Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Chcecie usłyszeć mój ulubiony żart o Nowym Jorku?
Spoko.
Kocham was.
Też was kocham.
Nie ma tak dumnego miasta jak my.
Tak uważałem, dopóki nie pojechałem do Chicago.
Chicago jest szalone.
Są dumni z rzeczy, z których dumni być nie powinni.
Są dumni z tragedii, które nawiedziły ich miasto.
Zespół piłkarski nazwali Chicago Fire, jak pożar.
W naszym ukochanym Nowym Jorku nie nazwaliśmy drużyny futbolowej…
Jedenasty Września.
Nazwaliśmy ją Jets, jak odrzutowce.
Nie nazwaliśmy jej tak po, tylko przed.
Oto nasza pewność siebie, Chicago.
Albo świadomość, że to robota kogoś z wewnątrz.
A teraz poproszę o brawa dla mojego syna,
Andrew Schulza!
Nowy Jork!
Zróbcie hałas!
Wiele się u mnie pozmieniało. Urodziło mi się dziecko.
Niezła sprawa, co?
Moja żona je urodziła, mówiąc ściślej.
Nie znoszę, gdy facet przypisuje sobie zasługi za poród kobiety.
Myślę o tych kolesiach, co mówią:
„Jesteśmy w ciąży”. Albo: „Urodziliśmy dziecko”.
„Zamknij się. Nic nie zrobiłeś. Nie obrażaj ludzi”.
To tak, jak moja żona mówi: „Dużo zarobiliśmy”.
„My zarobiliśmy, skarbie?”
Tutaj to raczej ja musiałem mocno przeć.
Na ciężką pracę nie dają znieczulenia.
Tylko żartuję. Są tu jakieś mamy?
Właśnie.
W życiu nie widziałem nic bardziej obłędnego niż poród.
Żałuję, że nie przeczytałem książek i broszur, które dał mi lekarz.
Kiedy kobieta zachodzi w ciążę, potrzebny jest specjalny lekarz,
który nazywa się OBGYN.
Na początku myślałem, że to kolejne gejowskie litery.
Żona mówi: „Musimy mieć OBGYN”.
Ja na to: „W jaki sposób gej ma się nam przydać przy porodzie?
Co oni o tym wiedzą? To nie ich rewir”.
Lekarz gej spojrzy jej między nogi
i powie: „Fuj, pochwa.
Ohyda.
Wolę patrzeć na coś sexy, na przykład na zasrany tyłek”.
Nie czytałem książek ani broszur, więc nie wiedziałem, co i jak.
Mojej żonie odeszły wody. Jestem podjarany. Nintendo naładowane.
Biorę przedłużacz, w razie gdyby gniazdko było daleko od łóżka.
Dojeżdżamy do szpitala. Ochroniarze dopingują:
„Schulz, zaraz będziesz tatą”. Ja myślę: „Zaraz wygram w Mario Kart”.
Idziemy do sali.
Zaczyna się poród i niespodzianki.
Żałuję, że nie wiedziałem jednego.
Podczas porodu lekarz co dwie godziny wchodzi do sali
i przy was robi waszej żonie palcówę.
To ważna informacja, prawda?
Pewnie piszą o tym w książkach i broszurach.
Ochroniarze, zamiast dopingować, mogli mnie uprzedzić.
„Przez tę dobę twoja żonka będzie pacynką.
Szykuj się na poniżający rytuał, który sam sobie wymarzyłeś.
Mądrze wybierz swojego OBGYN.
Niech to nie będzie jakiś wiking z łapą jak rękawica bejsbolowa.
Żona jeszcze nie rozwarta, a on już będzie tam gmerał”.
Dzięki Bogu trafiła się nam drobna lekarka z Filipin.
Wyglądała jak laska, która robiła stroje dla Iniemamocnych.
Miała malutkie dłonie.
Tak małe, że mogły to być pałeczki do ryżu.
Pamiętam, że prawie wpłynęła do sali.
Podchodzi do mojej żony, rozkłada jej nogi, wtyka palce.
Krzyczy: „Cztery!”.
Aż konia przestałem walić. Mówię: „Chwila.
Jak to cztery, suko? To jest dycha!
Skarbie, ściśnij tak, jak umiesz. Wypuść powietrze z komory”.
Byłem na Staten Island.
Wiem, jak wygląda czwórka.
Żartuję. Szacun dla ludzi ze Staten Island.
Właśnie tak.
Niesamowici ludzie.
Porywczy, nieokiełznani.
Mieszkańcy Staten Island powstrzymaliby każdą inwazję na Nowy Jork.
Ich natura ma swoje naukowe uzasadnienie,
ale o tym później.
A więc trwa 24-godzinny festiwal palcówy.
Ja siedzę i oglądam.
Nagle tętno dziecka słabnie.
Muszą robić cesarkę.
Lekarka mówi: „Wykonamy cesarskie cięcie.
Czytał pan książki i broszury. Wie pan, co to oznacza”. Ja: „Taaa”.
Przewożą ją do innej sali. Idę z nimi.
Jestem skołowany. Kciuki mnie bolą od Mario Kart.
Nie śpię od 24 godzin.
Szpital zmienia mi się w tor wyścigowy.
Lekarka zabiera mnie do małego pokoiku
i wręcza strój chirurga.
Mówi: „Proszę to włożyć”.
Pytam: „Po co?
Ja mam pokroić dynię?
Mam aż tak gówniane ubezpieczenie,
że sam muszę robić cesarkę?”.
Na boku googluję „ojciec, cesarskie cięcie”.
Wyskakuje mi porno dla transów.
Myślę: „Kto mi zwinął telefon i oglądał takie zajebiste rzeczy?”.
Idę za lekarką z powrotem do sali. Moja żona leży na łóżku.
Pod cyckami ma zasłonę, która zwisa z sufitu.
Lekarka mówi: „Pan od strony cycków”. Ja: „No raczej”.
Nie będę przecież oglądał tej masakry piłą mechaniczną.
Ja pilnuję cycków.
Moja żona jest nieprzytomna. Ja…
Balony muszą być otwarte. Dziecko trzeba nakarmić.
Mleko z piersi nie może zastygnąć.
Więc dmucham na nie, jakbym grał na butelce.
Zaczynają ciąć moją żonę.
Wyjmują dziecko. Słyszę płacz.
Dziecka nie widzę. Żona mówi: „Idź zobacz”.
Obchodzę zasłonę. Widzę dziecko.
Nie wiem, czy widzieliście kiedyś takie nowe dziecko.
Wiecie, że żaby zaczynają jako kijanki.
Otóż dzieci zaczynają jako Portorykańczycy.
W życiu nie widziałem tak portorykańskiego dziecka jak wtedy.
Miało bejsbolówkę na głowie. Przy pasie brelok z żabą.
Jeździło toyotą RAV4 i miało 4,7 gwiazdki w rankingu ubera.
Nawet nie gaworzyło, tylko robiło…
Za bardzo czuło rytm jak na moje.
Pytam więc lekarki: „Czemu to dziecko jest Portorykańczykiem?”.
Ona na mnie patrzy i mówi: „Musimy je podgrzać”.
Biorą moje dziecko z Portoryko.
Kładą je pod nagrzewnicą z 7-Eleven.
Powaga. W najlepszej placówce medycznej w Stanach Zjednoczonych
wybielą wam portorykańskiego niemowlaka pod nagrzewnicą z 7-Eleven.
Wygrillowali z mojego dziecka całe Portoryko.
Zmieniło kolor jak kobieta nastrój. Mnie humor też się znacznie polepszył.
Boże!
Pomyślałem z ulgą: „Nie wygryzą nas”.
Żałuję, że powiedziałem to głośno.
Urodziło się nam piękne dziecko.
Dziewczynka.
Są tu jacyś ojcowie dziewczynek?
Masz córkę?
Właśnie o tym mówię, stary.
Stresująca zabawa, co?
Rozumiem miny ojców, gdy podczas ujawniania płci widzą różowy dym.
Gdy dym jest niebieski, zaczynają udawać, że grają w futbol.
A jak niebieski, tylko spoglądają w dal.
Jakby właśnie nie dostali się do Hogwartu.
I to nie dlatego, że jesteśmy źli, że mamy córkę.
To nie ma nic wspólnego.
Jesteśmy bardzo szczęśliwi.
Tylko wiemy, że gdy ma się córkę,
cokolwiek jej się stanie, to będzie nasza wina.
Mam zdjęcie chwili, gdy dowiedziałem się,
że będę miał córkę.
Chcecie zobaczyć stres?
Chcecie zobaczyć presję?
To jest…
Spójrzcie, jak ściskam pościel. Tak się nie robi.
Taką presję czuje tata, gdy wie,
że jeśli córce coś się stanie, winę ponosi on.
Cokolwiek przytrafi się córce, będzie to nasza wina.
Opuszczę jeden mecz siatkówki, ona zakłada OnlyFans.
I z jakiegoś powodu jest to moja wina.
Jak obciąga fiuty, to też przez tatę.
Ja nawet nie obciągam. To specjalność matki.
Mamuśki w DNA przekazują obciąganie naszym niewinnym córkom,
a my za to obrywamy.
Choć akurat moja żona tych genów obciągania już nie ma.
Musiała je wydalić razem z łożyskiem.
Zachowuje się, jakby mój fiut był zrobiony z kolendry.
Zdejmijcie to zdjęcie. Nabawię się traumy.
Życie ojców córek jest ciężkie.
Kochamy je, ale stres przeżywamy ogromny.
Z chłopakiem jest łatwo. Kto ma syna?
Chłopaki.
Właśnie o tym mówię.
Z chłopakiem jest łatwo.
Bo można nie kochać syna…
a on i tak się ogarnie.
Niechętnie to przyznajemy, ale to sposób na faceta sukcesu.
Całkowicie usunąć ojca.
Sukces gwarantowany. Bez pudła.
LeBron James, Jeff Bezos, Jezus.
Żaden z nich nie wychowywał się z ojcem. Przypadek?
Usuwacie tatusia, pojawiają się cuda.
Gdyby Jezus wychowywał się z ojcem, skończyłby jako cieśla.
Byłby Jesúsem.
Nie zawisłby na krzyżu, on by go stawiał.
„Kurewsko wytrzymała konstrukcja. Powiesisz wszystko.
To orzech. Spójrz tylko”.
Niby łatwiej, ale stres pewnie też jest.
Obrzezałeś syna?
Obrzezałeś.
Właśnie o tym mówię.
Ze względu na religię czy narodowość?
- Ze względu na żonę. - A ty jesteś obrzezany?
Nie?
Żona powiedziała: „Nie pozwolę, żeby inni się z tym męczyli.
Siur mojego syna nie będzie jak E.T. w koszyku. Obrzezać!”.
To odważna decyzja. Wiele osób czuje presję.
Bo w Stanach wszyscy się obrzezają.
Nie!
Spoko, stary.
Udowodnij!
Wyjmuj go!
Wyjmuj!
Jak nie zobaczę robala z Diuny, nie uwierzę.
Poza Stanami tylko religijni ludzie obrzezają dzieci.
Żydzi to robią, oni to wynaleźli.
Abraham rzekł: „To jest przymierze między tobą a Bogiem.
Bóg będzie wiedział, że jesteś gotów.
Jeśli chcesz być częścią plemienia,
musimy to przyciąć”.
Jego słowa, nie moje.
Chociaż myślę, że nie zaczął od tego.
Najpierw mówił: „Każdy dostaje czapkę. Piątki wolne”.
Po dwóch tygodniach: „Dawajcie kalmary”.
„Co on bredzi o jakichś kalmarach?”.
Żydzi muszą to robić.
Chrześcijanie nie. Jezus przyszedł i powiedział: „Abrahamowi odbiło.
Przycinanie fiutów jest dziwne.
Gadałem z ojcem, nie musimy tego robić”.
Potem muzułmanie do tego wracają.
Moda na retro.
Są jacyś muzułmanie?
Wy wiecie, czemu to robicie. Inni zwykle nie wiedzą.
Otóż muzułmanie się obrzezają,
bo starają się być bardziej żydowscy od żydów.
Braterska rywalizacja, stara jak świat.
„Ile razy się modlą? My będziemy się modlić pięć razy dziennie”.
„Ile dni poszczą? My nie będziemy jeść przez miesiąc”.
„Obrzezają tylko chłopców?”
Więc większość Amerykanów robi to bez powodu.
Śmieszne jest to, że rodzice nam to robią,
ale potem nam nie mówią,
że mamy inne kutasy.
Dowiadujemy się na placu boju.
Jesteś po wuefie.
Widzisz, jak jakiś Serb się myje i mówisz:
„Co jest, kurwa?
Co się Dragelowi stało w kutasa? Widzisz to?
Ma cipkę na końcu kutasa!
Dragel ma zewnętrzną pochwę. Jaki przypał!
Dragel, nie zatykaj nosa, jak kichasz. Wszystko ci się tam wywija”.
Pamiętam chwilę, kiedy się dowiedziałem o nieobrzezanych fiutach.
Oglądałem pornola i koleś nie był obrzezany.
W tytule nic o tym nie było. Takie numery powinny być zabronione.
Dziewczyna złapała kiełbachę. Kiełbacha wyglądała halal.
Rozumiecie?
Shoarma była przystrzyżona.
Niby obrzezany. Droga wolna. Zacząłem walić konia.
Nagle chwyciła kutasa.
Podciągnęła.
Główka… zniknęła.
Puściłem swojego fiuta. Myślę: „Co to za magia?”.
Nie będę się spuszczał przy Jeźdźcu bez głowy.
Jakieś brednie Henryka VIII.
Ściągnęła fiuta z powrotem i znów wychynął świstak.
Jakby chciał wziąć oddech.
Zaczerpnął powietrza.
Byłem tak zszokowany, że napisałem komentarz.
Byłem jednym z nich.
Pod własnym nazwiskiem.
„Traktuj swoją pracę poważnie.
Dziewczyna wybieliła sobie dupę, a ty przychodzisz do roboty w kapturze?”
Tacy z nas aroganci.
Takich ludzi nazywamy nieobrzezanymi.
Wymyśliliśmy niepotrzebne słowo.
Mamy wszystkie słowa. „Obrzezany” i „fiut”.
Nie nazywamy ludzi nie-gejami.
Jest tylko „gej” i „droga do nieba”.
To bardzo różne…
Nie ja ustalam reguły.
Poskarżcie się żydom.
Tak jest w Starym Testamencie.
Kurde.
Trudno jest zajść w ciążę.
Nie wiedziałem.
Niech wszyscy to usłyszą.
Jest trudno.
Okłamywali was całe życie na temat bezpiecznego seksu.
Jest bezpieczny.
Jesteś na randce bez kondoma? Nie szkodzi. Nic się nie stanie.
„A wczesny wytrysk?” Wczesny, późny, punktualny…
Nieważne.
O ile nie jest hiszpańskojęzyczna,
nie masz się czym martwić.
Słuchaj.
Jeśli mówi po hiszpańsku, masz problem.
Latynoski robią z plemników pociski samonaprowadzające.
Celność gwarantowana.
Spuścisz się w chusteczkę… „Boże drogi, bliźnięta”.
To się zdarza bez przerwy.
Lata całe bałem się, że zapłodnię jakąś kobietę.
Bałem się tego od 12. roku życia.
Odkąd zacząłem walić konia.
Onanizowałem się,
a potem dezynfekowałem deskę klozetową.
Spuszczałem wodę, czekałem minutę, znowu spuszczałem.
Bałem się, że mama pójdzie się wysrać…
a po dziewięciu miesiącach będę miał brata.
Mama spuści klocka.
Plusk. Jeden plemnik wystrzeli w górę.
Miałbym się męczyć, bo nie spuściłem dwa razy? Co za głupota!
Kobiety są bardziej świadome tego, jak niepewny jest akt poczęcia.
Moja żona marzyła, by zostać matką.
Zanim zaczęliśmy się starać,
spytała: „A co, jeśli nie uda nam się zajść w ciążę?”.
Ja na to: „To ma być wyzwanie?
Co ty gadasz? Mogę cię zapłodnić w tej chwili.
Wystarczy, że zacisnę poślady, kiedy tryskam.
Ale nie chcę ci wywalić dziury w czaszce.
Chcesz oddychać przez czubek głowy po moim wytrysku?
Na głowie wyrośnie ci róg jednorożca,
jeśli zepnę poślady”.
Obraziła mnie tą sugestią.
Gdy podczas pierwszego seksu, żeby zajść w ciążę, doszedłem,
spojrzałem jej w oczy ze słowami: „Mamy to”.
I zrobiłem Stepha Curry’ego.
Minęło pół roku. Dziecka brak.
Żona panikuje.
Boi się, że to jej wina.
Ja panikuję.
Boję się, że to jej wina.
Nie moja, bo badałem sobie spermę. Wziąłem w palce, była lepka.
W ten sposób naukowo badamy spermę.
Gdy mamy ją na palcach, robimy…
Jeśli lina nie pęka, mamy Nicka Cannona.
Raz udało mi się rozciągnąć na taką odległość.
Dziewczynki skakały jak przez skakankę.
Moja żona mówi: „Chcę sobie przebadać jajniki.
Zbadasz sobie spermę?”.
Ja: „Oczywiście.
Zrobię wszystko, żeby ci było łatwiej, nawet jeśli to strata czasu i pieniędzy”.
Bo ja mam super glue.
Łapie wszystko.
Chcesz powiesić obraz albo lodówkę? Daj znać.
Wystrzelę jak Peter Parker i nie ruszy tego słoń.
Faceci muszą badać sobie spermę.
Trzeba iść do szpitala, zwalić do kubeczka,
co jest bardzo pouczającym doświadczeniem.
Bo okazuje się, że na plecach sperma wygląda na większą.
Pewność siebie budowałem na objętości spermy na plecach.
Teraz wiem, że to złudzenie. Kłamstwo.
Wiedzieliście, że kobiece plecy są zrobione z lusterek samochodowych?
„Przedmioty wydają się większe niż w rzeczywistości”.
Myślałem, że jestem artystą.
Że pracuję dla Nickelodeona.
Rozdawałem Nagrody Dziecięce.
„Daj ręcznik”.
„Żeby zmyć to, co masz na plecach, potrzebny będzie strażacki wąż”.
Wchodzę do szpitala na pewniaka.
Dają mi kubeczek, ja im daję martini.
Jestem gotowy.
Wszedłem do pokoju. Zwaliłem konia.
Otworzyłem oczy.
Spojrzałem.
Myślałem, że nie trafiłem.
Spermy było tak mało, że mogłem policzyć plemniki.
W trzech czwartych kubka była czerwona kreska.
Po cholerę? Do dzisiaj nie wiem.
Trzy czwarte?
Dają ludziom kubki dla hipopotamów?
Po co w ogóle kubek? Mnie wystarczy pojemnik na soczewki.
Zrobiłem z tego guinnessa.
Z pianką na wierzchu.
„Niech się ustoi. Nie piła siostra guinnessa?”
Poczułem się niepewnie.
Postanowiłem zapytać, czy to wystarczy.
Zebrałem resztki odwagi.
Biorę głęboki wdech. Wychodzę z pokoju.
I widzę pielęgniarza.
Wielkiego włoskiego kloca.
Widać my włosy na klacie.
Na szyi wisi złoty łańcuch.
Na nogach nie ma crocsów, tylko jordany.
Myślę: „On nie pracuje tu na stałe.
To tylko przekręt, żeby kraść fentanyl”.
Podchodzę do niego dyskretnie.
On spogląda. Widzi mnie.
Krzyczy: „Schulzy!”.
Powiem wam coś.
Nie chcecie, żeby was poznali
w klinice leczenia bezpłodności,
gdy niesiecie parę kropel spermy na dnie kubka.
Mówię: „Siema. Nie tak głośno.
Stary, myślisz, że to wystarczy?”.
Gość bierze kubek.
Podnosi do światła,
jak jakiś kamień szlachetny.
Mówi: „Stary,
pracuje tu jeden gej.
Między zębami ma tego więcej”.
Zmroziło mnie, ale żart był dobry. To mu przyznam.
Mówi: „Się nie martw. Potrzebny jest tylko jeden”.
Martwię się.
Wychodzę.
Przez cały tydzień próbuję się dobrze nastawić.
Mówię: „Dużo tego nie masz, ale jakie to gęste.
Najwyższa jakość. Mleczko pierwsza klasa”.
Idziemy z żoną po wyniki.
Lekarz zaczyna od mojej żony.
Mówi: „Emmo, twoje jajniki
są przepiękne.
Są oszałamiające. Wyjątkowe. Nieskazitelne”.
Koleś wypowiedział za dużo przymiotników.
Wystarczy jeden i morda w kubeł. Koniec gadania o pochwie mojej żony.
Wiecie, jak cipka wygląda od środka.
Nie wygląda jak wściekły Meksykanin?
„Chcesz te jajka, głupku? Chodź i sobie weź”.
Patrzę na niego i pytam:
„Więc co to może być?”.
On na to: „Zbadaliśmy pańskie nasienie.
Oceniamy je na tróję z plusem”.
Zamroczyło mnie.
Rzucam: „Nawet go pan nie spróbował”.
Poniosło mnie. Przyznaję.
Pytam: „Jaka, kurwa, trója z plusem?”.
Mówi: „Plemniki słabo pływają”. Ja: „Może wiedzą, że są w kubku.
Pomyślał pan o tym?”.
W jacuzzi się pływa? Nie, raczej…
się siedzi, chilluje, pali skręta.
Strumień strzela prosto w dupę, ale o tym ani słowa. To gejowskie.
Pytam, czemu słabo pływają.
Mówi: „Może taka pana uroda.
A może przez pigułki na włosy, które pan łyka”.
„Co?”
„Dzięki nim nie wypadają włosy,
ale skutkiem ubocznym są wolniejsze plemniki.
Na głowie bujna fryzura, ale trudno zapłodnić kobietę”.
Mówię: „Chwila.
Nikt nie mówił, że po tabletkach na włosy będę ideałem.
Czyli że po tych tabletkach
facet może kończyć w każdej kobiecie i nie zapłodni jej,
a efektem ubocznym będzie bajeczny fryz?
To daje nieograniczone możliwości”.
Powiedziałem żonie: „Pieprzyć włosy. Zróbmy sobie dziecko”.
Żona na to: „Rozważmy różne opcje”.
Zabolało. Nie będę kłamał.
Rozumiem to. Mam duże uszy i spory nos.
Bez włosów wyglądam jak bankier Gringotta.
Ale i tak zabolało.
Pytam lekarza, co można z tym zrobić.
On: „Powinniście spróbować IUI”.
Pytam, co to.
Mówi: „Inseminacja domaciczna”.
Ja: „Chodziłem do szkoły publicznej.
Ale jestem pewien, że właśnie to robiłem.
Wchodzę domacicznie
i inseminuję tak głęboko, jak się da.
Od pół roku nadziewam żonę jak cannoli”.
On na to: „Nie, IUI to jest to”.
Zacytuję go dosłownie. Nic nie zmieniam.
Mówi: „Gdy żona będzie jajeczkowała, przyjdziecie do szpitala.
Żona będzie w jednym pokoju, pan w drugim.
Pan doprowadzi do wytrysku. Przyjdę po próbkę.
Potem pójdę do pańskiej żony.
I wprowadzę próbkę pańskiej żonie”.
„Coś ty, kurwa, powiedział?
Powtórz to.
Bo musiałem się przesłyszeć.
Ja mam sobie zwalić konia, a resztą ty się zajmiesz?
Tak usłyszałem.
Nie musisz robić za kuriera. Sam mogę dostarczyć swoją spermę.
Mam siedzieć w kącie, kiedy ty wkładasz spermę mojej żonie?
Co powiem dziecku, gdy spyta, skąd się wzięło?
Ja, mamusia i kolega…
bawiliśmy się w Diddy’ego…
No więc tak…
Próbowaliśmy IUI.
Nie działa.
Naturalnie – nie działa.
Fiut nie działa.
Pytamy lekarza, co zostało.
Mówi: „Jest jeszcze jedna opcja.
Zapłodnienie in vitro”. Słyszeliście o tym?
Większość tak naprawdę nie wie, co to jest. A to taki Jurassic Park.
Spermę od faceta i jajeczka od laski
wysyła się do laboratorium, gdzie są tysiące takich próbek.
Oby dobrze oznakowanych.
Rozumiecie, czemu się martwiłem, gdy z żony wylazła Portorykanka.
Zobaczyli moje fatalne pismo
i mówią: „Nie rozczytamy. Dajcie Hectora. On ją zapłodni”.
In vitro jest bardzo trudne dla kobiety.
Dla mężczyzny bardzo drogie. O tym się za rzadko mówi.
To finansowa trauma.
Płacisz 30 tysięcy dolarów za dzieciaka.
Sprawdzałem też przemyt ludzi.
Dla porównania.
Jestem kapitalistą, mamy wolny rynek.
Świeżutkiego Brazylijczyka można dostać za tysiaka.
Amazon Prime znad Amazonki.
Pełnia amazońskości.
Zrywają go z drzewa açai, nazajutrz dostawa do drzwi.
Potem wkładacie pod nagrzewnicę i macie białego dzieciaka.
W Ameryce, i nigdzie indziej,
są pewne zalety in vitro.
Jajeczka zapładnia się poza organizmem,
więc znana jest płeć zarodka przed implantacją.
Więc teoretycznie można wybrać płeć dziecka.
Nieźle, co?
Powiedziałem żonie: „Jeśli chcesz, możemy wybrać płeć.
Tylko że płeć, którą wybierzemy teraz,
zostanie na zawsze”.
Nie przyjdzie za 15 lat i mi nie powie:
„Identyfikuję się jako…”. Mam papiery.
Wybuliłem 30 patoli na chłopaka, to chcę mieć chłopaka.
Chcesz być dziewczyną, wisisz mi 30 patoli.
Nie okradaj mnie.
Możesz kupić wolność za 30 patyków.
Więc lepiej poszukaj roboty.
I to jako facet, bo kobiety zarabiają 25% mniej.
Takie życie wybierasz. Mam nadzieję, że wiesz.
In vitro jest trudne dla kobiet,
bo trzeba pobudzić kobiece ciało
do produkcji większej liczby jajeczek.
Ile jajeczek powstaje miesięcznie?
Ktoś powiedział: „17”. Ona mówi: „Nie wiem”.
Jedno jajeczko na miesiąc.
Stąd u mężczyzn poczucie wyższości.
Bez nas nic byście nie wiedziały.
Tylko byście siedziały i mówiły: „Upiekę placek i postawię na parapecie”.
Powstaje jedno jajeczko na miesiąc.
Jeśli nie zmienia się w dziecko, staje się miesiączką.
Tą krwią, która z was wypływa co miesiąc. Tylko się upewniałem.
Przy in vitro trzeba pobudzić kobietę do wytwarzania 20-30 jajeczek na miesiąc.
Jak?
Zastrzyki.
Zastrzyki albo zabrać ją na mecz gwiazd NBA.
Jak dziewczyna się pobuja z topowymi zawodnikami,
to fabryka tam w dole ruszy pełną parą.
Nie, masz rację. Zastrzyki.
Wstrzykuje się kobiecie hormony. Estrogen i progesteron.
Trzeba podnieść ich poziom.
To typowo kobiece hormony.
Faceci mają testosteron.
Robiłem jej zastrzyk rano i wieczorem.
To na pewno przypadek,
ale im więcej kobiecego soku jej wstrzykiwałem…
Zgadniecie, co się zmieniło w jej sposobie bycia?
Zaczęła być logicznie myślącą osobą?
„Nagle tak świetnie parkujesz. Jak to się stało?”
A może stała się kompletną wariatką?
Odpowiedź C – suką.
Całe szczęście, że miałem testosteron.
Więc gdy wpadała w szał, strzelałem jej dawkę.
Za mało, by boksowała dla Algierii na igrzyskach.
Tylko tyle, żeby ją uspokoić.
„Gdzie, kurwa, wczoraj łaziłeś?
Boże!
Jestem taka racjonalna.
Opowiedzieć ci historię bez zbędnych szczegółów?
Nie miałam racji”.
Robi się to przez parę tygodni.
Później wykonywana jest punkcja,
podczas której otwierają jajniki i wysysają wszystkie jajeczka.
Robiliśmy to w Wielkanoc. Szukaliśmy jajek.
Jedynym zadaniem faceta podczas in vitro
jest masturbacja.
Lekarz dzwoni, żeby wyznaczyć termin masturbacji.
To jedna z najwspanialszych chwil mojego życia.
Lekarz dzwoni na moją komórkę
i mówi: „Panie Schulz,
potrzebuję spermy”.
Pytam: „Gdzie by pan ją chciał?”.
On: „Nie będę się w to bawił”. Ja: „W porządku. To uzasadnione”.
Mówi: „Można się umawiać o pełnej godzinie
od 8.00 do 16.00”.
Jaka godzina panu pasuje?”.
Którą byś wybrał?
- 14.00. - 14.00?
Co za podły typ.
O 14.00 podłoga przypomina lep na muchy.
Na ścianach graffiti ze spermy.
Z sufitu zwisają stalagmity.
Krzesło mokre od potu. 14.00?
Dalej się śmieje, cały zadowolony. Ohyda.
Nie potrzeba lubrykantu. Wystarczy…
Ja wybrałem ósmą rano.
Pierwsza tura, przykręcamy klimę.
Robimy zajęcia z fitnessu.
Nie wiem, czy słusznie, ale założyłem,
że skoro mam wyznaczoną konkretną godzinę na tak intymny akt,
to będę tam tylko ja. Czy słusznie?
Nikt nie chciałby siedzieć w poczekalni z drugim kolesiem.
Może być niezręcznie.
Będziemy unikać kontaktu wzrokowego i rozgrzewać dłonie.
Przychodzę o 7.58 rano.
W poczekalni siedzi 25 facetów.
I każdy myślał, że będzie tam sam.
Wiem, bo jeden ładował masturbator
na środku poczekalni.
Ładowarka w gniazdku. Masturbator mruga.
Myślałem, że to faja wodna. Popalimy, pochillujemy.
Jeden przyprowadził Azjatkę. Geniusz.
Nie wiedziałem, że wolno przyprowadzać zawodową wyżymaczkę.
To była jego żona, ale ja nie wiedziałem.
Dlatego zaproponowałem spółkę.
„Pożycz mi jej lewej ręki na pięć minut.
Daj mi tą niedominującą. Tylko na pięć minut”.
Atmosfera w poczekalni…
grobowa.
Środek meczu. Przegrywamy 40 punktami.
Każdy chowa głowę między kolanami.
Wchodzi pielęgniarz. Ten kloc.
Wyczytuje mnie. Podchodzę.
Spogląda na mnie
i krzyczy: „Schulzy!
Przyszedłeś zrzucić Tyrone’ów?”.
Ja na to: „Tyrone’ów?”.
A on: „Tak, oni nie umieją pływać”.
Drugi żart, drugi trafiony.
Oba mnie zmroziły, ale są doskonałe.
Mówi: „Spoko, potrzebny ci tylko jeden”.
Daje mi torebkę z całym sprzętem.
Kubek, krem, ankieta.
Pokazuje, dokąd mam iść. Myślałem, że gdzieś blisko poczekalni.
Nie. Na drugą stronę szpitala.
Muszę maszerować przez cały szpital ze sprzętem do walenia konia.
Ludzie patrzą jak na Cersei idącą przez Królewską Przystań.
„Wstydź się!”
Z zażenowania zaczynam biec.
Jakbym bardzo się śpieszył, żeby zwalić konia w szpitalu.
W końcu docieram. Pokój jest mały.
Od tego głośnika do tego.
Pierwsze, co zauważam: brak telewizora.
Czuję stres.
Rozglądam się za świerszczykami. Nie ma.
Jeszcze większy stres.
Wyjmuję komórkę. Brak zasięgu.
Wpadam w panikę.
Od 20 lat nie waliłem konia akustycznie.
W takiej chwili mam grać na flecie bez prądu?
Brandzlować się do wspomnień jak seryjny morderca?
Zamknąć oczy i myśleć o 2010 roku?
Nie ma, kurwa, mowy.
Szukam pęknięcia w ścianie, jak w Skazanych na Shawshank.
Wejdę tam po same jaja, Andy Dufresne.
Nie mogę wrócić do poczekalni
i spytać: „Ma ktoś Wi-Fi?
Daj ci rozgrzeję masturbator, stary”.
Jeśli się nie spuszczę, nie zapłodnimy jajeczek.
Zawiodę żonę, a miałem tylko zwalić konia.
W pokoju jest okienko, oczywiście zakryte.
Nagle okienko się rozsuwa od zewnątrz.
Z zewnątrz
latynoska pielęgniara zaczyna mi mówić, co mam robić.
„Musi pan wypełnić dokumenty”.
Natychmiast zaczynam trzepać.
Myślę: „To pewnie z tych 30 kawałków za in vitro”.
Odgrywam z nią role.
Mówi: „Proszę wypełnić”.
„Wypełnię ci też zieloną kartę, Esmeralda.
Zrobimy dziś dwóch obywateli USA.
Mam gest”.
Okazuje się, że to prawdziwa pielęgniarka.
Mówi: „To nie pora, żeby się masturbować.
To pora, żeby wypełnić dokumenty.
Dopiero po wypełnieniu dokumentów proszę się zacząć masturbować.
Może pan użyć luprykantu”.
„Luprykantu?”, pytam.
Ona na to: „Tej galaletki.
Do masturbacji może pan użyć luprykantu lub galaletki”.
A potem mnie rozwaliła. Powiedziała: „Ale proszę nie używać śliny”.
„Czyjej śliny?”, pytam.
Ona na to: „Swojej”.
„Brandzlowanie się własną śliną jest gejowskie. Choć nie jest, to jest”.
Nie można walić konia i…
I tak w nieskończoność. To niezdrowe.
A jak ktoś to nagra, puści od tyłu i będę…
Muszę dbać o opinię. Co powiedzą na ulicy?
Mówię: „Nie używam swojej śliny”.
Ona na to: „I bardzo dobrze.
Gdy skończy pan masturbować się do kubka…
proszę dwa razy zapukać w okienko, odbiorę kubek”.
Dobra. Zamyka okienko.
Nabieram tonę luprykantu i galaletki.
Dłonie ociekają mi luprykantem i galaletką.
Zaczynam trzepać. Wymyślam techniki masturbacji.
Robię pana Miyagiego.
Ośmiorniczkę.
Walę kutasem o różne rzeczy w pokoju.
Wszystko, byle wydobyć spermę.
Jakimś cudem dochodzę do chwili, gdy już mam trysnąć.
Chcę otworzyć kubek. A tam zabezpieczenie przed dziećmi.
Na dłoniach mam mnóstwo luprykantu i galaletki.
Nie mogę docisnąć i przekręcić
tego zabezpieczenia przed dziećmi.
Poza tym ja chcę mieć dzieci. Po co mi zabezpieczenie przed dziećmi?
Próbuję odgryźć wieczko. Na próżno.
Luprykant i galaletkę mam teraz na ustach i policzkach.
Wyglądam jak golden retriever bawiący się piłeczką.
Jak się nie spuszczę, nie zapłodnimy jajeczek. Zawiodę żonę.
W tej panice
uznaję, że jedyne wyjście to zapukać w okienko
i poprosić latynoską pielęgniarę, by mi otworzyła kubek.
Z szacunku przesuwam fiuta na bok.
Nie chcę, żeby otworzyła okienko, zobaczyła fiuta i się na niego rzuciła.
Wiadomo, na co ma ochotę.
„Jestem głodna! Dawaj go!”
Z szacunku dla żony przesuwam fiuta na bok.
Pukam dwa razy.
Podchodzi latynoska pielęgniara.
Przesuwa okienko
i widzi faceta w dziwnej pozie,
który trzyma nieotwarty kubek,
a na ustach i policzkach ma roztartą przezroczystą maź.
I mówi:
„Boże drogi, to niemożliwe.
Nie, to niemożliwe.
Miał się pan masturbować do kubka!
Z żołądka tego nie pobierzemy”.
Kobieta pomyślała, że sam sobie zrobiłem loda
w ośrodku pozyskiwania nasienia.
Jakbym klinikom płodności chciał zrobić kawał.
„Nie włożycie tego mojej żonie do brzucha. Jest już w moim”.
W życiu tak się nie wstydziłem.
A wciąż musiałem dostarczyć próbkę.
Błagam ją: „To nie tak, jak pani myśli. Nie mogłem otworzyć przez luprykant…
Nie wierzy mi. Otwiera kubek,
stawia go, zamyka okienko.
Znów zaczynam trzepać.
Nagle słyszę ją przez okienko,
jak mówi całemu szpitalowi,
że wziąłem do gęby własnego chuja.
Trzepię i słyszę: „I robi to dalej.
W pale się nie mieści. Jest nienasycony.
Dlatego mówiłam, że bez śliny. Wiedziałam, że lubi obciągać.
Nie połyka. Tryska sobie na twarz.
Maluje obraz”.
Ale jakimś cudem udało mi się dojść
i zapłodniliśmy jajeczka.
To było super.
Okazało się, że zrobiliśmy dziewięć zarodków,
co było fajne.
Powiedzieliśmy lekarzowi, żeby użył najsilniejszego.
„Nie wybieramy płci. Niech będzie ten najsilniejszy”.
On bierze zarodek. Umieszcza go w mojej żonie.
W tej chwili ja robię…
Lekarz pyta, co jest. Mówię, że zależy mi na odrobinie tradycji.
„Ja złapię pana, pan ją
i tym wężem powołamy dziecko do istnienia”.
Mówi: „To się udaje w 60% przypadków.
W 40% niestety nie.
Teraz czekamy na bicie serca.
Potrwa to kilka tygodni”.
Mówimy: „Okej”. Wychodzimy.
Podekscytowani, zestresowani.
Po paru tygodniach moja żona chce robić test ciążowy.
Mówię: „Lekarz kazał czekać na bicie serca”.
Moja żona zrobiła to, co każda żona: posłuchała z szacunkiem i posłuszeństwem.
Więc wyszedłem i kupiłem ten test.
W sumie zrobiła ze 30 takich testów.
Każdy był ujemny. Ona płakała.
Ja czułem się okropnie.
Ale w końcu zobaczyłem, jak patrzy na pierwszy dodatni test.
To było zajebiste.
To był czad.
Byłem tak podjarany, że go jej wyrwałem i pocałowałem.
Nie szkodzi, że zasikany.
To był mocz osoby, którą kocham, szanuję i podziwiam.
Uwolnić R. Kelly’ego.
To naprawdę nie jest takie straszne.
Ciepłe reposado. Smakuje z limonką.
Gdy zobaczyliśmy pozytywny wynik, byliśmy wniebowzięci.
Co dzień byliśmy bardziej podjarani. Mija kilka tygodni.
Pewnego ranka moja żona mówi: „Miałam okropny koszmar”.
Mówię: „Pewnie ci się śniło, że cię zdradzam. Znowu”.
Moja żona ma tylko jeden sen: ja pieprzący inne kobiety.
Co noc śni jej się, że posuwam inną.
A co z moimi snami?
Rozumiecie?
„Może naucz mnie tak śnić. To zajebiste.
W moich snach wypadają mi zęby, spada ręcznik…
W twoich snach jestem Leonardem DiCaprio na viagrze wśród top modelek”.
Gdy ma taki traumatyczny sen, mówię: „Najłatwiej się otrząśniesz,
jeśli szczegółowo opowiesz, co się działo.
Robiła mi laskę?
Ona też nie? Ciekawe.
Nawet w twoim koszmarze ja przeżywam swój koszmar”.
Mówi: „Nie śniło mi się, że mnie zdradziłeś.
Śniło mi się, że poroniłam”.
To bardzo niepokojące.
Pocieszam ją. Mówię: „Spokojnie.
Bardzo to przeżywasz. To dla nas trudny czas.
Wszystko będzie dobrze”.
Idzie do łazienki.
I pojawia się krew.
Przerażenie. Nie wiemy, co się dzieje.
Dzwonię do szpitala. W końcu odbierają.
Mówią, żeby szybko przyjechać. Bierzemy ubera.
Dojeżdżamy.
Wchodzimy do pokoju. Czekamy na lekarza, który zrobi USG
i sprawdzi tętno dziecka.
Zaczynam przepraszać żonę.
Ona pyta, za co ją przepraszam.
Mówię: „To ja mam problem.
Ty dźwigasz ciężar, a ja nie mogę cię ochronić. Przepraszam”.
Wtedy powiedziała mi coś wspaniałego,
choć była to najtrudniejsza chwila jej życia.
Powiedziała: „Ty już nie masz problemów.
My mamy problemy. I rozwiążemy je razem”.
To było super.
Moja żona strzeże swojej prywatności,
ale zgodziła się, żebym wam coś dzisiaj pokazał.
Puśćcie.
- Gotowy? - Dawaj.
DZIEWCZYNKA!
O Boże!
Wiedziałem.
O Boże.
Macie dziecko.
Boże.
Daj całusa.
Jest idealna.
Prawda?
To nasza wnuczka.
Jak jej na imię?
- Shiloh. - Shiloh.
Oznacza „dar od Boga”.
Dziękuję.
Bardzo dziękuję.
Jeśli ktoś z was przeżywa coś podobnego,
chcę wam dodać otuchy,
bo to światełko na końcu tunelu, kiedy wreszcie zobaczycie swoje dziecko,
wynagrodzi wam wszystkie trudy.
Życzę wam wszystkiego najlepszego.
Mam jeszcze dwie historie.
Numer jeden.
Po narodzinach jesteśmy w sali. Poinformowaliśmy bliskich.
Ogromna radość.
Ale myślę o jednej osobie, którą chcę poinformować.
To ten kloc.
Wiem, że to głupio brzmi.
Ale gość dwa razy mnie rozśmieszył, kiedy przeżywałem coś okropnego.
A śmiech daje mi wszystko.
Chciałem, żeby wiedział, że się udało.
Pytałem w szpitalu:
„Pomagał nam taki jeden pielęgniarz. Moglibyście go poprosić, żeby zajrzał?”.
Ktoś puka do drzwi.
To ta latynoska pielęgniara.
Nie, jaja sobie robię.
Wyobraźcie sobie. Wchodzi i widzi dziecko…
„Niemożliwe!”
Nie.
To był kloc. Dostał wiadomość i przyszedł.
Bardzo się cieszy.
Mówi: „Gratuluję!
W lodzie trzymamy jeszcze pięć, aż będziecie gotowi”.
Roześmiałem się, ale potem dotarła do mnie liczba. „Pięć?”
Mieliśmy dziewięć zarodków. Jeden jest tam.
Co się stało z pozostałymi trzema?
I wtedy mnie olśniło.
To jego przekręt.
Skurwiel kradnie zarodki z klinik płodności,
opyla je Chińczykom, a oni dodają je do potraw.
Nie bez powodu serwują zupę z jajeczkiem.
Spójrzcie na menu!
Pytam go: „Co się stało z tymi trzema?”.
Mówi: „Zrobiliśmy badania i trzy z nich się nie nadawały”.
„Co to znaczy?”
„Nie chcieliśmy ich wszczepiać twojej żonie”.
Pytam czemu. „Po prostu nie chcieliśmy”.
Pytam: „Ale dlaczego?”. „Po prostu nie”.
„Ale dlaczego?” „Tu takich rzeczy nie robimy”.
„Mów, co jest grane z tymi trzema jajeczkami”.
Kloc przechodzi do konspiracji.
Obraca się,
zamyka drzwi,
wraca,
pochyla się i mówi:
„Są upośledzone”.
Nie wiedziałem, czy tak „opóźnione”, jak przezywaliśmy się w szkole,
czy naprawdę opóźnione.
Pytam więc, jak opóźnione.
Mówi: „Opóźnione”.
Pracownik medyczny. W fartuchu.
Kurze skrzydełko i gangsterski znak.
„Lody!”
Pytam: „A gdybyśmy chcieli je wykorzystać?”.
Mówi: „Nie da rady”.
„A jak będę mieć farmę i przyda się silny chłop?
Żeby zwijać siano albo budzić koguty.
Kukuryku, kto tam?
Lody!”
On mówi: „Nie da rady”.
Pytam, co z nimi zrobili. „Spuściliśmy”.
To znaczy, że jeśli w tym mieście kiedyś wyschnie kanalizacja,
to pojawi się kolonia
Opóźnionych Żółwi Ninja.
I to właśnie jest Staten Island. To naukowy dowód…
Wielkie dzięki, Nowy Jork.
Serdecznie dziękuję!
Napisy: Przemysław Rak