Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
ΤΖΕΜ ΓΙΛΜΑΖ 2024
Ναι!
Καλώς ήρθατε.
Θα παίξω στο κρατικό κανάλι.
Είναι το πιο ασφαλές.
Καλώς ήρθατε, φίλοι μου.
Η παράσταση έχει τον τίτλο "CMXXIV".
Όπως βλέπετε εκεί πάνω.
Να σας εξηγήσω τι σημαίνει.
Από το 2024 που ξεκίνησα την παράσταση, τη λέμε "CM 24", δηλαδή "ΤΖΕΜ 24".
Η γραφή με λατινικούς αριθμούς, με το Χ και τα σχετικά,
ήταν απαίτηση των Ιλουμινάτι.
Εγώ θα έβαζα το "24" πριν το "CM",
αλλά ίσως δημιουργούσα διαφορετικές προσδοκίες.
Ναι, κυρία μου, γελάτε εσείς.
Ένα πράγμα που ακούω όλη την ώρα είναι
"Τι του βρίσκουν οι γυναίκες;"
Δεν ξέρω τι μου βρίσκουν, αλλά…
Μα μπορώ να σας πω
ότι δεν χρειάζεται να ψάξουν πολλή ώρα για να το βρουν.
Κάνω σταντ-απ εδώ και πάρα πολύ καιρό.
Τριάντα χρόνια, πάνω κάτω.
Οι προσδοκίες είναι υψηλές, το ηθικό μου πεσμένο.
Ο πατέρας μου είπε
"Γιε μου, επικρατεί ένα χάος. Πρόσεχε ποιον βάζεις μέσα".
Έτσι σκέφτεται ο μπαμπάς.
Λες και στέλνει τον 12χρονο γιο του στη δουλειά.
Τι ανοησίες είναι αυτές!
Οι θαυμαστές μου είναι και οι πρώτοι,
αλλά έχουν υψηλές προσδοκίες.
Κάθε φορά.
Στην πιάτσα ακούγεται
ότι ο Τζεμ Γιλμάζ μπαγιάτευσε. Κανείς που δεν το άκουσε;
"Τα 'χασε". "Τα χάνει".
"Ελπίζω να τα χάσει σήμερα και να το δούμε".
Φίλε, μόνο αν με δεις στο Survivor,
θα έχει χαθεί κάθε ελπίδα.
Αν με δεις να σέρνομαι στις λάσπες για ένα μπισκότο,
τότε να είσαι σίγουρος
ότι έπιασα πάτο.
Επειδή βιώνουμε άσχημες εποχές,
θα ήθελα να σας προειδοποιήσω,
για να μην υπερισχύσει η αναισθησία.
Την έχω νιώσει στο πετσί μου
την αναισθησία που γεννούν αυτές οι άσχημες εποχές.
Σε αυτήν τη χώρα, μπορείς να κατηγορηθείς για αναισθησία
αν ξυπνήσεις λίγο αργούτσικα.
Ας πούμε ότι ξεσπάει φωτιά στο Αιγαίο στις 10:30 το πρωί.
Ξυπνάς στις 11:00 και σε βρίζουν που δεν έχεις ήδη σχολιάσει στο Twitter.
Κοιμόμουν! Δεν έκανα τίποτα.
Απλώς κοιμόμουν, ρε γαμώτο.
Δεν έχεις φίλους ή υποστηρικτές σε αυτήν τη δουλειά.
Μόλις είδα τον μεγάλο μου αδερφό.
Αυτός και ο Ζάφερ εκπροσωπούν τη νέα γενιά κωμικών.
Έχετε δει την παράστασή τους;
Παίζουν ζωντανά. Κόβουν και εισιτήρια.
Είναι καλοί, να πάτε. Μόνο 50 λίρες!
Αυτό είναι το πιο κωμικό.
Του είπα "Έχω ενθουσιαστεί που θα βιντεοσκοπήσουμε σήμερα".
Ο αδερφός μου είπε "Θα ανέβουμε εμείς αν τα βρεις σκούρα".
Απάντησα ότι δεν ήθελα να επιστρέψω 4.000 λίρες στον καθένα.
Με εξέπληξαν τα γλυκά λόγια του γιου μου αυτήν τη σεζόν.
Είναι 13 χρονών τώρα. Είπε "Καλή τύχη στη νέα σεζόν, μπαμπάκα.
Καλή ευρωπαϊκή περιοδεία. Άκουσα ότι έχεις 20 παραστάσεις".
Είπε τον ακριβή αριθμό.
Ανέφερε και την περιοδεία στην Αμερική.
Μάλλον αυτός και η μάνα του έχουν σχέδια. Έχουν σκεφτεί τα πάντα.
Πολύ κρίμα, έτσι;
Δεν λέω εκείνο το τοξικό αστείο. Ο κόσμος θυμώνει.
Έκανα μερικά αστεία για διατροφές που πληρώνουμε στις πρώην.
Ο κόσμος είπε "Πώς τολμά να αστειεύεται μ' αυτό!"
Φίλε, πληρώνω και θα αστειευτώ όσο θέλω.
Έχω αγοράσει τα πνευματικά δικαιώματα.
Ήταν καλό αστείο, δεν χωρά αμφιβολία.
Ρώτησαν αν της έδινα διατροφή και είπα "Τι διατροφή; Όλα μου τα τρώει".
Με πιάνετε;
Πήρα διαζύγιο.
Πόσος καιρός έχει περάσει; Περίπου 13 χρόνια.
Ακόμα με εκπλήσσουν τα ζευγάρια στο κοινό.
Δεν θέλω να σας ρίξω, αλλά είμαι μόνος και τρισευτυχισμένος.
Είστε ζευγάρι, σωστά; Πόσο καιρό;
-Έντεκα χρόνια. -Έντεκα; Έχετε παιδιά;
-Δύο. -Ο Θεός να τα έχει καλά!
Να 'ναι γερά και δυνατά.
Άρα, τα τελευταία δέκα χρόνια, περνάς πολύ χρόνο στην τουαλέτα.
Ξεκινάει τον πρώτο χρόνο. Παίζεις Candy Crush και κάτι τέτοια.
Οι άντρες περνούν πολύ χρόνο εκεί μετά τον πρώτο χρόνο.
"Αγάπη μου!" "Δεν μας χέζεις;"
Σωστά;
Το θυμάσαι αυτό, συμπεθέρα;
Καπνίζεις, αδερφάκι;
Να προσέχεις αν καπνίζεις στην τουαλέτα. Οφείλω να σε προειδοποιήσω.
Θυμάσαι το κενό εδώ;
Πετάς τη στάχτη μες στο κενό.
Να το προσέχεις. Κόντεψα να βγω σημαδεμένος.
Αχ, βρε συ.
Με παραξενεύει που ο κόσμος κάνει σχέσεις.
Πώς να μη με εκπλήσσει;
Μισιούνται και θυμώνουν ο ένας με τον άλλον.
Γυναίκες και άντρες είναι εχθρικοί μεταξύ τους.
Λένε τα αστεία μου τοξικά.
Ακόμα και μισογυνικά.
"Τοξικά αστεία… Λόγια της πατριαρχίας και τοξικά αστεία!"
Τι διάολο είναι "τοξικό"; Λατρεύουν τη λέξη.
Τι στον διάολο είναι;
Πάντα αναφέρονται σε άντρες. "Τοξικός άντρας".
Στα τούρκικα, ξέρετε,
"τοκ-σικ" σημαίνει "καλοταϊσμένο πουλί".
Όταν αποκαλείς έναν Τούρκο με αυτήν τη λέξη,
αποκλείεται να νιώσει προσβεβλημένος.
"Ερτζάν, είσαι τοξικός!"
"Τι να κάνουμε…
Δόξα τω Θεώ.
Όντως το κρατάω καλοταϊσμένο.
Δεν τελείωσα το στρατιωτικό μου χτες".
Όλα τα βαφτίζουν τοξικά.
Αν σ' αρέσει λίγο ο εαυτός σου, σε λένε ναρκισσιστή.
Είμαι ελεύθερος. Αλήθεια.
Νιώθω άνετα στο σπίτι.
Όταν γυρίσεις σπίτι,
θα ρωτήσει "Τι σου φάνηκε πιο αστείο; Σ' άρεσε η παράσταση;"
Όταν γυρίσω εγώ, θα ξεβρακωθώ και θα γυρνάω γδυτός.
Θα δω το Τζον Γουίκ 1, Τζον Γουίκ 2, Τζον Γουίκ 3, Τζον Γουίκ 4…
Έχω πολύ καιρό να συναναστραφώ με γυναίκα.
Δεν τις μισώ, αλλά είναι ζόρικες οι γυναίκες.
Έχουμε νέα ζευγάρια εδώ; Τίποτα νέες εμπειρίες;
Πείτε μου, πώς συντηρείτε τη σχέση σας;
Είμαι πολύ περίεργος. Δεν το καταφέρνω στην ηλικία μου.
Βγαίνεις με μια 38χρονη
και λένε ότι βρήκες μια νεαρή γκόμενα.
Είναι 38! Είναι ένα βήμα πριν τα τινάξει, ρε!
Οι γυναίκες δεν καταλαβαίνουν τι ρωτάς.
Ρωτάς "Τι θα έκανα χωρίς εσένα;" και το βρίσκει ρομαντικό.
Όχι, είναι κυριολεκτική ερώτηση. "Τι είδους πράγματα θα έκανα;"
Ναι…
Λες "Τι έκανα για να μου αξίζεις;" και εκείνη λιώνει!
Ερώτηση είναι, γαμώτο.
"Τι στο καλό έκανα για να μου αξίζεις εσύ;"
Ισοπέδωσα πάσα ελπίδα. Άρπα την!
Είμαι χωρισμένος. Έχω έναν γιο. Είμαι πολύ ευτυχισμένος.
Ο γιος μου πέρασε πολύ χρόνο μαζί μου το καλοκαίρι.
Είναι έφηβος, του αρέσει να περνά χρόνο με ενήλικες.
Μαθαίνει νέες ορολογίες, κάνει νέα πράγματα.
Εγώ ενθουσιάστηκα και σκέφτηκα "Περάσαμε πολύ καλά!"
Μετά συνέβη κάτι που δεν περίμενα να μου συμβεί.
Σκέφτηκα "Τον διασκέδασα και θα το κάνω για πολλά χρόνια ακόμα.
Και δεν είναι φτηνό.
Θα με φροντίσει όμως εκείνος στο μέλλον;"
Δεν νιώθετε κι εσείς το ίδιο;
"Πρέπει να γίνει γιατρός για να με φροντίζει".
Δεν συνήθιζα να κάνω τέτοιες σκέψεις, αλλά μου ήρθαν από το πουθενά.
Τον ρώτησα "Κοίτα, περνάμε πολύ καλά.
Όταν γεράσουμε εγώ και ο θείος σου,
θα αναλάβεις να μας φροντίσεις;"
Απάντησε "Μόνο αν είναι απολύτως αναγκαίο".
Ο μαλακοβιόλης θα μας βρέχει τα χείλη με βαμβάκι ενώ θα ξεψυχάμε.
Κάτι τέτοιες στιγμές, θέλω να διαβάσει τα χείλη μου.
"Ίδρυμα Τούρκων Στρατιωτών.
Σύλλογος Τουρκικής Εκπαίδευσης". Ακριβώς.
Εκεί θα αφήσω ό,τι έχω και δεν έχω.
Θα ανοίξει με τη μάνα του τη διαθήκη και θα βρει ένα αγγούρι.
Έτσι, στην ψύχρα.
Το ίδιο μου το αίμα! Ξέρετε τι έκανε;
Έχετε ακουστά την ιστοσελίδα "Celebrity Net Worth";
Όχι; Φέρτε μου ένα νέο κοινό.
Αυτή η ιστοσελίδα περιέχει κάποια γενικά στοιχεία.
Δείχνει πόσα λεφτά έχουν κάποιοι, υποτίθεται.
"Ποια είναι η περιουσία του Μάικλ Τζόρνταν;"
"2,5 δισεκατομμύρια".
"Πόσα βγάζει η Σελίν Ντιόν;" Και η ιστοσελίδα σού λέει.
Ο γιος μου ήρθε και μου είπε
"Μπαμπά, σε ψάξαμε στο Celebrity Net Worth".
Το αίμα μου.
Είπα "Για ποιον λόγο;"
Με έψαξε με την παρέα του.
Και λέει "Μπαμπά, το ψάξαμε. Έχεις 20 εκατομμύρια δολάρια".
Μου κόπηκαν τα πόδια.
Είτε η ιστοσελίδα έχει μείνει στην Ψηφιακή Αποκάλυψη του '99
ή κοιτούσαν άλλον κωμικό.
"Πας καλά;", λέω. "Μόνο είκοσι; Τόσα έχω πάνω μου".
Κατάλαβα ότι τα 20 είναι πολλά.
Ρώτησα "Ξέρει η μάνα σου την ιστοσελίδα;"
Όντως το ρώτησα αυτό.
Πραγματικά απορώ που είστε μαζί.
Γιατί, θα μιλήσω χωρίς περιστροφές,
ο κόσμος μισεί ο ένας τον άλλον στις μέρες μας.
Υπάρχει έχθρα μεταξύ ανδρών και γυναικών.
Και μεταξύ υπαλλήλων και αφεντικών.
Ο ένας δεν αντέχει πλέον τον άλλον.
Και με όλα όσα συμβαίνουν…
Αν αποσυρθείς λίγο,
γίνεσαι ένας αναίσθητος που αγνοεί τις εξελίξεις.
Γιατί τα καυτά θέματα αλλάζουν γρήγορα.
Έχουμε τόσα πολλά να πούμε. Νιώθω αποκαρδιωμένος.
Με ενοχλεί που, με όλα όσα γίνονται, γίνονται πρωτοσέλιδα άσχετα θέματα.
Έλεγαν τις προάλλες
"Η τεχνητή νοημοσύνη θα μας πάρει τις δουλειές".
Ποιες δουλειές;
Το ποσοστό ανεργίας στην Τουρκία είναι στο 30%.
Θέλει συγγενή στον δήμο για να βρει δουλειά εδώ η ΤΝ.
Θα έλεγε "Κάνε μου κονέ με ένα ρούτερ φίλο σου".
Ποιος, πείτε μου, κινδυνεύει να αντικατασταθεί από τεχνητή νοημοσύνη;
Εγώ δεν φοβάμαι. Ποιος;
Χρειάζεστε έναν καλό ύπνο.
Είναι Τρίτη. Οι θεατές κάνουν έτσι.
"Έλεος, ρε Τζεμ! Πες το αστείο, τι μας τυραννάς;"
"Θα γίνουμε υποχείρια της ΤΝ".
Δεν φοβούνται τη νοημοσύνη…
Ανέκαθεν έτσι γινόταν.
Οι έξυπνοι και εργατικοί λαοί επιβάλλονταν στους υπόλοιπους.
Με κακές προθέσεις ή με άλλον τρόπο.
Αλλά είμαστε πάντα τόσο παθητικοί.
Εκπλήσσομαι που εκπλήσσονται.
Η εφεύρεση της πυρίτιδας σε πάει ένα βήμα μπροστά από τους άλλους.
Εφευρίσκεις την ατμομηχανή, περνάς τη Βιομηχανική Επανάσταση…
Εννοείται ότι όσοι δουλεύουν με την ΤΝ θα μας κάνουν ό,τι θέλουν.
Γιατί εκπλήσσεστε τόσο;
"Θα γίνουμε υποχείρια της ΤΝ".
Δεν σε νοιάζει η νοημοσύνη, μόνο ότι είναι τεχνητή.
Είδα μια γυναίκα στην τηλεόραση να μιλά για τεχνητή νοημοσύνη.
Φαινόταν να την ανησυχεί μόνο η τεχνητή της φύση.
"Η τεχνητή νοημοσύνη θα μας πάρει τις δουλειές".
Ψεύτικα χείλη, εμφυτεύματα στήθους, αυξητική γλουτών…
Και λέει "Θα μας κυριεύσει η ΤΝ!"
Η Σίλικον Βάλεϊ σε έχει ήδη κυριεύσει!
Τι σε κόφτει εσένα;
Επίσης, γιατί έχουμε τόσο πομπώδη επιχειρήματα;
"Τι θα μας κάνει η ΤΝ;"
Ακόμα δεν βρήκαμε πώς λειτουργεί ο πορτοκαλί αναπτήρας, ρε.
Ξέχνα την ΤΝ! Το έχει βρει κανείς; Πείτε μου αν το βρήκατε!
Αυτό. Πώς μπαίνει στο σπίτι μας;
Το έχει αγοράσει κανείς ποτέ;
Πώς καταλήγουν μες στα σπίτια μας;
Μα τον Θεό! Έχω 20 αναπτήρες Dupont και έχω κι αυτόν.
Έχει κι ένα μπλε αδερφάκι.
Είναι σαν τον κόσμο. Βγαίνουν από το εργοστάσιο για να πάρουν αέρα.
Ακόμα κι αυτό μας προβληματίζει. Κάποια συσκευή ακρόασης θα είναι.
Κάποια μέρα θα μας τη φέρει μπαμπέσικα.
Συμπονώ πολύ τους ανθρώπους.
Δεν κάνεις κωμωδία χωρίς συμπόνια.
Ο λαός μας είναι συνήθως από αυτούς που αξίζουν συμπόνια.
Οι περισσότεροι είναι καλοί άνθρωποι.
Αλλά αυτή η συμπόνια σταματά
όταν παίρνουν σε κάποιον συνέντευξη στον δρόμο.
Απογοητεύεσαι.
Δέχομαι συχνά κριτική
ότι δεν πολυκυκλοφορώ, για να μην παρατηρώ τον κόσμο.
Να με μαχαιρώσουν στο Φικίρτεπε για να γελάσεις εσύ;
Λες και ο Ντοστογιέφσκι είχε καπνοπωλείο στο Εσένγιουρτ!
Έχω 25 χρόνια να κυκλοφορήσω!
Ακόμα και ως παιδί, σπάνια έβγαινα.
Αλλά ξέρω τους συμπατριώτες μου.
Τους Τούρκους δεν τους νοιάζει ο εαυτός τους ή η επικαιρότητα.
Τους απασχολεί η μεγάλη εικόνα. "Η Τουρκία είναι θύμα συνωμοσίας!"
Πάντα μιλάνε έτσι.
"Δεν προσγειώθηκαν στη Σελήνη". Εντάξει, χέσ' το, δεν προσγειώθηκαν.
Τις προάλλες, άκουσα να λένε
ότι ένας Ρότσιλντ πέθανε.
Λέει ένας "Πέθανε ένας Ρότσιλντ. Να καεί στην κόλαση!"
Φτιάχνεις παντζούρια στο Σαριγιέρ.
Τι μπορεί να σου έκαναν εσένα οι Ρότσιλντ;
Παρήγγειλαν παντζούρια και δεν τα πλήρωσαν; Τι έκαναν;
Οι Τούρκοι πάντα κοιτάζουν τα μεγάλα πράγματα.
Δεν μένει χρόνος για τον εαυτό τους.
Είστε καιρό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Εγώ πήρα αποστάσεις. Τα διέγραψα.
Στο Instagram λένε "Γιατί απενεργοποίησες τα σχόλια;"
Κόντευαν να με τρελάνουν.
Το Instagram μού εμφανίζει πολλούς νάνους.
Δεν ξέρω αν φταίει η τοποθεσία μου ή ο αλγόριθμος,
αλλά βλέπω συνέχεια πολλούς νάνους. Γιατί;
Ορκίζομαι ότι δεν ήξερα πως ήταν τόσο πολλοί.
Όταν ήμουν μικρός, είχαμε μόνο επτά.
Τώρα έχουμε παντρεμένους νάνους, ακοντιστές νάνους,
χορευταρούδες οικογένειες νάνων κλπ.
Μου είπαν να ξεγελάσω τον αλγόριθμο.
Το σκέφτηκα και άρχισα να κοιτάζω βραζιλιάνικους πισινούς.
Για να τον αποσυντονίσω.
Και όλες οι συσκευές είναι συγχρονισμένες.
Μπουχτισμένος από τον νανοκαταιγισμό, ανοίγεις το Spotify.
Και αμέσως σου βάζει τον Γιαλίν.
Αυτό το αστείο δεν φτάνει στον εξώστη.
Σαν να έριξα τάπα.
Ειλικρινά έχω απαυδήσει.
Ήθελα να αφιερώσω χρόνο στον εαυτό μου.
Ξέρετε την ιδέα του "αφοσιώνομαι στη δουλειά";
Ταυτόχρονα, εστίασα στην υγεία μου.
Έχω ένα οιδηματάκι, το βλέπετε;
Ήμουν πολύ απογοητευμένος…
Έκανα τσεκ απ στην αρχή της σεζόν
για να δω αν είχα κανένα θέμα.
Ο γιατρός μού είπε
"Θα σ' το πω ευθύς εξαρχής. Κόψε το ποτό".
Είπα "Δεν πίνω τόσο πολύ". Είπε "Σε βλέπω στο Instagram".
Όλοι νομίζουν ότι πίνουμε πολύ. Περίεργο, αλλά τέλος πάντων.
Μετά είπε να κοιμάμαι καλύτερα και κάτι άλλα τέτοια.
Μου πρότεινε μια εφαρμογή.
Η εφαρμογή…
Δεν είναι μόνο για το κινητό αλλά και για το ρολόι.
Εκείνες οι εφαρμογές που βοηθούν με τον ύπνο;
Αν σας ξαναρωτήσω τίποτα να μου τρυπήσετε τη μύτη.
Δεν ξέρετε αυτές τις εφαρμογές;
Καταγράφουν τα συμβάντα ύπνου.
"Βήχας στις 2:00 π.μ. Δυσκολία στην αναπνοή στις 3:00 π.μ.".
Ούτε αυτές δεν έχετε;
Όλοι εδώ μέσα ζείτε με επιδόματα της πρόνοιας;
"Ούτε να τις ονειρευτούμε δεν μπορούμε!"
"Σταμάτησε να αναπνέει. Άλλαξε πλευρό. Έβηξε.
Έκλασε στις 3:00 π.μ.
Να το αναφέρουμε στην Apple;"
Αυτό είναι πολύ προσωπικό.
Το αγόρασα για ευκολία, αλλά πάει η ιδιωτικότητά μου.
Πείτε μου, κύριε. Συμβαίνει αυτό στους παντρεμένους;
Πρωινή αναφορά του ποιος έκλασε, ποιος ρεύτηκε;
Δεν το μοιράζεσαι καν με τη σύζυγο.
Όπως όλες οι συσκευές είναι συγχρονισμένες,
το ρολόι κάνει μπιπ και σου δίνει μια λίστα με όσα συνέβησαν χθες βράδυ.
Όχι όλα, φυσικά…
"Χθεσινή αναφορά.
Έκλασες στις 3:16 π.μ.". Εντάξει, ελήφθη.
Πιάνεις το τάμπλετ και κάνει μπιπ.
"Φίλε, το ρολόι μόλις μου είπε
ότι έκλασες στις 4:00".
Πώς μπαίνει ένα τέλος σ' αυτό;
Ανοίγω τον υπολογιστή να δουλέψω και αναβοσβήνει "Τα έμαθα".
"Θα μου πεις ότι έκλασα;" "Όχι, έχω κάτι βίντεο…"
Απίστευτο!
Βλέπετε τι τραβάω εξαιτίας ενός μικρού οιδήματος;
Γι' αυτό διέγραψα τα μέσα δικτύωσης. Τι σου προσφέρουν πλέον;
Έχουμε βαρεθεί τα βίντεο με τα μακιγιάζ, τους κώλους, όλα αυτά.
Ελπίζω να έχετε μάθει πώς να βάφεστε πια.
Μα τον Θεό!
Πόσο περίπλοκο είναι πια;
"Βλέπεις; Έτσι. Κάνε αυτό".
Ως επαγγελματίας άνδρας 52 ετών… Συμφωνείς, έτσι;
Δεν το προσέχουμε καθόλου. Γιατί αρέσει τόσο στις γυναίκες;
"Κάνω τη σκίαση έτσι".
Τόσα χρόνια, ποτέ δεν κοίταξα μια γυναίκα και είπα
"Λατρεύω το contouring που έχει κάνει!
Φοβερή σκίαση!"
Γιατί το λιβανίζουν τόσο;
Το μάθατε, έτσι;
Το πιάσατε.
Μετά από τόσα βιντεάκια, αυτό είναι το αποτέλεσμα; Έλεος.
Αχ, ρε σεις…
Σας το λέω, στρέφουν τον έναν εναντίον του άλλου.
"Είσαι ο μέσος όρος των πέντε ατόμων που συναναστρέφεσαι περισσότερο".
Τι διάολο σημαίνει αυτό;
Είναι ήδη δύσκολο να ξεσκαρτάρεις και να διαλέξεις με ποιον θα περνάς χρόνο.
Τώρα σκέφτηκαν αυτήν τη μαλακία. "Ο μέσος όρος των πέντε…"
Κοιταζόμαστε για να δούμε ποιος ρίχνει τον μέσο όρο.
"Μην ξανακαλέσεις τον Νεβζάτ!"
Δεν περνάω χρόνο σχεδόν με κανέναν.
Ειλικρινά, δεν βλέπω ψυχή.
Και ναι, ούτε συνηθίζω να σουλατσάρω στους δρόμους.
Όπως είπα, διατηρώ τη ζωή μου προσωπική.
Βλέπω κόσμο στον δρόμο της γειτονιάς μου…
Μένω εδώ κοντά, στο Λεβέντ.
Στο πρώτο από τα τέσσερα. Το ορίτζιναλ.
Μου φώναξαν τις προάλλες "Κι εγώ μένω στο Λεβέντ!"
"Ποιο Λεβέντ;" "Το έκτο!"
Το Λεβέντ που υπάρχει στη φαντασία σας.
Τι μαλακίες λες; Αυτό είναι το Εγιούπ, όχι το έκτο Λεβέντ.
Σαν να λες το Εσενλέρ "κεντρικό Ετιλέρ".
Κάνω βόλτες στη γειτονιά μου, στ' αλήθεια.
Βγαίνω έξω.
Βλέπω κόσμο.
Όταν ανάβουν τα αίματα στην πολιτική, μας βάζουν ταμπέλες,
μας κατηγοριοποιούν.
Θέλω να κάνω πολιτικά αστεία,
αλλά δεν θέλω οι κλασικές Mercedes μου να γίνουν περιπολικά.
Ευχαριστώ! Θα παίξω στο κρατικό οσονούπω.
Πήρα ταξί τις προάλλες. Ξέρω αρκετά αραβικά.
Ο ταξιτζής μού κάνει…
Ναι, αν μόλις ήρθες στην πόλη,
κατέβασε την εφαρμογή στο MyArab.com.
Σαν το Uber, αλλά δείχνει τον πλησιέστερο Άραβα.
Αν είσαι πιο κοντά σε Άραβα παρά σε πιάτσα, πας δίπλα στον Άραβα.
Έρχεται το ταξί και σε παραλαμβάνει.
Ο ταξιτζής μού είπε "Γιατί δεν σε βάζουν σε τηλεοπτικές σειρές;"
Πραγματικά με τσάντισε.
Τον ρώτησα "Σε ποια σειρά να με έβαζαν;"
Φαντάσου με να πηγαίνω…
Δεν μπορώ καν να κάνω καλή πόζα για αφίσα, τι μου λες τώρα.
Δεν θα μου έδιναν καλό ρόλο, έτσι;
Τουλάχιστον όχι έναν σπουδαίο σουλτάνο.
Δεν έχει Βαγιαζήτ ούτε Μουράτ για μένα, να 'σαι σίγουρος.
Ίσως, λέω ίσως, πάρω τον σουλτάνο Τζεμ.
Το έσκασε στη Ρόδο και ζήτησε άσυλο από τον Πάπα.
Κάποια μαλακία παίχτηκε εκεί,
άρα ίσως είμαι ο κατάλληλος.
Μένω στην ίδια γειτονιά, ψηφίζω στο ίδιο μέρος πολλά χρόνια τώρα.
Σε ένα δημοτικό στο Λεβέντ.
Μερικές φορές, μας φωτογραφίζουν…
Τι μερικές φορές; Σχεδόν πάντα!
Με λεζάντα "Τους σκάει όλους στα γέλια στην κάλπη".
Τι έκανα για να τους σκάσω στα γέλια;
Ίσως βρήκαν αστείο το ότι ψήφισα τον Κιλιτσντάρογλου.
Δηλαδή…
Μα πόση δύναμη έχω πια; Όση έχετε κι εσείς.
Η διαφορά θα γίνει μόνο αν ενωθούμε.
Ακόμα και στην κάλπη, το παίρνουν αψήφιστα.
"Έκανε τον κόσμο να γελάσει!" Δεν έκανα τίποτα.
Απλώς έριξα την ψήφο μου. Τι κάνουμε όταν ψηφίζουμε;
Ρίχνουμε την ψήφο.
Και λέμε, επειδή είμαστε λογικοί άνθρωποι,
"Όποιος κι αν βγει, μακάρι να βγει κερδισμένη η χώρα".
Και τέλος, σωστά; Λάθος!
Μια θείτσα στον δρόμο σε βλέπει και λέει
"Μας λέγατε πρόβατα, μα ποιος είναι το πρόβατο τώρα;"
Θείτσα…
Γιατί τα βάζεις μαζί μου;
Είμαι από τα πιο μειλίχια άτομα που υπάρχουν. Γιατί μου θυμώνεις;
Ομολογώ ότι οι απόψεις μας διαφέρουν, αλλά είμαι πολύ καλόβολος.
"Ποιος είναι το πρόβατο τώρα;" Θα σας έλεγα ποτέ πρόβατα;
Θα έλεγα εγώ κάτι τέτοιο;
Πάει τόσο αργά που δεν λέει να φύγει από μπροστά.
Όταν ήμουν μικρός, τα ζόμπι στις ταινίες πήγαιναν το ίδιο αργά.
Κι αν προσβληθεί που τη λένε ζόμπι… Καλώς.
Στις ταινίες με ζόμπι, τα ζόμπι σε πλησιάζουν αργά.
Τι διάολο είναι αυτό; Υποτίθεται ότι είναι απειλή;
Το σκεφτόμουν συνέχεια όταν ήμουν παιδί.
Ο πεθαμένος έρχεται προς το μέρος σου.
Και τι έγινε;
"Τι γρυλίζεις, μαλακισμένο; Άντε πάγαινε".
Είμαι ζωντανός και ευκίνητος. Τι με κόφτει;
Γιατί είναι απειλή τα ζόμπι;
Γιατί είναι μιλιούνια!
Υπάρχουν κι άλλες τέτοιες θείτσες.
Υπάρχει ένα δίλημμα στις ταινίες με ζόμπι. Δεν πυροβολείς αυτούς που αγαπάς.
Το ξέρετε;
Η αγαπημένη σου γίνεται ζόμπι.
Λες "Τζένιφερ, όχι!" Εκείνη σου απαντάει έτσι.
"Ρίξ' της, Μάικ!" "Είναι η Τζένιφερ!"
Είναι όντως αυτή; Δεν βλέπεις τα χάλια της;
"Δεν μπορώ!"
Παρομοίως, πώς θα πυροβολήσω τη θεία;
Δεν είμαι τόσο σκληρός όσο άλλοι.
Επιλέγω να είμαι λογικός άνθρωπος.
Ξέρετε κάτι; Αν συμβεί η αποκάλυψη των ζόμπι στην Τουρκία…
Ο κόσμος ήδη αλληλοσπαράζεται.
Οι νεκροί δεν θα είχαν καμία ελπίδα.
Θα έκανες ό,τι μπορούσες για να τους σπάσεις τα κρανία.
"Ο Μπουρχάν είναι αυτός; Τον μαλάκα!"
Θα το έβλεπες σαν ευκαιρία,
το γεγονός ότι έχει γίνει ζόμπι.
Όλο τρωγόμαστε μεταξύ μας.
Έχουμε 2025!
Και ακόμα τσακωνόμαστε για τα ζώα, πόσο μάλλον για τους ανθρώπους.
Πώς γίνεται να συζητάμε εν έτει 2025
για το αν θα αγαπάμε τις γάτες και τους σκύλους;
Θέλει και ρώτημα;
"Να κλοτσάμε τις αδέσποτες γάτες;"
Τι σκατά ερώτηση είναι αυτή;
Αυτά συζητούν!
Θυμάστε πώς προσπαθούσαν όλοι να αποδείξουν την αγάπη τους για τα ζώα;
Η Κωνσταντινούπολη είναι πόλη σκύλων και γατών.
Αλλά κάποιοι καταλήγουν να υφίστανται τις συνέπειες.
Μα οι συζητήσεις γίνονται μεταξύ ψυχοπαθών.
Στο ένα άκρο, αυτός που μισεί τα ζώα και σκέφτεται
"Αφού περπατάω, δεν το κλοτσάω κιόλας;"
Τέτοιος ψυχάκιας.
Και στο άλλο άκρο, αυτοί που απεχθάνονται τους ανθρώπους.
Είμαστε εγκλωβισμένοι μεταξύ της Σκύλλας και της Χάρυβδης.
Είδατε το βίντεο με τη γυναίκα και το πίτμπουλ της;
Το πίτμπουλ της είναι και κατασπαράζει μια αδέσποτη γάτα.
Όταν την ειδοποιούν, κάνει
"Τα καημενούλια είναι βουβά πλάσματα του Θεού".
Το πίτμπουλ σπέρνει τον όλεθρο
και εκείνη το ωραιοποιεί με το να τα αποκαλεί "βουβά πλάσματα"
ή "τετράποδους φίλους μας".
Όλα ακούγονται αθώα.
"Γκλοκ: ο σιδερένιος φίλος του Θεού".
Είμαστε σοβαροί;
Το διανοείστε;
Ούτε τα ζώα δεν μπορείς να αγαπάς ειρηνικά.
Είναι οι ψυχοπαθείς που καταπιάνονται με κάθε θέμα.
Πάντα τα δύο άκρα.
Οι λογικοί άνθρωποι παρακολουθούν σαν να είναι στο Γουίμπλεντον.
Άσχημο, έτσι;
Έχω δύο τσοπανόσκυλα Κάνγκαλ.
Θα σας πω πώς παραλίγο να φάμε ξύλο στη Γερμανία.
Έχω δύο Κάνγκαλ. Το αρσενικό είναι 90 κιλά, το θηλυκό γύρω στα 65.
Ένας γείτονας είχε δύο σκυλάκια, τον Μπισκοτάκη και τον Τυχερούλη.
Φορούσαν γιλεκάκια και παπιγιόν.
Τα δικά μου έδειχναν λες και μόλις κατέβηκαν από το Σίβας.
Όσοι έχουν Κάνγκαλ το ξέρουν, σε κοιτάζουν έτσι όταν είναι δεμένα.
"Μεταλλική αλυσίδα είναι αυτή; Φίλε, είσαι πολύ αφελής.
Κάνε δουλειά σου, δέσε με. Δεν με πειράζει".
Γύρω στις τρεις το ξημέρωμα, ο Μπισκοτάκης και ο Τυχερούλης
πήδηξαν τον φράχτη
και τα Κάνγκαλ μας κοίταζαν έκπληκτα τα σκυλιά με τα παπιγιόν.
"Γιατί φοράνε παπιγιόν, ρε;"
Τα σκυλάκια γάβγιζαν στις τρεις το πρωί.
Τα Κάνγκαλ σκέφτονταν πώς να βιοποριστούν στην Κωνσταντινούπολη.
"Να γίνουμε ταξιτζήδες που πάνε στο αεροδρόμιο;"
Συνέχιζαν να γαβγίζουν έτσι
και κάποια στιγμή το αρσενικό μας τα πήρε
και τους έκανε "Φύγετε από δω, ρε".
Μα εκείνα συνέχιζαν, ώσπου είπε "γάμα το" και…
Ένιωσα σαν δολοφόνος. Έτρεξα όσο πιο γρήγορα μπορούσα.
Είναι δική μου ευθύνη.
Ξέρετε πώς ο κόσμος σε ρωτάει "Δαγκώνει ο σκύλος;"
"Όχι, κάθεται να το συζητήσετε!"
Φυσικά και δαγκώνει!
Τα σκυλιά επικοινωνούν με το στόμα τους. Φυσικά και δαγκώνουν!
Ξέρετε πώς είναι. Βγάζεις βόλτα τον σκύλο.
"Δαγκώνει;"
Ρώτα τον ίδιο!
Θα τον ρωτούσες για μένα;
"Σε κάνει να ελπίζεις και μετά σε παρατάει;"
Συμβαίνει ποτέ αυτό; Όχι.
Τώρα…
Τα σκυλάκια γύρευαν τον μπελά τους.
Ήταν και γάβγιζαν έτσι.
Ένιωσα σαν δολοφόνος.
Μου είπαν ότι ήταν αποτρόπαια σκηνή.
"Τα σκυλιά σου έδειραν τα σκυλιά του γείτονα".
Ένιωσα σαν δολοφόνος. Είναι φυσιολογική αντίδραση.
Ζήτησα συγγνώμη επανειλημμένα
και ρώτησα τι έπρεπε να έχω κάνει καλύτερα.
Ο τύπος ήταν πολύ ευγενικός. Είπε "Εμείς φταίμε, κύριε Τζεμ.
Ο φράχτης μας είναι πολύ χαμηλός. Τα δικά μας το έσκασαν.
Πήδηξαν τον φράχτη για να βρουν σχεδόν βέβαιο θάνατο".
Ζήτησα να δω τον Μπισκοτάκη.
Είπε "Δεν θα χέσει σήμερα, ίσως αύριο".
Ρώτησα για τον Τυχερούλη. Είπε "Είναι μια χαρά.
Απλώς του αλλάξαμε το όνομα σε Ατυχούλη".
Τίποτα το φοβερό.
Ο κόσμος δεν το πιάνει.
Είπα την ιστορία στη Γερμανία και μια θείτσα με έβρισε.
"Καταραμένε! Με ποιανού το μέρος είσαι;
Τα Κάνγκαλ δεν τα κάνουν αυτά! Είναι φίλοι του Θεού από το Σίβας".
Είπε "Κι εγώ από εκεί είμαι".
Τι επιχείρημα είναι αυτό; Είπα "Ανήκετε σε άλλο είδος…"
Είναι σκυλιά.
"Είμαι από το Κάνγκαλ. Τα σκυλιά μας δεν κάνουν έτσι", είπε.
Είναι μια μάχη μεταξύ εξτρεμιστών φιλόζωων και εξτρεμιστών υπέρ του ανθρώπου.
Είναι ζόρικη κατάσταση.
Θα τρώγαμε ξύλο.
Όλοι χρειάζεται να αποδείξουν την αγάπη τους για τα ζώα.
Ο κόσμος πρέπει να λογοδοτεί.
Έχουμε ιδιοκτήτες σκύλων εδώ; Δεν θα ξαναρωτήσω.
Τη δεκαετία του '90, ρωτούσα τον κόσμο γιατί είχε σκυλιά.
Στις μέρες μας, ενώ κάποιοι εξακολουθούν να το κάνουν από αγάπη,
δεν σε κάνει φιλόζωο το να του αγοράσεις γιλέκο και παπιγιόν.
Σε πολλά παραθεριστικά μέρη,
αγοράζουν Μπισκοτάκηδες, Τυχερούληδες, Κανελίτσες,
τους φοράνε παπιγιόν
και πάνε και τα παρατάνε τα καημένα στο τέλος των διακοπών.
Τα εγκαταλείπουν.
"Γιατί μου φόρεσαν παπιγιόν; Το μόνο που ήθελα ήταν λίγη αγάπη".
Ξέρετε ότι ισχύει.
Έχεις σκύλο;
Όχι; Κανέναν σκύλο;
Κάποιος που έχει σκύλο;
-Τι ράτσα, αδερφέ; -Γκόλντεν.
Γκόλντεν ριτρίβερ. Η αδυναμία της οικογένειας.
-Γιατί έχεις σκύλο; -Είναι άχρηστο σκυλί.
Άχρηστο σκυλί;
Περίμενες να ληστέψει καμιά τράπεζα;
Δεν παίζουμε σε ταινία.
"Κούλαρε. Θα μπω και θα βγω στο πι και φι".
Κάποτε ρώτησα μια γυναίκα τι σκύλο είχε.
Είπε "Γερμανικό ποιμενικό".
"Γιατί έχεις σκύλο;", ρώτησα εγώ. Είπε "Για προστασία".
Όχι ασφάλεια, προστασία.
Δεν θα έχει φαρμακεία κοντά.
Βάζουν τον σκύλο στην πόρτα του δωματίου.
Γρυλίζει στον σύζυγο αν πλησιάσει.
Προστατευμένη κι εκείνον τον μήνα.
Γι' αυτό θα τον έχει.
Έχω σκύλο εδώ και πολλά χρόνια.
Οι γάτες είναι εντελώς άλλος κόσμος.
Δεν τον κατανοώ.
Ποιος από εσάς έχει γάτα;
Θα σου κάνει μούτρα απόψε.
"Πού ήσουν όλη νύχτα; Την κατάρα μου να 'χεις!"
Οι γάτες είναι παράξενες!
Κάνουν σαν να είμαστε καλεσμένοι τους.
Τα καημένα τα σκυλιά προσπαθούν τουλάχιστον να σε διασκεδάσουν.
Τους δίνεις λιχουδιές και κάνουν "Να κάνω κόλπο;
Να πηδήξω, κύριε;"
Οι γάτες πέρα βρέχει.
"Φαγητό;" "Ναι. Φαγητό. Ό,τι πεις.
Σκατόφατσα".
Οι φιλενάδες μου συνήθως έχουν γάτες.
Οι παλιές μου φιλενάδες. Πλέον δεν έχω καμία.
Δεν υπάρχουν γυναίκες στην ηλικία μου. Καμία δεν είναι 52.
Οι γάτες είναι πολύ περίεργες.
Είναι ακόμα πιο περίεργο αν βγαίνεις με κάποια που έχει γάτα.
Πηγαίνεις σπίτι της για πρώτη φορά.
Η γάτα της τρίβεται πάνω σου και λέει "Η Σμόκι σ' αγαπάει!"
Πάλι καλά!
Αυτό είναι το πρώτο βήμα.
Ενθουσιάζεσαι αν σου πει "Συνήθως δεν πλησιάζει τον κόσμο".
"Ναι, ρε! Σίγουρα θα πηδήξω απόψε!"
"Δεν πλησιάζει".
Σου προσφέρει μεζεδάκια, ανοίγει ένα κρασί.
Λίγο τυρί, ένα δύο αλλαντικά.
Τι σας λέω κι εσάς τώρα; Πανάθεμά σας!
Η χώρα μας περνάει δύσκολα!
Πρέπει να ξαναγράψω τα αστεία.
"Ένα τέταρτο της φραντζόλας και…"
"Πας σπίτι της
και σου προσφέρει ψωμί με λίγο τυράκι και ελίτσες μέσα".
Σου προσφέρει μεζέδες. Η Σμόκι σού τρίβεται.
Ρωτάει "Δεν σε πειράζει, έτσι;"
Μες στην τρίχα το παντελόνι, μα εσύ…
"Σμόκι! Γλυκούλι κωλόγατο".
Όταν εκείνη πάει στην τουαλέτα ή στην κουζίνα για κρασί,
κάνεις "Ξεκουμπίσου από δω".
Έρχεται η ώρα για προκαταρκτικά, φιλάκια και τα σχετικά.
Μισώ τα κατοικίδια που δεν φεύγουν από το δωμάτιο.
Εσείς φιλιόσαστε και η γάτα κοιτάει έτσι.
Μου έχει τύχει μερικές φορές.
Να μη φεύγουν από το δωμάτιο ενώ κάνεις έρωτα.
Θυμάμαι ένα αγγλικό μπουλντόγκ που κοιτούσε έτσι.
Τι στο καλό σε εκπλήσσει τόσο;
Εσύ σηκώνεις τα πόδια και γλείφεις τα αρχίδια σου.
Αυτό είναι που σε προβληματίζει;
Αν είναι δυνατόν!
Υπάρχει ένα διάσημο ρητό.
Νομίζω ότι λέει
"Όσο περισσότερους ανθρώπους γνωρίζω, τόσο περισσότερο αγαπώ τα ζώα".
Τι υποκριτικό.
"Πόσους ανθρώπους ξέρεις;"
"Δύο".
"Πόσες γάτες έχεις;" "Σαράντα επτά". Έλα…
Κάποιοι δεν έχουν αίσθηση της ισορροπίας.
Ειλικρινά πιστεύω ότι δεν υπάρχει ιεραρχία στην αγάπη,
αλλά πρέπει να δοκιμάσεις όσους πονούν.
Για παράδειγμα, κάποιος λέει ότι έχασε τον πατέρα του
κι εσύ του λες "Εμείς μόλις θάψαμε τον Κανέλο".
Μόλις είπε ότι πέθανε ο πατέρας του!
"Τον λατρεύαμε τον Κανέλο μας!"
Για τον πατέρα μου μιλάμε!
Πόσο ήταν ο Κανέλος; Δεκατέσσερα; Εντάξει, είχε έρθει η ώρα του.
Ήξερες ότι ο Κανέλος δεν θα έφτανε τα 64.
"Θάψαμε τον Κανέλο".
Μιλάω για τον πατέρα μου. Τι δεν καταλαβαίνεις;
Επειδή ο μπαμπάς μου δεν φέρνει πίσω ό,τι του πετάς
δεν σημαίνει ότι τον αγαπάμε λιγότερο από τον Κανέλο.
Κάποιοι δεν τα ζυγίζουν σωστά.
Πρέπει να ξεχωρίσουμε την αληθινή αγάπη για τα ζώα από την ψεύτικη.
Δεν το λέω με κακία, αλλά το έχω δει από πρώτο χέρι.
Πριν από δύο χρόνια στο Γκιουμουσλούκ,
βόλταραν κάτι κοπέλες από το Καντίκιοϊ που φορούσαν σαλβάρια.
Τα σκυλιά τους έτρεχαν τριγύρω.
Ο κόσμος ήταν πολύ φιλόξενος με τα ζώα.
Ήταν χώρος πολύ φιλικός προς τα κατοικίδια.
Η Κανελίτσα, ο Μπισκοτάκης, η Νταίζη… Όλα μες στην τρελή χαρά. Ωραία ατμόσφαιρα.
Τα κορίτσια μιλάνε στην Νταίζη τους… Όλοι χαρωποί.
Τα σκυλιά φορούσαν μέχρι και μαγιό. Ήταν πολύ χαρούμενα.
Είχε πάνω της και ένα τατουάζ που έγραφε "Life is a journey".
Είχα εντυπωσιαστεί.
Έχει βρει το νόημα της ζωής! Η μετάφρασή του θα ήταν…
Ούτε αγγλικά δεν ξέρετε;
Εσείς δεν λέγατε "Ο Τζεμ Γιλμάζ μπαγιάτευσε";
Ίσως φταίει το κοινό!
"Η ζωή είναι ένα ταξίδι".
Είπα "Πω πω. Αυτό είναι πολύ…
Το θυμάσαι εύκολα. Γιατί το έκανες τατουάζ στο χέρι;"
Φαντάσου να είσαι σε φάση "Η ζωή… Πώς πήγαινε;
Είναι ένα ταξίδι, έτσι;
Ας το χτυπήσω τατουάζ για να μην το ξεχάσω.
Πάνω από τη λίστα για τα ψώνια".
Τα σκυλιά τους ήταν τρισευτυχισμένα.
Ώσπου έφτασε ένας κακομοίρης σκύλος. Ένας αληθινός σκύλος.
Ήρθε ο σκύλος του χασάπη, ο Βαμβάκης.
Έβλεπε τα άλλα σκυλιά να έχουν τόση αγάπη
και ήθελε κι αυτός λίγη.
Ήταν πιο μεγαλόσωμος σκύλος, ένα κυρίαρχο αρσενικό.
Γρύλισε λίγο.
Παραλίγο να τον λιντσάρουν τον Βαμβάκη!
"Πώς τολμάς να φοβερίζεις τον Τυχερούλη;"
Ήμουν εκεί και το είδα με τα μάτια μου.
"Ξέρω τα ζώα. Ξέρω και τους ανθρώπους. Τα ζώα είναι καλύτερα".
Ποιο ζώο ξέρεις;
Ποιο άλλο ζώο ξέρεις εκτός από το δικό σου;
Οι μύθοι έχουν χαράξει στο μυαλό μας μια συγκεκριμένη εικόνα.
"Οι αλεπούδες είναι πονηρές. Τα κοράκια είναι μπλα μπλα.
Πρέπει να σώσουμε τις φάλαινες". Πού τα βρίσκουμε όλα αυτά;
Πώς σώζεις τις φάλαινες πετώντας σούπα σε πίνακα του Ρέμπραντ;
Είδα τη διαμαρτυρία. Πέταξαν σούπα
σε έναν παμπάλαιο πίνακα του Ρέμπραντ.
Η φάλαινα θα ντρεπόταν αν το ήξερε.
Θα έλεγε "Τι ντροπή!
Δεν τη βγάζω που δεν τη βγάζω την επόμενη εβδομάδα,
αφήστε ήσυχο τον πίνακα".
Δεν πάμε καλά!
Θυμόμαστε τους μύθους.
"Η αλεπού είναι πονηρή". Και τι πέτυχε;
Λες και έχτισε ξενοδοχείο σε έναν ερημικό κολπίσκο!
Μα τι έκανε;
Απλώς κλέβει κοτόπουλα αν αφήσεις το κοτέτσι ανοιχτό.
Δεν νομίζω ότι ξέρουμε καλά τα ζώα.
Οι αλεπούδες είναι πονηρές, τα λιοντάρια βασιλιάδες, τα κουνέλια…
Ποια είναι στ' αλήθεια;
Ποια ζώα ξέρετε πραγματικά;
Ξέρετε τι επαγγέλλεται το αλογάκι της θάλασσας;
Ξέρει κανείς;
Οι χωριάτες πάνω δεν πιάνουν καν τι ρωτάω.
Σοκ και δέος. "Έχει άλογα η θάλασσα;
Πού να το 'ξερα χωρίς τηλεόραση;"
Οι ιππόκαμποι είναι περίεργα πλάσματα.
Τα αρσενικά γεννούν!
Ακριβώς, αδερφέ.
Ακούγεσαι ενθουσιασμένος μ' αυτό.
Για την ακρίβεια, δεν έχουν φύλο.
Αλλάζουν φύλο κατά βούληση και αυτογονιμοποιούνται.
Θα ήθελα να έχω αυτήν την τεχνολογία.
Δεν θα ήταν καταπληκτικό να πληρώνεις διατροφή στον εαυτό σου;
Ας μην αστειεύομαι με τα φύλα, θα προβληθεί στο Netflix.
Σας αρέσουν αυτά τα αστεία μόνο όταν τα κάνουν ξένοι κωμικοί.
Δεν με αφορά… Έχουμε τρανς άτομα εδώ απόψε;
Πάλι με γράφετε. Ούτε την ώρα δεν θα μου λέγατε.
"Έχουμε τρανς άτομα εδώ απόψε;"
"Ναι, αλλά ας αλλάξουμε θέμα".
Δεν είμαι κατά ανδρών που γίνονται γυναίκες μετά από επέμβαση,
αλλά βρίσκω τις συνεντεύξεις τους παράλογες.
Είδα εκείνη όπου έλεγε "Έχει μείνει κανένας άντρας;"
Εσύ εξαφάνισες έναν, πας καλά;
Δεν με πειράζει η μετάβαση σε γυναίκα. Βγαίνουμε κερδισμένοι.
Με προβληματίζει όταν μια γυναίκα κάνει μετάβαση στο αντρικό φύλο.
Θέλω να πω, εμείς…
Σέβομαι αυτά τα άτομα. Θέλει και ρώτημα;
Είναι μεγάλη απόφαση. Θα καθόσουν να σ' το κόψουν;
Κάποιοι παίρνουν καινούργιο! Γενικά, δύσκολη κατάσταση.
Είναι ζόρικη η σωματική και ψυχική προετοιμασία.
Μου τη σπάει ο άντρας στον οποίο μετατράπηκε.
Κάνεις τόση προσπάθεια για να γίνεις άντρας.
Δεν νιώθεις άνετα σ' αυτό το σώμα;
Έπρεπε να προετοιμαστείς πνευματικά να γίνεις ιδανικός άντρας.
Την πρώτη εβδομάδα μετά την επέμβαση δίνουν συνέντευξη.
"Πώς πάει;"
"Είμαι ζηλιάρης τύπος".
Δεν έχουν καν βγάλει τα ράμματα!
"Δεν θα αφήσω τη δικιά μου να φορά μίνι".
Η ντουλάπα σου είναι γεμάτη μίνι ακόμα!
Δεν μ' αρέσει αυτό το κομμάτι της μετάβασής τους.
Παράξενα ζώα οι ιππόκαμποι.
Είναι πολλά τα παράξενα ζώα που δεν ξέρουμε.
Όλοι έχουν ένα αγαπημένο ζώο.
Με τον μεγάλο μου αδερφό πήγαμε στον ζωολογικό κήπο του Βερολίνου.
Πριν από 20 χρόνια. Φτάσαμε χαράματα, γύρω στις 7:30 π.μ.
Ούτε τα ζώα δεν είχαν έρθει ακόμα.
Σας το ορκίζομαι!
Η γυναίκα στο γκισέ μάς έκοψε εισιτήριο.
Μπήκαμε. Πουθενά τα ζώα!
Σκέφτηκε ότι πηγαίναμε να παραδοθούμε.
Σε φάση "Εμπρός, βρείτε το κλουβί σας".
Μπήκαμε στον ζωολογικό κήπο και δεν υπήρχε ψυχή.
Μετά από μισή ώρα, έφεραν τα ζώα.
Ρινόκεροι, μαϊμούδες, καμηλοπαρδάλεις… Τα ζώα έδειχναν έκπληκτα.
Ήταν σαν "Τι ώρα είναι αυτή που έρχεστε, ρε;"
Τα αιφνιδιάσαμε.
Μιμούμαι καλά τον χιμπατζή, έτσι;
Έτσι; Παραδεχτείτε το, τον κάνω καλά.
Όχι, μην…
Δεν είναι παράξενο που τον κάνω καλά. Έχω όλο το πακέτο.
Δεν θα μπορούσα να κάνω τον κύκνο.
Ήρθαν οι πίθηκοι.
Ο ασημόραχος γορίλας ήταν μεγαλοπρεπής!
Οι γορίλες μού κέντρισαν την προσοχή.
Ήταν πίσω από ένα τζάμι.
Πλησίασα τον χώρο τους. Έχετε κοιτάξει ποτέ γορίλα στα μάτια;
Δεν μπορούμε να μιλάμε για γάτες, πόσο μάλλον για ασημόραχους.
"Είστε πολύ περιπετειώδης, κύριε Τζεμ!"
Με είχε συνεπάρει
ο τρόπος με τον οποίο ο γορίλας με κοίταζε μέσα από το τζάμι.
Ο αδερφός μου είπε "Καθόμαστε μισή ώρα εδώ.
Πάμε να δούμε ρινόκερους και καμήλες".
Είπα "Είμαι απασχολημένος".
Με κοιτούσε έτσι. Έπρεπε να είστε εκεί να τον δείτε.
Ήταν λες και ο γορίλας ήθελε να πει
"Ο Θεός έβαλε εμένα εδώ
κι εσένα εκεί.
Έτσι μας έκατσε αυτήν τη φορά".
Φαινόταν πολύ λυπημένος.
Καταλάβαινες ότι είχε δει τον Πλανήτη των Πιθήκων.
Ήταν σαν να ήθελε να πει "Θα σας γαμήσουμε όλους".
Δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από πάνω του επί μισή ώρα.
Και τότε ο γορίλας είπε
"Η μητέρα μου με γέννησε μια βροχερή μέρα.
Οι ουρανοί έκλαιγαν όταν έφτασα.
Μπορεί ένα νεογέννητο να είναι αμαρτωλό;
Τότε γιατί η ζωή μου είναι μια κατάρα;"
Τελικά, είχα αποκοιμηθεί και έβλεπα όνειρο.
Τα έβλεπα όλα στον ύπνο μου.
Στην πραγματικότητα, έκανε μόνο αυτό
και μου πέταξε σκατά. Αυτό μόνο.
Μα φαίνονται απίστευτα θλιμμένοι.
Τους θυμάστε; Τους βλέπω σε ντοκιμαντέρ.
Τα ντοκιμαντέρ ήταν πολύ απλά όταν ήμουν μικρός.
Τώρα είναι σοφιστικέ.
Έλεγαν "Οι μαϊμούδες κάνουν αυτό. Τα πάντα τρώνε φύλλα ευκαλύπτου και μπαμπού.
Οι ζέβρες διασχίζουν το ποτάμι".
Τα ντοκιμαντέρ του Netflix είναι σοφιστικέ.
Πού είναι οι εκπρόσωποι του Netflix που μιλούσαμε πριν;
Κι αυτό το ονειρεύτηκα;
Θυμάμαι κάποιους να μποϊκοτάρουν το Netflix. Έχουμε κανέναν εδώ;
Σου λένε
"Μη βλέπεις Netflix. Θέλουν να μας κάνουν όλους γκέι".
Ισχύει, ξέρετε.
Σοβαρολογώ. Πιστέψτε με, δουλεύω με το Netflix.
Ήρθαν πολλές φορές σπίτι μου.
Μια μέρα μού χτυπάνε.
Κοιτάζω από το ματάκι και βλέπω τρεις γυμνούς άντρες.
"Τι θέλετε;", ρωτάω. Μου κάνει "Του-ντουμ!" Οπότε…
Φανταστείτε τη συνέχεια.
Θυμάμαι το μποϊκοτάζ. "Το Netflix θέλει να μας κάνει γκέι!
Το Netflix θα μας κάνει αδερφές!"
Είναι όλα αλήθεια.
Δεν διαβάζετε τη συμφωνία χρήσης.
Την ξέρετε αυτήν τη συμφωνία;
Τους όρους και τις προϋποθέσεις.
Είναι όλα εκεί, στο κάτω μέρος του εγγράφου.
Γράφει με ψιλά γράμματα "Θα σας κάνω όλους αδερφές".
Σε παρένθεση γράφει "Αν το έχετε μέσα σας".
Αν όχι, πάνε παρακάτω.
Να βλέπετε τα σοφιστικέ ντοκιμαντέρ του Netflix.
Αλλά παραείναι σοφιστικέ.
Τοποθετούν κάμερα 8Κ στον κώλο μιας μέλισσας.
Νιώθεις λες και φτιάχνεις εσύ το μέλι. Είναι υπερβολικό.
Κάποτε ήταν απλό, όχι τόσο εξεζητημένο.
Έχουμε κι εκείνον τον Βρετανό που τα αφηγείται όλα. Πώς τον είπαμε;
Αμάν!
Για όνομα του Θεού…
Θα πάω να τα πω στο Ικόνιο. Εκεί με πιάνουν.
Ντέιβιντ Ατένμπορο.
Σερ Ντέιβιντ Ατένμπορο.
Πρέπει να είναι γύρω στα 90. Νομίζω ότι είναι 89.
"Εκατομμύρια είδη στον πλανήτη…
Οι ωκεανοί διαφέρουν από τα άλλα…"
Δεν το βλέπω λόγω του σάλιου.
Συνεχίζει να αφηγείται.
Μα είναι πολύ περίπλοκο. Μεταναστεύεις μαζί με ένα άλμπατρος.
Ζεις μες στη μυρμηγκοφωλιά τους. Τα βλέπεις από τόσο κοντά!
Το παρακάνουν.
Είδα ένα ντοκιμαντέρ
για τη ζωή μιας αγέλης ασημόραχων γοριλών.
Το κάνουν να φαίνεται σαν σαπουνόπερα.
Τα δραματοποιούν για να καταλαβαίνουμε.
"Ο μικρός Μάριο είναι μπερδεμένος.
Τι να κάνει ο Τζέσι;"
Ποιοι στο καλό είναι αυτοί;
"Ο Μάριο είναι μπερδεμένος", λέει.
Βλέπεις τον Μάριο να ψάχνει πού να χέσει
αφού έφαγε κοτζάμ δέντρο.
Πόσο ζυγίζει ένας ασημόραχος; Γύρω στα 300 κιλά.
Έχει τέσσερα θηλυκά με τα οποία πρέπει να ζευγαρώσει.
Πρέπει να φυλάει τους ηλικιωμένους
και να υπερασπίζεται το στάτους του.
Δουλειές με φούντες!
Και έβαλαν και οκτώ κάμερες.
Πάντα βλέπουμε τον Μάριο να κάνει "Άντε, αδερφέ.
Έχουμε και δουλειές. Άντε στο καλό!"
Μα οι κάμερες συνεχίζουν να τραβάνε. "Ανησυχεί για…"
"Ποιος σκατά είναι αυτός;"
"Ο Τζέσι τον βοηθάει".
"Είσαι ο Τζέσι;"
"Με φωνάζουν Τζέσι εδώ και δύο σεζόν".
"Πάω να ζευγαρώσω. Γι' αυτό κοπανάω το στήθος.
Πες στον γέρο να τσακιστεί να μαζέψει όλες τις κάμερες.
Ποιοι είναι όλοι αυτοί; Είναι του National Geographic;"
"Του Netflix, αφεντικό.
Και δεν φεύγουν μέχρι να πάρουν το υλικό".
Τι πάθαμε!
"Είναι θυμωμένος".
"Ξεκουμπίσου! Δίνε του, ρε κόπανε!
Του Netflix, έτσι; Τζέσι, έλα εδώ.
Σκύψε".
"Αφεντικό;" "Σταμάτα να με λες αφεντικό.
Σκύψε. Ίσα που θα σε ακουμπήσω.
Για το φινάλε της σεζόν".
"Αφεντικό, σε παρακαλώ!" "Τσιμουδιά. Να τραβήξουν και να φύγουν.
Ορίστε".
Και καθώς το βλέπεις, ο Ατένμπορο λέει
"Αυτό το είδος συνήθως δεν ζευγαρώνει με άτομα του ίδιου φύλου. Μα…"
Αφού τους φτάσατε μέχρι εδώ.
Τι να έκανε κι ο Μάριο;
Ο Μάριο…
Ο Μάριο παλεύει να συναγωνιστεί το Παιχνίδι του Καλαμαριού.
Πρέπει να κάνει κάτι ενδιαφέρον.
Θεέ μου!
Στην ταινία μου A.R.O.G. είχα κι εγώ χιμπατζή.
Εκεί έμαθα τις κινήσεις.
Είπαν "Σαν πολύ από κοντά δεν έχει τον χιμπατζή;"
Φίλε, μες στον χιμπατζή ήταν μια Αργεντινή ακροβάτισσα.
Η εσωτερική ομορφιά με νοιάζει.
Ίσως τον μιμούμαι τόσο καλά λόγω των οικογενειακών μου ριζών.
Θυμάστε που μας επέτρεψαν οι αρχές
να δούμε στο ίντερνετ το γενεαλογικό μας δέντρο;
Είχε γίνει χαμός όταν πρωτοβγήκε.
Όλοι τσέκαραν την καταγωγή τους.
Δεν ξέρω εσείς, αλλά εγώ το έψαξα.
Το γενεαλογικό μου δέντρο δεν έχει κλαδιά.
Κάποιοι ξέρουν τις ρίζες τους.
"Μπορώ να φτάσω στις ρίζες μου τον 14ο αιώνα.
Οι πρόγονοί μου ήταν από…"
Οι δικοί μου είναι όλοι συνηθισμένα άτομα.
Απλοί άνθρωποι.
Ο πατέρας μου είναι από το χωριό Εσκιχαμάλ στην επαρχία Σίβας.
Είδα μόνο τις ρίζες του πατρικού σογιού μέχρι το 1840.
Δεν έφυγαν ποτέ από το χωριό τους.
Αυτό είναι το εύρος της μετακίνησής τους.
Κύκλος Μετανάστευσης αντί για Περίοδος Μετανάστευσης.
Το σόι της μάνας μου είναι από τη Θεσσαλονίκη.
Έφτασα μέχρι το 1790.
Δεν υπήρχαν πολεμιστές, κανένας ιδιαίτερος χαρακτήρας.
Κανένας διοικητής ή ιππέας. Κανενός είδους ήρωας.
Και, ξέρετε…
Κρατούσα ένα σπαθί και δεν μου ταίριαζε καν.
Κάποιοι είναι κολλημένοι στην τηλεόραση έτσι.
"Είμαστε οι απόγονοι των Οθωμανών!"
Σαν το Ανάσταση: Ερτογρούλ.
Κανείς στο γενεαλογικό μου δέντρο δεν θα θεωρούνταν ήρωας.
Εκπλήσσομαι που κατάφεραν να επιβιώσουν.
Μιλάω και για το σόι του πατέρα μου και για της μάνας μου.
Δεν έχουν στόφα μαχητή.
Και το σπαθί πραγματικά δεν μου πάει.
Έχω κρατήσει σπαθιά για ταινίες.
Θυμάστε το πρώτο επεισόδιο του Ερσάν Κούνερι; Καβαλούσα άλογα.
Μα το βρίσκω πολύ σκληρό.
Πότε κατακτήσαμε εμείς οι Τούρκοι τη Μικρά Ασία; Το 1071, σωστά;
Θα ήθελα να έχω έναν πρόγονο που πολέμησε σ' εκείνη τη μάχη.
Αλλά είναι υπερβολή. Δεν θα προκαλούσε πολύ πόνο;
Πώς θα χτυπούσες κάποιον μ' αυτό;
Αν ήμουν στη μάχη, θα πρότεινα να το συζητήσουμε πρώτα.
"Να πάρουμε το φρούριο;" "Μπορούμε και χωρίς αυτό".
Θα το έσκαγα με την πρώτη ευκαιρία.
Το βρίσκω πολύ σκληρό.
Δεν είναι αιχμηρό, αλλά… Ακούμπα το.
Περίεργο δεν είναι;
Ίσως έχουμε έναν επαγγελματία δολοφόνο στο κοινό.
Μα εμένα μου φαίνεται πολύ παράξενο να το μπήγεις σε κάποιον.
Φανταζόμαστε μια κινηματογραφική σκηνή.
Χτυπάς και κεφάλια πετάνε στον αέρα. Το μπήγεις, το βγάζεις.
Είναι εντάξει αυτό;
Στο επεισόδιο Ο Στεγνός Μουράντ, ο χαρακτήρας του Τσάγκλαρ λέει
"Μπορούσες να πεθάνεις από άγχος τον Μεσαίωνα!"
Κεφάλια που εκτοξεύονται στον αέρα. Πολύ άγριο!
Σήμερα, φωνάζεις "Παρενόχληση!"
όταν κάποιος στο γραφείο σε στραβοκοιτάξει.
Φαντάσου τις αληθινές μάχες.
Όλοι αλληλοσφάζονται. Κόβεις μερικά κεφάλια.
Και όπως η γυναίκα του, η δικιά σου λέει "Γιατί τέτοια μούτρα;"
"Είμαι μες στα αίματα, γυναίκα!"
Δεν θα μπορούσα να ζήσω έτσι.
Και δεν ντρέπομαι να το πω.
Οι άνθρωποι στην εποχή μας ακόμα αλληλοσκοτώνονται.
Τέλος πάντων, εκπλήσσομαι που οι δικοί μου προπάτορες επέζησαν.
Η οικογένειά μου.
Πώς επιζήσαμε
όταν δεν μπορώ καν να φανταστώ να κάνω βίαιες πράξεις;
"Άρπα τη, ρε μαλάκα!"
Δεν μπορώ. Θα τους έκανε κακό!
Και δεν αρκεί να ιππεύεις άλογο. Έχετε ιππεύσει ποτέ;
Πρέπει να κρατάς και να κουνάς ένα σπαθί καθώς ιππεύεις.
Ξεχάστε τα κομμένα κεφάλια με κινηματογραφικό τρόπο.
Και το γδάρσιμο θα πονούσε.
Τέλος η μάχη για σένα.
Δεν έχει Betadine ή κάτι παρόμοιο.
Η πληγή θα κακοφορμίσει.
Απαίσιο!
Είδα μια ταινία τις προάλλες.
Πώς την έλεγαν; Βοναπάρτης;
Όχι, Ναπολέων του Ρίντλεϊ Σκοτ.
Ξέρετε πώς στις μάχες
αλληλοεπιτίθενται πέντε χιλιάδες άτομα από κάθε πλευρά;
Είναι τρομακτικό. Φανταστείτε να είστε μπροστά.
Φωνάζεις "Liberté!"
Είσαι στην πρώτη γραμμή. Σύντομα θα γίνεις κιμάς.
Τι "Ελευθερία";
"Για τη Γαλλία, ρε γαμώτο!"
Εμείς έχουμε κάτι πιο ευγενές.
Είναι πολύ καλό. Φωνάζουν "Αλλάχ!"
Μα διακρίνεις μια μικρή αμφιβολία.
"Αλλάχ! Αλλάχ;" Δηλαδή…
"Ο Αλλάχ θα μας οδηγεί, έτσι;"
Δεν μπορώ να με φανταστώ σε τέτοια κατάσταση. Εσείς;
Ωραία όλα τα ηρωικά λόγια, εκτός αν είσαι στην εμπροσθοφυλακή.
"Θα κατακτήσουμε τη Βιέννη!
Εσύ πρώτος".
Θα κάτσω στην τρίτη γραμμή, εντάξει;
Κάτσε να γυρίσω στην τέταρτη γραμμή.
Όλες αυτές οι επικές μάχες… Δεν μπορώ να με φανταστώ εκεί.
Θυμάστε στην Τροία τότε που παρατάχθηκαν 50.000 τοξότες;
"Τοξότες!"
"Τοξότες!
Είπε να ρίξουμε;
"Εκτόξευση!" "Τι να εκτοξεύσουμε;"
Όλες οι ταινίες των τελευταίων 20 ετών χρησιμοποιούν πάνω κάτω το ίδιο πλάνο.
Ένα σύννεφο βελών σκοτεινιάζει τον ουρανό.
Είναι σαν να χρησιμοποιούν το ίδιο plug-in.
"Τοξότες!"
Όπως στην Τροία.
Εγώ δεν θα έριχνα.
Άσε τον Θεό να αποφασίσει την τύχη τους.
Είκοσι χιλιάδες βέλη. Δεν είναι ότι τα μετράνε όλα.
Σωστά;
Μπορώ να κάνω τον ήχο.
Ούτε θα κουνιόμουν αν ο εχθρός έριχνε πρώτος.
Πιστεύω ότι όλοι αξίζουν να ζήσουν.
Ούτε θα μπορούσα να το σκάσω.
Δεν θα άντεχα τις τύψεις.
Γιατί να προσπαθήσω να το βάλω στα πόδια;
Είτε θα έτρωγα το βέλος στο ψαχνό ή στον κώλο από σπόντα.
Είμαι σίγουρος.
Είναι πολύ περίεργο.
Ο πόλεμος είναι σκληρό πράγμα. Πολύ σκληρό.
Πάλι καλά που δεν το έζησα.
Η κυβέρνηση ζήτησε να σας πω για εκείνες τις εποχές.
Για να είστε πιο ευγνώμονες.
Είναι αλήθεια.
Και…
Πώς μπορείς να χύσεις καυτό λάδι σε κάποιον;
Ήταν απαίσιο από τη Λίθινη Εποχή μέχρι τον Μεσαίωνα.
Να ρίχνεις καυτό λάδι σε κάποιον!
Πόσο θυμό έχεις μέσα σου;
"Μην αφήσετε να πάρουν το φρούριο!" Άσ' τους, γαμώτο.
Αν όλοι αυτοί οι ένοπλοι παρελαύνουν προς τα εδώ, δώσ' τούς το.
Καυτό λάδι!
Φαντάσου να είσαι στην Άλωση της Πόλης. Ανεβαίνεις την Πύλη της Σηλυβρίας.
Τα στρατεύματα έχουν καταλάβει την περιοχή του Τοπ Καπί.
Ο αυτοκράτορας είναι νεκρός, αλλά δεν έχει μαθευτεί ακόμα.
Εσύ είσαι στην κορυφή της σκάλας.
Και ο Χρήστος σε κοιτάει. "Γεια σου, βρε. Τι κάνεις, βρε;"
"Μην το χύσεις, ρε!
Την έχουμε ήδη πάρει την Κωνσταντινούπολη!"
Δεν μπορώ να βάζω Bepanthen στον κώλο μου καθ' όλη τη διάρκεια της κατάκτησης.
Φανταστείτε τον πόνο!
Είναι σημαντική η συμπόνια. Μα κανείς δεν έχει πια.
Πώς γίνεται να αλληλοσκοτώνεται ο κόσμος; Δεν το χωράει το μυαλό μου.
Ίσως είναι δικό μου το πρόβλημα.
Κλείνω 30 χρόνια σ' αυτήν τη δουλειά και υπάρχει κάτι που με προβληματίζει.
Η κοινωνία έγινε πιο αγενής με τον καιρό.
Όταν ήμουν πιο νέος,
είχα ελαφρώς παραβατική συμπεριφορά.
Ήμασταν ταραξίες.
Τώρα ο πήχης έχει πέσει πολύ χαμηλά
που είμαστε η αφρόκρεμα.
Τι σημαίνει τουρκική αφρόκρεμα;
Θεωρείσαι αφρόκρεμα αν πλένεις τον κώλο σου,
αν σταματάς στο κόκκινο φανάρι,
αν ανταποδίδεις στον άλλον την καλημέρα.
Με αποκαλούν αφρόκρεμα!
Ο πατέρας μου είναι ο Αρίφ από το Τόφανε. Ποια αφρόκρεμα;
Ο πήχης έχει πέσει.
Όλοι είναι αγενείς.
Και πού οφείλεται όλη αυτή η αγένεια;
Στις ταινίες και σειρές που παράγουμε!
Είναι εύκολο να μας φορτώνεις εμάς όλες τις ευθύνες!
Γυναικοκτονία;
"Το βλέπουν στις σειρές!
Αντιγράφουν ό,τι βλέπουν".
Κόσμος που φέρεται σαν τη μαφία; Η τηλεόραση φταίει!
Όλη αυτή η παραξενιά; Η τηλεόραση!
Βία; Φταίει η τηλεόραση, φυσικά!
Κατάσχεσαν οκτώ τόνους κόκας στο λιμάνι της Μερσίνης.
"Η τηλεόραση φταίει!"
Πόση δύναμη έχουν οι σειρές;
Λένε ότι στις ταινίες και τα σταντ-απ μου,
μαθαίνω στον κόσμο να βρίζει. Αλήθεια;
Κανείς στον δρόμο δεν βρίζει!
Όλοι από μένα μαθαίνουν!
Το απεχθάνομαι.
Χρόνια προσπαθώ να το εξηγήσω αλλά μάταια.
Σε φέρνουν σε πολύ δύσκολη θέση.
Λες και ήρθατε για να μ' ακούσετε να βρίζω και πάτε στο σπίτι να γελάσετε.
"Ήταν γαμάτα!"
Έτσι μιλάω. Σαν να μιλάω σε έναν φίλο.
Μπορεί να πετάω παλιοκουβέντες. Και λοιπόν;
"Είναι αυτό τέχνη;" Πού θες να ξέρω;
Είναι ο Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελου τέχνη;
Έχει ύψος 5,5 μέτρα, βρίσκεται στη Φλωρεντία και είναι σαν βελούδινο.
Δεν μιμούμαι τόσο καλά τον Δαβίδ.
Το σώμα μου φέρνει σε Μαχμούντ.
Έχει ύψος 5,5 μέτρα!
Και με τη βάση θα φτάνει τα 13-14 μέτρα.
Υψώνεται επιβλητικό. Ένα θαύμα!
Μα αν το κοιτάξεις από κάτω, βλέπεις εννιά κιλά παπάρια.
Έτσι δεν είναι;
"Σ' άρεσε ο Δαβίδ;" "Τα παπάρια του κρέμονταν!"
Τα βλέπεις αν κοιτάξεις από κάτω.
Στο ύψος των ματιών, βλέπεις τον Δαβίδ.
Έτσι έχουν τα πράγματα.
Στους δρόμους επικρατεί χάος. Όλοι είναι αγενείς.
Τα τελευταία πέντε με δέκα χρόνια, η βία κατά των γιατρών έχει εκτοξευθεί.
Το διανοείστε; Η βία κατά των γιατρών είναι πλέον συνηθισμένη.
Θα σας πω γιατί.
Η Τουρκία βίωσε έναν μεταφορικό πόλεμο την τελευταία δεκαετία.
Εναντίον της γνώσης και των κατόχων της.
Πριν από 15 χρόνια έλεγα ένα αστείο για το Φαρμακείο Φαρούκ.
Το θυμάται κανείς;
Ποιος δεν το θυμάται;
Πού κατέληγε;
Η γενιά των γονιών μας μεγάλωσε με το ρητό
"Ντροπή είναι να μη μαθαίνεις, όχι να μην ξέρεις".
Στην εποχή μας, ήταν "Δεν ξέρουμε, αλλά θα προσποιηθούμε ότι ξέρουμε".
Πριν από 15 χρόνια γελούσαμε μ' αυτό.
Απλώς πες ότι δεν ξέρεις. Γιατί να προσποιείσαι;
Στις μέρες μας είναι "Τι κι αν ξέρεις πράγματα;"
Αυτός είναι ο σημερινός τόνος.
Ένας γιατρός ξέρει πράγματα, έτσι;
Έρχεται ένας άσχετος και λέει "Έκανες λάθος το bypass,
παλιοκαριόλη!
Γιατί πέθανε η γιαγιά μου;"
Ξέρει πώς γίνεται το bypass, πώς αφαιρείται ένας όγκος.
Τα ξέρει αυτά!
Ο γιατρός δεν μπορεί να τον πείσει με τις γνώσεις του.
Είναι σε άλλη συχνότητα.
Αυτός είναι ο άλφα και ο γιατρός ο βήτα.
Του αρέσει να αμφισβητεί τον γιατρό.
Δεν τον παίρνει να κάνει το ίδιο σε κάποιον της δικής του συνομοταξίας.
Δεν μπορούν να κάνουν κήρυγμα στους υδραυλικούς όπως στους γιατρούς.
Πολύ κουλό, έτσι;
Παρόλο που ο υδραυλικός είναι ευάλωτος, έτσι όπως κάθεται με τον κώλο έξω.
Μα αν πεις "Έβαλες λάθος τον σωλήνα",
ο υδραυλικός θα σ' τον χώσει στον κώλο.
Οι συχνότητές τους ταυτίζονται.
Όλα είναι επιστημονικά.
Ίσως είμαι λίγο αθυρόστομος.
Προσπαθούν να τα φορτώσουν όλα στις βωμολοχίες μας.
Ούτε καν βρίζουμε.
Απλώς χρησιμοποιούμε τα κατάλληλα επίθετα και εκφράσεις.
Ο πατέρας μου είναι 80 ετών.
Είναι μεγάλο πειραχτήρι και πνευματώδης τύπος.
Βάζει πολλές βρισιές στα ανέκδοτα.
Μα δεν τον έχω δει ποτέ να προσβάλλει κάποιον.
Κι εγώ έτσι είμαι.
Μα ο κόσμος είναι πολύ αγενής!
Τα παιδιά βρίζουν,
οι γυναίκες βρίζουν,
οι οπαδοί στα γήπεδα βρίζουν μαζικά.
Κι εξοστρακίζουν εμένα για μια βρισιά την ώρα που λέω ένα αστείο.
Ελάτε τώρα. Μην είστε τόσο κακοί μαζί μου.
Σκεφτείτε τα γήπεδα… Φίλε, εγώ ποτέ δεν…
Ξέρετε τι ομάδα είμαι. Ας μην πιάσουμε αυτό το θέμα.
Ούτε την ομάδα μου δεν τολμάω να στηρίξω χωρίς να μου την πουν.
Ο γιος μου δεν πολυνοιάζεται για το ποδόσφαιρο.
Μια μέρα, ο γιος μου κι εγώ παίζαμε PlayStation.
Ήμασταν μόνοι στο σπίτι. Αληθινή ιστορία.
Δεν ήμασταν εντελώς μόνοι,
ήταν και μια σκούπα-ρομπότ μαζί μας.
Θυμάστε πόσο δημοφιλείς ήταν πριν από μερικά χρόνια;
Νομίζω ότι ήταν πριν από τρία με πέντε χρόνια.
Αγοράσαμε όλοι από μία. Το ίδιο κι εγώ.
Σαρώνει πρώτα το σπίτι και μετά αρχίζει να καθαρίζει.
Την ελευθέρωσα πριν χρόνια, ακόμα γυρίζει.
Ακόμα σαρώνει.
Είμαι μόνος με τον γιο μου. Παίζει Μπομπ Σφουγγαράκη.
Υπάρχει παιχνίδι με τον Μπομπ Σφουγγαράκη στο PlayStation.
Ήμουν στο δωμάτιο ενώ έπαιζε.
Και κάποια στιγμή,
δεν μπορούσε να περάσει ένα επίπεδο και έγινε έξαλλος.
Ρώτησε "Μπαμπά, μπορώ να βρίσω;"
Ήμασταν μόνοι. Ένας μπαμπάς με τον γιο του.
Δείξτε κατανόηση.
Αφού δεν υπήρχαν γυναίκες στο σπίτι… Καμία.
Έλεγξα όλα τα δωμάτια.
Καμία απολύτως.
Ούτε ένα ίχνος από τα παλιά.
Είπα "Αφού είμαστε και οι δύο άντρες, άντε, βρίσε. Είμαι περίεργος".
Φίλε…
Τι είπε το στόμα του για τη μητέρα και την αδερφή του Μπομπ Σφουγγαράκη…
Του άλλαξε τα φώτα του Μπομπ Σφουγγαράκη.
Θυμάστε τις τρύπες του Σφουγγαράκη; Κάποιες είναι έργο του γιου μου.
Είπα "Πάτα 'Επιλογές' αμέσως και πήγαινε στο μενού.
Το παράκανες. Πού τα έμαθες όλα αυτά, παιδάκι μου;
Παραείναι άσεμνα.
Δεν είναι για την ηλικία σου όλες αυτές οι λέξεις.
Είναι βρισιές, ναι.
Μπορείς να μάθεις τι σημαίνουν, αλλά δεν τις λες.
Ξεπέρασες τα όρια. Μην το ξανακάνεις".
Είπε "Έτσι λες εσύ, μπαμπά. Τα παιδιά στο σχολείο λένε πολύ χειρότερα!"
Μου κέντρισε την περιέργεια.
"Τι λένε;", ρώτησα.
Είπε "Λένε 'ηλίθιος', για παράδειγμα".
Τα έμαθες όλα αυτά, μάθε και πώς να τα ιεραρχείς.
Φαντάσου να εξισώνεις το "ηλίθιος" με ό,τι θα έκανες στη μάνα τους!
Δεν έμαθε. Σαν τη μάνα του.
Μισώ τις φωνές και τις ιαχές στα γήπεδα.
Γίνεται ένας αθλητικός αγώνας εκεί.
Με πολύ ταλαντούχους ανθρώπους.
Δεν είναι σαν εμάς.
Κι ο κόσμος φωνάζει
"Τρέξε, μαλάκα! Κλότσα! Γαμώ το μουνί της μάνας σου!"
Τι στην ευχή!
Κι αυτό είναι κάτι που δύσκολα αλλάζει.
Το έχετε κάνει όλοι τουλάχιστον μία φορά.
Εγώ δεν μπορώ.
Έχω ετεροφυλόφιλη δυσλεξία.
Ξέρετε τι σημαίνει ετεροφυλόφιλη δυσλεξία;
Όταν είμαι με τους ομόφυλους φίλους μου…
και συμμετέχω σε ομαδικό τελετουργικό ή δραστηριότητα,
δεν μπορώ να προσαρμοστώ.
Δεν μπορώ να μάθω και να εξασκηθώ στο τελετουργικό.
Ομαδικό βρισίδι, για παράδειγμα… "Γαμώ το μουνί της μάνας σου!"
Δεν μπορώ.
Γι' αυτό δεν πάω ποτέ σε αγώνες. Κωλύομαι.
Πήγα τον γιο μου στους Ολυμπιακούς στο Παρίσι.
Φουκαριάρηδες.
Εκεί είδαμε έναν διάσημο από τον χώρο του ποδοσφαίρου.
Δεν τον ξέρω καλά.
Ο γιος μου ήταν μόλις δέκα χρονών.
Χαϊδεύει έτσι το κεφάλι του μικρού και τον ρωτάει "Με ποια ομάδα είσαι;"
Εκείνος απαντά "Δεν βλέπω τουρκικό ποδόσφαιρο.
Ο καθαρός χρόνος παιχνιδιού είναι τραγικός".
Ο τύπος ήταν σε φάση "Τι διάολο;"
Νόμιζε ότι ο γιος μου ήταν ραδιενεργός.
Όπως έλεγα, πας σε ένα παιχνίδι,
βλέπεις έναν άψογο κύριο ή μια κυρία να βρίζουν σαν να μην υπάρχει αύριο.
Δεν μπορώ να το κάνω. Ισχύει.
Διαπίστωσα την ετεροφυλόφιλη δυσλεξία μου
το 1989, όταν ήμουν 19…
Όχι, όχι 19. Ήμουν 16 χρονών.
Πήγα σε αγώνα της Μπεσίκτας με τους φίλους μου.
Έχετε δει τον κόσμο που τραγουδά αγκαλιασμένος;
Ήμασταν πίσω από το τέρμα. Ένα μάτσο λυκειόπαιδα
Τότε είναι που κατάλαβα ότι δεν ήμουν φτιαγμένος γι' αυτό.
Άρχισαν να τραγουδάνε
"Να ζήσω χωρίς ένα εκατομμύριο δολάρια μπορώ…"
Είπα "Άι σιχτίρ".
Τι σόι όνειρο είναι αυτό;
Γιατί να ζητάτε κάτι τέτοιο;
Ο Θεός θα μας ακούσει!
Πείτε "Να ζήσω χωρίς ένα εκατομμύριο μπορώ"
και ο Θεός δεν θα σας το δώσει ποτέ.
Από πού κι ως πού φωνάζει ένα 16χρονο κάτι τέτοιο
παρέα με 50.000 αγνώστους;
Έχουμε διαφορετικά όνειρα.
Κι ο Αλί Κοτς φωνάζει "Να ζήσω χωρίς ένα εκατομμύριο μπορώ",
αλλά αυτός έχει ήδη δισεκατομμύρια.
Δεν θέλει να πέσει στα εκατομμύρια.
Μα εσύ που τραγουδάς πίσω από το τέρμα μασουλώντας πασατέμπο…
Δεν έχεις ούτε ένα δολάριο.
Είπα "δολάριο", έτσι; Όχι "εκατομμύριο". Τόσο τραγικά είναι.
Βρίζουν πολύ στα παιχνίδια.
Κι αφού είμαι σελέμπριτι, όπου κι αν πάω…
Βασικά, όπου κι αν πήγαινα, αφού δεν βγαίνω πια.
Όταν έπινα τη ρακή μου στο Ντεβελί πριν τα παιχνίδια…
Ο κόσμος λάτρευε να με βλέπει. "Είσαι ο μεγάλος μας αδερφός Τζεμ!
Ας τον σηκώσουμε!
Μεγάλε αδερφέ Τζεμ!"
"Βρε παιδιά…"
"Είσαι ο αγαπημένος μας αδερφός Τζεμ!"
Σαν να με σήκωναν για να μου αλλάξουν τα κωλολάδια.
"Μεγάλε αδερφέ Τζεμ!"
"Βρε παιδιά!"
Είμαι 52 χρονών, ρε.
Αν είναι να με πασπατεύουν έτσι,
θέλω να διαλέξω ποιος θα το κάνει.
Δεν μπορούσα να ξαναεμφανιστώ εκεί,
γιατί θα έλεγαν "Η αδερφάρα το απολαμβάνει".
"Γι' αυτό έρχεται", θα έλεγαν.
Μισώ και κάτι ακόμα.
Ας πούμε ότι χάνουμε… Όπως πάντα.
Μετά την ήττα, καθώς πάω στο αμάξι,
κάποιος θα πει "Ευχαριστούμε για την γκαντεμιά!"
Ο σέντερ φορ της Φενέρμπαχτσε είμαι, ρε γαμώτο;
Είμαι ένας φουκαράς θεατής σαν κι εσένα.
"Μεγάλε αδερφέ Τζεμ!"
Είναι απαίσιο.
Δεν χαμπαριάζουν αυτοί, όμως.
Δεν νομίζω ότι το αθώο σχόλιό μου
θα εμποδίσει τον κόσμο να βρίζει στα παιχνίδια.
Αυτή η σκέψη μου θυμίζει ένα παλιό μου αστείο.
Απόφοιτος ιδιωτικού σχολείου που λέει στον στρατό
"Μη βρίζετε, ρε αρχίδια!"
Είναι πολλές οι ομοιότητες.
Δεν μπορώ να το εξηγήσω καλά.
Κανείς δεν πιστεύει ότι έτσι νιώθω
γιατί χρησιμοποιώ βρισιές.
Μα οι βρισιές πρέπει να έχουν σκοπό.
Μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κωμικό εφέ όταν μιλάς για κάποιον.
Αλλά μη φωνάζεις στον ποδοσφαιριστή
"Ανοίξου στο γήπεδο, καριόλη!"
"Θα σας γαμήσουμε!"
Είναι κανόνας του ποδοσφαίρου αυτός;
Δεν αρκεί να βάζεις γκολ για να κερδίζει η ομάδα;
"Θα σας γαμήσουμε!"
Κρατάνε ξεχωριστό σκορ γι' αυτό;
"Κερδίσαμε 4-0, αλλά δεν τους γαμήσαμε".
Ισχύει κάτι τέτοιο;
Τότε γιατί να βρίζουν;
Όλα αυτά είναι αλήθεια.
Λυπάμαι πολύ, φίλη μου.
Δεν νιώθεις άνετα μ' αυτό το θέμα.
Ακούς πράγματα που δεν έχεις ξανακούσει.
Κάτσε, όχι. Ακούστηκε σαν προσβολή.
-Έχεις πάει ποτέ σε αγώνα; -Εγώ;
Όχι, μικρέ. Μιλάω στις γυναίκες πίσω σου.
Υπάρχουν κι άλλοι εκτός από εσένα.
Γιατί παντρεύτηκες τον εγωίσταρο;
"Εγώ; Υπάρχουν κι άλλοι εδώ; Πού;"
-Έχεις πάει σε ποδοσφαιρικό αγώνα; -Όχι.
Πίστεψέ με, δεν θα περνούσες καλά.
Είναι άσχημο αυτό που συμβαίνει εκεί.
Και οι κυρίες βρίζουν!
Προσβάλλουν επί προσωπικού!
"Νούμερο έξι, θα σε γαμήσω!"
Παρότι δεν έχει τον εξοπλισμό.
Έκαναν τη λέξη να χάσει το νόημά της.
Υπάρχει το γνωμικό
"Είτε δεν έχεις φάει ξύλο ποτέ είτε δεν ξέρεις να μετράς".
Έχω πάει σε γήπεδο ποδοσφαίρου.
Μεταξύ άλλων,
ένα γήπεδο ποδοσφαίρου είναι γενικά 100 μέτρα επί 45 μέτρα.
Και αυτός φωνάζει στον μέσο "Ανοίξου στο γήπεδο, καριόλη!"
Κοίτα εκεί, ρε! Έχεις βρεθεί ποτέ μες στο γήπεδο;
Θέλεις ταξί για να πας από τη σέντρα στο τέρμα.
Και δεν είναι μικρή η διαδρομή για να αρνηθεί ο ταξιτζής.
"Τρέξε", λέει!
Οι καρδιές των παικτών είναι τεράστιες.
Ο κόσμος δεν σέβεται το ταλέντο.
Ακούστε, φίλοι μου. Έχω πάει σε αγώνες στην Ισπανία με τον γιο μου.
Πηγαίνουμε πότε πότε.
Παρακολουθήσαμε τον αγώνα Μπαρτσελόνα-Βαλένθια.
Ήταν σαν αγώνας μπιλιάρδου.
Έτσι κάθονται οι οπαδοί.
Ολέ!
Το τελικό σκορ ήταν 7-1.
Γκολ! Ολέ!
Κανένα "Γαμώ τη μάνα σου!"
Κανένα "Θα σας γαμήσουμε!" Τίποτα.
Κλασικό, τίμιο ποδόσφαιρο. Έμεινα με το στόμα ανοιχτό.
Μα τον Θεό, είμαστε αδιόρθωτοι.
Ορκίστηκα να μην ξαναπάω σε ποδοσφαιρικό αγώνα.
Δεν μ' αρέσει να φωνάζουν "Θα σας γαμήσουμε!"
σαν ένα μάτσο εννιάχρονα.
Δεν είναι συμπεριφορά άντρα αυτή.
Ούτε γυναίκας.
Γιατί σκέφτονται τις σεξουαλικές πράξεις εκεί;
Βρήκα γιατί, νομίζω.
Αφού τα κάνω αυτά στο σπίτι,
δεν τα σκέφτομαι την ώρα του παιχνιδιού.
Είναι σκέτο ποδόσφαιρο. Γκολ, πέναλτι, οφσάιντ…
Κάντε όλα αυτά που περιλαμβάνουν "γαμίδι" στο σπίτι και μετά πηγαίνετε στον αγώνα.
Κάντε τα όταν δεν βλέπετε ποδόσφαιρο.
Είναι πολύ περίεργο. Πραγματικά.
Είπα ότι δεν θα πήγαινα,
αλλά ο ηχολήπτης μας κατάφερε να με πείσει.
Ο Λεβέντ είπε "Γιατί δεν έρχεσαι, Τζεμ;
Θα πάμε Πορτογαλία
για τον αγώνα με την Μπενφίκα στη Λισαβόνα.
Κλείσαμε πτήση τσάρτερ
για μια παρέα 100 ατόμων, σκέτη αφρόκρεμα".
Τι σημαίνει "αφρόκρεμα";
Η αφρόκρεμα είναι αγάπη.
Είπε ότι ήταν η αφρόκρεμα.
Είπα "Λεβέντ, δεν θέλω να σας χαλάσω το κλίμα ούτε θέλω να…"
Δεν μ' αρέσει η όλη φάση.
Έχω αφήσει πίσω μου
την προσκοπική νοοτροπία του γυμνασιόπαιδου.
Ούτε ο γιος μου δεν κάνει έτσι. Οπότε, είπα όχι.
Είπε "Είναι όλα επιφανή άτομα. Όχι τίποτα χούλιγκαν".
Ο αδερφός και ο ξάδερφός μου αποφάσισαν να πάνε.
Και με έπεισαν.
Ή με ξεγέλασαν!
Φτάνω στο αεροδρόμιο.
Βλέπω έναν φίλο μου παραγωγό,
έναν ευυπόληπτο σκηνοθέτη διαφημίσεων,
έναν ποιητή, γνωστό στους λογοτεχνικούς κύκλους.
"Είσαι οπαδός της Φενέρμπαχτσε, Τζεμ;"
Μπαίνουμε στο αεροπλάνο… Όχι, πριν, στο αεροδρόμιο…
Νόμιζα ότι ήταν μια ωραία παρέα.
Μα ήταν μόνο 10:30 το πρωί.
Πετούσαμε στις 12:00.
Μαζευόμαστε όλοι. Φτάνουν κάτι βαρεμένοι.
Έρχονται κάποιοι με μπαντάνες.
Στην αρχή, ένα διακριτικό μουρμουρητό.
Και μετά στο υπόβαθρο "Το μουνί της μάνας σου…"
Όταν το πρόσεξα, ήξερα ότι την είχα γαμήσει.
Δεν ήθελα να τους το χαλάσω
ή να είμαι ο ακατάδεκτος της παρέας.
Ήπιαμε μερικές μπίρες και μπήκαμε στο αεροπλάνο. Αδερφάκι μου…
Χτυπούσαν τα καπάκια και ό,τι έβρισκαν. Πριν καν απογειωθούμε,
ο πιλότος απείλησε να μας προσγειώσει στο Λουλεμπουργκάζ.
Δεν είχαμε καν απογειωθεί.
Η Λισαβόνα δεν είναι τέσσερις ώρες μακριά;
Ψυχούλες μου…
Είχαμε τέσσερις ώρες πτήσης μπροστά μας.
Ο αεροσυνοδός είπε να καθίσουν.
Η απάντησή τους; "Να το γαμήσω το καθισιό!"
Έπρεπε να τους βλέπατε. Πήγαινε το βρισίδι σύννεφο.
Ακούστε τι προσπαθώ να σας πω, φίλοι μου.
Μου έμαθαν ότι άλλο το να βρίζεις, άλλο το να μη σέβεσαι κάποιον.
Βρισιές βρίσκεις και στο λεξικό. Και τι έγινε;
Βρίσκω εξουθενωτικό το επιχείρημα
ότι ο κόσμος μαθαίνει κακούς τρόπους
από ταινίες, τηλεοπτικές εκπομπές και λογοτεχνικά έργα.
Τι χαζή άποψη! Δεν βγάζει νόημα!
Στους δρόμους επικρατεί ένα χάος.
Είχα μια άσχημη εμπειρία πριν από 16 χρόνια.
Την ίδια μέρα, είπα στον μεγάλο μου αδερφό
"Είχα μια κακή εμπειρία με έναν ταξιτζή. Θα τη διηγηθώ στη σκηνή".
Είπε "Μην το κάνεις, ρε.
Δεν θα σε πιστέψει ο κόσμος.
Θα πουν ότι τα μισά τα βγάζεις από το μυαλό σου
και τα άλλα τα αλλάζεις για να γελάσουν.
Είναι χοντροκομμένη ιστορία. Δεν θα την πάρουν με καλό μάτι.
Θα τη θεωρήσουν ασεβή και ενοχλητική".
Μιλάμε για 16 χρόνια πριν!
Τώρα μπορώ να την πω.
Ναι. Πρέπει να την ακούσετε.
Γιατί ο κόσμος θέλει να ξεχάσει κάποια πράγματα.
Πήρα ένα ταξί στο Μετζιντιγεκόι.
Τις καλές εποχές, που σταματούσες ταξί στα τούρκικα.
Του φώναζες και σταματούσε. Πολύ περίεργο.
"Πάω στο Λεβέντ", είπα. Ο οδηγός με καλωσόρισε.
Ήταν ένα ευγενικό, αξιαγάπητο παιδί.
Ρώτησε "Ξέρεις ποιος είμαι, κύριε Τζεμ;"
"Όχι".
"Χαίρομαι που σε βλέπω στο ταξί μου.
Μπορώ να σε πάω μέχρι την πιάτσα στο Τσελίκτεπε;"
Θέλει να με δείξει στους συναδέλφους του.
Υπέκυψα στην πίεση και είπα "Εντάξει, ας πάμε.
Αλλά, σε παρακαλώ, να μην καθυστερήσουμε".
"Αδερφέ", είπε,
"δεν με ξέρεις, αλλά είμαι φίλος του Ερκάν του Κλέφτη
που ήταν συμμαθητής σου στο Γκιούλτεπε".
Φαντάζομαι ότι ήμασταν κοντά.
Ερκάν ο Κλέφτης.
Ο ταξιτζής είπε
"Σε λατρεύουν εκεί πέρα. Θα πούμε ένα γεια και θα συνεχίσουμε".
Είπα "Εντάξει. Ας συντομεύουμε".
Όλα αυτά είναι όντως αλήθεια.
Καθόμουν στη θέση του συνοδηγού.
Ο ταξιτζής ήταν εδώ και η πιάτσα εκεί.
Φρέναρε απότομα και φώναξε από το παράθυρο
"Οπτίκ!
Οπτίκ, βλέπεις ποιον έχω μαζί μου στο ταξί;
Τον μεγάλο αδερφό Τζεμ! Θα σου γαμήσει τη μάνα!"
Τι έκανα εγώ;
Πήρα ένα ταξί στο Μετζιντιγεκόι
και πήγα σε μια από τις πιο σκληροτράχηλες περιοχές…
Έτσι όπως το είπε, ακούστε τι έκανα.
Σαν να είχα πει "Πήγαινέ με στο Τσελίκτεπε. Θα τους γαμήσω τη μάνα!"
Φίλε, τι έκανα εγώ; Απλώς πήγαινα σπίτι μου.
Το φώναξε αυτό στην πιάτσα.
Στην πιάτσα ήταν κάτι τύποι σαν κάβουρες.
Αυτός που λεγόταν Οπτίκ…
Κανείς δεν με προσέβαλε ποτέ.
Ο Οπτίκ ήρθε στο παράθυρο έτσι.
"Κύριε Τζεμ, πού βρήκες αυτόν τον μαλάκα;
Η μάνα του δουλεύει σε μπουρδέλο".
Εγώ ήμουν κάπως έτσι.
Σαν να είχα ξαναγίνει 12 χρονών
κι έβλεπα Γουίμπλεντον.
Πραγματικά έδιναν κι έπαιρναν.
Μα τον Θεό. Δεν ήμουν κανένα παιδαρέλι, ήμουν 40 χρονών.
Ξέχεζαν ο ένας τον άλλον επί τρία λεπτά.
Τρία ολόκληρα λεπτά!
Εγώ είχα παγώσει.
Και, δεν ξέρω πώς, τα ξαναβρήκαν.
Με πήγε στο σπίτι μου στο Λεβέντ
και ζήτησε συγγνώμη.
Ήμουν μόνος στο σπίτι. Άρχισα να νιώθω μια ανακατωσούρα.
Ένιωσα ότι έπρεπε να πλυθώ.
Σαν να έκαναν κάτι πάνω μου. Με πιάνετε;
Πραγματικά απίστευτο.
Ακόμα θυμάμαι την πτήση.
Όλο τον χαμό και τις φωνές "Πορτογαλία!"
Πέρασα δύσκολα.
Φτάσαμε στην Πορτογαλία. Δεν μιλάω πορτογαλικά.
Η αστυνομία είδε
κάποιους με σκισμένα τα φρύδια.
Ποιος χτύπησε ποιον;
Δεν είχαμε πάει καν στον αγώνα. Ήταν την ίδια μέρα ή την επομένη.
Η αστυνομία λέει "¿Qué está pasando aquí?"
"Μη μας μιλάς έτσι εμάς!"
Αγόρασα εισιτήριο με το που προσγειωθήκαμε και γύρισα πίσω.
Εσείς γελάτε, αλλά οι περισσότεροι άντρες εδώ
σκέφτονται "Δεν θα τον έπαιρνα μαζί μου σε αγώνα".
Έτσι νιώθετε. Το καταλαβαίνω.
Δεν έχει να κάνει όμως μόνο με το ποδόσφαιρο πλέον.
Αυτό…
Αυτό είναι η πηγή κάθε κακού.
Μισώ το μεθύσι.
Μου τη δίνει.
Όποιον κι αν αφορά.
Το βρίσκω αποκρουστικό.
-Έχεις αγαπημένο ποτό, αδερφέ; -Ουίσκι.
Λάτρης του ουίσκι.
-Και η κυρία; -Της αρέσει να μου κάνει παρέα.
Μου έχεις θυμώσει, φίλη μου; Γιατί δεν μιλάς;
Έκανε έτσι.
Ίσως πιάνει σ' αυτόν, σ' εμένα όχι.
Μόνο αυτός την πατάει με το υφάκι "Αγάπη μου!".
Όχι εγώ.
Πίνετε, αδέρφια μου;
Μην πίνετε, παιδιά.
Τώρα μιλούσα στο τηλέφωνο.
Το αλκοόλ έχει ακριβύνει πολύ στην Τουρκία.
Έτσι δεν είναι, ρε σεις;
Ο κόσμος φτιάχνει στο σπίτι παράνομα οινοπνευματώδη. Παράλογο.
Πολύ δύσκολο. Υπάρχει και μια μικρή ανατροπή.
Κρύβουν το είδος του αλκοόλ που χρειάζεται για να το φτιάξεις κρυφά.
Είχαμε πολλά σκάνδαλα τα τελευταία χρόνια.
Τα σπιτίσια οινοπνευματώδη
είναι κομμάτι της κουλτούρας μας, ναι.
Αλλά στις μέρες μας ο κόσμος το κάνει για λόγους οικονομίας.
Δεν το θεωρώ σωστό.
Είναι από τα πιο οφθαλμοφανή προβλήματα της κυβέρνησης.
Όλα τα άλλα πάνε καλά.
Δεν καταλαβαίνω αυτούς που φτιάχνουν ρακή στο σπίτι.
Ειδικά όταν την κάνουν με βίντεο στο YouTube σε μία μέρα.
"Μεχμέτ, δοκίμασε εδώ".
"Από εδώ, Τζενγκίζ".
Ξέρετε.
Δεν πρέπει.
Εσύ πίνεις ουίσκι.
Από τη στιγμή που δεν μεθάς και μαραζώνεις,
μπορείς να πίνεις το ποτάκι σου.
Δεν μου αρέσει το μεθύσι.
Ο κόσμος πιστεύει ότι το μεθύσι σε κάνει σοφό,
ότι μεταμορφώνεσαι σε Νεϊζέν Τεβφίκ όταν είσαι μεθυσμένος.
Λένε μεγάλα λόγια.
"… και γαμώ τη γιαγιά σου!"
Αν είσαι ο σπουδαίος Νεϊζέν, παραμένεις ίδιος ακόμα και μεθυσμένος.
Αν είσαι κόπανος, γίνεσαι μεθυσμένος κόπανος.
Οι μεθυσμένοι είναι προβλέψιμοι.
Οι μεθυσμένοι γίνονται απότομοι χωρίς λόγο.
Δεν βγάζει νόημα.
"Έλα εδώ να σου πω κάτι. Είσαι μαλάκας!"
Τι σκοπεύεις να κερδίσεις από αυτό;
Έχουν αλλάξει γνώμη σε πέντε λεπτά.
"Συγγνώμη, εγώ είμαι μαλάκας".
Έτσι δεν είναι;
Αν είναι να κάνουμε κύκλους,
δεν θέλω να πιω μαζί σου.
Άκουσα ένα φοβερό ανέκδοτο από έναν μεγαλύτερο.
Ήμουν γύρω στα 19 εκείνη την εποχή.
Αυτό συνέβη πριν από 33 χρόνια, δηλαδή.
Ίσως το έχετε ακούσει, αλλά είναι αληθινή ιστορία.
Μ' αρέσει που πράγματα που έχουμε ζήσει στην πραγματική ζωή λέγονται σαν ανέκδοτα.
Είναι σε ένα αμάξι και ο Αχμέτ λέει
"Σινάν, μπορώ να οδηγήσω εγώ αν είσαι πολύ λιώμα".
Ο Σινάν απαντά "Αχμέτ, εσύ οδηγείς".
Κι αυτό είναι…
Είναι από τα αγαπημένα μου, αλήθεια το λέω.
Είναι πολύ καλό.
Τίποτα δεν το έχει ξεπεράσει.
Και παραμένει μυστήριο.
Ακόμα δεν μάθαμε ποιος οδηγούσε εκείνο το βράδυ.
Δεν είναι καταπληκτικό;
Άσχημο πράγμα.
Αλλά μ' αρέσουν τα πολιτιστικά ποτά.
Έχεις πάει στη Σκωτία;
Κατάλαβα. Το προτείνω. Πάρε τη γυναίκα και πήγαινε.
Είναι ωραίο πολιτιστικό ταξίδι.
Έχω πάει σε μέρη χιλιάδων ετών στη Σκωτία.
Είδα κάτι εκπληκτικό τις προάλλες.
Ξέρετε τον Μπουλέντ Σάκρακ;
Φίλε, ο κόσμος έχει τρελαθεί.
Παρά την τεταμένη κατάσταση, ο Μπουλέντ κατάφερε να οργανώσει
ένα διήμερο τις μέρες του Ιντ.
Μπαίνοντας στο πλοίο για Λέσβο,
τον τσάκωσαν οι παπαράτσι στο λιμάνι του Αϊβαλί.
"Πάτε στη Λέσβο, κύριε Μπουλέντ;" Αυτός χαμογέλασε.
Κάποιος σχολίασε "Έλληνόσπορε!" κάτω από το άρθρο.
Απλώς πάει να πιει ρακή στη Λέσβο ο άνθρωπος.
Οι παράφρονες φέρονται λες και μπήκε στην ΕΟΚΑ.
Αυτή η ελληνοτουρκική ένταση με τρελαίνει.
Απλώς διασκεδάζουμε…
Από πού στο καλό ξεφύτρωσαν τα μαχητικά;
"Άκυρο το τζατζίκι, παρακαλώ".
Θα αποφασίσετε αν είμαστε γείτονες ή εχθροί, ρε γαμώτο;
Όλο αναγκαζόμαστε να φεύγουμε νωρίς.
Λοιπόν, έφυγα.
Κοιτάμε αγχωμένοι τα μαχητικά ενώ προσπαθούμε να απολαύσουμε τη ρακή.
Τέλος πάντων, πήγαμε στη Σκωτία. Φορέσαμε τα κιλτ τους.
Και πάλι βρήκαν κάτι αρνητικό να πουν.
Το άρθρο έγραφε "Φόρεσαν κιλτ!"
Και λοιπόν;
Προσπαθούν να σε εξευτελίσουν για κάτι που κάνεις,
αλλά δεν έχουν ιδέα ότι οι υπαινιγμοί τους
σε αφήνουν παγερά αδιάφορο.
Είναι παράξενο.
"Φορέσατε κιλτ εκεί πέρα;" "Ναι".
Γιατί να με ενοχλεί αυτό;
Πού είν' το κακό να φοράς κιλτ;
Ειδικά στη Σκωτία!
Εδώ, το 68% του κοινού φοράει φούστες ή φορέματα.
Είναι κάτι εξευτελιστικό;
Δεν καταλαβαίνω αυτές τις τρελές απόψεις.
Φορέσαμε τα κιλτ μας
και πήγαμε στα αξιοθέατα. Ήταν κι ο Ουράζ μαζί.
"Φόρεσαν κιλτ στη Σκωτία!"
Δεν λογίζεται καν ως θηλυκό στοιχείο εκεί.
Οι Σκωτσέζοι δεν είναι θηλυπρεπείς.
Θεωρώ το κιλτ πιο απειλητικό από το παντελόνι.
Δεν φοράς τίποτα από κάτω και έχει μια σχισμή.
Μη σας ξεγελάει το καρό.
Είναι πιο απειλητικό από άποψη ανδρισμού.
Αν βρεθείς σε μονομαχία ανδρισμού με έναν Σκωτσέζο,
πριν καν λύσεις το ζωνάρι,
θα σου 'χει φτάσει ο Μόργκαν εδώ.
"Τι τρέχει;" "Τίποτα. Κάνε δουλειά σου".
Στην κουλτούρα μας έχουμε ένα γλυκούλη ρητό για το ποτό.
Μας τυφλώνει λίγο.
Ξέρετε ποιο είναι; Ξέρετε εκείνα τα κλισέ;
Κι αυτό είναι κλισέ.
Λέει "Ό,τι δεν με σκοτώνει με κάνει πιο δυνατό".
Ναι καλά, πώς το θες;
Τι πάει να πει αυτό;
Είναι απλώς ποιητικό.
Πώς θα σε κάνει πιο δυνατό;
Σου πετάω ένα δόρυ…
"Δεν με σκότωσε, με έκανε πιο δυνατό!"
Ό,τι δεν σε σκοτώνει σε σακατεύει.
Δεν πάει έτσι στη ζωή.
Μη σε ξεγελάνε τα φανταχτερά λόγια.
"Ό,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό".
Είμαστε όλοι παράξενοι όταν πρόκειται για κλισέ.
Όλοι μας έχουμε την τάση να την πατάμε με τα κλισέ.
Ακόμα κι όταν σου λένε "χαλαρά", θέλουν να προσπαθήσεις.
Συνηθίζουμε να λέμε το εξής
"Άσ' το, ρε φίλε. Γάμα το".
Ακόμα κι αυτό θέλει προσπάθεια!
Να κάνεις αγγαρεία για να πάψεις να ανησυχείς.
Τι εννοείς "Γάμα το"; Ακόμα και η προετοιμασία θέλει μισή ώρα.
Το γεγονός ότι γέλασαν μόνο κάποιοι
μας δείχνει ότι ακόμα θεωρείται ταμπού αυτό.
Εντάξει!
Μπορείς να φύγεις, θείτσα. Έχουμε παρεκτραπεί.
Πόση προσπάθεια για να είμαστε ξέγνοιαστοι!
Υπάρχει κι ένα ωραίο ρητό για το ποτό.
"Ας μεθύσουμε να γίνουμε όμορφοι!" Σωστά;
Μας αρέσει αυτό.
"Ας μεθύσουμε να γίνουμε όμορφοι!"
Ποιο είναι το ποσοστό επιτυχίας; Ένα τοις εκατό.
Πόσοι άνθρωποι γίνονται όμορφοι όταν πίνουν;
Όσον αφορά την εξωτερική εμφάνιση…
Δεν μ' απασχολεί αυτό το θέμα.
Λένε για μένα "Κοίτα τον άσχημο που βγαίνει με την όμορφη κοπέλα!
Την κατάρα μου να 'χεις!"
Γιατί να είμαι όμορφος σαν τη σύντροφό μου; Μοιάζω με γυναίκα;
Πρέπει να είμαι το ίδιο όμορφος;
Να έχω τα ίδια μεγάλα χείλη;
Στητό στήθος, μακριά πόδια και όλο το πακέτο;
Τι ανοησίες είναι αυτές;
Τι περίεργο να λες κάτι τέτοιο!
"Είναι πολύ όμορφη. Να κι ο άσχημος μαλάκας".
Και; "Είναι πιο όμορφη". Ναι, και;
Πρέπει να δώσω συνέχεια στη συζήτηση;
"Είναι κι αυτός το κάτι άλλο.
Είναι καλύτερος από την κοπέλα".
Έτσι πρέπει να πηγαίνει;
Μια φορά, έτρωγα έξω μόνος μου.
Ουδεμία έκπληξη, φυσικά.
Με πλησιάζει ένας διάσημος πλαστικός χειρουργός.
Ξέρεις εκείνη την κλισέ εικόνα
του νονού της νύχτας που σου προσφέρει δουλειά δίνοντάς σου την κάρτα του;
Με πλησίασε ενώ έτρωγα και μου ψιθύρισε στο αυτί.
"Τα αυτιά".
Μου προτείνει να πάω να τον δω για να φτιάξω τα αυτιά μου.
Μου έδωσε την κάρτα του.
Θεωρεί ότι πρέπει να φτιάξω τα αυτιά μου σε αυτήν την ηλικία!
Τι μαλάκας!
Τέλος πάντων, τον έδιωξα.
Τρία χρόνια αργότερα,
βλέπω το άρθρο "Διάσημοι που έκαναν αισθητική επέμβαση".
Ήμουν κι εγώ μέσα.
Έλεγε ότι έφτιαξα τα αυτιά μου.
Πόσο τα έφτιαξα;
Προεξείχαν πιο πολύ όταν ήμουν παιδί.
Τώρα που έχω πατήσει τα 50,
το κεφάλι έχει μεγαλώσει λίγο και ίσως προεξέχουν λιγότερο.
Τι άλλο μπορεί να έγινε;
Πήγα να φτιάξω τα αυτιά μου και σταμάτησα σε αυτό το σημείο;
Επειδή ξέμεινα από λεφτά; Τι παίχτηκε;
Τα κολλούσαν πίσω κι εγώ είπα "Φτάνει!
Θέλω να σπουδάσω τον γιο μου".
Αυτό που θα πω τώρα δεν ισχύει για εσάς.
Ένα βράδυ, αμέσως αφότου είπα
"Οι πλαστικές έχουν γίνει πολύ δημοφιλείς την τελευταία δεκαετία",
κοίταξα το κοινό
και συνειδητοποίησα ότι αυτούς κορόιδευα.
Κάποιος φώναξε
"Τζεμ, πες κι άλλα για τον γορίλα!
Κάνε πάλι τον γορίλα".
Ήθελαν ν' αλλάξουν θέμα.
Καταλαβαίνω ότι κυρίως οι γυναίκες κάνουν πλαστικές.
Μα κι οι άντρες δεν πάνε πίσω.
Κάποιοι μοιάζουν με κούκλα εγγαστρίμυθου.
Εν είδει μηχανισμού άμυνας, λένε
"Δεν έχω πειράξει το πρόσωπό μου".
Έτσι λένε. "Δεν έχεις πειράξει το πρόσωπο, κυρία;"
"Ας πούμε…
Κάτι μικροβελτιώσεις".
Επισκευάζεις τον προφυλακτήρα ενός Ford Taunus με "μικροβελτιώσεις".
Με τι έκαναν τις μικροβελτιώσεις;
Με βαριοπούλα;
Στις μέρες μας, υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν συνέχεια αισθητικές επεμβάσεις.
Όταν ήμουν μικρός,
τη δεκαετία του '80, η Βραζιλία ήταν δημοφιλής προορισμός για πλαστικές.
Η Βραζιλία ήταν πολύ δημοφιλής
εν μέρει λόγω των παράνομων επεμβάσεων που δεν μπορούσαν να γίνουν στις ΗΠΑ.
Υπάρχουν παράξενα αιτήματα.
Κανονικά, θα έπρεπε να είναι "Πάτησα μια νάρκη.
Βοήθα με να επανενταχθώ στην κοινωνία μέσω επανορθωτικής χειρουργικής".
Αυτά είναι άλλο πράγμα.
Κάποιοι λένε ότι κάνω body shaming.
"Ντροπή σου! Τέτοιες μικροεπεμβάσεις ενισχύουν την αυτοπεποίθηση.
Γιατί κοροϊδεύεις;"
Δεν κοροϊδεύω αυτά τα άτομα.
Κοροϊδεύω τους μανιακούς.
Καταλαβαίνω όσους το κάνουν για την αποδοχή,
για τη χαρά που προσφέρει μια μικροβελτίωση.
Μα κάποιοι ξεφυλλίζουν τον κατάλογο και λένε
"Βλέπεις τον κώλο της μαϊμούς;
Βάλ' τον στα χείλη μου".
Υποτίθεται ότι δεν πρέπει να το κοροϊδεύουμε αυτό;
Να μην κοροϊδεύουμε άτομα που αλλάζουν απερίσκεπτα την εμφάνισή τους;
Ειδικά όταν συμβιβαζόμαστε με τέτοια ασχήμια;
Ξέρετε αυτό που έλεγαν παλιά…
Πώς πήγαινε;
Όλοι έχουμε την επιλογή…
Πώς το έλεγαν παλιά;
"Θα προσβάλει τον Θεό".
Οι γηραιότεροι το επιβεβαιώνουν. Αν σε κάποιον δεν άρεσε η εμφάνισή του…
"Δεν μ' αρέσει η μύτη!"
"Μην το λες, θα προσβάλεις τον Θεό".
Τι άλλαξε τώρα;
Κανείς δεν νοιάζεται για το όλο θέμα της προσβολής του Θεού.
Τώρα είναι "Κάνε μου το λίφτινγκ".
"Και ο Θεός;" "Ο Θεός δεν θα προσβληθεί.
Εδώ οδηγώ με αλάρμ στη λωρίδα έκτακτης ανάγκης,
αυτό θα τον προσβάλει;"
Όλοι πάνε και κάνουν αισθητικές επεμβάσεις.
Και κάποιοι στενοχωριούνται όταν κανείς πια δεν τους αναγνωρίζει.
Το έπαθα με φίλη. "Πώς γίνεται να μη με αναγνωρίζεις;"
"Ρε, για όνομα του Θεού!"
Ούτε η μάνα σου δεν σε αναγνωρίζει.
Ούτε ο Χάρος δεν θα σε αναγνωρίσει.
Είσαι αθάνατη.
Θα μπει με το δρεπάνι.
"Κυρία Αϊνούρ;
Κυρία Αϊνούρ, ο χρόνος σου τελείωσε.
Καλημέρα, κυρία.
Κυρία Αϊνούρ;"
"Εγώ είμαι".
"Μου κάνεις πλάκα! Αλήθεια τώρα;
Τι έκανες, κυρία Αϊνούρ;
Έκανες λίφτινγκ. Ενδοσκοπικό λίφτινγκ. Ψεύτικα χείλη.
Εμφυτεύματα στήθους.
Και τα χείλη; Κι εκεί κάτω;
Θα γράψω τέσσερα χείλη.
Μάλιστα.
Μικροβελτιώσεις; Αμέ".
Τέτοιες μικροβελτιώσεις τις κάνεις όταν ψάχνεις για συνεργό.
Κυρίες μου, αν μια φίλη
αρχίσει να σας προτείνει πράγματα για το πόδι της χήνας,
να ξέρετε πού το πάει.
"Φτιάξ' το, βρε γλυκιά μου".
"Γιατί;" "Εγώ το έφτιαξα".
"Τι σχέση έχει αυτό μ' εμένα;" "Φτιάξ' το, καλέ".
Έχει πάρει έναν συγκεκριμένο δρόμο
και δεν θέλει να πάει μόνη της.
Θέλει να έχει κόσμο μαζί της την ημέρα της κρίσης.
Θα της πει "Τι σκατά; Θα προσβάλεις τον Θεό".
"Μα είμαστε πολλές".
Γι' αυτό.
"Έχετε κάνει πολλή δουλειά, κυρία Αϊνούρ. Ο Θεός θα προσβληθεί.
Μάλιστα. Έχουμε απ' αυτό, απ' εκείνο… Λιποαναρρόφηση.
Περπάτα να ελέγξω τον κώλο.
Αμάν!
Το λιγότερο αγαπημένο του.
Αυτό βρίσκει πιο προσβλητικό".
Σας ρωτάω, σαν φίλος…
Συγχωρήστε μας, φίλες μου.
Είναι ειλικρινής ερώτηση. Σκεφτείτε το καλά.
Γιατί να πειράξει κάποιος τον κώλο του;
Σαν φίλος το ρωτάω.
Είμαι 52 χρονών.
Δεν έχω κοιτάξει τον κώλο μου ούτε δύο φορές.
Αν βάλεις δέκα κώλους μπροστά μου
και μου πεις να διαλέξω τον δικό μου,
μα τον Θεό, δεν θα μπορούσα.
Θα έλεγα "Ίσως είναι αυτός".
Είναι οι κώλοι μας κομμάτι της ταυτότητάς μας;
Το πρόσωπο…
Είναι θέμα ασφάλειας, σωστά;
Το πρόσωπο κάποιου είναι το πιο ξεχωριστό σημείο του σώματος του
ή ακόμα και η αναγνωρίσιμη ταυτότητά του.
Μας αναγνωρίζουν από τα πρόσωπά μας.
Μας ταυτοποιούν με βάση τα πρόσωπά μας.
Μας ταυτοποιούν με βάση τα πρόσωπά μας για λόγους ασφαλείας.
Άρα, αν κάνεις πράγματα στο πρόσωπό σου…
Υποθέτω ότι κατατάσσεται στην κατηγορία που μόλις περιγράψαμε.
Θες το πρόσωπό σου να δείχνει καλύτερο; Δεκτό!
Αλλά για ποιο λόγο να πειράξεις τον κώλο σου;
Γιατί;
Τι θες να κάνει ο κώλος σου;
Ρε συ… Άκου.
Κάθομαι τώρα. Ο κώλος μου εξυπηρετεί έναν σκοπό.
Αν νιώσω άβολα, το πρώτο πράγμα που θα σκεφτώ
είναι να βάλω άλλο ένα μαξιλάρι εδώ.
Γιατί να εγκαταστήσω το μαξιλάρι στον κώλο μου αντί να το βάλω εδώ;
Δεν έχει λογική από υλικοτεχνική άποψη.
Εξακολουθούν να λένε
"Μην κριτικάρεις. Δες πώς ξαναβρήκε την αυτοπεποίθησή της μετά την επέμβαση".
Αν θες να φτιάξεις τον κώλο για να σου τονωθεί η αυτοπεποίθηση,
η αυτοπεποίθησή σου είναι ήδη στα τάρταρα.
Έλα τώρα.
Εδώ και δύο αιώνες, ο κόσμος λέει
"Οι γυναίκες δεν είναι μόνο το σώμα τους.
Η γυναικεία υπόσταση είναι ταυτότητα, προσωπικότητα.
Οι όμιλοι ΜΜΕ αντιμετωπίζουν τις γυναίκες ως εμπόρευμα.
Σεξουαλικοποιούν τις γυναίκες για καμπάνιες μάρκετινγκ".
Μπλα μπλα. Επί δύο αιώνες!
Τα ακούγαμε αυτά
ως παιδιά, ως νέοι και ως ενήλικες.
"Ναι. Σωστά. Οι γυναίκες ως αντικείμενο…"
Και μετά τι συνέβη;
Όλες βάζουν τον κώλο τους στο TikTok.
Βγάζουν βίντεο τον κώλο για να τον δείξουν σε όλους.
Οι τρανοί όμιλοι των ΜΜΕ σου λένε να το κάνεις αυτό;
Μπαίνουν στο δωμάτιο
και ψιθυρίζουν "Τράβα βίντεο τον κώλο σου".
"Μα παίζω κιθάρα". "Άσ' το αυτό. Δείξε κώλο".
Το μήνυμα που κρατάω από αυτό είναι
ότι ο κόσμος εστιάζει σε ορισμένα μέρη του σώματός του
γιατί ταυτίζει την ταυτότητά του με αυτά.
Το τέταρτο κύμα φεμινισμού, λοιπόν,
έχει στον πυρήνα του το σκεπτικό "Δικός μου ο κώλος, δική μου η επιλογή".
Είναι επιστήμη, ρε.
Κάνω ένα πολυεπίπεδο αστείο.
Μην κάνετε φασαρία, χωριάτες.
Δεν επιτρέπεται στους φτωχούς να διασκεδάζουν.
Πλάκα κάνω. Γελάστε όσο θέλετε.
Ήμουν σε μια μάζωξη και… Δεν την πέφτω ποτέ σε γυναίκες. Ποτέ.
Τι γελάκι ήταν αυτό;
Το ορκίζομαι. Δεν την πέφτω.
Όσοι με ξέρουν θα το επιβεβαιώσουν.
Ειλικρινά, κουμπάρα. Ποτέ.
Πες, τι συνεπάγεται το πέσιμο;
Συνεπάγεται προσπάθεια.
Μια κάποια χειραγώγηση και κάτι τέτοια.
Βασικά, είναι δουλειά.
Δεν έχω χρόνο γι' αυτά.
Έχω παράσταση την επομένη.
Όποιος με έχει δει σε εκδήλωση να την πέφτω σε κάποια, ας μιλήσει!
Όλα καταγράφονται!
Φανταστείτε με να λέω "Γεια, τι λέει;
Ναι. G.O.R.A., A.R.O.G.
Ας συνεχίσουμε να γελάμε στο σπίτι μου".
Δεν θα το έκανα ποτέ αυτό. Το βρίσκω χαζό.
Πάντα το έβρισκα χαζό, ακόμα κι ως παιδί.
Στεκόμουν με ένα ποτό δίπλα σε μια κυρία.
Έμοιαζε με ανεξάρτητη γυναίκα.
Δεν την ήξερα καθόλου. Απλώς στεκόμασταν ο ένας δίπλα στον άλλο.
Είπε
"Σ' αρέσει;"
"Σ' αρέσει;", ρώτησε.
Πολύ γενική ερώτηση.
Είπα "Πώς είπατε; Τι εννοείτε;"
Άλλαξε λίγο το θέμα και είπε "Το παντελόνι μου.
Σ' αρέσει το παντελόνι;"
Είχε όντως ιδιαίτερο σχέδιο.
Ήταν ψηλόμεσο και εφαρμοστό στους γοφούς
με σχέδια μπατίκ ή κάτι τέτοιο.
Είπα "Ωραίο. Πολύ πρωτότυπο".
Είπε "Είναι το κυνηγετικό μου παντελόνι.
Το φοράω όταν βγαίνω για κυνήγι".
Είπα "Δεν είναι η εποχή κυνηγιού μου.
Πραγματικά.
Έπρεπε να με κυνηγήσεις τον Σεπτέμβριο, την εποχή της μπεκάτσας".
Τελικά, ήταν πολύ τολμηρή γιατί μου είπε
"Άσε τα αστεία. Πες την αλήθεια. Δεν σ' αρέσει ο κώλος μου;"
Είναι λυπηρό, έτσι;
Αν είχα πει εγώ κάτι έστω και ελάχιστα παρεμφερές,
η χωροφυλακή και η αστυνομία θα έφταναν στη στιγμή.
Θα με έβγαζαν στις μεσημεριανές εκπομπές.
"Κρίνει τους άλλους από τον κώλο τους.
Και είναι φίλος του Οζάν Γκιουβέν".
Δεν θα είχαν σταματημό.
Ναι.
"Του είπαν να πάει στις διαδηλώσεις του Γκεζί και δεν πήγε".
Τον ατελείωτο θα είχαν.
Δεν υπάρχει ισότητα στο φλερτ.
Αυτή μπορεί να είναι όσο τολμηρή θέλει γιατί είναι γυναίκα.
"Σ' αρέσει ο κώλος μου;"
Επειδή ένιωσα ότι ήταν καθήκον μου, είπα "Ο κώλος σας είναι πολύ καλός.
Μα έχει ένα μειονέκτημα.
Ανήκει σ' εσάς.
Αυτό είναι το αρνητικό.
Είναι πολύ κρίμα
που όπου πάει αυτός πάτε κι εσείς παρέα.
Αυτή είναι η παγίδα αυτού του κώλου.
Αν μπορώ να τον έχω χωρίς το πακέτο,
θα τον πλύνω και θα τον φέρω πίσω αύριο".
Πήγαινε γυρεύοντας.
Αν τα κάνεις όλα να αφορούν τον κώλο σου, να είσαι έτοιμη να φας σκόνη.
Αν είναι δυνατόν.
Το να κάνεις τόσα πράγματα στο σώμα σου είναι ντεμοντέ.
Και οι άντρες τρελαίνονται.
Είδα μια νέα μόδα στις ειδήσεις.
Συγχωρέστε με αν το κάνατε. Πρέπει να το κοροϊδέψω.
Τα filler για άνδρες.
Οι χωριάτες το ξέρουν καλά.
Είναι παράλογο.
Εγχέουν ένα είδος υγρού ή…
Νομίζω ότι είναι κάτι με βάση τη σιλικόνη.
Το εγχέουν στο πέος σου. Θεέ και Κύριε!
Έχει συζητηθεί τόσες φορές όλα αυτά τα χρόνια.
Τι στο καλό θέλεις πια;
Άντε, κάν' το έξι μέτρα!
Τι θες πια;
Να το έχεις για κασκόλ τον χειμώνα;
Οι άνθρωποι γίνονται πολύ πρωτόγονοι ενίοτε.
Μου φέρνουν στο μυαλό τους Αζτέκους και τους Μάγια.
Ή τις αφρικανικές φυλές που υπάρχουν ακόμα.
Αυτές που φορούν κάτι δίσκους στα χείλη.
Ή γυναίκες στη Βιρμανία που φορούν δακτυλίους στον λαιμό.
Ή Αφρικανούς που τριγυρνάνε με κολοκύθες στο πουλί τους.
Δεν βλέπω καμία διαφορά, ειλικρινά.
Η τροποποίηση του σώματος δεν είναι κάτι καινούργιο.
Αν μη τι άλλο, είναι ντεμοντέ.
Μετά από πολλαπλά λίφτινγκ, λένε "Ευχαριστώ, γιατρέ. Είναι τέλειο!
Μένει να πιάσω τον κόπανο και να ηχήσω τα τύμπανα του Ραμαζανιού".
Τσιτώνουν το δέρμα σαν νταούλι.
Και θεωρούν ότι είναι όμορφο.
Είναι να απορείς.
Κανείς δεν μιλάει πια
για την προσωπικότητα κάποιου.
Είναι μεγάλη η αντίθεση με την παραδοσιακή λογοτεχνία.
Μπράβο σου! Δεν έχω λόγια.
Δεν θα σε λυπηθώ αν βήχεις.
Πες μου, τι πλαστική έχεις κάνει;
Ξέρετε τι είναι
η τροποποίηση σώματος σε επίπεδο αρχαρίων;
Τα filler χειλιών!
Τα filler χειλιών.
Όχι, ούτε καν αυτά.
Τα τατουάζ.
Δεν έχω τατουάζ.
Αλλά μερικοί…
Μια γυναίκα στο κοινό είπε κάποτε
"Έχω τατουάζ κάπου όπου δεν μπορεί να το δει κανείς".
Τι πάει να πει αυτό; Το πιάσαμε όλοι αμέσως.
Ανοίγεις τα πόδια και γράφει "Παραλαβή εμπορευμάτων".
Θέλει να το κρατήσει μυστικό, αλλά το δίνει στο πιάτο αμέσως.
Εγώ το είπα αυτό, κύριε Τζεμ.
Αυτό αποδεικνύει πόσο ειλικρινής είμαι.
Την κάναμε αυτήν τη συζήτηση, σωστά;
Ήσασταν στην τρίτη σειρά.
Βλέπετε; Είμαι αυθεντικός κωμικός.
Θα αποδείξεις ότι το τατουάζ υπάρχει;
Μπορείς να αποκαλύψεις πού ακριβώς βρίσκεται;
Μπορείς να το δείξεις στις κάμερες.
Τι λέει το τατουάζ;
-Το έχω στον γλουτό. -Στον γλουτό;
Κοντά έπεσα.
Στο ένα κωλομέρι;
-Τι λέει; -Τίποτα.
-Τι; -Ένα σχήμα είναι.
Σχήμα;
Βέλος κατεύθυνσης;
Δηλαδή…
Όχι μόνο λέω πάντα την αλήθεια, φαίνεται ότι είπα όντως την αλήθεια.
Καλά να περάσεις με το τατουάζ.
Εγώ δεν έχω. Δεν συνιστάται στους ηθοποιούς.
Πολλοί φίλοι μου ηθοποιοί όμως έχουν,
αφού πλέον μπορείς εύκολα να το καλύψεις με μέικαπ.
Όταν ήμουν νεότερος,
τα πιο δημοφιλή τατουάζ ήταν, με εξαίρεση τα σχήματα,
διάσημες λατινικές φράσεις.
Τα ξέρετε;
Όπως το "Carpe Diem".
Ή "Tutto Passa", που σημαίνει "Όλα περνούν".
Ήταν στη μόδα.
Οι ραβδοκώδικες ήταν επίσης δημοφιλείς.
Μυστήριο, επιστημονική φαντασία.
Γκάτακα. Ραβδοκώδικας στον αυχένα.
"Πώς πάει;" "Όλα καλά, φίλε".
Μα αν το σκανάρεις στο σούπερ μάρκετ,
θα δεις ότι είναι ο ραβδοκώδικας ενός απορρυπαντικού
ή μιας κρέμας Nivea.
Έτσι;
Ή του Dr. Oetker.
Γεύση βανίλια.
Έχετε τατουάζ εσείς;
Ποιος έχει ένα ασυνήθιστο;
-Εσύ έχεις; Τι είναι; -Ένα τατουάζ "Χ".
Εγώ έχω έναν Ρα.
-Ρα; -Ναι.
Το σώμα σου είναι σαν τόπος ιεροτελεστιών. Θεέ και Κύριε!
-Πού είναι ο Ρα; Είναι το μάτι του Ρα; -Ναι.
Το μάτι του Ρα. Εντάξει. Κατάλαβα.
Θεός φυλάξοι!
Το βρίσκω… Μην το πάρετε προσωπικά.
Φαντάσου ότι πάει να γίνει κάτι με κάποια, γδύνεστε και τα σχετικά…
Τη γυρίζεις και βλέπεις τον Ρα!
Δεν θα σου φανεί εκνευριστικό;
Διαφέρει πολύ από το να κάνεις έρωτα με έναν απλό άνθρωπο.
Ο Ρα στην πλάτη της!
Θα σε τρόμαζε, έτσι δεν είναι;
Βλέπεις μια λατινική φράση με κεφαλαία σχετικά με μια θρησκευτική τελετή…
Βρες κάτι πιο απλό, σαν αυτό.
Ένας φίλος έχει ένα αστείο τατουάζ.
Γράφει
"I will never forge…"
Του λείπει το "t".
Δηλαδή…
Πώς γίνεται…
Πώς γίνεται να ξεχάσεις
την ουσία του όλου πράγματος ενώ το γράφεις;
"Ποτέ δεν ξεχν…"
Τι στο καλό θα πει "I will never forge";
Θεέ μου!
Άλλοι γράφουν τα ονόματα των παιδιών τους.
"Ίλκνουρ! Αϊνούρ!"
Για να μην τα ξεχνάνε.
Έναν φίλο τον φωνάζουμε "Μούσι".
Όταν το Μούσι ερωτεύεται,
κάνει αμέσως τατουάζ το όνομά της παντού.
"Σουκράν". Το έχει γράψει παντού.
"Παντρεύομαι τη Σουκράν".
Μην κάνεις τατουάζ το όνομά της στο μέτωπο.
Με το που χώρισε, το "Σουκράν" έγινε σύμβολο Μπάτμαν.
Παντρεύτηκε δεύτερη φορά.
Και είχε "Μελίς" σε όλο του το σώμα.
"Το πάμε σοβαρά".
Τα "Μελίς" μετατράπηκαν σε σύμβολα Μπάτμαν.
Το μόνο άτομο με το οποίο μπορεί να βγει είναι ο Μπάτμαν.
Δεν έχει πού αλλού να κάνει τατουάζ.
"Δεν μ' αρέσει καμία", λέει. Επειδή ξέμεινε από χώρο.
Υπάρχουν πολλά αποτυχημένα τατουάζ.
Υπάρχει ένα διάσημο τσιτάτο του Τούπακ.
Βασικά, είναι τραγούδι;
"Μόνο ο Θεός μπορεί να με κρίνει".
Το ξέρετε; Είναι πολύ γνωστό.
"Only God can judge me".
Δεν είμαι θεολόγος, αλλά κατά την ταπεινή μου γνώμη,
το τσιτάτο είναι προβληματικό από θρησκευτική άποψη.
Επειδή φιλολογικά μιλώντας…
Είμαι εντάξει με τις άλλες λέξεις. "Only God judge me", εντάξει.
Δηλαδή "Θα με κρίνει μόνο ο Θεός".
Είναι βαρύ τσιτάτο.
Τονίζει την πίστη σου.
Μα "can" ή "able to", δηλαδή "μπορεί"…
Δεν μου πολυκολλάει.
Επειδή μιλάς για τον Παντοδύναμο Θεό.
Το "μπορώ" υποβιβάζει το όλο ζήτημα.
Δεν συμφωνείτε; Δηλαδή…
"Μόνο ο Θεός μπορεί να με κρίνει. Θα το επιτρέψω, μπορείς να με κρίνεις".
Παιδιάστικο.
Εντάξει το "Ο Θεός με κρίνει".
Αλλά το "Μόνο ο Θεός μπορεί να με κρίνει" μου ακούγεται λάθος.
Ένας φίλος μας ηθοποιός είναι ευσεβής μουσουλμάνος.
Έκανε τατουάζ όταν ήταν νέος,
αλλά νομίζω ότι το αφαίρεσε αργότερα.
Έγραφε "Μόνο ο Αλλάχ μπορεί να με κρίνει".
Το πήγε παραπέρα.
Δηλαδή…
Πώς θα το εξηγήσεις την ημέρα της κρίσης;
"Χαίρετε, πέθανα.
Μόνο ο Αλλάχ μπορεί να με κρίνει".
"Ορίστε;"
"Ο Αλλάχ μπορεί να με κρίνει".
"Τι μας λες; Αλήθεια;
Φοβερό! Περίμενε λίγο εδώ.
Κυρία Αϊνούρ, βουτήξτε τον κώλο σας στη λιωμένη λάβα, ναι.
Έλα εδώ.
Τι είναι αυτά τα 'μόνο ο Αλλάχ μπορεί';
"Τούπακ". "Ναι; Εδώ είναι ο Τούπακ.
Τον έχουμε σταυρωμένο. Και λοιπόν;
Έγραψες 'μπορεί', έτσι;
Πας καλά; Ο Θεός όντως σε κρίνει.
Πώς σας έρχονται αυτές οι ιδέες;"
"Είχα αγνές προθέσεις…
Είχα αγνές προθέσεις. Θα του το πείτε;
Δεν το εννοούσα κακοπροαίρετα. Ο Θεός μπορεί να με κρίνει.
Ήθελα να το αφαιρέσω, αλλά πέθανα προτού προλάβω.
Μπορείτε να του το πείτε; Θα είναι πρόβλημα μέσα;"
"Θα σε γαμήσουν.
Θα σε διαλύσουν".
"Θα του το πείτε, παρακαλώ; Είχα αγνές προθέσεις".
"Περίμενε εδώ.
Ξέρεις…
Ναι, όπως του Τούπακ.
'Μόνο ο Θεός μπορεί να με κρίνει', αλλά λέει 'Αλλάχ'.
Ναι.
Του το είπα.
Εντάξει. Μάλιστα, Κύριε.
Καλέ μου.
Μισό λεπτό. Πες μου".
"Πόσταρα ρακή στο Instagram".
"Άι σιχτίρ! Μαζί σου θα ασχολούμαι τώρα;
Καλέ μου, ρώτησα για την περίπτωσή σου.
Ο Αλλάχ σε έχει ήδη κρίνει.
Τα τατουάζ είναι αμαρτία".
Καληνύχτα, φίλοι μου!
Υποτιτλισμός: Μιχαέλα Στεργιοπούλου