Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
I-welcome natin
si Chelsea Handler.
Hay, grabe!
Uy, hello, New Jersey.
Welcome!
Sinusubukan kong kilalanin 'yong mga homosexual kong bisita ngayong gabi.
Hello.
Mga lalaki? Oo.
Straight ka. Oo, kita sa suot mo.
Pero ikaw, gay ka.
Salamat at welcome. Salamat at nandito ka.
Asan 'yong ibang mga homosexual? Nahiwalay na ba kayo?
Sige, salamat. Mayroon akong...
Talagang laking pasasalamat ko sa mga homosexual na lalaki at babae.
Salamat.
At shout-out nga pala sa mga homosexual na lalaki
sa lahat ng mga ambag ninyo sa lipunan
na madalas di napapansin at di masyadong na-a-appreciate.
Tanda n'yo ba no'ng biglang sumulpot 'yong monkeypox?
Ay, hindi. Alam n'yo kung bakit?
Kasi lahat ng mga bading, nagpapabakuna sa loob ng 30 araw
para tayong mga straight, di na natin maranasan 'yong monkeypox.
'Yan ang ginawa nila sa mga komunidad natin.
Excited pa ako no'ng sumulpot 'yong monkeypox.
Excited ako sa bagong pandemic. Bagong parameters, bagong rules.
Tanda ko pa 'yong CDC, nasa TV isang umaga.
Ang sabi, may dalawang paraan para makaiwas sa monkeypox.
A, iwasan ang pagpasok sa puwit.
Para bang bigla ka na lang tututukan sa bangko.
"Oh, whoopsie! Oh!"
O B, iwasang makigamit ng tuwalya.
Una, kung nag-a-anal kayo, naghihiraman kayo ng tuwalya, mga gago.
Pero di ko na kailangang problemahin 'yong monkeypox
dahil sa mga bading sa bansang ito.
Makabayan sila, at nagpapasalamat ako...
Grabe, sa bilis nilang naalis 'yong monkeypox,
na-realize kong napag-iwanan na ako
sa anal penetration.
"Kung excited silang bumalik diyan, gusto ko ring subukan."
Oo, ang anal penetration, di na lang para sa mga homosexual.
Trending 'to, at baka gusto n'yong subukan.
Mahirap siguro sa umpisa, pero malay n'yo naman, di ba?
Sana ngayong gabi, 'yong mga couple na matagal nang nagsasama...
Nasubukan n'yo nang mag-anal?
Okay.
Gusto ko sana ngayong gabi, mga bagong couple, matagal nang couple,
pag-uwi n'yo, magtitigan kayo at isipin,
"Mag-anal tayo at isipin natin si Chelsea Handler."
Sana mangyari 'yon.
Para sa mga first-timer at walang kasama,
pero gusto n'yo ring matira sa puwit ngayong gabi,
diskartehan n'yo na lang, okay?
Pumili kayo ng medium to small na lalaki.
Di pwede si 50 Cent.
Si Jo Koy, pwede pa, pero wag si 50 Cent.
Isa pang kagandahan ng tira sa puwit,
90% ang tsansang di ka mabubuntis,
at gusto ko 'yon.
May kaibigan ako, "Chelsea, di ka na magkakaanak.
Mamamatay ka mag-isa."
Dapat naman.
Ano, kakaladkarin ko sa hukay 'yong mga inosenteng bata?
'Yong anak ko habang naghihingalo ako, "Ma, wag kang umalis!"
Pagka-diagnose sa akin ng kahit anong simpleng sakit,
sasabihan ko 'yong paborito kong tulak
na patayin niya ako sa likod ng kamalig na parang pesteng kabayo, okay?
Ayoko nang magtagal pa.
Iniisip ng mga tao na ayoko sa mga bata. Di naman.
Kung gusto mo, di kumuha ka. Good luck sa 'yo.
Bahala ka. Basta ayoko lang na andiyan sila palagi.
Ang totoo, di naman sa galit ako sa kanila,
kundi dahil nalaman ko na 'yong buong konsepto ng pagkabata, nakakainsulto, e.
Inis na inis ako noong ipinanganak ako. Tanda kong pinanganak ako.
Tanda ko noong nasa ospital ako, palabas sa Pikachu ng nanay ko.
Tapos tanda ko 'yong nakakasilaw na mga ilaw,
tapos may tumapik sa puwit ko,
at naisip ko na lang, "Niloloko mo ba ako?"
Tapos umuwi na ako sa "pamilya" ko,
tapos mayroon nang limang bata do'n.
Tapos nakatingin ako sa mga magulang ko, "Sino ba talaga ang responsable dito?"
"May dote ba ako?
Paano ba ako makakaahon sa lintik na kalagayang ito?"
May problema agad ako, di ba?
Kinalakihan ko 'yong Brady Bunch, baka pati kayo, di ba?
Andiyan 'yong anim na anak, 'yong nanay at tatay
at 'yong kasambahay, si Alice.
Sabi ko, "Lintik, asan ba 'tong si Alice?"
Inis ako sa pamilya ko. Inis ako sa tatay ko. Gago siya, e.
Alam ko agad 'yon.
Parang nasa katawang sanggol ako, pero parang dalaga na ako.
Para akong dalaga.
Parang gusto ko nang magnegosyo. Catering o anuman, 'yong gano'n?
Pinagtatalunan namin 'yon ng tatay ko sa murang edad.
Kaya di talaga kami magkasundo.
Tapos noong seven na ako,
sabi niya, "Dalhin natin siya sa Disney World o saan man,
para makita niya ang ugali ng ibang bata."
"May kulang, e. May mali sa kanya."
Dinala kami ng mga magulang ko sa Disney World no'ng seven ako.
Ibig sabihin, sasakay...
Used car dealer ang tatay ko.
Ibig sabihin, magmamaneho kami mula New Jersey hanggang Florida
sa asul at puting molester van ng tatay ko.
Ni walang mga motel o hotel reservation.
Wala sa isip ng tatay ko 'yong gano'n.
Basta hihinto na lang siya sa Econo Lodge o Amber alert hotel na makikita niya.
Tapos hihinto kami sa isang Holiday Inn Express.
Tapos sabi sa malalaking neon na letra, "Walang bakante."
Lalabas 'yong tatay ko sa kotse na napakasigla.
Lalabas din ako para sundan siya. "Uy, Stevie Wonder.
Kita mo ba 'yong karatula?
Tanga."
Grabe talaga ang katangahan ng mga magulang ko.
Pagdating namin sa Disney World, sablay din.
Puro matatandang nakapang-daga.
Niloloko mo ba ako?
Seven lang ako pero naghahanap na ako ng bar.
Ang pinakanakakaintriga sa Disney World,
itong seven-year-old boy.
Iba ang bilis ng paglaki ng babae at lalaki, kaya para siyang two months.
Ayun, nakadapa siya sa semento sa Disney World,
tapos sumisipa siya at sumisigaw, at nagwawala siya.
Naramdaman ko no'n, nakatingin ako sa kanya, at nainggit ako.
Sabi ko, "Oh."
"Pwede ba nating gawin 'yan?
Ganyan ang pakiramdam ko, e."
Umuwi na kami, at tanda ko 'yong nagwawalang bata.
Sabi ko, "Hmm, Mas interesado ako do'n."
Pumasok ako sa kinder o first grade,
basta school pag seven ka na.
Tapos may isang bata do'n, si Aaron. Nasa playground siya.
Kakagaling ko sa biyahe, tapos nakita siya sa sulok.
At nakaupo siya sa sulok ng playground,
"Pucha, pucha, pucha, pucha, pucha."
"Pucha, pucha, pucha, lintik, lintik, lintik."
Si Mrs. Keenan, guro namin,
nakatayo sa tapat niya at napakalambing pa.
Napakamaunawain niya.
Tapos lumapit ako. "Ano'ng nangyayari dito, Mrs. Keenan?"
"Bakit si Aaron, pwedeng magsalita ng ganyan?"
At sabi niya, "Ay, may Tourette's syndrome si Aaron."
Tapos ako naman, "Gusto ko din niyan."
Alam n'yo kasi, laging kontrabida ang tatay ko, e.
Pinabasa niya ako ng Anna Karenina ni Tolstoy noong seven ako,
kasi akala niya, mapapatino ako no'n.
Nagpakamatay 'yong babae sa pagtalon sa harap ng train
kasi wala siyang boyfriend. Alam mo 'yon?
Pinabasa niya sa akin 'yong Moby-Dick, mga 1,300 na page,
noong seven ako, at pinagawa ako ng book report.
Papasok ako sa school, tapos sila, "Humpty Dumpty sat on a wall."
Tapos ako naman, "Alin, China o Berlin?" Parang...
Uuwi ako sa tatay ko.
Sabi ko, "Simplehan natin kaunti. Di ako maka-relate sa mga kasama ko."
Pumunta ako sa library at binasa 'yong Tourette's.
Nabasa ko 'yon ng 30 seconds.
"Ay, bet ko lahat ng ito."
Pag-uwi ko no'n, sabi ko, "May Tourette Syndrome ako."
Tapos naghintay ako. Umupo ako sa hapag-kainan.
Uuwi ang nanay at tatay ko galing sa "di trabaho" na pagbebenta ng used cars
na nasa driveway namin.
Dumating ang tatay ko. Excited na ako. Di ako mapakali sa upuan ko.
Nakaupo ako sa hapag-kainan ng 40 minutes, pinapraktis 'yong bagong mga salita.
Umupo 'yong tatay ko sa tapat ko.
Sabi ko, "Pucha, tangina, puwit, titi. Gago ka! Nantsutsupa ka!"
At pinaningkitan ko ng mata. Ganito.
"Nagka-tic din ako, kaya lumayo ka, gago."
Ang himbing ng tulog ko no'n.
Tapos noong eight na ako, nabali ang braso ko.
Binago nito ang buhay ko. May summer house kami sa Martha's Vineyard.
Oo, mayaman ang dating. Pero hindi.
Ewan ko paano nakuha ng tatay ko 'yon. Siguradong ninakaw niya 'yon.
Nabali ang braso ko no'ng nasa labas ako.
Napatid ako sa aso namin, si Muttley.
No'ng mabali ang braso ko, labas 'yong buto ko sa...
Labas sa braso ko 'yong buto ng siko.
Dumating ang kapatid kong si Glen at kinarga ako.
Sabi niya, "Naku, ayos ka lang?" At ako, "Hindi yata."
"Kita mo ba 'to? Ewan ko lang.
May insurance kaya sila? Ano na?"
Tapos binuhat niya ako at dinala ako sa mga magulang ko.
Tiningnan ng tatay ko ang butong nakalabas at sabi, "Lagyan ng yelo."
Grabe talaga no'n, di ko kinaya. Di ko kinaya.
Eight ako no'n. "Seryoso..."
"Wala akong oras para sa mga ganitong kalokohan, okay?"
Tumingin ako sa nanay ko at sa tatay ko, at sabi ko,
"Sino ba talaga ang responsable dito?
Kayong dalawa, para kayong ashtray sa motor.
Kailangan ko nang pumunta sa ospital."
At pumunta kami sa ospital ng kapatid kong si Glen,
at nilagyan ako ng cast. Ang saya.
Kasi may panakot na ako sa mga tao.
Galing ang cast dito papunta dito.
Parang ang lakas-lakas ko no'n. Parang gladiator.
Pag-uwi, hinamon ko agad 'yong mga kapatid ko,
mga mas matanda.
Tinatawanan lang nila ako, pero ayos lang. Mas makapangyarihan ako. "Oo."
Inayos ko ang hapag-kainan namin sa Martha's Vineyard isang gabi ng summer.
Sabi ko sa brother ko, "Upo ka doon, at upo ka doon."
At sabi ko sa tatay ko, "Upo ka paharap sa pader."
"At isipin mo 'yong mga ginawa mo."
Tapos umupo ako,
at inihampas ko 'yong cast ko at tumama sa tuktok ni Pikachu.
Sabi ko, "Aray," alam mo 'yon?
Dumulas ito pababa, mga dalawang sentimetro, tapos...
"Anong zone 'yon?"
Tapos no'ng gabing 'yon, inalam ko talaga kung anong zone 'yon.
Umuwi na ako kasi fall na. Pag summer, sa Vineyard kami.
Umuwi ako sa New Jersey no'ng fall.
Eight ako no'n, malapit nang mag-nine.
Sabi ng best friend ko, si Jodi Repati,
"May back-to-school sleepover sa bahay ko sa Biyernes ng gabi ng 7:30."
Sabi niya, "Pupunta lahat, at mararamdaman natin 'yong feeling."
Di ko alam 'yong feeling, pero sabi ko, "Aalamin ko."
"Di ako sasama sa maling tropa. Alam ko paano makisama."
Pumasok ako, tapos may siyam na otso-anyos na babae do'n
na nakadapa sa mga sleeping bag nila,
tapos ganito sila...
Sabi ko, "Tara na!"
Di ako makapagpigil.
Dumating ako sa sleepover ng 7:30,
tapos di ako tumayo mula sa posisyong 'yon hanggang 7:30 a.m.,
noong tinapik ako ng nanay ni Jodi at sabi,
"Iha, kailangan mo nang umalis."
Umalis ako sa sleepover na 'yon na may mga gasgas sa noo.
Uhaw na uhaw ako at na-dehydrate dahil sa pagpapawis sa pajama ko.
Sabi ko, "Sino'ng may Capri-Sun diyan?"
Pag gano'n ka kabata,
mga eight o nine years old, nagma-masturbate ka, di mo...
Ni di mo alam na ang ginagawa mo, masturbating pala.
Para kang, "Ang sarap nito, a. Ba't walang nagsabi sa akin?"
Walang direktang contact sa Pikachu mo, alam mo 'yon?
Gusto mo ng mas makapal na material. Mas makapal, mas maganda.
Dapat may traction.
Gusto mo ng corduroy o makapal na maong.
O 'yong nasa ilalim ng bangka. Gusto mo ng timon.
Gusto mo ng pader.
May makita kang kanto ng pader, "Humanda ka."
At pag walang sumaway sa 'yo,
"Uy, tigilan mo 'yan, kadiri ka,"
akala mo walang nakakaalam sa ginagawa mo.
Kaya lagi ko siyang ginagawa.
Uuwi ako galing school. May banana seat bike ako.
Alam na natin para saan 'yon.
May banana seat bike ako.
May lakad ako kunwari kasama 'yong pekeng pamilya ko,
maghahatid kuno sa lacrosse at volleyball.
May dalawang pekeng "anak" ako.
Sina Lucas at Siddiqa.
Magkaibang tatay, siyempre.
Magbibisikleta ako tapos itatama ko sa lubak,
at sasakyan ko 'yon ng 30 minutes.
Tumawag 'yong kapitbahay sa nanay ko, "'Yong anak mo, nalubak
sa harap ng bintana ng sala namin, 45 minutes na."
Pag-uwi ko, sabi ng nanay ko "Saan ka galing?" "Traffic."
Papasok ako sa school, pupunta ako sa math class.
'Yong mesa do'n, may aperture,
may siwang sa mesa.
Tapos may Trapper Keeper ako sa mesa
at may ruler sa Trapper Keeper.
Kukunin ko 'yong ruler, para sa isang spin.
"Spin" ang tawag ko. "May oras pa ba akong mag-spin?" Tapos...
Kukunin ko 'yong ruler, tapos ganito.
Nakakaisang round ako pero alerto pa rin. Parang...
Hindi ako papawisan. Sasabihin ko, "Oo." Parang...
Kaya nakakaisa ako lagi. Tapos...
Itatabi ko na 'yong ruler.
Ang pag-masturbate pag bata pa, parang sa may edad din.
Isang round lang, lalabasan ka,
tapos parang, "Nakakadiri ka. Lumayo ka sa akin."
"Wag mo na akong hahawakan ulit."
Pagkalipas ng 30 minutes, "Isa pa nga."
Ayun, akala ko tapos na ako,
pero di ako makapagpigil. Gusto ko pa.
Kukunin ko ulit 'yong ruler, at mawawala na ako sa sarili,
do'n mismo sa klase.
Pagkatapos ng klase, 'yong guro namin sa math,
"Seven times seven." Sasabihin ko, "Forty-nine!"
Nakakahiya ang panahong 'to,
ni di ko alam ang nangyayari.
Eto na, may Thanksgiving dinner ang pamilya ko.
Kaya andun 'yong anim na magkakapatid, kasama ako do'n,
'yong nanay at tatay ko at lolo't lola ko.
Kung bunso ka sa anim na magkakapatid, alam mo
na wala talagang rumerespeto sa 'yo.
Di nila nirerespeto ang opinyon ko sa international o global politics
o anumang nangyayari sa mundo.
Ang Thanksgiving, karaniwang nakakainip.
Kaya kumuha ako ng sandok sa kusina.
Sa isip ko, "Sana di ko kailangang gamitin ito.
Wag naman sana akong mauwi
sa paggamit ng sandok para mag-masturbate sa Thanksgiving."
Sana pakinggan n'yo naman ako at di ko na kailangang mag-masturbate,
sa holiday na di naman natin maintindihan."
Kaya ayun, umupo ako sa hapag-kainan,
at inipit ko 'yong sandok sa hita ko.
Nag-spin ako nang kaunti, "Okay, alam mo na, maging alerto.
Walang nakakaalam nito."
Di ko na alam kung ano'ng nangyari.
Ewan ko kung nawalan ako ng malay, o...
Di ko talaga alam,
pero natatandaan ko na paggising ko, naririnig ko ang boses ng nanay ko.
Ang lambing ng nanay ko at napaka-European
at kabaligtaran ng kung ano ako.
At sabi niya, "Chelsea.
Chelsea.
Idilat mo ang mga mata mo."
At sa sandaling 'yon, parang, "Diyos ko.
Patay ako."
Sinipa ko 'yong sandok sa ilalim ng sahig.
Sabi ko, "Layuan mo ako, rapist ka."
Pagbukas ng mga mata ko,
nakita ko ang buong pamilya ko,
tapos nakayuko sila,
at nakatingin sila sa baba, alam mo na, kahihiyan.
'Yong lolo ko, hinahaplos ang likod ng tatay ko,
"Ikinalulungkot ko ang nangyari sa putang anak mo."
Tapos sabi ng nanay ko, "Iha, dapat ginagawa 'yan
sa sarili mong kuwarto."
Ako naman...
"Tama na!"
Tumayo ang kapatid kong si Roy at sabi, "Ginagawa niya palagi!"
Ang pinakanakakahiyang araw sa buhay ko.
Di na ako nag-masturbate.
Di ko na hinawakan ang pepe ko mula nine hanggang forty.
Nine to forty, kahit tampon, may applicator ako.
Sabi ko, "Layuan mo ako. Pahamak ka."
Tapos noong ten na ako,
sabi ng nanay ko, sasakay kami sa eroplano
mula New Jersey pa-California para dalawin ang lolo't lola ko.
Kinalakhan ko ang Love Boat. Love Boa t, mga eroplano.
Romantiko, e. Excited akong makasakay sa eroplano.
May Smurfette briefcase ako. Naka-kitten heels ako.
Kasama ko 'yong dalawang sister ko pa-California mula New Jersey.
Sumakay kami sa eroplano, at nadaanan ko ang first-class section.
Tapos huminto ako, parang...
"Mukhang grupo ko 'to, a."
Sabi ng nanay ko, "Hindi ka dito. Doon ka sa likod ng eroplano."
Tapos ipinaliwanag niya na anim kaming magkakapatid,
at di namin kayang lumipad ng first class.
At ako naman, "Ikaw lang 'yon, gaga."
Pagbalik ko mula sa biyaheng 'yon, naging sobrang determinado ako.
Sabi ko, "Pesteng pamilyang ito."
Sabi ko, "Siyempre, pinalaki n'yo ako, pero kailangan kong humiwalay.
Kung okay sila sa coach lang, di kami magkakasundo."
Ten ako. Papunta kami sa Martha's Vineyard ng summer.
Ako, "Ano ba'ng kaya kong trabaho?
Paano ba magnegosyo?"
Para talaga akong negosyante, pero wala akong idea.
Kaya sabi ko, "Magtayo kaya ako ng lemonade stand?"
Pero ang liit ng kita do'n.
Kaya nagbukas ako ng hard lemonade stand no'ng ten ako.
"Magtitinda ako ng gin, whiskey, at tequila.
Kailangan ko lang ng mag-o-open ng lemonade stand."
Recovering Mormon 'yong sister ko, di siya pwede.
Sabi ko, "Wag ka dito. Di rin tayo magkakasundo."
Naglibot ako sa paligid ng Martha's Vineyard,
at nag-canvass ako sa paligid.
Pupuntahan ko 'yong bawat paupahan,
"Hello, ako si Chelsea Handler. Sampung taon na ako.
Magbubukas ako ng lemonade stand, at kailangan ko ng kasosyo.
May iba pa bang ten years old diyan na pwedeng makalaro?"
At sabi ng pamilyang ito, "Oo, may ten dito. Nelson ang pangalan."
Pinababa nila si Nelson sa hagdan, at inayusan ko agad si Nelson.
"Nelson, alam mo ba paano maghalo ng whiskey at soda? Tara na."
Kumita kami ni Nelson ng $79
sa unang araw ng dalawang ten-year-old na may hard lemonade stand.
Malaking bagay na 'yong $79.
Malaki na 'yon.
Sa katapusan ng unang linggo, kumita kami ng $359
sa pagbebenta ng hard lemonade sa mga magulang at lagpas sa ten.
Siyempre, may mga guideline ako.
$359 ang kinita ng dalawang sampung taong gulang. Di ako makapaniwala.
Bibilangin ko 'yong pera ko. Aamuyin ko.
Tapos may cigar box ako,
at ite-tape ko 'yon para lang di ito manakaw ang tatay ko.
Sa katapusan ng linggo, no'ng kumita ako ng $359,
binigay ko kay Nelson ang komisyon niya, na $3.59.
Sobrang saya niya.
Sabi ko, "Samahan mo ako, Nelson. Ako'ng bahala sa 'yo."
Siya, "Mas malaki 'to sa makukuha ko para sa tatlong ngipin sa isang linggo."
Sobrang mature ko para sa ibang ten-year-old.
"Para na akong dalaga. Kailangan ko nang humiwalay."
At saka nagbabago na rin ang katawan ko.
Lumalaki na 'yong dibdib ko.
Kaya oras na para umalis ako sa kalye.
Sabi ko, "Ano pa ba ang pwede kong gawin?
Kaya kong mag-babysit."
Walang masyadong patakaran sa pag-babysit.
Kahit ten, pwedeng mag-alaga ng four-year-old.
Walang may pakialam.
Kaya nagpalit ako ng negosyo.
Tinawagan ko lahat ng hotel sa Edgartown, Martha's Vineyard.
Sabi ko, "Hello, ako si Chelsea Handler.
Ten ako noong nakaraang linggo. Fifteen na ako.
At kaya kong mag-alaga hanggang tatlong bata nang sabay-sabay
pag may biglaang guest kayo na nangangailangan ng babysitter.
Ipadala n'yo sila sa akin. Sanay na sanay talaga ako diyan."
Buong summer na 'yon,
nag-alaga ako ng 14-year-old na lalaki.
Si Jeremy.
Nasa spectrum si Jeremy. Di pa alam ang spectrum no'n.
Alam kong may kakaiba kay Jeremy. Nagkonek kami, e.
Pinababayaan siya ng mga magulang niya.
"Ako na'ng bahala kay Jeremy. Lumabas na kayo."
Alaga ko si Jeremy, at lumalago na ang negosyo ko.
May tatlo pa akong kliyente.
Aalagaan ko 'tong tatlong babae galing sa Brookline, Massachusetts.
Tatlong magkakapatid. Mag-aalaga ako mula 6:00 a.m. hanggang 10:00 a.m.
Tapos may kaunting pahinga, may break ako,
tapos kay Jeremy naman ako ng alas-sais.
At sa mga break na 'yon,
habang pinapatakbo ko ang negosyo ko bilang isang eleven-year-old,
nagiging confident ako.
Sabi ko, "Female empowerment 'to."
Nagsimula ako ng negosyo. Kumikita ako. Pahinga naman.
Pupunta ako sa deli na ito araw-araw
sa Main Street sa Edgartown, at kukuha ako ng bagel na may butter,
Twix bar, at Sprite.
Tapos kakagat ako, kagat, tapos sipsip.
At para itong phantasmagoria ng kagalingan.
Ako, "Sus, ang feeling mo.
Ganito 'yong mga may-ari ng negosyo."
'Yong mag-lunch break mag-isa kasi pagod na pagod na sila.
Pag pumupunta ako sa delicatessen, may babaeng nagtatrabaho do'n,
ang pangalan, Martha McIntosh.
At gusto kong isipin n'yo si Amy Winehouse noong 11 siya.
Naka-beehive siya at may makapal na black eyeliner,
at naakit ako sa kanya agad.
Alam kong may mga nakita na siya na gusto ko ring makita.
Wala pa akong nakilalang mas mabilis kaysa sa akin. Ako...
Papasok ako do'n araw-araw, pa-googly eyes kay Martha.
At isang araw, niyaya niya akong sumama sa bahay niya.
"Gusto mong sumama sa bahay pagkatapos ng shift ko?"
At sabi ko, "Siyempre."
Sumama ako pag-uwi ni Martha McIntosh,
at dinaanan namin ang mga magulang niya sa balkonahe na nagtsotsongki.
Sabi ko, "Ito mismo ang klase ng parenting na hinahanap ko."
Pumunta kami sa kuwarto niya at binigyan ako ng Corona.
Sabi niya, "Umiinom ka ba?"
Ang sabi ko, "Oo."
"11 na ako. Tara, inom tayo."
Kinabukasan, pumunta ko do'n, inabutan ako ng yosi.
Isang Camel Light na sigarilyo.
Inabot niya 'yong Corona.
Iniinom ko 'yong Corona.
Inabot niya sa akin 'yong Camel Light.
Sabi niya, "Nagyoyosi ka?"
Sabi ko...
"Martha, mula nang ipanganak ako sa lintik na ospital na 'yon,
umaasa na ako na may mag-alok sa akin ng sigarilyo.
Oo, naninigarilyo ako. Tara na, okay?
Ano pa ang itinatago mo?"
Pumupunta ako kina Martha araw-araw sa pagitan ng shift ko.
Pagod na pagod ako sa pagiging child laborer, at...
Punta ako sa bahay ni Martha, tapos Biyernes ng unang linggo 'yon,
nakaupo ako do'n. Humihithit ng Camel. Umiinom ng Corona.
Parang buhay ako sa unang pagkakataon.
Sabi ko, "Sa wakas, may kakampi na ako."
Sabi niya, "Uy, gusto mo bang pumunta sa closet ko at maghubad ng pantalon?"
Sabi ko, "Siyempre. Ano'ng susunod?"
Papasok kami sa closet ni Martha McIntosh.
Hubad ako ng pantalon,
tapos kakainin niya ako ng 15 minutes.
Di talaga ako makapaniwala sa suwerte ko.
Sabi ko, "Diyos ko."
Nakaupo ako doon, umiinom ng Corona, humihithit ng sigarilyo.
Parang Matthew McConaughey.
Ang iniisip ko lang, "Sige, sige, sige."
Mahal ko si Martha. Naging close kami.
Tapos pumupunta ako doon araw-araw.
Kakainin niya ako. Ang sarap.
Pag-uwi ko, 'yong sister kong virgin,
"Sa tuwing umuuwi ka galing sa bahay ni Martha Mcintosh,
amoy alak at sigarilyo ka.
Ano pa kaya ang nangyayari doon?"
Sabi ko, "Hindi mo malalaman kung ano'ng nangyayari doon."
Nagsumbong siya sa tatay ko.
"Pag umuuwi si Chelsea galing sa bahay ni Martha McIntosh,
amoy alak at sigarilyo siya."
'Yong tatay ko, "Parang mas masaya na siya."
Patapos na ang summer. Araw-araw akong pumupunta kina Martha.
Patapos na ang summer, at nasa loob kami ng closet niya,
at kinain niya ako.
Tapos inuubos ko 'yong inumin ko at 'yong sigarilyo ko, tapos...
tumingala siya at sabi, "Okay, ikaw naman."
Palinga-linga ako.
Sabi ko, "May iba pa ba dito? Sino'ng kausap mo?"
"Ano?"
Bigla kong na-realize 'yong nangyayari, 'yong palitan.
Kailangan kong magdesisyon no'n.
Pinatay ko 'yong yosi, tinaas ko 'yong pantalon.
Sabi ko, "Masayang makilala ka, Martha. Good luck sa lahat."
"Hinding-hindi ako makikipagsalitan."
Ang sama ko. Unang pag-ibig siya, tapos iniwan ko siya nang gano'n.
Kasi gusto niya ng may palitan, e.
Tanda ko no'ng umalis ako no'ng fall pabalik sa New Jersey.
Naisip ko siya, unang lover, e.
Sabi ko, "Sana ayos siya. Sana di siya magpakamatay."
Pagbalik ko no'ng next summer, 12 na ako,
at dumiretso ako sa delicatessen, bilang responsableng ex,
para tingnan 'yong first lover ko kung ayos siya.
At nakita ko siya sa likod ng delicatessen...
anuman ang tawag doon.
Panghiwa ng karne.
Aba, nagpalagay pala siya ng braces no'ng winter break.
Naisip ko, "May suwerteng nakaalis doon sa tamang oras."
"Salamat na lang."
Pero 'yong relasyon kasabay ng negosyo ko,
para na akong dalaga.
13 taong gulang pa lang ako. 12 ngayon at 13 sa sumunod na summer.
Makaka-focus na. Wala nang lover.
Makaka-focus na ako sa negosyo ko.
Nakaipon ako ng $7,800 noong 13 ako.
Kaya umuwi ako bilang trese anyos na babae,
at binalita ng nanay ko na pupunta ulit kami sa California,
para bisitahin sina lolo't lola.
Ngayon, may sakit 'yong lolo ko.
Kasama ko 'yong dalawang engot kong kapatid, sina Glen at Roy.
Ako, "Ma, wag mo nang isipin 'yong tiket ko.
Ako na ang bahala ngayon."
Pumunta ako sa travel agent na nakatira sa kalye namin
at bumili ako ng first-class ticket ko.
Yabang!
At di ko sinabi sa iba, dahil di na ako makapaghintay
at gustong-gusto kong makita 'yong mukha ng mga kapatid ko.
Parang Christmas morning para sa tatlong...
Gusto ko talagang makita 'yong mga expression ng mukha nila.
Sumakay na kami sa eroplano,
tapos nahanap ko na 'yong upuan ko...
May bago akong briefcase ngayon.
Tapos naka-kitten heels ako,
at itinaas ko ang briefcase ko sa overhead bin,
andun na ako sa upuan ko, 2C,
umupo ako at tumingin kina Roy at Glen.
Sabi ko, "Kita na lang tayo sa dulo ng flight."
Sarap sa pakiramdam.
Pagkalipas ng isang oras, lumapit 'yong mga kapatid ko...
sa first-class cabin.
Ewan ko pa'no sila nakalusot sa kurtina.
Andun ako at umiinom ng champagne, nagdiriwang.
Biglang sulpot ang mukha nilang dalawa,
at nakatayo sila do'n na parang mga tanga.
Sila, "Di pwede 'yan, Chelsea."
Ako, "Ano? Ano'ng di pwede?
"Bawal kang bumili ng first-class ticket at di ibibigay kay Mama o sa isa sa amin."
Sabi ko, "Teka, ilang taon na ba kayo?"
Sabi ng kapatid kong si Glen, "23 na ako."
'Yon namang si Roy, "24 na ako."
Sabi ko, "Kaya pag pinagsama, 47 na kayo,
at mas marami pa akong na-score kahit pagsamahin pa kayong dalawa.
Doon na nga kayo sa likod ng eroplano, at kita tayo pag-landing."
Kaya wala akong anak, e.
Wala akong malibog na onse anyos
na kailangang kainin kada 15 minutes
at gustong lumipad ng first class.
Pucha, ayoko ng gano'n.
Walang asong ni-rescue mo ang magpapasama sa 'yo sa therapy
tapos susumbatan ka ng mali mo.
Kung 'yong mga aso mo...
Aktibo ako sa paggamit ng droga.
Kung...
Kung may mga anak ako tapos mabuksan nila 'yong drug drawer,
malaking bagay 'yon, e.
Kung may mga aso ka at mabuksan nila 'yong drawer,
parang wala lang.
Mabubuhay sila.
Ang pinakagrabeng pwede mangyari sa aso na may kinalaman sa droga,
ano, alam n'yo?
"Mas malala kung di kita kinupkop kaya kalimutan mo na 'to, okay?"
No'ng nadroga ang dalawang aso ko, sina Bert at Bernice,
wala na sila, at di dahil sa droga, pero...
Sila 'yong mga huling aso ko na nadroga.
At nangyari ito no'ng umpisa ng Covid.
'Yong kapatid kong si Simone, sabi niya...
Punta daw kami sa Maine no'ng summer na may Covid.
Sabi niya, "Tara sa Maine.
Kaunti lang ang tao do'n.
Upa tayo ng malaking bahay. Walang istorbo.
Walang mga 'six feet apart' ek-ek,
at saka nakakainis na dito.
Basta punta tayo.
Ise-send ko 'yong link sa ilang bahay. Ingat lang kasi luma na sila.
Parang itinayo no'ng simula ng siglo."
Pag-click ko ng link, sabi ko, "Anong siglo?" Alam mo 'yon?
"Parang mga bahay sa bukid 'to."
Sabi niya, "Republican area talaga 'to.
Isang Republican enclave ito sa Maine."
Sabi ko, "Ayos. Tara na."
Wala nang mas sasarap pa sa panggugulo ng isang Republican enclave.
Wala.
"Tara na. Makikipag-sex ako sa lahat ng Black at Asian na kaibigan ko.
Mag-anal kami sa damuhan buong araw,
at sasaludo sa watawat n'yo."
No'ng panahong 'yon, sobrang libog ko.
Noong panahong 'yon, nasa eksena si Andrew Cuomo, okay?
Balikan natin 'yong panahon na sinisigawan tayo
tuwing umaga sa national television
ng galit na Italian meatball submarine sandwich.
Sumisigaw siya at talsik-laway, "Magsuot kayo ng mask!"
Gusto kong maging face mask niya. Naakit ako sa kanya, e.
Gusto ko...
Uhaw tayo sa tunay na pamumuno. Sabi ko, "Gusto ko siyang makasama.
Gusto kong maging First Lady ng New York."
Sabi ng kapatid kong virgin, 'yong boring,
"Di ka magiging First Lady ng New York.
Pabigat ka sa sinumang politiko."
Ako naman...
Lahat nagkakagusto sa kanya.
Lahat ng babae, "Cuomo, mahal ko si Cuomo."
Sabi ko, "Oh." Gusto ko ng kompitensiya.
Pinalabas ng Covid ang baho natin.
"Kailangan maunahan ko sila.
Celebrity ako. Isip ako ng paraan."
Tinawagan ko 'yong publicist ko, "Isali mo ako sa The View."
Tapos sabi nila, "Okay."
Nag-guest ako sa The View, naka-Zoom ako, kasi Covid, e.
Tapos nasa Zoom ako kasama sina Whoopi at Joy Behar,
at tinatanong nila ako sa quarantine ko, "Blah, blah, blah."
Tapos sa pinakadulo, sinabi ko, "Ladies, ayokong matapos ang tawag na ito
nang di ko nasasabi na gusto kong matira
ng gobernador ng New York."
Sabi ni Joy Behar, "Oh, Chelsea." Sabi ko, "Tumahimik ka, Joy.
Di ko kailangan ng feedback ngayon."
Alam kong kailangan kong inilabas ko sa ere, di ba?
Ayun, natapos 'yong Zoom.
Tingin ako sa mga aso ko. "Antay tayo."
Tatlong araw ang lumipas.
Tatlong araw, nag-ring ang phone ko,
pero unknown number, kaya di ko sinasagot.
Ang galing no'ng message.
'Yong message, "Hello, Ms. Handler.
Ito si Andrew Cuomo.
C-U-O-M-O.
Nabalitaan ko sa munting ibon sa puno na may nagkaka-crush daw sa akin.
Gusto kong malaman kung sino.
Ang number ko, 917, la-la-la, la-la-la."
Tapos sabi niya, "Ciao."
Hawak ko ang pepe ko. Sabi ko, "Diyos ko."
Di ko natapos pakinggan 'yong message
kasi nasa kotse na ako, papunta sa bahay ng best girlfriend ko.
Nakadungaw siya sa bintana, nasa labas ako ng bahay niya,
dahil sa pesteng Covid at six feet apart.
Tapos pine-play ko 'yong message sa phone ko,
gaya ni John Cusack sa Say Anythin g.
Ako naman, "Kakantutin ko 'yong governor!
Gusto akong kantutin ng governor!
Magiging First Lady ako ng New York!"
Sobrang saya.
Tumawag siya at nag-usap kami ng 45 minutes.
Sabi ko, "Diyos ko, seryoso ito." Di ba?
Sabi ko. "Baka pupunta ako ng Maine ngayong summer,
kaya pwede akong dumaan sa Albany mansion.
Pwede tayong mag-Covid-friendly dinner date-slash-anal.
Anuman ang trip mo."
Siya, "Sobrang interesado ako diyan."
Sabi ko, "Paano ba 'to?
Mag-quarantine ba ako bago tayo magkita? Ano..."
Sabi niya, "Quarantine schmorantine."
Ako, "Ang ganda ng twist, a."
Tapos no'ng nag-sink in na, alam kong matitikman ko 'yong gobernador...
Usap-usapan 'yong Nipplegate.
Pinag-uusapan kung may nipple piercing daw siya,
at alam kong wala talaga.
Isa siyang straight at 64-anyos na puting lalaki.
Wala siyang lakas ng loob para diyan.
Pero interesado ako sa utong niya, at izo-zoom in ko
'yong mga picture niya sa Instagram.
Nakakaintriga pala 'yong mga utong niya.
Parang nakaturo sila papuntang timog.
At di pa ako nakakaranas ng gano'ng bagyo.
'Yong ate ko, "Patira ka sa puwit. Mas ligtas 'yon.
May pandemic, kaya hayaan mo na 'yong utong niya."
"Kaya mo 'to." Kinakabahan ako.
Sabi niya, "Makabayan ka ba o hindi?"
Sabi ko, "Oo. Gusto ko. Kaso lang, ang hirap, e."
Umupa kami ng bahay sa Maine. Papunta kami sa Maine. Tinext ko siya.
Kasama ko'ng buong pamilya ko, mga kaibigan.
Malaking bahay ito sa ibabaw ng tubig na ginawa no'ng panahon pa ni Limahong.
Nag-text ako sa kanya. Nag-send ako ng picture kong nasa paddleboard.
Tapos biglang di na siya sumagot.
Sa mga unang araw, kinukumbinsi ko ang sarili ko na di pa tapos.
Sabi ko, "Hindi. Gobernador siya, e. Busy siguro siya."
Pangatlong araw, sabi ko sa mga kapatid ko na sina Shoshanna at Simone,
"Walang balita kay Andrew Cuomo mula nang dumating tayo sa Maine."
Sabi no'ng virgin, "Sabi ko sa 'yo, e.
Di ka niya kakantutin, okay?
Natunugan na sa opisina niya ang kalokohang ito
at tinuldukan na 'to.
Di tamang sigawan niya ang buong bansa na mag-six feet apart
tapos tirahin ang isa sa pinakamaingay sa mundo.
Di niya pwedeng gawin 'yon."
'Yong isa naman, "I-text mo siya ulit."
Kinabukasan, nasa labas ako. Naka-bikini ako. Naka-Vespa ako.
May face mask at helmet ako at sunblock kahit saan
para ipakita sa kanya na safe ako.
Sa huli, binaba ko 'yong top ko, kaya topless akong naka- bikini,
at kinukunan ako ng brother kong si Roy.
Lumabas si Simone at nakita kami.
Sabi niya, "Chelsea, anong kalokohan 'to? Kapatid mo 'yan!"
Sa puntong ito, desperado na ako.
Alam kong binasted niya ako, pero desperado ako, e.
At saka 'yong idea ng topless photo ni Chelsea Handler
na biglang darating sa iPhone o sa iPad ni Andrew Cuomo,
sa malaking araw-araw na maagang briefing ng Covid
sa buong bansa, sobrang nakakatuwa, e.
Gusto ko lang bigyan ng regalo ang bansa.
Tapos no'ng na-realize kong di siya sumasagot, wala na talaga,
nag-sink in na, nadismaya na ako.
Alam n'yo, takot 'yong mga single no'ng Covid.
"Paano kung di na tayo matira ulit?"
Ang sama ng loob ko
na di ko dala 'yong mga aso ko na sina Bert at Bernice sa Maine.
Nakaupo kami ng mga kapatid ko.
Sabi ko, "Depressed ako.
Nabasted ako, tapos wala pa 'yong mga aso ko.
Ewan ko paano sila kukunin sa California. Di sila pwedeng lumipad.
Ang sama no'n. Di ko gagawin 'yon."
Sabi ng kapatid kong si Roy, "Sa Choo choo train?"
Sabi ni Simone, "Wag 'yan. Gagawa tayo ng paraan."
At bumaba siya makalipas ang 20 minutes,
"Nakahanap ako ng couple na magsasakay ng mga aso mo mula California to Maine,
at darating sila sa loob ng 48 oras."
Sabi ko, "Posible ba 'yon? Kasi..."
Di ko alam kung posible,
pero pag nakukuha ko ang mga sagot na gusto ko, di ako mabusisi.
Sabi ko, "Okay, ayos."
Lunes ng gabi ng 7:15,
tapos Miyerkules ng gabi ng 7:30 p.m.,
dumating 'yong couple sa inuupahan ko sa Maine,
at biglang lumabas sina Bert at Bernice sa likod ng van nila.
Grabeng tuwa ko.
Sinuman dito na may aso,
alam n'yo kung gaano ako kasaya noong makita ko sila.
Tumakbo ako papasok sa bahay.
Nasa kusina ang brother ko, nagluluto.
Dumampot ako ng dalawang baso, bote ng Belvedere,
at ginawan ko sila ng thank-you cocktail.
Sabi ng brother kong si Roy, "Kanino 'yan?"
"Sa couple na nagdala kina Bert at Bernice. Thank-you cocktail 'to."
Sabi niya, "Dapat isang round lang."
Ako, "Bakit? Ano'ng problema?"
Sabi niya, "Tingnan mo ako, Chelsea.
Sinumang nagmaneho
mula sa California
hanggang Maine
sa loob ng 48 na oras,
naka-shabu."
Inilabas ko 'yong inumin, at sabi ko, "Maraming salamat."
Sabi ng lalaki, "Sorry. Isang inom lang ang kaya namin."
"Dapat nasa Florida kami ng hatinggabi."
Whoa.
Sa sumunod na dalawang araw,
'yong mga aso ko, sina Bert at Bernice, pagala-gala
at nagkakandahulog sa mga paddleboard,
nauuntog sila.
Wala silang sigla.
Tinitingnan ko sila, "Diyos ko, ano'ng problema ng mga anak ko?"
Sabi ni Roy, "Ano'ng problema ng mga anak mo?"
Sabi ko, "Tingnan mo si Bert, bumangga sa puno ng tatlong beses."
Sabi niya, "Ano'ng problema sa mga aso mo?
Kakapadala mo lang sila
sa isang high-speed
methamphetamine
na habulan ng sasakyan sa buong bansa
dahil ayaw kang tirahin ng gobernador sa panahon ng global pandemic.
Ngayon, nagde-detox sila mula sa shabu.
'Yan ang nangyayari."
Sabi niya, "Salamat, wala kang anak."
Sabi ko, "Sawang-sawa na ako sa pang-iinsulto sa parenting ko."
"Subukan mong mag-alaga ng dalawang aso sa isang income."
Tapos nag-text si Barbara Bush.
Mga anak ni George W. Bush, dating pangulo,
'yong kambal, Jenna at Barbara, friends kami.
Nakilala ko sila sa event ng Glamou r Women of the Year awards
dati sa New York City.
Nagkita kami. Kasama ko 'yong dalawang sister ko.
Para kaming magkakapatid.
Ang tawag ko sa kanila, "sissy". Mas madali 'yon
para di na iisipin ang mga pangalan.
May text si Barbara Bush.
"Sissy, nasa Biddeford Pool ka daw,"
parte ng Maine kung nasaan ako, ang Republican enclave.
Sabi, "Nasa Biddeford Pool ka daw."
"Malapit lang kami. Gusto naming mag-hi."
Ako, "Oo. Punta kayo dito."
Nakita ko si Barbara Bush. Pababa siya sa driveway.
Malaki at matarik 'yong driveway ng inuupahan namin.
Pababa na siya,
tapos may dalawang Secret Service sa likod niya, pababa.
Tapos nakita ko 'yong dating First Lady, si Laura Bush, pababa.
Tapos ako...
Ang daming Republican, a.
Buti na lang, may Covid. "Six feet apart tayo. Okay."
Ikot-ikot kami, at dinala ko sila sa balkonahe,
at nakatingin kami sa karagatan sa terrace ng bahay na ito.
Si Laura Bush, ang dating First Lady, may dimple. Mahilig ako sa dimples.
Tuwing nakakakita ako, "Ang inosente nila," di ba?
Di ako pwedeng juror.
Ibabase ko lang lahat ng opinyon ko sa itsura at dimples.
Lumabas si Roy sa balkonahe
at nakita si Laura Bush, dating First Lady, "Parang pamilyar ka."
Tapos paalis na sila, at si Barbara Bush, 'yong kaibigan ko, "Oh."
Sabi ko, "Nagpi-pilates kami pag umaga, baka gusto mong sumama."
Bagong kasal lang siya noon.
Sabi niya, "Pupunta kami tuwing umaga at mag-Pilates."
Kaya nagsimula silang pumunta.
Nauso 'yong pickleball sa panahong ito.
Sinisisi ko ang Covid sa pickleball, e.
Walang maririnig na pickleball bago ang Covid.
Pickleball. 'Yan ang usapan na di ko kayang seryosohin, e.
Pag pinag-uusapan ang pickle...
Hindi 'yan totoong exercise, okay?
Kaya wag n'yo nang pag-usapan.
Mas maraming mabu-burn na calories
pag pinasok mo ang totoong pickle sa puwit mo sa pickleball court
kaysa maglaro ng pickleball.
Pickleball at Burning Man. Ayoko din marinig 'yan.
Wag mo na akong kumbinsihin.
'Yong Burning Man, grupo ng mayayaman na first time mag-share.
Pinag-uusapan ang pickleball.
Si Barbara Bush, "Mag-pickleball tournament tayo sa Kennebunkport.
Mga Handler laban sa mga Bush."
Sabi ko, "Naku, sissy. Ang cute niyan, pero ayoko.
Ayoko pupunta sa Kennebunkport.
Baka makita ako kasama ng tatay mo, e.
Baka kung ano pa ang magawa ko pag andiyan ang tatay mo.
Bigla akong sumasabog, e.
At ako din mismo, nagugulat pag nangyayari 'yon.
Baka bigla na lang akong sumabog,
at pag nangyari 'yon, kawawa 'yong taong 'yon.
Ayoko namang gawin 'yon sa bakuran ng iba, di ba?
Sungitan ko 'yong tatay mo o komprontahin siya sa kung ano."
Sabi niya, "Wag kang mag-alala. Sisiguruhin kong magpapamasahe si Daddy."
Ako, "Wag mo siyang tawaging Daddy.
Hindi ko 'yon daddy."
"Di tayo pupunta." Buong pamilya at 'yong kapatid kong virgin,
"Wag mong ipagkait sa amin ang pagkakataon.
Gusto naming pumunta sa Kennebunkport.
Dahil lang sa lintik na politika,
di mo dapat ipagkait ito sa amin.
Inom ka na lang ng gamot para kumalma ka."
'Yong sister ko, "Dalawa na. Tama siya. Dalawa."
Sabi ni Roy, "Kailangan niya ng apat na edible para kumalma,
at di na siya makakapagdada niyan."
Uminom ako ng apat na 40 milligrams ng THC para pumunta sa Kennebunkport.
Forty milligrams.
Oo nga. Tapos hindi pa 'yon...
Teka, alam kong di para sa lahat ang drugs. Sa akin, oo.
Nagkakaintindihan naman kami.
Nagkakasundo kami.
Para bang pag di ako bangag, parang masyado akong lamang.
Kaya uminom ako ng 40 milligrams ng THC.
Dumating kami sa Kennebunkport.
Nasa pickleball court kami. May suot akong visor at cargo shorts.
Para akong higanteng tibong maton.
Sobrang lutang ako. Malaki at makapal ang shades ko,
tapos nasa pickleball court kami.
Wala akong ginagawa, kasi wala kang gagawin sa pickleball.
Tayo ka lang do'n.
Nasa court kami nang wala pang 30 seconds no'ng marinig ko 'yong boses
ng dating presidente ng United States. At sabi niya, "Oh."
Nasa bayan daw 'yong funny lady."
Bangag talaga ako.
Sabi ko, "Naku. Patay.
Akala ko nagpapamasahe si Daddy."
Tumingin ako sa kapatid ko na pinagkakatiwalaan ko.
Sabi niya, "Siya 'yan. Tumahimik ka. Wag kang magsalita."
Ako naman...
Napatingin ako, si George W. Bush, papalapit nang nakabukas ang mga braso.
Para siyang, "Halika dito!" Ako, "Lumayo ka!"
Sabi ko, "May pandemic ngayon. Diyan ka lang!"
Sabi niya, "Ano?"
Ako, "Pandemic."
"A, nasa own private Idaho ka sa maliit na islang ito,
o kung ano man ito."
Lumapit si Roy galing sa court,
tumingin sa dating pangulo, "Parang pamilyar ka."
Nakakahiya, di ba?
Sabi niya, "Ipapakita ko 'yong art collection ko."
Sabi niya, "Painter ako, e. Marami na akong napinta."
Sabi ko, "Oo, alam ko. Ayoko...
Ayokong sumama sa 'yo, pakiusap."
Bangag talaga ako.
Gusto ko lang talagang matapos na 'to.
Ikinawit 'yong braso niya sa braso ko.
Sabi niya, "Halika. Ano'ng kinatatakot mo?"
Si Barbara Bush, "Sama ka na lang kay Daddy, sissy.
Sama ka kay Daddy."
Ako, "Wag mo siyang tawaging Daddy!"
Pumasok na kami do'n sa bahay, kaming dalawa lang.
Ako, "Ano'ng nangyayari? Bakit ang haba ng hapon na 'to?
Alam mo ba kung...
Kailan 'to matatapos?"
Pinakita niya 'yong unang painting.
Tapos wala akong masyadong alam sa art.
Philistine ako, at wala akong ganang magpanggap na interesado ako.
Di ako 'yong tipong, "Alam ko."
Hindi. Para sa akin, nakakatuwang nandiyan ang art.
Parang duvet cover. "Salamat.
Salamat at andito ka. Ayoko ng pasakalye.
Hindi ako interesado."
Nakatingin ako sa unang painting, at sinusubukan kong mag-isip ng sasabihin
tungkol sa painting.
Sabi ko, "Oh."
Sabi niya, "Tanggalin mo 'yang shades mo.
Para makita mo 'yong painting."
Naging prangka na ako.
Sabi ko, "Mr. President, sobrang high ako ngayon.
Sinasabi ko na bilang respeto sa Office."
Tapos siya...
Sabi ko, "Oo nga."
Umakyat kami.
May tatlong landing, tatlong magkakaibang hagdan.
Andun 'yong mga painting niya,
o nasa mga hagdan.
No'ng nasa huling painting na kami,
"Dapat makaisip ako ng sasabihin."
Nakatitig lang ako doon tapos...
sabi ko, "'Yong pintura pala,
ang kapal."
'Yong sister kong si Simone, "Okay! Uwi na tayo!"
Nasa baba siya ng hagdan kasi sinundan niya ako.
Sabi ko, "Salamat sa Diyos." Dapat di niya ako iniwan sa kanya, e.
Tapos gusto ko ring makaalis doon bago ko pa matsupa si Dick Cheney.
Sabi ko, "Ano na'ng susunod?"
Bago ako umalis, sabi ko, "Naku. Pwede ba tayong mag-selfie?"
Sabi niya, "Syempre."
Tapos nag-selfie kami ni George W. Bush.
Tumakbo na ako pababa, sumakay sa kotse kasama ang mga kapatid ko,
at ipinadala 'yong picture kay Andrew Cuomo.
Sabi ko, "Sapat na para sa president, pero di sapat para sa governor?"
At lumabas makalipas ang anim na buwan na si Andrew Cuomo, manyak pala,
hina-harass niya ang lahat sa opisina niya.
Manyakis pala siya at hina-harass ang lahat.
Hina-harass niya tayong lahat sa TV araw-araw, e.
Ang saya-saya lang, di ba?
Tinawagan ako no'ng virgin,
"Grabe, paano ka nakakalusot sa mga ganitong sitwasyon?
Kung nagde-date kayo ni Andrew Cuomo, baka canceled ka na ngayon."
Sabi ko, "Dismayado ka yata."
Sabi niya, "Isipin mo 'yong mga oras
na muntik kang mapahamak.
Para bang 'yong namatay nating ina, nasa langit
at pinoprotektahan ka at sinisigurong di mo sisirain ang buhay mo."
Sabi niya, "Tanda mo si Martha McIntosh noong nagpa-braces siya?
Nakalabas ka din do'n sa tamang oras.
At eto na naman. Nakalusot ka na naman.
Di ikaw ang nagdesisyon no'n. Nangyari na lang."
Sabi ko, "Ayos 'yong pananaw mo sa mga bagay-bagay.
'Yon ba sa tingin mo ang ginagawa ng nanay natin sa langit?
'Yong isabotahe ang tsansa ko sa lupa?"
Sabi niya, "Isipin mo si Bill Cosby. Isipin mo 'yon."
Nalimutan ko na si Bill Cosby.
Nasa twenties ako no'n at magpe-perform sa Borgata Casino sa Atlantic City,
at magpe-perform si Bill Cosby.
Dalawang gabi ako. Dalawang gabi siya.
Pagkatapos ng unang gabi, naglalakad ako sa casino,
lumapit 'yong manager ng casino,
"Kita daw kayo ni Bill Cosby sa hotel room niya ng 3:00 p.m."
Sabi ko, "Oo, pupunta ako."
May kasama akong guard at 'yong lalaking pang-opening ko.
Pumunta kami sa kuwarto ni Bill Cosby. 2:50 no'n.
Lagi akong maaga, kasi wala akong sundo sa school.
Naghihintay ako, tapos kumatok ako ng alas-tres,
at binuksan ni Bill Cosby ang pinto.
Lumaki akong humahanga kay Bill Cosby.
Lumaki akong umaasa na sana propesyonal ang tatay ko gaya ni Bill Cosby.
Gusto kong mag-gynecological practice ang tatay ko sa basement.
May nagsu-swing na pinto sa kusina at may malinis na sweater.
Kaso walang tiyaga ang tatay ko para tapusin ang degree na kailangan
para maging gynecologist.
Baka pwede pa kung farm-to-table gynecologist.
Gusto ko ng gano'ng pamilya.
Sana kapatid ko sina Rudy at Vanessa,
at gusto kong patulan 'yong kapatid kong si Theo.
Iyon talaga ang gusto ko.
Gusto akong makita ni Bill Cosby. Kilala niya pala ako.
Alam mo bang importante 'yon noong nasa gano'ng edad ako
at wala pa tayong masyadong alam tungkol kay Bill Cosby?
Excited na ako. Binuksan niya 'yong pinto at ang laki ng Jell-O pudding smile niya.
Pagbukas niya, tiningnan ko siya, tiningnan niya ako,
sabay talon ako at niyakap siya.
Parang, "Dad, nandito na ako!"
Yakap namin ang isa't isa, mga ilang sandali din.
At sa wakas, binitawan niya ako.
Bumukas 'yong pinto at nakita niya na may kasama akong dalawang lalaki
na hindi niya kilala,
at 'yong ngiting Jell-O pudding, biglang naging simangot.
At wala akong muwang sa nangyayari no'n.
Ngayon alam ko na, "Sapat ba ang roofies ko para sa mga taong ito?"
Pumasok na kami sa kuwarto ni Bill Cosby, tapos nakaupo kami do'n.
Ang laki nitong presidential suite niya.
Nakaupo ako kasama 'yong opener ko at 'yong guard ko.
Tapos bigla niyang pinagtripan 'yong lalaking opening ko.
Sabi ni Bill Cosby sa lalaki
na wala siyang mapapala sa pag-o-opening sa isang babae.
Noong una, akala ko naman... Sabi ko, "Ano 'to...
Parang...
"Nasa Punk'd ba tayo? Ano'ng..."
Tapos na-realize ko na ang sama-sama pala niya.
Bata pa ako. Di ko pa ako marunong lumaban.
Pero kailangan kong ipagtanggol ang kaibigan ko.
Sabi ko, "Tumayo na tayo. Ang sama nito.
Ano ba naman 'to?"
Lumabas na kami do'n.
Di ko makakalimutan, kaming tatlo...
'Yon na ang pinakamasamang pakiramdam.
Naglalakad kami at di kami makapagsalita.
Sabi nga, "Wag kang makipagkita sa mga idol mo."
At dalawa lang ang idol ko.
Sina Woody Allen at Bill Cosby.
Nabalita makalipas ang anim na taon,
na dinodroga daw ni Bill Cosby ang bawat babae sa hotel room niya.
Tinawagan ulit ako no'ng virgin.
Sabi niya, "Ngayon alam na natin bakit ang sama ng mood ni Bill Cosby no'n."
Ako, "Malay ba kasi ni Bill Cosby
na 'yong roofie, waepek talaga sa akin."
Salamat, New Jersey! Salamat sa masayang palabas!
Salamat!
Salamat sa inyo!
Salamat!
Salamat.
Salamat sa inyo! Salamat!
Salamat!
Nagsalin ng Subtitle: Jewel T.