Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(ลอนดอน 14 ธันวาคม ปี 2023)
(สเตรนเจอร์ ธิงส์)
(โรงละครฟีนิกซ์ สเตรนเจอร์ ธิงส์: เงาแรก)
คืนนี้เป็นคืนของเรา
ฟังข่าวนี้ครับ วันนี้ NETFLIX บอกว่า กําลังจะเปิดตัวละครเวทีสเตรนเจอร์ ธิงส์
ตอนนี้ทีมนักออกแบบท่าเต้นกําลังตั้งอกตั้งใจ สอนเดโมกอร์กอนสะบัดมือท่าแจ๊ส
คุณจะได้เห็นว่าโลกคิดยังไงกับเรา
และที่สําคัญคือคุณจะได้สัมผัสมันในโรงละคร
- เราบินจากไมอามี - มาดู
- จากฟลอริดา เราสามคน - ผมไม่รู้จะคาดหวังอะไรดี
พวกเขาจะทําให้มันเป็นละครเวทีได้ยังไง
(เรื่องราวใหม่ สดบนเวที)
เราจะถูกรีวิว
เพราะงั้นอย่าหลุดเชียวล่ะ
ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ เชิญนั่งค่ะ
การแสดงจะเริ่มในอีกห้านาที
คืนแรกสุดจะรู้สึกประหม่าที่สุดแล้ว
ผมว่าผมชอบคิดว่าตัวเองเหนือชั้น
ว่าผมไม่ประหม่าหรอก แต่ที่จริงน่าจะประหม่า
โชคดีกันนะ
- ร็อกแอนด์โรลจ้า - ใช่เลย
ร็อกแอนด์โรล มันต้องให้ได้อย่างนั้นนะ
หลายคนเคยพยายามทําแนวสยองขวัญ
พยายามทําสัตว์ประหลาดบนเวที
แต่ส่วนใหญ่มันไม่เวิร์ก
ไม่เคยประหม่าเท่านี้มาก่อนในชีวิต
ต้องไปแล้ว ต้องเริ่ม
(สเตรนเจอร์ ธิงส์: เงาแรก)
(หลังม่าน)
(เจ็ดเดือนก่อนหน้า)
(ทรีมิลส์สตูดิโอ ลอนดอน)
ไง ทุกคนมาครบยัง
โอเค หกโมงแล้ว
ทุกคนได้มาเจอกันเป็นครั้งแรก
(ซอนย่า ฟรีดแมน โปรดิวเซอร์)
สําหรับสเตรนเจอร์ ธิงส์: เงาแรก
นี่น่าจะเป็นดีไซน์ที่ใหญ่ที่สุด หนักเทคนิคที่สุด
และน่าตื่นเต้นที่สุดที่ฉันเคยเห็นมาในชีวิต
ซึ่งก็น่าจะเป็นความจริง สําหรับเหล่าผู้ชมของเราด้วย
ดังนั้นก็ขอบคุณทุกคน
ขอส่งต่อไมค์ให้สตีเฟ่น
ขอบ... อ้าว ขอบคุณทุกคนนะ
(สตีเฟ่น ดาลดรี ผู้กํากับ)
ใช่ นี่ก็คล้ายๆ ตั้งค่ายที่ตีนเขานะ เราปีนขึ้นมาจากกาฐมาณฑุกันหลายเดือนแล้ว
และยังต้องปีนภูเขาอีก
แต่ผมดีใจที่เรามาถึงจุดนี้กันแล้ว
แมตต์กับรอส ผมพยายามนึกอยู่
ครั้งแรกที่เราคุยกันเรื่องนี้ก็เมื่อหลายปีก่อน
มันหลังจบซีซั่นแรกได้ไม่นาน
NETFLIX เปรยๆ มาว่าสตีเฟ่น ดาลดรีสนใจ
จะทําละครเวทีสเตรนเจอร์ ธิงส์
เราก็แบบ "เดี๋ยว คือไง พูดอะไรของคุณ"
คนที่ทําฝ่ากําแพงฝันให้ลั่นโลก กับเดอะ คราวน์น่ะนะ
อีกทั้งยังมีซอนย่า ฟรีดแมน
ที่มีรางวัลโทนี่กับโอลีวีเยร์ วางเรียงกันไม่รู้กี่ชั้นแล้ว
ผมไม่รู้นะว่าทําไมตอนแรกเราถึงคิดว่า
"สตีเฟ่นจะทําซีซั่นหนึ่ง ออกมาเป็นละครเพลงมั้ง"
สตีเฟ่นตอบว่า "ไม่ใช่ ไอ้พวกโง่ นี่มันจะเป็นเรื่องราวใหม่"
แล้วเราก็เริ่มแลกไอเดียกับสตีเฟ่นว่า เรื่องราวนี้เป็นอะไรได้บ้าง
และเรื่องราวของเงาแรก ก็ถือกําเนิดขึ้นในตอนนั้นเอง
แต่ทุกอย่างเริ่มเร่งสปีด เอาก็ตอนที่เคทเข้ามาร่วมงาน
เคทเป็นส่วนที่สําคัญมากของสเตรนเจอร์ ธิงส์
เธอเป็นอาวุธลับของซีรีส์
แต่เช่นเดียวกับเรา เธอไม่รู้อะไรเลย เกี่ยวกับโลกละครเวทีหรือการแสดงบนเวที
แต่ผมชอบเคทก็ตรงที่ว่าเธอกล้าหาญกล้าลุย
ผมอ่านบทของเคทแล้วคิดว่า "ต่อให้ทําเป็นหนังยังไม่รู้จะทําไงเลย
แล้วพวกคุณจะหาทาง
เอาไปทําบนเวทีได้ยังไงกัน"
แต่อยากเห็นจะแย่แล้ว
ผมแค่อยากพูดอีกครั้ง
ว่าขอบคุณมากที่ฝากฝังเรื่องราวของคุณไว้กับเรา
เราจะพยายามทําให้คุณภูมิใจ
เคท ไหนลองใช้คําพูดของตัวเอง
บรรยายมาซิว่าเงาแรกคืออะไร
โอเค
นี่เป็นเรื่อง...
ขอคิดดูก่อนนะ
เงาแรกเป็นละครเวทีสเตรนเจอร์ ธิงส์
มันเป็นเรื่องราวภาคย้อน เกิดขึ้นในปี 1959
มันเกี่ยวกับพวกตัวละครจากในซีรีส์
ฮ็อปเปอร์เคยเป็นใครก่อนจะมาเป็นไอ้เวร จอยซ์เคยเป็นใครก่อนจะมาเป็นคนประสาท
- แม่ - อะไร
แล้วบ็อบเคยเป็นใครก่อนที่จะตาย
นี่คือละครจุดเริ่มต้น
เราได้เห็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวเล็กน้อย ซึ่งอธิบายความเป็นมาของเฮนรี่
สมญานามหมายเลขหนึ่ง หรืออีกชื่อ เว็คนา
เขาได้เจอแพตตี้ ซึ่งเป็นน้องสาวของบ็อบ นิวบี้
มันเป็นทั้งเรื่องราวความรัก แต่เพราะว่านี่เป็นสเตรนเจอร์ ธิงส์
มันก็เป็นเรื่องราวเหนือธรรมชาติด้วย
ดังนั้นก็เหมือนกับในซีรีส์ มันต้องบอกเล่าหลายเรื่องราวไปพร้อมๆ กัน
ซึ่งเราก็หวังว่ามันจะประมวลรวมกัน เป็นบทสรุปที่หักมุมและสะเทือนอารมณ์
และฟังนะ มันก็ยังมีคําบอกใบ้ ที่ค่อนข้างจะชัดเจน
ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในซีซั่นห้าเป็นต้นไป
ขอต้อนรับสู่ห้องบ้าบอแห่งนี้
นี่คือขั้นตอนเวิร์กช็อป ที่จะมีการพัฒนาบทละครร่วมกับนักแสดง
เรียกง่ายๆ ก็คือการซ้อมก่อนซ้อม
เราจะรวมกลุ่มนักแสดง
ที่อาจไม่ได้เป็นคนที่จะแสดงในละครด้วยซ้ํา
ทุกคนมาอ่านบทออกเสียงด้วยกันเป็นครั้งแรก
เคทจะได้ไม่ต้องไปสวมบท เป็นทุกตัวละครอยู่คนเดียวในห้องนอน
ซึ่งมั่นใจว่าเธอทํามาแล้ว
ผมจัสติน เป็นหนึ่งในผู้กํากับ
- ผมสตีเฟ่น หนึ่งในผู้กํากับ - ฉันเคท เป็นนักเขียน
ผมลูอี้ เป็นเฮนรี่ ครีลในเวิร์กช็อป
ฉันแอมม่า ไม่แน่ใจว่าวันนี้จะเล่นเป็นใคร
- แม่ แม่ของแพตตี้ - แม่ของแพตตี้
- กับแม่น่ากลัว - แม่น่ากลัว
- ชี้ผมเหรอ - ก็เออน่ะสิ
โอเค ผมจี เป็นคนถ่ายเบื้องหลัง
งั้นเรามาอ่านบทละครของทุกคนกันดีไหม
มาดูกันว่าเปลี่ยนอะไรดีบ้าง
ผมมีข่าวที่น่าตื่นเต้นมาจะมาบอกคุณ
ในที่สุดก็ประสบความสําเร็จกับเลือดแล้ว
ตัวทดลองคนนึงรอดชีวิตจากการถ่ายเลือด
ก่อนมาถึงที่นี่ ฉันไม่รู้มาก่อนว่าเวิร์กช็อปคืออะไร
ตอนแรกค่อนข้างมั่นใจบทนี้แล้วนะ
ไม่รู้เลยว่ายังต้องเค้นสมองแก้บทอีกเยอะแค่ไหน
ได้เวลาเจอน้องชายแล้วนะ
ที่ต้องทําตอนนี้ก็คือเราจะมานั่งพิจารณามันกันนะ
แล้วก็อุทานว่า "แล้วจะทํา***ยังไงต่อดีล่ะเนี่ย"
และสุดท้ายเราจะหาทาง ปรับให้มันดี แล้วจึงเริ่มลงมือ
แต่ว่า...
เราต้องใช้จินตนาการกันหน่อย
- สวัสดี - สวัสดี
เรายกเก้าอี้ออกไปวางด้านข้างกันก่อน แล้วผมจะลองคิดหาไอเดีย
- โอเค - ขอบอกไว้นะว่าไม่มั่นใจไอเดียนี้เลย
เหรอ
เริ่มร้องเพลงเลย แต่ร้องเบาๆ เราจะได้รู้ว่าเพลงมาจากวิทยุ
(จัสติน มาร์ติน ผู้กํากับร่วม)
- เพลงนี้ดังทั้งห้องหรือแค่ในหูผม - ดังทั้งห้อง
ที่เขากําลังทําอยู่ก็คือ เข็นเฮนรี่ออกมาจากสักที่ในห้องแล็บนะ
ที่ที่อยู่ด้านหลังเวที
ตอนที่เราลองแสดงครั้งแรก ทุกอย่างเละไปหมด ดูไม่เข้าท่าเลย
มันทําให้เราคิดว่าเราทํามาผิดหมด
มันฟังดูงี่เง่า ท่าทางก็โง่ๆ
นี่ไม่ใช่ละครเวที
คืออะไรไม่รู้นะ แต่ไม่ชอบเลย
แต่แล้วสตีเฟ่นกับจัสติน ที่เป็นนักวิทยาศาสตร์ฟั่นเฟือน
ก็เข้ามาร่ายมนตร์
มีใครเห็นหมวกผมไหม
ทําเสียงผึ้งหึ่งที่ประสานกัน
ผึ้งออกมาหาน้ําผึ้ง
พวกเขาบ้านะ แต่บ้าแบบที่ดีที่สุด
อือ ตรงนี้เอามาวางเพิ่มอีก
หรือจะตรงนี้
แล้วผมน่าจะใส่อะไรตลกๆ เข้าไปในตอนจบฉากนี้
- นี่คือเกม พร้อมนะ - นี่คือเกมเหรอ
ดูนะ อย่ามาโดน
ทุกคนจะหยิบเก้าอี้เข้าไป
แม่มดทําลับๆ ล่อๆ ในพุ่มไม้
มันวุ่นวาย
แต่ฉันก็ชอบความวุ่นวายนะ
ไอ้อันที่มันทําเสียง...
- ทําไมต้องมีแมวด้วย - ก็เอามาฆ่าไง
แล้วคุณก็จะลงมาตรงนี้แล้วฆ่ามันทีหลัง
สตีเฟ่นเกือบเหมือนยอดมนุษย์
แล้วบทสําคัญคือ "ฉันไม่ทําร้ายแกหรอก"
หยุด อ้อมไปด้านหลังล็อกเกอร์
แล้วเข้ามาทางนั้นนะ
จะตามให้ทันก็ต้องวิ่งสุดชีวิต
เราจะซ้อมตอนสลับไหม
ฉาก 14 ใหม่
ฉันว่าไม่ต้องเยอะหรอก แค่นิดเดียวก็พอ
ฉากนี้จะเปลี่ยนหน่อยนึง
ใครพูดบทไหน ผมลืมไปแล้ว...
ฉันยุ่งจนไม่มีเวลามาคิดถึงแรงกดดัน
มองเห็นไกลสุดแค่ปลายนิ้วมือตัวเอง
สองอันแรก
พอใจไหม
ฉันว่ามัน***ได้
ฉันว่าใช่เลยนะ น่าจะเสร็จงานแล้ว
สุดท้ายจะมีเติม หลังจากตรงนั้น
เก่งมากทุกคน ทําดีมาก
- ดีมาก - อีก 25 นาที...
ทุกคนเครียดกันหมด เพราะเวลามันไม่เคยพอ
มีแค่ไหนก็ไม่พอ
เวลาหนึ่งทุ่ม วันที่ 14 ธันวาคม ม่านจะเปิดขึ้น
(คืนเปิดตัว 14 ธันวาคม ปี 2023)
ตอนนี้เราอยู่ในขั้นตอนเวิร์กช็อป
คือขั้นตอนการพยายามหาภาษาเวทีของละครนี้
และเคทก็แก้บทเยอะมาก
เป็นขั้นตอนการปรับแต่งทุกอย่าง
สิ่งที่ทําให้ซับซ้อนขึ้นไปอีกก็คือ เราอยู่ในช่วงคัดเลือกนักแสดงด้วย
ในช่วงซ้อม เราจะใช้นักแสดงตัวจริง
แล้วเราจะมีเวลาด้วยกันหกสัปดาห์ เพื่อทดลองทิศทางละครเวทีนี้
ต่อจากนั้น ทั้งคณะจะย้ายเข้าไปในโรงละคร
สําหรับขั้นตอนที่เราเรียกว่าการซ้อมเทคนิค
นี่คือตอนที่ทุกองค์ประกอบจะเริ่มมาครบ
ภาพลวงตา ดนตรี เครื่องแต่งกาย ฉาก ระบบอัตโนมัติ ทุกอย่าง
มันเป็นช่วงเวลาที่เครียดมาก
และหลังจากช่วงเทคสี่สัปดาห์ผ่านไป
นั่นคือตอนที่สาธารณชนจะเข้ามาดูรอบพรีวิว
มันมีความเข้าใจว่า งานของเรายังไม่เสร็จสมบูรณ์
และมันอาจเปลี่ยนแปลงหรือผิดพลาดได้
หลังจากแสดงรอบพรีวิวนานสี่สัปดาห์ เราก็จะเปิดตัวอย่างเป็นทางการ
และจะเริ่มมีรีวิวหลั่งไหลเข้ามา
มันเป็นไปได้ว่าหลังเปิดตัวที่ลอนดอนได้สิบวัน เราอาจต้องปิดตัว
เพราะไม่มีใครอยากมาดู
อาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้
(เวิร์กช็อป)
(27 สัปดาห์)
มันยังมีอะไรที่ต้องทําอีกโคตรเยอะเลย
ใช่ โดยรวมแล้ว แผนกดีไซน์ของเราล่าช้า ทั้งในโรงละคร
และล่าช้าเรื่องทริป ทั้งสองเรื่องนั้นน่าเป็นห่วงที่สุด
ขอถามเรื่องบทได้ไหม
เคท คุณยังปรับบทใหม่อย่างดุเดือดอยู่ทุกวัน
ใช่
ต้องไม่ปล่อยให้งานมันดอง เพราะฉันต้องส่งไปให้ NETFLIX
เพราะทางนั้นไม่เห็นร่างบทมาชาตินึงแล้ว
โทรทัศน์กับโรงละครมันเป็นสื่อที่ต่างกันมาก
และฉันถูกความจริงข้อนั้นเล่นงานอยู่ทุกวี่ทุกวัน
ในห้องนักเขียนเราชอบล้อเล่นกันว่า ทุกฉากใหม่ในบทสเตรนเจอร์ ธิงส์
จะเริ่มต้นที่ "วืด"
ให้ตายเถอะ สะใจเป็นบ้า
หรือว่า "แว้น"
อย่างเสียงยางล้อเสียดถนน
(แกร็ก-ฉ่า!)
และจบลงที่ฉากคนสบตากัน
สบตากัน แนนซี่กับโจนาธานสบตากัน
ซึ่งบนเวทีเราทําไม่ได้เลยสักอย่างที่พูดมา
เราไม่มีการโคลสอัพ ไม่มีการตัดต่อ ไม่มีคัตแบบตัดจบเลย
สาม สอง หนึ่ง ไป
เฮ่ย ใช้ได้นะ
1.8 งั้นเราร่นไปได้ 0.2 วินาที ใช้ได้เลย
เรากดดันมาก เพราะทุกคนรอบตัวเราคาดหวังไว้สูง...
(เจมี่ แฮร์ริสัน นักออกแบบร่วมด้านภาพลวงและ VFX)
มันคือสเตรนเจอร์ ธิงส์ และเราจะต้องมอบการแสดงที่เหลือเชื่อ
ผมคิดว่านั่นคือบทท้าทายของเรา คือเราต้องพยายามสร้าง...
(คริส ฟิชเชอร์ นักออกแบบร่วมด้านภาพลวงและ VFX)
เอฟเฟกต์ให้ดีเท่าในซีรีส์ สดบนเวทีแบบสัปดาห์ละแปดครั้ง
เราร่วมงานกับบริษัทของประกอบฉาก บริษัทสเปเชียลเอฟเฟกต์
เราได้ออกแบบหลายๆ อย่าง
และมอบหมายให้หลายๆ บริษัท พยายามสร้างเอฟเฟกต์สามมิติที่เราใส่เข้าไป
ในโลกที่ผสมผสานเข้ากับแสงและวิดีโอได้
มันจะเป็นแผลเปิด และขาแมงมุมจะทิ่มออกมา
ตอนที่ผมกับเจมี่ทําแฮร์รี่ พอตเตอร์
เราได้ก้าวข้ามขีดจํากัด ว่าเราสามารถทําอะไรได้บ้างบนเวที
ในตอนนั้นเราทั้งสองคนรู้สึก
ว่าเราคงไม่ได้มีโอกาสทําแบบนี้อีกแล้ว
แล้วอยู่ๆ เราก็ได้มาทําสเตรนเจอร์ ธิงส์ มันน่าตื่นเต้นมากๆ
คุณพยายามสร้างภาพลวงตาอะไรตรงนี้
ในมุมมองของเรื่องราวคือ มันได้มีการทดลองเกิดขึ้น
การทดลองฟิลาเดลเฟีย
(การทดลองฟิลาเดลเฟีย 28 ตุลาคม 1943)
เรือยูเอสเอสเอลดริดจ์หายไป และโดดข้ามไปอีกมิตินึง
(ตู้ม มีเสียงเหล็กหักงอ เรือหายไป)
มันแทบจะเหมือนกับฉากโคลสอัพในหนัง
เราอยู่ในห้องควบคุมด้วย
และทั้งห้อง รวมถึงลูกเรือ ก็หายไป
เตรียมพร้อมครับทุกคน ทีนี้...
การจะทําให้อะไรหายไปมันก็เรื่องนึงนะ
แต่การจะทําด้วยความเร็วแบบนี้มันยากกว่า
โอเค และสาม สอง หนึ่ง เริ่ม
สองวินาทีเหรอ
- สองวินาทีเหรอ - โอเค
และการเปิดเผยครั้งสําคัญหลังจากนั้น คือเราจะทําให้เรือกลับมาใหม่
ในอีกมิติ หวังว่าทําได้นะ
นั่นคือขั้นต่อไป
(อีก 21 สัปดาห์ถึงวันเปิดตัว เวิร์กช็อป)
(ซอนย่า ฟรีดแมน ฝ่ายการผลิต)
จะเกิดอะไรขึ้นตรงฝั่งที่นั่งคนดู
มันเป็นข้อเสนอแนะนึงที่ได้มา เป็นบทสนทนาที่สําคัญ
ว่าเราจะทํายังไงกับฝั่งที่นั่งคนดู
เพราะว่าเรา...
สเตรนเจอร์ ธิงส์เป็นงานท้าทายที่สุด ที่ฉันเคยทํามาในสายงานนี้
มันมีทั้งองค์ประกอบเรื่องสยอง ระทึกขวัญ ไซไฟ
ซึ่งไม่เคยมีใครลองทํามาก่อนบนเวที
ฉันกลัวว่าพวกนักวิจารณ์ที่มาดู
จะไม่เคยรู้จักสเตรนเจอร์ ธิงส์มาก่อน
อีกทั้งเรายังต้องสนอง ความคาดหวังของแฟนคลับอีก
ซึ่งพวกเขามาเสพประสบการณ์สเตรนเจอร์ ธิงส์
ฉันคิดว่ามันเป็นอะไรที่ทําสําเร็จได้ยากเอาการ
ทีนี้ เรามี... พวกคุณทุกคนมี...
เราอาจต้องใช้หน้าใหม่
มีหน้าใหม่ๆ บ้างไหม
มี ถ้ามันเขียนว่าฉาก 17 อันนั้นไม่ต้องไปสนใจ
ข้ามไปที่ฉาก 18 เลย
ขอบคุณ
ฉันแก้บทละครนี้ใหม่เป็นแสนครั้งแล้ว
ถ้านับที่แก้ตั้งแต่ต้นจนจบ ก็น่าจะ 25 หรือ 35 ครั้งได้
ไม่รู้สิ แล้วมันก็เป็น เหมือนสิ่งมีชีวิตที่มีความนึกคิด
อย่าแตะต้องฉัน ไปไกลๆ นะ!
โอเค พวกเขาไปแล้ว
ทีนี้ก็ต้องมาคิดกันว่าทําไงกับเฮนรี่ดี
ไม่รู้สิ ผมคิดอยู่ว่า เขาต้องพูดอะไรในฉากนั้นไหม
จะได้ดึงความสนใจกลับไปที่เขา
มันเป็นความท้าทายที่หินมาก ที่เอาเด็กผู้ชาย เฮนรี่ ไปไว้บนเวที
คนที่สุดท้ายแล้วจะกลายเป็นฆาตกรต่อเนื่อง
แต่ต้องทําให้เราเห็นใจเขา
อ้าว นายเลือดไหล เฮนรี่ ฉันช่วยนะ
เพราะอย่างนั้นบทละคร มันถึงต้องผ่านการเขียนใหม่อยู่เรื่อยๆ
โดยพื้นฐานแล้วเรื่องราวนี้ใกล้ใจฉันมาก
สมัยวัยรุ่น ฉันเป็นคนที่ค่อนข้างมืดหม่น
แล้วฉันอาจได้อนาคตอีกแบบไปแล้ว
ยังไงก็ต้องเขียนบทออกมาให้เป๊ะ
และฉันว่าทําได้แน่ ฉันว่าเรามาถูกทางแล้ว
ฉันปากกัดตีนถีบในฮอลลีวู้ดมานานสิบปี
เมื่อก่อนฉันทําน้ําแข็งไสขาย นั่นงานที่ทํา
ฉันเขียนบทแล้วก็ทําน้ําแข็งไส ตามงานวันเกิดเด็กที่งบเยอะ
แล้วพอฉันไม่อยากทําแล้ว
และกําลังจะย้ายกลับไปอะลาสกา บ้านเกิด
พี่น้องดัฟเฟอร์ก็โทรมาชวนฉันไปทําซีรีส์
ตัวตนหลักของพวกเขาคือ พวกเขาเป็นอัจฉริยะด้านการแต่งเรื่องราว
อัจฉริยะนักเล่าเรื่อง ฉันคิดถึงพวกเขานะ
อย่าไปฟ้องนะว่าฉันพูดแบบนั้น
แต่ฉันคิดถึงมันสมองน่าทึ่งของพวกเขา
ใช่เลย
(ใกล้หมดช่วงเวิร์กช็อป ทําให้ทางทีมต้องตัดสินใจเลือกนักแสดง)
เราแคสต์แพตตี้ ตัวละครนําตัวนึงของเรา
(เอลล่า กรุณา วิลเลียมส์ "แพตตี้ นิวบี้")
ฉันตื่นเต้นและดีใจมากที่ได้มาอยู่ตรงนี้
นี่เป็นงานละครเวทีมืออาชีพเรื่องแรก
และฉันรู้สึกโชคดีมาก ที่มันคือสเตรนเจอร์ ธิงส์
ซีรีส์นี้ออกมาตอนที่ฉันยังเรียนประถม
ซีซั่นแรกเลยทําฉันขนพองสยองเกล้ามาก
แน่นอนว่าเพื่อนๆ อยากรู้ว่า ทําไมฉันถึงย้ายมาอยู่ลอนดอน
ฉันก็บอก "อ้อ บอกไม่ได้หรอก"
ฟังฉันนะ ทั้งชีวิตนี้
ฉันเป็นสาวที่มาจากที่ไหนก็ไม่รู้
เป็นคนที่ไม่มีใครต้องการ แต่...
แต่แล้วฉันได้มาเจอนาย และสาบานเลยว่าเป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึก...
ผูกพัน
ใช่แล้ว
และหวังว่าวันนี้เราจะได้แคสต์ตัวละครเฮนรี่
(ลูอี้ แม็คคาร์ตนีย์)
ผมกําลังถ่ายละครน้ําเน่าอยู่ทางเหนือ
พวกเขาจะบินมาส่งผมช่วงวันหยุด
ให้มาคัดตัว ทําเวิร์กช็อป โดยที่ไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ตอนที่ตาเคยขังแม่ไว้ในตู้เสื้อผ้า
แล้วพวกแมงมุมก็จะมา...
ผมมาที่นี่ ลุ้นจนกัดเล็บกุดหมด
แต่เมื่อสามวันก่อนพวกเขาโทรมาบอกว่า
"ยินดีด้วย เก่งมาก คุณได้บทแล้ว"
นี่เป็นการแสดงบนเวทีครั้งแรกของผม
ฉันไม่กลัวแกหรอก!
มันรู้สึกเหมือนอยู่คนละโลก เหมือนสเตรนเจอร์ ธิงส์
รู้สึกเหมือนผมถูกวาร์ปมาอยู่อีกฝั่งนึง มันรู้สึกเหมือนไม่ใช่เรื่องจริง
ความกลัวเริ่มหยั่งรากแล้ว
มันกัดกินแม่มานานหลายปี
และตอนนี้จิตใจของแม่อ่อนแอ
บอบบาง ไร้ทางสู้
ลูกน้อยน่ารักของแม่ไปไหนแล้วล่ะ
มันมีอะไรบางอย่างที่บิดเบี้ยวมาก ในตัวเฮนรี่ ครีล
และผมก็สามารถ ไม่รู้สิ เข้าถึงมันได้ หวังว่านะ
แพตตี้ เราต้องหยุด
ออกไปซะ!
ลูอี้มีมุมเด็กอันตราย เด็กมีปัญหา
ซึ่งเหมาะกับเฮนรี่มาก
ส่วนเอลล่าก็มีความอบอุ่น
ดังนั้นสองตัวละครหลักของเราแกร่งมาก และมันน่าตื่นเต้นที่ได้คิดว่า
"โอเค ละครเวทีเราขึ้นโครงแล้ว"
ตอนนี้เราเริ่มที่จะเห็นมันเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา
(อีก 17 สัปดาห์ถึงวันเปิดตัว เวิร์กช็อป)
เราอยู่ที่โรงละครแซดเลอร์สเวลส์ และเรากําลังคัดตัวหลายตัวละคร
ที่จริง 23 เลย ในวันนี้
ก็ค่อนข้างตึงเครียด เพราะวันนี้เป็นวันสุดท้ายของการคัดตัว
แล้วเรายังเหลือ... อีกกี่บทนะ
- 23 - ต้องหานักแสดงมาอีก 23 คน
แค่ 23 เอง
- ง่ายจะตาย - ไม่เห็นเครียด
ไม่กังวลสักนิดเดียว
ถ้าเคทไม่กังวล...
ตื่นเต้นไหมที่ได้เห็นทุกอย่างเป็นรูปเป็นร่าง
ไม่ต้องมาเหน็บ
- เอาล่ะ เริ่มกันเลย - ได้
ขอย้ายเก้าอี้นี้นะ
อยากทําอะไรก็ทําเลย
ครับ ตอนเริ่มผมอาจนั่งก่อน แต่ถ้าอยากลุกจะว่าอะไรไหม
ได้เลย
เธอเจ้ากี้เจ้าการ หมกมุ่น เสียงก็แหลม
เสียงแหลมเหรอ
เสียงแหลม
- เสียงแหลม - เสียงแหลม
ไอ้คนคุยโว...
หลงตัวเองหน้าโง่
นายก็แค่จุดแวะพัก ที่สาวๆ ไปค้นพบความลับสําคัญ
ว่าผู้ชายทุกคนก็แค่เด็กหางจุกก้น
("ฮ็อปเปอร์")
นั่นมันงี่เง่าที่สุดที่เคยฟังมาเลย ว้าว โอเค
นั่นมันงี่เง่าที่สุดที่เคยฟังมาเลย
- นี่มันเกี่ยวกับละครเวทีหรือเกี่ยวกับเด็ก - บ็อบ
จอยซ์ ฉันมีอะไรจะบอกเธอ และต้องบอกเดี๋ยวนี้
ไม่งั้นอาจจะไม่กล้าขึ้นมา
เราดูมาหลายคนแล้ว แต่คุณไม่เอาเลยสักคน
เราไม่รู้แล้วว่าคุณต้องการอะไรกันแน่
ที่เราต้องการคือ... เราต้องการแดเนียล เดย์ ลูอิส
วันก่อนเขาโวยวายเรื่องปีศาจ
("สารวัตรใหญ่ฮ็อปเปอร์")
ว้าว
อันนั้นเล่นใหญ่อยู่นะ
เขาควรไปเล่นวอล์กกิ้งเดด เขาควรไปวิ่งหนีซอมบี้
เขาจะให้อารมณ์นั้นตลอด
ได้ข่าวว่าดูดปากกับลูกพี่ลูกน้องฤดูร้อนปีที่แล้วนี่
คนบอกเธอแม่งโกหก แพตตี้
เหมาะเป็นเดโมกอร์กอนนะ
เขาสูงกําลังดี
พอที เก็บไว้สําหรับวันสําคัญเถอะ จอห์น
ฉันตกหลุมรัก โอเคไหม
("ชาร์ลส์ ซินแคลร์")
ฉันตกหลุมรัก โอเคไหม
โอเค
ไว้เราจะติดต่อไป
ไงทีม พวกเขาเพิ่งประกาศ พวกเราจะได้แสดงเรื่อง...
สเตรนเจอร์ ธิงส์: เงาแรก
ไม่ตกใจ ไม่ห่วงอะไรทั้งนั้น
ขอบคุณมากทุกคน งั้นมาประจําที่ ปิดประตู
โอเค ขอบคุณนะทุกคน เอาละ
เอาละ มาเริ่มกันได้เลย เปิดกล้อง
ผมออสการ์ ลอยด์
ได้รับบทจิม ฮ็อปเปอร์ จูเนียร์ ในสเตรนเจอร์ ธิงส์: เงาแรก
ฉันชื่ออิซาเบลล่า ปาปปาส และฉันเล่นเป็นจอยซ์ มัลโดนาโด
สวัสดี ผมชื่อคริสโตเฟอร์ บัคลีย์ และผมเล่นเป็นบ็อบ นิวบี้
ผมชื่อลูอี้ แม็คคาร์ตนีย์ ผมเล่นเป็นเฮนรี่ ครีลตอนเด็ก
ผมชื่อแพทริค เวล และผมรับบทดร.เบรนเนอร์
สวัสดี ฉันเอลล่า กรุณา วิลเลียมส์ และฉันเล่นเป็นแพตตี้ นิวบี้
ในสเตรนเจอร์ ธิงส์: เงาแรก
คุณมีปฏิกิริยายังไงตอนที่รู้ว่าได้บท
คลั่งไปเลย
ตอนนั้นฉันอยู่บนเครื่อง พอรู้ว่าได้บท เครื่องก็บินเลย
ผมไม่เชื่อ และตอนนี้ก็ยังไม่เชื่อ ว่าได้มาอยู่ตรงนี้
ฉันก็แบบ กรี๊ด...
คือไม่ได้กรี๊ดจริงๆ นะ แต่อยากกรี๊ดใจจะขาด
ถ้าไม่ได้อยู่บนเครื่องบินคงกรี๊ดไปแล้ว
ตอนนี้ก็ยังบอกใครไม่ได้เลย
คือก็บอกแม่ไปแล้ว ผมบอกแม่
ไม่รู้ว่าผิดกฎไหมนะ แต่ผมบอกแม่ ไม่ได้บอกคนอื่น
แม่ไม่ได้บอกคนอื่น
เฮ้ย สุดยอด
- แซ่บเว่อร์ - จําตอนที่เราหัวเราะได้ป่ะ
เคมี่ ดูคุณสิ
- ในนี้ร้อนป่ะเนี่ย - ใช่
(อีก 14 สัปดาห์ถึงวันเปิดตัว ซ้อม)
- สวัสดี - อรุณสวัสดิ์
- อรุณสวัสดิ์ เป็นยังไงบ้าง - ไง
เลิกถ่ายได้ป่ะ ล้อเล่นๆ
เรากําลังจะเริ่มซ้อม สเตรนเจอร์ ธิงส์: เงาแรก
ตื่นเต้นจังเลย
มันเป็นวิทยุมือถือที่ทรงพลัง
พวกเขาใช้มันในสงคราม เพื่อสื่อสารกับแนวหน้า
โอเคๆ งั้นจะบอกว่า ถ้ามีใครในฮอว์กินส์ใช้วิทยุนี่...
เราเพิ่งเริ่มซ้อมกัน เพราะงั้นก็นะ
แรงกดดันมันก็... เริ่มจะ... ถาโถม
แต่ตอนนี้เราได้นักแสดงครบแล้ว เพราะงั้นก็โล่งอกไปที
ที่ได้คนที่จะมาสวมบทกันจริงๆ อยู่ตรงนี้
ให้ตายเถอะ นายนี่...
เอาเถอะ แค่เพราะเราคบกับผู้ชาย
(ฟลอเรนซ์ กาย "แคเรน")
ได้เสียกับผู้ชาย มันก็ไม่แปลว่าต้องแต่งกับเขาป่ะ
ยี้ แคเรน คิดได้เนอะ
อย่างนึงที่ฉันเป็นห่วงก็คือ
นักแสดงจะพยายามเลียนแบบตัวละครในซีรีส์
ทุนการศึกษาช่วยเหลือเด็กเนิร์ดอินเดียนา...
แต่ทุกคนคิดเวอร์ชั่นของตัวเองที่แปลกใหม่
ให้กับตัวละครที่เรารู้จักและรัก
- นี่มันไม่ใช่แค่ละครเวทีนะ - เออ
- มันคือการปฏิวัติ - ใช่
เพราะงั้นถ้าแค่คิดจะมาดูดปากกันในละครเพลง...
ใช่!
ออกไปเดี๋ยวนี้!
ฉันเพิ่งจะรู้ตัวจริงๆ เอาตอนนี้แหละ
ว่าฉันได้เล่นเป็นตัวละครนี้
ได้เล่นเป็นวิโนนา ไรเดอร์ตอนสาว สุดยอดอ่ะ
ไม่เคยคิดเลยว่าจะได้พูดคํานั้น เธอเป็นแรงบันดาลใจสําคัญของฉันเลย
ฉันเชิดชูเธอมาตั้งแต่เด็ก
ใครก็ได้ ***เอาไฟแช็กมาให้ที
ทุกฉากที่เล่น ฉันน่าจะต้องตะคอกใครสักคนแหละ
ซึ่งก็สนุกมาก เจ๋งดี ได้ระบายอารมณ์
ทําไมฉันต้องมาถือขวานด้วย ดูแลของประกอบฉากกันดีๆ สิ!
ให้ตายเถอะ
จูเนียร์ เลิกก๊อกแก๊กกับเครื่องยนต์ซังกะบ๊วยซะที
- เดี๋ยวก็ตกรถโรงเรียนหรอก - อย่าเรียกผมแบบนั้น
เราจะได้เจอฮ็อปเปอร์ตอนอายุ 18
ตอนนั้นเขายังไม่มีลูกสาวที่ต้องตาย
ดังนั้นเราจะได้เห็นอีกด้านของเขาที่แตกต่างมาก
บอกว่าอย่าเรียกจูเนียร์
ตัวละครของเดวิด ฮาร์เบอร์ มันน่าทึ่งและใครก็สู้ไม่ได้
ถ้าผมพยายามเลียนแบบเขาก็คงล้มเหลว
โอเค
ช่วงหลายปีมานี้เคยมี นักแสดงนับพันคนสวมบทแฮมเล็ต
ไม่ก็โรมิโอ และนี่คงเป็นฮ็อปเปอร์ของผม ไม่ใช่ความพยายามที่จะเล่นเป็นเดวิด ฮาร์เบอร์
ข่าวด่วน!
เพิ่งมีการตีพิมพ์นสพ.ที่อ้างว่า จักรวาลของเรามีสิ่งมีชีวิตจากต่างดาว
บ้าไหมล่ะ ก็ไม่แน่
มันบ้ามากที่ได้มาเดินตามรอยเท้า ของฌอน แอสติน
เพราะเขาเป็นไอดอลของผมตั้งแต่ผมยังเด็ก
เพราะงั้นผมเลยค้นคว้าตัวละครบ็อบ
ด้วยการย้อนกลับไปดูซีซั่นสอง ดูว่าฌอนทําอะไรบ้าง
แต่ไม่ใช่เพื่อเลียนแบบนะ แค่ดูว่าในตอนเป็นเด็ก
เขาน่าจะเป็นคนแบบไหน โตไปถึงเป็นคนแบบฌอนในซีรีส์ได้
(อีก 13 สัปดาห์ถึงวันเปิดตัว ซ้อม)
เคททุ่มเทเวลาแก้บทมาก และเช้านี้
เธอส่งบทใหม่เอี่ยมให้เรา
เส้นทางของเฮนรี่ชัดเจนขึ้นมาก
(เฮนรี่ค่อยๆ เข้าฉาก)
(มันไม่จริง ผมปกติ ผมคือเฮนรี่ ครีล)
(เฮนรี่สูดหายใจ... ...จอมเปิดโปง)
มันน่าเศร้ามากที่ต้องมาเห็น เด็กน้อยคนนี้ถูกโลกบั่นทอน
จนสุดท้ายกลายเป็นปีศาจ
เจมี่ แคมป์เบล บาวเวอร์ตีบทแตกมาก
เขาสวมบทคนที่มีปีศาจโรคจิต ซ่อนอยู่ลึกๆ ข้างในได้ดีมาก
แต่นั่นคือในซีรีส์
ที่เราอยากจะลองทําคือ เฮนรี่ ครีลที่มีความเห็นอกเห็นใจ
เขาอารมณ์อ่อนไหว ซึ่งน่าแปลกใจมาก
เด็กน้อยที่ต่อสู้กับปีศาจ
ว่าเขาจะเลือกน้อมรับปีศาจในตัว หรือปฏิเสธมันดี
สําหรับเยาวชน ผมว่าตัวละครนี้ เป็นอะไรที่ดูคุ้นๆ มาก
เฮนรี่ ฉันรู้ว่านายอยู่ในนั้นนะ กลับมาสิ!
แม้แต่ผู้ใหญ่เองก็มองเห็นการต่อสู้ดิ้นรน
ที่เราเคยผ่านพ้นมาแล้ว ซึ่งบางครั้งเราก็ยังต้องรับผลกรรมของมันอยู่
- ทําไมถึงเจอเดโมกอร์กอนตอนนี้ล่ะ - โอเค ช่วยค้างไว้ก่อนนะ
ได้
ฉันเพิ่งวางสายจากสองพี่น้อง...
(พี่น้องดัฟเฟอร์)
- ยกเครื่องหมด - ไม่ใช่
มันจะเป็น... อะไรก็ตามที่เราอยากให้มันเป็น
มันจะต้องตัดออกไป 80%
เราจะทําได้น้อยกว่านี้ 80%
เขาให้เราเล่าได้แค่นิดเดียว ในเรื่องของ...
(สปอยล์)
เราพูดได้แค่ว่าเกิดอะไรบางอย่างขึ้น
แต่ว่าไม่ให้เผยมากเกินไป
เพราะอะไร
เพราะพวกเขาอยากเก็บ เอาไปเฉลยในซีซั่นห้าว่า...
(สปอยล์)
ท่อนที่เฉลยว่า...
(สปอยล์)
ใช่
ฉันรู้ดีว่าเส้นตายใกล้เข้ามา แต่เราก็ต้องทําให้มันออกมาดีด้วย
ฉันโอเคอยู่แล้วที่ต้องไปเป็นคนวางกฎ
ที่ผมว่าน่าสนใจก็คือเขากําลังเรียนรู้
ว่าเขาทําให้จินตนาการเป็นจริงขึ้นมาได้
ฉันว่าคุณ... คือฉันเข้าใจนะ
แต่ฉันว่าคุณน่าจะระวัง ไม่ให้มันกลายเป็นเรื่องราววิเศษลี้ลับ
ฉันรู้กฎทุกอย่าง ฉันรู้จักพวกเขาเหมือนเกิดมาพร้อมกัน
เพราะงั้นบางครั้ง เราก็ต้องมานั่งสั่งสอนกันเล็กน้อย
บทเรียนสเตรนเจอร์ ธิงส์
นี่มันไซไฟนะทุกคน เป็นนิยายวิทยาศาสตร์ ไม่ใช่แฟนตาซี
โอเค
(อีก 9 สัปดาห์ถึงวันเปิดตัว ซ้อม)
นี่คือสัปดาห์สุดท้ายของการซ้อม ที่ผ่านมาคือการดันละครเวทีนี้
ให้ทุกอย่างเข้ารูปเข้ารอย
สัปดาห์หน้าจะได้ไปที่โรงละครฟีนิกซ์ซะที
ไงจ๊ะ
พรุ่งนี้เราจะทดลองแสดงตั้งแต่ต้นยันจบ
และจะแสดงต่อหน้าพี่น้องดัฟเฟอร์
เหลือเชื่อเลยเนอะ
ไม่อยากเชื่อเลยว่า พรุ่งนี้พี่น้องดัฟเฟอร์จะมาที่นี่
บ้าที่สุดเลย
ที่ผ่านมาเราเร่งมือเต็มที่เพื่อให้ทันเดดไลน์
ต้องใช้ทั้งความพยายาม ความอดทน และทักษะการเก็บโทสะ
พี่น้องดัฟเฟอร์เก็บสีหน้าไม่เป็น
ทั้งสองคนเลย เก็บไม่อยู่
เพราะงั้นก็อ่านความคิดง่ายมาก
ซึ่งก็ดี เข้าทางเลย
อะไรที่ฉันรู้ว่าไม่เวิร์ก
มันจะมองเห็นเด่นชัด มีให้เทียบกันสองคน
พร้อมออกอาการทั้งคู่
คนนึงก็ตาข้างนึง เห็นแล้วอยากแทงฉึก
ไง หวัดดี
ตายแล้ว บังเอิ๊ญบังเอิญ
- มาที่นี่บ่อยไหม นี่บ้านฉัน - แหมๆ
ประหม่าไหม ประหม่ามากเลยเหรอ
ยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องเปลี่ยน
รับรู้เอาไว้นะว่านี่เป็นแค่บทคร่าวๆ
อยากบอกอะไรที่รู้อยู่แล้ว ว่าเราเปลี่ยนหลายอย่าง
ตั้งแต่ต้นยันจบ ดังนั้นบางอย่างที่เปลี่ยนไป
เราก็เพิ่งจะเปลี่ยนเมื่อเช้านี้เอง
ดังนั้นสิ่งที่จะได้เห็น คือสภาพของเราในตอนนี้
คนพวกนี้ไม่อยู่นะ
นั่นแค่ปีกโรงละคร แล้วนักแสดงของเราก็ไม่มีไมโครโฟน
ไม่มีภาพลวงตาด้วย
และไม่มีภาพลวงตาบางอย่าง
เพราะไม่มีภาพลวงตา ก็เลยจะเห็นชัด เข้าใจอยู่นะ
พร้อมยัง
อรุณสวัสดิ์ ฮอว์กินส์ อินเดียนา
เพิ่งมีการตีพิมพ์นสพ.
ที่อ้างว่าจักรวาลของเรามีสิ่งมีชีวิตจากต่างดาว
บ้าไหมล่ะ
ก็ไม่แน่ แต่ระหว่างเรื่องนั้น...
ดับไฟ
จบแล้ว
องก์ที่สองต้องปรับโครงสร้างใหม่
ปรับโครงสร้าง ใช่
ใช่ มันเนือยไป
เนือยไป
ผมว่าคุณ... อะไรนะ
ใช่ ฉันรู้ ฉันก็อยากติเรื่องเดียวกันเลย
แบบว่า "ก็ให้ทํา..."
ไม่ ฉันต้องเห็นอะไรเกิดขึ้นบ้าง
ที่ทําให้ทุกอย่างบานปลายเหรอ
- ใช่เลย - เข้าใจแล้ว
ข่าวดีคือมีละครเวที นั่นข่าวดี
อย่างเดียวที่ผมไม่ชอบคือ คุณขโมยเคทไปจากพวกเรา
เรายังทําซีซั่นห้าไม่เสร็จเลย
- แค่นั้นแหละ - ไม่จริงนะ
ฉัน***ส่งซีซั่นห้าไปแล้วป่ะ ส่งแล้ว
ก็จริง
ขอบคุณที่ช่วยดูแลกัน
ยินดีที่ได้ร่วมงานกับคุณครับ
นี่แหละจุดกําเนิดฝัน ฉันไม่มีสิทธิ์ไปคัดค้าน
เดินทางไปทั่วโลกและทะเลทั้งเจ็ด ทุกคนตามหาบางอย่าง
บาย
เจอกันที่โรงละครนะ
กลับด้านนะนั่น
- ไง - ไง
หลังต้องซ้อมอยู่ในถ้ํา มานานหกอาทิตย์ นี่คือรางวัลของเรา
ใช่ ไม่นะ คนนี้อีกแล้ว!
อีก ได้แล้ว
(อีก 8 สัปดาห์ถึงวันเปิดตัว เทค)
- คนแรก นั่นไง ใช่ - เรามาถึงก่อนเหรอ
- เจ๋งไปเลย - เข้ามาเลย ไปหาที่นั่ง
- ตื่นเต้นเนอะ - อรุณสวัสดิ์
เจ๋งมากเนอะ หรูจังเลย
ใช่ อย่างสวย
โรงละครฟีนิกซ์ทั้งเก่าแก่ทั้งมืด
แล้วมันมีบรรยากาศที่แทบจะดูลึกลับ
แล้วสเตรนเจอร์ ธิงส์มันก็อารมณ์นั้น
พอเดินเข้ามา ผมเห็นภาพละครเวทีเราเลย ผมคิดในใจ "ที่นี่ใช่เลย"
พวกคุณจะไปซ่อนตรงไหนกันล่ะ
โอเค สวัสดีทุกคน
นี่คือโรงละครฟีนิกซ์
คนมาเปิดคือโนเอล คาวเวิร์ด
ที่จัดการแสดงครั้งแรกที่นี่ ชื่อว่าความรักควรไปตาย
เปิดตัวในปี 1930
ปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ ได้มายืนบนพื้นเดียวกับเราเลย
โรงละครนี้มีความพิเศษ ก็ตรงที่เราไม่ใช่แค่มองออกไปที่กําแพงเปล่า
แต่มันรู้สึกใกล้ชิดคนดูมาก เป็นโรงละครที่ดีมากสําหรับเรา
ถ้าคุณเดินเข้าไปในโรงละคร ระหว่างการซ้อมเทคนิค
มันจะดูเหมือนศูนย์ควบคุมภารกิจ
เราอยู่กันตรงที่นั่งตอนหน้า
นี่คือที่ที่ทุกคนจะมาประจําการ ในช่วงสี่สัปดาห์ข้างหน้า
สําหรับการซ้อมเทคนิค
ตรงนี้มีเอลเลียต โปรแกรมเมอร์แสง
เขาอยู่ที่โต๊ะคุมไฟ
ด้านหลังคือทีมเสียง
แผนกวิดีโออยู่ทางนี้
(เฮนรี่วัย 7 ขวบ)
สตีเฟ่นกับจัสตินจะมานั่งตรงนี้ ตลอดสี่สัปดาห์ข้างหน้า
ร่วมงานกับคณะอย่างใกล้ชิดติดเวที
สามารถขึ้นลงได้อย่างรวดเร็ว
คณะสเตรนเจอร์ ธิงส์
อีกไม่ถึง 15 นาทีจะถึงช่วงอัพเดท
เรากําลังซ้อมด้านเทคนิคอยู่
เหมือนกึ่งเปิดการแสดง
ยังมีอีกฉากก่อนหน้าเรา แต่นี่เป็นจุดที่
จะมีการแนะนําตัวละครหลักหลายๆ คน
โอเค เราจะขึ้นไปบนเวทีแล้ว เพราะงั้นต้องเงียบ
แต่นี่คือหลังเวที มันเล็กมาก สถานที่แคบ
ยอดอัจฉริยะนักดนตรี พ่อมดเสกคลื่นในอากาศ ระวัง!
นั่นนกเหรอ หรือว่าเครื่องบิน ไม่ นี่คือบ็อบ นิวบี้ ยอดมันสมอง
ค้างก่อนนะ
ปรับแต่งแท่นหมุนกับไฟเล็กน้อย
มันมีหลายอารมณ์ปนกันแปลกๆ มีทั้งความเบิกบานที่สุขใจ
กับความเบื่อเซ็งอันแสนเจ็บปวด
ถ้ามีเวลาเราน่าจะลองอีกที
(ตู้ม มีเสียงเหล็กหักงอ และควันพวยพุ่ง เรือหายไป)
(มันระเบิด ปัง!)
ไอ้เวร มันต้องเป็นประทัด แต่ว่า...
(เขาเงยหน้ามองกระจก)
ครับ นี่เป็นการซ้อมเทคนิควันที่สาม
ในอาคารนี้มีทั้งความรู้สึกตื่นเต้นจนคลั่ง แล้วก็ความกดดันไปพร้อมๆ กันใช่ไหม
ตื่นเต้นจนคลั่ง แล้วต้องทําแบบนี้เดือนนึงเลย
(ขาแมงมุมพุ่งออกมาจากหลังของเขา)
ดูฉันสิ!
ลูอี้เพื่อนยาก
ว่าไง
นี่ฉากอะไร
นี่คือฉากแมงมุม
ฉากแมงมุมมันเกิดอะไรขึ้นบ้าง
- บอกไม่ได้น่ะสิจี - ได้สิ
- ไม่ได้ - ไม่ได้เหรอ
- ไม่ได้ - ผมว่าได้นะ
มันเป็นเซอร์ไพรส์ภาพลวงตา
อย่าแจ้งตํารวจ
เราจะสร้างแมงมุมได้ยังไง
ฉากนี้เราทําได้หลายวิธีการด้วยกัน
แม่กลัวเกินไป ความกลัวมันหยั่งรากเข้าไปแล้ว
มันกัดกินแม่มาหลายปีแล้ว
เราน่าจะมีแมงมุมเยอะๆ นะ
เอาให้เต็มตัวเธอเลย จนคนไม่รู้ว่าทําได้ยังไง
เราจะทําแบบนั้นให้ได้ทุกคืน อาทิตย์ละแปดครั้ง บนเวทียังไง
เรายังคิดหาทางกันอยู่
ผมต้องตายกับแมงมุมนี่แน่ๆ เลย
นี่คือชีวิตผมไปแล้ว แมงมุมกับเลือด
เรามีแมงมุมประกอบฉาก แล้วมันหายอยู่เรื่อยเลย
แถวนี้คงมีคนคลั่งแมงมุม
เพราะเอามาวางทีไร หายทุกทีเลย
(แมรี่ ฮาลลิเดย์ ผู้จัดการของประกอบฉาก)
(อีก 7 สัปดาห์ถึงวันเปิดตัว เทค)
ฉันไม่รู้ว่าเธอรู้สึกยังไง
แต่ว่าฉันรู้สึกกลับด้าน
เรากําลังมาทดลองเล่นองก์หนึ่ง ตั้งแต่จนจบเป็นครั้งแรก
(แดน สมิธ ผู้จัดการเวที)
ที่ผ่านมาเราลองทีละช่วงสั้นๆ
เราสร้างมันขึ้นมาทีละฉาก แล้วก็ลองช่วงที่ยาวกว่าบางช่วง
และช่วงที่ยุ่งยากกว่า
แต่ยังไม่เคยเอามาเรียงต่อกันยาวๆ ซะที
ในโลกกลับด้าน
งานนี้ขลุกขลักแน่
มันเป็นครั้งแรกที่จะเอาทุกฉากมาต่อกัน
แล้วที่จริงเรายังมีตรงนั้นตรงนี้บางจุด
ที่ยังพัฒนาและขัดเกลากันอยู่
ในโลกกลับด้าน
บุหรี่ กาแฟ
เรากําลังจะเริ่มองก์ที่หนึ่งใช่ไหมเพื่อนยาก
งั้นเหรอ
เยี่ยม
อยากเห็นจะแย่แล้ว
เรากําลังจะทําอะไรกันอยู่เหรอ
อย่ามาหลอกถามซะให้ยาก ไอ้***จอมเจ้าเล่ห์
- ได้แล้วนะ - ไม่รู้ชาร์จยัง
- โชคดีนะ - ขอบคุณ
โชคดีละกัน
อรุณสวัสดิ์ ฮอว์กินส์ อินเดียนา
โรงเรียนฮอว์กินส์มันก็ง่ายๆ
มีทั้งสาวๆ ไงจ๊ะน้อง
ไปตาย** เฮนเดอร์สัน
- มีพวกขี้แพ้ - ใช่เลยจ้า
แล้วก็มีพวกสมองกลวง
ตอนที่แม่ยังเป็นเด็ก แล้วพวกแมงมุมโผล่มา...
ไม่ รอก่อน อย่าเพิ่งไปสิ!
ฉันจะจัดการเอง ขอร้องล่ะ เดี๋ยวก่อนสิ!
นายอยู่ไหน
นายเห็นอะไร
สวัสดีเฮนรี่ ฉันดร.เบรนเนอร์
ฉันมาช่วยเธอ
คัท
แล้วก็เรียบร้อย ทดสอบเทคนิคองก์หนึ่งสําเร็จ
- พร้อมยัง - เงียบกันนะ
ผมรู้ว่า
วาระที่เราต้องคุยกัน มันต้องใช้เวลาประมาณสองชั่วโมง
เราจะประชุมกันสองชั่วโมง
ผมจะพยายามคุยให้ได้ครบประเด็นที่สุด
มันมีองค์ประกอบใหญ่ๆ ที่ถ้าไม่เวิร์ก
ก็จะมีปัญหาด้านการเล่าเรื่อง
เราดึงใจคนดูได้ ต่อให้ไม่มีเทคนิคพิเศษหวือหวามากมาย
แต่เราจะไปไม่ถึงตรงนั้น ถ้าเรื่องราวมันไม่เวิร์ก
โลกมืดมันยังไม่สมบูรณ์พอ ที่จะเอาไปให้คนดูเห็น
แมงมุมก็ยังไม่พร้อมจะเอาไปโชว์
แพตตี้สยองก็ยังไม่พร้อมโชว์
เราต้องทําพรีเทคให้องก์สอง
และเรามีประชุมแปดครั้งแล้ว เพื่อตามหาองก์หนึ่ง
เราต้องฝ่าฟันองก์ที่สองไปให้ได้โดยเร็วที่สุด
เพราะไม่งั้นจะเจอปัญหาใหญ่
โครงเหล็ก...
อันนั้นมัน***ฝันร้าย
ฉากเปิดตัวจอมเปิดโปง
นั่นก็****ฝันร้าย
ยิ่งต้องย้อนกลับไปแก้น้อยยิ่งดี
โอเค
ยังมีอะไรอีกไหมก่อนที่จะให้ทุกคนกลับ
ก็แค่ ขอบคุณทุกคนนะ สุขสันต์วันฮาโลวีน
- สุขสันต์วันฮาโลวีน - สุขสันต์วันฮาโลวีน
ทําอะไรอยู่เหรอแมรี่
เราพยายามแก้ไขตามคําแนะนําให้เสร็จ
แล้วก็พยายามไม่เสียสติ
ตอนนี้เราได้ต้อนรับดารา สเตรนเจอร์ ธิงส์ที่เป็นละครเวที
อาทิตย์ที่แล้วผมนอนไม่หลับ เพราะจู่ๆ ก็คิดได้ว่า
"ให้ตายสิ อีกไม่นานก็จะมีคนมาดูแล้ว"
นี่ใคร
นี่เวอร์จิเนีย
ดูไม่ค่อยมีความสุขเลยนะ
น่าจะไม่ค่อยแหละ ถ้าว่ากันตรงๆ
หักกระดูกได้ไหม
คุณเป็นตัวละครใหม่ใช่ไหมคะ
มันน่าตื่นเต้นมากค่ะ
ไม่รู้ว่าพูดถึงตัวละครได้มากแค่ไหน ไม่อยากจะเผยอะไรมากไป
- อ้าว เป็นไงบ้าง - บ้าไปแล้ว
ไม่เห็นรู้เลยว่าคุณจะมาด้วย
- ไม่มีใครบอกเหรอ - ใช่
ตอนนี้แต่ละวันทุกคนต้องคอย ระงับความตื่นตูมในใจไว้ไหม...
(ชอว์น เลวี่ ผู้อํานวยการสร้าง และผู้กํากับ สเตรนเจอร์ ธิงส์)
มันระงับไม่หมดน่ะสิ
- โอเค ตื่นตูมแบบโชว์ - ระงับไม่อยู่
ออกอาการไปแล้ว ใช่
แน่ใจนะว่าพัดลมมันไม่ได้เปิดผิดทิศ
ควันมันลอยมาทางฝั่งคนดู
เออ มันใช้ไม่ได้
ใช่
โอเค มาลองอันนั้นกันก่อน
แล้วค่อยกลับมาแก้ใหม่วันหลัง
(อีก 5 สัปดาห์ถึงวันเปิดตัว เทค)
อีกแค่หนึ่งสัปดาห์ก็จะถึงรอบพรีวิวรอบแรก
ผมจะเน้นสิ่งที่เราจําเป็นต้องทํา
ก่อนที่จะไปถึงสายตาคนดูนะ
โอเค แมงมุมยังโชว์ไม่ได้
แมงมุมบนไฟแอลอีดียังต้องแก้อีกเยอะ
อันนั้นคือที่ต้องทําก่อนรอบพรีวิวใช่ไหม
ทําไมลูอี้ถึงไม่มีเลือดเลย
เรายังไม่จัดการเรื่องเลือดกําเดาฉากนั้นเลย
มันไม่ใช่เรื่องที่ต้องแก้ก่อนพรีวิวรอบแรก
- เยี่ยม - โอเค
- ฉันตัดสินให้นะสตีเฟ่น มันไม่สําคัญ - โอเค ได้
ที่ผ่านมามีหลายต่อหลายคน ที่มาอ้อนวอนขอร้องกับฉัน
ให้ยกเลิกพรีวิวรอบแรก
ผมตั้งมั่นมากว่าจะไม่ทําแบบนั้น
เพราะทันทีที่ผู้ชมเริ่มเข้ามาดู
ก็จะมีตัวแปรใหม่โผล่มา ซึ่งก็คือผลตอบรับของผู้ชม
ทุกคนกําลังคาดหวังให้ฉันทําสิ่งที่ถูกต้อง
เราใกล้จะหมดเวลากันแล้วจริงๆ
ฉันหวังว่าฉากนี้จะช่วยให้ ฉันเข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น
- นั่นแหละที่ผมจะให้คุณดู - ดี
เมื่อมีเวลาไม่พอ
และเรายังเล่าเรื่องราวได้ไม่ดี
นั่นละที่น่ากังวลขั้นสุด
นั่นละที่เครียดขั้นสุด
ช่วยคาดคะเนให้หน่อยได้ไหม ว่ามีกรอบเวลาประมาณไหน
โอเค
มันมีอันนี้นะทุกคน ทุกคนดูกันนะ
อันนั้นไปตรงนั้น
แล้วก็เปิดไฟจ่อไว้ตรงนี้ใช่ไหม
ได้ยินไหม คุณร้องเพี้ยนต่ํา
หยุด
สามสัปดาห์ก่อน มันเป็นคนละเรื่องราวเลย
แล้วสามสัปดาห์ก่อนหน้า ก็คนละเรื่อง
และผมเดาว่าอีกสามสัปดาห์ ก็คงเปลี่ยนบทใหม่หมดอีกที
มันยากมาก
ท้าทายมาก แล้วก็ค่อนข้างเครียด
ลองอีกทีดีไหม
ทุกคนอ่อนเพลียกันมาก แต่ฉันต้องขอพูดว่า
ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา ทุกอย่างดีขึ้น
คุณจะต้อง***แรงๆ เป็นครั้งสุดท้าย ใช่
และหยุด!
คืนก่อน เราประสบความสําเร็จกันมาก
เรื่องการเปลี่ยนแปลงโครงสร้าง เรารู้แล้วว่ามันคืออะไร
พอมันเวิร์ก มันก็จะดูวิเศษไปเลย
และเราจะสร้างช่วงเวลาพิเศษขึ้นมา
เรารู้ว่าเรื่องราวนี้พิเศษ
เรารู้ว่าตัวละครนั้นพิเศษ
เรารู้ว่าผู้คนต่างเฝ้ารอสิ่งนี้มานานมากแล้ว
และผมว่าผู้คนต้องพากันคลั่งแน่
- ทําดีมาก - ขอบคุณ
(อีก 4 สัปดาห์ถึงวันเปิดตัว รอบพรีวิว)
(การแสดงวันนี้จะเริ่มเวลา 19.30 น.)
มาถึงจุดนี้กันแล้ว คืนแสดงรอบพรีวิวครั้งแรก
และผมกําลังตัดผม จะได้พร้อมโชว์ตัว
พวกเราอยากจะตัดให้มาทั้งอาทิตย์แล้ว แต่ตารางเขาแน่นมาก
ทดสอบควันจอมเปิดโปง
จะได้เห็นแล้วว่าผลงานของเรา ผ่านมาตรฐานคนดูนับพันไหม
(พอล อาร์ดิตติ นักออกแบบเสียง)
ฉันตื่นเต้น...
(แมรี่ ฮัลลิเดย์ ผู้จัดการของประกอบฉาก)
แอบคลื่นไส้นิดนึง
โอเค ตอนนี้งานสําคัญที่สุดคือต้องไปงีบ
คืนนี้คือรอบพรีวิวคืนแรกของเรา
(คลับวิทยาศาสตร์ขั้นสูง ขี้แพ้ขั้นสูง)
มันน่ากลัวนะคะ เราอยากให้ทุกคนชอบเรา
เพราะแน่นอนว่า ทุกคนชอบตัวละครเวอร์ชั่นเดิม
ที่เรามารับบทกัน
เวลาเรารับงานมา คนจะถาม
"สนุกไหม"
แล้วเอาจริงๆ เราไม่มีทางรู้หรอก จนกว่าผู้ชมจะเข้ามาดู
ก่อนการแสดงครั้งแรก ในละครเวทีทุกเรื่องที่ผมเล่น
ผมจะไปแตะที่นั่งทุกที่ในโรงละคร
จะได้รู้ว่าผู้ชมแต่ละคนจะนั่งตรงไหนกันบ้าง
เพื่อให้ผมรู้ว่าโรงละครผมคืออะไร และรู้ว่าผมอยู่ที่ไหน
ฉันต้องคอยย้ําเตือนตัวเองว่านี่เป็นแค่รอบพรีวิว
และเรายังมีเวลาปรับแต่งอีกหนึ่งเดือน ก่อนจะถึงวันเปิดตัวของจริง
ฉันคิดว่าพรีวิวรอบแรกนี้ น่าจะค่อนข้างท้าทายพอสมควร
คืนนี้คุณไม่อยากให้ฉันนั่งข้างคุณในโรงละครแน่
เพราะทุกครั้งที่มีอะไรผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว
ฉันจะแผ่พลังงานลบออกไปรอบตัว
ทุกคนรู้กันว่ารอบพรีวิวจะขลุกขลักหน่อย
เพราะงั้นคืนนี้เราอาจต้องกัดฟันสู้นิดนึง แต่ก็หวังว่าจะไม่
ใช่ เอาแล้ว เข้าสู่ความมืด
- เข้าสู่ความมืดมิด - ใช่
โปสเตอร์ มันดูเหมือน...
เนอะ
มันดู... เจ๋งมาก
- สบายดีไหม - ไง
- รู้สึกยังไง - ก็โอเค
โอเค
ผมยังประหม่าเลย ไม่รู้ทําไม
ก็นี่มันผลงานของคุณไง
ไม่ใช่เลย ตรงที่ทําเอาเสียวสันหลัง คือที่มันเป็นการแสดงสดนี่ละ
- ใช่ - ใช่
- และใช่ เรายังซ้อมกันอยู่ตอนนี้ - ถึงตอนนี้เลยเหรอ
- เป็นยังไงบ้าง - ดี
ผมกําลังจับชีพจรดูว่าเธอประหม่าแค่ไหน
- โห สูงมาก - สูงเหรอ
นาทีละ 108 ครั้ง
มันต้องเท่าไร
คือก็ไม่ถึงกับต้องพาไปห้องฉุกเฉิน
แต่ก็ไม่ค่อยดี
ไปช่องแรกเลยครับ
ที่นั่งคุณขึ้นบันไดไปทางขวามือ ดูให้สนุกค่ะ
- มาจากที่ไหนครับ - ฝรั่งเศส
- มาดูโดยเฉพาะเหรอ - ค่ะ
- ตื่นเต้นสุดๆ - ตื่นเต้นสุดๆ
- นี่วันเกิดเขา เราก็เลยมา... - ของเขาด้วย
- เราเป็นแฝด - ใช่ เขา...
ผมตื่นเต้นอยากรู้อะไรก็ได้เกี่ยวกับซีซั่นห้า
- เราตื่นเต้นมาก - ตื่นเต้นจัง
- ที่โรงเรียนเราหมกมุ่นกันมาก - เนอะ
ฉันไม่รู้ว่าต้องคาดหวังอะไร
เพราะงั้นก็หวังว่าการแสดงรอบนี้จะดีนะ
ตื่นเต้นมากเลย พร้อมแล้ว รอไม่ไหว
เหมือนกัน
ฉากเบรนเนอร์ก็เข้ามาตอนองก์สอง
รู้
ไฟล์ต่อไปนี้เป็นความลับ
รอบพรีวิวเสร็จสิ้น
และฉันคิดว่ามันช่วยดึงเรากลับสู่โลกความจริง
ฉันลุ้นจนกัดเล็บ กัดจนเลือดออกเลยจริงๆ
ผมว่าเราได้บทเรียนมาครบแล้ว
ว่าคนดูกลัวอะไร ตื่นเต้นอะไร
อยากเห็นอะไรมากขึ้น อยากเห็นอะไรน้อยลง
- ต้องตัดเยอะเลย - ครับ
และปรับโครงสร้าง และ...
เราต้องเอางานทั้งหมดมากางใหม่เลย
ฉันต้องตัดออกไป 20 นาที
ซึ่งก็ไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ
โอเค
พี่น้องดัฟเฟอร์รู้สึกยังไง กับกระบวนการที่ยังไม่นิ่งนี่ล่ะ
แล้วตอนจบขององก์ที่หนึ่งมันเร้าอารมณ์พอยัง
โทษที อันนั้นเป็นอีกคําถามที่มี นอกจากเรื่องเบรนเนอร์
เพราะมันแบบ... ผมรู้สึกว่า...
รู้ คือฉัน... รู้ค่ะ ฉันก็คัดค้านมาพักนึงเหมือนกัน
งั้นก็ดี
ฉันอยากคิดว่ามันมีใครสักคน...
ได้พูดว่า...
ฉันอยากคิดว่ามันมีใครสักคน...
- สําหรับทุกคนใช่ไหม - สําหรับทุกคน
ในบทมันน่าจะเขียนว่า "ใครสักคนข้างนอกสําหรับทุกคน" นะ
"มีใครสักคนอยู่ข้างนอก..."
ถึงเราจะหมดแรงกันแล้ว แต่เราก็ยังเดินหน้าต่อ
รู้ไหม ทุกคนยังทุ่มสุดตัว
นายคือปาฏิหาริย์จริงๆ เฮนรี่
(รอบพรีวิวที่ 02)
เฮ้ย ไปจูบกันข้างทางโน่น!
หุบปากไปเลยดอน ให้คู่รักเขารักกันเหอะ ประสาทแดก!
หวังว่าสบายใจนะ
พยายามฆ่าชัดๆ
- พร้อมนะ - อือ
เตรียมพร้อมนะ
ตอนนี้เรายังไม่ได้แสดงอาทิตย์ละแปดรอบ
เราพักการแสดงวันจันทร์และวันอังคาร
แต่ก็ยังมาซ้อมตลอดทั้งวันอยู่
วันนี้มีข่าวน่าตื่นเต้นมากจะมาบอกทุกคน
เข้ามา เริ่ม
ทุกคนล้วนพิเศษ
องก์ที่สองมันยาว แล้วก็รู้สึกเนือยๆ มันค่อนข้างจะน่าเบื่อ
ผมเกลียดความเบื่อในโรงละครเป็นพิเศษ
เพราะเมื่อแสดงได้ดี มันจะเป็นอะไรที่ตื่นเต้นที่สุดที่เคยเห็นมาในชีวิต
แต่พอมันไม่ดี มันจะห่วยแตกสุดขีด
ผมแค่อยากดูว่ามันจะนานแค่ไหน
- คุณเป็นเหมือนพ่อในครอบครัวนี้ - อย่าทําแบบนั้นจะดีกว่า
- บอกแล้วว่าครอบครัวเท่านั้น - รู้เรื่องคืนนั้นไหม
บอกแล้วไงว่าเราเป็นครอบครัวกัน
- ฉันเหรอ - ไปต่อ
- ฉันบอกแล้วไงว่าเราเป็นครอบครัวกัน - ฉันจะโทรแจ้งตํารวจ
แป๊บนึงนะ เอาเลย ฟ้องพ่อฉันเลยว่ามันสู้เหมือนผู้หญิง
อึดอัดเลย
โทษที เธอพูดถูก มันไม่ยุติธรรมกับผู้หญิง
เรากําลังปรับบทองก์ที่หนึ่งกันเล็กน้อย
สลับตําแหน่งบทพูดตรงนั้นตรงนี้ จะได้หลอมสองฉากมารวมกันเป็นฉากเดียว
หลอม ใช้คํานี้ได้ไหม
หลอมรวมเป็นหนึ่ง แทนที่จะแยกเป็นสองฉาก
(โรงละครฟีนิกซ์ ประตูเวที)
พรีวิวรอบสี่เหรอ หรือรอบห้า
รอบหก
รอบห้าหรือหกนี่แหละ
นับถอยหลัง จ่า ทุกอย่างพร้อมแล้ว
(รอบพรีวิวที่ 07)
ไม่มีอะไรเจ็บปวดไปกว่า การต้องมาเห็นลูกของตัวเองทนทุกข์
มันจะมีข้อบ่งชี้ที่เห็นชัดเจนมาก เวลาคนดูเริ่มไม่อิน
ฉันเรียกว่าโมเมนต์แข่งกันไอ
มันคือตอนที่ทั้งโรงละครจะได้ยินเสียง...
คนดูไม่รู้ตัวหรอก
แต่ตอนนั้นเราจะรู้เลยว่าคนดูเบื่อแล้ว
ตอนที่พวกเขาประสานเสียงไอกัน
ฉันมักจะ...
รอไปโค้งคํานับเหรอ
จะไปโค้ง
กี่โมงแล้ว
ใกล้จะห้าทุ่มแล้วละมั้ง
(อีก 2 สัปดาห์ถึงวันเปิดตัว รอบพรีวิว)
ไม่ต้องห่วง
คุณพูดว่า "ฉันกลัว"
คุณพูดว่า "ไม่ต้องห่วง ไม่เป็นอะไร"
อะไรเป็นตัวคิวนะ โทษที "ใคร" ก่อนหน้านั้นคืออะไร
"ใคร" แต่ประโยคก่อนหน้าคือ "พวกนายคนนึงต้องกลับมาหาฉัน ใคร"
โทษทีจี อันนี้ห้ามถ่าย
เดี๋ยวก่อน หยุด กล้องสอดแนม
นี่เป็นวันที่ผมทํางานยากที่สุดในตึกนี้
- โอเค - ตั้งแต่เริ่มงานมาเลยได้มั้ง
ไวบ์มัน***แปลก
- แปลกจริง - วันจันทร์กับวันอังคารผมไม่ได้มา
- อ๋อ โอเค - แล้วคนที่มาเขาก็...
แล้วพอคุณเดินเข้ามา บรรยากาศมันก็ไม่ค่อยจะต้อนรับ
ไม่ค่อยต้อนรับ ผมยังไม่... ทุกครั้งที่หันกล้องไปถ่ายใคร
- ผมรู้สึกว่าทําผิดยังไงไม่รู้ - ใช่
แล้วบรรยากาศมันสั่งชัดว่า กรุณาไปไกลๆ**
ใช่ มีการปรับเปลี่ยนเยอะมาก
ทุกคนเครียดกันว่า "ตายแล้ว จะจําบทได้ไหมเนี่ย"
ฉากเปิดก็ถูกเปลี่ยน
เวลาสลับตัวก็เปลี่ยน
เวลาเปลี่ยนฉากก็เปลี่ยนหมด
บทพูดก็เปลี่ยน
คอนเซปต์ทั้งหมดของบางฉากยังถูกรื้อ
เปลี่ยนเป็นฉากใหม่เอี่ยมที่สร้างภายในสองวัน
สิ่งที่ปรับเปลี่ยนเมื่อวานจนถึงช่วงค่ํา
จะถูกใส่เข้าไปในการแสดงคืนนี้
ตอนนี้เอลล่าต้องท่องบทฉากใหม่ที่ไม่เคยมีมาก่อน
ต้องไปปรับกับคอนเซปต์ใหม่หมด
แล้วเธอมีเวลาจํากัดที่จะจําบทให้ขึ้นใจ
ไม่นะ ศึกที่กําลังสู้อยู่ ฉันช่วยสู้ได้นะ
(รอบพรีวิวที่ 12)
ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา
บางครั้งมันก็ปรับความคิดตามไม่ทัน
ฉันรู้สึกกดดันมาก
ฉันไม่ได้อ่อนแอ!
กรุณาเงียบ เรากําลังซ้อมฉากบนเวที
ชอบลิปสติกเธอนะ
พูดออกไปได้นะ เฮนรี่ ทั้งเพี้ยนทั้งโง่ว่ะ
โอเค เกิดอะไรขึ้น
คืนนี้ทิ้งฉากนี้ไปดีไหม
เราใกล้จะอยากทิ้งมันละ
- เราไม่มีเวลา - ไม่ต้องทําดีกว่า
ขอโทษนะครับที่แสดงได้ไม่ดี
ไม่เลย คุณไม่จําเป็นต้องขอโทษอะไรเลย
เรามีเวลาไม่พอเฉยๆ ไม่ต้องห่วง
มันรู้สึกเหมือน "ทําเดี๋ยวนี้!"
แล้วทุกคนก็มาจ้อง ผมต้องการเวลาเพิ่ม
"เอ้า ไอ้ลิงละครสัตว์ เล่นไปสิ"
ครับ ผมไม่ค่อยจะพอใจกับที่ทําเมื่อกี้
น่าจะต้องได้มีเวลากับทริช เพราะผมอยากให้มันออกมาดี...
ก็ใช้ได้นะ
ผมว่าก็ไม่แย่นะ
(8 วัน)
(7 วัน)
(รอบพรีวิวที่ 14)
แมงมุมเหรอ อะไร...
แม่ร้องไม่ออกด้วยซ้ํา
จากตรงที่นั่งดู มองไม่เห็นแมงมุมเลย
คุณไปนั่งด้านหลัง
ด้านหลังมองไม่เห็นอะไรเลย
ฉันอยากเห็นแมงมุมเยอะกว่านี้
ไม่ต้องประหยัดเอฟเฟกต์
เราไม่ค่อยได้รับเสียงตอบรับ ในเรื่องของความคาดหวัง
เวลาล้วนๆ เลยใช่ไหม
(รอบพรีวิวที่ 15)
ขออะไรหน่อยได้ไหม
พวกทอร์นาโด หรือจะเรียกอะไรก็ช่าง
ต้นองก์ที่สอง มันไม่เวิร์กเลย
ผมว่าตัดทิ้งไปเลยดีกว่า
(รอบพรีวิวที่ 16)
ต้องตัดอะไรบ้างน่ะเหรอ
ฉากในโรงพยาบาล
ฉากที่ต้องเปิดบ้านออกมา
(รอบพรีวิวที่ 17)
เธอนี่เอง!
สมรภูมิรบเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
ฉันว่ามันยาวขึ้นแล้วมั้ง แล้วเดี๋ยวก็เปลี่ยนอีกรอบ
สตีเฟ่นกับจัสตินได้ไปดูสด ต่อหน้าผู้ชมที่เป็นกลุ่มนักวิจารณ์
ใช่ เหมือนจะใช่
ฟังดูน่ากลัวมาก
ทําไมไม่มีใครเป็นห่วงเรื่องแมงมุมเลย
จิมมี่ เราเป็นห่วงมากที่แมงมุมมันไม่เวิร์ก
ผมรู้ ผม...
ใครจะแก้ปัญหานั้น
เดี๋ยวดูให้
- จี ผมไม่อยากให้คุณถ่ายทําตอนนี้ - ได้เลย
เดี๋ยวเราต้องโทรคุยกันเรื่องนั้น
- แต่อาจจะพอมีไหม - เป็นไงบ้าง
เราอาจต้องตัดฉากแมงมุมไปทั้งหมด ยกเว้น...
- หมดเลยเหรอ - ไม่แน่
เหรอ
บทใหม่ที่เคทเขียนให้ มันไม่มีแมงมุมยกเว้นตัวนั้น
โอเค
ในตอนนี้ ซึ่งก็เพราะเธอบอกว่า
มองไม่เห็นแมงมุมสองตัวที่ปีนขึ้นมา
เธอหมดศรัทธาไปแล้ว
ซึ่งไม่ได้ผิดที่คุณนะ มันแค่...
เธอก็เลยเขียนบทใหม่ให้ไม่ต้องใช้แล้ว
คือมันไม่ดี เพราะว่ามัน... แต่ผมเข้าใจที่เธอหงุดหงิด
ได้ โอเค
- แต่เดี๋ยวคอยดู - โอเค
บางครั้งเอฟเฟกต์มันก็ไม่เวิร์ก
มีหลายเหตุผลด้วยกัน
ที่ทําให้หลายๆ อย่างในละครเวทีนี้
ต้องถูกตัดทิ้งออกไป
ซึ่งบางครั้งก็เศร้ามากนะ เพราะเราคิดหาวิธีการทํามานานเป็นเดือนๆ
ใช่ เราต้องไร้ปรานีนิดนึง
เพื่อจะได้บอกเล่าเรื่องราวออกมาให้ดีที่สุด
(2 วันถึงคืนเปิดตัว)
วันนี้เราล็อกบทแล้ว
ห้ามเปลี่ยนแปลงอะไรอีก
โดยปกติจะต้องล็อกบทเร็วกว่านี้
เพื่อจะได้มีเวลาปรับตัวสองสามวัน แต่ฉันคิดว่าเนื่องจากกระบวนการที่ผ่านมา
เราต้องปรับเปลี่ยนกันจนถึง...
- จนนาทีสุดท้าย - ถึงนาทีสุดท้าย
แกรี่เพิ่งจะบอกฉันอีกทีว่าเขาอยู่ในโรงละครนี้
มาตั้งแต่เดือนสิงหาคม เขาถึงได้ดูมีความสุขมากไงคะ
ผมดีใจมากที่จะล็อกบทซะที
เฮนรี่ ฟังเสียงฉัน ฉันอยู่ตรงนี้
สิ่งเดียวที่... "เฮนรี่คือสิ่งเดียวที่รั้งอยู่
เธออยู่ตรงนี้"
บทใหม่มันโคตร... มันส์มาก
พอไปถึงองก์ที่สอง มันก็แบบ... จากที่เคย...
(รอบพรีวิวที่ 20)
จะหยุดแล้ว
- เรากําลังจะหยุด - จะหยุด
โทษที
คืนนี้เป็นยังไง
ใช้ได้นะ
(แอ็บบี้ พร็อคเตอร์ ผู้ช่วยผู้จัดการเวที)
มันก็ค่อนข้างน่าสนใจ
ปัญหาหลักคือหุ่นเวอร์จิเนียหักได้ของเรา
มันรีบหักก่อนคิวตลอด เพราะอะไรเรายังไม่รู้
หุ่นมันต้องทําเหมือนกับเวอร์จิเนียในซีรีส์
ซึ่งก็คือลอยขึ้นไปในอากาศ แล้วโดนหักกระดูกทั้งตัว
แต่ตอนนี้เธอชอบรีบกระดูกหัก ตอนนั่งเก้าอี้มากกว่า
เราต้องทํายังไง ลองพูดออกมา ในสถานการณ์ที่เราหาทางออก...
เราต้องเปลี่ยนแบตแล้วเราก็จะ...
เราต้องไปต่อกับสิ่งที่มี
- จะยกเลิกละครไม่ได้ - ถูก
แต่ไม่รู้ใส่เข้าไปได้ไหม
งั้นให้พวกคุณสองคน ขึ้นเวทีไปขอโทษผู้ชมทุกคน
ขอโทษทีละคนเลยไหม เรียงตามที่นั่ง
คุณน่ะไปทํา
ไม่ตลกนะทุกคน
จะถึงคืนเปิดตัวครั้งใหญ่ คนอเมริกาบินมาแทบทั้งประเทศ
เราจะทํายังไงดี
(11 ชั่วโมง)
(10 ชั่วโมง)
- อรุณสวัสดิ์ เพื่อน - สวัสดี
คงไม่อยากพูดคําว่า "ช่วงสงบก่อนพายุเข้า" หรอกใช่ไหม
พูดให้ได้นะ
พร้อมแล้ว
นี่คือช่วงสงบก่อนพายุเข้า
อะไรเนี่ย
ทันทีที่เริ่มเปลี่ยนเนี่ยนะ
ในนี้ดอกไม้เต็มไปหมดเลยนะครับ
ใช่ ดอกไม้มาเป็นสวน...
(รีเบคก้า ซามานี่ ผู้ดูแลประตูเวที)
บางช่อก็ไม่มีชื่อ
อํานวยความสะดวกกันมาก
ฉันถึงต้องเข้ามาเร็วขึ้นสองชั่วโมงไง
คริส
ไง
- สวัสดี - สวัสดี
ขอเดินตามแป๊บนึงนะถ้าไม่ว่าอะไร
โอเค ถ่ายฉันหิ้วกระเป๋าอีรุงตุงนัง
ให้ตายเถอะ
ความสุขของการแสดงสด
เราเหนื่อยมาก
วันก่อนฉันแอบไปนอนในวงเสื้อผ้าระหว่างแถว
แล้วคนที่เขาต้องมาดูดฝุ่นคนนึง
เขามาจิ้มๆ ปลุกฉัน แล้วเขาถามว่า
"คุณโอเคไหม" ฉันตอบ "ไม่เป็นไร ฉันทํางานที่นี่"
แล้วเขาพูดว่า "ครับ แต่คุณโอเคไหม"
ฉันก็แบบ "ขอผ่าน"
"ดูดฝุ่นอ้อมๆ ไปก่อน"
(6 ชั่วโมง)
(5 ชั่วโมง)
ตั๋ว
โอ๊ยตาย มีอะไรต้องทําเยอะเลยจี
แล้วนี่ไม่รู้เลยจริงๆ ว่ามีเวลาจะทําให้ครบทุกอย่างหรือเปล่า
- ไงจ๊ะ - ขอบคุณมาก
ไงจ๊ะที่รัก
คือว่าเรา... ต้องวิ่งวุ่น มันมีอะไรต้องทําเยอะเลย
- ไง ลูอี้ - ไงเพื่อน
- สวัสดี - สวัสดี
รู้ไหมว่าคืนนี้จะมีใครเข้ามาดูกันบ้าง
ผมพยายามจะไม่ไปรับรู้เรื่องนั้น
แต่ก็ได้ยินคนเขากระซิบชื่อกัน
จากซีรีส์ มีแมทธิว โมดีน กับเดวิด ฮาร์เบอร์มาดูด้วย
แต่ผมพยายามจะมองผู้ชมทุกคนให้เหมือนกัน
พยายามไม่ไปคิดว่าใครมาดู เพราะคิดแล้วเครียดซะเปล่า
นี่ใครเอ่ย
สูทสวยนะแกรี่
ไปตาย** จี
(3 ชั่วโมง)
(2 ชั่วโมง)
การแสดงเมื่อคืนเยี่ยมมาก
และทุกคนคงรู้สึกได้ว่ามันเยี่ยมมาก
คืนนี้รักษามันไว้นะ รักษาเอาไว้ตลอดสุดสัปดาห์เลย
อย่าลืมว่าจะมีสื่อเข้ามาอีกในวันพรุ่งนี้
แล้วก็วันหลังจากนั้น
เพราะงั้นอย่าหลุดเชียวล่ะ
คืนนี้จะเป็นคืนของเรา
พวกเราบางคนทําโปรเจกต์นี้ มานานหลายเดือนหรืออาจหลายปีแล้ว
ความพยายามทั้งหมดที่ทุ่มเทมาให้
ความเปลี่ยนแปลง
มันคุ้มค่า
มันเป็นผลงานที่ไม่ธรรมดา และฉันภูมิใจเป็นที่สุด
ถ้ามีใครประหม่า ไม่ต้องห่วงนะ
เพราะฉันยังคลื่นไส้เลย
ดังนั้นเอาความรู้สึกพวกนั้นมาฝากไว้ที่ฉัน
แล้วพวกคุณไปมีค่ําคืนที่วิเศษกันนะ
แล้วถ้ารีวิววิจารณ์ว่า สตีฟและจัสตินกํากับได้สับสนวุ่นวาย
อย่าคิดเชียวว่าจะทําอะไรก็ได้
(1 ชั่วโมง)
(0 ชั่วโมง)
เฮ้
ฉันไม่รู้ว่าเธอรู้สึกยังไง
แต่ว่าฉันรู้สึกกลับด้าน
ฉันไม่รู้ว่าเธอรู้สึกยังไง
แต่ว่าฉันรู้สึกกลับด้าน
ในโลกกลับด้าน
เราตื่นเต้นมาก
คือเราเคยดูรอบพรีวิวแล้ว น่าจะประมาณหนึ่งเดือนก่อนมั้ง
แล้วพวกเขาแต่งเติมเพิ่มมาอีกเดือน
เพราะงั้นก็ตื่นเต้นอยากเห็นผลงานล่าสุดมากๆ
ดูสิ ไม่ ดูมือ นิ่งเหมือนหมอผ่าตัด
คืนสําคัญ เราตื่นเต้นมาก
การแสดงกําลังจะเริ่ม
(เต็มทุกที่นั่ง)
วงการนักวิจารณ์กําลังผลัดรุ่น
และทุกบทความต้องล่อเป้า
ไม่รักก็เกลียด ไม่หนึ่งดาวก็ห้าดาว
ไม่มีคะแนนกลางๆ แล้ว
ถ้ารีวิวไม่ยอดเยี่ยม จะเกิดอะไรขึ้น
ช่วงเวลาก่อนที่ม่านจะเปิด
เป็นช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นที่สุดในชีวิตนี้แล้ว
มันล่อแหลม
มันอันตราย
มันน่ากลัว
โชคดีนะจ๊ะ
ขอบคุณ
(การทดลองฟิลาเดลเฟีย)
ไฟล์ต่อไปนี้เป็นความลับภายใต้คําสั่ง...
อย่างเจ๋ง
เดี๋ยวเราต้องขึ้นเวทีแล้ว
ฟังเสียงคนดูร้องบ้าคลั่งสิ
(บทที่หนึ่ง เด็กสาวจากแดนไกล)
จี ขอเตือนล่วงหน้านะ แถวนี้จะมีคนเยอะมาก งั้น...
- อุ๊ย โทษที - ไม่เป็นไร
ติดผิดทางหมด
คุณติดกระดุมผิดทาง
ใช่ พวกเขาเป็นมิตรมาก แต่ก็ยังเป็นนักวิจารณ์อยู่ดี
พระเจ้าช่วย พ่อ! ให้ตายเถอะ ตาพ่อ
ตายแล้ว
มีใครรู้ไหมว่า... ไม่อยู่นี่เหรอ ไม่มีเหรอ
ฉิบหาย ลืมไว้ในห้องนี่นา
มันเป็นยังไง
เห็นอะไรที่นั่น เฮนรี่ มันรู้สึกยังไง
นั่นละ เอาให้ฉันดู อย่าหยุด
อย่าหยุด ใกล้มากแล้ว
พอมีคนมารวมตัวกันนับพัน...
แล้วมันเงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก...
นั่นคือเสียงที่รื่นหูที่สุด
เพราะนั่นคือตอนที่เรารู้ว่าได้ใจคนดูแล้ว
ฉันบอกไปแล้ว บอกแล้วว่าฉันไม่ปกติ
งั้นเป็นตัวอะไร
ชิบเป๋ง
คุณพระ
มันมาแล้วใช่ไหม
มันเกิดขึ้นแล้ว มันเกิดขึ้นอยู่ตอนนี้เลย
สิ่งเดียวที่ขวางทางเธอ
เอามันไป เอานังนั่นไป
เฮนรี่ อย่านะ อย่าไปฟังที่เขาพูด!
นายไม่ต้องทําตามที่เขาบอก!
มานี่เลย ไอ้คนเก่ง
เหมือนทุกครั้ง
สนุกมาก
ดีมาก
เก่งมากไอ้น้อง เก่งมาก
- เป็นของนายแล้ว - เรา***ทําได้
นายสิ***ทําได้ ไปกันเถอะ
เก่งมากไอแซค
เก่งมากนะทุกคน!
เก่งมาก...
ใช่
- เทรฟฟรี - อะไร ไง
เอาละ ลงไป ลงไปสิ
ต่อจากนี้ไปคงเบื่อมาก
ใช่
สุดยอด เหลือเชื่อเลย!
- ร้องไห้ไม่หยุดเลย - เธอร้องไห้ไม่หยุด
โอ๊ยตาย เราหลงรักเฮนรี่ซะแล้วสิ
ทั้งการผลิต ภาพ เทคนิคพิเศษ
มันมหัศจรรย์มาก
ไม่เคยเห็นมาก่อน เหมือนยกระดับขึ้นไปอีกขั้น
รู้สึกเหมือนเราเพิ่งก้าวออกมา จากโลกอีกใบนึงเลย
แล้วก็ขึ้นรถไฟเหาะตีลังกา
เรายังตื่นเต้นอยู่เลย มัน**** มัน... โทษที
เรายังตื่นเต้นอยู่เลย มันบ้ามาก มัน...
จี๊ดจ๊าด มันจี๊ดจ๊าด
ฉากเวอร์จิเนีย ครีลกระดูกหัก ที่ผ่านมาไม่เวิร์ก
แต่พอมาวันนี้แล้วมันเพอร์เฟกต์ แล้วคนดูก็ตอบรับดีอีก
คนดูปรบมือ
ตรงนั้นแหละที่ผมมีความสุขที่สุดตลอดการแสดง
แค่ได้เห็นเธอโดนหักแขนอย่างไร้ที่ติ
ผมกับรอสส์ชอบดูแขนขาหัก
- พูดไงดีล่ะ - ไม่บอกคงรู้
รู้สึกยังไงที่ได้โค้งคํานับ
ให้ตาย ผู้ชมโห่ร้องดังมากว่ะ
แทบจลาจล รู้สึกดี
ใช่ ถูกที่แล้ว ผมควรอยู่ตรงนี้แล้ว
โชคดีจังเรา
ช่อดอกไม้ที่อลังการที่สุด
แต่คุณน่าจะอ่านการ์ดนะ
ตายแล้ว
ถามจริง
บ้าไปแล้ว
ซึ้งอ่ะ
วิโนนา ไรเดอร์ส่งมาให้
น่ารักจังเลย
งุ้ย โคตรเจ๋งเลยที่ได้เจอตัวจริง
คุณเล่นดีมาก ตีบทแตกมากๆ
ชมงี้ผมก็เขินสิ
สุดยอดมาก
ว่าไงครับ ดีใจที่ได้เจอ
- มีของมาฝาก - เอาจริงเหรอ
ยินดีด้วยนะ
- หมวกใบที่ใช้ในซีรีส์ของจริง - ถามจริง
ซีซั่นแรก มีแค่ใบนี้ใบเดียว
***โคตรได้
ขอบคุณมากนะ
อ้าว สรุปใส่วิกเหรอ
ใช่
- รู้ตัว ใช่ สวัสดี - ยินดีด้วย
ขอบคุณมาก ดีใจมากที่ได้เจอคุณ
- ขอเซลฟี่หน่อยได้ไหม - เฮ้
- ยินดีด้วยนะทุกคน - ขอบคุณ
มันเข้าท่ามาก
ไปได้สวยสุดๆ
เสียงตอบรับจากผู้ชมไม่รู้จะดีกว่านี้ยังไงแล้ว
บรรยากาศตอนนี้ซาบซ่านมาก
เหมือนกับบนเวที
แล้วมันรู้สึก... เหมือนไม่ใช่เรื่องจริง
พวกเราไม่น่าจะต้องอยู่ต่อแล้วนะ ไปกันเถอะ
ไป ลงไปข้างล่างกัน
รีวิวเริ่มทยอยเข้ามาแล้ว
ห้าดาวในเทเลกราฟ
อีเวนต์เวสต์เอนด์แห่งปี
สูงกว่าห้าดาวไม่มีอีกแล้ว และไม่ใช่จะแจกห้าดาวกันง่ายๆ
แล้วเดอะการ์เดี้ยนก็ให้ห้าดาว
ละครเวทีน่าทึ่งใจหาย
และฉันก็รู้ว่าเดลี่เมลจะรีวิวดี
ดิอินดิเพนเดนท์ก็ด้วย
พวกเรารุ่งแน่
- สุดยอดไปเลย ยินดีด้วย - ในระยะยาว ใช่ๆ
ใช่ๆ ซอนย่าเป็นอัจฉริยะ
และรางวัลโอลีวีเยร์เป็นของ...
สเตรนเจอร์ ธิงส์
ฉันอยากจะขอบคุณชุมชนละครเวที
ที่อ้าแขนต้อนรับตํานานสเตรนเจอร์ ธิงส์
(โรงละครมาร์คีส์ นิวยอร์ก)
ฉันอยากขอบคุณพี่น้องดัฟเฟอร์ ที่กล้าเสี่ยงกับยัยเพี้ยนอย่างฉัน
ฉันอยากขอบคุณเหล่าแฟนๆ ที่เพี้ยนและเข้าถึงเราได้
และสามีของฉัน และแม่สามี และพ่อแม่ของฉัน
ฉันอยากขอบคุณทุกคน ขอบคุณมากค่ะ
เรื่องราวภาคย้อนสเตรนเจอร์ ธิงส์ กําลังมุ่งหน้าไปบรอดเวย์
บรอดเวย์กําลังจะออกเดินทาง ไปยังโลกกลับด้านในละครเวทีเรื่องใหม่
สเตรนเจอร์ ธิงส์: เงาแรก จะเปิดตัวที่บรอดเวย์ในปีหน้า
ฉันตื่นเต้น คือประหม่าแหละ แต่ก็ตื่นเต้น
มันต้องเหลือเชื่อมากแน่ๆ
คําบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล