-[sürücü] Hadi. Hadi. -[motor devirleniyor]
Downloaded from YTS.MX
Hadi çiçom, ne olursun.
Ne olursun. Ne olursun.
Allah'ını seversen şimdi değil.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Şimdi değil. Hiçbir zaman değil. Ne olur ya biraz dayan.
Ne olur, Allah aşkına burada yapma çiçom.
Ne olursun. Git lan biraz daha. Ha.
[araç motoru durur]
[gök gürler]
[çığlık atar]
Lan niye yapıyorsun bana bunu?
Niye yapıyorsun? Neyini eksik ettim?
Yağını mı? Benzinini mi? Gazını mı? Suyunu mu?
Sen beni delirtmek için mi üretildin lan? Ha?
Delirtmek için mi üretildin?
-[cam patlar] -[bisikletçi] Ah!
[inler]
-Yok artık ya! -[inlemeler sürer]
-Hanımefendi, iyi misiniz? -İyi mi hanımefendi?
İyi mi? Bak bakayım orada mıyım hanımefendi.
Yani arabamın arka camından dalan birine göre gayet iyi hanımefendi bence.
Ay. Ay.
-Açayım mı kapıyı? -[nefes nefese] Yok ya.
Sür devam et sen. Bekleme yapma burada.
Süremem, araba bozuk.
Açsana şu kapıyı adam. Duramıyorum, aç! Ay!
Allah Allah.
Hem camdan dalıyor, hem bağırıyor ya.
[inler]
-Ay! -[sürücü] Gel. Yavaş.
[nefes nefese, inler]
Arkadaşım, sen niye yolun ortasında duruyorsun ya?
[gök gürler]
Birincisi ben yolun ortasında keyfimden durmuyorum hanımefendi.
Araba bozuldu. İkincisi hadi diyelim duruyorum,
kocaman bir araba bu ya, nasıl gelip çarptın sen bu arabaya be?
Durmaya çalıştım.
Frene abandım, duramadım.
Telim koptu.
Ayrıca dörtlülerinizi yaksaydınız ben uzaktan görürdüm sizi.
Dörtlülerim yansa zaten ben bunun dörtlerini yakarım.
Bu arabanın dörtleri çalışmı…
Vallahi şimdi araba tokatlayacağım sinirden ha.
Çalışmıyor, evet. Benim bir yerimde bir şey var mı?
Bakar mısınız lütfen?
Ne bileyim, görmüyorum ki ben bir şey.
Gelin şöyle. Gel ışıkta bakayım. Öf be!
Geç. Dön bana.
Şöyle bir ellerini göster.
-Her yerim duruyor değil mi benim? -Şöyle yap, şöyle.
Yüzüne bakayım.
Tamam bir şeyin yok görünüyor. Evde kaskı çıkar. Kafanı bir silkele.
Arabamın camları kalmış olmasın.
-Gidebilecek misin evine? -Ben giderim evime.
Siz gidebilecek misiniz bununla?
İşte, gittiği yere kadar.
-E, buraya kadar o zaman. [güler] Yani. -[güler]
[araba radyosu çalışır]
Oho, bu bayağı kafasına göre hareket ediyor.
-Manyak bu araba ya. -Bayağı.
Sizin de vallahi, camdan da dalsanız neşeniz eksik olmuyor, ne güzel.
Kusura bakmayın, arka cam görünce dayanamam, hemen dalarım.
Bir arka cam bulayım da gideyim bari gireyim.
-Öyle mi? -Yani. [güler]
[gök gürler]
O, yalnız bu fena geliyor.
Bence siz arabada bekleyin, ıslanırsınız.
A, şey, ıı…
O kadar kazaya karıştık artık, en azından adınızı öğreneyim, tanışalım.
[korna çalar]
[sürücü] Vay be.
Böyle oluyormuş demek.
Öyle pat diye bir anda her şey sona eriyormuş.
Ne garip.
Kim bilir, belki evden birkaç dakika geç çıksam ya da
arabayı zamanında bakıma götürsem,
ya da orada değil de birkaç kilometre sonra bozulsa bu araba,
bunların hiçbiri olmayacaktı.
Ama kader diye bir şey var.
Ve her şey bir, o an orada olma meselesi.
İlginç olan şu ki, bu benim hikâyemin sonu değil.
Başlangıcı.
O kazadan beri, üç yıldır her gün
bambaşka bir yerde, bambaşka biri olarak uyanıyorum.
Nasıl mı oluyor?
Anlatayım.
[yolcular çığlık atıyor]
Kural bir, kabullenmek.
Uyandığımda öyle kontrolümde olmayan şeyler için kendimi paralamama gerek yok.
Ölüm doğal akışında oluyor.
Öyle engellemek, zamanını değiştirmek falan mümkün değil.
Yaşamın tüm sihirli tarafı da bu değil mi zaten?
Bir gün öleceğini bilmek, ama ne zaman olacağını bilmemek.
Bildiğinizde zaten tuhaf bir rahatlık geliyor insana.
Kural iki, alışmak.
Başlarda ben de alışmakta zorlandım.
Bunun bir ceza mı yoksa ödül mü olduğuna karar veremiyor insan.
Bir ceza için çok acımasız ama bir ödül için de fazla uzun.
[seyirciler heyecanlanır]
Önce, gerçekte neye benzediğime bakıyorum.
Öğrenebileceğim tek şey de bu zaten.
Kim olduğunu, neyi sevip neyden nefret ettiğini, geçmişini,
ailesini, sırlarını, onu güldüren ya da üzen şeyleri bilmediğim
yüzlerce insanın yerine ölüyorum. Bence bu çok büyük bir fedakârlık.
SİRK
Beni bir kelebek gibi düşünün.
Sadece bir günüm var, ve her seferinde başka bir kelebeğim.
[seyirciler heyecanlanır]
Kural üç, tadını çıkarmak.
Şimdi haksızlık etmek istemem tabii.
Her zaman berbat durumlarda ya da tehlike içinde uyanmıyorum elbette.
Bazen her şeyin çok güzel başladığı da oluyor.
Ama nedense hep çok kısa sürüyor.
[İtalyanca] Oyalanma geri zekâlı. Seni bekliyoruz.
Çantayı al gel.
[sürücü, Türkçe] Bir de, nasıl olduğunu bilmiyorum ama
nerede uyanırsam uyanayım ne dediklerini anlıyorum.
Öyle güzel yerlerde uyandım ki.
Dublin'in uçsuz bucaksız yeşilliklerinde, Rio karnavalında,
Tibet tapınaklarında, Antarktika'da bir keşif gemisinde…
Dedim ya, ne kadar güzel başlarsa başlasın, aynı şekilde bitiyor.
GÖKYÜZÜNE TÜKÜREN KENDİ YÜZÜNE TÜKÜRÜR
Mesela bu adam. Kim bilir ne yaptı.
[nefes nefese]
-[seyirciler tezahürat ediyor] -[gonk çalar]
Kural dört, güçlü kalmak.
Rocky filmindeki o efsane repliği bilirsiniz.
"Sen, ben, hiç kimse hayat kadar güçlü vuramaz." der Rocky.
[gülerek] Bana vurdular işte.
Ama Rocky'nin sonraki cümlesi
-her şeyi özetler. -[gonk çalar]
"Önemli olan ne kadar darbe aldığın değil,
onca darbeden sonra ayağa kalkıp devam edip edemediğindir."
Ben üç yıldır her gün bunu yapıyorum.
Her darbeden sonra kalkıp devam ediyorum.
Ve bu sonsuza kadar böyle gidecek dediğim anda çok tuhaf bir şey oldu.
Asıl hikâye de burada başlıyor zaten.
-[seyirciler tezahürat eder] -[gonk çalar]
[misafir boğazını temizler, öksürür]
Yalnız ve güzel ülkeme!
[fısıldar] Mümtaz hocam, ödül alanın adı kartta yazıyor hocam.
Siz vereceksiniz ödülü.
Biliyoruz ya. [güler]
Biliyoruz.
Hiç mi Oscar izlemediniz? Şakalar yapılıyor, ödül verenler yaparlar.
Biz sanki burada…
Evet, Zihni Şener.
-Zihniciğim, tebrik ederiz. -Teşekkürler. Teşekkürler.
-Al. -[bisikletçi] Hayatın bizimle
-oyun oynama şekli biraz gariptir. -Lavabo ne tarafta?
-Kazandığımızı düşünürüz… -Çıkınca solda.
…ama çoktan kaybetmiş oluruz.
Bazen de tam tersi.
Kazanın olduğu gece benim için yeni bir oyun başladı.
Üç yıldır, her gün,
bambaşka bir yerde, bambaşka biri olarak uyanıyorum.
[Zihni] Bu ödülü layık gören herkese çok teşekkür ederim.
-Herkese keyifli akşamlar dilerim. -[bisikletçi] Kimmiş bu hanımefendi.
A, güzel.
Hoş kadın.
Olur.
-Kimlik… Kimlik var mı? Evet. -[sunucu] Zihni Bey'i tebrik ederiz.
-Sıradaki ödülü kazanan kişiyi… -Derya Tümen.
[sunucu] Doktor İsmail Kayış beyefendiyi alkışlarınızla sahneye davet ediyorum.
Öncelikle herkese merhaba.
-[homurdanır] -Beni bu ödüle layık gören
herkese çok teşekkür ederim.
Ekibime de çok teşekkür ederim.
Sağ olun, iyi akşamlar.
[sunucu] İsmail Bey'e çok teşekkür ediyoruz.
-Sevgili konuklarımız… -Doktor musun?
A, anlayamadım?
-Ben doktorum da. -Ha!
[boğazını temizler] Acaba nasıl bir doktorum?
[sunucu] Tüm misafirlerimize iyi eğlenceler dilerim.
Saçların da maşallahı var ha. [güler]
Saçlar derken?
-Yanlar açılmış biraz. -[güler]
Affedersiniz, biz daha önce tanışmış olabilir miyiz?
Sanki tanıyorum ben sizi.
Bir şey söyleyeyim mi? Aynı şeyi ben düşündüm.
Yani sizi ilk gördüğüm andan beri böyle sanki tanıyor gibiyim.
Çok sık gelir misiniz buraya?
Yani, yılda bir kez.
İşte belki 2026'da tekrar.
-[güler] -Ha. [güler] Çok iyi.
Çok iyi. [güler]
-Derya. -Mümtaz.
-Memnun oldum. -Ben de öyle.
Branş nedir hocam?
Hocam, hiç branş falan hani şimdi, ne gerek var karıştırıyoruz.
Bir de çok gereksiz bir konu. Konuşmaya bile değmez yani.
Sağlık mı?
Yok canım. O şekilde demek iste…
Şaka yapıyorum Mümtaz Bey.
[güler]
[güler] Mümtaz'ı atalım mı?
Bey diyeyim yani?
-Bey'i atalım, Mümtaz kâfi. -Bey'i atalım. Daha iyi sanki. [güler]
["Son arzum" şarkısı çalıyor]
Ah, Son Arzum.
Nedir son arzun?
Yok, şarkının adı Son Arzum.
"Son arzum nedir diye gelip de bana sorsalar."
İşte geldiler, soruyorlar şu an sana, nedir son arzun?
Yok, şarkının adı Son Arzum.
Son arzun bir şarkı mı?
-Son Arzum bir şarkı. -Hangi şarkı?
"Benim son arzum nedir diye gelip de bana sorsalar."
Benim son arzum diye bir şarkı ben hayatımda hiç duymadım.
-Zaten benim son arzum değil. -Kimin son arzusu bu peki, ha?
Son arzum nedir diye gelip de bana sorsalar.
-Bence harika başladık. -Neye?
-Ona bakacağız. -[güler]
Güzelliğinize.
[Derya] Teşekkür ederim.
[Mümtaz güler]
O Tosun Paşa mıydı gerçekten ya?
-Tosun Paşa'ydı tabii ya. -Allah Allah.
Tosun Paşa'ydı tabii.
Bir de kendine Yeşilçam gurusuyum diyorsun.
-Hatırlatayım sana. Hatırlatayım. -Öyleyim. Hatırlıyorum.
Bu sahne.
[Kemal Sunal taklidi] Lütfücüğüm,
her şeyi yapabiliyorum, gözlerimden ateş çıkarmayı bir türlü yapamıyorum.
Gördüğüm en kötü Kemal Sunal taklidi bu.
Kırıcısın, çok kırıcısın.
Her iddiasına varım, Süt Kardeşler diyorum.
-Valla? İddiasına var mısın? -Her iddiasına, her iddiasına varım.
-Bak yakacaksın kendini. -Yakıyorum, hadi.
-Yakıyor musun? Hadi yak… -Hadi.
[Derya güler]
Oğlum, olanı kaçırdınız. Olanı kaçırdınız.
Az önce dışarıda bizim Sevim Hanım var ya, biliyorsun?
Biliyorsun, bizim Kardiyolog Sevim ya, hatırla.
O az önce dışarıda gaza geldi,
halay çekerken yükseltiyi fark etmedi, böyle puf!
Güm! Bir düştü kadın… [güler]
Ne anlatıyor bu?
Olabilir ya, insanlık hâli. Ne var bunda?
Tamam oğlum, öyle değil ya.
Gaza geldi diyorum, halaya durdu.
Tuttu, uzman, doçent, asistan, kim varsa böyle peşinden,
bu düşünce… Bam bam bam. Hepsi düştü. [güler]
Şu an kardiyoloji bölümünü kaybettik.
Yok artık kardiyo.
Yani şu an birisinin kalbi dursa
şurada yardım edecek kimse yok ha.
-Ne diyor? -Ne anlatıyorsun kardeşim sen?
Burada hanımefendiyle bir sohbetin içindeyiz.
Derinlikli sohbetimiz var, konuşuyoruz.
Geldin buraya, yok kardiyolog düştü, o böyle oldu, ne oldu? Ne kadar
destursuz bir insansın sen ya.
Ben de sohbet ediyorum. Bu da sohbet.
Ya Derya, söylesene, sohbet değil mi bu?
Doğ… Sohbet, o da sohbet, bu da sohbet.
-Hımm. Hı hı. Evet. Evet. -Arkadaşız kaç yıllık biz. Öyle değil mi?
Biz iyi arkadaşlarız.
Kaç yıllık arkadaşlarız?
-Ya, sizin kafanız mı güzel? -Sen sarhoşsun.
-Yok… -Ben içmedim. [güler]
Ben de içmedim çünkü araba kullanacağım.
Sen benim evimi biliyor musun?
Ya Mümtaz, beraber geldik. Hadi, ben kalkıyorum, bırakayım sizi de.
Hadi.
Çok zorlamak da istemiyorum.
-Eğer başka bir işin yoksa… -Benim işim yok.
-Hadi. -Aynen. [güler]
-Benim Mümtaz'ımı zaten kim kırabilir, ha? -A! Ah!
Kim reddedebilir ha? [güler]
-Şey oldu da… -Ah!
-Git getir arabayı kardeşim, hadi. -Emredersin paşam.
-Hadi getir. -[Mümtaz] Ah!
Manyak arkadaşımız ya.
-Bir değişik. -Evet. Evet.
Omzun çıktı mı? [güler]
[güler] Çıkmadı.
-İddiayı unutma sakın. Hadi. -Hadi. Tamam. Hadi.
Ay. Yok yok yok. Araba bu tarafta, takip edin.
Başhekimsen başhekimliğini bil kardeşim dedim.
Sen bana yol yordam öğreteceğini önce,
git ayakkabınla çorabının uyumlu olmasına dikkat et ya.
Haksız mıyım arkadaşlar? Doğru demiyor muyum ya?
Ya kardeşim, gözünü seveyim şu yola bak.
Başımıza iş açacaksın, yola bak ya.
Sana ne, kim ne giyerse giysin. Yola bak.
Kardeşim mi? Tüh sana yazıklar olsun lan.
Tüh sana! Oktay Bey de. Oktay… Ben sana Mümtaz Bey diyeyim.
Sen bana Oktay… Ya Derya, ne diyor bu ya?
Oktay Bey! Oktay manyağı, yola bak.
Doğru düzgün kullan. İnip taksiye bineceğim gerçekten.
Ya, 60'la gidiyorum, dümdüz yol ya. Ne oluyor, ne can…
-Ne kıymetli canınız varmış. -Ya belki bir günüm var benim.
Na… Nasıl yani?
Ya bugün varız, yarın yokuz anlamında diyorum.
Şuraya ne yazıldıysa o. Her gün kıymetli.
Bugün de kıymetli de… Bu…
Mümtaz, bir şey mi var lan? Söyle bana oğlum.
-Bir şey mi var? -Dikkat et!
[korna çalar]
[nefesi kesilir]
[nefesi titrer]
Ne oldu lan öyle?
Lan nasıl oldu bu ya? Çarpıyorduk ha. Zaten çarptık bile.
Tek bir çizik bile yok.
Ya ben hayal mi gördüm?
Şimdi değilmiş demek.
Niye olmadı ya?
Eyvallah kardeşim, sağ ol.
[tıklar]
Sen iyi misin kardeşim? Gidebilecek misin evine?
-Ha, iyiyim iyiyim, giderim ya. Hı hı. -Hah. Hadi iyi geceler.
-Mümtaz. -Ha?
Ya biz o kazada öldüysek?
Ya bütün bunlar bir yanılsamaysa, ha?
Ya biz Matrix'in içindeysek? Şu an Matrix'te miyiz biz?
Biz şu an Oktay, Maltepe sapağındayız.
Bu ileri çık tekrar. U yap ileriden.
Dümdüz Sabiha Gökçen'e kadar götürecek o yol seni.
Ne yapacağım Sabiha'da?
Bin ilk uçağa defol git. Ne bileyim ya.
-Sal artık Oktay bizi. Hadi iyi geceler. -Tamam.
-Derya iyi geceler. -Hadi, iyi geceler.
İyi geceler, Oktay Bey.
Ne diyor?
-İyi geceler falan. Oktay'ı biliyorsun. -Biliyorum. Biliyorum, değişik değil mi?
A, ne güzelmiş evin.
Öyleymiş hakikaten.
Bir şey içer misin?
Yok, içmesem daha iyi.
E, gezdirmeyecek misin evini?
Ya ne gezdireyim, yani bu işte. Salon burası.
Hım.
Bir de burada mutfak var. Bahçeye bakıyor direkt.
Piyano miyano arada. Burada bir oda daha var.
Aşağıya iniyor falan.
Yerden ısıtma mı, kombi mi?
Eşyalı mı? Depozito kaç tane istiyorsunuz? Kira?
-Nasıl yani? -[güler] Emlakçı mısın ya?
Piyano var. Burada mutfak var.
-Bu nasıl bir anlatım. -Öyle oldu değil mi?
-Satmaya çalışıyor muşum gibi oldu. -Ne yapıyorsun sen?
-Yukarıda da yerler var. Odalar var. -A, a! Merak ettim doğrusu.
Para vereceksin. Sokaktan mı topluyoruz.
-Ev beş artı bir salon. -[güler]
Bak, duvarlar akrilik. Camlar…
-[Mümtaz] Günaydın. -Günaydın.
-[irkilir] Ay! -[irkilir] A, a!
[irkilirler]
Ay!
Ne oluyor lan? Tamam.
Allah'ım, sen aklıma mukayyet ol. Niye böyle oldu ya?
Hatırla. Yemek yedik,
şarap içtik,
muhabbet,
Tosun Paşa falan. Sonra o adam geldi. Arabaya bindik, kaza olmadı.
Kaza, kaza… Olmadı. Bize bir şey olmadı.
Şimdi buradayız. Ben niye gidemiyorum ya?
Panik yapma. Demek ki bugün gün içinde öleceksin bir şekilde.
Bu kıyafetler kimin?
Allah'ım, inşallah bu adam evli değildir.
An…
Ha, selam.
Iı, merhaba.
Ben çıkayım.
Muhtemelen benim bir yerlerde işim vardır. Geç kalmışımdır kesin.
Tabii. Evet. Ben de çıkayım sizinle birlikte.
Ben de doktor olduğumdan hastalar bekler.
-Ölürler maazallah bizsiz. -Allah korusun.
-[Mümtaz] Buyurun. -Tamam.
-Ben şey yapayım… Siz buyurun. -Tamam.
Ya, kıyafetler için çok teşekkür ederim. En kısa zamanda ulaştıracağım.
Hiç gerek yok, sizde kalsın.
Bu arada, güzel bir geceydi.
[güler] Ne demek. Gene bekleriz.
Ay bu ne ya? Pideci salonuna falan mı geldim ben? [alaycı güler]
Öyle oldu değil mi? Derya yazan çörek otlu pide tutuyormuşum.
-Çok memnun oldum, görüşmek üzere. -Ben de.
[genç kız] Hayırdır?
Bir şey mi kaçırdık?
İki kaptan birbirlerine başarılar diliyor.
Haydi milliler!
Sus be.
Anne? Baba? İyi misiniz siz?
Babam! Ayıl babam!
Sensiz koma bizi babam!
[Derya] Hah! Aşkım! İyi misin aşkım?
Aşkım? İyiyim aşkım, sen iyi misin?
Ben… Ben gayet iyiyim. Neden soruyorsun ki aşkım?
Birbirinize inanılmaz cringe bir şekilde aşkım demeniz bittiyse
son kez soruyorum, siz gerçekten iyi misiniz?
-Bak, kızımız… -[güler]
Kızımıza bak. Ne ara büyüdü bu, bu kadar da, pirinç diyor bize?
Ne pirinci ya, cringe.
Başkası adına utanmak demek.
Bu da öyle. Bu da büyümüş. Kocaman olmuş.
Ne olmuş bunlara ya? Kim bu ya?
-Dün gibi. -[kapı zili çalar]
[kapı çalınır]
Ben bakarım.
[Derya] Olabilir mi ya? Yok artık.
Sağ ol komşu, Allah kabul etsin.
-Baba ne yapıyorsun sen? Açsana kapıyı. -[kapı çalınır]
Baba diyor bana ya. Delireceğim şimdi, baba diyor.
Oğlum, niye kapatıyorsun suratıma kapıyı?
Şu rahatlığa bakılırsa ailedensiniz.
Mümtaz, oğlum sen iyi misin?
Ya niye herkes aynı soruyu soruyor bana bugün be?
Ah kızım, kızım.
Sen nasılsın?
Anne, iyiyim anne.
-Hıh. -Anneanne, gerçekten iyi değiller.
-Hı? -Anneanne… Benim annem. Annem iyiyim.
-Gayet iyiyim. -Ben damadım o zaman.
Kaynanam, hoş geldin ya.
Ayol bu suratının hâli ne böyle? Palyaço gibi.
-Ece yaptı. -Ece mi yaptı? Ece… Ece nerede?
-[genç kız] Uyuttum. -[Mümtaz] Derya, sen kimsin ya?
Ayol utanmıyor musunuz küçücük kıza çocuk uyutmaya, ha?
Nedir bu hâliniz?
Anneciğim, oyun oynarken, pışpışlarken gitmiş.
Bırak Allah aşkına! Ver şunu bana.
Tövbe tövbe. Şimdi yangın var diye bağıracağım yani.
Hadi sallanmayın, okula geç kalacaksınız.
Hadi bakalım geç kalmayalım.
Hadi okula o zaman.
Okula.
-Hadi okula. Geç kalmayalım. -[Derya] Hadi bakalım.
O, risk mi alıyoruz bu sabah?
Babam araba kullanmayı mı öğrendi? Niye haberimiz yok?
Yok.
[inler, homurdanır]
-[Mümtaz] Araba kullanmayı da bil artık. -[homurdanır]
[inler, homurdanır]
[Derya] Ay. B… Bacağım.
Baba, yüzünü siler misin? Böyle mi gideceksin işe?
Evet kızım. Ver, benim şu an en büyük problemim zaten bu. Ver.
Çağdaş Bilişim Koleji. Çağdaş Bilişim Koleji'ne gidiyoruz.
Bravo anne, okulumuzun adını bilmen çok güzel.
Şimdi gidebilir miyiz artık?
Kızım, zaten kafam kazan gibi.
Vır vır vır tepemde konuşma. Elimden geleni yapıyorum, hadi.
E, sen de biraz seri ol o zaman. Okulun bir başlama saati var ya, malum.
-Ya sabır. -Ebeveynler, hadi ama artık.
Vazgeçmek üzereyim.
-Anne hadi! -E ama ha!
Yeter ya! Ne oluyor çocuklar, bir sakin.
Allah Allah.
Niye annenize böyle davranıyorsunuz?
Ne istiyorsunuz siz bu kadından ya?
Bu kadın yemedi yedirdi, içmedi içirdi,
sizin hastalığınızda yanınızda oldu, dokuz ay karnında taşıdı.
Annenize yardımcı olacağız, herkes susacak.
Ayrıca
sadece bugüne mahsus bize okulunuzun yerini tarif edebilirsiniz.
Akşam alkolü biraz fazla kaçırmışız.
Iı, kafamız kazan gibi.
Anne babalar da zor günler geçirir.
Tabii annelerin bir tanesi. Buradan caddeye düz sallan.
Sağ ol, erkek çocuğum. Sağ ol.
Evet. E, ne diyelim?
Yaramazlık yapmayın.
Değil mi? E, derslerinizi derste dinleyin.
-Başka? -Öğretmenlerinizin sözünden çıkmayın.
Yemek yemeyi unutmayın.
Uyuşturucu kesinlikle yasak.
Alkol keza. Sakın. Lütfen.
Bir bira belki. Hani, günün yorgunluğunu atmak için, ders sonrası.
-Bence gerek yok ama… -Tamam.
Yani.
-Paranız var mı bu arada? -Var biraz.
-Hah, tamam. -O zaman bana biraz verebilir misiniz ya?
Ben hiç para almadan çıktım da evden.
Ne demek kral.
Genç adamsın, parasız gezme. Yanında kız var.
Kim kimin anne babası, ben anlamadım ki.
Sağ ol.
Ne çabuk büyüyor bunlar da ya, değil mi?
-Evet. -Özellikle oğlan, hakikaten bir garip.
-O değişik bayağı. -Evet.
[Derya] Neyse hadi.
Bu nasıl doktor ya? Oğlundan para istedi.
Kimsin sen ya? Kimsin sen?
Vay, kardeşim!
[güler]
-[güler] Hadi. -Ya kardeş,
sen gerçekten sağlıklı bir kişi değilsin. Ne yapıyorsun sen burada ya?
Bizi mi takip ediyorsun geceden beri? Bırak peşimizi be.
Oğlum biz de kız okutuyoruz. Kızı bıraktım okula.
Annesi yok. Biliyorsun bize kaldı bu işler.
-Hadi. Hadi işe gidiyoruz, hadi. -İşe git…
-İşe mi gidiyoruz? -Hı.
İş… İşimiz var…
Ben işe gidiyorum.
Aşkım ben şu an işe gidiyorum. Arkadaşımla beraber ben işe gidiyorum.
-Diyor musun bir şey bana? -Tamam.
-Yok aşkım. Tamam. -Tamam aşkım. Tamam. O zaman…
-E, görü… Şey yap… Görüşürüz. -Görüşürüz.
Hadi öpüşün, öpüşün, bakmıyorum.
Bakıyorum bakıyorum, gel. Gel hadi, gel. Kafayı eğ de gel.
-Bas kafayı, bas kafayı. -Ah!
Aldım gözaltına Derya. Görüşürüz Derya.
Hadi.
Dikkatli.
-Gel, şurada araba. -[Mümtaz] Allah Allah.
[telefon çalar]
Benim mi bu? Nereden geliyor bu ses?
-[iç çeker] -[telefon çalmayı sürdürür]
[inler, homurdanır]
Leyla. Kim bu Leyla şimdi ya?
Efendim Leyla Hanım?
Hanım mı? Derya Hanım, iyi misiniz?
E, iyiyim Leyla, iyiyim. Ee, evet ne vardı?
Ha, hadi Derya Hanım, sizi bekliyoruz biz.
Ee, beni bekliyorsunuz.
Tamam. Siz bugün beni beklemeyin.
Benim biraz işim var.
Başka bir zaman biz şey yaparız.
Ben kendimi bugün kötü hissediyorum. Siz kendiniz şey yapın,
devam edin tamam mı?
Olmaz Derya Hanım, adam geldi bekliyor. Nasıl başka zaman şey yapalım?
Biz aylardır bugüne hazırlanıyoruz ya hani.
Ha anladım.
Aylardır beklediğiniz şey bugün mü vuku buldu yani?
Tamam peki nereye geleceğim?
Restorana gelin Derya Hanım, nereye geleceksiniz?
Tamam, adı ne restoranın, söyle.
Restoranın adı ne diyor arkadaşlar, bu kadın kafayı yedi.
Leyla ben seni duyuyorum. Ayrıca kafayı falan yemedim ben.
E, evet. Pardon Derya Hanım.
Burası Pi Style Emirgan. Biliyor musunuz burayı?
Tamam, bulurum. Hadi.
[üfler]
[Oktay] Dün akşam ne güzeldiniz öyle Derya'yla.
-Değil mi? -Hı.
Evliyiz ya ondandır.
Ayrıca bir müsaade etmedin ki daha güzel olalım.
Aferin be oğlum. Aferin. Sen busun işte, elli kere söyledim sana.
Allah bozmasın.
Ya bir dur sen de ya.
[Oktay iç çeker]
Mümtaz, biz ikinci hayatımızı yaşıyoruz.
Benim daha çok da…
Dün gece o kazada ölebilirdik.
İşte, belki de ölmeliydik.
Ne?
Yani buraya ne yazıldıysa o kardeş.
Oktay, kusura bakma ben
pek iyi değilim bu ara. Benim kafam birazcık dalgın.
Ya, bazı şeyleri unutabiliyorum. Nereye gidiyoruz, ne yapacağız?
Bana bir brif verirsen sevinirim ya.
Sen gerçekten iyi değilsin.
Ama normal, yani dün gece yaşadığımız öyle kolay bir şey değildi.
Orası kesin.
Akşam rakı yapalım. Şöyle Nişantaşı'nda. Belli, senin derdin tasan var,
bana anlat, en iyi ben anlarım seni.
Sen beni anlamazsın kardeşim.
İnan anlamazsın. Anlasan inanamazsın.
İnansan zaten kaldıramazsın. O yüzden
susalım, yolumuza bakalım hadi. Nereye gidiyorsak defolup gidelim hadi.
Gidelim.
Grup mu yapacaksın bugün?
Ne? Ne diyorsun be?
-Grup var mı bugün, grup? -Ne grubu?
Kafamı toparlayamıyorum, kendimde değilim diyorsan,
geleyim yükünü alayım.
Hadi kardeş, gözünü seveyim sür arabanı, hadi ya.
Tamam.
Tövbeler olsun ya.
[üfler]
-Derya Hanım! -Buyurun.
Derya Hanım, vallahi sırası değil.
-Hadi. Lütfen. -Ha, Leyla.
-Tamam. Ben müsaade iste… -I ıh. I ıh. I ıh.
Hayırdır, ne oluyor bu samimiyet falan ya?
Nedir, ne değildir, anlatın en azından.
Derya Hanım, şaka mı yapıyorsunuz?
Hayır, yapmıyorum.
Çünkü şakaysa da tadı kaçmış olurdu.
Iı, tamam. Tadı kaçtıysa müsaade isteyeyim ben.
-Çünkü… -I ıh. Müsaade yok da,
bu bir böyle rahatlama, meditasyon yöntemi falan mı acaba?
Değil.
Çünkü öyleyse bana da söyleyin diyecektim, değilmiş.
Çünkü ben de şu anda çok stresliyim ya.
Ama yani ittirmeden en azından.
-Yardımcı olayım. Bunu ben alayım. -Ne o… Niye açıyorsun… Çantamı…
-A, ga… Gasp ediliyorum ben, imdat! -Ben…
-Ne o… Ama yani çantamı… Ne bu? -Yok…
Ben de mi?
Tamam, neyim ben?
A, a.
Emredin şef.
Ha. Şe… Şef.
Ha. Ben şef…
-Oktay. -Ha?
Bana doğruyu söyle, ben deli doktoru muyum?
Oğlum sabah sabah… Hadi yürü ya.
-Ya, daha bitmedi taksitleri… -Günaydın.
Hocalarım günaydın.
[Mümtaz boğazını temizler]
Nereye gidiyorsun ya?
Ya, bana izin falan yazabilir misin? Ben eve gideyim ya.
Oğlum yürü hadi ya. Buyur Özge.
Oktay hocam, saat 10 randevunuz Cenap Bey geldi.
-Hı hı. -Bekleme salonuna aldım.
11 randevunuz Yasemin Hanım da iptal.
Dün akşam bir atak geçirmiş
ama merak etmeyin hastaneyle irtibattayım,
bir gelişme olursa bilgilendireceğim sizi.
Teşekkür ederim Özgeciğim.
Mümtaz, öğle yemeğinde görüşürüz ha?
-Hadi bakalım. -Tamam tamam.
-[peltek] Hocam, sizin danışanlar odada. -Hı?
Davşan mı? Ne davşanı ya?
Ay danışanlar, danışanlar.
Kızım, hiç düzelmediği gibi iyice bozuldu şu an.
Ver.
-Bura mı? -Evet.
Ay, hayır ya!
-Eyvah. -Ne oldu?
Yanlış dosyayı aldı Mümtaz hoca.
Ay bana bağırıp çağıracak şimdi çıkınca.
[resepsiyonist] Ne grubu var ki içeride?
[Özge] 0-3 yaş arası hiperaktif çocuk sahibi aileler var.
[resepsiyonist] Canım, adam bilmez mi grubunun hangisi olduğunu?
Allah'ım, sen beni neyle sınıyorsun ya?
Evet arkadaşlar, öncelikle hepiniz hoş geldiniz.
-Selamünaleyküm. -Mersi. Hoş bulduk.
Şimdi benim sizden ricam,
tane tane, çok detay vermeden, üstüne basmadan, altını çiziyorum,
çok detay vermeden ne problemimiz, sıkıntımız varsa anlatalım.
Herkesin derdi malumumuz. Ama toplum içinde olduğumuzu unutmayalım.
Çok rica ediyorum sizden. Evet.
-Beyefendi. -Hocam, benimki sabah 6'da kalkıyor.
-Öyle mi? Ne yapabilirim bununla ilgili? -Anlamadım.
Anlamamışsın. Çok belli anlamamışsın. Ben daha az önce ne dedim? Detay vermeden.
Üstünkörü bir şekilde dedim. Değil mi? Buyurun.
Detay vermeden nasıl anlatacağız hocam?
Az verin o zaman. Çok mu şart bu kadar detay?
Ya arkadaşlar, bakın birbirimizde onarılmaz yaralar açmayalım.
O indi, bu kalktı, bunlar hassas konular. Birbirimizi o kadar tanımıyoruz.
Lütfen rica ediyorum. Buyurun, nedir problem?
Memelerim.
Yemin ediyorum paramparça oldu.
Em Allah em. Em Allah em. Sürekli istiyor.
Özgüvenimi kaybettim. Kendimi beğenmiyorum artık.
Ne yapabiliriz, şöyle bir düşüneyim. Emdirmeyin o zaman siz de. Değil mi?
-O ne demek ya? Emmezse ölür. -Hiçbir şey olmaz.
Kimse meme emmedi diye ölmez. Laf aramızda,
ben dört sene hiç emmediğimi biliyorum.
Hiçbir şey olmaz.
Olur mu öyle şey ya, gelişimini durdurur.
Mamayla mı?
Mamayla mı? Estağfurullah ya. Ben öyle parayla yapmaya karşıyım.
Hocam, benimki sürekli kucak istiyor.
Vallahi indirebilene aşk olsun.
Ben bir türlü çözemedim bu olayı.
Bir şey söylesene aşkım sen de?
Öyle öyle, kucaksız olmuyor.
Olmuyor mu kucaksız, ha?
Ya, ne biçim insanlarsınız siz ya? Arkadaşlar, bir kendinize gelin.
Oturmayın hanımefendi o zaman siz de kucağa.
O ne demek hocam ya? Ben oturmuyorum ki kucağa. O istiyor.
-Kardeş, sen manyak mısın? -A, a!
[danışan] Ben ne isterse yapıyorum.
At ol diyor, at oluyorum. Akşama kadar biniyor bana.
Almış eline bir ip, yular diye ağzıma takıyor.
Sus be adam! Öh be kardeşim be.
Ne geniş adamsın, karının yanında ya.
Bir sus be!
Niye susayım kardeşim? Hasta mısın sen?
Sen hastasın lan. Sen hastasın.
Az önce bu demedi mi bana yular vuruyorlar diye?
At oluyorum ben diyen adam bana hasta mısın diyor. Delireceğim şimdi ya.
Benimki iki gün evvel, çok affedersiniz, üzerime sıçtı.
Tamam, hadi. Hadi lan, tamam. Tamam buraya kadar, yeter.
Ya bir kendinize gelin, ayıptır ya.
Ya burada bir sürü insan içindeyiz,
sıçarım fantezi dünyanıza affedersin ya.
O oldu, bu oldu… Kapalı kapılar ardında ne isterseniz yapın.
Bana ne? Ama burası insan içi. Şuna bak.
Ya bu seksin bu kadar bağımlısı olmayın be kardeşim.
Ne seksi ya?
Ne diyor bu ya?
Biz nereye geldik?
[danışan 2] Ne bileyim.
Iı, şefim, iyi misin?
Değilim canım. Değilim. İyi değilim.
Bir insan ne kadar iyi olamazsa ben bugün o kadar iyi değilim.
Şimdi, doğru mu anlıyorum? Bu bey şey değil mi,
Türkiye'nin en ünlü gurmesi? Bizim hepimizin bildiği kişi.
Evet. Bizim restoranımıza geldi bugün. Tadım yapmaya.
Tadım yapacak. Benim restoranıma.
Iı, ben şefim. Buranın şefiyim.
Benim spesiyalimi tadacak.
Spesiyal benim zaten.
Iı, başka tarifi bilen var mı?
Neden?
Neden yok?
Yamak değil misiniz siz?
Bakmaz mı insan tarifine? Ama…
Neyse tamam.
Allah kerim, yapacağız.
Evet, mantar.
-Gerçekten özür diliyorum. Konu benden… -[danışanlar mırıldanıyor]
Konu benden kaynaklı… Çok özür dilerim. Freudyen bakış açısı…
Bak! İyi mi oldu şimdi? Ha?
Ben gerçekten çok özür dilerim Mümtaz hocam.
Yani gerçekten istemeden…
Siz öyle dosyayı alınca ben bilemedim.
Kızım bu böyle olmaz ya.
Biraz işine kendini ver. Odaklan. İşine şöyle sıkı sıkı sarıl ya.
Ben bugün varım yarın yokum Allah'ın izniyle.
Ama sen böyle "davşanlar davşanlar" diye gezersen kovarlar seni buradan.
Ya, pırıl pırıl insanlara ben neler söyledim içeride.
Bak, ne yazıyor burada? Ha? Olur mu bu?
Ben vallahi çok özür dilerim hocam.
Off…
Hadi Nişantaşı'na.
Ne yapacağız Nişantaşı'nda?
Yeni mekânlar açılmış, takılırız, ha?
Yok ya, şey yapalım Oktay,
sen beni eve bırak, ben birazcık dinleneyim, ne olur.
Başka zaman mı yaparız Nişantaşı'nı?
Ya, ne taşı ya.
Şef, ee, o tam sizin spesiyaliniz gibi olmadı sanki.
Önce çiçek, sonra sos…
Değil zaten. Risk alıyorum.
Kumar oynuyorum.
Bazen yanlış zamanda doğru yanlışları yapmak gerekir.
Sos biraz fazla oldu sanki şef.
Bir gün kendi restoranını açarsan
sen daha az sos koyarsın genç adam. Olur mu?
Birazdan tarihe tanıklık edeceksiniz. İzleyin.
[Derya güler]
Evet.
-Pi Life'a hoş geldiniz. -Style.
-A… Öz… A… Ti Style'a hoş geldiniz. -Pi.
Tamam, ti, pi… Saçmalama.
-Hoş geldiniz, restoranımıza. -Hoş bulduk.
-Evet, şeref verdiniz. -Teşekkür ederim.
-Ve işte spesiyalimiz. -O, harika.
Afiyet olsun. Iı, şöyle yapayım. Hah.
-Evet, böylesi daha doğru. Teşekkürler. -Tamam efendim, afiyet olsun.
Merci.
[öksürür, inler]
-Madde mi aldı? -Yani madde derken mantar vardı içinde.
Soya koydum. Rezene koydum.
-Rezene mi? Rezene'ye alerjim var. -Rezene var.
A! İnsan onun brifini almaz mı? Alerjisi varmış, Leyla manyağı!
-Ben bilmiyordum ki. -Nasıl bilmezsin?
Beni soymayı biliyorsun, çekiştirip çantamı elimden alıp.
Hayır. Nefes alamıyorum.
-Allah… -Oksijen. Oksijeni bağla hemen.
Derin derin, rica ediyorum Arda Bey.
Ne olursunuz. Genceciksiniz. Tamam.
[inler]
Gitti. Gidemez. Olmaz öyle.
-Mümtaz. -Hı?
Bak git güzelce dinlen.
Kafanı toparla, tamam mı? İşe de gelme. Ben sana rapor yazarım.
Eyvallah, sağ ol Oktay.
Hadi dikkatli git.
Ay.
[korna çalar]
-[Mümtaz] Ne haber? -İyi. Sen nasılsın?
İyi valla, aynı. Yorgun görünüyorsun.
E tabii, şimdi restoran falan… Biliyorsun, zor işler.
Aynen.
[Derya] Senin nasıl geçti?
Hastalar işte, manyak hastalar ya. Kafayı üşütmüş millet.
-Üşüten de bize geliyor işte. -Değil mi? Malum, zor iş.
İşte insan böyle zamanlarda biraz sessizlik istiyor.
Kesinlikle.
-[TV gürültüsü] -[Korhan] Korhan, yeniden geliyor.
İyi ki geldiniz. Hadi sofraya.
-[dede] Yahu sussanıza be! -Korhan, geldi, potaya.
[dede] Hadi oğlum.
[genç kız] Yarın da geleceğim işte. Bayağı heyecanlı.
Bırak şu telefonla konuşmayı.
[genç kız] Korhan yeter! Çok ses var şu an.
[dede] Mutlaka almamız lazım bu maçı.
[Korhan] Korhan, bir sayı daha. Ve şampiyonluk geldi!
[dede] Bana biraz fasulye koysana canım.
Ha, koy koy.
Hmm. Tam 24 saat olmuş.
24 saat oldu, ölmedim.
Bir şey mi dedin babacığım?
Ba… E… Yok, babacığım.
-Saatime baktım. -Hı hı.
Bana bak. Sen pek anlatmazsın ama, hayırlı olsun diyelim mi?
Diyelim. Diyelim de, ne için diyeceğiz?
E, sunumun vardı ya bugün restoranda.
Ha.
Hani tadıma gelecekler diyordun. Benim için çok önemli diyordun.
Evet, evet. Şey, onu yapamadık.
Ertelemek zorunda kaldık. Gelecek olan beyefendi rahatsızlandı.
A,a. Geçmiş olsun. Nesi varmış?
-Zehirlendi. -[anneanne] A!
A, a.
Anne bak yarın benim mezuniyet elbisemin provası var.
Çakışmasın onunla.
Ha, tamam. O vardı değil mi? Tamam tamam, ayarlarım ben kızım, tamam.
Elbisem de elbisem.
Bak bu kızınız bizim başımıza süslü olacak ha.
Benim başım belaya girerse hepinizin başı belada demektir.
[genç kız] Sus be!
Biz bilmiyor muyuz o elbiseyle kime hava yapacak?
Berkay mı ne? Ona beğendirecek kendini.
Korhan bak seni paralarım, sus.
Yalan mı? Teneffüslerde hep onu stalk'luyorsun.
Mezuniyete de davet etmiş.
Baba bir şey desene şuna ya.
Oğlum, ayıp.
Bu mu baba?
Ne yapalım kızım? Ne yapayım?
Alayım yarın kardeşini okuldan vereyim sanayiye çalışsın.
İster misin? Mutlu olacak mısın?
Baba olarak bir şey söylüyorum.
Bu kelimenin arkasındaki
ağır anlamı görmesi lazım. Bu çocuk görmüyor.
Bu çocuk patatesten başka,
biftekten başka hiçbir şey görmüyor.
Ha, bu arada, Mübeccel teyzen ölmüş.
A! Mübeccel teyzem ölmüş. Ah Mübeccel teyzem.
Kim o be?
Komşumuzdu İzmir'deyken. İki yıl falan kaldılar.
Ama yirmi yıl önceydi.
Ayol sen de Mübeccel teyzeyi ne çok severmişsin.
Bir ağıt yakmadığın kaldı.
[hafifçe güler] Ne bileyim öyle bir anda öldü deyince,
hislerime hakim olamadım anne.
Tabii ya. Her sabah başka yerde uyanırsan böyle olur işte.
Anlamadım. Ne demek o?
Ne zaman başlamış?
-Siz biliyordunuz yani ha? -[anneanne] Hmm.
Tabii, herkes biliyordu.
-Nasıl ölmüş? -Yamaçtan uçmuş.
Ben de Facebook'tan okudum. Gördesliler grubuna yazmışlar.
Hmm. Bırak şimdi Gördeslileri. İlk nasıl ölmüş?
İlk derken?
Ne diyorsun oğlum sen?
Biz kendisine nasıl ulaşabiliriz?
Şöyle ulaşabiliriz.
Şimdi yemeği bitirelim, mutfağa gideyim, güzel bir çay demleyeyim.
Ruh çağırma seansı yaparız, ruhunu çağırırız.
Ölmüş diyorum. Nasıl ulaşacaksın kızım?
Hep aynı yerde mi uyanmış peki?
Ay, ne biçim sorular soruyorsun, abuk sabuk sorular böyle.
Kadın uyur gezerdi. Böyle uyanıyormuş, gidiyormuş başka yerlere.
O gittiği yerlerde uyanıyormuş işte.
-Ölüyormuş, düşüyormuş. -Tamam.
Tabii canım. [hafifçe güler]
Ben anladım zaten de hani,
şeyini merak ettim. Her şeyin bilimsel açıklaması var elbette.
Eyvallah kral, noktayı koydun.
Oğlum bana bak, halı sahadan arkadaşınmışım gibi konuşma artık benimle.
Yeter ya.
[kapı zili çalar]
Git kapıya bak.
Canım, kapıya bakalım.
Oğlum sen hayırdır? Okulda casino falan mı işletiyorsun?
Bana bak, sen çok korkutmaya başladın beni. Çok.
-[misafir] Ben geldim. -[genç kız] Hoş geldin.
-[anneanne] Hoş geldin kızım. -Merhaba.
-Hoş buldum Lütoş'um, Mustafa amcam. -Bu kim şimdi ya?
-Ne yapıyorsunuz? -Hoş geldiniz. Merhabalar.
Afiyet olsun. Ne yapıyorsun suratsız?
-A! Aldım yıldızımı de çabuk! -Aldım yıldızımı!
-A! Almış. -A!
Ha!
Hani gurme gelmemişti? Almamıştın?
-Gelmedi. -E?
-Almadım. -E?
Ne bileyim, öyle bağırınca eşlik edeyim dedim baba.
Bak, bak, bak, bak, bak.
-Ne, almadın mı? -Almadım ayol.
-[Mustafa] Yalancı. -Ay çok açım. Şunu yiyeyim mi ben?
Konuştun mu sizinkilerle?
Hah, konuştum Lütoş'um, ayarlandı her şey.
Hah, Derya, yarın ikide butikteyiz bu arada.
Birkaç elbisede aklım kaldı, deneyeceğim bakalım.
E, o zaman ben de sizinle geleyim. Benim elbiseye de bakarız.
Hem kız istemede hem de mezuniyette giyerim.
Ne istemesi be? Senin yaşın kaç başın kaç.
Bravo baba, iyi şaka.
İkisine de giyersem elbiseyi check etmiş olurum.
Ama Insta'ya bir şey koymam. Her yerde giyiyor derler.
Önden de bir foto koy bakalım. Berkay beğenecek mi?
Sana koyayım bir tane sağdan bakalım onu beğenecekler mi?
-İpek! -Ya dede, kaşınıyor ama ya.
Ay bir saniye. Bir durun Allah aşkına.
Bir özet geçin bana. Benim kafam bu ara işten güçten aşırı yoğun.
Özetleyin bakayım ne oluyor ne bitiyor. Tamam ne yapacağız biz?
Canım, üç gün sonra istemeye geliyorlar ya beni.
-Ha. -Hmm.
-Abim annemleri otogardan alacak. -Ha.
Sen de abimin biricik eşi olarak
"Elifciğim, merak etme, gider birlikte elbise bakarız." dedin ya bana.
İşten izin aldım.
Bana biraz destek olursanız izdivacımı tamamlamayı düşünüyorum, olay bu.
-Tamam. Hmm. -Tamam, hallederiz.
-Derya? Abi? -A… Tamam.
Ne oluyor be?
-İyi görünmüyorsunuz ha. Sorun ne? -Yok bir şey.
-İyiyiz. -Sorun yok.
Hayır.
İyi.
Sen git ben geliyorum.
Dur yahu, tamam.
-Hadi iyi akşamlar kızım. -İyi akşamlar baba.
Bana bak, söylediklerimi sakın unutma, tamam mı?
Ben seni kaya gibi sağlam yetiştirdim.
Bütün kararlarının da arkasındayım.
Sağ ol anne.
-Oh. -Gittiler mi?
Gittiler.
-Ne geceydi ama. -Yorulduk.
-Yattı mı çocuklar? -Yattı.
-Güzel. -Annemin yemekleri çok iyiydi değil mi?
Çok iyi. Etleri falan ne güzel pişiriyor.
Çok. Ay, o olmasa nasıl yetişirim zaten Mümtaz?
-Tabii tabii, mümkün değil. -Değil mi?
-Çok emeği var bizde be. -Var.
Çocuklara da hep o bakıyor vallahi.
Değil mi?
Oh.
Hmm.
Ya bizim arabanın plakası neydi, hatırlayamadım.
34'lü bir şey. Senin doğum tarihin ne?
Sen kimsin? Ha? Kimsin sen?
-Vallahi kırarım… -Şşt.
-…şu kumandayı kafanda. -Asıl sen kimsin kızım?
Anlatamayacağım kadar karışık durumdayım, tamam mı? Allak bullak olmuş vaziyetteyim.
Anlatsam da anlamazsın zaten.
-Kafayı yemek üzereyim. -Sen ne diyorsun be?
Sen asıl benim durumumu biliyor musun?
Ben sana anlatsam bir bok… Ah!
[haber sunucusu] Şimdi de İstanbul'dan bir kaza haberimiz var.
Kanlıca'da sebze taşıyan kamyonet freni boşalınca bankete yuvarlandı.
Olayda can kaybı yaşanmazken
semt sakinleri bundan 3 yıl önce iki kişinin öldüğü kazaya da neden olan
güzergâhla ilgili yetkililerden
-…daha geniş önlemler bekliyor. -Bu… Kaza…
-Sen… Bugün… -[Mümtaz irkilir]
Sen osun. Senin Allah belanı versin.
Ben senin yüzünden öldüm be. Sen öldürdün beni.
Kızım sen manyak mısın be? Hatırlamıyor musun?
Araba çarptı bize. Nasıl benim yüzümden?
Bana bak. Tek bir şey soracağım sana.
Sen de mi?
Kazadan beri her gün…
Bambaşka bir yerde, bambaşka bir bedende.
Mümtaz, bizim dün o kazada ölmemiz gerekiyordu.
Çünkü dün o kazanın olması gerekiyordu.
Neden olmadı?
Derya, biz burada sıkıştık.
[Lütfiye] Biz Ece ile parka gidiyoruz, geç kalmayız.
Tamam anneanneciğim.
Aşkım eline sağlık ya.
Ne güzel olmuş.
Gördün mü İpek? Kahvaltıya bak.
Mükellef. Yok yok.
Yani yok derken, hiçbir şey yok. Bir de tuzluk koymuş.
Ben o zaman zeytinime tuz mu biraz? Ha?
Şef ya. Bu da şef kahvaltısı işte.
Eğer çok istiyorsan girersin mutfağa,
bize şöyle mükellef bir sofra hazırlarsın erkenden kalkıp, tamam mı?
Ben sabahları kahve içerim, çay içmem zaten.
Hadi git, çırpılmış yumurta falan da yap bize.
-Çok mu seviyorsun çırpılmış yumurta? -Aynen. Seviyorum.
Tamam. Şunun çay olduğuna yemin et, yapacağım yumurta.
-Çay. Yemin ederim. -Yemin et. Çay mı bu?
Çay içtin mi ömründe sen hiç?
Kral, bir sıkıntı mı var?
Anamla düzgün konuş.
Korhancığım, bir daha sakın kahvaltıda bana elense çekme, tamam mı?
Tamam kral. Kahvaltı sonrası akşam yemeğinde görüşürüz.
Anne çıkmamız lazım. Halam yazdı şimdi birazdan oradayım diyor.
Bir de bu akşam bizim restoranda yer ayırtmış.
Sözlüsüyle yemek yiyecekmişsiniz.
Babam da mutlaka gelecekmiş.
[telefon öter]
Oktay amcanızdan mesaj, "Geldim bebeğim, kapıdayım."
Ben Oktay amcanızın bebeğiyim. Ben de şimdi öğrendim.
Evet. Babanız işe gidiyor.
Babanız kahvaltısını etti.
Mutlu aile tablosuna şöyle bir bakıyor ve işe gidiyor. Hepinizi çok seviyorum.
Akıl hastalarıyla uğraşmak için şu anda işe gidiyorum.
Orada bir sürü akıl hastası var biliyor musunuz? Sizi çok seviyorum.
Sizi böyle kalp içine alıyorum, buracığımda saklıyorum sizi, tamam mı?
Ha, hepsi akıl hastası olduğu için belki akşam gelemeyebilirim.
Hiç umurunuzda olmasın. Ailemi seviyorum, işimi seviyorum, hayatımı seviyorum.
Sizin için canımı veririm!
Kral iyi değil.
Hadi ye oğlum bir şeyler.
Hadi kızım, ye.
Ben sadece arabanın lambasını
değiştirmek için gidiyorum oraya, usta diyor ki motoru indirmemiz lazım.
Ben diyorum ki geçen gün çok büyük bir kaza atlattık,
kesin arabada bir şey var. Atlatmadık mı ya? Atlattık.
Usta böyle yüzüme bakıyor. Yok oğlum diyor arabaya baktım.
Her yerine baktım. Burasına baktım. Şurasına baktım. Çizik yok diyor.
Ya mümkün mü ya? Mümkün mü? Mümtaz, söyle ya.
Biz o gece orada… Bir şeyler yaşandı. Kesin arabada bir şeyler oldu.
-Yok. Adama bir türlü anlatamıyorum. -Oktay.
-Ha? -Tamam artık ya.
Bana bak, bunlar bir eve alınacak şeyler değil ha.
Sen bunu kendi evini aldığına emin misin?
Yoksa iyilik dolu kalbinle bir mahalleye falan mı bakıyorsun sen?
[iç çeker] Oğlum beni biliyorsun, ben indirim canavarıyım.
Yani, iyisini ucuza buldun mu hop alırım.
Sen ne yaptın, konuştun mu Derya ile?
Derya ile… Konuştum, Derya ile.
-Konuştun mu, konuşmadın mı? -Konuştum.
Oğlum…
-Kolay gelsin. Bir levrek ayıklar mısın? -Sağ olun. Hemen.
Ne dedi peki?
Demedi bir şey ya. Ne… Kahve seviyorum falan dedi işte.
-Konuştun mu, konuşmadın mı oğlum ya? -Ya konuştum ya da konuşmadım,
sana ne Oktay ya?
Sen niye bizim ailemizin iç işlerine bu kadar hakimsin ben anlamıyorum yani.
Zaten aldın geldin beni buraya işe götürüyorum diye,
reyon reyon gezdiriyorsun.
İşe gelmene gerek yoktu ki.
Rapor yazdım oğlum sana. Niye geldin ki işe?
Doğru. Ben onu unutmuşum.
-Buyurun, paketiniz hazır. -Sağ ol, kolay gelsin.
Afiyet olsun.
[Mümtaz mırıldanır]
-Konuştun mu şimdi tam olarak? -A!
Acaba diyorum yani Muzo mu karıştırıyor Derya'nın aklını, ha?
-Muzo mu karıştırıyor diyorsun? -Hı.
Yapar mı öyle şeyler bu Muzo?
Ya aman… Şey yapmayalım, karışmayalım ya.
Ya bu konuştuğumuz da duyulmasın, ağzına laf vermeyelim Muzo'nun.
O ne demek ya, verelim. Allah Allah.
Kim ki bu Muzo.
Mümtaz… Hadi ya, hadi abi.
Hoş geldiniz.
-Merhaba. -Merhabalar.
Money'niz var mı?
Vardı, dün çocuktan aldım ama harcadım.
Arkadaşın kusuruna bakmayın, kazanmaya pek alışık değil de.
[iç çeker]
Kullandıkça alışırsın.
Ha, balık sende kalsın.
Belli ki B12'ye ihtiyacın var.
Yine iyisin.
[Elif] Ta da!
Ne diyorsunuz?
Hala, sen bunu kız istemede mi giyeceksin?
Çünkü adı üstünde, seni gerçekten görüp istemeleri gerekiyor.
-Ay… -[Derya güler]
-Derya. -Kusura bakma.
E, ayıp oluyor ama.
E tamam, biraz iddialı da, bilerek seçtim.
Dikkat çekmek istiyorum. En mutlu günüm sonuçta.
Dikkat çekmen neredeyse yüzde yüz.
[güler] Elifciğim bu… Yani iddialı başka bir şey.
Bu başka bir şey. Bu insanlık suçu.
-Öyle mi diyorsun? -Bayağı canım yani.
Döşemelik kumaş bu.
E, ne yapacağız?
[Derya] Dur bakayım.
-Iı, şey… Karnım mı çıkmış diye? -Ay saçmalama, ne karnı ya?
-Giyer misin şunu? -Ay bu çok sade.
-Tamam, giy hayatım sen onu. -Bunu mu diyor?
Hadi. Bir dene.
Bu kadar taşları var, sade diyor hâlâ.
A, gerçekten.
Dur şunu düzelteyim.
Beşinci evliliğini yapan kadın elbisesi deseni var onda. [güler]
A, yenge!
Çok iyi olmadı mı? Vallahi hiç beklemiyordum ha.
-Çok iyi oldu. -Ben bayıldım.
-Ay, kolyeni mi vereceksin? -Ama boynun çok boş kaldı.
A, saçı ne yaparız ya?
Saçı, omzun açık kalması lazım. Askıları güzel görünüyor çünkü.
Hah, hah, bak.
[telefon çalar]
-Hah, dur. Dur, Erkin arıyor. -Böyle işte. Tamam.
[Elif mırıldanır]
Anne ne yaptın ya.
Moda gurusu falansın da benim mi haberim yok?
Moda tasarımı bitirdim ya ben.
Önceki hayatımda dermişim. [güler]
Iı… İpek, istersen ıı…
Hani değiştirebiliriz elbiseyi ama… Sen…
İstersen mi?
Anne, bunu hemen aldığımız yere geri veriyorsun.
Bak, halama ne yaptıysan aynı büyüden ben de istiyorum.
Ben şimdi tenise yetişeceğim.
-Elbisemi denemek için sabırsızlanıyorum. -Tamam canım.
Bu arada, bu akşam tenisten beni sen alır mısın?
Tanışmanı istediğim biri var. Benim için önemli.
Oo, anlayalım yani. Tamam.
Anne, utandırma. Hadi bak, benim için çok önemli. Gel.
Ay bu ne güzel bir kız ya.
Tamam aşkım. Ben de şimdi yakıt aldım. Hemen geliyorum zaten.
-Yenge. -Hı?
Yürü hadi geç kalacağız. Şu arkamı açsana.
Geliyoruz biz de, restoranda görüşürüz işte.
Görüşürüz bir tanem, görüşürüz. Öptüm.
-Hah. Eyvallah. -Buyurun fişiniz. İyi günler.
-Gelemedi ya. -Ay tamam, bir rahat ol Elifciğim.
-A, a. Gelir birazdan. -Hah, geliyor. Geliyor.
-Buyurun Mümtaz Bey. -Sağ olun.
Neredesin abi?
Allah Allah. Kızım geldik işte.
Merhaba.
Ben bir tuvalete gideyim.
-Ay, çok heyecanlıyım. -Hmm.
Abi, bak lütfen konuşkan ol tamam mı?
-Tamam. -Çocuk da gergin zaten.
Öyle susup oturma.
-Allığım duruyor mu? -Ne?
Allığım duruyor mu?
Nereye bakıyorsun?
Gideyim ben bakayım.
Hah, kardeş.
-Merhabalar. -Merhaba. Kardeş,
ne vereceksin bize?
N… Ne vereyim abi ben size?
-Anlamadım. -Neyin iyi?
Imm…
İnsan ilişkilerim iyi. Spor severim. Çalışkanımdır.
Ya ben tam bir tenis izleyicisiyim ya.
-Ha? -Hı.
İyi, iki top bir raket getir, şurada oynayayım ben biraz.
Abi ben anlamıyorum ya. Anlamıyorum.
Anlamıyorsun kardeş, ne yiyeceğiz biz diyorum ya.
Ha, abi Elifler gelince işte hep beraber söyleriz.
-Elif kim ya? -Elif mi kim?
Aşkım. Tanışmışsın abimle.
Ay sen, garsonla mı ya?
Ne garsonu be?
Ay sen bunun kusuruna bakma Ergün. Kusura bakma.
-Erkin. -E, Erkin, pardon.
Oho, Ertocuğum, bu senin adını bile bilmiyor.
-Abi… -E… Erkin.
-Eyvallah. Erkin. -Abin beni garson zannetti.
Fısıldamana gerek yok. Nasıl giyinmiş, ne…
İpek'i getirin, beni niye getiriyorsunuz? Kadın kadına yapın işte bunu.
İpek! Saat kaç?
-Dokuz. -[irkilir] Hi! Allah'ım nasıl unuttum ya?
-Ne oldu? Yenge… E… -Ergün, çok memnun oldum.
Kusura bakmayın ne olur.
Kızını unuttu. Kızını unuttu Ergül.
-Böyle bir anne bu, böyle. -A… A, a. Abi sen…
-Erkin. Erkin, ama… -Ne oluyor ya?
Ay aşkım, kusura bakma ya.
Ha… Biraz üzülmüş.
Ben konuştum, sen de konuş.
Biliyorum işleriniz yoğun ama böyle şeyleri ihmal etmeyin kızım.
Ayrıca niye bu kadar geciktiniz çok merak ettim.
Hadi o anlamaz böyle şeyleri. Sen arasaydın.
Ece'ye bakıyorum.
Ece, ay…
İpek.
Çok özür dilerim.
Kaç kere aradım seni.
Telefonum düşmüş arabada farkında değilim.
Aslında aklımdaydı ama…
İpek gerçekten çok özür dilerim.
Önemli değil anne. Belli ki önemli değil.
İpek.
-[Korhan] İyi geceler gençler. -İyi geceler.
[iç çeker]
[Mümtaz homurdanır]
[güler]
Günaydın dünyanın en kötü annesi.
Ay, deme öyle ya. Zaten bütün gece üzüntüden uyuyamadım.
Ay, bugün de yaşıyoruz Derya.
Derya sırtım taş gibi oldu, Allah aşkına bu akşam yatakta yatayım, ne olur.
Hayır, hayır. Sen iyisin orada. Devam et öyle.
-Hiç Alp'lerde uyandın mı? -Aa, çok.
Nasıl manzara ama?
Uf, mükemmel. Asıl sen Serengeti'de uyandın mı hiç? Gün batımında?
-Ben beş kere. -Hadi canım. Ben de.
-Vallaha? -Evet.
Bir kere, son uyandığımda kral kobra soktu buramdan. Titreye titreye öldüm.
[birlikte gülerler]
Ünlü birinin bedeninde uyandın mı hiç?
Ünlü, yok. Ama, bir keresinde Çin'de 116 yaşında bir kadının bedeninde uyandım.
-116? -116.
Gözümü bir açtım, kameralar falan.
Kadın işte dünyanın en yaşlı kadınıymış,
onunla röportaj yapıyorlardı.
On saniye geçti, böyle.
-[birlikte gülerler] -Ölümüne sebep oldun kadının.
Ay… Çinli olarak ben de uçakta ölmüştüm bir kere.
Ha.
[Kıbrıs şivesi] Ah be gardaş, niye gidemeyik biz?
-Ne oluyor be? -Yapma onu.
-Neyi? Şive mi? -Yapma bak.
Hayatta en dayanamadığım şey. Hele Kıbrıs şivesi, sakın yapma.
[şiveli] Gıprıs'ta yaptım askerliği. Bir şivecik yapacağım,
-kafaları yiyeceksin. -Ya Mümtaz!
-Sus be kahpecik, yapacağim dedim. Sus. -Yapma diyorum be!
Maç günü!
[top zıplar]
Ben hakikaten korkuyorum bu çocuktan.
Yok, yalan yok, ben de görünce geriliyorum.
[İpek] Hazırlansanız da çıksak artık.
Nereye?
A, a, a, a!
Ne bunların tribi ya böyle?
Ya tamam canım, ergen. A, a!
[konuşmalar]
Hadi canım. Hadi canım.
Ortama bak, atmosfere bak Derya. Ya biz bugün bu maçı alacağız.
Çağdaş Bilişim bu maçı alacak, bunun başka yolu yok.
-Ooo! Şşş! Bir, iki, üç! -Ooo!
Dört, beş, altı!
Oğlum sen niye böyle bir çocuksun ya?
Uzatma kral. Konsantreyim ben.
-Allah Allah. -Maçı izleyin ha.
Tövbe ya Rabbim.
Oo, Mümtaz Bey, Derya Hanım.
-[Mümtaz] Merhaba. -Hoş geldiniz.
-[Derya] Merhaba. -[İpek] Merhaba hocam.
Nasılsın İpekciğim?
-Sağ olun. -Ay…
Sizleri burada görmek ne güzel.
Hangi dağda kurt öldü?
[Derya] Anlamadım?
Yani pek sık iştirak etmezsiniz ya çocukların okul aktivitelerine.
-O bakımdan, şaşırdım yani. -Ya.
Pardon hanımefendi, siz bize laf mı sokuyorsunuz?
Ay, yok efendim, olur mu hiç, rica ederim.
İyi seyirler. İyi seyirler.
-Görüşürüz İpekciğim. -Sağ olun hocam.
Sağ olun.
-[alaycı güler] -Manyak mı ne ya? O nasıl laf ya?
-Bırak ya, ne bozuyorsun moralini. -A, a! Hayret bir şey.
Biz bugün oğlumuzun maçına geldik ve kazanacağız.
-İnşallah. -Çağdaş Bilişim kazanacak.
-Kemik sesi gelecek bugün, kemik! -[Derya ve Mümtaz güler]
-Ay! -[veli] Hop, hop, hop, hop!
Aman beyefendi, yavaş.
-Tamam dikkat ettik. Allah Allah. -Biraz dikkat.
Ben bir merhaba diyeyim bari.
Hadi de bari.
Hadi bakalım, ablan bir merhaba desin.
Ayaklansan sen de gideceksin de, neyse. Hadi bakalım, biz de gidelim.
-[seyirci] Hadi Burak! -[düdük çalar]
-[seyirciler tezahürat yapar]
EV SAHİBİ 20 - MİSAFİR TAKIM 02
[düdük çalar]
Bana bak, bu Berkay mıdır nedir,
sayı attıktan sonra bana kaş göz mü yapıyor lan?
A, a! Sana niye kaş göz yapsın ya?
Yapıyor. Bak. Bak. Öpücük attı şimdi.
Bana bak! Oraya gelirsem seni var ya, öperim lavuk!
Mümtaz saçmalama, otur şuraya ya. Saçmalama.
Ya koç, biraz oyuna müdahale et.
Biz hadi tribündeyiz izliyoruz, sen niye izliyorsun, böyle bakıyorsun ya.
Ya baba ne yapıyorsun sen, kendine gelir misin?
Kızım, oğlum burada basketbolda zirveye yürüyor,
ben de ona destek oluyorum. Çık sen oyna sana da olurum ya.
-Babayım ben baba. -Mümtaz yeter artık ya.
Çocuk uyuyor bağırıp duruyorsun.
Bravo be oğlum!
Eh! Tüh!
-Tutun şu tipsizi artık! -[İpek] Baba!
Beyefendi, ne biçim konuşuyorsunuz ya?
Sana ne ya?
O tipsiz dediğiniz benim çocuğum. Babayım ben baba.
Ta… Kusur… Özür dileriz. Kusura bakmayın.
Mümtaz, otur şuraya lütfen.
Hayatta özür dilemeyiz. Babaysan babasın, ben Karamürsel sepeti miyim? Bu ne?
Pilli mi bu? Çocuk bu. Üç tane var bundan bende.
-Aman be. -Otur artık ya, rezil ettin bizi.
Kusura bakmayın. Affedersiniz.
Tut! Ya!
[düdük çalar]
[zil çalar]
Al işte, bitti devre. Allah'ım ya Rabbim ya.
Kızım biz burada boşuna konuşmuyoruz, tribüncü adamız biz.
Çember altı zayıf karşı takımım,
adam adama box to box yapmaları lazım, topu taşımaları lazım,
hiçbirini yapmıyor. Ya size anlatacağıma gider onlara anlatırım. Ver şunu.
[Derya] Ya… A, a! Niye alıyorsun?
-Uyandı zaten, aferin sana. -Ya, ver ya, ver.
-Gel kızım. Gel babacığım. -[Ece ağlar]
-[Derya] Ay gerçekten susmuyorsun. -Çok pardon. Çok özür dilerim. Pardon.
Ayrılmayın buradan, geliyorum.
Hiç böyle oyunla kazanılacak şey mi ya bu? Biraz kendilerini vermeleri lazım ya.
Nasıl takım ben anlamıyorum. Arkadaşlar böyle birbirine sarılırlar ya.
Hiçbir şey yok bunlarda aval aval havaya bakıyorlar.
-Verin biraz kendinizi ya. -[koç] Mücadele edip, saldıracaksınız.
Selamünaleyküm.
Ne oluyor?
FBI. Dosyayı biz devralıyoruz. Al.
Mümtaz Bey, ne yapıyorsunuz?
Ya çocuk huysuzlandı, uyuyordu ya. Bir su tutuver yüzüne.
-Ağlıyor mu… -Koçluğunu görmedik, dadılığı da yok.
Toplanın şöyle.
-Korhan ısın, oyuna gireceksin. -Üşümüyorum ki.
Şimdi, taktik maktik koçunuzun işi.
Ben bunların hiçbirini bilmem. bilirim de söylemem.
Ama bildiğim bir şey varsa, o da inanmaktır.
Oğlum biraz inanın kendinize ya. Ya biz size inanıyoruz ya.
Dışarıda aileleriniz olarak size sizden daha çok inanıyoruz. Ne bu vazgeçmişlik.
-Kaç kaç lan bu ilk yarı? -63-10.
Haklı bir vazgeçmişlik.
Ama ben şu an skordan bağımsız konuşuyorum.
Yani biraz sonra muhtemelen yenileceksiniz hatta hayvan gibi yenileceksiniz.
Yani takıma bakınca bu kaçınılmaz. Ama birlikte yenileceksiniz.
Ya arkadaşlar böyle yapar. Dışarıda ne olursa olsun çıkacaksınız sırt sırta,
omuz omuza birlikte karşılayacak, göğüsleyeceksiniz bunları ya.
Bu da sizi bir aile yapacak.
Bak bir aileyi öldürebilirsiniz,
-ama asla yenemezsiniz. -Kral be!
Ya Mümtaz Bey, kustu.
Çocuk bu, kola gibi bir şey, çok sallayınca köpürüyor koç.
Ya siz de sallamayın ya!
Ne olursa olsun, çıkın oraya aslan gibi oynayın lan!
-Allah yardımcımız olsun! -[bağırırlar] Hadi! Hadi!
-Nerede kaldın hayatım ya. -[telefon çalar]
Benim mi bu?
Muzo mu? Muzo kim ya?
Ay açamayacağım.
[telefon öter]
Aşkım mı? Aşkım ne ya?
Ablacığım yapma bunu ya. Bu adama bu yapılır mı ya?
Babam nerede?
E, gelir birazdan.
Hadi biz geçelim bari.
E İpekciğim, anlatmayacak mısın?
Ya, yok bir şey. İyi anlaşıyoruz.
-Hmm. -Arkadaşız gibi.
Ya, iyi bir insan. Bir dost.
Tabii. Abart ya, biraz daha abart istersen.
Hani, abim falan de.
Ya anne, ne bileyim.
Geçen ay bizim okula gelmişlerdi tiyatro için, biz orada tanıştık.
Sonra tenise falan da gelmeye başladı.
Birkaç kez de hafta sonu bir şeyler içtik, hepsi o.
E ne güzel işte.
Okuldaki kızlar sen âşıksın falan diyor, uyuz oluyorum.
Hem insan aşık olunca anlar mı ki âşık olduğunu?
Sen nasıl anladın babama âşık olduğunu?
[taraftar] A! Başımdan aşağı döküldü. Ne yaptın…
-[Mümtaz] Pardon. Çok pardon. -[Derya] Öyle…
Nasıl anladım… Öyle bakarken.
O zaman boşanmaktan vazgeçin.
Çalışma odasında kalem ararken evrakları gördüm.
Merak etme, Korhan bilmiyor.
Sabah da yatakları ayırmışsınız zaten, gördüm.
Anne bunu bize yapmayın, lütfen yapmayın.
[iç çeker] Mısır aldım size de, düşürdüm.
Ece nerede?
Hiç bozmayın. Hiç bozmayın, alacağız bu maçı. Alacağız bu maçı.
Bu maçı bırakmak yok.
-A! Of, yavaş ya. -Çok pardon. Çok pardon. Özür dilerim.
-Yavaş ya! -Arkadaşım bak… Ama dikkatim dağılıyor.
Ama ayağım…
Yavrum benim be!
İçeri doğru. İçeri boş! Yap bunu.
Hadi!
[Mümtaz] Tut.
Hoppa!
Oo!
-Ne oldu? -Önemli değil.
Yavrum benim be!
Ya hadi, hadi, hadi, hadi, hadi.
Oo!
Yürü, yürü. Bu be, oğlum be! [güler]
A, Korhan giriyor.
Korhan oyuna girdi.
-[Derya] Korhan! -Korhan giriyor.
-Hadi aslanım, hadi! -[telefon öter]
Olacak bu iş, olacak!
Ya baba, sen skora baktın mı?
[düdük çalar]
Bir dakika baskette çok uzun bir süre kızım.
Ne olacağı hiç belli olmaz. Hadi. Hadi.
İyi savunma. İyi savunma, iyi.
Ya Berkay'ı bu mu savunacak?
Ya siz bunun altını bezliyor musunuz hâlâ? [güler]
Lan hadi dön önüne, benim asabımı bozma, hadi.
Hadi.
Savun onu, güzel savun babacığım. Korhan güzel savun onu.
[Derya] Hadi Korhan!
Hey yavrum benim be!
Berkay, böcek gibi ez şunu, göreyim seni hadi!
Böcek mi? Şşş! Bana bak, getirme beni oraya ha.
Gel lan, gel. Ne olacak? Oradan düdük gibi ötme. Gel. Hadi gel.
Baba, ne yapıyorsun ya?
Allah Allah, bana bak kardeş, hırpalarım seni ha, söyleyeyim.
[Derya] Mümtaz boş ver, uyma sen ona, otur şöyle.
Berkay! Yap babacığım şovunu, bitir şu hobbiti!
-Ah! -[seyirciler] A!
O!
Ufaklık nakavt oldu.
Adama böyle koyarlar.
Ne oldu oğlum? [alaycı ses çıkarır]
A!
Yapıştır! [güler]
Şşt.
Biz ne yaptık ya?
Ne yaptık ya? Ne yaptık?
Haddini bilmeyen bir adama haddini bildirdik. Ne yaptık?
Kavgaya karıştık Mümtazcığım.
Ortalığı birbirine kattık.
Ay ben bir ara adamın karısının kafasına çantayla vururken
şıllık diye bağırıyordum.
[güler] O hakikaten ayıp oldu ama ha.
Ya benim güzel kızım ne yaptı? Berkay lavuğuna şak diye tokat yapıştırdı?
Aslanım benim.
Ya hakikaten İpek, sen ne yaptın ya? Sen o çocuktan hoşlanmıyor muydun?
Ne? Vallahi cesedimi çiğnersiniz ha.
Anne!
Ben de diyorum maçın başından beri böyle, niye öpücük atıyor bu lavuk bana.
Hak etti ama. Korhan'a bilerek dirsek attı.
Salak falan ama bu da benim kardeşim yani.
Ayrıca bence ben âşık falan değilim ona.
Ben bugün bana babama âşık oluşunu anlattığın gibi olsun istiyorum.
Öyle, bakarken, kendi kendine.
A, a!
Ay tamam, hadi neyse, inelim.
Hayır ya, inmiyoruz.
Niye inelim?
Şu an bu arabadan inersek gerçekten kaybetmiş olacağız.
Kaybettik zaten.
Gerçekten kaybettiğine inananlar böyle söyler.
-Kaybettiğimize inanıyorum zaten. -[Derya] Ne yapacağız Mümtaz?
Kazananlar ne yapıyorsa onu yapacağız Derya.
Kutlayacağız ya.
Önce bir yemek, sonra sinema, sonra bir sürprizim var size.
Hadi çocuklar, Türkiye tek yürek.
Otur, burnunu arkaya doğru ittir oğlum, hadi.
Sür.
[duyulabilir konuşma yok]
Geldik, hadi bakalım.
-Uu, buz gibi ha. -Ben üzerimi değiştirip Ece'yi uyutacağım.
-Hadi koşun. -Tamam. Tamam hadi.
Kral, ben de duşa giriyorum. Sabah beşte antrenman var unutma onu.
En az bir buçuk metre uzamalıyım.
Bir buçuk metre uzatacağım seni bir haftada.
Ay. Gördün mü Ece'yi? Böyle yapıyor bana. Ay.
Ay, canım benim.
-Derya. -Hı?
-[oyuncak öter] -Çok güzel bir aile olmadık mı?
Mümtaz, gelsene biraz şuraya.
Geleyim canım.
Geldim.
Biz boşanıyoruz.
[oyuncak öter]
-Ne? -Ya, biz dediğim,
gerçek anne babası. İpek söyledi.
Korhan bilmiyormuş.
A… Manyak mı Derya bunlar ya? Böyle güzel yuva dağılır mı ya?
Ya ne diyorsun,
sana ne ya? Allah Allah, sen iyice kaptırdın galiba kendini.
Annen değil mi? Annendir.
O kadın bir kere yüzüme gülmedi şurada olduğumuz zaman da biliyor musun?
Hiç yıldızım barışmadı benim onunla. O dolduruyor değil mi seni?
O benim gerçek annem değil.
Yarın gidiyoruz adliyeye, davayı geri çekiyoruz.
Saçmalama. A, a! Bize ne ya?
Onların ne yaşadığını nereden bileceğiz? Çocuk oyuncağı mı bu?
Onlar diye bir şey yok. Biz varız burada ya.
Ya bu çocukların bize ihtiyacı var Derya.
Bize değil gerçek anne babalarına ihtiyaçları var.
Sorumluluklarını alan, ihtiyaçlarını gideren.
Okulda, maçlarda kavga çıkarmayan.
Her şeyden önce o maçların hiçbirine gitmeyen.
Al bak.
Belki bu biraz,
yardımcı olur sana.
Muzo mu?
-Muzo'yla mı ya? -Kim ki Muzo? Sen tanıyor musun Muzo'yu?
Ya bu Oktay'ın söylediği lavuk. Belli ki bu adam bizim arkadaşımız.
Sen böyle bir şey bana nasıl yaparsın ya?
Sana mı? Sen ne diyorsun ya?
-Sana mı? -Ben bunu hak edecek ne yaptım be?
Ay susar mısın? Delirdin iyice ha. Kafayı mı yedin sen?
Vallahi sinirimi bozuyorsun.
-Aç şu mesajları. -Açamıyorum.
Açamıyorum işte, bu kadarını görüyorum. Bir de çağrılara cevap verebiliyorum.
Hiç kimseye acımıyorsan, ki acımıyorsun.
-Beton gibi olmuşsun. -Ne?
En azından o Korhan'a acı. O çocuk meczup.
Korhan bizim çocuğumuz değil.
Ya, öyle ya da değil. Ne yani?
-Ne öyle ya da değil? -Yemin ederim biliyordum.
A, hayır hayır öyle demek istemedim oğlum. Hayır yanlış anladın, dur. Ben…
-Sen ne ara duş aldın? -Elimi yüzümü yıkadım.
Artık gerçek anne babamın evinde alırım duşu.
-A, a… Hayır. -Yarın beni onlara götürün.
Zenginlerse onlara geçerim, değillerse buradan devam.
-Oğlum. Oğlum. -Korhan. Korhan.
Ay ben delireceğim. Vallahi delireceğim.
[irkilir] Sen yaptın.
-Sus be! -[kapı zili çalar]
-Her şey senin yüzünden oldu. -Susar mısın bir?
-Mahvettin bizi. -Sus!
[kapı çalar]
Ne haber çiçom?
-Nerede lan o Muzo? Muzo nerede? -Oğlum sakin ol.
-Arabayı park ediyor. -Buraya mı getirdin o ırz düşmanını?
-Mümtaz. Sakın. -Derya, ne oluyor?
-Onu buraya mı getirdin? -Saçmalama… A!
-Onu buraya mı getirdin? -Oğlum ne yapıyorsun? O…
[Derya] Ya Mümtaz gelir misin buraya?
-Mümtaz durur musun? -Aç, aç. Açar mısın?
-Ne yapıyorsun, gel. -Bir dakika abi.
-Oğlum bırak. -Konuşacağım. Aç!
Aç!
-[Derya] Ya, lütfen. -[Oktay] Oğlum!
Ya bir dakika abi.
Aç kapıyı, namus meselesi.
-Aç. Açmıyor musun? -[Derya] Dur!
-Açıyor musun, açmıyor musun? -[Oktay] Muzo! Derya! Muzo, yardım et!
Muzo, Muzo yardım et!
-Ne yapıyorsun? -Muzo!
-Ne oluyor? -Muzo mu?
Üvey babam niye böyle?
Ne?
Yo… Yok öyle bir şey kızım.
Oğlum sus iki dakika sen de.
Bir şey yok ya.
Cama mı sıkıldı canın, hiç gerek yok. Bir iki çizik var anlaşılmıyor.
-[şoför] Soracağım bunun hesabını senden. -Sanayiden çözdüreceğim ben sana.
-Soracağım bunları. -Tamam komşum? Allah'a emanet.
-Soracağım hesabını senden. -Bu suç yalnız.
-Tamam ya. Hadi. Bir şey yok. -Tamam, şey yapma be.
Parmak izim var benim de, tuttum artık. Gel.
-Senin ne işin var böyle bir olayda? -Yapma, işim gücüm…
[Mümtaz] At. At, tamam.
-Üç, oynamaz orası. -Tamam.
Tamam. Şunu aldım. Şunu aldım. Tamam.
-İyi misin sen? Hı? -Bir, iki.
-İyiyim, iyiyim. -Hı?
İyiyim.
-[Oktay] Tamam abi kırdın işte. Anladık. -[Mümtaz] Şunu al eline.
Bak bir tanem,
emin değilsen söyle, daha belgeleri işleme bile koymadım.
Avukatın olarak değil, arkadaşın olarak soruyorum.
Çocuk oyuncağı değil bu.
Emin misin, ha?
Yani sonuçta bu benim tek başıma aldığım bir karar değil yani, ortak karar.
Hani belli ki biz zaten anlaşamıyoruz normalde.
Normalde derken.
Yani… Yani normal zamanlarda işte.
Derya.
-[Mümtaz] Hah şöyle ya. -[Oktay] Ne, orası olmaz.
[Mümtaz] Niye?
Bazen yani, acaba mı diyorum.
Düzelir mi her şey.
Ya bugün hep birlikte maça gitmişsiniz.
Lunaparka falan gidilmiş. Hı?
Çabalıyor sanki be.
Yani, düzeltmek için aranızı zaman ayırıyor.
Sonra da pat diye
gidip milletin camını patlatıyor. Bu da inanılmaz.
Yani ilgisiz ve işkolik olduğu yetmedi,
bir de öfke sorunu çıktı.
Yok, hayır hayır öyle bir sorunu yok. O şeyden aslında…
-Neden? -Iı…
-[Oktay] Ya tut… Allah Allah. -Derya?
Neyden?
-Muazzez. -Hı?
Biz sonuçta seninle yakın arkadaşız ya.
[Mümtaz] Al.
Öyleyiz. Öyleyiz değil mi?
O nasıl laf ya? Üniversiteden beri, evet.
Hah. Iı…
Sana bir şey soracağım ama dürüst cevap ver bana.
Yani dışarıdan ne görüyorsan onu söyle.
Biz,
Mümtaz'la,
sevdik mi birbirimizi?
[hafifçe güler]
Bir şey itiraf edeyim mi?
Biz okuldayken, hepimiz size özenirdik.
-[Mümtaz] Üç üçken… -Hop.
[Muazzez hafifçe güler]
Seninle Mümtaz gibi olabilmek için dua ederdik.
[iç çeker] Yani ben
Oktay'ı seviyorum, biliyorsun.
Her şeyim o benim. Ama…
Hiçbir zaman senin şu an baktığın gibi bakmadım ona.
Bakamadım.
Ben senin kadar kimseyi sevmedim.
[iç çeker]
Her şey ilk hâliyle kalmıyor. Kalamıyor maalesef.
Ama şunu biliyorum.
Ben hayatımda sizin kadar birbirini seven bir çift görmedim.
Ayrıca, belgeleri yarın koyacağım işleme.
Koyma dersen koymam. Hı? Koyayım mı koymayayım mı?
[Mümtaz] Tamam. Bunu al.
Koyayım mı koymayayım mı?
[Oktay] Tamam.
[Muazzez] Ay sağ olun her şey için.
[Derya] Ay ne demek, ayağınıza sağlık.
Ya bana bak Muazzez, ne geldi benim aklıma.
Şimdi bu adam bana dava falan açmasın?
Valla ben tazminat falan ödeyemem, üç tane çocuğum var benim.
Dilenirler açtıktan ya.
Sen bakacaksın davaya.
Benim branşım değil canım, bakamam.
-Ben sana avukat ayarlarım. -Valla?
-Hı hı. -Bedava mı?
-Bedava ya. -Gel.
Bok ayarlarsın.
-Hadi öpüyorum. -Hadi iyi geceler.
-[Mümtaz] Dikkatli gidin ha. -Hadi kapatın kapıyı, üşütmeyin.
-[Muazzez] Hadi görüşürüz. -[Oktay] Hadi. [mırıldanır]
-Herhâlde yani. -Nereye koydun arabayı?
Ben sana bir şey diyeyim mi? Bu adam sana çok fena takacak.
Bence arkanı kollayarak yürü, Allah korusun.
Ya Derya, Allah aşkına konuşma şöyle, korkutma beni ya.
Işıkları kapat. Üç çocuğumuz var, israf.
Işıkları kapatır mısın? Bana gelme ya.
Nasıl ka… Hangi… Nereden başlayacağım?
-A, a. Allah Allah. -Bu evin ışığı biter mi ya.
[horlar]
-[kapı çalar] -[irkilir]
Bu ne ya? Haciz mi geldi?
-Bu nasıl bir kapı çalmak? -[kapı zili çalar]
40 yılın başı şurada rahat yattım ya, ecel bile gelmiş olabilir.
Ay keşke.
[kapı ısrarla çalar]
Kapı çalma değil, bu dövüyor kapıyı ya.
Nasıl bir ev arkadaş, geleni gideni eksik olmuyor ya.
-[inler] -Bu kapı hep çalıyor.
[Mümtaz homurdanır]
Oğlum baksana kapıya, ne geziyorsun orada ya?
-Tanıyamadım, kimsiniz? -Ya sen evlatlık değilsin. Aman be!
-Buyurun ne… -Adam otogara gelir, karşılar.
-Hayırsız evlat. -Pardon?
Elli kere de dedim yani abi.
-A, üvey dedem. -Kapıyı açamadın ya!
-Ne diyorsun lan sen? -E, şaka yapıyor ya.
-Salak salak konuşma lan. [güler] -Mümtaz, çocuğu ekmekle mi besliyorsunuz?
Çiğ et verin anneciğim, çiğ et.
Şş kral, gel yardım et dedeye bakayım.
-[Korhan] İnşaat mı var? -Oğlum halanın ıvır zıvırları işte.
Şu adamı gelip gardan alamadın değil mi?
Al şunları, ne bakıyorsun? Al şunları.
[Elif] Yavaş.
Nasıl yapıyoruz?
Şimdi baba, tam buraya böyle nişan fonu gelecek. Şuraya.
Burası mı olacak, burası mı olacak? Buraya mı yapalım?
-Şurası olacak. Aynen buraya. -Şöyle yapalım. Tamam.
Şimdi, koltukları da şöyle düşündüm.
Oğlum bakma öyle mal mal! Koy onları oraya. Hadi.
-Acele et. -Koydum sakin.
E, koltuklar da karşılıklı olur. Ya…
Tamam anlatma, anladım. Siz bir şu ortalığı bir boşaltın bakayım.
Ayak altında durmayın. Çekilin ayak altından.
-Derya! Kızım! -Derya! Derya!
-Oğlum kaldır şunları. Burayı kaldır. -Böyle karşılıklı olacak.
-Boşalt şurayı. Boşaltın. -Kaldırıyorum baba.
Öyle haldır huldur o çiçekle…
-Abi ne yapıyorsun ya? -Ama ayıp ediyorsun ya.
-Gel kızım gel. Yardıma ihtiyacımız var. -[İpek] Hoş geldiniz.
Ay ay, babaannesinin prensesi.
-[büyükbaba] Kaldır. Kaldır. Kaldırın onu. -Baba, bak şimdi…
[büyükbaba] Boşaltın orayı.
[anlaşılmayan konuşmalar]
-Kim bunlar? -Annemle babam.
[kapı zili çalar]
-Efendim hoş geldiniz, hoş geldiniz. -İyi akşamlar.
-İyi akşamlar. Teşekkür ederim. -Hoş geldiniz.
-[Erkin'in babası] Sağ olun.
-Alayım ben onu. -Merhaba.
-Üşümüşsünüz. Hoş geldiniz. -Sağ olun.
-[büyükbaba] Hoş geldin canım. -[Erkin'in babası] Teşekkürler
-Alayım onu. -Buyurun.
[babaanne] Buyurun, şöyle alalım sizi.
Buyurun.
-Abim nerede? -[babaanne] Buyurun şöyle.
-Sen geç, bakıyorum ben. -[Erkin'in annesi] Böyle geçiyorum ama?
[Erkin'in babası] Geç hanım, geç.
-[babaanne] Buyurun. -Mümtaz.
Ne yapıyorsun ya sen burada?
Misafirler geldi.
Bu nasıl anne baba ya?
Senin psikiyatr olmana şaşmamalı, değil mi?
Ben kendimi iyi kurtarmışım değil mi?
Bana bak ve de ki Mümtaz sen başardın.
Sen kaç tane ne içtin? Ne bu?
Bir şey içmedim ben. Bir tane.
Bir kadehle mi böyle oldun sen?
-Bir tane. -Yok artık!
-Hı hı. Hı? -Bana bak.
İçeride ağzını açmıyorsun ve bu geceyi bana bırakıyorsun, tamam mı?
Vay be Ezgi. Uçuyor yuvadan ha?
Elif kardeşinin adı. Ezgi kim?
Ya.
Ağzını açmıyorsun sakın. Benim sinirimi bozma.
[Erkin'in babası] Gece gece gelmiş olduk işte.
-[Erkin'in annesi] Uçak beni korkutuyor. -Canım ya.
Tutuyor.
Sağ olsun benim beyim bir dediğimi iki etmez vallahi. [güler]
-Zahmet etmeyin lütfen. Hoş geldiniz. -[Mümtaz] Merhabalar. Merhabalar.
[Erkin'in babası, Kıbrıs şivesiyle] Ne zahmeti yahu.
Artık yetiştik, sizinle tanıştık.
Çok da memnun kaldık sizden.
Sevdik sizi. Gelmemezlik olur mu ya?
-Öyle şey olur mu? -[Erkin'in annesi, güler] Yani.
Efendim, Elif'in abisi Mümtaz.
İyi bayramlar canım.
Hoş bulduk canım. [güler]
Güzeller güzeli gelinimiz de Derya.
Mümtaz abi, merhabalar.
O, garson da getirmişsiniz.
Abi. [güler]
Ah, heyecanlandı tabii, abisi bir yerde.
[Erkin'in annesi, ve babası güler]
[Kıbrıs şivesi] Bir şey değil canım, hepimiz heyecanlanırık.
Ben de uçakla gelirken çok heyecanlandım.
Bileyin, o yol bana nasıl uzun geldi?
Hi! Aman annem, giden giden bitmez.
Yani hiç bu kadar uzun değildi. Vallahi.
Korkar da bizimki tayyareden.
[Erkin'in annesi] Aman, ödüm patlar.
Geldik, tam yaklaştık, ineceğik,
aşağıda pistte tayyare meydanında bir trafik mi varmış ne varmış,
ineceğik inmez uçak, kaldık havada.
Geldik, geldik, geldik, aha pist görünür,
konacayik yani ha. [güler]
Harr, anam kalkar geri uçak.
Aman Allah'ım dedim, mühim bir şey olacak.
Atar turu gelir, konacayik gene kalkar gider, konacayik gene kalkar.
Aman anam dedim, ama, ama dinle bak,
ne zaman ki kondu,
Allah için derim sana, ipteydim de indim sanki.
Korktuk vallahi.
-Neme lazım, ne yalan. -Çok korktuk.
-[Derya sürekli gülüyor] -Çok korktuk, vallahi.
Çok özür dilerim. Kusura bakmayın.
Kızım, evladım. Ne oluyor?
Özür dilerim.
Nesi var ama bunun? [güler]
Ağzımızı açınca yandan başlar
devrilmiş yüz numara bardağı gibi, lık lık gülmeye çalışır.
[Erkin'in babası ve Derya kahkaha atarak gülerler]
Devrilmiş yüz bardağı mı ne? O ne demek?
Hoşuna gitti galiba.
-Sinirleri bozuldu galiba. -Gene bekleriz. Oğlum bu masaya bakın.
[güler]
[güler] Ne yapacağız?
Ne yapıyorsun sen?
İnanamıyorum.
Ay, şive mi?
Şive tabii ki.
Kıbrıs bir de. Mümtaz, nasıl olur bu?
[Kıbrıs şivesiyle] Bence ben daha iyi yaparım.
Sus Allah aşkına, valla sinirlerim bozuldu.
Ben ne yapacağım içeride?
Ya ne demek ne yapacağım ya. Alacaksın, nefessiz fondip yapacaksın.
Tabii, tabii. Bunu içelim, sonra da güldükçe adama para takarım bir de.
Öyle olmaz, doğru söylüyorsun.
Ben her şeyi halledeceğim, hiç merak etme.
-Ben bittim. -Takılma ya.
-Ne yapıyorsunuz siz ya? Üf! -Ne yapıyoruz ya?
Evimin mutfağında karımla oturmuşum, alkolümü alıyorum, sohbet ediyorum.
Sana hesap mı vereceğim ben ya?
Abi, babam içeride abuk sabuk konuşmaya başladı.
Sana güvendik kafan güzel.
-Toparlan geç çabuk içeri. Geç. -Hadi.
[nefes nefese]
[Erkin'i taklit eder]
Oğlum, niye labrador gibi geziyorsun sen kızın peşinde ya?
Verdik mi biz bu kızı sana daha, ha?
Abi!
-Allah Allah, bu çocuk ya… Geç, geç ya.
Kahve yapacağım.
-Tamam, hadi kolay gelsin. -Sana büyük takığım. Büyük takığım sana.
-Erkin, gel bir. Hadi. -Vallahi billahi elim ayağım titriyor.
-Erkin, sen gel. -[Derya] Hadi.
-Bu çocuğu hiç gözüm tutmadı benim Derya. -Geçer misin şuraya? Geç şuraya.
Bana bak,
ben çıkana kadar burada bekliyorsun.
-Sakın bir yere gitme. -Tamam.
-Anladın mı? Sakın. -Evet. Tamam.
Allah Allah.
Abim de âlem.
İşimi kolaylaştıracağına yaptığı şeye bak.
Hay Allah'ım ya.
Ay, neyse. Nasıl oldu ablan?
-Daha iyi mi? -İyi, iyi. Daha iyi şimdi ya.
Oh, aman aman, iyi olsun da.
Ya, lütfen kusura bakmasın dedi. Çok özür diledi senden.
A, a! Olur mu canım?
A, a! Hamile kadın sonuçta. Ne kusuru?
Oho, o çıkana kadar şeyi çakıvereyim ya.
Yaza ne oluyor, ha?
Çifte mutluluk mu yoksa, ha?
Önce düğünü yapıyoruz, sonra da bebeği kucağımıza alıyoruz, ha?
-[Elif] Ay! İnşallah. Oh. Oh. Oh. -[Erkin] Ha?
Abi, ne yapıyorsun…
[kapı çarpar]
…kapıda?
Hmm. Gelsene diyecektim.
Geliyorum. Az sabret geleceğim.
Geldim.
Ev benim olduğu için istediğim gibi girip çıkıyorum.
Ama bir sıralama var.
Önce evlendim. Sonra evi aldım.
En son bebek yaptım.
Anladınız mı bu sıralamayı? Hı? Yazmak ister misiniz bir yere?
Abi, çık dışarı. Çık.
Çık!
Sana takığım. Çok kötü takığım sana.
-Aşkım ya şunu ortadan kaldır… -Ne yaptım ki?
[Erkin'in babası, Kıbrıs şivesiyle] Arada bir giderdim. Ama sonra işte
aşçısı mı değişti,
malzemeden mi çalmaya başladı deyyus, ne yaptı bilmem, bozdu.
Ben de vazgeçtim, artık gitmem.
E hanım da evde yapmaz.
Zaten yapmaya kalksa beceremez de. [güler]
[Erkin'in annesi, Kıbrıs şivesiyle] Aman, hiç çekemem ben onun kokusunu.
[Erkin'in babası ve annesi güler]
Bizim Derya'nın restoranında yapıyorlar dolma.
Lahana dolması. Ya. Ama değişik, böyle top top yapıyorlar.
Değil mi Derya?
Vallahi bir şey söyleyeyim size, canım asıldı asıl üstüne.
[Erkin'in annesi güler] Çok sever.
Kızım. Annen diyor ki hani acaba misafirlerimizi restoranda ağırlasak mı?
[bağırır] Nasip!
Nasip, hayırlısı! İnşallah!
İnşallah o da olur.
Hah, kahveler geldi.
[Elif] Buyurunuz.
-Güzel kızımın elinden içeyim bakalım. Afiyet olsun.
Ne yapıyorsun?
Çıkar, bir şey söyleyeceğim, çıkar.
Çıkaramam, zor takılıyor.
İyiyim ben. Söyle sen, anlarım. Ağız okuyorum çok iyi.
-Ha? -Büyük büyük konuş.
[iç çeker] İşler karışık.
Ercan Akışık. Kim?
[boğazını temizler] Elif.
-Elif. -Bir.
-Elif. -Elif.
Hamileymiş.
Neye hadi demiş?
Hadi dememiş, hamileymiş.
Canım.
Halam diyor halam, hamileymiş.
-Ne? -[Erkin'in babası] Ne?
[Elif] Ne diyorsun be?
Ne dedi? Ne diyor?
Erkin, oğlum, nedir bu çocuğun dediği?
E, Elif…
-Ne bileyim ben? -[Erkin'in babası] Aman Allah'ım.
-Bu da mı gelecekti başımıza. -Kızım ne oluyor? Ne diyor bunlar?
Ay baba, yok öyle bir şey ya.
Oğlum, biz böyle bağırmayı bilmiyor muyuz?
Annem kulaklarına ablamın yüzme tıkaçlarını takmış, duymuyor ki.
Anne niye böyle bir şey yaptın?
[Kıbrıs şivesiyle] Niçin yapsın, anlamadınız daha?
Bizim konuşmamız hoşuna gider hanımın, güler, bayılır.
Duymasın diye tıkaç koydu kulaklarına.
-[alaycı güler] -[Erkin'in annesi] Yok ya sende.
[Erkin'in babası] Gör ya işte.
Anladılar.
Neyi anladılar?
Sen biliyor muydun halamın hamile olduğunu?
A! Elif, hamile misin sen?
Hayır canım, hamile falan değilim. Nereden çıkıyor?
Yalan söyleme be! Sen bilirdin baştan itibaren böyle olduğunu.
Gak gak gülmenden belliydi zaten.
Hâlâ da ha. Hâlâ da güler. Kurban ol be sen bizim konuşmamıza.
Beyefendi, nasıl konuşuyorsunuz öyle?
Yok, Derya böyle bir şey yapmaz. Kendinize gelin yahu.
Görmen? Resmen bizim konuşmamızlan dalga geçer.
Ya hayır, olur mu öyle şey beyefendi ya? Biz burada iki bayrak, tek milletiz biz.
Bizi bölmeye çalışanlara hayır, engel olmalıyız ya, bölünmemeliyiz.
Ne saçmalıyorsun lan? Zaten merasimin içine ettin.
Ya öyle bir şey değil bu ya.
Kadın şiveye gülüyor. Yani arada ben ona böyle şive komedisi yapıyorum,
oda ona gülüyordu yani. Her şeye gülüyor ki…
[Ege şivesiyle] Bana bak, geliver gidiver garı olur mu?
-[normal] Böyle bir şey. -Yapma!
Saçmalama be! Saçmalama.
Beyefendi çok özür dilerim. Kusura bakmayın, ne olur.
Ne zaman ağzımızı açsak gülmeye başlar. Bizim dilimizlen dalga geçer.
Ya sizinle niye dalga geçelim?
Yaptığım şivelerden biri de Kıbrıs.
-O yüzden gülüyor. -Hadi yahu sen de, yörü işine.
Sen kim, Kıbrıs şivesini bilmek kim, böyle konuşacan.
A, beyefendi, orada bir duracaksın.
Öyle bir şey yok. Ben askerliğimi Kıbrıs'ta yaptım.
Ben Kıbrıs şivesine hakim olmasam
bu şiveyi bu kadar rahat nasıl kullanacağım?
[Kıbrıs şivesiyle] Napan be yarak, tamamsın?
Oğlum ne diyorsun ya, çoluk çocuk var.
Ben onların çocuğu değilim ya, evlatlığım.
-Sıkıntı yok. -Ne diyorsun lan?
Ya oğlum gözünü seveyim sus ya.
Bu kelime onlarda canım, tatlım, ciğerim gibi kullanılan bir kelime.
Uydurma be Karagöz, öyle bir şey yok.
Yahu, iki kişi çıktı televizyonda taklit yaptı diye
bütün Kıbrıs'lılar böyle konuşur zannedersiniz siz?
Yoktur oğlum öyle bir şey. Esas siz Türkçe'nizi düzeltin be.
Bizim Türkçe'mizle dalga geçemezsiniz.
Madem öyle bir şey yok niye Kıbrıs'ta herkes bana böyle söyledi?
E çünkü dalyarağın önde gidenisin de onun için.
Bu kafayla gidersen yakışır da sana.
-Bırak be sen de beni. -[Mümtaz] A, a!
[düşme sesi, çocuk ağlar]
[Erkin'in babası] Ne oldu be ya?
-Ece. Ece! -Ece.
-Ne oldu ama? -Ne bileyim.
-Minik torunum var. -Düştü mü, ne oldu?
[sesli yanıt] Aradığınız kişiye şu anda ulaşılamıyor.
Lütfen daha sonra tekrar deneyiniz.
Lan bu "Aşkım", Derya değil mi yoksa?
Bunu da arayıp duruyoruz ama…
Of of, neredesin be kızım?
-Nasıl? İyi görünüyor. -İyi. İyi.
Abi, ben kalayım diyorum.
Ya yok kızım gerek yok.
Ya söyledi doktor tedbir amaçlı tutuyoruz dedi.
Alt tarafı yataktan düştü Elif, yok bir şey ya.
Seni aşağıda bekliyorlarsa beklemesinler. Al götür herkesi, ben buradayım ya.
Derya aşağıda mı?
Acile girerken bizleydi,
-bir daha görmedim. -Hmm.
Ne oluyor? Bir sıkıntı mı var?
Yok canım bir şey.
Eve gitmiştir öyle eşya falan almaya, gelir.
Hmm.
-İyi, gidiyorum. -Tamam.
Bir şey lazım olursa ara.
-Daha uyumam zaten bu saatten sonra. -Tamam.
Sen de, kusura bakma ya, en güzel akşamının içine ettik.
-İçine ettik ya. -Saçmalama ya.
Saçmalama Allah aşkına.
Ben bizim aileden daha büyük bir şey bekliyordum.
Ne bu, hallolur.
Aşkım da iyi.
Sarıl bakayım kardeşine. Sarılsana lan!
Mmm.
-Hadi görüşürüz. -Hadi.
[Elif] Uyanıyor gibi.
Dinlen sen de.
[burnunu çeker]
[mızmızlanır]
Ne oldu? Uyandın mı kız? Hı? Gel bakayım.
-Ona senin basman lazım. -[Ece mırıldanır]
E tamam işte, ona sen basacaksın. Gel.
Hadi bas. Hadi bas. Bas, bas, bas, bas.
[kapı zili çalar]
-Tamam, tamam babacığım. -Ay anneannesinin yaralı kuzusu.
-Tamam. Oy, oy, oy. -Kıyamam ben sana.
Al, al, al, al. Tamam, tamam.
Şş, bir şey söyleyeceğim. Ne dedi doktor, iyi mi?
İyi iyi ya, turp gibi, bir şeyi yok.
Oğlum, adam gibi cevap versene. Soru soruyor adam.
Yahu doktor iyi demiş işte. Uzatma dünür.
[büyükbaba] Tövbe tövbe ya.
Annem nerede?
Annen, beni bıraktı, restorana geçti,
ben de kliniğe uğrayacağım, oradan annenin yanına.
-Oğlum iyi misin, ha? -İyiyim ya, iyiyim iyi.
Kaçta gelirsiniz?
Akşam geliriz işte ya.
Oğlum, çocuk bir soru sordu ya.
8'de geliriz. Oldu mu? Al.
-8'de. -Hadi görüşürüz.
[duyulabilir konuşma yok]
[Mümtaz iç çeker]
Ece nasıl?
İyi ya Ece, bir şeyi yok. Eve bıraktım onu.
Bir gün boyaya ara verdi ya, şimdi bütün evi, damı boyuyordur.
Çok korktum ben.
Fark ettim.
-Ağlamışsın da. -Ağladım tabii ki, nasıl ağlamayayım?
Sen nasıl buldun beni?
Düşündüm, kaybolmak istesem, zamanı geldiğinde de biri bulsun istesem
nereye giderim dedim, Derya nereye gider dedim, aklıma burası geldi.
-Ya Ece'ye bir şey olsaydı, ne yapacaktık? -Ya olmadı Derya işte.
Ya olsaydı? Ne yapacaktık biz, ha?
Beceremiyoruz işte bu işi. Hiçbir zaman da beceremeyeceğiz.
Yapamıyorum ben. Biz niye gidemiyoruz?
-Ne? -Yok bir şey.
Bir şey söyleyeceksin, söyle. Ne?
-Bu kadar mı istiyorsun gitmeyi? -Al işte, yine başladık. Ya Mümtaz…
Erdem.
-Benim adım Erdem. -Ne fark eder?
Ne fark eder?
Kim olduğunun ne önemi var ki?
O kişi olamadıktan sonra ne önemi var kim olduğunun?
Sen hiçbir zaman Mümtaz olamayacaksın. Hiçbir zaman Erdem de olamayacaksın.
Biz hiç kimseyiz. Anlıyor musun beni? Hiç kimseyiz.
Biz hiçbir zaman hiçbir yerde olamayan hiç kimseyiz.
Ya tamam, aile aile aile… Anladık tamam,
aile çok güzel bir şey. Hiç mi ailen olmadı senin ama yani?
Hiç olmadı.
Nasıl?
Klasik hikâye işte, trafik kazası.
İki yaşındaymışım ben o zaman. Anne baba orada ölüyor.
Çok akraba falan da yok bizde. Bir teyzem vardı. O da hiç evlenmedi.
Ben 15 yaşındayken o da öldü.
Sonra işte yatılı okul, üniversite falan.
Yani demem o ki, gidelim Derya,
gidebiliyorsak gidelim, herkes gidiyor zaten.
Gidelim de…
Derya, ben seni tanıdığım ilk andan beri aklımda tek bir soru var benim.
Ya ben bir daha seni hiç bulamazsam?
Tamam asma suratını, gitmiyorum bir yere.
Gidemiyorum zaten.
-Bana bak, ne geldi benim aklıma. -Hı?
-Sen bana âşık mı oldun yoksa? -Mümtaz.
Evet, oluyor öyle şeyler.
Kavgayla başlayıp sonra aşka dönüşen çok hikâye var.
Ama burada şeyi çok isterim yani kusura bakma,
eğer bana âşıksan
senden duyayım isterim. Öyle Oktay'dan, başkalarından duymamayım. Hiç sevmem.
Tamam söz.
Eğer âşık olursam ilk sana söyleyeceğim.
-Söz? -Söz.
Tamam, bu ya.
-Bu ne be? -A, a!
Ne oluyor şimdi ya, ne bu?
-17 yaşına mı girdin sen? Ha? -[güler]
A, a! Hiç sevmediğim şeyler, böyle balonlar, sürprizler.
-Sürpriz! -[ailece bağırırlar, gülerler]
Evlilik yıldönümünüz kutlu olsun.
Lan 8'de geleceğiz dedin bak saat 10. İnsan hiç mi değişmez be?
-Ya Zafer, yapma oğluma böyle. -Başlama ama ya.
Çocuklarla hazırladık.
-İnanamıyorum ya. -Her şey hazır.
-Hesap da ödemezsiniz hem, böyle daha iyi. -[Mustafa] Her şey hazır.
Dışarıda içine ne koydukları belli değil.
[güler] Doğru.
Ben sadece salata yaptım, merak etmeyin.
Annen yardım etti, sen bir tek doğradın kızım ya.
-Baba! -Kocacığım,
-Allah aşkına bir sus. Kurban olayım. -Tamam, tamam.
[Mustafa] Hadi dünür, hadi.
Yalnız bırakalım da bu akşamı baş başa geçirsinler.
Evet evet. Çocuklar bizde. Hadi siz keyfinize bakın.
Hayır hayır. Hep birlikteyiz bu gece.
Aile değil miyiz ya biz? Ailemizi yanımızda istiyoruz.
Öyle değil mi kocacığım?
Öyle karıcığım. Sen öyle diyorsan öyledir.
Hep birlikte o zaman, hadi.
-Hadi, hadi, hadi, hadi. -[herkes bağrışır]
[duyulabilir konuşma yok]
A, müzik bitti.
Bir herkes buraya gelebilir mi?
[Mümtaz] Geliriz. Hadi bakalım, buyurun. [boğazını temizler]
Ev ödevi için çekmiştim bunu. Hatırladınız mı?
-A… -E…
-Tabii canım, hatırlamaz olur muyuz? -Hatırladık, tabii tabii.
-Bu hatırlanmaz mı hayatım? -Hatırlamaz mıyız ya? Şuna baksana.
Bilmem. Belki bazı şeylerin güzelliğini unutmuşsunuzdur.
Hatırlatayım istedim. E, ben yine de açıyorum, ne olur ne olmaz.
[Derya] Aç bakalım.
-[çocuk İpek] Baba, annemi seviyor musun? -[gerçek Mümtaz] Hı?
-A, a. -Bu nasıl bir ödev ya, hı?
-[çocuk İpek] Ya, baba! -[gerçek Derya güler]
[gerçek Mümtaz] Tamam be tamam, dur.
Anneni seviyor muyum? Ben niye sevmeyeyim ki anneni?
[gerçek Derya] Ya, Mümtaz!
Şimdi, benim hayatım eğer bir bahçeyse, annen bu bahçenin suyu kızım.
-Annensiz ben kururum, mahvolurum. -[ailece] Aa…
Annen olmadan ben bir çöle dönerim. Ya.
-[gerçek Derya güler] -[çocuk İpek] Sen anne?
Bir saniye.
Korhan?
Kızım ben babanı sana bir kelime ile anlatmak istersem
şunu söylerdim,
"Her sabah uyanıp yanımda onu gördüğümde,
işte diyorum bugün yaşanmaya değer."
-[gerçek Derya güler] -[çocuk İpek] Ay anne, çok tatlısın.
[gerçek Mümtaz] Ben peki? Ben tatlı değil miyim yani, hı?
Ver bakayım şunu. Ver, ver, ver, ver.
Peki siz küçük hanım, söyleyin bakalım
-siz bizi ne kadar seviyorsunuz? -Aa…
-[çocuk İpek] Çok! -[gerçek Mümtaz] Çok?
Bir daha söyle bakayım. Ne kadar çok?
-Çok. -[gerçek Mümtaz] Çok.
-Öyle değil hatta, gel bakayım şöyle. -[gerçek Derya] Uu! [güler]
Gel, gel, gel, gel, gel. Şimdi bakın bakalım hepiniz. Hah.
Korhan?
Korhan hiç oralı değil.
[ailece gülerler]
-[Derya] Ya, küçücük ya. -[Mümtaz] Korhan ya.
Söyle bakayım bir daha, ne kadar çok seviyoruz biz birbirimizi?
-Çok! -Çok.
-Çok. [güler] -Çok.
[babaanne, güler] …böyle dans etmemiştim.
İyi akşamlar.
Sağ olun her şey için, çok güzel bir gece oldu.
-Derya'm, çok güzeldi. -Sağ olun.
Daha nicelerine.
Annem, iki gözüm.
Daha nice 17'lere olsun inşallah.
-Amin. -[güler]
İyisin iyisin, hadi tamam. Tamam.
-Seviyor musun beni? -Cıvıma lan hemen.
Babalar oğullarını hep severler. Tamam?
Tamam.
Bu da böyle işte.
Annem, hadi.
[Lütfiye] Hah, çocuklar bizde bu akşam, hiç telaş etmeyin, tamam mı?
Anne emin misin? Üç çocuk zor olmayacak mı ya?
-Aylin de geliyor bizimle birlikte kızım. -Ne bileyim?
İyi tamam. Sen mükemmel bir annesin.
[Lütfiye] Ay benim bir tanem. Ay!
Hadi Lütfiye, hadi Lütfiye. Çenen düştü kapı önünde, hadi.
-Tamam, geliyorum. Ne söyleniyorsun. -[Mustafa] Hadi çocuklar, hadi.
Güzelim benim, anneanneyi üzme.
-[Mustafa] Hadi çocuklar. -[Derya] Hadi.
[araba kapısı açılır, kapanır]
Sen ve kardeşlerin hayatımda gördüğüm en güzel şeylersiniz biliyorsun değil mi?
Sen harika bir ablasın.
Kimsenin başaramadığı şeyi başarıyorsun, bizi bir arada tutuyorsun.
Sen benim kahramanımsın bunu sakın unutma.
[güler] Okay. İyi misin anne?
Hiç olmadığım kadar.
Güzelim benim, hadi git.
-Görüşürüz baba. -İyi geceler bir tanem.
Korhancığım, muhtemelen basketbolcu olamayacaksın.
Yıkıldım kral, böyle mi söylenir.
Ama ne yaparsan yap çok güzel yapacaksın.
Çünkü sen içinde olduğun her şeye müthiş bir güzellik katıyorsun.
Sen de benim en sevdiğim babamsın kral.
Oğlum sen evlatlık falan değilsin, defol git buradan ya.
-Görüşürüz anne. -Bye bye. Üzmeyin anneanneyi.
-[Lütfiye] Koş, koş oğlum koş. -[Mustafa] Koş, koş.
[araba kapısı açılır, kapanır]
[Derya] Hadi gel.
[İpek gülüyor]
-Dolunayı gördün mü? -Gördüm, gördüm.
Ama, tesadüf olabilir yani. Sonuçta dolunay bir doğa olayı.
Defalarca tekrarlanıyor, bu da bir tesadüftür.
Peki.
[gök gürler]
Garip görünüyor biliyorum ama bu da bir tesadüf olabilir.
Bunlar oluyor.
[gök şiddetli gürler]
-Hıh, bu beni de korkuttu biraz. -Değil mi?
Ya gidemezsek?
Ya sabah yine yanımda uyanırsan ne yapacağız?
O zaman Lütfiye hanım gelir, bize kahvaltımızı hazırlar.
Ece'yi veririz kendisine.
-Çocukları okula bırakırız. -Hmm.
E artık ben bir zahmet yemek yapmayı öğrenirim
çünkü restoranı çok boşladım.
Sen de tıp okursun, değil mi? Yani.
-İster miydin? -Tıp okumanı mı?
-Hayır be. -[güler]
Yarın sabah yine yanımda uyanmayı ister miydin?
İsterdim.
Ama galiba bu, pek mümkün görünmüyor.
[gök gürler]
Olsun.
Bunu bilmek de güzel.
Derya benim bir şeyi öğrenmem lazım.
Madem gidiyoruz, ben bunu bilmeden gidemem.
-Benim sana bir şey sormam lazım. -Sor.
Ama söz ver, doğru cevap vereceksin.
Söz. Sor.
Ben seni çok sevdim ya hani…
Sen beni hiç sevdin mi?
[Derya] Sevdim Mümtaz.
Ben de seni çok sevdim.
Ama biliyordum.
Kahramanı olduğumuz her masal gibi,
bu masalın da bir gün yarım kalacağını biliyordum.
Belki de sen haklısın.
İnsan şansı varken,
daha önemlisi vakti varken, her şeyi söylemeli.
Mümtaz, ben seni çok sevdim.
Arkadaşım.
Müşteriler bekliyor.
-Hadi ya, hadi, hadi. -Tamam ya.
Oho,
geçmiş kendini falan izliyorsun orada.
Hadi. Biraz hızlı.
Bunu da al.
[iç çeker] İşimiz var.
[Mümtaz] Bitti.
Bütün güzel şeyler gibi, bu da öylece pat diye bitti.
Söylemiştim size benim hikâyem biraz farklı diye.
Benim hikâyem, benim masalıma dönüştü.
Hem de hiç kimseye anlatılmayacak,
anlatılsa da asla inanılmayacak bir masala.
Tam masalı bitirip kitabı kapatmak üzereydim ki…
Muhtemelen geri döndüklerinde
salondaydılar ve İpek'in ödevini bir kere daha izlediler.
Herkesin hatırlamaya ihtiyacı vardır.
Özellikle çok sevenlerin.
Hoş geldiniz. Alayım.
[gerçek Mümtaz] Aslında böyle gitmez kimseye ama
sizi sevdi herhâlde.
-[Mümtaz] Belki birine benzetmiştir ha. -[gerçek Mümtaz] Belki de.
Ne güzelsiniz. Sizi böyle görmek.
[gerçek Mümtaz] Teşekkürler.
Şöyle.
[Mümtaz] Bildiğim tek bir şey var.
Çocuklar uyuyana kadar hiçbir masal bitmez.
Bana ihtiyacınız olursa ben her zaman yanınızdayım.
Nasıl?
Yani sipariş almak anlamında buralardayım demek istedim.
[müşteri] Affedersiniz, bakar mısınız?
[Mümtaz] En güzel masallar nasıl biter bilmiyorum ama
bizim masalımızın son cümlesini çok iyi biliyorum.
[Derya] Sonsuza kadar mutlu yaşamışlar.
Çünkü, onlar aslında hiç ayrılmamışlar.
[yolcular çığlık atar, bağrışır]
[seyirciler bağrışır]
[seyirciler tezahürat yapar, alkışlar]
[kemik kırılma sesi]
[gök gürler]