nami nie ma.
OD SIEDMIU LAT HARTMAN PRACUJE NAD NOWYM REPORTAŻEM
O PUSTYCH POKOJACH DZIECI ZAMORDOWANYCH PODCZAS STRZELANIN.
DO UDOKUMENTOWANIA ZOSTAŁY MU JESZCZE TRZY POKOJE.
Widać nas i słychać?
Zaczynamy.
- Cześć. - Cześć.
Cześć, Gloria!
Jak się macie?
- To trudne pytanie. - Wyobrażam sobie.
Dziękuję, że jesteście.
Chciałbym was odwiedzić
z Lou Boppem, fotografem,
i zrobić zdjęcia pokoju,
by uchwycić Hallie przez te fotografie.
Chcielibyśmy się nią podzielić.
- Tak. - Ale też się denerwujemy.
Też się denerwuję.
Była naszym oczkiem w głowie i…
nasze życie kręciło się wokół niej.
Jestem bardzo wdzięczna,
że się z nami skontaktowałeś.
Czuję, jakby to był kolejny…
znak, który otrzymaliśmy od naszej córeczki.
Czuję, że to znak…
- i że tak miało być. - Dobrze.
Rozumiem.
- Dziękuję. - Dziękujemy.
- Do zobaczenia. - Dzięki.
- W porządku. - Pa.
WSZYSTKIE PUSTE POKOJE
Fotografuję ludzi, wydarzenia
i zwykłe życie.
Nigdy nie fotografowałem tych,
których już nie ma.
Znamy się od dawna.
Nie z każdym bym to zrobił,
ale Steve’owi ufam.
Chodź, Rose. Pora do szkoły i na zdjęcie.
- OK. - Dobra.
To „poranne zdjęcie”.
Przesuń się w tę stronę. Jeszcze.
Robię je…
Dobrze.
…by uchwycić zmieniające się życie,
bo wszystko się może zdarzyć.
Dobrze.
Jedźmy do szkoły.
- Gotowa? - Pa.
- Do zobaczenia. - Kocham cię.
Kocham cię.
- Pa, pa. - Chodź, Birdie.
- Pa, George. - Pa.
Niektórzy moi przełożeni nie wiedzą, że to robię.
Muszę to zrobić na własną rękę.
9 LAT
ZAMORDOWANA PODCZAS STRZELANINY W COVENANT SCHOOL 27 MARCA 2023 R.
- Cześć. - Hej, Steve.
- To Lou. - Cześć.
Hej, Lou. Chad.
Miło mi.
Mogę postawić tu krzesło.
Wy i wasza rodzina musicie dostrzegać w tym jakąś korzyść.
Czy te zdjęcia zrobią coś dobrego?
- To dla mnie ważne. - Tak.
O ile nie najważniejsze.
Nie chodzi o to,
by czerpać z tego jakąś korzyść.
Bardziej zależy mi na tym, by to inni czerpali z jej historii.
Chcemy, żeby to była jej spuścizna.
Także tak.
„Mój pierwszy ząb. Mój pierwszy mecz.
Mecz w Tennessee”.
Sama zrobiła?
Tak. Sama.
- Zadanie domowe? - Na pewno.
- Projekt szkolny. - Tak.
PIERWSZY MECZ CHRZEST, ROCZEK
PIERWSZY ZĄB, 5 LAT
To ciekawe, jak działa pamięć,
bo pamiętam co do minuty
każdą z tych trzech godzin w poniedziałek,
a potem tracę wątek.
Wiem, że poszedłem wtedy do jej pokoju.
Położyłem się i wyłem.
ŁAPY PRECZ WŁAŚCICIELKA: HALLIE
KOCHALIŚMY CIĘ, ZANIM SIĘ URODZIŁAŚ
Pragnąłem czegoś nieosiągalnego.
Pragnąłem poczuć jej zapach. Pragnąłem jej dotknąć i…
poczuć jej spocone włosy.
Jej łóżko było namiastką tego.
Więc…
Upsik.
No dobra.
Czasami tam wchodzę, rozglądam się i patrzę
na wszystkie jej drobiazgi, pluszaki i muszelki, które zbierała i…
wącham jej przytulankę,
z którą spała każdej nocy.
I…
w tym pokoju wylewa się dużo łez.
Tak.
Uważam, że pokój pomaga,
bo pozwala poczuć smutek.
Brawo, Hallie!
A smutek nas do niej zbliża.
Była naprawdę…
przebojowa, ale zachowywała się
jak młodsza siostra, więc bywała też
trochę wkurzająca.
- Była śmieszna, ale trochę irytująca. - Ale to dobrze.
Lubiła rywalizować z nami w sportach.
Zwykle tak spędzaliśmy czas.
Zawsze była z nami.
- Zobaczmy. - Różowa.
W końcu masz własną. Możesz ją wszędzie zabierać!
A wy, chłopaki, nie możecie nią grać.
Tak!
Najśmieszniejsze jest to, że błagała…
- To jest hit. - …o to.
Chciała bluzę z kotkiem z Amazona, a Jadzie się to nie spodobało.
- Musieliście ją od tego odwieść? - Nie mogliśmy.
- Nosiła ją wszędzie. - Cały czas.
Co chcecie przekazać światu
o Hallie przez te zdjęcia?
DLA BRACI SCRUGGS I HALLIE DO BOJU, VOLS!
Chciałbym, by świat wiedział, że była…
Nie dam rady.
Chciałbym, by świat wiedział, że była
wspaniałą osobą i dobrą młodszą siostrą.
Nasz następny gość to korespondent CBS News, Steve Hartman.
Jestem Steve Hartman z CBS News.
Steve Hartman odkrył receptę na szczęście.
Jako korespondent CBS Steve nie mówi o polityce,
klęskach żywiołowych czy wojnach.
Zostało tylko 129.
- Widzisz moje nogi? - Tak.
Wciąż się ruszają.
Bez dwóch zdań.
- Twoje historie… - Wzruszają.
- Cześć. - Dzień dobry!
Zostałem zaszufladkowany
jako posłaniec dobrych wiadomości.
Ten, którego puszczają na sam koniec,
by przywrócił wiarę w ludzkość.
Planowaliśmy zakończyć tydzień
jedną z cudownych historii Steve’a Hartmana.
Steve ma dziś kilka przemyśleń na temat tej tragedii.
Do tej pory jedynie…
wybielałem to wszystko.
Spróbuj znaleźć coś dobrego w szkolnej strzelaninie.
To była moja praca.
Przypominanie, że mimo wszystko warto żyć.
Nie będę szukał pozytywów w strzelaninach w szkołach.
Już nie.
UVALDE, TEKSAS
UVALDE OAKS
To tutaj.
9 LAT
ZAMORDOWANA PODCZAS STRZELANINY W ROBB ELEMENTARY SCHOOL 24 MAJA 2022 R.
- Cześć. - Hej.
- Jak tam? - Dobrze.
Zapraszam.
Dziękuję.
Tak.
Gotowi?
Tu szykowali się na bal ojców i córek.
…na nasz bal ojców i córek.
Cieszysz się?
Tak!
Podekscytowana?
Tak!
Super.
- A kto ci robi fryzurę? - Christy.
W dniu ślubu też ułoży ci włosy?
- Tak! - Tak?
Naprawdę?
A kogo poślubisz?
Nie wiesz? Pewnie jakieś ciacho, co?
Tatę?
NA ZAWSZE W NASZYCH SERCACH
To jej pokój.
Ładne światełka.
- Uwielbiała je. - Tak.
Świecą, odkąd je zostawiła. Nie wyłączyliśmy ich.
A to jej pluszaki.
Te dwa mówią jej głosem.
Tak.
Na filmiku bawi się z psem.
To chyba jeden z ostatnich filmików, jakie mamy z nią
i jej psami przed 24 maja.
- Chciała zostać weterynarką? - Tak.
Bardzo kochała zwierzęta,
więc nie mogłaby im nie pomagać.
Marzyła o zostaniu weterynarką.
Jej pokój
odgrywał ważną rolę w jej życiu.
Był jej azylem.
Wchodzę tam codziennie.
Stąd to krzesło przy łóżku.
Przychodzenie tam i rozmawianie z nią
przynoszą mi ukojenie.
BOHATERKA
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO
- Cześć. - Hej.
Co słychać?
Co dzisiaj robiliście?
Pływaliśmy.
I…
zawieźliśmy Birdie do groomera, a potem przebiegłam trzy kilometry.
- Trzy kilometry? - A potem…
Tak.
- I… - A potem…
Potem pojechaliśmy do Leanny.
Birdie, to tatuś.
Bardzo was kocham.
- Ja ciebie też. - Tęsknię.
Nawet nie wiesz jak bardzo.
Pa.
- Pa. - Pa.
- Buziaki. - Pa.
MYŚLI, MODLITWY, POWTÓRZ. WIĘCEJ BRONI, MNIEJ BRONI, OLEJ.
STÓŁ W KUCHNI, J „ŚWIAT JUŻ CHYBA ZAPOMNIAŁ”
W Perry w Iowa odwołano lekcje i wezwano psychologów
dzień po zabójstwie szóstoklasisty
i postrzale siedmiu innych osób…
Zanim zacząłem ten projekt,
robiłem się coraz bardziej nieczuły po każdej szkolnej strzelaninie.
Zdaje się, że cała Ameryka przechodzi teraz
przez ten sam proces.
Teraz, gdy słyszę o strzelaninie w szkole,
myślę o tych pokojach.
Mogę do nich wejść
i to boli bardziej niż kiedykolwiek wcześniej.
Włos na szczotce,
nakrętka pasty…
gumki na klamce.
To zajebiście surrealistyczne.
Co takiego?
Że w ogóle o tym rozmawiamy.
Że to…
Że ten problem w ogóle istnieje.
SANTA CLARITA, KALIFORNIA
Cześć. Miło mi.
- Mnie również. - Bryan.
Cześć, Bryan.
Dzięki za zaproszenie.
Nie ma sprawy.
Była taka zabawna.
Cześć, kochana. Co za piękny dzień.
Przechodzę obok jej pokoju i wciąż ją widzę.
Lubiła robić przewroty z łóżka.
Wciąż słyszę jej donośny śmiech.
Cukierek albo psikus!
Jej pokój był jej sceną.
Tam wszyscy oglądaliśmy jej występy.
Rozdawała zaproszenia na konkretną godzinę.
Ustawiała krzesła dla widowni.
Tak.
Przeżyła w tym pokoju podstawówkę, gimnazjum i 15 tygodni liceum.
To było jej prywatne sanktuarium,
gdzie była sobą.
Był słoneczny czwartkowy poranek.
Planowała kupić bilet na pierwszy bal w liceum.
W piątek miała kupić sukienkę.
Niestety nie było jej to dane.
To strój, który miała przygotowany.
To jej ubrania na piątek?
Zamierzała założyć albo to, albo to.
- Miała dwa zestawy. - Lub tę sukienkę.
Często przygotowywała sobie ubrania?
Od poniedziałku do piątku.
- Tak. - Tak.
Podarowaliśmy jej tę szkatułkę,
a gdy ją otworzyliśmy, znaleźliśmy listy.
To listy, które pisała do siebie z przyszłości.
Rany.
„Pierwszy dzień liceum”.
„Droga przyszła ja,
Boże, jesteś w liceum.
Czekałaś na ten dzień od zawsze.
Nie denerwuj się. Zdobędziesz przyjaciół na całe życie…
ale i jakichś wrogów.
Nie skupiaj się na minusach.
Dasz sobie radę. Trzymaj się z tymi, którzy cię uszczęśliwiają
i olej resztę, ha, ha.
No i załóż coś uroczego.
Kocham cię. Powodzenia. Gracie z przeszłości”.
Często tu przychodzisz?
Tak, bardzo.
Cały czas, każdego dnia.
Tak?
Codziennie mówię jej dzień dobry. Co wieczór mówię jej dobranoc.
- Tak. - Wciąż.
- Do dziś.
Tak.
Hej.
Gdy nadejdzie ten czas, a pokój zniknie,
czy ona też zniknie?
Dopóki ten pokój istnieje, ona też poniekąd istnieje.
Dobra, to moja stylizacja.
Na maksa uroczy.
PIERWSZY DZIEŃ LICEUM!
Mój szef wie już o tym reportażu
i zgodził się go wyemitować.
Zobaczy go dopiero, gdy będzie gotowy do emisji.
Rany.
Teraz robimy tak…
Prawda?
Od razu lepiej.
Chcę, aby ten projekt
przypomniał ludziom,
że to były nasze dzieci.
To były twoje dzieci.
To mogą być twoje dzieci.
Rose, gotowa?
Tak.
Dobra.
Ale wolny. Dobrze.
Podarowanie fotoksiążek rodzinom to kluczowy etap tego projektu.
Do tego momentu tylko od nich braliśmy.
Robiliśmy zdjęcia, zajmowaliśmy im czas.
Teraz możemy im się odwdzięczyć.
Tu nie trzeba wiele mówić.
Chcę, żeby ludzie zobaczyli zdjęcia,
bo one są warte więcej niż słowa.
Chciałbym przenieść Amerykanów do tych pokoi nawet na kilka minut.
To mogłoby odmienić kraj.
Steve Hartman rozpocznie dzisiejszy poranek
od zupełnie nowego i niepokojącego reportażu.
KU PAMIĘCI UCZNIÓW ZAMORDOWANYCH W SZKOLNYCH STRZELANINACH OD COLUMBINE.
WSZYSTKIE PUSTE POKOJE
Napisy: Paulina Iwaniak