Downloaded from YTS.MX
ОРИГИНАЛЕН КОМИЧЕН СПЕЦИЈАЛ
Секогаш се восхитував на американските стенд-ап специјали.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Како комичарот секогаш изгледа кул.
Пуши цигара, иако не е пушач.
БРЕТ ГОЛДСТИН: ВТОРА НАЈДОБРА ВЕЧЕР ВО ВАШИОТ ЖИВОТ
Се појавува пред полн театар без ниедна грижа.
Еј, разбирам.
Животот е брз, па мораш да одиш бавно.
Сега ми дојде времето.
Време е за мојот прв специјал.
Време е да се покажам. "Еј, мила, како е мајка ти?"
Време е да покажам што знам.
Добро, почнуваме. Време е. Ајде.
Не знам зошто реков дека ќе го правам ова.
Има премногу луѓе. Не сакам да снимам специјал.
Лудо е. - Собери се.
БРЕТ ГОЛДСТИН
ВТОРА НАЈДОБРА ВЕЧЕР ВО ВАШИОТ ЖИВОТ
Како што реков, време е да им покажам што знам.
Со среќа, Брет.
Фала, Бади Џи. - Само забавувај се.
Во најдоброто место во светот, Њу Џерси.
Њу Џерси, како сте?
Добро. Да почнеме со моето име.
Се викам Брет Голдстин. Тоа ми е вистинско име.
А во моето родно место, Лондон, Англија, името е егзотично.
Никој не познава некој Брет Голдстин.
Дојдов на Источниот брег. Знаете кој познава некој Брет Голдстин?
Сите.
Сите познаваат некој Брет Голдстин и не само тоа,
туку наводно Брет Голдстин е името на типот
што првпат ви брцнал прсти на летен камп.
Па...
дојдов да ја продолжам таа голема и важна традиција.
Фала што ме примивте.
Првпат дојдов во Америка пред неколку години
и првпат дојдов за стенд-ап,
ама не знаев дали ќе се вклопам во американската комична сцена.
Бев во Лос Анџелес, отидов во "Комеди стор"
да гледам настап, да видам како е.
И сите комичари што ги видов беа брилијантни,
но имаа чудно ниво на самодоверба.
Сите излегуваа на сцената и викаа: "Како сте, кучки?"
И потоа сите правеа чудно расно профилирање.
Викаа: "Како е, кучки? Каде ми се Перуанците?"
Јас сум Англичанец.
Правам стенд-ап како што имам секс.
Првиот инстинкт ми е да излезам на сцена и да речам:
"Извини.
Фала многу што ми дозволи да го правам ова.
Ветувам, нема да трае.
Само ќе се потрудам. Ќе истераме некако.
Не, не мора да се гледаме во очи. И мене ми е срам.
Не мораш да ми платиш. Благодарен сум што ми даваш.
Јас ќе ти платам на тебе." Ова беше премногу.
Ама веќе бев на турнеја низ целата ваша држава, видов сè.
Видов маж како мастурбира пред Си-ви-ес
едно сончево вторничко попладне.
Ама имам видено и лоши работи.
Сега сум бил секаде. Сум видел сè.
Сум бил во Белата куќа, како сите други.
Пред неколку години, можеби не знаете,
но луѓето од "Тед Ласо" беа поканети во Белата куќа.
Да.
Беше...
различно време, различна екипа во Белата куќа.
Ви текнува кога беше таа екипа во Белата куќа,
па после имаше друга екипа, па старата екипа доби нова сезона.
Сепак, беше средната екипа и беше голема работа што нè поканија.
Но не знаев дека поради даночниците, секоја чест,
не даваат добра храна и пијалаци на гостите
зашто ги трошеле парите на даночниците, што е чесна работа.
Само требаше да ни кажат порано
зашто не јадев ни пиев претходно
зашто претпоставив дека ќе живееме како кралеви.
И разбирам дека тоа е спротивната причина
за постоењето на таа градба.
Бевме таму девет часа.
Во осмиот час, седев со претседателот
и му реков: "Сигурно? Еден напрсток вода?
Ве молам, господине.
Дајте да нарачам од Убер итс."
Што друго сакав да ви кажам што ќе го разберете?
Знаете... Нели?
Знаете кога си на "Улицата Сезам", така?
Сите сме биле.
Снимав епизода за "Улицата Сезам" и го кажувам ова без иронија.
Ова не е шега. Го мислам со секој атом во моето тело.
Ми беше најдобриот ден во животот.
И тоа е во ред, но оттогаш морав да продолжам да живеам.
И ако сум искрен,
повеќето денови си мислам:
"Која е поентата да продолжам?"
Кога бев во "Улицата Сезам", сите ми викаа:
"Нема ништо подобро."
Потоа отидов во Белата куќа. Не беше подобро.
Да, го запознав претседателот, ама тој не е Големата Птица.
И загрижен сум дека ако некогаш имам дете
и ако детето еден ден ми рече:
"Дали моето раѓање ти беше најдобриот ден во животот?"
ќе му речам: "Не.
Очигледно не.
Го имаш запознаено Елмо?
Јас го имам.
Гомно едно арогантно.
А ако Џо Бајден имаше лут Читос,
ти ќе беше број три."
Интересното кога бев во "Улицата Сезам"... Каква реченица.
Интересното е...
Кога снимав, си замислував кој ќе ми биде омилен,
ама кога бев на снимање, тој не ми беше омилен.
Омилен ми стана Куки Монстер.
Не очекував.
Куки Монстер ептен ме изненади. "Да ти ебам, смешен си."
А кога си одев дома си помислив: "Зошто толку го сакам Куки Монстер?"
И кога размислив, си реков:
"Зашто Куки Монстер е зависник."
Но го запознаваме во моментот од зависноста кога е забавен.
За неколку месеци, не сакаш да се дружиш со Куки.
Куки наскоро ќе стане ужас.
Ама сега е во најјака форма, ме разбирате?
Мислам дека треба да направат епизода со интервенција
на "Улицата Сезам" каде што Големата Птица оди во гнездото
и му фалат парите.
Има останато трошки од колачиња.
И Куки Монстер влегува во кујната и пали светло
и сите се наредени и Елмо му вика: "Елмо мисли дека имаш проблем."
Требаше да го кажам ова на почеток.
Ви ја сакам државата.
Мораш да го кажеш тоа. Ви ја сакам државата.
Да. Добро.
Ви ја сакам државата. Немам забелешки.
Немам забелешки. Сè изгледа... добро.
Немам забелешки.
Една забелешка. Само една. Ама многу, многу мала.
Сè друго е совршено. Не би сменил ништо.
Единствената забелешка, многу мала, и сигурно е културолошка,
не ви го разбирам ова со тоалетите.
Сега, можеби сум старомоден,
ама не сакам да ве гледам како серете.
Не разбирам зошто вратите од кабините го покриваат торзото и ништо друго.
Можеш да видиш кур, јајца, гомна и лице,
но не и градите зашто тоа би било одвратно.
Не, имате право.
И ако тоа не е доволно, не паничете зашто исто има
огромна вертикална дупка надолу, па дефинитивно можеш да видиш сè.
Во секој тоалет во кој ќе влезам во очи се гледам со некој што стенка.
"Здраво. Добро си? Изгледа ти треба храна богата со влакна."
И понекогаш имаш среќа и влегуваш во тоалет
каде што има соба, со ѕидови и врата,
но тие тоалети секогаш имаат брава што е како копче,
па го притискаш и немаш поим дали сега е заклучено.
И шолјата секогаш е многу далеку.
Секогаш се прашуваш дали е безбедно.
А единствен начин да провериш дали е заклучено е да отклучиш, па...
Или е засекогаш заклучено или засекогаш отклучено.
Како да сереш како Шродингер.
Во Англија, кога одиме по голема нужда, влегуваме во банкарски трезор
во подморница под Темза...
како што сакал Винстон Черчил.
Две забелешки. Само две забелешки.
Сè друго е совршено. Ништо не би сменил, жими сè.
Само мала забелешка и сигурно е културолошка.
Се надевам нема да сфатите погрешно,
ама начинот на кој Американците завршуваат телефонски повици
е агресивен и ненадеен.
Во Англија ни требаат околу 25 минути да спуштиме.
Вака ги завршуваме повиците: "Фала многу.
Убаво што се слушнавме. Поздрави ги сите.
Да, супер. Се слушаме утре.
Да, поздрави ги сите. Честито.
Да, да, да, добро. Не, добра ноќ, господине.
Добро, многу поздрави ги сите. Да, фала многу.
Да, добар муабет, фала многу.
Фала, многу поздрави. Добро, фала.
Фала. Добро, фала, чао."
Во Америка, ја добивате информацијата и толку.
Секогаш кога имам повик со Американец,
завршува и мислам дека сум згрешил нешто.
Веднаш му пишувам дали е сè во ред.
И секогаш ми враќаат: "Сè е супер", точка, без бакнеж.
И сфаќам дека е полошо одошто мислев.
Ќе пишам пак: "Раскинуваме?"
И ми враќа: "Јас сум ти сметководител. Што зборуваш?"
Му викам: "Што си таква пичка?"
Оф, леле.
Оф, леле. Да видиме што се случи.
Многу опуштено го кажав зборот на "П".
Кога стигнав на аеродром, ми рекоа дека може да ме депортираат
ако го кажам тоа.
Зашто наводно Американците мислат дека е безобразен збор.
Може да бидеме големи и храбри и да зборуваме за ова?
Што кур ви е, пички едни?
Пичката ми е омилениот дел на човечко суштество.
Зошто не го славиме?
Во Англија, го користиме тој збор за сè.
Да, може да звучи гадно, како: "Кој е пичкава?"
Но и на најдобриот другар му викам "Пичко".
Зашто го сакам.
И има многу нијанси. Можам да го користам во многу околности.
Како што се снегулките за Ескимите.
Замисли си излегла со другарките
и се враќаш дома
и маж ти конечно ја испразнил машината за садови
и ти оставил порака: "Нема на што".
Си викаш: "Пичко мала."
Или кога конечно ќе го запознаеш Свен, другарот на жена ти,
со којшто игра тенис,
ама ти ветила дека е геј, но кога ќе го запознаеш,
си викаш: "Оваа пичка?"
Мислам дека сега станува јасно зошто ја правам турава.
Се обидувам да ги донесам пичките во Америка.
Да, па...
Важна работа е.
Сакав шоуво да се вика "Мисија: Пичка".
Но сите што ги познавам беа против.
Слично е како фразата:
"Види каква е". Не знам дали тука ја користите.
Татко ми...
Ќе нема против што ќе го кажам ова. Снимаме, ќе биде горд.
Татко ми е огромен манијак и...
Ако го запознаете татко ми и излезете со него,
цела вечер ќе покажува на згодни жени
и ќе вика: "Мајко мила.
Мајко мила.
Види ја каква е."
По девет месеци се родив јас.
Три забелешки. Само три забелешки.
Сè друго е совршено. Ништо не би сменил.
И мала забелешка е и сигурно е културолошка.
Колку да е убаво тука, а многу е убаво,
мислам, ако сме искрени, некогаш е малку напнато.
Не се чувствувам безбедно цело време.
И...
Имав вакво искуство во Њујорк. Сигурно ви се случило и вам.
Беше пред неколку дена.
Излегов со другар. Беше пола час по полноќ.
Се поздравивме и отидов да фатам метро до хотелот.
И метрото беше ептен полно.
Возот во кој се возев застана
и излегоа сите освен јас и уште еден човек.
И како што се затворија вратите,
имав огромен нагон да му се свртам и да му речам:
"Сега ќе те убијам."
Не му реков, ама го почувствував и беше моќно.
Си помислив дека можеби предолго сум тука.
Не знам како да преминам на следниов дел,
па ќе направам пауза.
Мајка ми е многу згодна.
Имам згодна мајка.
Имам згодна, секси, преубава мајка со облини.
"Кажи ни зошто си на психолог, Брет." Имам...
Имам згодна, секси, убава, секси мајка со големи облини.
И нека не ви се гади што го кажувам ова.
Зборовите не се мои.
Ова се зборовите на сите што ја запознале мајка ми.
Проблемот е што кога некој ќе ја запознае, ми доаѓа
и ми вика: "Боже. Ја запознав мајка ти. Многу е згодна."
И до денешен ден
не знам како треба да им одговорам.
Треба да речам: "Да, бе, брат.
Многу е јака!
Сум ја видел гола, брат.
Можеби таа престана да работи, ама нејзините цицки не."
Да пукне, да пукне, да пукне.
"Сум бил во неа, се разбираме?"
О, не.
Каква брука. Извинете. Имавме многу елегантна вечер.
Каква штета.
Искрено толку многу ми се случува,
па кога ќе ми каже некој чија мајка не е згодна,
треба да му кажам: "А мајка ти има добра душа"?
Добра публика сте, Њу Џерси. И ми изгледате...
И вниманието ми го одзема дете...
во првиот ред. Дете си?
Човечко дете?
Да.
Колку години има детево? - Дванаесет.
Имаш 12 години. Добро. Ќе научиш многу. И...
И мило ми е што те гледам.
И кога еден ден ќе зборуваш со твојот психолог за ова, запамети,
само запамети дека ти мислев добро.
Фала што дојде.
Изгледаш интелигентно и дека можеш да поднесеш сериозни работи.
Затоа доаѓаш на комедија, така?
Може да зборуваме за сериозни работи, заеби.
Во последниве неколку години се случија многу работи, нели?
Имавме пандемија, има војни,
а најлошо од сè, имавме мажи.
Мажите се лоши.
Мажите се ептен лоши.
И мислам дека знам сè за "Времето истече"
и "И јас" и "Немој и ти".
И слушајте, еве ја вистината. Не ми е тешко да ви кажам.
Ми изгледате како паметни луѓе, па ќе ви ја кажам вистината.
Отсекогаш знаев дека мажите се лоши.
Знаев зашто имаме тајни состаноци секој вторник и се фалиме.
Во Си-ви-ес. Но...
Не знаев дека се толку лоши во толку голема количина.
И колку повеќе читам и слушам, толку ми е повеќе срам
кога ќе се претставам на некого. Сакам да кажам:
"Очигледно сум маж, ама не сум... не сум маж."
И сфаќам дека сигурно им е така на Германците.
Во последните 75-80 години. Кого и да запознаеш, викаш:
"Очигледно сум Германец, ама не сум... Не сум нацист."
И сите прашуваат: "Сигурен си?"
Зашто имаш руса коса, сини очи и неверојатно си ефикасен.
И му викаш: "Не, не, не. Правам да пукне нормално."
Така се познава. Со "да пукне".
Само прашајте го Илон.
Ама станува лошо.
Секој ден читам нешто и мислам дека сум во погрешен тим.
Срамота е. Во Јапонија некои мажи почнале да се женат со перници
зошто не можат да трпат жени. Што се случува?
И слушајте, свесен сум дека тоа што зборувам за ова
на сцена е проблематично.
Зашто, спојлер, маж сум.
Некои можеби мислите: "Што планира?
Која му е финтата?"
Ова е како Дарт Вејдер да излезе и да каже: "Стормтруперите се лоши.
Враќајте се на Ѕвездата на смртта. Со мене сте безбедни."
Не го имитирам добро.
Вежбав шест месеци.
Би рекол дека станува полошо.
Ама ова со маживе ме нервира, навистина.
И колку повеќе зборувам за тоа,
слушам повеќе и читам повеќе и си викам:
"Мислам дека нема решение за ова освен што...
Мислам дека ќе мораме да ги убиеме сите мажи."
И не мора да биде гадно, не мора да е страшно.
Само најди куп порно и роботи за секс и перници,
фрли ги во океанот и мажите ќе се наредат еден по друг.
И го кажувам ова јавно зашто се надевам
дека кога ќе го направите тоа, ќе ме задржите како маскота.
И ќе бидам многу добар. Ќе готвам и чистам
и нема да слушнете ни глас од мене.
И ако некогаш во вашето ново општество само за жени
решите дека сакате да се размножувате, очигледно нема да имам секс,
не би сакал, не би барал,
ама ако сакате да се размножувате, само кимнете ми
и ќе оставам мало шишенце сперма на безбедно место.
Дознав нешто интересно како Англичанец во вашата земја.
Можам да кажам "мало шишенце сперма" и мислите дека е шармантно.
"Мало шишенце сперма" со англиски нагласок звучи како детска книга.
"Малото шишенце сперма што можело".
Тоа не функционира со американски нагласок.
"Ќе и’ оставам мало шишенце со сперма." Господе Боже.
"Ве молам, немојте, господине. Ве молам. Задржете си ја спермата."
Не сум гледал “Oпатијата Даунтон”, ама знам дека тука е позната.
Претпоставувам во секоја епизода има: "Лорде, вашето шишенце со сперма."
"Што да земеме за Денот на благодарноста?" "Мало шишенце сперма."
"Крштевката е наскоро. Ќе..." Не е важно.
Мислам дека постои токсичната машкост. Вистинска е.
Мислам дека доаѓа од мажи во мојата генерација и постари.
Воспитани сме да не бидеме отворени, да не бидеме ранливи,
тоа е лошо, покажува слабост.
Една од ретките работи со кои можеме да се бориме
е сите да научиме да споделуваме повеќе.
Ама дали некогаш сте споделиле нешто со другар
и потоа тој ви споделил нешто и си мислите:
"Господе, посакувам никогаш да не си споделивме."
Зашто имам еден бивш другар.
Имам бивш другар зашто премногу си споделивме.
Познавав еден тип цел живот.
Учевме заедно, пораснавме заедно.
Како брат ми е. Би го бранел до смрт.
Да се запознаевме сега, немаше да се дружиме,
ама пораснав со него, па како брат ми е.
Би го бранел до смрт.
Има златно срце,
а таа фраза никогаш не ја користите за луѓето што имаат златно срце.
Златно срце е фраза како: "Може да бидам искрен?"
никогаш не завршува добро.
"Може да бидам искрен?" не завршува со "Те сакам".
"Може да бидам искрен?" секогаш завршува со,
"Твоето џвакање ме тера да се самоубијам."
Сепак, другар од школо, го знаев цел живот, златно срце.
Пред неколку години, одеднаш сфатив нешто.
Си викам: "Не знаеме ништо еден за друг.
Не знаеме ништо. Пораснавме заедно.
Никогаш не зборуваме за ништо." И реков да пробаме нешто.
Реков: "Ајде да излеземе, да се напиеме нешто
и да се обидеме да зборуваме како се чувствуваме и слично."
И тој ми рече: "Имаш нервен слом?"
Му реков: "Ќе видиме." И...
Излеговме, испивме некоја пијачка и јас почнав прв.
На глас кажав нешто што дотогаш не сум го кажал.
Зборував за тогашната девојка и реков:
"Мислам дека ја сакам. Чувствувам дека ја сакам,
ама кога сум излезен, ме привлекуваат други жени.
Не знам дали е природно за луѓето
или значи дека не ја сакам."
И тој ми рече: "Да."
Ми рече: "Да, знам на што мислиш.
Некогаш...
кога ми станува напорно со жена ми, на пауза одам во центарот,
одам во некоја уличка и некоја курва ми го пуши."
И му реков: "Да...
Слично, слично.
Слична приказна. Гледам како мојата приказна доведе до твојата.
Слично." И помислив дека сега не знам што да кажам.
Ме шокираше.
Веројатно не треба да го срамам.
Срамот го праќа по улички.
Но во исто време, сум слушнал,
како мажи, треба да укажуваме на грешки.
Па му реков: "Слушај, брат...
не го користиме зборот 'курва'".
Слушај...
Загрижен сум...
дека мојот страв од срам...
е многу поголем...
од инстинктот да спасам живот.
Има едно куче што живее на иста улица со мене.
И многу го сакам. Добро куче е.
Не живее на улица. Си има куќа.
Си има цимер. Живее со една жена.
Но некогаш кучето е на улица. И многу го сакам.
Добро куче е. Добро е. И кога ќе го видам кучево,
застанувам и... Како викате вие?
Милува. - Милува, така?
Еве ми го прашањето.
Ви снема глаголи?
Тој е милениче.
Не го кучуваш кучето, ме разбирате?
Звучи морничаво.
"Сакаш да одиме на фарма и да ги свињариме свињите?"
"Не, фала, Американци. Фала."
Гадно.
Сепак, го сакам кучето. Кога и да го видам,
застанувам да го тормозам. Сега звучеше полошо.
Тоа е полошо. Не, слушајте. Јас...
Застанувам и го допирам.
Го... го бушавам. Ги ставам рацете на кучето.
Не, не сум... Не ме гледајте така.
Не сакам од шоуво да извлечете
"Не знае да имитира и ебел куче."
Ништо не се случува меѓу мене...
Платонско е меѓу мене и кучето, да бидеме јасни.
Барем за мене. Не можам да кажам за кучето.
Не му ставам зборови во...
Не ставам ништо во устата на кучето, добро?
Може ли човек и куче да бидат другари без да има секс?
Мислам дека може.
Добро? Секогаш кога ќе го видам кучето, застанувам и му мавтам.
Му мавтам од далеку.
Еден ден, бев на улицата и го видов кучето со жената
и зборував со жената, не со кучето.
И жената ми рече: "Имам некоја работа.
Слободен ли си? Ќе сакаш да го прошеташ кучето?"
И прифатив.
Тоа беше првпат да бидам сам со кучето,
што ми е сосема дозволено. Имам сертификат.
И го водев кучето со синџирче.
Го однесов кучето во паркот.
Влегов среде парк.
И тогаш го извадив синџирчето
и кучето веднаш се стрча
право кон главната улица.
Имаше многу луѓе во близина
и помислив дека не сакам да правам сцена.
Еден од најголемите стравови ми е дека ќе станам ГИФ.
"Да ти ебам!" Ме разбирате?
И помислив... помислив да го оставам да умре.
Помислив што ќе и’ кажам. "Колата се појави одеднаш."
Но не се појави. Патот е многу прав.
Ја видов на околу 500 метри.
"Не ја слушнав како доаѓа."
Не беше електрична. Бучеше како луда.
И тоа ме замисли дека не треба да имам деца.
Зашто ако некогаш имам дете идиот...
Ако некогаш имам дете идиот и ако сум излезен со него
и моето дете идиот некаде прави проблеми
и некој праша чие е детето, јас ќе речам...
"Не знам. Изгледа ужасно."
А ќе знаете дека е мое. Би било многу влакнесто.
Мало дете врколак трча како Еди Манстер.
"Сигурно не го познаваш?" "Никогаш не сум го видел."
"Зошто те вика тато?" "Тргни се, Брет Џуниор."
Слушајте, Њу Џерси...
Ги слушнав извиците, па морам да го кажам ова,
инаку нема да можете да уживате во шоуто.
Кучето преживеа.
Добро.
Добро. Да.
Се правите јаки, ама не може да поднесете приказна
во која кучето можеби умрело. Кучето е добро.
Всушност, кучето трчаше натаму,
па трчаше наваму и убаво се прошетавме
и потоа го однесов дома и водевме љубов, добро?
Среќен крај за двајцата.
Зошто детето ми е толку влакнесто?
"Непотребно. Непотребно, Адам."
Многу ми е жал. Имавме многу елегантна вечер.
Што? Мојот бицепс?
Да, не, јас...
Не, вежб... Да, вежбам.
Морам зашто ова го држам многу долго.
Да. Може да зборуваме за тоа.
Добро, одам во теретана.
Одам во теретана. Извинете за неа. Да, одам во теретана. Ќе зборувам. Добро.
Одам во теретана. Често одам во теретана.
Всушност, одам во теретана од духовни причини.
Одам зошто сакам да изгледам добро кога сум гол.
Но искрено, не ја сакам теретаната во којашто одам.
Ја мразам. Одам само зашто е најблиску.
Ама некако е тестостеронска,
ако тоа не е пица.
Многу тестостеронска со кашкавал и кулен.
Ме разбирате? Секогаш има мажи
што само стојат, намуртени и се гледаат.
Сакам да ја користам машината,
ама некој постојано е на неа со часови
и по некое време ќе прашам дали може да се менуваме
и ми вика: "Еби се".
"Да, да, добро, важи."
Ќе продолжам да правам клекнувања без тегови.
Ама пред некој ден се случи нешто во теретаната. Ова е жива вистината
и ќе ви ја покаже моќта на музиката.
Не знам дали беше случајно или некој го направи намерно
или плејлистата беше наместена да пушта по случаен избор,
ама оваа песна свиреше во теретаната.
Сите се нервозни, се зјапаат,
креваат тегови и изгледаат нерасположени.
И потоа почна следната песна и беше оваа.
И сè се смени.
Не знам дали сте виделе човек да крева тегови тажно.
Постои. Еден правеше склекови и почна да липа.
Еден беше на траката и ги запре спринтовите
и почна да размислува за животот.
И тогаш човекот на машината
дојде и ми рече: "Извини што бев толку агресивен, брат.
Мислам дека е така зашто мајка ми не ми посветуваше внимание како дете."
Му реков: "Разбирам."
Ме праша дали сакам да ги користам теговите и му реков можеме заедно.
Знам, знам.
Вистинска приказна, збор за збор.
Изгледа вистинските тегови беа пријателите што ги запознавме.
Всушност, се здружив со еден од нив.
Има нешто со мажите што вежбаат во теретана.
Сигурно пропуштам некој дел кога вежбаат премногу,
па одат од голем, поголем, пирамида.
Ме разбирате? Голем, поголем, човечко Тоблероне.
Се здружив со еден што личи на Тоблероне.
И правевме муабет после вежбањето
и потоа неколку месеци исчезна. Го немав видено.
Кога се врати, го прашав каде беше.
И испадна дека заминал во Кина со воз
за да стане шаолин воин.
Кога се врати, го прашав како било.
Ми рече: "Да, неверојатно е.
Нè будеа во три наутро и нè тепаа со стапови."
Му реков: Да, звучи неверојатно."
Ми рече дека сега може да удира со нога многу високо и му реков: "Јако.
Колку високо можеш да удриш?"
И тој ми рече: "Можам да те удрам по главата."
Му реков: "Интересна мерна единица."
Ама ми кажа нешто во што сосема верував.
Ми кажа дека бидејќи бил на таков тренинг,
ако некогаш е во некој бар
и некој почне да се тепа со него,
дека сега, законски, треба трипати да каже
дека тој е смртоносно оружје
пред да почне да се тепа.
Ништо нема побрзо да ескалира тепачка
од тоа некој да ти каже: "Јас сум смртоносно оружје."
"Што рече?" "Ме слушнавте?" "Да, те слушнавме."
"Е, па, слушајте пак. Јас сум смртоносно оружје."
"Одиме надвор?"
"Чекај, чекај, чекај. Јас сум смртоносно оружје."
Што, да не си како Битлџус?
Ама му поверував. Ми имаше смисла.
Дури пред некое време сфатив дека ако е точно,
дека ако некој ден убие некого, тогаш на судењето
судијата може да рече: "Извинете, само да проверам.
Дали трипати рековте дека сте смртоносно оружје?"
"Реков, да". "Е, па, случајот е отфрлен. Невин."
"Таа спиеше кога реков, ама реков."
Таа не е вистинска.
Кучето преживеа.
Кога ќе ми поверувате?
Од сите проблеми во светот,
а ги имаме многу, ако може да бидам малку искрен,
мислам дека имаме еден главен проблем од кој потекнуваат сите други.
А тој проблем е финансиската нееднаквост.
Разликата меѓу сиромашните и богатите е луда.
И станува поголема.
И мислам дека сите проблеми потекнуваат од таму.
И мислам дека единствениот начин
да почнеме да го решаваме тоа е ако им земаме данок на богатите. И...
Многу сум посветен на тоа.
Сум бил на многу маршови со другари.
И... и... и...
И пред неколку години...
Се вработив.
И ми беше првпат во животот да ме плаќаат добро.
Бев на таков марш со другарите и почнав:
"Оданочете ги богатите, оданочете ги богатите, оданочете...
Можеби треба да се оди човек по човек.
Да ги ислушаме.
Некои веројатно имаат добри души. Што би рекле, златни срца."
Ќе ви ја кажам вистината, добро? Глумам во "Тед Ласо" и...
Фала.
Фала ви многу. И вечно ќе бидам благодарен.
Навистина ми го смени животот.
Работев со години пред тоа.
Испадна дека имало огромна разлика кога луѓето го гледаат тоа што го снимаш.
Пред "Тед Ласо",
правев работи и ги фрлав во бунар.
"Се гледаме, 20-ти години. Џабе губев време."
Го снимав и ми го смени животот.
И се чувствувам многу привилегирано и често ми доаѓаат луѓе
и ме прашуваат што ќе снимам следно.
А бидејќи бевте многу добри со мене,
ќе ви споделам ексклузива.
Ама не смеете да кажете никому
зашто специјалов ќе излезе по некое време.
Бев во Лос Анџелес и дадов идеја за емисија.
Многу сум возбуден. Ама не можете... Уште не е продадена. Блиску сум.
Сепак, ќе ви кажам.
Следната емисија што сакам да ја снимам
се вика "МДМА тепање".
Ќе земеме двајца вешти ММА борци,
ќе ги дозираме со МДМА 30 минути пред борбата
и пола час подоцна, ќе ги однесеме во кафез и ќе ги пуштиме да се тепаат.
И вака ќе одат еден кон друг.
"Многу си голем."
"Кожата ти е многу затегната."
Судијата ќе им рече "Ајде", и ќе ги турне еден кон друг,
ама ќе почнат да си ги лигават вратовите
и да си ги стискаат главите.
Ќе им рече да се разделат, а тие ќе бараат да ги остави.
И ќе се галат и галат и галат.
Нема да се тепаат. Само ќе се галат
и галат и галат.
И ќе паднат на земја и ќе се галат.
И потоа ќе лежат, рака под рака, и ќе погледнат нагоре
и еден ќе рече: "Ова е кафез".
И другиот ќе рече:
"Ако размислиш, зар не е сè кафез?"
Фала.
Фала многу. Добро ми оди со понудите.
Марк Кјубан прифати, па ќе видиме.
Само предупредување, следното нешто што ќе го кажам
е најконтроверзното нешто што ќе го кажам вечерва.
Спремете се, ќе го поминеме овој дел
и потоа е лесно, добро?
Ама ќе го кажам ова...
зашто мислам дека е важно да се кажува вистината.
И не сакам да се преправам дека сум нешто што веќе не сум.
Ќе ви кажам и ќе биде кажано, добро?
Обожавам мјузикли. Добро?
Обожавам мјузикли.
Веќе нема да се преправам дека не е така. Обожавам мјузикли.
Обожавам мјузикли, ама мразам претстави.
Претставите се досадни и знаете.
Ако еднаш уживате во мјузикл, тешко е да се вратите на претстава.
Кога ќе ја искусите убавината на "Пркосење со гравитацијата",
тешко е да ве допре "Да се биде или не".
Зборувате. Претставите се досадни
и ако некој ви каже дека не е така, се лаже себеси, а и вас.
Чехов да ми се фати за куров.
А Шекспир... Зошто уште зборуваме за таа пичка?
Бев да ја гледам "Ромео и Јулија".
Копија на "Приказна од Западната страна".
Мислиш дека нема да забележам зашто си го извадил кликањето, Вилијам?
Ајде.
А ако Шекспир е толку генијален писател,
да зборуваме за заплетот на "Ромео и Јулија".
Првите два чина се добри. Љубовници, добро.
Тогаш Јулија кажува дека сака да се мажи со Ромео, татко и’ не и’ дава
и ја заклучува во соба со свештеник и медицинска сестра. Добро.
Таа прашува: "Што да правам?" Свештеникот вика: "Јас имам идеја."
Никогаш не е добро кога свештеник на дете ќе му каже дека има идеја.
Кажува: "Имам еден отров, не сум го пробал,
ама сигурен сум дека ако го испиеш, ќе бидеш мртва 48 часа,
ќе направат погреб, ќе те оплакуваат,
ќе те остават во гробница и за два дена,
Ромео може да дојде, да те разбуди и да избегате."
Ако Шекспир бил толку добар писател, Јулија требала да рече:
"Има некој со подобра идеја?
Ова е малку ментално."
"Не, Јулија. Секогаш е најочигледното нешто.
Секогаш мора да биде отров со дејство од 48 часа."
"Не може само да избегаме?"
"Не, извини, мора да биде отровот."
"Што, рече дека ќе има погреб?"
"Да." "Што ако ме кремираат?" "Премногу размислуваш, Јулија."
Бев да го гледам "Хамлет" или "Макбет", не знам кој беше.
Гледав некоја од нив.
Двете се глупости, нели?
Еве колку беше низок стандардот на луѓето за забава.
Сред "Хамлет", или "Макбет", не е важно кој.
Во средината, еден лик го кажа ова:
"Па, да. И по зајакот, лав"
И сите почнаа да се смеат. Збеснав.
Одев по седиштата, "Ме заебавате?
Ова ви е смешно?
Одете на шоу на комичари.
Слушајте некој како прашува каде се Перуанците.
Ќе пукнете од смеење."
И свесен сум дека еден ден ќе играм во претстава
и ќе го искористат ова против мене.
Ама да бидам јасен. Не реков дека не е забавно да играш во претстава.
Многу е забавно. Само досадно е да ги гледаш.
Дојдете на мојата претстава.
Мразам претстави, ама обожавам мјузикли.
Зашто мјузиклот е претстава во која се случува нешто.
Но колку и да ги сакам мјузиклите, а ги сакам,
никогаш не би можел да играм во мјузикл.
И не е зашто не знам да пеам или танцувам. Не знам.
Повеќе е зашто... иако ги сакам мјузиклите,
не можам да го направам лицето
што секој актер мора да го направи на почетокот на секој мјузикл
без да сака да се самоповредите.
Но бидејќи го снимаме ова, ќе пробам за вас.
Ќе го пробам лицето. Сите сте гледале мјузикл, така?
Некои се смешни, некои тешки, некои длабоки, некои безвредни.
Сите мјузикли почнуваат со актер што излегува на сцената со ова лице.
Њујорк! Успеав!
Да ти ебам, ми се гади од мене.
Добро, сега доаѓаме со делот со врските.
Имаме некој венчан?
Многу венчани.
Венчани сте? Колку долго?
Скоро 30 години. Браво.
Ова е како рекорд. Има некој повеќе?
Четириесет и седум.
Овде се 47.
Ова стана чудна аукција. Никој нема ништо да добие,
ама ќе ја добиете нашата почит. Четириесет и седум, триесет.
Нема да се заебавам со венчаните.
Чувствувам само почит кон нив.
Никогаш не сум бил женет.
Никогаш не сум се заколнал пред Бог или законот, но вие сте се заколнале
и сигурно сте го мислеле тоа...
тогаш.
Не сум бил женет.
Но искрено, никогаш не сум сакал да се женам.
И дури неодамна сфатив зошто.
И мислам дека е поради комедијата.
Мислам дека комедијата ми го уништи бракот
зашто пораснав опседнат со стенд-апи и ситкоми,
што значи дека цел живот гледав еден стереотип што е бракот.
Размислував што е бракот.
Тоа е кога маж живее во куќа со жена
која никогаш не сака да има секс со него.
Ме разбирате? Во секоја комична серија викаат:
"Дебра, зошто не се ебеме?" Ме разбирате?
"Секој четврток на Ен-би-си.
Фригидната Фрида се врати."
И секогаш мислев: "Сакам секс. Тоа звучи глупо. Зошто би се женел?"
Но неодамна, зборував со многу хетеросексуални парови
во долги врски и ги прашував
за сексуалните животи зашто сум манијак.
И не ја разбирам основата на прост муабет.
И дознав дека во голема мера
овој стереотип е обратен.
Повеќето мажи кажуваат дека имаат доволно секс,
повеќето жени мислат дека немаат доволно секс.
А завладеа мртва тишина...
Зашто ова е вистина.
Мајко мила, ова беше напнато.
Ако е така, а дефинитивно е,
тогаш зошто е така? За среќа, имам теорија
инаку овој дел ќе нема поента.
Мислам дека е зашто сексот е чуден. Сексот е чуден, посебно мојот.
На пример...
Дечки, кучето преживеа. Не, слушајте.
Сексот е чуден. Сексот е чуден, посебно да го почнете.
Почетокот на сексот секогаш е стресен.
Го мислам истото за сексот како и за земањето екстази.
На почеток секогаш имам трема.
"Боже, се надевам ќе биде добро."
А кога ќе почнам се прашувам зошто не го правам ова секогаш.
А тоа е зашто се две различни состојби.
Едното е да бидеш човек. Другото е да бидеш животно.
Голема разлика е да преминеш од едната состојба во другата.
И сите мораат да ја направат.
Дури и... На пример, некој држи мотивациски говор, така?
Некој држи мотивациски говор.
И пример вика: "О, да, универзумот". Или нешто слично.
Истиот човек, за неколку часа,
може да биде ваков.
Јас не правам така.
Само да... Сакам да докажам нешто. Ова не е...
Не е баш... Само преувеличувам.
Секој мора да го прави тоа. И паметните. Алберт Ајнштајн еден ден рекол:
"Е е еднакво на МЦ на квадрат", а после правел...
Голема разлика е да преминеш од една состојба на друга.
Затоа мислам дека е најголемо понижување да бидеш сексуално одбиен.
Излезен си со некоја и лошо ги читаш знаците
и си викаш: "Време е да станам животно."
Ги ставаш шепите и мајмунската маска и се обидуваш да ја скокнеш разликата
и таа ти вика: "Што правиш сега?"
И ти и’ викаш: "Ништо. Апсолутно ништо.
Баш ништо. Уживав во разговорот. Те молам, уште.
Како да гледав претстава. И ја обожавав."
И мислам дека затоа...
На почетокот на врските е лесно за мажите
да иницираат секс зашто таа не те познава.
Можеш да си кажеш: "Јас сум големо, силно животно.
Јас сум голем, силен човек мајмун."
И можеш да ја скокнеш разликата за да иницираш секс.
Ама кога си со некого...
три недели...
секогаш кога се спремаш да ја скокнеш разликата, дел од тебе ти вика:
"Јас сум големо, силно животно.
Јас сум големо, силно животно, ама таа ме виде како плачам
во финалето на 'Најдобриот британски пекар'.
Колку се убави колачите."
Никогаш не сум бил женет, така? Ама мислам дека сум...
дека сум ги пробал повеќето видови врски.
Сум имал кратки, средни, долги, на лизинг.
Најдолгата врска ми беше лани. Живеев со една жена,
а кога живееш со некого, сè се менува
зашто пред тоа мислев дека да имаш девојка значи
да се сретнувате три-четири пати неделно
и кога ќе се видите
им покажувате четири насто од себеси
што се прифатливи за во јавност.
А кога ќе осети дека другите 96 насто се насобираат,
и’ викаш: "Си поминав супер. Ќе се видиме пак."
Можеш да одиш дома, да затвориш врата и да се регенерираш.
Таа беше во мојата куќа. Вториот ден тие 96 насто беа насекаде.
Таа мислеше дека сум чудак зашто сè готвам во вок.
Ако го бива за пржење зеленчук,
го бива и за овесна каша.
И имам систем за облекување што ја полудуваше.
Ќе ви го кажам системот и ќе ви ги смени животите.
Вака се облекувам јас. На крајот на денот, кога ќе завршам
со алиштата, ги соблекувам и ги ставам за перење.
Кога машина е полна, ја вклучувам.
Потоа пренесувам сè во сушарницата и ја вклучувам и неа.
А кога таа ќе заврши, се облекувам со алишта од сушарницата.
И циклусот продолжува.
Не го трошам животот на посредникот што го викаме фиоки.
Не ги носам сите алишта. "Брзо, мора да ги скриеме алиштата.
Ќе ни дојде некој дома.
Ако видат дека имаме други алишта, ќе нè убијат.
Не смеат да знаат
дека имаме и други алишта.
Брзо, скриј ги како што треба. Носи ги горе.
Мора да ги скриеш и здиплиш. Да ги ставиш во кутии.
Не смеат да видат дека имаме други алишта.
Боже, знаеш што ми треба? Другите алишта.
Подобро да се качам по скалите, да ги отворам кутиите и да ги оддиплам."
Колку години имам заштедено.
Сакате да знаете како освоив две Еми? Зашто имав време.
Сега сум слободен.
Не... Слободен сум по избор. Нејзин избор.
Не, заедно решивме.
Заедно се согласивме дека сум кретен
и дека таа треба да се омажи со бившиот.
Ама... Не, во ред е. Умре.
Тоа ве радува?
Колку чудна група луѓе.
Шеесет и девет.
Уште 45 минути ќе го правам ова. Шеесет и девет. Секс-поза.
Шеесет и девет. Позата.
Не е за мене. Ја мразам.
Ако ве интересира. Никој не праша.
Секако ќе ви кажам. Ја мразам позата 69.
И ќе ви кажам зошто.
Не можам да си го галам стомакот и да се удирам по глава во исто време.
Секс е. Не е циркус.
Да, важно е да се дели, ама може да се менуваме.
Секогаш 69 завршува како 11.
Двајца што лежат еден до друг и се чувствуваат смрдливо и засрамено.
Повеќе сакам да биде 16.
Што е дупење трудна жена.
Не знам дали ова ќе влезе во финалната верзија.
Да ти ебам.
Веројатно треба да почнеме да привршуваме.
На крај сакам да зборувам за...
Зборував за љубовта и врските.
Едно нешто што не ви го кажав е дека еднаш
искрено искусив љубов на прв поглед.
Бев на една забава, една жена се сврте,
се погледнавме во очи и си реков: "Да ти ебам, се заљубив."
Љубовта на прв поглед е вистинска, нели?
Ако сте пар и не кимате, ве чека долго возење до дома.
"Слушна што рече?" "Слушнав."
"Не знае да имитира и мислам дека ебе куче."
Искрено, ја запознав женава, се видовме.
Срамота е што си замислив.
Кога ја видов женава, првата мисла ми беше:
"Ништо не е важно.
Може да живееме во поле и да јадеме бобинки."
И излеговме со женава, а таа...
Таа е пола Иркинка, пола Кинезинка, значи многу е убава
и никогаш не смеам да ја имитирам.
"Каде ми се ирските Кинези?" Нема врска.
Почнавме врска и мислев дека сум заљубен. Мислам дека ова е љубов. Љубов ли е?
Љубов ли е кога си пишувате цел ден,
порака, порака, порака, порака, порака, порака, порака, порака.
И ако не ти одговори веднаш
на една порака, си викаш: "Добро, има афера.
Не ми пиша. Во неа има кур. Добро.
И поголем кур е од мојот. Конечно е задоволена. Добро.
Се појавил уште еден кур, па рацете и’ се полни.
Не може да ми пише. Добро.
Сигурно има уште еден кур во уста
инаку ќе и’ кажеше на Сири да ми пренесе нешто.
Знаев дека ова ќе се случи. Идиот сум."
И ти пишува после 25 минути:
"Извини, срце. Вежбав. Ми фалиш". И си викаш: "Добро, малку е напорна."
Тоа ли е љубов?
И ваквата љубов има некакво вистинско лудило.
Ги читав пораките што сме си ги праќале.
"Дали се љубовни пораки или смртни закани?"
Какви луди работи си кажуваме.
"Едвај чекам да бидеме заедно, едвај чекам да те бакнувам.
Да бидам врз тебе, да ти ја одерам кожата
и да те нагрнам како ќебе."
Се губи разумот. Лежите заедно во кревет.
"Денес не мораме да одиме на работа, така?
Не мораме на работа. Заљубени сме."
Божем шефот ќе рече: "Каде е Брет денес?"
"Не може да дојде, господине. Заљубен е." "Мораме да му дадеме платен одмор."
И стануваш некако валкан.
Не сакаш да станеш од кревет.
Не сакаш да се истушираш.
"Може да си ја пренесуваме истата уринарна инфекција.
Сок од брусница, ангелче мое?"
Можеби нема да се шокирате што таа врска заврши.
А кога заврши, зборував со сестра ми.
Сестра ми е спротивна на мене.
Сестра ми е мажена, има деца, среќна е.
И и’ реков: "Згрешив ли за ова?"
И таа ми рече: "Брет, грешиш за буквално сè."
"Не, дали грешев за љубовта?"
И таа ми рече: "Да, нормално дека грешиш за љубовта."
Ми рече: "Љубов е...
Кога ќе ја најдеш сродната душа,
ќе имаш целосен мир."
И и’ реков: "Тогаш дефинитивно не било љубов.
Ова беше кошмар. Мислам дека не спиев."
И често размислувам за тоа зашто се сомневам
дека веројатно има право.
Ама ако сестра ми има право,
тогаш сите ваши омилени љубовни песни
не се всушност за љубов.
Тоа се песни за зависност.
Песни како на Куки Монстер.
Ме разбирате? Ги знаете песните.
"Љубовта ни е луда железница,
куќата гори, да си ги сечеме куровите."
Ме разбирате?
Ако сестра ми има право, сите песни треба да се вакви:
Многу ми е пријатно Да седам на кауч со тебе
Гледајќи серии цел час
Може да изгледам уште една
Ако мораш да работиш до доцна
Нема да те критикувам
Зашто ти верувам и знам дека ме сакаш
А за тебе, мојот пенис Е со совршена големина
За тебе, мојот пенис Е со совршена големина
Фала ти многу, Њу Џерси! Добра ноќ!
Брет, одлично шоу. - Фала, Мери.
Знаеш дали дојде Црвената Верверица?
Не, не дојде.
А Големата Мечка? - Не.
Лудата Портокалова Птица?
Виршлите? - Не, Брет.
Добро. Барем Бади Џи беше тука.
Брет, зборувавме за ова. Твоиве пријатели не се вистински.
Добро.
Се гледаме на вечера. - Да.
Супер.
Одлично шоу, Брет. Беше фантастичен.
Супер беше.
Добро. - Имаше многу пцовки. Супер.
Ќе одиме во ресторан да прославиме. Ајде.
Воопшто не знаеш да имитираш. - Немој да си некултурен.
Губи се. - Гитла. Биди добар.
Се чекаме во ресторанот.
Еј. Добар беше.
Фала, Бади Џи.
Мислев дека нема да дојдеш. - Ме заебаваш?
Не би пропуштил за ништо. Ајде.
Да одиме да каснеме нешто. Ајде.
Добро.
Ајде, Бади.
Преведено од Томи Арсов