Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Κυρίες και κύριοι,
ο Μπερτ Κράισερ.
ΤΥΧΕΡΟΣ
Χαίρομαι που είμαι σπίτι.
Και που δεν είμαι χοντρός.
Είμαι ακόμα, αλλά...
Μου ξέφυγε για λίγο.
Έχασα 20 κιλά.
Ναι.
Δεν θα το πιστέψετε. Έχασα τόσο βάρος,
που τις προάλλες είδα τη γυναίκα μου να μου παίρνει πίπα.
Με τα ίδια μου τα μάτια. Το είδα. Το Τσουπακάμπρα είναι αληθινό.
Με φρίκαρε.
Κοιτάζω κάτω, έχω συνηθίσει να βλέπω κοιλιά, και λέω "Τι σκατά;"
Τρόμαξα κι εκείνη.
Είπα "Αλέξα, άναψε τα φώτα".
Μακάρι να μην το είχα δει.
Καλύτερα να το φαντάζεσαι.
Οι χοντροί το κάνουν στο σκοτάδι,
γιατί αν γύρεις πολύ, θα χέσεις στο κρεβάτι...
Το ακούς επί χρόνια και γίνεται όλο και καλύτερο.
Σαν να καθαρίζει η μαμά σου ένα χωνάκι παγωτό.
Απλώς...
Μετά το είδα.
Σαν να δοκιμάζεις πρώτη φορά boba.
Φοβάσαι τι θα χωθεί στον λαιμό σου, όχι πότε.
Αγαπώ τη γυναίκα μου.
Είναι πενήντα...
Παραλίγο να ξεράσω.
Πενήντα τριών.
Άκου να σου πω, μωρό μου.
Κάθε φορά που κάνουμε σεξ, συνειδητοποιώ ότι δεν έχω πηδήξει πιο γριά.
Και μ' αρέσει. Αυτό με τρομάζει.
Αν μου την έδειχνες γυμνή στα 18 μου, θα έλεγα "Είμαι σε αναπηρικό καροτσάκι;"
Μετά πηδάς μια γκόμενα στην εμμηνόπαυση και λες "Ναι, ρε γαμώτο!"
Είναι σαν γάντι του μπέιζμπολ που έχεις 20 χρόνια.
Μυρίζει ωραία, τα δάχτυλά σου χωράνε.
Εσύ θα έλεγες "Γιατί τόσο μεγάλο;"
Το έχω πολύ καιρό.
Έχει τσακιστεί στα σωστά σημεία και χτυπάς μπαλάκια για 25 χρόνια.
Δεν μπορώ να πηδήξω σαν εσάς.
Εσείς πηδάτε σφηνάκια.
Εγώ δεν θέλω.
Θέλω εμμηνόπαυση. Είναι σαν ουίσκι.
Είναι για τους άντρες, δεν το πιάνεις.
Πολύπλοκο, καπνιστό, δυνατό.
Τι να πω σε μια 20χρονη μετά το σεξ;
"Παίξε στο iPad για 15 λεπτά".
Θέλω μια γκόμενα που ιδρώνει ενώ κοιμάται.
Ιδρώνουν.
Η γυναίκα μου ιδρώνει σαν μαύρος ιεροκήρυκας τις Κυριακές.
Το πρωί είναι σαν να αγκαλιάζεις δελφίνι.
Τα βυζιά της βρομάνε.
Όχι, είναι υπέροχα βυζιά. Απλώς μυρίζουν.
Ένα πρωί που έχεζα,
μυρίζει το σουτιέν της και λέω "Τι κάνεις;"
Λέει "Δεν μυρίζει καλά".
Πόσο κακό να 'ναι;
Σαν γάντι χόκεϊ. Ήμουν σαν...
"Πρέπει να πλύνουμε τα βυζιά σου. Είναι το αγαπημένο μου σημείο".
Της έδωσαν
τεστοστερόνη και προγεστερόνη. Δεν επιτρέπεται να το πω, αλλά...
Δεν ξέρω τι κάνει ιατρικά. Αλλά προσωπικά την έκανε πόρνη.
Με πηδάει λες και προσπαθεί να μου κολλήσει AIDS.
Αυτή η γυναίκα κάνει σεξ σαν να προσπαθεί να βγάλει πράσινη κάρτα.
Παίρνει και λέει "Θες να κάνουμε τηλεφωνικό σεξ;"
Είπα "Φυσικά, ρε γαμώτο".
Είκοσι χρόνια τώρα το ήθελα.
"Πάρε με όταν πας στο λεωφορείο".
Έκανα σπριντ...
με σκληρό πουλί.
Ξέρετε πόσο δύσκολο είναι;
Δεν ξέρω πώς το κάνουν οι βιαστές.
Και μετά είχα τη χαρά να κάνω τηλεφωνικό σεξ
με μια 53χρονη γυναίκα που δεν έχει δει ποτέ πορνό
και δεν ξέρει όλες τις καλές γωνίες.
Το έχει οριζόντια στο μαξιλάρι.
Βλέπω μια θηλή και έναν ανεμιστήρα.
Πρέπει να είσαι καλός, μην την τσαντίσεις.
Γιατί ο εγκέφαλός σου λέει "Θέλω να δω μουνί!"
Δεν μπορείς να το πεις. Λες "Το βάζεις κάθετα;
Με τα τακούνια σου, για να έχω ένα πλάνο
από το μπροστινό σου;"
Λέει "Θες να δεις το μουνί μου;"
Λέω "Δεν είπα αυτό".
"Θες να δεις το πράμα μου;"
Λέω "Ας μη μιλάμε".
"Θέλεις να με δεις να βουτυρώνω το ψωμί μου".
Είπα "Σιγά, ρε Ντόλι Πάρτον".
Και μετά άρχισε. Είπα "Ναι, βουτύρωσε το ψωμί σου".
Όπως και να το λέτε, κάνε κι άλλα.
Και μετά μου είπε "Θέλω να σε δω".
Είπα "Δεν γίνεται έτσι.
Είμαι εδώ κάτω. Δες τη φάτσα μου".
Λέει "Θα σταματήσω αν δεν σε δω".
Τα πιο εξευτελιστικά τρία λεπτά της ζωής μου.
Το τηλέφωνό μου στο ένα μέτρο, να βλέπω το κουτάκι.
Έβλεπα τον εαυτό μου...
Και υπάρχει μια νέα λειτουργία στο FaceTime.
Δεν ξέρω αν το έχετε δει, αλλά αν κάνεις έτσι...
σ' το κάνει κι αυτό.
Το πουλί μου στο χέρι μου μοιάζει με σηκωμένο αντίχειρα.
Χτυπάω την οθόνη...
Είμαστε τόσο γέροι που λέει "Μας παρακολουθούν;"
Δεν ξέρω. "Το κάνω ζωντανή μετάδοση;"
"Τους αρέσει, γλυκιά μου. Τους αρέσει πολύ."
Δεν περίμενα να αρέσει το σεξ του Γκίλμπερτ Γκρέιπ.
Η μαμά κι ο Άρνι να το κάνουν. "Μπορώ να σκαρφαλώσω, Γκίλμπερτ".
Φορούσα γυαλιά πρεσβυωπίας.
Ξέρετε πόσο ντροπιαστικό θα ήταν να διαρρεύσει αυτό;
Μοιάζω με θλιμμένο ναύτη.
Βυζιά ως την κοιλιά.
Βάλατε γυαλιά, κύριε;
Εσείς βάλατε.
Είναι για τους γέρους.
Έβαλα γυαλιά. Έπρεπε. Αντιστεκόμουν πολύ καιρό.
Μετά είχαμε ένα περιστατικό.
Πήγα τη κόρη μου στο κολέγιο.
Η ταξιδιωτική πράκτορας λέει
"Έχω δύο φορτηγά, ένα Armada κι ένα Escalade".
Δεν ξέρω το Armada, γι' αυτό γράφω
"Θέλω το μεγαλύτερο φορτηγό".
Ξέρατε
ότι το γράμμα Β
στο πληκτρολόγιο...
είναι δίπλα στο γράμμα Ν;
Έστειλα έγκλημα μίσους
σε μια γυναίκα που λέγεται Φελίσια.
Το δείχνω στην κόρη μου.
Λέει "Τι σκατά τής είπες;"
Ευτυχώς, ήταν κουλ. "Το Escalade τότε".
Δεν γράφω πια τη λέξη "μεγαλύτερο".
Μόνο "μεγάλο", για σιγουριά.
Η Λι Αν μού πήρε τα γυαλιά. Πηγαίνει στο γιατρό μου.
Έτσι κάνουν οι γέροι.
Η γυναίκα σου κρατάει σημειώσεις.
Πήγα σε καρδιολόγο,
λέει "Δεν λέει αυτό που λες ότι λέει".
Και όντως δεν το έλεγε.
Της είπα αυτό που ήθελα να ακούσω.
Τον χειρίζομαι. Αν τον κάνω να γελάσει, ξεχνάει τι λέμε και μου δίνει χάπια.
Λέει "Τι κάνεις για να αδυνατίσεις;"
Λέω "Άλλαξα τη ζυγαριά μου σε κιλά".
Η ΛιΑν λέει "Σταμάτα". Της λέω "Έτσι παίρνω το Ζάναξ".
Με πήγε για γυαλιά και μου τα διάλεξε.
Τα φοράω και είμαι πολύ χαριτωμένος.
Τα φοράω, ξαπλώνω και την περιμένω.
Μπαίνει, λέει "Είσαι χαριτωμένος με τα γυαλιά".
Σκέφτηκα "Ρούφα το πουλί μου".
Ήρθε να με φιλήσει
και κατάλαβα ότι είχα δέκα χρόνια να τη δω καλά.
Πάτησα τα γυαλιά, έσωσα τον γάμο μου.
Ακούστε τι γίνεται.
Όχι, γαμήσου.
Την αγαπώ. Ξέρεις ότι την αγαπώ. Ναι.
Αν με απατούσε, θα τη σκότωνα. Αυτό δεν είναι αγάπη;
Θα σκότωνα και τις κόρες μου. Δεν τις μεγαλώνω μόνος.
Νέα αρχή.
Θα πάρω δύο εκατομμύρια αν πεθάνει. Τι σκατά;
Πώς να λυπηθείς σε μια κηδεία
όταν ξέρεις ότι θα αγοράσεις ένα σκάφος;
Να το κλειδί.
Για όποιον έχει παιδιά που πηγαίνουν στο κολέγιο,
να το κλειδί για έναν ευτυχισμένο γάμο.
Το κάνω κάθε πρωί, ειλικρινά.
Βρίσκω τη γυναίκα μου όπου κι αν είναι.
Και δεν λέω τίποτα, απλώς πάω και την αγκαλιάζω.
Σκύβω και της δίνω ένα φιλί.
Και με κοιτάζει και με φιλάει.
Και μου θυμίζει εκείνη τη στιγμή
την κοπέλα που παντρεύτηκα.
Σωστά.
Τις ακούτε να ζητωκραυγάζουν;
Ξέρουν ότι όταν κοιτάζουν ψηλά, το δέρμα τους σφίγγει.
Κι αν της τραβήξεις τα αυτιά, λες "Να τη!"
Η γκόμενα που παίρνει πίπα στο τζετ σκι.
Το έκανε. Ναι, είναι Νότια.
Έχετε πηδήξει ποτέ τέτοια;
Είναι σαν να πιάνεις γουρούνι στη φύση, σκέτη τρέλα.
Πραγματική Νότια. Πειθαρχεί τον σκύλο με το φτυάρι.
Έπρεπε να ξεφορτωθούμε τις σημαίες του μπαμπά της.
Είναι τόσο Νότια
που έχει δύο ξαδέρφια
που είναι παντρεμένα.
Και έχουν ένα παιδί.
Η κόρη μου το άκουσε και είπε "Δεν πρέπει να γίνει αυτό".
Η γυναίκα μου, ο έρωτας της ζωής μου, είπε σε όλους μας σοβαρά
μια φράση που θα βάλω σε μπλουζάκι.
Μας κοιτάζει σοβαρά και λέει "Σκατά.
Είναι συγγενείς, αλλά όχι εξ αίματος".
Μιλάμε για αιμομιξία, το ξέρεις.
Και είπε "Είναι συγγενείς,
αλλά όχι εξ αίματος";
Γνώρισα το παιδί τους.
Είναι εξ αίματος.
Πιο αίμα δεν γίνεται.
"Τι λέει, ξάδερφε;"
Βλαχαδερό μωρό.
Ο πιο χαζός άνθρωπος που έχω γνωρίσει, και μεγάλωσα στο Λουτς.
Είμαι στην Αλαμπάμα.
Ηλιοβασίλεμα, χωρίς μπλούζα, κοκτέιλ στο χέρι,
και ξαφνικά, μυρίζω το βλαχαδερό.
Cheetos και αναψυκτικό.
Γυρνάω και με κοιτάζει το καθυστερημένο.
Λέει "Κύριε.
Πέτα με στο νερό".
Λέω "Πήδα".
Λέει "Μπα.
Πέτα με στο νερό".
Λέω "Φίλε, αν γύρεις,
θα συμβεί".
Χαμογελάει.
"Έλα, κύριε, πέτα με όπως στο WWE.
Πέτα με".
Λέω "Όπως θες".
Δεν τα 'κανα μαντάρα με τις κόρες μου. Μ' αυτόν μπορώ.
Θα του κόψω την ανάσα,
ο πιο γλυκός ήχος από ένα παιδί.
Οι πέντε καλύτεροι ήχοι. Νούμερο ένα, γυναίκα ή...
Νούμερο ένα, κουφός που γελάει. Ο καλύτερος ήχος.
Το λέω με αγάπη. Είναι χαρά, αχαλίνωτη, άκοπη.
Χωρίς φαιντανύλη.
Δύο κουφοί γελάνε κι ακούγεται σαν να κλοτσάνε περιστέρια.
Έμενα σε ένα ξενοδοχείο δίπλα σε δύο κουφούς που πηδιόνταν.
Τον έπαιξα δυο φορές.
Αλήθεια.
Νόμιζα ότι τσακώνονταν για πίτσα.
Τέλος πάντων...
Τον άρπαξα από τον σβέρκο, τον γύρισα,
τον πήγα στη λίμνη...
Λαβή του Undertaker.
Καθώς σπρώχνω, ακούω τη μαμά του να λέει
"Δεν ξέρει να κολυμπάει!"
Ο μαλάκας ο Λένι από το Άνθρωποι και ποντίκια
ξέχασε ότι δεν έμαθε κολύμπι.
Είμαι σαν το χέρι του Θεού, "Ψόφα, σπόρε του διαβόλου".
Πέφτει στο νερό και εξαφανίζεται.
Όλες οι μανάδες φωνάζουν "Μπερτ, σώσε το αγοράκι!"
Σκέφτομαι "Ίσως είναι φυσική επιλογή".
Αλλά τον έσωσα.
Είναι συγγενής.
Και με τον εαυτό του.
Τον πήγα στα ρηχά.
Και λέει ό,τι καλύτερο έχω ακούσει από παιδί.
Θα μαντέψετε;
Όχι.
"Δεν ξέρω κολύμπι".
Είπα "Τι μας λες, ρε μαλάκα.
Γι' αυτό είμαστε μούσκεμα".
Λέει "Κύριε, νόμιζα ότι φορούσα σωσίβιο".
Μου ράγισε την καρδιά. Είπα "Αυτά είναι τα βυζιά σου".
Έρχεται η μάνα του να του ψάλει.
"Δεν ξέρω τι έπαθε". Εγώ κάνω...
Η Λι Αν μου φωνάζει γιατί
έβγαλα το ηλεκτρονικό τσιγάρο πριν πηδήξω.
Μετά φεύγουν και μένουμε εγώ κι αυτός
σαν δύο πουλιά σε όργιο.
Με κοιτάει και λέει "Συγγνώμη, κύριε.
Δεν ήθελα να μας βάλω σε μπελάδες.
Αλλά αν βάλω σωσίβιο,
θα με ρίξεις στο νερό;"
Είπα "Δεν υπάρχει τίποτα που να θέλω περισσότερο
από το να σε ρίχνω όλη μέρα στο νερό".
Κάθε φορά που έφτανε στην άκρη, γελούσα,
γιατί έλεγε "Περίμενε.
Το φοράω".
Αυτό το παιδί είναι τυχερό που ζει.
Είμαι ο πιο τυχερός άνθρωπος.
Σας το λέω. Δεν μου αξίζει τίποτα απ' όσα έχω.
Όμορφη σύζυγος, όμορφα παιδιά...
Είμαι τόσο τυχερός,
που αν κάνεις παρέα μαζί μου, γίνεσαι κι εσύ.
Το ορκίζομαι, είμαι τόσο τυχερός
που αν χάσεις κάτι, εγώ θα το βρω.
Αν είμαι εκεί, θα το βρω. Θα σας πω δύο ιστορίες.
Ένα δείγμα ιστορίας για να καταλάβετε.
Η άλλη είναι μεγάλη ιστορία.
Δείγμα.
Είχαμε πάει τα κορίτσια στην παραλία.
Είμαστε ανάμεσα σε ένα ζευγάρι μοτοκρός κι ένα μαύρο.
"Μοτοκρός" γιατί είναι λευκοί με τατουάζ. Τώρα...
Ναι.
Εσείς πώς το λέτε;
Πολύ καλά πάει αυτό το σόου.
Ο μαύρος...
Ο μαύρος τινάζει την πετσέτα του,
η βέρα του πετάει, λέει
"Σκατά, έχασα τη βέρα μου".
Ακούω τη λέξη "έχασα" και καυλώνω.
Ξέρω την υπερδύναμή μου.
Είπα "Με λένε Μπερτ Κράισερ.
Βρίσκω χαμένα πράγματα".
Η Λι Αν λέει "Γαμώτο. Να τα μας πάλι.
Θα βρει τη βέρα σου.
Κάνε ό,τι μαλακία σού πει να κάνεις".
Ψάξαμε όλοι μαζί για 30 λεπτά και μετά αυτοί τα παράτησαν.
Μείναμε εγώ κι ο μαύρος στα γόνατα
σαν ομάδα, σαν το Blazing Saddles.
Κακό παράδειγμα.
Ψάξαμε για 30 λεπτά και είπε "Δεν θα το βρούμε".
Είπα "Εσύ δεν θα το βρεις.
Με λένε Μπερτ Κράισερ.
Βρίσκω χαμένα πράγματα, Μην το ξεχνάς αυτό".
Εκείνος κάθεται, κι εγώ ψάχνω μόνος μου για πέντε λεπτά.
Και καθώς τα δάχτυλά μου γλιστράνε στην άμμο,
η βέρα του γλιστράει στο δάχτυλό μου, σαν ο Κύριος ο ίδιος
να την έβαλε και να είπε "Μην τους αφήσεις να ξεχάσουν ποιος είσαι...
και τι κάνεις".
Έχω ανατριχιάσει. Έμεινα σιωπηλός.
Κανείς δεν με κοιτάει. Κοιτάζω τον μοτοκρός.
"Έχεις Google στο κινητό σου;" Λέει "Ναι".
Είπα "Ψάξε τον Μπερτ Κράισερ, δες τι λέει".
Η Λι Αν λέει "Μόλις βρήκε τη βέρα σου".
Ο τύπος λέει "Γράφει ότι βρίσκει χαμένα πράγματα".
Ο μαύρος λέει "Τη βρήκες;" Λέω "Δεν μιλάω σ' εσένα".
Κοιτάζω τη γυναίκα του. "Πώς με λένε; Τι κάνω;"
Σηκώνεται, λέει
"Είσαι ο Μπερτ Κράισερ, βρίσκεις χαμένα πράγματα".
Είπα "Κάνε τον να το πει".
Λέει "Πες το όνομά του, καριόλη!"
"Μπερτ Κράισερ. Βρίσκεις χαμένα πράγματα".
Είπα "Πες το στον Κύριο".
Λέει "Είναι ο Μπερτ Κράισερ. Βρίσκει χαμένα πράγματα".
Λέω "Βρήκα τη βέρα σου, καριόλη!"
Αυτή είναι η μικρή ιστορία.
Μια φορά βρήκα ένα παιδί.
Ζωντανό. Όχι στον κάδο, ζωντανό.
Στις 4 Ιουλίου, πριν πέντε χρόνια.
Ήμασταν σε μια παρέλαση. Χωρίς πουκάμισο, σακίδιο γεμάτο μπίρες.
Είμαι λιώμα. Καλός μπαμπάς.
Ένα μικρό αγόρι, νήπιο, περπατάει κλαίγοντας.
Γονατίζω. "Φίλε, τι συμβαίνει;"
Λέει "Έχασα την οικογένειά μου!"
Ακούω "έχασα" και καυλώνω.
Για τον σωστό λόγο.
Λέω "Με λένε Μπερτ Κράισερ. Βρίσκω χαμένα πράγματα".
Τα κορίτσια μου λένε "Ναι, βρίσκει!"
Ρωτάω "Η μαμά σου είναι εδώ;"
Λέει "Δεν ξέρω".
Είπα "Πώς τη λένε τη μαμά σου;" Λέει "Δεν ξέρω!"
Η Άιλα με σκουντάει και λέει "Προχώρα, μεγάλε".
Είπα "Τι;"
"Είναι τσιγγάνος. Προχώρα".
Λέω "Δεν είναι..."
"Μπαμπά, έτσι σε κλέβουν. Το είδα στο TikTok. Πάμε".
Είπα "Φτάνει το TikTok".
Σκύβω και λέω "Είναι εδώ ο μπαμπάς σου;" Λέει "Δεν ξέρω!"
Λέω "Πώς τον λένε τον μπαμπά σου;" Λέει "Δεν ξέρω!"
Τώρα λέω "Εντάξει...
Μπορεί να έχουμε τσιγγάνο".
Η Τζόρτζια, η πιο έξυπνη από μας,
μας κοιτάζει και λέει "Σταματήστε".
Λέει "Φίλε, με λένε Τζόρτζια. Πώς σε λένε;"
Χαλαρώνει και λέει
"Νέιθαν;"
"Αυτός είναι ο μπαμπάς μου.
Των φωνάζουν Μπερτ. Πώς λένε τον μπαμπά σου;"
Είναι ακόμα πανικοβλημένος, αλλά πιο ήρεμος. Λέει "Δεν ξέρω.
Ντέιβιντ;
Ίσως Μάικλ;"
Η Τζόρτζια λέει "Έχουμε τσιγγάνο".
Τα κορίτσια τον πιάνουν απ' το χέρι, εγώ ακολουθώ.
Περπατάμε ανάντη στην παρέλαση.
Λέω "Βρήκαμε ένα αγόρι!
Ολοκαίνουργιο αγοράκι!
Έχασε κανείς έναν Νέιθαν;"
Μια μαμά λέει "Τι κάνεις μ' αυτό το παιδί;"
"Δεν πιάνει το Tinder. Του ψάχνω γκόμενα. Άντε γαμήσου!"
Κατίνα. Τέλος πάντων...
Ένας μπαμπάς τον αναγνωρίζει. Τα παιδιά τους ήταν συμμαθητές.
Λέω "Έχασε την οικογένειά του.
Ξεμεθάω, μπορείς να...
με βοηθήσεις;"
Λέει "Η οικογένειά του είναι δίπλα".
Λέω "Νέιθαν, μείνε με τα κορίτσια. Θα γυρίσω με την οικογένειά σου".
Πάω στο πάρτι ενθουσιασμένος. Είναι γεμάτο.
Πίνω μια μπίρα, τη βάζω στο γραμματοκιβώτιο.
Λέω "Βρήκα ένα αγόρι.
Τον λένε Νέιθαν.
Έχασε κανείς έναν Νέιθαν;"
Τίποτα.
Μετά ακούω τη φωνή της Άιλα.
Λέει"Υπάρχει Ντέιβιντ;
Ίσως κάποιος Μάικλ εδώ;"
Λέω "Τι κάνεις;" "Ξεφορτώνομαι τον τσιγγάνο, μπαμπά".
Ένας μπαμπάς λέει "Με λένε Ντέιβιντ".
Είπα "Έχεις γιο;" Είπε "Ναι".
Είπα "Νέιθαν τον λένε;"
"Βασικά, ναι".
Η Άιλα λέει "Νόμιζες ότι ήταν μαγικό κόλπο;"
Λέει "Ο Νέιθαν δεν χάνεται". Λέω "Βρήκα έναν.
Θες να δεις αν είναι δικός σου;"
Λέει "Καλά". Αρχίζουμε να περπατάμε.
Λέω "Νέιθαν!"
Και μόλις φωνάζω "Νέιθαν",
πετάγεται ένας μπαμπάς από την πίσω αυλή.
Έχει χάσει το παιδί του.
"Βρήκατε τον Νέιθαν;"
Λέω "Ναι". Λέει "Με λένε Μάικλ".
Λέω "Δόξα τω Θεώ!"
Λέω "Ντέιβιντ, γαμήσου. Βρήκα τον μπαμπά του".
Και ο Ντέιβιντ εξοργίζεται. Λέει "Γαμώτο μου! Μάικλ, έπινες;"
"Ένα ήπια μόνο". "Θα πρόσεχες τον Νέιθαν!"
Εγώ είμαι...
Πώς δεν έλυσα το μυστήριο του Σκούμπι-Ντου;
Η Άιλα λέει "Τσιγγάνος είναι;"
Λέω "Κλείσε το στόμα σου".
Τους βλέπει να μαλώνουν και ξαφνικά το καταλαβαίνει.
"Τζόρτζια, να γιατί δεν ξέρει το όνομα της μαμάς του!"
Είπα την ιστορία σε δύο άτομα τη μέρα που συνέβη.
Πρώτα στον Τζόι Ντίαζ. Η καλύτερη αντίδραση που είχα ποτέ.
Η καλύτερη...
Ήμασταν σ' ένα πάρκο με αριστερούς γονείς.
Του λέω την ιστορία. Όταν είπα "Μάικλ, έπινες;"
Φωνάζει "Είναι γκέι;"
Μετά το είπα στη γυναίκα μου.
Κι όταν είπα "Ντέιβιντ, ίσως Μάικλ" στην αρχή,
με κοιτάει και λέει "Ο μπαμπάς του είναι ζαχαρένιος;"
"Όχι, δεν είχαν διαβήτη, Λι Αν".
Λέει "Όχι, έτσι το λέμε στον Νότο όταν είσαι γκέι.
Είναι λίγο ζαχαρένιος.
Ευγενικός τρόπος να λες γκέι".
"Ευχαριστώ, Πόλα Ντιν.
Τι άλλες ζαχαρένιες προσβολές έχετε;"
Είναι καλός άνθρωπος. Είναι όντως.
Δεν λέω ότι εγώ είμαι καλός άνθρωπος.
Γελάω με απαίσια πράγματα.
Όσο πιο πολύ δεν πρέπει να γελάς...
Το λατρεύω.
Δεν μπορώ να το αποφύγω. Κι αν τσαντιστεί η Λι Αν, πεθαίνω.
Πήραμε μια πτήση. Μαϊάμι προς Λος Άντζελες.
Στο Μαϊάμι, πάμε στο γκισέ, αφήνουμε βαλίτσες.
Λέω στην κυρία "Έχετε καμία αναβάθμιση;"
Λέει "Έχω μία". Είπα "Θα την πάρω".
"Και η γυναίκα σας;"
Είπα "Νόμιζα ότι είπατε ότι είχατε μία".
"Δεν θα τη δώσετε στη γυναίκα σας;" "Με τίποτα.
Εγώ πίνω όταν πετάω.
Εκείνη είναι σαν Μενονίτης.
Θα κοιτάει έναν τοίχο επί έξι ώρες.
Εγώ διασκεδάζω".
Η Λι Αν λέει "Και ο ιπποτισμός;"
Λέω "Τον εφηύραν πριν τις αναβαθμίσεις. Δεν μετράει".
Η Λι Αν ήταν θυμωμένη στο αεροδρόμιο.
Στο αεροπλάνο, σταματάει στη θέση μου.
Λέει "Έλα τώρα".
Είπα "Όχι, είσαι γαλαρία. Συνέχισε.
Καλή διασκέδαση με τον Λίο και τον Ιταλό στο αμπάρι.
Θα περάσετε τέλεια".
Πηγαίνει τρεις σειρές πίσω μου.
Είμαι πρώτη θέση.
Παίρνω ουίσκι με πάγο.
Πολύ πάγο. Πίνω την πρώτη γουλιά.
Και μετά ακούω πολύ δυνατά. Ακούω...
Όλοι παγώνουν.
Στέλνω στη Λι Αν "Εσύ ήσουν;"
Η Λι Αν γράφει "Όχι, ρε μαλάκα.
Υπάρχει μια γυναίκα με ειδικές ανάγκες
στην πτήση μας".
Είπα "Τι σημαίνει αυτό;"
Γράφει "Νομίζω ότι μόλις το άκουσες.
Φοβάται να πετάξει.
Και βγάζει νευρικά τικ.
Το ένα είναι να τσιρίζει σαν ελέφαντας".
Είπα "Ποιο είναι το άλλο;" Λέει "Χτυπιέται πολύ βίαια".
Της γράφω...
"Είναι σέξι;"
Καμία απάντηση, ούτε φούσκα.
Γράφω "Πού κάθεται;"
Και γράφει "Στη θέση σου, μαλάκα".
Τότε άρχισα τα γέλια, δεν μπορούσα να κρατηθώ.
Πεθαίνω στα γέλια,
γιατί ακούω αυτήν την ενέργεια πίσω μου...
Και όποτε μπαίνει κάποιος,
όλοι έχουν την ίδια αντίδραση, "Θεέ μου!"
Πριν απογειωθεί η πτήση,
πάω στην αεροσυνοδό.
Είπα "Η γυναίκα μου κάθεται δίπλα στη γυναίκα με τις ειδικές ανάγκες".
Ακόμα και η αεροσυνοδός είπε "Σκατά".
Είπα "Θα αλλάξω μαζί της".
Λέει...
"Είσαι καλός άνθρωπος".
Είπα "Το ξέρω".
Είπα "Όμως, πρέπει να πιω. Η γυναίκα μου θα πάει στην πρώτη θέση.
Δεν θα αγγίξει αλκοόλ. Αν με προμηθεύσεις, θα 'μαι εντάξει.
Φοβάμαι τα αεροπλάνα, θα συνδεθούμε. Οπότε...
Αν μου βάζεις ποτά, θα είμαστε εντάξει".
Μου λέει κάτι
που αν πίνετε στην πτήση, ξέρετε τη σημασία του.
Κοιτάζει τριγύρω. "Πιες το. Θα σου βάλω άλλο".
Το πίνω. Φτιάχνει ένα φρέσκο, μου δίνει δύο μπιμπερό ουίσκι
και λέει "Σε καλύπτει μέχρι να ανέβουμε.
Θα σε σερβίρω πριν την πρώτη θέση".
Πριν φύγω, μου λέει "Περισσότεροι άντρες πρέπει να είναι σαν εσένα".
Δεν ξέρει ότι σκέφτομαι
"Πρέπει να αρχίσω να ταξιδεύω με άτομο με ειδικές ανάγκες".
Αν σε αφήνουν να πίνεις, λες "Έλα, πετάμε για Λονδίνο!"
Παίρνω το ποτό μου,
προσπερνώ όλους τους εγωιστές στην πρώτη θέση.
Πάω πίσω,
τραβάω την κουρτίνα και δεν ήμουν έτοιμος γι' αυτό που είδα.
Ήταν σαν Waffle House στις 4:00 π.μ.
Άρχοντας των Μυγών. Αρχηγός είναι αυτή η γυναίκα
που είναι δύο μέτρα.
Είναι ψηλή σκύλα.
Μοιάζει με την αδερφή του Γκρονγκ.
Χτυπιέται βίαια.
Και μετά είδα ότι είχε γάντια φούρνου
κολλημένα στα χέρια της.
Έδωσα το ποτό στη Λι Αν. "Απόλαυσε την πτήση σου".
Ρωτάω την αεροσυνοδό "Τι θα έκανες αν δεν άλλαζα;"
Ακόμα γελούσα.
Ας είμαστε ξεκάθαροι. Δεν γελάω με το άτομο με ειδικές ανάγκες.
Δεν με κάνει αυτό να γελάω.
Αυτό που με έκανε να γελάω
ήταν ο συγγενής
που ανέλαβε να δέσει με μονωτική ταινία
γάντια φούρνου.
Ούτε καν ασορτί γάντια. Το ένα ήταν δαγκάνα.
Το άλλο έλεγε "Πολύ καυτή για σένα".
Τα κόλλησε στα χέρια της
και μετά είπε "Απόλαυσε τη Δυτική Ακτή".
Έκλαιγα από τα γέλια σε όλη την πτήση.
Πίνοντας σαν... Έχασα τις αισθήσεις μου.
Ξυπνάω, κατεβαίνω,
περιμένω να βγει η Λι Αν.
Και βγαίνει η Λι Αν με τη γυναίκα.
Σαν τον Σβαρτσενέγκερ και τον ΝτεΒίτο στους Δίδυμους.
Σκέφτομαι "Σκατά, είναι συγγενής;"
Η Λι Αν με κοιτάει, λέει "Είναι καλά.
Θα τη βοηθήσουμε να πάρει τις αποσκευές της".
Σκέφτηκα "Δεν θα μπορεί με τα γάντια φούρνου".
Η Λι Αν λέει "Της τα βγάζουμε".
Λέω "Με τίποτα".
Κάποιος τα κόλλησε στα χέρια της.
Ξέρουν κάτι που δεν ξέρουμε.
Δεν τα βγάζω για να μάθω ότι είναι ο Γουλβερίν.
Γελούσα όλη νύχτα, στο αμάξι, στο σπίτι.
Η Λι Αν ήταν έξαλλη. Το αγαπημένο μου.
Όταν τσαντίζεις τη γυναίκα σου;
Πάμε στο κρεβάτι, είμαι γυμνός, μεθυσμένος, λιποθυμώ.
Ξυπνάμε το επόμενο πρωί
και ξεχάσαμε ότι τσακωνόμασταν.
Αρχίζουμε να φιλιόμαστε.
Κάνουμε σεξ.
Και στη μέση του σεξ,
η Λι Αν σηκώνει τα χέρια της...
Και με χτυπά σαν αστροπελέκι.
Αρχίζω να γελάω αμέσως, χύνω αμέσως.
Διπλώθηκα στα γέλια, λέγοντας "Γάντια φούρνου!"
Η Λι Αν αρχίζει να γελάει.
Λέω "Επιτέλους, κατάλαβες".
Λέει "Ναι, κατάλαβα.
Έχεσες χτες στο αεροδρόμιο;"
Λέω "Ίσως".
Λέει "Πιάσε τον κώλο σου".
Πιάνω πίσω.
Το χάρτινο κάλυμμα τουαλέτας
ήταν ακόμα εκεί.
Κάθισα τόση ώρα,
που κόλλησε στα πόδια και τον κώλο μου.
Έβαλα το τζιν μου από πάνω,
το πήγα στο αεροπλάνο, έκατσα πάνω του έξι ώρες.
Κοιμήθηκα μ' αυτό. Πήδηξα τη γυναίκα μου.
Την κοιτάω με τρόμο, γελάει και λέει
"Μόλις γάμησα ένα άτομο με ειδικές ανάγκες".
Στις κόρες μου δεν αρέσει αυτό.
Δεν αρέσει στις κόρες μου.
Είδαν το νούμερό μου. "Είσαι μισογύνης".
Είπα "Ευτυχώς, είστε γυναίκες. Κανείς δεν σας ακούει".
Ούτε μ' αυτό γέλασαν.
Μου είπαν "Μπαμπά, μπορείς να γράψεις ένα φεμινιστικό αστείο
για τις φεμινίστριες στο κοινό σου;"
Ας το ακούσουμε!
Εντάξει.
Ελπίζω να το απολαύσεις.
Μην ξεχνάς, εγώ το έγραψα.
Θα γίνει λίγο πολιτικό, εντάξει;
Ναι. Θα γίνει.
Δεν πειράζει, γιατί το κάνω για τα κορίτσια μου.
Οι γυναίκες είναι παντού καλύτερες από τους άντρες.
Το εννοώ. Αν κάποιος δεν είναι σίγουρος, θα το αποδείξω.
Κύριοι, πήγατε ποτέ να γλείψετε μια γυναίκα
και σας είπε "Δεν θα το έκανα στη θέση σου.
Δεν είμαι τόσο φρέσκια εκεί κάτω";
Και σαν άντρας, λες...
"Με προσέχει".
Κυρίες...
έχετε πάει ποτέ να πάρετε πίπα
και να σας πει "Στάσου. Δεν θα το έκανα στη θέση σου.
Είχα δύσκολη μέρα και δεν είμαι τόσο..."
Ποτέ!
Θα μυρίσει και θα πει "Δεν θα το μυρίσει αυτό.
Απλώς γλιστράει. Δεν μυρίζει.
Λέγεται 'βούτυρο πάπιας', αυτό είναι.
Η κωλοτρυπίδα μου μυρίζει.
Η μύτη εδώ, ο κώλος μου εκεί, πώς...
Θα τη βάλω στο μαξιλάρι της. Θα νομίζει ότι είναι αυτή".
Για αυτόν τον λόγο,
γι' αυτό εγώ, ο Μπερτ Κράισερ, ολόψυχα και ειλικρινά
πιστεύω ότι ένας άντρας δεν πρέπει να νομοθετεί για το γυναικείο σώμα.
Γιατί κάθε άντρας εδώ μέσα,
κάθε βουλευτής, κάθε άντρας στη Γερουσία, ο πρόεδρος των ΗΠΑ.
Όλοι ήμασταν τόσο αλαζόνες κάποια στιγμή στη ζωή μας,
που νομίζαμε ότι ξέραμε καλύτερα το σώμα μιας γυναίκας,
και πήγαμε εκεί κάτω.
Το κάνεις μόνο μία φορά, αλλά τολμήσαμε να πούμε
"Είμαι εντάξει
Σ' αγαπώ.
Δεν υπάρχει μυρωδιά που θα...
Θεέ μου. Με άλογο ήρθες;
Χρειάζεσαι καινούριο κάθισμα. Κάτι δεν πάει καλά.
Θεέ μου. Όχι, μπορώ να το κάνω.
Με λένε Τζόνι Νόξβιλ και αυτή είναι η πρόκληση με το μουνί".
Είναι πολιτικό αστείο.
Οι κόρες μου δεν θα το ακούσουν ποτέ.
Πρόσφατα έμαθαν ότι είμαι χαζός.
Η Λι Αν το ήξερε.
Μπέρδευα την Έλεν Κέλερ με την Άννα Φρανκ.
Είναι αληθινό.
Το ανακάλυψα στο σπίτι της Άννας Φρανκ.
Κάναμε ξενάγηση. Είχαμε μαστουρώσει.
Τους τραβάω στην άκρη. "Ξέρετε ότι είχε σκύλο;"
Με κοιτάνε...
"Τι;"
"Ναι, το έσκασε. Κι εσύ, αν σε έλεγαν..."
Πάμε στην κουζίνα της. "Να πού έκαψε τα δάχτυλά της".
Λένε "Πώς;"
"Προσπαθούσε να διαβάσει τη βαφλιέρα".
Γυρίζει μια κυρία και λέει "Λέτε αστεία για την Έλεν Κέλερ;"
Καταλαβαίνουν από το βλέμμα μου ότι δεν ξέρω ποια είναι η Άννα Φρανκ
και νομίζω ότι είμαστε στο σπίτι της Έλεν Κέλερ.
Τους πιάνει ένα μαστούρικο γέλιο, που θες να γελάσεις
και δεν μπορείς γιατί είσαι σε μουσείο Ολοκαυτώματος.
Οι κόρες μου το έμαθαν...
Τις πήγα στην Ιταλία και πήγαμε στη Ρώμη.
Ξέρατε
ότι η Ρώμη της Ιταλίας, είναι η ίδια Ρώμη
της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας;
Εντάξει.
Εντάξει, όλοι σας;
Να δω χέρια.
Ξέρατε
ότι ο Ιούλιος Καίσαρας
ήταν αληθινό άτομο;
Εντάξει, δεν το ήξερα.
Είμαστε σε ξενάγηση
και λένε για τον Ιούλιο Καίσαρα και την Κλεοπάτρα.
Λέω στην κόρη μου "Είναι αληθινό άτομο;"
Με κοιτάει... Το κωλόπαιδο.
"Τέλεια ερώτηση για το γκρουπ".
"Μια ερώτηση.
Ξέρουμε για το ντρέσινγκ και την πίτσα, αλλά..."
Πήγαμε στον Δαβίδ, το γυμνό άγαλμα
με το χέρι έτσι. Του Μιχαήλ Άγγελου.
Λέω στην Τζόρτζια "Γιατί έχει μικρό πουλί;"
Λέει "Άλλη μια φοβερή ερώτηση για το γκρουπ".
Σηκώνω το χέρι. Έχω ερώτηση που τα σπάει.
Αυτήν τη φορά, όλο το γκρουπ γυρίζει να δει.
Ρωτάω "Γιατί έχει μικρό πουλί;"
Ο τύπος λέει "Τέλεια ερώτηση.
Ο Μιχαήλ Άγγελος ήξερε ότι αν το έκανε μεγάλο, θα κοιτούσες μόνο αυτό".
"Λογικό. Το κοιτάω και μικρό".
Δεν ταιριάζουμε σαν οικογένεια.
Σκέφτεστε ποτέ "Δεν είμαστε ντριμ τιμ";
Σαν άγνωστοι μοιάζουμε.
Η Άιλα είναι ντυμένη σαν τον Τζέι Όκερσον.
Η Τζόρτζια δεν φοράει σουτιέν, δαχτυλίδι στη μύτη.
Η Λι Αν έχει μπανάνα στη μέση, πουκάμισο, χάρτη.
Μοιάζει με τρανς Τζο Ρόγκαν.
Είμαι μεθυσμένος και ιδρωμένος και είμαι αρχηγός τους;
Δεν είμαι αρχηγός της ντριμ τιμ.
Η κόρη μου η Άιλα είναι... Το μυαλό της είναι διαφορετικό.
Δηλαδή...
Εγώ είμαι παρορμητικός.
Νομίζω ότι είναι τεκμηριωμένο.
Η Άιλα είναι ακόμα πιο παρορμητική.
Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, αν με έβλεπε να πίνω,
καθόταν δίπλα μου,
έπαιρνε το κινητό μου, έμπαινε στο Amazon και σκρόλαρε.
Έλεγε "Μεγάλε, πόσο λες να κοστίζει ένα ψυγείο;"
"Μεγάλο;" Λέει "Μίνι ψυγείο".
"150 δολάρια".
"Αν ήταν 79 δολάρια, πόσα θα αγόραζες;"
Λέω "Τέσσερα". Λέει "Έγινε!" Κλικ.
Έχετε παραγγείλετε ποτέ μεθυσμένοι στο Amazon
και μετά αναρωτιόσασταν τι είναι αυτό που ήρθε;
Δεν χρειάστηκε να μαντέψω όταν είδα τέσσερα μίνι ψυγεία
στη βεράντα μας.
Ούτε καν μίνι ψυγεία.
Είναι σε μέγεθος Τίριον Λάνιστερ.
Το χειρότερο.
Τα κορίτσια θέλουν να μάθουν σκέιτμπορντ.
Ζούσαμε σε μονόδρομο, αλλά τα αμάξια οδηγούσαν ανάποδα.
Τρώμε βραδινό και λέω "Το βρήκα.
Θα αγοράσω κώνους και θα τους βάλω στο τέλος του δρόμου.
Για να επιβραδύνουν. Όλοι σέβονται έναν κώνο".
Η Νότια Λι Αν λέει "Βλάκα.
Δεν αγοράζεις κώνους.
Τους κλέβεις".
Λέει "Κανείς δεν αγοράζει κώνους.
Ούτε στο Walmart δεν τους πουλάνε".
Τώρα σκέφτομαι ότι δεν έχω δει ποτέ να πουλάνε.
Η Άιλα τούς έχει βρει ήδη στο Amazon.
Λέει "Μην ακούς τον Φόρεστ Γκαμπ, κοίτα".
Λέω "Η Άιλα βρήκε". Λέει "Δεν είναι για μεγάλους.
Είναι κώνοι για αγοράκια".
Οι προφορές μου χειροτερεύουν, νομίζω.
Την έκανα Κατζούν σεφ.
"Κώνους για αγοράκια βρήκατε.
Δεν είναι για μεγάλους".
Λέω "Άιλα, βρήκες κανέναν μεγάλο;"
Λέει σοβαρά "Μέγεθος 8".
"Είναι μεγάλο;"
"Οι μεγαλύτεροι". Λέω "Πάρ' τους".
Λέει "Πόσους θες;" Λέω "Γάμα το. Οχτώ".
Κοιτάζει τη Λι Αν και την Τζόρτζια και λέει "Έγινε".
Σκύβω και λέω "Ανυπομονώ να δω το βλέμμα σας όταν τα καταφέρουμε".
Και περιμέναμε
τέσσερις μέρες τους κώνους μας.
Η Λι Αν και η Τζόρτζια είναι έξω, είμαι σπίτι με την Άιλα.
Βλέπω τον κούριερ
να διασχίζει την αυλή με ένα ράφι με μεγάλους κώνους.
Τους βάζει στη βεράντα.
Ψηλό σαν παίκτης του ΝΒΑ.
Ανατρίχιασα.
Είπα "Άιλα! Τα καταφέραμε!"
Η Άιλα βγαίνει, τους βλέπει στο παράθυρο και λέει "Ω! Δεν είναι για αγοράκια".
Λέω "Όχι". Λέει "Είναι για μεγάλους".
"Πώς θα τους δείξουμε στη μαμά και την Τζόρτζια;"
Λέει "Λέω να κλείσουμε τον δρόμο.
Κλείσε τον δρόμο, μπαμπά. Να ζητήσουν συγγνώμη στη γωνία".
Γιορτάζουμε τόσο πολύ
που δεν βλέπω τον κούριερ να φέρνει άλλους οχτώ.
Όχι, είδα το τρίτο ράφι.
Είναι 24. Είναι πολλοί κώνοι.
Τα χάνω. Πάω στην πόρτα.
Λέω "Πρέπει να έγινε λάθος". Λέει "Όχι. Το βαν είναι γεμάτο κώνους".
Φεύγει, η Άιλα έρχεται και λέει "Κοίτα πόσοι κώνοι!"
Λέω "Άσε την προφορά, Μπόμπι Μπουσέρ.
Πόσους πήρες;"
Λέει "Για 2.400 δολάρια.
Είναι πολλά;"
Λέω "Ούτε τα συνεργεία δεν έχουν τόσους!
Ούτε ένας τυφώνας δεν χρειάζεται τόσους".
Στο πέμπτο ράφι, ο κούριερ λέει σοβαρά
"Ανοίγετε Chick-fil-A;"
Φεύγει, κι εγώ μένω στην αυλή με τη χαζή κόρη μου
να κοιτάζουμε τα ράφια με τους κώνους
σαν νεκρές πόρνες στο πορτμπαγκάζ.
Έχω πανικοβληθεί. Εκείνη σκέφτεται.
"Θα τους κρύψουμε".
"Πού;" Λέει "Θα σκάψουμε μια τρύπα".
Είπα "Ω, Θεέ μου".
Λέω "Δεν νομίζεις ότι η μαμά θα δει 70 τάφους στην αυλή;"
Ξαφνικά ακούω το αμάξι της Λι Αν.
Η Άιλα λέει "Ψυχραιμία".
Οι πόρτες ανοίγουν και η Λι Αν και η Τζόρτζια γελάνε σαν δύο γλάροι.
Ακούω την Τζόρτζια να λέει "Οι κώνοι για μεγάλους".
Γυρίζω και λέω "Έγινε λάθος".
Και η Λι Αν λέει "Μέγεθος 8;
Ξέρετε ότι οκτώ ήταν η ποσότητα;
Έχετε 64 κώνους".
Είπα "Το ξέρατε αυτό;"
Λέει "Θέλαμε να δούμε την έκφρασή σου.
Και οι δύο, επιστρέψτε στο Amazon".
"Θα τους επιστρέψουμε". Λέει "Όχι.
Θα πάρω γάντια φούρνου και μονωτική ταινία.
Τελείωσες με το Amazon".
Τα παιδιά μου μεγαλώνουν
και δεν μου αρέσει.
Δεν μ' αρέσει.
Έπιασαν την Τζόρτζια με χασίς.
Εσύ της το πούλησες;
Εγώ δεν χάρηκα όσο εσύ.
Γύριζα μια σειρά. Μου τηλεφώνησε η Λι Αν.
"Έχουμε πρόβλημα". Είπα "Τι;"
"Έπιασαν την Τζόρτζια με χασίς". Τρελάθηκα.
Λέω "Τι σκατά; Ποιος της το έδωσε;"
Λέει "Ήταν δικό σου". Λέω "Κλέβει κιόλας;"
Τρελάθηκα. Σαν τον μπαμπά μου.
Λέω "Θα το πληρώσει.
Πες της ότι με πλήγωσε.
Είναι ψεύτρα και δεν πρόκειται να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη μου.
Απόψε θα μπούμε στο Facetime και δεν θα τελειώσει μέχρι να κλάψει".
Και το έκλεισα.
Έτρωγα με τον Σνουπ Ντογκ.
Ο Σνουπ με κοιτάει πανικόβλητος.
Λέει "Προβλήματα στο σπίτι;"
Είπα "Ναι.
Είσαι ο κατάλληλος να το συζητήσω".
Λέω "Η κόρη μου
κάπνισε μαριχουάνα".
Και ο Σνουπ λέει
"Αυτό είναι όλο;"
Λέω "Είναι 15". Λέει "Εσύ πότε κάπνισες πρώτη φορά;"
Λέω "Αυτό είναι άσχετο".
"Ήταν άλλη εποχή". Λέει "Ήταν παράνομο, ηλίθιε".
Λέει "Θα της τα ψάλεις επειδή έκανε μαριχουάνα;"
Είπα "Ναι. Έτσι τη μεγαλώνω".
Λέει "Δεν θα το επιτρέψω.
Όχι στην ανιψιά μου.
Δεν θα της τα ψάλεις απόψε".
Λέει "Μπερτ, το κοριτσάκι σου μεγαλώνει
κι αυτό σε πληγώνει ως άντρα και μπαμπά.
Κι αν της πετάξεις όλη αυτήν την ενήλικη ενέργεια
θα της ραγίσεις την καρδιά.
Και δεν θα σε εμπιστεύεται γιατί θα είσαι υποκριτής.
Θα διαλύσει τη σχέση σας".
"Ρε συ, πότε έγινες γιατρός;"
Λέει "Απόψε, μετά τη δουλειά,
θα έρθεις στο τρέιλερ μου.
Θα σε ηρεμήσω".
Λέω "Τι εννοείς;"
Λέει "Ξέρεις τι εννοώ".
Είπα "Απλώς ρωτάω".
Λέει "Φιλάρα..." Και πλησιάζει πολύ με τη συρτή φωνή του.
Λέει
"Φιλάρα,
θα κάνουμε ντους".
"Τι σκατά είπες;"
Είπε "Μαλάκα, με άκουσες. Και μην το πεις σε κανέναν".
Σηκώνεται και φεύγει. "Δεν θα καλέσω άλλους
να κάνουμε ντους με τον Σνουπ Ντογκ".
Ήμουν σε πανικό. Πήρα αμέσως τη Λι Αν και λέω
"Ο Σνουπ θέλει να κάνουμε ντους".
Λέει "Δεν είπε αυτό. Πρέπει να 'ναι αργκό.
Θα πας σπίτι του,
θα 'χει πουτάνες με σαμπάνια, θα περάσεις καλά".
Σκέφτηκα "Μάλλον αυτό είναι". Πάω στο τρέιλερ του.
Χτυπάω την πόρτα, μετά τη δουλειά. Χωρίς πουκάμισο.
Ανοίγει. "Ήξερα ότι θα ερχόσουν".
Και είναι μόνο αυτός στο τρέιλερ του.
Λέω "Αλήθεια;" Λέει "Ναι, οι λευκοί τρελαίνονται".
Κάτι που είναι αλήθεια. Μας αρέσουν τα γκεϊλίκια.
Αν βάλω το πουλί μου στον ώμο του, θα έλεγε "Με έπιασε".
Το λατρεύουμε.
Έτσι φερόμαστε στους φίλους.
Έκανα τον Τομ Σεγκούρα να γελάσει περισσότερο από ποτέ...
Δεν ξέρω αν τον ξέρετε.
Ανάπηρος κωμικός που δεν κάνει αυτό.
Τον έκανα να γελάσει όταν έβαλα το πουλί μου σε ποτήρι
και πήγα πίσω του και είπα "Κοκτέιλ;"
Λατρεύουμε τα γκεϊλίκια. Άρα έχει δίκιο. Και λέω "Περίμενε".
Λέω "Αλήθεια δεν το έχω ξανακάνει, Σνουπ".
Και λέει "Μαλακίες".
Είπα "Το έκανα στο λύκειο και στο κολέγιο, αλλά..."
Λέω "Εσύ το κάνεις αυτό;"
Λέει "Ναι, μερικές φορές. Με φίλους".
"Με ποιον;" "Με τον δρ Ντρε πριν δύο εβδομάδες".
Είπα "Εσύ και ο Ντόκτορ... Το κάνατε ταυτόχρονα;"
Λέει "Μόνο έτσι γίνεται. Τι πρόβλημα έχεις;
Νόμιζα ότι ήσουν κουλ, Μπερτ". Και είπα "Είμαι πολύ κουλ.
Είμαι κουλ". Και πάω στο μπάνιο του.
Και ο Σνουπ λέει "Πού στον διάολο πας;"
"Πάω στο ντους σου".
Λέει "Γιατί;"
Είπα "Είπες ότι θα κάναμε ντους".
Είπε "Είπα ότι θα πιούμε μπάφους".
"Θεέ μου, αυτό είναι πολύ καλύτερο.
Νόμιζα ότι είπες ότι θα κάναμε ντους".
Και ο Σνουπ δεν γελάει, λέει "Δεν θέλω τώρα.
Νομίζω ότι θέλω να μείνω μόνος".
Μου λέει "Ήρθες για ντους;" Είπα "Δική σου ιδέα".
"Όχι, γαμώτο, δεν ήταν.
Ακόμα κι αν ήταν, εσύ ήρθες;"
Είπα "Ήμουν πολύ ταραγμένος".
Λέει "Αν δεν σε σταματούσα, πού θα ήσουν;"
Είπα "Στο ντους σου".
Είπε "Τι θα έκανες;" Είπα "Θα σε περίμενα".
Βάζει το χέρι στην τσέπη του βγάζει ένα τσιγάρο, ανάβει, καπνίζει, λέει
"Ξέρω γιατί η κόρη σου καπνίζει χόρτο".
Μπορεί κάποιος στην ομάδα μου να μου φέρει μια πετσέτα;
Ιδρώνει το πουλί μου.
Ο ιδρώτας στη Φλόριντα είναι διαφορετικός.
Ναι, είναι!
Αν δεν έχεις μεγαλώσει εδώ, λες "Τι σκατά έχει αυτή η πόλη;"
Κι εσύ λες "Τα μπαλάκια σου στάζουν στο παπούτσι;"
Τα μπαλάκια σου στάζουν. Απίστευτο.
Ό,τι μπλούζα να 'ναι. Βγάλε τη δική σου.
Έχω άλλη μια ιστορία να σας πω και...
Θα κουφαθείτε.
Ευχαριστώ, Κάιλ. Κυρίες και κύριοι, ο Κάιλ, πρώην στρατιωτικός.
Ετοιμαστείτε.
Κάναμε ευθανασία στο σκυλί μας.
Γίνεται πιο αστείο, εντάξει;
Ήταν φοβερή σκυλίτσα.
Πραγματικά.
Η Πρισίλα. Το πρώτο μεγάλο μου σκυλί. Μπουλμαστίφ.
Το καλύτερο σκυλί. Θυμάμαι όταν την πήραμε.
Όταν παίρνεις κουτάβι, είναι αγχωμένο, φοβισμένο και...
Μα είναι σπίτι και πρέπει να του το πεις.
Και όλοι παίζουν μαζί της, αλλά δεν είναι καλά.
Πάνε όλοι για ύπνο. Μένω μ' ένα ουίσκι και το σκυλί.
Και της μιλάω μεθυσμένος.
Όπως...
Θυμάμαι ότι της είπα...
Είπα "Μωρό μου, θα ζήσεις την καλύτερη ζωή.
Δεν χρειάζεται να αγχώνεσαι.
Τα κοριτσάκια θα σε λατρέψουν.
Η γυναίκα θα φροντίσει κάθε σου ανάγκη.
Εγώ θα μπαίνω και θα βγαίνω, αλλά..."
Είπα "Να η συμφωνία που χρειάζομαι από σένα.
Το μόνο που χρειάζομαι είναι όταν φύγω,
να γίνεις η τρομοκράτισσα μου.
Όποιος περάσει από την πόρτα, πρέπει να δώσεις τη ζωή σου.
Πρώτα θα πεθάνεις εσύ, μετά αυτοί".
Κι έκλεισε τα μάτια, έβαλε το κεφάλι της στην αγκαλιά μου και είπε "Είμαι σπίτι".
Έχετε μαστουρώσει ποτέ τόσο
που αγκαλιάζετε το σκυλί σας και καυλώνετε;
Ούτε εγώ.
Κανείς; Εντάξει, μία φορά.
Μία φορά... Κι εσύ το έπαθες, έτσι;
Ένα βράδυ, είχα μαστουρώσει πολύ. Ξύπνησα ακόμα μαστουρωμένος.
Η Πρισίλα μπαίνει στο κρεβάτι και κάνουμε αγκαλιές.
Δεν ήξερα ότι μου σηκώθηκε.
Το βλέπει η Λι Αν και λέει "Για ποιον είναι αυτό;"
Δεν μπορούσα να σταματήσω να γελάω.
Είπα "Για την Πρισίλα. Μόνο γι' αυτήν μου σηκώνεται".
Η Λι Αν το μισούσε.
Το έλεγα κάθε πρωί όταν την έβλεπα στην κουζίνα.
Χάιδευα την Πρισίλα κι έλεγα "Ξέρεις ότι μόνο για σένα μού σηκώνεται".
Η Λι Αν έλεγε "Είναι αηδιαστικό".
Γι' αυτό το έκανα.
Αγοράσαμε νέο σκύλο, κι άλλο μπουλμαστίφ, τον Μακ.
Όχι ο καλύτερος σκύλος.
Είναι φοβερός. Τον αγαπώ. Μα είναι πόρνη και είναι ηλίθιος.
Και λατρεύει το πουλί μου. Αυτό το σκυλί,
αν δει το πουλί μου, λέει "Αυτό είναι δικό μου.
Θα το φάω σήμερα". Αυτός...
Δεν μπορείς να την παίξεις μπροστά του.
Η Πρισίλα έβγαινε έξω.
"Κάνε τα δικά σου".
Ο Μακ σε βλέπει, σε πλησιάζει...
"Εντάξει.
Θα πετάξεις το ξύλο;"
Έκανα σεξ με τη Λι Αν μια φορά, στα τέσσερα.
Νόμιζα ότι θα το εκτιμούσε.
Τη χτυπάω στον κώλο.
Και συνειδητοποιώ ότι είναι δικός της σκύλος.
Τρελάθηκε.
Και βγήκα από τη Λι Αν
με αυτό το ραβδί φερομόνης στον αέρα.
Του γυρίζει το μάτι. "Θα το φάω σήμερα".
Πανικοβλήθηκα.
Έχω ένα θηρίο 70 κιλών στο κρεβάτι,
ο σκύλος έρχεται καταπάνω μου.
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Το καταλάβατε όλοι;
Ένα πρωί, λοιπόν,
η Πρισίλα αναπνέει με δυσκολία.
Πάμε στον κτηνίατρο.
Ο κτηνίατρος λέει "Δεν είναι καλό.
Έχει όγκο στην καρδιά.
Πρέπει να την κοιμίσουμε".
Μεγάλωσα, όπως πολλοί άντρες εδώ,
με έναν πατέρα που μου έμαθε να μην κλαίω.
Όποτε έκλαιγα ως νέος, έλεγε "Μην είσαι σκύλα.
Γίνε άντρας, ρε γαμώτο.
Δεν θέλω να σε βλέπω να κλαις".
Όταν έκανα κόρες, ο πατέρας μου με πήρε στην άκρη και είπε
"Μη σε δουν ποτέ να κλαις.
Πρέπει να ξέρουν ότι είναι ασφαλείς και ότι τα έχεις όλα υπό έλεγχο.
Αν πρέπει να κλάψεις, Θεός φυλάξοι, μπες στην ντουλάπα, στο ντους.
Βγάλ' το. Μετά βγες και κάνε αυτό που πρέπει".
Δεν είναι υγιές. Το ξέρουμε.
Αλλά απ' την άλλη, όταν συγκινούμαι,
όπως πολλοί άντρες εδώ, σπάω πλάκα.
Αν γελάσω, σταματάω να κλαίω.
Δεν ήταν πολύ χρήσιμο στο κτηνιατρείο.
Λέει "Πρέπει να την κοιμίσουμε".
Η Λι Αν κλαίει κι εγώ σκέφτομαι αστεία.
Η Λι Αν λέει "Εδώ;" "Μπορείτε στο σπίτι".
Και λέω "Θες να το κάνω εγώ;
Να την πετάξω στην πισίνα;"
Ο τύπος έχει κάνει πολλές ευθανασίες
και δεν έχει ακούσει κανέναν να αστειεύεται.
Είναι η καλύτερη στιγμή για αστείο.
Κλαίει από τα γέλια.
Δεν μπορεί καν να βρει... Λέει "Όχι".
"Να την πνίξω με το μαξιλάρι μέχρι να σταματήσει να κουνάει την ουρά;
Να τη σηκώσω και να την πετάξω κάτω;"
Τώρα κλαίει από τα γέλια και λέει "Σταμάτα. Όχι.
Έχω μια γυναίκα που θα τη σκοτώσει για σένα".
Είπα "Τι;"
Λέει "Με κόλλησες, ρε άρρωστε".
Θυμάμαι να λέω "Είναι καλή;"
Λέει "Δεν υπάρχει γκρίζα ζώνη. Ή τους σκοτώνουν ή όχι".
Λέει "Πες μου εσύ τι σημαίνει καλή".
Λέω "Μπαίνει σπίτι μου στις 2:30 το πρωί.
Σκοτώνει τον σκύλο, παίρνει τα άλλα ζώα,
τα ναρκώνει, τους κολλάει τα πόδια μαζί, τα βάζει σε κύκλο προσευχής.
Και έτσι τη βρίσκουμε".
Και λέει "Γαμώτο, αυτό είναι καλό".
Η Λι Αν με κοιτάει και λέει "Τέρμα".
Παίρνουμε τα κορίτσια πριν πάμε.
Δεν είναι το αγαπημένο μου τηλεφώνημα.
Μα ήταν υπέροχες.
Όντως. Δεν έχω κανένα αστείο.
Ήταν υπέροχες. Είμαι περήφανος.
Μπήκαν στα δωμάτιά τους, έβγαλαν τα στρώματα,
τα έβαλαν ανάμεσα στους καναπέδες,
για να κοιμηθεί η Πρις.
Και έμειναν με τον σκύλο όλη νύχτα.
Της είπαν ιστορίες από κουτάβι.
Της είπαν τι αγαπούσαν σ' αυτήν.
Έκλαιγαν, επεξεργάζονταν συναισθήματα. Η Λι Αν έκλαψε μαζί τους. Όχι εγώ.
Δεν έκλαψα.
Κάθισα στην πολυθρόνα και έπινα ουίσκι.
Και θύμωσα.
Έχουμε ένα σκυλί που έπρεπε να είχε πεθάνει τρία χρόνια πριν.
Ξέρετε.
Είκοσι ενός χρονών, Δεν βλέπει, δεν ακούει.
Περπατάει στο σαλόνι στις 2:00 π.μ.
Δεν μπορείς να το σηκώσεις γιατί δεν ξέρει ότι είσαι εκεί.
Αν προσπαθήσεις, κάνει...
Έλεγα "Έπρεπε να ήσουν εσύ".
Το επόμενο πρωί, η Λι Αν λέει "Είναι ώρα.
Πάρε την κυρία". Οπότε, πάω πίσω.
Ακόμα δεν είμαι καλά.
Της είπα "Είσαι η σκύλα που σκοτώνει σκύλους;"
Λέει "Εγώ είμαι αυτή".
Ήταν κρύα.
Λέει "Τι ράτσα είναι;"
Είπα "Έχει σημασία;
Απλώς το σκοτώνεις".
Λέει "Τι ράτσα είναι, κύριε;"
Αλήθεια; Λέω "Μπουλμαστίφ".
Λέει "Θα έρθω σε 45 λεπτά".
Και το κλείνει.
Δεν πρόλαβα να της πω "Με την ησυχία σου".
Εμφανίζεται και φέρνει το αγόρι της, που μου φάνηκε παράξενο.
Σκέφτηκα μήπως έτρωγαν,
απάντησε και είπε "Κάτσε.
Πρέπει να σκοτώσω ένα σκυλί. Θες να έρθεις;"
Κι αυτός είπε "Τι ράτσα είναι;"
Αυτός ούτε καν συστήθηκε.
Κάθεται στην καρέκλα της Λι Αν στο σαλόνι
και κοιτάζει.
Κάνει μια ένεση στην Πρις
για να νιώσει καλύτερα.
Ξέρω ότι το έχετε ζήσει.
Είναι η πιο τραγική στιγμή σε όλη την εμπειρία.
Αυτός ο σκύλος που πάλευε όλη νύχτα να κρατηθεί στη ζωή,
ξαφνικά νιώθει ανακούφιση και σκέφτεται
"Γύρισα, μωρό μου!
Νιώθω τέλεια! Πάμε μια βόλτα;
Νομίζατε ότι θα πέθαινα. Δεν θα πεθάνω σήμερα.
Την παίζεις; Πάω πίσω".
Μετά σηκώθηκε να ανέβει στον καναπέ και κατέρρευσε.
Η Λι-Αν με κοίταξε και είπε "Κάνουμε το σωστό".
Βάλαμε την Πρις στον καναπέ.
Η κυρία λέει "Ώρα να πείτε αντίο".
Σπαρακτικό.
Αυτό είναι το τρελό. Ως γονιός, μερικές φορές θυσιάζεσαι
για να έχουν το καλύτερο τα παιδιά και η γυναίκα σου.
Αφήνεις τις ανάγκες σου,
για να έχουν καλύτερη εμπειρία στη ζωή, αλλά είσαι άνθρωπος.
Και εκείνη τη στιγμή,
στενοχωριόμουν που δεν είχα ένα καλό σημείο για να την αποχαιρετήσω.
Γιατί τα κορίτσια και η Λι Αν της έλεγαν πόσο την αγαπούσαν
κι εγώ απλώς έτριβα τον κώλο της.
Δεν ξέρει ότι είμαι εκεί. Είμαι ο τύπος στο όργιο στη γωνία...
Μπαίνει η κυρία
με την επόμενη ένεση.
Την κάνει στην Πρις.
Το τελευταίο που είδε ήταν τα κορίτσια και τη γυναίκα μου
να της λένε ότι την αγαπούν.
Δεν είπα αντίο στο σκυλί μου.
Δεν πειράζει, τουλάχιστον δεν έκλαψα.
Ηρεμούμε, έρχεται ο γκόμενος.
Λέει "Είμαι ο Νικ".
"Άργησες λίγο, Νικ".
Μου λέει "Θα με βοηθήσεις να πάμε το σκυλί στο τζιπ μας;"
Και κατάλαβα γιατί έφερε τον γκόμενο.
Σε ένα λεπτό όλα βγάζουν...
Τότε κατάλαβα γιατί ρώτησε τη ράτσα.
Στην αρχή της καριέρας της δεν ρώτησε τη ράτσα σε μια οικογένεια,
σκότωσε το σκυλί
και στεκόταν πάνω από ένα Αγίου Βερνάρδου...
"Έπρεπε να το σκοτώσω πιο κοντά στο αμάξι".
Δεν είχα κλάψει ακόμα και αυτό με λύγισε.
Για τους άντρες, σε λυγίζει αυτό που δεν περιμένεις.
Όταν πέθανε η Πρισίλα, έχεσε στον καναπέ.
Ο τύπος πάει να τη σηκώσει
και καθώς βάζει το χέρι του
από κάτω, χώνει το χέρι του στα σκατά.
Είναι στο ρολόι του, και λέει "Γαμώτο!
Το σκυλί έχεσε στον καναπέ".
Πήγα να την υπερασπιστώ. "Δεν πειράζει, κοριτσάκι".
Και καθώς της χάιδευα το κεφάλι, κατάλαβα...
Τα μπουλμαστίφ έχουν ζαρωμένο μέτωπο
και δεν υπήρχαν ρυτίδες.
Περιμένετε.
Οι άντρες δεν κλαίνε καλά.
Όχι. Γυναίκες, τα πάτε καλά.
Οι άντρες κλαίνε όπως οι γυναίκες χέζουν.
Οι άντρες χέζονται με αξιοπρέπεια.
Ο άντρας λέει "Χέστηκα πάνω μου. Κράτα το πιάτο, επιστρέφω".
Για τη γυναίκα, αν χεστεί πάνω της, τελείωσε η μέρα της.
"Φοράω στρινγκ. Είναι και στα δύο μου τακούνια!"
Άρχισα να κλαίω σαν γυναίκα που χέστηκε πάνω της.
Πιάνω το φορείο και κοιτάω τον τύπο, που είχε αναγουλιάσει.
Έχει σκατά πάνω του.
Είναι περίεργη στιγμή να κλαις.
Οι κόρες μου βάζουν τα χέρια στην πλάτη μου.
Μου τρίβουν την πλάτη, και περπατάνε μαζί μου.
Και καθώς βγαίνουμε έξω, ανακαλύπτω
ότι οι κόρες μου ξέρουν ότι για να σταματήσω να κλαίω,
πρέπει να γελάσω.
Καθώς βγαίναμε, ο τύπος λέει "Θα τη βάλουμε στο πίσω μέρος του τζιπ".
Και η Τζόρτζια τον κοιτάζει και λέει
"Συνήθως κάθεται μπροστά".
Κοιτάζω αυτόν τον τύπο, που είναι μπερδεμένος.
Λέει "Εγώ θα καθόμουν μπροστά".
Εκείνη συνεχίζει και λέει "Την πιάνει ναυτία".
Αυτός ο τύπος λέει...
"Θα οδηγήσουμε πολύ αργά".
Βάζει την Πρισίλα πίσω.
Κάνει στο πλάι και τα κορίτσια κάνουν πίσω.
Και συνειδητοποιώ ότι με αφήνουν να πω αντίο.
Το μοιράζομαι γιατί το έχουμε περάσει όλοι.
Είναι τόσο καλά.
Έσκυψα. Φαινόταν τόσο όμορφη.
Είπα "Μωρό μου, σ' αγαπώ.
Έκανες όλα όσα σου ζητήσαμε. Είσαι το καλύτερο σκυλί.
Έκανες τη δουλειά σου. Ήσουν η καλύτερη τρομοκράτισσα".
Κι αυτός ο τύπος κάνει...
"Ήταν τρομοκράτισσα;"
Η Τζόρτζια λέει "Καλύτερη από το ISIS".
Αρχίζω να λέω τα παρατσούκλια της.
Όλα τα αστεία που έκανα με τον σκύλο μου. Είπα "Πρις Πίτα Ποτάμους.
Δεν θα σου κόψω τα αυτιά".
Της έλεγα "Είναι δικά μου αυτιά.
Όταν πεθάνεις, θα τα κόψω και θα τα κρατήσω".
Κοιτάζω αυτό το όμορφο σκυλί και λέω
"Θα φαινόσουν τόσο ανόητη χωρίς αυτιά.
Δεν θα έκανες φίλους στον παράδεισο. Δεν θα σου κόψω τα αυτιά".
Κι αυτός ο τύπος είναι σαν άγαλμα. "Τι σκατά είπε;
Θα της έκοβε τα αυτιά".
Η Άιλα λέει "Δικά του είναι".
Μετά βγαίνει η Λι Αν και η γυναίκα που τη δολοφόνησε.
Στέκονται γύρω μου και το τελευταίο που λέω είναι
"Κορίτσι μου, ακόμα με καυλώνεις.
Μου σηκώθηκε τώρα".
Ακούω τη Λι Αν να γελάει.
"Είναι η μόνη που σε καυλώνει, μωρό μου".
Αυτοί οι δύο είναι παγωμένοι.
Η Άιλα βάζει το χέρι της στην πλάτη μου και λέει "Μεγάλε, δεν πειράζει".
Μετά κοιτάζει το ζευγάρι και λέει "Αν ξυπνήσει, πάρτε μας τηλέφωνο".
Αυτή είναι η ντριμ τιμ μου.
Ευχαριστώ πολύ! Ο Θεός να σας έχει καλά. Καληνύχτα!
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Τριανταφύλλου