Downloaded from YTS.MX
Πάντα θαύμαζα τα αμερικάνικα σταντ-απ.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Οι κωμικοί ήταν πάντα τόσο κουλ.
Να κάνουν τσιγάρο, κι ας μην καπνίζουν.
Να φτάνουν σ' ένα γεμάτο μαγαζί, χωρίς να τους νοιάζει τίποτα.
Το καταλαβαίνω.
Η ζωή κυλά γρήγορα, γι' αυτό πρέπει να περπατάς αργά.
Τώρα είναι σειρά μου.
Ώρα για το πρώτο μου σπέσιαλ.
Ώρα να λάμψω. "Γεια, γλύκα. Η μαμά σου καλά;"
Ώρα να δείξω σε όλους τι διάολο μπορώ να κάνω.
Έλα, πάμε. Ώρα για παράσταση.
Δεν ξέρω γιατί το είπα. Δεν θέλω.
Είναι πολλοί. Δεν θέλω να το κάνω.
- Είναι τρέλα το σπέσιαλ. - Σύνελθε.
Όπως έλεγα, ήρθε η ώρα να τους δείξω τι μπορώ να κάνω.
Καλή παράσταση, Μπρετ.
- Ευχαριστώ, Μπάντι Τζι. - Ευχαριστήσου το!
Στο πιο υπέροχο μέρος του κόσμου, το Νιου Τζέρσεϊ.
Πώς είσαι, Νιου Τζέρσεϊ;
Ωραία, λοιπόν. Ας ξεκινήσουμε με το όνομά μου.
Με λένε Μπρετ Γκόλντστιν. Αυτό είναι το αληθινό μου όνομα.
Και στο Λονδίνο της Αγγλίας, από όπου κατάγομαι, είναι αρκετά εξωτικό όνομα.
Ουδείς ξέρει έναν Μπρετ Γκόλντστιν.
Ήρθα στην Ανατολική Ακτή. Ποιος ξέρει κάποιον Μπρετ Γκόλντστιν;
Όλοι.
Όλοι ξέρουν έναν Μπρετ Γκόλντστιν, κι όχι μόνο αυτό.
Απ' ό,τι φαίνεται, Μπρετ Γκόλντστιν είναι το όνομα του τύπου
που σου έβαλε δάχτυλο στο καλοκαιρινό καμπ.
Οπότε...
Είμαι εδώ για να συνεχίσω μια σημαντική παράδοση.
Σας ευχαριστώ.
Πρώτη φορά ήρθα στην Αμερική πριν από μερικά χρόνια.
Ήρθα πρώτη φορά για να κάνω σταντ-απ,
αλλά δεν ήξερα αν θα ταίριαζα στην αμερικανική κωμωδία.
Ήμουν στο Λ.Α., πήγα στο The Comedy Store,
να δω ένα σόου, να δω πώς είναι.
Και οι καλλιτέχνες που είδα ήταν όλοι εξαιρετικοί,
αλλά το επίπεδο αυτοπεποίθησης ήταν παράξενο.
Βγαίνουν όλοι στη σκηνή και λένε "Τι γίνεται, μαλάκες;"
Και όλοι σκιαγραφούν ένα περίεργο φυλετικό προφίλ.
Λένε "Τι γίνεται, μαλάκες; Πού είναι οι Περουβιανοί μου;"
Εγώ είμαι Άγγλος, έτσι;
Κάνω σταντ-απ όπως κάνω σεξ.
Το ένστικτό μου είναι να βγω στη σκηνή και να πω
"Συγγνώμη.
Ευχαριστώ που με αφήνετε να το κάνω.
Υπόσχομαι ότι δεν θα πάρει πολύ.
Θα βάλω το κεφάλι κάτω. Αργά αργά.
Χωρίς οπτική επαφή. Κι εγώ ντρέπομαι.
Μη με πληρώσετε, είμαι ευγνώμων που με αφήνετε να το κάνω.
Θα σας πληρώσω εγώ". Αυτό είναι υπερβολικό.
Έχω κάνει περιοδεία σε όλη τη χώρα σας. Έχω δει όλα τα αξιοθέατα.
Είδα έναν άντρα να αυνανίζεται έξω από ένα φαρμακείο
ένα ηλιόλουστο απόγευμα Τρίτης.
Μα έχω δει και κακά πράγματα.
Έχω πάει παντού. Είδα πολλά.
Πήγα στον Λευκό Οίκο, που σίγουρα έχουμε πάει όλοι.
Πριν από χρόνια, ίσως να μην το ξέρετε,
αλλά οι άνθρωποι από το Ted Lasso προσκλήθηκαν στον Λευκό Οίκο.
Ναι.
Ήταν...
διαφορετική εποχή, διαφορετικό καστ στον Λευκό Οίκο.
Θυμάστε ένα καστ στον Λευκό Οίκο,
μετά ήρθε ένα άλλο κι ύστερα το παλιό ανανέωσε σεζόν.
Τέλος πάντων, ήταν το μεσαίο καστ, και ήταν φοβερό που μας κάλεσαν.
Αλλά αυτό που δεν ήξερα είναι ότι λόγω των φορολογουμένων, μπράβο,
δεν προσφέρουν πραγματικό φαγητό ή ποτό στους καλεσμένους,
γιατί είναι σπατάλη των χρημάτων των φορολογουμένων, που είναι σεβαστό.
Απλώς θα ήθελα να μας το είχαν πει
γιατί δεν είχα φάει ούτε πιει κάτι πριν.
Υπέθεσα πως θα ήμασταν σαν βασιλιάδες.
Που εκτιμώ ότι είναι ακριβώς ο αντίθετος λόγος
για την ύπαρξη του κτιρίου.
Ήμασταν εκεί εννιά ώρες.
Την όγδοη ώρα, καθόμουν με τον πρόεδρο,
λέγοντας "Είστε σίγουρος; Μόνο λίγο νερό.
Παρακαλώ, κύριε.
Αφήστε με να παραγγείλω".
Τι άλλο σχετικό ήθελα να σας πω;
Ξέρετε... Έτσι;
Ξέρετε πώς είναι όταν εμφανίζεσαι στο Σουσάμι Άνοιξε.
Όλοι το έχουμε κάνει.
Έκανα ένα επεισόδιο του Σουσάμι Άνοιξε, και το λέω χωρίς ειρωνεία.
Αυτό δεν είναι αστείο. Το εννοώ.
Ήταν η καλύτερη μέρα της ζωής μου.
Κι όλα ωραία και καλά, αλλά έπρεπε να συνεχίσω να ζω από τότε.
Να πω την αλήθεια,
τις περισσότερες μέρες κάποια στιγμή λέω
"Τι νόημα έχει πια, ρε γαμώτο;"
Όταν έκανα το Σουσάμι Άνοιξε, μου έλεγαν "Είναι ό,τι καλύτερο".
Μετά πήγα στον Λευκό Οίκο. Όντως ό,τι καλύτερο.
Γνώρισα τον πρόεδρο, αλλά δεν είναι ο Μπιγκ Μπερντ.
Και πραγματικά ανησυχώ ότι αν ποτέ αποκτήσω παιδί,
και μια μέρα το παιδί μου πει
"Ήταν η μέρα που γεννήθηκα η καλύτερη μέρα της ζωής σου;"
Θα πω "Όχι.
Φυσικά και όχι.
Έχεις γνωρίσει τον Έλμο;
Εγώ τον γνώρισα.
Ξιπασμένο σκατό.
Και αν ο Τζο Μπάιντεν είχε καυτερά Cheetos,
θα ήσουν το τρίτο".
Ενδιαφέρον το να παίξεις στο Σουσάμι Άνοιξε. Τι πρόταση.
Ενδιαφέρον, κάπως...
Όταν το έκανα, ήξερα ποιος θα μου άρεσε,
αλλά όταν το έκανα, δεν μου άρεσε.
Ο αγαπημένος μου ήταν ο Κούκι Μάνστερ.
Δεν το περίμενα.
Ο Κούκι Μάνστερ με ξάφνιασε. Είπα "Είσαι αστείος".
Στον δρόμο για το σπίτι, σκεφτόμουν "Γιατί λάτρεψα τον Κούκι Μάνστερ;"
Μετά σκέφτηκα
"Επειδή ο Κούκι Μάνστερ είναι εξαρτημένος".
Μα τον συναντάμε στο σημείο της εξάρτησης όπου είναι ακόμα διασκεδαστικός.
Σε λίγους μήνες δεν θα θες να είσαι παρέα με τον Κούκι.
Ο Κούκι θα είναι ένας εφιάλτης πολύ σύντομα.
Μα τώρα είναι στα καλύτερά του.
Αλήθεια, πρέπει να κάνουν ένα επεισόδιο παρέμβασης
στο Σουσάμι Άνοιξε, όπου ο Μπιγκ Μπερντ γυρνάει στη φωλιά του
και τα χρήματα από κάτω λείπουν.
Έχει ένα μονοπάτι από ψίχουλα.
Ο Κούκι Μάνστερ ανοίγει το φως στην κουζίνα,
είναι όλοι στη σειρά κι ο Έλμο λέει "Ο Έλμο νομίζει ότι έχεις πρόβλημα".
Έπρεπε να το είχα πει εξαρχής.
Λατρεύω τη χώρα σας.
Θέλω να το πω. Τη λατρεύω.
Ναι. Εντάξει.
Αγαπώ τη χώρα σας. Κανένα σχόλιο.
Κανένα σχόλιο. Όλα φαίνονται... καλά.
Κανένα σχόλιο.
Ένα σχόλιο. Μόνο ένα. Μα είναι πολύ μικρό.
Δεν θα άλλαζα τίποτα άλλο.
Το μόνο σχόλιο, πολύ μικρό, και είναι πολιτισμικό.
Δεν καταλαβαίνω το θέμα με τις τουαλέτες σας.
Πείτε με παλιομοδίτη,
αλλά δεν θέλω να σας βλέπω να χέζετε.
Δεν καταλαβαίνω γιατί οι πόρτες καλύπτουν τον κορμό, αλλά τίποτα άλλο.
Βλέπετε, δηλαδή, πουλί, μπαλάκια, κακάκια, πρόσωπο,
αλλά όχι κορμό, γιατί θα ήταν αηδιαστικό. Έχετε δίκιο.
Κι αν δεν αρκεί, μην πανικοβληθείτε, γιατί υπάρχει πάντα
ένα τεράστιο κάθετο κενό μέχρι κάτω, οπότε σίγουρα βλέπεις τα πάντα.
Σε κάθε τουαλέτα που μπαίνω, έχω οπτική επαφή με έναν άντρα που σφίγγεται.
"Είσαι καλά, φίλε; Μάλλον σου χρειάζονται περισσότερες ίνες. Είσαι καλά;"
Μια στο τόσο, είσαι τυχερός και βρίσκεις αυτές τις τουαλέτες
που είναι σαν δωμάτιο με τοίχους και πόρτα,
αλλά αυτές οι τουαλέτες έχουν πάντα κλειδί κουμπί
που πατάς και δεν έχεις ιδέα αν σημαίνει ότι είναι κλειδωμένη.
Και η λεκάνη είναι πάντα τόσο μακριά.
Είσαι σε φάση "Είναι ασφαλές;"
Και ο μόνος τρόπος να δεις αν είναι κλειδωμένη είναι να την ξεκλειδώσεις...
Είναι ή μόνιμα κλειδωμένη ή μόνιμα ξεκλείδωτη.
Είναι σαν το σκατό του Σρέντιγκερ.
Στην Αγγλία, όταν θέλουμε να κάνουμε κακά, μπαίνουμε σε θησαυροφυλάκιο τράπεζας,
σε ένα υποβρύχιο κάτω από τον ποταμό Τάμεση,
όπως ήθελε ο Γουίνστον Τσόρτσιλ.
Δύο σχόλια, μόνο δύο.
Όλα τα άλλα είναι τέλεια, αλήθεια.
Ένα σχόλιο, και είναι πολιτισμικό.
Μην το παρεξηγήσετε,
αλλά βρίσκω τον τρόπο που οι Αμερικανοί τελειώνουν μια τηλεφωνική συνομιλία
επιθετικό και απότομο.
Στην Αγγλία, παίρνει περίπου 25 λεπτά να το κλείσεις.
Τελειώνουμε έτσι "Ευχαριστώ πολύ.
Χάρηκα. Φιλιά σε όλους.
Ναι, ωραία. Θα τα πούμε.
Ναι, φιλιά σε όλους. Μπράβο.
Ναι, εντάξει. Όχι, καληνύχτα σας, ναι.
Φιλιά σε όλους. Ευχαριστώ πολύ.
Ωραία, ευχαριστώ.
Φιλιά, ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, αντίο".
Στην Αμερική, παίρνεις την πληροφορία, λες "Ναι".
Κάθε φορά που μιλάω με Αμερικανό,
τελειώνει και νομίζω ότι έκανα κάτι τρομερά λάθος.
Στέλνω αμέσως μήνυμα "Είμαστε εντάξει;"
Και πάντα απαντούν "Όλα καλά", τελεία, χωρίς φιλί.
Λέω "Γαμώτο, είναι χειρότερο απ' ό,τι νόμιζα".
Ξαναστέλνω "Χωρίζουμε;"
Και γράφουν "Είμαι ο λογιστής σου, τι λες τώρα;"
Λέω "Γιατί είσαι τόσο μουνί;"
Θεέ μου.
Ας ασχοληθούμε με αυτό τώρα.
Είπα πολύ χαλαρά τη λέξη από μι.
Όταν έφτασα στο αεροδρόμιο, μου είπαν ότι μπορεί να με απελάσουν
αν το έκανα αυτό.
Γιατί προφανώς οι Αμερικανοί θεωρούν ότι είναι κακή λέξη.
Μπορούμε να μιλήσουμε ανοιχτά γι' αυτό;
Τι σκατά τρέχει με εσάς, μουνιά;
Το μουνί είναι το αγαπημένο μου σε έναν άνθρωπο.
Γιατί δεν το τιμάτε;
Στην Αγγλία, χρησιμοποιούμε αυτήν τη λέξη για τα πάντα.
Μπορεί να ακουστεί άσχημο, όπως "Ποιο είναι αυτό το μουνί;"
Αλλά, αν δω τον καλύτερό μου φίλο, λέω "Μουνί!"
Γιατί τον αγαπώ. Καταλαβαίνετε τι εννοώ;
Έχει πολλές αποχρώσεις. Χρησιμοποιείται σε πολλές περιστάσεις.
Σαν νιφάδες χιονιού για τους Ινουίτ.
Είναι σαν να έχεις βγει με τις φίλες σου
και γυρνάς σπίτι
κι ο άντρας σου άδειασε το πλυντήριο
και αφήνει ένα σημείωμα "Παρακαλώ".
Και λες "Μουνάκι".
Ή όπως όταν επιτέλους γνωρίζεις τον φίλο της γυναίκας σου, τον Σβεν,
με τον οποίο παίζει τένις,
και σου είχε πει ότι είναι γκέι, μα όταν τον γνωρίζεις,
λες "Αυτό το μουνί;"
Ελπίζω τώρα να καταλαβαίνετε γιατί κάνω την περιοδεία.
Προσπαθώ να φέρω τη λέξη "μουνί" στην Αμερική.
Ναι.
Είναι σημαντική δουλειά.
Ήθελα να πω την παράσταση Αποστολή Μουνί.
Αλλά όσοι ξέρω μου είπαν να το αποφύγω.
Είναι σαν μια φράση,
"Η κατάσταση". Δεν ξέρω αν το λέτε έτσι εδώ.
Ο μπαμπάς μου...
Δεν θα τον πειράξει. Το γράφουμε. Θα καμαρώσει.
Ο μπαμπάς μου είναι πολύ ανώμαλος και...
Αν γνωρίσετε τον μπαμπά μου και βγείτε μαζί του,
θα δείχνει όμορφες γυναίκες όλη νύχτα
και θα λέει "Πω, ρε φίλε".
"Πω, ρε φίλε.
Κοίτα κατάσταση".
Εννιά μήνες μετά, γεννήθηκα.
Τρία σχόλια. Μόνο τρία.
Τέλεια τα άλλα. Δεν θα άλλαζα κάτι.
Ένα μικρό σχόλιο. Είναι πολιτισμικό.
Όσο υπέροχα κι αν είναι εδώ, και είναι πραγματικά,
νομίζω, για να λέμε την αλήθεια, μερικές φορές νιώθεις λίγο στην τσίτα.
Δεν νιώθω πάντα ασφαλής.
Και...
Είχα μια εμπειρία στη Νέα Υόρκη. Σίγουρα θα καταλάβετε.
Ήταν πριν λίγες μέρες.
Ήμουν έξω με έναν φίλο. Μεσάνυχτα.
Είπα αντίο και πήρα το μετρό να πάω στο ξενοδοχείο.
Το μετρό ήταν γεμάτο. Είχε κόσμο.
Και το τρένο σταμάτησε σε έναν σταθμό
και κατέβηκαν όλοι από το βαγόνι εκτός από εμένα και ένα άλλο άτομο.
Κι όπως έκλεισε η πόρτα,
είχα την ακαταμάχητη επιθυμία να γυρίσω σε εκείνον και να πω
"Θα σε σκοτώσω τώρα".
Δηλαδή, δεν το έκανα, αλλά το ένιωσα, και ήταν έντονο.
Σκέφτηκα "Μάλλον έμεινα καιρό εδώ".
Το επόμενο, δεν έχω να το συνδέσω,
οπότε θα κάνω μια παύση.
Η μαμά είναι σέξι.
Έχω σέξι μαμά.
Έχω μια καυτή, σέξι, πανέμορφη μαμά με καμπύλες.
"Πες μας γιατί κάνεις ψυχοθεραπεία, Μπρετ". Έχω μια...
Έχω μια καυτή, σέξι, πανέμορφη μαμά με καμπύλες.
Μην τρομάζετε που το λέω αυτό.
Δεν είναι λόγια μου.
Είναι τα λόγια κάθε ανθρώπου που έχει γνωρίσει τη μαμά μου.
Τη γνωρίζουν και μετά έρχονται σ' εμένα
και λένε "Μόλις γνώρισα τη μαμά σου. Είναι σέξι".
Και μέχρι σήμερα,
δεν ξέρω πώς θα έπρεπε να απαντήσω εγώ.
Να πω "Ναι, γαμώτο!
Είναι και γαμώ.
Την έχω δει γυμνή.
Αυτή σταμάτησε να δουλεύει, αλλά αυτά τα βυζιά όχι.
Κόλλα πέντε.
Ήμουν μέσα της εγώ, ξέρεις".
Όχι.
Κρίμα. Συγγνώμη. Είχαμε μια τόσο κομψή βραδιά.
Κρίμα.
Μου συμβαίνει τόσο συχνά
που όταν μου το λένε άνθρωποι που δεν έχουν σέξι μαμά, λέω
"Η δική σου μητέρα έχει υπέροχη προσωπικότητα".
Είστε καλό κοινό, Νιου Τζέρσεϊ. Είστε καλό κοινό. Και φαίνεστε...
Επίσης, κάπως μου αποσπά την προσοχή ένα παιδί...
στην πρώτη σειρά. Είσαι παιδί;
Είσαι άνθρωπος;
Ναι.
- Πόσων ετών είναι; - Δώδεκα.
Είσαι 12; Εντάξει. Λοιπόν, θα μάθεις πολλά. Και...
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Όταν μιλήσεις με τον ψυχολόγο σου για αυτό μια μέρα, απλά θυμήσου
πως είχα καλές προθέσεις.
Ευχαριστώ που είσαι εδώ.
Μα φαίνεσαι έξυπνος
και φαίνεται ότι μπορείς να διαχειριστείς τα σοβαρά θέματα.
Γι' αυτό δεν ερχόμαστε στην κωμωδία;
Ας πούμε για τα σοβαρά, δεν γαμιέται.
Έχουν συμβεί πολλά τα τελευταία χρόνια, έτσι;
Είχαμε την πανδημία, είχαμε πολέμους,
και το χειρότερο, είχαμε άντρες.
Οι άντρες είναι κακοί!
Οι άντρες είναι... Κακοί οι άντρες.
Και νομίζω πως είμαι ενημερωμένος σχετικά με το Time's Up,
και το ΜeToo και το Όχι Κι Εσύ.
Να ποια είναι η αλήθεια. Μπορώ να τη μοιραστώ μαζί σας.
Φαίνεστε όλοι έξυπνοι. Θα σας πω την αλήθεια.
Πάντα ήξερα πως οι άντρες είναι κακοί.
Ναι, γιατί έχουμε μυστικές συναντήσεις κάθε Τρίτη και το καυχιόμαστε.
Στο φαρμακείο. Μα...
Δεν ήξερα ότι ήταν τόσο κακοί και πάρα πολλοί.
Όσο διαβάζω και ακούω, τόσο πιο ντροπιασμένος νιώθω
όταν συστήνομαι σε ανθρώπους. Σαν να θέλω να πω
"Εντάξει, προφανώς είμαι άντρας, αλλά δεν... δεν είμαι άντρας".
Και συνειδητοποιώ ότι κάπως έτσι πρέπει να νιώθουν οι Γερμανοί.
Τα τελευταία 75 με 80 χρόνια. Γιατί με κάθε άτομο που συναντάς, λες
"Εντάξει, προφανώς, είμαι Γερμανός, αλλά δεν... δεν είμαι ναζί".
Και όλοι λένε "Σίγουρα;
Γιατί έχεις ξανθά μαλλιά, μπλε μάτια
κι είσαι απίστευτα ικανός".
Και λες "Όχι, μα χαιρετάω με κόλλα πέντε κανονικά".
Έτσι καταλαβαίνεις. Απ' το κόλλα πέντε.
Ρωτήστε τον Έλον.
Χειροτερεύει το πράγμα.
Διαβάζω κάτι και νιώθω ότι είμαι στη λάθος ομάδα.
Είναι ντροπή. Στην Ιαπωνία, άντρες παντρεύονται μαξιλάρια
γιατί δεν αντέχουν τις γυναίκες. Τι στον διάολο γίνεται;
Ξέρω πολύ καλά πως το να μιλάω για αυτό
στη σκηνή είναι προβληματικό.
Γιατί, προσοχή, είμαι άντρας.
Μερικοί θα σκέφτεστε "Τι προσπαθεί να κάνει;
Πού το πάει ο τύπος;"
Σαν να ήρθε ο Νταρθ Βέιντερ και να λέει "Οι Στορμτρούπερ είναι κακοί.
Όλοι πίσω στο Ντεθ Σταρ. Είστε ασφαλείς".
Αυτή η μίμηση δεν βελτιώνεται.
Την παλεύω εδώ και έξι μήνες.
Γίνεται όλο και χειρότερη.
Αλλά όλο αυτό με τους άντρες με αγχώνει. Πραγματικά.
Και όσο περισσότερο το λέω,
όσο ακούω και διαβάζω, λέω
"Δεν νομίζω ότι υπάρχει λύση σε αυτό εκτός από το να...
Νομίζω πως πρέπει να σκοτώσετε όλους τους άντρες".
Και δεν χρειάζεται να είναι άσχημο, δεν χρειάζεται να είναι βίαιο.
Θες απλά πολύ πορνό, ρομπότ του σεξ και μαξιλάρια,
τα πετάς στη θάλασσα, κι οι άντρες θα πάνε ο ένας μετά τον άλλο.
Και το λέω αυτό δημοσίως γιατί ελπίζω
πως όταν γίνει αυτή η εξόντωση, θα με κρατήσετε ως μασκότ.
Θα είμαι καλός. Θα μαγειρεύω, θα καθαρίζω
και δεν θα βγάζω άχνα.
Και αν στη νέα κοινωνία που θα έχει μόνο γυναίκες,
αποφασίσετε να αναπαραχθείτε, δεν θα κάνω σεξ,
δεν θα το ζητούσα.
Αλλά αν θέλετε να αναπαραχθείτε, απλά κάντε μου ένα νεύμα.
Και θα αφήσω σπέρμα σε ένα δοχείο.
Ενδιαφέρουσα ανακάλυψη το να είσαι Άγγλος εδώ.
Λέω "σπέρμα σε δοχείο" και σας αρέσει;
Με αγγλική προφορά είναι σαν παιδικό βιβλίο.
Το Σπέρμα Που Μπορούσε.
Δεν πιάνει με αμερικανική προφορά.
"Θα αφήσω ένα δοχείο με σπέρμα". Λες "Θεέ μου.
Παρακαλώ, μην το κάνετε, κύριε. Κρατήστε το για τον εαυτό σας".
Δεν έχω δει το Ο Πύργος του Ντάουντον. Ξέρω ότι έχει τεράστια επιτυχία.
Κάθε επεισόδιο είναι "Άρχοντά μου, ένα δοχείο σπέρματος".
Για των Ευχαριστιών; "Ένα δοχείο σπέρματος".
"Η βάπτιση θα..." Αφήστε.
Πιστεύω ότι υπάρχει τοξική αρρενωπότητα.
Πιστεύω ότι προέρχεται από άντρες της γενιάς μου και πιο πάνω.
Μας μεγάλωσαν να μην είμαστε ανοιχτοί, ευάλωτοι,
γιατί είναι κακό, αδυναμία.
Για να το πολεμήσουμε, λοιπόν,
πρέπει όλοι να μάθουμε να μοιραζόμαστε.
Αλλά έχεις ποτέ μοιραστεί κάτι με έναν φίλο,
μετά μοιράστηκε αυτός κάτι, και σκέφτηκες
"Θεέ μου, μακάρι να μη μοιραζόμασταν τίποτα".
Γιατί έχω έναν πρώην φίλο.
Έχω έναν πρώην φίλο εξαιτίας μιας μικρής συνεδρίας μοιράσματος.
Τον ξέρω μια ζωή.
Πήγαμε σχολείο μαζί, μεγαλώσαμε μαζί.
Είναι σαν οικογένεια. Θα τον υπερασπιζόμουν.
Τώρα δεν θα γινόμασταν φίλοι,
αλλά μεγαλώσαμε μαζί.
Θα τον στήριζα πάντα.
Είναι ο τύπος που λες ότι έχει χρυσή καρδιά,
μια φράση που δεν χρησιμοποιείς για ανθρώπους με χρυσή καρδιά.
Η φράση "χρυσή καρδιά" είναι σαν "Ειλικρινά;"
Το "Ειλικρινά;" ποτέ δεν καταλήγει καλά.
Μετά το "Ειλικρινά;" ποτέ "Σ' αγαπώ".
Το "Ειλικρινά;" καταλήγει σε
"Όταν σ' ακούω να τρως θέλω να αυτοκτονήσω".
Ο φίλος από το σχολείο, τον ξέρω μια ζωή, χρυσή καρδιά.
Και πριν μερικά χρόνια, μου ήρθε μια επιφοίτηση.
Λέω "Δεν ξέρουμε τίποτα ο ένας για τον άλλον.
Δεν ξέρουμε τίποτα, μεγαλώσαμε μαζί.
Ποτέ δεν μιλάμε". Και είπα "Να προσπαθήσουμε κάτι;"
Είπα "Ας πάμε για ένα ποτό,
και ας προσπαθήσουμε να μιλήσουμε για το πώς νιώθουμε και τέτοια".
Και μου είπε "Έπαθες νευρικό κλονισμό;"
Και είπα "Θα δούμε." Και...
βγήκαμε, ήπιαμε μερικά ποτά και ξεκίνησα πρώτος.
Είπα κάτι φωναχτά που δεν έχω ξαναπεί.
Μιλούσα για την κοπέλα που είχα τότε και είπα
"Νομίζω ότι την αγαπώ. Νιώθω ότι την αγαπώ,
αλλά όταν βγαίνω, έλκομαι από άλλα άτομα συνεχώς.
Δεν ξέρω αν είναι φυσικό ή αν σημαίνει ότι δεν την αγαπώ".
Και είπε "Ναι".
Μου είπε "Ναι, ξέρω τι εννοείς".
Είπε "Μερικές φορές,
όταν δεν αντέχω τη γυναίκα μου, στο μεσημεριανό, κατεβαίνω στο κέντρο,
πάω σε ένα σοκάκι και με γλείφει μια πόρνη".
Και λέω "Ναι...
Παρόμοια.
Παρόμοια ιστορία. Βλέπω πώς η ιστορία μου οδήγησε στη δική σου.
Παρόμοια". Και σκέφτηκα, δεν ξέρω τι να πω τώρα.
Με έχει πραγματικά μπλοκάρει.
Δεν πρέπει να τον ντροπιάσω.
Η ντροπή τον στέλνει σε σοκάκια.
Αλλά, ως άντρες, πρέπει να το λέμε όταν ο άλλος παρεκτρέπεται.
Του είπα "Κοίτα, φίλε,
δεν λέμε 'πόρνη'".
Κοιτάξτε.
Ανησυχώ...
ότι ο φόβος μου για την ντροπή...
είναι πολύ μεγαλύτερος
από το ένστικτό μου να σώσω μια ζωή.
Εκεί που μένω, υπάρχει ένας σκύλος που ζει στον δρόμο μου.
Και μου αρέσει. Είναι καλός σκύλος.
Δεν ζει στον δρόμο. Έχει σπίτι.
Έχει συγκάτοικο. Ζει με κάποια.
Αλλά κάποιες φορές ο σκύλος είναι στον δρόμο. Και μου αρέσει πολύ.
Είναι καλός σκύλος. Όποτε τον βλέπω,
σταματάω και... Τι λέξη λέτε;
- Χαϊδεύω. - Λέτε "χαϊδεύω", έτσι;
Έχω μια ερώτηση για εσάς.
Μήπως σας τελείωσαν τα ρήματα;
Είναι κατοικίδιο.
Δεν σκυλίζεις τον σκύλο σου, καταλαβαίνετε;
Ακούγεται περίεργο.
"Πάμε να χοιρίσουμε τους χοίρους;"
"Όχι, ευχαριστώ, Αμερικανοί".
Αηδία.
Μου αρέσει ο σκύλος. Όταν τον βλέπω,
σταματάω να τον χαϊδέψω. Ακούγεται χειρότερα.
Είναι χειρότερο. Κάθε φορά που...
Σταματάω και τον αγγίζω.
Το ζουλάω καλά. Βάζω τα χέρια μου πάνω στο σκυλί.
Όχι, δεν... δηλαδή εγώ δεν... Μη με κοιτάτε έτσι, σας παρακαλώ.
Μην είναι το συμπέρασμα
"Δεν ξέρει από μιμήσεις και γάμησε σκύλο".
Δεν παίζει κάτι με...
Είναι πλατωνικό με τον σκύλο, εντάξει;
Για μένα. Για τον σκύλο δεν ξέρω.
Δεν του βάζω λόγια...
Δεν του βάζω τίποτα στο στόμα.
Μπορούμε να είμαστε φίλοι χωρίς σεξ;
Πιστεύω, ναι.
Κάθε φορά που βλέπω τον σκύλο, σταματάω και τον χαιρετάω.
Χαιρετάω από μακριά.
Και μια μέρα, βγαίνω έξω και βλέπω τον σκύλο με τη γυναίκα,
σταματάω και μιλάω με τη γυναίκα.
Και η γυναίκα λέει "Έχω μια δουλειά.
Θες να βγάλεις τον σκύλο βόλτα;"
Και λέω "Φυσικά".
Ήταν η πρώτη φορά που ήμουν μόνος με τον σκύλο,
και επιτρέπεται. Έχω πιστοποιητικό.
Είχα τον σκύλο με το λουρί.
Τον πήγα βόλτα στο πάρκο.
Πήγα στη μέση του πάρκου.
Έβγαλα το λουρί,
και το σκυλί έτρεξε
στον κεντρικό δρόμο.
Και υπήρχαν πολλοί άνθρωποι γύρω,
και σκέφτηκα "Δεν θέλω να κάνω σκηνή".
Ένας από τους μεγαλύτερους φόβους μου είναι να γίνω GIF που θα κυκλοφορεί
"Γαμώτο μου!" Καταλαβαίνετε τι εννοώ;
Οπότε, σκέφτηκα "Απλώς θα το αφήσω να πεθάνει".
Σκέφτηκα να της πω "Εμφανίστηκε ξαφνικά ένα αμάξι".
Αλλά όχι. Ήταν μια ευθεία ο δρόμος.
Το είδα από μακριά.
"Δεν το άκουσα".
Δεν ήταν ηλεκτρικό. Ήταν μηχανή με βενζίνη.
Και με έκανε να σκεφτώ ότι μάλλον δεν πρέπει να κάνω παιδιά.
Γιατί αν έκανα ένα μαλακισμένο παιδί...
Αν έκανα ποτέ ένα μαλακισμένο παιδί και ήμουν έξω μαζί του,
και προκαλούσε χαμό κάπου,
αν κάποιος έλεγε "Τίνος είναι αυτό;", θα έλεγα...
"Δεν ξέρω, φαίνεται απαίσιο".
Και θα καταλάβαινες ότι είναι δικό μου. Θα ήταν πολύ τριχωτό.
Το παιδί λυκάνθρωπος τρέχει σαν τον Έντι Μάνστερ.
"Δεν το ξέρετε;" "Δεν το έχω ξαναδεί".
"Γιατί σας φωνάζει μπαμπά;" "Παράτα με, Μπρετ Τζούνιορ".
Λοιπόν, Νιου Τζέρσεϊ...
Άκουσα πώς αντιδράσατε, οπότε καταλαβαίνω ότι πρέπει να το πω,
αλλιώς δεν θα απολαύσετε το υπόλοιπο του σόου.
Ο σκύλος επέζησε.
Εντάξει.
Εντάξει. Ναι.
Το παίζετε σκληροί, μα δεν αντέχετε μια ιστορία
με θάνατο σκύλου. Ο σκύλος είναι μια χαρά.
Ο σκύλος έτρεξε από εκεί,
από την άλλη, κι είχαμε μια υπέροχη βόλτα,
και μετά πήγα τον σκύλο σπίτι και κάναμε έρωτα.
Είχε αίσιο τέλος και για τους δυο.
Γιατί λέτε πως έχω τριχωτό παιδί;
"Περιττό. Περιττό, Άνταμ".
Συγγνώμη. Είχαμε μια τόσο κομψή βραδιά.
Τι είπες; Οι δικέφαλοί μου;
Ναι, όχι...
Ναι, γυμνάζομαι.
Πρέπει, για να κρατάω ώρα αυτό.
Ναι. Μπορούμε να το συζητήσουμε αν θέλετε.
Ναι, πηγαίνω στο γυμναστήριο.
Πηγαίνω στο γυμναστήριο. Συγγνώμη για εκείνη. Θα το συζητήσω.
Πηγαίνω στο γυμναστήριο συχνά.
Πηγαίνω για πνευματικούς λόγους, βασικά.
Γιατί θέλω να δείχνω ωραίος γυμνός.
Αλλά αλήθεια, το γυμναστήριο που πηγαίνω δεν μου πολυαρέσει.
Το μισώ λίγο. Πηγαίνω γιατί είναι το πιο κοντινό.
Αλλά είναι ένα γυμναστήριο με έξτρα τεστοστερόνη.
Σαν πίτσα ακούγεται.
Τεστοστερονάτο, σπέσιαλ, με αφράτη ζύμη.
Καταλαβαίνετε. Έχει πάντα άντρες
που στέκονται εκεί, με νεύρα, κοιτάζοντας ο ένας τον άλλο.
Το μόνο που κάνω είναι βάρη,
και πάντα κάποιος είναι εκεί για ώρες,
και στο τέλος λέω "Μπορώ να κάνω αυτό;"
Και λέει "Γαμήσου"
και λέω "Ναι, ωραία.
Θα κάνω καθίσματα με το βάρος μου".
Μα κάτι έγινε στο γυμναστήριο τις προάλλες. Είναι αλήθεια.
Δείχνει τη δύναμη της μουσικής.
Δεν ξέρω αν ήταν κατά λάθος ή αν κάποιος το έκανε σκόπιμα
ή αν η λίστα ήταν σε τυχαία αναπαραγωγή,
αλλά το τραγούδι που έπαιζε στο γυμναστήριο ήταν αυτό.
Όλοι είχαν απειλητικό βλέμμα.
Σήκωναν βάρη, με μούτρα.
Και μετά μπήκε το επόμενο τραγούδι, και ήταν αυτό.
Κι όλα άλλαξαν.
Δεν ξέρω αν έχετε δει ποτέ άντρα να σηκώνει βάρη μελαγχολικά.
Ένας που έκανε κάμψεις άρχισε να κλαίει.
Ένας στον διάδρομο σταμάτησε τα σπριντ
κι έπιασε την ενδοσκόπηση.
Και ο άλλος στα βάρη
είπε "Συγγνώμη που ήμουν τόσο επιθετικός, φίλε.
Φταίει που δεν μου έδινε προσοχή η μαμά μου όταν ήμουν μικρός".
Είπα "Εντάξει".
Είπε "Θες τα βάρη;" Είπα "Ας τα χρησιμοποιήσουμε μαζί".
Το ξέρω.
Αληθινή ιστορία, λέξη προς λέξη.
Τα αληθινά βάρη ήταν οι φίλοι που κάναμε στην πορεία.
Τελικά έκανα φίλο έναν από αυτούς.
Υπάρχει κάτι με τους άντρες που γυμνάζονται στο γυμναστήριο.
Κάτι χάνω όταν γυμνάζονται πολύ.
Μεγάλος, μεγαλύτερος, τρίγωνος.
Ξέρετε. Μεγάλος, μεγαλύτερος, ανθρώπινη Toblerone. Και...
Έκανα φίλο έναν από αυτούς τους Toblerone.
Μιλούσαμε λίγο μετά τις προπονήσεις,
και εξαφανίστηκε για μήνες, δεν τον είδα.
Γύρισε και του είπα "Πού ήσουν;"
Αποδείχτηκε ότι είχε πάει στην Κίνα να εκπαιδευτεί
για να γίνει πολεμιστής Σαολίν ή κάτι τέτοιο.
Και του είπα "Πώς ήταν;"
Είπε "Ναι, ήταν φοβερά, βασικά.
Μας ξυπνούσαν στις τρεις το πρωί και μας χτυπούσαν με σάκους".
Είπα "Καταπληκτικό".
Είπε "Κλοτσάω πολύ ψηλά τώρα". Είπα "Τέλεια".
Είπα "Πόσο ψηλά μπορείς να κλοτσήσεις;"
Είπε "Μπορώ να σε κλοτσήσω στο κεφάλι".
Είπα "Ενδιαφέρον μέτρο σύγκρισης".
Μου είπε κάτι και το πίστεψα απόλυτα.
Μου είπε ότι επειδή έκανε αυτήν την προπόνηση, τώρα,
αν ήταν σε κάποιο μπαρ ή οπουδήποτε
και κάποιος ξεκινούσε καβγά μαζί του,
πλέον, νομικά, έπρεπε να πει τρεις φορές
ότι ήταν θανατηφόρο όπλο
πριν εμπλακεί σε μάχη.
Τίποτα δεν θα έκανε τον καβγά να κλιμακωθεί πιο γρήγορα...
από το να πει κάποιος "Είμαι θανατηφόρο όπλο".
"Τι;" "Με άκουσες;" "Ναι, σε ακούσαμε όλοι".
"Άκου πάλι. Είμαι θανατηφόρο όπλο".
"Να πάμε έξω;"
"Περίμενε. Είμαι θανατηφόρο όπλο".
Τι είσαι, μαλάκα Σκαθαροζούμη;
Τον πίστεψα. Έβγαζε νόημα.
Πρόσφατα συνειδητοποίησα ότι αν ισχύει αυτό,
αν σκοτώσει κάποιον μια μέρα, στο δικαστήριο,
ο δικαστής μπορεί να πει "Να βεβαιωθώ.
Είπες ότι είσαι όπλο τρεις φορές;"
"Ναι". "Η υπόθεση απορρίπτεται. Αθώος".
"Κοιμόταν όταν το είπα, αλλά το είπα".
Δεν είναι αληθινή.
Ο σκύλος έζησε.
Πότε θα με πιστέψετε;
Απ' όλα τα προβλήματα,
και έχουμε πολλά, για να είμαι ειλικρινής,
έχουμε ένα κύριο πρόβλημα από το οποίο προέρχονται όλα τα άλλα.
Αυτό το πρόβλημα είναι η ανισότητα πλούτου.
Το χάσμα πλουσίων-φτωχών είναι τεράστιο.
Φαίνεται πως χειροτερεύει.
Όλα τα προβλήματά μας από αυτό προέρχονται.
Και νομίζω πως ο μόνος τρόπος
να αντιμετωπιστεί είναι να φορολογήσουμε τους πλούσιους.
Το υποστηρίζω ένθερμα αυτό.
Έχω πάει σε πολλές πορείες με φίλους.
Και...
Πριν από μερικά χρόνια...
έπιασα μια δουλειά.
Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που πληρωνόμουν καλά.
Και βρέθηκα σε μια από αυτές τις πορείες με τους φίλους μου και έλεγα
"Φορολογήστε τους πλούσιους...
Ίσως να τους αντιμετωπίσουμε μεμονωμένα, ανά περίπτωση.
Ας τους ακούσουμε.
Μερικοί από αυτούς ίσως έχουν καλές καρδιές. Χρυσές καρδιές".
Θα σας πω την αλήθεια. Έπαιξα στο Ted Lasso. Και...
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ, και θα είμαι πάντα ευγνώμων για αυτό.
Άλλαξε πραγματικά τη ζωή μου.
Δούλευα πολλά χρόνια πριν από αυτό.
Είναι τελικά μεγάλη διαφορά να το βλέπει ο κόσμος.
Πριν το Ted Lasso,
απλώς έκανα πράγματα και τα πετούσα κάπως σε ένα πηγάδι.
"Τα λέμε, 20 μου, απόλυτη σπατάλη χρόνου".
Το Ted Lasso τα άλλαξε όλα.
Νιώθω πολύ τυχερός, και συχνά με πλησιάζουν
και μου λένε "Τι θα κάνεις μετά;"
Κι αφού ήσασταν γενναιόδωροι μαζί μου,
θα μοιραστώ μαζί σας κάτι αποκλειστικό.
Μα μην το πείτε πουθενά,
γιατί θα αργήσει να μεταδοθεί αυτό.
Ήμουν στο Λ.Α., παρουσίαζα μια εκπομπή.
Είμαι ενθουσιασμένος. Δεν την έχω πουλήσει ακόμα. Είμαι κοντά.
Καλά, θα σας πω.
Η επόμενη εκπομπή που θέλω να κάνω
είναι μια εκπομπή που θα ονομάζεται MDMA Fighting.
Ουσιαστικά παίρνεις δύο εξαιρετικά ικανούς μαχητές MMA,
τους δίνεις ναρκωτικό MDMA 30 λεπτά πριν τον αγώνα,
και μισή ώρα μετά, τους βάζεις σε ένα κλουβί και λες "Πάμε!"
Πάνε ο ένας προς τον άλλον...
"Είσαι πολύ μεγάλος.
Το δέρμα σου είναι πολύ σφιχτό".
Ο διαιτητής λέει "Ελάτε" και τους σπρώχνει,
μα αρχίζουν να τρίβουν τους λαιμούς τους
και σφίγγουν τα κεφάλια.
Και λέει "Διαλύστε το". Αυτοί λένε "Άφησέ μας".
Και κάνουν αγκαλίτσες.
Δεν αφήνουν ο ένας τον άλλον.
Κάνουν αγκαλίτσες.
Καταλήγουν στο έδαφος και κάνουν αγκαλίτσες.
Και μετά ξαπλώνουν, αγκαλιασμένοι, και μετά κοιτάζουν ψηλά
και ο ένας λέει "Είναι ένα κλουβί".
Και ο άλλος λέει
"Αν το σκεφτείς, είναι όλα ένα κλουβί;"
Ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ πολύ. Οι παρουσιάσεις πάνε καλά.
Ο Μαρκ Κούμπαν είπε ναι, οπότε θα δούμε.
Μια προειδοποίηση, το επόμενο που θα πω
είναι το πιο αμφιλεγόμενο πράγμα που θα πω απόψε.
Ετοιμαστείτε, θα περάσουμε αυτό το κομμάτι
και μετά είναι εύκολο, εντάξει;
Θα το πω
γιατί νομίζω ότι είναι σημαντικό να λες την αλήθεια σου.
Δεν θέλω να παριστάνω κάτι που δεν είμαι.
Οπότε, θα το πω και μετά θα έχει ειπωθεί, εντάξει;
Λατρεύω τα μιούζικαλ. Εντάξει;
Λατρεύω τα μιούζικαλ.
Δεν θα προσποιηθώ ότι δεν μου αρέσουν. Πραγματικά λατρεύω τα μιούζικαλ.
Λατρεύω τα μιούζικαλ, αλλά μισώ τα θεατρικά έργα.
Τα θεατρικά έργα είναι βαρετά, και το ξέρετε όλοι.
Μόλις δεις μιούζικαλ, είναι δύσκολο να ξαναδείς θεατρικό έργο.
Μόλις βιώσεις τη μεγαλοπρέπεια του "Defying Gravity",
πολύ δύσκολο να σε συγκινήσει το "Να ζει κανείς ή να μη ζει".
Λόγια. Τα θεατρικά έργα είναι βαρετά.
Και όποιος σου λέει το αντίθετο, λέει ψέματα σ' εσένα και στον εαυτό του.
Να πάει να γαμηθεί ο Τσέχοφ.
Και ο Σαίξπηρ... Γιατί συνεχίζουμε να μιλάμε για αυτό το μουνί;
Πήγα να δω το Ρωμαίος και Ιουλιέτα.
Είναι ακριβές αντίγραφο του Γουέστ Σάιντ Στόρι.
Νομίζεις ότι δεν θα το καταλάβω επειδή αφαίρεσες τον χορό, Γουίλιαμ;
Έλα τώρα.
Κι αν ο Σαίξπηρ είναι έξυπνος συγγραφέας,
ας μιλήσουμε για το Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα.
Πρώτες δύο πράξεις, άτυχοι εραστές, εντάξει.
Η Ιουλιέτα λέει "Θα παντρευτώ τον Ρωμαίο". Ο πατέρας λέει όχι
και την κλείνει σε ένα υπνοδωμάτιο με ιερέα και νοσοκόμα. Εντάξει.
Λέει "Τι θα κάνω;" Ο ιερέας λέει "Έχω μια ιδέα".
Δεν είναι καλό σημάδι όταν ιερέας λέει σε παιδί "Έχω ιδέα".
Λέει "Έχω αυτό το δηλητήριο, δεν το έχω δοκιμάσει,
μα είμαι σχεδόν σίγουρος ότι αν το πάρεις, θα είσαι νεκρή για 48 ώρες,
θα κάνουν κηδεία,
θα σε αφήσουν σε έναν τάφο, και σε δύο μέρες
θα έρθει ο Ρωμαίος, θα ξυπνήσεις και θα φύγετε".
Αν ο Σαίξπηρ είναι τόσο καλός συγγραφέας, μετά θα έπρεπε να λέει η Ιουλιέτα
"Έχει κανείς καμιά άλλη ιδέα;
Αυτό είναι παρανοϊκό".
"Όχι, Ιουλιέτα, πάντα το πιο προφανές πράγμα.
Πρέπει να είναι το δηλητήριο των 48 ωρών".
"Να φύγουμε στα κλεφτά;"
"Όχι, λυπάμαι, πρέπει να είναι το δηλητήριο των 48 ωρών".
"Θα κάνουν κηδεία;"
"Ναι". "Τι θα γίνει αν με κάψουν;" "Το υπεραναλύεις, Ιουλιέτα".
Είδα Άμλετ ή Μάκβεθ, δεν μπορώ να σας πω ποιο.
Το είδα, δεν μπορώ να σας πω ποιο.
Είναι κάτι ακαταλαβίστικα.
Τόσο χαμηλά ήταν τα στάνταρ των ανθρώπων για διασκέδαση.
Στον Άμλετ ή τον Μάκβεθ.
Κάπου στη μέση του Άμλετ ή του Μάκβεθ, ένας ήρωας λέει αυτό.
"Ναι. Όπως ο λαγός, το λιοντάρι".
Και ο κόσμος γελούσε. Εγώ ήμουν έξαλλος.
Πηγαινοερχόμουν, τύπου "Με δουλεύετε τώρα;
Σοβαρά σας ενθουσιάζει αυτό;"
Είπα "Πηγαίνετε σε βραδιά σταντ-απ.
Ακούστε για τους Περουβιανούς.
Θα σκάσετε στα γέλια".
Ξέρω ότι μια μέρα θα κάνω ένα θεατρικό
και το βίντεο θα με καταδικάσει.
Πάντως, δεν είπα ότι δεν είναι διασκεδαστικό το θέατρο.
Είναι ωραίο να κάνεις, μα βαρετό να βλέπεις.
Να δείτε το θεατρικό μου.
Μισώ το θέατρο, αγαπώ τα μιούζικαλ.
Γιατί ένα μιούζικαλ είναι σαν θεατρικό, αλλά με δράση.
Αλλά όσο κι αν αγαπώ τα μιούζικαλ, και όντως τα αγαπώ,
δεν θα μπορούσα να παίξω σε μιούζικαλ.
Όχι επειδή δεν ξέρω να τραγουδάω ή να χορεύω. Δεν ξέρω.
Είναι περισσότερο επειδή, όσο κι αν αγαπώ τα μιούζικαλ,
δεν μπορώ να κάνω το πρόσωπο
που κάθε ηθοποιός πρέπει να κάνει στην αρχή κάθε μιούζικαλ
χωρίς να θέλει να βλάψει τον εαυτό του.
Αφού το γράφουμε, θα το δοκιμάσω για εσάς.
Θα δοκιμάσω την έκφραση. Έχετε όλοι δει μιούζικαλ, έτσι;
Κάποια είναι γελοία, δύσκολα, βαθιά, επιφανειακά.
Όλα αρχίζουν με έναν ηθοποιό να βγαίνει στη σκηνή κάνοντας αυτήν την έκφραση.
Νέα Υόρκη, τα κατάφερα.
Γαμώτο, θα κάνω εμετό.
Εντάξει, τώρα περνάμε στην ενότητα για τις σχέσεις.
Έχουμε παντρεμένους εδώ;
Πολλούς παντρεμένους.
Είσαι παντρεμένη; Πόσο καιρό;
Σχεδόν 30 χρόνια.
Τριάντα χρόνια, διάολε. Σεβασμός.
Είναι ρεκόρ. Το ξεπερνάει κανείς;
Σαράντα επτά.
Σαράντα επτά εδώ.
Είναι παράξενος διαγωνισμός. Κανείς δεν κερδίζει.
Αλλά κερδίζετε τον σεβασμό μας. Σαράντα επτά, 30.
Δεν πρόκειται να κοροϊδέψω τους παντρεμένους.
Τους σέβομαι πάρα πολύ.
Δεν έχω παντρευτεί.
Ποτέ δεν έκανα όρκο στον Θεό ή τον νόμο, αλλά εσείς ναι,
και σίγουρα το εννοούσατε...
τότε.
Δεν έχω παντρευτεί.
Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν ήθελα.
Και μόλις πρόσφατα κατάλαβα γιατί.
Είναι λόγω της κωμωδίας.
Νομίζω ότι αυτή μού κατέστρεψε τον γάμο
γιατί μεγάλωσα λατρεύοντας το σταντ-απ και τις σειρές,
οπότε όλη μου τη ζωή έβλεπα ένα στερεότυπο για το τι είναι ο γάμος.
Νόμιζα πως ο γάμος είναι
πως ένας άντρας ζει με μια γυναίκα
που ποτέ δεν θέλει να ξανακάνει σεξ μαζί του.
Καταλαβαίνετε. Όλες οι σειρές είναι
"Ντέμπορα, γιατί δεν γαμιόμαστε;" Καταλαβαίνετε.
"Κάθε Πέμπτη στο NBC.
Η Φρίντα η Ψυχρή".
Σκεφτόμουν "Μου αρέσει το σεξ. Αυτό ακούγεται φρικτό. Γιατί να το κάνεις;"
Αλλά πρόσφατα μιλάω με πολλά ετεροφυλόφιλα ζευγάρια
σε μακροχρόνιες σχέσεις, και τα ρωτάω
για τη σεξουαλική τους ζωή, γιατί είμαι διεστραμμένος.
Και δεν καταλαβαίνω τα βασικά της ψιλοκουβέντας.
Αυτό που ανακάλυψα στη συντριπτική πλειοψηφία
είναι ότι αυτό το στερεότυπο είναι ανάποδο.
Οι περισσότεροι άντρες λένε "Κάνουμε αρκετό σεξ".
Οι γυναίκες νομίζουν ότι δεν κάνουν αρκετό σεξ.
Και ο λόγος που έχει πέσει νεκρική σιωπή...
είναι επειδή ισχύει.
Γαμώτο, μεγάλη ένταση.
Αν είναι έτσι, και σίγουρα είναι,
τότε γιατί είναι έτσι; Ευτυχώς, έχω μια θεωρία,
αλλιώς δεν θα είχε επιτυχία αυτό.
Είναι επειδή το σεξ είναι περίεργο, ειδικά όπως το κάνω εγώ.
Δηλαδή...
Παιδιά, ο σκύλος επέζησε. Κοιτάξτε.
Το σεξ είναι περίεργο. Ειδικά όταν ξεκινάς το σεξ.
Θεωρώ την αρχή του σεξ πολύ αγχωτική.
Νιώθω για το σεξ όπως όταν παίρνω έκσταση.
Στην προετοιμασία, έχω νευρικότητα.
"Να πάνε όλα καλά".
Μόλις το κάνω, λέω "Γιατί δεν κάνω πάντα αυτό;"
Συμβαίνει γιατί είναι δύο διαφορετικές καταστάσεις ύπαρξης.
Είσαι άνθρωπος και είσαι ζώο.
Είναι ζόρικο το να περάσεις από τη μία κατάσταση στην άλλη.
Όλοι πρέπει να το κάνουν.
Σαν να κάνει κάποιος μια TED ομιλία.
Αυτός που κάνει TED ομιλία.
Λέει "Αχ, ναι, το σύμπαν" ή κάτι τέτοιο.
Αυτός ο ίδιος άνθρωπος, μόλις μερικές ώρες αργότερα,
είναι έτσι.
Δεν το κάνω έτσι εγώ.
Προσπαθώ να πω κάτι.
Αυτό δεν είναι... Ξέρετε, είναι απλά μια υπερβολή.
Όλοι το κάνουν. Έξυπνοι άνθρωποι. Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν μια μέρα είπε
"E ίσον MC στο τετράγωνο". Και μετά...
Ζόρικο να περάσεις από τη μία κατάσταση στην άλλη.
Γι' αυτό η σεξουαλική απόρριψη είναι το πιο ταπεινωτικό πράγμα.
Σαν να είσαι σε ραντεβού και να παρερμηνεύεις τα σημάδια
και λες "Ώρα να γίνω ζώο".
Βάζεις πατούσες και μάσκα μαϊμούς και προσπαθείς να ξεπεράσεις το εμπόδιο
Και λέει "Τι κάνεις;"
Και λες "Απολύτως τίποτα. Τίποτα απολύτως.
Τίποτα. Απολάμβανα τις συζητήσεις. Κι άλλο, παρακαλώ.
Ήταν σαν να βλέπω θέατρο. Ξετρελάθηκα".
Και γι' αυτό πιστεύω
ότι στην αρχή μιας σχέσης είναι εύκολο για έναν άντρα
να πάρει πρωτοβουλία στο σεξ, γιατί δεν σε γνωρίζει.
Οπότε μπορείς να λες στον εαυτό σου "Είμαι ένα μεγάλο, δυνατό ζώο.
Είμαι μια δυνατή μαϊμού άντρας".
Κα μπορείς να ξεπεράσεις το εμπόδιο και να ξεκινήσεις το σεξ.
Αλλά όταν είσαι με κάποιον...
τρεις εβδομάδες...
κάθε φορά που ετοιμάζεσαι να ξεπεράσεις το εμπόδιο, σκέφτεσαι
"Είμαι μια μεγάλη, δυνατή μαϊμού.
Είμαι ένα μεγάλο, δυνατό ζώο, αλλά με είδε να κλαίω
στον τελικό του The Great British Bake Off.
Αυτά τα υπέροχα ψωμάκια".
Δεν έχω παντρευτεί ποτέ. Αλλά νομίζω ότι...
Δοκίμασα όλα τα είδη σχέσεων.
Βραχυπρόθεσμες, μεσοπρόθεσμες, μακροπρόθεσμες, μισθωτήριο.
Η πιο σοβαρή ήταν πέρυσι, έζησα με κάποια,
και το να ζω με κάποια άλλαξε πολλά.
Πριν από αυτό, νόμιζα ότι το να έχεις κοπέλα σήμαινε
ότι συναντιέστε τρεις ή τέσσερις φορές τη βδομάδα,
και όταν συναντιέστε,
της δείχνεις το τέσσερα τοις εκατό του εαυτού σου
που είναι αποδεκτό για δημόσια κατανάλωση.
Κι όταν νιώθεις το 96 τοις εκατό να φουσκώνει,
λες "Πέρασα υπέροχα, τα λέμε σύντομα".
Πας στο σπίτι, κλείνεις την πόρτα κι αναγεννιέσαι.
Ήταν στο σπίτι μου. Τη δεύτερη μέρα, το 96 τοις εκατό ήταν παντού.
Με πέρασε για ανώμαλο, γιατί μαγειρεύω τα πάντα σε γουόκ.
Αλλά, αν κάνει για τηγανητά,
κάνει και για τη βρώμη.
Και έχω ένα σύστημα για να ντύνομαι που την τρέλαινε.
Θα μοιραστώ αυτό το σύστημα μαζί σας, και θα αλλάξει τη ζωή σας.
Έτσι ντύνομαι. Στο τέλος, όταν τελειώσω
με τα ρούχα μου, τα βάζω στο πλυντήριο.
Όταν το πλυντήριο είναι γεμάτο, το ανοίγω.
Μετά, τα βάζω στο στεγνωτήριο και το ανοίγω.
Και όταν τελειώσει, ντύνομαι από το στεγνωτήριο.
Και ο κύκλος συνεχίζεται.
Δεν σπαταλάω τη ζωή μου σε αυτόν τον μεσάζοντα που λέμε συρτάρια.
Δεν παίρνω όλα τα ρούχα. "Γρήγορα, πρέπει να κρύψουμε τα υπόλοιπα ρούχα μας.
Κόσμος έρχεται στο σπίτι.
Αν δουν ότι έχουμε άλλα ρούχα, θα μας σκοτώσουν.
Να μη μάθουν ότι έχουμε παραπάνω ρούχα απ' όσα φοράμε.
Γρήγορα, κρύψε τα καλά. Πήγαινέ τα επάνω.
Κρύψ' τα και δίπλωσέ τα. Βάλ' τα σε κούτες.
Να μη δουν ότι έχουμε άλλα ρούχα".
"Θεέ μου, ξέρεις τι θέλω; Απ' τα άλλα ρούχα.
Καλύτερα να ανέβω τις σκάλες, να ανοίξω τα κουτιά και να ξεδιπλώσω το πράγμα".
Πόσα χρόνια έχω γλιτώσει.
Θέλετε να μάθετε πώς κέρδισα δύο Emmy; Επειδή είχα γαμημένο χρόνο.
Είμαι μόνος τώρα, λοιπόν.
Όχι, είμαι μόνος από επιλογή, δική της επιλογή.
Ήταν αμοιβαίο.
Καταλήξαμε στο ότι ήμουν ένας ηλίθιος
και πρέπει να παντρευτεί τον πρώην.
Δεν πειράζει, έχει πεθάνει.
Γελάσατε με αυτό;
Τι περίεργη ομάδα ανθρώπων.
Εξήντα εννιά.
Άλλα 45 λεπτά από αυτό. Εξήντα εννιά. Η στάση στο σεξ.
Εξήντα εννιά. Η στάση.
Όχι για μένα. Τη μισώ.
Δεν με ρώτησε κανείς.
Σας το λέω πάντως. Μισώ το 69.
Και θα σας πω γιατί.
Δεν μπορώ να τρίβω την κοιλιά μου και να χτυπάω το κεφάλι μου ταυτόχρονα.
Σεξ είναι, όχι το Τσίρκο του Ήλιου, διάολε.
Ναι, είναι σημαντικό να μοιράζεσαι, αλλά μπορείτε να εναλλάσσεστε.
Το 69 πάντα τελειώνει σε ένα 11.
Δύο άτομα το ένα δίπλα στο άλλο που βρομάνε και νιώθουν άβολα.
Προτιμώ το 16,
που είναι σεξ με μια έγκυο.
Μπορεί να κοπεί στο μοντάζ αυτό.
Γαμώτο.
Μάλλον πρέπει να αρχίσουμε να τελειώνουμε σύντομα.
Το τελευταίο που θέλω να πω.
Μίλησα για την αγάπη και τις σχέσεις.
Ένα πράγμα που δεν σας είπα είναι ότι κάποτε πραγματικά
βίωσα τον έρωτα με την πρώτη ματιά.
Πήγα σε ένα πάρτι, μια γυναίκα γύρισε,
συναντήθηκαν τα βλέμματά μας και σκέφτηκα "Γαμώτο, ερωτεύτηκα".
Υπάρχει έρωτας με την πρώτη ματιά, έτσι;
Αν είστε ζευγάρι και δεν συμφωνείτε, ο γυρισμός θα είναι μακρύς.
"Άκουσες τι είπε;" "Ναι, άκουσα.
Δεν μπορεί να κάνει μιμήσεις και γάμησε σκύλο".
Συναντήθηκαν τα βλέμματά μας.
Αμήχανο αυτό που σκέφτηκα.
Όταν είδα τη γυναίκα, η πρώτη σκέψη ήταν
"Τίποτα δεν μετράει.
Μπορούμε να ζούμε σε χωράφια και να τρώμε μούρα".
Τα φτιάξαμε με αυτή.
Είναι μισή Ιρλανδή και μισή Κινέζα, που σημαίνει ότι είναι απίστευτα όμορφη.
Και δεν επιτρέπεται να τη μιμηθώ.
"Πού είναι τα πατριωτάκια;" Τέλος πάντων.
Τα φτιάξαμε, αγαπιόμασταν. Νομίζω, αυτό είναι αγάπη. Έτσι;
Αγάπη είναι όταν ανταλλάσσετε μηνύματα όλη μέρα,
στέλνετε και στέλνετε.
Κι αν κάποια στιγμή δεν απαντήσει αμέσως
σε κάποιο μήνυμά σου, λες "Με απατάει.
Δεν έχει απαντήσει. Έχει ένα πέος μέσα της. Εντάξει.
Κι είναι μεγαλύτερο πέος. Επιτέλους, ικανοποιήθηκε. Εντάξει.
Κι άλλο πέος, έχει τα χέρια της γεμάτα.
Δεν μπορεί να στείλει μήνυμα. Καλά.
Μπήκε κι άλλο, κι είναι στο στόμα της.
Θα έλεγε στη Siri να στείλει μήνυμα.
Το ήξερα. Είμαι ηλίθιος".
Μετά από 25 λεπτά, στέλνει μήνυμα
"Συγγνώμη, ήμουν στο γυμναστήριο. Μου λείπεις". Και λες "Λίγο κολλημένη".
Είναι αυτό αγάπη;
Υπάρχει τρέλα σε αυτό το είδος αγάπης.
Κοίταξα τα μηνύματα που στέλναμε.
Λέω "Είναι σημειώματα αγάπης ή απειλές θανάτου;"
Τα τρελά πράγματα που λες,
όπως "Θέλω να είμαι μαζί σου, να σε φιλήσω.
Να είμαι από πάνω, να σου κόψω το δέρμα
να το κάνω κουβέρτα".
Χάνεις κάθε λογική. Και ξαπλώνετε μαζί στο κρεβάτι.
"Δεν χρειάζεται να πάμε στη δουλειά σήμερα.
Δεν χρειάζεται. Αγαπιόμαστε".
Και το αφεντικό λέει "Πού είναι ο Μπρετ σήμερα;"
"Δεν μπορεί να έρθει. Είναι ερωτευμένος". "Πρέπει να του δώσουμε άδεια".
Γίνεσαι κάπως βρόμικος.
Ξαπλωμένος εκεί λες "Μη φύγεις.
Μην κάνεις μπάνιο.
Μπορούμε να ανταλλάσσουμε ουρολοιμώξεις.
Χυμό κράνμπερι, αγγελούδι μου;"
Μπορεί να μη σοκαριστείτε αν σας πω ότι εκείνη η σχέση τελείωσε.
Κι όταν τελείωσε, μίλησα στην αδελφή μου.
Η αδελφή μου είναι το αντίθετο από εμένα.
Η αδελφή μου είναι παντρεμένη, έχει παιδιά, είναι ευτυχισμένη.
Της είπα "Έκανα λάθος;"
Και είπε "Μπρετ, κάνεις λάθος σε όλα".
Είπα "Για την αγάπη;"
Και είπε "Ναι, φυσικά για την αγάπη".
Είπε "Αγάπη είναι..."
Είπε "Όταν βρεις την αδελφή ψυχή σου,
θα νιώθεις απόλυτη γαλήνη".
Και είπα "Τότε αυτό δεν ήταν αγάπη.
Αυτό ήταν γαμημένος εφιάλτης. Δεν νομίζω ότι κοιμήθηκα".
Και το έχω σκεφτεί πολύ, γιατί υποψιάζομαι
πως μάλλον έχει δίκιο.
Μα αν η αδελφή μου έχει δίκιο,
αυτό σημαίνει ότι όλα τα αγαπημένα σας τραγούδια αγάπης,
δεν έχουν να κάνουν με την αγάπη.
Είναι τραγούδια για τον εθισμό.
Είναι τραγούδια του Κούκι Μάνστερ.
Ξέρετε τι τραγούδια είναι αυτά.
"Τρενάκι του τρόμου η αγάπη μας,
κάηκε το σπίτι, ας κόψουμε τα πουλιά".
Ξέρετε.
Αν η αδελφή μου έχει δίκιο, όλα τα τραγούδια αγάπης πρέπει να είναι έτσι.
Νιώθω τόσο άνετα Καθισμένος στον καναπέ μαζί σου
Βλέποντας μια σειρά για μία ώρα
Ίσως να δω άλλη μία
Αν δουλεύεις μέχρι αργά στο γραφείο
Δεν θα σε κρίνω
Γιατί σε εμπιστεύομαι Και ξέρω ότι με αγαπάς
Και για εσένα Το πέος μου είναι το σωστό μέγεθος
Για εσένα Το πέος μου είναι το σωστό μέγεθος
Ευχαριστώ πάρα πολύ, Νιου Τζέρσεϊ! Καληνύχτα!
- Μπρετ, υπέροχη παράσταση. - Ευχαριστώ, Μαίρη.
Ξέρεις αν ήρθε ο Κόκκινος Σκίουρος;
Όχι, δεν ήρθε.
- Η Μεγάλη Αρκούδα; - Όχι.
Το Τρελό Πορτοκαλί Πουλί;
- Οι Χοτ Ντογκ; - Όχι, Μπρετ.
Εντάξει. Τουλάχιστον ήρθε ο Μπάντι Τζι.
Μπρετ, το έχουμε ξαναπεί αυτό. Αυτοί οι φίλοι σου δεν είναι αληθινοί.
Εντάξει.
- Θα σε δω στο εστιατόριο. - Ναι.
Ωραία.
Υπέροχη παράσταση, Μπρετ. Είσαι καταπληκτικός.
Ήσουν υπέροχος.
- Εντάξει. - Πάρα πολλές κακές λέξεις. Μου άρεσε.
Ναι, πάμε στο εστιατόριο να γιορτάσουμε. Έλα.
- Είσαι κακός στις μιμήσεις. - Μην είσαι αγενής.
- Φύγε. - Να είσαι ευγενικός.
Θα σας δούμε στο εστιατόριο.
Πήγες καλά.
Ευχαριστώ, Μπάντι Τζι.
- Νόμιζα ότι δεν θα ερχόσουν. - Αστειεύεσαι;
Δεν θα το έχανα με τίποτα. Έλα.
Ας πάρουμε κάτι να φάμε. Έλα.
Εντάξει.
Έλα, φίλε.
Υποτιτλισμός: Μάρθα Σιαμέτη