Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
İlk kez mi prostat muayenesi oluyorsunuz?
Evet, ilk kez.
Niye daha önce yaptırmadınız?
- Bilmem. - Sebebi söyleyeyim.
Hâlâ genç olduğunuzu sandığınızdan.
Niye, 50 yaşındakiler genç değil mi?
İtalyan arkadaşım, bugün yetişkinlik döneminizin başlangıcı.
Kıçıma parmak girmesiyle mi başlıyor? Ne kadar hoş.
Bu sonuncu da olmayacak.
Doktor bey, hazır değilim.
Parmağı ben seçebilir miyim?
Bu adam benim babam.
Baba... Neyse, bu kadarıyla kalsın.
Şu an savunmasız ve korkmuş görünüyor. Gariban denebilir, değil mi?
Geçen ay epey farklıydı. Nasıl olduğunu anlatayım mı?
Doktor bey, durun! Filmi geriye saralım.
Çalışmak isteyen kimse var mı?
Ben çalışmıyorum çünkü çalışsam
Yorgun düşerim, hiç âşık olmam
Ben çalışmıyorum çünkü insan bir kez yaşar
Değmez sabahları ter dökmeye
Dans edelim!
Söz ver bebeğim Beni öğleden önce uyandırmayacağına
Söz ver bebeğim Beni hayat boyu çalıştırmayacağına
Sev beni, sev beni
Sen öde maaşımı
Evet, onları oraya koyun!
- Ateş çukurları bahçeye. - Günaydın.
Tamam, çabuk!
Memnun oldum. Elizabeth Aldridge, İnsan Mozaiği.
- Zalone. Bu karmaşa için özür dilerim. - Ne yapıyorlar?
Gelecek ay 50 yaşıma basıyorum. Ufak bir davet düzenliyorum.
Beyefendi, 800 konuk teyit etti.
- Tutankhamun'un piramidini gördünüz mü? - Tutankhamun mu?
Mülteci çadırına benziyor.
Tarihe geçecek kadar büyük bir şey yapalım!
İndiriyoruz!
- Ne diyordunuz? - Size teşekkür edecektim.
Şeyle ilgili yazı yazıyorum... Nasıl derler? Kodaman İtalyanlarla.
Öyle derler.
Birçok kişi reddetti ama siz nezaket gösterdiniz.
Bakın, serveti parası olmayanların gözüne sokmak iyidir.
Hayal kurarlar. Gelin, benimle hayal kurun.
- Hakkınızda bilgi topladım. - Öyle mi? Ne öğrendiniz?
İnsanlar eksantrik, egoist biri olduğunuzu söylüyor...
Bakın, insanlar konuşuyor ama bir şey bildikleri yok.
- Burada, Sardinya'da mı yaşıyorsunuz? - Sırf burada değil.
Roma'da, Milano'da, her yerde evlerim var.
Kendinizi çok seviyorsunuz, belli
ama hayatınızda büyük bir aşk daha var gibi.
En mahrem hislerden bahsediyoruz demek.
Neredeyse gözlerim dolacak. Kabul edelim, Ferrari'leri kim sevmez ki?
- Bende altı tane var. Size gösterebilirim. - Hayır, kızınızı diyordum.
Bunları buraya kim asmış? Evet, bu kızım.
Adı ne?
Cristal.
- Crystal. Güzel. - Cristal. Şampanya olan.
- O da burada mı? - Hayır, Cristal annesiyle yaşıyor.
- Linda Restelli. - Restelli, evet.
Eski eşiniz olan model.
Evliliği ben bitirdim, tamam mı? Bunu yazın çünkü önemli.
İnsan öyle güzel bir modeli nasıl terk eder?
Modelin daha da güzel olan yeni modelini alırsınız. Gelin.
Şekerim?
Röportaj veriyorum. Bu Martina.
- Merhaba, memnun oldum. - Ben de. İzninizle.
- Tabii. - Oturun.
Ona bir şey soracak mısınız? O da konuşabiliyor.
- Pek gençsiniz. Kaç yaşındasınız? - 25.
- Nerelisiniz Martina? - Meksiko.
Hangi şehir olduğunu söylemiyor. Ketum.
50 yaşında, varlıklı bir adam olarak
25 yaşındaki Meksikalı bir modelle sevgili olmaktan utanmıyor musunuz?
Bakın, insanların uyruğunu hiç sorun etmem.
Bolivyalı veya Arjantinli de olsa aynısından alırdım.
Siz ırkçı mısınız?
Oturum izni var ama genelde yatar pozisyondayız.
Peki. Sakıncası yoksa ne zamandır birlikte olduğunuzu sorabilir miyim?
Bugün bir yıl oldu.
- Bugün mü? Nasıl yani? - Evet, en azından çiçek alır diyordum.
Rezalet. Bunu nasıl telafi edebilirim?
Nasıl telafi ederim?
Gerçek aşk bu İliklerine dek hakiki
Elmas gibi Safir gibi
Külçe altınlar gibi İsviçre'de emniyet alına aldığım
Gerçek aşk bu, hakiki Paraya önem vermez ki
Yemin et tatlı perim Benimle aşk için yatağa girdiğine
Burası gerçekten muhteşem.
Bu villa biraz küçük. Daha büyükleri var ama bunu çok severim.
Pardon ama bu servet nereden geliyor?
Gökten inmedi. Bunu yazın.
Sahip olduğum her şey
60 yılı aşkın fedakârlığın ve sıkı çalışmanın sonucu.
Ama daha yeni 50 olacaksınız.
Babamdan bahsediyorum, kendimden değil.
Daha neler! Gelin, tanıştırayım.
Babam Eugenio. Ödüllü iş insanı.
Hayatında çalışmadığı tek bir gün olmadı. Annemin öldüğü gün bile çalıştı.
Düşünün, İtalya'nın güneyinden mütevazı bir döşemeci
kuzeyde küçük bir kanepe fabrikası kuruyor.
Sonra Brianza'da dev bir fabrika açıyor, sonra borsaya açılıyor.
Sonra inme iniyor.
Vah, zavallıcık.
Baba!
Bu kadın gazeteci. Amerikalı.
Ona malımı mülkümü gösteriyorum. Sevindin mi?
Ka...
Onu anlayamıyoruz. İnme dil merkezini etkiledi.
"Kanım, canımsın sen benim" falan diyor olabilir.
Doktor. Bir gün yine konuşabilecek mi?
Zor. Motivasyonunu kaybetmiş durumda.
Baba! Hayat çok güzel! Tadını çıkarmamız lazım!
Ben çalışmıyorum çünkü çalışsam
Yorgun düşerim, hiç âşık olmam
Dans edelim!
İleri marş yoldaşlar! Büyük Parti İşçileri'yiz biz
Şimdi ne yapacaksınız?
Beş kıtayı dolaşıp
aşkımı kutlamak için Sardinya'ya geri döneceğiz!
Benim için hava hoş ama neden sadece beş kıta?
Hepsini gezelim!
- Hepsini! - Yakıt sıkıntısı çekmiyoruz sonuçta!
Doğru, hiç sıkıntı çekmiyor. Parası, villaları, arabaları var.
- Tekneler, güzel kadınlar. Her şeyi var. - Eski eşiniz.
Linda, röportaj veriyorum. Sonra arasan...
Ama aslında bir eksiği var.
- Kızı en son ne zaman gördünüz? - Dün sabah.
- Evet. Telefonunu çekmecede bulduk. - Sosyal medyasına baktınız mı?
Hepsini silmiş.
Geç bile kaldı. Demokrasi kılığında propaganda araçları.
- E, ne oluyor bakalım? - Cristal'ı bulamıyoruz, o oluyor.
Evi düzgün aradık mı? 500 metre kare sonuçta.
Bu beyefendi kim?
Malikânenin sahibi ve kızın babasıyım.
Ha. Babası siz değil misiniz?
Hayır, Tarek partnerim. Burada yaşıyor.
Babası o.
- Güya. - Babasıyım işte Star Trek!
Cristal. Soyadı?
- Za... - Zalone.
Reşit değil.
- Evet... - Reşit değil.
Doğum tarihi?
Sırayla konuşalım. Centilmenim ben.
- Yok canım. - Söyle işte.
- Sen söyle. - Biri söylesin.
Deneyeyim.
Ibiza'daki Palma Noir'ın açıldığı yıldı.
Yani 2007 ya da 2008. Daha yaz gelmemişti.
- 15 Nisan 2008. - Nisandı, evet.
- Yardım aldı. İşini kolaylaştırdım. - Cristal nasıl bir kız?
Her bireyi varoluşsal yalnızlığa iten dışlayıcı, rekabetçi bir toplumun kurbanı.
Kızım niye kaçtı, görüyorsunuz. Her gün bunu dinlediğinizi düşünün.
Cristal'ın yakın zamanda çekilmiş resmi var mı?
- Tabii, gelin. - Var mı?
Affedersiniz.
Eski eşiniz Linda Restelli mi? Model olan?
- Çökmesine rağmen tanıdınız demek. - Resmine baksana.
Şuna bak.
Çok değişmiş.
"Moda yetti. Artık deneysel tiyatro yapacağım."
Deneysel tiyatro mu? "Deneyip yanılma" diyelim.
Beğenilmiyor, çok kötü. Oyunlarına gitmeyin.
Adamın işi ne?
Ne bileyim ben? Yazar mı, yönetmen mi ne...
- Eksantrik biri. - Aşırı eksantrik.
Bir yeri işgal eden tek Filistinli. Gaza.
Benim kasam. Burası.
Pekâlâ. Kızınız için arama başlatacağız.
Bence abartıyoruz. Endişeye gerek yok, akşama döner.
Abartmıyoruz.
- Corina ne yaptı, biliyor musun? - Kim?
Cristal'ın en iyi arkadaşı.
Balkondan atladı. Haberin var mı?
Şişko kız mı? Hayda, neden?
- Senin suçun. - Benim mi?
Ona "şişko" diyen insanların suçu.
Damgalayıcı, kibirli diyalektikler kullanıyorsunuz.
- Neyse ki Corina ölmedi. - Şişko olduğu için. Sekmiştir.
Değil mi memur hanım? Zayıf olsa kırılırdı.
Corina'yla iletişime geçtiniz mi? Bilgisi var mı?
Telefonu açmıyor.
Şöyle yapacağız.
- Üniformalar onu korkutabilir. - Ben giderim.
Hayır, ben giderim. Babasıyım.
- Corina'nın evini biliyor musun? - Birlikte gideriz.
Yürü.
- Pardon, bunu gizli tutabilir miyiz? - Evet.
İşimden ötürü duyulmamasını yeğlerim.
Oyuncu olduğu duyulursa kızım geri dönmez.
Gidelim mi?
İki saat. Yuh be.
Corina'ya karşı çok nazik ol derim.
Yeme bozuklukları için terapi görüyor.
İşte orada.
Corina!
Selam.
Aşağı iner misin?
Merdivenden in Corina.
Yanlış fikirlere kapılmasın.
- İzin ver, ben konuşayım. - Tamam ama net ol.
Basit kelimeler kullan.
- Yemin ederim. - Tamam.
Görüşürüz.
E? Bilgisi yok mu?
- Yok. - Çocuğumla ilgili bilgisi yok demek.
Niye, senin var mı? Hayatını, sorunlarını biliyor musun?
Sen ancak paranın taumaturjik gücünü bilirsin.
- Ebeveynlikten anlamazsın. - "Taumaturjik" ne, bilmiyorum.
- Kızıma bunu mu söyledin? Üzülmüştür. - Sen onu bulamazsın.
- Ben bulacağım. - Bulamaz mıyım?
Stark Trek! Onu bulacağım Star Trek!
- Bas git! - Dramaturg neler yapabilir, bilmiyorsun.
Dün ona sahte kimlik ve yeni SIM kartlı telefon verdim.
- Bravo. - Ferrari'li adam kimdi?
Cristal'ın babası. Kazmanın teki.
Dikkat, kazma buraya geliyor.
- Aman be. - Corina.
Corina?
- Konuşabilir miyiz? - Konu ne?
Yalnız konuşsak?
İyi akşamlar Bay Zalone. Buyurun.
Gel Corina.
Bu üç yıldızlı restorana hiç gelmedin mi?
Hepsine gittim ama bu gözümden kaçmış.
Çok yazık, çünkü...
Şef Martin Ruggeri müthiş biri.
Roma mutfağını yorumlayışı, yaptığı şeyler...
Lütfen. Sofistike. Bak.
Toskana domuz musu ve Amatrice guanciale'siyle
yedi biberli gricia.
Tanışmıştık.
Hanımefendi için de...
Korsika ardıçlı humus yatağında kombu yosunu.
Sana daha hafif bir şey seçtim.
- Gricia'nın tadına bakacak mısınız? - Hayır.
Bu genç hanım sıkı bir diyette.
Değil mi Corina?
Konu nedir? Cristal nerede, bilmiyorum.
Kızımın en iyi arkadaşını tanımak istiyorum, hepsi bu.
Biz ebeveynler genelde işe güce dalıp...
Ne diyorsun ya? Bütün gün bir bok yaptığın yok.
Kızım sana benden bahsetti demek. Bu beni çok mutlu etti.
Baksana, nerelisin?
- Moldovalıyım. - Moldova demek.
Ülkende açlık çekmişsindir kesin.
Burada da çekiyorum gerzek.
Hayır, bak...
Martin'in ağır ateşte pişmiş Château-du-Pape coda alla vaccinara'sı
benzersizdir.
Bak Corina, unutmuş olabilirsin. Belki Cristal sana...
Hayır ya, bir şey anlatmadı!
Sakin. Ne bağırıyorsun? Niye gerildin?
Açım da ondan ulan!
Affedersiniz.
Şalgamını ye o zaman.
Corina, Cristal adına çok mutluyum çünkü çok sadık bir arkadaşı var.
Başkası olsa nereye gittiğini söylerdi.
- Saint-Jean-Pied-de-Port. - Ne?
Saint-Jean-Pied-de-Port.
Fransa'da, Saint-Jean-Pied-de-Port'dayım.
Fransız Camino de Santiago'nun başladığı yerde.
HACI OTELİ
Camino için hacılık belgelerini buradan alıyorsunuz.
Buyurun lütfen.
Geçin.
- İtalyan mısınız? - Evet, İtalyanım.
Kimliğiniz.
- Reşit misiniz? - Evet.
Genç görünüyorsunuz.
Hep öyle diyorlar.
- Annette? - Sorun mu var?
Yaşı 18'miş.
Şanslısınız.
Buna Camino üstündeki her kasabada damga bastırmanız gerek.
Buen Camino.
Teşekkürler.
Günaydın.
Tamam, başlayalım.
Bu deniztarağı ve ok işaretleri Camino boyunca Santiago yönünü gösteriyor.
En zoru ilk etap. 25 kilometre.
İspanya'ya ulaşmak için Pireneler'e 1.500 metre tırmanacağım.
Bu kemerden başlıyor.
Bu da ilk adımım...
Tam Camino'daki ilk adımımı atarken aradın.
Cri, dün baban bize geldi.
Bir şey demedin, değil mi?
- Kaltaksın Corina! - Hop!
Cristal!
Aptal, kibirli adam. Cahil katır.
- Cristal'ı bulacağım ama. - Tarek!
- Checco, Cristal'ı bulmuş. Evet! - Sahi mi?
- Neredeymiş? - Söylemedi. Kendiniz bulun dedi.
Cristal hemen geri dönmeli! O adamla kalamaz.
Uğursuzun teki o adam!
Tanrım. Cennetteki Baba'mız.
Hizmetkârların, meleklerine emanet.
Aman be. Derdin ne senin Cristal?
Ortadan kaybolamazsın Cristal.
Burada, bu hırpani insanların arasında ne işin var peki?
Kim bunlar?
Cevap vermiyor.
Pardon, kimsiniz siz?
Hacıyız. Hayır duası almak için geldik.
Bak Cristal, bu akşam eve dönmeliyiz
çünkü baban yarın sabah tam altıda
teknesinde olmalı.
- Eve dönmek istemiyorum. - Öyle mi?
O zaman bu ufak hediyeyi sana vermem mümkün değil.
Babandan 8.000 avroluk bir hediye.
İstemez. Sırt çantam var.
Sırt çantam var diyor...
Sırt çantası varmış. Zamane gençlerine akıl sır ermiyor.
Ahlaki değerleri yok.
Düşünsenize, bunu bir günde alabilmek için bir bakana zahmet verdim.
Şuna ne dersin?
Dışarıda bir Ferrari var, Portofino model. Ona çok düşkünüm.
Senin olsun, tamam mı? Ehliyet alınca sürersin.
Araba istemiyorum. Yürümek istiyorum.
Nereye yürümek istiyorsun?
Santiago'nun katedraline.
Tamam, katedrale gidelim ama akşam eve döneceğiz Cristal.
Pardon, bence akşama dönemezsiniz.
- Neden? - Orası 800 kilometre mesafede.
Kaç?
- Bir ayda yürürüz. - Hayır. Pardon Peder Depardieu...
Kusura bakmayın ama bunlar hacı değil. Akıl hastasısınız siz.
Kızım...
Cristal? Gitti mi? Cristal?
Ne diyorsun Cristal? Binecek misin?
Üç saattir yürüyoruz.
Kollarım koptu Cristal. Babana hiç acımıyor musun?
Çok kabasın. Üzgünüm ama öyle.
Çekilsene.
Adama bak. Camino'yu Ferrari'yle mi aşacaksın?
Benimki Maranello Camino'su. Daha kolay ve havalı.
Cristal!
Başıma çıkardığı işe bak.
Bu Biakorri Meryem'i. Çobanların ve hacıların koruyucusu.
Yoksullara Camino'da eşlik edermiş.
Bizim gibi zenginleri ise eve yollarmış.
"Niye yoksullarlasın? Her şeyin var."
Ne, yalan mı?
Meryem Ana'ya yalan mı söyleyelim? Gelirimi biliyor.
Mali polisle çalışıyor.
Cristal, bin şu arabaya.
Biakkori Meryem'i aşkına, çok inatçısın! Bu huyu kimden aldın?
Dönüp baktığımda gitmiş olmasını umuyordum.
Ama bana yapışmıştı resmen.
İspanya'dayız Cristal. İnanabiliyor musun?
Üstelik daha yemek yemedik!
Balık restoranı varmış. Bak.
Affedersiniz, orası iyi bir balık restoranı mı?
- İyi bir balık restoranı değil. - Et mi yiyelim?
Biftekçi var Cristal! Biftekçiye gidelim canım!
Cristal, nereye gittiğini söyler misin?
Cristal?
Pardon efendim. Nereye gidiyorsunuz?
- Hostele. - Nasıl yani?
- Gece uyumak için. - Aman be Cristal.
Bizim gibi insanlar için beş yıldızlı oteller var!
Tanrı aşkına.
İşte.
Bunu unut artık.
Yarın Aziz Fermín Festivali var. O yüzden yerimiz yok.
Ama istisna yapacağım.
Sizi Ernest Hemingway'in odasında ağırlayabiliriz.
Bu adamla mı yatacağım yani?
Merak etmeyin, Bay Hemingway bu gece gelmeyecek.
Onu içeri almam.
- Hoşça kalın. - İyi akşamlar.
MARTINA HAYAT ARKADAŞIM
Şekerim.
Canım, Fransız Rivierası'nda durmamız gerekti.
Feci bir trajedi yaşandı.
Nasıl yani?
Buz makinesi bozuldu.
- Olamaz! - Checco! Ilık kokteyl içemeyiz!
Efsane çöktü.
Millet, bütün kalbimle özür dilerim.
Yarın teknisyenlerimi yollarım.
Ne zaman geleceksin?
Kızımı tanıyorum canım. Yarın bıkar, geri döneriz.
Lütfen çabuk ol. Seni özledim. Hoşça kal.
Ne gün ama!
- Pamplona'ya ilk gelişiniz mi? - Evet, ilk gelişim.
Kızım için geldim. Camino de Santiago'yu yürüyecekmiş.
Kızım da istiyor ama mümkün değil.
- Neden? - Reşit değil.
"Gelecek sene 18'ini doldurunca tek başına yürürsün" dedim.
Cristal'ınız.
Beyefendi?
DOĞUM TARİHİ 15 NİSAN 2007
Ne oldu?
Ne mi oldu? Ne olduğunu görecek.
E? Bu ne?
Sahte kimlik demek.
Bunak mıyım ben? Ne zaman doğduğunu bilmiyor muyum?
Bir halt bildiğin yok. Rahat bırak beni.
- Babanla böyle konuşma. - Seninle mi?
Sen babam mısın?
Evet, kredi kartındaki adı oku. Asıl kart sahibi kim, bak.
Buna hemen son ver
yoksa günlük harcama limitini 500 avroya indiririm.
- Yok canım. Fazla değil mi? - Hayır efendim, bazen lazım oluyor.
Başka türlü hizaya gelmezler. Senin bu hacılık işi kapris.
Yine sonunu getirmeyeceğin sayısız kapristen biri Cristal.
Artistik patinaj, yelken, binicilik gibi...
Bir şeyler yapmaya çalışıyorum! Sen hiçbir bok yapmıyorsun!
Evet, doğru.
Ama kendimi buna adadım Cristal.
Hiç tereddüt etmedim.
Bir şey yapmak istediğimde bile "Hayır, tutarlı ol" dedim.
Kartını istemiyorum! Ben Corina gibi rüşvet almam!
Kendin gibi sahte olan bu kimlik için sen kime rüşvet verdin?
- Sahte olan sensin. - Hayır, ben hakikiyim.
Beyler, ben göründüğüm gibiyim.
Kazma!
Hayda, peruk takıyormuş!
Hayır. Peruk değil bu, ilaçlı bant. Sizi cahiller!
Cristal!
Kimse babana kazma demeye cüret etmemiştir!
Kazma!
Miller, festivalin kazmasıyla beraberiz.
Ama İtalyan olduğundan
ona Aziz Fermín Kazması unvanını layık gördük.
Kazma unvanını hak etmek için ne yaptığını görelim.
- Tanrım. - Neyse.
Buraya park etmeyi nasıl akıl ettiniz?
İtalya'da hep böyle park ederim.
Roma'da sokakta kedi, köpek hatta yaban domuzu olur
ama boğa olmaz.
Pekâlâ, Aziz Fermín Kazması'na tacını takalım mı?
- Evet! - Ferrari'yi ne kadara aldın?
Bunu hiç konuşmayalım. Neyse ki beş tane daha var.
Babam "Altı tane çok fazla!" derdi, inanabiliyor musun?
Vaziyete bak işte.
- Öngörülüymüşsün. - Daima.
Dünyanın dört bir yanından geldiler
Güzel şarkı.
Rakipsiz bir eğlence Riau! Riau!
- Günaydın. - Günaydın.
İlaçlı bandınız.
Hayır, yarın Milano'da trikoloğuma gideceğim.
- Daha sarışınını yapacak. - Dönüyorsunuz yani.
İblis kızımla burada mı kalayım?
Bence kalın.
Cristal babasını arıyor.
Hayır, babası onu arıyordu ama bulduğuna bin pişman oldu.
Gitmeyin.
- Onunla Camino'yu yürüsenize. - Camino'yu mu yürüyeyim?
Saçma sapan bir şey. Yapmayın.
Ben Camino de Santiago'yu yürüdüm.
Ben de yürüdüm.
Daha geçen hafta döndüm. Müthişti.
- O da yürümüş. - Öyle mi?
Geçen hafta dönmüş.
Tamam da yola ne zaman çıkmış? 1982'de herhâlde.
E? Ne yapacaksınız?
Bakın, giysilerim uygun değil ki.
Eşyalarımı mahvettiler.
Camino için en temel şeyler yeterlidir.
Ben Alma.
Gidelim mi?
Gereken her şeyi aldın mı?
Temel şeyler dedin.
Başka bir şey lazımsa alalım. Alışveriş tutkumdur.
Hayır.
Kural şu.
Sırt çantanın ağırlığı vücut ağırlığının %15'inden fazla olmamalı.
- Hadi ya. - Yani ya bir şeyleri bırak, ya kilo al.
Olmaz. Fiziğime çok önem veririm.
Ayrıca sevgilim model. Düşünsene.
- Kaç yaşında? - Şimdi, kural şu.
Sevgilimin yaşı benimkinin %50'sinden fazla olamaz.
Benim şansım yok o zaman. 40 yaşındayım.
Umarım sevgilin vardır.
Camino'yu yürüme sebebim o diyelim.
Alto del Perdón'dayım. Arkamda hacı heykelleri var.
Bakın, müthişler.
Şu güzelliğe bakın.
- Şu... - Sürpriz!
Kahretsin! Git başımdan! Gözüm görmesin seni!
Bana aptal muamelesi yapıyor.
Alma, beni hakir görüyor.
Hayır, hakir görmüyor. Senden nefret ediyor.
Öyle mi? Bak ne diyeceğim. Ben gidiyorum. Seninle annen uğraşsın!
Şımarık velet!
- Checco, nereye? - Hayır.
- Ne yapacağım bu kızı? - Sabırlı olman gerek.
Camino uzun. Birçok şey yaşanabilir. Bilsen şaşarsın.
Ben biraz dinleneceğim.
Gidelim mi Alma?
Eşyaların nerede?
Gel.
Bu Puente de la Reina.
Kraliçe Munia'nın hacılar geçsin diye yaptırdığı köprü.
Onun şerefine önünde diz çöker, yalınayak geçerler.
Benim gibi.
Ve diğer bütün hacılar gibi.
Hepsi değil ama.
İlla kendini Tanrı sanan bir züppe çıkar!
- Çıkar hadi. - Tamam, çıkarıyorum. Herkes gibi.
Neyse, sınırlı üretim, 3.800 avro. Asıl Kraliçe onun önünde eğilsin.
- Oldu mu? Sıradan bir pabuç değil. - Yürü.
Cristal, çıkardım!
Cristal? Tanrım! Bu Kraliçe de tam bir kaltakmış!
- Yürü. - Sürtük!
Burası ne böyle?
Geldik.
- Yok, açmıyor. - Kim?
San Raffaele Hastanesi'ndeki estetik cerrahi şefi Doktor Limberti.
Ayağın su topladı diye mi?
- Bence önemli. - İstersen patlatayım.
Ama iz kalır. O zaman tekneme nasıl binerim?
Bizim cemiyette böyle kusurlar...
- Endişelenme. - ...hoş görülmez.
İyi akşamlar kardeşlerim. Hoş geldiniz.
Çok teşekkürler.
Teşekkürler kardeşim. Tanrı seni kutsasın.
Çok teşekkürler.
Cristal, ben hallederim. Cristal. Babasıyım, ben öderim. Ne...
POS cihazı var mı?
Yok.
IBAN kodu? Havale yaparım...
Geçin lütfen!
- Kibre bak. - Hadi.
Kuyruk var.
- Buyurun. - Çok teşekkürler.
Checco, gel.
- Gel. - Ben burada yatacağım, öyle mi?
Bak, dünyanın en iyi otellerinde kalmışsındır eminim.
Sadece en özellerinde.
Evet ama şu an buradasın. Kızınlasın.
Onunla olduğun için ne kadar mutlu olduğunu göster, tamam mı?
Denerim.
Tanrım, burası çok güzel!
Müthiş gerçekten. Çok hoş.
Ahşabı nasıl kullanmışlar, baksana.
- Çok güzel. - Demirle. Çok zarif.
İzlediğim bir filmi hatırlattı.
- Öyle mi? Hangi film? - Schindler'in Listesi.
Burada ne varmış? Duşlar.
Delikanlı, suyu açsana.
Şu işe bakın, gaz çıkmıyor.
Ne kadar güzel.
Gerçekten Cristal. Cidden.
Bu bir kutsama rap'i
Tanrı kutsasın yemeklerimizi
Uzatalım elleri
- Kıralım dirsekleri - Kıralım dirsekleri
Böylece kutsadık her şeyi
Bravo. Çok orijinal Cristal. Rap olayı çok orijinal. Güzel.
Şimdi bir an durup
bu yemekleri yiyemeyen insanları düşünelim.
Ne dedi?
Bunları yiyemeyenleri düşün.
Ya bunları yemek zorunda olanlar? Onları kim düşünecek?
Buyurun. Afiyet olsun.
Teşekkürler.
Pardon, aşçı kim? Şef yani.
- Kim? - Hiroshi.
Sen misin? Japon adam. Sensin demek.
Hiroshi'ye bir alkış alalım!
Bravo.
Spesiyalim.
Baksana, Japonlar karateyi
senin yemeklerini yedikten sonra mı icat etti?
Kusura bakma Hiroshi, ben...
Bir daha yapma. Sakın.
Adam sosa ne koymuş yahu?
Bunu müryatik asit bile çıkaramaz.
Canım.
Canım? Buz makinesini tamir etmeye gelen olmadı.
- Ayrıca bir sorun daha var. - Yine ne oldu Martina? Üzme beni.
Checco, tereyağlı ançüezli tart istemiştik sadece.
- Tart var millet. - Cantabria Denizi'nden değil ama.
Yatıma o tartları kim getirdi?
Çok rahatsız olduk canım. Bütün kızlar gitti.
Dinle Martina.
İnan, sen ve ben zirveye tekrar tırmanacağız.
Seni seviyorum.
Hayır, yapamayacağım.
Yapamam. Çabaladım ama...
Tencereler de mi?
Cristal, baban oldu olası bulaşık yıkamayı sever.
Bana inanmıyorsun, biliyorum ama öyle.
Merhaba, ben Alma.
Birçok hacı Camino'yu kendini bulmak için yürür.
Ben kendimi kaybetme cesaretini bulmak için yürüyorum.
Ben Gianni, görme engelliyim.
Arkadaşım Riccardo'dan Camino'da bana eşlik etmesini istedim.
Ama evliydi ve hiç vakti yoktu.
Neyse ki er geç eşinden ayrıldı.
- Şimdi ben ona eşlik ediyorum. - Ne yapıyorsunuz?
Mum töreni. Her hacı hikâyesini anlatır.
Merhaba, ben Leo.
Burada olmamın sebebi manevi bir yola girme ihtiyacı hissetmem.
İçimdeki ışığı bulmak için.
Sus.
Ben Cristal. Hiçbir eksiği olmayan bir kızım.
- Doğru. - İhtiyacımdan fazlasına sahibim.
Evet, öyle. O benim kızım. Doğru söylüyor, her şeyi var.
- Ama artık yetmiyor. - Ne?
Bana söyleyebilirdi. Limitlerini yükseltirdim. Şapşal.
Hayatımda eksikliğini hissettiğim hakiki bir şeyi bulmak için
Camino'yu yürümek istedim.
Ondan değil. Ona verdiğim her şey hakiki, markalı.
Bu hakikiliğin yokluğu karanlık hislere, acıya yol açıyor.
Umarım bunları aşabilirim.
Pardon hanımefendi, saat geç oldu. Merhaba, ben Checco.
Cristal mütevazılığından söylemiyor ama kendisi benim kızım.
Cristal, bunu sana hiç söylemedim
ama baban da karanlık bir dönemden geçti.
25 yaşındayken oldu.
Nautilus 57-11 satın almak için New York'a gitmiştim.
Kesin biliyorsunuzdur.
O Patek Philippe saat her koleksiyoncu için olmazsa olmazdır.
Ama Manhattan'a gidince
kuyumcunun yanıp kül olduğunu öğrendim.
Hayalime veda ettim.
Feci bir darbeydi.
Ama o gün bir şeyi anladım.
Yüklerimizi sırtımızdan atmalıyız Cristal.
O günü hiç unutmayacağım. Tarih 11 Eylül 2001'di.
Yani evet, bazen karanlık olur ama inan ardından hep ışık gelir Cristal.
Ondan müthiş nefret ediyor, yok olmasını diliyordum.
Ama birkaç yatak ötemdeydi.
Hey.
Düştüğüm yere bak.
Hayır, köpek olmaz. Hadi ama.
Burada uyumasından rahatsız mısın? Öyleyse ben uyurum.
Hayır, köpeği yeğlerim. Köpekleri severim.
- Aman be... - Checco?
Selam.
Ben Leo. Hatırladın mı?
Manevi yol.
Aslında Camino'yu güzel kızlarla tanışmak için yürüyorum.
Güzelliğinin zirvesinde. Annesi biliyor mu?
Evet.
Olga senin yatağın altına bir şey düşürdü. Onu alır mısın?
Pes ya!
Sana da başlarım, o kocakarıya ve prostodontistine de...
Her şey yolunda. Baban çok mutlu.
Müthiş.
Selam.
Cristal, Checco'yu gördün mü?
Hayır, umarım bir daha da görmem. Yalnız yürümek istiyorum.
Anladım. Buen Camino.
Ne... Hey!
Hey! Uyan! Kalk hadi!
Uyan. Hadi.
Tanrım, Juan... Sustur şu çanları.
Çanları mı?
- Biraz saygı yahu! - Herkes gitti. Kalk.
- Yoksa güneşin altında yürürsün. - Kahve var mı?
Kahve mi? İstersen kruvasan da vereyim. Hadi!
- Sakin ol. - Geç kaldın.
- Üstümü nerede değiştireyim? - Ne bileyim?
Boş mozole var mı?
Mozole mi? Pes! Şaka yapıyorsun herhâlde. Hadi.
Barda otururken aslında ne tüketiriz? Kendimizi tüketiriz.
Sistem biz uysal mahkûmları avluya çıkarıp sonra yine hapseder.
Ama bu esaretten kurtulmalıyız.
Sakince. Çok sakince.
- Tarek. - Affedersiniz.
Ne dedi? Cristal ne zaman dönüyor?
Açmadı. Bin kez aradım.
Tarek, babasıyla vakit geçirmek Cristal'a iyi gelebilir bence.
Ne diyorsun sen? O adam Cristal'a yolunu kaybettirir.
Kimse yok mu?
Aa, insan!
Pardon, Camino de Santiago'ya buradan mı çıkılıyor?
Hangisini yapıyorsun?
Fransız Camino'su mu? İngiliz mi? Portekiz mi?
Böyle yürüyorum işte. Sen söyle.
Kazma yürüyüşü.
Nereye gitti ya? Kızımı arıyorum!
Cristal!
Babana böyle mi davranıyorsun?
İmdat!
İmdat...
Cristal!
Ne oldu Cristal?
Kahretsin.
Ne... Ne oldu?
Düştüm. Ayak bileğim!
Yavaş! Acıyor!
Indiana Jones'çuluk mu oynuyordun?
Sen ciks bir kızsın Cristal. Bunu kabul et. Seni bu hâle ben getirdim.
Ormanda işin yok senin. Gece kulüplerine gidip içki içmen lazım.
Şu hâle bak.
Diskolarda böyle şeyler olmaz Cristal.
- Geçer, sakin ol. - Dur!
- Dur dedim! - Sakin ol. Otur.
Bakalım biri geçecek mi.
Zannetmiyorum ama.
Hayda. İnanamıyorum.
Bak Cristal.
Baban "Made in Italy"yi ihraç etti, o da bize teşekkür ediyor.
Dur! Ben şirketin sahibi Zalone'yim!
Hayır, hayal görmüyorsun çocuk. Ben şirketin... Benim, Zalone.
Dur! Şirketin sahibiyim ben!
Dur şerefsiz!
Bu bir emirdir! Dur!
Brescia'daki merkeze gidince göstereceğim ona.
Monza! Merkez Monza'da!
- Monza mı? - Oraya hiç gitmedin yahu!
Dur.
Affedersiniz.
Durun.
Durum acil.
Merhaba! Yolu açın. Kırmızı alarm!
Santiago Bernabéu'ya yol verin! Çekilin! Kırmızı alarm söz konusu!
Yolu açın.
- Checco? - Alma!
- Checco! - Alma. Dur.
- Düştü! Ayak bileği kırıldı. - Ne?
- Sizinle geliyorum. - Nasıl açılıyor? Bin.
Nasılsın?
Bana bakmasana artık.
Tamam, söylerim.
Cristal, kırık yok ama fena burkulmuş.
Dinlenmen gerek, tamam mı?
- Ne kadar zaman? - 15 gün.
- 15 gün mü? - Evet.
Yürüyemeyecek yani.
Yürüyemeyecek.
Tam da Camino'dan keyif almaya başlıyordum.
Palavrayı bırak.
Hayır, keyif alıyordum. Ama bitti.
Tamam, dönüş yolculuğumuzu ayarlayayım.
Hey.
Her şey yolunda.
Neden?
Evet, ben Bay Zalone.
- Ekstra Gold kart, 1489. - Buyurun.
Helikopterli kurtarma ekibi gönderin, hem de hemen.
- Elbette. - Hatta tıbbi ekipli ufak bir uçak olsun.
- Yeri söyler misiniz Bay Zalone? - Evet, iyi soru.
Bakın, şu an İspanya'dayım. Konum atsam daha iyi olabilir.
- Ne oluyor? - Cristal şu an geri dönemez.
- Anlıyor musun? - Doktor yürüyemez dedi. Ben ne yapayım?
Bir baba isterse ne yapar, biliyor musun?
Mucize yaratır Checco.
Mucize.
Günaydın hanımefendi.
Siz de mucize için Santiago'ya gidiyorsunuz herhâlde.
Bakın, kızımı Međugorje'a götürdüm.
Lourdes'a da gittik, değil mi? Fátima. Hepsi dolap hanımefendi.
Belki bu Santiago... En azından erkek. Daha güvenilirdir.
Buen Camino.
- Hoşça kalın. - Geri zekâlı bu ya.
Yolu gösteren bilge adam değil
Nüfus kaydındaki yengenin kardeşi değil
Küçük kızı kurtaran süper kahraman değil
Ben de Cortina'daydım da ondan
Çalışma masanda duran resim değil
Okşadıktan sonra çekip gittiğin Yavru köpek değil
Oynadığımız benzerlik oyunu değil
YARDIM EDİN LÜTFEN
Kaşlara bak
Ne olacak? İçinde ne var?
DNA'nın içinde ne var?
Nedir bizi burada buluşturan Yolu bilmememize rağmen?
Ama o her neyse, her ne olursa olsun
Buen Camino
HACI HASTANESİ
Teşekkürler.
Ya sen? Belgen yok mu?
Bir dakika.
Al, bak.
Devam edeyim mi?
Belgeler bunlar.
Onlar mı? Satın alayım. Ne kadar?
Üzgünüm, iki yatağımız kaldı.
İki yatak kalmış.
Sen akşam nerede yatacaksın Alma?
O gece uzun zamandır olmasını umduğum şey oldu.
Babam sonunda mütevazılık gerektiren bir şey yaptı.
- Eşin öldü mü? - Evet, zavallıcık.
- Ben bekârım. - Ne güzel.
- Evet ama onu unutamıyorum. - Etrafına bak dedim.
Burada kimse yok ki.
Ne oluyor? Sorun ne? Ne oldu?
Yeter, yapamayacağım! Eve gitmek istiyorum.
Delirdin mi?
- Hayır! - Duydun mu?
Tam da hedefimize ulaşmışken mi?
Santiago burası demek!
Yolun yarısındayız.
- Doğru. Pardon, İtalyancam pek... - Anladım.
- Santiago ne kadar mesafede? - 400 kilometre.
İtalyanca öğren. İnsanları yanıltıyorsun.
- Tamam, gidelim. - Hayır, ben dönüyorum.
- Eve dönüyorum. Yapamam. - Dönmüyorsun. Millet!
- Eve dönmek istiyor! - Yapma Cristal!
Hadi Cristal! Devam et!
Cristal!
- Dönmek istiyorum. Bırak! - Yarı yoldan dönemezsin!
- İndir beni! Bırak! - Yarı yoldan dönemezsin!
- Dönemezsin! - Bırak!
- İndir beni! Hemen! - Cristal!
Tutuklusun Cristal. Seni polise götürüyorum.
Eski eşinizi Cristal'ı eve getirmeye ikna etmeye çalıştınız mı?
Haftalardır dil döküyorum ama dinlemiyor.
Çocuk kaçırma ihbarı yaparsanız araya girebiliriz.
Zaten onun için geldik, değil mi Linda?
Evet.
Benimle gelin.
- "Anno Domini 2025'te." - Domino mu?
- Domini! Hristiyan değil misiniz? - Evet.
Tamam. "Anno Domini 2025'te."
"Infra scripto Linda Restelli..." Altı imzalanmış.
- "Suç duyurusunda bulunuyor." - Duyuru mu?
"Şikâyette."
Şikâyet.
"Bay Zalone aleyhinde."
Hakkında!
Pardon, yazar mısınız lütfen?
Böylece yine yollara düştüm.
Bana Camino'ya devam etme gücünü veren babamdı.
- Merhaba. - Hoş geldiniz.
Hoş geldiniz.
Ne güzel bir yer!
Buen Camino!
Sağ ol canım.
Checco, akşam yemeği için para topluyoruz. Peder Tobías'la alışverişe gider misin?
- Tamam, gelirim. - Olur mu?
Bir dostumun çiftliğinden alışveriş yapacağız.
Çiftliğe gidiyormuşsunuz.
Dur, erzağı biz alacağız da yemeği kim pişirecek?
- Bugün aşçı kim? - O.
Hayır!
Ben halletsem?
Kızımı kutlamak için. Sakatlandı ama sonra Camino'ya geri döndü.
O yüzden...
Hacılar, bugün akşam yemeğini ben ayarlayacağım, tamam mı?
Tamam.
Aşağıda bekliyorum.
- Tamam. - Sağ ol Checco.
- Ne? - Benim için parti düzenleme.
- Niye? - Çünkü seni tanıyorum.
Gösteriş yapmazsan ölürsün.
İnsanlardan toplanan parayla yapılmış basit bir yemek yiyeceğiz.
Anladın mı?
Cristal, baban Camino'da çok değişti.
Birçok şeyi çözdüm.
Gerçek şu ki ona karşı hâlâ çok önyargılıydım.
Ama bence Camino onu hakikaten değiştiriyordu
ve ona gerçekten güvenmeye ihtiyacım vardı.
Hem Peder Tobías yanındaydı.
Onu doğru yola sokardı mutlaka.
Hadi çiftçi!
Checco!
O kadar paramız yok. Nasıl ödeme yapacağız?
Tanrı rızkımızı verir.
- Hayır. - Al, tadına bak.
Bak bakalım.
- İki. - İki yüz gram mı?
- İki yüz gram. - İki but. İki Pata Negra.
Çok zevklisiniz. Bu Fransız şarabı çok kaliteli.
Evet. Bunlara doldur bakalım.
- Bunlara mı? - Evet.
Aç ve doldur.
Evet. Bunlara da.
Checco, olmaz diyor. İmkânsızmış.
- Neden? - Haysiyetimin fiyatı yok da ondan.
Üç Michelin yıldızım var. Olmaz.
Tamam millet!
Çiftçi şarabıyla kızıma kadeh kaldıralım mı?
Evet!
- Cristal'a! - Cristal!
Cristal!
Checco, bu çiftçi şarabı falan değil.
Göremesem de şaraptan anlarım.
Bari bu akşam çeneni kapalı tut.
Şimdi bütün bu yemekleri pişiren Miguel'e bir alkış alalım!
Miguel!
Alma.
- Cristal'la aranız daha iyi, değil mi? - Çok daha iyi.
Son birkaç haftada onu çok daha iyi tanıdım diyelim.
Bravo Checco. Kızının kalbini okuyabilen bir baba.
Aslında kızımın gizli günlüğünü okudum.
Hayır Checco, bunu yapamazsın.
Biliyorum ama sosyal medyasını silmiş.
- Ne yaptığını nereden bileceğim? - Günlüğünden değil.
Çok endişe verici şeyler okudum.
Kalbi defalarca kırılmış.
Maddiyatla ilgili her şeyi reddediyor.
Kendini maneviyata, ibadete vermek istiyor.
Öyle yazmış.
Rahibe olmak istemiyordur umarım.
Bu çok büyük bir sorun olur.
Hayır Alma. Felaket olur.
Tek kızım var, o da rahibe mi olacak?
Yoksulluk yemini edip her şeyini Leo denen adama mı verecek?
O adam ne isterse o mu olacak?
Yok öyle.
Geliyor.
- Alberto'yla dışarı çıkıyorum. - Alberto mu?
Evet.
- Sorun mu var? - Hayır, niye olsun? Çık tabii.
Çıkın.
- Görüşürüz. - Görüşürüz.
Alberto?
Sakıncası yoksa konuşabilir miyiz?
- Kızımla çıkıyorsun... - Sizi hemen durdurayım.
Ne diyeceğinizi biliyorum. Endişelenmeyin.
Cristal reşit olmadığını söyledi.
Ona hayatta asılmam.
O zaman onunla çıkmıyorsun. Ona asılman gerek.
- Niye? Çirkin mi? - Hayır, tam tersi.
O zaman asıl ona, tamam mı? Yakışıklısın, İtalyansın, cana yakınsın.
Espri yap, sohbet et, gözlerinin içine bak.
Şairane bir şeyler söyle...
Ama orada dur, ötesine geçme. O daha çocuk, bu da ilk randevunuz.
- Söz ver Alberto. - Tamam.
Sana bir şey vereceğim.
- Bunu al. Hayır... - Ne? Hayır, olmaz.
Cazibeni %50-60 artırır. Limiti yok. Al hadi.
Al.
- Hadi git. Alberto? - Tamam.
Evet.
İçimizi ferah tutalım. Bu çocuk ona uygun gibi.
Bu akşam da konser var bakıyorum.
Senfoni.
Böyle... Şunu dinleyin...
Şimdi de... İşte. Ezberlemişsinizdir zaten.
Checco, bu bir tutku gecesi.
Emekli maaşınıza selam söyleyin. İyi geceler.
Bu adam bir yürüyor, bir sevişiyor.
Uyku apnesi bölümüne geldik. Tam öldüler derken...
İşte.
Caz bölümü. Kafalarına göre horluyorlar.
- Alma, uyumadın mı? Neden? - Evet.
Düşünüyordum...
- Sevgilini, değil mi? - Evet.
Kendimi tamamen ona adamamı istiyor.
Patolojik bir narsiste benziyor Alma. Ondan uzak dur bence.
Hayır Checco. Bence anlamıyorsun.
- Sevgilim... - Çok iyi anlıyorum.
Toksik aşk bu. O adamdan kurtul Alma.
Alberto.
Seni heyecanla bekliyordum. E, anlat hadi.
Nasıl geçti?
Anatomik ayrıntılara girme ama.
Bir şey olmadı. Çıktık, şimdi de döndük.
- Bir şey olmadı. - Olmadı.
İtalyan mısın Alberto?
- Kızım şu an nerede? - Cristal aşağıda.
Niye yukarı çıkmadı?
Ben gideyim.
Ne demek "Ben gideyim?" Deli midir nedir?
- Nereye? - Cristal'a bakacağım.
Checco.
Hey.
Checco?
Checco!
Camino'dan sonra İngiltere'ye mi döneceksin?
Evet ama ziyaretime gelebilirsin.
- Ne oldu? - İyi misin sen?
Bir an düşüncelere daldım çünkü kızımla olanlar...
Gerçekten Alma...
- O yaşta şüpheleri olması normal. - Öyle mi?
- Senin yok muydu? - Daha neler.
Kızının var ama.
Bunun için ona kendini suçlu hissettirme.
Bak, Demir Haç'a geldik.
Dur, şu taşı al.
- Ne için bu? - Haçın altına bırak ve dilek tut.
Kızımın prensini bulmasını dilesem?
Onun için taş yetmez bence.
Değerli bir şeyini feda etmen gerek.
Düşüneyim.
Elveda küçüğüm.
- Bıraktım. - Güzel.
İnanamıyorum. Şunlara bak.
Şunlara baksana.
Hayır. Üzgünüm, olmaz.
Değerli bir koleksiyon ürünü verdim. Karşılığı Çin malı mı?
Hadi oradan!
- Hayır! - Ama haksızlık bu!
- Bırak. - Haksızlık bu!
- Batılı istiyorum! - Gidelim.
- Şaka mı lan bu? - Bırak dedim sana!
Affedersin.
Dağdan iniyorlar canım Morena'm
Kara gözleri güzel mi güzel canım Zehir gibi bakışları
Hayır Dr. Vanucci. Size para ödüyorum. Babamı ayağa kaldırın.
- Gayet basit. - En kötü ihtimale hazırlanın.
Babanız motivasyonunu kaybetti. Kendini komple bıraktı.
- O zaman doğru motivasyonu bulalım. - Tamam, doğru motivasyonu bulacağım.
Bak, ne aldım.
- Hayda! Müthiş görünüyorum. - Ünün dünyaya yayılmış Checco.
- Şahane görünüyorum. - Gel, makaleyi okuyalım.
- Bunu gerçekten dedin mi? - Neyi?
"Serveti parası olmayanların gözüne sokmak iyidir."
- Evet, dedim. - Vay be.
- Ne cömert adamsın. Bravo. - Biliyorum.
- Evde piramidin mi var? - Evet ama o ufak olan.
Tutankhamun'un piramidini de yaptırdım.
Evet, bu biraz uydurukmuş.
Ne diyeyim?
Vay!
Bu da sevgilin.
Hoppala! O Martina Flores!
- Evet, sevgilim. - Onu tanıyorum!
- Top model olduğu için tanıyorsun. - Hayır, aynı okula gittik de ondan.
- Öğretmen miydin? - Ne?
Değildim. Sınıf arkadaşımdı.
Herhâlde sınıfta kaldın çünkü Martina 25 yaşında. İmkânsız.
Hayır, Martina 31 yaşında, benim gibi.
- Emin misin? - Evet.
Checco. Sevgilin bir ihtiyar.
Canım, hayat arkadaşına neler diyorsun?
Ne hayat arkadaşı? Bir değil, altı diyorum Martina!
Altı değil, dört kişi. Sadece Mark, Matthew, Luke ve John.
Yaşını diyordum.
Biz sadece öpüştük efendim!
Sen de mi? Nasıl ya?
Selam.
- İyi misin? - Yani... Sayılır.
- Martina'yla mı konuştun? - Hayır, işedim.
Üzgünüm.
Baban öyle kolay kolay yıkılmaz, tamam mı?
Hem üç yıl önce daha büyük bir hüsran yaşadım.
Üzülme diye sana anlatmadım.
Keşke anlatsaydın. Seni dinlerdim.
Otur.
Adı Katherine'di. İsviçreliydi.
Sarışın, mavi gözlü. Uzun boyunlu. Melek gibiydi.
St. Moritz Bellevue'de resepsiyonistti.
Ona âşık oldun.
Hem de sırılsıklam Cristal.
Sırf onunla konuşabilmek için orada bir aylığına süit tuttum.
O da bana karşı ilgisiz değildi.
Bana kur yaptı.
Ama onu yemeğe çıkardığımda beni kalbimden bıçakladı.
- Meğer... - Evliymiş.
Hayır, poposu kocamanmış. Benim gibi bir adam öyle bir şişkoyla...
Aramızda hep masa vardı. Baban onu tam görememişti.
Yani asla görünüşe aldanma Cristal.
- Söz ver. Sakın. - Tamam, söz. Yat hadi.
Banyoya gidiyorum.
Demin gitmedin mi?
Yine gitmem lazım.
Bu tuvalete dördüncü gidişi.
Ertesi gün yürürken ikide bir durdu.
Pardon.
Çok endişelenmeye başladım.
Gidelim.
- İyi misin? - Evet.
Ramil'deki büyük kestane ağacına vardığımızda...
- Hadi, resim! - Resim!
...bir şey yapmamız gerektiğini anladık.
Sorun ne diye sorsam mı?
Yoksa benden utanır mı?
- Selam. - Konuşmamız lazım.
Evet, konuşmalıyız Cristal.
Bak, senin yaşındaki birinin şüpheleri olması normal.
- Kaç kez uyanıp çiş yapıyorsun? - Ne?
Benim cinsel organlarımı bırak, kendininkilerle ilgilen.
Kaç kere?
Bilmem, dün gece 10 kere falandı. Belki Camino'dandır.
- Yani... - Yanma oluyor mu?
Ne biçim sorular bunlar?
Cevap ver!
Evet, bazen biraz oluyor ama son derece normal.
Çiş yaparken zorlanıyor musun? Kesinti oluyor mu?
Seni tanıyamıyorum Cristal.
- Sorulara bak. - Evet mi, hayır mı?
Evet, arada bir oluyor.
Bitince hâlâ sıkışmış gibi hissediyor musun?
Bak Cristal, seninle pek sık dertleşmiyoruz
ama pipimi konuşmanın tuhaf olduğunu anlaman lazım.
Çişin ne renk? Koyu renk mi? Bulanık mı? Kanlı mı?
Nereden... Evet, koyu renk. Ama kan var mı, bilmiyorum...
- Hastaneye gidiyoruz. - Ne? Hayır.
Bir daha yüzümü göremezsin! Hadi, hastaneye! Yürü!
Tamam, önce çiş yapayım.
Böylece başladığımız yere döndük. Devam et doktor bey.
E?
Ultrasonda ufak, şüpheli bir kitle görülmüş.
Doktor hemen almak istiyor.
Babam nasıl? Sakin mi?
Evet. O güçlü bir adam.
Cristal! Ameliyat olacakmışım! Korkuyorum! Benimle gelir misin?
Doktor babana ne yaptı, biliyor musun? Beni parmağıyla iğfal etti!
Üstelik serçe parmağı değildi.
Yani... Yüzük parmağı!
Orta... İşaret parmağı olsaydı keşke! Ne biçim parmaktı o?
Ameliyat iyi geçmişti ama narkozdan uyanmıyordu.
Çok endişeliydim.
Sonra bir şey oldu...
Uyandı!
- Günaydın. - Neyse ki Kocis burada.
- Merhaba! - Checco, kalk gidelim.
Vay... Bu adam adrenalin iğnesi gibi.
Selam.
Doktor kitle kötü huylu tümöre dönüşebilirdi dedi.
İyi ki ısrar etmişsin Cristal.
Biraz ateşi var.
Normal, merak etme.
- Alo? - Alo, ben Maurice. Bay Zalone orada mı?
Şu an müsait değil. Mesajınız var mı?
Ama iki güne parti var ve ondan haber alamıyorum!
Lütfen beni arasın. Teşekkürler.
Kıyafetli prova başlasın!
Tahtı taşıyan köleler gelsin!
Şimdi odalıklar!
Evet!
O ihtiyarın burada ne işi var? Götürün onu!
DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN
Beyefendi! Sizi bulamadım. Çok endişelendim!
Bunlar mı? Oğlunuzun yaş günü partisi hazırlıkları.
Şirkette yerinize geçtiğini hayal edin.
- Hayır! - Bunu istemezsiniz, değil mi?
İstemezsiniz. O zaman bütün gücünüzle savaşın!
Motive oldunuz mu?
Oldunuz mu? Daha çok!
Daha da motive olun efendim!
Beyefendi!
Oğlunuz şirketin başına geçecek!
- Hayır! - Koşun efendim! Bravo!
Sözleşmeler imzalayacak!
Şirketi devralacak efendim!
- Gitti şirket! - Hayır!
Kaplan kesilin efendim!
Oğlunuz! Oğlunuz nerede efendim?
Oğlunuz nerede?
Bulduk onu.
Cep telefonundan konumunu saptadık. Şu an İspanya'da.
Biliyordum.
Cristal'ı nereye götürmüş? Ibiza'ya mı? Formantera'ya mı?
Baz istasyonu sinyallerine bakılırsa Camino de Santiago'yu yürüyor.
- Checco mu? Camino mu? - İmkânsız. O değildir.
Gerçekten o.
E? Cristal'la Camino'yu tamamlasın mı yoksa araya mı girelim?
- Günaydın. - Günaydın.
İki gün daha kalmasını yeğlerdim.
Çok erken taburcu oluyor
ama bu sabah çıkmak istedi çünkü eve dönmek istiyormuş.
Evinize dönün. Müsaadenizle.
Baban eve dönmek istediği için taburcu olmak istemiş.
Yarın sabah villaya getirir misin?
Daha sarışın oldu, değil mi?
Karamel mi? Mükemmel. Görüşürüz.
Niye dönmek istiyorsun?
- Babana kahvaltı mı getirdin? Ne tatlı. - Niye eve dönmek istiyorsun?
Niye mi?
Bak Cristal, deden yolun sonuna geldi.
Aile şirketimizle ilgilenmem gerek.
Sebep o mu?
Sorumluluk almam, çalışmaya başlamam gerek.
Dün gece Maurice diye biri aradı.
Maurice mi? O kim?
- Tanımıyor musun? - Çok arkadaşım var...
- Yarın parti varmış. - Parti mi?
- Evet. - Olabilir.
Çalışırsan eğlenmeye de hakkın olur. Haksız mıyım?
İyi eğlenceler o zaman.
Babanı öpmek bile yok mu?
Alma, yarın 50'nci yaş günü partime 800 davetli gelecek.
Kızım için yeterince yürümedim mi sence?
Checco, kendin için yürüdün. Kendine niye burada olduğunu sormak için.
Partiye sen de gelsene.
- Sahi mi? Olur mu? - Evet.
Mısırlı kostümün var mı?
Mısırlı... Maalesef yok.
Maurice'i arayayım. Bedenin ne?
- Checco? Checco, teşekkürler. - Ha?
Ama Camino'yu tamamlayacağım.
- Umarım yarın güzel geçer. Hoşça kal. - Alma, iki müthiş DJ çalacak...
Niye anlamıyorlar?
Niye?
Hey.
Babam seninki gibiydi.
Zengindi. Hem de çok.
Tıp fakültesini bitirince
ona şirketin başına geçmeyeceğimi, kararımın bu olduğunu söyledim.
Benimle konuşmayı kesti.
Hayatımla ilgili hiçbir şey bilmek istemiyordu.
Onu affedebildin mi?
Hastalandığında son ana kadar yanında durdum.
Mesele affetmek değil, sevmek.
Sevgi karşılık beklemez.
Yarın Santiago'ya varacağız.
Oraya mümkün olduğunca sevgiyle varmaya çalış.
Başardım!
- Evet! - Evet!
Bu tarafta.
Nereye bakıyorsunuz? Tamam.
Dinleyin lütfen. Hastalara yol verin.
Çekilelim lütfen. Benimle gelin.
Teşekkürler. Bu taraftan.
Şunu tutar mısın Gianni?
Canım.
Seni seviyorum.
Cristal ne kadar mutluydu, gördün mü?
Evet, gördüm.
Onunla Santiago'ya varacağın aklına gelir miydi?
Hayır. Seninle varacağım da gelmezdi Alma.
- Bir top modelle daha iyi olur, değil mi? - Hayır. Top modeller yetti.
Alma, çok değiştim ve sana bir şey söylemem lazım.
- Sana bir şey vereceğim. Dur. - Ben...
- Ne bu? "T" mi? - Evet, "T."
Ama anlamı çok daha büyük.
Tabii ya.
- Anlamı... - İyi ki doğdun!
- İyi ki doğdun Checco! - Hayda! Ne gerek vardı?
- Vay be. - Hadi, mumları üfle!
Baksana Checco! Camino'ya devam etmeye karar verdik.
Santiago'da bitmiyor muydu?
Hayır, bitmiyor. Bir sürprizimiz var. Söyle ona.
Atlantik Okyanusu'na gidiyoruz.
Hayır Cristal. Yapma...
- Gidelim işte! - Tamam.
- Şahane! - Checco!
Checco!
Yolculuğumuz Atlantik Okyanusu'nda bitti.
Sıfır kilometre!
Geriye sadece haccın üç törenini yapmak kalmıştı.
Atlantik Okyanusu'nda yüzmek.
Buldum!
Deniztarağı bulmak.
Akşam kumsala gidip giysi yakmak.
Ama dördüncü bir tören daha vardı. Âşık hacı töreni.
- Sen gelmiyor musun? - Ben sonra geleceğim.
- Bak, Alma'nın sevgilisi var. - Biliyorum.
Anlamıyorsun bence. Alma'nın sevdiği adam...
- Kazma. - Hayır!
Baskıcı, patolojik bir narsist. Ama onu kurtaracağız.
- Hadi git. Hayır. - Beni dinle. Lütfen.
Sen dinle. Babana aşkı mı anlatacaksın?
Hadi git.
Sonra geleceğim.
Gidelim mi?
O bana mı?
- Evet. - Çok güzel. Teşekkürler.
Akşam kostüm partisi mi var?
- Hayır Checco. - Hayır mı?
- Kostüm değil bu. - Anladım.
Demek bana anlattığın sevgili...
- İsa, evet. - Vay be.
Tüh.
Bak Checco...
Büyük kararsızlıklar yaşadım.
Din bana inancımı kaybettiriyordu.
Ama Camino'nun sonunda aradığım cevabı buldum.
Manastıra, diğerlerinin yanına döneceksin...
- Hayır. - Hayır mı?
Yola devam edeceğim.
Kardeşlerimle mutluluk içinde yürüyeceğim.
Göreceksin Checco. Yolda yine karşılaşacağız.
Tamam, sadede gelelim. Son kararın bu mu?
Hayatını İsa'ya adamaya mı karar verdin?
- Sana adamak yerine mi? - Yani...
Checco. Elimdekiyle yetinmeyi bilirim.
- Selam. - Selam.
- Cristal. - Bak.
Bu Compostela'da aldığım sertifika.
Bu da burada, Muxía'da aldığım.
Bak işte Cristal. Başaracağını biliyordum.
Cristal!
Git hadi. Biraz da annenle vakit geçir.
Cristal!
Hadi. Geliyor.
Cristal.
Cristal. Bunu al.
Ve... Bu sahte.
18 yaşındaki birinden çok daha fazlasısın Cristal.
Çok ötedesin.
Özelsin Cristal.
ULUSAL POLİS
Bütün belgeler imzalandı. Bu sizin nüshanız.
Teşekkürler.
- İyi yolculuklar. - Hoşça kalın.
Sağ olun.
Teşekkürler.
Cristal nerede?
González!
- Evet? - Kız.
Şimdi buradaydı.
- Tamam da nereye gitti? - Nerede, bilmiyorum.
Affedersiniz.
Baba!
Baba! Dur baba!
Selam!
- Beni duymadın mı? - "Baba" lafını duydum.
- Evet! - Bana hiç baba demezdin ki.
"Baba" ben miydim?
Evet, sendin.
Bak işte. Camino bana cevap verdi.
Nereye gidiyorsun?
Yola devam edip kendime başka sorular soracağım.
Ben de geliyorum.
Hadi gidelim!
Dur. Dedene dönmeyeceğimi söylemeliyim.
- Alo? Dr. Vannucci, nasıl gidiyor? - Harika. Babanızın durumu çok iyi.
İşinin başına döndü bile. Bugün de ilk kelimesini söyledi.
- Sahi mi? - Evet. Onu vereyim.
- Beyefendi? Oğlunuz. - Kazma!
Sağ ol baba.
- Ne dedi? - Beni motive etti.
Gidelim o zaman.
Buen Camino kızım.
Buen Camino baba.
Ne olacak? İçinde ne var?
DNA'nın içinde ne var?
Nedir bizi burada buluşturan Yolu bilmememize rağmen?
Ama o her neyse, her ne olursa olsun
Buen Camino canım
HEPİNİZE BUEN CAMINO
Bu tutku ve aşk gecesi
Kalbimdeki kızla
Beni özlemle bekliyor yatakta Ama ben dikiliyorum helada
Tuvalete gireli üç saati geçti Umarım ıskalamam klozeti
Sonunda bir damla çiş geldi
Bu kadar mı?
Prostatım iltihaplandı Bir bilseniz ne kadar ağladığımı
Ürolog gülmekten katıldı Eldivenini çıkarırken
Prostatım iltihaplandı
Unut bence o kızı
Pablo'yu bile beceremez insan Ağrırken prostatı
Gitmek, ölmek gibi biraz
Her benzinlikte dura dura
Giderken Sevilla'dan Granada'ya İşemem gerekti sekiz defa yolda
Hayatım hüzünlü ve karanlık artık Veda ettim domuz buduna, salama
Yeter azıcık bile olsa
Yanıyor!
Prostatım iltihaplandı
Kuşatma altında hissettim
Ürolog olmadık yerlerime sokarken İşaret ve orta parmağını
Prostatım iltihaplandı
Unut bence o kızı
Pablo'yu bile beceremez insan Ağrırken prostatı
Beceremez kimseyi
Alt yazı çevirmeni: Bilge Gündüz Smith