Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
[industriële geluiden]
[Caribisch deuntje begint te spelen]
[muziek zwelt aan]
[Patrick] Hé, jongens.
We gaan loesoe.
In drie, twee, een...
[iedereen] Het is weekend!
[gejuich]
[gelach]
[Slappe] Een pikketanessie? - [Jef] Pikkewat?
Een bierie! -Nee, lul.
Acht uur, half negen?
Eerst die augurkenlucht eraf schuren en wat kanen?
Half negen, de Waterlooplein. Jef?
Ja, a boeng. Is goed. -Hé, slappe?
Wat denk je zelf?
Hé LVB'er, niet weer een uur te laat komen, hè.
[Jef] Later! - [Patrick] Eén voor allen...
Allemaal naar de klote!
[muziek zwelt opnieuw aan]
[piepende banden]
[muziek eindigt]
[gefluit]
Ma, ik ben thuis!
[sudderend geluid]
[Patrick] Hm?
[zucht]
[tv, Kesbeke docu] Laten we er niet moeilijk over doen,
Oos is nou niet bepaald een doorsnee... -[Carina] Joehoe! Ik ben thuis.
[tv]...maar dat zijn ze... Ik was even bij de buurvrouw.
Het gaat zo slecht met Joop, d'r hartklep blijft maar lekken.
Ze hebben er al twee keer een nieuwe in gezet.
Je hebt post.
[tv geluid op de achtergrond]
[Carina] Nee, niks bijzonders, dat lees ik nog wel een keer.
[Carina] Vanavond de ontknoping.
[Patrick] Wat? -[Carina] Van Wie is de Mol?.
Ik denk dat het die actrice is.
Oh... ja. Ik ga naar de Waterlooplein.
Nee.
Ja, afgesproken met de musketiers.
Ik heb twee zakken Hamka's gekocht, en een zak pretzels.
Die vreet ik vanavond wel op.
[zucht]
[Patrick, zingend] Ze smaakte goed, fout, puur. Ze smaakte steeds naar meer.
[Patrick] Ma! Ik heb geen handdoek. -Ja.
Ma, handdoek!
[Patrick] Kom op, Slappe!
[Patrick] Pak hem. Kom op.
[Patrick] Kom op, Slappe, je kan het!
[José] Slappe, Slappe, Slappe!
[gejuich]
[luid gejuich]
[Patrick] Lekker! Ik zeg bier, jongens.
Kijk eens jongen, alsjeblieft. -Lekker, dankjewel.
[feestmuziek]
Personeel. -Ik verdubbel.
Hier. Vier vaasies. -Houd effe je gemak, hè?
Hopsakee. -Effe een slokkie.
Eén voor allen...
Allemaal naar de klote!
[karaoke] ♪ Ze smaakte zoet, zout, zuur ♪
♪ Ze smaakte naar de zomer ♪
♪ Ze smaakte goed, fout, puur ♪
♪ Ze smaakte steeds naar meer ♪
♪ Het werd 4, 5 uur, en ik lag in haar armen ♪
[knal, brekend glas]
♪ En het was veel Spaans vuur ♪
♪ dus morgen nog een keer. ♪
[gillende mensen]
[druilerige muziek]
[kokhalzen]
[overgeefgeluiden]
[sleutel klikkend op metaal]
[druilerige muziek speelt door]
[gegrinnik]
[belgeluiden]
[zucht]
Patrick! Ben je thuis? -Ja, ma. Ik ben thuis.
[gehijg]
[Caribische trompet start met spelen]
[Patrick mompelt onverstaanbaar met zijn mond vol]
[zacht deuntje speelt verder]
[José leest brief voor in Papiamento]
Ik op mijn knieën naar de douche. Net op tijd. Eén grote gele golf.
Ik zou je graag eens ontmoeten. Ik hoop dat je mij ook wilt zien.
Ma kwaad, die moest met een vork die derrie in het putje prakken.
En dat je in de gelegenheid bent om naar Bonaire te komen.
Wel een succesvolle avond. -Tantoe koppijn.
Luister nou, je moet naar Bonaire.
[complete stilte]
Het is van je vader.
[gitaar start]
[glasgerinkel]
Manuel Arrindell.
Gefeliciteerd.
Waarmee? -Met je vader.
Je hebt tenminste een vader, terwijl je dacht dat hij dood was.
Lompe lul. Het is maar de vraag of hij daar blij mee moet zijn.
[Jef] Natuurlijk wel. -[José] Hoezo?
[Jef] Wie zou daar niet blij mee zijn? -[José] Wat? Ik niet.
[Jef] Als je dode vader blijkt te leven? -[José] Ik niet.
[Jef] Waarom? -[José] Omdat het een paardenlul was.
[achtergrondgeluiden vervagen]
Volgende week wil ik naar Zandvoort.
Het gras moet gemaaid.
Ik heb al plantjes voor de borders. Het schuurdeurtje moet geverfd.
Ik ga schuren, jij mag verven.
[grinnikt]
Heb jij in mijn laatje gezeten?
Waarom?
Waarom lieg je al 47 jaar tegen mij?
Hij is het niet waard, Patrick.
Ik heb een vader, ma.
Al 47 jaar zeg je tegen mij dat hij dood is.
Waarom?
En waarom schrijft hij me ineens een brief dat hij me wil zien?
Waarom heb je het mij nooit verteld?
[hakkelt]
Omdat het een Antilliaanse lapzwans is die zijn verplichtingen niet nakwam.
Een laffe kinderverwekker. Een onbetrouwbare hangsnor.
Ja, maar wel een hangsnor die leeft en mij nu wil zien.
Geen idee waarom ie ineens wel benieuwd is naar jou.
Nou, dat ga ik dan eens uitzoeken dan. -Wat?
Mijn vader zoekt contact met mij en ik ken hem niet.
Al 47 jaar niet.
Hoog tijd dat we eens kennismaken. -Onzin.
Je hebt hem al 47 jaar niet gemist.
Omdat jij al 47 jaar zegt dat hij dood is.
Voor je eigen bestwil.
Ik maak zelf wel uit wat goed voor mij is en wat niet.
[schreeuwt] Daar ben je zo goed in, bepalen waar jij goed in bent.
En wie kan de kots weer door het putje prakken?!
Ik ga naar Bonaire, ma. -Je gaat helemaal niet naar Bonaire.
Ik ben heel benieuwd wat hij daar allemaal doet.
Drugs verkopen natuurlijk, op dat roteiland.
Ach man, het stinkt er altijd.
Het is er bloedheet, het waait er, het stikt er van de vliegen.
[schreeuwt] Het is een verschrikkelijk eiland!
Dat ga ik dan met mijn eigen ogen zien, want jij hebt al meer tegen mij gelogen,
dus dit zal ook wel niet waar zijn.
[deur slaat dicht]
Godverdomme.
Ik heb chocolaatjes.
Ik was 19, Patrick.
Toen ik geslaagd was voor mijn eindexamen
namen opa en oma me mee op reis naar Bonaire.
Daar leerde ik Manuel kennen en toen we terugkwamen van die vakantie
bleek ik zwanger.
Een abortus mocht niet van opa en oma.
Ik moest dan maar trouwen met die Manuel,
maar die geloofde niet dat ik zwanger was geraakt.
[zachte gitaar]
Hij verbrak de verkering.
Daar stond ik, met jou in mijn buik.
Toen heb ik, om jou de poespas te besparen,
besloten te gaan liegen
en jou in mijn eentje te gaan opvoeden.
Luister, Patrick.
Wie weet is die Manuel een zwerver.
Wat heb je daaraan? Wat levert het op?
Goed, dan zie je je vader.
Nou.
Een bibberende, oude man die je nooit gekend hebt.
Ik heb altijd voor jou gezorgd.
Ik heb alles gedaan voor jou. [dramatische muziek start]
Eén brief van een bolletjesslikker uit Bonaire
en jij moet ineens je pappie zien
die nog nooit één cent aan jou besteed heeft.
Dat is wel stank voor dank, vind je niet?
En, je kan trouwens helemaal niet zo lang van huis.
Wat moet je eten? Je kan geen ei koken.
[dramatische muziek zwelt aan]
[muziek eindigt]
[Oos] Als ik het zo bekijk heb je nog 34 hele dagen, vriend.
Die zou ik nu graag willen opnemen.
Nou, lekker dan.
Hier.
En om je helemaal lekker voor lul te laten staan hebben we deze ook voor je.
[Oos] Die is schattig, hè?
En je augurk niet in allemaal rare potjes steken, hè?
Moet jij zeggen, pannenkoek. Alsjeblieft.
De mazzel hè. -De mazzel, jongen.
Ho, ho. Wie gaat al het werk doen, dan? -Luister, Slappe.
Wat denk je van jij zelf?
Ewa, sahbi. Fijne reis toegewenst.
En doe je pa de groeten van me. -Ik vind het ver weg.
[Slappe] Precies.
Hé, Slappe.
Sta jij nou te janken?
Ik ga jullie missen, jongens.
Als een puist op je jodokus, ja.
Eén voor allen... -Allemaal naar de kloten.
Goede reis en pas op jezelf.
Hagelslag zit in de koffer.
Ik heb er een folietje omgedaan.
Voor je het weet ben ik weer terug hoor, ma.
[reisleidster] Wanapa!
[Caribische muziek]
[muziek vervaagt]
[reisleidster in het Duits] We gaan!!! Ho, ho wacht even. Hallo.
Hallo.
[Duits] Uw naam, alstublieft?
Van der Velde, Patrick.
Patrick van der Velde.
U staat er niet op. -Nee, maar...
Dan kunnen we u helaas niet meenemen. Sorry.
Poppetje gezien, kastje dicht.
[reisleidster] Goedendag. -[toeristen] Welkom!
"Poppetje gezien, kastje dicht."
[in het Duits] Schijtzooi.
Hé! [Caribische reggaemuziek in de auto]
Waar ga je heen? -Wanapa.
Goed. Bam. Spring er maar in.
[geluid van vliegen]
Welkom op Bonaire!
[auto kraakt]
Dankjewel.
Wat vervoer je eigenlijk?
'Pupu di Buricu'. -Wat?
Ezelkak.
[rustgevende pianomuziek]
[geluid van vliegen]
Goedemiddag, welkom bij Wanapa.
[ruikt en zucht]
[Engels] Heeft u een reserveringsnummer?
Ik kom voor mijn vader.
[schakelt naar Nederlands] Heeft u een kamernummer?
Nee, dat weet ik niet. -Heeft u een naam?
Ja. Patrick van der Velde.
[Duits] Ah, u bent aangekomen.
[kokhalst]
Goed...
Goed. Nogmaals, sorry,
ik kan geen passagiers meenemen zonder reservering. Snapt u?
[half Engels] Nee joh, is goed.
Ik heb niemand op het moment met de naam van der Velde.
Nee, dat is mijn naam.
Oh, ik bedoel de naam van uw vader die u zoekt?
Zo, ja.
Arrindell. Manuel Arrindell.
[Juan] Patrick?
Moedertje lief.
[half Nederlands, half Spaans] Jij bent Patrick. De verloren zoon.
[Spaans] Je vader is al zo lang naar jou op zoek.
[haalt neus op]
[Nederlands] Je vader heeft jou zo gemist.
[Spaans] Wat een geluk.
Hij zal zo blij zijn. Hij wil jou zo graag zien.
[Juan] No. [houdt adem in]
Nee, nee, nee. [hoest]
Los, Patrick.
[Nu in het Engels] Nee, niet papa. Ik ben je vader niet.
Ik ben Juan la Costa del Rey.
De rechterhand van je vader,
maar ik ben [slikt even] erg blij dat je er eindelijk bent.
[Juan] Vergeef mij. Ik spreek een klein beetje Nederlands.
[Spaans] Beetje, beetje.
[Engels] Hoe was je reis?
Ja. Goed. [geluid van vliegen]
[hoest] Goed? -Ja.
Fijn. Je bent wel een beetje vies, je stinkt een beetje.
Geen probleem. Kom, ik laat je kamer zien. Kom maar mee.
Helga.
[Juan] Oeps, glad. [Helga] Oh...
Ik werk nu al een tijd voor je vader.
Ik kom uit Venezuela. Voortvluchtig. [Nederlands] Vluchteling.
Venezuela, dat moet mooi zijn.
Geen idee. Kijk.
Dit is jouw kamer.
Je kan hier zo lang blijven als je wilt.
[geluid van vliegen] Maar doe die kleren uit, kom.
En neem een douche.
Ik kom terug als je vader klaar is om je te zien.
Goed, dankje.
Amai, die stinkt. Mijn hemel.
[opzwepende muziek]
[lacht]
[muziek wordt heftiger]
[juichend]
[hijgen]
[gefluit]
Kan ik iets voor u inschenken? -Een lekker biertje.
Komt eraan.
[Limburgs dialect] Robbie, niet je zus verzuipen!
Ik verdrink haar niet.
Je verdrinkt me wel. -Je liegt.
Ophouden allebei, anders gaan we uit het zwembad.
Uw biertje, meneer. -Patrick?
Patrick, sorry, je vader is klaar om je te zien.
Nu? -Ja, nu. Kom, kom.
Snel. Volg mij, kom.
[yogalerares] Als het lukt een been omhoog en ook je tenen strekken, natuurlijk.
De andere voet nog even proberen...
[deur kraakt]
[gehoest op de achtergrond]
[geluiden van beademingsapparatuur]
[gehoest]
Is dit...?
Ja.
Dit is je vader.
Hij is erg ziek.
Hij is stervende.
Daarom had hij je die brief geschreven.
[Manuel] Juan. -Ja.
Patrick?
[kreunt]
Mijn zoon. Mijn zoon. -Ja.
Mijn zoon.
Ja... "me and you".
Nee, nee.
"Mi yiu", mijn zoon.
[kreunt]
[Papiamento] Ik ben zo blij om je te zien.
Vandaag wordt alles weer goed.
God heeft mijn gebeden gehoord.
[hoest]
Laat me je bekijken. Ik wil je zien.
Je bent gespierd.
Mooie man.
Net als je vader.
Je bent een Antilliaan.
Hij is erg blij dat je er bent.
Ik ben ook blij.
Geef me een knuffel.
Hij wilt een knuffel.
[kreun]
[hard gehoest]
[onophoudelijk gehoest]
U kunt beter gaan. -Ja.
[melancholische muziek]
[gehoest gaat verder]
[Egilio] Longkanker.
[Egilio] Al dik een jaar.
[Egilio] Uitzaaiing.
Gaat hard achteruit.
Maar hoe kent u hem dan?
Hij is mijn vader.
Oh, sorry.
Nee, daar kan jij niks aan doen.
Maar ik heb hem nog nooit gezien.
En nu zie ik hem dan eindelijk na 47 jaar en dan blijkt hij...
Op sterven te liggen.
Waarom ligt hij eigenlijk niet in het ziekenhuis?
Hij wil zijn laatste tijd hier zijn. Hij is eenmaal de eigenaar van het resort.
Dus hij wil op de hoogte blijven van alles.
De eigenaar? -Ja.
Hij heeft het helemaal vanaf de grond opgebouwd.
[Juan] Patrick?
Sorry, Patrick. Maar...
Je vader is...
Juist overleden.
Sorry.
[melancholische muziek herstart]
Gecondoleerd, meneer.
[melancholische muziek dimt]
[gekraak van de deur]
[Juan] Dit zijn de dochters van Manuel,
Dayenne en Louella.
En hun echtgenoten,
Willem en Delirio.
Delano.
[Patrick's stem trilt] Eh...
Ja, ik...
Ik ben Patrick.
[Louella in Papiamento] Onze broer.
Huh? -Broer.
Je verblijft op het resort, neem ik aan. -Ja.
Je kan ook bij ons logeren.
Het resort is toch prima?
Ja, nee, het resort is prima.
Zullen we anders vanavond even afspreken?
Praat wat makkelijker dan hier.
Ik reserveer voor jullie bij Maiky's.
We willen alles van je weten.
Welkom in de familie.
[Willem] Mijn pa werkt in het vastgoed, projectontwikkelaar.
Hij koopt het hele stukken grond op en bouwt er huurwoningen.
Hij bezit zowat het halve eiland en hij koopt er steeds meer bij,
ik werk bij hem op kantoor.
En wat is dit?
Soep. -Sopi mondongo.
Pens. Is lekker.
Hier zeggen ze, als je sopi mondongo eet, dan moet je je bed van de muur halen.
Hoezo? -Voor de buren.
Omdat het bed tegen de muur gaat. [luid gelach]
Misschien moet jij er dan wat meer van eten.
[Delano schatert]
Maar jullie vader was dus eigenaar van het Wanapa resort.
Onze vader, ja.
Dat wilde mijn pa ook kopen, maar we wouden niet.
Omdat ik toch zijn schoonzoon ben. Was. Was zijn schoonzoon, sorry.
[Dayenne in Papiamento] Hij bood veel te weinig, logisch dat papa niet wou.
En jij, Delano?
Ik doe wat klusjes voor Willem, voornamelijk.
Af en toe wat administratie of een ander klusje.
En jij Patrick, wat doe jij?
Eh... Ja.
Ik werk in een augurkenfabriek.
Ik draai de dekseltjes op de potjes.
Het is leuk werk. -[man van de ezelpoep] Hé, ezelkakker!
Hé.
Ezelkakker? Ezelkak?
[Patrick hakkelt]
We doen kimchi en smuluitjes. -Oké.
Willem?
Kan je normaal doen? -En je moeder? Wie is zij?
Ze heet Carina en we wonen samen in Amsterdam, in een bovenwoningkie.
En hoe kende zij papa?
Van vakantie.
Ze hadden elkaar ontmoet en toen kwam van het een het ander.
Van het een kwam het ander...
[Dayenne in Papiamento] Houd je mond.
Is oké.
En, was je nooit benieuwd naar je vader?
Ja, ik heb altijd gedacht dat hij dood was.
Ja, dat is hij nu in ieder geval wel.
[weer in Papiamento] Willem, gedraag je man.
Mafkees.
Zullen we proosten op onze broer? -Leve onze broer!
Op onze halfbroer.
[in Papiamento] Wanneer ga je terug naar Nederland, back?
Bek? -Of je je bek kan houden.
[gelach]
Nee, nee. Wanneer je teruggaat naar Nederland.
Ja, na de begrafenis denk ik.
Maar wij kunnen bellen en mailen. -Ja, we kunnen toch in contact blijven?
Ja, leuk. -Op een goede terugreis.
Proost.
Zeker. Proost. Op een goede reis terug.
Hè? Ah, ja.
[Willem] Ah, lekker, lekker. -Dankjewel.
Dankje.
Wat is dit? -Geitenstoof van ingewanden.
Oh ja, dan word je ook...
[iedereen lacht]
Hebben jullie hem weer aangeleerd.
[feestmuziek zwelt aan]
[toon van telefoon die overgaat]
[Carina] Hé, Patrick. Ik was net even bezig.
Je gelooft het niet, ma.
Wat geloof ik niet? Hoe ging het vliegen? -Ja, dat is gaaf, ma.
Je zit dus boven de wolken.
Het is hier mooi, allemaal palmbomen.
[Carina] Heb je je vader gezien? Hoe zag hij eruit?
Eh... Bleek.
Bleek. Hoezo? Hoe gaat het met hem?
Ja, nou, hij is...
Hij is dood.
[Carina] Dood? -Ja, hij overleed in mijn armen.
Nou, dat is ook wat.
Maar Patrick, als hij nou is overleden, kan jij ook wel weer naar huis komen.
[Juan] Sorry Patrick, dit is je pak voor de uitvaart.
En schoenen. -Ah.
Oké, dankje, Juan.
[Carin] Hoor ik jou nou Engels praten? Tegen wie heb je het?
[Patrick] Dat is Juan. Die brengt even een pak.
Een pak? Wat voor pak? -Voor de begrafenis, ma.
[getokkel Caribische gitaar]
[melancholische fanfaremuziek]
[Juan in het Spaans] Dierbare genodigden,
welkom op deze droevige dag.
We zijn hier bijeen gekomen om afscheid te nemen...
van Manuel Arrindell.
Ik geef het woord graag aan z'n enige zoon, Patrick.
[Louella] Je toespraak. -Patrick?
[Patrick] Toespraak?
[telefoon gaat]
[Dayenne] Oh, shit.
[oproep wordt weggedrukt]
Manuel was mijn vader.
[stem wordt zachter] Maar ik heb hem eigenlijk nooit gekend.
[man in publiek] Iets harder!
[verheft stem weer iets] En hij mij ook niet.
Maar ik heb hem wel mijn hele leven gemist.
Uiteindelijk hebben we elkaar gevonden.
Papa...
"Mi stoma bi" (Mijn maag is slecht).
[mensen lachen]
"Mi stima bo" (Ik hou van jou). Goed geprobeerd.
[mensen lachen hard]
[melancholische trompet]
[stem Helga piept iets]
Eh... Hallo!
[in het Duits] Hallo, goeiedag.
Ik heb alles voor u geregeld. Om 3.00u is er een vliegtuig
naar Schiphol, Amsterdam.
Is dat oké?
Oké.
Patrick, wat doe je?
Ik pak mijn tassen. Ik ga naar huis.
Nee, nee. Je kan nog niet gaan. Je moet met mij mee. Er is een testament.
Oké. -Kom.
[Juan hisst dat Helga moet weggaan]
Dan gaan wij nu over tot de laatste wilsbeschikking
van wijlen de heer M. Arrindell.
Het gehele hotel Wanapa,
betreffende de 1.400 hectare eigen grond,
inclusief de nog rustende hypotheek
en de bijbehorende beleggingen,
zullen ten deel vallen
aan mijn enige zoon,
Patrick van der Velde.
[Willem] Wacht, dit moet een vergissing zijn.
[Delano] Dit klopt niet. -[Willem] Hij kent hem niet.
[Willem] Hij is geen familie. -[Louella] Dus Patrick krijgt alles,
het hele Wanapa Resort?
Als u accepteert, heb ik alleen even een handtekening van u nodig.
Wacht even, dit zijn de echte dochters. Wij moeten alles krijgen, zij.
Uw schoonvader heeft onlangs zijn testament gewijzigd.
[Juan] Wat zegt hij? -Hij heeft recent z'n testament gewijzigd.
Het is goed, het is in orde.
Patrick?
[Juan] Je moet tekenen, tekening maken.
[gitaarmuziek met gefluit zwelt aan]
[gegrinnik]
Ach nee, papa.
Wat? -Niets.
[muziek stopt]
[Patrick] Kijk, dit is dus het zwembad.
[Patrick] En daarachter heb je dus de bar, maar die zie je nu niet zo goed.
[Patrick] En hier heb je de appartementen.
[Patrick] Ik heb dus personeel. -[Robbie] Hoi!
[Patrick] Hier liggen de gasten lekker te chillen. Dat is mijn moeder.
Hoi. -Hé, mama.
[Carina] Patrick, luister goed, als wij dit verkopen, dan zijn wij multimiljonair.
Hier, ma, moet je kijken. Palmbomen.
[Carina] Patrick, luister. Dit is zeker 2, 4, 5 miljoen waard.
Wij kunnen de rest van ons leven in een villa wonen.
Ja. Moet je hier kijken, ma.
En dit is dus de receptie.
Hier komen de gasten binnen. -[Carina] Ja, dat is geweldig.
[Carina] Maar er moet een taxateur komen.
En dit is het restaurant.
Ik moet naar kantoor, ma. Ik ga hangen. -Wacht even.
Als de taxateur is geweest dan moet je mij bellen.
Het is misschien wel 6 miljoen waard.
Ha Patrick, welkom op kantoor.
Juan, mijn vriend.
Eerst proosten we op mijn vader.
Proost jij maar, ja.
Proost.
Juan, luister.
Ik denk...
Jij denkt, ja.
Ik wil het resort verkopen.
Het resort verkopen? -Ja.
Wat is de waarde?
Verkoop? -Ja. Hoeveel voor alles?
Nee. Nee, Patrick, geen verkoop.
Dit is je vader's levenswerk. Dit kan je niet verkopen.
Wat moet ik nou met een resort?
Wat moet ik hier? Ik ga terug naar Nederland, terug.
Dat gaat niet, Patrick.
Het resort staat onder water.
Er staat een hypotheek op. Salarissen, betalingen, deudas.
Deudas? -Ik laat het je zien, kom. Kom!
Kijk. Zie je alle rode cijfers?
Dat zijn schulden. -Schulden?
Ja, als je het resort nu verkoopt,
moet je 1,5 miljoen betalen om het verlies te dekken.
Het is verlies, groot verlies.
Rode cijfers, geel, rood.
Anderhalf miljoen...
Dus we hebben meer geld nodig, meer touroperators, meer toeristen.
We moeten het resort laten bloeden, opbloeden.
Bloeien.
Hoe doen we dat, dan?
Harder werken.
[in half Nederlands] Jij bent nu de baas, ik zeg: aan het werk.
Is mooi Nederlands.
[melancholische trompet]
Je vader was een goeie man.
Toen ik naar het eiland kwam, had ik niets.
Ik was erg arm, toen werd ik vrienden met je vader
en hij gaf me een baan. Werk.
Toen hebben we samen alles opgebouwd.
Mooier maken. Zie je? -Ja.
Ja. Kom, ik laat je de keuken zien.
[dreunende heavy metal muziek]
[kok zingt mee met de muziek]
Dit is Jayden, hij maakt lekker eten. [Jayden zingt onverstoorbaar door]
Lekkere dingetjes voor toeristen.
Hoi! -Rot op!
De nieuwe eigenaar, meneer Patrick. -Ik heb het druk.
Laat hem maar, hij is een beetje gek.
Het is ontbijttijd, weet je wel.
[Helga] Joop... -Ja.
Milou... -[Juan] En dit is Esmeralda.
[Patrick] Hé Esmeralda! -Heeft u een leuke vakantie?
Vakantie? -Nee, nee!
Hij is de nieuwe eigenaar van Wanapa. -De baas.
[Esmeralda] Oh... -Ja.
[Helga] Hallo. -[Esmeralda] Sorry, meneer.
Nee joh, dat maakt toch niet uit. -Kom.
[Juan] Dus, dit is het terras en dit zijn Omar en Ayana.
Zij maken alle kamers schoon, alles spik en span.
[Papiamento] Nou, nou, dat is de nieuwe eigenaar. Zag je z'n snor?
Mooie snor, hè?
Dit is Ronnie. Ronnie is hier al een eeuwigheid.
Hoi Ronnie. -Baas!
[Patrick] Hij zei baas.
[Juan] Zoals je kan zien is dit het prachtige zwembad,
volledig automatisch en erg schoon water.
[Juan] Ze doen aquagym in het water.
[Juan] Dit is Egilio, die heb je al ontmoet.
Hij is ober. -Gefeliciteerd! De nieuwe eigenaar, toch?
Ja! -Welkom op Wanapa.
En dit is jouw suit. -Wat moet ik met een suit?
Je pakje. -Pakje?
Ja. Egilio doet de bar, jij het terras.
Je kan meteen beginnen. Kom, we gaan.
Ronnie, wegwezen. -[aquagym] Weer omhoog. Keurig. Nog één.
[Ronnie] Klootzak.
[aquagym] En hoge knieën.
[Willem] Zo. -[aquagym] Keurig.
[aquagym] Juist, laat die benen werken. Heel goed. We zijn er bijna.
Hé pinguïn, we hebben een uur geleden besteld, we hebben nog niks te drinken.
Ja sorry, maar ik... -'Sorry', daar heb ik niks aan.
Waar blijft mijn whiskey cola? -Een whiskey cola.
Ja, een whiskey cola en een droge witte wijn.
Een droge witte. -En twee Fantaatjes.
Oké, twee Fanta.
Ik heb twee koffie besteld, die heb ik ook nog steeds niet gekregen.
Twee koffie...
[gast] Ik hoef geen Fanta, doe maar een Polar.
[Patrick] Een Polar... -[gast] Jij krijgt Fanta. [scheet]
[Patrick] Toch een Fanta, twee koffie en... -Meneer?
[Patrick] Ja? -Ik wil een koffie met havermelk, decafé.
[Patrick] Decafé.
[mompelt]
[Willem] Hé, heb je geen personeel? -[Delano] Doe hier ook maar twee biertjes.
[aquagym] Dat was de les. Dank jullie wel. -[Delano] Vandaag nog.
[Helga, Duits] U ziet er erg goed uit in uw outfit, net George Clooney.
[slaat adem over]
[Patrick] Even kijken. Één zoete witte wijn, twee Fanta,
eh, één whiskey cola, eh, één decafé,
nee, twee decafé met geitenmelk en twee bier voor mijn zwagers.
Wat doen die klootzakken hier eigenlijk?
[Egilio] Ja, die komen wel vaker hier.
Ze doen alsof ze de baas zijn, drinken bier. En betalen nooit niks.
Ze hebben hier niks te zoeken.
[onheilspellende muziek]
[zucht]
Wat is dit nou...
Juan, wat is dit?
Elke week $ 20.000 naar W. Braamhaar en D. Broekhorst,
wat is dat? Koffie of bier?
[stilte]
Dat zijn je zwagers, Patrick. "Los cuñados", schone zonen.
Ja, wat moeten die cuñados met $ 20.000 per week? Dat is geld van het resort.
Ja. Luister, Patrick.
Sinds je vader ziek werd komen de schoonzoons,
Willem en Delama, naar kantoor, en...
Ze zetten ons geld op hun bankrekening.
Nou snap ik dat we in de rode cijfers zitten.
[in steenkolen-Engels] Hier, alles rood. -Ja, erg rood.
Ja, erg rood, ja. Zijn ze helemaal besodemieterd?
Blokkeren die automatische incasso.
Kom op, gap, als een speer. Zijn ze helemaal gek geworden?
Blokkeren, Juan. Blokkeer die rekeningen.
Blokkeren? -Ja.
Nee, Patrick, niet blokkeren.
Je kan de bankrekeningen niet zomaar blokkeren.
Willem en Delima worden erg boos.
Boos? De enige die boos is hier ben ik.
Wij werken ons de pleuris en zij toucheren de pegels.
No way, José. -Juan.
Blokkeren.
[gespuit van anti-muggenspray]
[gezoem van mug]
[mug gaat zitten]
[pets!]
[gast] Ja, jou moet ik net hebben.
Mijn kraan lekt. -Uw kraan lekt.
Ja, en niet zo'n beetje ook. We doen geen oog dicht.
We luisteren heel de nacht naar geplop, er moet iemand naar kijken.
Ik geef het door aan de receptie, meneer.
Nee, je luistert niet. Er moet nu iemand naar kijken. Nu.
De klusjesman is al naar huis. Zodra hij er morgen is...
Morgen heb ik niks aan, ik kan nu niet slapen.
Nu moet je even goed luisteren, vogel. Er komt morgen iemand naar kijken.
Nou naar binnen, want je maakt alle gasten wakker met je gezeik.
Ja? Ik heb wel wat anders aan mijn hoofd dan een lekkende kraan. Opzouten!
Nou ja, zeg...
Die is toch van de ratten besnuffeld? [muggen gezoem]
[pets!]
[kraaiende haan, waaiende wind]
[luide boer]
Sorry mevrouw, maar eet u dit echt allemaal op?
Ben jij de nieuwe manager van dit verrotte resort?
Nou ja.
Mijn kamer is al twee dagen niet meer schoongemaakt.
Het is een varkensstal.
Oké, ik zal het doorgeven aan de receptie.
[herhaaldelijk gebel] -[Esmeralda] Ja, u ook, meneer.
Ja, hang dan op.
[sneller beldrukken]
Esmeralda, weet jij misschien waar de kamermeisjes zijn?
Hallo? Ik sta uit te checken, pekingeend. -Pardon?
Ja, ik zal jou eens precies vertellen waarom,
want het bevalt me voor geen meter hier op dit strafkamp.
Ik zit met een lekkende kraan en ik word afgeblaft.
Repareren? Ho maar.
Zeg ook even van die schimmel.
Dat gaat hem toch geen reet aan?
Nee, in de douche.
Oh ja, ik heb schimmel in de douche.
Het vreten is te zout en ik lig een uur te wachten op een lauw drankje.
Ik heb het wel gezien hier.
Ik ga omboeken naar een beter resort. -Uw kraan wordt heus wel gerepareerd.
Te laat, trekgeit. We slapen al drie nachten niet.
Laat gaan. -Nee, ik laat het helemaal niet.
Mijn vrouw is aan de dunne van de goulash, de zee is een uur rijden
en dat water hier lijkt wel een chloorbad.
Alsof ik naast Chemours in de PFAS leg te dobberen. Bekijk het.
Doe nou even rustig. -Ik ben rustig!
Moment.
We betalen geen cent en we zijn weg hier. Kom op, hollen.
[Patrick] Er is een klacht over de schoonmaak van kamernummer tien.
Dat is een bejaarde dame en die...
Waar zijn jullie kleren?
Sorry, meneer Van der Velde, wij nemen ontslag.
Ontslag?
We werken al drie weken zonder salaris.
Dat zeg ik.
Wacht, er komt salaris. Er komt echt salaris, dat beloof ik.
Ik heb de boekhouding op orde en dan maak ik het allemaal over naar jullie.
We hebben al een andere baan. Sorry.
Sorry.
Ja, sorry, ik stop er ook mee.
Ik ben wel klaar met dat konijnenpak.
Shit.
[in gebrekkig Nederlands] Toerist is baas, Patrick. Wij moeten hun pijpen en dansen.
Naar hun pijpen dansen. -Dat zei ik.
Zij willen alles hard en begeerd.
[Patrick] Wat hun hartje begeert.
Ja. Hier. Jij maakt het toilet schoon.
Kom.
Ik? -[Juan] Ja, jij!
De pissepot.
[Patrick zucht]
[Patrick] Pfff.
Ik ben toch geen slaaf?
Ja, ja. Jij slaaf. Slaaf van toerist.
[steunt]
Dit is toch geen werk voor een CEO van een resort?
Nee, Patrick. Het is vreselijk.
Toeristen eten en eten, en dan... [poepgeluid]
[Juan zucht]
Moet je daar kijken.
Wat?
Schaamhaar.
Waar? -Putteke?
Oh.
[Patrick zucht verafschuwend]
[Juan] Oh...
[Patrick steunt]
[plons]
[wc spoelt door]
[Helga, Duits] Zo, zo, knuffelbeer.
Jij hebt het een beetje druk, niet?
Je moet ook een beetje ontspannen.
[stem Patrick slaat over]
[Helga kreunt]
Wat dacht je van een massage?
Massage? -Massage, kom.
Ja? Kom. Kom, kom.
[Helga grinnikt]
[zwoele, hoogtonige pianomuziek]
Hallo.
Uitkleden, alsjeblieft.
[Helga] Kom, kom.
[Jayden's pianospel gaat verder]
[snuift hard aan de massageolie]
Goed...
[Patrick schrikt op]
[Patrick] Oeh...
[Patrick zucht ontspannend]
[Patrick steunt en kreunt]
[Duits] Ik heet Helga.
Ja, ja.
Hete Helga, ja... -Pfeiffer.
Ook dat nog.
[Helga kreunt]
[Jayden's pianospel gaat nog altijd door]
Jij bent sterk, nietwaar?
Dat is van het dichtdraaien van die potten augurken... [massagegeluiden]
in de augurkenfabriek. [stem Patrick slaat over]
Augurken? [telefoon gaat]
Oh. -Oh, sorry.
Patje!
[gejuich] -[piano stop abrupt]
[Jef] Faka Patje, hoe is het man? Lig je lekker in het zonnetje?
[Jef] Wij hier maar branden in de nachtdienst, allemaal voor saus, hè.
Laat eens wat zien, man. -[Patrick] Eh...
Wajoo! Patje!
[Jef] Nog een keer, nog een keer.
[Duits] Hallo jongens.
[Slappe] Oh, Duits! Prima!
Hé jongens, kan ik jullie straks even terugbellen?
Vanavond, kamer 11.
Ja. Oké. Is goed.
[José] Patje is een hosselaar!
[Jef] Wat een airbags, man. -[José] We missen je wel, d'Artagnan.
Echt hè, rare augurk. -Hoe is het met je pa?
[Patrick] Eh...
Die is, eh... die is overleden.
[José] Wat? Hoezo?
Maar, jongens. Ik heb dus een heel resort geërfd.
[Patrick] Kijk. Hier.
Dat is de bar.
Dan hebben we hier dus het zwembad.
[Juan] Patrick! -Zie je?
Patrick? Groot probleem.
Oh, jongens, dit is Juan, mijn steun en toeverlaat.
Zeg even hoi, Juan, dit zijn mijn vrienden uit Nederland, van de augurken.
Kesbeke!!
[Patrick lacht] Hoi jongens.
Vrienden van Patrick zijn mijn vrienden, amigos.
Maar Patrick, grote problemen.
Je zwagers zijn er, ze zijn in het kantoor.
Willem en Delano? -Ja, Willem en die andere.
Maar we moeten nu gaan. -Oh, oké. Jongens, we bellen later.
Ik moet even de zaak hier managen. -[José] Ja, ja, die Duitse managen zeker.
Hé Patje, boem, boem, boem.
Even je augurk in het zuur leggen, hè.
[José] Het laatste stootje is voor...
[Patrick drukt weg]
Luister, grote, grote problemen.
We moeten erg voorzichtig zijn.
Oké, niet bang zijn.
Volg mij maar gewoon. -Jou volgen.
Ja.
[spannende muziek]
[Willem] Ja die, die.
Volgens mij is dat mijn computer.
[Willem] Jouw computer?
Deze computer is van onze schoonvader.
Dus waar bemoei je je mee?
Juan, neem hem mee. Het kantoor uit, kom. [klap, klap]
Ik denk dat je beter meekomt, Patrick.
Nou, je hoort hem toch?
Als de sodemieter mijn kantoor uit. Nu.
Luister, lulletje.
We maken ons salaris over, ja?
Louella en Dayenne waren zijn dochters. Het resort is niet van jou.
Een week geleden hadden we nog niet eens van je gehoord, jongen.
[stomp] -[Patrick] Oh!
[slag]
Goed luisteren, klootzak.
Niet fucken met ons, ja?
Dit is ons resort. We nemen gewoon waar we recht op hebben.
Ja?
Ons geld. Ons eiland.
Snap je, dushi?
[kreun]
Oh...
[Juan] Oh, oh... Gaat het, Patrick?
Ja, joh, kan niet beter.
[stromend water]
Godver de godver.
[kraan gaat dicht]
[tjirpende krekels op de achtergrond]
[Patrick] Kom op.
Je kan het.
[onheilspellend deuntje]
Je bent een man.
[gerinkel van glazen]
Helga?
Slaap je al?
[deur kraakt]
Wat is dit voor pokkeherrie? Het is midden in de nacht, nozem.
En nou opgeflikkerd.
[Ronnie] Baas!
[deur opent] [onheilspellend deuntje gaat door]
Patrick! Het was kamer 11.
[zucht]
[deuntje slaat om naar romantisch]
[kusgeluiden]
[zacht gekreun]
Wacht. Moeten we niet een beetje rustig aan doen?
[Helga reageert onhoorbaar]
[kusgeluiden]
[Patrick] mmh.
[Helga, Duits] Ontspan je, geen zorgen.
Geen zorgen, het is oké.
[gehijg]
[fluisterend] Ik kan dit zo niet.
Mijn vader.
En mijn moeder...
Die hebben ooit een vakantieliefde gehad.
En toen...
En toen ben ik geboren.
[zachte pianodeun start]
Ik snap het.
Maar Patrick, je bent voor mij niet zomaar een jongen.
Je hebt iets goeds.
[in het Nederlands] Jij bent een goeie jongen.
Jij hebt iets moois.
[zachte pianodeun zwelt verder aan]
[weer in het Duits] Ik ben ook teleurgesteld in de liefde.
[weer in het Nederlands] Maar, jij bent...
anders.
[moeilijk verstaanbaar] Betrouwbaar.
Trouwbaar...
Als jij weg wilt, dan snap ik dat.
Maar vergeet niet,
ik ben maar een meisje.
En ik sta voor een jongen,
die ik vraag of hij mij lief wil hebben.
Blijf bij mij.
Alsjeblieft.
[zwoele pianodeun zwelt verder aan]
[zachte kusgeluiden]
[zucht]
[intenser gehijg]
[pianomuziek zwelt verder aan]
[telefoon gaat]
[piano stopt] [Patrick, Duits] Mijn moeder.
[Jayden, zuchtend] De jeugd van tegenwoordig...
[Helga] Het is oké.
[Patrick] Ma, het is midden in de nacht.
[Carina] Alsof jij altijd zo lekker gelegen belt.
[Carina] Waar blijf je nou?
Ik zit toch op Bonaire? -Ja.
[Carina] Jij zou die bouwval verkopen en dan terugkomen.
[Carina] Dat hoeft toch niet zo lang te duren?
[Patrick] Dat hebt nogal wat voet in de aarde.
[Carina] Je hebt het toch al wel laten taxeren?
Hoeveel miljoen is het waard?
Dat moeten we allemaal nog uitrekenen, dat weet ik niet zo snel.
Verdomme Patrick, ik zit hier maar te wachten en jij komt maar niet terug.
Wat duurt er dan zo lang? -[Helga, Duits] Ze klinkt boos, je moeder.
[Carina] Wat hoor ik? Wie praat daar?
[Patrick hakkelt] Niemand, ma.
[Carina] Ik hoor je toch duidelijk praten. Je hebt toch geen meisje, hè?
Nee, ma.
[Carina] Je ligt toch niet met iemand in bed hè, Patrick?
[Duits] Tuurlijk niet. -Tuurlijk niet?
[Carina] Gaat het wel goed met je?
[Carina] Je praat Duits, je vader is dood.
[Carina] Je kunt het bungalowpark verkopen.
[Carina] Er is niets meer om voor te blijven.
Ja, er zijn hier nogal wat problemen... [champagnefles knalt open]
[Helga] Oh!
[Duits] Ze heeft opgehangen. [spannende muziek zwelt aan]
[Helga] Waar waren we gebleven... -Oh!
[gekreun en gehijg]
[sensuele muziek[
[gehuil van een weerwolf] [Helga kermt]
[Patrick zingt blij]
Ah, Patrick. Luister. -Juan, luister...
Ik heb de liefde bedreven. -Oké. Patrick, nu luister je naar mij.
Je zussen zijn alleen thuis.
Hier, ga. Neem de sleutel van de brommer, doe vroem vroem en ga erheen.
Snel. Succes, Patrick.
[spannende muziek] [geraas van de brommer]
[straalmotor geraas]
[vogelgeluiden]
[spannende muziek zwelt verder aan]
[piepende banden]
[intercom beltoon]
[Louella neemt op]
Wie is daar? -Patrick.
Oh, Patrick!
Ik zet het hek voor je open.
[geeft gas]
[spannende muziek gaat door] [koe loeit]
[piepende banden]
[zussen] Patrick, wat leuk!
[verheven stem] Ik wil dat jullie ophouden met stelen van geld van het resort.
Stelen? -Ja. Stelen, ja.
Jullie flessen de zaak.
Jullie stelen allebei elke week $ 10.000. Het is schandalig.
Waar heeft hij het over? -Geen idee.
Hou je niet van de domme, jullie boeken elke week $ 10.000
naar je eigen bankrekening.
Daardoor zit ik in de rode cijfers. -[blijft kalm] Hoezo rode cijfers?
[emotioneel] Het resort van je eigen vader, van mijn vader.
We zijn toch familie?
En wat doen jullie? Mij een bloedneus slaan.
Wacht. Wie slaat jou een bloedneus?
Willem en Delano.
[Papiamento] Verdomme, wat is het met die twee?
Ik weet niets van die $ 10.000. -Ik ook niet, ik zweer het je.
Luister. Als Willem en Delano hierachter zitten...
dan krijgen ze met mij aan de stok. -Zo is het.
Ik verzeker je, Patrick, dat deze chantage meteen is afgelopen.
We moeten iets doen voordat het uit de hand loopt.
En snel! -Patrick, we gaan je helpen.
[zucht] En dan nog iets...
Wat is er?
Ja, ik...
Ik ben verliefd. -[grinniken]
Denk ik.
Maar ik weet niet hoe het moet.
[schaterlachen]
[Papiamento] Onmogelijk. Een volwassen man die het nog moet leren...
Toch?
Ik heb plaatsvervangende schaamte. Stel dat hij een Antilliaan was.
Onmogelijk. -[Patrick lacht verward mee]
Wat zielig. Ik vind het wel lief. -Ik blijf erin.
[avontuurlijke muziek]
[Patrick] Kijk! Een school vissen.
[Helga, Duits] Een school. -[Patrick, Duits] School.
[lachen]
[happende vis geluiden]
[gelach]
[visgeluiden gaan door]
[muziek slaat om naar salsa]
[instructeur begeleidt op het ritme]
[salsa muziek gaat verder]
[Helga kreunt]
[Patrick schrikt]
[muziek slaat om naar upbeat feestmuziek]
[Helga gilt]
[juichen samen]
[muziek stopt]
[Juan, half Nederlands] Patrick! Stront aan jouw knikker. Alle gasten kaka.
Niet goed. -Alle gasten kaka?
[juan] Ja, iedereen kakt. Is voedselvergif.
Er is een onderzoek in de keuken, je moet erheen. Ga! Als de sodemieter.
Wat is er gebeurd?
Iedereen zit aan de dunne, het komt eruit als water.
Leegloop? -[poepgeluiden en gekreun]
[onheilspellende muziek]
Wat is er aan de hand? -We zijn bezig met een onderzoek, meneer.
We nemen al deze producten mee naar het lab.
Tot die tijd moet de keuken helaas dicht. -[Jayden] Rot op!
Ik neem ontslag. -Nee, nee.
Maar wacht even, dat gaat niet, de gasten moeten ontbijten en lunchen. En avondeten.
Dat kan niet anders, meneer.
De keuken gaat dicht en het is voor uw eigen bestwil.
Straks vallen er doden, en dan bent u verantwoordelijk.
[telefoon gaat over]
[gast] Je krijgt hier toch niks te eten. Hij kan gewoon een klacht indienen, hoor.
[Carina] Patrick, ik zit te kaarten.
[Carina] Kan je niet op de tijd letten? -[Patrick] Ma, groot nieuws, ik...
[Carina] Ja, hoeveel voor het hotel? -Ik heb iemand ontmoet, ma.
[Carina] Hoezo? -Het is een meisje, ma.
[Patrick] Helga, een Duitse. [gasten klagen]
[Carina] Een Duitse? -[Patrick] Ja, ze is leuk, ma.
Ik denk dat ik namelijk... -[Carina] Wat moet je nou met een Duitse?
[Carina] Die hebben genoeg ellende aangericht, dacht ik.
Mama, ik denk dat ik verkering heb, ma.
[Carina] Verkering?
Patrick, dit is je pak. -[Patrick] Weer een pak?
Ja, een konijnenpak voor de kinderen, buiten. Jij doet animatie, ik doe de bar.
Oh, maar... wacht even, ma.
[hakkelt]
Ik moet ophangen, er wachten kinderen. [gast belt ongeduldig]
[Carina] Kinderen? Nee, Patrick!
Hallo allemaal, wat fijn dat je er bent.
Ben je voor het eerst hier of ben je al bekend?
Stamp met je voeten, handen in je... Helga!
[geratel van rolkofferwieltjes]
Ik ben Patrick en wie ben jij? [pffrrrt!]
Ik heb veel animaties gezien, maar jij bent echt slecht.
Oh ja?
Hier!
Sukkel!
[Juan] Het is voor jou, de touroperator.
Met Patrick.
Ja, maar dat voedselprobleem, dat wordt onderzocht.
[Patrick] Hoe bedoelt u, ontslagen?
Helga?
U loopt veel te hard van stapel. Ik ga binnenkort alles regelen...
[ophangtoon]
Wat?
[mompelend] ...Spijt me Patrick...
...Ontslagen, ik heb geen werk...
Mijn schuld... Omdat je verliefd werd....
Ik ga terug naar...
Duitsland?!
[spannende muziek start]
[Patrick schreeuwt]
[muziek speelt verder]
[piepende banden]
[brommer accelereert]
[slipt]
Helga!
[muziek loopt af]
[hijgt]
[droevig deuntje start]
[zucht]
[droevig deuntje vervaagt]
We hebben het geprobeerd, Patrick. We hebben het echt geprobeerd.
Maar we verlaten de Titanic.
Je was een goede kapitein.
Maar we hebben verloren.
Waar ga jij heen?
Ik weet het nog niet.
Ergens anders een baan zoeken.
En jij, Patrick? Wat ga jij doen?
Eh...
Terug naar de augurkenfabriek.
Terug naar mama.
Aan het werk, denk ik. [droevig deuntje zwelt terug aan]
[Juan] Ja.
Een goed leven toegewenst, Patrick.
Je was echt een goede vriend.
Ik mis je.
Ik jou ook.
[Patrick op voicemail] Dit is de voicemail van mijn moeder.
Spreek iets in na de piep. [Piep].
Ja ma, met mij.
[droevig deuntje gaat verder]
Ik kom naar huis.
Het resort is mislukt.
Ik heb schulden.
Dus ja...
Je had gelijk.
Ik had niet moeten gaan.
En ik mis je.
En je hagelslag.
Dus, eh...
Nou ja.
Tot morgen.
[droevige muziek zwelt verder aan]
[Helga] Patrick!
Patrick!
[schreeuwt] Het was de tonijn.
Het was de tonijn.
[hijgend] Het onderzoek...
[hijgt, steunt]
was verkeerd gefileerd.
[buiten adem] Het was de tonijn.
De keuken... kan weer... opengaan.
Tonijn...
[hijgt en steunt]
[buiten adem] De tonijn.
Ik heb je zo erg gemist.
[hijgend]
Ik hou van jou, Patrick.
Wat?
Helga. -Ja?
[Duits] Wil je met me trouwen?
Ja.
[opgeluchte muziek]
Kom.
Het was de tonijn.
[Caribische feestmuziek]
[muziek speelt door]
[Ronnie] Veel geluk.
[muziek stopt]
[Dayenne] Patrick! Grote problemen. Ze verzamelen bouwvakkers.
[Papiamento] Ze komen met een knokploeg om de boel kort en klein te slaan.
Wacht even, wie? -Willem en Delano.
Die klootzakken.
Daarom komen we jullie waarschuwen. -Ze gunnen jou het resort niet.
Ze willen alles bezitten op het eiland.
Die klote bleekscheten denken dat alles van hen is.
We zitten hier straks in de shit.
Hoe heet die man van die ezelpoep...
Ezelpoep?
[spannend deuntje]
[blubbergeluid]
[gezoem van vliegen]
[meer blubbergeluiden]
[speelgoedpistool geluiden]
[slurpende geluiden]
[spannende strijdmuziek]
[aasgier geluid]
[wind blaast]
[gezoem van vlieg]
[muziek valt stil]
[onheilspellende muziek]
[Papiamento] De klote bleekscheten, die klote bleekscheten komen!
[strijdmuziek is terug, zwelt verder aan]
Vuur!
[iedereen gilt]
[gegil vervaagt]
Stop. Stop, stop!
[stilte]
Ma?
Patrick van der Velde.
Wat is dat met een Duits meisje?
[Duits] Dat ben ik, Helga Pfeiffer. Hallo.
[Patrick] Kijk, daar hangt ie.
[Carina] Verrek, zeg.
[Carina] Pfff.
[Carina] Die is oud geworden.
[Carina] Kijk, die rimpels.
Oké, poppetje gezien. Waar is je vriendin?
Dat zijn de boontjes.
Die kook ik een kwartiertje. Dit zijn de aardappelen.
Die kook ik iets langer, want dan kan je ze prakken.
Dat vindt ie lekker. -[Duits] Ah, ik snap u, ja.
Twintig minuten. -Twintig.
En dit is het rundvlees. -[Duits]Ah ja, dat ruikt super!
Ja, dat is soep.
Dat zijn sudderlapjes, dat moet je een paar uurtjes laten sudderen.
Dan gooi je dat op de aardappelen. -Oh, juist.
Patrick eet dat al zijn hele leven.
[Duits] Het is prachtig, zo'n moeder als u.
Dus jij wil met mijn Patrick trouwen?
Ja...
Ja.
Maar alleen met uw toestemming.
Toestemming...
[vrolijke muziek zwelt aan]
[cocktailshaker geluiden]
[muziek vervaagt]
Juan. -Ja.
Patrick.
Gogolo was te groot, te veel mensen.
Ik miste de socialiteit, gezellig klessebessen, het kleinschalige.
Ik hoor hier, ik hoor bij Wanapa. Dit is mijn thuis, dit is mijn leven.
Ik ben zo mucho blij dat je weer terug bent. Kijk eens.
[Carina] Ik moet wat effe drinken, ik kan geen spuugie meer maken.
Oh, Juan, dit is mijn moeder, mi madre, Carina.
Dit is nou Juan.
Juan, mooie naam.
[Juan] Zeer aangenaam u te ontmoeten, mooie vrouw.
Alstublieft, neem plaats.
[lachen beiden]
Jouw aanstaande is mijn suddervlees aan het uitserveren.
Moet je niet even helpen? -Oh, ja.
Wil je een slokje?
[vrolijke muziek zwelt weer aan]
[muziek loopt af]
[haan kraait, haan wordt afgeschoten]
[José] Zo, d'Artagnan, wat horen we nou? -[Jef] Ga je trouwen?
[José] Zonder ons?
Jongens? Hoe lang zijn jullie er al?
[Slappe] Al een uur en zes minuten.
[José] Valt er hier nog wat te zuipen?
Tuurlijk.
Ik zeg één voor allen... -Allemaal naar de klote!
Juan, biertjes, hier.
Rapido!
Hé, jongen. Oh, man.
Patje! -Nou, ja!
Jongens! En jij ook, jongen.
Had je niet gedacht, hè? -Nee.
[Duitstalig deuntje]
Zo, niet te strak. -Prima, zo.
[Carina] Daar gaan we.
Zo.
Oké, nou.
Prachtig, hè?
Ja.
Zo.
En nu, ga zitten.
Dan doe ik je haren.
[Carina fluit]
Deze?
Ordinair.
Er zit overal kak tussen.
Sorry Patrick, kijk.
Hier zijn de ringen.
[Jef lacht]
Zo, die zijn niet van de Albert Cuyp.
"My precious."
Ze zijn van mijn ouders,
en nu geef ik ze aan jou.
Nou, Juan!
Nu ben je de Lord of the Rings.
[gebrekkig Engels] Als de ambtenaar zegt, "ik verklaar u tot man en vrouw",
dan vinger je Helga. Oké?
[iedereen schaterlacht]
Je vingert Helga?!
[lachen luidkeels door]
[Juan] Wat is er?
Ben je zenuwachtig?
[Slappe] Waar iedereen bij is! -[Duits] Een beetje.
[trompet]
[slaan van de golven]
[applaus]
[trompet gaat door onder applaus]
Ja, ja, ja. [trompet stopt in mineur]
[scheet]
Dames en heren, bon bini op deze mooie dag.
Want vandaag trouwen Helga en Patrick.
Het is hier snikheet, dus...
Laten we beginnen!
Patrick van der Velde,
neem jij tot je wettige echtgenote
Helga Pfeiffer, tot de scheiding of dood?
Wat is daarop jouw antwoord?
Ja.
Helga Pfeiffer,
neem jij Patrick van der Velde
tot jouw wettige echtgenoot,
tot een scheiding of dood?
Wat is daarop jouw antwoord?
[Duits] Ja, zeker.
Dan verklaar ik jullie nu
man en vrouw.
U mag de bruid kussen.
[gejuich]
[enthousiaste muziek]
[luid gejuich en applaus]
[feestmuziek]
Dames en heren: De Augurken.
[gejuich]
[trompet op de maat van de muziek]
Dan ben je uit de kou en geen augurken.
Dus even naar Bonaire.
Naar ons maatje Patrick,
relaxen op zijn Wanapa.
Zij ging hem masseren op een bedje,
toen moest ie zachtjes huilen.
En nu gaan ze dus trouwen,
en niet omdat het moet.
[Helga] Huh?
Dus vieren wij samen nu een feestje,
drinken veel te veel.
Ja het is heel erg zuur,
we verliezen nu ons maatje.
En als het aan Helga ligt, zien we hem nooit meer.
Nu is hij half Duits, maar dat is niet heel erg.
[muziek valt stil]
[Delano] Hé. Ja, jij.
Nu meekomen naar het kantoor.
Wat moeten jullie?
Jullie verstoren mijn bruiloft.
[Willem lacht]
Wat denk je, eikel?
We willen wat van ons is.
Ja.
[Papiamento] Makker!
[slag]
[brekend glas]
Dit resort is van mij en van Helga.
Opzouten.
[stomp]
[gekreun]
[trompet]
[chaotische muziek]
[gegil en slagen]
[boem!]
[Ah!]
[slag]
[herhaaldelijke slagen]
[Helga] Patrick! Ik hou van jou!
[Juan] Cariña!
Carina!
[slag] -[trompet]
[boem] -Ah!
[Juan lacht]
[chaotische muziek gaat door]
[slag] [boem]
[Juan juicht]
[trompettist lacht]
[lachen]
[ching]
[muziek vertraagt iets]
[slow motion effecten]
[Slappe] Mafkees!
[trompet]
[muziek gaat up-tempo verder]
[spuugt]
[slag] -Aah!
[slag]
[Patrick] huuu... [boem] Ah!
Patrick.
Patrick!
[muziek vertraagt]
[kreunen]
[Slappe schreeuwt]
[muziek gaat up-tempo verder]
[onderwater gegil]
[schaterlachen]
[Slappe] Oprotten, klootzak!
De volgende keer dat ik jullie zie, breek ik jullie in tweeën.
Kom, kom! Spring achterop!
Go, go, go!
Godverdomme!
[auto's scheuren weg]
[vogeltjes tjirpen]
[rustig gitaardeuntje start]
Weet je het zeker, mam?
Je kan gewoon langer blijven.
Je kan gewoon een kamer... -Nee, ik weet het zeker, Patrick.
Je doet het goed.
Ik heb me vergist.
Je kan wel degelijk op eigen benen staan.
En zorg goed voor je meissie.
Ik vind het een kanjertje.
[Patrick zucht]
Ik ga je missen, mama.
En je boontjes,
je sudderlappies
en je kruimige aardappels.
Dat weet ik toch, jongen.
Maar ik ga heel vaak langskomen, er komen veel gelegenheden.
En bel me...
als ik moet komen oppassen.
[gitaarmuziek zwelt aan]
[schorre stem] Goede vlucht!
Helga!
Doei!
Ik ga je missen, rare augurk.
[zucht]
[kreunt]
[Patrick hoest]
[kusgeluiden]
Ma?! -Oh, Carina!
Lekker man!
[gefluit] Ik zie u graag.
Wat zeg je? -Je hebt me wel verstaan.
[lacht]
Hou 'm recht, hè?
[Patrick] Ja.
[motor start]
[Juan] Take care.
[José] Tot later, Patje. -Dag, Patrick!
Doei, jongens!
[geraas vliegtuigmotor]
[stilte]
Zo.
[Helga] Hij zou trots geweest zijn.
Trots, op jou.
Ja.
Wie weet.
Wat denk je?
Gaan we het redden?
Natuurlijk.
Wij regelen dat!
[trompetmuziek]
Heb jij, eh...
[hakkelt] seks gehad met mijn moeder?
Nee. Nee, nee, nee, Patrick.
[opgelucht ademhalen]
Dat is voor het volgende deel.
Kom hier jij, klootzak! -Nee, nee nee Patrick.