1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:15,557 --> 00:00:18,935
มันโง่บรมเลยนะ หากคิดว่า

4
00:00:18,936 --> 00:00:23,565
คนอื่นจะสนใจใคร่รู้เรื่องของเรา
มากเท่ากับตัวเราเอง

5
00:00:24,233 --> 00:00:29,905
เขียนอัตชีวประวัติขึ้นมาทั้งเล่ม
มันก็เหมือนยึดติดกับอัตตาขั้นสุด

6
00:00:30,781 --> 00:00:32,406
แต่ก็เอาจนได้

7
00:00:33,242 --> 00:00:37,245
คืนนี้ผมขอเลือกอ่านบางฉาก
บางตอนจาก Surrender

8
00:00:37,246 --> 00:00:39,872
หนังสือที่ผมแต่งเอง

9
00:00:39,873 --> 00:00:46,046
ฉากแรกเปิดมาก็บีบคั้นอารมณ์
เกือบเป็นฉากอวสานเคล้าน้ําตาแล้วด้วย

10
00:00:47,047 --> 00:00:47,881
คือว่า...

11
00:00:49,967 --> 00:00:53,053
ผมเกิดมากับหัวใจพิสดาร

12
00:00:53,929 --> 00:00:55,513
ในห้องหนึ่งของหัวใจ

13
00:00:55,514 --> 00:00:59,768
คนทั่วไปมีสามประตู ของผมมีแค่สอง

14
00:01:00,644 --> 00:01:07,442
ประตูสวิง ซึ่งในวันคริสต์มาส
ปี 2016 ทั้งสองบานนั้นเกิดหลุด

15
00:01:07,943 --> 00:01:11,697
ท่อนําเลือดแดงคือเส้นโลหิตหลัก
เป็นสายโยงชีวิตเรา

16
00:01:12,656 --> 00:01:16,618
ความเครียดยาวนานหลายสิบปี
ทําให้ท่อนําเลือดแดงของผมโป่งพอง

17
00:01:17,369 --> 00:01:19,371
โป่งพองแทบจะระเบิด

18
00:01:20,163 --> 00:01:26,461
แทบจะส่งผมไปโลกหน้า
โดยไม่ทันได้ร่ําลาในชาตินี้

19
00:01:27,629 --> 00:01:29,047
ดังนั้นจึงต้องมา

20
00:01:30,591 --> 00:01:34,303
โรงพยาบาลเมาท์ไซนาย นิวยอร์กซิตี้

21
00:01:34,803 --> 00:01:38,932
ก้มมองร่างตัวเองบนเตียงสแตนเลส

22
00:01:39,933 --> 00:01:43,936
เลือดร้อนระอุพุ่งทะลักเปื้อนเปรอะไปทั่ว

23
00:01:43,937 --> 00:01:47,983
เลือดจะทําเช่นนั้นเมื่อมันไม่ต่อชีวิตให้เรา

24
00:01:48,901 --> 00:01:51,987
เลือดและลม เลือดและไส้

25
00:01:52,613 --> 00:01:55,448
เลือดและสมอง เวลานี้ต้องใช้ทั้งสองอย่าง

26
00:01:55,449 --> 00:02:02,539
มันสมองกับสองมือของศัลยแพทย์
ผู้กําลังยืนค้ําร่างของผม

27
00:02:03,081 --> 00:02:05,374
ชายผู้นั้นปีนขึ้นบนอกผม

28
00:02:05,375 --> 00:02:12,299
ควงมีดผสานพละกําลัง
แห่งวิทยาศาสตร์และการสับแล่

29
00:02:12,799 --> 00:02:15,343
"สามีคุณสู้ขาดใจ

30
00:02:15,344 --> 00:02:17,345
ในสงครามกลางอกนั่น"

31
00:02:17,346 --> 00:02:20,890
"เราต้องเย็บเขาด้วยลวดหนาพิเศษ

32
00:02:20,891 --> 00:02:27,356
ความจุของปอดเขา
อยู่ที่ 130% ได้มั้ง ทั้งที่อายุขนาดนี้"

33
00:02:40,410 --> 00:02:43,705
ลมหายใจคือกําลัง

34
00:02:45,332 --> 00:02:52,088
ลมหายใจคือความมาดมั่นท้าอุปสรรคยิ่งใหญ่

35
00:02:52,089 --> 00:02:56,259
ลมหายใจหาใช่ความมุมานะ
ที่จะพิชิตเขาเอเวอเรสต์

36
00:02:56,260 --> 00:03:00,888
แต่เป็นศักยภาพในการอดทนปีนป่าย

37
00:03:00,889 --> 00:03:05,561
ณ ที่นี้ เป็นครั้งแรกที่ผมปราศจากสิ่งนั้น

38
00:03:07,646 --> 00:03:09,022
ปราศจากลมหายใจ

39
00:03:09,773 --> 00:03:14,444
นามทั้งหลายที่เราถวายแด่พระเจ้า
ลมหายใจแห่งชีวิต

40
00:03:15,112 --> 00:03:21,618
ยะโฮวาห์ อัลลอฮ์ เยชูวา

41
00:03:22,536 --> 00:03:26,123
ผมปราศจากลมหายใจ ผมหวั่นกลัว

42
00:03:27,708 --> 00:03:29,418
เพราะนั่นเป็นครั้งแรก

43
00:03:30,502 --> 00:03:34,965
ผมเอื้อมหาเยชูวา

44
00:03:36,383 --> 00:03:39,595
แต่เยชูวาไม่อยู่รับ

45
00:03:41,513 --> 00:03:46,685
มันประหลาดนัก
เมื่อเราขอให้ความเงียบงันไถ่ชีวิต

46
00:03:48,854 --> 00:03:50,647
ขอให้ปรากฏมา

47
00:03:52,441 --> 00:03:55,861
ขอให้ได้รู้ว่าความเงียบนั้นมีใบหน้า

48
00:03:59,406 --> 00:04:01,200
ทว่าในจังหวะนี้

49
00:04:02,117 --> 00:04:05,495
ราวกับพระผู้เป็นเจ้าทรงลี้หาย

50
00:04:08,457 --> 00:04:09,666
เราอยู่ที่ไหน

51
00:04:12,336 --> 00:04:13,795
ไม่มีลมหายใจ

52
00:04:15,172 --> 00:04:16,964
ไร้ซึ่งคําภาวนา

53
00:04:18,050 --> 00:04:20,636
ปราศจากอาเรีย

54
00:04:21,178 --> 00:04:26,308
เรามาถึงที่นี่ได้อย่างไร

55
00:04:29,311 --> 00:04:32,773
- [เพลง "Vertigo"]
- นิวยอร์ก นิวยอร์ก!

56
00:04:33,857 --> 00:04:39,696
ณ มุมถนน 74 ตัดบรอดเวย์แห่งนี้
วอนแสงโรงละครส่องวิถี

57
00:05:00,509 --> 00:05:01,510
โอล่า!

58
00:05:48,599 --> 00:05:49,808
โอล่า!

59
00:06:36,480 --> 00:06:39,983
ครับ ขอบคุณครับ
ผมยังแสร้งว่านี่เป็นการโปรโมทหนังสือ

60
00:06:46,240 --> 00:06:47,241
ใช่เลย

61
00:06:49,201 --> 00:06:51,953
- โอล่า
- โอล่า!

62
00:06:51,954 --> 00:06:55,123
ขอต้อนรับสู่โชว์ฉายเดี่ยว

63
00:06:56,667 --> 00:07:01,129
พูดได้ว่างานนี้ออกจะล้ําเส้นหน่อยๆ

64
00:07:02,130 --> 00:07:04,924
เพราะมาเจอพวกคุณโดยที่ไม่มีเพื่อนร่วมวง

65
00:07:04,925 --> 00:07:09,178
หลายคนคงทราบดี เวลาที่ U2 ออกทัวร์

66
00:07:09,179 --> 00:07:12,599
บางครั้งก็จะมีพร็อพตกแต่งใหญ่อลังการ

67
00:07:14,351 --> 00:07:20,816
กรงเล็บยักษ์ สถานีอวกาศ ลูกเลม่อนดิสโก้

68
00:07:21,900 --> 00:07:25,070
คืนนี้ผมมีแค่โต๊ะกับเก้าอี้

69
00:07:26,196 --> 00:07:29,115
และวงของแจ็คไนฟ์ ลี

70
00:07:29,116 --> 00:07:30,658
(ควบคุมดนตรี
แจ็คไนฟ์ ลี)

71
00:07:30,659 --> 00:07:33,286
ร่วมด้วยเคท เอลลิส
ผู้บรรเลงเชลโล่และเสียงมหัศจรรย์

72
00:07:33,287 --> 00:07:34,954
(เคท เอลลิส
เชลโล่)

73
00:07:34,955 --> 00:07:38,791
รวมทั้งเจมม่า โดเฮอร์ตี้
ผู้บรรเลงฮาร์ปและเสียงสวรรค์อื่นๆ

74
00:07:38,792 --> 00:07:39,959
(เจมม่า โดเฮอร์ตี้
ฮาร์ป)

75
00:07:39,960 --> 00:07:44,840
เอาละ ปรากฏว่าสิ่งมหัศจรรย์ที่สุดในชีวิตผม

76
00:07:45,340 --> 00:07:48,176
อยู่ที่ผู้คนซึ่งผมได้สานสัมพันธ์

77
00:07:48,177 --> 00:07:52,347
เจอเกือบทั้งหมดภายในสัปดาห์เดียวกัน

78
00:07:52,931 --> 00:07:56,602
ผมเริ่มต้นชีวิตกับอาลี ภรรยาของผม

79
00:07:57,102 --> 00:08:00,397
ในสัปดาห์เดียวกับที่เข้าวง U2

80
00:08:02,274 --> 00:08:04,568
ใช่แล้ว ขอโทษจ้ะที่รัก

81
00:08:05,277 --> 00:08:10,574
หนึ่งสัปดาห์ในช่วงมัธยมปลาย
แล้วจากนั้นชีวิตก็ลงตัว

82
00:08:11,658 --> 00:08:12,491
ลงแล้วแหละ

83
00:08:12,492 --> 00:08:14,327
[เพลง "City of Blinding Lights"]

84
00:08:14,328 --> 00:08:20,792
อาลิสัน แพทริเชีย สจวร์ต เป็นผู้มีศรัทธา
แต่ที่เหนือจริงยิ่งกว่า คือเธอศรัทธาในตัวผม

85
00:08:21,293 --> 00:08:26,381
สาวน้อยวัย 15 คนนี้
ไม่ใช่แค่ทนความฝันเพ้อเจ้อของผม

86
00:08:26,965 --> 00:08:31,511
เธอยังสนับสนุนแฟน
ขณะที่เขาเที่ยวบอกใครๆ ที่รับฟังว่า

87
00:08:31,512 --> 00:08:38,143
วงของเขาจะต้องยิ่งใหญ่
แม้ในเวลานั้นตัวเขาช่างรู้สึกเล็กจ้อย

88
00:08:39,269 --> 00:08:42,981
นี่คือเรื่องจริงยิ่งกว่านิยายของร็อคสตาร์ร่างเตี้ย

89
00:09:42,583 --> 00:09:46,378
สมัยนั้นผมฝันถึงอนาคตตรงนี้

90
00:09:46,920 --> 00:09:47,921
งามล้ํามาก

91
00:09:48,422 --> 00:09:52,134
ระยะหลังผมกลับฝันถึงอดีต

92
00:09:53,010 --> 00:09:56,263
อดีตที่อาจเหนี่ยวรั้งไว้จากปัจจุบัน

93
00:10:12,529 --> 00:10:14,780
ผมเห็นแม่ดุด่า

94
00:10:14,781 --> 00:10:18,492
"แกน่ะหาเรื่องโอ้อวด"

95
00:10:18,493 --> 00:10:21,205
แต่เกิดมาก็อยากใช้ชีวิตแบบนี้นี่

96
00:10:21,747 --> 00:10:24,458
ส่วนพ่อฟังแล้วได้แต่กลอกตามองบน

97
00:10:27,044 --> 00:10:30,129
พ่อนับถือนิกายคาธอลิก

98
00:10:30,130 --> 00:10:35,427
เป็นคาธอลิกที่รักความเป็นโปรเตสแตนท์
เหมือนกับแม่ของผม

99
00:10:36,220 --> 00:10:40,140
ตอนพ่อแม่แต่งงานกัน
ครอบครัวฝั่งพ่อไม่มาร่วมงาน

100
00:10:40,849 --> 00:10:44,186
สมัยนั้นไอร์แลนด์ไม่มีคําว่าอะลุ่มอล่วย

101
00:10:44,686 --> 00:10:48,774
แต่บ๊อบไม่ได้สนใจโลกภายนอกเท่าไหร่

102
00:10:50,317 --> 00:10:53,779
(ละครโอเปร่านามว่าบ๊อบ ฮิวสัน)

103
00:10:55,948 --> 00:11:00,369
พ่อผมมีเสียงระดับเทเนอร์
เสียงดีมากๆ ด้วย

104
00:11:01,453 --> 00:11:03,371
เขาร้องเพลงเพราะมากจนจับใจคนฟัง

105
00:11:03,372 --> 00:11:09,002
การจะใช้เสียงเพลงจับใจคนอื่นได้
มันต้องจับใจเราเองก่อน

106
00:11:10,295 --> 00:11:14,715
ผมเห็นพ่อยืนในห้องนั่งเล่น
ที่บ้านเลขที่ 10 ถนนซีดาร์วู้ด

107
00:11:14,716 --> 00:11:20,429
หน้าลําโพงเครื่องเสียง
กับเข็มถักนิตติ้งคู่หนึ่งของแม่

108
00:11:20,430 --> 00:11:25,310
กํากับเพลงเบโธเฟ่น โมซาร์ท เวร์ดี

109
00:11:26,562 --> 00:11:30,941
ตอนนี้พ่อกําลังฟังละครโอเปร่า ลา ทราเวียต้า

110
00:11:32,067 --> 00:11:34,902
[เพลง "Libiamo ne'lieti calici"]

111
00:11:34,903 --> 00:11:40,533
บนเวทีโรงละคร
เตอาโตร ดิ ซาน การ์โล เมืองซอร์เรนโต้

112
00:11:40,534 --> 00:11:43,244
พ่อไม่ได้เข้าใจเนื้อหาอย่างละเอียด

113
00:11:43,245 --> 00:11:45,329
แต่พ่อรับรู้

114
00:11:45,330 --> 00:11:51,210
พ่อลูกไม่ลงรอยกัน
คู่รักพลัดพรากและหวนคืน

115
00:11:51,211 --> 00:11:55,591
พ่อรับรู้ถึงความอยุติธรรมในใจมนุษย์

116
00:11:56,091 --> 00:11:59,011
หัวใจพ่อแตกสลายด้วยเสียงเพลง

117
00:11:59,928 --> 00:12:01,053
แล้วผมจะใช้เวลาทั้งชีวิต

118
00:12:01,054 --> 00:12:05,141
พยายามทําความเข้าใจ
บทเพลงโอเปร่าที่บรรเลงในหัวพ่อ

119
00:12:05,142 --> 00:12:09,061
พ่อแทบไม่สนใจอย่างอื่น

120
00:12:09,062 --> 00:12:14,651
โดยเฉพาะลูกชายวัยสิบขวบที่กําลังยืนจ้องหน้าพ่อ

121
00:12:15,819 --> 00:12:21,741
ถ้าเราอยากให้ลูกโตไปเป็นนักร้อง
กลางอัฒจันทร์ใหญ่โอฬาร

122
00:12:21,742 --> 00:12:23,993
เราก็ทําได้สองทาง

123
00:12:23,994 --> 00:12:28,831
เราอาจบอกลูกว่ามีพรสวรรค์
ซึ่งโลกนี้ต้องได้ยินเสียงของลูก

124
00:12:28,832 --> 00:12:31,960
นี่คือทางแบบอิตาเลียน

125
00:12:33,003 --> 00:12:35,589
อีกทางหนึ่งคือช่างหัวมัน

126
00:12:36,131 --> 00:12:40,844
ตามวิถีไอริช ซึ่งได้ผลมากๆ ในกรณีของผม

127
00:12:41,512 --> 00:12:45,640
ผมโหยหาความรักจากพ่อ

128
00:12:45,641 --> 00:12:49,478
อยากให้พ่อคิดว่าผมก็มีดนตรีในหัวใจ

129
00:12:50,312 --> 00:12:52,856
พ่อไม่ได้ยิน

130
00:12:53,565 --> 00:12:57,694
ผมเลยร้องดังๆ และยิ่งดังขึ้นอีก

131
00:12:58,403 --> 00:13:04,409
ที่จริงก็เรียกว่าแหกปากร้อง
จนได้มาอยู่ต่อหน้าพวกคุณในคืนนี้

132
00:13:06,620 --> 00:13:07,621
ขอบคุณนะพ่อ

133
00:13:09,039 --> 00:13:13,335
พ่อมีเหตุผลที่ต้องหนีไปพักใจในโลกส่วนตัว

134
00:13:14,837 --> 00:13:18,589
ในช่วงถัดไปผมว่าเราต้องใช้เสียงพิณ

135
00:13:18,590 --> 00:13:20,175
มันเป็นช่วงโศกสลด

136
00:13:26,932 --> 00:13:30,352
คุณแม่ไอริสจากไปตอนผมอายุ 14

137
00:13:31,645 --> 00:13:36,524
ผมเห็นแม่มีชีวิตครั้งสุดท้ายในงานศพของคุณตา

138
00:13:36,525 --> 00:13:39,527
เรื่องบีบคั้นอารมณ์สมเป็นไอริชมาก ผมเข้าใจ

139
00:13:39,528 --> 00:13:43,782
แต่นี่เรื่องของผม ก็จะยึดตามนี้

140
00:13:45,534 --> 00:13:49,788
ขณะที่หย่อนโลงศพคุณตาลงหลุม

141
00:13:50,372 --> 00:13:51,747
คุณแม่ก็ล้มลง

142
00:13:51,748 --> 00:13:58,547
ผมยืนดูพ่อกับพี่ชายอุ้มแม่ไปที่รถ

143
00:14:00,007 --> 00:14:04,678
ขับพาไปส่งโรงพยาบาล แล้วแม่ก็เสียชีวิตที่นั่น
ด้วยโรคเส้นเลือดในสมองโป่งพอง

144
00:14:05,262 --> 00:14:06,263
มันเกิดขึ้นได้

145
00:14:06,972 --> 00:14:10,100
ผมรู้สึกไร้ประโยชน์จึงได้แต่สวดภาวนา

146
00:14:11,226 --> 00:14:17,191
พ่อตอบสนองความเศร้า
ด้วยการไม่พูดถึงแม่อีกเลย

147
00:14:18,567 --> 00:14:23,739
เมื่อไอริสจากไป บ้านเลขที่ 10 ของเรา
ก็กลายเป็นละครโอเปร่าเสียเอง

148
00:14:24,948 --> 00:14:26,115
ผมถูกขังในบ้าน

149
00:14:26,116 --> 00:14:31,663
บ้านที่มีชายสามคนอาศัยอยู่
อย่างคลั่งแค้นตรอมตรม

150
00:14:32,998 --> 00:14:38,253
บ้านที่ไม่อาจเอื้อนเอ่ยชื่อของความเศร้า

151
00:14:39,546 --> 00:14:40,964
ไอริส

152
00:14:41,798 --> 00:14:44,468
แม่ของผมชื่อไอริส

153
00:14:46,345 --> 00:14:52,350
บ้านกลายเป็นสายน้ําเงียบงันซึ่งผมอาจจมดิ่งไป

154
00:14:52,351 --> 00:14:58,481
ถ้าไม่ใช่เพราะนอร์มัน
พี่ชายผมที่โยนเชือกมาต่อชีวิตให้

155
00:14:58,482 --> 00:15:01,735
พี่ยกกีตาร์ของพี่ให้ผม

156
00:15:02,528 --> 00:15:06,990
เป็นโล่เกราะ อาวุธ เป็นเพื่อนคู่ใจ

157
00:15:08,325 --> 00:15:11,202
เป็นอีกหนึ่งเสียงที่ร่วมภาวนา ดนตรี

158
00:15:11,203 --> 00:15:12,746
[เพลง "Glad to See You Go"]

159
00:15:18,001 --> 00:15:19,127
(ไป)

160
00:15:22,631 --> 00:15:25,259
ผมกระโดดโลดเต้นในห้องนั่งเล่น

161
00:15:26,927 --> 00:15:30,429
ไปกับเพลงของวงราโมนส์
จากอัลบั้ม Leave Home

162
00:15:30,430 --> 00:15:34,517
เพลงง่ายๆ แต่ตรงกับความรู้สึกในชีวิตตอนนั้น

163
00:15:34,518 --> 00:15:40,941
เพลงง่ายๆ ที่แม้แต่ผมยังแต่งเองได้

164
00:15:41,733 --> 00:15:47,989
วันที่ 10 พฤษภาคม 1978
วันเกิดอายุ 18 ปี

165
00:15:47,990 --> 00:15:49,448
เราไม่เป่าเค้กกัน

166
00:15:49,449 --> 00:15:54,705
ตรงกันข้าม พ่ออยากคุยให้ผมออกไปหางานทํา

167
00:15:55,289 --> 00:15:56,706
งาน

168
00:15:56,707 --> 00:16:00,710
ผมรู้ว่าถ้าได้ทํางานที่รัก

169
00:16:00,711 --> 00:16:03,671
ผมก็จะไม่ต้องทํางานเลยในชีวิตนี้

170
00:16:03,672 --> 00:16:06,800
แต่กว่าจะเป็นไปได้ เราก็ต้องเก่งอะไรสักอย่าง

171
00:16:07,759 --> 00:16:11,054
ไอ้ผมดันไม่เก่งสักอย่าง ผมไม่เก่งอะไรเลย

172
00:16:12,389 --> 00:16:16,809
ผมฉลาดพอจะรู้ตัวว่าไม่ได้ฉลาดขนาดนั้น

173
00:16:16,810 --> 00:16:20,647
ราโมนส์ต่างหากที่ฉลาดโดยแกล้งโง่

174
00:16:21,398 --> 00:16:24,860
ผมน่าจะฟังราโมนส์อีกเยอะๆ

175
00:16:25,611 --> 00:16:30,782
วันนี้ผมจะแต่งเพลงร็อคเพลงแรกที่ถูกต้อง

176
00:16:31,700 --> 00:16:34,327
มันจะเป็นซิงเกิ้ลแรกของ U2 และช่วยชีวิตผมไว้

177
00:16:34,328 --> 00:16:35,996
เพลงนี้ชื่อว่า "Out of Control"

178
00:16:37,831 --> 00:16:39,833
[เพลง "Out of Control"]

179
00:17:19,790 --> 00:17:22,542
เฮ้ย เราทําได้ว่ะ

180
00:17:24,920 --> 00:17:27,339
(เรื่องราวแด่เด็กหนุ่ม)

181
00:17:30,008 --> 00:17:34,471
"มือกลองหานักดนตรีฟอร์มวง"

182
00:17:37,683 --> 00:17:42,563
ผมอยากขอแนะนําแลร์รี่ มัลเลน จูเนียร์

183
00:17:43,981 --> 00:17:49,861
เมื่ออยู่ในห้องเดียวกับแลร์รี่ มัลเลน
คนส่วนใหญ่จะรู้สึกทึ่ง

184
00:17:49,862 --> 00:17:54,991
ในแง่ที่เขาเป็นมนุษย์แต่งตัวเฉียบ
สายพันธุ์ชวนมอง

185
00:17:54,992 --> 00:17:59,954
รวมทั้งในแง่ขี้ระแวงจนน่าทึ่ง

186
00:17:59,955 --> 00:18:02,498
เมื่อเขาเห็นเราอยู่ในสายตา

187
00:18:02,499 --> 00:18:05,126
เมื่อเราอยู่ในห้องเดียวกับเขา

188
00:18:05,127 --> 00:18:09,172
และในวันเลือดลมไม่ดี
เขาอาจระแวงที่เรามีตัวตนอยู่ที่ไหนสักแห่ง

189
00:18:09,173 --> 00:18:13,509
แต่เมื่อแลร์รี่รักใคร เขารักอย่างหมดหัวใจ

190
00:18:13,510 --> 00:18:18,182
และผมซาบซึ้งที่เป็นคนหนึ่งที่ได้รับความรักนั้น

191
00:18:18,849 --> 00:18:21,350
ทีนี้ก็เดวิด เอวานส์

192
00:18:21,351 --> 00:18:27,815
บางครั้งชื่อที่ได้รับเมื่อลืมตาดูโลก
ก็ไม่ใช่ชื่อของเราจริงๆ หรอก

193
00:18:27,816 --> 00:18:31,903
เดวิด เอวานส์คือดิเอจ เป็นดิเอจเสมอมา

194
00:18:31,904 --> 00:18:37,241
ในปี 1976 เขาอายุ 15 อ่อนกว่าผมปีเดียว

195
00:18:37,242 --> 00:18:42,663
เขายืนพิงกําแพงโรงเรียน
เมาท์เทมเพิลคอมพรีเฮนซีฟ

196
00:18:42,664 --> 00:18:46,084
ริฟกีตาร์สุดสลับซับซ้อน

197
00:18:46,793 --> 00:18:49,795
เขาเรียนชั้นเดียวกับอาลิสัน สจวร์ต
ว่าที่ภรรยาผม

198
00:18:49,796 --> 00:18:52,340
ว่ากันว่าสองคนนั้นฉลาดที่สุดในชั้น

199
00:18:52,341 --> 00:18:57,721
ลือกันว่าเขาแอบชอบเธอ
สองคนนั้นอาจไปเดินเล่นด้วยกันบ่อยๆ

200
00:18:58,722 --> 00:19:03,185
ตัดสินใจตอนนั้นแหละ
ผมจะจับตาดูนายเทพกีตาร์คนนี้

201
00:19:03,810 --> 00:19:09,358
ทีนี้ผมขอแนะนําอดัม เคลย์ตัน

202
00:19:11,443 --> 00:19:13,820
ผู้ศรัทธาร็อคแอนด์โรลตัวยง

203
00:19:15,072 --> 00:19:19,451
ถือบัญญัติข้อเดียว
กีตาร์สี่สายเด็ดกว่าหก

204
00:19:20,494 --> 00:19:24,038
เขามีสไตล์ มีทัศนคติที่ดี มีฝันทะเยอทะยาน

205
00:19:24,039 --> 00:19:27,333
และมีปัญหาข้อเดียว เขาเล่นดนตรีไม่เป็น

206
00:19:27,334 --> 00:19:30,254
ไม่ใช่ปัญหาหรอก เพราะผมก็ร้องเพลงไม่ได้

207
00:19:42,724 --> 00:19:44,726
[เพลง "Stories for Boys"]

208
00:20:26,810 --> 00:20:31,607
ห้องซ้อม U2 อยู่ในกระท่อมเล็กๆ

209
00:20:32,107 --> 00:20:36,569
หันหน้าเข้าป่าช้าทางเหนือของเคาน์ตี้ดับลิน

210
00:20:36,570 --> 00:20:42,451
ป่าช้าแห่งเดียวกับที่ฝังศพแม่ของผม
เราเรียกที่นั่นว่าเยลโลว์เฮาส์

211
00:20:43,660 --> 00:20:50,000
วันนี้ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมตะโกนด่าเพื่อนร่วมวง

212
00:20:52,669 --> 00:20:58,966
ไม่ต้องสนว่าไอร์แลนด์
กําลังจะเกิดสงครามระหว่างนิกาย ไม่ๆ

213
00:20:58,967 --> 00:21:04,180
วันนี้ในฤดูหนาวของปี 1978

214
00:21:04,181 --> 00:21:08,559
ปัญหาเร่งด่วนที่สุดของมนุษยชาติ

215
00:21:08,560 --> 00:21:13,439
อยู่ที่นักดนตรีวงนี้ไม่เก่งพอ

216
00:21:13,440 --> 00:21:15,692
อย่างกับตัวเองเก่งตาย

217
00:21:16,818 --> 00:21:20,112
ผมพยายามอธิบายความตื่นเต้น

218
00:21:20,113 --> 00:21:23,908
ที่ได้ฟังเพลงใหม่ของพับลิกอิมเมจลิมิเต็ด

219
00:21:23,909 --> 00:21:28,454
เพลงดีมาก ผมอธิบายเหมือนรู้ดี

220
00:21:28,455 --> 00:21:32,793
น่าจะใช้สองสายกับสองคอร์ดแต่งได้

221
00:21:33,418 --> 00:21:38,674
ผมพยายามจะให้เอจเลียนเสียง
เจาะแบบไฟฟ้าเข้าสู่สมอง

222
00:21:39,550 --> 00:21:43,929
เหมือนใช้เลื่อยตัดผ่านซากอดีต

223
00:21:46,098 --> 00:21:48,267
เอจไม่ยอมทําตามคําด่า

224
00:21:48,851 --> 00:21:53,896
ที่จริงเอจเริ่มหมดความอดทน
ผมก็ยิ่งหัวเสียหนักขึ้นอีก

225
00:21:53,897 --> 00:21:59,945
อาการหนักถึงขั้น
คว้ากีตาร์กิ๊บสันเอ็กซ์พลอเรอร์ของเขา

226
00:22:01,405 --> 00:22:03,824
เอามาพาดคอตัวเอง

227
00:22:04,408 --> 00:22:08,287
แล้วเริ่มดีดเสียงหวีดแหลมแสบแก้วหู

228
00:22:14,543 --> 00:22:19,339
"เอาเลยๆ" เอจพูด
"อย่าหยุด เกือบได้แล้ว"

229
00:22:20,632 --> 00:22:22,050
แกชอบเหรอ

230
00:22:22,676 --> 00:22:28,056
"ชอบไหมไม่รู้ว่ะ
แต่เสียงเหมือนหมอฟันเจาะหัวจริงด้วย"

231
00:22:29,224 --> 00:22:33,812
"เอ้า เอามานี่ เอามาลองเผื่อไปต่อได้"

232
00:22:34,938 --> 00:22:39,400
ในช่วงเวลาที่อัดแน่นไปด้วยอัตตา
และปราศจากความเห็นแก่ตัวแบบนั้นเอง

233
00:22:39,401 --> 00:22:40,861
บทเพลงจึงถือกําเนิด

234
00:22:42,029 --> 00:22:44,655
เพลงที่จะได้ชื่อว่า "I Will Follow"

235
00:22:44,656 --> 00:22:48,159
ถ้าอยากไปเธอก็ไป
อยากไปเธอก็ไป

236
00:22:48,160 --> 00:22:51,913
นั่นจังหวะท่อนฮุค แบบเหยียบเพดัลกีตาร์

237
00:22:51,914 --> 00:22:55,333
ถ้าอยากไปเธอก็ไป ฉันจะตามไป

238
00:22:55,334 --> 00:22:58,336
เอจเปลี่ยนทํานองมั่วซั่วของผม

239
00:22:58,337 --> 00:23:02,423
แม่งอย่างกับศิลปินเอกราฟาเอล
วาดพระแม่กับเยซูน้อย

240
00:23:02,424 --> 00:23:07,136
แลร์รี่กับอดัมก็รัวส่งเป็นชุด

241
00:23:07,137 --> 00:23:08,429
ใช่แล้ว

242
00:23:08,430 --> 00:23:13,477
มาเลย มาค้นหาเสียงที่มีแต่พวกเราที่เล่นได้

243
00:23:14,102 --> 00:23:16,979
อดัม แกทําได้

244
00:23:16,980 --> 00:23:18,856
เราทําได้

245
00:23:18,857 --> 00:23:20,900
เอจ เราทําได้โว้ย

246
00:23:20,901 --> 00:23:25,489
อดัม แลร์รี่
ถ้าอยากไปเธอก็ไป

247
00:23:26,073 --> 00:23:31,912
ถ้าอยากไปเธอก็ไป
ถ้าอยากไปเธอก็ไป

248
00:23:32,538 --> 00:23:34,331
[เพลง "I Will Follow"]

249
00:23:38,502 --> 00:23:41,504
มือกลอง แลร์รี่ มัลเลน จูเนียร์

250
00:23:41,505 --> 00:23:44,423
มือเบส อดัม เคลย์ตัน, เอจ

251
00:23:44,424 --> 00:23:47,094
"I Will Follow"

252
00:23:52,140 --> 00:23:58,021
โห ขอโทษนะ เอจ แลร์รี่ อดัม

253
00:23:59,481 --> 00:24:02,401
กูแม่งควายแท้

254
00:24:03,235 --> 00:24:04,444
แต่กําลังพัฒนาตัวเองอยู่

255
00:24:07,948 --> 00:24:09,449
ความจริงคือพวกแก...

256
00:24:11,577 --> 00:24:13,745
พวกแกเก่งมากจริงๆ

257
00:24:17,040 --> 00:24:22,921
แต่ไม่มีใครในห้องซ้อมนั้นคาดคิด ผมเองก็ไม่คิด

258
00:24:24,047 --> 00:24:26,216
ไอริส ฮิวสันถูกฝัง...

259
00:24:28,552 --> 00:24:30,929
ห่างจากที่เราเล่นดนตรีกันไม่ถึงกิโลเมตร

260
00:24:32,264 --> 00:24:34,932
ตลอดช่วงเวลาที่เราซ้อมดนตรีในเยลโลว์เฮาส์

261
00:24:34,933 --> 00:24:37,728
ผมไม่เคยคิดถึงแม่

262
00:24:38,562 --> 00:24:40,689
ไม่เคยไปเยี่ยมหลุมศพแม่สักครั้ง

263
00:24:41,857 --> 00:24:45,360
ไม่ได้เหมือนว่าแม่ตายไปแล้ว

264
00:24:45,861 --> 00:24:47,571
มันแย่กว่านั้น

265
00:24:48,197 --> 00:24:53,869
เหมือนเราบังคับแม่ให้หายไป
แต่ไอริสไม่มีวันยอม

266
00:24:54,786 --> 00:24:57,039
ไม่ยอมให้ทําผ่านดนตรี

267
00:24:59,666 --> 00:25:01,668
[เพลง "Iris (Hold Me Close)"]

268
00:25:02,711 --> 00:25:04,296
ไอริสยืนในห้องนั้น

269
00:25:06,089 --> 00:25:08,133
เธอบอกฉันทําได้ทุกอย่าง

270
00:25:08,884 --> 00:25:11,511
(ตื่นจากฝันร้ายไอริสเคียงข้าง)

271
00:25:11,512 --> 00:25:13,055
อย่ากลัวโลกที่

272
00:25:14,515 --> 00:25:15,516
ไม่มีอยู่จริง

273
00:25:16,683 --> 00:25:18,143
ไอริสเล่นตรงริมฝั่ง

274
00:25:20,270 --> 00:25:22,231
เธอฝังเด็กชาย

275
00:25:22,773 --> 00:25:24,233
ใต้ผืนทราย

276
00:25:25,859 --> 00:25:27,569
ไอริสบอกลูกจะเป็น

277
00:25:29,613 --> 00:25:30,822
จุดจบของแม่

278
00:25:33,075 --> 00:25:35,494
แต่แม่งมันไม่จริง

279
00:25:42,167 --> 00:25:47,755
ผมขอพูดถึงเรขาคณิต

280
00:25:47,756 --> 00:25:50,967
และภูมิศาสตร์ในหัวคนไอริช

281
00:25:50,968 --> 00:25:55,973
ขอให้คิดว่าสมองคนไอริชก็เหมือนผับไอริช

282
00:25:56,473 --> 00:26:01,227
เราไปดื่มเพื่อให้ลืม
แต่สุดท้ายจมจ่อมกับความทรงจํา

283
00:26:01,228 --> 00:26:04,022
เคล้ามันฝรั่งแผ่นทอดเกลือกับน้ําส้มสายชู

284
00:26:05,065 --> 00:26:06,316
แล้วก็เบียร์กินเนส

285
00:26:07,067 --> 00:26:09,819
ผับฟินนิแกนไม่ใช่แค่ร้านแถวบ้าน

286
00:26:09,820 --> 00:26:14,073
แต่เป็นประเทศที่มีกฎกติกาของตัวเอง

287
00:26:14,074 --> 00:26:17,743
เป็นถิ่นของแดน ฟินนิแกน
กับบรรดาลูกชายของเขา

288
00:26:17,744 --> 00:26:22,373
ใช้ระบอบราชาธิปไตยใต้รัฐธรรมนูญ
แดนเป็นประมุขรัฐ

289
00:26:22,374 --> 00:26:24,793
มีพวกลูกชายคอยบริหารรัฐบาล

290
00:26:25,294 --> 00:26:29,088
มีกฎระเบียบเคร่งครัด
เคารพธรรมเนียมประเพณี

291
00:26:29,089 --> 00:26:32,092
แน่นอนว่าต้องให้เกียรติโอเปร่า

292
00:26:32,593 --> 00:26:36,972
และนับถือผู้ชายที่รู้จักใส่สูทผ้าทวีด

293
00:26:37,556 --> 00:26:38,974
อย่างเช่นบ๊อบ พ่อผม

294
00:26:39,808 --> 00:26:44,771
ภายในรัฐชาติฟินนิแกน อย่างเช่นบ๊อบพ่อผม

295
00:26:45,689 --> 00:26:52,153
ภายในรัฐชาติฟินนิแกน มีสถานกงสุลอิตาลีเล็กๆ

296
00:26:52,154 --> 00:26:53,447
ชื่อซอร์เรนโต้เลานจ์

297
00:26:54,031 --> 00:26:55,031
(ซอร์เรนโต้เลานจ์)

298
00:26:55,032 --> 00:26:57,867
ผมจะนัดดื่มกับพ่อที่นั่นวันอาทิตย์

299
00:26:57,868 --> 00:26:59,577
ผมจะสั่งเบียร์ไพนท์

300
00:26:59,578 --> 00:27:03,539
คาธอลิกอย่างพ่อจะสั่งแบล็คบุช
วิสกี้ของโปรเตสแตนท์

301
00:27:03,540 --> 00:27:09,921
พอให้รู้อย่างไม่กระโตกกระตากว่า
เบรนดัน โรเบิร์ต ฮิวสันเป็นตัวของเขาเอง

302
00:27:09,922 --> 00:27:15,260
แถมมีบทเปิดเด็ดๆ มาถามทุกครั้ง

303
00:27:19,223 --> 00:27:23,769
"มีเรื่องชวนอึ้ง หรือชวนทึ่งบ้างไหม"

304
00:27:24,353 --> 00:27:26,479
ไอ้ที่ถามว่าชวนอึ้งหรือชวนทึ่ง

305
00:27:26,480 --> 00:27:30,150
พ่อก็ไม่ได้สนใจชีวิตขบถ
ของนักร้องร็อคแอนด์โรลหรอก

306
00:27:30,734 --> 00:27:34,154
ส่วนใหญ่เรานั่งเงียบๆ

307
00:27:55,968 --> 00:27:57,261
ผมพยายามเอาใจเขา

308
00:27:58,220 --> 00:28:02,723
ถ้าบอกว่าลูเซียโน่ ปาวารอตติโทรมาที่บ้านล่ะ

309
00:28:02,724 --> 00:28:05,936
พ่อว่านั่นมันอึ้งหรือทึ่ง

310
00:28:06,770 --> 00:28:09,648
"ต้องทึ่งสิ อ้าว แน่อยู่แล้ว

311
00:28:10,482 --> 00:28:16,029
อึ้งไหม ก็อึ้งนะ นักร้องเทเนอร์ผู้ยิ่งใหญ่
เขาจะโทรหาแกทําไม ถามแล้วอย่าโกรธล่ะ"

312
00:28:16,989 --> 00:28:23,328
ไม่โกรธๆ ที่จริงเขาอยากได้เพลงน่ะ

313
00:28:24,204 --> 00:28:26,789
"เขากดโทรผิดหรือยังไง"

314
00:28:26,790 --> 00:28:30,918
เปล่า เขาอยากให้ผม

315
00:28:30,919 --> 00:28:33,880
กับเอจช่วยกันแต่งเพลงให้เขาหน่อย นั่นละ

316
00:28:33,881 --> 00:28:37,258
ไม่ใช่กิลเบิร์ตกับซัลลิแวน
หรือร็อดเจอร์สกับแฮมเมอร์สไตน์

317
00:28:37,259 --> 00:28:41,138
ผม โ-บ-โ-น่ พอล

318
00:28:43,765 --> 00:28:49,730
"แกเรอะ
ไอ้บาริโทนที่หลงผิดนึกว่าเป็นเทเนอร์อย่างแก"

319
00:28:51,148 --> 00:28:52,149
ผม

320
00:28:52,649 --> 00:28:58,238
ปาวารอตติอยากให้ผมแต่งเพลงให้
ใครเสือกโง่ล่ะทีนี้

321
00:29:01,992 --> 00:29:02,993
"เขาไง"

322
00:29:08,999 --> 00:29:11,210
(ขอเราเปลี่ยนโลก
อย่างเพลิดเพลินไปด้วยได้ไหม)

323
00:29:26,016 --> 00:29:30,853
เมาท์เทมเพิลคอมพรีเฮนซีฟ
เป็นโรงเรียนที่ไม่สังกัดคณะนิกาย

324
00:29:30,854 --> 00:29:33,481
ทดลองเปิดสอนโดยไม่แบ่งแยก

325
00:29:33,482 --> 00:29:38,861
ในประเทศที่จวนเจียนจะเกิดสงครามกลางเมือง
ในหมู่ความเชื่อทางศาสนาและการเมือง

326
00:29:38,862 --> 00:29:42,991
เรามีคาธอลิกและโปรเตสแตนท์
เรียนร่วมห้องเดียวกัน

327
00:29:44,117 --> 00:29:46,702
โรงเรียนสนับสนุนให้เราเป็นอิสระ

328
00:29:46,703 --> 00:29:51,123
ให้มีความคิดสร้างสรรค์ แต่งกายตามใจชอบ

329
00:29:51,124 --> 00:29:55,545
แล้วก็มีสาวๆ

330
00:29:55,546 --> 00:29:58,590
ซึ่งแต่งกายกันตามใจชอบ

331
00:29:59,466 --> 00:30:03,594
แต่ประหลาดนะ เมื่อมีอิสรภาพทางความเชื่อ

332
00:30:03,595 --> 00:30:05,096
เรากลับหันเข้าหาศาสนา

333
00:30:05,097 --> 00:30:09,351
เราไปสนิทกับกลุ่ม
คริสตชนหัวรุนแรงที่ชื่อ "ชาโลม"

334
00:30:10,227 --> 00:30:15,565
พวกเขาคิดว่าสถาบันคริสตจักรทั้งหลาย
ไม่ใช่แค่เอาใจออกหากพระเยซู

335
00:30:15,566 --> 00:30:19,194
แต่ถึงขั้นขัดขวางพระเยซู

336
00:30:20,654 --> 00:30:22,405
เมื่อ U2 เริ่มมีชื่อเสียง

337
00:30:22,406 --> 00:30:28,077
พี่น้องชาวคริสต์ศตวรรษที่หนึ่ง
จึงเริ่มทักท้วงว่าเพลงของเราฟุ้งเฟ้อ

338
00:30:28,078 --> 00:30:30,204
และอวดอวยตัวเอง

339
00:30:30,205 --> 00:30:32,708
พูดสั้นๆ ก็คือฟังเพลิน

340
00:30:34,501 --> 00:30:39,464
เราตั้งคําถาม "ขอเราเปลี่ยนโลก
อย่างเพลิดเพลินไปด้วยได้ไหม"

341
00:30:41,425 --> 00:30:47,973
"ไม่ได้ ต้องเลือกระหว่างโลกนี้กับโลกหน้า"

342
00:30:50,350 --> 00:30:56,230
สุดท้ายมันรบกวนใจเรามากไป
โดยเฉพาะกับเอจ

343
00:30:56,231 --> 00:31:00,860
เขาไม่อาจทนอยู่กับความตึงเครียด
ระหว่างเป็นสาวกพระเยซู

344
00:31:00,861 --> 00:31:04,405
และเป็นสานุศิษย์โจอี้ ราโมน

345
00:31:04,406 --> 00:31:08,493
ในที่สุดเขาเลยเลือกออกจากวง

346
00:31:09,786 --> 00:31:11,580
ผมเองก็รู้สึกสองจิตสองใจ

347
00:31:12,206 --> 00:31:16,209
ผมไม่อยากไปต่อกับ U2 โดยไม่มีเอจ

348
00:31:16,210 --> 00:31:20,088
แลร์รี่เห็นใจเราทั้งคู่

349
00:31:20,881 --> 00:31:23,841
อดัมไม่

350
00:31:23,842 --> 00:31:30,557
อัลบั้มเดียวแล้วเลิก เหมือนเซ็กซ์พิสโตลส์

351
00:31:34,102 --> 00:31:38,440
ทีนี้เราก็ต้องบอกผู้จัดการ

352
00:31:39,358 --> 00:31:41,944
ผมเคยพูดถึงพอล แมคกินเนสให้ฟังหรือยัง

353
00:31:42,945 --> 00:31:46,572
พอล แมคกินเนส
เรียกว่าวินสตัน เชอร์ชิลแห่งวงการร็อค

354
00:31:46,573 --> 00:31:48,574
เขาออกรบเพื่อ U2 เลยแหละ

355
00:31:48,575 --> 00:31:50,910
เขาเพิ่งพาเราไปเปิดตัวทั่วโลก

356
00:31:50,911 --> 00:31:54,622
เราเลยไม่ค่อยมีใจ

357
00:31:54,623 --> 00:32:01,463
ไปบอกว่าเราจะยุบวงลูกรักของเขา
ทั้งที่เพิ่งจะลืมตาอ้าปาก

358
00:32:02,130 --> 00:32:05,384
แต่เขารับฟังเรา

359
00:32:06,051 --> 00:32:07,678
เงียบไปครู่หนึ่ง

360
00:32:08,804 --> 00:32:15,352
หลุกหลิกเล็กน้อย
ตบหน้าหนึ่งที หน้าเขานะ

361
00:32:16,019 --> 00:32:17,395
จากนั้นก็ถาม

362
00:32:17,396 --> 00:32:23,777
"ฉันต้องเข้าใจว่าพวกแก
ไปคุยกับพระเจ้ามาเหรอ

363
00:32:26,029 --> 00:32:31,784
เออ คราวหน้าถ้าได้ยกหูโทรหาพระเจ้าอีกที

364
00:32:31,785 --> 00:32:35,705
ฝากถามเขาหรือถามนางทีสิ

365
00:32:35,706 --> 00:32:40,960
มันโอเคเหรอวะ
ถ้าตัวแทนของมึงบนโลก หมายถึงกูเนี่ย

366
00:32:40,961 --> 00:32:43,463
ต้องละเมิดสัญญาทางกฎหมาย

367
00:32:45,132 --> 00:32:50,720
มึงคิดว่าพระเจ้าอยากให้
ละเมิดสัญญาทางกฎหมายเหรอ ถามแค่นี้

368
00:32:50,721 --> 00:32:55,433
สัญญาที่กูเซ็นออกหน้าเพื่อให้พวกมึงออกทัวร์

369
00:32:55,434 --> 00:32:58,145
นั่นมันพระเจ้าแบบไหนวะ"

370
00:33:01,023 --> 00:33:03,859
ต่อรองเก่งเป็นบ้า พอล แมคกินเนส

371
00:33:04,776 --> 00:33:07,987
นั่นไม่ใช่ครั้งแรกที่เรายัดเยียดคําใส่ปากพระเจ้า

372
00:33:07,988 --> 00:33:10,198
เราได้ออกทัวร์คอนเสิร์ตจริงๆ

373
00:33:10,199 --> 00:33:12,868
ผมก็ตื่นเต้นมาก

374
00:33:14,203 --> 00:33:20,917
ผมโน้มน้าวแฟนสาววัย 21 ให้แต่งงานกัน

375
00:33:20,918 --> 00:33:24,588
ไม่น่าเชื่อเลย เธอตอบตกลง

376
00:33:29,801 --> 00:33:33,012
เอจก็บันเทิงอยู่บ้าง

377
00:33:33,013 --> 00:33:37,266
แต่เอจยังไม่ค่อยแน่ใจว่า

378
00:33:37,267 --> 00:33:40,728
อยากจะอยู่ในวงการที่อัตตาเหลือล้น

379
00:33:40,729 --> 00:33:43,440
และคนขายความจองหองจนน่ารังเกียจ

380
00:33:44,399 --> 00:33:47,986
ผมขอให้เขายกเว้นผมไว้คนนึงได้ไหม

381
00:33:49,988 --> 00:33:52,448
ในที่สุดเราก็แก้ปัญหากันจนได้

382
00:33:52,449 --> 00:33:55,117
เอจเริ่มออกแบบเพลงคร่าวๆ

383
00:33:55,118 --> 00:34:00,290
ไม่ใช่แค่เพลง แต่เป็นแผนที่
เป็นหนทางก้าวหน้าในโลกนี้ของ U2

384
00:34:01,208 --> 00:34:05,546
"Sunday, Bloody Sunday"
เหมือนงานศิลปะแห่งศรัทธาเจอกับวงแคลช

385
00:34:08,674 --> 00:34:13,262
แต่เราตั้งใจจะเปรียบเทียบ
วันอาทิตย์อีสเตอร์เมื่อพระเยซูคืนพระชนม์

386
00:34:13,762 --> 00:34:18,516
กับวันสังหารหมู่
ผู้ประท้วงไร้อาวุธ 14 ศพในเมืองเดอร์รี่

387
00:34:20,853 --> 00:34:22,562
ระหว่างที่เอจอยู่ในห้องพักที่เมืองดับลิน

388
00:34:22,563 --> 00:34:26,775
ผมอยู่กับเจ้าสาวที่จาเมกา
นั่งแต่งเนื้อเพลงใหม่ๆ

389
00:34:27,734 --> 00:34:31,572
และอธิบายให้อาลีเข้าใจว่าทําไม
อัลบั้มฮันนีมูนของเราจะชื่อว่า "War"

390
00:34:34,824 --> 00:34:36,827
[เพลง "Sunday, Bloody Sunday"]

391
00:37:42,346 --> 00:37:45,181
เรื่องน่ารู้ของศิลปิน

392
00:37:45,182 --> 00:37:50,604
เพื่อตามหาความจริง เราสามารถ
เผยความเท็จได้มากกว่าผู้อื่น

393
00:37:51,605 --> 00:37:53,482
ดื่ม

394
00:37:56,443 --> 00:37:57,486
วงการบันเทิง

395
00:37:59,696 --> 00:38:01,822
ย้อนกลับไปที่ซอร์เรนโต้เลานจ์

396
00:38:01,823 --> 00:38:04,075
บทเปิดเดิมๆ ของพ่อ

397
00:38:04,076 --> 00:38:05,577
(ซอร์เรนโต้เลานจ์ (อีกครั้ง))

398
00:38:06,537 --> 00:38:10,582
"มีอะไรชวนอึ้งหรือชวนทึ่งบ้างไหม"

399
00:38:11,250 --> 00:38:14,752
ทุกอย่างชวนอึ้งและน่าทึ่งไปหมด

400
00:38:14,753 --> 00:38:19,340
"อ้อ แกอยู่นั่นเอง วันนี้พ่อนั่งแท็กซี่มา

401
00:38:19,341 --> 00:38:21,926
พอคนขับเห็นว่าจะไปไหน

402
00:38:21,927 --> 00:38:24,888
ก็ถามว่าพ่อรู้จักโบโน่รึเปล่า"

403
00:38:26,139 --> 00:38:28,433
พ่อตอบว่า "ไม่รู้ คุณรู้จักเหรอ"

404
00:38:29,017 --> 00:38:33,396
"รู้สิ คนที่นี่รู้จักโบโน่ทั้งนั้น
รู้อยู่แล้ว เขาโดนปาวารอตติต้อนอยู่ด้วยนี่"

405
00:38:33,397 --> 00:38:36,858
"ต้อน โดนปาวารอตติไล่ต้อน

406
00:38:36,859 --> 00:38:40,529
เรื่องนี้ไม่เคยได้ยิน ปาปาราซซี่มากกว่ามั้ง"

407
00:38:42,281 --> 00:38:45,116
แปลกจัง พ่อทักขึ้นมาพอดี

408
00:38:45,117 --> 00:38:48,786
"ปาปาราซซี่" คนดีคนเดิมโทรมาหาอีกแล้ว

409
00:38:48,787 --> 00:38:54,293
ครั้งนี้เขาอยากให้เราขึ้นเวทีด้วยกัน
ที่โมเดนา บ้านเกิดเขา

410
00:38:54,793 --> 00:38:59,046
เพื่อเรี่ยไรเงินการกุศลให้ผู้ลี้ภัยสงครามบอสเนีย

411
00:38:59,047 --> 00:39:00,549
ทีนี้จะปฏิเสธยังไงดี

412
00:39:01,133 --> 00:39:04,136
"ขอเลย ชีวิตนี้แกทําตามที่เขาขอสักทีจะได้ไหม"

413
00:39:05,762 --> 00:39:07,221
ผมก็อยากทําตามที่เขาขอมา

414
00:39:07,222 --> 00:39:12,059
แต่เพื่อนในวงก็ขอให้เลิกวอกแวก

415
00:39:12,060 --> 00:39:13,853
เราจะได้ทําอัลบั้ม U2 ให้เสร็จ

416
00:39:13,854 --> 00:39:15,564
ไม่ใช่มาแต่งเพลงให้ปาวารอตติ

417
00:39:17,024 --> 00:39:21,986
ผมขออธิบายเรื่องในวง

418
00:39:21,987 --> 00:39:24,865
เรื่องที่แม้แต่พ่อผมยังไม่เข้าใจ

419
00:39:25,657 --> 00:39:31,705
ความเชื่อของคนทั่วไป
เข้าใจว่าผมเป็นหัวหน้าวง U2 ก็อยากเป็นนะ

420
00:39:33,081 --> 00:39:36,542
แต่ผมโหวตให้วง U2 เป็นประชาธิปไตยของแท้

421
00:39:36,543 --> 00:39:40,880
เท่ากับผมอยู่ในวงร่วมกับอีกสามคน

422
00:39:40,881 --> 00:39:43,967
ซึ่งแต่ละคนคิดว่าตัวเองก็เป็นหัวหน้าวง U2

423
00:39:45,093 --> 00:39:46,844
เท่ากับต่อให้ผมอยากทําอะไร

424
00:39:46,845 --> 00:39:50,849
ไม่ได้แปลว่าทุกคนอยากทําเหมือนกัน

425
00:39:51,517 --> 00:39:54,311
เอาเถอะ ผมก็บอกพ่อตามนี้

426
00:39:54,811 --> 00:40:00,024
เอ่อ พ่อ คนทั้งวงอยู่ในห้องอัดที่ฮาโนเวอร์คีย์

427
00:40:00,025 --> 00:40:03,403
ตอนที่โทรศัพท์ดังน่ะ

428
00:40:06,240 --> 00:40:10,993
"โบโน่ โบโน่ โบโน่
สบายดีไหม

429
00:40:10,994 --> 00:40:13,830
อยู่บนยอดเขานั่นเพลียใจบ้างไหม

430
00:40:15,123 --> 00:40:19,962
ได้ลงจากยอดเขามากับ
บัญญัติร็อคแอนด์โรลแล้วหรือยัง"

431
00:40:21,588 --> 00:40:25,007
อัลบั้มใหม่ ครับ ออกช้าเหมือนทุกที

432
00:40:25,008 --> 00:40:26,884
"คุณเคยเล่าแล้ว

433
00:40:26,885 --> 00:40:31,806
โบโน่ที่รัก นี่แหละผมถึงได้มาช่วย"

434
00:40:31,807 --> 00:40:35,893
ว่าไงนะ คุณอยู่ดับลินเหรอ

435
00:40:35,894 --> 00:40:41,524
"ตอนนี้ผมอยู่ที่ด่านศุลกาเกินไอร์แลนด์

436
00:40:41,525 --> 00:40:44,151
เพิ่งบอกเขาไปว่าไม่มีอะไรต้องแจ้ง

437
00:40:44,152 --> 00:40:48,949
ผมมีแต่ความรักให้โบโน่ เอจ เจมส์ และแลร์รี่"

438
00:40:50,576 --> 00:40:54,328
"จุดประสงค์เดียวของผมในเวลานี้

439
00:40:54,329 --> 00:40:57,958
คือมาช่วยเหลือคนดีๆ พวกนั้น"

440
00:40:59,793 --> 00:41:02,336
โธ่ ไมสโตรครับ พวกเขาก็เป็นคนดี

441
00:41:02,337 --> 00:41:06,299
และเป็นเกียรติอันดียิ่ง
แต่ไม่ใช่จังหวะที่ดีเลยครับ

442
00:41:06,300 --> 00:41:08,844
"พวกเขาไม่ชอบผมเหรอ"

443
00:41:09,428 --> 00:41:12,263
โห แย่กว่านั้น พวกมันไม่แคร์

444
00:41:12,264 --> 00:41:14,140
ไอ้พวกนี้มันเด็กพังค์ร็อค

445
00:41:14,141 --> 00:41:17,268
มีแต่จะระแวงว่าคุณมาแถวนี้

446
00:41:17,269 --> 00:41:20,230
เพื่อลากคอมันไปโมเดนา

447
00:41:23,025 --> 00:41:24,483
"ปวดใจนัก

448
00:41:24,484 --> 00:41:29,030
ผมมาอย่างเคารพนบนอบและมีน้ําใจไมตรีแท้ๆ

449
00:41:29,031 --> 00:41:32,825
แต่คุณกลับกังขาแรงจูงใจของผม"

450
00:41:32,826 --> 00:41:35,620
ไม่ ไม่ใช่ครับ ไมสโตร
ไม่ใช่อย่างนั้น

451
00:41:35,621 --> 00:41:38,373
"เพอร์เฟกโต ผมกําลังไปละ"

452
00:41:39,499 --> 00:41:43,045
ฉิบหาย ฉิบหาย

453
00:41:48,258 --> 00:41:52,553
ผมไปหาเอจ อดัม แลร์รี่

454
00:41:52,554 --> 00:41:56,849
บอกว่า "เฮ้ย เขาเป็นนักร้อง
ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์โลก

455
00:41:56,850 --> 00:42:02,898
ถือเป็นเกียรติอย่างสูงที่เขาจะมาเจอเรา
ในครึ่งชั่วโมงนี้"

456
00:42:04,858 --> 00:42:10,446
"ในครึ่งชั่วโมงเนี่ยนะ
เขามาเจอแกมากกว่ามั้ง" แลร์รี่บอก

457
00:42:10,447 --> 00:42:11,865
"เขาไม่ได้มาหาเราหรอก"

458
00:42:12,449 --> 00:42:15,952
"นี่มันวางแผนดัก" อดัมบอก

459
00:42:15,953 --> 00:42:20,790
"เขาอาจโผล่มากับตากล้องก็ได้
เราจะไม่ยอมโดนบังคับ"

460
00:42:20,791 --> 00:42:22,333
แล้วจะทําไง ไปซ่อนเหรอ

461
00:42:22,334 --> 00:42:24,293
"ไม่ ไม่ต้องซ่อน" เอจตอบ

462
00:42:24,294 --> 00:42:28,381
"ที่จริง" อดัมกับแลร์รี่พูดพร้อมกัน

463
00:42:28,382 --> 00:42:33,219
"นั่นแหละที่จะทํา พวกเราจะไปซ่อน"

464
00:42:33,220 --> 00:42:34,136
ว่าไงนะ

465
00:42:34,137 --> 00:42:38,225
แล้วผู้ชายโตเป็นควาย
สองคนก็หนีไปซ่อนจากลูเซียโน่ ปาวารอตติ

466
00:42:38,725 --> 00:42:40,310
ออดประตูดัง...

467
00:42:43,355 --> 00:42:46,441
เขายืนอยู่ตรงนั้น พระเจ้าช่วย

468
00:42:47,484 --> 00:42:52,739
นักร้องผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์โล...

469
00:42:55,534 --> 00:42:56,743
มากับทีมงานถ่ายทํา

470
00:42:58,120 --> 00:43:01,665
คนอิตาเลียนท่าทางตื่นเต้นเจ็ดแปดคน
หนึ่งในนั้นร้องไห้ด้วย

471
00:43:02,791 --> 00:43:07,086
"โบโน่ โบโน่ โบโน่
เอจ เอจ โบโน่ เอจ

472
00:43:07,087 --> 00:43:09,006
แล้วเจมส์กับแลร์รี่ล่ะ"

473
00:43:10,382 --> 00:43:14,553
"นี่พรรคพวกของผมจากช่องรายอูโน
เขามีจานดาวเทียม...

474
00:43:15,095 --> 00:43:18,181
เผื่อเราจะประกาศคอนเสิร์ตที่โมเดนา

475
00:43:18,182 --> 00:43:19,850
ตอนที่อยู่กันพร้อมหน้า"

476
00:43:27,149 --> 00:43:30,943
"นี่มันมุมไหนของจักรวาล

477
00:43:30,944 --> 00:43:33,613
ถึงได้มีปาวารอตติผู้ยิ่งใหญ่มาเคาะประตูบ้าน

478
00:43:33,614 --> 00:43:37,784
แล้วแกไม่เปิดต้อนรับเขา
โลกนี้มันเป็นบ้าไปหมดแล้วรึไง"

479
00:43:38,952 --> 00:43:44,248
พ่อ ในมุมจักรวาลผมเนี่ย
เราต้อนรับเขาอย่างดี

480
00:43:44,249 --> 00:43:45,917
ในมุมของเอจด้วย

481
00:43:45,918 --> 00:43:50,505
ที่จริงเราก็ไปร่วมงาน
ปาวารอตติแอนด์เฟรนส์

482
00:43:50,506 --> 00:43:53,257
ที่โมเดนา
เพื่อสนับสนุนองค์กรช่วยเด็กในสงคราม

483
00:43:53,258 --> 00:43:54,509
ใช่แล้ว

484
00:43:54,510 --> 00:43:56,969
งานนี้อดัมกับแลร์รี่หายหัว

485
00:43:56,970 --> 00:44:01,016
แต่พ่ออยากไปไหมล่ะ

486
00:44:06,980 --> 00:44:07,814
"จริงเหรอ

487
00:44:09,399 --> 00:44:10,400
โอเค

488
00:44:11,527 --> 00:44:15,656
ฝั่งแกควรมีนักร้องเทเนอร์จริงๆ
ไปด้วยสักคนน่ะนะ"

489
00:44:22,538 --> 00:44:25,666
จากนั้น...

490
00:44:35,634 --> 00:44:39,763
สุดยอดเสียงทองแห่งประวัติศาสตร์โลก

491
00:44:48,605 --> 00:44:51,108
แต่ปาฏิหาริย์ที่โมเดนา

492
00:44:51,900 --> 00:44:55,945
คือการกลับกลายของเบรนดัน โรเบิร์ต ฮิวสัน

493
00:44:55,946 --> 00:44:57,613
คุณพ่อไอริชคาธอลิกของผม

494
00:44:57,614 --> 00:44:59,699
ไม่ใช่เพราะลูเซียโน่ ปาวารอตติ

495
00:44:59,700 --> 00:45:05,496
แต่เพราะสตรีที่ควงแขนพ่อวันนั้น
ไดอาน่า เจ้าหญิงแห่งเวลส์

496
00:45:05,497 --> 00:45:11,377
เผื่อคนที่ไม่ทราบ
ครอบครัวเอจเป็นชาวเวลช์

497
00:45:11,378 --> 00:45:15,298
พวกเขาเลยปลื้มมากที่ได้เจอเจ้าหญิงแห่งเวลส์

498
00:45:15,299 --> 00:45:20,929
เอจท้าให้ผมถามพ่อ ผมก็ไปถาม

499
00:45:22,347 --> 00:45:27,226
พ่ออยากเจอเจ้าหญิงไดรึเปล่า

500
00:45:27,227 --> 00:45:29,395
พวกเอวานส์เขาอยากรู้

501
00:45:29,396 --> 00:45:34,817
"เฮ้ย อะไร ฉันจะอยากเจอคนในราชวงศ์ทําไม

502
00:45:34,818 --> 00:45:39,406
เหมือนถามว่าอยากเจอคนถูกหวยไหมงั้นแหละ"

503
00:45:42,910 --> 00:45:46,330
เข้าใจ รู้ละ แค่ถามเฉยๆ

504
00:45:47,706 --> 00:45:51,125
เหตุการณ์ต่อมา เขียนเองก็ไม่ได้แบบนี้

505
00:45:51,126 --> 00:45:53,878
พ่ออยู่ในรถเทรลเลอร์ของเรา

506
00:45:53,879 --> 00:45:59,509
ไม่ยอมกินแฮมอิตาเลียนแปลกๆ หรูๆ
ในถาดที่ปาวารอตติจัดให้

507
00:45:59,510 --> 00:46:01,720
เราออกเสียงเรียกแฮมพวกนั้นไม่ถูกสักคน

508
00:46:03,514 --> 00:46:05,307
พอพ่อหันหลังไป...

509
00:46:08,101 --> 00:46:09,728
เธอก็อยู่ตรงนั้น

510
00:46:11,021 --> 00:46:15,650
ร่างสูง 180 เซนติเมตรสวมรองเท้าส้นสูง

511
00:46:15,651 --> 00:46:18,487
ขาวละมุนตาดุจงาช้าง

512
00:46:20,030 --> 00:46:25,536
ไดอาน่าย่างก้าวมาหาพ่อราวกับภาพช้า

513
00:46:26,537 --> 00:46:31,583
"สบายดีไหมคะ"

514
00:46:33,502 --> 00:46:35,503
คุณพ่อใจละลาย

515
00:46:35,504 --> 00:46:38,673
ตะลึงทึ่งเมื่อได้เจอ
คนในราชวงศ์อังกฤษแบบระยะประชิด

516
00:46:38,674 --> 00:46:41,593
และกลายเป็นวัยรุ่นมีรักในบัดดล

517
00:46:44,805 --> 00:46:48,141
"ดีครับ ขอบพระคุณที่ถาม

518
00:46:49,142 --> 00:46:51,102
ยินดีมากที่ได้พบท่าน"

519
00:46:51,103 --> 00:46:56,233
ไอ้ที่โดนกดขี่ 800 ปี
หายเกลี้ยงในแปดวินาที

520
00:46:58,902 --> 00:47:03,322
ถ้าเคยสงสัยว่าพวกเชื้อเจ้ามีไว้ทําไม

521
00:47:03,323 --> 00:47:05,534
คนไอริชก็สงสัยกันเยอะ

522
00:47:07,077 --> 00:47:09,662
ผมก็จะยกเหตุการณ์นี้

523
00:47:09,663 --> 00:47:15,252
แปดร้อยปีที่โดนกดขี่
เจอเจ้าหญิงองค์เดียวหายเป็นปลิดทิ้ง

524
00:47:19,047 --> 00:47:20,047
((ไอริช) ไพรด์)

525
00:47:20,048 --> 00:47:22,925
ตอนกลับถึงบ้าน

526
00:47:22,926 --> 00:47:27,346
พ่อยังพูดถึงเจ้าหญิงไดอาน่า

527
00:47:27,347 --> 00:47:30,142
แต่น้ําเสียงเริ่มเปลี่ยนไป

528
00:47:31,310 --> 00:47:35,271
"พ่อว่าท่านก็ทําการกุศลดีๆ ตั้งเยอะ

529
00:47:35,272 --> 00:47:40,610
แต่ประเด็นของแกไม่ได้อยู่ที่การกุศลสินะ

530
00:47:40,611 --> 00:47:42,612
มันอยู่ที่ความยุติธรรมต่างหากใช่ไหม

531
00:47:42,613 --> 00:47:47,743
ถ้าโลกนี้ยุติธรรมก็คงไม่ต้องมีการกุศล"

532
00:47:49,578 --> 00:47:54,875
ลูกชายคนนี้เริ่มทําอะไรเข้าท่า
ในสายตาพ่อแล้วเหรอ

533
00:47:55,918 --> 00:47:58,002
"ก็ไม่ถึงขั้นนั้น

534
00:47:58,003 --> 00:48:03,216
แต่พ่อได้ยินเพลง "Pride" ของแกทางวิทยุ

535
00:48:03,217 --> 00:48:07,221
แล้วก็รู้สึกสะกิดขึ้นมานิดหน่อย"

536
00:48:08,555 --> 00:48:15,436
พ่อรู้ไหม เพลงนั้นทําให้เราได้รับเชิญ
ไปขึ้นคอนเสิร์ตไลฟ์เอด

537
00:48:15,437 --> 00:48:20,776
บ๊อบ เกลดอฟบอกว่าพอได้ฟังเพลงนั้น
เขาก็ยกโทษให้ที่ผมไว้หางเต่า

538
00:48:22,402 --> 00:48:25,988
ตอนที่ U2 เดินขึ้นเวทีไลฟ์เอด

539
00:48:25,989 --> 00:48:31,661
เราเห็นริ้วธงขาวแห่งการยอมจํานน

540
00:48:31,662 --> 00:48:33,914
ปลิวสะบัดตามสายลมแล้วตั้งแต่ตอนนั้น

541
00:48:34,706 --> 00:48:37,292
พร้อมกับไมตรีจิตที่เคลื่อนไปตามฝูงชน

542
00:48:38,293 --> 00:48:44,841
รู้สึกราวกับคําภาวนาของเด็กพังค์บรรลุผล

543
00:48:44,842 --> 00:48:45,758
แบบนั้นเลย

544
00:48:45,759 --> 00:48:47,469
ภาวนาเพื่อสันติ

545
00:48:48,095 --> 00:48:53,308
เพราะความหิวโหยจะก่อสงครามในใจตน

546
00:48:54,184 --> 00:48:58,480
ก่อสงครามกับแผ่นดินที่ย่ําเดิน

547
00:48:59,898 --> 00:49:00,899
ใช่แล้ว

548
00:49:05,112 --> 00:49:07,114
[เพลง
"Pride (In the Name of Love)"]

549
00:50:16,767 --> 00:50:17,976
โอ้เย่!

550
00:50:19,102 --> 00:50:21,980
สนามกีฬาเวมบลีย์ ลอนดอน

551
00:50:22,981 --> 00:50:27,486
ถ่ายทอดสดส่งต่อความคิดไปทั่วโลก

552
00:50:29,029 --> 00:50:31,240
สมมติว่าเราคือโลก

553
00:50:32,115 --> 00:50:34,493
สมมติว่าเราให้ทานแก่โลกได้

554
00:50:35,369 --> 00:50:36,537
อะไรอีก

555
00:50:37,579 --> 00:50:41,457
เราทําอะไรได้อีกในนามแห่งความรัก

556
00:50:41,458 --> 00:50:45,254
ผมยังถามตัวเองอยู่

557
00:50:46,088 --> 00:50:50,551
ผมยังอยากรู้คําตอบ

558
00:51:48,817 --> 00:51:54,948
ไลฟ์เอดและเวทีอื่นๆ ต่อจากนั้น
เรี่ยไรเงินได้ 250 ล้านดอลลาร์

559
00:51:58,744 --> 00:52:02,038
แต่ประเทศในทวีปแอฟริกาเป็นผู้จ่ายเงินก้อนนั้น

560
00:52:02,039 --> 00:52:06,250
ให้คุณกับผมทุกอาทิตย์

561
00:52:06,251 --> 00:52:11,797
แทนเงินกู้ก้อนเก่าที่เรายัดเยียด
ให้พวกเขาในช่วงสงครามเย็น

562
00:52:11,798 --> 00:52:14,927
"จ่ายแม่งทุกอาทิตย์"
บ๊อบ เกลดอฟจะพูดอย่างนั้น

563
00:52:16,261 --> 00:52:18,305
ทําให้ผมได้บทเรียนครั้งใหญ่

564
00:52:18,931 --> 00:52:23,100
ความอยุติธรรมมักอําพรางเป็นความอับโชค

565
00:52:23,101 --> 00:52:25,436
ในฐานะนักร้องนํา U2

566
00:52:25,437 --> 00:52:29,106
ผมเข้าใจว่าถ้า U2

567
00:52:29,107 --> 00:52:33,070
จะแต่งเพลงสําคัญๆ เกี่ยวกับเรื่องสําคัญๆ

568
00:52:33,654 --> 00:52:35,447
ผมก็ต้องมีมันสมองมากกว่านี้

569
00:52:36,698 --> 00:52:39,116
อัพเกรดซอฟต์แวร์

570
00:52:39,117 --> 00:52:43,454
แทนที่จะกลับไปเรียน... แหม ไม่ต้องขําก็ได้

571
00:52:43,455 --> 00:52:45,414
ก็ไม่ว่ากัน

572
00:52:45,415 --> 00:52:48,669
ผมไปแอฟริกากับภรรยา

573
00:52:50,170 --> 00:52:51,921
อาลีกับผมไปทํางานในสถานเด็กกําพร้า

574
00:52:51,922 --> 00:52:55,884
ในเมืองอะจีบาร์ เซาธ์วอลโล
ประเทศเอธิโอเปีย

575
00:52:57,094 --> 00:53:00,764
นั่นคือฤดูใบไม้ร่วงปี 1985

576
00:53:01,265 --> 00:53:05,894
ผู้คนในแดนกันดารกําลังดิ้นรน
เอาชีวิตรอดโดยไม่มีทั้งน้ําและอาหาร

577
00:53:06,436 --> 00:53:10,106
โลกของพวกเขากลายเป็นศัตรู

578
00:53:10,107 --> 00:53:14,069
แผ่นดินที่เคยอยู่ไม่ยอมให้พักพิงอีกต่อไป

579
00:53:15,195 --> 00:53:19,866
ท์เซกายี กวีเอกกล่าวไว้
"ข้าคืออุทร ข้าคือลําน้ําไนล์

580
00:53:19,867 --> 00:53:22,743
ข้าคือแอฟริกัน ข้าคือปฐม!

581
00:53:22,744 --> 00:53:26,539
ข้าคือลํานํา ข้านั้นขับขาน

582
00:53:26,540 --> 00:53:32,044
ข้าคือเอธิโอเปีย 'ที่ยื่นมือวิงวอนพระเจ้า'

583
00:53:32,045 --> 00:53:37,300
โอ้ ไนล์ ธารใสกระจ่างลั่นระฆังเอธิโอเปีย

584
00:53:37,301 --> 00:53:39,678
ก้องสะท้อนโลกโสตดับ!"

585
00:53:41,096 --> 00:53:45,057
เพราะใต้ผืนแผ่นดินนี้คือขุมทรัพย์มหาศาล

586
00:53:45,058 --> 00:53:45,975
(ท์เซกายี กาเบร-เมห์ดิน)

587
00:53:45,976 --> 00:53:49,812
แต่ทุพภิกขภัยพลิกผันประเทศชาติ
ให้กลายเป็นหายนะ

588
00:53:49,813 --> 00:53:55,276
ประเทศแห่งนั้นกําลังจะเปลี่ยน
ชีวิตเล็กๆ ของเราให้กลายเป็นมีค่า

589
00:53:55,277 --> 00:54:00,240
เราจะไม่มีวันเป็นดังเดิมและไม่อยากจะเป็น

590
00:54:01,700 --> 00:54:03,410
ในดินแดนแห้งแล้งนี้

591
00:54:03,911 --> 00:54:08,624
เราได้บทเรียนจากภูมิประเทศ
และผองชนที่เราไม่อาจแสร้งลืม

592
00:54:09,124 --> 00:54:12,126
"ความแร้นแค้นไม่ใช่สิ่งธรรมชาติ

593
00:54:12,127 --> 00:54:19,091
แต่เกิดจากน้ํามือมนุษย์
และถูกพิชิตได้หากหญิงชายลงมือทํา"

594
00:54:19,092 --> 00:54:22,887
ผู้หญิงคงทําได้ดีกว่า เนื่องจากเข้าใจอย่างลึกซึ้ง

595
00:54:22,888 --> 00:54:27,518
ว่าถิ่นที่อยู่ไม่ควรตัดสินความเป็นอยู่

596
00:54:30,896 --> 00:54:31,897
ใช่ไหม

597
00:54:38,111 --> 00:54:40,113
[เพลง
"Where the Streets Have No Name"]

598
00:56:16,502 --> 00:56:20,964
ผมกับอาลีทําใจลําบากมาก
กว่าจะออกจากเอธิโอเปีย

599
00:56:21,757 --> 00:56:23,759
ใจของเรายังอยู่ที่นั่นจริงๆ

600
00:56:25,928 --> 00:56:28,346
หลังจากอัลบั้ม Joshua Tree

601
00:56:28,347 --> 00:56:32,975
U2 ก็เริ่มมีชื่อเสียงเล็กน้อย

602
00:56:32,976 --> 00:56:35,394
ได้เกาะกระแสหลักขึ้นมาหน่อย

603
00:56:35,395 --> 00:56:41,360
นั่นควรทําให้เราละอายใจ
หรือไม่ต้องอายอะไรทั้งนั้น

604
00:56:42,110 --> 00:56:44,237
ชื่อเสียงคืออํานาจต่อรอง

605
00:56:44,238 --> 00:56:48,242
เราก็อยากใช้สิ่งที่คุณมอบให้

606
00:56:48,951 --> 00:56:51,118
ทําประโยชน์มากกว่าแค่จองโต๊ะร้านอาหารหรูๆ

607
00:56:51,119 --> 00:56:54,373
จะว่าไป แค่นั้นก็ไม่จําเป็นต้องยี้

608
00:56:55,791 --> 00:56:58,251
ผมร่วมงานกับวงใหม่ๆ อีก

609
00:56:58,252 --> 00:57:03,632
ยกเลิกหนี้, เร้ด, แคมเปญ "เดอะวัน"
ต่อสู้ความยากจนข้นแค้น

610
00:57:04,383 --> 00:57:07,552
จริงๆ นะ แคมเปญ "เดอะวัน"
มีหัวใจหลักข้อเดียว

611
00:57:07,553 --> 00:57:11,223
เราไม่จําเป็นต้องเห็นด้วยกับใครไปหมดทุกเรื่อง

612
00:57:12,015 --> 00:57:14,977
ตราบใดที่ให้ความสําคัญกับเรื่องที่ตกลงร่วมกัน

613
00:57:15,936 --> 00:57:21,233
ลามไปถึงการนัดเจอ
พวกที่กุมกระเป๋าเงินของคนจนในโลกนี้

614
00:57:22,150 --> 00:57:23,527
คนพวกนั้นมีอยู่จริง

615
00:57:24,111 --> 00:57:29,616
มันเรียกว่ารัฐบาล
เรียกว่าไอเอ็มเอฟ ธนาคารโลก

616
00:57:31,827 --> 00:57:34,829
จังหวะนี้หันกล้องคุยกับตัวเองดีกว่า...

617
00:57:34,830 --> 00:57:35,746
เอางี้เลย

618
00:57:35,747 --> 00:57:38,624
จะได้จี้ถามตัวเองถึงแรงจูงใจที่ทําไป

619
00:57:38,625 --> 00:57:41,962
โอเค เมื่อกี้เทเลพรอมเตอร์ขัดข้อง

620
00:57:42,588 --> 00:57:47,759
นี่กําลังกลบเกลื่อน
ความรู้สึกผิดที่ชอบใช้ชีวิตฟุ้งเฟ้อใช่มั้ย

621
00:57:48,260 --> 00:57:49,802
เออสิ ชีวิตฟุ้งเฟ้อจะตาย

622
00:57:49,803 --> 00:57:55,726
กูเป็นร็อคสตาร์อิ่มอืด มีรางวัลกองท่วมบ้าน
คนเคารพเกินจริงแถมร่ํารวยผิดปกติ

623
00:57:57,269 --> 00:57:58,937
หน้าไหว้หลังหลอกมั้ย เออ

624
00:58:00,355 --> 00:58:01,857
แต่ไม่ได้ทํากับหน้านี้

625
00:58:02,441 --> 00:58:04,026
หน้าอื่นๆ น่ะใช่

626
00:58:04,735 --> 00:58:07,445
แต่จะว่าไป พวกหน้าไหว้หลังหลอกแค่ถูกมองไม่ดี

627
00:58:07,446 --> 00:58:10,991
คนหน้าไหว้หลังหลอกก็ทําเรื่องที่ถูกต้อง
อย่างน้อยก็ทําบ้าง

628
00:58:12,576 --> 00:58:14,161
แต่สุดท้าย...

629
00:58:16,163 --> 00:58:17,246
มันสําคัญตรงไหน

630
00:58:17,247 --> 00:58:22,544
ถามจริงๆ ใครสน
แรงจูงใจไม่สําคัญหรอก

631
00:58:23,504 --> 00:58:27,590
ผลลัพธ์ต่างหากที่สําคัญ ชีวิตคนสําคัญ

632
00:58:27,591 --> 00:58:32,011
ศักยภาพมนุษย์ ความยุติธรรมที่สําคัญ

633
00:58:32,012 --> 00:58:37,642
ถ้าโลกนี้ยุติธรรม
เราคงไม่ต้องทําการกุศล พ่อว่างั้น

634
00:58:37,643 --> 00:58:42,814
แต่มันไม่ยุติธรรม เพราะงั้นรับเงินไว้ซะ

635
00:58:44,483 --> 00:58:46,485
[เพลง "Desire"]

636
01:00:48,690 --> 01:00:49,691
จริงเหรอ

637
01:00:58,116 --> 01:01:02,495
เอาละ ทีมงานจะเปลี่ยนกล้อง

638
01:01:02,496 --> 01:01:07,584
ผมก็ต้องไปดื่มอะไรแรงๆ หน่อย

639
01:01:08,460 --> 01:01:10,128
เดี๋ยวรีบกลับมา

640
01:01:15,634 --> 01:01:16,884
มีเลนส์สี่ตัว

641
01:01:16,885 --> 01:01:19,011
- เราหาเลนส์จับภาพฮีโร่อยู่
- โอเค

642
01:01:19,012 --> 01:01:19,929
(คําสารภาพ)

643
01:01:19,930 --> 01:01:22,306
ดี เวิร์คสุด
อยากให้คุณยืนตรงนั้นเลย

644
01:01:22,307 --> 01:01:25,185
- อ้อ ได้เลย
- เราจะกํากับท่านิดหน่อย

645
01:01:27,062 --> 01:01:28,564
โฟกัสใกล้ตา

646
01:01:29,857 --> 01:01:32,692
สวย เจาะมุมแคบกว่านี้อีกไม่ได้แล้วใช่ไหม

647
01:01:32,693 --> 01:01:33,818
ไม่น่าจะได้

648
01:01:33,819 --> 01:01:35,111
นี่ว่ามันออกจะ

649
01:01:35,112 --> 01:01:37,948
แสดงยากนิดนึง เพราะพื้นที่จํากัด

650
01:01:39,324 --> 01:01:40,659
โอเค หันกลับมาหน่อย

651
01:01:43,954 --> 01:01:47,291
ฮื่อ ใช้ได้เลย
เหมือนเขารู้อยู่แล้วว่าต้องทําอะไร

652
01:01:49,084 --> 01:01:50,627
เข้าองก์สาม

653
01:01:51,628 --> 01:01:53,212
เอาละ ดีมาก

654
01:01:53,213 --> 01:01:54,715
บทสารภาพ

655
01:01:59,136 --> 01:02:01,679
ไอ้เรื่องจะช่วยโลก

656
01:02:01,680 --> 01:02:06,101
จริงๆ เพราะอยากรับใช้โลก
เพราะเป็นหน้าที่ โกรธแค้นความอยุติธรรม

657
01:02:06,852 --> 01:02:13,817
หรือเป็นแค่ความปรารถนา
แบบเด็กๆ ที่อยากจะเป็นตัวตั้งตัวตี

658
01:02:15,110 --> 01:02:16,570
เป็นศูนย์กลางจักรวาล

659
01:02:19,865 --> 01:02:21,491
ทําให้เกิดคําถามน่าคิด

660
01:02:22,576 --> 01:02:26,038
เราจะมีลูกแล้วยังทําตัวเป็นเด็กอยู่ได้ไหม

661
01:02:35,214 --> 01:02:37,216
เป็นผู้ใหญ่ได้แล้ว

662
01:02:39,218 --> 01:02:40,677
อย่าทําพังเชียวนะมึง

663
01:02:46,683 --> 01:02:49,436
ความปรารถนาและคุณธรรม

664
01:02:51,396 --> 01:02:52,688
มาควบคู่กัน

665
01:02:52,689 --> 01:02:57,527
และไม่มีใครรับมือได้ดีเท่าภรรยาของผม

666
01:02:57,528 --> 01:02:59,529
"Desire" ติดอันดับหนึ่งหลายชาร์ต

667
01:02:59,530 --> 01:03:03,867
ไม่รู้ว่าเกี่ยวกันไหม แต่เราสองคนตื่นเต้นมาก

668
01:03:05,160 --> 01:03:06,912
เรามีลูกคนแรก

669
01:03:09,498 --> 01:03:10,706
ตอนนั้นไม่รู้จะรู้สึกยังไง

670
01:03:10,707 --> 01:03:15,170
ไม่รู้จะทําตัวเป็นพ่อได้รึเปล่า

671
01:03:17,381 --> 01:03:19,465
ไม่รู้จะเป็นพ่อที่ดีได้ไหม

672
01:03:19,466 --> 01:03:24,429
เพราะผมว่าผมเองก็ไม่ใช่ลูกที่ดี

673
01:03:28,016 --> 01:03:31,854
ผมบอกไปตอนต้นว่าอาลิสัน สจวร์ต
เป็นคนมีศรัทธา

674
01:03:32,646 --> 01:03:38,151
ผู้หญิงคนนี้ร่วมเขียน
เนื้อหาส่วนหนึ่งที่คุณกําลังรับฟังอยู่

675
01:03:40,445 --> 01:03:42,697
เมื่อผมกับอาลีแต่งงานกัน

676
01:03:42,698 --> 01:03:46,827
เราก็ย้ายออกจากบ้านครอบครัว

677
01:03:47,494 --> 01:03:49,246
เราเด็กมากขนาดนั้นเลย

678
01:03:50,122 --> 01:03:54,334
เราย้ายไปอยู่ในอาคารหินเก่าๆ ริมฝั่งไอร์แลนด์

679
01:03:55,252 --> 01:03:56,253
ที่นั่นเป็นประภาคาร

680
01:03:58,589 --> 01:04:02,133
อาลีจะยอมเปิดใจรับเรา

681
01:04:02,134 --> 01:04:06,679
ต่อเมื่อเราไปเยือนป้อมปราการของเธอ
โดยปลดเปลื้องอาวุธตัวเอง

682
01:04:06,680 --> 01:04:09,141
เมื่อนั้นเราจึงจะพอมีโอกาสได้ลองท้า

683
01:04:09,892 --> 01:04:13,978
ปราการที่แทบไม่อาจฝ่าเข้าไปได้

684
01:04:13,979 --> 01:04:16,148
ทางเข้าเดียวคือต้องข้ามสะพานนั้น

685
01:04:18,317 --> 01:04:20,526
เราแต่งงานกันไปสองปี

686
01:04:20,527 --> 01:04:26,282
ผมถึงได้เริ่มเห็นภรรยาขณะครุ่นคิดนานๆ

687
01:04:26,283 --> 01:04:31,580
เมื่อเธอกลับเข้าสู่
ความเงียบเวิ้งว้างที่กักเก็บไว้ในใจ

688
01:04:33,207 --> 01:04:38,044
เธอบอกว่าแม้ตัวผมจะอยู่บ้านแต่ใจไม่ได้อยู่ด้วย

689
01:04:38,045 --> 01:04:42,883
ช่วงเวลาที่เดินเล่นด้วยกัน
ทุกอาทิตย์จะแฝงไว้ด้วยความเศร้า

690
01:04:44,009 --> 01:04:48,680
ขณะที่เกลียวคลื่นพยายามตัดสินใจว่าจะอยู่หรือไป

691
01:04:49,264 --> 01:04:50,432
จะอยู่หรือไป

692
01:04:51,892 --> 01:04:53,894
[เพลง "With Or Without You" โดย U2]

693
01:05:04,279 --> 01:05:08,909
ความเห็นแก่ตัวแฝงมากับ
ความปรารถนาอยากจะยิ่งใหญ่

694
01:05:17,042 --> 01:05:20,337
เราพยายามพิสูจน์ตัวเองกับใครกันแน่

695
01:05:26,593 --> 01:05:28,387
อาลิสัน สจวร์ตเห็นผมอย่างทะลุปรุโปร่ง

696
01:05:31,765 --> 01:05:33,392
เพราะเธอมองเห็นตัวตนแท้จริง

697
01:05:38,397 --> 01:05:39,481
ก่อนผมจะมีพร้อมทุกอย่าง

698
01:05:42,568 --> 01:05:44,027
ก่อนมีชื่อเสียง

699
01:05:45,571 --> 01:05:46,822
เธอเข้าใจสิ่งที่ผมมี...

700
01:05:48,490 --> 01:05:49,908
และสิ่งที่ขาดไป

701
01:05:53,287 --> 01:05:54,288
ความแน่วแน่

702
01:05:57,374 --> 01:05:59,042
เราไม่มีวันยิ่งใหญ่ได้

703
01:06:01,378 --> 01:06:03,380
หากปราศจากความตั้งใจแน่วแน่

704
01:06:06,049 --> 01:06:08,260
แต่ส่วนใหญ่แล้วกลับเป็นความพังรวน

705
01:06:10,429 --> 01:06:12,181
เหมือนความมืดบอด...

706
01:06:14,892 --> 01:06:18,729
ในยามที่เรามองไม่เห็นคนที่ยืนอยู่เคียงข้าง

707
01:06:19,938 --> 01:06:21,315
เราต้องการคนฟัง...

708
01:06:24,484 --> 01:06:26,069
มากกว่าต้องการครอบครัว

709
01:06:29,406 --> 01:06:31,158
ถึงขั้นไม่อยากปล่อยมือ...

710
01:06:34,286 --> 01:06:35,537
{\an8}จากความว่างเปล่า

711
01:06:36,872 --> 01:06:38,707
{\an8}ที่ทําให้เรามีทุกอย่าง

712
01:07:03,190 --> 01:07:05,316
ผมตั้งชื่อหนังสือว่า Surrender

713
01:07:05,317 --> 01:07:08,737
เพราะรู้ว่าผมต้องเข้าใจคํานั้นให้ดีกว่านี้

714
01:07:09,446 --> 01:07:11,072
มันคือยารักษา

715
01:07:11,073 --> 01:07:14,618
อาการเจ็บป่วยอะไรสักอย่างที่ทรมานผมอยู่

716
01:07:16,203 --> 01:07:18,872
และผมก็ไม่ได้ทําใจยอมรับง่ายๆ

717
01:07:20,332 --> 01:07:24,294
(มีเรื่องชวนอึ้งหรือทึ่งบ้างไหม)

718
01:07:33,971 --> 01:07:37,807
วันอาทิตย์วันหนึ่งในปี 1999

719
01:07:37,808 --> 01:07:41,435
ผมกลับไปเจอพ่อที่ซอร์เรนโต้เลานจ์

720
01:07:41,436 --> 01:07:44,398
แล้วก็เป็นครั้งแรก

721
01:07:45,858 --> 01:07:50,820
ผมตัดสินใจจู่โจมพ่อด้วยคําถามของเขาเอง

722
01:07:50,821 --> 01:07:52,072
ไม่ให้เขาตั้งตัว

723
01:07:54,074 --> 01:07:57,661
มีเรื่องชวนอึ้งหรือทึ่งบ้างไหมพ่อ

724
01:08:02,332 --> 01:08:05,043
"พ่อเป็นมะเร็ง

725
01:08:06,837 --> 01:08:11,550
อยู่ในระยะสุดท้ายแล้วตอนนี้

726
01:08:12,301 --> 01:08:13,718
ต่อไปแกจะไม่ต้องทน

727
01:08:13,719 --> 01:08:18,807
ฟังมุกไม่ขําของพ่อแกแล้ว"

728
01:08:26,773 --> 01:08:31,152
เหมือนหินยักษ์ถล่มใส่หัว

729
01:08:31,153 --> 01:08:34,487
แบบนั้นเลย ร่วงจากภูเขาในจินตนาการ

730
01:08:34,488 --> 01:08:39,786
ผมนึกว่ากําลังได้รู้จักพ่อ
นึกว่ามีเวลามากกว่านี้

731
01:08:41,913 --> 01:08:43,624
ทําตัวสมเป็นบ๊อบ ฮิวสัน

732
01:08:44,207 --> 01:08:46,209
อุตส่าห์นึกว่าจะได้รู้จักพ่อแล้ว

733
01:08:46,210 --> 01:08:50,923
นึกว่าพ่อจะยอมตอบคําถามคาใจ แต่มาหนีกันไป

734
01:08:53,383 --> 01:08:55,385
โรงพยาบาลโบมอนท์

735
01:08:57,470 --> 01:08:59,472
ดับลิน ฤดูร้อนปี 2001

736
01:08:59,473 --> 01:09:04,143
ผมเห็นพ่อบนเตียงผู้ป่วย

737
01:09:04,144 --> 01:09:07,397
ครั้งนี้พ่อเป็นฝ่ายดิ้นรนไขว่คว้าลมหายใจ

738
01:09:07,898 --> 01:09:13,278
ผมเห็นตัวเองนอนข้างๆ

739
01:09:13,904 --> 01:09:15,988
ที่ฟูกบนพื้น

740
01:09:16,490 --> 01:09:18,033
พ่อหายใจ

741
01:09:19,660 --> 01:09:21,912
แต่ลมหายใจเริ่มตื้นขึ้นทุกที

742
01:09:23,037 --> 01:09:24,580
เหมือนหลุมในอกของพ่อ

743
01:09:24,581 --> 01:09:26,542
พ่อตะโกนเรียกผม

744
01:09:27,376 --> 01:09:32,338
สับสนนึกว่าผมเป็นพี่ชาย ไม่ก็จําสลับกัน

745
01:09:32,339 --> 01:09:35,174
"พอล นอร์มัน พอล นอร์มัน พอล"

746
01:09:35,175 --> 01:09:39,263
ผมดีดตัวลุกขึ้นเรียกพยาบาล

747
01:09:40,639 --> 01:09:41,974
"โอเครึเปล่าคะ บ๊อบ"

748
01:09:42,850 --> 01:09:44,058
พยาบาลกระซิบถามข้างหู

749
01:09:44,059 --> 01:09:48,271
เสียงเทเนอร์ของเขา
กลายเป็นเสียงลมแหลมเล็กสั้นถี่

750
01:09:48,272 --> 01:09:53,527
หายใจออกหวีดหวิว
"ใช่ พาฉันออกไป

751
01:09:54,027 --> 01:09:56,654
พาฉันออกไป ฉันอยากกลับบ้าน ใช่

752
01:09:56,655 --> 01:09:58,698
ใช่ ฉันอยากกลับบ้าน"

753
01:09:58,699 --> 01:10:05,038
ผมบอกพ่อ "ไม่เป็นไรๆ

754
01:10:08,959 --> 01:10:10,252
พ่อโอเคไหม"

755
01:10:11,461 --> 01:10:12,671
เงี่ยฟัง

756
01:10:16,383 --> 01:10:17,593
เงียบสนิท

757
01:10:18,510 --> 01:10:24,474
ผมจ่อหูไปที่ปากของพ่อ

758
01:10:26,518 --> 01:10:27,728
เงียบสนิท

759
01:10:31,190 --> 01:10:34,735
เงียบสนิท ก่อนตามด้วย

760
01:10:35,944 --> 01:10:38,155
"ไสหัวไป"

761
01:10:47,706 --> 01:10:54,337
การจากไปของพ่อ
มันช่างบิดเบี้ยวอย่างไร้ที่ติ

762
01:10:54,338 --> 01:10:56,381
ผมไม่เชื่อว่าเขาด่าผม

763
01:10:57,007 --> 01:11:01,595
หรือไล่พยาบาลกะกลางคืนคนขยันให้ไสหัวไป

764
01:11:02,429 --> 01:11:03,847
แต่ก็มีโอกาสเป็นไปได้

765
01:11:05,724 --> 01:11:06,891
ผมอยากจะคิดว่า

766
01:11:06,892 --> 01:11:11,729
พ่อกําลังขับไล่ภาระในใจที่แบกมาเกือบทั้งชีวิต

767
01:11:11,730 --> 01:11:13,398
ผมรู้สึกว่า...

768
01:11:16,985 --> 01:11:18,570
ภาระนั้นคือมรดกจากพ่อ

769
01:11:19,738 --> 01:11:23,367
แต่ผมเชื่อว่ากรณีนี้ผมมีสิทธิ์เลือก

770
01:11:26,828 --> 01:11:29,080
ซึ่งก็มีความเมตตารวมอยู่ด้วย

771
01:11:29,081 --> 01:11:32,918
ผมว่าพ่อเชื่อว่าการมีฝัน

772
01:11:33,418 --> 01:11:35,921
จะทําให้ผิดหวัง

773
01:11:37,047 --> 01:11:38,924
พ่อไม่อยากให้ผมต้องผิดหวัง

774
01:11:41,635 --> 01:11:44,095
นี่คือ... นี่...

775
01:11:44,096 --> 01:11:47,557
นี่คือจังหวะที่เพิ่งเข้าใจว่าพ่อก็เป็นเพื่อนคนหนึ่ง

776
01:11:47,558 --> 01:11:52,104
แล้วการเดินทางจาก...

777
01:11:52,771 --> 01:11:57,692
จากความเป็นพ่อสู่ความเป็นมิตร
นั่นเป็นทางเดียวสําหรับเรา

778
01:11:57,693 --> 01:11:59,736
ถ้าหากเราเองก็เป็นพ่อคน

779
01:12:01,113 --> 01:12:04,366
แล้วผมก็ได้เป็นเพื่อนกับพ่อ

780
01:12:04,867 --> 01:12:07,703
หลังจากพ่อจากไปแล้ว
ซึ่งพลาดไปแล้ว

781
01:12:09,788 --> 01:12:15,751
ถ้าลองคิดจากมุมมองของเขา
เรื่องนี้ก็สอนใจเรา

782
01:12:15,752 --> 01:12:17,171
เขาเสียภรรยาไป

783
01:12:17,754 --> 01:12:20,298
อยู่กับลูกๆ สองคน

784
01:12:20,299 --> 01:12:24,844
คนหนึ่งเอาแต่เกรี้ยวกราดใส่เขา

785
01:12:24,845 --> 01:12:27,555
จ้องหาเรื่องปะทะ เตรียมสาดกระสุน

786
01:12:27,556 --> 01:12:29,473
อีกคนก็จะเหยียบหัวเขา

787
01:12:29,474 --> 01:12:32,768
ด้วยการทําฝันที่ตัวเขาไม่กล้าฝันให้เป็นจริง

788
01:12:32,769 --> 01:12:37,690
ในช่วงวันท้ายๆ ที่ทําใจอยู่กับมะเร็ง พ่อบอกผม

789
01:12:37,691 --> 01:12:39,193
บอกว่าพ่อหมดศรัทธาแล้ว

790
01:12:39,693 --> 01:12:42,528
แต่ก็บอกด้วยว่าผมไม่ควรเสียศรัทธาไปเด็ดขาด

791
01:12:42,529 --> 01:12:45,824
เพราะนั่นเป็นเรื่องน่าสนใจที่สุดในตัวผม

792
01:12:47,701 --> 01:12:51,162
แต่แล้วก็เกิดขึ้น ตอนที่ผมเรียกหา...

793
01:12:51,163 --> 01:12:52,914
เยชูวา

794
01:12:52,915 --> 01:12:57,210
แล้วสิ่งที่ผมเคย

795
01:12:57,211 --> 01:13:00,338
- ยึดมั่นไว้แนบแน่น...
- เยชูวา

796
01:13:00,339 --> 01:13:04,551
ไม่อยู่ตรงนั้น
นั่นคือช่วงเวลาน่าหวั่นใจที่สุดในชีวิต

797
01:13:06,553 --> 01:13:08,138
เยชูวา

798
01:13:14,311 --> 01:13:16,313
[เพลง "Iris (Hold Me Close)"]

799
01:14:11,910 --> 01:14:13,912
[เพลง "Beautiful Day" โดย U2]

800
01:17:50,420 --> 01:17:55,466
ผมมีทฤษฎีที่ไม่มีวิทยาศาสตร์รองรับใดๆ

801
01:17:55,467 --> 01:18:02,474
ผมเชื่อว่าเมื่อเราสูญเสียคนที่รักไป
เขาก็มอบอะไรให้เราด้วย

802
01:18:03,934 --> 01:18:04,976
พร

803
01:18:04,977 --> 01:18:06,687
(พร)

804
01:18:13,485 --> 01:18:15,279
ตอนที่เสียคุณแม่ไป

805
01:18:19,032 --> 01:18:20,117
คือ...

806
01:18:22,119 --> 01:18:27,541
ผมได้พวกคุณมาเติมเต็มที่ว่างในใจ

807
01:18:28,041 --> 01:18:33,296
ตอนที่เสียพ่อไป ผมได้รู้ว่าเสียงเริ่มเปลี่ยน

808
01:18:33,297 --> 01:18:36,591
แล้วผมอดคิดไม่ได้ว่า

809
01:18:36,592 --> 01:18:39,970
นักร้องบาริโทนที่หลงผิดนึกว่าเป็นเทเนอร์

810
01:18:41,388 --> 01:18:42,889
สุดท้ายก็มีเสียงแบบนั้นจริงๆ

811
01:18:42,890 --> 01:18:44,474
ไม่รู้เกิดขึ้นได้ยังไง

812
01:18:44,975 --> 01:18:47,311
เหตุผลมากมายร้อยแปด

813
01:18:48,061 --> 01:18:52,566
อาจจะเกิดจากคําที่เรียกว่าการอภัย

814
01:18:53,483 --> 01:18:58,405
ผมก็ไม่รู้ว่าผมอภัยให้พ่อ หรือพ่ออภัยให้ผม

815
01:19:01,742 --> 01:19:06,705
เพราะผมเกิดมากําหมัดสู้ฟ้า

816
01:19:07,289 --> 01:19:10,583
ชีวิตนี้ไม่เคยยอมจํานนง่ายๆ

817
01:19:10,584 --> 01:19:16,507
การยอมจํานนต่อเพื่อนร่วมวง
ต่อภรรยา หรือพระผู้สร้าง

818
01:19:17,132 --> 01:19:20,968
มีแต่ต้องฝืนใจ

819
01:19:20,969 --> 01:19:26,766
ผมมีศรัทธามากพอที่จะหวัง
และมีความหวังมากพอที่จะรัก

820
01:19:26,767 --> 01:19:30,771
และได้เสียงเพลงเป็นครูช่วยฝึก

821
01:19:31,313 --> 01:19:34,983
ซึ่งพ่อของผมบนโลกนี้เป็นผู้มอบให้

822
01:19:36,109 --> 01:19:41,323
เขาทิ้งทํานองเพลงโปรดไว้หลอกหลอนผมด้วย

823
01:19:42,324 --> 01:19:43,991
เพิ่งรู้เมื่อไม่นานนี้เอง

824
01:19:43,992 --> 01:19:49,580
ชื่อเพลงเหมือนชื่อร้านเหล้าประจําถิ่นเรา

825
01:19:49,581 --> 01:19:51,834
ซอร์เรนโต้เลานจ์

826
01:19:54,044 --> 01:19:55,337
"กลับมายังซอร์เรนโต้"

827
01:19:56,922 --> 01:19:58,715
นี่คือทํานองเพลง

828
01:20:02,261 --> 01:20:05,597
แล้วผมจะกลับไป

829
01:21:56,124 --> 01:22:02,171
(เตอาโตร ดิ ซาน การ์โล
เนเปิลส์)

830
01:22:02,172 --> 01:22:05,258
หนึ่ง สอง สาม สี่

831
01:22:05,259 --> 01:22:07,344
[เพลง "The Showman
(Little More Better)"]

832
01:22:14,017 --> 01:22:16,728
(อ่าวซอร์เรนโต้)

833
01:22:28,532 --> 01:22:32,536
{\an8}(แด่ไอริส+บ๊อบ ฮิวสัน)

834
01:22:33,495 --> 01:22:35,455
{\an8}จําท่อนถัดไปไม่ได้แฮะ

835
01:22:35,956 --> 01:22:37,708
ท่อนถัดไปทํานองยังไงนะ

836
01:22:39,376 --> 01:22:41,419
เล่นต่อเลย ดีมาก

837
01:22:41,420 --> 01:22:43,630
หนึ่ง สอง สาม

838
01:23:04,860 --> 01:23:06,277
{\an8}อีกท่อนนึง

839
01:23:06,278 --> 01:23:07,695
{\an8}(สร้างจาก
Stories of Surrender)

840
01:23:07,696 --> 01:23:09,781
{\an8}(คืนแห่งถ้อยคํา ดนตรี และวายป่วงนิดๆ)

841
01:23:57,955 --> 01:23:59,206
เอไปจี

842
01:24:44,793 --> 01:24:46,587
คอรัส ร้องไปเรื่อยๆ

843
01:25:45,646 --> 01:25:47,230
- พอใจยัง
- กลับไปทํางานได้

844
01:25:47,231 --> 01:25:48,315
โอเค

845
01:25:48,899 --> 01:25:50,775
- ยอดมาก
- ชอบเลย

846
01:25:50,776 --> 01:25:52,861
คําบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม