Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Çok güzel.
Mükemmel bir seçim.
Tebrik ediyorum.
Harika bir seçim. Bakın.
Yani bu cam sehpa kesinlikle kırılmaz.
Yani kırılmaz cam.
İsterseniz oturma odanızda, isterseniz yatak odanızda
ya da ne bileyim ben işte evinizin daha modern
ve daha zarif görünmesini istediğiniz herhangi bir yerde kullanabileceğiniz...
...Neo Osmanlı tarzı...
...yani şahane, on numara bir tasarım size söyleyeyim.
Harika.
Evet, ben de çok beğeniyorum bu parçayı.
İnanılmaz bir şey.
Bence boktan bir şey.
Boktan mı?
- Bayağı. - Zehra.
Bizim evin dekorasyonuyla alakası yok zaten.
Aşırı rüküş.
İbrahim sakın bunu alayım deme.
Yok yok hanımefendi size katılmıyorum bu konuda.
Bakın yani halis İtalyan tasarımı olan bu parça için
her şeyi söyleyebilirsiniz ama rüküş diyemezsiniz.
Hani neo Osmanlı neyin bir şeydi?
Tarzı o ama İtalyan tasarımı bir parça bu.
Yani bu parça şöyle söyleyeyim.
Gezin mağazayı isterseniz.
Bir tane daha yok bundan.
- İsteseniz de yok. - Tamam neyse hanımefendi tamam.
Siz söyler misiniz beğeniyor musunuz bu sehpayı gerçekten?
Gerçekten beğeniyor musunuz?
Siz bunu alır mısınız kendinize?
Aşk olsun hanımefendi yani.
Herhâlde beğenmezsem bunun satışını neden yapayım size?
Bugüne kadar ben bu dükkanda o kadar zamandır duruyorum.
İnanın böyle bir parça görmedim.
Her geçişimde buradan bir daha bakıyorum ondan sonra
işimin başına geçiyorum.
Bakın hanımefendi.
Onu sormuyorum diyorum ki ben...
Çok özür dilerim efendim hanımefendi.
Otuz yıldır bu mesleğin içindeyiz.
Yani dört kuşaktır da,
yani ailecek yaptığımız bir meslek bu.
Bir parçanın kalitesini böyle kırk kilometre öteden anlarız.
Güzel ama ben onu sormuyorum işte.
Ben diyorum tamam bir dakika.
Siz diyorum bu sehpadan evinize aldınız mı?
Şöyle söyleyeyim.
Aslında
bu model yok ama buna benzer bir şey var evimde, evet.
Onu demiyorum, benzer demiyorum.
Siz bu sehpadan aldınız mı diye soruyorum size.
Hanımefendi şimdi
bu parça biraz yüksek fiyat.
- Yüksek fiyat. - Evet.
- Söyledim pahalı yani. - Evet.
Tabii ki ama şimdi bir ürünü yani onun kalitesiyle
doğru orantılı bir şekilde değerlendirmek gerekiyor.
Tamam siz niye doğru orantılı değerlendirmiyorsunuz?
O zaman alın bir tane.
İşte söyledim hanımefendi.
Bir şey soruyorum ama soruyorum yani.
Cevap verdim ben size.
Ama bu kadar beğeniyorsanız evinize de alırsınız yani.
Yani diyorum işte.
Efendim? Ama bir şey soruyorum.
Hayatım para önemli değil diye konuşmadık mı?
- Evet. - Konuştuk.
Evdeki her şeyi sen aldın, sehpayı da ben seçeyim dedim.
- Dedin. Evet. - Tamam dedin.
Tamam dedim, evet. Ama buna değil ben buna...
Yapma ben seçeyim mevzu o değil.
Ama çok kötü İbrahim çok kötü.
Her şeyi sen seçtin Zehracığım.
Evimizin duvarlarının rengini, parkeyi, fayansları, mutfak dolaplarını,
arabamızı. Ya yetmedi annen seçti.
Lütfen düğün günümüzü, düğün tarihimizi, düğünde ne giyeceğimi.
Benim annemin babamın ne giyeceğini her şeyi seçtin.
Ne olursun ya.
Hatta yani.
Ne hatta?
Bebeğe mi baktın sen?
Hatta ne? Ne hatta ne?
Bebeği de ben mi seçtim?
Ben istiyorum diye mi bebek yaptın?
Ben öyle bir şey mi dedim mi sana?
Ne dedin açık söyle öyle dedin işte.
Hayır ben sadece zamanlama açısından acaba dedim.
Dile getirdim, fikrimi beyan ettim.
Lafı ağzıma tıktın.
Tıkmadın mı? Tıktın Zehra?
- Yazıklar olsun sana. - Hadi buyur.
- Buyur. - Sana yazıklar olsun sana ya.
Bebeği de ben istedim diye yaptık işte.
Ya ben öyle bir şey mi dedim?
Ben öyle bir şey mi dedim?
Ben oğlumuzu çok seviyorum.
Ben oğlumuzla gurur duyuyorum.
Ama ben bir varlık gösteremiyorum.
Ben görünmüyor muyum acaba?
Ben yokum bu hayatta.
Oğlumun ismini koyarken bana bir kere sormadınız ya Zehra.
Bitmedi bu isim konusu.
- Gene isim konusuna geldik. - Geldik.
- Yine isim konusuna. - Geldik. Geliyoruz.
- Bitmiyor ya. Bitmiyor. - Geldik.
Ya şey yavrucağın adı nedir?
- Nusret. - Nusret.
Nusret hanımefendi, dedemin ismi benim.
Sen benim dedeme saygısızlık yapamazsın.
Ben dedene saygısızlık mı ediyorum?
Allah'ını seversen Nusret ne ya?
- Evet. - Ya et dükkanı et.
Bu çocuk yurt dışına çıkmasın mı?
Dünyada en çok bilinen Türk ismi Nusret.
Etçi diyecekler, tuzlukçu diyecekler.
Dalga geçecekler çocukla ya.
Yahu benim dedemin adı Nusret.
Ama ben kaçıncı defa bunu açıklamak zorunda kalıyorum.
Ya tamam o dedenin adı, çocuğunun adı daha genç olur ya.
Hani böyle, Mert olur, Fırat olur, Hakan olur,
Sarp olur, Kuzey olur.
30 yaşında doğmuş gibi.
Bir şey söyleyeceğim.
- Bir şey diyeceğim. - Hep özenti.
Benim dedemin adı da Nusret hanımefendi.
- Bravo. - Evet.
Konumuz bu değil.
Tam karar aşamasındaydık.
Karar vermek üzereydik onunla ilgili.
İnanın ben size sadece şu kadarını söyleyeceğim.
Bu sehpa sizin evinize ve bebeğinize mutluluklar getirecek.
Aman niye bir sehpa benim evime mutluluk getiriyor ya?
Şey olarak yani şimdi hanımefendi biz dört kuşaktır bu işi yapıyoruz.
- İnanın, bir malın değerini. - Anladım evet.
40 kilometre öteden anlıyorsunuz.
Söylediniz anladım.
- Tamam. - Aynen öyle.
- Bravo.
- Tamam da Allah aşkına... - Aynı kafadayız.
Bir de kırılmaz cam diye anlatıyorsunuz yani.
Bu kadar da abartılmaz ama.
Ne bu mâkam arabası camı mı ya?
Mâkam değil o. Makam da neyse.
Makam neyse. Makam arabası mı?
Bu neymiş bu? Kurşun geçirmez cam mı ya?
Ama şöyle yani tabii ki bir testten geçiyor.
Buradaki her ürün tek tek kalite kontrolden geçer.
Şiştim ya. Vallahi şiştim ya.
Bu iyi Zehra. Bu iyi.
Tamam neyse hadi tamam.
- Çekilir misiniz ya? - Zehracığım bu iyi.
- Zehra. - Ne ya?
- Hanımefendi. - Zehra.
Yok, tamam.
Hayatımda gördüğüm en çirkin sehpa.
En güzel sehpa.
- Çok güzel bir... - Ben size bir şey söyleyeyim.
Hanımefendi özür dilerim.
- Zehra! - Şey yapmayın.
Şey yapmayın beyefendi siz ona.
Şimdi o yeni anne.
O yüzden böyle.
Yani şey hormonları biraz değişik çalıştığı için hani.
O tepkiler tamamen hormonlarla alakalı.
Yeni anne olduğu için öyle.
- Öyle. - Hanımefendi adınız neydi?
- Çilem. - Çilem Hanım.
Bana doğruyu söyler misiniz lütfen?
Nasıl yani?
- Doğruyu. - Ne?
Bu sehpa.
Güzel mi değil mi?
Çok güzel değil.
Ama aldım.
Bence çok doğru bir seçim.
Kesinlikle katılıyorum size.
Hiç pişman olmayacaksınız.
- Alıyorum. - Karınız da çok sevecek.
- Tamam. - İçiniz rahat olsun.
Sığmayız olur mu öyle?
- Olur olur. - Sığmayız.
Sığarız. Sen bir köşeye geç.
- Bir geç. - Tamam dene.
- Bak! - Tamam tamam.
Çık sığmıyoruz.
Kafama çarptı.
Tamam. Tamam.
Tamam.
Merhaba İbrahim Bey nasılsınız?
Sağ olun, sağ olun Özlem Hanım. Siz nasılsınız?
Ben de iyiyim şükür.
Demin sizinkini yukarıda görme şerefine nail oldum.
- Evet. - Yani apartmanda bir görmeyen
ben kalmıştım.
Gördüm rahatladım.
Yalnız bir şey söyleyeceğim.
Harika bir şey. Gerçekten.
Hık demiş sizin burnunuzdan düşmüş gerçekten.
Yani şu surat.
Aynı siz.
- Teşekkürler. - Değil mi Sibel?
Sen de çok beğendin değil mi?
Güzel buldun çocuğu.
Evet.
Kızım niye böyle içine içine konuşuyorsun?
Biraz yüksek sesle konuşsana.
Ayıp yani.
Evet bebeği sevdim anne.
17 yaşına girdi ya ergenlik dönemi.
Okulda da bir tane sevgilisi varmış.
Bunlar ayrılmışlar. Kalbi falan kırılmış bunun yani.
Ya ne sevgilisi ne ayrılması. Manyak mısın sen ya?
Doğru konuş annenle.
Kafanı gözünü kırarım senin valla. Çarpmamla suratının ortasına...
- O zaman şey yapalım... - Yalnız bir şey söyleyeceğim.
Bebeğinizin lütfen kıymetini bilin.
- Tamam. - Yani çünkü onu izleyin.
Onun büyümesine sevinin.
Sonra büyüdüklerinde ne oluyor?
Depderin bir kaos başlıyor.
- Anne. - Her şey bir sıkıntı.
Her şey bir şey.
Küstah küstah tavırlar.
Yani gözünün içine böyle bakıyorsunuz.
Bir sevgili pırıltısı görmek için.
Ama imtinaıyla gözlerini kaçırıyorlar efendim.
Yani diyeceğim o bebeğinizin lütfen tadını çıkarın.
- Tamam. - Büyümesinin tadını çıkarın lütfen.
Çıkaracağım efendim. Vallahi çıkaracağım.
Teşekkür ederim. Çok sağ olun.
Ben...
O zaman selametle, büyümesinin tadını çıkarın bebeğinizin.
- Sağ olun. - Sevgiler.
Sağ ol.
Sağ ol Sibel.
Hâlâ söylemedin değil mi karına?
- Kızım sen gerçekten iyi değilsin ha. - Ne oldu?
Aramızda bütün yaşananları unutmaya mı karar verdin?
Aramızda ne yaşandı Sibel?
Sen beni asansörde öpmeye kalktın.
Ben seni omuzlarından tuttum.
Kafamı geri çektim.
Başka bir şey yaşanmadı aramızda.
Öyle mi oldu?
Öyle oldu. Ne oldu?
Aramızda bütün yaşananları bu şekilde özetliyorsun yani.
Öyle mi İbrahim?
Aramızda bir şey yaşanmadı kızım.
Sen deli misin? Senin yaşın kaç?
Benim yaşım kaç ya?
Sen bana iyi geceler mesajı attın.
Hem de iki kere.
Bana bak kızım.
Adım Sibel.
Bana bak Sibel.
Gecenin vakti.
Bu vakti.
Bana böyle mesajlar atma lütfen.
İyi geceler yazdım.
Kaydı kuydu her şeyi var.
Cebimde duruyor. Gözünü sevdiğim.
Bu iyi geceler mesajı değil.
Bana mesaj atma mesajı bu.
Beni öptüğünü karına söylemeyeceksin yani öyle mi?
Sen beni tehdit mi ediyorsun?
Hayır.
Ben sadece itiraf etmeni istiyorum.
Neyi?
- Bana âşık olduğunu. - Ya Resulallah.
Ya Resulallah.
- Ya seni seviyorum İbrahim. - Allah Allah.
Ya kaçır beni diyorum. Kaçır beni.
Gidelim buradan diyorum ya.
Kızım bir git ya. Allah'ını seversen.
Saçma saçma konuşup durma.
Karın seni sevmiyor tamam mı?
Bunu bütün apartman biliyor. Herkes biliyor.
- Ne? - Niye bunu yapıyorsun ya?
Niye katlanıyorsun buna?
Niye kendine bunu yapıyorsun? Ben hazırım.
Senin için ailemi, her şeyi terk etmeye hazırım.
Ne olur götür beni buralardan.
- Gidelim diyorum İbrahim. Ne olur. - Kızım.
Ya İbrahim.
Bana bunu yapamazsın İbrahim anladın mı?
Senin bu oğlumuzun isminden utanma tribin
daha ne kadar devam edecek?
Utanıyorum mu dedim ben Zehracığım ya?
Ben utanıyorum dedim mi?
Ağzımdan öyle bir laf çıktı mı benim?
Sen seviyor musun oğlunun ismini?
Zehra.
Ben, daha özelliksiz bir isim olsun istedim.
Çocuğun üstüne bir yük binmesin istedim ya.
Bunu anlamak o kadar zor mu?
Sana kalsa bizim bir çocuğumuz bile olmayacaktı İbrahim, itiraf etsene.
Sana kalsa sen çocuk istemiyordun.
Bir oğlumuz olmayacak.
Ya bir cam sehpa ya aşkım, bir cam sehpa ya.
Bir tane cam sehpa için gerçekten oha oha.
Senin istemediğin en ufak bir şeyi yaptığımda,
üzerime bu kadar büyük bir çığ gibi baskılaman böyle
çökmen bile oha be bebeğim be.
Valla oha ya.
Ne olursun yapma bunu ya.
Hasbinallah.
Allah'ım yarabbim.
Ya Resulallah
Sen buradan vida aldın mı?
Niye ben oradan vida alayım?
Yok.
Valla yok.
- Ne yok? - Koymamışlar kutuya vida yok.
Koymamışlar değil, koymamış Çilem Hanım.
Böyle mi? Gerçekten iki tane böyle atla yaşayacağız evde yani.
Alo.
Çilem Hanım merhaba. İbrahim ben.
Bu cam sehpa aldık az önce.
Ha evet evet.
Öyle mi?
Tamam. İyi günler.
Kusura bakmayın rahatsız ediyorum.
Ben şimdi bu sehpayı kuruyorum.
Açtım kutuyu.
Her şeye uygun yapıyorum
ama burada dört tane vida var ya kutudan çıkmadı.
Bir tanesi eksik.
Gerçekten eksik.
Çok baktım.
Evet. Onu benim almam lazım.
Çünkü yerine oturmuyor.
Yani mutlaka tamam.
Tamam. Tabii.
Çok mutlu olurum.
Tamam.
Yakın zaten.
Ben konum yollayayım size.
O şekilde halledelim. Tamam.
Tamam. Tamam.
Çok teşekkür ediyorum.
Bekliyorum.
Sağ olun iyi günler.
Evet.
- Gönderiyor. - Bugün.
- Bugün bugün. Şimdi hemen gönderiyor. - Hemen?
Gerçekten bunu böyle yani salonun ortasına
böyle koyacak mısın İbrahim ya?
Ya gerçekten böyle mi duracak?
Sen beni bu kadar mı hiçe sayıyorsun?
Zehra.
Bak bu evdeki her şeyi sen seçtin.
Kurban olduğum.
Her şeyi sen seçtin.
Bir ufacık bir şeyim olsun ya.
Yüz metrekarede bir metrekare benim olsun ya.
He? Ne olur yapma.
- Öyle mi? - Öyle.
Öyle.
Bu sehpa burada duracak Zehra.
Benim de dediğim bir şey olsun bu hayatta ya.
Bu sehpa burada duracak. Bitti.
Vallahi bitti.
İyi tamam.
Özür dilerim. Sesimi yükseltiyorum ama...
Tamam. Markete gidiyorum ben.
Tamam.
Git.
Sosyal medya şarlatanı kardeşinle
kaşar sevgilisinin gelmesine iki saat kaldı.
Anca.
Bir şey istiyor musun marketten?
Yok ben bir şey isteme haddimi doldurdum.
İyi.
Oğlumla başa çıkabilecek misin?
Çok da güzel halledeceğim.
Yalnız kalabilecek misin?
- İki saniye. - Kalabileceğimi düşünüyorum.
- Eminsin. - Eminim.
Oğluma çok iyi bakabileceğimi düşünüyorum.
- Başaracaksın. - Başaracağımı düşünüyorum.
Sana iyi yolculuklar hayatım.
Market yolunda başarılar.
- Dikkatli git. - Mersi.
Reyonları düzgün gezebilecek misin?
Geziyorum evet.
Hadi sus artık. Dikkat edin.
Tamam? Hadi.
İyice car car.
Hadi.
Zehra.
Oy benim oğluma.
Ne oldu benim oğluma?
Gel bakayım sen buraya.
Şöyle alayım ben seni.
Çok sinirlendi oğlum.
Annesine çok sinirlendi benim oğlum.
Ne yapacaksın? Senin annen de böyle.
Güzel mi baba kucağı?
Sakinledin değil mi?
Güzel mi babayı sarılmak?
Keşke babam da bana sarılsaydı.
Güzel mi babaya sarılmak?
Güzel mi?
Bak ne var burada?
Baban ne aldı?
Kırk yılın başında, ayda yılda bir de olsa...
...bu evde bizim dediğimiz de oluyor biliyor musun?
Bak.
Sehpa aldım.
Gördün mü atları?
He? Bunlara bindireyim mi ben seni?
Bindireyim mi ben seni bunlara?
Bunlarla oyun oynayacağız seninle.
Baban aldı.
Benim yavruma...
Baban aldı.
Beğendim de.
Babacığım de.
Sırf sen aldın diye beğendim de.
Bak sehpamıza.
Gördün mü sehpamızı?
Gördün mü sehpayı?
Beğendim babacığım diye.
Sen aldın diye.
Beğendin mi lan?
Beğendin mi?
He?
Aşkım.
Alo İbrahim?
Alo?
İbrahim geliyor mu sesim?
Alo?
Özür dilerim, çok çok özür dilerim.
Personel yoktu, inanın dükkanı kilitleyip çıktım, inanır mısınız?
Ve buyurun işte, eksik vidayı bizzat kendim getirmek istedim size.
Buyurun lütfen.
Terlemişsiniz İbrahim Bey,
boya mı yapıyorsunuz?
Evet, evet.
Evet, tabii ki de soru yani, yeni bebek geldi,
tadilat devam ediyordur herhâlde, değil mi?
Çok normal.
İnanın, gerçekten İbrahim Bey, tamamen personel kaynaklı bir sorun bu.
Demontaj yaptıktan sonra, kutuyu yerleştirirken eksik kalmış yani o parça.
Alelacele yerleştirdikleri için oluyor bunlar.
Ben de o yüzden telafi etmek için,
bizzat kendim elden vermek istedim.
Personel yok demiştiniz.
O şey lafın gelişi canım, öyle derler ya
personel falan, onu demek istiyorum.
Yani şey, bizimki işte öyle şey, ağız alışkanlığı.
O yüzden zaten telafi etmek için,
bizzat kendim elden vermek istedim size vidayı.
İbrahim Bey, bir sorun yok, değil mi?
Yani her şey yolunda mı?
İyi görünmüyorsunuz da, yolundaysa tabii ne güzel.
Eşiniz?
Yok.
İsterseniz şey yapabilirim, vidayı takmanıza yardımcı olabilirim.
Lütfen, yardım edeyim.
Hayır.
İzin verin, bu benim, yani ısrar ediyorum, benim şahsi şeyim.
Hayır, hayır.
Lütfen, yardımcı olmak istiyorum, rica ediyorum.
Israr ediyorum çünkü bu benim şahsi hatam.
- Lütfen, İbrahim Bey. - Hayır!
- Yok, yok. - Hayır!
Çok şey, kusura bakmayın, ben birazcık...
...tabii hayır deyince, ben ısrar ettim tabii, haklısınız.
O zaman şunu söyleyeceğim, şimdi şeyi, vidayı iyice
sıkıştırmanız gerekiyor.
Yani o zaman sıkıştırmazsanız o iki ayak üzerinde duramaz.
Yani cam ağır.
İyi monte, doğru monte etmeniz gerekiyor, yoksa kırılabilir.
Hani cam...
...kırılmazdı?
Cam kırılmayacaktı?
Çile...
Çilem Hanım.
Cam...
Çilem Hanım.
İbrahim Bey.
Çilem Hanım. İbrahim Bey.
- Çilem Hanım. - İbrahim Bey.
Biliyordum, biliyordum.
Ben de, ben de...
Yazıklar olsun.
Sen de kimsin?
Ben Sibel.
Asıl sen kimsin ahlaksız?
Kusura bakmayın İbrahim Bey, bilmiyordum.
Ben böyle şey için gelmiştim, parçayı getirmek için gelmiştim.
Tamam, siz montajla ilgili bir sorun olursa
lütfen çekinmeden arayabilirsiniz.
Şey açısından da hani bir...
Saygılar, yani kolay gelsin.
İyi günler, gelmedi.
İyi günler kızım. Çekmeyin, çekmeyin.
Boya mı yapıyorsun sen?
Demek çapkınlıkların sadece benimle sınırlı değil.
Bu garip cazibenin tek kurbanı ben olmadığımı biliyordum.
Âşık mısın o kadına?
Az önce öpüştüğün, karın evde yokken
apartmanın ortasında yiyiştiğin kadına âşık mısın?
Yoksa öylesine bir macera mıydı senin için?
İbrahim!
Neyin var?
Çok kötü görünüyorsun.
Artık karınla konuşacağını söyle bana İbrahim.
Artık karınla ikimizin arasında geçen her şeyi konuşacağını,
itiraf edeceğini söyle bana İbrahim.
Konuş onunla.
İbrahim!
Çok fena olacak İbrahim.
Bunun sonu çok fena olacak.
İbrahim niye konuşmuyorsun ya?
Niye geri aramıyorsun?
Mal mısın İbrahim?
15 dakikaya evdeyim, umarım her şey yolundadır İbrahim.
İbrahim!
Niye açmıyorsun telefonunu, ne oluyor ya?
Zehra.
Ne oluyor?
Bebeği...
Evet.
Az önce uyuttum.
Az önce.
Öyle mi?
Tam bir dakika önce falan uyudu.
Sen gelene kadar hiç susmadı.
Yani sabahtan beri ağlıyor.
Sen gittiğinden beri...
...az önce uyudu.
Zehra, odasına sakın çıkma tamam mı?
En ufak bir ses çıkarma.
Odaya girme.
- Tamam. - Tamam.
Allah Allah.
Kedi olalı bir fare tuttu, onda da bana akıl veriyor ya.
Şu poşetlere yardım et bari, mutfağa götür de tam olsun.
Olsun.
Kakasını yaptı mı?
Yaptı mı?
İyi.
Telefonunu açmayınca ödüm patladı.
Yanında yatıyordum.
Uyutuyordum.
Yok, tahmin ettim zaten.
Ya uyuttuğunu tahmin etmedim de
dedim ya şarjda kaldı telefonun
ya da televizyonda bir şeye daldın kesin.
Ama bir korktum yani.
Bir şey oldu sandım ya.
Nasıl geçecek benim hayatım böyle hep endişeyle?
Ne garip şeymiş çocuk sahibi olmak.
Zehra.
Efendim.
Bir şey oldu bu arada.
Ne oldu?
Ne bu ya bu kadar?
Ayağım halıya takılınca yanlışlıkla...
...üzerine düştüm.
Cam kırıldı, elimi kestim.
Bu kadar kan senin elinden mi çıktı ya?
Evet.
Allah Allah.
E önemli bir şey olmadığına emin misin?
Evet.
Ay.
Bu kırılmaz cam değil miydi bu?
Evet.
Sinirlerim bozuldu.
Özür dilerim, ama sinirlerim bozuldu.
- Evet. - Ama bak işte ilahi adalet yani.
Allah'ım.
İbrahim bak, senin yüzün hiç iyi değil,
kireç gibi olmuş.
Betin benzin atmış senin iyi misin sen?
Benim biraz başım döndü ama ben çok iyiyim.
Ha? Hastaneye gitmek istemediğine emin misin?
Evet.
Bu çıkmaz da bir de kan lekesi hayatta çıkmaz.
- Evet. - Halıyı değiştireceğiz.
Evet.
Uğruna bu kadar
karını üzdüğün kırılmaz cam sehpanın
bu şekilde kırılmış olması.
Nasıl ballandıra ballandıra anlatıyordu Çilem Hanım.
- Evet. - Neo Osmanlı usulü
kırılmaz cam sehpa.
Evet.
Al bak, Neo Osmanlı kırılmaz cam.
İğrenç bir şeydi zaten.
Hayatımda gördüğüm en çirkin şeydi ekmek musaf çarpsın.
İğrenç o atlar falan.
Bir şey söyleyeceğim.
Hadi, kardeşinle sevgilisi birazdan gelirler.
İbrahim.
- Evet. - Kime diyorum ben?
Evet.
E tamam hadi gel yardım et.
Sosyal medya şarlatanı erkek kardeşin
ve onun aşırı entelektüel bilge sevgilisi geliyorlar.
Bana yardım et.
Tamam.
Sen sehpayı nereye koydun?
Ardiyeye koydum ben onu.
Ben ayağım takıldı ya halıya kazayla.
Tamam.
Hadi gel.
Kırılmaz cam sehpa.
Kırılır kırılmaz hemen kırılmaz.
Hemen kırılan sehpa.
Ulan ben ne yapayım tutamıyorum kendimi.
Sinirim bozuldu ya.
Bari bir gün dayansaydı be.
Rekor ya vallahi rekor kırdı ya.
Keşke o kırıldığı anda yüzündeki o ifadeyi görseydim ya.
Var ya o anı görmek için neler vermezdim ya.
Altıma kaçıracağım.
Ama ben ikna oldum.
Her işte bir hikmet vardır diye boşuna dememişler.
Vallahi yani o boktan sehpayı aldığın sırf bunun için değdi.
Ben ne zamandır bu kadar güldüğümü hatırlamıyorum ya.
Vallahi sana çok teşekkür ederim İbrahim.
Kaç para vermiştin sen o sehpaya?
İbrahim vallahi.
Ne diyeyim yani gerçekten
çok iyi bir aile babası olacaksın sen İbrahim.
Gerçekten senden çok iyi bir baba olacak, ben eminim yani.
Gerçekten sana teşekkür ederim.
Çok teşekkür ederim.
Gözümden yaş geldi.
Vallahi.
Hadi ben bebeğe bakmaya gidiyorum.
- Bebeğe mi? - Evet.
Dur dur dur. Dur sen dur.
- Sen dur. - Ne oldu?
Ben hallederim.
Ben uyuttum.
Ben kontrol edeceğim. Bütün kontrol bende olsun istiyorum.
Bütün kontrol sende olsun istiyorsun?
Evet.
İlk defa uyuttum. Ne kadar uyuyacak bilmiyorum.
Biri uyandıracaksa o ben olmalıyım.
- Tamam mı? - Tamam.
Ama birazdan benim Nusret'i emzirmem gerekecek.
Onu da mı sen yapacaksın?
Çok zor uyuttum.
Sen mutfakta kal.
Evimize güzel güzel yemekler yap.
Tamam mı?
Gelecekler.
Gerisi bende.
İyi peki tamam.
Telsizi getirmeyi unutma.
Telsiz. Tamam.
İbrahim bak bu yüzün senin kireç gibi.
Bir hastaneye falan gitmek istemediğine emin misin?
Ya da gidelim hadi.
Duştan çıktım.
Zehra.
Efendim.
Seni seviyorum biliyorsun değil mi?
Nereden çıktı şimdi ya?
Sadece bilmeni istedim.
Allah Allah.
Bu hamilelik sürecinde aramıza mesafe girdi biliyorum.
İbrahimciğim gündüz gündüz bu kadar dramatikleşmeyelim.
Hani bazı zamanlarda benim üzerime çok geliyorsun...
Bana çok yükleniyorsun gibi şeyler söyledim ya.
Bu hamilelik konseptinin üzerinde düşünmek lazımdı.
Özür dilerim onu düşünemediğim, unuttuğum zamanlar oldu.
Ver telsizi.
Biraz rahatlar mısın?
Bu ne?
Tamam çok güldüm ben de şey yaptım,
biraz abarttım özür dilerim.
İbrahim, bak hasta gözüküyorsun, git içeri biraz yat he?
Zehra.
Ben eğer seni kırdıysam...
...şimdiye kadar...
...üzdüysem...
...senden çok özür dilerim.
Bana hakkını helal eder misin?
Ne biçim öyle, tabii edeceğim yani öyle.
İbrahim ne sen şey mi yapıyorsun,
beni ağlatmak mı istiyorsun ya?
Ha?
Bak bir, niye öyle şey tamam bir şey yok.
Öyle cam sehpa için de kızgın da, üzgün de falan değilim bir tane sehpa.
Tamam.
Hiç öyle bitti gitti.
Ben sana gideceğim en güzel sehpanın...
...yok aynı sehpaya en müthiş camı alacağım tamam mı?
En güzelini alacağım ağlama.
Ağlama tamam mı?
Hem artık anne babayız işte o yüzden öyle garip davranıyoruz biliyorum ben.
Tabii işin kuralı o yani.
Biz bir takımız.
Duydun, takımız.
Hem birlikte olursak, öyle üstesinden gelemeyeceğimiz bir şey yok bizim.
Tamam mı?
Seni seviyorum.
Ben seni seviyorum.
Duyuyor musun?
Bir şey damlıyor.
Bebeğin odasında bir şey damlıyor.
Al, al işte bak.
Tıp tıp böyle.
- E ben bakayım. - Hayır hayır hayır sen dur.
Cihan'la sevgilisi geliyorlar ya.
Sen sofranın son dokunuşlarını yap.
Ben hallederim.
Unutma, bütün sorumluluk bende.
Tamam mı?
Tamam.
Hoş geldiniz.
Yengelerin en güzeli, en maharetlisi, en endamlısı.
Abartma Cihan.
Yeminle diyorum Allah belamı versin.
Sen herkese böyle iltifat etmiyorsan,
- adiyim geç. - Aşk olsun.
Merhaba, gerçekten Cihan yolda gelirken sizi öve öve bitiremedi.
Zehra yengemdi... Ama gerçekten hiç kimseye benzemezmişsiniz.
Memnun oldum.
- Evet. - Benzemez.
Ben de çok memnun oldum ama tanıştırmadın.
Aman hiç ben şey yapamadım orayı.
Zehra yengem, Ece.
Ece, Zehra yengem.
- Çok çok memnun oldum canım. - Ben de çok memnun oldum.
Gerçi ben şey yapıyorum.
Instagram'dan... Çıkar. Şey yapıyorum, bakıyorum hikâyelerine falan.
Takipçi sayısı müthiş.
Müthiş. Ve bunu bu kendi doğalında o.
- Kendisi bunu yaptı. - Organik büyüme.
Organik bir şekilde kendisi yaptı.
- Ben alayım şunu. - Nerede?
Abim nerede? Nerede babacığım?
Nerede benim babacığım?
Allah belanı vermesin.
Yüreğime indirdin, oradan katil gibi çıktın.
Gel buraya ya.
Baba.
Babacığım.
Ne haber?
Ne oldu? İyi misin?
Bak kim var orada.
- Hoş geldin kızım. - Hoş bulduk.
- İbrahim. - Ben Ece.
Canım şey, neymiş?
Ses, ses. Ses neymiş?
Kabloda temassızlık var ya, ben onu hallettim.
Aman iyi. Şimdi bebeğin odasında bir ses duyduk da.
Onun şey... terlik versene.
Allah bebeğimiz var.
- Sesleri mi geliyor, fıldır fıldır? - Teşekkürler.
Haydi. Ne oldu bunun eline?
Bir şey yok ya. Gitti tutturdu sabah.
Bir cam sehpa beğenmiş. Alacağım alacağım dedi.
Aldı getirdi koydu buraya üstüne düştü.
Eli kesildi öyle.
Çok geçmiş olsun.
- İyiyim iyiyim ben iyiyim. - Derin mi kesik?
- Yok yok. - Dikişlik mi?
- Yok hadi. - Yok be oğlum be. İyiyim ben.
Ayrıca cam sehpa ne alaka aq.
Pardon yenge pardon.
- Gel. - Aşkım.
E?
Nerede bebiş? Yukarıda mı?
- Gel, gel Ece. - Şimdi uyuttum.
Sesinizi lütfen yükseltmeyin yavaş.
- Şimdi uyuttum Cihan. - Ne şimdi uyuttun?
Bir saat oldu uyuyalı bırak görsün amcası.
Aynen ya.
Hiç ses yapmadan, böyle bir kapıdan baksak.
Çok tatlı bir hediye aldık kendisine.
Çok zor uyudu ama.
Cihan çok zor uyudu oğlum.
- Çok zor uyudu lan. - Anladım.
- Lütfen. - Tamam oğlum tamam.
- Takma şey yapma. - Zehra abla. Bu bebek için.
Çok teşekkür ederim vallahi çok tatlısınız.
Çok teşekkürler. Ne bu?
Çok güzel.
Çok güzelmiş.
Maviş maviş.
Değil mi İbrahim baksana.
Evet.
Mavi pembe unisex.
Bebek için uygun.
Bu arada şunu da verelim yengeciğim.
Allah analı babalı büyütsün.
Amin.
- Hadi artık hadi. - Hadi.
Yerde kan var.
Baba.
Senin el mi yaptı bunu?
Sen bayağı kan kaybetmişsin bu ne ya?
Ya işte öyle oldu.
- Neyse çıkmaz art... - Parkede.
Ha ben onu şey yaparım.
Onu ben aldım ya.
- Ben aldım onu. Ben aldım onu. - Görmemişim.
Tamam tamam ben aldım onu.
Çok uğraşmışsınız silmişsiniz de, çıkmaz artık yani.
Yok halıyı atacağız zaten mecbur.
Yo yo atma. Niye atıyorsun?
Halıyı malıyı atma ya.
- Çıkar. - Çıkmaz canım o.
Nasıl çıkmaz? Çıkar.
Diş macunuyla çıkıyor bu kan lekesi.
- Öyle mi? - Tabii.
Ben... Hayatım ben izliyorum ya şey crime documentary belgeseli,
orada gördüm işte.
Hani bunu bilin.
Yarın öbür gün bir cinayet işlersiniz lazım olur.
Ha şaka yapıyorum.
Ama yok, yemin ederim.
- Yemin ederim. - İbrahim ya...
Allah belamı versin. Yemin ederim.
- Diş macun çıkarıyor ya bunu. - Hadi yürü.
- Boş boş bilgiler ya. - Kurt gibi açım kurt gibi.
Atma, kıyma kaç paralık halı bu.
Gel bakayım, oturdun mu?
Oturdum.
İbrahimciğim biz ne konuştuk demin?
Haklısın.
Bayıldılar sana.
Diş macunu dedi ya, aklımı ona gitti benim.
Tamam hadi.
- Hadi. - Ne oldu bir...
Ne oldu bir şey mi oldu?
Yenge be başlamadan ben yolda içemedim.
Bir sigara içeyim balkonda abimle bir sohbet edeyim.
İki dakikaya geliyoruz ya. He?
İyi madem.
İçirmiyor bu bana sigara?
Gel balkondan bir şey yapalım.
Gel.
Ne oldu hayırdır?
Neyin var senin?
İbrahim.
Alt kattaki kız yine mesaj mı attı sana?
Ne diyor ne dedi?
Bugün mü dedi bir şey mi dedi?
Ne yazdı?
Ben sana ne dedim? Mesajları annesine göster dedim.
Gösterdin mi?
Yok. Hiç dinlemiyorsun beni.
Hiç dinlemiyorsun.
Bak şöyle yapalım.
Sen bu kızı ara de ki konuşalım de.
Ayarla.
Anlattır.
Neyse anlattır. Konuştur onu.
Senin amacın ne? Ne istiyorsun falan diye sıkıştır.
O sırada ses kaydı al.
Hatta ses kaydını siktir et.
Direkt kamerayı koy bir köşeye.
Video al video. Sonra da git annesine git.
Hatta polise git. Boş ver annesini.
Önce yemek yiyelim mi?
Zehra çok güzel yemekler yaptı.
- Böyle bir fotoğraf çekebilir miyim? - Nereden çekeceksin?
Dur o zaman dur.
Olur mu öyle?
Ben böyle geçeyim.
Şöyle.
Ufak bir gülümse.
Benim yarım çıkıyor o yüzden.
Tamam dur.
Tamam.
- Çektin mi? - Hı hı, Çektim.
Gel.
Peki nasıl bir his Zehra abla?
Yani hayatınız tamamen değişti mi?
Yani tabii değişti.
Değişmez mi?
Yani çok güzel bir his tabii de.
Şeyi yani nasıl da anlatayım bilemedim.
Şimdi zor yerden sordun.
Zor ama biz tabii çok hazır olduğumuz için.
Çok istediğimiz için.
O kadar da bize zor gelmedi.
Herhâlde hazırdık diye.
Bilmiyorum ben de.
Hazır olmak önemli olan o.
Nasıl olmuş beğendiniz mi?
Harika.
Ellerine sağlık.
Afiyet olsun.
Zehra abla bunun içinde başka bir şey mi var?
Öyle şey farklı bir şey soruyorsan öyle bir şey yok.
Yok öyle şimdilerde böyle tarçın marçın bir şeyler koyuyorlar
ama ben hiç öyle bir şey koymam.
Bir kere biber dolması bütün lezzetini soğandan alır.
Olayı odur yani.
Tabii, eskiden bizim evde öyle pişerdi.
Ben de annemden gördüğü şekliyle zaten.
İşte öyle yapıyorum yani.
Peki bir tencereye kaç soğan yapıyorsun?
Kaç? Yedi falan koyuyorum.
- Hadi canım. - Tabii tabii.
Ya böyle tencerenin ortasına kadar dolduracaksın soğanları.
Bayağı ortasına gelsin bırak endişe etme.
Zaten o şeyini, pişince suyunu çekince hacmini kaybediyor yani.
Biber dolması bütün lezzetini soğandan alır.
Ha zeytinyağlı pişiriyorsan, ona her zaman biraz şeker de ekliyorum.
Bütün zeytinyağlıları biliyorsundur herhâlde.
İki iki buçuk kaşık kadar falan.
O kadar.
Ama şekerini de sonradan ilave ediyorsun ki fazla karamelize olmasın.
Vay!
Ya vay tabii Ececiğim.
Öyle bizim evin erkekleri,
ailenin erkekleri mutfakta işini bilir değil mi?
Hı?
İbrahim.
İbrahim de gelseydi bugün keşke.
Keşke aramızda olsaydı.
Biber dolmasını çok severdi.
Neyse.
Böyle üç dolu su bardağını tastamam öyle dibine kadar.
Onu koyuyorum.
Boşalttım üstüne.
On beş dakika kadar falan.
Orta ateşte pişmeye bırakıyorum.
Suyunu çektiriyorum.
İbrahim abi.
İyi misin?
Dolma çok güzel olmuş.
Değil mi?
Abi.
İbrahim.
Oğlum kriz mi geçiriyorsun?
Ne oluyor lan?
Kriz mi geçiriyorsun?
İbrahim lan. Kendine gel.
İbrahim.
İyi misin?
Ben iyiyim.
Elimi yüzümü yıkayıp geliyorum.
Bu ne?
Yüreğime indi bu ne?
Tövbe estağfurullah.
Yenge.
Hastaneye götürelim mi bunu?
Götürelim yani Cihan da, ne diyeceğiz yani?
Bu normal değil bu.
Kriz mriz geçirdi, bir şey oldu.
Gidelim hastaneye. Kriz geçirdi diyelim.
Check up yaptıralım. Bir şey yaptıralım.
Ben İbrahim'i hayatımda böyle görmedim.
- Bu normal mi? - Değil hayatım biliyorum.
- Değil de yani. - Sabahtan beri kan ter içinde.
Bence kalp krizi geçiriyor.
Hastaneye götürelim Cihan.
Hatta ben şey yapacağım ya.
Önce bir bebeğe bakayım da.
Tamam.
- Söyleyeceğim. - Hadi söyle.
Hadi İbrahim söyle, neyin var?
Abi.
Söyle gözünü seveyim.
Ne derdin varsa söyle.
Bak aile arasındasın.
Tamam.
Oturalım.
- Tamam. - Tamam ben bir önce bebeğe bakayım.
Bebek uyuyor hayatım.
Bebek uyuyor. Uyuyor.
Tamam İbrahim. Tamam.
- Hadi oturalım. - Tamam.
- Otursun. Herkes bir otursun ya. - Tamam ya.
Tamam oturalım ya.
Aman ya vallahi.
- Sakin. - Evet.
- Sakiniz. - Bismillah.
Yok. Tamam.
Tamam otur bir şey yok.
Yer değiştirelim mi?
Allah Allah.
Neden?
Kapıya yakın olmak istiyorum.
Tamam.
Gel kapıya yakın ol abi gel.
Gel abi.
Abi.
Bak ne derdin varsa anlat.
Bak biz yabancı değiliz. Biz senin ailemiz.
Bak biricik eşin burada.
Bak Zehra'n burada.
Ben buradayım. Bak kardeşin Cihan burada.
Ece burada.
Ailemizin yeni üyesi, şu güzelliğe bak.
Hadi bizi geç.
Boş ver bizi.
Bak yukarıda senin biricik bebeğin, melekler gibi uyuyor.
Daha önemli bir şey olabilir mi ya bu hayatta?
Dert etmeye, kederlenmeye böyle takmaya değer mi?
Ne derdin varsa söyle aile çözer.
Çözer çözer.
İbrahimciğim hadi ne olur.
Hadi aşkım bir söyle neyin var?
Söyle abi.
İbrahim abi acaba yaşadığın şey baba olmaktan korkmak gibi bir şey mi?
- Hı hı. - Hı hı mı?
Baba olmaktan korkuyor olabilirim.
O zaman biz size bir haber vermeliyiz.
Ne haber vereceksiniz Ece?
Hadi sen söyle aşkım.
Söyle Cihancığım.
İşte hani var ya bizim şeyimiz...
Sırası mı şimdi? Doğru mu?
Rahatlarız güzel olur hadi.
Aşkım.
Tamam. Tamam.
Ben her şeyin bir sebep için olduğuna inanırım.
Belki de sizin derdinizin dermanıdır bizim size vereceğimiz haber.
Ya da bizim durumumuz sizin derdinize derman olur.
Ben size tercüme edeyim ne demek istediğini.
Baba oluyorum.
Ger...
- İnanmıyorum Cihan. - Nusret'e kuzen geliyor.
İnanmıyorum.
Cihan ya!
Bu beni şey yaptı.
Hayret bir şey.
Tebrik ederim.
Ya biz de söyleyelim, söylemeyelim doğru zamanda.
Ben de diyorum bunlar ne anlatıyor, ne diyor diye ya.
Tebrik ederim. Ya sabahtan beri onu ne ara söyleyelim falan.
- Yengem. - Canım.
Çok, çok tebrik ederim.
Abi.
Çok mutlu oldum vallahi çok teşekkür ederim.
Baba oluyorum ben de.
İnanmıyorum.
İbrahim.
İbrahim, şuna bak.
Nusret'in kuzeni.
Ya aynı sana benziyor.
Hayır bana benziyor.
Lan duygulandım ya bayağı şey oldum.
Büyük sürpriz oldu.
Da siz?
O işi hallettik yani hallediyoruz.
Haftaya cuma günü için gün aldık.
Gidip hemen hızlı bir şekilde nikahı aradan çıkartıyoruz.
Sonra da işte ailelere haber verip düğünü patlatıyoruz.
Tamam.
Bebiş.
Abi.
Ben.
Abimin baba olacağını öğrendiğim gün...
...o an...
...hayatımın en mutlu anıydı.
Çok garip bir duygu.
Yani hiç hayatımda öyle bir şey yaşamadım.
Ve böyle tepki vereceğimi,
böyle hissedeceğimi de hiç hesaba katmamış...
Düşünemezdim yani.
Ece.
Sen hayatımı bir noktadan alıp, inanılmaz bir noktaya getirdin.
Sen muhteşem bir kadınsın.
Biz çok şanslıyız.
Bir şekilde her şey yolunda gitti.
Ve sosyal medyadan inanılmaz, hiç aklımızın
ucundan geçmeyecek paralar kazanmaya başladık.
Allah nazarlardan saklasın.
Çok güzel gidiyor.
E şimdi her şeyi elde etmeye başlayınca böyle
ufak ufak dedik ki sıra neye geldi?
Biz bu hayatta ne istiyoruz diye düşündük.
Bebiş.
Çocuk istiyoruz.
Dedik işte doğru zaman mı?
Ne zaman doğru zaman?
Bunun dedik zamanı mamanı yok.
Bunun doğru zamanı yok. Yapalım çocuğu gitsin dedik.
İşte çocuk oldu. Yaptık oldu.
Ağlatacaksın ya beni.
Aşkım ya.
Çok...
Baba oluyorum.
Tebrik ederim.
Bu kadar mı? "Tebrik ederim." Sadece tebrik mi ediyorsun?
Tebrik ederim.
Hı?
Kalk Ece gidiyoruz.
Tebrik mi?
Bu ne ya?
Bu nasıl tebrik?
Bu tebrik mi bu?
Bu nasıl bir tebrik?
Çocuk uyanacak.
Bu ne oluyor ya? Ne oluyor? Bana bak.
Bana bak. Ne oluyor ya? Ne oluyor?
Baba olma korkusu mudur nedir?
Bu cam sehpa mı ne sikimse.
Ne oluyor be?
Ne oluyor?
Ne karın ağrın varsa söyle.
Söyle valla bu tabağı kıracağım.
- Başında kıracağım ya. - Çocuk uyanacak.
Yeter sabahtan beri çocuk uyanıyor.
Mıy mıy mıy.
Ne yapıyorsun?
Ne derdin var? Ne konuştunuz ya siz balkonda?
Ne konuştunuz?
Çocuk uyanacak.
Kalk Ece.
- Cihan... - Kalk.
Aşkım...
Yaptığın işe...
Kalk. Al bunu giy.
Bana bak sana yazıklar olsun.
Allah seni bildiği gibi yapsın.
Ulan buraya gelmişim sana diyorum ki baba oluyorum diyorum.
Yuva kuruyorum diyorum şu hâline bak.
Ne oldu Ece'yi mi beğenmedin?
Sevmedin mi Ece'yi? Beğendiremedik mi sana Ece'yi?
Ulan kız gelmiş buraya sana şefkat gösteriyor, elinden tutuyor.
Ulan bir yüzün...
Gülmedin bile lan kızın suratına bakıp doğru dürüst.
Sana yazıklar olsun.
Sen var ya aynı babam gibi oldun.
Bir şey söylesene.
Lan sana diyorum bir şey söylesene.
Babam gibi mi oldum bilmiyorum ama.
Ben hayatım boyunca babam gibi biri olmamak için mücadele ettim.
Ve yemin ediyorum benim hayatımdaki en büyük günahım
bu cam sehpayı almak oldu.
Hayatımda yaptığım en büyük hata, bu cam sehpayı almak oldu.
Kur'an-ı Kerim üzerine yemin ediyorum, başka günahım yok.
Bu cam sehpayı almak oldu.
Başka bir günahım yok.
Bu ne?
Bu ben...
Ben markete gittim bir geldim bu, Cihan.
Bunun içine bir cin mi...
- Tövbe yarabbim. - Üç harfli mi kaçtı bunun?
Ne oldu bunun... Ne yaptı?
Ben anlamadım.
Hay Allah ağzından yel alsın.
Tövbe tövbe ya.
Saçma sapan konuşmayın.
Tövbe yarabbim.
Zehra ben oğlumuzu öldürdüm.
Cam sehpa yüzünden kapaklandım.
Oğlumuzu koruyamadım.
Bunu sana söylemeye cesaretim yok.
Bunu duyduğunda yüzünde oluşan o ifadeyi görmeye bende yürek yok.
Üzerine böyle bir yük bıraktığım için, beni ne olur affet.
Seni seviyorum.
Oğlumuzu seviyorum.
Ailemizi çok seviyordum.
Lütfen beni unut.
Yapabiliyorsan...
...lütfen yapabiliyorsan beni unut.
Elveda.
İbrahim.
Cihan.
İbrahim bebek nerede?
Cihan bakma ne olur Cihan.
Cihan.
Cihan bakma Cihan.
- Cihan. - Dur İbrahim dur.
- Cihan. - Tamam İbrahim.
Bakma bakma bakma.
- Tamam oğlum dur. - Bakma Cihan bakma.
- Lan dur! - Bakma Cihan bakma Cihan.
Kanka kafası yok.
Düştü.
Düştüm.
Cam sehpaya düştüm.
Kafası ellerimde... Giyotin gibi kesti.
İbrahim.
Cihan. Cihan.
Cihan.
Tamam abi tamam.
Allah'ım yarabbim sen bizi neyle sınıyorsun yüce rabbim.
Bismillahirrahmanirrahim.
Ben nefes alamıyorum Cihan.
Ben birazdan kendimi balkondan aşağı atacağım Cihan.
- Ben kendimi balkonumdan aşağı atacağım. - Tamam, yok öyle bir şey.
Gel tamam.
Yardım et bana.
Sakin ol.
Yavrum.
Yavrum ben nefes alamıyorum.
- Tamam dur sakin ol. - Ben nefes alamıyorum.
Sakin ol tamam.
- Ben... - Bir yolunu bulacağım.
Dur bir düşünmeme izin ver.
Benim ölmem lazım yavrum.
- Yok ölmek yok bir saniye. - Yavrum.
- Bir saniye abi. - Yavrum.
Cihan.
Yenge.
Ne oldu yenge?
Niye bağırıyorsunuz?
Bağırmıyoruz yenge bebek uyuyor.
Bağırıyorsunuz Cihan duydum.
Yok yok yok yenge.
Bir şey yok. Bana sen bir on dakika ver.
On dakikaya ben alıyorum
hepsini geliyorum. Bebeği de uyandıracağız.
Geleceğiz.
- Cihan. - Bir şey yok yenge bak buradayız.
Bebek uyuyor. Sessiz ol.
Sen bize bir on dakika ver.
- Tamam. - Beş dakika.
- Beş dakika tamam. - Beş dakika sonra geleceğim.
- Emzirmem gerekiyor. - Tamam bağırma.
Uyanmasın hiç tamam.
- Beş dakika. - Beş dakika yenge.
Tamam.
Sus bir çözüm bulmamız lazım.
Tamam.
Bir şey yok.
Oğlum Zehra'nın bebeği böyle görmemesi lazım.
Bir şey bulmam lazım.
Bir çanta bir şey...
Allah'ım Ya Rabbim Ya resulallah.
Bismillahirrahmanirrahim.
İbrahim.
İbrahim kapı çaldı.
Merhaba Zehra abla.
İbrahim abi evde mi acaba?
Yani evde.
Sibelciğim de müsait değil.
Bir şey mi oldu bana söyle?
Onunla konuşmam lazım.
Bana söyle Sibel.
İbrahim abinin sana açıklaması gereken bir şey vardı.
Acaba açıkladım mı diye merak ediyorum.
Neyi açıkladı mı?
Zehra abla, İbrahim abinin sana açıklaması gereken önemli bir şeyi vardı.
Acaba onu açıkladı mı diye sormak istiyorum.
Sibelciğim bak biz gerçekten çok kötü bir gün geçiriyoruz.
Yani şu an bunların gerçekten, hiç uygun değiliz.
- Zehra abla! Zehra abla! - Sibel...
- Ne yapıyorsun? - Açıklamama izin ver ya.
Sibel bak sinirleniyorum.
Ne söyleyeceksen söyle.
Söyle.
Zehra abla, İbrahim beni asansörde öptü.
Ne?
İbrahim beni asansörde sıkıştırıp öptü.
Hem de defalarca.
Sana söyleyecekti.
Bana kaç kez söz verdi söyleyeceğim diye.
Ama işte söylemeyince, ben yüz yüze gelip rahatsız ettim sizi.
Biz abimle konuştuk, bir hava alıp geleceğiz.
İbrahim.
Bak kim gelmiş.
Alt kat komşumuz Sibel.
Senin bana söyleyeceğin çok önemli bir şey olduğunu söylüyor.
İbrahim.
Sibel diyor ki
sen Sibel'i asansörde sıkıştırmış ve öpmüşsün.
Hayır.
İbrahim ya her şeyi sen anlat ya da ben anlatacağım.
Şimdi ben tabii anladım.
Demek ki ben marketten döndüğümden beri...
...sen sanki bu evde bir cinayet işleyip bir ceset saklıyormuş gibi...
...abuk sabuk davranışlar yaptığını, neden yaptığını ben şimdi
anladım İbrahim.
İbrahim gidelim.
- Yalan söylüyor. - İbrahim gidelim.
- Yalan söylüyor. - İbrahim.
Yalan söylüyor.
Hayır söylemiyorum.
Yalan söylüyor.
Söylemiyorum.
Bütün bunlar ortaya çıkacak, sen de rezil olacaksın diye korkuyorsun.
Ha?
Değil mi İbrahim?
Anlatsana.
Anlat İbrahim.
Anlatsana İbrahim.
Deli İbrahim.
Sapık.
Anlatsana.
Anlatsana İbrahim.
Yalan söylüyor.
Yalan söylüyor!
Yalancı!
- İbrahim! - Boğarım lan seni!
Yalan söylüyor!
Ne yaptın?
Hayvan!
Ne yaptın bebeğe?
Cihan!
Abi!
- Bırak, Cihan bırak öleyim, Cihan! - Abi. Abi yalvarırım abi.
- Cihan bırak öleyim! - Abi saçmalama abi!
Cihan!
- Abi! Abi! - Cihan! Cihan!
Öleyim, öleyim, öleyim!
Bitsin artık!
Cihan!
Sakin olun! Düşüyoruz!
Abi!