Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
Szanowni państwo, witamy w Wagga Wagga.
Życzymy państwu miłego pobytu.
Hej. Addi.
Jesteśmy na miejscu.
Dużo szybciej niż sądziłam.
Nawet nie zmrużyłam oka.
Zamartwiałam się, że staniemy się żarciem dla rekinów.
Mogłaś wziąć coś na lepszy humor.
Ben bardzo chce cię poznać.
Nawet nie próbuj go zachęcać.
Nie chcę randkować i właśnie dlatego tu jestem.
Dobra.
Ale nie bądź zaskoczona, jeśli on czegoś będzie próbował.
Addison.
Nie do wiary, że moja siostrzyczka przyjechała w odwiedziny.
- Dobrze cię widzieć. - A ty pewnie jesteś Laurelyn?
W rzeczy samej.
Słyszę o tobie od lat.
Moja przyjaciółka pewnie zrujnowała mi opinię.
Skądże.
Przedstawisz nas swojemu koledze?
Jestem Zac.
Bardzo miło cię poznać.
- Fajny akcent. - Rzadki komplement.
Miałyście spokojny lot?
Był świetny.
Skusicie się wieczorem na drinka?
- Jestem gotowa! - Hej.
Jest ciężka.
Mam dość tego déjà vu
Chcę znaleźć moją miłość już
Shiraz.
Zrób to! Zrób to!
Nie jestem stąd. To mój pierwszy wieczór w Australii.
Ze mną poczujesz się jak w domu!
Nie wiem, jaką muzykę tu lubicie,
ale to mój ulubiony autorski kawałek.
Tak miękko tli się żar
Płynie, iskrząc się, w dal
Unosimy się coraz wyżej, wyżej
Boso i pięknie tak
Rzeka w świetle gwiazd
Mieni się, a noc nadal trwa
Płyniemy jak woda, co otacza nas
Serce za sercem w takt
Pozwól mi opaść, opaść w twe ramiona
Zabierz mnie stąd, unosząc bez końca
Spadam jak deszcz, z chmur aż po ziemię
Ty trzymaj mnie
Opadam w ciebie coraz głębiej
Dziękuję.
- To coś nowego. - Brzmiało świetnie.
- Fajne? - Było super!
Znasz tę ostatnią wykonawczynię?
Nie.
Dowiedz się, co ona tu robi,
jak długo zostanie w Wagga Wagga i czy ma tu chłopaka.
Jakie to piękne życie
Dobra.
- Nazywa się... - Nie chcę wiedzieć.
To przyjaciółka siostry Bena. Będą u niego przez całe lato.
Dopiero dziś poznała Bena i Zaca.
- Sprawdź, co robią w piątek. - Możemy w to grać cały wieczór.
Chłopaki będą prezentować swoje wina w Vintage Center na uczelni.
- Dziewczyny będą ich gośćmi. - Dziękuję.
Nie ma za co.
- Przepraszam. - Chcesz zatańczyć?
Z chęcią.
Przepraszam.
Tak się mówi w moich stronach, gdy dwoje ludzi próbuje się wyminąć.
Znam je.
Na pewno wspaniale by się z tobą tańczyło.
PIĘKNO Z CIERPIENIA
- Ślicznie wyglądasz. - Dzięki.
Nigdy nie byłam na degustacji win.
Zacowi się spodoba?
Spodobałabyś mu się w czymkolwiek,
a najlepiej nago.
- Grałem przez sześć lat... - To sporo.
Chłopaki.
Częstuj się.
Pora iść.
Zatańcz ze mną.
Dobrze.
Chyba dobrze się bawi.
Zac też nie wygląda na nieszczęśliwego.
Coś czuję, że się dziś od nas odłączą.
W porządku. Nadal mam jet lag, więc się położę.
Przepraszam, panie Donovan, ale nie możemy znaleźć pańskiego merlota.
Wszystkie wina leżały razem.
Proszę za mną.
- Zaraz wracam. - Spokojnie.
O ile dobrze pamiętam, jesteś mi winna taniec.
Tak.
To prawda.
Amerykanka?
Codziennie i dwa razy w niedzielę.
Co taka zabawna jankeska robi w Wagga Wagga?
Przyjaciółka zaprosiła mnie na wakacje.
Twój akcent...
Jestem z Południa.
Fajny.
Zrobiłaś sobie małą przerwę?
Wyjechałam na jakiś czas, żeby oczyścić umysł.
Niestety nie dokończymy tego tańca.
Umówisz się ze mną jutro na kolację?
Chętnie.
Mój szofer przyjedzie około 19.00.
Dobrze.
452 Stanton Street.
Nie wiem, jak się nazywasz.
Dzięki temu będzie więcej zabawy.
- Hej. - Hej.
- Wystraszyłaś mnie. - Zostawiłaś mi zapalone światło?
Myślałam, że jesteś u Zaca.
Byłam.
Coś się stało?
Nie chcę być dziewczyną, która nadużywa czyjejś gościnności.
Ale jesteś dziewczyną, która nadużywa swojej cipki.
Laurie, jesteś wulgarna!
Ale to prawda.
Ale zapragnie mnie bardziej, leżąc sam w łóżku i myśląc o mnie.
Widziałam, jak tańczysz z jakimś przystojniakiem w garniaku.
To ten gość, którego spotkałam w klubie.
- Ale numer! - Zaprosił mnie dziś na kolację.
Przyśle swojego szofera.
Pewnie bogacz. Czym się zajmuje?
- Nie ustaliłam. - Jak się nazywa?
Tego też nie ustaliłam.
Jak wypadły wina twoich znajomych?
Wina Bena świetnie, ale to nic nadzwyczajnego.
Wino to jego rodzinny interes.
Gdy z czegoś żyjesz, masz do tego pasję.
Wiesz,
spędziłam z tobą całą godzinę...
ale nadal nie wiem, jak się nazywasz.
Jak myślisz, dlaczego?
Masz żonę i dwoje i pół dziecka?
Jestem skryty, ale to nie kwestia bycia żonatym.
Po prostu taki już jestem.
To wszystko wyjaśnia.
Oboje spędzimy w Wagga Wagga następne trzy miesiące.
Chciałbym się tu z tobą spotykać.
Mam skomplikowane życie z powodów, o których nie będę mówił.
Dlatego moje związki muszą być proste
i mało wymagające.
Ujawnienie mojej tożsamości skomplikowałoby sprawę, więc...
nie powiem ci, kim jestem.
Po trzech miesiącach zakończymy związek.
Każde z nas pójdzie w swoją stronę.
Nie będziesz znała moich danych,
więc nie będziesz mogła się ze mną skontaktować.
To nie byłby dla mnie problem, Jack.
Możesz zrobić to samo.
Nie muszę znać twojego imienia
i możesz sama zdecydować, ile powiesz mi o swoim życiu.
Jesteś popieprzony, ale dobrze o tym wiesz, prawda?
Czas spędzony ze mną byłby najlepszy w twoim życiu.
Przynajmniej nie masz wybujałego ego.
Sprawię, że twoje fantazje staną się...
rzeczywistością.
Chyba szukasz prostytutki.
- A ja nią nie jestem. - Tego nie sugerowałem.
Seks będzie tylko częścią tej relacji.
Dam ci znacznie więcej.
Wezwij szofera i niech odwiezie mnie do domu.
Udanego życia,
kimkolwiek jesteś.
Będę tu jutro o 20.00,
jeśli zechcesz o tym porozmawiać.
Podjedź pod wejście.
Teraz.
To strasznie dziwne.
Ale poniekąd też rajcowne, nie?
Najlepsze trzy miesiące w życiu i spełnianie twoich fantazji?
Co cię powstrzymuje?
Bez sensu zaczynać coś, co za trzy miesiące się skończy.
Za dużo myślisz, Laurie.
Gość jest dziany i obiecał ci najlepsze trzy miesiące w życiu.
O czym tu myśleć?
Proszę.
Przyszła przesyłka.
Kwiaty i luksusowe śniadanie.
Mimozy na śniadanie?
Ale fajnie!
„Jeśli się zgodzisz, nie będziesz tego żałować”.
Od Lachlana?
Laurie, ten gość mocno o ciebie walczy.
Ledwo go poznałaś. Czy to nie przesada?
U mnie po takim czymś majtki same lecą w dół.
Addison...
Przejdzie mu.
To co zamierzasz zrobić?
Nie byłem pewien, czy przyjdziesz.
Ale jestem...
Lachlan.
Wyglądasz oszałamiająco.
Pewnie robiłeś to już wcześniej.
Nigdy dłużej niż trzy, cztery tygodnie.
Trzy miesiące to dla mnie nowość.
Rozmyśliłeś się co do bycia anonimowym?
Lachlan to zmyślone imię.
Zawsze uprawiasz seks z kobietami, które zgadzają się na taką relację?
Tak.
Zdziwisz się,
jak szybko ta relacja się rozwinie bez tych głupawych pozorów.
Szybko przestanę ci być obcy i poznasz prawdziwego mnie.
Nawet nie znając mojego imienia.
Nie będzie presji.
I to jest fantastyczne.
Czy po wszystkim nie jest trudno?
Oboje wiemy, jak to się skończy.
Zero przywiązania.
I nie poznam twoich przyjaciół ani rodziny?
Nie.
Na razie zgadzam się tylko na spędzanie z tobą czasu.
Zobaczymy, co będzie dalej.
Muszę cię nazywać jakoś inaczej niż „Amerykanka”.
Paige...
Beckett.
Lachlan Henry.
A zatem, panno Beckett, ile ma pani lat?
- Siedemnaście. - Co?
Jestem dojrzała jak na swój wiek.
Nie wolno ci nawet pić wina.
Żaden problem.
- Jestem niemal dwa razy starszy. - Mam syndrom tatusia.
- Dobrze rozegrane. - Mam 22 lata.
I tak zostanie do Dnia Świstaka.
- Uczysz się czy pracujesz? - Jestem piosenkarką.
Słyszałem cię wtedy w klubie.
Masz ogromny talent.
Dziękuję.
To dziwne zrządzenie losu,
że potem spotkaliśmy się na drugiej imprezie.
Nie wierzę w zrządzenia losu.
Dlatego ta kelnerka była taka ciekawska?
To również przeze mnie na chwilę zniknęło wino twojego znajomego.
Mistrz manipulacji.
Determinacji.
Czym się zajmujesz?
Mój pracodawca ma parę winiarni w Australii i Nowej Zelandii.
Moim zadaniem jest ich doglądanie.
Masz rodzinę?
Tak.
Odwiedzam ją pomiędzy wizytami w winnicach.
A ty?
Mam tylko mamę.
A co z twoim tatą?
Długa historia.
Mam mnóstwo czasu.
Mama była obiecującą piosenkarką, ale zaszła ze mną w ciążę.
Dawca nasienia to słynny gwiazdor muzyki country.
Poznali się, gdy podpisywała kontrakt.
Jego żona źle zniosła wieść o ciężarnej kochance.
Też była wtedy w ciąży, więc mam nieznanego mi przyrodniego brata.
Mówiłam, że mam syndrom tatusia.
Dlatego pytałaś, czy mam żonę.
To jeden z powodów.
Wyniesiemy się stąd?
Jasne.
Dzięki za kwiaty i śniadanie.
Przed 10.00 byłyśmy z Addison kompletnie pijane.
Nie ma za co.
Jak ci się podoba Australia?
Jest fajna, ale to trochę dziwne, że macie tu Gwiazdkę latem.
Spędzisz święta z rodziną?
Tak.
Spójrz.
Martin D-45.
- To dobra gitara? - O tak.
- Czemu jej nie kupisz? - Bo kosztuje 12 tysięcy.
I dopóki nie będzie mnie na nią stać, mam gitarę mojej mamy.
Nigdy mi tego nie powiedziała, ale chyba dostała ją od dawcy nasienia.
Czasami, gdy na niej gra, mam wrażenie, że płacze.
Kiedyś kupię sobie Martina.
- Co jest? - Bardzo boli.
- Chyba nieco przesadzasz. - Nie chcę, żebyś cierpiała.
- Wytrzymałabym parę kroków do auta. - Nie ma mowy.
Jeśli się zgodzisz,
będę cię rozpieszczać niczym księżniczkę.
Ciągle nosisz garnitur?
Tylko na spotkania.
Od jutra na parę dni się to zmieni.
Przyjedź do posiadłości, w której jutro się zatrzymam.
Oprowadzę cię po niej.
Dobrze.
Zostaw mnie, Addison!
Kolejna przesyłka od tego gościa.
Znowu przysłał śniadanie? Umieram z głodu.
Lachlan ma problem w pracy, więc chyba mam dziś wolne.
Po co przysłał ci nowy telefon?
Masz własny!
Odkąd tu przyleciałam, mój telefon ciągle szwankuje.
Nieważne.
Chodźmy na zakupy!
WINNICA CHALICE
Wybacz, że musiałem cię tu ściągnąć.
Zdarza się, Clyde. Możemy obejrzeć zniszczenia?
Pożar gasiło wielu ludzi
i według śledczego moglibyśmy naruszyć resztki śladów.
Podejrzewa, że to było podpalenie.
Wkrótce przyjedzie spec od pożarów.
Dziękuję. Zaczekam tu.
Dzień dobry, panie Henry.
- Dzień dobry, panno Beckett. - Ciekawy, skąd wiedziałam, że to ty?
Może stąd, że to ja wysłałem ci ten telefon
i tylko ja mam jego numer?
Być może.
Problem w winnicy rozwiązany?
Tak i nie.
W nocy był tu pożar, więc zagrożenie minęło.
Nie było rannych, ale czekam na określenie przyczyny pożaru.
Możemy przełożyć nasze dzisiejsze plany?
Może na jutro?
Muszę sprawdzić w kalendarzu.
Gdzieś cię wcisnę.
Przyjadę po ciebie o 10.00.
Będę czekać.
Zero presji, ale będę mieć wolne aż do czwartku wieczorem.
Spędzisz ze mną te parę dni?
Chciałbym przełamać lody, które nas dzielą
i zająć się czymś przyjemniejszym.
Nie muszę widzieć raportu, by stwierdzić, że to podpalenie.
Pełno tu substancji łatwopalnej.
Proszę się zastanowić, czy ma pan jakichś wrogów.
Dobrze.
To może się powtórzyć.
Gotujemy na święta w domu?
- Co do świąt, nie obraź się, ale... - Co?
Zac zabiera mnie na święta do swojego domu,
żebym poznała jego rodzinę.
Chyba nie zostawisz mnie tu samej z Benem?
Wiesz, jaki on jest, odkąd poznałam Lachlana.
Myślisz, że Lachlan nie zaprosi cię do siebie na święta?
Aż tak dobrze się nie znamy.
Ale ty i Zac to co innego.
Byliśmy tylko na paru randkach.
Włóż to dla niego i gwarantuję,
że zaprosi cię na całe święta.
Albo ci się oświadczy.
Nie zrobi tego. I niczego nie chcę.
Poprosił mnie, żebym spędziła z nim parę dni.
A to jest...
Brzmi mi to nieco poważniej niż zaledwie parę randek.
Panno Beckett, witam w Winnicy Avalon.
Szef musi cię uwielbiać, rezerwując ci takie noclegi.
Można tak powiedzieć.
Dziękuję.
Skoro nie wiesz, czy zostaniesz, mam wnieść twoje walizki czy zostawić?
Chyba można je zabrać do pokoju gościnnego.
- Ładne. - To nie moja zasługa.
- Pani Porcelli spakowała nam lunch. - Co to za pani Porcelli?
Zajmuje się gotowaniem i sprzątaniem.
Poznam ją czy też należy do kategorii osób zastrzeżonych?
Jeszcze nie zdecydowałem.
Ale nie dzisiaj.
Wyjechała do domu na święta.
- Nie mieszka w Wagga Wagga? - Nie.
Jest zatrudniona. Jak Daniel.
Jeżdżą tam, gdzie ja.
Daniel też dostał wolne?
Jesteśmy tylko we dwoje.
Sami.
Nikt nie usłyszy moich krzyków?
Zaczynasz rozumieć.
Grasz?
Ani trochę.
Dekorator wnętrz uznał, że fortepian idealnie tu pasuje.
Chętnie posłucham, jak grasz.
Zobaczymy.
Jeśli postanowisz spać w pokoju gościnnym
i będziesz się czuć nieswojo w swoim ogromnym łóżku,
to znajdziesz mnie tutaj.
Kolejny przystanek.
Siłownia jest zawsze dostępna.
Nudzi mnie sprzęt do ćwiczeń.
Serio?
To jakie ćwiczenia preferujesz?
Taniec na rurze.
- Jak striptizerki? - Masz złe wyobrażenia.
Wykonana ze smakiem, to piękna forma sztuki.
I świetne ćwiczenie fizyczne.
Odkrywasz nieznane ci mięśnie!
Nigdy nie tańczyłaś na scenie w seksownych szpilkach
przed napalonymi facetami?
Mówisz to tak, jakby ten obraz nie był ci obcy.
- Powołuje się na Piątą. - To amerykańska poprawka.
W Australii nie działa.
Nie odpowiedziałaś na pytanie.
Ty też nie.
Chyba raz widziałem striptizerkę tańczącą na rurze.
No, może dwa razy.
Tak i nie.
- „Tak”, że...? - Nie, nigdy nie tańczyłam na scenie.
I tak, tańczę w szpilkach.
Co ja z tobą zrobię?
Myślę, że odpowiedź na to pytanie
pozostaje nieznana.
Jak wszedłeś do branży winiarskiej?
Zajmował się tym mój tata.
Uszczęśliwia cię to?
Dobrze mi płacą.
I podczas podróży poznaję ciekawych ludzi.
A co z rodziną?
Nie chcesz mieć żony ani dzieci?
Nikt nie chce być żoną na pół etatu.
Tak wyglądałoby małżeństwo ze mną.
Widziałem, jak moja mama wychowywała sama trójkę dzieci.
Tata jest wspaniały, ale nigdy nie było go w domu.
Ja tak nie chcę.
Bardzo altruistyczne podejście.
Dowód na to, że wcale mnie nie znasz.
A co z panną Paige Beckett?
Chciałaby kiedyś założyć obrączkę?
Chcę kiedyś wyjść za mąż i mieć dzieci.
Co najmniej dwoje, bo bycie jedynakiem jest do dupy.
Pogodziłabyś to z karierą muzyczną?
Nie twierdzę, że wszystko obmyśliłam.
Poza tym mam na to mnóstwo czasu.
Chcę lepiej poznać to miejsce.
Gdzie jesteśmy?
Spodoba ci się.
Coś niesamowitego.
To grota winna.
Nie wytrzymam dłużej.
Muszę cię dotknąć.
Nie dałaś mi jeszcze odpowiedzi.
Powiedz „tak”.
Będziesz tutaj moja?
Powiedz mi, Paige.
Tak.
Konkretniej.
Tak, jestem twoja.
Powiedz raz jeszcze.
Jestem twoja.
Jaskiniowcu.
Nie będziesz tego żałować.
Co do naszego układu,
już rozumiem, czemu się sprawdza.
Bo nie tworzymy pozorów i nie mamy oczekiwań.
Mogę się czuć sobą
i nie przejmuję się tym, co przyniesie przyszłość, bo...
już wiem.
Właśnie.
Mam bilety na Madame Butterfly na luty w operze w Sydney.
Pójdziesz tam ze mną?
Brzmi ciekawie.
Moja mama.
Cześć, mamo.
Cześć, córuniu!
Nie odzywałaś się od kilku dni.
Wybacz, powinnam była zadzwonić.
Dobrze się bawisz w Australii?
Jak do tej pory jest cudownie.
Myślałaś o tym, o czym rozmawiałyśmy?
Już ci mówiłam.
Nie zrobię tego i nie zmienię zdania.
Twój ojciec jest ci to winien.
Jesteś córką Jake’a Becketta
i powinnaś to wykorzystać.
Nie, jestem córką Jolene Prescott
i wszystko osiągam sama.
Kocham cię, mamo. Do przyszłego tygodnia. Rozłączam się.
Chcesz o tym pogadać?
Chce zagrozić mojemu dawcy nasienia, że ujawni, iż jest moim ojcem,
jeśli on nie załatwi mi kontraktu z wytwórnią.
Nie myśl, że moja mama jest okropną osobą.
Bo tak nie jest.
Wcale tak nie uważam.
Chce, żebyś odniosła sukces.
- Dzień dobry. - Dobry.
Chcesz kawy?
Piję tylko smakową z mnóstwem śmietanki i słodzikiem.
Wychodzi z tego taki deser.
Ale może być sok. Masz?
Powinien być w lodówce.
Ja wezmę.
Co powiesz na kanapkę z jajkiem na boczku?
Jajco na boczysku brzmi nieźle.
Jajco na boczysku?
- Cześć, mamo. - Dzień dobry, Jacku Henry.
- Nie. Ty gotowałaś. - W porządku.
Z kim rozmawiasz?
Mam gościa.
Kobietę?
Przywieziesz ją jutro na święta?
Nie.
Chcę ją poznać.
To nie jest taka relacja.
I nie będzie, jeśli mówisz przy niej takie rzeczy!
Dzwonisz w sprawie świątecznych planów?
Wszyscy przyjadą o 13.00, a obiad jest o 14.00.
Może jednak z nią przyjedziesz?
- Kocham cię, mamo. - Kocham, skarbie.
Przepraszam za to.
Nie masz za co przepraszać.
Muszę dziś sprawdzić parę winorośli. Pojedziesz ze mną?
Z chęcią.
Coś ci pokażę.
Kiedy winorośl nie ma gleby o właściwej kwasowości,
wtedy rodzi ona owoce o niższej jakości.
Rozumiem, czemu szef tak dobrze ci płaci.
Pokaż więcej.
Otwórz oczy.
Mam dla ciebie niespodziankę, jeśli byłeś grzecznym chłopcem.
A jeśli byłem niegrzeczny?
Cóż... nadal dostaniesz ten prezent.
Połóż się na brzuchu.
Usiądź.
Nie dotknie cię nikt prócz mnie.
Rozumiesz?
Rozumiem.
Spędzimy razem tylko kilka miesięcy.
Ale tutaj jesteś tylko moja.
Nie podzielę się tobą z Benem Donovanem ani nikim innym.
Skąd ta dziwna uwaga?
Bo muszę cię jutro do niego zawieźć.
Czyli do domu mojej przyjaciółki.
Ale mieszka tam facet, który chciałby cię mieć w swoim łóżku.
Nieważne, czy tego chce czy nie.
Ja chcę ciebie.
Opowiedz mi o swojej dziewczynie.
Nie jest moją dziewczyną.
Jest Amerykanką.
Nie mieszka w Australii?
Przyjechała tu z przyjaciółką na dłuższy urlop.
Czyli nie wraca wkrótce do Stanów?
Jeszcze nie.
Dobrze.
Czym się zajmuje?
Jest piosenkarką.
I to bardzo dobrą. Tak się poznaliśmy.
Usłyszałem jej śpiew.
No jasne.
Moneta?
Cześć, jaskiniowcu. A to ci miła niespodzianka.
Mam nadzieję, że za parę minut nie zmienisz zdania.
Pakuj się.
Jedziesz ze mną.
- Nie podglądasz? - Nie.
- Oczy zamknięte. - Dobra.
- Mogę otworzyć? - Nie.
Już możesz.
- Kupiłeś mi prezent? - Otwórz.
- Ja nic dla ciebie nie mam. - No otwieraj.
Musisz mi powiedzieć, co myślisz.
Jest piękna.
Nie mogę jej przyjąć.
Nie przejmuj się ceną.
Kupiłem ci ją, bo chcę, żebyś ją miała.
Pasuje ci.
Dziękuję.
I dziękuję, że po mnie wróciłeś.
Nie ma za co.
Lachlan.
Powiedz, co mam ci zrobić.
Chcę, żebyś...
mnie pieprzył.
Powiedz to przekonująco.
Pieprz mnie, Lachlan.
Mocniej. Mocniej.
Czekaj.
Czekaj. Co jest?
Kondom pękł. Kurwa.
Bierzesz tabletki?
Tak, codziennie.
Kiedy masz okres?
Chyba we wtorek.
- Nie będziemy już używać tych. - Już dobrze.
Już dobrze.
Jestem zabezpieczona i oboje jesteśmy przebadani.
Tak.
Zagrać ci coś?
Tak. Byłoby fajnie.
Dobrze.
Mówią, że miłość to tylko bajka
Sen, z którego wyrastasz
Płomień, co w nas się tli
Karmi się czarem chwil Taki już jest los nasz
Ludzie chwalą się porażkami
Noszą swe blizny niczym wojny ślad
I mówią, że „długo i szczęśliwie”
Jest wielkim kłamstwem tak
Kiedyś wierzyłam
Że iskry lecą Gdy łączą się serca dwa
Wierzyłam
Że czas zamiera Kiedy słyszysz słowa te
Tylko ciebie kocham
Tylko dla ciebie moje serce gra
I dlatego
Moja wiara w miłość nadal trwa
Zanim kupimy kondomy, wpadniemy do mojego mieszkania?
Spakowałam za mało ciuchów.
Jasne.
- Cześć! - Hej!
Addison, Lachlan.
To dzięki tobie moja przyjaciółka się nie nudzi.
Winny.
Podobno działasz w branży winiarskiej.
Moja rodzina ma winnicę w Kalifornii.
Czasami jest ciężko.
Przyznaję.
Pogadajcie sobie o sztuce produkcji wina,
a ja pójdę po parę rzeczy.
Nie zrań jej.
Laurelyn powiedziała mi o waszej umowie
i nie mam nic przeciwko, ale...
nie rozkochaj jej w sobie.
Już dość mocno ucierpiała.
Bez obaw.
Laurelyn i ja dobrze się rozumiemy.
Wykupiłeś cały sklep?
Wolę mieć odpowiedni zapas.
Jeśli nie dostaniesz okresu, nim wyjadę, dasz znać, kiedy to się stanie?
- Nie chcę zajść w ciążę. - Myślimy podobnie.
Mogę cię nazywać Laurelyn?
Skąd ty...?
Addison.
- Chcę używać twojego prawdziwego imienia. - Ty swojego mi nie zdradziłeś.
- Są ku temu ważne powody. - To nie fair.
Teraz już nie ma sensu, żebyś nazywał mnie Paige.
I znowu dostałeś to, czego chcesz.
Dziękuję.
Laurelyn.
Jest za co.
I nie zdradzę ci mojego nazwiska.
W porządku.
Laurelyn.
O czym myślisz?
Tak sobie myślałem.
Czy kiedy wrócisz do Stanów i odniesiesz tam wielki sukces,
to napiszesz hit o nas?
Oby nie.
Czemu nie?
Bo najlepsze piosenki wychodzą z serca.
Powinny wyrażać skrajne emocje.
Musiałabym się zakochać po uszy albo zostać głęboko zraniona.
Doświadczyłaś czegoś takiego?
Nie byłam zakochana po uszy, ale doświadczyłam zranienia.
Jedno jest następstwem drugiego.
- Wiesz to z doświadczenia? - Nie.
Nigdy nie byłem zakochany, więc nikt mnie nie zranił.
Nigdy nie czułeś, że jesteś zakochany?
Nigdy.
A ty?
Raz.
Ale się myliłam.
Tańczyłaś dla niego?
Nawet nie wiedział, że to robię.
Coś ci pokażę.
Zatańcz tu dla mnie.
I włóż to.
Nie dotykaj tancerki.
Mojej osobistej tancerki.
Jestem kimś dużo więcej.
Tak! Nie przestawaj!
Nigdy nie miałem takiego orgazmu.
Ja też nie.
To zatrucie glifosatem, panie McLachlan.
Nie używamy tu tego herbicydu.
- Ktoś celowo zatruł nim winorośle. - Racja.
Dzięki, Clyde.
Jim, mówi Jack McLachlan.
Musisz szybko kogoś znaleźć.
Cześć, Jack.
Cześć, Audrey.
Wejdź.
Za ponowne spotkanie.
Nie po to cię tu zaprosiłem.
Może cię przekonam?
Obawiam się, że nie.
Pamiętasz, jak uwielbiałeś być w moich ustach?
Mam kogoś.
Tylko ja cię znam.
Możesz mnie znać...
ale nigdy nie będziesz tą jedyną.
Ta nowa nawet nie zna twojego imienia.
Jak tamte, jest dla ciebie nikim.
Mam rację, prawda?
To tylko twój kolejny udawany związek.
Wiem, że wszczęłaś pożar w Chalice
i zatrułaś winorośle w Marguerite.
Przyszedłem tu, by cię ostrzec.
Nie zadzieraj ze mną.
Jack.
Wypierdalaj.
Pożałujesz tego, co mi zrobiłeś.
Cześć, jaskiniowcu.
Zwykle tak się tym nie ekscytuję,
ale właśnie dostałam okres.
Wspaniale.
- Problem w winnicy rozwiązany? - Tak.
Jest jeszcze parę problemów, ale wkrótce nad tym zapanuję.
Czyli zostaniesz tam do Nowego Roku?
Niestety.
Spędzisz sylwestra z Addison?
Addison i Zac idą do Blues Clubu.
Idę z nimi, bo znowu jest tam wieczór talentów.
Szkoda, że nie zobaczę, jak śpiewasz.
Już późno.
Powinnaś się wyspać.
Dobranoc, panie Henry.
Dobranoc, Laurelyn.
Gotowi na powitanie Nowego Roku?
Każdy oddech twój Jest jak nuta symfonii
Każde słowo z twoich ust Jest jak wiersz wysłany mi
Niczym wezbrany strumień Płynę w rytm twej melodii
Przepiękny obrazek Żeglujemy tak razem
Chcę z tobą być
Będę twym płótnem
Ty moim malarzem
Każdy ślad pędzla Nakreśli nasz los
Będziesz mą sceną
Na której tańczę
Czuję emocje I słyszę poezji głos
To miłości majstersztyk
Miłości majstersztyk
- Świetnie! - Podobało się?
Była podobna do tej, którą śpiewałaś wcześniej.
Cześć.
Myślałam, że wrócisz jutro.
Nie chciałem, by całował cię ktoś inny.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden!
Szczęśliwego Nowego Roku!
Jedź ze mną do domu.
Muszę zabrać moje rzeczy.
Pieprzyć je.
Byłeś naprawdę...
Dałbym ci sześć gwiazdek,
bo byłeś kapitalnym szoferem.
Sześć gwiazdek.
Nie jedź z nim.
Jadę z nim.
Nie ty decydujesz.
On traktuje cię jak kurwę!
Co on ci zrobił?
- Coś ty, kurwa, zrobił?! - Jedźmy, proszę.
Proszę.
Nie zostaniesz u niego.
Załatwię ci własne lokum.
- Nie chcę. - Zamieszkasz ze mną.
Dobrze.
Cześć. Och!
- Panna Beckett? - Tak.
Jestem pani Porcelli.
- Przygotować pani śniadanie? - Tak, dziękuję.
Proszę wybaczyć. Zaraz wracam.
Oczywiście, skarbie.
Wystraszyłeś mnie!
Przestań.
Myślałem o czymś bardziej w tym stylu.
- Nie, nie. - Dlaczego?
Pani Porcelli właśnie robi mi śniadanie.
Pospieszę się.
Będzie mi głupio, jeśli tam nie wrócę.
- Pospieszę się. - Nie.
Ona rozpozna to po mojej minie.
I będzie wiedzieć, że jestem twoją najnowszą.
- Jaką najnowszą? - Nie wiem.
„Towarzyszką” albo coś w tym stylu.
Ona nie wie o innych.
Jesteś pierwszą, jaką poznała.
- To gdzie je zabierałeś? - Do hoteli.
Pachnie cudownie.
Dziękuję. Nalać pani kawy?
Wolę sok, ale sama sobie wezmę.
Z przyjemnością panią obsłużę.
- Dziękuję. - Zapraszam.
Sama to zrobię, gdy zjem.
Panno Beckett,
proszę się odprężyć.
- Smacznego. - Proszę mi mówić Laurelyn.
Dobrze, Laurelyn.
Jak długo pracuje pani dla...
pana...
Nazywam go panem McLachlanem.
Od lat pracuję dla tej rodziny.
Pan McLachlan.
Co musiała myśleć pani Porcelli, skoro nie zapraszałeś kobiet?
Pewnie myślała, że jestem gejem,
póki nie zobaczyła cię w kuchni
w skąpych ciuszkach.
Pomyślałam, że może jesteście głodni.
Dzięki, pani Porcelli!
Jadłam późne śniadanie, ale chętnie coś przegryzę.
Ty i te twoje późne śniadania.
Ty śpiochu.
Zapłacisz mi za to.
Nie! Co robisz? Nie.
Co jest?
Przepraszam. Nie chciałem...
cię zdenerwować.
Kiedy byłam mała, mama była uzależniona.
Od leków przeciwbólowych, nasennych.
Brała wszystko, jak leci.
Kiedy miałam osiem lat, znalazłam ją nieprzytomną w wannie.
Próbowałam ją wyciągnąć, ale...
kiedy wyciągałam jej twarz z wody, brała wdech i się zanurzała.
Wciągnęła mnie pod siebie i zaczęłam się topić.
Nie zapomnę tego uczucia...
zbliżającej się śmierci.
Jak zdołałaś się uratować?
Wyciągnęłam korek z wanny.
Trochę to zajęło, ale...
Co się stało z twoją mamą?
To wydarzenie było dla niej otrzeźwieniem.
Wyszła z nałogu.
Jest czysta od niemal 15 lat.
Nikomu o tym nie mówiłam.
Takich rzeczy nie trzyma się w tajemnicy.
Wcześnie nauczyłam się dochowywać tajemnic.
Gdybym to wyjawiła, odebraliby mnie jej.
Może tak byłoby lepiej.
Nie. Przetrwałyśmy.
Poszła na odwyk i teraz jest dobrze.
To miłe uczucie...
móc ci się zwierzyć.
Co?
Dzięki, że się zgodziłaś.
Na co?
Na nas.
Dziękuję, że mnie wybrałeś.
I że zaprosiłeś mnie do tańca.
Musieliśmy go przerwać.
Chciałbym go dokończyć.
Mogłem cię ostrzec, że się przypieczesz.
Bez obaw. Do rana to zbrązowieje.
Cześć, mamo.
Dzwonię od wielu godzin. Nie sprawdzasz telefonu?!
Co się stało?
Nie do wiary, że nie słyszałaś, bo trąbią o tym w wiadomościach.
Jared Beckett...
zginął dziś w wypadku na nartach.
A to powinno mnie interesować, bo...?
- To twój brat, Laurie. - Nawet go nie poznałam.
To syn twojego ojca.
Którego nigdy nie poznałam.
Musisz wrócić do domu
i złożyć kondolencje rodzinie.
Nie jestem jej częścią.
Twój ojciec będzie chciał cię poznać.
Nie wrócę z tego powodu.
- Rozłączam się. - Nie.
Pewnie masz o niej jeszcze gorsze zdanie.
Nie jest na liście moich dziesięciu ulubionych osób.
Ale ty jesteś na szczycie tej listy.
Szkoda, że muszę jutro wyjechać.
Oto i on.
Sto lat!
- Cześć, stary. - Hej.
- Sto lat. - Dziękuję.
Co tam?
Skarbie, gdzie Laurelyn?
Źle się czuje.
Nadszedł już kres Naszej krótkiej, burzliwej miłości
Zalana łzami Cóż, woda oczyszczenia ma dar
Zostawiłeś ją samą?
Głowa do góry Lot w jedną stronę już jutro mam
Wejdziemy?
Powiedz
Czy mam cieszyć się, że wracam tam?
W głowie mam miliony wspomnień
O miłości, jej utracie O tobie i o mnie
Kolacja jest na stole. Wychodzę.
Dziękuję, pani Porcelli.
Przepiękna piosenka.
Dziękuję.
Mam nadzieję, że nie tylko pani tak myśli.
Czy ta piosenka jest o panu McLachlanie?
To takie oczywiste?
- Grałaś ją dla niego? - Nie mogłabym.
Powinnaś to rozważyć.
Spodobałaby mu się.
No to zmykam.
Miłego wieczoru.
Piękna piosenka.
Pasuje do obrotów, ale nie do tego czegoś na końcu.
Do szpagatu? Robię go odwróconego.
Nie znam się. Nie jestem striptizerką.
Jego tu nie ma.
Skarbie, nawet nie znasz jego imienia, co?
Czekałam, aż pojedzie do rodziców, żebyśmy sobie coś wyjaśniły.
Przepraszam...
chyba mnie znasz, ale...
ja ciebie nie znam.
Jestem Audrey.
Jego żona.
Nie wiedziałaś, co?
Jak masz na imię?
Laurelyn.
Ładne.
Muszę cię prosić, byś przestała widywać mojego męża.
Nie musisz prosić.
Nie dzwoń więcej do niego.
Wyjedź i więcej nie wracaj.
Wyjadę z samego rana, zanim on wróci.
Dziękuję, Laurelyn.
Mój mąż ma problem.
Ale chcę mu pomóc dla dobra naszych dzieci.
Hej. Co robisz?
Wyjeżdżam.
Dlaczego?
Twoja żona Audrey złożyła mi wizytę.
Nie jest moją żoną. Nigdy nie byłem żonaty.
- Hej. - Nie.
- Halo? - Cześć, mamo.
Wiem, że jest późno i to zabrzmi dziwacznie,
ale czy ja mam żonę?
O czym ty mówisz, synku?
Byłem wcześniej żonaty?
Nie. O co chodzi?
To tylko nieporozumienie.
Ale Laurelyn musi to usłyszeć.
On nie jest żonaty,
choć chciałabym, by się ożenił.
Jak się czujesz?
Powiedziałem jej, że masz grypę.
Dużo lepiej, proszę pani.
Dziękuję za troskę.
Wybacz, mamo. Dobranoc.
Wszystko dobrze, kochanie?
Tak.
Nie znam cię.
Znasz mnie lepiej niż inni.
Kim ona jest?
Twoją byłą towarzyszką?
Prześladuje mnie...
od trzech lat.
Podróżuję i trudno mnie śledzić,
więc sabotuje winnice, żeby mnie wywabić.
Teraz chciała udowodnić, że może mi namieszać w życiu.
Dzień dobry.
Gdybym nie wrócił wcześniej, już byś wyjechała.
Przed nami jeszcze dwa miesiące.
Nie wyjeżdżaj, póki razem tak nie zdecydujemy.
Obiecuję.
Co chcesz dziś robić?
Miało tu mnie nie być,
więc miałam pójść z Addison na zakupy.
Dzień dla dziewczyn.
Idealnie. Możesz kupić parę rzeczy na naszą wyprawę.
- Jaką wyprawę? - Niespodzianka.
Ale lepiej kup sobie nowe bikini.
Niesamowity.
Poczekaj, aż zobaczysz widoki.
Mogłabym tu dłużej zostać.
Nowa Zelandia ci się spodoba.
Rany.
Przepięknie.
Nigdy wcześniej nikogo tu nie sprowadziłem.
Jesteś pierwsza.
Ty to zrobiłeś?
Najpierw solenizantka.
Skąd wiesz, że to moje urodziny?
Powiedziałaś na naszej drugiej randce.
- Nie chcę kawy... - Soku?
Nikt wcześniej tak mnie nie traktował.
Śniadanie to dopiero początek.
Mam też dla ciebie to.
Nie podoba ci się?
Wybrałem go, bo wiem, że będziesz supergwiazdą.
Przepiękny.
Idealny.
Chciałbym spędzić z tobą cały dzień.
A ja z tobą.
Spróbuję wrócić wcześniej.
To zachęta.
Cześć, mamo.
Sto lat, solenizantko!
- Dobrze się bawisz? - Wspaniale.
Mam wieści, które jeszcze bardziej poprawią ci humor!
O co chodzi?
O twojego ojca.
Spotkał się ze mną.
Chce cię poznać.
Dlaczego?
Bo jesteś jego córką.
Nie chciał mnie mieć za córkę przez 23 lata.
Czyżby teraz zmienił zdanie, bo jego ukochany synek nie żyje?
- Nieprawda. - Właśnie, że prawda.
Przez lata byłam jego mroczną tajemnicą.
Przynajmniej teraz odważył się do tego przyznać.
On naprawdę bardzo chciałby z tobą porozmawiać.
Przepraszam, Laurelyn później oddzwoni.
Co? Nie...
Choć słabo to pamiętam,
to raz go spotkałam, gdy byłam mała.
Mama ubrała mnie w granatową sukienkę.
Zrobiła warkoczyki.
Wyglądałam przeuroczo.
Poszłyśmy na plac z fontanną, w której pływały kaczki.
Byłam nimi zafascynowana, ale mama nie pozwoliła mi ich obserwować.
Zabrała mnie do niego.
Wiem, że to był on, choć nie pamiętam jego twarzy.
Więcej go nie zobaczyłam.
Z wyjątkiem telewizji i działu płytowego w sklepie.
Nie jesteś go ciekawa?
Kiedyś dałabym wszystko, by móc go zobaczyć.
Ale nie dzisiaj.
Skarbie.
Doskonale ci pasuje.
Jest pan wyjątkowo cichy, panie Henry.
Taka piękna kobieta jak ty musi często randkować.
Owszem.
Od sześciu tygodni chodzę na randki z pewnym nieziemskim przystojniakiem
niemal każdego dnia.
Miałem na myśli okres przed Australią.
Raczej rzadko.
Byłaś w związku?
Raz, ale słowo „chłopak” tu nie pasuje.
To było coś poważnego?
Po co te pytania?
Zwykła rozmowa.
Gotowa na kolejną niespodziankę?
Niespodziankę?
Masz zamknięte oczy?
Nie podglądaj!
- Nie otwieraj oczu. - Nie otwieram.
Możesz już je otworzyć.
Sporo tych świec.
Poczekaj do trzydziestki.
Mówiłeś, że masz 29 lat.
- Miałem. - Kiedy miałeś urodziny?
Kilka tygodni temu.
Kiedy byłeś w domu rodziców?
I niemal wyjechałam?
Tak.
Dałabym ci prezent.
Twoja obecność tu jest najlepszym prezentem.
Śmiało, pomyśl życzenie.
Co to było?
To tylko fotograf dokumentujący premierę.
Nie mam pojęcia, o co tu biega.
Ten oficer marynarki USA o nazwisku Pinkerton
zaraz poślubi 15-letnią Japonkę, na którą mówią Butterfly.
Ale wie, że się z nią rozwiedzie, gdy tylko znajdzie żonę Amerykankę.
Co za szuja.
Butterfly tak bardzo kocha Pinkertona,
że chce przejść na chrześcijaństwo.
Jej wujek to odkrywa, przybywa na miejsce zaślubin,
zachowuje się jak dupek,
beszta Butterfly i się jej wyrzeka.
Ta scena to wieczór jej zaślubin.
Nie masz majtek?
Może mam.
Może nie.
Uwielbiam, że zawsze jesteś mokra.
Nigdy wcześniej się tak nie bawiłam na operze.
NIEODEBRANE POŁĄCZENIA MAMA, EVAN
POCZTA GŁOSOWA
Evan?
Co się stało?
Jestem w Sydney.
Kiedy?
Już jadę.
Mój tata chyba miał zawał.
Tak mi przykro.
Jest w szpitalu niedaleko stąd.
Jedź. Wezmę taksówkę do hotelu.
Potrzebuję cię.
- Tam będzie twoja rodzina. - Jedź tam ze mną.
OSTRY DYŻUR
- Jakieś wieści? - Cześć.
Robią mu badania, by ocenić rozległość uszkodzeń.
Jest na intensywnej terapii. Tędy.
To mój brat Evan. A to Laurelyn.
- Miło mi. - Cześć.
Tędy.
Myślałam, że nigdy nie dotrzesz.
Wybacz, miałem wyłączony telefon. Byliśmy w operze.
Mamo, to Laurelyn. Laurelyn, to moja mama, Margaret.
Nie wiedziałam, czy kiedykolwiek cię poznam.
Jack Henry wyrażał się o pani w samych superlatywach.
Nazywasz go Jack Henry?
Tak.
Rodzina Henry’ego McLachlana?
- Jestem jego żoną. - Czuje się dobrze.
Nie był to zawał serca, choć miał dwie niedrożne żyły.
Założyliśmy na nie stenty i powinien całkowicie wyzdrowieć.
Dziękuję.
Twój tata będzie zdrowy...
Jacku Henry.
- Tu jesteś! - Henry.
Dziękuję, że chciałeś umrzeć,
bo nie uwierzysz, kogo Jack Henry przyprowadził do szpitala.
Pewnie panią, z którą się umawia.
Jest urocza i mówi na niego Jack Henry.
- To nic wielkiego. - Wręcz przeciwnie.
Nie zajmujmy się mną i Laurelyn. Teraz liczy się tata.
Cześć.
Jedź po rzeczy.
Zatrzymacie się z Laurelyn u nas.
Hotel jest blisko szpitala.
Twój ojciec był bliski zawału.
Rodzina powinna być razem.
Mamo, ona za cztery tygodnie wyjeżdża.
To chyba jeszcze nie przesądzone?
Taką ma datę na bilecie.
Serce wie, czego chce.
A moje chce, byś był szczęśliwy.
Masz cztery tygodnie, by przekonać ją, żeby została.
Do dzieła, synku.
Tutaj się wychowałeś?
Tak.
Pięknie tu.
Chodź.
Ten wieczór wszystko między nami zmienił.
Tak.
Może trochę.
Ja nie...
Nie wiem, jak to zrobić.
Mówię o tobie, o nas.
Co mam zrobić, by się udało?
Tę nową relację...
trzeba zacząć od pierwszego pocałunku.
Mówię to tylko wtedy, gdy nad czymś rozmyślasz.
Powiedz moje imię.
Lachlan.
Moje prawdziwe imię.
Jack.
Oba imiona.
Jack Henry.
Powiedz jeszcze raz.
Jack Henry.
Od teraz tylko tak mnie nazywaj.
Powinnam wiedzieć coś jeszcze?
Co jeszcze chcesz wiedzieć?
Wszystko.
Nie musisz się obawiać.
Mam mieszkanie tu, w Sydney.
To mój dom...
kiedy nie podróżuję, a to rzadkość.
Jestem właścicielem zbyt wielu winnic.
Właścicielem?
Tak.
Moja mama cię tu zaprosiła, żeby cię urobić,
bo pragnie, żebym się ożenił.
A ty jesteś najlepszą kandydatką, jaką widziała...
w życiu.
Nie wie, że za miesiąc wyjeżdżam?
Nie dba o to.
Jest zdeterminowana.
Cóż, możemy pociągnąć to dalej.
Niech się cieszy.
Dzień dobry, mamo.
Dobrze spałeś?
Jak niemowlak.
A Laurelyn?
- Dzień dobry. - Witaj, moja droga.
- Margaret. - Skarbie.
Chcesz to zrobić?
Wracajcie niebawem.
Chętnie.
Bardzo dziękuję.
Dziękuję.
Kochamy cię.
Wielkie dzięki.
Jestem bardzo wdzięczna.
Pa, skarbie.
- Trzymaj się, synu. - Miło było was gościć.
Dziękuję.
Masz cudowną rodzinę. Cieszę się, że ją poznałam.
Ty też jesteś cudowna.
Mama jest rozanielona.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Walizka pełna przemilczanych słów Stoi u progu drzwi
Słońce gaśnie Jego złoty blask na podłodze lśni
Głowa do góry
Lot w jedną stronę już jutro mam
Lecz powiedz mi Czy mam cieszyć się, że wracam tam?
Snuję miliony pięknych wspomnień
O miłości, jej utracie O tobie i o mnie
Bo zostaje mi tylko to...
Brawo!
Jack Henry jest w winnicy. Zadzwonić do niego?
Nie. Uprzedziłabym o tej wizycie,
ale musiałabym poprosić Jacka Henry’ego o twój numer,
a nie chcę, by wiedział, że przyjechałam do ciebie.
Do mnie?
- Napijesz się kawy? - Nie.
Znam mojego syna.
Nie było łatwo sprawić, by nam ciebie przedstawił.
Zawsze, gdy na ciebie patrzy,
robi to z miłością.
Musi bardzo cię kochać, skoro możesz go nazywać Jackiem Henrym.
Kochasz mojego syna?
Tak.
Kocham go.
Uwierz mi, on będzie uparty jak osioł,
kiedy za dwa tygodnie będziesz musiała wyjechać.
Będzie bał się postawić swoje serce na szali,
ale jeśli wyjedziesz, nigdy sobie tego nie daruje.
Pokaż mu, czemu powinien cię poprosić, żebyś została.
Margaret...
wiedzieliśmy, że to będzie trzymiesięczny romans.
Ustaliliśmy, że to nie będzie związek na poważnie.
Nie sądzę, by on zmienił zdanie.
Skarbie, jeśli się kochacie, to wszystko zmienia.
A odrobina seksu nigdy nie szkodzi.
Laurelyn.
Wiem, że tam jesteś.
Słyszę twój oddech.
Jeśli nie chcesz mówić, to mnie wysłuchaj.
Tęsknię za tobą.
Łączyło nas coś wspaniałego i możemy to odzyskać.
Nikt o nas nie wie.
Przekonałem Mitcha i chłopaków, że musisz odpocząć
od stresu związanego z branżą muzyczną.
Ale oni nie będą czekać wiecznie.
Wróć do Nashville, żeby podpisać kontrakt płytowy.
I wróć też do mnie.
Wiem, że za mną tęsknisz.
Laurelyn nie może podejść do telefonu.
Kto mówi?
Jack McLachlan.
Jej australijski chłopak.
Bo ona tu jest.
Ze mną w Australii.
Myślałem, że nie będzie cię cały dzień.
Wróciłem po parę rzeczy.
O co chodzi?
Kto to jest Blake Phillbrook?
Czemu mnie o to pytasz?
Dzwonił, gdy brałaś prysznic.
Odebrałeś mój telefon?
Nie wiem, co mam robić, Laurelyn.
Chcę wiedzieć, kto to jest.
To mój producent muzyczny.
Zaczęliśmy się spotykać podczas nagrywania mojej płyty.
Potem to się rozwinęło, ale...
on uznał, że związek z klientką źle wyglądałby w mediach,
więc postanowiliśmy to ukryć.
I...
tak zrobiliśmy.
Ale...
później się dowiedziałam, że on ma żonę i trójkę dzieci.
Dlatego wszystko rzuciłam.
Jego, wytwórnię płytową.
Karierę, na którą ciężko pracowałam.
Wszystko.
Kiedy to było?
Parę tygodni przed przyjazdem tutaj.
Jak długo z nim byłaś?
Trzy miesiące?
Kochasz go?
Prawda zabiła moje uczucia do niego.
Przykro mi.
Nie traktuję cię właściwie.
O czym ty mówisz?
- Nie traktujesz mnie źle. - Ale...
Ale poprosiłem cię o związek oparty na kłamstwach.
Byłaś moim sekretem, póki cię nie potrzebowałem,
gdy tata był w szpitalu.
Wstań.
Przepraszam,
że dałem ci odczuć, iż nie jesteś warta poznania prawdziwego mnie.
I naprawdę mi przykro...
że nigdy nie kochałem się z tobą naprawdę.
Nie płacz.
Skarbie, nie płacz.
Nie chcę być tym, przez którego płaczesz.
Kocham cię, Jacku Henry.
Laurelyn?
W kuchni.
Cudownie pachnie.
Wysłałam panią Porcelli do domu, bo chciałam dla ciebie ugotować.
Chyba nie masz nic...
Mogę ci w czymś pomóc?
Jakbyś wiedział, co robić.
Raz zrobiłem ci dobre śniadanie.
Bułka z serkiem nie kwalifikuje się jako gotowanie.
Tak czy siak, nie trzeba.
Ale możesz wybrać wino.
Na tym się znam.
No co?
Będę za tobą tęsknił.
Do zobaczenia po południu.
Hej.
Ściskasz mnie, jakby to był koniec.
Mamy jeszcze jutro.
Spróbuję wrócić wcześniej.
Zrobimy dziś coś wyjątkowego?
Kocham cię, Jacku Henry.
Clyde, robię sobie na dziś wolne!
Panie McLachlan, zje pan lunch?
Laurelyn już jadła?
Wyjechała dziś rano, jak tylko pojechał pan do pracy.
Mówiła dokąd jedzie?
Powiedziała, że do domu.
Zdziwiłam się, że nie odwozi jej pan na lotnisko.
- Nie myślałam... - Laurelyn!
„Mój cudowny Jacku Henry,
ta chwila zbliżała się od trzech miesięcy,
ale nie jestem na nią gotowa lepiej, niż w dniu naszego spotkania.
Jestem wręcz mniej gotowa niż wtedy.
Gdzieś między naszym pierwszym spotkaniem i pożegnaniem,
choć trudno to przyznać,
to zakochałam się w tobie po uszy.
Wiem, że nie czujesz tego samego.
Dlatego powiedziałam ci, że wyjeżdżam jutro.
Ciężko byłoby mi się żegnać, widząc, że nie przejmuje cię to,
iż odchodzę z twojego życia na zawsze.
Bo to jest na zawsze.
Obiecałam, że się z tobą nie skontaktuję, i tak będzie.
Ty dotrzymałeś swojej obietnicy.
Urzeczywistniłeś każdą moją fantazję.
W tym tą, bym odnalazła miłość mojego życia.
Teraz ja dotrzymam mojej obietnicy.
Kocham cię,
Jacku Henry...
każdą komórką mojego ciała i na zawsze.
Laurelyn, twoja amerykańska dziewczyna”.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz