Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
"Ήταν σε εγρήγορση και δυναμικός και διασκεδαστικός." - Όσκαρ Χαμερστάιν ΙΙ
"Ήταν ο πιο θλιμμένος άνθρωπος που ήξερα." - Μέιμπελ Μέρσερ
Τηλεγράφησα και τηλεφώνησα
Έστειλα και ταχυδρομείο αεροπορικώς
Ναι, ξέρω.
Η απάντηση ήταν αντίο Υπήρχαν μέχρι και ταχυδρομικά τέλη
Ερωτεύτηκα μόνο μία φορά
Και έπρεπε να είναι μαζί σου
Τριπλή ομοιοκαταληξία.
Όλα συμβαίνουν σε εμένα
Γαμώτο.
Ναι.
Ο WQXR σημειώνει τον θάνατο ενός από τους καλύτερους τραγουδοποιούς,
του Λορέντζ Χαρτ, που πέθανε χθες βράδυ στο Νοσοκομείο Ντόκτορς στο Μανχάταν
από επιπλοκές πνευμονίας.
Ο κος Χαρτ ήταν 48 ετών.
Για πάνω από 20 χρόνια, ο Χαρτ και ο συνεργάτης του, Ρίτσαρντ Ρότζερς,
ο Ρότζερς έγραψε τη μουσική, ο Χαρτ τα λόγια,
ένωσαν τις ιδιοφυΐες τους και δημιούργησαν μια σειρά μουσικών κωμικών επιτυχιών.
Συχνά αναφερόμενοι ως ο Γκίλμπερτ και ο Σάλιβαν της Αμερικής,
τους Ρότζερς και Χαρτ θα θυμόμαστε για τραγούδια όπως,
My Funny Valentine, The Lady Is A Tramp,
Where or When, With A Song In My Heart, Isn't It Romantic,
My Heart Stood Still, Bewitched,
I Didn't Know What Time It Was, Manhattan
και Blue Moon.
Επτά Μήνες Νωρίτερα 31 Μαρτίου 1943
Οκλα-Οκλα-Οκλα-Οκλα-Οκλα
Ξέρουμε ότι ανήκουμε στη γη
Έρχεται το "μεγάλη".
Και η γη που ανήκουμε είναι μεγάλη Και όταν λέμε
Έι! Γιούπι!
Εμείς απλώς λέμε "Είσαι μια χαρά, Οκλαχόμα!"
Χρειάζομαι ένα ποτό.
-Λόρι. -Θα σε δω αργότερα, μαμά.
Λ-Α-Χ-Ο-Μ-Α
Οκλαχόμα!
Έι!
Στου Σάρντι
ΣΤΟΥ ΣΑΡΝΤΙ ΡΕΣΤΟΡΑΝ ΚΑΙ ΓΚΡΙΛ
Το Μικρό Μπαρ ΚΛΕΙΣΤΟ
Λοιπόν. Για τελευταία φορά, βάλε τα γράμματα στο τραπέζι.
"Αν ο Λάζλο και ο σκοπός σημαίνουν τόσο πολλά για σένα,
"δεν θα σταματήσεις σε τίποτα."
Εντάξει, θα το κάνω εύκολο για σένα.
"Εμπρός, ρίξε. Θα μου κάνεις χάρη."
Να θυμάσαι ότι το όπλο στοχεύει στο πουλί σου.
Δεν είμαι ευάλωτος εκεί.
Πόσες φορές έχουμε δει αυτήν την ταινία;
Η χειρότερη ατάκα στην Καζαμπλάνκα;
"Λοιπόν, έσπασε μια συνήθεια."
"Έσπασε μια συνήθεια"; Πώς μπορείς να σπάσεις μια συνήθεια;
Μιλάνε καν αγγλικά εκεί πέρα στο Χόλυγουντ;
Παρόλα αυτά, πρέπει να αγαπάς τον Κλοντ Ρέινς.
Αυτός κάνει αυτήν την ταινία.
-Φυσικά. -Ξέρεις γιατί είναι καλός;
Είναι πρωταγωνιστής και κοντός,
που αποδεικνύει ότι μπορείς να είσαι και τα δύο.
Και μου αρέσει αυτό.
Λέει στην Ίλσα
"Δεσποινίς, είναι ο τύπος του άντρα που αν ήμουν γυναίκα
"και δεν ήμουν εδώ, θα ερωτευόμουν τον Ρικ".
Σκέψου το. Με ποιον καταλήγει στο τέλος της ταινίας;
Με ποιον περπατάει χέρι χέρι στην ομίχλη;
Λες ότι ο Ρικ και ο Ρενό...
Τι λες ότι συμβαίνει
στη φρουρά της Ελεύθερης Γαλλίας;
Είναι μια σκηνή που δεν σου δείχνουν.
Λοιπόν. Η καλύτερη ατάκα στην Καζαμπλάνκα;
"Κανείς δεν με αγάπησε τόσο πολύ."
Δεν είναι υπέροχο;
Έξι λέξεις. "Κανείς δεν με αγάπησε τόσο πολύ."
Ποιος αγαπήθηκε αρκετά; Ποιος αγαπήθηκε ποτέ τόσο πολύ;
Βάλε ένα σφηνάκι.
Λάρι, μου είπες...
Απλώς θα το κοιτάω.
Θα μετράω το κεχριμπαρένιο βάρος του στο χέρι μου.
-Μου είπες να μη... -Δώσε μου το ποτό.
Σου είπα τι μου είπε η Ελίζαμπεθ;
Αυτή θα συναντήσω εδώ απόψε.
-Εννοείς αυτήν που... -Έντι.
-Τι; -Δείξε λίγη φινέτσα, εντάξει;
Η μητέρα της θα έρθει όπου να 'ναι.
-Συγγνώμη. -Σοβαρά.
Λατρεύω αυτό το κορίτσι. Και σου λέω, αυτό είναι πέρα από το σεξ.
-Τι είναι πέρα από το σεξ; -Δεν ξέρω.
Δεν το αξίζει καθόλου, αλλά έτσι δεν είναι πάντα;
"Παράλογη λατρεία". Αυτήν τη φράση σκέφτηκε.
Είναι ποιήτρια. Σου το είπα αυτό;
Θα μου βάλεις και ένα σφηνάκι σόδα;
Θα πιω το ένα και θα θαυμάσω το άλλο.
Λοιπόν, αυτό το κορίτσι...
Πραγματικά, ξέρεις...
Με μια 20χρονη φοιτήτρια;
Είναι πιο περίπλοκο απ' όσο μπορείς να φανταστείς.
Άσε το μπουκάλι.
Είναι ένα οπτικό ποίημα.
Δεν μου λες λεπτομέρειες.
Ξέρεις τον στόχο μου για το υπόλοιπο έτος;
-Ποιον; -Σοβαρολογώ.
Ο μυστικός μου στόχος είναι να σταματήσω να φοβάμαι τόσο πολύ.
-Ελίζαμπεθ Γουέιλαντ. -Είναι δικά μου!
Να πάρει! Μόνο αυτά παίρνεις για πέντε δολάρια;
Συν την παράδοση, ναι.
Λορέντζ Χαρτ;
Νομίζω ότι έχω ξανακούσει αυτό το όνομα.
Μόλις κέρδισες ένα δολάριο για φιλοδώρημα, μικρέ.
Έσπασε μια συνήθεια.
Μου έδωσε αυτό. Το ταχυδρόμησε από το Νιου Χέιβεν
επειδή είπα ότι ήθελα κάτι που πραγματικά άγγιξε.
Είναι σαν να είμαι πάλι 17,
μόνο ποτέ δεν ήμουν.
Πήγα κατευθείαν από παιδί σε ξοφλημένο.
-Έντι, φέρε στο παιδί ένα ποτό. -Όχι, ευχαριστώ. Δουλεύω.
Τότε πρέπει να πίνεις.
Πώς σε λένε; Σβεν, σωστά;
-Τρόι. -Ακόμα καλύτερα.
Άκου, Σβεν, είσαι ελεύθερος απόψε;
Έντι, δώσε του ένα σφηνάκι.
-Ναι. -Γιατί κάνω
ένα τεράστιο πάρτι στο σπίτι μου.
Όλη η σόου μπίζνες θα είναι εκεί.
Έχω κλείσει το Golden Gate Quartet. Σοβαρολογώ.
Θέλω να έρθεις, να φέρεις έναν φίλο,
μια ντουζίνα φίλους.
Δεν θα έχεις ξαναδεί κάτι τέτοιο.
Είμαι στο Άρντσλι, το ξέρεις; Στην 91η, στο πάρκο.
Πες στο γραφείο ότι είσαι για το πάρτι του Λορέντζ Χαρτ.
Πρέπει να ξέρεις και τον κωδικό. Είσαι έτοιμος για τον κωδικό;
"Κανείς δεν με αγάπησε τόσο πολύ".
Αργά!
Αυτό είναι ένα όμορφο θέαμα.
Τι, δεν πίνεις;
Μετά από μια γουλιά μπράντι Σαν μαργαρίτα ξυπνάω
Το ξέρεις το τραγούδι;
Όχι.
Αστείε Βαλεντίνε Γλυκέ κωμικέ Βαλεντίνε...
Δεν ακούω τόσο πολύ ραδιόφωνο.
Είπες ότι με ξέρεις.
-Ξέρεις τραγούδια των Ρότζερς και Χαρτ; -Ξέρω...
-Δεν θυμάμαι. -Θα πάρω το Μανχάταν
Το Μπρονξ και το Στάτεν...
Ήμασταν στο εξώφυλλο του Time Magazine!
Η φωτογραφία μου είναι στον τοίχο...
Έντι, πού είναι η φωτογραφία μου;
Τις μετακινούν.
-Τι... -Τι λες γι' αυτό;
Γαλάζιο φεγγάρι
Το ξέρω αυτό!
Με είδες να στέκομαι μόνος
Χωρίς όνειρα στην καρδιά μου
Χωρίς μια αγάπη δική μου
Ο χειρότερος στίχος που έγραψα ποτέ.
-Εσύ το έγραψες; -Δεν έπρεπε καν να είναι αυτός ο τίτλος.
Μου αρέσει αυτό.
Θα πάρω πίσω το φιλοδώρημά μου.
Σε θέλω στο πάρτι μου, Σβεν!
Ο γιατρός Μπέντερ μού είπε,
αφού είπα ότι έκανα πρόταση γάμου στη Βίβιεν,
"Με απέρριψε και πάλι",
είπε "Λάρι, αποφάσισε.
"Είσαι ομοφυλόφιλος ή ετεροφυλόφιλος;"
Είπα "Γιατρέ, είμαι αμφιφυλόφιλος".
Είπε "Τι διάολο σημαίνει αυτό;"
Είπα "Μπορώ να την παίξω εξίσου καλά και με τα δύο χέρια".
Λάρι, είναι μια κυρία εδώ.
Οι γυναίκες μπορούν και με τα δύο χέρια.
Για να είσαι στιχουργός, πρέπει να είσαι κάπως παμφυλόφιλος, έτσι;
Πρέπει να έχεις μέσα σου όλους τους ανθρώπους στη γη.
Άντρες, γυναίκες, άλογα.
Πώς μπορείς να δίνεις φωνή στη χορωδία όλου του κόσμου,
αν η χορωδία όλου του κόσμου δεν είναι ήδη μέσα σου;
Έντι, πώς αποκαλείς έναν ακούραστο, ασταμάτητο ομοφυλόφιλο;
"Αδιάκοπο".
Στο μεγάλο και ένδοξο παρελθόν που όλα είχαν τόση σημασία.
Συνέχισε. Είσαι καλός.
-Ευχαριστώ, είμαι ένας επίδοξος συνθέτης. -"Επίδοξος";
Αυτό σημαίνει ότι αναπνέεις, σωστά;
Να σημειώσω το όνομά σου αν χρειαστώ νέο συνεργάτη.
Πήγες στην πρεμιέρα απόψε;
Οκλαχόμα! Με θαυμαστικό, τίποτα λιγότερο.
Γεγονός. Όποιος τίτλος έχει την ανάγκη για ένα σημείο θαυμασμού,
θέλεις να μείνεις μακριά του.
Πώς είπες ότι σε λένε;
Μόρτι Ρίφκιν, αλλά κυκλοφορώ με το Μόρτι Ράφερτι.
Κανείς δεν θα μάντευε ότι είσαι Εβραίος.
Συγχαρητήρια για την Πρεμιέρα ΟΚΛΑΧΟΜΑ!
Τι λες για την Οκλαχόμα;
Τι γνώμη έχω για την Οκλαχόμα;
Λοιπόν, Νακλς,
Νακλς Ο'Ρίφκιν, έτσι θα σε λέω,
είδα το σόου σε πρώτες γενικές πρόβες στο Νιου Χέιβεν,
τότε που ακόμα το έλεγαν Φύγαμε! Θαυμαστικό.
Και ήμουν σίγουρος ότι ο Ντικ θα με καλούσε
"Λάρι, έχουμε πρόβλημα.
"Θέλω να βάλεις αστεία στο σόου. Χρειαζόμαστε μεγάλα κωμικά νούμερα".
Και ήμουν έτοιμος να πω
"Ντικ, αντί για όλες αυτές τις άξεστες αμερικανιές,
"ας κάνουμε μια παρωδία από άξεστες αμερικανιές!"
Ήδη έγραφα στίχους στο κεφάλι μου. Δεν σταματούσα.
Και σου τηλεφώνησε;
Σοβαρά; Ήταν απασχολημένος γράφοντας επιτυχίες.
Κάθισα στη θέση μου απόψε και είδα το "Οκλαχόμο, θαυμαστικό"
εκεί κάτω, να λάμπει με όλα τα ροζ φώτα
και όλα αυτά τα καουμπόικα καπέλα και τα λάσο,
και ήξερα δύο πράγματα με απόλυτη βεβαιότητα.
Ήταν μια επιτυχία 14 καρατίων
και ήταν ένα κομμάτι σκατά 14 καρατίων.
Ένας φίλος μου το είδε σε πρόβα,
είπε ότι ήταν από τα καλύτερα.
Το σόου είναι μια απάτη σε κάθε πιθανό επίπεδο.
Και αυτό δεν είναι ζήλια, εντάξει;
Είδα το σόου απόψε και ένιωσα αυτόν τον μεγάλο κόμπο στην καρδιά μου.
Και γύρω μου οι άνθρωποι κακαρίζουν. Κακαρίζουν με αστεία τρίτης κατηγορίας.
Ήθελα να πιάσω το κοινό από τους ώμους και να πω
"Τι γελάς; Έλα τώρα! Ζήτα περισσότερα!" Και...
Ο Ρότζερς είναι ιδιοφυΐα.
Το λέω χωρίς δεύτερη σκέψη.
Παίζεις πιάνο. Το ξέρεις.
Ναι, είναι καλός.
Είναι καλός;
Δεν υπάρχει κανείς με την εμβέλειά του, την εφευρετικότητα του,
τις μεγάλες υψηλές αρρενωπές μελωδίες να χτίζουν σαν πασσαλομπήκτες.
Ο Ρότζερς είναι ένα ψυχρό κάθαρμα,
μα κάνει μια μελωδία να πετάει
και αυτό είναι το σήμα κατατεθέν της μεγάλης τέχνης, η αιώρηση.
Έχω ένα όμορφο συναίσθημα
Αυτή είναι η στιγμή. Το ακούς;
Όταν η ράχη σου λάμπει
και όλη η σύνθεση των τραγουδιών ξαφνικά ελευθερώνεται από τη βαρύτητα.
Υπάρχουν ίσως πέντε άνθρωποι στον πλανήτη που μπορούν να το καταφέρουν
και αυτό το κάθαρμα είναι ένας από αυτούς.
Και μετά, τα λόγια του Όσκαρ Χαμερστάιν ΙΙ.
Τι να πω για τον Όσκαρ;
Θα έρθει εδώ μέσα από λεπτό σε λεπτό,
και τα δύο μέτρα του,
και ο Ντικ σκόπιμα διάλεξε κάποιον ψηλό,
το ξέρεις αυτό.
Αλλά τι να πω για τον Όσκαρ;
Είναι τόσο γήινος,
και ας το παραδεχτούμε, όπως οι περισσότεροι από εμάς.
Αλλά υπάρχουν στιγμές, μα τω Θεώ,
υπάρχουν στιγμές στη δουλειά μου
που έχω κάνει κάτι μεγαλύτερο.
Συμφωνώ, σίγουρα.
Ευχαριστώ. Οι λέξεις ήταν καλύτερες από τη μουσική,
καλύτερες από τους τραγουδιστές
και πλησίασαν, ίσως για μισό δευτερόλεπτο, κάτι αθάνατο.
Συγγνώμη για τον εγωκεντρισμό μου, μα το έκαναν
και αν κανείς δεν θα το πει, τότε θα το κάνω εγώ.
Έχω γράψει μια χούφτα λέξεις που θα ξεγελάσουν τον θάνατο.
Μίλησες με τη σεμνότητα ενός αληθινού τρελού.
Όταν ο Σαίξπηρ έγραψε
"Ούτε μάρμαρα ούτε επιχρυσωμένα μνημεία
"θα ζήσουν περισσότερο από αυτόν τον στίχο",
ο κόσμος είπε "Θεέ μου, τι εγωισμός";
Όχι, είπαν ότι είναι ιδιοφυΐα και ξέρει ότι η δουλειά του θα διαρκέσει.
Τώρα είσαι ο Σαίξπηρ;
Η Οκλαχόμα! θα κερδίσει το Πούλιτζερ. Το ξέρω.
Τα λύκεια θα το ανεβάζουν για πολύ καιρό,
γιατί είναι ακίνδυνο.
Αλλά πραγματικά, ποιος θέλει ακίνδυνη τέχνη;
Νακλς, με ακούς; Προσπαθώ να απαντήσω στην ερώτησή σου.
Ο Θεός μάς έφτιαξε για να μην προσβάλλουμε τους άλλους;
Το πρόβλημα με την Οκλαχόμα! είναι αυτό,
και το πρόβλημα ήταν εκεί στο αρχικό έργο,
στο Ανθίζουν οι Γαμοπασχαλιές.
Ο Ντικ μου έδειξε αυτό το έργο, εντάξει;
Μου ζήτησε να το προσαρμόσω και είπα όχι.
Δεν με νοιάζει αν έχει νοσταλγία,
αλλά η Οκλαχόμα!, θαυμαστικό,
είναι νοσταλγική για έναν κόσμο που δεν υπήρξε ποτέ,
και θέλεις να γράψεις ένα σόου που το όνομα του πρωταγωνιστή είναι Κέρλι;
Να μια ιδέα για ένα τραγούδι.
"Μο! Λάρι! Μόλις Πάτησα Σκατά Αγελάδας!"
Είμαι πικρόχολος;
Γράφουμε μαζί για ένα τέταρτο του αιώνα
και το πρώτο σόου που γράφει με κάποιον άλλον
θα είναι η μεγαλύτερη επιτυχία που είχε ποτέ. Έχω πικρία;
-Λάρι... -Ναι, γαμώτο.
Αλλά πρέπει να σου πω για την Ελίζαμπεθ.
Να έχω καθαρή καρδιά.
Να 'μαστε. Η 20χρονη...
Θα έρθει από λεπτό σε λεπτό.
Ο Ρότζερς θα έρθει απόψε, έτσι;
-Μην ανησυχείς, θα σε συστήσω. -Θα ήταν τέλειο.
Να ακούσει τα τραγούδια μου.
Άκου και μάθε.
Σου λέω για την Ελίζαμπεθ.
Υπάρχει κάτι ελκυστικά...
αιθέριο στο πρόσωπό της.
Τι σημαίνει αυτό;
Κοίτα, της πήρα όλα αυτά τα δώρα.
Της αγόρασες κάτι από του Κλάιν;
Θα το λατρέψει.
Μεταχειρισμένο. Τι κάνεις;
ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΔΟΥΛΕΙΑ του ΣΟΜΕΡΣΕΤ ΜΟΜ
Πρώτη έκδοση. Δεν καταλαβαίνεις
το μυστήριό της.
"Το περίμενα όλη μου τη ζωή."
Αυτό λέει ο Σόμερσετ Μομ εκεί μέσα, θυμάσαι;
-Εγώ; -Ναι.
"Υπάρχει αυτός που αγαπάει και αυτός που αφήνεται να αγαπηθεί."
Είναι η αλήθεια, έτσι;
Ξέρεις ότι έχεις θέμα.
Ψάχνεις το νόημα της ζωής
σε ένα βιβλίο με τη λέξη "δουλεία" στον τίτλο.
Λάρι...
Είναι κορίτσι, σωστά;
Πάντα πίστευα ότι τα ενδιαφέροντά σου ήταν πιο...
Τα ενδιαφέροντά μου;
Τώρα θα με αναλύσεις;
Ευχαριστώ, δρ Μπακάρντι.
Τη γνώρισα στις πρόβες για το By Jupiter.
Δεν είναι ηθοποιός.
Είναι φοιτήτρια. Δευτεροετής.
Στο Γέιλ, όχι στο γενικό, είναι για τα παιδιά.
Είναι στη Σχολή Καλών Τεχνών!
Μποέμ θεές με γκρι ποδιές
που αναμειγνύουν μπογιές στο πρωινό φως.
Είναι 20 χρονών.
Και εσύ;
Ένας νεανικός 47άρης!
Ξέρεις πώς την αποκαλώ;
"Αναντικατάστατη Ελίζαμπεθ!" Το πιστεύεις;
Αν έγραφα αυτό που έχω στην καρδιά μου τώρα,
θα είχα όλο το κοινό να αιωρείται.
Η Οκλαχόμα! θα έκλεινε από ντροπή
αν άκουγε λίγο από αυτό που έχω στην καρδιά μου.
Ήμουν σε οκτώ μπαρ απόψε και ξέρω τι λέω.
Πήγαινε!
Το περασμένο καλοκαίρι ήμουν ξύπνιος στις 4:30 το πρωί.
Αυτό που έκανα για πέντε ώρες...
Γιατί στον διάολο κοιτάς το ρολόι σου;
-Λάρι, δουλεύω εδώ. -Τι στο καλό νομίζεις ότι κάνω εγώ;
Και δεν πληρώνομαι καν. Εντάξει.
Κι άλλα λουλούδια.
Έντι, φέρε στον Σβεν ένα ποτό!
Για τον Ρίτσαρντ Ρότζερς.
Χριστέ μου, πόσο κόστισαν;
Δεκαέξι δολάρια, συν την παράδοση.
"Ντικ, έχω ένα όμορφο προαίσθημα, όλα πάνε όπως τα θες.
"Με αγάπη, Ντόροθι."
Παραθέτει τα λόγια του Όσκαρ;
Γράφω με τον άντρα της για 24 χρόνια
και παραθέτει τα λόγια του Όσκαρ;
91η στο πάρκο, στο Άρντσλι. Θα αργήσουμε.
Έγινε. Ευχαριστώ και πάλι.
Καλησπέρα.
Ένα δώρο για μένα.
Άσε με να αναδημιουργήσω για σένα, Ελίζαμπεθ.
Αρκετά! Την πήδηξες ή όχι;
Δείξε λίγη φινέτσα, Έντι. Νακλς, μπορώ να σου μιλήσω;
Φυσικά, ναι.
Την πήδηξες ή όχι;
Ελίζαμπεθ!
Λάρι!
Αναντικατάστατή μου Ελίζαμπεθ!
Χαίρομαι που σε βλέπω.
-Σου αρέσουν τα μαλλιά; -Τα λατρεύω.
-Είναι καλύτερα από τα κόκκινα. -Έτσι λέω.
Κι εμένα μου άρεσε το κόκκινο. Αλλά αυτό είναι πολύ πιο εξωπραγματικό.
Πάω να ετοιμαστώ.
Όχι, σου πήρα λουλούδια!
-Με συγκινείς. -Έχω αυτήν την επίδραση στον κόσμο.
-Έχω τόσο πολλά να σου πω. -Σαν τι;
-Γράφω πάλι στο ημερολόγιο. -Άσε με να το διαβάσω.
Όχι, όχι, το μεγάλο.
Κι αυτά παίρνει ο Ρότζερς;
Λάρι, η μητέρα μου θα πέθαινε αν το έβλεπε.
-Με την άδειά σου. -Την έχεις.
-Ο τύπος που σου έλεγα; -Ο Κούπερ;
-Τελικά συνέβη. -Όχι!
Ναι.
Στα γενέθλιά μου. Τη νύχτα των 20ων γενεθλίων μου.
Πολύ δραματικό. Θα έγραφες έργο γι' αυτό.
Ένα μιούζικαλ. Αναστήθηκε.
-Λάρι... -Είναι πασχαλινό μιούζικαλ!
Είναι πολύ θρήσκο!
Να ξεκαθαρίσω ότι σχεδόν συνέβη.
Διευκρίνισε αμέσως!
-Θα σου τα πω μετά. -Όχι, απαιτώ
να μάθω τη σύντομη εκδοχή τώρα.
Τη σύντομη εκδοχή; Καλά.
Το δέρμα στην πλάτη του ήταν άψογο.
Πρέπει να φύγω.
Θα με συστήσεις στον Ρίτσαρντ Ρότζερς, σωστά;
Πριν βραδιάσει,
θα πάρεις μια τεράστια χούφτα Ντικ.
Λάρι, είσαι τόσο χυδαίος!
Χούφτα Ντικ, αυτό είναι αστείο.
Γράφω ένα ολόκληρο μιούζικαλ γι' αυτήν.
Εμπνευσμένο από τις πολεμικές ταινίες του Φρανκ Κάπρα Γιατί πολεμάμε.
Αυτή θα ονομαστεί
Γιατί Γαμάμε.
Και η μεγάλη μπαλάντα στο τέλος θα είναι
Το Δέρμα Στην Πλάτη Του Ήταν Άψογο.
Φυσικά, όταν είσαι 20,
τι άλλο αγαθό εμπορεύεσαι εκτός από το σώμα σου;
Δεν έκανες τίποτα, σωστά;
Φαντάζεσαι τι θα έγραφε η Ελίζαμπεθ αν έβλεπε την πλάτη μου;
"Το δέρμα στην πλάτη του
"ήταν σαν λευκό σεντόνι που κάποιος είχε ξεράσει.
"Το πουλί του έμοιαζε με κέρατο καθυστερημένου μονόκερου."
Μόνο ένα...
να με βοηθήσει να τον συγχαρώ.
Λάρι.
Στο δέρμα της πλάτης της, όπως κάθε άλλο μέρος της,
άψογο.
Ουάου.
Πώς γίνεται τόση ηδονή να συμπιέζεται σε τόσο μικρό δοχείο;
Αυτό ήταν. Απολύτως κανένα άλλο. Σύμφωνοι;
Θεέ μου, μου λείπει ο Γκέρσουιν.
Πάω στοίχημα ότι είδα το Πόργκι και Μπες πιο πολλές φορές από κάθε άλλον στην πόλη.
Η καλύτερη ατάκα στο Πόργκι,
"Όταν ο Θεός έκανε τον σακάτη, τον έκανε να είναι μόνος".
Σκέφτηκες ποτέ τη ζωή σου σαν ένα έργο
και ότι το 99% των ανθρώπων σε αυτό
δεν έχουν ατάκες;
Είναι κομπάρσοι.
Κι εσύ είσαι κομπάρσος στο δικό τους έργο.
Βαθύ. Πολύ βαθύ.
-Έχω κι εγώ σκέψεις. -Αλήθεια;
Αφού είσαι κομπάρσος.
Θα πάρει κάποιος τα λουλούδια από το μπαρ μου;
Εντάξει!
Πρέπει να τη δεις όπως εγώ.
-Μόλις την είδα. -Όχι, την πρώτη φορά.
Αν δεν μπορείς να το δεις αυτό,
δεν μπορείς να καταλάβεις τι σημαίνει αυτή η νύχτα.
Πιστεύω ότι δεν την πήδηξες.
Θέλω να σου κάνω αυτό το κόλπο πριν το κάνω σε εκείνη.
Δεν θα το δείξω σαν κόλπο.
Θα το δείξω σαν πείραμα για να αποδείξω
ότι υπάρχει μια αισθητηριακή σχέση μεταξύ μας.
Πιστεύει σε αυτές τις αηδίες,
μιλάει για 20 λεπτά για την τηλεκινησία.
Δεν πιάνω λέξη απ' όσα λέει.
Κάθομαι και γνέφω και σκέφτομαι,
"Αλήθεια φοράει σουτιέν σε χρώμα σταφυλιού;"
Και μετά θα σας μάθω το δικό μου παιχνίδι με χαρτιά.
-Το Ραμί του Παπάρα! -Λάρι, πιπέρι.
Σε προσβάλλει η λέξη "παπάρας";
Εντάξει, δεν θα τη λέω. Δίνω τον λόγο μου
σαν παπάρας. Αλλά άσε με να σου πω για την πρώτη φορά που την είδα.
Καλύτερα να δω το κόλπο.
Κι εγώ το ίδιο.
Ξέρεις ποιο είναι το πιο σέξι πράγμα στον πλανήτη Γη;
Ένα μισοσηκωμένο πέος.
Κανείς δεν θέλει να το ακούσει.
Δεν μιλάω σε σένα.
-Τότε; -Σε μένα.
Θέλω να μιλάω σε κάποιον ενδιαφέρων.
Ένα μισοσηκωμένο πέος είναι μια υπόσχεση.
Ένα πέος σε πλήρη στύση είναι ένα θαυμαστικό.
Σαν συγγραφέα, με προσβάλλει. Κάνει θόρυβο, είναι πολύ εφηβικό.
Η ιστορία τελείωσε ήδη.
Αλλά ένα μισοσηκωμένο πέος, θα πάει ή θα έρθει;
Αλλά οι γυναίκες μου αρέσουν ακριβώς για την απουσία του πέους.
Και μένα.
Ζουν σε ένα πολύ πιο ενδιαφέρον συναισθηματικό τοπίο από εμάς.
Ένα τοπίο που μπορούμε μόνο να ονειρευτούμε.
Αλλά αυτό το βράδυ δεν είναι για τοπία.
Είναι ένα πορτρέτο της Ελίζαμπεθ και μόνο της Ελίζαμπεθ.
Πάλι τα ίδια.
Είδες ότι ήταν όμορφη, σωστά;
Εννοώ, αν όχι κλασικά όμορφη, τότε ποια είναι η σωστή λέξη...
Ωραία βυζιά.
Μικρά αλλά πολύ φιλόξενα.
Μακάρι να τη ζωγράφιζα.
Μου φαίνεται ο πιο οικείος τρόπος να κοιτάς ένα άτομο.
Μα λιγότερο συναισθηματικός.
Να αναπαράγω με ακρίβεια τα επίπεδα του προσώπου της,
τις δύο μικροσκοπικές φακίδες στο αριστερό της μάγουλο.
Μου φαίνεσαι γνωστός. Έχω δει τη φωτογραφία σου κάπου.
Είσαι συγγραφέας;
Τότε θα εκτιμήσεις την ιστορία.
Επειδή αφορά το...
Ανέκφραστο;
Αυτή είναι η τέλεια λέξη.
Χριστέ μου, είσαι ο Ε. Μπ. Γουάιτ! Είσαι ο "Άντι" Γουάιτ!
Δεν μπορώ να σου πω πόσο μου αρέσουν τα δοκίμιά σου.
Τίποτα δεν μου έδωσε περισσότερη ευχαρίστηση.
-Αγαπώ τη γλώσσα σου. -Ευχαριστώ.
Αγαπώ τη στίξη σου.
Δεν κουνάς ούτε ένα κόμμα.
Είσαι μουσικός, Γουάιτ.
Εσύ είσαι ο μουσικός.
Ξέρεις, περισσότερο από όλους θα εκτιμήσεις αυτήν την ιστορία.
Αυτό το κορίτσι, η Ελίζαμπεθ.
Δεν μπορώ να κάνω κίνηση. Καταλαβαίνεις;
Δεν θα ενδιαφερόταν. Δεν με ρωτάει ποτέ για μένα.
Ποτέ. Και δεν είναι ότι είναι αδιάφορη, νομίζω,
αλλά αναγνωρίζουμε και οι δύο
ότι είναι πιο ενδιαφέρουσα από μένα.
Και το εννοώ αυτό.
Είδατε τα μαλλιά της;
Αυτό παρατήρησα όταν μπήκε στο θέατρο τον περασμένο Ιούλιο.
Ήταν σαν να ανέπνεε διαφορετικό αέρα από ότι εγώ.
-Μου αρέσει αυτό. -Σου λέω, Γουάιτ,
θα έκανε ένα σπουδαίο μιούζικαλ!
Και ούτε ένα κοτσάνι καλαμποκιού σε όλο το σόου!
Και για την ιστορία,
"Το καλαμπόκι είναι ψηλό όσο το μάτι του ελέφαντα"
είναι ο πιο ηλίθιος στίχος στην ιστορία της αμερικάνικης τραγουδοποιίας.
Ναι, έχει λογική και έχει μέτρο,
αλλά η εικόνα ενός χωραφιού με καλαμπόκια στην Οκλαχόμα
με έναν γαμημένο ελέφαντα να στέκεται στη μέση του;
-Μου αρέσουν οι ελέφαντες. -Σε όλους αρέσουν.
Άντι, θέλω να το δεις αυτό.
Την ακούω να μιλάει,
αλλά δεν θυμάμαι τίποτα από αυτά,
γιατί το μόνο που σκέφτομαι είναι
"Να νιώσω τη ζεστασιά της ματιάς της,
"στοχαστική και γλυκιά και σοφή".
Έγραφα γι' αυτήν όταν έγραψα αυτόν τον στίχο.
Τρεις τέλειες λέξεις, με την τέλεια σειρά.
Για πες ποιος άλλος στιχουργός θα τη γλίτωνε με το "στοχαστική";
Ποιο τραγούδι ήταν;
Όταν είμαι καλός, είμαι πολύ καλός.
Μόνο από το άκουσμα! Αυτό κάνει ο στιχουργός.
Φοράμε την ευαισθησία μας σαν μανδύα για να τη δει όλος ο κόσμος.
Μου αρέσει ο "μανδύας".
Επειδή είναι αντίκα σαν εμάς.
Θέλεις άλλο ένα ποτό;
Ναι. Γιατί όχι;
Μπορώ να σκεφτώ χιλιάδες λόγους γιατί όχι,
μα δεν ανταγωνίζονται το ναι.
Έντι, προσπέρασε τον Κύριο και δόξασε τον γιατρό!
Ακόμα έναν γύρο! Απλώς λίγο...
Ξέρεις τι μου άρεσε στο δοκίμιο που έγραψες για τη Φλόριντα;
Αυτή η ατάκα.
"Η θάλασσα απαντά σε όλες τις ερωτήσεις και πάντα το ίδιο. 'Τόσο σύντομα;'"
Χριστέ μου.
Παίρνεις έναν ήχο και τον μετατρέπεις σε τι;
Έναν αναστεναγμό της αιωνιότητας.
Το μικρό μου χάρισμα.
Στην ποίηση, που ξεχύνεται πάνω μας από χίλιες απροσδόκητες πηγές.
Στην ποίησή σου.
Κοίτα, είναι 20, εγώ είμαι 47.
Ας το συζητήσουμε σαν δύο λογικοί αλκοολικοί.
Στην αρχή όλα ήταν ακριβώς όπως φαινόταν.
Ήμουν ο μέντοράς της και υποθέτω ότι ήμουν
ο "σπουδαίος γέρος" του θεάτρου για αυτή.
Είμαι στο Σούμπερτ, κάνουμε πρόβες το By Jupiter,
η παράσταση είναι χάλια.
Και συζητάω με τον Τζόνι Γκριν
το Give My Regards to Broadway.
Θυμάμαι, σαν παιδί, να ερωτεύομαι αυτό το τραγούδι.
Δώσε χαιρετίσματα στο Μπρόντγουεϊ
Δήλωσε ότι θα είμαι εκεί πολύ σύντομα
Ήξερα αμέσως, ακόμα και σαν παιδί,
ότι έδωσε στον στίχο την ταχύτητα και το αναπόφευκτο η εσωτερική ρίμα.
Όχι μόνο "χαιρετίσματα, σύντομα", μα το "δήλωσε".
Ο στίχος λογικά θα ήταν
"Δώσε χαιρετίσματα και πες τους ότι θα είμαι εκεί".
Αλλά το να αλλάξεις το ρήμα σε "δήλωσε",
έκανε όλη τη διαφορά.
Νακλς, ξέρεις τίποτα από Κόχαν;
Εκεί πέρα! Εκεί πέρα!
Στείλε το μήνυμα, στείλε το μήνυμα Εκεί πέρα
Ότι έρχονται οι Γιάνκηδες! Έρχονται οι Γιάνκηδες!
Τα τύμπανα χτυπάνε παντού
Θα τελειώσουμε Ερχόμαστε!
Και δεν θα γυρίσουμε μέχρι να τελειώσει, εκεί πέρα!
Ξέρεις τι τραγούδησαν στον Μεγάλο Πόλεμο;
"Δεν θα γυρίσουμε. Θα θαφτούμε εκεί πέρα!"
Και όντως.
Συνολικός αριθμός θανάτων στον Μεγάλο Πόλεμο, 37 εκατομμύρια.
Το επίθετο "μεγάλος" δεν πρέπει ποτέ να προηγείται της λέξης "πόλεμος".
Αμήν.
Τι σκέφτεται ο Θεός όταν κοιτάζει τη δημιουργία του
και βλέπει ότι κάτω από ευγενή κίνητρα,
στείλαμε 37 εκατομμύρια ανθρώπους στον τάφο τους;
Γι' αυτό βρέχει συνέχεια. Ο Θεός κλαίει.
Είμαι πατριώτης.
Είσαι στρατιώτης. Να είσαι καλά.
Αλλά πόσοι θα πεθάνουν αυτήν τη φορά;
Θα ορίσουμε ένα νούμερο;
Είμαι σε άδεια, φροντίζω τη μητέρα μου.
Είναι πιο τρομαγμένη από μένα.
Πότε φεύγεις;
Σε δύο εβδομάδες με στέλνουν πίσω στο κέντρο του εχθρού.
Στο Νιου Τζέρσεϊ.
Διδάσκω κώδικα Μορς σε ξενοδοχείο.
Στο Μπράντλεϊ Μπιτς, όπου πράκτορες του εχθρού κάνουν βόλτες στο πεζοδρόμιο
μεταμφιεσμένες σε ηλικιωμένες Εβραίες με γούνες.
Τραβιόμουν με ένα κορίτσι από το Μπράντλεϊ Μπιτς.
Ναι;
Διάβασες το άρθρο στο Life για το Γκουανταλκανάλ;
Πως πριν τη μάχη,
οι φαντάροι πετούσαν κέρματα στο νερό
αντί για πέτρες,
γιατί ήξεραν ότι δεν θα επέστρεφαν ποτέ.
Δεν θα μπορούσα να καταταγώ. Τα μάτια μου.
Τι έχουν; Είναι ανοιχτά;
Μιλώντας για ανθρώπους που δεν θα επιστρέψουν,
θα ήθελα να διαβάσεις αυτό.
Στο φυλλάδιο του By Jupiter.
Δυνατά!
"Οι Ρότζερς και Χαρτ
"είναι σαν ένα σκυλί και μια καμήλα.
"Ο ένας θέλει όπερα και σπίτι, ο άλλος κλαμπ και κόσμο.
"Ο ένας παντρεμένος με παιδιά,
"ο άλλος μόνος και στηρίζει μπάρμαν."
Παρακαλώ, Έντι.
"Ο μικρός είναι ο Λάρι, καπνίζει πούρα,
"μεγάλα, μαύρα, μικρά, καφέ, κάθε είδους.
"Ενώ ο Ντικ, ο Ρότζερς, καπνίζει μόνο τσιγάρα.
"Ο ένας πηγαίνει για ύπνο στις 4:30, ο άλλος ποτέ δεν χαραμίζεται."
Τέλειο ρήμα, σωστά;
"Παρά τις διαφορές τους στην ιδιοσυγκρασία,
"αλληλοσυμπληρώνονται όπως το ζαμπόν και τα αυγά.
"Τα μεμονωμένα τραγούδια τους είναι πάνω από χίλια."
Χίλια τραγούδια;
"Διαφωνούν, μα ποτέ δεν μαλώνουν,
"και στα 20 και κάτι χρόνια που εξασκούν την τέχνη τους,
"δεν δούλεψαν με κανέναν άλλον..."
Μέχρι τώρα.
Εντυπωσιακό.
Το έγραψα μόνος μου.
Και ούτε μια αναφορά στο Blue Moon.
Έστειλα στην Ελίζαμπεθ λίγη παρτιτούρα. Καμία απάντηση. Δεν καταλαβαίνω.
Είναι σκύλα.
Αυτό θα βάλουν στην ταφόπλακά μου.
-"Είναι σκύλα"; -"Λορέντζ Μίλτον Χαρτ.
"Δεν καταλάβαινε."
Ο κόσμος θα λέει "Ξέρεις κάτι;
-"Ούτε εγώ καταλάβαινα". -Εγώ σίγουρα όχι.
-Λάρι, εγώ καταλαβαίνω. -Λοιπόν, ακούστε με.
Η Ελίζαμπεθ κι εγώ είχαμε ένα σαββατοκύριακο. Ναι, είχαμε.
Ένα παθιασμένο, εξαιρετικό σαββατοκύριακο, τέλος του περασμένου καλοκαιριού
πριν επιστρέψει στο Γέιλ.
Είναι το πιο κοντινό που ένιωσα ποτέ στη ζωή μου ως αγνή ανιδιοτέλεια.
Ήταν περίπλοκο, ήταν βαθύ.
Πόσο βαθύ ακριβώς;
Άκου, γελοίε. Τη γνώρισα
και το πρώτο πράγμα που της είπα ήταν "Με συγχωρείς,
"αλλά έχεις το καλύτερο στυλ από όλους σε αυτό το θέατρο".
Μακάρι να είχα μια φωτογραφία.
Μακάρι να είχα μια φωτογραφία από κάθε στιγμή που πέρασα μαζί της.
Δυσκολεύομαι να το κάνω σωστά. Προσπαθώ να εντοπίσω...
Άντι, βοήθησέ με, ποια είναι η σωστή λέξη;
Τη μαγεία;
Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι.
Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ήθελε να μιλήσει σε μένα.
Κοιτούσα συνέχεια γύρω μου,
θα είναι κάποιος άλλος που την ενδιαφέρει.
Αλλά όχι, κάθεται στο θέατρο στη διπλανή θέση,
όσο κοντά μου επιτρέπει η μετριοφροσύνη.
Και η καρδιά μου πραγματικά χτυπάει δυνατά.
Δεν νιώθω ποτέ έτσι, ούτε για άντρες ούτε για γυναίκες.
Αλλά φοράει αυτό το κίτρινο αμάνικο φόρεμα
και κάνει ζέστη στο θέατρο.
Και μου μιλάει για ώρες.
Με γυμνό πόδι στο μπράτσο.
Ακούγεται σαν να είμαι ένας μεσήλικας βλάκας
ερωτευμένος με φοιτήτρια
και ίσως αυτό είναι.
Αλλά ξέρεις κάτι;
Ίσως δεν είναι αυτό.
Μερικές φορές νιώθω... και μη γελάσεις,
μετά από μια ζωή τυφλής σύγκρουσης με αγνώστους,
επιτέλους βρήκαμε έναν φίλο.
Ίσως αυτός είναι ο ορισμός της μαγείας.
Ένα σαββατοκύριακο γεμάτο φως!
Πρέπει να τελειώσω αυτό πριν επιστρέψει.
Με ακούς;
Ναι, έχει τα πόδια της εκεί.
Λες και όλοι οι ερωτικοί στίχοι που είχα γράψει
είχαν ένα είδος λεκτικού εκτοπλάσματος, ξαφνικά πήραν ανθρώπινη μορφή.
-Έκτο τι; -Μπορεί να είναι η μητέρα της.
Δεν πρέπει να ακούσει.
Τι θα γίνει με μένα;
Είσαι κομπάρσος.
-Αλλά ακόμα πληρώνομαι, σωστά; -Απολύτως.
Είναι σημαντικό για μένα να τα καταφέρω.
Ήταν ένα καυτό καλοκαιρινό σαββατοκύριακο
και ρώτησα, με όλη την επιπολαιότητα που μπορούσα να προσποιηθώ,
αν ήθελε να ξεφύγει από τη ζέστη της πόλης,
να περάσει το σαββατοκύριακο μαζί μου στο Βερμόντ.
Και χωρίς δεύτερη σκέψη είπε
"Θα το ήθελα, Λάρι".
Σου λέω, Άντι, είναι ο τύπος μου.
Συγγνώμη, με συγχωρείς, φλυαρώ,
αλλά πώς αλλιώς περιγράφεις το πραγματικό παρόν
του να ερωτεύεσαι;
Αυτό είναι;
Ίσως. Δεν έχω κάνει τίποτα κακό, εντάξει;
Δεν παραβίασα τον νόμο του Μαν ούτε τον νόμο του μεσήλικα.
Της αγόρασα έναν πίνακα της λίμνης,
τον αγόρασα από έναν γέρο ναυτικό.
Τον αγόρασα για να θυμηθεί.
Κάποτε έκανα κανό εκεί πέρα.
Γεια, Λάρι!
Και μετά;
Πράξη τρίτη. Αργότερα εκείνη τη μέρα,
είναι στη ζεστασιά της καλύβας.
Υπάρχει ένα λάβαρο από το Οχυρό Τικοντερόγκα στον τοίχο.
Φοράει ένα μπλε ανδρικό πουκάμισο με τα μανίκια τυλιγμένα.
Όλη ξαφνικά διαθέσιμη σε μένα,
αυτό το δώρο της νιότης, του μυαλού
και της κλείδας.
Άγγιξα τον ώμο της
και όπως ένα τέχνασμα καταγράφεται
"Η καρδιά μου έμεινε ακίνητη".
Πήρε το χέρι μου και είπε "Λάρι,
"ας το κρατήσουμε για μια άλλη μέρα".
Το μόνο που μπορώ να πω
είναι ότι υπάρχει μια πιθανότητα απόψε να είναι η "άλλη μέρα".
Ανοίξτε λίγο. Κυρίες μου, όμορφα!
Ρότζερς!
Ναι, όμορφα!
Εντάξει.
Το εκτιμώ. Ευχαριστώ πολύ.
Το εκτιμώ. Ευχαριστώ.
Μπράβο!
Ευχαριστώ πολύ.
Τώρα, ώρα για την πραγματική παράσταση της βραδιάς.
Έντι, ξεφορτώσου αυτό!
Την πήδηξε ή όχι;
Ίσως γίνει απόψε.
Βρε Λάρι.
Τι λες να του βρίσκει;
Βλέπει έναν πλούσιο που μπορεί να βοηθήσει την καριέρα της.
Νομίζω ότι αναγνωρίζει ότι τη λατρεύει
ένας από τους μεγάλους εκτιμητές της ομορφιάς.
-Ξέρεις τι άλλο πιστεύω; -Ναι;
Ότι φοράει σουτιέν σε χρώμα σταφυλιού.
Εντάξει, Ρότζερς. Κύριοι, παρακαλώ, ας βγάλουμε μία.
Ωραία, έλα, μεγάλο χαμόγελο!
-Ωραία. -Ντικ!
Θεέ μου! Το σόου θα διαρκέσει 20 χρόνια!
Θα είναι μεγαλύτερο από το Abie's Irish Rose!
-Θα δούμε. -Και λιγότερο εβραϊκό για να περιοδεύσει.
Εκτιμώ που ήρθες.
-Όσκαρ! -Λάρι.
Ψηλώνεις κάθε φορά που σε βλέπω.
Τι να πω; Οι στίχοι είναι υπέροχοι.
Ποιητικοί όταν πρέπει, αστείοι όταν πρέπει.
Καμία κενή ομοιοκαταληξία, εύκολοι στο αυτί.
Είμαι απλώς ένας ανόητος Όταν τα φώτα χαμηλώνουν
Τέλειο! Με άκουσες να ζητωκραυγάζω;
Φώναζες πιο πολύ σε όλο το θέατρο!
Επειδή μου άρεσε πιο πολύ από κάθε άλλον στο θέατρο!
-Να φέρω ένα ποτό. -Όχι, ευχαριστώ.
Λάρι, έχεις δύο λεπτά; Δώσε μας ένα λεπτό.
Μας συγχωρείς, Όσκαρ.
Με τον Γουάιμαν λέμε να επαναφέρουμε το A Connecticut Yankee.
Υπέροχα!
Ναι, σκέφτομαι να ρωτήσω τη Βίβιεν Σίγκαλ.
Θεέ μου! Θα κρατήσει περισσότερο από την Οκλαχόμα!
Θα αγοράσω 50 θέσεις.
Έχω νέο τίτλο, Ω, Κάμελοτ!
Νομίζω ότι θα μείνουμε σε αυτό.
Κάμελοτ Θαυμαστικό;
Έλα τώρα, σοβαρολογώ.
Πάντα σοβαρολογώ. Γι' αυτό με λένε αστείο.
Σκεφτόμουν, αν θέλεις να δουλέψεις, τότε ίσως...
-Είμαι τέλεια. -Συγχαρητήρια.
Δεν θέλω να σε ενοχλήσω. Απλώς... όλοι μας το λατρέψαμε.
-Ναι; -Θα πετύχει πολύ.
Ευχαριστώ, το εκτιμώ.
-Είσαι η Γκλάντις; -Ναι.
Χάρηκα που σε είδα.
Ναι, σκεφτόμουν, όχι απλώς μια αναβίωση,
μα ένα νέο βιβλίο.
Σκεφτόμασταν τέσσερα με πέντε νέα κομμάτια.
Που θα γράψω εγώ;
Φυσικά, εσύ. Θα γράψουμε μαζί.
Πέρασαν 16 χρόνια από τότε που το γράψαμε.
-Χρειάζεται ανανέωση, δεν νομίζεις; -1927! Βάντερμπιλτ!
Θα είναι το νέο σόου μας για το φθινόπωρο.
-Νέα αστεία, τραγούδια. -Νέες αναφορές.
Θα σατιρίσουμε ολόκληρο τον πόλεμο.
Δελτίο, συλλογή καουτσούκ, νάιλον,
ένα νέο κομμάτι για τη Βίβιεν.
Ήρεμα με τη σάτιρα.
-Χάρηκα. -Πολύ καλό.
Το εκτιμώ.
Μια παύση κι ο Κορντέλ Χαλ Έστειλε διαταγές από ψηλά
Κορίτσια, αφήστε τα μαργαριτάρια Γιατί τώρα δίνουμε δελτία αγάπης
Ο Κορντέλ Χαλ στο Κάμελοτ;
Και; Έχει πλάκα.
Ντικ, από τη New York Journal-American.
"Τόσο γοητευτικό, όσο η μουσική του Ρίτσαρντ Ρότζερς είναι για το αυτί."
-Εντάξει. -Ναι.
Ωραία, καλή αρχή.
Είσαι μέσα; Αισθάνεσαι υγιής;
Μπορείς να το πάρεις σοβαρά;
Ναι, έχω κόψει το αλκοόλ. Σοβαρά.
Πίνω τζιτζιμπίρα όλη νύχτα.
Εκτός από τώρα γιατί πρέπει να το γιορτάσουμε.
Είναι το σπουδαιότερο μιούζικαλ για το αμερικανικό θέατρο.
Όχι, δεν πίνω μαζί σου, Λάρι.
Εντάξει, καλά.
Γουίτζι, βγάλε μας!
-Τι; Όχι, Λάρι, πρέπει να... -Όχι.
Οι Ρότζερς και Χαρτ, πάλι μαζί!
Εντάξει, πιο κοντά!
Θέλω δέκα αντίγραφα.
Ωραία, γράψε μου μια επιταγή.
Ναι.
Νομίζεις ότι μπορείς;
Είναι η καλύτερη ιδέα που άκουσα.
Την ίδια στιγμή, νομίζω ότι πρέπει να ονειρευτούμε κάτι εντελώς νέο.
Συμφωνείς;
Κάτι που ο κόσμος δεν έχει ξαναδεί.
Κάτι μεγάλο!
Ας κάνουμε την αναβίωση.
-Φυσικά. -Ένα βήμα τη φορά.
-Ναι, μα... -Πιστεύω...
-Άκου. -Θα έχουμε μέλλον.
Ποιος δεν το πιστεύει αυτό;
Αλλά θέλω να γίνω ένας από αυτούς τους συνθέτες που δουλεύουν με...
άλλους στιχουργούς.
Όπως ο Άρλεν, ο Κερν.
Μου αρέσει ο Κερν.
Πρέπει να 'μαστε επαγγελματίες.
Δεν είμαι επαγγελματίας;
Θέλω να δουλεύω το πρωί, στο γραφείο μου.
-Θέλω να τηρήσω ένα πρόγραμμα. -Αυτό κάνουμε.
Δεν θέλω να σε ψάχνω άλλο.
-Εδώ είμαι! -Ξέρεις τι εννοώ.
Δεν θα παίρνω τη μαμά σου
στις εννιά το πρωί,
για να ξυπνάς το μεσημέρι.
-Ντικ... -Δεν θέλω αυτό που κάναμε.
Αυτό λέω μόνο.
Είναι μια δουλειά.
Ίσως να μην το έλεγα απόψε,
-μα ήθελα... -Αυτό που θέλω...
-Αυτό ήταν το καλύτερό σου. -Εντάξει. Ευχαριστώ.
Θέλω να γράψω ένα σόου
που να αγαπάμε.
Ναι, νιώθω το ίδιο.
Ντικ! Ο Μπερνς Μαντλ το αποκάλεσε
"Η πιο σχολαστική και ελκυστική αμερικάνικη μουσική κωμωδία
"από το Show Boat."
-Το Show Boat; -Ναι.
Καλό αυτό.
-Θεαματικό. -Χαίρομαι που σε βλέπω.
Πρέπει να ερωτευτώ ένα σόου, Ντικ.
Πρέπει να θέλω να το γράψω όσο τίποτα άλλο,
να είμαι στο κοινό, να κάθομαι εκεί χωρίς να χάνω ούτε μία λέξη.
Αρχή με A Connecticut Yankee,
-τέσσερα ή πέντε κομμάτια... -Κοίτα.
Άκου τι σκέφτομαι. The Adventures of Marco Polo.
Ντικ, υπέροχο σόου.
Ευχαριστώ. Χαίρομαι που σε βλέπω.
Απλώς... μεγάλο. Μεγαλύτερο από το Jumbo.
Ένα μουσικό υπερθέαμα.
Τέσσερις ώρες με διάλειμμα για φαγητό!
Είναι μεγάλη κωμική όπερα. Και η σκηνή είναι ο κόσμος!
Σατιρίζουμε τους πάντες.
Και θα τους σατιρίζεις μουσικά.
Γελοιοποιούμε κάθε εθνικό μουσικό κλισέ.
Το κομμάτι της Γαλλίας, το κομμάτι της Ιταλίας,
όταν φτάσουν στο Heart of Darkness,
κάνουν τους Πόργκι και Μπες.
Μπες, είσαι το δείπνο μου τώρα!
Χριστέ μου, Λάρι.
Θα έχει το εύρος ενός μυθιστορήματος.
Θα είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που είχες ποτέ ως συνθέτης.
Και αυτό που καθηλώνει, αυτό που αφήνει το κοινό να μπει στην ιστορία,
είναι το κορίτσι.
Αυτό το αιθέριο κορίτσι που ο Μάρκο Πόλο άφησε πίσω του.
Έχει τα μισά του χρόνια,
μα είναι η πρώτη φορά που νιώθει αυτήν την υποψία αγάπης εδώ και χρόνια.
Ορκίζεται στην πρώτη σκηνή.
Σαν τον Μπένεντικ στο Much Ado...
-Μάλιστα. -Ορκίζεται ότι είναι πέρα
από κάθε γυναίκα. Περιφρονεί την αγάπη.
Θα σατιρίζουμε ερωτικά τραγούδια.
Όχι, Λάρι, θέλω να γράφω σόου που έχουν συναισθηματικό πυρήνα...
-Ντικ, φοβερή μουσική. -Γεια. Τι κάνεις;
Ευχαριστώ. Είσαι σκληρή κριτικός.
-Ευχαριστώ. -Κι εγώ.
Είδαμε στην πρώτη σκηνή ότι είναι κατά της αγάπης.
Και γνωρίζει το κορίτσι. Είναι ελεύθερο πνεύμα,
Σκανδιναβικής εμφάνισης με δύο φακίδες στο αριστερό της μάγουλο,
-είναι παράλογο. -Σταμάτα.
Ζει κοινωνικά, ψυχολογικά, σεξουαλικά
σε άλλο σύμπαν από αυτόν, αλλά αυτός είναι αποτελειωμένος.
Στέκεται εκεί παράλυτος στο φως των ανοιχτών πράσινων ματιών της.
Είναι ο μεγαλύτερος εξερευνητής στην ιστορία του κόσμου
και τίποτα δεν έχει σημασία αν δεν βρεθεί ένας τρόπος αυτή να τον δει.
Αυτός είναι ο συναισθηματικός πυρήνας της ιστορίας.
-Εντάξει. -Έχουμε έναν θρυλικό,
εντυπωσιακό άντρα
και τον κάνουμε να ματώσει.
Κύριε Ρότζερς, είμαι ο Ρόμπερτ Χέφνερ. Δήμαρχος της Οκλαχόμα Σίτι.
Η Ιβ κι εγώ ήρθαμε στη Νέα Υόρκη
για να δούμε το σόου.
Καλώς ήρθατε. Τελειώνουμε μια συζήτηση.
Θα είναι μαζί σας σε δύο λεπτά. Εντάξει;
Έρχομαι σε λίγο. Ευχαριστώ, ελπίζω να άξιζε.
-Σίγουρα άξιζε. -Χάρηκα που σας είδα.
Εντάξει, έλα. Άντε.
Και καταλήγουν μαζί;
Αυτό περιμένει να μάθει το κοινό!
Αυτό οδηγεί την ιστορία.
Κοίτα, Λάρι,
αν θες να το γράψεις,
να το γράψεις και να το ξαναγράψεις,
τότε μπορεί να δουλέψει.
Αλλά δεν θα σε παρακαλάω γι' αυτό, Λάρι.
Δουλειά ένα τέταρτο
και φεύγεις για πούρα.
-Με... -Εντάξει.
Με τρελαίνει. Δεν το θέλω.
-Δεν θέλω. -Δουλεύουμε έτσι 24 χρόνια.
Συγχαρητήρια, Ντικ!
Το κάναμε 24 χρόνια.
Καιρός ήταν για μια επιτυχία.
Ναι, έχεις απόλυτο δίκιο.
Τέλος πάντων, δεν θα τσακωθώ μαζί σου.
-Ποιος τσακώνεται; -Δεν ξέρω.
Με τον πόλεμο,
το κοινό θέλει κανίβαλους να τραγουδούν Πόργκι και Μπες;
Και τι θέλει να δει το κοινό;
Καουμπόηδες σε δημοπρασία γεύματος;
Ναι, προφανώς.
Σωστά, το ξέχασα.
Η Οκλαχόμα, θαυμαστικό, δείχνει την ανάγκη του έθνους σε πόλεμο.
Νομίζω ότι κάθε στρατιώτης στο ακροατήριο απόψε
σκέφτηκε τον πόλεμο,
για ένα ή δύο δευτερόλεπτα.
Και για τι ακριβώς πολεμάμε;
Δυναμικά κοριτσάκια με φορέματα που δεν λένε όχι;
-Εντάξει. Καλά. -Ντικ, έλα τώρα.
Μεταξύ μας,
αυτοί οι χαρακτήρες δεν είναι αναγνωρίσιμοι σαν άνθρωποι.
Τους αναγνώρισαν. Αναγνώρισαν την αγάπη.
Χρειάζεται μεγάλη διάσωση.
Αναγνώρισαν την οικογένεια, την περηφάνια για τη χώρα.
Ακούγεσαι σαν το Yankee Doodle Dandy.
Υπάρχουν πιο πολλά να αναγνωρίσουμε,
από ένα μάτσο κανίβαλους.
Είναι πιο αστείοι, παραδέξου το.
Ντικ, έλα να διαβάσεις αυτά!
-Ναι, έρχομαι. -Εντάξει.
Εντάξει. Ξέρω ακριβώς τι εννοείς.
Τι θέλεις πραγματικά να γράψεις;
Τι παράσταση ονειρεύεσαι;
-Τι παράσταση; -Ναι.
Την Οκλαχόμα!
Εννοώ, άλλη.
Λέμε για τα δικαιώματα του Liliom.
-Το έργο του Μολνάρ; -Ναι.
-Αυτό ήταν σαχλό το 1909. -Ναι;
Ένα μιούζικαλ για έναν φούρναρη
που δέρνει την κοπέλα του,
-πεθαίνει, γυρίζει... -Θα πιάσει.
Και οι νεκροί θα βγάλουν τα φωτοστέφανα λέγοντας
"Κολαστήριο!"
Θα το κάνω αν με αναγκάσεις.
-Νιώθω... -Δεν αναγκάζω.
Ο Όσκαρ θα το κάνει.
Τι ξέρει ο Όσκαρ για τη Βουδαπέστη των αρχών του αιώνα;
Θα το αμερικανοποιήσει.
Θα το εκσυγχρονίσει.
Θα στηθεί στο Μέιν.
Με όλον τον σεβασμό, ο εκσυγχρονισμός του Μολνάρ
-είναι... -Πρέπει να το διαβάσεις!
Είναι οι Times;
Η κριτική του Ράσκο στο World-Telegram.
-Ένα εγκώμιο. -Ναι.
-Θα έχουμε τους Times όπου να 'ναι. -Καλά.
Πρέπει να φύγω. Οι Times έρχονται.
Εντάξει.
-Ευχήσου μου τύχη. -Μάζελ Τοβ!
Όπως λένε στο Μέιν.
-Ντικ, ήταν τέλειο. -Ευχαριστώ.
Χάρηκα. Σου άρεσε;
Τι ξέρει ο Ντικ Ρότζερς για το Μέιν; Έκανε μπαρ μίτζβα, για όνομα του Θεού!
Πόσο καιρό θα πουλάνε αυτό το παραμύθι;
"Έχετε πίστη, ελπίδα κι οι νεκροί θα αναστηθούν!"
Ούτε κατά διάνοια.
Δώσε μου άλλο ένα σφηνάκι, Έντι.
Κάνε μου παρέα, Άντι. Σε παρακαλώ.
Πώς τα πας;
Σε έναν γάμο δεν λένε "στα καλά και στα άσχημα";
Νομίζω ότι όσον αφορά τη ζωή μου, έχω μπει στα "άσχημα".
Και συνέβη τόσο ήσυχα που ούτε καν το αναγνώρισα.
Αισθάνθηκες ποτέ έτσι;
Κάθε μέρα της ζωής μου.
Ευχαριστώ.
Καμιά φορά λέω ότι κι ο Θεός με ξέχασε.
Είχα τις επιτυχίες μου,
αγάπησα μια μικρή, αγαπητή συλλογή ανθρώπων.
Και τώρα γύρισε σελίδα.
Νιώθω παρωχημένος.
"Παρωχημένος". Καλό δεν είναι;
Όταν το πουλί σου δεν δουλεύει.
Γι' αυτό δεν το ξέρω.
Βάλε με στη λίστα.
Είδες τα πουλιά στο Σέντραλ Παρκ;
Τι δουλεύεις αυτές τις μέρες;
Ένα παιδικό βιβλίο.
Πρέπει να κάηκα με τα δοκίμια,
δεν πάει καλά.
Νομίζω, κι εγώ στο γράψιμο
έχω επίσης μπει στα "άσχημα".
Ποια είναι η ιστορία;
Μακάρι να ήξερα.
Το ταξίδι που κάνουν όλοι;
Ψάχνοντας για το τέλειο και το ανέφικτο;
Το ανέκφραστο!
Μάλλον πολύ αόριστη ιδέα για να μπει σε παιδικό βιβλίο.
Έχω μια ατάκα για σένα.
"Την κυνηγούσε στο κρεβάτι όλη τη νύχτα πριν συμπεράνει
"ότι ήταν ανέκφραστη."
Μήπως εννοείς "απερίγραπτη";
Καλύτερο.
Πάω στο πάρκο κάθε πρωί,
ελευθερώνω ένα ποντίκι που έχω στην κουζίνα.
-Ναι; -Έχω ένα μικρό γυάλινο κουτί
που αιχμαλωτίζει το ποντίκι αλλά δεν το σκοτώνει.
Κάθε πρωί μπαίνω στην κουζίνα μου
και να το, κάτω από το ψυγείο.
Το μικρό καφέ ποντίκι μου τρώει χαρούμενα το κράκερ που του άφησα.
Και κάθε πρωί τον πηγαίνω στο πάρκο,
ανοίγω το κουτί. Πηδάει έξω και τρέχει μέσα στα χαμόκλαδα.
Και το επόμενο πρωί, που να με πάρει,
είναι πίσω στο κουτί!
Πώς ξέρεις ότι είναι το ίδιο;
Έτσι μοιάζει.
Έχει το ίδιο βλέμμα καταδικασμένης ελπίδας της Νέας Υόρκης.
Αλλά πώς ανεβαίνει τους 19 ορόφους;
Με φιλοδώρημα στον θυρωρό.
Σήμερα το πρωί δεν ήταν εκεί.
Μόνο το κρακεράκι στο κουτί.
Μου έλειψε ο μικρούλης, πραγματικά.
Νομίζω ότι άρχισα να ταυτίζομαι μαζί του.
Έχει όνομα;
Τον φωνάζω Στούαρτ.
Με "Ι" ή χωρίς;
Χωρίς. Τίποτα τρελό. Ένα συνηθισμένο ποντίκι της μεσαίας τάξης.
Με συγχωρείς.
Όλος ο ενθουσιασμός έχει πάει στην ουροδόχο κύστη μου.
"Η Άγνες ντε Μιλ κάνει μικρά θαύματα
"και επινοεί χορούς να ταιριάζουν στην ιστορία και τις μελωδίες.
"Το Οκλαχόμα! είναι φρέσκο..."
Εντάξει, έχω κάτι αστείο.
Πώς αποκαλείς έναν κουρασμένο ομοφυλόφιλο;
Δεν ξέρω.
Το ξέχασα.
Πολύ αστείο.
"Το έργο είναι ανατριχιαστικό, έξω από αυτόν τον κόσμο!"
ΑΝΤΡΙΚΕΣ ΤΟΥΑΛΕΤΕΣ
Όταν ο Άτκινσον έγραψε την κριτική για το Pal Joey, το θυμάσαι;
"Άχρωμο και άχαρο.
"Μπορεί κανείς να αντλήσει γλυκό νερό από ένα βρώμικο πηγάδι;"
Έκλαψα, τόσο πληγώθηκα.
Έκλαψα στην αγκαλιά της Βίβιεν Σίγκαλ.
Με αγκάλιασε και είπε
"Η ιστορία θα αποδείξει ότι κάνει λάθος, αγάπη μου".
Δεν ήταν το πιο γλυκό πράγμα
που λέει κάποιος;
Και με αποκαλεί "αγάπη μου".
Ουάου.
Το Time έγραψε
"Για όσους παρκάρουν τα ήθη στο λόμπι,
"το Pal Joey είναι ουάου".
Τι είδους σκατοέπαινος είναι αυτός;
-Μιλάω για το Pal Joey. -Σωστά.
Δεν το είδα αυτό.
Ο Γουόλκοτ Γκιμπς λάτρευε το σόου.
Είπε ότι ήταν "μια χορευτική παραγωγή
"με ζωντανές τρισδιάστατες φιγούρες,
"να μιλάνε και να συμπεριφέρονται σαν άνθρωποι".
Βλέπεις; Ορίστε.
Θα με συστήσεις στον Ρότζερς απόψε, σωστά;
Το κατούρημα έχει μετατραπεί σε ένα παιχνίδι δύο πράξεων
με σύντομο διάλειμμα.
Αγαπώ τη Βίβιεν. Θεέ μου βόηθα!
Τη συμπόνια της.
Με αποκαλεί "αγάπη μου".
Ήμασταν στο Στάρλαϊτ Ρουφ.
Γύρισα και της είπα "Βίβιεν, θα με παντρευτείς, σε παρακαλώ;"
Αυτό της είπα. Πρόσωπο με πρόσωπο.
Φαντάζεσαι να έχεις το θάρρος να το πεις σε μια γυναίκα;
Ποτέ δεν είχα το θάρρος να το πω αυτό.
Ναι. Ήταν μια στιγμή.
Στις 2 το πρωί, το συγκρότημα έπαιζε το I've Heard That Song Before.
Είπε "Σε αγαπώ, αγάπη μου,
"αλλά όχι έτσι".
"Αλλά όχι έτσι."
Τρεις μικρές λέξεις.
Δέκα μικρά γράμματα που σημαίνουν
"Τέλος παιχνιδιού, βλάκα".
"Σκέψου το", της είπα.
Πήρα το χέρι της στο δικό μου, το βερνίκι νυχιών της ήταν ανοιχτό γκρι...
Τώρα... μπορώ να πιω.
Να θυμίσω τι είπε ο Μάικ Τοντ για το Οκλαχόμα! στο Νιου Χέιβεν.
"Χωρίς γέλια, χωρίς βυζιά, καμία τύχη".
Έχουμε μια ευκαιρία τώρα. Εντάξει, διάβασέ το.
Υπέροχα. Αυτό είπε ο Νίκολς στους Times.
"Υπέροχο είναι το κοντινότερο επίθετο,
"αυτή η υπεκφυγή από το Σωματείο
"συνδυάζει μια φρέσκια και μεταδοτική ευθυμία, γοητεία τρόπων,
"όμορφη ηθοποιία, χορός και τραγούδι,
"και μουσική του Ρίτσαρντ Ρότζερς που δεν βλάπτει,
"μιας και είναι από τις καλύτερές του.
"Η μουσική του κυρίου Ρότζερς δεν στερείται χάριτος,
"αλλά σπάνια ενσωματώνεται τόσο καλά όπως στην Οκλαχόμα!"
"Έχει βγάλει βαλς, ερωτικά τραγούδια, κωμικά τραγούδια και ένα κομμάτι τίτλων
"που η πολιτεία θα έκανε καλά να υιοθετήσει
"ως ύμνο της αμέσως.
"Τα Oh, What a Beautiful Morning και People Will Say We're in Love
"θα πάνε σε αμέτρητα τζούκμποξ σε όλη τη χώρα.
"Και ένας θρήνος που λέγεται Pore Jud, όπου ο ήρωας του μύθου
"προσπαθεί να πείσει τον αντίπαλό του να κρεμαστεί
"είναι απίστευτα κωμικός.
"Τα The Farmer and the Cowman και The Surrey with the Fringe on the Top
"αξίζουν αναφορά μόνο και μόνο γιατί πλησιάζουν ξεκάθαρα την τελειότητα."
Διάβασέ το ξανά.
"...γιατί πλησιάζουν ξεκάθαρα την τελειότητα."
Βάλε αυτό στη μαρκίζα!
"Πλησιάζουν ξεκάθαρα την τελειότητα."
Ελάτε, όλοι! Πάνω για πάρτι! Τούρτα και σαμπάνια.
Όσκαρ! Μπράβο.
Συγχαρητήρια.
Μπορώ να σου μιλήσω λίγο;
Να τα πούμε μετά;
Όχι, ένα λεπτό είναι. Έχω κάτι σημαντικό να πω.
Μια στιγμή με τη μουσική ιδιοφυΐα.
Ένα πράγμα θέλω να σου πω, Ντικ.
Ένα λεπτό, Ντικ. Είναι σημαντικό.
Θυμάμαι όταν πρωτοάκουσα για σένα,
ήσουν απλώς ο μικρός αδερφός του Μόρτι Ρότζερ.
-Πόσο ήσουν, 17; -Δεκαέξι.
-Ναι, ήμουν 23. -Καλή δουλειά.
Ναι, ήσουν ο σοφός γέρος.
Όταν σε πρωτοάκουσα να παίζεις,
ήξερα ότι το είχες.
Δεν είχα πειστεί εντελώς για μένα,
αλλά άκουσα κάτι εκείνο το απόγευμα.
Πρωτοτυπία, μελωδία, χάρη...
Έλα, Λάρι, σταμάτα. Έλα, τι σου συμβαίνει;
Δούλευες όλη σου τη ζωή γι' αυτήν τη νύχτα, Ντικ.
Κανείς δεν έχει δουλέψει πιο σκληρά και το αξίζει.
Εντάξει, σε ευχαριστώ, Λάρι.
Εντάξει, αυτό ήθελα... Πήγαινε... Απόλαυσε το πάρτι σου.
Κοίταξέ με.
Θα κάνουμε το A Connecticut Yankee.
-Ναι. -Θα γράψουμε νέα τραγούδια.
-Έχω ήδη ιδέες. -Ναι;
Ναι, και αν έχω κάτι για τον Μάρκο Πόλο,
να σου στείλω;
Το ρωτάς; Λάρι, σου χρωστάω την επαγγελματική μου ζωή.
Καλοκαιρινά ταξίδια στον Νιαγάρα Και σε άλλα μέρη
Ενοχλούν όλες τις έγνοιες μας...
Το θυμάσαι στο ραδιόφωνο;
Στο σαλόνι των γονιών σου. Η πρώτη μας επιτυχία.
Ήταν από τις πιο εκπληκτικές στιγμές της ζωής μου.
-Ήμουν 22. -Και σου λέω, ορκίζομαι στον Θεό,
η καλύτερη δουλειά μας είναι ακόμα μπροστά.
Ναι, το νέο Connecticut Yankee!
Ναι, και μεγαλύτερες.
-Ντικ, έλα εδώ. -Εντάξει, έρχομαι!
Το Μάρκο Πόλο θα είναι ένα σόου για τη χαρά...
αλλά μια χαρά που κερδίζεται δύσκολα, μια μη αισθηματική χαρά.
-Έχει κάτι το συναισθηματικό; -Είναι εύκολο.
Το Οκλαχόμα! είναι εύκολο;
Ο τύπος που κερδίζει το κορίτσι είναι εύκολο;
Μόλις εξάλειψες κάθε επιτυχημένη μουσική κωμωδία
που γράφτηκε ποτέ.
Τότε είναι εύκολο.
Άκουσες το κοινό απόψε;
Ναι.
Χίλια εξακόσια άτομα δεν πίστεψαν την ευκολία.
Αυτοί κάνουν λάθος;
Απλώς λέω...
ότι εσύ κι εγώ μπορούμε να κάνουμε κάτι πιο συναισθηματικά περίπλοκο.
Δεν χρειάζεται να κοροϊδεύουμε...
-Με τον Όσκαρ κοροϊδεύουμε; -Όχι.
-Ο Ίρβινγκ Μπερλίν κοροϊδεύει; -Τον αγαπώ.
-Το White Christmas κοροϊδεύει; -Δεν λέω αυτό.
Εντάξει.
Ίσως το κοινό έχει αλλάξει.
Ακόμα θέλουν να γελάσουν.
Θέλουν να γελάσουν, μα όχι έτσι.
-Όχι έτσι; -Με τον τρόπο σου.
Θέλουν επίσης να κλάψουν λίγο.
Θέλουν να... θέλουν να νιώσουν.
Είσαι ο πιο παλιός μου φίλος.
Είσαι...
Είσαι μοναδικός.
Γράφεις τη νεκρολογία μου.
-Απλώς λέω. -Είμαι εδώ, τώρα.
-Έτοιμος για δουλειά. -Ναι;
Είσαι πρόθυμος να γυρίσεις στο νοσοκομείο;
Δεν χρειάζεται να γυρίσω στο νοσοκομείο
και δεν χρειάζομαι ούτε ψυχίατρο.
-Ευχαριστώ. -Θέλαμε να σε βοηθήσουμε.
Ποιοι; Εσύ και ο Όσκαρ; Με βοηθήσατε;
Λες να έχει σχέση ο Όσκαρ;
Το Οκλαχόμα! θα είναι η μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας σου.
-Δεν το ξέρεις. -Έβαλες τον μαλάκα τον Κρον
να διευθύνει τα λεφτά μου.
Επέμενε ο αδερφός σου, Λάρι.
Ο Τέντι παρακάλεσε.
Τότε εσείς να γράψετε τους στίχους.
Εγώ έγραψα τους στίχους.
Τι σημαίνει αυτό;
Στο By Jupiter; Το ξέχασες με βολικό τρόπο;
Τι ξέχασα;
Ο Λόγκαν κι εγώ σε παρακαλούσαμε για έξτρα ρεφρέν και στίχους,
και ήσουν τόσο μεθυσμένος που δεν εμφανίστηκες.
Οπότε, ναι, έγραψα τους στίχους.
-Δεν έγραψες ούτε μία λέξη... -Πώς το ξέρεις;
-...από εκείνο. -Πώς το ξέρεις;
Δεν ήσουν εδώ για να...
Ξέρεις κάτι;
Δεν θα διαφωνήσω μαζί σου απόψε.
Αγαπώ να διαφωνώ.
Εγώ όχι.
Λυπάμαι.
Δεν με νοιάζει αν μου επιτεθεί κάποιος.
Δεν σημαίνει τίποτα για μένα.
Μα κανείς δεν επιτίθεται στη δουλειά μου. Είναι το μόνο που έχω.
Η δουλειά σου είναι εξαιρετική.
Η δουλειά σου ήταν εξαιρετική από τη μέρα που σε γνώρισα.
Το θυμάσαι ακόμα αυτό;
Να στέκεσαι με τις παντόφλες και την πετσέτα;
Ναι, με τα λίγα γένια στις 11:00 π.μ.
Θα το θυμάμαι μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής μου.
Εντάξει.
-Πάω πάνω. -Ξέρω.
-Όλη η εταιρεία περιμένει. -Φυσικά.
Τέσσερα ή πέντε τραγούδια.
Σου λέω, έχω ήδη ιδέες!
Ένα κωμικό σόλο για τη Βίβιεν
για το πώς σκότωσε κάθε έναν από τους προηγούμενους συζύγους της.
Θα είναι αστείο.
Θα το πούμε To Keep Our Love Alive!
Είσαι καλά, Λάρι;
Πού είναι ο Γουάιτ;
-Έφυγε. -"Τόσο σύντομα;"
Υπήρχαν τόσα πολλά που ήθελα να του πω.
Ίσως ήταν κομπάρσος.
Άλλο ένα;
Το τελευταίο, Λάρι.
Ξέρεις την αναποτελεσματική μελαγχολία;
Επειδή δεν το έγραψα ακόμα.
Ας βάλουν τη φωτογραφία μου στο μπουκάλι.
"Το Ουίσκι Που Έκανε Τον Λορέντζ Χαρτ Άνεργο.
"Ομόλογα Πολέμου."
Ξέρεις, άρχισα να ακούω λάθος τα πράγματα.
Τις προάλλες, άκουγα μια τραγουδίστρια να λέει
για την "καρδιά του τσιγάρου".
Και σκέφτηκα "Τώρα αυτό είναι μια πρωτότυπη μεταφορά
"Η καρδιά μου από τσιγάρο".
Μετά κατάλαβα ότι έλεγε "Μυστική καρδιά μου".
Ούτε εγώ μπορώ να θυμηθώ τίποτα πια.
Αυτός θα ήταν ο τίτλος της αυτοβιογραφίας μου.
"Σταμάτα Με Αν Σου Το Έχω Ήδη Πει Αυτό".
Και θα τυπώσουμε το κείμενο δύο φορές.
Όχι, σοβαρολογώ. Την έχω ξαναδεί να το κάνει.
Αρκεί να μην υπάρχει χορός αργότερα το βράδυ.
Καλύτερα να προσέχεις...
Αναντικατάστατή μου Ελίζαμπεθ!
Λάρι!
-Σου αρέσει; -Είναι...
Ο Χαμερστάιν είπε ότι είμαι στολίδι!
Έχει τέτοιο τρόπο με τις λέξεις.
Τζορτζ, αυτός είναι ο Λορέντζ Χαρτ.
Είναι τιμή μου που σας γνωρίζω.
Θα σε πείραζε να μιλήσω στην Ελίζαμπεθ για δύο λεπτά;
Και μετά είναι όλη δική σου.
Θα είναι μια χαρά,
αρκεί να μου υποσχεθείτε ένα αυτόγραφο πριν φύγω.
Τελειώνει το Γέιλ.
Σπουδάζει μουσική, μα θέλει να γίνει σκηνοθέτης.
Σκηνοθέτης. Πώς σε λένε;
Τζορτζ Χιλ.
Να η συμβουλή μου, μελλοντικέ σκηνοθέτη, Τζορτζ Χιλ.
Θέλεις τη συμβουλή μου;
Θα ήταν τιμή μου.
Να προσέχεις τις ερωτικές ιστορίες.
Σκέψου τις ιστορίες φιλίας.
Εκεί ζει το πιο διαρκές πράγμα.
Ευχαριστώ, θα το θυμάμαι.
ΟΚΛΑΧΟΜΑ!
Τα λέμε αργότερα, Τζορτζ.
Η μαμά μόλις μου το έδωσε.
Συγκινήθηκα πολύ.
Η καλοδιατηρημένη κλείδα μου.
Πρόσεχε. Η μαμά μου...
Εντάξει.
Συγγνώμη. Ξέρω ότι τα γενέθλιά σου είναι στις 19 Νοεμβρίου.
Είμαι σκορπιός.
Δεν αμφέβαλα καθόλου.
Πήρες την παρτιτούρα που σου έστειλα;
Έτρεχα με τις εξετάσεις, τα έβαλα στην άκρη ειλικρινά και...
Μετά τα ξέχασα κάπως. Αλλά τώρα έχω χρόνο, σ' το υπόσχομαι.
Θα βάλω έναν φίλο μου
να μου παίξει όλα τα τραγούδια.
Με την ησυχία σου.
Αυτό είναι το υπέροχο με την τέχνη, έτσι;
Σε περιμένει.
Ευχαριστώ για τα γράμματα που έγραψες.
Μου άρεσε πολύ να τα διαβάζω.
Η συγκάτοικος δεν πίστευε ότι μιλούσα με τον Λορέντζ Χαρτ.
Θυμάμαι στο Βερμόντ, ότι έπινες κόκκινο κρασί.
Μάλμπεκ, είναι ποτό του Γέιλ.
Ζητάς το Γαλλικό Μάλμπεκ και μετά κάνεις
σαν να ξέρεις από ποιον αμπελώνα ήρθε.
Μην αναφέρεις το Βερμόντ στη μητέρα μου, εντάξει;
Δεν ξέρει τίποτα για το ταξίδι.
Βασικά, δόξα τω Θεώ.
Δεν ξέρει για το 90% του τι συμβαίνει στη ζωή μου.
Νιώθω προνομιούχος που εγώ το ξέρω.
Ή που το ήξερα, τον Αύγουστο.
Έχω πολλά να αναφέρω από τότε.
Πες μου για τα αγόρια. Αυτό με ενδιαφέρει.
Ειλικρινά, είμαι πολύ πιο έξυπνη από τους περισσότερους.
Οπότε κάθομαι και τους βλέπω να προσπαθούν να με εντυπωσιάσουν.
Είναι διασκεδαστικό.
Αν ήμουν κολεγιόπαιδο, θα σε φοβόμουν.
Αυτή η έξυπνη, ανελέητα παρατηρητική,
τρελά αισθησιακή ομορφιά που κάθεται εκεί,
αξιολογώντας με από κάπου πίσω από αυτά τα πράσινα μάτια,
σχολιάζοντας τις γκάφες μου.
Θεέ μου, θα είχα τρομοκρατηθεί.
Δεν είμαι τόσο εκφοβιστική.
Πες μου κι άλλα για τον Κούπερ.
Είναι ντροπιαστικό.
Αγαπώ την ντροπή σου.
Παίρνεις αυτό το κόκκινο που ξεπλένει πάνω σου
και ένα δευτερόλεπτο μετά φεύγει.
Αυτό μπορεί να διαρκέσει περισσότερο.
-Θα ήθελα... -Ελίζαμπεθ. Γεια, Λάρι.
Ελπίζω να μη διακόπτω κάτι βαρύ.
Οι βαριές υποθέσεις θα πρέπει να περιμένουν.
Είναι κόσμημα, έτσι;
Σας παρακαλώ.
Θα σας ενοχλήσω για λίγο.
Λάρι, ήθελα να πω...
Πρώτον, αναγνωρίζω ότι είναι δύσκολη νύχτα για σένα.
Όχι, είμαι επαγγελματίας. Είμαστε και οι δύο επαγγελματίες,
καταλαβαίνουμε τη φύση της δουλειάς.
Λάρι, σου άρεσε πραγματικά το σόου; Δεν νομίζω ότι κάνω τα κωμικά κομμάτια
καλά όσο εσύ. Δεν είναι η δύναμή μου.
Ξεκωλώθηκα. Έπρεπε να ξανακολλήσω.
Έχουμε ίδια ηλικία, μα ήσουν πάντα ο δάσκαλος.
-Όχι, Όσκαρ. -Όχι, σε όλη σου την καριέρα,
-μας έδειξες τον δρόμο. -Όχι...
Μας απελευθέρωσες όλους.
Έκανες τα αμερικάνικα τραγούδια να ακούγονται σαν λόγια.
Σιχαίνομαι τα εγκώμια, ειδικά τα δικά μου.
Όσκαρ, απόψε είναι η βραδιά σου.
Μια επιτυχία για σένα και τον Ντικ είναι επιτυχία για όλους μας.
Ο κόσμος επιτέλους θέλει να δει ξανά παραστάσεις.
Αληθινές. Ο Ντικ κι εγώ είπαμε μερικές ιδέες.
-Θαυμάσια. -Ναι, έχουμε μια ιδέα για ένα μεγάλο...
σόου του Μάρκο Πόλο... Τεράστιο... Ένα είδος μουσικού τσίρκου.
Ο Ντικ είναι ενθουσιασμένος.
Είπε ότι κάνεις το Liliom.
Αν πάρουμε τα δικαιώματα.
Συναρπαστικό.
-Μου είπε ότι είναι προστατευόμενή σου. -Σταμάτα.
"Είναι το φιλί της άνοιξης που κάνει τον μοναχικό χειμώνα να φαίνεται μακρύς".
Σε παρακαλώ.
-Έγραψες σπουδαίους στίχους. -Ένα σόου που κράτησε τρεις μήνες.
-Το είδα δύο φορές. -Εσύ...
Ξέρεις για τι πράγμα μιλάμε, Στίβι;
Very Warm for May. Παραγωγή του Μαξ Γκόρντον.
Μουσική του Τζερόμ Κερν.
Θέατρο Άλβιν. 59 παραστάσεις.
Ο γείτονάς μου είναι μια κινούμενη εγκυκλοπαίδεια μουσικού θεάτρου.
Είμαι σαν κινούμενη πνευμονία στο μουσικό θέατρο.
-Χαίρω πολύ. -Χάρηκα για τη γνωριμία.
Θέλει να γράφει μιούζικαλ.
Ο αγαπημένος σου στιχουργός;
Ο Όσκαρ.
Φυσικά. Πώς σου φαίνεται η δουλειά μου;
Μου αρέσει. Είναι αστεία.
Σ' ευχαριστώ πολύ.
Λίγο τσαπατσούλικη.
Είναι πολύ κουρασμένος. Ήταν μεγάλη μέρα.
Έλα, Στίβι. Είναι μακρύς ο δρόμος για το Ντόιλσταουν.
-Θα πας τουαλέτα; -Δεν κουράστηκα.
Με ρώτησε τι πιστεύω.
"Οι βαριές υποθέσεις θα περιμένουν";
Λυπάμαι πολύ που δεν έκανα παιδιά.
Κούπερ.
-Δεν το πιστεύω ότι σου το λέω. -Πες.
Να θυμάσαι, είχα ένα μάταιο φλερτ με αυτόν
για έναν χρόνο.
Κράτα αυτό. Έλα εδώ.
Ρενέ, μπορώ να κερδίσω πέντε λεπτά ησυχίας;
Τα πάντα για σένα, Λάρι.
Σ' ευχαριστώ πολύ.
Πες μου πώς είναι, προσπαθώ να τον φανταστώ.
Απόλλων. Μπλε μάτια, ψηλός.
Βασικά, το δέρμα στην πλάτη του
-ήταν άψογο... -Σταμάτα.
Είναι η νύχτα των γενεθλίων σου. Πες μου τα πάντα.
-Μια ομάδα φίλων μου... -Φίλοι, φίλες;
-Και τα δύο. -Εντάξει.
Έλα, Λάρι, είμαι φοιτήτρια.
Με πάνε στου Μόρις, στο οποίο τεχνικά δεν επιτρέπονται οι γυναίκες,
αλλά μας βάζουν από πίσω σαν λαθραία εμπορεύματα.
Φυσικά, ένα από τα κορίτσια έφερε το ραντεβού της.
Τον Κούπερ;
Το οποίο με καταστρέφει και με ενθουσιάζει.
Είναι εκεί, κοντά μου.
Το βράδυ καταφτάνει,
άδεια μπουκάλια κρασιού στο τραπέζι.
Οι μισοί από εμάς είναι ανήλικοι,
μα φλερτάρουμε ξεδιάντροπα με τον σερβιτόρο.
-Πίνεις το γαλλικό σου Μάλμπεκ. -Ακριβώς.
Είμαι καλός μαθητής.
Γι' αυτό σε αγαπούν όλοι. Είσαι ο καλύτερος ακροατής.
Επειδή δεν ενδιαφέρομαι καθόλου για τον εαυτό μου.
Πίσω στην ιστορία σου με την ακολασία.
Άδεια μπουκάλια κρασιού στο τραπέζι...
Είναι αργά.
-Και η Μάρτζορι... -Το κορίτσι που ήρθε με τον Κούπερ;
Έφυγε σπίτι για να διαβάσει.
Ο κόσμος φεύγει ένας ένας.
Είναι μεσάνυχτα.
Και κάθομαι ακριβώς δίπλα του.
Με την ησυχία σου.
Ξέρεις, δεν υπάρχει άλλο μέρος στη γη που θα προτιμούσα να είμαι
από το να κάθομαι εδώ μαζί σου.
Πήρες το γράμμα; Πάρτι στο σπίτι μου απόψε.
Θα μείνω εδώ να βοηθήσω τη μητέρα μου...
Δεν ξεκινάει μέχρι αργά.
Θα έχεις πολύ χρόνο εδώ για δημόσιες σχέσεις.
Έχω το Golden Gate Quartet. Υποσχέσου μου ότι θα έρθεις.
Σέντραλ Παρκ Γουέστ 320.
Είπες ότι θέλεις να σχεδιάσεις σκηνικά και κοστούμια,
όλοι του θεάτρου θα είναι εκεί.
Πίσω στον Κούπερ.
Εντάξει.
Φεύγουμε μαζί.
Είναι μια τέλεια νύχτα Νοεμβρίου. Μισοφέγγαρο.
Έχει το χέρι του γύρω μου. Είμαστε και οι δύο λίγο μεθυσμένοι,
σκοντάφτουμε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου.
Φοράει ένα κόκκινο με πράσινο πουκάμισο με τα μανίκια μαζεμένα.
Όχι ότι το πρόσεξες.
Δείχνει τέλεια!
Κι εσύ;
Έχω γενέθλια, έτσι;
-Πρέπει να φαίνομαι καλά. -Δελεαστική.
Ακουμπάω το πουκάμισό του
και μιλάω ειλικρινά,
μυρίζω το αρσενικό που βγαίνει από πάνω του.
Θυμάμαι τα τεράστια μοβ γράμματα που θα έπρεπε να φωτίζουν τον ουρανό...
-"Επιθυμία". -Εντάξει.
Περίμενε λίγο.
Να ρίξω παγωμένο νερό στο παντελόνι μου.
Θα χρειαστείς επιπλέον πάγο.
Καταλήγουμε στο υπόγειο της αδελφότητάς του,
σε αυτό το άθλιο είδος εγκαταλελειμμένου μπαρ.
Ποιος ξέρει πόσες πράξεις ακολασίας έχουν γίνει εκεί κάτω.
Και έρχεται άλλη μία.
Ναι.
Τον παρακολουθώ έναν χρόνο.
Τον ονειρεύομαι και τώρα, ορίστε.
Τη νύχτα των γενεθλίων μου,
το μόνο φως έρχεται από ένα μικρό πορτατίφ,
με άλογα και αναβάτες τυπωμένα στο καπέλο.
Αλήθεια, τι να κάνει ένα κορίτσι;
Χρόνια πολλά!
Αρχίζει να βγάζει τα ρούχα του.
Θέλεις πραγματικά να το ακούσεις;
Με ενδιαφέρει.
Είναι ντροπιαστικό.
Βασικά δεν συνέβη τίποτα.
Τίποτα;
Όπως εμείς στο σπίτι στη λίμνη;
Όχι.
Ήταν εσκεμμένη απόφαση που πήραμε.
Βάσει ποιου ορθολογισμού; Όσο λογικοί είμαστε εμείς.
Αλλά αυτό...
Δεν μπορούσε να βάλει το προφυλακτικό.
Όχι.
Προσπάθησε.
-Προσπάθησε πάλι. -Όχι.
-Προσπάθησα. -Σταμάτα.
Ήταν τα χειρότερα δέκα λεπτά μου.
Ήταν σαν δέκα ώρες.
Λυπάμαι.
Και ξέρεις ποιο ήταν το χειρότερο;
Απλώς δεν ήταν εκεί.
Μουρμούριζε συνέχεια ότι έφταιγε το κρασί.
Ότι...
το προφυλακτικό ήταν μικρό, αν το πιστεύεις.
Όλο αυτό το διάστημα, αυτό που μου ήταν ξεκάθαρο
είναι ότι... δεν έχει αρκετά...
Δεν ξέρω ποια είναι η σωστή λέξη. Ίσως...
"δεν-σε-αγαπάει-τόσο" είναι η σωστή λέξη.
Δεν υπάρχει τρόπος να το παρακάμψεις, έτσι;
Όταν το κορίτσι αγαπάει τον άντρα με όλη της την καρδιά
και αυτός δεν ανταποδίδει;
Ξέρεις πώς είναι αυτό;
"Κανείς δεν με αγάπησε τόσο πολύ."
Έφερα σε αυτό το υπόγειο έναν χρόνο λατρείας,
ναι, μελετώντας τη φωτογραφία του,
απομνημονεύοντας το τηλέφωνό του.
Και να τος, αυτός ο μεθυσμένος μικρός
που δεν έκανε καν ότι μ' αγαπάει...
Και... δεν θα με πείραζε αν υπήρχε...
κάποιο... πάθος από κάτω.
Ή ακόμα και ενσυναίσθηση.
Δεν υπήρχε τίποτα.
Απλώς... το πορτατίφ με τα άλογα πάνω του.
Σου αξίζουν πολύ καλύτερα.
Ναι.
Ρώτησα τη συγκάτοικο το άλλο πρωί.
Μιλήσαμε κορίτσι με κορίτσι.
Είπε ότι οι άντρες ενίοτε δεν μπορούν να αποδώσουν επειδή είναι πολύ νευρικοί.
Μακάρι να το πίστευα για να νιώσω λίγο καλύτερα.
Αλλά...
δεν ήταν νευρικός. Ούτε στο ελάχιστο.
Είχε κλειστά μάτια.
Σαν να ονειρευόταν πως είμαι μία που πραγματικά ήθελε.
Ένιωσα χαζή.
Ένιωσα εξευτελισμένη.
Ένιωσα έξαλλη που μπορούσα να του επιτρέψω
να με κάνει να νιώσω άχρηστη.
Δοκιμάσαμε και εναλλακτικά.
Όχι.
Έγινε πιο άσχημο και πιο άσχημο.
Τελικά είπε "Ελίζαμπεθ, σου χρωστάω".
Και αυτά...
Αυτά ήταν τα 20α γενέθλιά μου.
Ορίστε.
Για όνομα πια.
Γίνεται χειρότερο.
Δεν θα το αντέξω.
Μπορώ να το αντέξω.
Απλώς πες μου με έναν τρόπο που δεν θα ντρέπομαι που είμαι άνθρωπος.
Θα είναι δύσκολο.
Μια βδομάδα αργότερα,
όλοι φεύγουν για τις Ευχαριστίες.
Μου τηλεφωνεί. Θα ήθελα να δειπνήσω μαζί του;
Με ξέρεις, δεν έχω περηφάνια.
Λέω "Φυσικά" και πάω στην αδελφότητά του πάλι,
που είναι κάτω από ένα τεράστιο δέντρο γκίνγκο.
Τα φύλλα έχουν γίνει κίτρινα,
ο κορμός του δέντρου είναι μαύρος από τη βροχή.
Σκέφτομαι ότι αυτό είναι πανέμορφο.
Θυμάμαι να λέω στον εαυτό μου
"Ο Θεός δίνει μια δεύτερη ευκαιρία".
Πάμε στο δωμάτιό του,
ο συγκάτοικός του έχει φύγει.
Η πόρτα κλείνει
και ξαφνικά...
Δεν υπάρχει άλλη συζήτηση για το δείπνο.
Η υπόσχεση εκπληρώθηκε!
Και με το παραπάνω.
Ξαφνικά βρέχει.
Σχεδόν ξεσκίζουμε τα ρούχα μας.
Δεν υπάρχει συζήτηση.
Και αυτήν τη φορά...
δεν υπάρχει δυσκολία.
Ούτε την πρώτη φορά. Ούτε τη δεύτερη φορά.
Σταμάτα.
Μου λέει "Αργοπορημένα χρόνια πολλά, Ελίζαμπεθ".
Και θέλεις να ακούσεις το απίστευτο τέλος αυτής της ιστορίας;
Τότε τον είδα τελευταία φορά.
Ήταν τον Νοέμβριο. Πριν τέσσερις μήνες.
Ήμουν απόλυτα σίγουρη ότι θα τηλεφωνούσε. Μόνο για να κάνουμε σεξ, σωστά;
Όχι, ποτέ.
Νόμιζα ότι θα έγραφε.
Όχι.
Οπότε του τηλεφωνώ, φυσικά.
Έκλεισε το τηλέφωνο γρήγορα.
Έτσι, του έγραψα.
-Τετρασέλιδο γράμμα. Με μονό διάστιχο. -Όχι.
Καμία απάντηση.
Λέω στον εαυτό μου ότι ήταν σαν όνειρο πυρετού.
Και ίσως ο πυρετός τελικά έπεσε.
Και όλα ακούγονται λογικά και συνετά.
Αλλά ξέρεις κάτι;
Αν μου τηλεφωνήσει τώρα αμέσως,
θα τα παρατούσα όλα και...
θα οδηγούσα τρεις ώρες ή 30 ώρες για να περάσω άλλη μία νύχτα μαζί του.
Τι μου συμβαίνει, Λάρι;
Γιατί να οδηγήσεις 30 ώρες για να δεις κάποιον που σου φέρθηκε έτσι;
Είμαι ερωτευμένη μαζί του;
Σοβαρά;
Είναι παράλογο, εμμονικό, αξιολύπητο.
Δεν είναι η πρώτη φορά που μου συνέβη.
Μου συμβαίνει συνέχεια.
Δεν μπορώ να δω τους ανθρώπους καθαρά.
Έγραψα ένα τραγούδι μια φορά, χρόνια πριν,
το The Heart is Quicker Than the Eye.
Δεν είναι σπουδαίο, μα έχει καλό τίτλο.
Και νομίζω πως είναι αλήθεια.
Το κεφάλι δεν έχει καμία σχέση με την τρέλα του έρωτα.
Και...
Δεν έχει σημασία για την αξία, έτσι;
Επενδύουμε τις καρδιές μας σε μετοχές που δεν αξίζουν.
Και ξέρουμε ότι δεν αξίζουν.
Αλλά τις κρατάμε σαν μικρά παιδιά που κρατούν τα αρκουδάκια τους.
Ελίζαμπεθ.
Πες μου ειλικρινά.
Πώς αισθάνεσαι για μένα;
Τι εννοείς;
Θέλω να πω,
στο σπίτι της λίμνης, με το φως να αντανακλάει στο νερό,
μιλήσαμε όλη τη νύχτα
και άγγιξα τον ώμο σου...
Στα αλήθεια με αγάπησες καθόλου εκείνο το βράδυ;
Το ξέρεις ότι σ' αγαπώ, Λάρι.
Με αγαπάς;
Απλώς... όχι με αυτόν τον τρόπο.
Είπες ότι θα οδηγούσες 30 ώρες για να δεις τον Κούπερ.
Πόσες ώρες θα οδηγούσες για να δεις εμένα;
Τα χέρια μου τρέμουν.
Νιώθω κάτι πιο σοφό και βαθύ για σένα.
-Σεβασμό. -Ευχαριστώ.
Ευγνωμοσύνη για τη γενναιοδωρία και την ανιδιοτέλεια που μου δείχνεις.
Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για μένα περισσότερο από σένα.
Δεν αξίζω μια φιλία σαν τη δική σου. Είμαι τόσο ευγνώμων για σένα.
Θα είμαι ευγνώμων για πάντα.
Είμαι ευγνώμων και σε σένα, που με επανέφερες.
Σταμάτα.
Λάρι, έχει κόσμο εδώ.
Μισό λεπτό!
Να σε ρωτήσω κάτι;
Κάτι πολύ προσωπικό για να ρωτήσω;
Το πολύ προσωπικό είναι το μόνο που με ενδιαφέρει.
Η μητέρα μου...
Ξέρεις, δουλεύει για το Σωματείο, ξέρει τους πάντες.
Μας είδε να περνάμε χρόνο μαζί πέρσι το καλοκαίρι...
Βλέπω πού πάει.
Μου είπε... Δεν ξέρω πώς να το πω.
Απλώς πες το.
Εντάξει.
Μου είπε, περισσότερο από μία φορά,
"Ελίζαμπεθ, όχι μόνο έχει τη διπλάσια ηλικία σου,
"αλλά δεν νομίζω ότι το πρωταρχικό ενδιαφέρον του είναι οι γυναίκες".
Τι είπες;
Είπα "Μητέρα, ξέρω ό,τι ξέρω.
"Και ξέρω τι νιώθουμε".
Τι νιώθουμε και οι δύο;
"Παράλογη λατρεία";
Μπορώ να ρωτήσω τι πιστεύει η μητέρα σου ότι είναι το πρωταρχικό μου ενδιαφέρον;
Συγγνώμη, δεν έπρεπε να πω τίποτα.
Συγχώρεσέ με.
Σε όλες τις μητέρες μας. Είθε να παραμείνουν σιωπηλές.
Συγγνώμη. Ήταν βλακεία μου που ρώτησα.
Και ξέρω τι ξέρω και τι νιώθω.
Να τι να λες στη μητέρα σου,
ενώ κάθεται πλάι στη φωτιά,
μετρώντας με λαχτάρα τα δικαιώματα από το Οκλαχόμα!
Πες της ότι ο Λάρι Χαρτ είναι μεθυσμένος από την ομορφιά.
Τη λέξη "μεθυσμένος" με πλάγια.
Μεθυσμένος από την ομορφιά, όπου τη βρίσκει.
Στους άνδρες, στις γυναίκες, στη μυρωδιά των καταστημάτων πούρων,
στην απίστευτη ομορφιά μιας 20χρονης ποιήτριας
με ανοιχτά πράσινα μάτια και δύο μικρές φακίδες στο αριστερό μάγουλο.
Είσαι καλά;
Είναι... η καρδιά από τσιγάρο.
Λάρι, ο Ντικ Ρότζερς ψάχνει το παλτό του.
Έρχομαι.
Θα με συστήσεις;
Ευχαριστώ, Ρενέ.
Υπέροχα, σ' ευχαριστώ πολύ.
Να σου συστήσω την προστατευόμενή μου, την Ελίζαμπεθ Γουέιλαντ.
Προστατευόμενή σου;
-Γεια. -Γεια.
Έχεις ένα καλό πρότυπο εδώ πέρα
αν μπορείς να μείνεις μακριά από το μπέρμπον.
Ενδιαφέρεται για τη συγγραφή, τα σκηνικά και τα κοστούμια.
Εντάξει, σοβαρά;
Κύριε Ρότζερς, το αποψινό σόου,
το βρήκα υπέροχο.
Ευχαριστώ.
Ήταν ό,τι πιο τέλειο έχω δει.
Υπέροχο κομπλιμέντο.
Η μητέρα σου είναι στο Σωματείο.
-Ναι, η Τερέζα Γουέιλαντ. -Ναι, η Τερέζα.
-Έχεις δει πολλές παραστάσεις. -Πάρα πολλές.
Ναι.
Ξέρω τι εννοείς.
Απόψε αυτό ήταν ό,τι πάντα ήλπιζα να είναι ένα σόου.
Αναζωογονητικό, έξυπνο, μαγικό.
Λάρι, αυτή είναι η πιο διορατική νεαρή γυναίκα που μου σύστησες.
Είχα έναν καλό δάσκαλο.
Λοιπόν, τι γράφεις;
Σε αυτό το σημείο, κυρίως ποίηση.
Είναι πολύ δυνατή.
Και σχεδιάζεις σκηνικά;
-Σπουδάζω. -Μάλιστα.
Λοιπόν, θα ήθελα να... διαβάσω μερικά από τα ποιήματά σου.
Να δω τα σκίτσα σου. Αυτός είναι ο προσωπικός μου αριθμός.
Με κολακεύεις.
Δεν έχω δει την Ντόροθι. Είναι... η γυναίκα σου εδώ;
Όχι, πάει στο σπίτι. Θα συναντηθούμε εκεί
να δούμε τις πρόσφατες κριτικές.
Ναι, θα ήθελα πολύ να έρθεις μαζί μας, Ελίζαμπεθ.
Θα ήταν αναζωογονητικό να έχουμε κάποια νεαρή μαζί.
Ίσως να μου εξηγήσεις, Ελίζαμπεθ,
γιατί τα κορίτσια ουρλιάζουν για τον Σινάτρα.
Δεν ουρλιάζω για τον Σινάτρα.
Όχι, ουρλιάζει κάτω από τον Σινάτρα.
Εντάξει, Λάρι!
Λάρι, φυσικά, μπορείς να έρθεις.
Θα προσπαθήσω να έρθω, απλώς κάνω ένα σουαρέ στο σπίτι μου.
Με το Golden Gate Quartet.
Δεν μπορώ να συναγωνιστώ τον Λάρι με τα σουαρέ.
-Θα ήθελα να περάσω. -Θα ήθελες;
Ντικ, θα έρθεις;
Ναι.
Έχεις μεταφορικό μέσο;
Μπορώ να τη βάλω σε ταξί μετά.
Θα πάμε τώρα αν θέλεις.
-Θα το ήθελα. -Τέλεια.
Απλώς να ενημερώσω τη μαμά μου.
Η υπάκουη κόρη.
Είναι... Είναι τόσο όμορφη, σωστά;
Είναι πολύ εντυπωσιακή.
Εσύ και αυτή...
Όχι, την έχω ερωτευτεί,
αλλά όλοι την έχουν ερωτευτεί.
Απλώς όχι με αυτόν τον τρόπο.
Εντάξει.
Θα σε δούμε αργότερα απόψε;
Φυσικά.
Ευχαριστώ για όλα.
Κύριε Ρότζερς.
Δεσποινίς Γουέιλαντ.
Ευχαριστούμε.
Θα τα πούμε αργότερα, Λάρι;
"Με ένα τραγούδι στην καρδιά μου, βλέπω το υπέροχο πρόσωπό σου!"
Συνάντησες ποτέ κάποιον και ήξερες αμέσως
ότι και οι δύο ζωές σας θα αλλάξουν ανεπανόρθωτα;
Όπως το υποψιάστηκα. Είσαι συναισθηματικός.
Πότε σχολάς;
Πρέπει να κλειδώσω.
Κι εσύ, Νακλς, τελείωσες εδώ, σωστά;
Όχι ακόμα.
Γιατί θα κάνω ένα τεράστιο πάρτι στο σπίτι μου απόψε.
Ξέχασα να της δώσω τα δώρα.
Έχω πρόβλημα με τα μανίκια τελευταία.
Έχω αρθρίτιδα στον ώμο.
Πρέπει να αρχίσω να φοράω μανδύα.
Το εννοώ. Θα φέρω πίσω τους μανδύες.
Θα με δεις τις νύχτες των εγκαινίων με ψηλό καπέλο
και μανδύα, να πετάω στην ομίχλη με ένα ασημί μπαστούνι.
Θα έρθετε απόψε, σωστά;
Εκείνη θα είναι εκεί. Σας το λέω, θα είναι.
Θα αργήσει.
Και ακούστε αυτό, γιατί αυτό είναι το αξιοσημείωτο κομμάτι,
κάποια στιγμή αργά, ίσως γύρω στις 5:00 π.μ.,
μετά από λίγο πολύ Μάλμπεκ,
θα γυρίσει σε μένα και θα μου πει
"Λάρι, τι διαβάζεις;
"Λάρι, πότε είναι τα γενέθλιά σου;"
Για πρώτη φορά στη ζωή της,
θα ενδιαφερθεί για μένα.
Πρέπει να συμβεί κάποια στιγμή, σωστά;
Όλοι οι άλλοι την απογοήτευσαν.
Αλλά εγώ ποτέ δεν θα το κάνω. Είμαι απλώς...
λίγος Λάρι μέσα στη νύχτα.
Νακλς. Λίγη μουσική για ταξίδια.
Γαλάζιο φεγγάρι
Με είδες να στέκομαι μόνος
Εξυπνάκιας.
Χωρίς όνειρα στην καρδιά μου
Χωρίς μια αγάπη δική μου
Είναι πολύ καλύτερο από το The Surrey With the Fringe On Top.
Λάρι, θα έρθεις μαζί μας στου Ντικ;
Όχι, πήγαινε, θα έρθω αργότερα.
Ήξερες ακριβώς γιατί ήμουν εκεί
Με άκουσες να προσεύχομαι
Για κάποιον που θα μπορούσα Να νοιάζομαι πραγματικά
Καθόλου κακό. Τριπλή ομοιοκαταληξία και όλα βγάζουν νόημα.
Και ξαφνικά εμφανίστηκες μπροστά μου
Εσένα που θα κρατήσουν τα χέρια μου
Και άκουσα κάποιον να ψιθυρίζει
Σε παρακαλώ, λάτρεψέ με
Όταν κοίταξα, το φεγγάρι είχε γίνει χρυσό
Γαλάζιο Φεγγάρι
Λάρι, νομίζω ότι αυτή είναι η αρχή μιας όμορφης φιλίας.
"Δεν είναι ρομαντικό;"
Όχι ιδιαίτερα, όχι.
Δεν έπρεπε καν να λέγεται Γαλάζιο Φεγγάρι.
Το ονόμασα Το Κακό σε Κάθε Άντρα.
Το γράψαμε για την ταινία Manhattan Melodrama.
Ο Τζακ Ρόμπινς, πρώην "Ράμπινοβιτς", έκανε περιτομή στο όνομά του στην MGM,
ακούει το τραγούδι, μας καλεί,
χαμηλώνει το παστράμι του, λέει "Ντικ, λατρεύω τη μελωδία.
"Ισχυρή, όπως ό,τι έχεις γράψει.
"Αλλά, Λάρι, αυτές οι λέξεις είναι πολύ κουλτουριάρικες!
"Δεν είναι κουλτουριάρικες για μένα. Ξέρω πόσο υπέροχοι είστε.
"Να γράψεις για τους βλάκες στο σκοτάδι.
"Δεν θα τα τραγουδάνε".
Οπότε είπα "Τι πρόβλημα έχει;"
Είπε "Δεν μπορώ να θυμηθώ καν τον γαμημένο τίτλο!
"Παιδιά, δώστε μου κάτι να προωθήσω".
Οπότε λέω "Πώς θέλεις να το ονομάσω;"
Γαλάζιο Φεγγάρι;
Η μεγαλύτερη επιτυχία που γράψαμε ποτέ.
Οι Ρότζερς και Χαμερστάιν έγιναν
το πιο επιτυχημένο δίδυμο στην ιστορία του αμερικανικού μουσικού θεάτρου.
Ο Λορέντζ Χαρτ πραγματικά έδωσε πέντε νέα τραγούδια στην αναβίωση
του A Connecticut Yankee πριν βρεθεί παράλυτος
μεθυσμένος στη βροχή σε ένα πεζοδρόμιο κοντά στην 8η Λεωφόρο.
Πέθανε τέσσερις μέρες μετά στο νοσοκομείο Ντόκτορς κατά τη διάρκεια μιας συσκότισης.
Εμπνευσμένο από τα γράμματα των Λορέντζ και Ελίζαμπεθ
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ: Αβραμίδου Χριστίνα