Downloaded from YTS.MX
Birçoğunuzun muhtemelen “Neden?” diye düşündüğünü biliyorum.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Bir televizyon yıldızı
neden Gowanus'ta
bana şarkı söylemek istesin ki?
Ben de "film yıldızı olmam" derim.
Sonra da “bilmiyorum” derim.
Hiçbir fikrim yok.
-Alo? -Merhaba, Adam mı?
-Evet. -Selam, ben Brent.
Komedi şovu mu yapacağız?
Evet, nasıl gidiyor dostum?
Bu çılgınca. Sanırım daha önce tanışmadan çekim yapmamıştım.
Tanışır tanışmaz hemen konuya gireceğiz.
Evet. Bu harika olacak. En güzel enerji.
Bu standart bir stand-up değil.
Oldukça rahat. Her neyse, öyle işte.
Hatta bence bunun
eğlenceli bir yanı var, tüm çekimler bir günde yapıldı.
Harika. Hadi başlayalım. Bu çok heyecan verici.
Sesinin kayıtta olması sorun değil mi?
-Sorun değil. -Tamam.
Dostum ödüle gözünü dikmiş.
Gözlerinde o sanatçı ışıltısını görüyorum. Bir film yapımcısı ve...
Normal insanların
yaptıkları işler harika. Bu onların...
Bunu arabanın dışında yapıyorum.
Kulağa hoş geliyor, değil mi?
Çok cover şarkın var mı?
Bir sürü cover şarkım var.
Yasal olarak nasıl bir sorun çıkar bilmiyorum ama pek umursamıyorum.
Umurumda değil.
Bunu bir başkası çözer. Bir yolu olmalı.
Bir yolu yoksa da
gerçekten sadece seyirciler için. Ya da benim için.
Orijinaller var. Bu gece çalacak mıyım bilmiyorum.
Babam, programı en son izlediği zamana dair
notlarında bana anlattı ama gerçekten çok uzundu.
Yani, bilmiyorum. Üzerinde çalışıyorum. Göreceğiz.
Hanımlar ve beyler, Adam Pally!
Gösterilerime birkaç kötü haberle başlamak hoşuma gidiyor.
Birinci sorun şu ki, ben birazdan gitarımı alacağım.
Ne halt yiyorum ben?
Hiç Eddie Vedder'ın zorlandığını gördünüz mü?
Peki, kötü haberlere geri dönelim.
Barbie'deki erkeklerin gitar çaldığı o espriyi
fiziksel olarak canlandırmak üzereyim.
Şunu da belirteyim, bu şovu uzun süredir hazırlıyorum
ve bu espriden önce de bunu yapıyordum.
Kızımı Barbie'yi izlemeye götürdüm
ve Ryan Gosling gitarını çıkardığında, kızım bana ironik bir bakış atmadan,
sadece gözlerini kocaman açarak bana baktı ve “Senin gibi baba” dedi.
Evet.
“Ben onu yerle bir ederim” der gibiydim.
New York'ta büyüdüm ve ailem lobi şarkıcısıydı,
pek çok kişi bunu bilmez.
Bu gece seyirciyi göremiyorum ama tahminimce
seyircilerim milenyum kuşağı ve onların ebeveynlerinden oluşuyor.
Yani lobi,
bir otelin başlangıcı gibidir.
Bir otele ilk kez girdiğinizde lobi başlangıç noktasıdır.
1970'lerde ve 1980'lerde annemle babam piyanonun başına oturur,
babam çalarken annem piyanonun üzerine uzanır
ve bir şarkı söylerdi. Babam, “Hayatta en önemli şey nedir
"biliyor musun, Karen?” diye sorduğunda annem,
“Nedir o Steven?” derdi.
“Arkadaşlar” derdi.
“Arkadaşların olmalı” derdi.
Sonra derlerdi ki,
Ve arkadaşların olmalı
Bunu sahnede de yaparlardı.
Günün her saniyesinde evde değil.
Son zamanlarda kendimi bir çıkmazda hissettim.
“Ne yapacağım? Ne yapmalıyım?” diye düşünüyordum.
Bir şeyler yapmam gerektiğini hissettim.
Babam bana piyano çalmayı öğretmediği için
elime gitarımı alıp çalayım dedim.
Çünkü kendi deyimiyle, “Bu hayatı istemezsin” demişti.
Yine de istedim.
Büyükannem, işi bitirmek için cehennemden gönderildiğimi söylüyor.
Her sahneye çıktığımda
evimden kovulmuş gibi görünüyorum.
Eşim beni evden kovmuş gibi görünüyor.
Siktir. Kâbus gibi.
Siktir! Bunu hak ettim.
Ne?
Siktir.
Kimse gelmez diye
korktuğum için "samimi bir akşam" adını koydum.
Siktir, az önce onu kırdım mı?
Çıtayı biraz düşürebilir miyiz?
Zirvede bitirince daha iyi hissederiz.
Biletler tükendi!
-Cidden mi? -Evet.
-Harika. Bu iyi mi? -Çok iyi. Hedefimiz tüm biletleri satmak.
Güzel.
Bu gece yapacağımız şey, neden herkesin bir şeyler yaptığını
birlikte anlamaya çalışmak olacak diye umuyorum.
Birlikte şarkılar söyleyerek bu hedefe ulaşacağız.
Çok yavaş başlayacağız çünkü herkesin
aynı tempoda olmasını istiyorum.
Beklentilerimizin sıfır olduğunu anlamanızı istiyorum.
Ben sözleri unutacağım, siz sözleri unutacaksınız.
Mesele bu değil.
Mesele sadece bir alanda birlikte şarkı söylemek.
Peki ama neden? Neden?
Bilirsiniz.
Birinin “Normalde yaptığımdan biraz farklı bir şey
yapacağım” demesinin belirli bir nedeni olduğunu
sanmıyorum.
Her şey olabilir. Her şey. Hayatınıza farklı şekillerde
kelebek etkisi yaratabilecek her şey olabilir.
Benim için ise
yaklaşık dokuz ay önce korona olmam.
Çoğunuzun muhtemelen “Evet, ne olmuş yani?
"Ben şu anda koronayım.” dediğini biliyorum.
Öylesiniz.
İlk başta benim de durumum kötü değildi.
Sonra kötüleşti ve hastaneye yatmak zorunda kaldım.
Hastane, cevaplar bulmak için
gittiğiniz bir yer olduğu kadar, eğlenceli bir yerdir.
Bazen size verdikleri cevaplar,
sormak istemediğiniz soruların cevaplarıdır.
Bu iskambilden bir kule gibi.
Bir konuda yardım ederken,
başka bir sorunum olduğunu fark ediyorlar.
Hayatınızda böyle bir şey olduğunda
ve size
her zaman yapmak istediğiniz şeyi
yapmak için sonsuz zamanınız...
...olmadığını söylediklerinde...
Ben şöyle düşündüm,
“O zaman birkaç şarkı çalmaya başlasam iyi olur.”
Sanırım kısaca özetlersem,
benim nedenim bu.
Devam etmeden önce, ben ölmüyorum.
Özür dilerim.
Çok sikko bir hareketti.
Eğer bunu çeken biri varsa, lütfen...
Bilmiyorum. Paniğe kapıldım.
Çünkü nedenini bilmiyorum.
Sanırım nedenini bilmiyorum. Ben de düşündüm ki...
Bildiğimi bile bilmiyordum.
Hayatımda o şarkıyı hiç çalmadım.
Çalmadım.
Biliyorum ki, bu tür komedi programları yapan
ve bir hastalığı olan insanlar da var
ama bununla hiçbir şekilde bir ilgisi yok.
Bu sadece bir hata, bence telafi edebileceğimiz küçük bir hata.
Kesinlikle suçlu benim. Sizler hiçbir şey yapmadınız.
Ailem gerçekten lobi şarkıcısıydı.
Bu doğru, bu temel bir gerçek.
Bugün her şeyi mahvettim. Heyecanlandım.
Aynı modelden bir çift ayakkabı daha getirdim.
İlk tanıştığımızda kameraya çıkmaya
çok hevesli olduğunu fark etmiştim.
Bu ekipmanla açıkça zorlanıyorum,
sen de yönetmen statüsüne alınmış gibi görünüyorsun.
Çok fazla ıvır zıvır var. Sadece ıvır zıvır. Bu berbat.
Şu anda yaptığım şey,
metroda şarkı söylemekle aynı şey gibi.
Hepinizi benimle birlikte cehenneme sürükledim.
Heyecanlı mısın?
Kesinlikle. Çok korkuyorum. Bunu yapmak istemiyorum.
-Selam! -Nasıl gidiyor?
-İyi. Sen nasılsın? -İyiyim.
Benim yüzümden erken geldiniz.
Hayır. Hiç sorun değil.
Yani benim yüzümden erken gelmiş.
Bu çok sinir bozucu.
Siktir. Her komedyen bunu yapmak ister ve ben yapıyorum.
Jake Johnson'ın podcast'i için bu kadar çok çalışıyor mudur?
Hayır.
O şerefsiz, zengin herif Pasadena'da koltuğunda oturmuş,
yaşlı Pally'ye gülüyor.
İkimizin de sahip olduğu Tanrı vergisi güzelliği ne hâle getirdiğine bir bak.
Biletler tükenmiş olsa da olmasa da kimsenin gelmeyeceğine dair
büyük bir korku duyuyorsun.
Şimdi aklıma geliyor ve sahneye çıkmadan hemen önce de gelecektir.
“Keşke bunu yapmasaydım” diyeceğim.
Şu anda evde futbol izliyor, telefonuma bakıyor,
çocuklarımı görmezden geliyor olabilirdim.
Bunu yapmayabilirdim
ama çok çaresizim.
Çok susamışım.
Kendimi çok zorladım.
Peki neden?
Hayatımda bazı değişiklikler yaşıyorum.
Eminim çoğunuzun başına gelmiştir, şu an bir ayrılık sürecinden geçiyorum.
Sanırım 15 yıl evli kaldıktan sonra buna boşanma deniyor.
Hiçbir şey olmadı. Bir şey yok.
Sadece çocukluğumuzdan beri birlikteyiz.
Çocuklarımız da var, bu gerçekten zor. Onlar için de zor.
Onlara doğum günlerinde köpek yavrusu almayacağınızı
söylemenin zor olduğunu mu düşünüyorsunuz?
Bundan sonra 16 Hanukah kutlayacaklarını söylemeyi deneyin.
Bu bir felaket.
Çok fazla boş zamanım oldu, çoğunlukla geceleri ve iki haftada bir hafta sonları.
Sonra kendimi birkaç şarkı çalarken buldum.
Yani yine yapacağım şey bu.
Boşanmıyorum.
Üzgünüm, özür dilerim.
Hatta ortasında durduracaktım. Ortasında durduracaktım
ama sonra bu şarkı düşündüğümden daha iyi gidiyor dedim
ve devam ettim.
Eşim içki içebileyim diye beni arabayla buraya getirdi.
O tarafa bakmak bile istemiyorum.
Bir görüşme yaptık ve bu ilişkiyi
bir şaka uğruna satmayacağımı söyledim.
Korona bile olmadım.
Annemle babam lobi şarkıcısıydı. Ayrılmanıza gerek yok. Bu doğru.
Bu doğru. Annemle babam lobi şarkıcısıydı.
Neden üç gitar diye sorabilirsiniz. Size söyleyeyim.
Onları çok sık kırıyorum.
Koli, bana bir iyilik yapar mısın? Hâlâ annenle misin?
Bir Zantac getirmesini söyler misin?
-Oğlun mu? -Evet.
Kaç çocuğun var?
Çok fazla. Üç tane var.
Üç tane, insanların benim dindar olduğumu
düşünmesi için yeterli, oysa ben aslında sadece dikkatsizim.
O Zantac mı? Zantac'ı alabilir miyim?
Teşekkürler bebeğim.
Kimsenin suyu kalmadı mı? Eşim Zantac'ımı getirdi.
Neden bu insanlar burada?
-Hangileri? Çok insan var. -Kim bunlar?
3Arts, bütün gece beni izlemesi için bir belgesel ekibi tuttu.
Onlara para vermiyoruz.
-Evet. -Tamam.
Pretzel yiyebilirler.
ADAM'IN EŞİ (BOŞANMADI)
The Bell House çekimi yapan bir ekip daha var.
Görüntüleri bir araya getirip konser filmi yapacaklar.
Bana asılıyor musun?
Sana asılıyorum.
Eğiliyorsun ve bana asılıyorsun.
-Seni seviyorum. -Ben de.
Dostum.
Şu anda çoğunuzun etrafa bakınıp “Gösteri bu mu?” diye
merak ettiğini görüyorum.
Evet, gösteri bu.
Siktir, bu tel de mi?
Sufjan Stevens hiçbir zaman telle
sorun yaşamadı.
Max, bu tarafın mı önde olması gerekiyor?
-Evet. -Tamam.
Bu yüzden beni rahatsız ediyor.
Büyük bir müzisyen olarak turnedeyken
her gece bunu yapmazsın, değil mi?
Sahneden düşme konusunda her zaman çok gerginim.
Bunu yapan insanlar da var,
seviyelerini falan ayarlıyorlar.
Bu arada ne yaptığımı bilmiyorum. Sadece açıyorum.
Siktir. Neyi unuttuğum için gerginim biliyor musun? Kapo.
Hayır, boş ver.
Kendine düşük bir hedef belirliyorsun
ama aslında bu sihirli bir şey.
Öyle söyleme. Altıma sıçma ihtimalim çok yüksek.
-Alo? -Selam Adam, ben Brent.
Bu programda haklarına sahip olmadığın birçok şarkıyı
seslendirdiğini biliyorum.
Henüz.
Çalabileceğin orijinal olan
şarkıların var mı?
Yapamam.
Kendi şarkılarını çalmak utanç verici.
Başkalarınınkini çalmak çok daha kolay.
Evet. Kesinlikle.
Bedelini ödemek zorundasınız biliyorum
ama bu konuyu pek düşünmemiştim.
Komedyen olarak tanınıyorum.
Yani yine, bu biraz tuzak gibi.
“Ben bu boktan Elliot Smith'te
"ne halt ediyorum?” diye düşünüyorsanız.
Size şunu söyleyeyim, bunu anlıyorum.
Ben asla stand-up komedi yapmam. Hiç stand-up yapmadım.
Yapsam da, bence bu adamlar
birçok yönden bizim neslin filozofları.
Özellikle Austin'de podcast'leri olanlar.
Bence onlar,
bizim yapmamız gerekmesin diye çizgiyi aşıyorlar.
Bunu çok takdir ediyorum ama hiç yapmak zorunda kalmadım.
Hiç haberleri okuyup “Ne yapacağım? Komik yanı ne?” diye
düşünmek zorunda kalmadım.
Hiç başlangıç cümlesi ya da espri düşünmek
zorunda kalmadım çünkü doğuştan biraz çekiciydim,
bu yüzden bunu yapmak zorunda kalmadım
ama aklıma bir şaka gelirse
bu gece burada ilk olarak sizler duyacaksınız.
Olur mu bilmiyorum ama olursa
bu şarkıları söylediğim sırada duyarsınız.
Bu ne bir söz ne de bir garanti. Sanırım sadece bir cümle.
Philadelphia'da bir tavukçuyu Havaya uçurdular
-Alo? -Selam Adam.
Müzikle ilgili haklar ve izinler hakkında konuşmak istiyorum.
Her şey yolunda görünüyor
ama Bruce Springsteen'in şarkısı...
Ne yazık ki,
o şarkının haklarını
alamayız. Çok popüler bir şarkı.
Birazını çalabilir miyiz?
Maalesef çalabileceğinizi sanmıyorum.
Hiç mi? Peki ama espri buydu.
Şarkıyı dinledikten sonra
bir espri yapıyorsun,
bu bir kurgu.
Peki, ben bir deneyeyim.
Birilerini ararız.
Aslında programın ortaya çıkış şekli bu.
Yani Oasis şarkısı olduğu sürece sorun yok.
Evet. Tabii ki.
Evet, sanırım öyle.
Oasis'e gelince,
bak, 2024 yılındayız.
Onların bir şey yapacaklarını
hayal bile edemiyorum, anlıyor musun?
Birbirlerinden nefret ediyorlar.
-Haklısın. -20 yıldır grup bile değiller.
Yani, Oasis haklarının sorunsuz şekilde
halledileceğini varsayıyorum.
Evet, tüm bu lisanslı şarkıları deneyeceğiz.
Olmazsa da
eminim bir yolunu bulabiliriz
ama Oasis şarkısı için uğraşacağız.
İşe yaramazsa
boşa harcanmış zaman olur.
Deneyeceğiz.
Bu program seyirciler için olduğu kadar
senin için de özel, o yüzden devam edelim.
Bunu sevdim. Bunun seyirciler için de
önemli olduğunu söyledin.
Benim için olduğu kadar
seyirciler için de önemli.
Bunu sevdim.
LİSANSSIZ BRUCE SPRINGSTEEN ŞARKISI
Pekâlâ.
Bu yaz çocuklarım
yaz kampına gittiler.
Eşimle ben de
yorgunluktan bitkin durumdayız.
Onların yatağında sikişmekten..
Bir belgesel ekibi beni takip ediyor.
Tıpkı Kobe gibi, genç Kobe gibi.
En büyük, en sağlam belgeselimi hazırlıyorum.
Alo?
Merhaba Risi's.
Ben iyiyim. Sen nasılsın?
ADAM'IN KIZ KARDEŞİ
Evet, benim.
Telefonum omzumda. Hazırlıklar için geldim bile.
Hayır, ses teknisyenim yok Risa.
Harika fikir. Gösteri başarılı olursa
yanımda birini götürmeyi düşüneceğim.
Programın bir parçası olmasını istiyorum,
bunu kameraya anlatmam bile
utanç verici
ama böyle bir parçası olmasını istedim ve sonra da baksana.
İyi mi?
-Gayet iyi. İkisi de olmayacak. -Evet. Tabii.
Ne olacaksa olacak.
Hay aksi.
Yani, şu boruya bak. Bu iyiye işaret değil. Değil mi?
Daha önce bana hiç böyle olmamıştı.
Bu çekimin büyük bir kısmı benim gıdımdan ibaret olacak dostum.
Evet, çek şunu. Çek şunu dostum.
Daha uzun boylu bir kameraman bulabilir miyiz? Siktir.
Selam. Bu sadece küçük bir not,
taslak çekimleri gördüm ve harika görünüyor.
Seyircilerin daha çok güldüğü anları
eklememizin bir yolu var mı?
Çünkü bu bir komedi programı.
Çekimlerimize baktım.
Maalesef, program boyunca seyircilerin güldüklerini gösteren
hiçbir çekimimiz yok.
Gülüyorlar, değil mi?
Evet, kesinlikle gülüşmeler oluyor.
Gülüşmeler mi?
Belki de onu koyup biraz ses ekleriz.
Kimsenin güldüğü bir görüntü yok mu?
Gösteride kimse gülmedi mi?
İnsanlar etrafta dolaşıyor.
Etrafta dolaşıyor mu?
Belki de şöyle yaparız.
Yapay zekâ ile halledebilir misin?
Eğlenceli, değil mi? Eğleniyoruz. Değil mi?
Buradaki tüm erkekler, “Beni buraya ne halt yemeye sürükledin?” diyorlar.
Eğleniyoruz çocuklar. Sorun yok.
Ben komedinin John Mayer'iyim.
Dinleyicilerimin %75'i kadın
ve buraya sürüklenen %25'lik erkek kesim pek heyecanlı değil.
Sadece size kısa bir bilgi vereyim. Bis olacak.
Çünkü hep garip oluyor. Sanki, “Sahneye geri dönecekler mi?” gibi.
"Arabama gitsem mi? Trafik var mı?"
Bu tür saçmalıklar.
Hadi şunu açıklığa kavuşturalım, bir bis olacak.
Biraz numara yapabilirim, ne kadar vaktimiz var bilmiyorum.
Yapabilir miyim bilmiyorum
ama umarım sizler o anı yakalayıp,
"Hayır, daha fazla!” dersiniz.
Çünkü zaten alacaksınız.
Dediğim gibi, gecenin müzik kısmına geçtik
ve şakalar azaldı, neredeyse hiç kalmadı.
Bu etkileyici çünkü öncesinde pek fazla yoktu.
Sıradaki şarkı, benim en sevdiğim şarkılardan biri
ve aynı zamanda diğer oğlum Cole'un da en sevdiği şarkılardan biri.
Geçenlerde okul tiyatrosunda rol aldı.
Bu çok korkunç.
Benim için korkunç.
Babam “Bu hayatı istemezsin” demişti.
“Emin misin? Çok fazla reddediliş var” dedim.
O da “Reddedilmeyeceğim” dedi. Ben de “Tabii.” dedim.
Reddedilmedi.
Hemen başrollerden birini kaptı
ama drama öğretmeni şöyle demiş.
“Sen ikinci perdede oynuyorsun,
ikinci perdenin yıldızısın
ama birinci perdede pek görünmüyorsun,
koroda yardımcı olabilir misin?”
Oğlum bunu bana aktardı
ve “ Koroyu sevmiyorum.” dedi.
Ben de “Biliyorum, anlıyorum.
Yıldız olmak istiyorsun
ama küçük rol diye bir şey yoktur” dedim.
Ben lafımı bitiremeden oğlum,
“Peki sen ne iş yapıyorsun?” diye sordu.
Cevap, insanlara cover şarkılar çalmak.
Dostum, endişelenme. Sana bir tavsiye vereyim,
merak etme.
Şarkılar için de endişelenme.
Oasis'in şarkısı
konserin zirvesiydi.
Bence o şarkı olduğu sürece
her şey yolunda.
Evet.
-Anlıyorum. -Yine de,
bunun haklarını almak çok kolay.
İyiyse
birlikte hallederiz.
Esprilere ara verip
güzel bir şarkı dinleyelim,
ne dersin?
Evet, tamam.
LİSANSSIZ ŞARKI
Gowanus'ta ilk kez "hard rock" işareti alıyorum.
Evet, kaşmir fermuarlı ceket giyen bir adamdan.
Anlıyorum. Ben de senin gibiyim.
Pek çok özel konuk var.
Benimle sık sık birlikte çalan Dave Hill çok komik bir adam
ve müthiş bir gitarist, en iyi gitaristlerden biri ve başladığımda
ilk danıştığım ilk kişilerden biriydi.
Davey Hill! Nasılsın dostum? Seni görmek ne güzel.
-Seni de! -Harikasın.
Yüzün çok dinç ve Tenacious D'ye benziyor.
Evet.
Nakit paraya boğulmuş gibisin.
Bakın ne var. Bunu hiç görmemiştim.
Artık pedalları kaldırıyorum.
Pedalları merak ediyorsundur.
Sorduğuna sevindim.
Bu bir belgesel mi?
-Evet, belgesel. -Vay canına.
Kuzenim, insanlar sahneye çıkarken...
KUZEN BEN
...DJ'lik yapacak.
Evet, o berbat biri.
O en kötüsü.
Belgesel ne zamandır devam ediyor?
-Bu gece. -Bu gece mi?
-Sadece bir gecelik mi? -Evet.
Güzel.
Sadece bir gece.
Daha yüksek bir stant var mı?
Hayatımda ilk kez böyle bir şey istiyorum.
Dün gece burada kim çaldı bilmiyorum.
Selam Crummy!
David Krumholtz
bence en komik ve en iyi aktörlerden biri
ve en güzel seslerden birine sahip.
Bakın, adam inisiyatif aldı. Bazen inisiyatif alman gerekir.
Dünya turuna çıkmayacağım.
Ben...
PROFESYONEL OYUNCU, PROFESYONEL ŞARKICI DEĞİL
...Lüksemburg ya da her nerede olursa
birçok yerde bilet satabilirim.
Sadece bunu tercih etmiyorum. Bunun yerine, New Jersey'de ucuz barlarda
iki cover grubunda çalıyorum.
Tüm bu şarkıların esprisi de bu. Sanki kendimi alçaltıyormuşum gibi
ama aslında müzik oldukça iyi
ve böyle daha eğlenceli oluyor.
Neden böyle davrandığını anlamaya çalışıyorum.
O çok tutkulu biri.
Dizginlenemeyen tutku dizginlenemez.
Sonuçta, yaptığı şey dünyaya neşe getirmek
ve yeteneklerini para kazanmak için kullanmak,
bence bu takdire şayan bir şey.
Henüz ne yapacağımı bilmiyorum
ama bir şekilde bu uçağı inişe geçireceğim.
Bu yaptığını seviyorum, gerçekten harika.
-Bu da bir şey. -Anlatsana.
Değişiyor mu yoksa öğreniyor mu?
Ya da bir şekilde büyüyor mu?
Banka hesabı dışında mı?
Hayır.
Hayır. O aynı görünüyor.
Eğlendiğini biliyorum, bu iyi bir şey
ama o her zaman eğlenir.
O hiç değişmedi
ve bu tur da onu kesinlikle değiştirmeyecek.
Düğünde olmak gibi.
Düğün kokteyli gibi hissediyorum.
-Çok sevdim. -Bongom var.
Evet, hadi getir.
Arabamda duruyorlar.
-Evet. Getir onları. -Dostum.
-Evet, lütfen. -Daha iyi.
Daha iyi. Daha fazlası daha iyidir.
David bir soğan gibi.
Krumholtzis'in hangi katmanı soyacağını bilemezsin.
Bongo katmanını soymasına çok sevindim.
Evet, umalım da bu son katman olsun.
Sağ ol dostum, sabırsızlıkla bekliyorum.
Dalga mı geçiyorsun? Bu işi yapmayı seviyorum.
Yahudi bir kral.
Yahudi kral.
Çalacağımız ilk şarkı.
Bu şarkıyı geçenlerde Londra'da bir konserde çaldım
ama dil engeli yüzünden pek iyi gitmedi.
Ben tam ortasında,
İngiltereli insanlar tarafından yazılmış
bir şarkı çalmam gerektiğini düşündüm.
Mandela'dan etkilenmiştim. Bu şarkıyı biliyordum.
Çaldım ve çok iyi gitti.
O zamandan beri de sürekli onu çalıyorum.
Biliyorsanız lütfen birlikte söyleyelim.
Bence iyi vakit geçireceksiniz.
Selam Adam.
Peki, bunu nasıl söyleyeyim?
Oasis'in ekibi Gallagher'larla
-iletişime geçtik. -Harika.
-Evet. -Ne kadar iyiler.
Evet. Ne yazık ki,
söylediklerine göre,
Oasis şarkısı yasal olarak kullanılamayacak gibi
görünüyor.
Ne?
-Evet. -Peki, bu nasıl oldu?
Oasis şarkısını haklarını almadan canlı olarak çaldın.
Bunu yapmana iznin var.
Bir şarkı çalabilirsin.
Anlamıyorum.
Yani, haklar şu şekilde işliyor,
yayıncılık var, bir de...
Nasıl işlediğini biliyorum!
Ben aptal değilim!
Tüm program, şarkıları coverlamak için hakları elde etmeye dayanıyordu.
Olayı buydu!
Bütün olay buydu!
-Yani, söylemeliydin. -Şimdi, malzemesi olmayan,
tombul, çekici bir adam olacak.
Diğer stand-up komedyenleri ne diyecek?
Ben bittim. Yaşlı Pally için perde kapandı.
Kral çıplak.
Komik değilim.
Hiç malzemem yok.
Eğlendiremem.
Her şey hakkında yalan söylüyorum.
Falan filan.
David'e geçebiliriz.
O komik şakalar yapar.
Hayır, yapmaz.
O oldukça komik.
-Yükü hafifletir. -Hayır, değil.
-Hayır. -İnsanlar onu seviyor.
-O iyi. -İnsanlar David'i seviyor. İşe yarayacak.
Bu bir kâbus.
Bu işin sonu felaket olacak.
Emmy ödülü kazanırım
sanmıştım.
Bob Burnham gibi.
Sadece “Supernova”.
Sadece Oasis.
Lanet olası Gallagher kardeşler.
David Krumholtz millet!
Teşekkürler. Yahudi kralım.
Şimdi gecenin müzik kısmına geçeceğiz.
Sıradaki şarkının iki nedeni var.
Bilmek ister misiniz?
Sanırım hayır. Önemli değil, değil mi?
Gerçekten önemli değil. Sadece bir komedi.
Yapmam dediğimi yapıyorum,
yani sadece çalmak ve bundan zevk almak.
Değil mi? İşin gerçeği bu. Çok terledim. Çok çaresizim.
Anne babanı yaparken görünce hissettiğiniz şeylerden biri.
Hiç sevdiğiniz bir arkadaşınızın başka insanların arasında
aşırıya kaçtığını hissettiğiniz oldu mu?
Beni büyüten iki ebeveynim de böyleydi.
Sonunda buraya gelip yabancılardan seni sevmelerini dileniyorsun.
Bir boşluğu dolduruyorum, çok derin ve hüzünlü bir boşluğu.
-Bazı eşyalarım var. -Tamam.
Kurulabilecek en iyi yer neresi?
Bir satıcın var mı?
Yok. “Pislik olma” gibi bir şey
yazdırmak istiyordum.
Bu işe yarayabilir.
Bayram gibi değil.
Evet.
Dinleyicilerin muhtemelen oldukça...
-Saygılı mı? -Evet.
Umarım.
Çoğu kendi ailemden ve endişelendiğim de bu.
Babam bu akşam benimle sahneye çıkacak. Piyanonuzu çalabilir mi?
-Tabii. -Tamam. Sadece bir şarkı.
Sonra koltuğuna dönmesi çok uzun sürecektir.
-Bu çok hoş. -Zorlanıyormuş gibi davranacak
ama sadece herkesin ona bakmasını istiyor.
Şovu şöyle bitirmek istedim.
Tüm şovu değil çünkü bis olacak.
Bu gece size biraz yalan söyledim.
Bunun için özür dilemek istiyorum.
Bazen düşünüyorum da, özellikle böyle bir şey yaparken,
bunun için hiçbir neden yok.
Derinlik, mantık ve neden arıyorsunuz.
Bu gece, özellikle böyle eksiksiz bir grupla çalarken
ve harika vakit geçirirken
fark ettiğim şeylerden biri de şuydu,
bu benim için.
Üzgünüm, bu sizin için değil
ama size bir şeyi kanıtlamam gerektiğini hissediyorum
Benim ailem gerçekten
lobi şarkıcılarıydı.
Bunu size gerçekten
kanıtlamak için
babamı sahneye davet edip bir şarkı çalmasını isteyeceğim.
Evet, hanımlar ve beyler,
Dr. Steven Pally.
Hazırlanmam lazım, bekle.
Diğer misafirler gibi değil. Acele etme.
Okuyabilmen için ışık getirmemi ister misin?
Babam saat 17.30 civarı tekrar prova yapmak için buraya gelecek.
O çok zor biridir.
BABA/LOBİ ŞARKICISI/DOKTOR
Vibrato yapabiliyor musun?
Onun doğaçlama yapmadığını biliyorum ama ben yaparım.
Bu onun programı değil. Benim programım.
Onu görmelisin. Çok iyi.
O harika.
Çok vaktimiz var. Sorun yok.
Babamın çoğunu yapmasına hazırlıklı olun.
-Baba. -Çekiyor musun?
Tüm gece çekim var.
Ne? Ne dedin?
-Tüm gece çekiliyor. -Peki. Harika.
Tamam.
Tanrım.
-Hazır mısın baba? -Bekle.
Bu şarkıyı ithaf etmek istiyorum.
-Şarkıyı ithaf edebilir miyim? -Senin şovun değil ama tabii.
Bu şarkıyı üç güzel çocuğuma ithaf etmek istiyorum.
-Biri de sensin. -Farkındayım.
Diğerleriyle tanışmadım.
Sabırsızlıkla bekliyorum.
Diğer ikisi de bu gece burada.
Harika çocuklar.
Baba, bu konuyu konuştuk. Bunu konuştuk.
Sana notu verdiğimde dinlemeyeceğini biliyordum
çünkü “Aslında o kısmı ben söylemeliyim” demiştin.
Bana aynen şöyle dedin, “Aslında o kısmı ben söylemeliyim.”
Ben de sana, “Hayır, söylememelisin” dedim.
“Söylemeliyim” dedin. “Şov benim” dedim.
Sonra ilk provada o kısmı sen söyledin.
Pekâlâ, orada biraz küfürlü konuştuk.
Dengesi uygun mu?
-Bence sesin harika. -Tamam.
-Ama ben... -Öznel. Peki ya sizler?
Arkadaşlar, babama biraz olumlu destek verin.
-Dengeli mi? -Evet..
-Harika. -Kızın ve gelinin
harika olduğunu söyledi. Daha ne kadar onaylanmak istersin ki?
Onunla çalışmak çok zor.
Çalışması inanılmaz derecede zor.
Sahneye çıktığım herkesten daha zor.
Beklentileri çok yüksek.
Onunla uyum sağlayamıyorum. Sanki bir şok yaşıyoruz.
Bu berbat.
Ailem.
Babam.
Ailem eskiden profesyonel olarak birlikte şarkı söylerdi.
Evde de söylerlerdi.
Annem vefat ettikten sonra
babamın annemle
tekrar şarkı söyleme şansı olduğunu hissetmiştim,
artık aramızda olmasa da.
Ve şarkıyı bitiriyoruz.
Güzel.
Çok iyisin baba. Çok iyisin. Seni seviyorum.
Gösterinin büyük bir kısmı, doğruyu söyleyip söylemediğime
dayanıyor.
Ailemin kim olduğu da
bunun büyük bir parçası.
Her ne kadar zor bir şey olsa da
izleyicilere
söylediklerimi kanıtlamanın en iyi yolu bunu göstermek gibi geliyor.
Bu şarkıyı nasıl bitirelim Adam?
Çok teşekkür ederim arkadaşlar. Harika bir geceydi.
Çok eğlenceliydi. Çok teşekkür ederim. Babam, Dr. Steven Pally.
Görüyorsunuz, o gerçekten öyle.
Her neyse, teşekkürler.
Ne?
Bilmiyorum. Zamanımız var mı? Bilmiyorum.
Aşmak masraflı mı olur? Siktir et, yapalım gitsin.
Pekâlâ, son birkaç şarkı için grubu sahneye çıkarmadan önce...
Genellikle, kahramanlarımın rock konserlerini izlediğimde,
sahneye çıkıp bir hafif parça çalarlar,
sonra grubu sahneye çıkarırlar ve son bir kez ortalığı kasıp kavururlar.
Ben de öyle yapacağım.
Bu, benim yazdığım orijinal bir şarkı.
Kimse bunu duymaktan hoşlanmıyor ve ben bunu anlıyorum. Anlıyorum.
Sanki gitarım minik bir gitar çıkarmış
ve size çalıyor gibi. Anlıyorum.
Yani bilirsiniz,
bu gece olanlara bir bakın, değil mi?
Sanırım orijinal şarkıları keseceğim.
-Sanki. -Bu senin şovun dostum.
-Evet. -Senin için buradalar.
Biliyorum ama sanki...
Orijinalse bence çalmalısın.
Hayır, bence biraz fazla. Henüz yeterince iyi değilim.
Ses kontrolünde deneyeceğim ama içim pek rahat değil.
İstediğim her şeye sahip olabilseydim
Herhangi bir şeye sahip olabilseydim
Bana akşam yemeğinde Ne istediğini söylemeni isterdim
Hepsi bu
Menü umurumda değil
Herhangi bir yemeği kabul ederim
Tuzlu, baharatlı veya tatlı Benim için fark etmezdi
Seni mutlu etmek için her şeyi yaparım
Bak, ben de sonraki adam kadar Yemeği seviyorum
İnan bana utangaç değilim
Ama tatlım lütfen Dizlerimin üstüne çöküyorum
Ne istediğini sorduğumda Her istediğini söyleme
Hep beraber!
Ne istediğini sorduğumda
Her istediğini söyleme
Ne istediğini sorduğumda Her istediğini söyleme
Teşekkürler.
Şovun en önemli noktası,
söylediklerimin ne kadarının doğru ve neden önemli olduğu.
Ne fark eder ki? Yalnızca fark etmesi de değil,
neden bunun önemi olmamasına takıntılıyım?
Yani, doğruyu söylesem olmaz mı?
Bence bu, hayatın aptalca şakalarının alt metni ama neyse.
Bu harika. Bunu seviyorum.
Son sözlerim şunlar.
Bu benzeri görülmemiş çatışma ve endişe dolu dönemde,
bir araya gelip gülmeli,
şarkı söylemeli, müzik yapmalıyız ve eğer bunun sonucunda sevişirsek,
o zaman her şeye değmiş demektir
ama eğer yapamazsak sefalet dolu bir hayat tek seçeneğimiz olur
ve o treni sonuna kadar sürmeliyiz.
Bazı notlarım var.
Hayır, bana not verme.
Bunu ciddiye almalısın,
seni lanet olası pislik.
Biliyorum. Not verme. Bana not verme.
Bu, en iyinin de iyisiydi.
Harika. Çok naziksin Dave. Teşekkürler dostum.
Hakkımda fark edeceğiniz şeylerden biri zar zor var olduğumdur.
Zar zor hayattayım. Zar zor bir insanım.
Somut bir şey
yaratma isteği duyuyordum.
Son birkaç yıldır salgınlar, grevler oldu
ve kendimi çok yalnız hissettim.
Biraz sahne korkusu yaşamıştım.
Basitçe diyebilirim ki, belki sahne uyuşukluğu,
sanki umurumda değilmiş gibiydim.
Bu iyi iş yapamamanıza neden olur.
Sonra iyi iş yapmadığınız için korkmanıza neden olur.
Bu yüzden bunu aklımdan çıkarmam gerekiyordu.
Tekrar sahneye çıkacaksam
bunu kendim yapmalıyım diye düşündüm.
Çok teşekkürler, çok eğlenceliydi.
Harikaydı, çok teşekkür ederim.
-Çok güzeldi! -Dostum, bu çok...
Çekim ne zaman bitecek?
Sen dur dediğinde.
Tamam. Yakında bitirebilir miyiz? Çok yoruldum.
-Çok güzeldi. -Çok iyiydi.
-Çok eğlendik. -Bu beni...
Çok eğlenceliydi.
-Evet. -İyi, sevindim.
-Çok eğlenceliydi. -Baba, harikaydın.
En çok sen eğlenmişsindir.
Evet ve bu belliydi.
Gitarı bu kadar iyi çalmayı ne zaman öğrendin?
Ne demek istiyorsun? Teşekkürler Amy.
-Ben hep gitar çalarım. -Öyle mi?
Belgesel çekiyoruz ve şunu söylemek istiyorum.
Evet, Kate, lütfen yoluma çıkma.
-Evet, tabii. -Çünkü bu gerçekten çok üzücü bir an.
Seyircilerin önünde
kendi pisliğimi temizliyorum.
Parayı komodinin üzerinde bırakmak gibi bir şey.
-Merhaba. -Eşim.
-Nasılsın? -Hayır, boşanmadık.
-Kesinlikle. -Hayır, şu anda değil, bugün değil.
Sağ ol.
Bir içki istiyorum. İçkiyi özlemişim gibi hissediyorum.
Kapalı gibi görünüyor.
Dostum, sen en iyisisin.
Ne?
Arabayı sürerim dedin.
Hayır, içeyim diye beni sen getirdin.
Gösterideki gibi. Teşekkürler.
Boşanacağımızı söylediğim için özür dilerim.
Geçenlerde bana, görüşmeyeli yaklaşık bir yıl olduğunu söylemiştin.
Illuminati ve Hollywood'un Yahudi elitlerinin
bir parçası olmanın neler kazandırabileceğini gösteriyor.
-İnanılmaz. -Evet.
-Son anda kabul edildiğime inanamıyorum. -Evet, kabul edildin. Seni aldık.
Gitariste ihtiyacımız var.
Tek bir şey var.
Gitar çalmamın beni kurtaracağını hissediyorum.
-Yaklaşan ırk savaşlarında mı? -Evet.
Sana bir şey olmaz.
Kadife takım elbiseyle yapılacak çok işin var.
Bir sonrakinde daha hafif bir kumaş takım elbise lazım.
Keten, tamamen keten. Keten turnesi olacak.
Evlendiğimizde bunu yapacağını düşünmüş müydün?
-Gerçekten mi? -Evet, gerçekten.
Tamam.
“Uzun sürmez.” diyorsun.
Bekle, dur.
Danny, her şeyi mahvettim. Neden yapamayacağımı düşünüyorsun?
Siktir!
İşte bu.
Teşekkürler.
Peki neden bir şey yapalım ki?
-Alo? -Selam Adam.
Ben komedi programından Brent Hodge.
Selam, nasıl gidiyor dostum?
Düzenleme yapıyorum.
Bence iyi durumdayız.
Birkaç küçük sorun var.
Avukatımla konuştum,
aslında senin avukatınla da konuştum
ve bu sadece şarkılar ve haklarla ilgili bir mesele değil.
Programda bahsettiğin hiçbir bilgiyi
doğrulayamıyoruz.
Baban ve annenin
herhangi bir yerde
müzik çaldığına dair hiçbir kaydımız yok.
Lobi şarkıcısı olayı gibi.
Doğru.
“Dr. Steven Pally” dedin.
O bir doktor mu?
-Dedin ki... -İkisi de.
O bir doktor.
O bir lobi şarkıcısıydı. Sanırım bu kafa karıştırıcı.
Eskiden lobi şarkıcısıydı ama şimdi bir doktor.
Doğru.
Yemin ederim.
Ayrıca, biliyorsun, eşin.
Tüm o boşanma şakaları falan var.
O gerçekten senin eşin mi?
Üzgünüm, amacım agresif davranmak falan değil.
Hayatımın büyük bir bölümünü bu işe adadım.
Kendin hakkında yalan söylüyorsan
hiçbir şey yapamam.
Şu anda bana tüm bunların
doğru olduğuna yemin edebilirsen
o zaman sorun yok.
Adam?
Lütfen ne istediğini sorduğumda Her istediğini söyleme
Ne istediğini sorduğumda Her istediğini söyleme
Çünkü ben her şeyi yerim.
Selam Brent.
Ben Adam.
Soğukkanlılığımı kaybettiğim için
özür dilemek istedim.
Program tek bir şarkıya bağlı değil.
Sen harika birisin
ve bunu
içtenlikle yapıyorsun.
Eminim bu film
harika olacak,
bilirsin, her ne kadar
söz verdiğin her şeyi
yerine getirememiş olsan da.
Bence bilirsin,
tıpkı özel program gibi
ne olacaksa olacak.
Alt yazı çevirmeni: Bengi Uğurluoğlu