Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
Ayos!
Welcome.
Magiging part ako ng isang TRT series.
Pinaka-safe na channel 'yon.
Welcome, mga kaibigan.
CMXXIV ang title ng performance na 'to.
Kita n’yo naman dito sa taas.
Ipapaliwanag ko 'yong ibig sabihin nito.
CM 24 na 'yong tawag namin dito sa set mula no’ng sinimulan ko 'to no’ng 2024.
Saka naka-Roman numerals 'to na may mga X at kung ano-ano pa,
kasi ito 'yong gusto ng mga Illuminati.
Ilalagay ko dapat 'yong 24 sa unahan ng CM,
kaso baka mag-iba 'yong dating sa mga tao.
Yes, ma'am, tumawa ka lang.
Lagi kong naririnig, "Ano ba ang nakikita ng mga babae sa kanya?"
Di ko rin alam kung ano'ng nakikita nila, pero…
Pero eto, ha,
di na nila kailangang maghanap nang matagal para makita 'yon.
Guys, noon pa, comedian na ako.
Mga 30 years na, more or less.
Sobrang taas ng expectations, pero sobrang baba ng moral ko.
At sabi ng tatay ko,
"Anak, magulo ngayon. Ingat ka sa mga pinapayagan mong manood."
Gano’n mag-isip ang tatay ko.
Parang hinahatid niya 'yong 12-year-old niyang anak sa trabaho.
"Ingat ka sa pinapayagan mo." Kalokohan!
Ibang level 'yong fans ko,
at mataas ang expectations nila.
Lagi 'yon!
Ang tsismis ngayon, di na daw magaling si Cem Yılmaz.
Nabalitaan n'yo ba? Sino'ng hindi pa?
"Wala na ang spark niya."
"Sana mawala ang spark niya ngayon, para makita natin."
Dude, hangga't di n'yo pa ako napapanood sa Survivor,
may pag-asa pa.
Pag nakita mo 'kong gumagapang para lang sa biscuit,
d’yan mo na malalaman na di maganda ang mga nangyayari.
At dahil ang gulo ng panahon ngayon,
gusto ko lang magbigay ng warning
para di kayo magmukhang manhid.
At dahil sa gulong ’to, nagiging manhid ang mga tao.
Nagdusa ako dahil do'n.
Sa bansang 'to, mabilis ka matawag na manhid
kapag nagising ka nang medyo late.
Kunwari, may sunog sa Aegean region ng 10:30 a.m.,
tapos nagising ka 11:00 a.m.,
bigla ka na lang mumurahin kasi di ka nag-tweet.
Tulog ako! Wala naman akong ginawa.
Tulog nga ako, 'yon lang!
At wala kang kaibigan o supporters sa ganitong trabaho.
Kanina lang, nakita ko ang kuya ko.
Siya talaga at si Zafer ang new generation of comedians.
Napanood n'yo na ba 'yong show nila?
Live sila mag-perform. Kailangan mo lang bumili ng ticket.
Magaling sila. Panoorin n'yo, 50 liras lang!
'Yon ang pinaka-nakakatawa.
Sabi ko, "Excited ako kasi magre-record tayo ngayon."
Sabi ng kapatid ko, "Aakyat kami kung sobrang hirap ka na."
Pero sabi ko, ayokong magbalik ng 4,000-lira sa mga tao.
Nagulat ako sa mga bagay na sinabi ng anak ko ngayong season.
Ngayon, 13 na siya. Sabi niya, "Good luck sa bago mong season, Daddy.
"Mag-enjoy ka sa European tour! Narinig ko, 20 shows kayo."
Pati bilang ng shows sinabi.
Sabi pa niya, "May America tour ka rin daw."
Siguro may plano sila ng mom niya. Pinag-isipan nila lahat.
Grabe, di ba?
Ayokong gawing toxic joke 'yon. Kasi magagalit nanaman ang mga tao.
May ilang jokes ako tungkol sa child support payments.
Tapos sabi ng mga tao, "Pa'no niya nagagawang i-joke 'yon!"
Dude, nagbabayad ako at ginagawa ko siyang joke.
Kaya binili ko ang copyright ng joke.
At ang solid nito, walang duda.
Tinanong ako kung nagsusustento ako, ang sabi ko, "Alimony? Oo, all my money."
Nakuha n'yo?
Nag-divorce kami.
Ga'no na katagal? Mga 13 taon.
Nagugulat pa rin ako pag may couples sa audience.
Di ko kayo tinatry i-discourage, pero single ako at sobrang saya.
Kayo, di ba? Ga'no na katagal?
-Eleven years. -Eleven? May anak na kayo?
-Dalawa. -Pagpalain ka!
Sana makita n'yo silang successful sa buhay nila.
Eleven years. Kaya lagi kang matagal sa banyo nitong sampung taon.
Magsisimula sa first year. Naglalaro ng Candy Crush at kung ano pa.
After ng first year, mas tumatagal sa banyo ang mga lalaki.
"Darling!" "Buwisit ka darling."
Tama ba?
Naaalala mo 'to, sis?
Naninigarilyo ka ba, bro?
Mag-ingat ka pag nagyosi ka sa banyo. Kailangan kitang sabihan.
Alam mo 'yong maliit na gap dito?
Tinataktak mo 'yong abo ng sigarilyo sa gap na 'yon.
Mag-ingat ka. Minsan, muntik ko nang mapaso ang sarili ko.
Naku, dear.
Nakakabilib na may tumatagal pa pala.
Pa'nong hindi ako magugulat?
Palaging galit at inis ang mga tao sa isa't isa.
Hindi talaga magkasundo ang babae at lalaki.
Sabi nila toxic daw ang jokes ko.
Misogynistic daw.
"Toxic jokes… Patriarchal discourse at toxic jokes!"
Ano ba ’yang "toxic"? Trip na trip nilang sabihin.
Ano ba talaga ’yon?
Tapos laging sa mga lalaki ginagamit. "Mga lalaking toxic."
Alam n'yo, sa Turkish,
ang "tok" ay "busog" at "sik" ay "titi."
Kaya kapag tinawag mong "toxic" ang isang lalaking Turkish,
imposibleng mainsulto siya.
"Ercan, toxic ka!" "Ibig kong sabihin…
"Salamat sa Diyos.
"Binubusog ko talaga 'to.
"Di naman kasi ako galing sa military duty."
Parang lahat na lang, toxic.
Konting self-love lang, narcissist ka na daw.
Single ako. Promise.
Komportable ako sa bahay.
Pag-uwi mo,
tatanungin ka niya, "Okay ba? Ano'ng part 'yong sobrang natawa ka?"
Pag-uwi ko, huhubarin ko 'yong pants ko at maglalakad-lakad sa bahay.
Manonood lang ako ng John Wick 1, John Wick 2, John Wick 3, John Wick 4…
Ang tagal na no’ng huli akong nakipag-date.
Di naman ako hater, pero mahirap talaga pag babae.
May bagong couples ba dito? Bagong experiences, mga ganyan?
Sige nga, pa'no n'yo napapanatili ang relasyon n'yo?
Sobrang curious ako, kasi di ko na kaya sa edad ko.
Nakipag-date ka sa babaeng 38 years old,
tapos sasabihin nila, may "young lover" ka na daw.
Seryoso ba? Matanda na siya, pa-expire na!
Di nakakaintindi ng tanong ang mga babae.
Tatanungin mo, "Ano'ng gagawin ko kung wala ka?" tapos akala niya romantic 'yon.
Literal 'yon. "Ano'ng mga bagay ang pwede kong gawin pag wala ka?"
Oo…
Tatanungin mo, "Ano'ng ginawa ko para makuha ka?" tapos kikiligin.
Pucha, tanong 'yon.
"Ano ba'ng ginawa ko para makuha ka?"
Winasak ko lahat ng pag-asa mo. Ang galing ko!
Divorced ako. May anak. Masaya ako.
Madalas kong kasama ang anak ko kapag summer.
Isang teenage boy, kaya mas gusto niyang makasama ang matatanda.
Nag-aaral ng bagong jargon, mga uso, at kung ano pa.
Excited ako at ang sabi ko sa sarili ko, "Sobrang nag-enjoy kami!"
Tapos may nangyari na di ko talaga inaasahan sa sarili ko.
Naisip ko, "Sobra ko siyang napasaya kaya itutuloy ko lang 'yon.
"Magastos lang.
"Pero aalagaan niya ba ako pagtanda?"
Naramdaman n'yo rin ba 'to?
"Dapat maging doktor siya at alagaan ako."
Di gano'n ang pananaw ko dati,
pero habang tumatagal naiisip ko na 'to.
Kaya tinanong ko siya, "Tingnan mo, ang saya-saya natin.
"Kapag tumanda na kami ng tito mo,
"aalagaan mo ba kami?"
Sumagot siya, "Kung malala ka na."
So pag malala na kami, bulak pala sa labi ang ambag ng mokong.
Sabi ko, "Read my lips.
"Turkish Soldiers' Foundation.
"Turkish Education Association." Mismo.
Pwede kong ibigay ang ari-arian ko sa kanila.
Pag binuksan nila ng nanay niya ang will, pipino ang laman ng envelope.
Wala akong pakialam.
Sarili kong dugo at laman! Alam mong ginawa niya?
Narinig n'yo na ba ang website na "Celebrity Net Worth"?
Hindi pa? Magpalit na tayo ng audience.
May mga trivia 'tong Celebrity Networth website.
Pinapakita nila kung ga'no kayaman ang mga tao.
"Magkano ang net worth ni Michael Jordan?" "2.5 billion dollars."
"Magkano ang kinikita ni Celine Dion?" Tapos lalabas do'n.
Lumapit sa 'kin ang anak ko, sabi niya,
"Dad, hinanap ka namin sa Celebrity Net Worth."
Dugo't laman ko 'to, a.
Sabi ko, "Bakit pa?" Hinanap nila ako ng friends niya.
At sabi niya, "Dad, hinanap ka namin. May 20 million dollars ka."
Parang nahiya ako bigla.
Baka di nakaligtas ang website sa Digital Apocalypse ng '99,
o ibang komedyante ang tinitingnan nila.
"Baliw ka ba?" sabi ko. "May dala akong 20 mil ngayon."
Bigla kong naisip, malaki 'yong 20.
Tinanong ko, "Alam ba ng mom mo ang website?"
Seryoso, tinanong ko.
Sobrang nagtataka ako na magkasama pa kayo.
Kasi, maging prangka na tayo,
sa panahon ngayon, ayaw na ng mga tao sa isa't isa.
May gap na sa pagitan ng mga lalaki at babae.
Tapos sa pagitan ng empleyado at employer.
Sawa na talaga ang mga tao sa isa't isa.
At sa lahat ng nangyayari…
Pag naglaan ka ng oras sa sarili mo,
nagiging manhid kang tao na walang pakialam sa nangyayari.
Kasi mabilis magbago ang mga mainit na usapan.
Ang daming dapat pag-usapan. Kaya nalulungkot ako.
At nababahala ako,
na sa lahat ng ’to, mga walang kwenta pa ’yong nababalita.
Sabi nila noong isang araw,
"Artificial intelligence na daw ang aagaw sa trabaho natin."
Anong mga trabaho?
Sa Türkiye, nasa 30% ang unemployment rate.
Kailangan ng AI ng connection para makakuha ng trabaho sa Türkiye.
Sasabihin nito, "I-connect mo 'ko sa tropa mong router."
Sino kaya, ang nasa panganib na mapalitan ng AI sa trabaho?
Di ako takot do'n. Sino ba'ng takot?
Uy, kailangan n'yo na yatang matulog.
Tuesday ngayon, tapos ganito itsura ng audience.
"Pucha Cem! Joke na agad, wag mo na kaming pahirapan."
"AI na ang magko-control sa 'tin."
Wala silang takot sa intelligence…
Gano'n na talaga simula pa dati,
ang matatalino at masisipag na tao ang namumuno sa lahat.
Kahit may masamang balak o wala.
Pero palagi tayong walang imik.
Nagulat ako na nagulat sila.
Pag nag-imbento ka ng gunpowder, lamang ka sa ibang bansa.
Nag-imbento ka ng steam engine, Industrial Revolution agad.
Natural, ang mga nasa AI, kayang-kaya tayong paikutin.
Bakit nagulat ka?
"AI na ang magko-control sa 'tin."
Ayos lang na controlled ng intelligence, pero wag lang artificial.
May nakita akong babae sa TV na nagsasalita tungkol sa AI.
Parang ang problema lang niya 'yong pagiging artificial nito.
"Artificial intelligence ang kukuha lahat ng trabaho natin."
Fake lips, breast implants, Brazilian butt lift…
Sabi niya, "AI na ang aagaw ng lahat!"
E, ikaw nga, na-take over na ng Silicone Valley!
Ano'ng pakialam mo?
At bakit ang lalim ng mga sinasabi natin?
"Ano'ng gagawin sa 'tin ng AI?"
Dude, di pa nga natin alam kung pa'no gamitin 'tong orange ligther.
Mamaya na ang AI! Gets n'yo na ba 'to? Sabhinin n'yo kung pa'no.
Ito. Pa'no 'to nakapasok sa bahay natin?
May bumili na ba nito?
Pa'no nga ba nakakarating 'to sa bahay natin?
I swear to God! May 20 Duponts na 'ko, pero may ganito pa rin ako!
May blue version pa 'to.
Mga tao talaga 'to.
Lumabas sila ng factory para makalanghap ng fresh air.
Kahit ito, nalilito tayo.
Baka listening device 'to.
Ito ang sisira sa 'tin balang araw.
Malaki ang compassion ko sa mga tao.
Wala namang gagawa ng comedy kung walang compassion.
Kadalasan, ang mga tao natin, sila 'yong tipong nararapat sa compassion.
Karamihan sa kanila, mabubuting tao.
Pero tumigil na ang compassion na 'yon
kapag nanonood ka ng street interview.
Mawawalan ka ng gana.
Madalas ang comment sa 'kin,
"Di siya madalas makihalo sa mga tao kaya wala siyang alam."
Gusto mo bang masaksak ako sa Fikirtepe para lang matawa ka?
As if si Dostoevsky ang may-ari ng tobacco shop sa Esenyurt!
Di na 'ko naglalakad sa kalye sa nakalipas na 25 taon!
Kahit noong bata pa 'ko bihira lang ako lumabas.
Pero kilala ko ang mga kababayan ko.
Ang mga Turkish, wala silang pakialam sa sarili nila o sa actual na nangyayari.
Focus sila sa big stuff.
"May malaking conspiracy laban sa Türkiye!"
Ganyan lagi ang tono.
"Di talaga sila nakalapag sa Moon." Okay, pucha, di talaga.
May nagsabi no'ng nakaraan…
Isang member ng Rothschild family ang namatay.
At sabi niya, "May Rothschild na namatay. Sana masunog siya sa impiyerno!"
Gumagawa siya ng window shutters sa Sarıyer.
Ano ba talagang ginawa ng Rothschilds sa 'yo?
Umorder ba sila ng shutters tapos di nagbayad? Ano kaya 'yon?
Sa big stuff ang focus ng mga Turkish.
Kaya wala na silang oras para sa sarili nila.
Kayo, ang tagal n'yo na sa social media.
Lumayo ako do'n. Nag-quit ako sa social media.
Sinasabi ng iba sa Instagram, "Bakit disabled ang comments mo?"
Mababaliw na 'ko.
Kasi lagi akong nakakakita ng midgets sa Instagram.
Di ko alam kung dahil ba sa location ko o dahil sa algorithm,
pero lagi akong nakakakita ng midgets. Bakit?
I swear to God, di ko alam na gano'n pala sila karami.
No'ng bata ako, pito lang sila.
Ngayon may married midgets, may javelin-throwing midgets pa,
dancing midget family, at iba pa.
I-reset ko daw ang algorithm.
Na-curious ako, kaya nag-scroll ako sa mga Brazilian butts.
Para ma-reset ang algorithm.
Tapos naka-synchronize sa lahat ng device.
Nakakasawa na ang midgets sa Instagram, kaya Spotify muna.
Pag-play ko, Yalın agad.
Palagay ko, di aabot sa balcony 'yong joke na 'to.
Medyo bitin eh.
Sawa na talaga ako.
Gusto kong maglaan ng oras sa sarili ko.
Alam n'yo ang sinasabi nila na dapat i-dedicate mo sarili mo sa work?
Nagpasya akong gawin ’yon para mas maging healthy.
May konting pamamanas ako, kita n'yo?
Grabe, sobrang nadismaya ako…
Nagpa-check up ako pagpasok ng season para malaman kung may problema ako.
Sabi ng doktor,
"Una pa lang sasabihin ko na, itigil mo na ang alak."
Sabi ko, "Di ako malakas uminom." Sabi niya, "Nakikita kita sa Instagram."
Lahat sila akala nila lasenggo tayo. Weird, pero sige na nga.
Sabi niya, matulog daw ako nang mas mahaba at kung ano pa.
Nag-suggest siya ng app.
'Yong application…
'Yong app di lang para sa phone mo, pati na rin sa relo mo.
Alam n'yo 'yong mga sleep helper na apps?
Ako na'ng gago kung tatanungin ko pa ulit kayo.
Di n'yo alam ang apps na 'yan?
Nakalista lahat ng sleep events mo.
"Umuubo ng 2:00 a.m. Nahihirapang huminga ng 3:00 a.m."
Wala kayo niyan?
Lahat ba kayo dito naka-welfare?
"Naku, Mr. Cem, di namin papangarapin 'yon!"
"Huminto sa paghinga. Tumagilid. Umubo."
"Umutot ng 3:00 a.m."
"I-report ba natin kay Apple?" at iba pa.
Sobrang private no'n.
Binili ko 'yon para mapadali ang lahat, pero ninakaw no'n ang privacy ko.
Sabihin mo nga, sir. Nangyayari ba 'to sa marriage?
Isang morning report kung sino'ng umutot, di umutot, sino'ng dumighay?
Di mo nga sinasabi 'yon sa asawa mo eh.
At dahil naka-synchronize ang lahat ng device.
Nag-beep ang relo at naglabas ng list kung ano'ng nangyari kagabi.
Di naman lahat, siyempre.
"Report kagabi."
"Umutot ng 3:16 a.m." Sige, kuha ko na.
Lilipat ka sa tablet, at nag-beep,
"Dude, sabi sa 'kin ng relo,
"na umutot ka ng 4:00 a.m."
Saan ba 'to matatapos?
Nag-computer ako para magtrabaho,
at nag-flash, "Narinig ko ang nangyari."
"Sasabihin mo ba na umutot ako?" "Hindi, may ilang video ako…"
Grabe, wala 'kong masabi!
Tingnan n'yo ang pinagdadaanan ko dahil lang sa pamamanas?
Kaya di na 'ko nag-social media.
Ano pa ang inaalok nito?
Sawa na tayo sa mga make-up tutorials, pag-alog ng puwet, lahat ng 'yon.
Sana natuto ka kung pa'no mag-make-up ngayon.
I swear to God!
Ga'no 'to kahirap?
"Kita mo? Ganito! Gawin mo 'to!"
Bilang isang professional na lalaking 52 years old… Tama, di ba?
Di talaga namin 'yon napapansin. Ba't ba sobrang hilig ng mga babae diyan?
"Ganito ako mag-contour."
Sa tagal ng panahon,
never akong tumingin sa babae tapos sasabihing,
"Pucha, ang solid ng pagka-countour niya!"
"Astig ng shading!"
Ba't ang effort nila gawin 'to?
Natuto ka naman, di ba?
Ayun.
Pagkatapos ng lahat ng tutorials, ito lang ang resulta? Grabe.
Hay naku…
Sinasabi ko sa inyo, pinag-aaway nila ang mga tao.
"Ikaw ang average sa lima na pinaka-madalas mong kasama."
Anong kalokohan 'yon?
Ang hirap na nga pumili ng gusto mong samahan,
tapos ngayon sasabihin nila, "Ikaw ang average sa lima…"
Ngayon, tinitingnan na nila kung sino ang panira sa average.
Wag n'yo nang isama si Nevzat next time!
Wala akong masyadong sinasamahan.
Sa totoo lang, bihira akong makakita ng kahit sino.
At oo, di rin ako madalas maglakad sa kalye.
Sabi ko nga di ba, pribado ang buhay ko.
Nakakakita rin naman ako ng mga tao sa neighborhood namin.
Malapit lang ako dito, sa Levent.
Sa 1st Levent ang sinasabi ko. Ang original.
May sumigaw no'ng isang araw, "Sa Levent din ako!"
"Aling Levent?" "Sa 6th!"
Ang parte ng Levent na imagination mo lang.
Anong kalokohan ang sinasabi mo? Eyüp 'yon, hindi 6th Levent.
Parang tinawag mong Esenler ang central Etiler.
Naglalakad-lakad din naman ako sa neighborhood namin.
Lumalabas ako.
Nakakakita din naman ako ng mga tao.
Tapos pag umiinit ang political climate, kami agad ang may label,
pinipilit nila kaming ikahon.
Gusto kong gumawa ng political jokes,
pero ayokong maging police cars ang mga classic Mercedes ko.
Thanks! Nasa TRT series na 'ko next week.
Nag-taxi ako no'ng isang araw. May alam na 'kong Arabic.
Sabi ng taxi driver…
Kung bago ka sa Istanbul,
i-download ang app sa MyArab.com.
Parang Uber, pero dito makikita mo ang pinakamalapit na Arab.
Kung mas malapit sa 'yo ang Arab kaysa taxi stand, do'n ka tumambay.
Dadating ang taxi tapos isasakay ka.
Sabi ng taxi driver sa 'kin, "Ba't di ka nila ilagay sa TV series?"
Napaisip talaga 'ko do'n.
Tinanong ko siya, "Sa anong series kaya nila 'ko ilalagay?"
Isipin mo 'ko na ganito…
Ni poster-pose, di ko magawa. Putang ina.
Di naman nila ako bibigyan ng matinong role, di ba?
Di naman ako gagawing great sultan.
Di pwedeng Bayezid o Murad 'yong role ko.
Baka sakaling, makuha ko ang role ni Cem Sultan.
Tumakas siya papuntang Rhodes at humingi ng tulong sa Pope.
May nangyaring katarantaduhan do'n,
kaya baka bagay sa 'kin.
Matagal na 'ko sa neighborhood, doon din ako laging bumoboto.
Sa elementary school sa Levent.
Minsan kinukunan nila ako ng picture—
Di lang minsan, halos palagi!
May caption pa, "Pinapatawa niya lahat sa may ballot box."
Ano ba'ng ginawa ko para matawa silang lahat?
Baka natawa sila kasi ang huli kong boto, kay Kılıçdaroğlu.
Ibig kong sabihin…
Malakas ba ang impluwensya ko? Katulad lang naman ng sa 'yo.
May epekto lang 'yan kapag nagsama-sama tayo.
Kahit sa ballot box, ginagawang biro.
Pinatawa niya ang mga tao! Wala naman akong ginawa.
Nilaglag ko lang ang balota. Ano bang ginagawa natin pag bumoboto?
Hinuhulog ang balota.
At sinasabi natin, dahil reasonable naman tayo,
"Kung sino man ang manalo, sana maging maganda para sa bansa."
Hanggang doon na lang, di ba? Mali!
May isang tita sa kalye na makakakita sa 'yo at sasabihing,
"Tinawag mo kaming sheep eh di pinatulan ka namin!"
Tita…
Bakit ako ang sinisisi mo?
Sobrang bait ko na. Ba't sa 'kin ka galit?
Aminado 'ko na iba ang pananaw ko sa 'yo, pero sobrang gaan ko kasama.
"Tawagin mo kaming sheep, shipped ka!"
Tatawagin ba talaga kitang sheep?
Ganyan ba talaga ako magsalita?
Sobrang bagal niya maglakad, parang forever siyang nasa harap ko.
No'ng bata pa 'ko, ganyan kabagal maglakad 'yong zombies sa pelikula.
At kung magalit siya na tinawag ko siyang zombie… Okay.
Sa pelikula, dahan-dahang lumalapit sa 'yo ang zombies.
Ano 'yon, gago? Banta ba talaga 'yon?
No’ng bata ako, lagi kong iniisip ’yon.
May patay na naglalakad papunta sa 'yo.
So ano ngayon? "Graah!"
"Grah' ano, gago? Layas."
Buhay pa 'ko at mabilis. Ba't ako mag-aalala?
Ano ba'ng nakakatakot sa zombies?
Kasi ang dami nila, isang kumpol!
At marami pang mga tita na tulad niya.
Lagi din may problema sa zombie movies.
Hindi mo kayang barilin ang taong mahal mo.
Di ba?
Naging zombie 'yong mahal mo.
Ikaw, "Jennifer, wag!" Siya, "Grahh!"
"Barilin mo, Mike!" "Si Jennifer 'yan!"
Siya pa ba si Jennifer? Wasak na siya.
"Di ko siya kayang barilin!"
Eh kung gano'n, pa'no ko babarilin si tita?
Di ako kasing lupit ng iba.
Pinipili kong maging matinong tao.
Ikukuwento ko sa inyo kung ga'no kabagsik, kung may zombie outbreak sa Türkiye…
Nag-aaway na agad ang mga tao kahit buhay pa.
Dudurugin nila nang todo 'yong mga patay.
Todo effort ka pa, para basagin ang bungo nila.
"Si Burhan ba 'yan? Putang ina!"
Para sa 'yo, chance na 'yon…
na naging zombie siya.
Masyadong maraming away.
Nasa taong 2025 na tayo!
Di pa rin tapos ang bangayan tungkol sa hayop, tao pa kaya.
Pa'nong may debate pa sa taong 2025
kung dapat bang mahalin ang mga pusa at aso?
Tinatanong pa ba 'yan?
"Dapat ba nating sipain ang mga pusang kalye?"
"Gagawin ba natin?" Anong kalokohan 'yon?
'Yan ang pinagtatalunan nila!
Naalala mo no'ng lahat gustong patunayan na mahal nila ang mga hayop?
Ang Istanbul ay lungsod ng mga pusa at aso.
May mga tao na nadadamay at nahihirapan.
Pero ang mga debate, laging sa pagitan ng mga psychopath.
Sa extreme side, animal hater
na ang nasa utak, "Dahil naglalakad na rin ako, sisipain ko na 'yan."
Mga ganyang klaseng sira-ulo.
At sa kabilang banda, ang mga galit sa kapwa tao.
Kaya ang hirap ng sitwasyon natin.
Napanood n'yo na ba 'yong video ng babae kasama ang pit bull niya?
'Yong pit bull niya kinakain ang pusang gala.
Sinita siya at ang sagot niya,
"Nilalang ng Diyos ang mga walang tinig at kawawang hayop na 'to."
Habang ang pit bull binabanatan lahat.
Binibigyan pa niya ng drama sa pagsabi ng "nilalang na walang tinig"
o "four-legged friends natin".
Lahat pwedeng tunog inosente.
"Itong Glock, kaibigan 'to ng Diyos."
Anong kalokohan 'yon?
Maniniwala ka ba do'n?
Di ka pa makapagmahal ng hayop nang maayos.
Sinasabi ko sa 'yo. Bawat issue, may mga psychopaths na nagde-debate.
Laging dalawang extremes.
At ang mga matitinong tao, nanonood lang sa gilid, parang Wimbledon.
Nakakainis, di ba?
May dalawang Kangal dog ako.
Ikuwento ko sa inyo kung pa'no kami halos mabugbog sa Germany.
May dalawa akong Kangal. 'Yong male 90 kilos at 'yong female, 65.
At 'yong kapitbahay namin, dalawa ang small dogs, si Cookie at Lucky.
Naka-vest at bow tie sila.
At 'yong itsura ng Kangals ko, parang kagagaling lang sa Sivas.
Alam ng Kangal owners na may kakaiba silang tingin kapag nakakadena.
"Metal chain, tama? Dude, ang inosente mo."
"Please, itali mo na 'ko. Okay lang sa 'kin."
Bandang 3:00 a.m., sina Cookie at Lucky
tumalon sa bakod
at na-amaze ang Kangals namin sa mga asong naka-bow tie.
"Ba't sila naka-bow tie?"
At 'tong maliliit, tumatahol ng 3:00 a.m.
Pero busy ang Kangals sa pag-iisip kung pa'no kikita sa Istanbul.
"E, kung maging airport taxi drivers kaya tayo?"
Habang panay ang tahol nila nang ganito,
dumating sa point, napuno na 'yong alaga namin
at sinabing, "Dude, umalis ka na."
Pero tuloy pa rin sila ng tahol, kaya sabi niya, lintik at…
Para akong murderer. Tumakbo ako nang mabilis.
Responsibilidad ko 'yon.
Di ba ang laging tanong ng tao, "Nangangagat ba ang aso?"
"Hindi, uupo siya para makipag-debate sa 'yo!"
Siyempre nangangagat!
Aso 'yan, bibig ang pang-communicate. Kaya oo, siyempre nangangagat sila!
Alam mo na dapat 'yan. Nilalakad mo ang aso.
"Nangangagat ba siya?" Tanungin mo ang aso!
Tinatanong mo ba'ng aso tungkol sa 'kin?
"Binibigyan ka ba niya ng pag-asa, tapos iiwan ka?"
Nangyayari ba 'yon? Hindi.
Ngayon…
'Yong maliliit na aso, napahamak tuloy.
Dahil tumatahol nang ganito.
Para akong murderer.
Sabi nila, grabe raw ang eksena.
"Nilapa ng mga aso mo ang aso ng kapitbahay."
Para akong murderer. At normal na reaction 'yon.
Paulit-ulit akong nag-sorry.
Tinanong ko rin kung ano ba dapat ang ginawa ko.
Sobrang bait no’ng lalaki. Sabi niya, "Kasalanan namin, Mr. Cem.
"Sobrang baba ng bakod namin. 'Yong mga aso namin ang nakawala.
"Halos mamatay sila sa pagtalon nila sa bakod."
Nakiusap ako na makita si Cookie.
Sabi niya, "Baka bukas pa tatae 'yon."
Kinumusta ko sa kanya si Lucky. Sabi niya, "Okay lang naman.
"Ginawa lang naming Unlucky 'yong pangalan."
Di naman sobrang sama.
Di naiintindihan ng tao.
Kinuwento ko 'to sa Germany, tapos may sumabat na tita,
"Leche ka! Kaninong side ka ba?
"Di 'yan ginagawa ng Kangals!
"Mga kaibigan sila ng Diyos mula Sivas."
Sabi niya, "Taga-Kangal din ako."
Anong klase 'yon? Sabi ko, "Since ibang species ka…"
Mga aso sila.
"Taga-Kangal ako. Di ganyan ang Kangal dogs," sabi niya.
Laban 'to ng pro-animal extremists at pro-human extremists.
Mahirap na sitwasyon 'to.
Muntik na kaming mabugbog.
Lahat, required patunayan 'yong pagmamahal nila sa mga hayop.
I mean... Dapat may pananagutan ang mga tao.
Isang beses ko lang itatanong, may dog owners ba dito?
Noong '90s, tinanong ko 'yong mga tao kung bakit sila may aso.
Ngayon, oo, may mga nag-aalaga pa rin out of love,
pero di porke bumili ka ng vest at bow tie, e, animal lover ka na.
Sa maraming resort town,
binibilhan nila 'yong mga anak nila ng Cookies, Luckys, at Cinnamons
at lalagyan ng bow ties,
para lang iwan ang mga kawawang aso pag tapos na ang season.
Pinapabayaan na.
"Para saan pa 'tong bow tie? Love lang naman ang kailangan ko."
Alam n'yong totoo 'yon.
May aso ka ba?
Wala? Zero?
May dog owner ba dito?
-Ano'ng breed, bro? -Golden.
Golden retriever. Ang apple of the eye ng pamilya.
-Ba't ka nag-aalaga ng aso? -Wala, wala namang silbi.
Walang silbi?
Gusto mo ba, magnakaw siya sa bangko?
Di 'to pelikula, okay?
"Relax, bro. Walang sabit 'to."
Tinanong ko ang isang babae kung anong aso niya.
German shepherd daw.
"Ba't ka may aso?" tanong ko. Sabi niya, "For protection."
Di security, for protection.
Siguro walang botika sa paligid.
Tapos 'yong aso nando'n sa pintuan ng kuwarto.
Umuungol 'to pag lumalapit ang asawa niya doon.
Protected na siya sa buwan na 'yon.
Ayun nga siguro.
Matagal na 'kong may aso.
Iba ang mundo ng mga pusa.
Di ko maintindihan kung bakit.
May cat owners ba dito?
Mag-iinarte sila mamaya.
"Saan ka galing? Leche ka!"
Kakaiba ang mga pusa!
Umaasta sila na parang tayo pa ang bisita.
Kawawang aso, kahit pa'no pinapasaya ka nila.
Bigyan mo lang ng treats, tanong agad, "Mag-tricks ba 'ko?
"Tatalon ba 'ko, sir?"
Walang pakialam ang mga pusa.
"Pagkain?" "Oo. Pagkain. Whatever."
"Shitface."
Usually, may pusa ang girlfriends ko.
I mean dati, wala na 'kong girlfriends.
Walang akong kasing edad ko. Walang babae na 52 years old.
Ang weird talaga ng mga pusa.
Mas malala kung bago pa lang kayo nagde-date tapos may pusa siya.
Pumunta ka sa place niya for the first time.
'Yong pusa lalapit sa 'yo, tapos sasabihin niya, "Wow! Love ka ni Smoke!"
Thank God!
'Yon ang first step.
Gaganahan ka pa pag sinabi niyang, "Usually di siya lumalapit sa mga tao."
"Putang ina, yes! Sigurado makaka-score ako ngayong gabi!
"Di siya lumalapit sa tao."
Tapos mag-aalok siya ng snacks, bubuksan ang wine bottle.
Konting cheese, tapos dried meat.
Di n'yo rin naman alam 'yan. Buwisit kayong lahat!
Masama na ang lagay ng bansa natin!
Dapat i-rewrite ko na ang jokes ko. "Konting bread lang tapos…
"Pumunta ka sa place niya,
"inalok ka niya ng bread na may konting cheese at olives sa loob.
"Binigyan ka ng snacks. Si Smoke, nakadikit sa 'yo."
Tinanong niya, "Okay lang ba sa 'yo?"
Puno na ng balahibo ang pantalon mo, pero…
"Smoke! Cute kang hayop ka."
Pag pumupunta siya sa banyo o sa kusina para kumuha pa ng wine,
sasabihin mo, "Lumayo ka nga sa 'kin."
Tapos pag foreplay na, halikan, mga ganyan.
Nakakainis 'yong mga pets na ayaw lumabas ng kuwarto.
Naghahalikan kayo, at 'yong pusa, nakatitig lang sa 'yo.
Nangyari na sa 'kin 'yan ng ilang beses.
Mga pets na ayaw lumabas habang nagse-sex kayo.
Naalala ko 'yong isang English bulldog na nakatitig nang ganito.
Ba't ba gulat na gulat ka?
Dinidilaan mo nga 'yong sarili mong bayag.
Kinagulat mo pa 'to?
I swear to God!
May kasabihan nga…
Parang ganito yata 'yon,
"My love for animals grows more as I get to know people."
Sobrang plastic.
"Ilan ba'ng taong kilala mo?"
"Dalawa."
"Ilan ang pusa mo?" "47." I mean…
May mga tao talagang mali magtimbang ng bagay.
Seryoso ako ha, alam ko na walang hierarchy sa love,
pero dapat subukan mo ang mga taong nasaktan.
Kunwari, may taong nagsabing namatay ang tatay niya,
at sasabihin mong, "Kami nga, kakalibing lang kay Cinnamon."
Grabe naman! Namatay ang tatay niya!
"Sobrang precious ni Cinnamon sa 'min!" Tatay niya ang pinag-uusapan!
Ilang taon na si Cinnamon? 14. Well, oras na talaga niya.
Di naman nangako si Cinnamon ng 64 years sa 'yo.
"Inilibing na siya."
Tatay niya ang pinag-uusapan! Naiintindihan mo ba?
Dahil ba di ibinabalik ng tatay niya ang stick na hinahagis mo
di ibig sabihin mas less precious siya kesa kay Cinnamon.
May mga taong di marunong magtimbang ng tama.
Dapat alam natin ang totoong pagmamahal sa hayop at 'yong palabas lang.
Hindi ako hater, pero nasaksihan ko mismo.
Two years ago sa Gümüşlük,
may mga babaeng galing Istanbul, Kadıköy na naka-baggy batik pants.
Gala lang nang gala 'yong mga aso nila.
Sobrang bait sa hayop ng mga tao do'n. Pet-friendly talaga 'yong lugar.
Masaya sina Cinnamon, Cookie, at Daisies. Maganda ang atmosphere.
Kinakausap pa nila ito na parang tao… Lahat masaya.
Naka-swimsuit pa 'yong mga aso. Ang saya-saya nila.
Nakita ko ang nakasulat sa tattoo niya, "Life is a journery" sa English.
Sabi ko, "Wow!"
Alam na niya ang lahat! Pag isinalin mo magiging…
Ni hindi ka nga marunong mag-English, di ba?
Di ba kayo ang nagsabi, "Wala ng spark si Cem Yılmaz?"
Baka naman kasalanan ng audience!
"Life is a journey." "Ang buhay ay isang paglalakbay."
Sabi ko, "Wow…
"Ang dali namang tandaan. Ba't mo pina-tattoo sa braso?"
Isipin mo, biglang, "Life… ano nga ulit 'yon?
"Is a journey, tama?
"Ipa-tattoo ko na lang para di ko makalimutan.
"At ipa-tattoo ko na rin ang grocery list."
Sobrang saya nila Daisies at Cookies.
Tapos, may dumating na kawawang aso. Totoong aso.
Si Cotton, alaga ng matadero.
Nakita niya kung pa'no tratuhin ang ibang aso, gusto rin niya ng lambing.
Mas malaking aso siya, ang alpha ng grupo.
Medyo umungol siya.
Muntik na nilang mapatay si Cotton!
"Ang kapal mo na i-bully ang maliit na aso gaya ni Lucky?"
Nakita ko mismo ang lahat ng 'yon.
"Kilala ko ang mga hayop.
"Pati ang mga tao. Mas mabuti ang mga hayop."
Aling hayop ang kilala n'yo?
Ano'ng hayop ang kilala n'yo bukod sa alaga n'yo?
Dahil sa mga kuwento, naka-implant na sa utak natin ang image ng mga hayop.
"Madiskarte ang fox." "Ang uwak, blah blah."
"Kailangang iligtas ang whales." Saan ba natin nakukuha ang mga ganito?
Ba't ka magbubuhos ng sabaw sa Rembrandt para iligtas ang whales?
Nakita ko ang protesta. Nagbuhos sila ng sabaw
sa isang centuries-old na Rembrandt painting.
Nakakahiya sa whale kung nalaman niya.
Sasabihin niya, "Nakakahiya 'to! Mamamatay na rin naman ako next week.
"Wag n'yo na idamay ang painting."
Diyos ko!
Mga kuwento lang ang naaalala natin.
"Madiskarte ang fox." So ano ba'ng na-achieve nila?
Parang may naitayong hotel ang mga fox sa virgin cove!
Ano ba'ng ginawa nila?
Nagnanakaw lang sila ng manok pag naiwang bukas ang kulungan.
Di talaga natin kilala ang mga hayop.
Madiskarte daw ang mga fox hari ang lions, blah blah ang rabbits…
Sino ba sila?
Aling hayop ba talaga ang kilala n'yo?
Alam n'yo ba kung ano'ng trabaho ng seahorse?
May nakakaalam ba?
'Yong nasa balcony, di nga makasunod sa tanong.
Na-shock sila. "Ha? May kabayo sa dagat?"
"Di ko alam. Wala kaming TV."
Alam n'yo, kakaibang creatures ang mga seahorse.
Lalaki ang nanganganak!
Mismo, brother.
Parang sobrang saya mo do'n.
Ang totoo, wala silang gender.
Kaya nilang magpalit ng gender at buntisin ang sarili nila.
Gusto ko rin ng ganyang technology.
Di ba ang galing kung sarili mo ang binabayaran mo ng child support?
Di pala 'ko dapat nagbibiro about genders kasi ipapalabas 'to sa Netflix.
Trip n'yo lang ang mga jokes na 'yan pag foreign comedian ang gumawa.
Wala naman akong pakialam… May transgender ba dito?
Walang sagot, siyempre. E, oras nga hindi n'yo masabi.
"May transgender ba dito?"
"Oo, meron. Pero kalimutan mo na."
Walang masama kung dumaan sa gender transition ang mga lalaki,
pero ang labo ng interviews nila.
May napanood akong isa nagsabi, "May lalaki pa ba talaga ngayon?"
Kinuha mo na'ng isa, baliw.
Okay lang kung mag-transition sila bilang babae.
Panalo nga 'yon para sa 'min.
Naiirita lang ako, pag babae 'yong nag-transition sa lalaki.
I mean, kami…
Siyempre, rerespetuhin ko sila. Pa'no namang hindi?
Grabe, big deal 'yan. Kaya mo bang ipaputol 'yong sa 'yo?
At ang iba nagpapakabit no'n! Ang point ko lang, ang hirap ng sitwasyon.
Ang hirap paghandaan niyan, physically at mentally.
Ang problema ko lang, do'n sa lalaking naging siya.
Grabe effort mo para maging lalaki.
Komportable ka naman sa katawan na 'yan, di ba?
Dapat nag-prepare ka rin mentally para maging ideal na lalaki.
Unang linggo matapos ang surgery, may interview na agad sila.
"Kumusta?"
"Seloso ako"
Di pa nga nila natatanggal ang tahi!
"Di ko papayagan ang girlfriend ko magsuot ng miniskirt."
Dude, puno pa ng miniskirts ang cabinet mo!
Ayoko talaga 'yong part na 'yon ng transition nila.
Kakaiba talaga ang mga seahorse.
Madaming kakaibang hayop ang di natin kilala.
Lahat tayo may favorites.
Minsan, nagpunta kami ng kuya ko sa Berlin Zoo.
Siguro mga 20 years ago 'yon. Sobrang aga namin, mga 7:30 a.m.
Kahit mga hayop wala pa.
I swear to God!
Binentahan kami ng tickets sa booth.
Pumasok kami. Walang hayop!
Akala siguro niya, susuko kami doon.
Parang, "Sige, humanap ka na ng kulungan mo."
Pumasok kami sa zoo, walang tao.
After 30 minutes, nilabas na ang mga hayop.
Rhinos, monkeys, giraffes… Mukhang sila pa ang nagulat.
Parang, "Hoy! Anong oras pa lang, bro?"
Di sila ready.
Ayos 'yong paggaya ko sa unggoy, di ba?
Di ba? Aminin n'yo, ang ganda ng paggaya ko.
Di, wag…
Kaya pala ang dali para sa 'kin.
Nasa ’kin lahat ng katangian.
Di ko kayang gayahin ang swan.
Pumasok na ang mga apes.
Diyos ko! Nakakabighani tingnan ang silverback!
Naagaw ng gorilla ang attention ko.
Nasa likod sila ng glass panel.
Lumapit ako sa kulungan nila. Nakatingin ka na ba sa mata ng gorilya?
Pusa nga di natin mapag-usapan nang maayos, silverback pa kaya.
"Napaka-adventurous mo, Mr. Cem!"
Sobrang nabighani ako
sa titig ng gorilla sa 'kin sa likod ng glass.
Sabi ng kapatid ko,
"Ang tagal na natin dito.
"Do'n naman tayo sa rhinos, at camels."
Sabi ko, "Busy ako sa gorilla."
Tinitingnan niya ako nang ganito. Dapat kasi nakita n'yo, e.
Parang sinasabi ng gorilla,
"Nilagay ako dito ng Diyos
"at ikaw naman diyan.
"Ganito na talaga ngayon."
Ang lungkot ng itsura niya.
Masasabi mo talaga, siguro napanood na niya 'yong Planet of the Apes.
Parang gusto niyang sabihin, "Uubusin namin kayo."
Kalahating oras akong nakatitig sa kanya.
Tapos biglang sabi ng gorilla,
"Tag-ulan ako pinanganak ng nanay ko.
"Umiiyak ang langit sa pagdating ko.
"Makasalanan na ba agad ang isang bagong silang na sanggol?
"Ba't parang isinumpa ang buhay ko?"
Nakatulog pala ako at panaginip lang lahat.
Napanaginipan ko lang lahat.
Ito lang talaga ang ginawa niya.
Ibinato lang niya ang tae niya sa 'kin. 'Yon lang.
Pero ang lungkot talaga ng itsura nila.
Naalala n'yo sila? Napapanood ko sila sa documentaries.
Simple lang ang documentaries no'ng bata ako.
Ngayon, parang ang kumplikado na.
Dati, "Ganito ginagawa ng monkeys."
"Ganito kumain ang panda ng eucalyptus leaves at bamboo."
"Tumatawid sa ilog ang zebras."
Ngayon, art film na ang Netflix documentaries.
Nasaan na 'yong mga taga-Netflix na nakausap ko kanina?
Di rin ba totoo 'yon?
Naalala ko may mga nag-boycott ng Netflix May boycotters ba dito?
Sinasabi nila,
"Wag manood ng Netflix. Gusto tayong gawing bakla ng Netflix!"
Totoo 'yan.
Totoong sinasabi ko. Alam ko 'yan, sa Netflix ako nagtatrabaho.
Marami silang ginawang home visits.
Isang araw, tumunog ang doorbell. Pagtingin ko sa peephole,
may tatlong hubad na lalaki.
Sabi ko, "Ba't kayo nandito?" Sabi niya, "Tu-dum!" Ayun…
Ikaw na'ng magtuloy.
Naalala ko ang boycott.
"Ginagawa tayong bakla ng Netflix!"
"Gagawin tayong bading ng Netflix!"
Totoo lahat 'yon.
Kayo talaga, di n'yo binabasa 'yong user agreement.
Alam mo ang agreement na 'yon?
Ang terms at conditions.
Nando'n lahat 'yon sa ilalim ng document.
Nakasulat sa fine print, "Gagawin ko kayong lahat na bading."
Tapos sa parenthesis, nakalagay, "Kung nasa puso mo talaga."
Kung wala, e di move on.
Manood kayo, ng mga astig na documentaries ng Netflix.
Pero masyado silang magarbo.
Nilalagyan nila ng 8K camera ang puwet ng bubuyog.
Parang ikaw na mismo ang gumagawa ng honey. Sobra na 'yon.
Dati simple lang, hindi magarbo.
At may British dude na nagkukuwento ng lahat. Sino nga ulit 'yon?
Diyos ko!
Pucha, swear…
Gagawin ko ang set ko sa Konya. Gets nila ako do'n.
David Attenborough.
Sir David Attenborough.
Nasa 90s na siguro siya o 89.
"May milyon-milyong species sa planetang 'to…
"Iba ang karagatan kaysa sa ibang bagay sa…"
Di ko kayang panoorin, puro laway.
Tuloy lang siya sa pagsasalita.
Pero masyadong kumplikado. Biglang kasama ka sa biyahe ng albatross.
Halos nakatira ka na sa aunt colony sa sobrang close-up!
Sobra na 'yon.
Nanood ako ng documentary,
tungkol sa buhay ng isang troop ng silverback gorillas.
Pero parang ginawa nilang teleserye.
Ginagawa nilang dramatic para mas maintindihan natin.
"Nalilito si Little Mario."
"Tingnan natin si Jesse."
Sino ba talaga sila?
"Nalilito si Mario," sabi nila. At nakita mo si Mario,
naghahanap ng spot para makatae ng payapa matapos lamunin ang buong puno.
Ga'no kabigat ang silverback gorilla? Siguro nasa 300 kilos.
May apat siyang babaeng kailangan niyang makapareha.
Kailangan niyang bantayan ang mga matatanda.
At depensahan ang trono laban sa mga bata.
Sobrang daming nangyayari!
Naglagay sila ng walong camera doon.
Lagi naming nakikita si Mario na nagsasabing, "Lumayas ka, bro.
"May trabaho pa tayo. Chop chop!"
Pero patuloy ang pag-record ng camera. "Nababalisa siya sa…
"Sino ang punyetang 'yon?
"Tinutulungan siya ni Jesse.
"Ikaw ba si Jesse?"
"Dalawang season na nila akong tinatawag na Jesse.
"Makikipag-mate ako. kaya todo hampas ako sa dibdib.
"Sabihin mo sa matandang 'to, alisin lahat ng punyetang cameras dito."
"Sino ba 'tong mga 'to? Taga-National Geographic ba sila?"
"Netflix, boss."
"Tapos ang Netflix, di aalis hangga't walang material."
Diyos ko!
"Galit siya."
Lumayas ka! Sige na, alis!
"Netflix, ha? Jesse, halika dito.
"Yuko ka."
"Boss?" "Tigilan mo nga 'yang kaka-Boss sa 'kin.
"Yuko ka. Didikit ko lang ng konti.
"Para sa season finale."
"Boss, please!" "Tumahimik ka. Hayaan mo silang mag-record at umalis.
"Kunan mo 'to."
Habang nanonood ka, sasabihin ni David,
"Kadalasan, hindi nakikipag-pareha ang species na ’to sa kapwa nila. Pero…"
Tapos, punong-puno na sila hanggang leeg.
Masisisi mo ba si Mario?
Mario…
Si Mario, sinusubukan pang makipag-compete sa Squid Game.
Kailangan niyang gumawa ng kakaiba.
Hay, naku!
May chimp adventure ako sa movie kong A.R.O.G.
Doon ko natutunan ang mga galaw na 'to.
Sabi nila, "Sobrang close na siya sa chimp!"
Dude, sa loob ng chimp na 'yon may acrobat girl galing Argentina.
At ang mahalaga lang sa 'kin, inner beauty.
Baka dahil sa family roots kaya madali ko nagaya.
Naalala n'yo no'ng pinayagan tayong
i-check ang family tree sa government website?
Sikat na sikat 'yon no'ng una siyang lumabas.
Lahat nag-check ng roots nila. Ewan ko kung kayo meron.
Pero nag-check ako.
Walang sanga ang family tree ko.
'Yong iba, kilala nila ang roots nila.
"Na-trace ko ang roots ko hanggang 14th century.
"Mga maternal ancestors ko, mula…"
Pero sa 'kin, lahat normal dudes lang.
Mga ordinaryong tao lang.
Ang tatay ko, galing sa village ng Eskihamal sa Gürün, Sivas.
At ang paternal roots ko, hanggang 1840s lang ang nakita ko.
Di talaga sila umalis sa village.
Hanggang dito lang ang galaw nila.
Imbes na Migration Period, naging Migration Circle.
At ang pamilya ng nanay ko, galing Thessaloniki.
Na-trace ko sila pabalik hanggang 1790s.
Walang warriors, walang kakaibang characters.
Walang commanders o cavalry. Walang naging heroes.
At alam n'yo…
Kahit hawak ko lang 'tong espada, di talaga bagay sa 'kin.
May mga taong nakatutok sa TV nang ganito.
"Kami ang mga binhi ng Ottomans!"
Resurrection: Ertuğrul at kung ano pa.
Wala akong kamag-anak sa family tree na pwedeng tawaging hero.
Naguguluhan ako pa'no sila nakasurvive.
At sa parehong side 'to, maternal at paternal.
Di talaga sila fighter type.
At di talaga bagay sa 'kin ang espada.
Nakagamit na 'ko ng espada sa movies.
Naalala n'yo si Dry Murad? Nakasuot pa 'ko ng pangkabayo.
Pero para sa 'kin, masyadong harsh.
Kailan sinakop ng Turks ang Anatolia? Noong 1071, tama?
Sana may ancestor ako na lumaban sa battle na 'yon.
Pero grabe naman 'to. Di ba 'to sobrang sakit?
Pa'no mo masasaksak ang tao gamit 'to?
Kung ando'n ako sa battle na 'yon, ang sasabihin ko, pag-usapan muna natin.
"Aagawin ba natin ang kuta?" "Kaya na kahit wala niyan."
Tatakas na 'ko sa unang pagkakataon pa lang.
Mahirap 'to para sa 'kin.
Di siya matalim, pero… 'yan, hawakan mo.
Ang weird, di ba?
Baka may professional murderer dito sa audience.
Pero para sa 'kin, ang weird isaksak 'to sa isang tao.
Meron tayong cinematic image sa isip natin.
Aatake ka, lilipad ang ulo sa ere. Isaksak mo, tapos hugutin mo.
Pa'no naging okay 'yon?
Sa Dry Murad episode na 'yon, sinabi ng character ni Çağlar,
"Pwede kang mamatay sa stress noong Middle Ages!"
Mga ulo na hinahagis sa ere. Ang brutal!
Ngayon, sisigaw ka ng "Mobbing!"
kapag may nag-side eye sa 'yo sa office.
Isipin mo ang actual battles.
Lahat nagtatagaan. Pumuputol ka ng ilang ulo.
At tulad ng asawa niya, ang misis mo biglang, "Ba't nakasimangot ka?"
"Tapos ako, punong-puno ng dugo!"
Di ko kayang mabuhay nang gano'n.
Di ako nahihiyang sabihin 'yon.
Sa panahon ngayon, pinapatay pa rin ng tao ang isa't isa.
Kaya nagulat talaga ako na nakaligtas ang bloodline ko.
Ang pamilya ko.
Pa'nong di pa kami naubos
kung di ko nga maisip na gagawa ako ng gano'ng kabrutal na bagay?
"'Yan ang sa 'yo, gago!"
Di ko kaya 'yon. Masasaktan sila!
At di lang basta nakasakay ka sa kabayo. Nakasakay na ba kayo?
Kailangan mong hawakan at i-swing ang espada habang nakasakay sa kabayo.
Kalimutan mo na'ng cinematic style ng pagpugot ng ulo,
kasi dumampi lang 'yong espada, masakit na.
Tapos na ang laban mo.
Walang Batticon o kahit ano.
Magiging malala ang sugat.
Sobrang sama!
Nanood ako ng pelikula no'ng isang araw.
Ano'ng title no'n? Bonaparte ba?
Hindi, Napoleon ni Ridley Scott.
Alam mo 'yong sa battles,
sa bawat side, sabay umaatake ang 5,000 na tao?
Nakakatakot. Isipin mo nasa harap ka.
Sumisigaw ng, "Liberté!"
Nasa harap ka. Malapit ka nang maging giniling.
Anong "liberté"?
"Para sa France, mga putang ina!"
Tapos meron tayong mas marangal.
Ang galing talaga. Sumisigaw sila, "Allah! Allah!"
Pero ramdam mong may konting duda do'n.
"Allah! Allah?" I mean…
"Si Allah ang gagabay sa 'tin, di ba? Di ba?"
Di ko maisip ang sarili ko sa sitwasyong 'yon. Kaya mo?
Lahat ng kabayanihan mo puro joke hanggang sa ikaw na'ng nasa harap.
"Sasakupin natin ang Vienna!"
"O, ikaw muna
"Sa third rank ako, okay ba?
"Babalik muna 'ko sa fourth rank."
Lahat ng mga epic battles… di ko maisip ang sarili ko doon.
Naalala n'yo sa Troy, no'ng pumila ang 50,000 archers?
"Archers!"
"Sinabi ba niya na loose?"
"Loose!" "Anong loose?"
Halos lahat ng pelikula nitong 20 taon, pare-pareho ang kuha.
Cloud of arrows na nagpapadilim sa langit.
Parang may plug-in na lang sila para do'n.
"Archers!"
Parang sa Troy.
Di na lang ako papana.
Punyeta, Diyos na'ng bahala sa kanila.
Di naman nila bibilangin 'yong 20,000 na arrows.
Tama?
Gagayahin ko na lang ang tunog.
Di pa rin ako kikilos kahit unang pumana ang kalaban.
Para sa 'kin, lahat may karapatang mabuhay.
Tapos di naman ako makakatakas.
Di rin ako mabubuhay do'n.
Ano'ng mangyayari kung tatakbo pa 'ko?
Malamang tatamaan ako diretso ng arrow, o tatalbog at tutusok sa puwet ko.
Sigurado ako do'n.
Ang weird talaga.
Mahirap ang gera.
Ang tindi no'n. Buti na lang di ako nabuhay dati.
Inutusan kasi ako ng gobyerno na ikuwento sa inyo 'yon.
Para lalo kayong magpasalamat.
Totoo 'yon.
May…
Pa'no nagagawa ng tao na magbuhos ng kumukulong mantika?
Ang pangit ng panahon mula Stone Age hanggang medieval times.
Nagbubuhos ka ng kumukulong mantika sa tao!
Ga'no ka nilamon ng galit?
"Wag n'yong hayaang masakop ang kuta!" Hayaan n'yo sila, punyeta.
Kung lahat ng mga armado na 'yon pupunta dito, hayaan n'yo na sila.
Kumukulong mantika!
Isipin mo nando'n ka para sakupin ang Istanbul. Aakyat ka sa Silivri Gate.
Nasakop na ng troops mo ang kinatatayuan ngayon ng Topkapı Palace.
Patay na ang emperor. Pero di pa alam sa Silivri Gate.
Tapos nasa tuktok ka ng hagdan.
At nakatitig sa 'yo si Christos. "Hoy, vre, ano'ng ginagawa mo, vre?
"Wag mong ibubuhos, putang ina!
"Nasakop na namin ang Istanbul! Aargh!"
Di na tatagal ang Bepanthen ko sa buong pananakop.
Isipin mo ang sakit!
Mahalaga 'yong magkaroon ng malasakit. Pero wala nang gano'n ngayon.
Pa'no nagagawa ng mga taong magpatayan? Di ko talaga maisip kung pa'no.
Baka nasa 'kin ang problema.
Tatlong dekada na 'ko sa industriya. Pero may isang bagay na gumugulo sa'kin.
Mas naging bastos ang lipunan habang tumatagal.
Noong mas bata ako,
medyo pasaway ako noon.
Mahilig kami sa gulo.
Ngayon, sobrang bumaba na ang standards kaya tayo na ang elite.
Ano ba'ng elite sa Türkiye ngayon?
Elite ka na ngayon kung kaya mong maghugas ng puwet,
huminto sa red light at go sa green,
sumagot kapag may bumati ng "hello" o "good morning."
Elite ang tawag sa 'kin.
Tatay ko si Arif mula sa Tophane. Malayo ako sa pagiging elite!
Pero bumaba na ang standards.
Lahat, ang bastos na.
Ano ba ang ugat ng lahat ng kabastusang 'to?
Movies at series na tayo mismo ang gumawa!
Ang dali-dali lang isisi sa 'tin lahat ng kasamaan!
'Yong pagpatay sa kababaihan? "Napapanood 'yon sa mga TV series!"
"Ginagaya ng mga tao ang napapanood nila."
'Yong mga umaastang mafia? Dahil 'yon sa mga TV series!
Sa mga kabaliwan at karahasan na 'yon? TV ang dapat sisihin!
Sa port of Mersin, nasamsam ang walong toneladang cocaine.
"Lahat 'to, dahil sa mga TV series!"
Grabe, anong klaseng mga series 'yon?
At sabi nila, sa mga pelikula at stand-up ko,
tinuturuan ko daw magmura ang mga tao. Talaga ba?
Para namang walang nagmumura sa kalye.
Sa 'kin sila natututo! Sobrang nakakainis.
Ilang taon ko nang pinapaliwanag, pero wala pa ring nangyayari.
Nilalagay din nila kayo sa alanganin.
Parang nagpupunta kayo dito para marinig ang pagmumura ko,
tapos pagtatawanan n'yo sa bahay.
"Ang solid no'n, putang ina!"
Ganito lang ako magsalita. Parang nakikipag-usap lang sa kaibigan.
Oo, nagmumura ako. Ano naman ngayon?
"Pero work of art ba 'to?" Pa'no ko naman malalaman?
Work of art ba ang sculpture ni David na gawa ni Michelangelo?
May taas na 5.5 metro sa Florence at mukhang gawa sa velvet.
Sablay 'tong version ko ng David.
Parang Mahmud 'tong katawan ko, e.
5.5 meters ang taas no'n!
At pag may pedestal, mga 13–14 meters ang taas.
Manliliit ka sa taas no'n. Masterpiece ang design!
Pero kung titingnan mo mula sa baba, nine kilos ng bayag ang makikita mo.
Tama?
"Okay ba si David?" "Kitang-kita 'yong bayag niya eh!"
Mula sa baba, bayag ang makikita mo. Sa eye level, si David naman
Ganito talaga ang mga bagay.
Magulo ang kalye. Lahat, sobrang bastos.
Sa nakalipas na five to ten years, tumaas 'yong mga kaso ng pananakit sa mga doktor.
Akalain n’yo? Normal na ang pananakit sa mga doktor.
Sasabihin ko kung bakit.
Parang gera na ang nangyayari sa Türkiye nitong sampung taon.
Gera laban sa kaalaman at sa mga gumagamit nito.
May joke ako dati tungkol sa Faruk Pharmacy, 15 years ago.
May nakakaalala pa ba?
May hindi ba nakakaalala no'n?
Ano ulit ang punchline do'n?
Sa henerasyon ng mga magulang natin lumaki sa kasabihang 'to,
"There is no shame in not knowing, only in not learning."
Sa panahon namin, "Wala kaming alam, pero kunwari meron."
Pinagtatawanan pa natin 'yon 15 years ago.
Sabihin mo na lang na di mo alam. Ba't ka pa magpapanggap?
Sa panahon ngayon, "Ano ngayon kung may alam ka?"
'Yan ang vibe ngayon.
Siyempre maraming alam ang doktors, tama?
Tapos sasabihin ng isang ignorante, "Mali ang bypass mo.
"Putang ina ka!
"Bakit namatay ang lola ko?"
Alam daw niya kung pa'no ginagawa ang bypass, at tinatanggal ang tumor.
Alam niya!
At di siya makumbinsi ng doktor gamit ang kaalaman niya.
Nasa ibang frequency siya.
Akala niya siya ang alpha at ang doktor ay isang beta.
Kaya trip niyang hamunin ang doktor.
Kasi hindi niya magagawa 'yon sa kapwa niya na ka-level lang.
Di nila kayang sermonan ang mga tubero gaya ng pagsesermon nila sa mga doktor.
Ang weird, di ba?
Kasi ang tubero walang kalaban-laban, habang nakalabas pa 'yong hiwa ng puwet.
Pero kung sasabihin mong, "Mali ang kabit mo ng tubo,"
ipapasok ng tubero ang tubo sa puwet mo.
So magkatugma na ang frequency nila.
Scientific lahat 'to.
At baka medyo bastos ang bibig ko.
Pero halos lahat ng bagay sinisisi nila sa pagmumura natin.
Di naman tayo nagmumura.
Gumagamit lang tayo ng tamang adjectives at phrases.
'Yong tatay ko, 80 anyos na.
Sobrang pilyo at matalino
na laging may mura sa mga kuwento niya.
Pero wala pa 'kong nakitang talagang ininsulto niya.
Gano'n din ako.
Pero grabe, ang bastos ng mga tao!
Nagmumura ang mga bata,
nagmumura ang mga babae,
fans sa stadium, sabay-sabay nagmumura.
Pero ako na-outcast, dahil lang nagmura ako habang nagbibiro.
Grabe naman, tigilan n'yo na 'ko.
Isipin mo sa stadiums… Bro, never ako…
Alam mo naman kung kaninong team ako. Wag na nating pag-usapan 'yan.
Di ko nga masuportahan ang team ko nang di ako napapagalitan.
'Yong anak ko naman, di interesado sa football.
Isang araw, naglalaro kami ng anak ko sa PlayStation.
Kami lang dalawa sa bahay. Totoong istorya 'to.
Well, hindi lang kami dalawa,
may robot vacuum pa kaming kasama.
Naalala mo kung ga'no 'to kasikat, a few years back?
Sa tingin ko, mga three to five years ago 'yon.
Lahat kami bumili. Kasama 'ko do'n.
Tinitingnan muna nito ang bahay, tapos saka maglilinis.
Pinagala ko na siya years ago. Hindi pa rin bumabalik.
Scanning mode pa rin siya.
Kami lang ng anak ko. Naglalaro siya ng SpongeBob.
May SpongeBob game sa PlayStation. At nasa kuwarto ako habang naglalaro siya.
Tapos maya-maya…
di niya yata ma-beat 'yong level, kaya uminit ulo niya.
Tinanong niya, "Daddy, pwede ba 'kong magmura?"
Kami lang dalawa. Isang tatay at ang anak niya.
Nawa'y maunawaan n'yo.
Dahil walang babae sa bahay… Wala. Zero.
Sinilip ko lahat ng kuwarto.
Walang babae.
Ni anino ng nakaraan, wala.
Sabi ko, "Dahil pareho tayong lalaki dito, sige, magmura ka. Gusto kong marinig."
Dude…
Grabe ang mga sinabi niya tungkol sa nanay at ate ni SpongeBob…
Dalawang beses niyang pinaikot si SpongeBob sa ere.
Alam n'yo 'yong mga pores ni SpongeBob? Kagagawan 'yong ng anak ko.
Sabi ko, "Press mo ang Options at pumunta ka sa menu.
"Sobra na 'to. Saan mo natutunan lahat 'yan?
"Masyadong pilyo.
"Lahat ng salitang 'yon, di bagay sa edad mo.
"Tama, mura lahat ng 'yon.
"Okay lang matutunan mo ang meaning, pero di mo dapat ginagamit.
"Sobra na 'yon. Wag mo nang ulitin."
Sabi niya, "Dad, mas grabe pa nga ang sinasabi ng mga kaklase ko!"
At na-curious ako.
"Ano'ng sinasabi nila?" sabi ko.
Sabi niya, "Sila nga 'tanga' pa 'yong sinasabi."
Natuto ka na ng lahat niyan, sana matutunan mo rin ang hierarchy nila.
Isipin mo, i-equate ang "stupid" sa pagde-detalye ng gagawin mo sa nanay nila!
Di niya natutunan. Parang nanay niya.
Ayoko sa lahat ang sigawan at ingay sa stadiums.
May sports event na nagaganap doon.
Sobrang talented ng mga tao doon.
Di sila katulad natin.
At sumisigaw ang mga tao,
"Putang ina, takbo! Sipain mo! Puta ang nanay mo!"
Ano ba 'yan?
Ito ang isang bagay na talagang mahirap baguhin.
Kasi lahat kayo nagawa n'yo na kahit isang beses.
Pero di ko kayang gawin.
Meron akong heterosexual dyslexia.
Alam n'yo ba ang ibig sabihin ng heterosexual dyslexia?
Pag kasama ko ang mga kaibigan kong lalaki,
at may group ritual o activity,
hirap talaga akong makisabay.
Di ko talaga matutunan at magawa nang tama ang ritual.
Nagmumura nang sabay, halimbawa… "Putang ina ng nanay mo!"
Di ko 'to magawa.
Kaya di talaga ako pumupunta sa games. Ang hirap para sa 'kin.
Dinala 'ko ang anak ko sa Olympics sa Paris.
Naku, kawawa naman kayo.
Sa Olympics, may nakita kaming sikat na tao sa football scene.
Di ko masyadong kilala.
At sampung taon lang ang anak ko noon.
Tinapik niya ang ulo ng anak ko tapos tinanong,
"Aling team ang sinusuportahan mo, bata?"
Sabi niya, "Di ako nanonood ng Turkish football.
"Napakababa ng ball-in-play times."
Sabi no'ng lalaki, "Putang ina, grabe!"
Akala niya radioactive ang anak ko.
Gaya ng sinasabi ko, pupunta ka sa isang game,
makakakita ka ng perfect gentleman o lady
tapos magmumura sila nang todo.
Di ko talaga kaya. Totoo 'yon.
Una kong napansin na meron akong heterosexual dyslexia
noong 1989, 19 ako…
Di pala 19. 16 ako.
Nanood ako ng Beşiktaş game kasama ang mga kaibigan ko.
Alam mo 'yong sabay silang nagcha-chant habang magkakahawak?
Nasa likod kami ng goal. Puro high schoolers.
Doon ko unang naintindihan na di ako para do'n.
Nag-umpisa na silang mag-chant,
"Kaya ko kahit wala akong isang milyon sa pangalan ko…"
Sabi ko, "Kayo na lang maggaguhan!"
Anong klaseng pangarap 'yon?
Ba't mo ima-manifest 'yon?
Maririnig tayo ng Diyos!
"Kaya ko kahit wala akong isang milyon,"
at sisiguraduhin ng Diyos na di mo makukuha 'yon.
Ba't sisigaw ang 16-anyos na ako ng, "Ayoko ng isang milyong dolyar"
kasabay ng 50,000 na di ko kilala?
Magkakaiba tayo ng mga pangarap.
I mean, sumisigaw din si Ali Koç, "Ayoko magkaro'n ng isang milyong dolyar."
Kasi bilyonaryo na siya.
Ayaw niyang bumaba sa milyon lang.
Ikaw na nakatayo lang at may murang snacks, ayaw mo pa ng dollars? Labo.
Wala ka rin namang pera.
Sabi ko "Di ko kailangan ng wallet." Gano'n ka-grabe, ni wallet wala.
Sobrang daming nagmumura pag may laro.
At dahil "celebrity" ako, kahit saan ako pumunta…
Kahit saan ako pumunta dati, kasi ngayon, hindi na.
Noon, umiinom pa 'ko ng raki sa Develi bago ang laro…
Tuwang-tuwa sila na makita 'ko. "Ikaw ang kuya namin, Cem!"
"Buhatin natin siya!"
"Kuya Cem!"
"Naku, mga bata…"
"Ang ultimate kuya Cem namin!"
Para 'kong kotse, binuhat nila 'ko para mag-change oil!
"Kuya Cem!"
"Naku, mga bata!"
Pare, 52 na 'ko.
Kung hahawakan mo 'ko ng ganyan,
gusto ko ako ang pipili kung sinong gagawa no'n.
At di na 'ko nakabalik sa sumunod na linggo,
baka sabihin pa nila, "Gustong-gusto niya ang atensyon.
"Kaya pala andito siya," sasabihin nila.
At may isa pa 'kong kinaiinisan.
Kunwari talo kami… gaya ng lagi.
Habang naglalakad ako papunta sa kotse,
May biglang sisigaw, "3-0! Ikaw ang malas eh!"
Pucha, ako ba ang center forward ng Fenerbahçe?
Ordinaryong spectator lang ako, tulad n'yo.
"Kuya Cem!"
Ang sama talaga.
Pero matatag ang grupo nila.
Wag n'yo isipin na dahil sa mga banat ko
titigil na sila sa pagmumura sa games.
Naalala ko tuloy ang old joke ko pag ganyan ang mindset.
May Saint-Joseph alumnus sa military canteen, sabi niya,
"Wag kayo magmura, mga gago!"
Parang gano'n din 'yon.
Di ko mapaliwanag nang maayos ang sarili ko.
At wala talagang naniniwala na ganito ang nararamdaman ko
dahil nagmumura din naman ako.
Pero dapat may saysay ang mura.
Nakakatulong 'yon sa punchline mo pag may kinukuwento kang tao.
Pero wag mong sigawan ang isang football player,
"Wide ka pa, gago!"
"Titirahin namin kayo, gago!"
May rule bang gano'n sa football?
Di ba sapat na makapag-goal para manalo sa laro?
"Titirahin namin kayo, gago!"
May sarili bang score para diyan?
"Panalo kami 4-0, pero di namin sila nadurog."
Uso ba 'yon?
So ba't pa sila nagmumura?
Totoo lahat 'yon.
Sorry talaga, sis.
Parang di ka komportable sa topic na 'to.
Nakakarinig ka ng mga bagay na di mo pa naririnig dati.
Teka, hindi. Parang insulto pakinggan 'yon.
-Nakapunta ka na ba sa game? -Ako?
Hindi, iho. Ang babae sa likod mo.
Di lang ikaw ang tao dito, iho.
Ba't mo pinakasalan ang makasariling 'to?
"Ako? May iba pang tao? Saan?"
-Nakapunta ka na ba sa laro? -Hindi pa.
Maniwala ka, sobrang mahihirapan ka do'n.
Ang pangit ng mga eksena doon.
Pati mga babae, nagmumura rin!
Tapos below the belt ang insulto!
"Number six, titirahin kita!"
Kahit wala naman siyang junior.
Wala na, nawalan ng sense 'yong salita.
Sabi nga nila,
"Mahina ka lang ba sa numbers, o hindi ka pa nabugbog?"
Nakatapak na 'ko sa football field.
May dagdag pa,
pero kadalasan 100x45 meters ang sukat.
Tapos sisigaw siya sa midfielder, "Wide ka pa, gago!"
Pucha tingnan mo kaya! Nakatapak ka na ba sa field?
Gugustuhin mo ngang mag-taxi mula midfield hanggang goal.
At di ka pa tatanggihan ng driver dahil short trip lang.
"Takbo!" sabi niya!
Samantalang ang babait ng players.
Pero walang respeto ang mga tao sa talent.
Guys, nakapanood na 'ko ng games sa Spain kasama ang anak ko.
Minsan, gusto namin manood do'n.
Napanood namin ang Barcelona–Valencia game.
Para siyang billiards match.
Ganito panoorin ng fans 'yan.
Olé!
7-1 'yong final score.
Goal! Olé!
Walang "Putang ina ng nanay mo!"
Walang "Titirahin namin kayo!" Wala talaga.
As in pure football lang. Namangha ako.
Promise, di na talaga maaayos 'to.
Kaya tinigilan ko na ang pagpunta sa football games.
Di ko gusto 'yong may sumisigaw pa, "Titirahin namin kayo!"
Parang grupo ng nine years old.
Di bagay sa lalaki ang makitang ganyan.
Gano'n din sa babae.
Ba't sexual acts ang naiisip nila doon?
Sa tingin ko alam ko na.
Dahil ginagawa ko naman 'yan sa bahay,
di ko na naiisip 'yan pag nasa game ako.
Football lang 'yan. Goal, penalty shot, offside…
Gawin n'yo lahat ng "tirahan" na 'yan sa bahay, tapos saka kayo manood ng game.
Gawin n'yo 'yan pag hindi kayo nanonood ng football.
Grabe, ang labo talaga.
Sabi ko di ako pupunta,
pero napilit ako ng sound guy namin sa pelikula.
Sabi ni Levent, "Ba't di ka sumama sa games, Cem?
"Pupunta kami sa Lisbon, Portugal
"para sa Benfica game.
"Nag-arrange kami ng charter flight para sa elite group, 100 na tao."
At ano ba'ng pagiging elite?
Masaya maging elite.
Elite group daw.
Sabi ko, "Levent, ayokong sirain ang trip n'yo, at ayoko ring…"
Di ko gusto ang gano'ng eksena.
Kinalimutan ko na 'yang Boy Scouts mindset noong middle school.
I mean, kahit anak ko di umaasta nang ganyan.
Sabi niya, "Mga kagalang-galang lahat 'to. Walang pasaway."
Sumama din ang kuya at pinsan ko.
At nakumbinsi ako.
O nauto!
Dumating ako sa airport.
Nakita ko 'yong kaibigan kong producer, tapos 'yong big time ad director,
tapos isang poet na kilala sa literary circles.
"Fenerbahçe fan ka rin, Cem?"
Sumakay na kami ng eroplano… teka, di pa pala, sa airport muna…
Akala ko, mababait sila.
Pero 10:30 pa lang.
12:00 ang flight.
Nagkumpulan kami, tapos may mga weird pa na sumulpot.
May ilang dumating na naka-bandana.
Sa una, mahinang ugong lang.
Tapos biglang may background chant, "Puke ng nanay mo…"
At no'ng napansin ko 'yon, alam kong yari na 'ko.
Ayokong sirain ang trip nila
o maging suplado sa grupo.
Uminom muna kami at sumakay sa eroplano. At dude…
Hinahampas nila ang covers tapos kung ano-ano pa. Bago mag-take off,
nagbanta pa ang piloto na ilalapag ang eroplano sa Lüleburgaz.
Di pa nga kami nakakaalis.
Apat na oras papuntang Lisbon, tama?
Naku po.
Grabe, apat na oras pa ang flight.
Pinaupo sila ng attendant.
Ang sagot nila? "Tangna, walang uupo!"
Grabe, dapat nakita n'yo sila. Puro mura at kalokohan.
Ito ang gusto kong sabihin sa inyo, guys.
Itinuro sa 'kin ang pagkakaiba ng pagmumura sa pambabastos.
Makikita mo rin naman ang mga mura sa dictionary. E, ano ngayon?
Nakakapagod isipin
na sinasabi ng iba na natuto daw sila ng masamang asal
sa movies, TV shows, literary works, at iba pa.
Ang tanga ng nagsabi no'n. Walang sense!
May gulo sa kalye.
Nagkaro'n ako ng bad experience 16 years ago.
No'ng mismong araw na 'yon, sinabi ko sa kuya ko,
"May bad experience ako sa taxi driver. Gusto kong ikuwento sa stage."
Sabi niya, "Wag na dude.
"Di sila maniniwala sa 'yo.
"Iisipin nila nag-iimbento ka lang
"tapos binabago mo ang ibang bits para maging nakakatawa.
"Masyadong bastos. Di 'yan magugustuhan.
"Iisipin nila sobrang bastos at nakakairita na."
Pero 16 years ago na 'yon!
Ngayon, masasabi ko na.
Oo. Kailangan n'yong marinig.
Kasi may mga bagay na gusto lang kalimutan ng tao.
Sumakay ako ng taxi sa Mecidiyeköy.
Dati, makakasakay ka ng taxi kahit Turkish lang ang alam mong salita.
Pwede kang pumara at hihinto sila. Ang weird.
"Sa Levent ako." sabi ko. Okay naman sa driver.
Sweet at malakas ang dating niya.
Tinanong niya, "Nakikilala mo ba 'ko, Mr. Cem?"
"Hindi."
"Sobrang saya ko na nandito ka sa taxi ko ngayon."
"Pwede ba kitang dalhin sa taxi stand namin sa Çeliktepe?"
Gusto niya akong ipakita sa mga kasamahan niya.
Dahil sa pressure, sabi ko na lang, "Okay, sige.
"Pero please, saglit lang sana."
"Bro." sabi niya,
"Di mo 'ko kilala, pero friend ako ni Erkan the Thief
"na schoolmate mo sa Gültepe."
So i guess close kami.
Erkan the Thief.
Sabi ng driver,
"Gustong-gusto ka nila. Please.
"Mag-hi lang tayo tapos aalis na."
Sabi ko, "Sige, sandali lang."
At sinasabi ko sa inyo, totoong-totoo 'to.
Nasa front passenger seat ako.
Nandito ang driver, at nando'n ang stand.
Bigla siyang nagpreno tapos sumigaw sa pagbukas na bintana,
"Optic!
"Optic, nakikita mo ba kung sino ang kasama ko?
"Si Kuya Cem! Titirahin niya ang nanay mo!"
Ano ba'ng ginawa ko?
Sumakay ako ng taxi sa Mecidiyeköy.
At dinala 'ko sa isa sa pinakadelikadong lugar…
I mean, ayon sa pagkakuwento niya, ganito raw ginawa ko.
Pumara ako at sinabing,
"Sa Çeliktepe tayo, titirahin ko nanay nila!"
Dude, ano'ng ginawa ko? Gusto ko lang umuwi.
Sinigaw niya 'yon sa stand.
At ang lalaki ng katawan no'ng mga nando'n, sobrang batak.
At ang tinawag niyang "Optic"…
Wala ni minsan na nambastos sa 'kin.
Lumapit si Optic sa bintana nang ganito.
"Mr. Cem, saan mo nahanap ang gagong 'to?
"Nagtatrabaho ang nanay niya sa whorehouse."
Ganito itsura ko.
Para akong bumalik sa pagiging 12 years old
na nanonood ng laro sa Wimbledon.
Totoong sagutan 'yon.
I swear to God. Di na 'ko bata noon, nasa 40s na 'ko.
Nag-asaran sila ng mga tatlong minuto.
Tatlong minuto!
At natulala na lang ako.
Di ko alam kung pa'no, bigla na lang silang natapos.
Hinatid niya 'ko sa place ko sa Levent.
At humingi siya ng tawad.
Mag-isa lang ako sa bahay. Nagsimula akong mahilo.
Parang kailangan kong maligo.
Parang may ginawa sila sa 'kin, alam n'yo 'yon?
Grabe talaga.
Naaalala ko pa ang flight na 'yon.
Lahat ng gulo at sigawan ng "Portugal!"
Sobrang nahirapan ako.
Lumapag kami sa Portugal. At di ako marunong mag-Portuguese.
Tapos nakita ng pulis
na may sugat ang kilay ng iba.
I mean, sino ba'ng mga nag-rambulan?
Ni hindi pa kami nakakapunta sa games.
Mga hapon pa 'yon o kinabukasan.
Sabi ng pulis, "Qué está pasando aquí? Por qué están formando líos?"
"Hoy, wag kang mag-salita ng ganyan!"
Bumili agad ako ng ticket pagkalapag namin at bumalik na.
Nagtatawanan kayo, pero karamihan sa mga lalaki dito
iniisip nila, "Di ko isasama 'tong taong 'to sa laro."
Kung 'yan ang na-feel n'yo, ayos lang. Pero di na lang 'to tungkol sa football.
Ito…
Ito ang ugat ng lahat ng kasamaan.
Ayoko ng lasingan.
Nakakainis sobra.
Kahit sino pa 'yan.
Para sa 'kin nakakadiri.
-May favorite drink ka ba, bro? -Whiskey.
Whiskey drinker.
-Eh siya? -Gusto niya lang ako samahan.
Galit ka ba sa 'kin, sister? Ba't di ka magsalita?
Ganito 'yong ginawa niya.
Pwede 'yon sa kanya, pero sa 'kin hindi.
Siya lang talaga tatablan ng "Honey!" attitude na 'yan. Hindi ako.
Umiinom ba kayo?
Wag kayong iinom, boys.
Kanina lang nasa phone ako.
Masyado naman mahal ang alak sa Türkiye.
Di ba, guys?
Gumagawa ng sariling alak ang mga tao sa bahay. Nakakatawa.
Sobrang hirap gawin, tapos may twist pa.
Tapos tinatago pa nila kung ano'ng alak 'yong kailangan sa bootleg.
Ang dami na nating scandals nitong mga nakaraang taon.
Ang paggawa ng alak sa bahay,
bahagi na ng kultura natin, oo.
Pero ngayon, ginagawa na 'to ng mga tao para makatipid.
Hindi yata tama 'yan.
Isa 'to sa pinakamalinaw na problema na nakikita ko sa gobyerno.
Maayos naman ang iba.
Di ko maintindihan ang mga gumagawa ng raki sa bahay.
Lalo na, isang araw lang ginawa at sa YouTube lang pinanood.
"Mehmet, subukan mo 'to."
"Nandito ako, Cengiz." "Oh."
Kuha n'yo?
Di siya tama.
Whiskey drinker ka.
Basta wag ka lang masyadong malasing at maging miserable,
pwede kang uminom hangga't gusto mo.
Ayoko talaga ng lasingan.
Akala ng tao lalabas ang talino nila sa paglalasing,
na para bang nagiging si Neyzen Tevfik sila pag nakainom.
Ang yayabang magsalita.
"…at gago ang lola mo!"
Kung ikaw ang dakilang Neyzen, ikaw pa rin siya pag lasing.
Kung gago ka, magiging lasing na gago ka lang.
Madaling basahin ang mga lasing.
Sobrang prangka kahit wala na sa lugar.
Walang sense.
"May sasabihin ako sa 'yo. Gago ka!"
Ano ba'ng balak mong makuha dito?
Five minutes lang, iba naman ang iniisip nila.
"I'm sorry. Ako ang gago."
Kuha n'yo?
Kung paikot-ikot lang tayo,
ayokong uminom kasama ka.
May narinig akong kuwento galing sa mas nakakatanda.
Parang, 19 pa lang ako no'n.
Nangyari 'to 33 years ago.
Baka narinig n'yo na ang joke, pero totoong storya talaga 'to.
Gustong-gusto ko na
may mga bagay na naranasan natin, na ginagawa na lang biro.
Nasa kotse sila, tapos sabi ni Ahmet,
"Sinan, ako na bahalang magmaneho kung wasted ka na."
Sumagot si Sinan, "Ahmet, nagmamaneho ka na."
At ito…
Seryoso, isa 'yon sa mga favorites ko.
Sobrang ganda no'n.
Wala pang nakakatalo dito.
At nananatili pa rin siyang misteryo.
Di pa rin namin alam kung sino ang nagmamaneho no'ng gabi na 'yon.
Astig di ba?
Kadiring paglalasing.
Pero gusto ko ang cultural drinks.
Nakapunta ka na ba sa Scotland?
Okay. Isama mo ang asawa mo, pumunta kayo.
Maganda at cultural 'yon.
Nakapunta na 'ko sa mga sinaunang lugar sa Scotland.
May nakita akong maganda no'ng isang araw.
Kilala mo ba si Bülent Şakrak?
Grabe bro, baliw na talaga mga tao.
Sa gitna ng tensyon, nagawang magplano ni Bülent
ng two-day vacation sa Eid.
Boarding na siya papuntang Lesbos,
nakita siya ng paparazzi sa Ayvalık port.
"Pupunta ka sa Lesbos, Mr. Bulent?" Ngumiti siya.
At may nag-comment, "Greek spawn!"
Pupunta lang siya sa Lesbos para uminom ng raki.
Parang sumali siya sa EOKA kung umasta ang mga loko.
Nakakabaliw na 'yong tensyon ng Turkish-Greek.
Masaya lang kami…
Tangna, saan nanggaling 'yong mga fighter jets?
"Paki-cancel ang tzatziki, please."
Magkapitbahay ba tayo o mortal na magkaaway?
Ang daming events na kailangan iwanan nang maaga.
Sige, aalis na 'ko.
Kinakabahan kami sa mga jets habang pinipilit i-enjoy ang raki.
Anyway, pumunta kami sa Scotland. Naka-kilts pa kami.
At nakahanap na naman sila ng mali dito.
Sa balita nakalagay, "Naka-kilts sila!"
E, ano?
Gusto ka nilang hilahin pababa sa ginagawa mo,
pero di nila alam, 'yong mga hirit nila
walang dating sa 'yo.
Ang labo.
"Nagsuot ka ng kilts doon?" "Oo."
Ba’t ako maiilang do’n?
Ano'ng masama sa pagsusuot ng kilts?
Nasa Scotland tayo!
Dito, 68 percent ng audience, nagsusuot ng skirts o mga dress.
Nakakahiya ba 'yon?
Di ko maintindihan 'yong mga gano’ng point nila.
Nagsuot kami ng kilts. Kilts 'yon, di ba?
At namasyal kami. Kasama rin namin si Uraz.
"Nag-kilts sila sa Scotland!" Di 'yon itinuturing na pambabae doon.
Saka hindi malalambot ang mga Scotman.
At para sa 'kin, mas astig pa ang kilts kesa sa pants.
Wala kang suot na panloob, tapos may slit pa.
Wag n’yong inaano ang guhit-guhit na tela. Mas macho pa nga ang dating no’n, e.
Kung haharap ka sa isang Scotsman sa patapangan at palakasan,
di mo pa nakakalas 'yong sinturon mo, and'yan na agad si Morgan.
"Ano'ng nangyayari?" "Wala. Tuloy lang."
Sa kultura namin, may cute na kasabihan tungkol sa pag-inom.
Medyo nakakaloko nga, e.
Alam n’yo kung ano? Alam n’yo 'yong mga gasgas na linyahan?
Gasgas na din 'to, e.
Ano 'yon, e, "What doesn’t kill me...
"makes me stronger."
Stronger mo mukha mo!
Ano ba’ng ibig sabihin no’n?
Makatang linyahan lang 'yon.
Pa'no ka naman lalakas do'n?
Pag binato kita ng sibat...
"Buhay pa 'ko! Mas lumakas ako!"
Oo, mabubuhay ka, pero madi-disable ka.
Hindi gano'n ang buhay. Wag magpaloko sa magagandang salita.
"What doesn’t kill you makes you stronger."
Nakakatawa tayo pagdating sa mga gasgas na linyahan.
Lahat tayo, nauuto ng mga gano’n.
Kahit pag sinasabihan kang mag-chill, ang gusto ng mga tao, mag-effort ka.
May kasabihan sa Türkiye,
"Wag mo siyang alalahanin, pare. Gago siya." Alam n'yo yon?
Kahit 'yon, may effort pa rin!
Gusto nilang gumawa ka ng gawaing bahay para di ka mag-alala.
Anong sinasabi mong "Gago"? Preparation pa lang, 30 minutes na.
The fact na konti lang ang natawa,
pinapakita na sensitibong topic pa rin 'to.
Sige!
Pwede ka nang umalis, tita. Lumalala na ang sitwasyon.
Lahat ng effort, para lang maging malaya!
May isa ring magandang kasabihan tungkol sa pag-inom.
"Get drunk, glow up!" Tama?
Napapaniwala tayo sa linyang 'to.
"Get drunk, glow up!"
At ano ang success rate? Isang porsyento.
Ilan ba talaga ang gumanda dahil sa pag-inom?
At pagdating sa pisikal na kagandahan…
Wala talaga akong interes sa topic na 'yan.
Sabi nila tungkol sa 'kin, "Tingnan mo, ang pangit tapos ang ganda ng kasama!"
"Leche ka!"
Ba't kailangan kasing ganda ko siya? Mukha ba 'kong babae?
Kailangan ko bang kasing ganda niya?
Kailangan ba malaki rin ang labi ko?
Perky boobs, mahahabang binti, lahat-lahat?
Ano'ng kalokohan 'to?
Ang labo naman no'n.
"Ang ganda niya. At may isang pangit na mukhang gago."
At? "Mas maganda siya." Oo, tapos?
Kailangan ko pa bang pahabain ang usapan?
"May dating din siya."
"Mas maganda pa siya sa girl."
Ganito ba talaga dapat?
Minsan, kumakain akong mag-isa sa labas.
Na di n'yo na ikinagulat, siyempre.
Tapos, may lumapit sa 'kin, sikat na plastic surgeon.
Alam mo 'yong gasgas na eksena,
sa nightclub kingpin, bibigyan ka ng calling card para mag-offer ng trabaho?
Habang kumakain ako, lumapit siya at bumulong sa tenga ko.
"Ang mga tenga"
Sabi niya, magpagawa raw ako ng tenga sa kanya.
Inabot ng plastic surgeon ang business card niya sa 'kin.
Iniisip niya na dapat ipaayos ko ang tenga ko sa edad na 'to!
Napakagago!
Anyway, pinaalis ko siya.
Tapos, mga after three years,
nakita ko ang article na ang title, "Mga celebrities na nagparetoke."
At kasama ako doon.
Ang nakalagay, nagpaayos daw ako ng tenga.
Magkano ang inabot para sa tenga?
Nakausli ang tenga ko no'ng bata pa 'ko.
At ngayong lampas 50 na 'ko,
medyo lumaki na rin ulo ko, kaya baka mas di na gaanong nakausli.
Ano pa kayang dahilan?
Pumunta 'ko para ipagawa ang tenga ko, pero hanggang dito lang ang ginawa?
Kasi naubusan ako ng pera o kung ano man?
Habang pinipin nila pabalik, sabi ko, "Tama na!"
"Nagtitipid ako para sa tuition ng anak ko!"
Ang sasabihin ko ngayon, di para sa inyo.
Pero isang gabi, pagkatapos kong sabihin,
"Sobrang sikat na ang cosmetic surgeries nitong nakalipas na sampung taon."
At nang tumingin ako sa audience,
naisip ko, sila pala mismo ang tinutukso ko.
May sumigaw,
"Cem, magkuwento ka pa tungkol sa gorilla!"
"Pakita mo ulit ang gorilla version mo."
Gusto na nilang palitan ang topic.
Alam ko, karamihan ng nagpapagawa, mga babae.
Pero di rin inosente ang mga lalaki.
May ibang lalaki, mukha nang manika ng ventriloquist.
At bilang defense mechanism, sasabihin nila,
"Wala pa 'kong pinagawa sa mukha ko."
Lagi nilang tanong, "May ipapagawa ka ba, ma'am?"
"I mean…"
"Konting touch-up lang."
Well, pwede mo naman ipaayos ang rear bumper ng Ford Taunus
na may "konting touch-up".
Ano ba'ng ginamit nila sa touch-up? Isang sledgehammer?
Ngayon, may mga tao na paulit-ulit nagpapagawa ng cosmetic surgeries.
Noong mas bata ako,
taong 80s, sikat ang Brazil bilang cosmetic surgery destination.
Sobrang sikat ang Brazil
dahil sa mga tagong operasyon na di pwedeng gawin sa US.
May iba na weird ang requests.
Ang normal, ganito, "Nakatapak ako ng mina."
"Tulungan mo ’kong makabalik gamit ang reconstructive surgery."
Pero iba naman 'to.
Sabi ng iba, body shaming daw ang ginagawa ko.
"Nakakahiya ka! Nakaka-boost ng confidence ang mga operation na 'yan!"
"Ba't mo sila pinapahiya?"
Hindi ko sila pinapahiya.
Mga baliw sa retoke ang inaasar ko.
Naiintindihan ko na ginagawa 'to ng iba para makisabay,
para maging masaya sa konting touch-up.
Pero may iba, titingin sa catalog tapos sasabihin,
"Kita mo 'yang puwet ng unggoy?
"Ilagay mo sa labi ko."
Di ba natin dapat pagtawanan 'yon?
Di ba natin pwedeng laitin ang mga taong padalos-dalos magbago ng itsura?
Lalo na kung kuntento rin tayo sa kapangitan?
Alam mo 'yong lumang kasabihan…
Ano nga ulit yon?
May desisyon tayong ginagawa…
Ano nga ba ang kasabihan?
"Magagalit ang Diyos."
Patutunayan 'yan ng matatanda.
Kung di gusto ng tao ang itsura niya…
"Ayoko ng ilong ko!"
"Wag mong sabihin 'yan. Masasaktan mo ang Diyos."
Pero ngayon?
Walang may pakialam sa usapang nakakainsulto sa Diyos.
Ngayon, "Bigyan mo 'ko ng French lift."
"Pa'no ang Diyos?" "Hindi magagalit ang Diyos."
"Gumagamit ako ng emergency lights para makadaan sa emergency lane."
"Kung di magagalit ang Diyos do'n, ewan ko na."
Halos lahat nagpapagawa na.
At may mga nalulungkot pag wala nang nakakakilala sa kanila.
May kaibigan ako na ginawa sa 'kin 'yon. "Di mo 'ko nakikilala?"
"Dude, grabe!"
Kahit nanay mo, di ka makikilala.
Kahit si Kamatayan, di ka makikilala.
Imortal ka.
Papasok siya dala ang scythe niya. "Mrs. Aynur?"
"Mrs. Aynur, tapos na ang oras mo. Magandang araw, mam."
"Mrs. Aynur?" "Ako si Aynur."
"Pucha, talaga ba! Seryoso?
"Ano'ng ginawa mo, Mrs. Aynur?
"Nagpa-facelift ka. French lift. Fake lips.
"Breast implants.
"At ang lips? Pati sa baba din?
"Isusulat ko na lang, four lips.
"Sige.
"Konting touch-up? Okay."
'Yong mga touch-up ang kadalasang resulta ng isang taong naghahanap ng kasabwat.
Ladies, kapag may kaibigan kayo,
na nagbibigay sa inyo ng recommendation tungkol sa crow's feet ninyo,
alam mo na saan papunta 'yon.
"Paayos mo lang, honey."
"Bakit?" "Ako nga, napa-ayos ko na."
"Ano'ng kinalaman niyan sa 'kin?" "Gawin mo na lang."
Nasa isang klase siya ng journey,
at ayaw niyang mag-isa.
Ang hanap lang niya, mga karamay sa judgement day.
Sabi ng lalaki, "Ano ba? Masasaktan mo ang Diyos."
"Marami naman kami."
Kaya gano'n.
"Ang dami mo nang pina-ayos, Mrs. Aynur. Talagang magagalit ang Diyos.
"Okay… ayan pa, tapos ito… liposuction.
"Maglakad ka nga, patingin ng puwet mo.
"Okay!
"'Yan ang pinaka-ayaw niya.
"Dito siya sobrang naiinsulto."
Tatanungin ko kayo, bilang kaibigan…
Patawarin n'yo kami, sisters.
Honest question lang. Pag-isipan n'yong mabuti.
Ba't may nagpapagawa ng puwet?
Tinatanong ko 'to bilang kaibigan.
Matanda na 'ko.
Isang beses ko lang yata nakita ang puwet ko, di man lang naulit.
Kung may sampung puwet na ilalagay sa harap ko
at sasabihing mong pumili ako,
I swear to God, di ko kaya.
Sasabihin ko, "Pwede 'yon."
Kasama ba sa identity natin ang puwet?
Ang mukha ng isang tao…
Tungkol 'to sa security, di ba?
Ang mukha ang pinakanatatanging parte ng katawan ng tao
o minsan pati buong pagkakakilanlan.
Nakikilala tayo sa mukha natin.
Nakikilala tayo sa mukha natin sa ID.
Nakikilala tayo gamit ang mukha natin para sa seguridad.
Kaya pag pinaayos mo ang mukha mo…
Siguro pasok na 'yan sa category na binanggit natin.
Alam n'yo, natural lang naman na gusto mong mas gumanda ang mukha mo.
Pero ba't mo pa ipapagawa ang puwet mo?
Bakit?
Ano ba'ng kailangan gawin ng puwet mo?
Dude… Makinig ka.
Nakaupo ako ngayon. May silbi ang puwet ko.
At kung di ako komportable, ang unang pumapasok sa isip ko,
maglalagay ako ng isa pang unan dito.
Ba't ko ikakabit ang cushion sa puwet ko, kung pwede namang dito?
I mean, wala talagang saysay kung sa logistics mo titingnan.
At sabi rin nila,
"Wag mamimintas.
"Kita mo, bumalik ang confidence niya pagkatapos magpagawa."
Kung kailangan mo ng butt job para tumaas ang confidence mo,
ibig sabihin, bagsak 'to ngayon.
Grabe naman.
Guys, sa loob ng 200 years, ito ang laging sinasabi,
"Di nasusukat ang babae sa katawan lang."
"Ang pagiging babae ay pagkakakilanlan, isang personalidad."
"Ginagawang produkto ng media conglomerates ang mga babae."
"Tinuturing ng Big Media na sexual object ang mga babae para sa marketing."
Yada yada. Sa loob ng 200 years!
Pinakinggan natin lahat 'yon
mula bata, kabataan, hanggang pagtanda.
"Oo. Tama. Babae bilang object…"
Tapos ano'ng nangyari?
Ngayon, lahat ipinapakita ang puwet nila sa TikTok.
Sila ang nagre-record ng sarili nilang puwet para makita ng lahat.
Big Media ba o mga conglomerates ang nagsasabi sa 'yo na gawin 'yan?
Pumapasok sila sa mga kuwarto
at ibubulong, "I-video mo ang puwet mo."
"Pero gitarista ako" "Wag 'yon. Puwet ang ipakita mo."
Ang gusto ko ibahagi dito
na masyadong naka-focus ang tao sa ilang parte ng katawan nila
kasi doon nila ini-identify ang sarili nila.
Kaya ang fourth wave ng feminism
ay tungkol sa "Puwet ko, choice ko."
Science 'to, dude.
Patong-patong na ang jokes ko ngayon.
Wag kayong maingay, mga dukha.
Bawal mag-enjoy ang mga mahihirap.
Joke lang. Tumawa lang kayo.
Isang araw, nasa gathering ako… Di ako lumalapit sa babae. Never.
Ano 'yon, tawa ba 'yon?
I swear. Di ako lumapit sa babae.
Ang mga nakakakilala sa 'kin, sila ang magpapatunay.
Totoo sister. Never.
Sige nga, ano ba'ng kailangan pag pumoporma sa babae?
Ibig sabihin, kailangan ng effort.
May konting manipulation at kung ano-ano pa.
Parang trabaho lang.
Wala akong oras para diyan.
May show ako kinabukasan.
Kung may nakasaksi na lumapit ako sa babae isang event, magsabi kayo!
Lahat ng 'to, naka-record!
Isipin mo 'ko na nagsasabi ng, "Hi, what's up?"
"Yes. G.O.R.A., A.R.O.G."
"Ituloy natin ang tawanan sa bahay ko."
Di ko gagawin 'yon. Ang corny para sa 'kin.
Para sa 'kin kalokohan 'yon, kahit no'ng bata pa 'ko.
Nakatayo ako, may hawak na drink, tapos may babae sa tabi ko.
Parang independent type ang dating niya.
Di ko siya kilala. Magkatabi lang kami, nakatayo.
Sabi niya,
"Nagustuhan mo ba?"
"Nagustuhan mo ba?" tanong niya.
Sobrang lawak ng tanong na 'yon, di ba?
Sabi ko, "Sorry? Ano'ng ibig mong sabihin?"
Medyo nag-shift siya ng topic at sinabing, "Pants ko.
"Ano'ng masasabi mo sa pants ko?"
Kakaiba talaga ang design ng pants.
High-waisted at fitted nang mahigpit sa balakang
na may batik design o kung ano man.
Sabi ko, "Maganda. Medyo unique."
Sabi niya, "Hunting pants ko 'to.
"Suot ko 'to pag nangangaso ako."
Sabi ko, "Hindi ko season ngayon.
"As in, totoo.
"Dapat September mo 'ko hinunting, woodcock season kasi 'yon.
Agresibo pala siya, ang sabi niya.
"Stop joking. Sabihin mo ang totoo. Di mo ba gusto ang puwet ko?"
Nakakalungkot, di ba?
Kung nagpahiwatig ako ng parang gano'n,
darating agad ang gendarmerie at mga pulis.
Pinag-uusapan na 'ko sa mga talk show ng mga babae.
"Hinuhusgahan niya ang mga tao base sa puwet."
"At kaibigan pa siya ni Ozan Güven."
Di na natapos ang issue na 'yon.
Oo.
"Di siya sumama sa Gezi protests kahit inutusan na siya."
Walang katapusan, di ba?
Hindi tayo pantay pagdating dito.
Pwede siyang maging agresibo kasi babae siya.
"Ayaw mo sa puwet ko?"
At dahil may pananagutan ako,
sabi ko, "Ang ganda talaga ng puwet mo, sister.
"Pero may isang problema
"Sa 'yo 'to.
"Ikaw ang dehado diyan.
"Nakakahiya na
"kahit saan mapunta 'to kasama ka pa rin.
"Yan ang problema ng puwet na 'to.
"Pero kung pwede ko siyang makuha solo,
lalabhan ko tapos ibabalik ko bukas."
Ginusto niya 'yan.
Kung puwet lang ang puhunan mo, asahan mong mapipintasan ka.
Tama?
Ang dami mong pinagawa sa katawan, di na uso 'yan.
Nababaliw na ang mga lalaki.
May bagong uso ngayon.
Sorry kung nagpagawa ka, di ko lang talaga mapigilang asarin.
Groom fillers.
Alam ng mga dukha 'yan, di ba?
Ang labo.
Nagtuturok sila ng kung anong likido, o…
Sa tingin ko, silicon-based 'yon.
Tinuturok nila sa ari mo. Diyos ko!
Taon-taon na lang, pinag-uusapan pa rin 'to.
Ano ba'ng gusto mo?
Gawin mong anim na metro, sige lang!
Ano ba'ng trip mo?
Gagawin mong scarf sa winter?
Minsan parang makaluma pa rin ang mga tao.
Naalala ko tuloy ang mga Aztec at Mayan.
O kaya mga African tribes na buhay pa hanggang ngayon.
Alam mo, 'yong mga nagsusuot ng lip plates at kung ano-ano pa.
O mga babaeng Burmese na nagsusuot ng neck rings.
O 'yong mga African na gourd lang ang suot sa harap.
Sa totoo lang, wala 'kong nakikitang pagkakaiba.
Di na bago ang body alteration.
Kung tutuusin, luma na 'yan.
Pagkatapos ng maraming facelift, "Salamat, doc. Ang ganda!"
"Dalawang drumstick lang, ready na 'ko sa Ramadan."
Binabanat ang balat nila na parang drumhead.
At iniisip nilang maganda 'yon.
Sobrang nakakalito.
Di na napag-uusapan ang
personality ng tao ngayon.
Ibang-iba sa dating tradisyon ng literature noon.
Ayos, a! Wala 'kong masabi.
Walang maaawa sa pag-ubo mo.
Sige nga, ano'ng mga pinagawa mo?
Alam n'yo ba kung ano ang
beginner-level ng body alteration?
Lip filler!
Lip filler at iba pa.
Hindi, di 'yon kasali.
Mga tattoo.
Wala akong tattoo.
Pero may mga taong…
Sabi ng isang babae sa audience,
"May tattoo ako sa lugar na walang makakakita."
Ano'ng ibig sabihin noon? Nakuha naman namin agad.
Pag ibinuka mo ang legs, nakasulat, "Goods receiving."
Gusto pa raw itago, pero siya rin ang nagkakalat.
Ako ang nagsabi niyan, Mr. Cem.
Patunay kung ga'no ako ka-honest.
Nag-usap tayo tungkol doon, di ba?
Nasa third row ka.
Kita mo? Totoong komedyante ako.
Mapapatunayan mo bang totoong tattoo 'yan?
Kaya mo bang sabihin kung nasaan talaga?
Pwede mong ipakita sa mga camera.
Ano'ng nakasulat sa tattoo mo?
Nasa balakang ko.
Sa balakang?
Malapit na 'ko.
Sa isang pisngi ba?
-Ano'ng nakasulat -Wala.
-Ano? -Shape lang 'to.
Shape?
Guiding arrow ba?
I mean…
Di lang ako laging honest, ngayon proven na totoo.
Magpakasaya ka sa tattoo mo.
Wala akong tattoo. Di siya recommended sa mga actor.
Pero marami akong kaibigang actor
nagpapatattoo sila kasi madali na lang takpan ng make-up ngayon.
Noong mas bata ako,
ang pinakasikat na tattoo noon, bukod sa mga numbers,
mga sikat na Latin phrase.
Alam n'yo 'yon?
Parang "Carpe Diem."
O "Tutto Passa," ibig sabihin, "Lahat ng bagay, lumilipas."
Sikat na sikat 'yon noon.
Nauso rin ang barcodes dati.
Misteryoso, science fiction ang theme.
Alam n'yo 'to? Gattaca. Barcode sa leeg.
"Kumusta?" "Ayos lang ako, dude."
Pero pag pina-scan mo 'to sa tindahan
barcode lang pala 'yon ng isang lecheng laundry detergent.
O isang Nivea moisturizer.
Di ba?
O baking powder.
Vanilla flavor.
May tattoo ba kayo?
Sino'ng may kakaibang design?
-Meron ka? Ano 'yon? -"X" na tattoo.
May Ra ako.
-Ra? -Oo.
So parang ritual site na ang katawan mo. Diyos ko!
-Nasaan si Ra? Mata ba ni Ra? -Oo.
Mata ni Ra. Okay. Sige.
Diyos ko, tulungan Mo kami!
Para sa 'kin… wag mong personalin ha.
Isipin mo makikipag-ano ka, maghuhubad na kayo at kung iba pa…
Tinalikod mo siya at ando'n si Ra!
Nakakainis 'yon, di ba?
Iba talaga kumpara sa pakikipag-sex sa ordinaryong tao.
Isang Ra tattoo sa likod niya!
Matatakot ka, tama?
Makikita ka ng Latin phrase in all caps tungkol sa isang religious ritual…
Pumili ka na lang ng simple, gaya niyan.
May kaibigan ako na may nakakatawang tattoo.
Ang sabi,
"I will never forge."
Nawawala ang "t."
I mean…
Pa'no mo…
Paano mo nakalimutan…
ang pinakapunto ng argument mo habang sinusulat mo 'yan
"I will never for…"
Ano'ng "I will never forge"?
Diyos ko!
May mga pinapatattoo ang pangalan ng anak nila.
"İlknur! Aynur!"
Para di nila makalimutan.
May kaibigan ako na tinatawag naming "Beard."
Kapag in-love si Beard,
agad-agad niyang pinapatattoo ang pangalan niya kung saan-saan.
"Şükran." Pinatattoo niya 'yon kung saan-saan.
"Ikakasal ako kay Şükran."
Pucha, wag mo siya ipapatattoo sa noo.
At no'ng nag-divorce sila, naging Batman symbols lahat ng "Şükran.
Ikinasal ulit siya.
Puro "Melis" naman ang laman ng katawan niya.
"Seryoso kami ni Melis."
Ang mga "Melis," naging Batman symbols din.
Ngayon, si Batman na lang ang pwede niyang maka-date.
Wala na siyang mapaglagyan ng tattoo.
"Wala na 'kong gusto," sabi niya. Kasi puno na ang katawan niya.
Ang daming palpak na tattoo.
May sikat na quote galing kay Tupac.
Actually, kanta ba 'yon?
"Only God can judge me."
Di ba? Sikat na sikat talaga.
"Only God can judge me."
Di naman ako expert sa theology, pero para sa 'kin,
may problema ang quote mula sa pananaw ng relihiyon.
Dahil sa philologically…
Okay lang sa 'kin ang ibang words. "Only God judge me," ayos lang.
Ibig sabihin, "Diyos ang huhusga sa 'kin."
Mabigat ang quote na 'yan.
Binibigyang-diin nito ang pananampalataya mo.
Pero "can" o "able to"…
Medyo off siya.
Kasi ang tinutukoy mo, ang Almighty God.
Binabawasan ng "can" ang kabuuan nito.
Sang-ayon ka ba? I mean…
"Diyos lang ang pwedeng humusga sa 'kin. Sige, pwede mo rin akong husgahan."
Masyadong pambata.
"Only God judge me" mas tama.
Pero para sa 'kin, mali ang dating ng "Only God can judge me."
May kaibigan kaming actor na devoted Muslim.
Nagpa-tattoo siya noong bata pa siya,
pero sa tingin ko, pinabura niya rin 'yon.
Nakasulat doon, "Only Allah can judge me."
Level up na.
I mean…
Sa judgement day, pa'no mo ipapaliwanag 'yon?
"Hello! Patay na ako.
"Only Allah can judge me."
"Pinagsasasabi mo?"
"Allah can judge me."
"Ay, talaga? Di nga.
"Wow! Teka, doon ka muna.
"Mrs. Aynur, ilubog n’yo nang ganito 'yong puwet n’yo sa mainit na lava, okay?
"Halika dito.
"Ano 'yong 'only can Allah'?"
"Tupac." "Ha? Si Tupac, nandito siya.
"Nakatuhog siya sa patpat. O, ano?
"Sinulat mo 'can', ha?
"Baliw ka ba? Diyos nga ang humuhusga sa 'yo.
Saan n’yo ba nakukuha 'yang mga ideyang 'yan?"
"Malinis ang intensiyon ko, kaso…
"Malinis ang intensiyon ko. Pwedeng pasabi sa kanya?
"Wala akong masamang hangarin. Pwede akong husgahan ng Diyos, di ba?
"Gusto ko namang ipatanggal. kaso wala, e, namatay na ako.
"Pwede mo bang sabihin sa kanya? Magiging problema ba 'to sa loob?"
"Malalagot ka.
"Yayariin ka nila."
"Pwede mo ba siyang tanungin? Malinis ang intensiyon ko."
"Maghintay ka d'yan."
"Alam mo…
"Oo, parang kay Tupac…
"'Only God can judge me,' pero sa kanya, 'Allah’ 'yong nakalagay.
"Sige.
"Sinabi ko sa kanya.
"Tama. Sige, Panginoon.
"My dear."
"Teka lang. Sige, dear."
"Nag-post ako sa IG ng picture na umiinom ako ng raki."
"Lumayas ka! Wala akong oras para sa 'yo."
"Dear, tinanong ko na 'yong tungkol sa case mo.
"Nahusgahan ka na ni Allah.
"Kasalanan ang tattoo."
Magandang gabi, mga kaibigan!
Nagsalin ng Subtitle: Anna Doroteo