Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Wyjdziesz pod jednym warunkiem.
Będziesz dla mnie pracować.
Pójdziemy na występ mojej córki,
a potem porozmawiamy o twoim życiu.
Czas przestać podejmować złe decyzje.
Bo dokąd cię doprowadziły?
Słuchasz mnie, Eros?
Idziemy.
Ruchy!
Martwi mnie to, co się dzieje z Reese.
Ktoś od miesięcy ją nęka. To się musi skończyć.
Oto twoje zadanie.
Zadbaj o to, żeby nic jej się nie stało. Opiekuj się nią.
Wiem, że nie mówi mi wszystkiego, bo jest dumna i uparta,
ale to zaczyna się na niej odbijać.
Wierzę, że możesz pomóc mojej córce.
A ja pomogę tobie.
Wiesz, gdzie skończysz, jeśli mnie rozczarujesz.
Eros.
Słuchasz mnie czy nie?
Uwaga!
ZŁY WPŁYW
Nieważne, czy ktoś grzebał przy lampie.
Problem w tym, że ta lampa mogła rozbić mojej córce głowę.
Słucham?
Radzę nie iść tą drogą. Rozumiemy się?
Miłego wieczoru.
Cholerni Brytole.
Przyjechał po mnie do paki.
Powiedział, że chce mi pomóc.
Niby w czym? Zostały ci trzy miesiące. Na co ci to?
Nie wiem.
Zresztą to ja mu pomogłem.
Bo pojechaliśmy do tego bajeranckiego audytorium.
Usiedliśmy na widowni, a na scenę wyszła dziewczyna.
Zajebiście tańczyła.
Robiła takie…
Była świetna.
Przestańcie, dupki. Mówię serio.
Nagle zauważyłem luźny przewód.
Aleś ty spostrzegawczy.
Rzuciłem się na nią.
Że co? Rzuciłeś się?
Skoczyłem w jej stronę.
Weź się nie zgrywaj, Peyton.
- Chciałem ją, kurwa, uratować. - Głupek.
I mówisz, że po wszystkim prysnąłeś stamtąd jak złodziej?
Tak.
To już odruch.
Bałem się, że o coś mnie oskarżą. Wiecie, jacy są bogacze.
A ten twój sponsor dorzuci ci za to coś ekstra?
Czy na zaproszeniu do teatru koniec?
Da mi pracę.
Inaczej nadal bym siedział.
Wszyscy musimy znaleźć jakąś robotę, żeby sprowadzić tu Simóna.
Przydałoby się więcej konkretów.
Kiedy się ostatnio odzywał?
Cztery lata temu?
Nie zaczynaj.
Dostał pracę.
Taką tam…
robótkę.
Chcesz oberwać, dupku?
- Dobra? - Dobra.
Dobra.
Dobra, dobra.
Proszę, dziewczyny.
Z tym owoce są o wiele zdrowsze.
Ale dlaczego?
To kryzys wieku średniego.
Wciąż mam 49 lat, młoda.
Sporo się już nażyłem, ale nie postarzaj mnie.
Coś się stało?
Chciałem ci o tym powiedzieć później,
ale chyba muszę teraz.
- Rozwiążę twój problem. - Nie mam problemu.
- Zaufaj mi. - Nie!
- To świetny pomysł. - Tak zaczynają się złe pomysły.
Tato, proszę.
Posłuchaj mnie!
Twojemu tacie odbiło.
I to poważnie.
Po całości.
Cześć.
Co to ma być?
To chłopak,
który od teraz będzie z tobą wszędzie chodził i cię chronił.
Zatrudniłeś ochroniarza? Nie wierzę.
To nie ochroniarz.
Ma tylko dbać o to, żeby nie stało ci się nic złego.
Opisałeś właśnie pracę ochroniarza.
Eros, to moja córka, Reese.
Reese, to Eros.
A przy okazji…
To on uratował cię przed spadającym reflektorem.
Możesz mu podziękować.
Uratował?
Jesteście psychopatami.
Pójdę już.
Przestań traktować mnie jak dziecko.
Taką mam córkę.
Nawet o tym nie myśl.
Tylko o to cię proszę.
Rozpieszczony bachor.
Dzień dobry.
Jesteś tym nowym?
Przepraszam!
Pan jest tym nowym?
Tak.
No dobrze.
- Nie zna pan francuskiego? - Nie.
Jak ma pan na imię?
Eros.
Oryginalnie.
Nie będzie miał osobnych zajęć?
Będzie obniżał poziom.
Nie martw się, Raúl. Zaczynamy.
Dziś rozdział 13.
Racjonalizm kontynentalny. Kartezjusz.
Możesz tak za mną nie chodzić?
Brakuje mi jeszcze tylko śmierci towarzyskiej.
Śmierć towarzyska?
Jak poetycko.
Mama przywiozła mi z Nowego Jorku bransoletkę.
- Od Cartiera. - Super!
- Boska. - Śliczna.
Jest ekstra.
A ta torebka od Diora?
Co jest?
Reese, nie chcę cię martwić,
ale pojawiły się memy o tobie i twoim ochroniarzu.
Nie przejmuj się.
Pewnie nikt ich nie widział.
No weź, mogło być gorzej.
Twój cień mógł być totalnym brzydalem.
Nie stresuj się.
- Daj spokój. - Na szczęście nie lubię facetów.
Naprawdę niezły z niego przystojniak.
Nikt temu nie zaprzeczy.
No i ma na imię Eros.
- To jakieś jaja. - Eros?
- Co za banał. - Eros.
Nie zaczynajcie.
„Eros, o ramionach silnych”…
- „Słodko-gorzki”. - „Zniewalający”.
- „Gorzki!” - „Zniewalająca istota!”
Bądźmy szczere. To kawał ciacha.
Ty to polecisz na każdego.
Kurwa! Pogięło cię?
Zaproś mnie na osiemnastkę, bo ja nie zaproszę ciebie.
Wspaniały układ.
Chcę tylko, żeby moja była,
która złamała mi serce,
zaprosiła mnie na swoje urodziny.
Możesz dać mi spokój?
I na co się, kurwa, gapisz?
Słuchajcie, dziewczyny, bo nie będę się powtarzać.
Potraktujcie sprawę poważnie, jeśli chcecie być w zespole.
Zaczynamy.
Patrzcie.
- Kto to? - Stoi przy drzwiach.
Cisza. Co się dzieje?
No już, wstajemy.
Reese, dziś ty zaczynasz. Już.
- Reese. - Cholera.
Wstawaj.
Kto to?
Ariadno, twoja kolej.
Co zrobiłaś?
Co?
Za co cię dręczą?
Nic nie zrobiłam.
I nie upadłam sama. Ktoś mi pociął baletki.
Idiota.
Chcę wiedzieć, kim jesteś. A może tata wybrał byle kogo?
Nie jestem byle kim.
Właśnie.
Kim jesteś? Coś tu się nie klei.
Czemu tata zatrudnił kogoś w moim wieku?
Nazywaj mnie byle kim, ale jestem od ciebie starszy.
O cztery lata.
Wcześnie straciłem rodziców.
W wypadku.
Twój tata współpracuje z pewną organizacją.
Członkowie opiekują się przydzielonym dzieckiem.
Twój tata wpadał co pół roku i pytał, czy odrabiałem lekcje.
Mówił mi, że wyrosłem.
Ale przede wszystkim wręczał mi koperty z kasą.
Nigdy nie wieszał na lodówce moich rysunków?
Żadnego zdjęcia?
Nie masz innej rodziny?
Nie.
To znaczy tak.
Simón jest dla mnie jak młodszy brat.
To brat Diega. Jest w rodzinie zastępczej.
Peyton, Diego i ja o niego dbamy.
Simón zamieszka z nami, gdy będziemy mieli stałą pracę.
To moja rodzina.
To dlatego wziąłem tę dziwną robotę.
Myślałaś, że marzę o tym, żeby za tobą łazić?
- Ja też wcześnie straciłam mamę. - Przestań.
Nie zaczynaj.
Co? Nie…
Myślisz, że jesteśmy podobni, bo nasi rodzice nie żyją.
Nie.
Nie waż się wchodzić.
Nie zamierzałem.
CO ROBISZ?
Dobra, jeszcze raz.
Kogo byście przejechali?
Starą zakonnicę, która chce się z wami przespać?
Czy trzech bezdomnych?
Jasne, że bezdomnych. Nie mają kasy.
Stary, wyobraź sobie napaloną staruchę, która chce ci się dobrać do rozporka.
Wyobraź sobie, że to siostra Manuela.
- Cześć. - Cześć.
Co tam?
Jesteś chłopakiem Reese?
Nie.
- Jesteśmy… - Kim?
Kuzynami.
Kuzynami?
Jasne.
Pieprzycie się?
To prawda, że płacą ci za…?
Mówiłam, żebyś tu nie wchodził.
Nudziłem się.
Czas na PowerPoint Party!
- Chodźcie! - Co to jest?
Kto umrze pierwszy? Czas na szczegółową analizę.
Ile znajomości dzieli mnie od Taylor Swift?
Szkolne pary jako paczki chipsów.
Opowiem wam dzisiaj…
o efekcie cheerleaderki.
Pewnie się zastanawiacie, co to takiego. Cóż…
Twój były znowu myśli, że jest zabawny.
Wyjaśnić ci, co to znaczy „poznawczy”?
Świetnie.
Przejdźmy dalej.
Zjawisko to zachodzi, gdy uznajemy jakąś osobę
za bardziej atrakcyjną niż w rzeczywistości,
bo wpływa na nas jej otoczenie.
Przykład? Jak myślicie…
Kto z tej trójki
najbardziej korzysta na efekcie cheerleaderki?
JEZUS WYGLĄDA JAK JA
Claudia,
Mary
czy Reese?
Reese…
Russell.
Taki przykład.
Moja teoria jest taka, że Reese
nigdy nie była popularna.
A już na pewno
nie była atrakcyjna.
- Koleś przegina. - Rany.
- Biedna Reese. - Nigdy nie była spoko.
To szóstka, nie więcej.
- Żenada. - Mam dość.
- Kiedy… - Co on plecie?
Koniec występu, Edzie Sheeranie.
Edzie Sheeranie?
Co robisz, tłuściochu?
Jesteś żałosny.
Oto co spotyka takich kolesi jak ty,
oglądających pornosy z zawszonymi facetami.
Brawo, królowo!
Zdejmij z głowy ten kondom, zanim się odezwiesz.
Wyglądasz idiotycznie.
- Zacznij od tego. - Dupek.
Karol, wiesz, co pokazują w takich pornosach?
Jak wyruchać twoją starą.
- Jakiś ty oryginalny. - Trzeba wiedzieć, jak przywalić.
Dupek z ciebie.
Cholera.
Koleś przegiął.
Co, chcesz buziaka?
Lepiej na niego uważajcie.
Pilnujcie kieszeni i toreb.
Podejrzany z niego typek.
Może dla nas zatańczysz?
Powiedz kilka słów.
Gapisz się na nas jak na film dokumentalny.
Chyba film o idiotach.
Jesteś klasowym klaunem?
Bardziej uśmiałem się na pogrzebie.
Wal się!
Przestańcie.
Jesteście żałośni.
Cóż…
Reese i jej pupil sobie poszli.
CO U TWOJEGO SPONSORA?
HEJ, ZDZIRO
ILE FIUTÓW DZISIAJ SSAŁAŚ?
SZKARADA
MASZ OBWISŁE CYCE
POTNIJ SIĘ
BRAK WIĘCEJ WYNIKÓW
PRZESTAŃ OBSERWOWAĆ
WARIATKA
PAMIĘTAJ, SKĄD POCHODZISZ
TWÓJ SZEF: „NAJBOGATSZY BIZNESMEN”
Ale wypas.
Wygląda jak dom pogrzebowy, nie szkoła.
- Obczaj tych bogaczy. - Co nie?
Hej, kotku!
Ślicznie ci w tym mundurku.
Do dzieła. Jedziemy do Spook.
Co tu robicie?
- Musimy teraz? - Tak, teraz.
El Pela zostawił go samego. To idealny moment.
No już, idziemy.
Jeszcze się zastanawiasz?
Co robimy?
To ona?
A kto, głupku? Jestem Peyton, skarbie. Miło mi.
Ty nic nie robisz.
Jedziemy.
Musisz mnie zawieźć na balet.
Nie możesz raz pojechać sama?
Będziesz za mną tęsknić?
- Zabierzesz mnie? - Tak.
Dupek się doigra.
Stanę na straży.
Jak zwykle.
Tak.
Niech mu będzie.
Sami to zrobimy.
- Kto tak zasuwa? - Diego.
- To jakieś jaja? - Cholera.
Poważnie?
- Hej. - Poważnie?
Co robisz?
A nie widać?
Okej, pozwólmy jej.
- Nie. - Czemu nie? Tak.
Nie marnujmy czasu.
Idź tam, Pey. Ja stanę z drugiej strony.
Co mam robić?
To.
- Wy gnoje! - Uciekaj!
- Tędy! - Biegiem!
Co ty wyprawiasz?
Uciekaj!
Kurwa.
Wyjaśnisz mi, co się dzieje?
Czyj to motocykl?
Jednego chuja.
Przestań zadawać pytania.
Co w tym śmiesznego?
Jakiś ty tajemniczy.
Co?
Wkurzasz mnie.
Jesteś zabawny, gdy zgrywasz twardziela.
To trochę staromodne.
Masz się za Hache?
Za kogo?
Odwieź mnie do domu.
Włóż kask.
Świetnie się czułam, rozwalając ten motocykl.
Podobało ci się?
Gdzieście byli?
W środę o tej porze?
Wyluzuj, tato. Mam 18 lat.
Siedemnaście. I już i tak daję ci dość luzu.
Chciałam się trochę wyładować.
Wyładowuj się do woli, gdy nie będziesz już u mnie mieszkać.
Okaż trochę szacunku.
A ty…
Zapomniałeś już, że jesteś w pracy?
Czemu nie mówiłeś, że znasz go od lat?
Nie takim tonem.
Potrzebuję trochę wolności.
Nie jestem dzieckiem. To nie jego wina.
Tak.
Jasne. To dlatego mówisz do mnie w ten sposób?
Masz na nią zły wpływ.
To był twój durny pomysł, a teraz się dziwisz.
Wyciągnąłeś go z paki, żeby mnie pilnował.
To nazywasz ochroną?
Reese, nie mów tak do mnie.
Wyluzuj, Bruce.
Ja też nie wiem, co tu robię.
Ani na co tej gówniarze ochrona.
Zrób nam zdjęcie.
DZIWKA
NIE WIESZ, KIM JESTEM? ŚCIERWO
JEBAĆ REESE RUSSELL
ZDYCHAJ, DZIWKO
Możesz to ściszyć?
Cholera, co za łomot.
Russell?
Nie grzeb w moich rzeczach. Spadaj stąd!
- Dobrze. - Trzy!
Jeszcze raz.
JESTEŚ NIKIM, ŁAJZO
Dzień dobry.
Kawy?
Chcesz mnie ignorować przez cały tydzień?
Co jest? Masz okres?
Nie wkurzaj się. Tylko żartowałem.
No dobra.
Pieprzyłaś swojego goryla?
Daj mi spokój.
Czego chcesz?
Tak chcesz zwrócić na siebie uwagę?
Pani Smith, mogę zmienić ławkę?
Oczywiście.
No dobrze, zaczynamy.
Mieliście udany weekend?
Może ktoś chciałby nam coś opowiedzieć?
Nie? No to zaczynamy.
Otwórzcie laptopy.
Dobry wieczór.
Albo do jutra.
Cześć.
- Nie dołączysz do naszego śledztwa? - Jakiego śledztwa?
Prześladowca Reese założył fałszywe konto i ciągle wysyła jej…
różne rzeczy.
„Niedługo poznasz mnie lepiej. Twoja rodzina też.
Czasem trzeba zapłacić za błędy innych”.
Są też zdjęcia kutasów.
Założę się, że to Raúl.
Wychodzę.
Ale powiedz kumpeli, że musimy pogadać.
Mam już tego dość.
Sam jej to powiedz.
Może zaprosisz nas tam, dokąd się właśnie wybierasz?
Zresztą nie musisz. Sama nas wproszę.
- Nie. - Zaczekaj tu chwilę.
- Za kogo on się ma? - Co nie?
- Ale z ciebie ciacho. - Ma rację, Simón.
- Eros! - Do schrupania.
Gadamy z Simónem!
Chodź tu.
- Masz umowę na pełen etat? - Tak.
Gratulacje.
Jak się masz?
Troje dorosłych i trzy gówniane roboty.
Dupek.
Ty nie ugotowałbyś nawet makaronu, smarku.
Czemu jeszcze nie śpisz? Do łóżka!
- Zachowuj się! - Idziemy na imprezę, a ty nie!
- Udało nam się! - Dla Simóna!
Moje chłopaki!
Jako jedyny dostałem pracę na pełen etat.
Stary.
I to nie w Spook.
W McDonaldzie.
Żartujesz. Poważnie?
Lubisz czikeny? Bo dostaniesz ich masę.
Ja myślę.
- Zobaczysz. - Ekstra, co?
Dobry wieczór pani.
Jak masz na imię?
- Lily. - Lily?
Dostałem umowę na pełen etat.
Same się wprosiły.
To ilu nas jest?
Jak leci, skarbie?
Co tam?
Nie mogę przestać się na nią gapić.
Skąd ona się wzięła?
Wygląda jak kolejny stopień ewolucji.
My to wersja beta, a ona…
Nie przesadzaj.
- Co? - Daj spokój.
Będziemy grzeczni.
- Rządzisz. - Dzięki, Toni.
- Cześć. - Cześć.
Ten klub jest ogromny.
Tak.
- Hej! - Co tam?
Jak się masz?
Dobrze. A wy?
- Hej. - Co tam?
- Hej. - Co z nią?
- Zawsze jest taka poważna? - Nie.
- Ładnie wyglądasz. - Podoba ci się?
To jedwab? Wygląda jak piżama, seksi.
Słyszałaś?
Co?
Masz śliczne włosy.
- Mówisz? - Cudne.
Chodźmy do toalety.
Dobra.
Zawsze jest taka poważna?
Tak, ale… Nieważne.
Pocałowałabyś każdego.
Muszę się wysikać.
Chyba się z nim prześpię.
Tamta laska nawet na mnie nie spojrzała.
- Nie wierzę. - No weź.
Chcesz się przespać z Legendą?
Ja?
Chyba mówi o… Erosie?
Nikt go tu tak nie nazywa.
Myślałam, że faceci nazywają się tak nawzajem, zamiast przytulania.
No wiesz: „Co tam, brachu?”.
- Właśnie. - Myślałam, że o to chodzi.
Przespałam się z nim dwa razy.
Siedział w poprawczaku po jakimś wypadku.
Nazywają go tak, bo zjadł starych.
Nic nie zauważyłam.
No wiecie…
Na kawałeczki.
Boże!
Co?
- Muszę się napić. - Słuchaj…
Chodźmy do baru.
Poproszę dwa szoty. Dzięki.
Gdzie byłaś?
- Hej! - Zgubiłaś się?
Byłyśmy tutaj.
Nalej trzeciego.
- Trzy szoty! - Dla nas!
- Dzięki! - Ja piję tu za darmo.
Zobaczysz.
Gdzie byłeś?
A jak myślisz? Tańczyłem.
Mam pytanie. Na którym jesteś roku?
Co? Od lat nie chodzę do żadnej szkoły.
- Serio? - Tak.
Poproszę szota.
Są całkiem miłe.
Co tam, że dziane.
To bogate smarkule.
Totalne snobki.
No wiesz…
Takie jak one studiują zarządzanie.
Kiedyś będą naszymi wrednymi szefowymi.
Daj spokój.
Nie są snobkami.
Chociaż hajsu mają po uszy.
No weź, Pey.
Nie musisz popadać w taką skrajność.
Muszę.
Czy takie jak one siedziały z nami w poprawczaku?
Nie.
Widziałeś tam takich zarozumialców?
Nie.
Takie jak one nie jedzą nie dlatego, że czegoś im brakuje.
Tylko żeby nie przytyć. Rozumiesz?
Wszyscy bogacze są tacy sami.
Tacy sami.
Nie przekonasz mnie.
Grajcie dalej!
Coś ty taka cicha, Pey?
Jestem zmęczona.
I chce mi się pić.
Potrzebuję wody.
Jeszcze pół godziny temu szalałaś na parkiecie.
Pey jest pełna sprzeczności.
Dlaczego?
Jeszcze pytasz? Jest jak kot.
Tylko raz urządziła imprezę urodzinową.
I wiesz, co zrobiła?
Zaprosiła ludzi, otworzyła im
i poszła spać.
Naprawdę?
Nikt tak nie znosi własnych urodzin.
- Rany. - Mówię ci.
O co chodzi z tą Legendą?
Co?
Słyszałam to słowo przez cały wieczór.
To nic takiego.
Słuchaj…
Pamiętasz, jak opowiadałem ci o wypadku?
Ponoć sam go spowodowałem.
Byłeś dzieckiem.
Miałem sześć lat.
Ale tak napisali w raporcie.
To pewnie był zwykły wypadek.
Tak.
Ale wkurza mnie to, że nie pamiętam.
Czasem myślę sobie…
„A jeśli naprawdę nawaliłem?”
Miałeś tylko sześć lat.
Wieść się rozeszła i zaczęły się plotki.
Ludzie nie dają mi spokoju.
Uwielbiają tę durną ksywkę.
Legenda.
Rzeczywiście, słaby przydomek.
Na wszystko masz jakąś odpowiedź?
Najlepszego!
Za Reese!
Osiemnastka!
- Nie wiem, co tu robicie. - Lily nas zaprosiła.
Rety, ale chata.
Co dokładnie?
To, że wyjechał w jej urodziny?
Czy to, że Reese zabujała się w jego pracowniku?
Przestań.
„Nie jest w moim typie”.
Nie? Dobra.
- A to co? - Zabierz to.
Ktoś się poczęstuje.
Kim jest ta bogini?
Myślałam, że Diego przyjdzie sam.
Serio?
Zabulili tyle za te wstążki?
No co? Nic nam nie zrobiła. A jest prześliczna.
Nieważne. Pamiętajmy o siostrzeństwie.
Zaraz wracam.
Tandeta i tyle.
Siema.
- Cześć. - Co tam? Hej!
Cześć.
- Co tam, Peyton? - Hej.
Częstujcie się.
Tu są drinki, a tam jedzenie.
Spoko. Obsłużymy się.
Dziwnie smakuje.
- Chciałabym mieć tak w domu. - Nieźle, co?
To też jest super.
Zajebiste.
Obłędne.
Obczaj. Stówa za kilo.
- Ja pierdolę. - Stówa!
Ale zajebiście.
- Dzięki! - Wow!
Nie trzeba było. Super.
To świetne perfumy.
- Musicie się tak opychać? - Tylko odrobinę.
- Lepsze to niż twoja zupa. - Mamy pustą lodówkę.
Czemu miałabym nie jeść?
To my jesteśmy twoimi kumplami. Nie ta banda snobów.
- Nie o to… - Gapią się.
Nie o to chodzi. Nie zepsujcie tego.
- Nie chcę stracić pracy. - Tylko jemy.
Nie chcę wylecieć z roboty.
- Trufle! - Uważajcie.
Zdrówko.
Twarde, co?
Owoce w czekoladzie!
- Chcesz trochę? - Dawaj.
Ale chata, co?
Co nie? Zajebista.
Zobacz. Ale fajne.
Bum!
Tatuś.
Milioner.
Szef.
Chwila, musisz się napić.
- Zajrzymy tam? - Dobra.
Poszukajmy ginu.
Czego się napijesz? Może mają coś starzonego?
Pewnie.
Uważaj. Mogą mieć alarm.
Na pewno nie.
Pokaż. A jak się włączy?
Daj spokój.
Rany.
Uważaj, już ja cię znam. Zaraz mnie postrzelisz. Pokaż.
I to mi się podoba. Gangster!
Twardzielka. Super.
- Nic nie zrobiłem! - Łapy w górze, skurwielu!
Nie zadzieraj z Pey.
Tort!
Czas na tort.
Chodź.
Idę.
- Zaraz przyniosą tort. - Gdzie Reese?
ZOSTAŁO CI NIEWIELE CZASU, REESE RUSSELL
Idzie.
- Przygotujcie się. - Eros.
Sto lat, sto lat!
Niech żyje, żyje nam…
Co się stało?
Sto lat…
- Chodźcie na tort! - Ja chcę kawałek!
Lily, zaprosiłaś Raúla?
Wyproś wszystkich.
Ktoś wybił mi szybę w oknie. Każ wszystkim wyjść!
Wracajcie do domów, już!
Wszyscy mają wyjść, dalej!
Wynocha!
Chodźcie.
Halo? Jest tu ktoś?
Halo?
Jest tam ktoś?
A to co?
Cholera.
Boże.
Chwila.
Co robisz?
Nic.
A to co?
Zdjęcie. Nie wiem, co myśleć.
Są na nim twoi rodzice.
Moi też.
Jesteś pewien?
Oczywiście, że tak.
Zobacz, to oni.
A to twoi. Nie wiem, kim jest ta kobieta.
To oznacza…
Tak. Nasi rodzice się znali.
Nie rozumiem.
Ja też nie.
Nie wiem, co tu robię.
Dzwonię do taty.
- O tej porze nie odbierze. - Trudno.
Wszystkiego najlepszego.
To dziwne, ale trudno.
Odebrał?
Tak, dziwne.
A tata nie odebrał.
- Nic nie rozumiem. - Ja też nie.
Chciałabym się dowiedzieć, dlaczego mi to robią.
I o co chodzi z tym zdjęciem.
Nie wiem.
To wszystko nie ma sensu.
Wszystko?
Nie możemy…
Cholera. Boże.
Wystarczy.
Lepiej pójdę już do łóżka.
Tak, chodźmy już do łóżka.
Tak.
Każdy do swojego.
Tak. Dobry pomysł.
- Pa. - Dobranoc.
CHYBA LEPIEJ, ŻEBY TO SIĘ NIE POWTÓRZYŁO
SPOKOJ…
TO SIĘ NIE POWTÓRZY, RUSSELL
Spójrz, kochanie.
Tata próbuje uciszyć sumienie?
Nie bądź taka surowa.
Kiedy wróci z Miami?
Nie wiem.
Napijesz się ciepłej herbaty?
- Tak. Dzięki. - Dobrze.
Nie ma za co.
Kurwa.
ZNASZ MNIE, ODKĄD MIAŁAŚ MLECZAKI
NAJLEPSZEGO, REESE RUSSELL
Dalej!
Raz, dwa, raz, dwa. Dalej!
Szybciej, Reese!
- Dalej! - Eros.
- Eros! - Raz, dwa, raz, dwa.
Musisz gdzieś ze mną pojechać.
Dokąd?
Na ich bal przebierańców.
Tylko on mógłby mi to wszystko zrobić.
Jeśli to on wysyła te wiadomości,
w jego domu na pewno znajdzie się jakiś dowód.
Myślisz, że ktoś taki wpadłby na pomysł szukania mleczaków?
Nie wiem. Znamy się od dziecka.
Może ukradł je matce.
Niektóre zachowują mleczaki dzieci.
Ruszcie się! Raz, dwa!
Tańczyć, kurwa!
Przynieś mi drinka, stary.
Dzięki.
- Dzięki. - Trzymaj.
Włóż to.
Co oni tu robią?
Po chuj tu przyleźli?
Chodź.
Mogliby się chociaż przywitać.
Odpuść.
Poważnie?
Zostaw to.
Potraktuj sprawę poważnie.
No już.
Nie wierzę.
Co cię tak wkurzyło, kotku?
Ludzie, którzy mówili, że przyjdą,
a się nie zjawili.
Ważne, że ja przyszłam.
Potwierdzili.
- Dość. - I po co?
To takie…
Zawsze musi ze mną pogrywać.
Czemu przyszła z tym dupkiem?
Daj spokój.
Spójrz na mnie. Dość.
Ohyda. Wszystko pachnie Raúlem.
Wolałbym czuć coś innego.
Wyrucham cię jak dziwkę.
Nie mogę się doczekać, aż poznamy naszych partnerów.
Jakich partnerów?
To jasne, że ktoś nienawidzi jej bardziej niż my.
To musi mieć jakiś związek z jej starym.
Słyszałaś?
Co to było?
Co jest?
Co, do chuja?
Reese?
Wpadłam tylko po to.
Nie oddałeś mi jej.
A przy okazji…
Przyszłam też po to.
- Eros! - Ty zdziro!
Biegiem!
Zabiję was, gnoje!
Walcie się, skurwiele!
Na co się gapicie?
Co?
Ciuchy dla snobów Raúla?
To nie są ciuchy Raúla.
Tylko moje.
Na jedno wychodzi.
Wiem, o co ci chodzi.
O co?
Żałujesz, że mnie w tym nie widziałeś.
I przenosisz tę złość na bluzkę.
Żałosne.
No dobra. Przymierz.
Wtedy ci powiem, czy żałuję.
Co?
Daj dotknąć materiału.
Całkiem niezły.
Czemu to zrobiłaś?
Hej!
- Co z tobą? - Co?
Skąd ta nagła agresja?
Jaka agresja?
Kopnęłaś go w jaja.
Niezła z pani łobuziara, panno Russell.
To pan ma na mnie zły wpływ, panie Eros.
Dobrze wczoraj spałaś?
Tak.
Gdy się już dosuszyłam.
A ty?
Nieźle.
Dobrze.
- Co jest? - Co to?
Nie wiem. Nie rozumiem.
Nic nie zrobiłem. Nie wiem, skąd ten dźwięk.
- Co jest? - Co się stało?
Skąd ten dym? Cholera!
- Szlag. Stój. - Zatrzymam się.
- Wysiadaj. - Nie mogę!
Spokojnie, otworzę ci.
Kurwa!
Nie mogę otworzyć!
Nie mogę…
Wysiadaj, szybko!
Biegiem!
Nic ci nie jest?
Ktoś grzebał przy aucie. Sprawdzimy to.
Dzięki. Jestem twoim dłużnikiem.
Będę was informował.
Dziękuję.
Proszę.
Dokładnie tyle, na ile się umówiliśmy.
- Wynocha. - Ty tak serio, tato?
Serio?
Moje auto spłonęło.
A kamery nagrały, jak pod moją nieobecność całowaliście się przy basenie.
Marnujesz sobie życie, Reese. I w imię czego?
Absolutnie niczego.
Myślicie, że żyjecie w jakimś gównianym filmie?
Wiesz co?
To ty napisałeś jego scenariusz.
Co to jest?
Czemu nic nie mówiłeś?
Nie wiem, czemu się tak zachowujesz, tato.
Ledwo znałem rodziców Erosa.
Ale zaprzyjaźniliśmy się.
Niestety odeszli za wcześnie.
Od tamtej pory zależało mi tylko na tym, żeby mu pomóc.
A teraz…
weź swoje rzeczy i wyjdź.
Nie zgłoszę, że straciłeś pracę,
ale nie chcę cię tu widzieć.
Nie wierzę.
Zachowujesz się jak dupek. Wstyd mi za ciebie.
Nie wierzę.
Jasne, że stąd odejdę, Bruce. Oddaj mi zdjęcie.
Jasne.
Nie potrzebuję twojej litości.
Ani ochrony.
Ale odrobina szczerości by nie zaszkodziła.
CZEŚĆ, REESE… JAK SIĘ MASZ?
- Jest. - Cześć!
- Hej! - Diego!
Braciszku!
ZNISZCZYĆ MOTOCYKL LUISA
POMŚCIĆ ŚMIERĆ KUMPLA
POŻREĆ BOGACZY
CHOLERNE SNOBY
"KOLEDZY MNIE NIENAWIDZĄ"
WIDZIAŁAM TWOJE RYSUNKI, DUPKU
ZEMSTA
Właśnie.
Panna Reese Russell?
Jeśli chodzi o ten notatnik, to…
To nic takiego. Rysuję i piszę, żeby…
To same głupoty.
- Reese. - Nie zbliżaj się.
Okropnie mi wstyd. To tylko gówniane rysunki.
Mogłeś się ponabijać z kogoś innego.
Nie z ludzi, którzy dali ci dom i pracę.
Możesz nienawidzić mojego ojca, ale mnie?
Poważnie?
To ty?
O czym ty mówisz?
Ty jesteś moim prześladowcą?
Nie wiem już, co myśleć.
Nienawidzisz mojej rodziny.
Mówisz poważnie?
Nie.
Jasne, że to nie ja.
Nigdy bym tego nie zrobił.
Zwłaszcza tobie.
Przez lata nagromadziło się we mnie wiele nienawiści.
I zazdrości.
Czułem się samotny.
Rysowanie pomaga mi radzić sobie z moimi demonami.
Ale nigdy bym cię nie skrzywdził.
Proszę, zaufaj mi.
Czego chcesz?
Co tu robisz?
Chciałem cię zobaczyć.
Pożegnać się.
Co?
To wszystko i tak nie miało sensu.
Nic nie ma sensu, gdy jesteśmy razem.
Musimy żyć osobno.
Spójrz na siebie.
Spójrz na mnie.
Nie skończyłam.
Przepraszam.
Podoba ci się?
- Tak. - Dobra.
W porządku?
- Co? - Co jest?
Wszystko gra?
Mam coś dla ciebie.
Prezent urodzinowy.
Prawie dostałam zawału.
Myślałam, że mi się oświadczysz.
Cóż…
Uznajmy to za wstęp do przyszłych oświadczyn.
To ma być żart?
Jeśli po trzydziestce będziemy starzy, brzydcy i samotni,
to się pobierzemy.
Odbiło ci.
Ja nie będę ani brzydka, ani stara, ani samotna.
Ja też nie.
- Nie? - A jak ci się wydaje?
Jak ci się wydaje?
Hej!
Daj, założę.
Cześć, kochani!
Wracamy do szkoły dla snobów!
Przedstawię wam dzisiaj kogoś wyjątkowego.
A szczególnie nowym obserwującym.
Nie nagrywaj mnie!
To moja kumpela, Peyton.
Przywitaj się, Pey.
Nie chcę.
Chyba ma dzisiaj zły dzień.
Cholera. Która godzina? Twój tata wrócił?
Nie o to chodzi. Gdzie pracuje Peyton?
Chyba chodzi na nocne zmiany do baru w naszej okolicy.
Nie.
Jest sprzątaczką w mojej szkole.
Cholera.
Wyłącz to światło.
- …dzisiaj kogoś wyjątkowego. - Uspokój się.
Co to ma być?
Nie nagrywaj mnie!
To moja kumpela, Peyton.
Przywitaj się, Pey.
Co z tego?
- Nie chcę. - To chyba oczywiste?
Przejrzałam cały profil tej kobiety.
Poznała Peyton, gdy ktoś zaczął mnie prześladować.
To ona.
Posłuchaj.
Próbujesz jakoś wyjaśnić to, co ci się przytrafia.
Wiem, że to okropne i że cierpisz…
Powiedzmy, że o niczym nie wiedziałeś.
Ale dlaczego Peyton nic ci nie powiedziała?
Podobno się przyjaźnicie.
Przestań.
Oskarżasz moją przyjaciółkę i mnie.
Nie odpowiadasz.
Na razie, Reese.
Wychodzę.
Mieliśmy się pożegnać.
Trzeba było zrobić to wcześniej.
CZEMU NIE ODBIERASZ?
JESTEM U LEA, WYLUZUJ
Cześć.
Dzień dobry, księżniczko.
Dzień dobry.
Cholera. Gdzie się podziewałaś?
Minęło tylko parę dni.
Aż tak się stęskniłeś?
Rany, ale czymś tu jedzie.
Mógłbyś tu czasem przewietrzyć.
Przez trzy dni nie odbierałaś telefonu.
Spędziłaś z tym gościem 72 godziny?
Wróciłam tylko zmienić bieliznę. No bo wiesz…
No dobra.
Sorry, że cię olewałam.
Nie złożysz mi życzeń urodzinowych?
To dziś.
Jasne. Sto lat, Pey.
Co dziś robimy? Świętujemy?
Umówiłam się z kimś na dziewiątą.
Patrz, co dostałam.
Leo to twój nowy chłopak?
Czy co?
Nie bądź wkurzający.
Ja nie pytam, jak ci się pieprzy 17-latkę.
Bez takich.
Jeszcze jedno.
Co znowu?
Pracujesz w szkole Reese?
Tak.
I co z tego?
A nie w barze?
Nie wiem…
Wstydziłam się, że znowu muszę sprzątać.
I to w twojej nowej szkole.
Jasne.
Reese dziwi się, że nie wiedziałem.
A ty znowu o Reese.
Gadamy tylko o niej.
Zakochałeś się czy co?
Zakochałeś się.
Zakochałeś się!
O rany. Wypijmy za to.
Za miłość.
Chodźmy potańczyć w salonie.
Musimy to uczcić.
Naszym celem pozostaje kultywowanie zaangażowania,
zrównoważonego rozwoju i odpowiedzialności,
cechujących każdą z naszych firm.
Dziękuję i dobranoc.
Dziewczyny, dopilnujcie, żeby nie zabrakło szampana.
To bardzo ważne. Dziękuję.
No dalej.
GDZIE JESTEŚ?
NIE PRZYJDZIESZ?
JADĘ DO EROSA. JUŻ WIEM, KTO MNIE PRZEŚLADUJE.
Dlaczego nie możemy iść z tobą?
Nie robię nic specjalnego.
Pożałuję, że ci to mówię,
ale Reese myśli, że to ty wysyłałaś jej te anonimy.
Co?
Wierzysz w to?
Wierzysz?
Nie broniłeś mnie?
Jasne, że broniłem.
Odłóż ten cholerny telefon i pogadajmy.
Sprawdzam godzinę. Nie chcę się spóźnić.
Ale jesteś wkurzający.
Zostaw mnie w spokoju. Idź na spacer czy coś.
Nie stresuj mnie jeszcze bardziej.
Co ja ci zrobiłem?
Skąd te nerwy? Co jest?
Chcę pobyć trochę sama.
A ty ciągle za mną łazisz,
zadajesz durne pytania
i obwiniasz mnie,
jakby nie upokarzano nas przez całe życie.
Nie wiem, o czym mówisz.
Co to ma z czymkolwiek wspólnego?
- I co to za ciuchy? - Idę do pracy.
Chcę ci coś powiedzieć, ale nie wiem jak.
Pracujesz? Myślałem, że masz randkę.
- Zamknij się. - Nic nie rozumiem.
- Tak, idę teraz do pracy, ale… - Co się dzieje?
- Daj mi skończyć. - Powiedz, że nie chodzi o Reese.
- Cicho. - Praca w urodziny?
Tak, pracuję. Daj mi…
Powiedz, że mnie nie okłamujesz.
Powiedz, że nie masz nic wspólnego z Reese.
- Że czegoś nie spieprzyłaś. - Nie.
Ale o czymś nie wiesz!
Zamknij się na chwilę!
Przepraszam. Eros?
EROS, ODBIERZ. TO WAŻNE
JUŻ JADĘ
Nie!
Kurwa!
Cześć.
Jest Eros?
Wejdź.
Ja…
Zaraz do ciebie przyjdę.
Napijesz się czegoś? Mam dziś urodziny.
Nie, dzięki.
Na pewno?
Gdzie jest Eros?
Nie wiem, ale zaraz tu będzie.
Muszę iść do pracy.
Gdzie pracujesz?
Na jakiejś imprezie. Nie znam szczegółów.
Spieszę się. Zaczekasz w barze na dole?
Wolałabym zaczekać tutaj.
Nie.
Wolałabym nie.
Mogę skorzystać z łazienki?
Nie.
Cześć.
Szukam Reese.
Jest tutaj?
Tato?
Przyjechałem, jak tylko zobaczyłem twoją wiadomość.
Wszystko w porządku?
- Nie wiem. - Co jest?
To ty nękasz moją córkę?
Nie pamiętasz mnie, Bruce?
A powinienem?
Co się dzieje?
- Gdzie Eros? - Zamknij się!
- Gdzie Eros? - Rozmawiam z twoim ojcem!
Nie mów tak do mojej córki.
Nie wiem, kim jesteś i czego chcesz, ale mam dość.
Dzwonimy na poli…
Rzuć to, zanim zrobisz coś głupiego. Kto to?
Zamknij się!
- Kto to? - Zamknij się i siadaj.
Nie wiesz, kim jestem, Bruce?
- Siadaj. - Dobra.
Siadaj!
Nie pamiętasz mnie?
- Nie wiesz, kim jestem? - Nie.
Ja myślałam o tobie przez cały czas.
O tym, co robisz.
Jak świętujesz urodziny.
Sto lat, Peyton!
Wiesz, co moja mama robiła w swoje urodziny?
Pracowała w twojej restauracji.
Ja też miałam to dziś robić.
Dla ciebie.
Wiele rzeczy może wskazywać na to, że jesteś żałosnym człowiekiem.
Choćby to, że wytrzymują z tobą tylko ludzie, którym płacisz.
Nigdzie nie pójdziecie! Dzisiaj świętujemy.
Myślałam o tobie przez 16 lat.
I o twojej restauracji.
Jaką wystawiłabym jej opinię.
Coś w stylu: „Gówniana knajpa.
Moja mama tam pracowała.
Rodzice mojego kumpla, Erosa, też.
Nie mają licencji ani cholernych gaśnic.
Właściciel jest tchórzem.
Pracownicy?
Martwi i nieubezpieczeni”.
Pierdol się.
Zniszczyłeś nam życie.
A potem obwiniłeś sześciolatka. Ja pierdolę.
Myślicie, że forsa, znajomości i czas wszystko naprawią.
Ale wiesz co?
Ja nie mam żadnej z tych rzeczy.
- Dość. - Zamknij się.
- Oddaj broń. - Nie podchodź.
- Dawaj. - Słyszałeś?
Twoja mama też zginęła w tamtym pożarze. Tak samo jak moja.
Twój chujowy tata by ci nie powiedział, więc ja to robię.
Tacy jak ty nigdy…
nigdy nie mówią prawdy.
Myślisz, że się zmieniłeś.
Chcesz być dobrym człowiekiem.
Próbowałeś.
Ale to nie naprawi tego, co zrobiłeś.
Niczego nie naprawi.
- Proszę, przestań. - Stój.
Nie podchodź. Odsuń się!
- Eros! - Szybko!
- Chodź! - Peyton!
Puszczaj!
Cholera!
- Peyton, stój! - Eros!
Szybko!
ŚMIERĆ BIZNESMENA BRUCE’A RUSSELLA
Chyba nie potrzebuję już ochroniarza.
Nie wytrzymałabyś beze mnie dnia.
Tak.
Przykro mi.
Wiem.
Mnie też.
Hej, Reese.
Dawno się nie odzywałaś.
Mam nadzieję, że się trzymasz.
Zadzwonię za kilka dni. I może wpadnę?
Daj znać.
Buziaki.
Reese.
Reesey.
Możesz na mnie liczyć,
gdybyś chciała pogadać.
Bardzo cię kocham.
Zadzwoń, kiedy tylko zechcesz.
Hej. Jak się masz?
Właśnie wylądowałam.
Bardzo chcę cię zobaczyć.
Mam ci wiele do opowiedzenia.
Bardzo za tobą tęskniłam.
Zobaczymy się niedługo?
Kocham cię. Mam nadzieję, że się trzymasz.
Hej, tato.
To trochę dziwne, ale…
to jedyne, co mam.
To głupie, że osądzam samą siebie.
W każdym razie…
Chciałam ci powiedzieć, że dostałam się do zespołu.
Jesteś ze mnie dumny?
Bardzo cię kocham.
Eros, zadzwoń!
Przyjęli mnie do zespołu! Nie wierzę! Zadzwoń!
Co tu robisz, głuptasie?
Wpadłem na przesłuchanie.
Jakie przesłuchanie?
Nie wiem.
Przesłuchanie.
Postaw mnie!
Zabiję cię!
Przestań!
- Nauczysz mnie tańczyć? - Jasne.
- Pokaż mi. - Chcesz?
- Pokaż mi jakiś fajny krok. - Dobra.
- Coś dobrego. - Dobra, ustaw się.
Pa!
Nie! Stój!
- Złapię cię. - Nie!
Zabiję cię!
- To jak? - Nie.
Nie nauczysz mnie tańczyć?
Napisy: Aleksandra Basińska