1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:39,915 --> 00:00:43,126
{\an8}ขอบอกเลยว่าปกติฉันจะอารมณ์เสียมาก

4
00:00:43,210 --> 00:00:45,045
ทุกครั้งที่เม็กแก้บทกวีที่ฉันเขียน

5
00:00:45,128 --> 00:00:47,297
เธอเป็นบรรณาธิการที่ร้ายกาจสุด ๆ

6
00:00:48,006 --> 00:00:50,133
อธิบายด้วยสิว่าเธอหมายความว่ายังไง

7
00:00:50,217 --> 00:00:53,011
หมายความว่า
เม็กเป็นปรมาจารย์แห่งบทกวี

8
00:00:53,095 --> 00:00:55,973
เธอเชี่ยวชาญการเขียน
และการเป็นบรรณาธิการ

9
00:00:56,056 --> 00:00:59,852
เธอเลยสับบทกวีฉันเสียละเอียด

10
00:00:59,935 --> 00:01:04,230
ทําเอาฉันทั้งเสียใจทั้งโกรธ
ที่เธอบอกว่าตรงนี้ไม่ดี

11
00:01:04,313 --> 00:01:07,901
แล้วพอผ่านไปหนึ่งวัน
ฉันก็จะคิดได้ว่าเธอพูดถูกทุกที

12
00:01:07,985 --> 00:01:11,947
แต่กว่าจะถึงขั้นนั้น ฉันมักจะ...

13
00:01:12,030 --> 00:01:13,740
ฉันดีขึ้นมากแล้วนะ

14
00:01:14,867 --> 00:01:17,327
- ใช่มั้ยที่รัก
- ใช่

15
00:01:22,207 --> 00:01:25,043
เรามีวิธีจัดการสูตรสําเร็จกันคนละแบบ

16
00:01:25,127 --> 00:01:27,588
ฉันชอบตัดมันออกให้มากที่สุด

17
00:01:27,671 --> 00:01:29,590
แต่แอนเดรียชอบเน้นย้ํามัน

18
00:01:29,673 --> 00:01:33,385
ฉันเข้าใจว่ามันยากที่จะช่วยแก้ไข

19
00:01:33,468 --> 00:01:36,889
ถ้าตัวเธออินกับบทกวีนี้มากเกินไป

20
00:01:36,972 --> 00:01:39,099
แต่ลองช่วยบอกฉันหน่อย

21
00:01:41,435 --> 00:01:44,438
ถ้าฉันคิดว่าเธอเขียนคนเดียวได้

22
00:01:44,521 --> 00:01:46,064
ฉันก็คงไม่มานั่งอยู่ตรงนี้หรอก

23
00:01:50,277 --> 00:01:52,821
ฉันชอบทั้งวิธีของฉันและวิธีของเธอ

24
00:01:52,905 --> 00:01:55,157
แต่ฉันว่าวิธีของฉันสนุกกว่า

25
00:01:55,240 --> 00:02:00,287
ตอนนี้ฉันอยาก
ตั้งชื่อบทกวีนี้ว่า "บทเพลงมรณะ"

26
00:02:00,954 --> 00:02:02,998
เมื่อคืนฉันอ่านตอนต้นให้เม็กฟัง

27
00:02:03,081 --> 00:02:07,169
แล้วพูดว่า "ถ้าฉันเป็นคนทําสารคดี

28
00:02:07,252 --> 00:02:13,258
ฉันจะเปิดสารคดี
ด้วยตอนต้นของบทกวีนี้

29
00:02:13,342 --> 00:02:15,302
เป็นเสียงบรรยาย
ประกอบเหตุการณ์บางอย่าง"

30
00:02:15,385 --> 00:02:18,972
เม็กเลยถามว่า "เหตุการณ์อะไร"
ฉันบอก "ไม่รู้สิ งานศพฉันมั้ง"

31
00:02:19,056 --> 00:02:22,935
เม็กบอกทันที "ไม่เอา"
เล่นเอาเจื่อนเลย

32
00:02:25,646 --> 00:02:28,273
ตื่นเต้นแล้ว

33
00:02:31,068 --> 00:02:33,529
ฉันกลัวที่จะอ่านมันเหมือนกัน

34
00:02:43,580 --> 00:02:46,124
{\an8}ตอนแรกฉันคิดว่าแค่ปวดท้องธรรมดา

35
00:02:46,208 --> 00:02:47,209
{\an8}("บทเพลงแห่งชีวิต")

36
00:02:47,292 --> 00:02:49,586
{\an8}แต่พอเริ่มรู้สึกปวดจนทนไม่ไหว

37
00:02:49,670 --> 00:02:52,214
{\an8}หมอเลยบอกให้ฉันลองทําซีทีสแกนดู

38
00:02:53,507 --> 00:02:57,094
ฉันมีอาการหลงผิดว่าตัวเองป่วย
และอาการตื่นตระหนกที่ทําให้อ่อนเพลีย

39
00:02:57,177 --> 00:02:58,804
อีกทั้งยังกลัวความตายอย่างรุนแรง

40
00:02:58,887 --> 00:03:02,975
แค่เจ้าหน้าที่เอกซเรย์บอกให้ขยับตัว
เพื่อตรวจดูกระดูกเชิงกราน

41
00:03:03,058 --> 00:03:04,935
{\an8}ฉันก็กลัวจนตัวสั่นแล้ว

42
00:03:06,478 --> 00:03:10,065
{\an8}มือฉันชุ่มไปด้วยเหงื่อ
จนแทบจะไม่เห็นเส้นชีวิตบนลายมือ

43
00:03:10,858 --> 00:03:14,069
เจ้าหน้าที่ถึงกับต้องละเมิดกฎ
เพื่อเดินพาฉันไปที่รถ

44
00:03:14,736 --> 00:03:18,115
{\an8}เราหยุดระหว่างทางถึงสองครั้ง
เพราะฉันหายใจเกิน

45
00:03:19,741 --> 00:03:22,452
{\an8}เช้าวันต่อมา
โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงก็ดังขึ้น

46
00:03:23,078 --> 00:03:27,416
'พบก้อนเนื้อหลายก้อนที่รังไข่
มีความเป็นไปได้ว่าอาจเป็นเนื้อร้าย'

47
00:03:27,499 --> 00:03:29,084
ฉันมือชาไปหมด

48
00:03:29,168 --> 00:03:33,130
มันชาจากความพยายาม
ที่จะกอดรั้งทุกคนที่ฉันรักเอาไว้

49
00:03:39,094 --> 00:03:41,680
{\an8}'นี่คือจุดเริ่มต้นของฝันร้าย'
ฉันคิด

50
00:03:42,514 --> 00:03:46,018
คําวินิจฉัยโรคที่หมอของฉัน
กล่าวว่าไม่สามารถรักษาให้หายได้

51
00:03:46,894 --> 00:03:48,645
{\an8}ความกลัวที่สุดของฉันเป็นจริงแล้ว

52
00:03:49,730 --> 00:03:51,565
{\an8}ทุกคนอย่าเพิ่งหนีไปไหน

53
00:03:51,648 --> 00:03:55,944
เพราะเรื่องราวนี้เกี่ยวกับ
ความสุขที่สามารถหาได้ง่ายดาย

54
00:03:56,528 --> 00:03:59,656
เมื่อเรารู้ว่า
เราเหลือเวลาไม่มากแล้ว

55
00:03:59,740 --> 00:04:02,701
{\an8}แขกของเราวันนี้
ตีพิมพ์หนังสือบทกวีมากมาย

56
00:04:02,784 --> 00:04:06,371
{\an8}และยังแสดงบทกวีอีกมากมายทั่วโลก

57
00:04:06,455 --> 00:04:09,458
{\an8}นักกวีเกียรติยศแห่งโคโลราโด
แอนเดรีย กิบสัน

58
00:04:09,541 --> 00:04:12,377
{\an8}การเป็นนักกวีเกียรติยศ
เป็นภาระที่หนักอึ้งทีเดียว

59
00:04:12,461 --> 00:04:14,505
แถมยังเข้ามาในจังหวะชีวิต

60
00:04:14,588 --> 00:04:19,760
{\an8}ที่คุณกําลังต่อสู้กับโรคมะเร็ง

61
00:04:19,843 --> 00:04:23,263
{\an8}ฉันว่าการที่ได้ตระหนักรู้ว่า
เราทุกคนต้องตาย

62
00:04:23,347 --> 00:04:26,683
{\an8}เราทุกคนต้องบอกลาโลกใบนี้

63
00:04:26,767 --> 00:04:28,602
{\an8}บอกลากันและกัน

64
00:04:28,685 --> 00:04:32,147
{\an8}และบอกลาร่างกายของเรา

65
00:04:32,231 --> 00:04:33,815
มันทําให้คุณรู้สึกตัว

66
00:04:33,899 --> 00:04:36,318
คุณตาสว่างขึ้นในทันที

67
00:04:36,401 --> 00:04:39,947
{\an8}และตกใจว่าทุกสิ่งทุกอย่างมันสั้นมาก

68
00:04:40,030 --> 00:04:42,366
{\an8}และไม่อยากเสียเวลาไป
แม้แต่วินาทีเดียว

69
00:04:42,449 --> 00:04:45,953
เพราะที่ผ่านมา
ฉันเสียเวลาไปมากพอแล้ว

70
00:04:50,332 --> 00:04:54,002
{\an8}(ลองมอนต์ โคโลราโด)

71
00:04:56,296 --> 00:04:59,132
("หุบเขาเร้นรัก")

72
00:05:04,680 --> 00:05:07,558
ฉันทําให้เขา
หยุดเห่าบุรุษไปรษณีย์ไม่ได้

73
00:05:07,641 --> 00:05:09,351
ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน

74
00:05:09,434 --> 00:05:12,521
เพราะสควอชคงคิด
"รู้นะว่ามีใบเรียกเก็บเงินค่ารักษา

75
00:05:12,604 --> 00:05:14,648
ซึ่งไร้เหตุผลสิ้นดี

76
00:05:14,731 --> 00:05:17,192
เอาออกไปไกล ๆ เลย"

77
00:05:20,529 --> 00:05:22,823
ถ้าฉันขออะไรได้หนึ่งอย่าง

78
00:05:23,490 --> 00:05:24,992
ฉันจะขอตู้จดหมายใหม่

79
00:05:25,701 --> 00:05:28,245
เพราะฉันปลุกปล้ํา
กับตู้จดหมายของฉันมานาน

80
00:05:28,328 --> 00:05:32,207
เหมือนตัวละครในหนัง "อะ คริสต์มาส
สตอรี่" ที่ปลุกปล้ํากับเตาหลอม

81
00:05:32,291 --> 00:05:36,211
ฉันไม่สามารถจัดการให้ตู้จดหมาย

82
00:05:36,295 --> 00:05:38,839
ตั้งตรงรอดพ้นจากรถกวาดหิมะได้

83
00:05:40,424 --> 00:05:42,009
ไหนลองดูหน่อย

84
00:05:46,096 --> 00:05:49,308
ไม่เข้าใจเลยว่า
ทําไมไม่มีใครเอาจดหมายใส่ตู้

85
00:05:54,062 --> 00:05:55,439
แค่...

86
00:05:58,317 --> 00:06:02,321
แค่ต้องไม่มีอะไรมาโดน
มันถึงจะรับจดหมายได้

87
00:06:04,573 --> 00:06:06,074
ให้ตายสิ เอาก้อนหินมาอีกก้อน

88
00:06:08,827 --> 00:06:10,454
ทําไมต้องใส่หิน

89
00:06:10,537 --> 00:06:12,956
มันจะได้สมดุล

90
00:06:17,836 --> 00:06:19,338
เห็นมั้ย

91
00:06:20,672 --> 00:06:23,759
เอาจริง ๆ ดูดีออก

92
00:06:23,842 --> 00:06:26,512
ถ้าฉันเป็นบุรุษไปรษณีย์
ฉันเอาจดหมายใส่ตู้แน่

93
00:06:26,595 --> 00:06:29,139
เพราะประทับใจในความพยายาม

94
00:06:29,723 --> 00:06:33,435
สิ่งที่สําคัญที่สุดคือความพยายาม

95
00:06:36,355 --> 00:06:38,690
กิ๊บ เห็นกุญแจรถมั้ย

96
00:06:38,774 --> 00:06:39,650
ไม่

97
00:06:40,943 --> 00:06:41,818
เจอแล้ว

98
00:06:46,823 --> 00:06:52,120
แอนเดรียมีความสามารถประหลาด
ในการตีสนิทกับคน

99
00:06:52,204 --> 00:06:55,832
ที่ปกติจะตั้งกําแพงใส่คนอื่น

100
00:06:55,916 --> 00:06:59,419
มีครั้งหนึ่ง
เราไปงานแต่งงานคุณหมอของแอนเดรีย

101
00:06:59,503 --> 00:07:01,505
ไม่ใช่หมอรักษามะเร็ง

102
00:07:01,588 --> 00:07:03,465
- แต่เป็นหมอประจําตัว
- ใช่

103
00:07:03,549 --> 00:07:06,009
เขาเป็นหนึ่งในเพื่อนสนิทของฉันแล้ว

104
00:07:06,093 --> 00:07:08,053
เป็นงานแต่งงานแบบยิวดั้งเดิม

105
00:07:08,136 --> 00:07:11,348
ฟลอร์เต้นรําเลยถูกแบ่งฝั่งชายหญิง

106
00:07:11,431 --> 00:07:13,600
เราเลยทําตัวไม่ถูก...

107
00:07:13,684 --> 00:07:15,978
เราเลยออกไปเต้นกันในลานจอดรถ

108
00:07:16,061 --> 00:07:18,939
แบบว่า "ไม่รู้จะเต้นฝั่งไหนดี"

109
00:07:19,022 --> 00:07:23,193
เขายอดเยี่ยมมาก ๆ
เราเคยพูดคุยกันเรื่องความตาย

110
00:07:23,277 --> 00:07:27,281
เราคุยกันผ่านโทรศัพท์หรือวิดีโอคอล

111
00:07:27,364 --> 00:07:30,742
เราคุยกันเรื่องชีวิตและความตาย...

112
00:07:31,159 --> 00:07:33,161
ฉันบอกเม็กตลอด

113
00:07:34,121 --> 00:07:35,998
ตอนเด็ก ๆ ฉันเคยคิดว่า

114
00:07:36,081 --> 00:07:40,502
ความตายคงง่ายขึ้นมาก
ถ้าทุกคนตายพร้อม ๆ กัน

115
00:07:40,586 --> 00:07:44,256
แต่... ตอนนี้ฉันเปลี่ยนความคิดแล้ว

116
00:07:44,339 --> 00:07:47,968
เพราะ... ฉันสามารถมองเพื่อน ๆ ของฉัน

117
00:07:48,760 --> 00:07:50,679
แล้วเห็นได้เลยว่า

118
00:07:50,762 --> 00:07:56,226
ความตายของฉันจะทําให้
พวกเขาเป็นตัวเขาได้มากยิ่งขึ้น

119
00:07:57,769 --> 00:07:59,229
แต่...

120
00:07:59,730 --> 00:08:00,981
ฉัน...

121
00:08:01,064 --> 00:08:02,566
ฉันไม่อยาก...

122
00:08:03,317 --> 00:08:05,360
บอกว่าฉันต้องตายแน่ ๆ

123
00:08:10,574 --> 00:08:12,409
ถึงเวลาสนุกแล้วจ้า

124
00:08:12,492 --> 00:08:15,329
- ตื่นเต้นจังจ้า
- ให้เข้าไปจอดส่งมั้ย

125
00:08:15,412 --> 00:08:16,580
ได้ก็ดี

126
00:08:16,663 --> 00:08:18,248
- เจ็บ
- ไม่เป็นไร

127
00:08:20,125 --> 00:08:22,252
ทางเดียวที่จะอธิบายได้

128
00:08:22,336 --> 00:08:25,797
คือรู้สึกเหมือนไมเกรนในบริเวณ

129
00:08:26,965 --> 00:08:28,550
ที่ใช้นั่ง

130
00:08:29,551 --> 00:08:31,637
ฉันไม่ได้ทานยาแก้ปวดเลย

131
00:08:31,720 --> 00:08:33,764
เกือบทานแล้วเมื่อคืน

132
00:08:33,847 --> 00:08:37,267
แต่น้องสาวฉันติดยาแก้ปวดออกซิโคโดน...

133
00:08:38,393 --> 00:08:40,604
ฉันเลยพยายามเลี่ยงเท่าที่จะทําได้

134
00:08:44,441 --> 00:08:45,817
ถ่ายอะไรกัน

135
00:08:45,901 --> 00:08:47,194
พวกเขาเป็นติ่งฉัน

136
00:08:47,277 --> 00:08:48,153
ถามจริง

137
00:08:48,237 --> 00:08:50,113
อยู่ ๆ ก็โผล่มาที่บ้านแล้ว...

138
00:08:50,197 --> 00:08:52,616
- ก็พอเข้าใจได้นะ
- ...ถ่ายทุกอย่างที่ฉันทํา

139
00:08:52,699 --> 00:08:55,994
- คุณดูดีขนาดนี้
- ขอบคุณ คุณก็เหมือนกัน

140
00:08:58,914 --> 00:09:00,499
ฉันก็ไม่รู้ว่าทําไม

141
00:09:00,582 --> 00:09:03,710
พวกผู้ชายชอบเดินตามฉันต้อย ๆ

142
00:09:04,711 --> 00:09:06,588
(รังสีรักษาและมะเร็งวิทยา
ประเมินผู้ป่วยก่อนระงับความรู้สึก)

143
00:09:06,672 --> 00:09:10,133
เรียบร้อยค่ะ
เชิญนั่งรอด้านนี้เลยค่ะ

144
00:09:10,217 --> 00:09:11,426
- ขอบคุณ
- ยินดีค่ะ

145
00:09:16,223 --> 00:09:17,516
กลัวจัง

146
00:09:24,189 --> 00:09:28,318
- เป็นไงบ้าง
- ยินดีที่ได้เจอ

147
00:09:28,402 --> 00:09:30,863
ดีใจที่วันนี้ไม่ต้องนั่งรถเข็น
รู้สึกดีขึ้นมั้ย

148
00:09:30,946 --> 00:09:33,323
- ดีขึ้น
- เยี่ยม

149
00:09:33,407 --> 00:09:34,700
ขอบคุณที่เป็นห่วง

150
00:09:40,581 --> 00:09:44,459
ปี 2021
ฉันถูกวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งรังไข่

151
00:09:45,794 --> 00:09:48,463
ฉันเข้ารับการผ่าตัด
เพื่อเอามดลูกออกทั้งหมด

152
00:09:49,423 --> 00:09:52,509
จากนั้นก็รักษา
โดยเคมีบําบัดอีกหกเดือน

153
00:09:54,094 --> 00:09:57,681
ผ่านไปหกเดือนมะเร็งกลับมาอีกครั้ง

154
00:09:58,724 --> 00:10:01,226
ลุกลามไปที่ตับและกะบังลม

155
00:10:02,352 --> 00:10:06,481
ตอนที่รู้เรื่องหมอบอกว่า
ฉันน่าจะมีชีวิตอยู่ได้อีกสองปี

156
00:10:07,733 --> 00:10:12,070
ฉันต้องเข้ารับเคมีบําบัดอีกหนึ่งปี

157
00:10:12,154 --> 00:10:16,867
แอนเดรียกําลังออกมา
หลังเคมีบําบัดครั้งสุดท้าย

158
00:10:17,618 --> 00:10:19,328
ที่รัก รู้สึกยังไงบ้าง

159
00:10:23,290 --> 00:10:25,167
ดีใจสุด ๆ

160
00:10:26,877 --> 00:10:29,379
สี่เดือนผ่านไป

161
00:10:29,963 --> 00:10:31,548
มะเร็งก็กลับมาอีก

162
00:10:31,632 --> 00:10:35,093
ถึงจุดนี้หมอบอกว่าหมดทางรักษาแล้ว

163
00:10:37,221 --> 00:10:40,599
ตอนนี้ฉันอยู่มาเกินสองปีแล้ว

164
00:10:41,183 --> 00:10:44,186
ฉันลองเข้ารับการรักษาทดลองได้

165
00:10:44,686 --> 00:10:49,316
แต่หมอบอกฉันว่า "ฉันเข้าใจดี
ถ้าคุณไม่อยากรักษาอีกต่อไปแล้ว

166
00:10:49,816 --> 00:10:52,236
และอยากจากไปอย่างสงบ"

167
00:10:54,821 --> 00:10:58,075
แต่ฉันยังอยากอยู่ต่อ
ให้นานที่สุดเท่าที่จะทําได้

168
00:10:59,868 --> 00:11:03,330
ฉันอยากมีโอกาสพูดว่า
"ฉันอายุ 50 ปี"

169
00:11:03,830 --> 00:11:07,459
อยากถึงขนาดที่ว่าตอนนี้ฉันอายุ 48
แต่ฉันบอกคนอื่นว่าฉันอายุ 50

170
00:11:09,586 --> 00:11:11,046
ฉันเลยบอกหมอ

171
00:11:11,129 --> 00:11:14,091
สิ่งเดียวที่ฉันขอให้หมอหยุดทําให้ฉัน

172
00:11:14,174 --> 00:11:16,552
คือการหยุดรักษาฉัน

173
00:11:18,846 --> 00:11:22,140
ฉันจะทําทุกอย่าง
เพื่อให้มีชีวิตอยู่ได้นานที่สุด

174
00:11:23,100 --> 00:11:25,519
- เจอกันอีกทีวันศุกร์
- ขอบคุณ แล้วเจอกัน

175
00:11:25,602 --> 00:11:26,603
โอเค

176
00:11:42,202 --> 00:11:45,163
ผ่านมาสามปีแล้ว
ที่ฉันไม่รู้สึกอยากอาหาร

177
00:11:45,247 --> 00:11:47,916
พอคุณเป็นมะเร็งแล้วต้องรับเคมีบําบัด

178
00:11:48,000 --> 00:11:50,794
ความอยากอาหารของคุณหายไปเลย

179
00:11:50,878 --> 00:11:54,882
แต่ฉันยอมมีชีวิตอยู่
โดยไร้ต่อมรับรสถ้าหาก...

180
00:11:56,175 --> 00:11:58,385
ฉันจะสามารถมีชีวิตอยู่ได้

181
00:12:02,890 --> 00:12:05,893
ปกติแล้วถ้าถึงจุดนี้
เราจะถามสเตฟเรื่องชีวิตรัก

182
00:12:05,976 --> 00:12:06,810
ใช่เลย

183
00:12:07,352 --> 00:12:09,771
- สเตฟเพิ่งมีแฟนใหม่
- ถูก

184
00:12:09,855 --> 00:12:11,899
สเตฟโทรมาเมื่อวันก่อนแล้วบอกว่า

185
00:12:11,982 --> 00:12:13,275
"เธอใช้นิ้วกับฉัน"

186
00:12:13,358 --> 00:12:15,569
- ที่จริง...
- ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น

187
00:12:15,652 --> 00:12:17,487
- เธอว่าไงนะ
- พวกเธอโทรหาฉัน

188
00:12:17,571 --> 00:12:19,781
บอกว่าเม็กใช้นิ้วกับเธอต่างหาก

189
00:12:20,824 --> 00:12:22,993
- ฉัน... เราเล่าให้เธอฟังเหรอ
- ใช่

190
00:12:23,076 --> 00:12:25,662
- ฉันไม่ได้แบ่งปันเรื่องราวก่อน
- เราไม่ใช่พวกที่โทร...

191
00:12:25,746 --> 00:12:26,830
เพราะมะเร็ง

192
00:12:26,914 --> 00:12:31,001
เราไม่ใช่... เดี๋ยวนะ บอกฉันทีว่า
ทําไมอยู่ ๆ เราถึงเล่าให้สเตฟฟัง

193
00:12:31,084 --> 00:12:33,712
นี่ไม่ใช่เรื่องที่
เรามักเล่าให้เพื่อนฟัง

194
00:12:34,213 --> 00:12:35,923
เกิดอะไรขึ้น

195
00:12:36,006 --> 00:12:37,674
เธอโทรหาฉันแล้วบอกว่า

196
00:12:37,758 --> 00:12:41,386
คืนนี้เม็กจะใช้นิ้วให้เธอแบบจัดเต็ม

197
00:12:41,470 --> 00:12:43,972
เอาให้หายจากมะเร็งไปเลย

198
00:12:44,056 --> 00:12:46,350
ฉันไม่เคยพูดงั้น

199
00:12:46,433 --> 00:12:49,645
ฉันเซฟไว้ในเครื่อง
เดี๋ยวจะได้รู้กัน

200
00:12:49,728 --> 00:12:53,315
ฉันขําจนต้องจอดรถข้างทาง

201
00:12:54,024 --> 00:12:55,150
เพื่อดื่มด่ํากับมัน

202
00:12:55,234 --> 00:12:57,069
ไม่ ๆ ฉันหมายถึงเพื่อตั้งสติ

203
00:13:02,032 --> 00:13:04,701
สเตฟ นี่เม็กกับฉันเอง

204
00:13:04,785 --> 00:13:08,914
ได้ยินว่าเฮเทอร์บอกเธอแล้ว

205
00:13:08,997 --> 00:13:10,791
เราอยากให้เธอรู้ว่า

206
00:13:11,458 --> 00:13:15,003
เม็กจะใช้นิ้วกับฉันคืนนี้
เพื่อรักษาฉัน

207
00:13:15,963 --> 00:13:20,050
เม็กมั่นใจว่า
นิ้วของเธอจะเข้าไปถึงตรงนั้นได้

208
00:13:20,759 --> 00:13:24,137
พร้อมสวดภาวนาขณะใช้นิ้วให้ฉัน

209
00:13:24,221 --> 00:13:27,015
- โอเค เดี๋ยวนะ...
- เห็นมั้ย บอกแล้ว

210
00:13:27,099 --> 00:13:30,102
ขอบอกก่อนว่า
สาเหตุที่ฉันส่งข้อความนี้ไป

211
00:13:30,185 --> 00:13:33,438
เพราะเฮเทอร์เพิ่งบอกเธอว่า
มะเร็งฉันเข้าสู่ระยะแพร่กระจาย

212
00:13:33,939 --> 00:13:36,775
ฉันรู้ว่าเธอจะต้องเศร้า

213
00:13:36,859 --> 00:13:38,569
เพื่อน ๆ ฉันจะต้องเศร้า

214
00:13:38,652 --> 00:13:42,030
ฉันส่งข้อความแบบนี้หาเพื่อน ๆ
เมื่อเกิดเรื่องทํานองนี้ขึ้น

215
00:13:42,114 --> 00:13:46,201
- ซึ่งได้ผลมาก หายเศร้าเลย
- ใช่ ได้ผลประจํา

216
00:13:46,285 --> 00:13:49,413
ไหน ๆ ก็เปิดแล้ว
เปิดข้อความที่เธอตอบกลับเลย

217
00:13:49,496 --> 00:13:50,455
ได้

218
00:13:51,874 --> 00:13:56,086
แอนเดรียและเม็ก
ฉันร้องไห้อยู่แปปนึง

219
00:13:56,170 --> 00:13:59,506
{\an8}แล้วก็มีความหวัง
ฉันมีความหวังขึ้นมาจริง ๆ

220
00:13:59,590 --> 00:14:02,843
{\an8}เมื่อรู้ว่าคืนนี้พวกเธอจะใช้นิ้วกัน

221
00:14:04,553 --> 00:14:07,222
{\an8}ฉันขอแนะนําให้ใช้นิ้วโป้ง

222
00:14:07,306 --> 00:14:10,184
{\an8}เพราะเพิ่งมีคนใช้นิ้วโป้ง
ให้ฉันไม่นานมานี้

223
00:14:10,267 --> 00:14:12,978
แล้วฉันก็ไม่มีมะเร็ง

224
00:14:13,061 --> 00:14:15,063
นั่นอาจเป็นเหตุผล

225
00:14:17,274 --> 00:14:19,234
{\an8}เอาจริง ๆ รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่

226
00:14:19,318 --> 00:14:23,822
{\an8}แต่ไม่รู้ทําไมฉันถึงโดนนิ้วโป้งตลอด
สงสัยเพราะฉันไม่ยอมพูด

227
00:14:23,906 --> 00:14:25,157
{\an8}ออกไปว่า...

228
00:14:26,074 --> 00:14:27,075
{\an8}ไม่เอา

229
00:14:30,495 --> 00:14:32,331
{\an8}ฉันรักพวกเธอสองคนนะ

230
00:14:43,258 --> 00:14:45,677
สเตฟชอบผู้หญิงอายุมากกว่า

231
00:14:45,761 --> 00:14:48,764
- แฟนของเธออายุ 70
- ไม่จริง ไม่ถึง 70

232
00:14:48,847 --> 00:14:51,725
- อ้าว จําได้ว่าเธอบอกงั้น
- แค่ 65

233
00:14:51,808 --> 00:14:53,227
- ยังไม่แก่เลย
- ใช่

234
00:14:53,310 --> 00:14:57,397
- งั้นเธอจะกังวลเรื่องอะไร
- ก็มันตั้ง 20 ปี

235
00:14:57,481 --> 00:15:00,067
สเตฟรักเธอมาก

236
00:15:00,150 --> 00:15:02,027
- ใช่
- เธอรักเขามาก

237
00:15:02,110 --> 00:15:04,196
เลยไม่อยากให้เขาตายก่อนเธอ

238
00:15:05,239 --> 00:15:07,658
ฉันว่ามันน่าสนใจนะ

239
00:15:07,741 --> 00:15:09,409
ความกลัวที่จะคบกับใคร

240
00:15:09,493 --> 00:15:12,663
ที่อยู่ใกล้จุดจบของชีวิตเขาแล้ว

241
00:15:13,956 --> 00:15:15,916
ฉันไม่เคยเจอใครที่ทําให้ฉันรู้สึกว่า

242
00:15:15,999 --> 00:15:17,626
"ฉันอยากมีเวลา
อยู่กับคนนี้มากกว่านี้จัง"

243
00:15:17,709 --> 00:15:21,922
หวานมากเลยสเตฟ
ฉันรู้สึกแบบนั้นกับเม็กเหมือนกัน

244
00:15:22,798 --> 00:15:24,675
ฉันต้องการเวลาทั้งหมด

245
00:15:25,509 --> 00:15:27,678
อยากอยู่ถึงตอน
หนังสือของเธอได้รับการตีพิมพ์

246
00:15:29,596 --> 00:15:31,431
เรามีประสบการณ์สุดประหลาด

247
00:15:31,515 --> 00:15:34,643
ฉันได้เล่าประสบการณ์
ที่เกิดขึ้นวันนั้นให้ฟังยัง

248
00:15:34,726 --> 00:15:35,811
วันไหน

249
00:15:36,395 --> 00:15:40,232
วันที่รู้ว่า
มะเร็งแพร่กระจายเข้ากระดูกแล้ว

250
00:15:41,108 --> 00:15:43,527
สําหรับเราสองคนมันรู้สึกเหมือนว่า

251
00:15:43,610 --> 00:15:47,489
"ฉันอาจเหลือเวลาอีกแค่ไม่กี่เดือน"

252
00:15:47,573 --> 00:15:49,533
ซึ่งก็อาจจะจริง ฉันก็ไม่รู้

253
00:15:49,616 --> 00:15:52,452
นั่นคือสิ่งที่เรารู้สึกในวันนั้น

254
00:15:52,536 --> 00:15:54,121
จากนั้น

255
00:15:54,204 --> 00:15:57,541
เราร้องไห้กันหนักมาก

256
00:15:57,624 --> 00:15:59,793
แล้วเม็กก็เปิดวิดีโอนี้

257
00:16:00,961 --> 00:16:03,839
ฉันเจอแอปที่ทําให้เราดูแก่ขึ้น

258
00:16:03,922 --> 00:16:06,341
ก็เลยอัดวิดีโอพร้อมเพลง

259
00:16:06,425 --> 00:16:09,094
"You're Still The One"
ของชะไนยา ทเวน

260
00:16:09,178 --> 00:16:14,308
เพราะนั่นเป็นเพลงที่เปิด
ตอนฉันขอแอนเดรียแต่งงาน

261
00:16:15,392 --> 00:16:19,354
ยังคงแข็งแกร่ง

262
00:16:20,439 --> 00:16:25,235
ยังคงเป็นเธอ
เธอคือคนเดียวที่ฉันวิ่งไปหา

263
00:16:25,319 --> 00:16:28,697
คนเดียวที่ฉันผูกพัน

264
00:16:28,780 --> 00:16:33,994
คนเดียวที่ฉันต้องการในชีวิตนี้...

265
00:16:35,454 --> 00:16:37,539
ฉันรักคนคนนี้มาก

266
00:16:37,623 --> 00:16:39,208
เธอเจ๋งสุด ๆ

267
00:16:40,584 --> 00:16:42,503
ฉันรักเธอมาก

268
00:16:47,508 --> 00:16:49,051
นั่นแหละ

269
00:16:49,968 --> 00:16:52,638
ฉันไม่เคยเห็นตัวเองได้ชัดเจน

270
00:16:52,721 --> 00:16:54,890
จนเมื่อได้เห็นเม็กที่แก่ขึ้น

271
00:16:54,973 --> 00:16:59,144
ฉันเลยได้เห็นความรักของเรา
ตลอดหลายปีบนใบหน้าของเธอ

272
00:16:59,645 --> 00:17:03,398
ได้เห็นว่าเธอยังคงพาความเป็นเรา
ข้ามผ่านไปอีกหลายสิบปี

273
00:17:03,482 --> 00:17:05,233
ในอนาคต

274
00:17:05,317 --> 00:17:10,321
รู้สึกได้ว่าฉันได้อยู่เป็นส่วนหนึ่ง
ของช่วงเวลาเหล่านั้น

275
00:17:12,324 --> 00:17:14,284
{\an8}จินตนาการ
ตอนที่มนุษย์คนหนึ่งเสียชีวิต...

276
00:17:14,367 --> 00:17:15,368
{\an8}("สารละลาย")

277
00:17:15,452 --> 00:17:17,204
{\an8}...วิญญาณที่คิดถึงร่างกาย

278
00:17:17,704 --> 00:17:21,458
เศร้าโศกกับการสูญเสียสัมผัสจากมือ
และสิ่งที่ยึดเหนี่ยวไว้

279
00:17:22,751 --> 00:17:26,046
คิดถึงเสียงพูดกระอ้อมกระแอ้ม
เมื่อต้องอ่านออกเสียง

280
00:17:26,128 --> 00:17:27,798
ตอนไปเรียนวันแรก

281
00:17:29,258 --> 00:17:31,927
จินตนาการวิญญาณที่คิดถึง
นิ้วเท้าที่เพิ่งเตะอะไรมา

282
00:17:32,010 --> 00:17:33,262
ฟันที่โยกเยก

283
00:17:33,345 --> 00:17:34,638
กระดูกหลังข้อศอกที่เสียวแปล๊บ

284
00:17:35,180 --> 00:17:36,598
วิญญาณที่ยังคงสงสัย

285
00:17:36,682 --> 00:17:40,435
"ทําไมกระดูกหลังข้อศอก
ถึงเป็นแบบนั้น แปลกจัง"

286
00:17:41,311 --> 00:17:45,107
จินตนาการวิญญาณที่คิดถึงพวงแก้ม

287
00:17:45,190 --> 00:17:46,984
ที่อาบไปด้วยน้ําตา

288
00:17:48,193 --> 00:17:51,530
จินตนาการวิญญาณ
ที่คิดถึงขนตาที่ร่วงหล่น

289
00:17:51,613 --> 00:17:53,365
โดยปราศจากการอธิษฐาน

290
00:17:54,283 --> 00:17:57,870
เมื่อมนุษย์คนหนึ่งเสียชีวิต
วิญญาณของเขาออกท่องจักรวาล

291
00:17:57,953 --> 00:17:59,788
มองหาสิ่งที่ทําให้ใจเต้น

292
00:18:00,372 --> 00:18:03,792
ค้นหาไปสุดขอบจักรวาล
ด้วยความอดทนอันน้อยนิด

293
00:18:03,876 --> 00:18:06,920
ด้วยความพยายาม
เฮือกสุดท้ายที่จะมีชีวิต

294
00:18:07,004 --> 00:18:10,007
เส้นเสียงที่ปวดร้าว
เพราะไม่มีใครได้ยิน

295
00:18:11,842 --> 00:18:14,845
จินตนาการวิญญาณที่คิดถึงความหิวโหย

296
00:18:15,345 --> 00:18:16,513
ความว่างเปล่า

297
00:18:16,597 --> 00:18:17,598
ความโกรธ

298
00:18:18,974 --> 00:18:22,477
มือกําหมัดแน่นทั้งที่ไม่เคยทํา

299
00:18:22,561 --> 00:18:24,938
ฟันกัดแน่นทั้งที่ไม่เคยกัด

300
00:18:25,022 --> 00:18:28,650
ร่วมรักทั้งที่ร่างกายไม่เคยทํา

301
00:18:28,734 --> 00:18:32,237
เหมือนผีที่หิวโหยพยายาม
ตะเกียกตะกายขึ้นมาจากหลุม

302
00:18:33,906 --> 00:18:37,075
วิญญาณที่คิดถึงวัยชราที่ไม่ยั่งยืน...

303
00:18:37,159 --> 00:18:42,414
แฮปปี้ เบิร์ธเดย์ ทู ยู

304
00:18:42,497 --> 00:18:44,833
- และในปีต่อ ๆ ไป
- และในปีต่อ ๆ ไป

305
00:18:45,417 --> 00:18:48,712
วิญญาณที่คิดถึงทุก ๆ วัน

306
00:18:48,795 --> 00:18:49,963
ที่ร่างกายเจ็บป่วย

307
00:18:51,465 --> 00:18:53,175
ที่ทําให้เป็นอย่างที่เป็น

308
00:18:53,258 --> 00:18:56,720
สภาพที่เกิดจากการเจ็บไข้

309
00:18:56,803 --> 00:18:59,056
การเจ็บไข้คือการที่ร่างกายสวดภาวนา

310
00:18:59,139 --> 00:19:03,185
แผดเผาและร้องขอ
ให้มีวันที่ปกติอีกสักวัน

311
00:19:04,102 --> 00:19:07,189
วิญญาณคิดถึงสิ่งที่
ร่างกายไม่อาจละทิ้งไปได้

312
00:19:07,689 --> 00:19:11,818
จะมีอะไรที่ยึดติด
กับทุกสิ่งไปได้มากกว่านี้อีก

313
00:19:11,902 --> 00:19:14,404
แอนเดรียต้องพบแพทย์โดยด่วน

314
00:19:14,488 --> 00:19:16,865
เพราะนิ้วโป้งเธอหลุด

315
00:19:16,949 --> 00:19:19,952
เดี๋ยวต้องแจ้งให้
พยาบาลทราบตอนเธอกลับมา

316
00:19:20,035 --> 00:19:22,788
เพราะฉันว่าเรื่องนี้น่าเป็นห่วง

317
00:19:22,871 --> 00:19:23,997
กว่าเนื้องอก

318
00:19:25,082 --> 00:19:27,918
ไม่มีสิ่งใดในจักรวาลนี้
ที่สามารถจินตนาการได้

319
00:19:28,001 --> 00:19:30,045
ไม่ว่าจะดาวหางหรือเนบิวลา

320
00:19:30,128 --> 00:19:33,465
ไม่มีแสงใดจะหยั่งลึกถึง
ความน่าสะพรึงกลัวที่แผ่กว้าง

321
00:19:33,549 --> 00:19:35,175
ความร้อนรุ่มจากความอับอาย

322
00:19:35,259 --> 00:19:38,011
ปลายนิ้วที่ดึงผมหงอกเส้นแรก

323
00:19:38,095 --> 00:19:39,805
เพื่อทิ้งไป

324
00:19:40,681 --> 00:19:42,182
"ฉันจินตนาการไม่ออกเลย"

325
00:19:42,266 --> 00:19:43,559
ดวงดาวบอก

326
00:19:43,934 --> 00:19:47,104
"เล่าถึงความรู้สึกขนลุก
ให้ฟังอีกทีได้มั้ย

327
00:19:47,521 --> 00:19:50,816
เล่าถึงความเจ็บปวดให้ฟังอีกที"

328
00:20:02,995 --> 00:20:07,916
ฉันจัดเวิร์กชอปบทกวี
ให้งานนักกวีเกียรติยศ

329
00:20:08,000 --> 00:20:13,505
พิธีกรอยากให้ฉันเล่าว่า
เริ่มเขียนบทกวีและงานเขียนได้ยังไง

330
00:20:15,465 --> 00:20:19,178
ฉันโตมาในเมืองเล็ก ๆ
ในพื้นที่ป่าทางเหนือของรัฐเมน

331
00:20:19,261 --> 00:20:21,555
เป็นเมืองที่เต็มไปด้วยแรงงาน

332
00:20:21,638 --> 00:20:24,641
คนไม่ร่ํารวย แต่มันช่างงดงาม

333
00:20:25,517 --> 00:20:28,020
ฉันไม่รู้จักศิลปินใดใดเลย

334
00:20:28,478 --> 00:20:31,148
ไม่รู้จักนักกวี ไม่รู้จักนักเขียน

335
00:20:31,773 --> 00:20:35,319
ไม่รู้ด้วยซ้ําว่าคนเรา
สามารถหาเลี้ยงชีวิตจากงานศิลปะได้

336
00:20:36,820 --> 00:20:41,116
ฉันย้ายมาโคโลราโดตอนอายุยี่สิบต้น ๆ

337
00:20:41,200 --> 00:20:42,826
ได้รู้จักกับการแสดงบทกวี

338
00:20:43,619 --> 00:20:45,954
สิ่งที่ทําให้ฉันหลงรัก

339
00:20:46,496 --> 00:20:49,166
คือการที่มันเข้าถึงได้ง่าย
กว่าบทกวีในลักษณะอื่น ๆ

340
00:20:49,917 --> 00:20:52,294
คุณไม่จําเป็นต้องมีปริญญาเอก

341
00:20:53,170 --> 00:20:55,923
แต่ฉันไม่เคยแสดงนะ
ฉันคิดตลอดว่า "ไม่มีวัน"

342
00:20:56,381 --> 00:21:01,261
ฉันกลัวการพูดต่อหน้าสาธารณชนสุด ๆ

343
00:21:01,637 --> 00:21:05,140
แต่พอถูกเบธี่แฟนเก่าฉันบอกเลิก

344
00:21:05,224 --> 00:21:07,976
ความรู้สึกที่ว่าไม่มีอะไรจะเสียแล้ว

345
00:21:08,060 --> 00:21:11,313
ฉันเลิกสนใจทุกสิ่ง
แล้วก้าวขึ้นเวทีไป...

346
00:21:12,147 --> 00:21:13,899
ฉันตื่นเต้นสุด ๆ

347
00:21:13,982 --> 00:21:17,277
คุณแทบจะไม่ได้ยินเสียงฉัน
มีแต่เสียงกระดาษสั่นพั่บ ๆ

348
00:21:17,361 --> 00:21:18,654
ฉันเขียนบทกวีนี้...

349
00:21:20,322 --> 00:21:22,115
ฉันเขียนบทกวีนี้เมื่อนานมาแล้ว

350
00:21:22,866 --> 00:21:24,701
มันเต็มไปด้วยอารมณ์ดิบ ๆ

351
00:21:24,785 --> 00:21:28,622
ฉันไม่ได้รู้สึกว่าจะต้อง... ไม่รู้สิ

352
00:21:29,873 --> 00:21:31,792
นึกคําอื่นไม่ออก ไม่ต้องสวยหรูน่ะ

353
00:21:31,875 --> 00:21:34,253
ฉันสู้ด้วยกระดูกนิ้วมือที่ขาวโพลน

354
00:21:34,336 --> 00:21:36,630
ทิ้งร่องรอยบอบช้ําคล้ายเมืองเซเลม

355
00:21:36,713 --> 00:21:39,758
มันสําคัญต่อฉัน
บทกวีทุกชิ้นที่ฉันเขียน

356
00:21:39,842 --> 00:21:42,386
ต้องเข้าใจได้โดยคนทั่วไป

357
00:21:42,469 --> 00:21:43,971
นั่นอาจจะเป็นเหตุผลหนึ่ง

358
00:21:44,054 --> 00:21:46,598
ที่ฉันมักวาดภาพ
ให้โลกนี้งดงามกว่าความเป็นจริง

359
00:21:46,682 --> 00:21:49,017
อาจจะเป็นเพราะฉันไม่สนใจ

360
00:21:49,101 --> 00:21:50,727
ที่จะเรียนรู้ศัพท์ยาก ๆ

361
00:21:50,811 --> 00:21:54,356
คลังคําศัพท์ฉันน้อยถึงขนาดที่ว่า
ตอนตีพิมพ์หนังสือเล่มแรก

362
00:21:54,439 --> 00:21:55,691
สํานักพิมพ์บอกว่า

363
00:21:55,774 --> 00:21:59,236
"แอนเดรีย บทกวีพวกนี้ใช้คําซ้ํา ๆ
จัดวางสลับกันไปมา"

364
00:21:59,319 --> 00:22:01,947
ฉันแบบ "ก็คลังคําศัพท์ฉันมีแค่นั้น"

365
00:22:02,698 --> 00:22:05,075
จะเขียนบทกวีทั้งทีทําไมต้องทําให้ยาก

366
00:22:05,993 --> 00:22:07,828
ทําไมต้องทําให้คนไม่เข้าใจ

367
00:22:07,911 --> 00:22:10,747
หัวใจฉันเหมือน
ช่องฟรีซตู้เย็นที่เสียแล้ว

368
00:22:10,831 --> 00:22:12,791
ก็เลยแช่แข็งอะไรไม่ได้

369
00:22:12,875 --> 00:22:15,919
ดังนั้นฉันไม่ได้ร้องไห้

370
00:22:16,003 --> 00:22:19,089
ฉันแค่หลั่งน้ําออกมา

371
00:22:21,258 --> 00:22:23,802
ตอนนั้นฉันไม่เคยได้ยินใคร

372
00:22:23,886 --> 00:22:25,888
พูดถึงเรื่องการฆ่าตัวตาย

373
00:22:25,971 --> 00:22:29,057
ฉันเลยเริ่มเขียนอย่างตรงไปตรงมา
เกี่ยวกับ...

374
00:22:31,935 --> 00:22:34,563
...การพยายามจบชีวิตตัวเอง

375
00:22:34,646 --> 00:22:37,065
แด่ทุกวัน
ที่คุณไม่สามารถลุกจากที่นอนได้

376
00:22:37,149 --> 00:22:38,692
แด่ข้อมือของคุณ

377
00:22:38,775 --> 00:22:40,944
แด่ใครก็ตามที่ต้องการจบชีวิตตัวเอง

378
00:22:41,028 --> 00:22:44,239
มีคนบอกฉันว่า
สิ่งที่ปลอบประโลมคุณได้ดีที่สุด

379
00:22:44,323 --> 00:22:46,783
คือย้ํากับตัวเองซ้ํา ๆ

380
00:22:46,867 --> 00:22:48,410
ว่าคนอื่นก็รู้สึกเช่นเดียวกับเรา

381
00:22:48,493 --> 00:22:50,954
ไป ๆ มา ๆ บทกวีพวกนั้น
มันเปี่ยมด้วยความหวังนะ

382
00:22:51,038 --> 00:22:54,625
เพราะฉันรู้ว่ากําลังพูดคุยกับคนอื่น

383
00:22:54,708 --> 00:22:57,920
ที่กําลังลําบากอยู่เหมือนกัน
ฉันรู้สึกว่ามันช่วยปลอบพวกเขา

384
00:22:59,838 --> 00:23:05,052
แอนเดรียมองว่าบทกวี
ไม่ใช่การที่ "ฉันจะได้อะไรจากมัน"

385
00:23:05,135 --> 00:23:08,055
แบบว่าได้เป็นที่รู้จักอะไรทํานองนี้

386
00:23:08,138 --> 00:23:11,058
แต่มองว่า
"ฉันจะมอบอะไรให้คนอื่นได้บ้าง"

387
00:23:11,141 --> 00:23:14,603
ฉันว่ามันยั่งยืนกว่ากันเยอะ

388
00:23:14,686 --> 00:23:15,896
(แขกรับเชิญวันนี้
คุณแอนเดรีย กิบสัน)

389
00:23:15,979 --> 00:23:18,690
ฉันไปออกงานที่หนึ่ง

390
00:23:18,774 --> 00:23:21,944
มีผู้จัดการดนตรีคนหนึ่ง
มาร่วมงานด้วย

391
00:23:22,027 --> 00:23:25,447
เธอบอกว่าเธอไม่เคยดูแลนักกวีหรอกนะ

392
00:23:25,531 --> 00:23:28,992
แต่อยากลองมั้ย ฉันบอกว่า "อยาก"

393
00:23:29,076 --> 00:23:30,536
กิบบี้ สนุกกับมันนะ

394
00:23:30,619 --> 00:23:32,120
ตื่นเต้น

395
00:23:32,704 --> 00:23:34,331
บริสุทธิ์ ฉันอยากเป็นผู้บริสุทธิ์

396
00:23:34,414 --> 00:23:36,750
ฉันไม่เคยรู้เลยว่า
ตัวเองนี่แหละผุดผ่องที่สุดแล้ว

397
00:23:37,417 --> 00:23:40,295
เราอึ้งไปเลยที่มีคนมาดู

398
00:23:41,505 --> 00:23:44,007
ไม่รู้ว่าใครจะว่าไงถ้าพูดแบบนี้

399
00:23:44,091 --> 00:23:46,218
แต่แอนเดรีย
เหมือนเป็นซูเปอร์สตาร์แห่งวงการกวี

400
00:23:46,301 --> 00:23:47,469
(แอนเดรีย กิบสัน เต็มแล้ว)

401
00:23:47,553 --> 00:23:51,598
เป็นนักแสดงบทกวีคนแรก
ที่ได้แสดงในคลับดนตรีร็อก

402
00:23:52,057 --> 00:23:54,977
การแสดง
มันทั้งคึกคักและเต็มไปด้วยพลัง

403
00:23:55,060 --> 00:23:59,857
หลายคนเริ่มเมา หลายคนกอดจูบกัน...

404
00:23:59,940 --> 00:24:01,024
จุ๊บ ๆ ๆ ๆ

405
00:24:01,108 --> 00:24:02,359
...บ้าคลั่งไปหมด

406
00:24:03,986 --> 00:24:06,238
แล้วฉันก็เริ่มแสดงบทกวี

407
00:24:06,989 --> 00:24:09,741
คนดูก็จะพูดตาม

408
00:24:12,744 --> 00:24:16,248
ให้ตายเถอะ อย่างกับฝันไป

409
00:24:20,419 --> 00:24:21,920
สมมติฉันนั่งข้างคนแปลกหน้า

410
00:24:22,004 --> 00:24:25,132
เขาถาม "คุณทําอาชีพอะไร"
แล้วฉันบอกว่า "เป็นนักกวี"

411
00:24:26,592 --> 00:24:28,260
ฉันไม่อยากเชื่อตัวเองด้วยซ้ํา

412
00:24:28,802 --> 00:24:31,930
ฉันโชคดีเบอร์นั้นเลย

413
00:24:33,432 --> 00:24:35,225
และนั่นทําให้ฉันได้เจอกับเม็ก

414
00:24:35,851 --> 00:24:37,811
เม็กเป็นนักแสดงบทกวีเหมือนกัน

415
00:24:38,270 --> 00:24:43,567
ฉันและเธอแสดงในงานเดียวกัน

416
00:24:43,650 --> 00:24:46,028
มีคนถามว่าคุณคุมกําเนิดด้วยวิธีไหน

417
00:24:46,111 --> 00:24:48,697
คุณตอบไปว่า "วิธีเกย์"

418
00:24:50,449 --> 00:24:53,368
พอได้ยินเท่านั้นแหละ
ฉันคิดเลยว่าเธอสุดยอดจัง

419
00:24:53,452 --> 00:24:55,495
ฉันรู้สึกเหมือนทําคนผิดหวัง

420
00:24:55,579 --> 00:24:56,872
บ่อยครั้งคนนั้นคือฉันเอง

421
00:24:56,955 --> 00:25:00,125
แวดวงนักกวีมันค่อนข้างแคบ

422
00:25:00,209 --> 00:25:02,419
พวกเรารู้จักกันหมด

423
00:25:02,503 --> 00:25:05,255
เราเจอกันตามงานแสดง

424
00:25:05,339 --> 00:25:09,009
หรือตามค่ายนักเขียน
จนกลายมาเป็นเพื่อนกัน

425
00:25:09,092 --> 00:25:10,511
เป็นไปอย่างธรรมชาติ

426
00:25:11,303 --> 00:25:16,850
จนวันหนึ่งที่เราเต้นฉลอง
หลังการแข่งขันในโอกแลนด์

427
00:25:16,934 --> 00:25:21,438
เธอใส่ชุดลายแมว
ชุดอะไรไม่รู้ลายพร้อยเลย

428
00:25:21,522 --> 00:25:24,900
แต่เธอเต้นเก่งสุด ๆ
ฉันไม่เคยเห็นเธอเต้นมาก่อน

429
00:25:24,983 --> 00:25:27,694
ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะลีลาดีขนาดนี้

430
00:25:27,778 --> 00:25:30,572
ทุกคนก็รู้ว่า
ฉันก็เซียนเต้นเหมือนกัน

431
00:25:31,198 --> 00:25:35,786
ฉันเหงื่อชุ่มไปหมดตอนเต้น
เพราะฉันใส่เต็ม

432
00:25:36,370 --> 00:25:39,122
ไม่รู้ว่าจะเล่าให้ฟังดีมั้ย
ว่าฉันทําอะไร

433
00:25:39,206 --> 00:25:43,669
เขา... รูดมือลงมาตามแขนฉัน

434
00:25:43,752 --> 00:25:47,464
แล้วก็เลียฝ่ามือตัวเอง...

435
00:25:48,257 --> 00:25:51,718
ฉันได้แต่คิด "ไม่ปกติแน่ ๆ

436
00:25:52,594 --> 00:25:53,929
แต่เซ็กซี่จัง"

437
00:25:55,806 --> 00:25:57,975
เป็นอะไรที่หยาบโลน

438
00:25:58,058 --> 00:26:02,646
ขอร้องล่ะ
อย่าได้ไปทําแบบนี้กับใครเชียว

439
00:26:02,729 --> 00:26:06,066
พอฉันเข้าลิฟต์ไปกับ
คนที่รู้จักเราทั้งคู่

440
00:26:06,149 --> 00:26:08,193
เธอบอกว่า "ฉันไม่แปลกใจเลย

441
00:26:08,277 --> 00:26:12,614
แอนเดรียแอบชอบเธอมาเป็นปีแล้ว"
ฉันนี่แบบ "อะไรนะ"

442
00:26:13,824 --> 00:26:17,411
ฉันบอกว่า "เขาคือเจมส์ ดีน
เวอร์ชันที่ไม่ใช่ผู้ชายนะ อย่ามโน"

443
00:26:17,494 --> 00:26:20,330
เธอบอกว่า "เธอนั่นแหละตรงสเปกเขาเลย

444
00:26:20,414 --> 00:26:22,666
สาวอวบ ปากแดง" ฉันนี่แบบ...

445
00:26:23,667 --> 00:26:26,920
ฉันไม่เคยคิดเลยว่า
ตัวเองจะเป็นสเปกของใครได้

446
00:26:27,838 --> 00:26:32,843
ฉันไม่มั่นใจ
ในรูปร่างตัวเองมาตลอดทั้งชีวิต

447
00:26:33,969 --> 00:26:38,015
ตอนเด็ก ๆ
ฉันไปเข้าค่ายลดน้ําหนักของเด็ก

448
00:26:38,557 --> 00:26:41,101
ตอนที่เจอแอนเดรีย

449
00:26:41,185 --> 00:26:45,564
ฉันหนักกว่านี้
สัก 22 - 27 กิโลกรัมน่าจะได้

450
00:26:46,231 --> 00:26:51,153
ฉันคิดว่าทุกคนที่เคยคบกับฉัน
ต้องมองข้ามรูปร่างฉันไปให้ได้

451
00:26:52,613 --> 00:26:56,825
ตอนที่แอนเดรียส่งข้อความมาว่า
"อยากไปเดทบ้างมั้ย"

452
00:26:56,909 --> 00:26:59,661
ฉันตอบไปว่า "อยากสิ กับใครล่ะ"

453
00:27:01,538 --> 00:27:03,874
เอ็ม เธอว่าฉันกับเมแกนเป็นไงบ้าง

454
00:27:03,957 --> 00:27:08,921
ฉันว่าเขาคือรักแท้ของเธอ

455
00:27:09,004 --> 00:27:10,422
- อะไรนะ
- อะไรนะ

456
00:27:11,048 --> 00:27:13,425
ศิลปินคนโปรดของเม็ก
คือลาน่า เดล เรย์

457
00:27:13,509 --> 00:27:16,470
ฉันซื้อตั๋วแถวหน้าสุด
ที่คอนเสิร์ตในโคโลราโด

458
00:27:16,553 --> 00:27:19,473
และชวนเธอมาดูคอนเสิร์ต

459
00:27:20,098 --> 00:27:22,768
เขาซื้อตั๋วให้ฉันบินไปโคโลราโด

460
00:27:22,851 --> 00:27:26,104
ฉันคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าหญิงในหนัง

461
00:27:26,188 --> 00:27:27,606
แบบว่า "ฉันได้ขึ้นเครื่องบินสวย ๆ"

462
00:27:27,689 --> 00:27:31,318
สควอช เธอกําลังจะ
ได้เจอเพื่อนของฉันเมแกน ฟัลลีย์

463
00:27:31,401 --> 00:27:32,486
ตื่นเต้นมั้ย

464
00:27:33,278 --> 00:27:37,157
ฉันตื่นมาเช้าวันที่คอนเสิร์ตจะเล่น

465
00:27:37,241 --> 00:27:41,578
แล้วก็แบบ "ขอเสิชดูสถานที่
กับตารางเวลาหน่อย"

466
00:27:41,662 --> 00:27:44,915
พอดูเสร็จ...
วันนั้นคือวันที่ 13 พฤษภาคม

467
00:27:44,998 --> 00:27:47,376
แต่ว่า "คอนเสิร์ตวันที่ 12 พฤษภาคม"

468
00:27:47,459 --> 00:27:50,504
สรุปว่าเราอดดูคอนเสิร์ต

469
00:27:52,214 --> 00:27:54,550
ฉันแกล้งทําเป็นเสียใจที่อดดู

470
00:27:54,633 --> 00:27:57,719
เรียกร้องความสนใจน่ะแหละ

471
00:27:58,345 --> 00:28:01,849
เขาเลยบอกว่า "งั้นมาหาฉัน
แล้วขอดูเธอเปลือยกายหน่อยได้มั้ย"

472
00:28:03,141 --> 00:28:09,189
นั่น... เป็นครั้งแรกที่ร่างกายของฉัน
เป็นของขวัญสําหรับใครบางคน

473
00:28:09,273 --> 00:28:13,235
ไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องพยายามปิดบัง

474
00:28:13,318 --> 00:28:14,528
มัน...

475
00:28:16,488 --> 00:28:20,158
...เขาจูบลงบนหน้าท้องของฉัน
ซึ่งเป็นส่วนของร่างกาย

476
00:28:20,242 --> 00:28:22,995
ที่ฉันรู้สึกไม่มั่นใจตั้งแต่เด็ก

477
00:28:23,078 --> 00:28:26,832
แล้วเขาก็เอาแต่พูดว่า
"เซ็กซี่ เซ็กซี่ เซ็กซี่"

478
00:28:27,374 --> 00:28:29,668
มัน... รู้สึกว่า

479
00:28:30,252 --> 00:28:32,880
ใครบางคนกําลังจุมพิตลงบน
บาดแผลของฉันและทําให้มันหายดี

480
00:28:33,630 --> 00:28:35,757
ฉันไม่ยอมบอกลาเด็ดขาด

481
00:28:35,841 --> 00:28:38,343
- ให้ฉันกลับไปเงียบ ๆ มั้ย
- ไม่เอา

482
00:28:38,427 --> 00:28:41,013
- ให้ฉันลาออกจากงานมั้ย
- เอา

483
00:28:41,096 --> 00:28:42,890
แล้วจะให้ฉันทําอะไร

484
00:28:42,973 --> 00:28:44,349
ดูแลฉัน

485
00:28:49,646 --> 00:28:52,941
นั่นพลิกความคิดในหัวฉัน

486
00:28:53,025 --> 00:28:58,155
ถ้าแอนเดรียรักเรือนร่างของฉันได้
ทําไมฉันจะรักมันบ้างไม่ได้

487
00:28:59,531 --> 00:29:03,577
ช่วงโควิดฉันเลยหยุดเขียนบทกวี
แล้วหันมาเขียนบันทึกความทรงจํา

488
00:29:03,660 --> 00:29:05,495
เกี่ยวกับเรือนร่างของฉัน

489
00:29:06,413 --> 00:29:09,082
แล้วแอนเดรียก็เป็นมะเร็ง
ทําให้ฉันรู้สึก

490
00:29:09,166 --> 00:29:13,045
ฉันกําลังนั่งเขียนบันทึก
เรื่องเอวกางเกงเนี่ยนะ

491
00:29:13,128 --> 00:29:14,379
แบบ... อะไรวะเนี่ย

492
00:29:14,963 --> 00:29:17,549
ที่รัก เธอว่าฉันดูดีมั้ย

493
00:29:17,633 --> 00:29:20,177
ดูดีที่สุดของที่สุด

494
00:29:21,303 --> 00:29:23,388
ดูดีที่สุด

495
00:29:23,472 --> 00:29:24,765
จริงเหรอ

496
00:29:24,848 --> 00:29:29,645
ผมเขาร่วงหมดหัวเพราะเคมีบําบัด

497
00:29:30,354 --> 00:29:33,565
ฉันเคยถามว่า "คิดถึงสมัย
ไว้ผมทรงเท่ ๆ มั้ย"

498
00:29:33,649 --> 00:29:35,400
อะไรทํานองนี้...

499
00:29:36,193 --> 00:29:40,948
เขาบอกว่า "ขอแค่มีชีวิต
จะรูปร่างอะไรยังไงก็ช่าง"

500
00:29:47,246 --> 00:29:53,627
ฉันว่าตอนนั้นมันเหมือนจุดอิ่มตัว
ของความไม่พอใจในเรือนร่างของฉัน

501
00:29:53,710 --> 00:29:56,004
จนกลายเป็น...

502
00:29:57,339 --> 00:29:59,925
ช่วงเวลาที่ทําให้คิดได้

503
00:30:00,676 --> 00:30:04,763
ความไร้ค่าของการทําทุกอย่าง
เว้นเสียแต่การพอใจ

504
00:30:04,847 --> 00:30:08,350
และขอบคุณกับร่างกายที่มี
ร่างกายที่ไม่เจ็บป่วย

505
00:30:09,351 --> 00:30:14,773
ทําให้เห็นโลก
เห็นบาดแผลของเราในอีกมุมหนึ่ง

506
00:30:22,197 --> 00:30:23,991
ว่าไงตัวแสบ

507
00:30:25,450 --> 00:30:27,160
รักสุด ๆ เลย

508
00:30:27,703 --> 00:30:30,038
ไม่เอา วันนี้ห้ามจุ๊บ

509
00:30:30,873 --> 00:30:32,916
อีกสี่วันค่อยจุ๊บ

510
00:30:33,458 --> 00:30:34,459
ฉันก็ต้องรอ

511
00:30:34,543 --> 00:30:36,461
เม็กก็ต้องรอ

512
00:30:38,213 --> 00:30:41,341
วันนี้หรือพรุ่งนี้นะ
ที่ฉันมักอารมณ์แปรปรวนจากสเตียรอยด์

513
00:30:41,425 --> 00:30:43,093
ทั้งสองวัน

514
00:30:44,178 --> 00:30:46,513
บางทีก็อีกสักพัก บางทีก็คืนนี้เลย

515
00:30:46,597 --> 00:30:50,642
พอรับเคมีบําบัดเสร็จ
ฉันมักอารมณ์แปรปรวนเพราะสเตียรอยด์

516
00:30:52,019 --> 00:30:54,646
รู้อะไรตลก ๆ ที่ฉันชอบทํา

517
00:30:54,730 --> 00:30:56,732
เวลาอารมณ์แปรปรวน
รู้มั้ยว่าฉันพูดกับเม็กว่าอะไร

518
00:30:57,566 --> 00:31:00,360
- "อย่างน้อย ๆ"
- "อย่างน้อย ๆ"

519
00:31:00,444 --> 00:31:01,820
ทําเอาหัวร้อน

520
00:31:01,904 --> 00:31:04,406
ตอนอารมณ์แปรปรวนฉันจะแบบ...

521
00:31:04,489 --> 00:31:07,743
แอนเดรียจะบอก "อย่างน้อย ๆ
ก็เอาน้ํามาให้ฉันแก้วนึง"

522
00:31:07,826 --> 00:31:09,244
ฉันแบบ "ล้อกันเล่นใช่มั้ย"

523
00:31:09,328 --> 00:31:12,497
"อย่างน้อย ๆ
ก็เอาน้ําปั่นมาให้แก้วนึง"

524
00:31:12,581 --> 00:31:16,251
ทั้งที่เธอทําให้ฉัน
สารพัดสิ่งแล้ววันนั้น

525
00:31:16,335 --> 00:31:18,003
ฉันก็ยังบอก "อย่างน้อย ๆ..."

526
00:31:18,086 --> 00:31:21,006
ฉันพยายามแล้วที่จะไม่พูด

527
00:31:21,089 --> 00:31:24,384
แต่ก็ไม่รู้ว่าทําไมถึงพูดอยู่ดี
"อย่างน้อย ๆ"

528
00:31:25,469 --> 00:31:29,348
เป็นประโยคที่ทําฉันหัวเสียสุด ๆ

529
00:31:29,431 --> 00:31:32,684
เดี๋ยวจะแต่งบทกวีรักให้เธอ

530
00:31:32,768 --> 00:31:34,436
ตั้งชื่อว่า "อย่างน้อย ๆ"

531
00:31:37,231 --> 00:31:39,983
ถึงฉันจะไม่ชอบตัวเองกับผมทรงนี้

532
00:31:40,609 --> 00:31:42,486
ฉันรําคาญตอนผมยาวสุด ๆ

533
00:31:42,569 --> 00:31:45,572
เลยตัดสินใจ
จะไว้แต่ผมสั้นตั้งแต่นี้เป็นต้นไป

534
00:31:46,698 --> 00:31:49,076
อีกอย่างมันทําให้ฉันดูเข้ม

535
00:31:51,662 --> 00:31:53,580
ฉันว่า...

536
00:31:55,457 --> 00:31:58,210
ภายนอกต้องแสดงออกถึงภายใน

537
00:32:01,171 --> 00:32:04,174
งั้นภายนอกฉันต้องเป็นยังไง
ถึงจะเข้ากับภายในของฉัน

538
00:32:07,427 --> 00:32:08,929
อ่อนหวาน

539
00:32:10,973 --> 00:32:12,182
หลักแหลม

540
00:32:16,436 --> 00:32:17,646
งดงาม

541
00:32:21,441 --> 00:32:23,193
อย่างน้อย ๆ

542
00:32:26,530 --> 00:32:28,490
อย่างน้อย ๆ

543
00:32:33,120 --> 00:32:37,291
ฉันกําลังจะเปิดดูผลตรวจเลือด

544
00:32:37,374 --> 00:32:39,376
เพื่อดูสารบ่งชี้มะเร็ง

545
00:32:40,460 --> 00:32:43,755
แอนเดรียเป็นมะเร็ง
ชนิดที่สามารถวัดได้จากการตรวจเลือด

546
00:32:43,839 --> 00:32:49,219
หาสารบ่งชี้มะเร็งรังไข่

547
00:32:49,303 --> 00:32:53,473
ซึ่งเป็นตัววัดมะเร็งรังไข่ในร่างกาย

548
00:32:54,057 --> 00:32:59,521
ตลอดสามปีที่ผ่านมา ทุก ๆ สามสัปดาห์

549
00:32:59,605 --> 00:33:02,357
ฉันจะตรวจดูว่ามะเร็งโตขึ้นหรือเปล่า

550
00:33:03,066 --> 00:33:05,652
ฉันรอดูว่าตัวเอง...

551
00:33:06,069 --> 00:33:06,904
จะตายหรือยัง

552
00:33:07,529 --> 00:33:10,991
เหมือนเราใช้ชีวิตทีละสามสัปดาห์

553
00:33:12,117 --> 00:33:14,745
พอคุณเข้าใกล้

554
00:33:14,828 --> 00:33:17,831
{\an8}สักหนึ่งสัปดาห์ก่อนการตรวจเลือด

555
00:33:17,915 --> 00:33:20,626
{\an8}ความรู้สึกหลอกหลอนก็เข้ามาอีกครั้ง

556
00:33:20,709 --> 00:33:23,795
เป็นวัฏจักรวนไป

557
00:33:23,879 --> 00:33:24,880
{\an8}(ที่รัก)

558
00:33:24,963 --> 00:33:28,550
{\an8}ครั้งล่าสุดที่ตรวจ
ค่าบ่งชี้มะเร็งรังไข่อยู่ที่ 16

559
00:33:30,052 --> 00:33:33,472
ไม่รู้ว่าต้องรู้สึกยังไง

560
00:33:35,474 --> 00:33:37,559
โดยเฉพาะถ้าตัวเลข...

561
00:33:40,854 --> 00:33:43,607
สมมติว่า 20 กว่า ๆ งี้

562
00:33:43,690 --> 00:33:46,568
ไม่รู้ความหมายที่แน่ชัด

563
00:33:46,652 --> 00:33:51,490
ฉันว่าถ้าออกมาเป็น 16
หรือต่ํากว่านั้นเราคงจะดีใจ

564
00:33:54,243 --> 00:33:59,081
ฉันไม่อยากพูด
เปรียบตัวเลขเป็นความรู้สึก

565
00:33:59,164 --> 00:34:00,249
โอเค

566
00:34:00,832 --> 00:34:03,085
ที่รักอย่าเพิ่งดู

567
00:34:05,212 --> 00:34:07,005
ที่รัก มันเข้าไปดูยังไงนะ

568
00:34:09,507 --> 00:34:10,551
ตรงนี้

569
00:34:17,014 --> 00:34:18,100
สูง

570
00:34:19,059 --> 00:34:20,811
- เท่าไหร่
- 21

571
00:34:42,833 --> 00:34:44,751
เธอรู้สึกยังไง

572
00:34:45,460 --> 00:34:48,839
ถ้าให้เดานะฉันว่า
มะเร็งกําลังแพร่ไปส่วนอื่นของร่างกาย

573
00:34:53,594 --> 00:34:56,722
เดาว่าการรักษาไม่ได้ผล

574
00:34:58,765 --> 00:35:00,017
หมายความว่า...

575
00:35:00,767 --> 00:35:02,853
เว้นเสียแต่จะมีปาฏิหาริย์

576
00:35:02,936 --> 00:35:04,688
ฉันคงจะตายในอีกไม่นาน

577
00:35:12,321 --> 00:35:14,281
ช่วยเขียนหาเพื่อน ๆ ให้หน่อยได้มั้ย

578
00:35:15,949 --> 00:35:18,535
ข้างในฉันจะเป็นกังวล

579
00:35:18,619 --> 00:35:20,078
จนกว่าจะได้บอกเพื่อน ๆ

580
00:35:22,164 --> 00:35:24,666
แม่ฉันคงรับมันได้ยากสุดแล้ว

581
00:35:25,501 --> 00:35:27,961
เพราะเธอเสียพี่สาว
ไปด้วยมะเร็งรังไข่

582
00:35:28,045 --> 00:35:31,131
จากนั้นคุณยายก็ตรอมใจตาย

583
00:35:31,840 --> 00:35:34,593
ฉันรู้สึกอ่อนไหวที่สุดที่ต้องบอกเธอ

584
00:35:36,845 --> 00:35:39,139
ฉันไม่รู้ความหมายที่แท้จริง

585
00:35:39,223 --> 00:35:40,974
แต่พอรู้คําวินิจฉัย

586
00:35:41,058 --> 00:35:44,520
เลยพอรู้ว่าในที่สุด
การรักษานี้คงจะใช้ไม่ได้ผล

587
00:35:44,603 --> 00:35:46,563
ไม่ช้าก็เร็ว

588
00:35:47,105 --> 00:35:48,106
และ...

589
00:35:49,900 --> 00:35:51,568
พอยอมรับมันได้แล้ว

590
00:35:52,319 --> 00:35:54,613
ความสุขก็ค่อย ๆ เข้ามา

591
00:35:55,697 --> 00:35:59,368
เพราะถ้าไม่ยอมรับมัน
ที่เดียวที่ฉันอยู่ได้

592
00:35:59,451 --> 00:36:01,119
ก็คือการยึดเหนี่ยวกับตัวเลขนั้น

593
00:36:03,622 --> 00:36:06,917
แต่พอยอมรับมันได้
"โอเค นี่คือสิ่งที่จะเกิดขึ้น"

594
00:36:08,210 --> 00:36:09,878
ฉันก็ได้กลับมาใช้ชีวิต

595
00:36:13,006 --> 00:36:15,342
เราทุกคนจะได้มีช่วงเวลาแบบนี้

596
00:36:15,843 --> 00:36:17,803
ทุกคนในที่นี้เลย

597
00:36:17,886 --> 00:36:19,555
เราจะได้มีช่วงเวลาแบบนี้

598
00:36:22,975 --> 00:36:26,979
ฉันบอกแอนเดรียอยู่เสมอ
"ฉันทําแบบนี้ไม่ได้แน่ถ้าไม่มีเธอ"

599
00:36:29,147 --> 00:36:32,734
ขอบคุณพระเจ้าที่เธออยู่ตรงนี้
ไม่งั้นฉันทํามันไม่ได้แน่

600
00:36:34,152 --> 00:36:35,237
พูดถูก

601
00:36:36,321 --> 00:36:38,115
ฉันทําไม่ได้แน่ถ้าไม่มีเธอ

602
00:36:42,786 --> 00:36:44,788
ฉันเขียนรายการ
สิ่งที่อยากทําก่อนตายขึ้นมาใหม่

603
00:36:44,872 --> 00:36:47,082
{\an8}นี่ไม่ใช่ดัชนีชี้วัดการผจญภัยสุดมัน

604
00:36:47,165 --> 00:36:48,292
{\an8}("สิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ")

605
00:36:48,375 --> 00:36:52,129
{\an8}ไม่มีบันจีจัมป์ ไม่มีชุดติดปีก
ไม่มีบอลลูนยักษ์

606
00:36:52,212 --> 00:36:53,630
ไม่มีตราประทับบนหนังสือเดินทาง

607
00:36:53,714 --> 00:36:55,799
ไม่มีการว่ายน้ํากับโลมา

608
00:36:55,883 --> 00:36:58,302
ถึงสิ่งเหล่านั้นจะน่าตื่นเต้นแค่ไหน

609
00:36:58,385 --> 00:37:00,012
แต่ไม่มีสิ่งใดจุดประกายให้ฉัน

610
00:37:00,095 --> 00:37:04,641
ได้มากไปกว่าสิ่งที่คนมองว่า
เป็นสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ

611
00:37:04,725 --> 00:37:09,396
นี่คือความฝันเล็ก ๆ น้อย ๆ
ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของฉัน

612
00:37:10,856 --> 00:37:14,860
การได้นั่งฟังเสียงนกเขาคูรักร่ําไห้
จากการสูญเสียคนรัก

613
00:37:15,319 --> 00:37:17,321
การได้ซ่อมแซมเสื้อผ้าให้เพื่อน

614
00:37:18,071 --> 00:37:20,407
ขณะสวมปลอกนิ้วของคุณยาย

615
00:37:20,490 --> 00:37:23,076
การตกแต่งเปียโน

616
00:37:23,160 --> 00:37:24,536
ด้วยกลอนรัก

617
00:37:25,120 --> 00:37:28,957
ที่รัก เอากล่องเครื่องมือมาด้วย
ได้ใช้แน่ ๆ

618
00:37:29,833 --> 00:37:33,253
- สว่านไฟฟ้าด้วยมั้ย
- น่าจะได้ใช้

619
00:37:33,337 --> 00:37:36,632
มีกระรอกอยู่สี่ตัว
ที่ชอบทะเลาะกันตอนฉันเอาถั่วมาให้

620
00:37:36,715 --> 00:37:39,134
ฉันเลยซื้อบ้านพวกนี้มา

621
00:37:41,011 --> 00:37:46,808
การได้มองดูกระรอกสร้างรังขึ้นใหม่
บนต้นสนหนึ่งเดียวที่รอดจากพายุมาได้

622
00:37:46,892 --> 00:37:48,977
- ใช่เลย
- นั่นแหละ ๆ ๆ

623
00:37:49,770 --> 00:37:53,440
การได้ซ่อมตู้จดหมาย
ที่ถูกรถกวาดหิมะชนล้ม

624
00:37:54,024 --> 00:37:57,027
พอออกมาดูตู้จดหมายก็หายไปแล้ว

625
00:37:57,110 --> 00:37:58,612
หายไปพร้อมจดหมายของเรา

626
00:37:58,695 --> 00:38:00,489
มองหาตู้จดหมายอยู่เหรอ

627
00:38:00,572 --> 00:38:02,241
ทําไม เห็นตู้จดหมายเราเหรอ

628
00:38:04,826 --> 00:38:09,289
การได้ซ่อมตู้จดหมาย
ที่ถูกลมพายุพัดจนล้ม

629
00:38:09,373 --> 00:38:12,167
แปลก ๆ นะ
ที่มันมาพร้อมกับโฆษณาสําหรับเด็ก

630
00:38:12,251 --> 00:38:13,961
นี่ของเด็กเล่นเหรอ

631
00:38:14,044 --> 00:38:16,630
- ไม่นะ ตู้จดหมายของจริง
- แต่ดูนี่สิ

632
00:38:19,174 --> 00:38:21,134
บอกแล้วว่าของบริษัททําของเล่น

633
00:38:21,218 --> 00:38:23,136
นี่ของบริษัททําของเล่นจริงเหรอ

634
00:38:23,220 --> 00:38:27,683
การได้ซ่อมตู้จดหมายที่ถูกหมีตบจนล้ม

635
00:38:27,766 --> 00:38:30,018
และหลายร้อยครั้ง

636
00:38:30,602 --> 00:38:33,981
กิบบี้ค้นพบวิธีแก้ที่แสนสวยแล้ว

637
00:38:35,023 --> 00:38:38,735
การได้บอกราตรีสวัสดิ์กับแม่
ทุก ๆ วันตลอดทั้งปี

638
00:38:38,819 --> 00:38:41,655
- แค่นี้นะแม่ ฝันดีนะ
- รักลูกนะ

639
00:38:41,738 --> 00:38:46,326
การได้เปิดประตูลิฟต์ในโรงพยาบาล
ให้คนแปลกหน้า

640
00:38:46,410 --> 00:38:49,371
ทั้งที่เพิ่งฟังข่าวร้ายมา

641
00:38:49,454 --> 00:38:51,748
ขอบคุณทุกคนนะ

642
00:38:51,832 --> 00:38:55,002
การได้ขอบคุณพยาบาลหลายต่อหลายครั้ง

643
00:38:55,085 --> 00:38:56,545
ขอบคุณค่ะ

644
00:38:56,628 --> 00:38:58,130
นั่นแมลง

645
00:38:59,882 --> 00:39:02,259
ขอเอาแมลงไปปล่อยก่อน

646
00:39:03,427 --> 00:39:07,514
การได้สัมผัสแมงมุม
ที่เดินไต่เส้นชีวิตบนมือฉัน

647
00:39:07,598 --> 00:39:10,809
ขณะที่ฉันพามันออกไปข้างนอก

648
00:39:12,686 --> 00:39:15,814
การได้นอนบนเตียงสี่เสา
ใต้ดวงดาวพร่างพราย

649
00:39:15,898 --> 00:39:18,525
และสร้างหมู่ดาวใหม่ ๆ ขึ้นมาเอง

650
00:39:18,609 --> 00:39:19,985
ดาวคนคู่

651
00:39:20,068 --> 00:39:21,612
แมรี-เคต และแอชลี่ย์ โอลเซน

652
00:39:22,321 --> 00:39:23,697
ไม่รู้จัก

653
00:39:25,616 --> 00:39:29,286
การได้จดจําแสงจันทร์
ที่ส่องผ่านหน้าต่าง

654
00:39:29,369 --> 00:39:31,830
พาดลงบนใบหน้าของเม็ก

655
00:39:32,372 --> 00:39:35,042
ฉันอยากขออนุญาต

656
00:39:35,125 --> 00:39:37,503
ปลุกเธอได้มั้ยถ้าฉันรู้สึกเศร้า

657
00:39:37,586 --> 00:39:39,880
ฉันอนุญาตตลอดอยู่แล้ว

658
00:39:40,797 --> 00:39:43,217
การได้รู้สึกอ้อมแขนอุ่น ๆ ของเม็ก

659
00:39:43,300 --> 00:39:46,762
โอบรอบตัวฉันจากด้านหลัง
ขณะซ้อนจักรยานยนต์ฉัน

660
00:39:49,806 --> 00:39:55,479
จะถึงแล้วอิดจ์ ใกล้แล้ว
เธอทําได้ เก่งมาก ๆ

661
00:39:55,979 --> 00:39:58,190
การได้เต้นยามที่โศกเศร้า

662
00:39:59,066 --> 00:40:02,569
การได้สัมผัสท้องทะเล
ในสระน้ําหลังบ้าน

663
00:40:04,571 --> 00:40:06,907
การได้รักทั้งที่เจ็บปวด

664
00:40:07,658 --> 00:40:09,785
การลืมโทรศัพท์

665
00:40:09,868 --> 00:40:12,704
การจดจําทุกเรื่องราว

666
00:40:18,752 --> 00:40:21,588
ก่อนจะเป็นมะเร็ง ฉันเป็นซึมเศร้า

667
00:40:22,714 --> 00:40:26,426
ตอนที่ฉันได้รับการวินิจฉัย
ฉันรู้สึกบางอย่างต่างออกไป

668
00:40:26,510 --> 00:40:30,889
รู้สึกเปี่ยมไปด้วย
ความซาบซึ้งและความรัก

669
00:40:33,100 --> 00:40:36,353
ฉันมีความสุขที่ได้ใช้ชีวิตเงียบ ๆ

670
00:40:36,436 --> 00:40:37,896
เจ้าลูกหมา ๆ

671
00:40:38,647 --> 00:40:42,985
ก่อนที่ได้รับการวินิจฉัย
ฉันเดินทางไปทั่วโลก

672
00:40:43,610 --> 00:40:45,112
ไม่ค่อยได้อยู่บ้าน

673
00:40:45,195 --> 00:40:47,656
ออกแสดงงานแล้วงานเล่า

674
00:40:48,490 --> 00:40:52,578
สามปีตั้งแต่รู้ตัวว่าเป็นมะเร็ง

675
00:40:52,661 --> 00:40:54,830
ฉันแทบไม่ได้ทําแบบนั้นแล้ว

676
00:40:54,913 --> 00:40:59,543
{\an8}ว่าไงคนเก่ง
ฉันเพิ่งรู้ไม่นานนี้ว่ามะเร็งกําเริบ

677
00:40:59,626 --> 00:41:02,171
{\an8}ก็เลยต้องยกเลิกทัวร์ฤดูใบไม้ผลิ

678
00:41:02,254 --> 00:41:04,840
ถึงทุกคนที่ซื้อตั๋วไปแล้ว

679
00:41:04,923 --> 00:41:07,217
ฉันรักคุณ ขอบคุณมาก

680
00:41:07,301 --> 00:41:10,220
เดี๋ยวฉันมาเล่าให้ฟังเรื่อย ๆ นะ

681
00:41:12,222 --> 00:41:15,267
ฉันไม่ได้ขึ้นแสดงมาเป็นปีแล้ว

682
00:41:16,351 --> 00:41:18,353
ภูมิคุ้มกันฉันต่ํามาก

683
00:41:18,437 --> 00:41:20,772
เม็กและฉันพยายามกักตัว

684
00:41:22,024 --> 00:41:23,942
รู้สึกว่าเป็นความเสี่ยง

685
00:41:25,944 --> 00:41:29,364
พูดตรง ๆ ฉันคิดถึงการขึ้นเวทีมาก ๆ

686
00:41:30,782 --> 00:41:32,951
อยากแสดงอีกมั้ย

687
00:41:33,035 --> 00:41:37,414
ฉันคงใจสลายหากต้องตาย
ก่อนที่จะได้แสดงอีกสักครั้ง

688
00:41:37,497 --> 00:41:39,041
ฉันอยากขึ้นแสดง

689
00:41:41,627 --> 00:41:46,048
แต่สุขภาพฉัน
ไม่เคยไม่แน่นอนเท่านี้มาก่อน

690
00:41:47,299 --> 00:41:48,967
ก็เลย... ไม่รู้สิ

691
00:41:53,055 --> 00:41:55,349
อเล็กซา ปิดไฟห้องนอน

692
00:41:56,099 --> 00:41:57,226
โอเค

693
00:42:01,104 --> 00:42:03,482
ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในวันนี้คืออะไร

694
00:42:04,399 --> 00:42:06,860
มีตอนที่...

695
00:42:06,944 --> 00:42:09,488
ไรอันถามว่าฉันอยากแสดงมั้ย

696
00:42:10,948 --> 00:42:11,990
ฉัน...

697
00:42:13,033 --> 00:42:14,576
อยากมาก

698
00:42:16,119 --> 00:42:17,704
อยากมาก ๆ

699
00:42:19,790 --> 00:42:22,292
แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว

700
00:42:22,376 --> 00:42:24,044
เธอล่ะ

701
00:42:24,753 --> 00:42:26,755
มีหลายช่วงให้เลือกอยู่

702
00:42:27,714 --> 00:42:28,882
โอเค

703
00:42:29,758 --> 00:42:31,260
แต่ฉันชอบตอนนี้ที่สุด

704
00:42:31,969 --> 00:42:33,178
ตอนนี้เหรอ

705
00:42:33,262 --> 00:42:36,723
ไม่แฟร์เลย
ฉันก็จะเลือกตอนนี้เหมือนกันถ้ารู้

706
00:42:37,307 --> 00:42:40,394
- รู้อะไร
- รู้ว่าเลือกตอนนี้ก็ได้

707
00:42:47,693 --> 00:42:50,320
- เบธี่เหรอ ว่าไง
- สวัสดี

708
00:42:50,404 --> 00:42:52,489
ตื่นเต้นที่จะไปที่ทิ้งขยะมั้ย

709
00:42:52,573 --> 00:42:53,657
ที่สุด

710
00:42:53,740 --> 00:42:56,326
ฉันตื่นเต้นมาก ไปทิ้งขยะกัน

711
00:42:56,952 --> 00:42:59,538
จะบอกอะไรให้ ฉันเพิ่งคิดได้เมื่อคืน

712
00:42:59,621 --> 00:43:02,124
ว่าต่อให้เธอกระซิบ
พวกเขาก็ได้ยินอยู่ดี

713
00:43:02,207 --> 00:43:04,209
- โอ้
- พวกเขาได้ยินที่ฉันกําลังพูดตอนนี้

714
00:43:04,293 --> 00:43:08,297
ดังนั้นอย่ากระซิบว่า
เธอไม่ชอบพวกเขาเด็ดขาด

715
00:43:10,007 --> 00:43:11,008
โอเค

716
00:43:12,759 --> 00:43:17,389
พวกเขารู้มั้ยว่าเรารู้จักกัน
หรือคิดว่าฉันเป็นคนขับรถพาไปทิ้งขยะ

717
00:43:18,557 --> 00:43:20,601
พวกเขารู้ว่า
เธอเป็นแฟนเก่าฉันเมื่อนานมาแล้ว

718
00:43:20,684 --> 00:43:22,561
และรู้ว่า
เธอเป็นหนึ่งในเพื่อนสนิทของฉัน

719
00:43:23,103 --> 00:43:24,938
สิ่งแรกที่พวกเขาควรต้องรู้...

720
00:43:25,022 --> 00:43:27,941
ให้ตาย เธอพูดเรื่องนี้ประจํา

721
00:43:28,025 --> 00:43:30,319
...ฉันเป็นที่รู้จัก
จากการบอกเลิกแอนเดรีย

722
00:43:30,402 --> 00:43:31,737
ใช่

723
00:43:31,820 --> 00:43:34,740
จะมีสักกี่คนที่พูดได้ว่า
"ฉันบอกเลิกแอนเดรีย กิบสัน"

724
00:43:34,823 --> 00:43:35,991
หลายคน

725
00:43:36,074 --> 00:43:39,786
- มีหลายคนที่พูดได้ จะบ้าเหรอ
- แต่ฉันเป็นคนแรก

726
00:43:39,870 --> 00:43:41,288
ฉันคือผู้เปิดเส้นทางสายกวี

727
00:43:41,622 --> 00:43:43,290
ทําไมคุณถึงเลิกกับเขาล่ะ

728
00:43:44,333 --> 00:43:47,002
สุดท้ายแล้ว เราคือคนประเภทเดียวกัน

729
00:43:47,085 --> 00:43:50,881
เราแมน ๆ กันทั้งคู่
ไม่ประสีประสาเรื่องทางเพศเนอะ

730
00:43:50,964 --> 00:43:51,965
ฉันก็ว่างั้น

731
00:43:52,049 --> 00:43:54,009
ไรอัน ฉันไม่ได้บอกว่า
ผู้ชายคบกันเองไม่ได้นะ

732
00:43:55,385 --> 00:43:58,430
ถูกต้อง มันก็แค่...

733
00:43:58,514 --> 00:44:00,516
- ไม่ใช่ทาง
- ไม่ใช่ทาง

734
00:44:02,392 --> 00:44:06,063
ตอนที่ฉันเปิดเผยตัวเอง
มันไม่ง่ายสําหรับพ่อแม่ฉัน

735
00:44:06,146 --> 00:44:08,398
ที่จะเข้าใจความหลากหลายทางเพศ

736
00:44:08,482 --> 00:44:12,903
และเข้าใจว่าฉันสามารถมีชีวิต
อย่างมีความสุขในแบบที่ฉันเป็นได้

737
00:44:13,362 --> 00:44:15,739
ฉันกลัวมาก
ที่จะต้องไปเจอพ่อแม่ของเบธี่

738
00:44:15,822 --> 00:44:17,866
เพราะรู้ว่าพวกเขาเคร่งศาสนา

739
00:44:17,950 --> 00:44:20,285
แต่พอเข้าไปที่บ้านของพวกเขา

740
00:44:20,369 --> 00:44:22,829
พวกเขาน่ารักมาก

741
00:44:22,913 --> 00:44:26,333
พ่อของเบธี่เพิ่งเสียไปด้วยโรคมะเร็ง

742
00:44:26,416 --> 00:44:30,504
เขาถูกวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็ง
แล้วก็เสียห้าวันให้หลัง

743
00:44:30,587 --> 00:44:35,050
จําได้ว่าฉันโทรหาแอนเดรีย
บอกว่า "ฉันอยู่ในห้องนี้ไม่ได้"

744
00:44:35,133 --> 00:44:37,886
เพราะมัน... มันไม่ใช่ความเศร้า

745
00:44:37,970 --> 00:44:41,890
มันคือความอึดอัด
กับสิ่งที่กําลังจะเกิดขึ้น

746
00:44:41,974 --> 00:44:47,563
แอนเดรียบอกว่า "เปิดใจต่อความรัก

747
00:44:48,313 --> 00:44:51,316
ทุกสิ่งที่เธอกําลังรู้สึกตอนนี้
เรียกมันว่าความรัก

748
00:44:51,400 --> 00:44:54,194
ไม่ว่าจะเป็นความกลัวหรือความเศร้า

749
00:44:54,278 --> 00:44:56,613
ทุกอย่างที่เธอรู้สึกมันคือความรัก"

750
00:44:56,697 --> 00:45:00,075
นั่นเปลี่ยนประสบการณ์
การสูญเสียเขาไปเลย

751
00:45:03,787 --> 00:45:05,998
(ขยะ)

752
00:45:06,874 --> 00:45:10,502
มีคนทิ้งเก้าอี้ตัวนั้นเหรอ ดูดีออก

753
00:45:10,586 --> 00:45:12,421
- ตัวสีขาวเหรอ
- ใช่

754
00:45:13,380 --> 00:45:17,009
มีบรรทัดหนึ่ง
ในกวีบทหนึ่งที่แอนเดรียเขียน

755
00:45:17,092 --> 00:45:20,220
ว่าเพศทางเลือกหลายคน
ยังคงเป็นเพื่อนกับคนรักเก่า

756
00:45:20,304 --> 00:45:22,097
เพราะพวกเขาสูญเสียครอบครัวไปมาก

757
00:45:22,181 --> 00:45:25,017
จนเมื่อเจอคนที่
สามารถเรียกได้ว่าครอบครัว

758
00:45:25,100 --> 00:45:27,769
พวกเขาจะทําทุกอย่าง
เพื่อรักษาคนคนนั้นไว้

759
00:45:29,813 --> 00:45:31,481
หยิบให้หน่อยได้มั้ยเบธี่

760
00:45:31,565 --> 00:45:33,150
มีสองตัวนะ

761
00:45:33,233 --> 00:45:36,570
เพื่อนสนิทของฉันส่วนใหญ่
คือแฟนเก่าของฉันเอง

762
00:45:36,987 --> 00:45:38,655
อย่างเช่นเบธี่

763
00:45:38,739 --> 00:45:41,491
เบธี่มีลูกชายแล้ว

764
00:45:41,575 --> 00:45:44,620
ที่เรียกแอนเดรียว่าปุง

765
00:45:44,703 --> 00:45:47,247
คือป้าผสมกับลุง

766
00:45:47,331 --> 00:45:49,917
บ้านหลังที่เราอยู่ตอนนี้

767
00:45:50,000 --> 00:45:55,047
แอนเดรียซื้อกับเอมิลี่
ที่เคยคบกันเมื่อ 25 ปีก่อน

768
00:45:56,006 --> 00:45:58,759
ตอนฉันย้ายเข้ามา
ฉันเข้ามาอยู่กับแอนเดรียและเอมิลี่

769
00:45:59,760 --> 00:46:03,847
แล้วก็มีเฮเทอร์
ที่เคยคบกันเมื่อแปดปีก่อน

770
00:46:03,931 --> 00:46:07,142
บทกวีอกหักของฉันส่วนมากมาจากเฮเทอร์

771
00:46:07,226 --> 00:46:11,104
ตอนนี้ฉันจ้างเธอเป็นผู้จัดการ
เป็นหนึ่งในเพื่อนที่ฉันสนิทที่สุด

772
00:46:11,188 --> 00:46:13,857
นั่นแหละ แฟนเก่าหลายคน

773
00:46:14,566 --> 00:46:17,736
ซึ่งฉันรู้สึกว่า
พวกเขาเป็นครอบครัวของฉันเช่นกัน

774
00:46:18,070 --> 00:46:20,906
เอาล่ะ มาคุยธุรกิจกัน

775
00:46:20,989 --> 00:46:25,744
เราเพิ่งเปิดบทสนทนา
ว่าฉันอาจจะขึ้นแสดงสดอีกครั้ง

776
00:46:25,827 --> 00:46:29,873
ฉันมองว่าต้องเป็นอะไรที่
แตกต่างไปจากที่เธอเคยทํา

777
00:46:29,957 --> 00:46:32,501
เห็นภาพคนแห่กันมา

778
00:46:32,584 --> 00:46:35,629
เห็นภาพว่าเป็นงานเพื่อทุกคน

779
00:46:35,712 --> 00:46:39,675
มีแนวโน้มว่านี่อาจจะ
เป็นการแสดงครั้งสุดท้ายของฉัน

780
00:46:39,758 --> 00:46:41,677
ดังนั้นมันคงสะเทือนอารมณ์มากแน่ ๆ

781
00:46:41,760 --> 00:46:44,096
เพราะเพื่อน ๆ ทุกคนจะมากันหมด

782
00:46:44,179 --> 00:46:46,265
มาประคองหัวใจดวงนี้ไปด้วยกัน

783
00:46:46,348 --> 00:46:47,850
- ใช่
- แต่ฉันแอบกลัว

784
00:46:47,933 --> 00:46:50,477
ฉันไม่อยากยกเลิกการแสดงอีกแล้ว

785
00:46:51,186 --> 00:46:55,440
ตอนที่ต้องยกเลิกทัวร์
มันยากมากสําหรับฉัน

786
00:46:56,024 --> 00:46:57,401
- เดี๋ยวค่อยว่ากัน
- อืม

787
00:47:06,326 --> 00:47:09,538
ตอนนี้แอนเดรีย
กําลังช่วยตรวจทานบันทึกความทรงจํา

788
00:47:09,621 --> 00:47:12,666
เราตรวจทานงานเขียนของกันละกัน
ด้วยวิธีที่ต่างกัน

789
00:47:13,292 --> 00:47:16,086
ฉันใช้เวลาเขียนนานมาก ๆ

790
00:47:16,170 --> 00:47:20,299
แล้วพอได้เห็นเม็กเขียนงาน
เธอมักจะเขียนอะไรฉลาด ๆ

791
00:47:20,382 --> 00:47:21,592
สละสลวย...

792
00:47:22,968 --> 00:47:25,179
ออกมาได้ในเวลาสั้น ๆ

793
00:47:26,388 --> 00:47:29,057
ประเด็นคือเม็กมีคลังคําศัพท์เยอะมาก

794
00:47:29,141 --> 00:47:33,979
แต่เดี๋ยวจะได้รู้กันว่าคําทั้งหลาย
ที่เม็กยืนยันว่าเป็นคําศัพท์

795
00:47:34,062 --> 00:47:35,689
- เธอมโนขึ้นมาเอง
- โอเค

796
00:47:35,772 --> 00:47:38,317
มาโหวตกันดีกว่าอะไรประหลาดกว่ากัน

797
00:47:38,400 --> 00:47:40,944
การที่ฉันที่เป็นกวีและนักเขียน
รู้จักคําศัพท์มากมาย

798
00:47:41,028 --> 00:47:44,489
ขณะที่แอนเดรียเป็นนักกวีเกียรติยศ
แต่รู้ศัพท์แค่ห้าคํา

799
00:47:44,948 --> 00:47:47,576
รู้มั้ยว่าต้องเก่งแค่ไหน

800
00:47:47,659 --> 00:47:50,662
ถึงจะสามารถแต่งกลอนได้มากเท่าฉัน
โดยใช้คําศัพท์แค่ห้าคํา

801
00:47:52,456 --> 00:47:53,582
โทษนะจ๊ะ

802
00:47:53,665 --> 00:47:55,626
เธอมีเครื่องมือมหาศาล

803
00:47:55,709 --> 00:47:59,046
แต่ฉันสร้างบ้านด้วยไขควงอันเดียว

804
00:47:59,796 --> 00:48:03,133
- โอเค ดังนั้น...
- บทนี้เกี่ยวกับอะไร

805
00:48:03,217 --> 00:48:04,676
เตรียมความพร้อมหน่อย

806
00:48:05,219 --> 00:48:08,555
- ก่อนการผ่าตัด
- โอเค

807
00:48:10,015 --> 00:48:13,393
"ความสนใจของฉัน
ถูกสะกดด้วยท้องของแอนเดรีย

808
00:48:14,019 --> 00:48:17,022
หน้าท้องที่เคยแบนราบมีโครงเหลี่ยม

809
00:48:17,105 --> 00:48:19,775
ป่องขึ้นมากในไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา

810
00:48:19,858 --> 00:48:22,903
บวมจนทําให้รู้สึก
ว่าทุกอย่างจริงขึ้นมาก

811
00:48:22,986 --> 00:48:24,530
ฉุกเฉินขึ้นมาก

812
00:48:24,613 --> 00:48:27,366
พุงเธอกลมเหมือนฉันเลย

813
00:48:27,449 --> 00:48:31,286
ฉันเกลียดพุงของตัวเองมาทั้งชีวิต
แต่ฉันไม่เคยต้องคิดกลัว

814
00:48:31,370 --> 00:48:35,624
ว่าจะมีสิ่งที่ร้ายกาจ
เติบโตอยู่เงียบ ๆ ข้างใต้นั่น"

815
00:48:37,501 --> 00:48:40,295
ฉันว่ามีอะไรที่สวยงามอยู่ในนั้น

816
00:48:40,379 --> 00:48:43,131
ฉันชอบที่เธอเขียน ยอดเยี่ยมมาก

817
00:48:43,215 --> 00:48:45,676
แต่มันขาดอะไรไปบางอย่าง

818
00:48:45,759 --> 00:48:48,387
เราได้ยินเธอบอก
"ฉันไม่อยากเสียแอนเดรียไป"

819
00:48:48,470 --> 00:48:50,597
ก็หวังว่าอย่างนั้น

820
00:48:50,681 --> 00:48:52,808
แต่ฉันไม่รู้ความรู้สึกของเธอ

821
00:48:53,559 --> 00:48:56,687
ขยายความหน่อยได้มั้ย
ฉันเห็นด้วยกับที่เธอพูด

822
00:48:56,770 --> 00:49:00,774
แค่บางครั้งฉันคิดว่าฉัน
ทําอย่างนั้นแล้วแต่ปรากฏว่าไม่ได้ทํา

823
00:49:01,316 --> 00:49:04,486
เหมือนฉันกําลังมองทุกอย่าง

824
00:49:04,570 --> 00:49:06,238
นั่นคือสิ่งที่ฉันพยายามจะ...

825
00:49:06,321 --> 00:49:08,907
เธอต้องสื่อให้ชัดเจน

826
00:49:08,991 --> 00:49:11,034
ว่าทําไมเธอในฐานะคนรักของฉัน

827
00:49:11,118 --> 00:49:13,036
คนที่ใกล้ชิดฉันมากที่สุด...

828
00:49:13,996 --> 00:49:17,833
ถึงยังคงมีสติอยู่ได้
ทําไมเธอไม่พังทลาย

829
00:49:17,916 --> 00:49:22,129
ซึ่งไม่ผิดเลยที่เธอไม่พัง
แต่ต้องอธิบายส่วนนี้เข้าไปด้วย

830
00:49:22,212 --> 00:49:24,506
เธอคือตัวละครหลัก ไม่ใช่ฉัน

831
00:49:24,590 --> 00:49:28,051
ต่อไปคือช่วงที่เธอ
เห็นการเสพติดอาหารของฉันมากขึ้น

832
00:49:28,135 --> 00:49:29,803
- ช่วงที่ทําเคมีบําบัด
- โอเค

833
00:49:29,887 --> 00:49:33,807
- อาจจะชัดเจนขึ้น
- งั้นไปต่อ ขอฟังก่อน

834
00:49:33,891 --> 00:49:37,352
"การดูแลผู้ป่วยมะเร็ง
คล้ายปลาแปดขา โทรศัพท์ของฉัน..."

835
00:49:37,436 --> 00:49:40,230
- คําบ้าอะไรวะนั่น
- ตรงตัวเลย

836
00:49:41,440 --> 00:49:43,650
- "ปลาแปดขา"
- ใช่

837
00:49:43,734 --> 00:49:46,653
นึกไม่ออกจริง ๆ ว่ะ

838
00:49:46,737 --> 00:49:48,947
อันนี้เกินไป โทษที

839
00:49:50,157 --> 00:49:52,868
ฉันคิดถึงปลาหมึกไง

840
00:49:52,951 --> 00:49:55,621
ประมาณว่าต้องมีหลาย ๆ มือ

841
00:49:56,705 --> 00:49:57,998
แปดมือ

842
00:49:59,625 --> 00:50:04,379
ฉันทดไว้แล้วกันว่า
ต้องพูดเกี่ยวกับมือและความรับผิดชอบ

843
00:50:04,463 --> 00:50:09,343
ตาสีตาสาจะได้เข้าใจ รู้จักคํานี้เนอะ

844
00:50:09,843 --> 00:50:14,264
ตาสีตาสาคือผู้สูงอายุ
เป็นสามีของยาย

845
00:50:14,973 --> 00:50:16,308
ให้ตายเถอะ

846
00:50:16,391 --> 00:50:19,186
ก็จริงอะ จริงจะตาย

847
00:50:19,269 --> 00:50:22,689
หมายถึงชาวบ้านทั่วไป

848
00:50:22,773 --> 00:50:24,983
คนธรรมดา ๆ

849
00:50:27,694 --> 00:50:29,363
- ต่อเลยจ้ะ
- โอเค

850
00:50:30,322 --> 00:50:33,534
"ณ จุดจําหน่ายกัญชาเพื่อการแพทย์
ฉันโชว์บัตรกัญชาทางการแพทย์

851
00:50:33,617 --> 00:50:35,911
ที่มีคําว่า 'คนดูแลผู้ป่วย'
พิมพ์อยู่ข้างชื่อฉัน

852
00:50:35,994 --> 00:50:39,164
ตัวตนใหม่ของฉัน
ที่ได้รับการยอมรับจากทางการ"

853
00:50:41,041 --> 00:50:45,796
สามปีก่อน
เราดิ้นรนกับความสัมพันธ์มาก

854
00:50:46,380 --> 00:50:52,094
ตอนที่เรารู้ว่ามันคือมะเร็ง
เขาพยายามบอกเลิกฉัน

855
00:50:52,177 --> 00:50:55,013
เขาบอกว่า "ไม่อยากทําแบบนี้กับเธอ"

856
00:50:55,097 --> 00:50:59,268
ฉันบอกว่า "ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น"

857
00:51:00,727 --> 00:51:05,315
วันต่อมาความสัมพันธ์เราดีขึ้นทันที

858
00:51:05,399 --> 00:51:06,483
(แต่งงานกับฉันนะ)

859
00:51:06,567 --> 00:51:10,487
ตอนนี้เราคบกันมาเก้าปีแล้ว

860
00:51:11,446 --> 00:51:14,449
ไม่รู้ว่าพวกคุณพอจะดูออกหรือยัง

861
00:51:14,950 --> 00:51:17,452
ว่าเม็กไม่ปกติ

862
00:51:18,161 --> 00:51:20,789
เธอไม่เคยกังวลกับอะไรในชีวิตเลย

863
00:51:21,498 --> 00:51:23,625
ฉันเป็นอย่างนี้ตั้งแต่เกิด

864
00:51:24,376 --> 00:51:27,296
เมื่อใดที่ฉัน
กังวลเรื่องอะไรสักอย่าง

865
00:51:27,379 --> 00:51:30,257
ฉันมีหลักฐานยืนยันมากมาย
ว่ามันเสียเวลาเปล่า ๆ

866
00:51:30,340 --> 00:51:32,843
ดังนั้นในไม่กี่ครั้ง
ที่ฉันเคยได้เป็นกังวล

867
00:51:32,926 --> 00:51:36,305
ฉันมักจะคิด "ฉันทําแบบนั้นเพื่ออะไร"

868
00:51:37,055 --> 00:51:42,269
ฉันมองว่ามันมีความเป็นไปได้มากมาย

869
00:51:42,352 --> 00:51:44,146
ของสิ่งที่จะเกิดขึ้น

870
00:51:44,229 --> 00:51:47,733
แอนเดรียตาย
ก็เป็นหนึ่งในความเป็นไปได้

871
00:51:48,775 --> 00:51:53,155
อีกหนึ่งความเป็นไปได้คือ
มียาตัวใหม่ออกมาและ...

872
00:51:53,238 --> 00:51:57,201
รักษาได้อยู่ปีหนึ่งแล้วก็อีกปีหนึ่ง
และเขาอาจจะตายในอีกห้าปี

873
00:51:57,284 --> 00:52:00,454
อีกหนึ่งความเป็นไปได้คือ
มียาพวกนั้นออกมา

874
00:52:00,537 --> 00:52:02,831
และก็มีทางรักษามะเร็งออกมาพอดี

875
00:52:02,915 --> 00:52:06,043
แล้วเขาก็สามารถ
มีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีกนาน

876
00:52:06,126 --> 00:52:08,545
ฉันไม่มีทางรู้

877
00:52:08,629 --> 00:52:11,006
ฉันไม่อยากแสร้งทําเป็นรู้
ว่ามันจะเป็นยังไงต่อไป

878
00:52:12,466 --> 00:52:18,055
ฉันรู้สึกว่าสุดท้ายแล้ว
ถ้าถึงเวลาที่ฉันจะต้องเสียใจจริง ๆ

879
00:52:18,138 --> 00:52:21,517
ฉันจะเสียใจกับมันอย่างถึงที่สุด

880
00:52:21,600 --> 00:52:26,313
แต่มันไม่ใช่เรื่อง
ที่ต้องมาเสียใจก่อนล่วงหน้า

881
00:52:28,106 --> 00:52:30,943
น่าจะเป็นสาเหตุว่าทําไม
ทุกครั้งที่แอนเดรียเจ็บปวด

882
00:52:31,026 --> 00:52:34,738
ฉันจะรู้สึกจริงจังขึ้น
เพราะมันทําให้รู้สึกว่า

883
00:52:34,821 --> 00:52:38,033
"โอเค เธอเจ็บปวด เธอเดินไม่ได้

884
00:52:38,116 --> 00:52:39,701
มันยากมากตอนนี้"

885
00:52:41,161 --> 00:52:43,455
ฉันไม่รู้ว่าคนอื่นมองฉันยังไง

886
00:52:43,539 --> 00:52:46,917
ว่าฉันไม่ยอมรับความจริง
หรือว่าฉันปรับตัวได้ดี

887
00:52:47,000 --> 00:52:49,419
เธอแอบไม่ยอมรับความจริง
ซึ่งฉันโอเคนะ

888
00:52:50,254 --> 00:52:52,297
มันคือความเข้มแข็งหรือการข่มอารมณ์

889
00:52:54,174 --> 00:52:58,554
มันกลับมาอีกแล้ว ตอนอยู่กับเม็กด้วย

890
00:52:58,637 --> 00:53:01,557
ลองคิดดูว่าเม็กจะรู้สึกยังไง

891
00:53:03,016 --> 00:53:08,105
ฉันนั่งลงคุยกับเธอ
บอกเธอว่าฉันรู้สึกกลัว

892
00:53:09,022 --> 00:53:12,276
ว่าจากนี้ไปความสุขของเธอ

893
00:53:13,652 --> 00:53:16,655
จะเกิดขึ้น
ก็ต่อเมื่อเธอไม่ได้อยู่กับฉัน

894
00:53:17,781 --> 00:53:22,995
มันมีความกลัวที่จะรู้สึกผิด
กับการมีเวลาให้ตัวเอง

895
00:53:24,079 --> 00:53:27,332
แค่จะเขียนหนังสือ
บางครั้งก็ยากที่จะหาเวลาให้ตัวเอง

896
00:53:27,416 --> 00:53:29,710
เพราะฉันรู้สึกว่า
มันคือช่วงเวลาอันโดดเดี่ยว

897
00:53:29,793 --> 00:53:33,130
ของคนที่ฉันรัก
ที่อยู่หลังบานประตูนี้เอง

898
00:53:35,174 --> 00:53:36,592
แต่ว่า...

899
00:53:37,801 --> 00:53:40,596
นี่ก็คือสิ่งที่ฉันต้องการ
สําหรับชีวิตฉันเช่นกัน

900
00:53:41,346 --> 00:53:45,559
บางทีฉันรู้สึกขัดแย้งกันในตัวเอง
ไม่รู้ว่าควรจะอยู่ตรงไหนดี

901
00:53:47,936 --> 00:53:51,607
มันยากที่จะเข้าใจน่ะ
สมมติมีคนบอกว่า

902
00:53:51,690 --> 00:53:54,193
"แอนเดรียอยู่ได้แค่อีกหนึ่งเดือน..."

903
00:53:54,276 --> 00:53:56,695
ขออย่าให้เป็นเรื่องจริง
แต่สมมติมีคนบอกฉันแบบนี้

904
00:53:56,778 --> 00:54:00,073
ฉันคงไม่เสียเวลามาเขียนหนังสือหรอก

905
00:54:00,157 --> 00:54:02,409
ฉันจะอยู่ตรงนั้นกับเขาอย่างเต็มที่

906
00:54:04,077 --> 00:54:07,748
ฉันพยายามหาจังหวะและสมดุล

907
00:54:07,831 --> 00:54:11,084
บางครั้งฉันรู้สึกว่า...

908
00:54:12,753 --> 00:54:14,755
ฉันยังเด็กเกินกว่าที่จะ
ต้องทําอะไรแบบนี้

909
00:54:15,672 --> 00:54:18,383
มันไม่ใช่เรื่องปกติที่คนวัย 35

910
00:54:21,261 --> 00:54:23,055
จะต้องแบกรับสิ่งเหล่านี้

911
00:54:26,808 --> 00:54:27,809
นั่นแหละ

912
00:54:34,858 --> 00:54:36,443
- สวัสดี
- สวัสดีคุณหมออัลดริดจ์

913
00:54:36,860 --> 00:54:40,531
- รู้สึกยังไงบ้าง
- ไม่แย่ ปวดบ้าง

914
00:54:41,073 --> 00:54:43,242
เดี๋ยวเอาขึ้นจอให้ดู

915
00:54:44,076 --> 00:54:48,163
ขออธิบายเบื้องต้น
นี่คือเตียงที่เรานอน

916
00:54:48,664 --> 00:54:51,667
นี่คือกระดูกเชิงกราน
แล้วก็เห็นจุดนั่นมั้ย

917
00:54:51,750 --> 00:54:53,502
ที่ดูเหมือนต่อมน้ําเหลือง

918
00:54:53,585 --> 00:54:55,796
บนกล้ามเนื้อบริเวณนี้

919
00:54:55,879 --> 00:54:56,713
โอเค

920
00:54:56,797 --> 00:55:00,342
นั่นอาจจะเป็นสาเหตุ
ของอาการปวดร้าวข้างใน

921
00:55:00,425 --> 00:55:03,554
ถ้าขอให้คุณหมอช่วยชี้บนตัวฉัน

922
00:55:03,637 --> 00:55:06,098
ว่าจุดที่ปวดอยู่ตรงไหนจะได้มั้ย

923
00:55:06,181 --> 00:55:10,561
ได้สิ หมอคาดว่า
จุดที่ปวดน่าจะอยู่ขึ้นไปตรงนี้

924
00:55:10,644 --> 00:55:13,313
- อืม ใช่เลย
- ใช่บริเวณนั้นมั้ย

925
00:55:13,397 --> 00:55:16,483
ทีนี้เรามาดูขั้นต่อไป

926
00:55:16,567 --> 00:55:19,111
เราจะใช้เอลาแฮร์รักษาเหมือนเดิม

927
00:55:19,194 --> 00:55:21,238
โดยเพิ่มเอวาสตินเข้าไปช่วย

928
00:55:21,321 --> 00:55:24,074
แต่มีโอกาสเล็กน้อยที่เอวาสติน

929
00:55:24,157 --> 00:55:27,160
อาจส่งผลข้างเคียงที่เราเคยคุยกันไป

930
00:55:27,244 --> 00:55:29,371
เช่น การบาดเจ็บในช่องท้อง

931
00:55:30,414 --> 00:55:33,959
หรือความเสี่ยงว่า
เสียงคุณอาจจะเปลี่ยนไป

932
00:55:34,042 --> 00:55:38,255
หมอรู้ว่า
เป็นความเสี่ยงที่ยากจะยอมรับ

933
00:55:39,256 --> 00:55:42,718
หมอเข้าใจว่า
การปกป้องเสียงของคุณเป็นเรื่องสําคัญ

934
00:55:42,801 --> 00:55:45,137
ถ้าคุณมองว่า
เป็นความเสี่ยงที่ทําใจยอมรับไม่ได้

935
00:55:45,220 --> 00:55:47,848
- เราก็ไม่ต้องเลือกทางนี้ ไม่เป็นไร
- โอเค

936
00:55:47,931 --> 00:55:51,518
ยังมีวิธีอื่นที่ใช้ต้านอาการนี้อีก
นี่ไม่ใช่...

937
00:55:51,602 --> 00:55:54,730
สวดมนต์ สวดภาวนาเหรอ

938
00:55:54,813 --> 00:55:57,399
- ก็ได้ หรือจะทําเคมีบําบัด
- เหรอ

939
00:55:57,482 --> 00:55:59,776
การรักษาแบบตะวันตกด้วย

940
00:56:00,777 --> 00:56:04,281
แต่เรายังมีตัวเลือก
ที่อยู่ระหว่างการวิจัยที่อาจ...

941
00:56:04,364 --> 00:56:07,242
- ช่วยยืดเวลาให้เราอีกหลายเดือน
- อืม

942
00:56:07,326 --> 00:56:10,954
- เรายังมีทางเลือก
- โอเค

943
00:56:11,038 --> 00:56:13,332
- ขอบคุณมากค่ะ
- ยินดีค่ะ

944
00:56:14,458 --> 00:56:17,461
"ยืดเวลาให้อีกหลายเดือน" ฟังแล้วจุก

945
00:56:29,765 --> 00:56:32,976
(แอนเดรีย)

946
00:56:40,526 --> 00:56:42,945
ที่ฉันร้องไห้เป็นเพราะ...

947
00:56:48,951 --> 00:56:51,119
พูดแล้วก็จะฟังดูประหลาด...

948
00:56:51,995 --> 00:56:55,290
แต่ถ้าฉันตายไป
เม็กคงต้องการให้ฉันช่วยปลอบเธอ...

949
00:56:56,667 --> 00:56:58,502
ผ่านความรู้สึกไปให้ได้

950
00:56:59,795 --> 00:57:03,674
ฉันทนคิดว่า
ตัวเองจะไม่อยู่ช่วยปลอบเธอ

951
00:57:04,383 --> 00:57:05,467
ให้ผ่านมันไปไม่ได้

952
00:57:09,137 --> 00:57:10,931
เมื่อคืนก่อนก็บอกเธอไปเหมือนกัน

953
00:57:11,014 --> 00:57:14,518
ฉันบอก "ถ้าฉันตายไปจริง ๆ
ฉันทนคิดการที่ตัวเองไม่อยู่ตรงนั้น

954
00:57:14,601 --> 00:57:16,687
'เม็ก เธอต้องไม่เชื่อแน่ ๆ

955
00:57:17,396 --> 00:57:19,773
เธอต้องไม่เชื่อว่าเกิดอะไรขึ้น'"

956
00:57:25,362 --> 00:57:27,239
ฉันเริ่มใช้เอวาสติน

957
00:57:27,322 --> 00:57:31,034
เคมีบําบัดที่ฉันกําลังเข้ารับ
คือตัวเสริมจากที่ฉันรับอยู่

958
00:57:32,452 --> 00:57:37,624
ผลข้างเคียงอันน่าสะพรึงกลัว
คือเสียงอาจจะหายไป

959
00:57:38,792 --> 00:57:40,669
แต่ฉันรู้สึกว่า "โอเค

960
00:57:40,752 --> 00:57:43,672
หยุดทําสิ่งที่อยากหรือไม่ก็ตายซะ"

961
00:57:45,215 --> 00:57:48,635
ฉันตื่นขึ้นมาหลังวันแรก
ที่ให้ยาผ่านทางหลอดเลือดครั้งแรก

962
00:57:48,719 --> 00:57:50,637
แล้วพูดไม่ได้เลย

963
00:57:50,721 --> 00:57:54,183
คออักเสบชนิดที่ว่า
รู้สึกเหมือนหายใจไม่ได้

964
00:57:54,975 --> 00:57:58,854
ฉันตื่นตระหนกเพราะฉันพยายาม
เรียกหาเม็กแต่ว่าทําไม่ได้

965
00:58:00,063 --> 00:58:00,939
และ...

966
00:58:02,191 --> 00:58:03,233
การที่...

967
00:58:04,568 --> 00:58:06,612
เจ็บปวดทางร่างกาย

968
00:58:06,695 --> 00:58:09,448
แต่ไม่สามารถร้องขอความช่วยเหลือได้
มันช่างน่ากลัว

969
00:58:09,531 --> 00:58:11,074
ฉันรู้สึกกลัว

970
00:58:12,826 --> 00:58:16,330
หนึ่งในอาการข้างเคียงที่เกิดได้ยาก

971
00:58:17,080 --> 00:58:18,540
แต่ดันเกิดขึ้นกับฉัน

972
00:58:20,042 --> 00:58:23,921
ฉันรู้สึกเหมือนนี่เป็นสัญญะบางอย่าง

973
00:58:24,004 --> 00:58:26,256
แบบว่า "อะไรวะเนี่ย"

974
00:58:26,340 --> 00:58:30,886
เหมือนการต้องแลกมา
ประมาณว่าเอายานี้ไปซะ

975
00:58:30,969 --> 00:58:33,180
เธอจะได้ไม่ตาย

976
00:58:33,263 --> 00:58:36,808
แต่เธอจะต้องแลกด้วยเสียงของเธอ

977
00:58:36,892 --> 00:58:40,479
พรสวรรค์ การสื่อสาร
และเป้าหมายชีวิตของเธอ

978
00:58:41,146 --> 00:58:42,439
มันไม่ยุติธรรมเลย

979
00:58:45,609 --> 00:58:48,320
ฉันรู้สึกเหมือนฉันมี
ส่วนได้ส่วนเสียมากกว่าใครในโลกนี้

980
00:58:48,403 --> 00:58:50,989
กับการที่แอนเดรียมีชีวิตอยู่
ไม่ได้บอกว่ามันขึ้นอยู่กับฉันนะ

981
00:58:51,073 --> 00:58:55,077
แต่ฉันคงจะรับได้
หากเราเลือกจะไม่รับยา

982
00:58:55,160 --> 00:58:57,287
ถ้าต้องแลกมาด้วยเสียงของเขา

983
00:58:59,498 --> 00:59:03,085
ฉันต้องทําใจยอมรับว่าจะพูดไม่ได้

984
00:59:04,670 --> 00:59:08,006
ว่าจะอ่านบทกวีไม่ได้

985
00:59:08,090 --> 00:59:11,969
เรายกเลิกทุกงานที่ต้องพูด
ทุกงานของนักกวีเกียรติยศ

986
00:59:13,387 --> 00:59:15,264
ฉันเป็นนักแสดงบทกวี

987
00:59:15,889 --> 00:59:17,432
แต่ตอนนี้ทํามันไม่ได้

988
00:59:17,891 --> 00:59:21,728
และไม่มีทางที่จะขึ้นแสดงได้อีก

989
00:59:29,903 --> 00:59:31,530
- กิ๊บ
- ว่าไงที่รัก

990
00:59:31,613 --> 00:59:33,574
- ขึ้นมาตรงนี้ได้มั้ย
- ทุกอย่างโอเคนะ

991
00:59:33,657 --> 00:59:35,617
- อืม
- โอเค

992
00:59:35,701 --> 00:59:37,786
ฉันเจออะไรที่อยากให้เธอดู

993
00:59:37,870 --> 00:59:38,829
โอเค

994
00:59:41,874 --> 00:59:44,793
คุณพระ สุดยอดมาก

995
00:59:44,877 --> 00:59:46,378
(การแข่งขันชิงแชมป์รัฐเมน ปี 1993)

996
00:59:46,461 --> 00:59:49,256
{\an8}ฝั่งบลูเดวิลส์
ตําแหน่งการ์ด หมายเลข 32 แอนเดรีย...

997
00:59:49,339 --> 00:59:51,091
{\an8}นั่นเธอไง

998
00:59:52,843 --> 00:59:56,972
- ตายแล้ว เด็กน้อยมาก ๆ
- ...กิบสันได้บอล

999
00:59:57,055 --> 00:59:59,683
- ไหนดูซิ สู้ ๆ กิบบี้
- กิบสันขึ้นยิง...

1000
00:59:59,766 --> 01:00:00,601
ว้าว

1001
01:00:01,518 --> 01:00:02,895
พระเจ้าช่วย

1002
01:00:02,978 --> 01:00:04,438
จบลงแล้วครับ

1003
01:00:04,521 --> 01:00:07,524
{\an8}คาลาสเป็นแชมป์หญิงระดับรัฐ
ของคลาสซีรุ่นมัธยมปลาย

1004
01:00:07,608 --> 01:00:08,775
{\an8}(32 - แอนเดรีย กิบสัน)

1005
01:00:08,859 --> 01:00:11,778
{\an8}คุณทําไป 20 แต้มเลย
เป็นค่ําคืนและการแข่งขันที่ยิ่งใหญ่

1006
01:00:11,862 --> 01:00:14,072
{\an8}- กล่องใหญ่พอจะใส่ถ้วยแชมป์มั้ย
- แน่นอน

1007
01:00:14,156 --> 01:00:16,241
{\an8}ปัดฝุ่นรอมาทั้งอาทิตย์แล้ว

1008
01:00:17,826 --> 01:00:20,579
คาลาสเป็นเมืองแห่งบาสเกตบอล

1009
01:00:20,996 --> 01:00:26,543
และเป็นเมืองที่ฉันไม่เคยเห็น
ใครเผยตัวว่าเป็นเพศหลากหลาย

1010
01:00:27,336 --> 01:00:30,172
คนพูดเรื่องความหลากหลายทางเพศ

1011
01:00:30,255 --> 01:00:32,007
แต่ไม่ใช่ในแง่ที่ดี

1012
01:00:33,217 --> 01:00:34,760
ตอนเด็ก ๆ ฉันถูกแกล้ง

1013
01:00:35,677 --> 01:00:38,347
คนชอบวิพากษ์วิจารณ์
ลักษณะทางเพศของฉัน

1014
01:00:38,430 --> 01:00:40,724
เพราะฉันดูเหมือนเด็กผู้ชาย

1015
01:00:41,308 --> 01:00:44,061
ฉันเองก็รู้สึกว่า
ตัวเองเป็นเด็กผู้ชาย

1016
01:00:44,144 --> 01:00:47,189
คือ... อันนี้น่าขําสุด

1017
01:00:47,272 --> 01:00:53,237
ฉันเคยใส่ตุ๊กตาสเมิร์ฟ
ไว้ใต้กางเกงในให้ดูเป็นเป้า

1018
01:00:53,737 --> 01:00:56,907
ตุ๊กตาพ่อสเมิร์ฟที่มีเครา

1019
01:00:56,990 --> 01:00:59,409
เพราะทรงมันได้

1020
01:01:06,583 --> 01:01:08,210
{\an8}ไม่ใช่ว่าเธอไม่ชอบผู้ชาย

1021
01:01:08,293 --> 01:01:09,253
{\an8}("ชีวิตของเธอ")

1022
01:01:09,336 --> 01:01:11,380
{\an8}แต่เธอชอบผู้ชาย
เพราะเธออยากเป็นแบบพวกเขา

1023
01:01:12,172 --> 01:01:15,384
เดวิดที่มีกรามคมเป็นสันราวกับหน้าผา

1024
01:01:15,467 --> 01:01:17,970
คริสนักบาสดาวเด่นที่หน้ากระตุก

1025
01:01:18,053 --> 01:01:21,098
เขาขยิบตา 15 ครั้งก่อนจะยิง

1026
01:01:21,181 --> 01:01:23,809
เธอเลยฝึกขยิบตาอยู่หน้ากระจก

1027
01:01:23,892 --> 01:01:26,562
เพราะอยากเป็นดาวดังอย่างเขาบ้าง

1028
01:01:26,645 --> 01:01:28,480
แมรี่ เลอวีนเรียกเธอว่าทอม

1029
01:01:28,564 --> 01:01:32,734
แต่เธอไม่รู้จะอธิบายให้ฟังยังไง
ว่ามันทั้งใช่และไม่ใช่

1030
01:01:33,360 --> 01:01:36,989
เธอเลยทําได้แค่ไปที่บ้านเขา
แล้วบอกว่าเล็บเขาจะได้แดงสมใจ

1031
01:01:37,072 --> 01:01:40,784
จากเลือดที่ไหลเพราะถูกตั๊นหน้า
หากยังไม่หยุดพูดแบบนั้น

1032
01:01:41,827 --> 01:01:43,579
เธออยากไว้ผมสั้น

1033
01:01:43,662 --> 01:01:46,456
พ่นทิ้งทุกสิ่งที่เธอไม่ต้องการ

1034
01:01:46,540 --> 01:01:48,166
รวมไปถึงชื่อของเธอเอง

1035
01:01:48,250 --> 01:01:50,210
ปิดบังความจริงไว้ด้วยชายประโปรง

1036
01:01:51,170 --> 01:01:53,922
เธออยากมีชีวิตแบบหนักหน่วง
แต่เป็นชีวิตของเธอเอง

1037
01:01:54,673 --> 01:01:56,049
ชีวิตในห้องแต่งตัว

1038
01:01:56,133 --> 01:01:59,303
ที่เอาแต่เรียกร้องให้หลุบตามองต่ํา

1039
01:01:59,386 --> 01:02:02,389
ชีวิตในงานเต้นรํามัธยมปลาย
ตอนที่เธอวิ่งฝ่าพายุหิมะกลับบ้าน

1040
01:02:02,472 --> 01:02:04,892
แล้วโยนรองเท้าส้นสูง
คู่สุดท้ายในชีวิตทิ้งไป

1041
01:02:04,975 --> 01:02:07,019
เพราะตระหนักได้ว่า
เธอเป็นเด็กผู้ชายเพียงคนเดียว

1042
01:02:07,102 --> 01:02:09,771
ที่ตัวเองอยากจะ
ถอดชุดกระโปรงออกให้ดู

1043
01:02:11,481 --> 01:02:14,067
ตอนเรียนมัธยมฉันยังไม่เปิดเผยตัว

1044
01:02:14,151 --> 01:02:18,530
ฉันตกหลุมรัก
เพื่อนสนิทคนหนึ่งที่ชื่อว่าแมนดี้

1045
01:02:19,448 --> 01:02:23,493
{\an8}เธอเปิดเผยตัวเองแล้ว
เลยทําให้ฉันรู้สึกตัว

1046
01:02:24,203 --> 01:02:27,414
{\an8}ฉันเลยบอกชอบเธอไป

1047
01:02:27,497 --> 01:02:31,001
มันเปลี่ยนชีวิตฉันไปเลย

1048
01:02:32,294 --> 01:02:35,005
แต่ฉันก็ทั้งกลัวและกังวล

1049
01:02:37,424 --> 01:02:38,258
{\an8}แมนดี้...

1050
01:02:38,342 --> 01:02:39,468
{\an8}("รักแรก")

1051
01:02:39,551 --> 01:02:41,845
{\an8}...มีเพียงเธอเท่านั้นที่จะ
จินตนาการได้ว่าฉันใช้เวลาไปเท่าไหร่

1052
01:02:41,929 --> 01:02:43,680
ในการเลือกเสื้อผ้าที่จะใส่

1053
01:02:43,764 --> 01:02:46,350
สําหรับคืนที่
เธอพาฉันไปบาร์เกย์ครั้งแรก

1054
01:02:46,433 --> 01:02:47,726
ในเมืองพอร์ตแลนด์ รัฐเมน

1055
01:02:47,809 --> 01:02:50,270
เมืองที่ใหญ่ที่สุดที่ฉันเคยไป

1056
01:02:50,354 --> 01:02:53,649
ฉันทั้งตื่นเต้นและหวาดกลัว

1057
01:02:53,732 --> 01:02:56,235
ว่าเราอาจถูกจับตามองหรือถูกฆ่า

1058
01:02:56,318 --> 01:02:57,778
ขณะเข้าไปที่บาร์

1059
01:02:57,861 --> 01:03:00,739
เรานั่งในลานจอดรถอยู่ร่วมชั่วโมง

1060
01:03:00,822 --> 01:03:04,034
จนฉันเปลี่ยนใจ
และเธอขับรถพาฉันกลับบ้าน

1061
01:03:04,117 --> 01:03:07,996
มาสคาร่าไหลเปรอะ
เสื้อเชิ้ตตัวหล่อที่เพิ่งซื้อมา

1062
01:03:09,164 --> 01:03:10,999
ฉันมีเรื่องให้อายเยอะเลย

1063
01:03:11,083 --> 01:03:14,920
แต่ฉันชอบเอา
เรื่องที่ยังคงทําให้ลําบากใจ

1064
01:03:15,003 --> 01:03:16,547
มาเขียนเป็นกลอน

1065
01:03:16,630 --> 01:03:19,424
เช่น เรื่องเพศสภาพของฉัน
ตอนที่เขียนเรื่องนี้ครั้งแรก

1066
01:03:19,508 --> 01:03:22,302
ฉันกังวลมากที่จะต้องขึ้นไปแสดง

1067
01:03:23,387 --> 01:03:26,431
แต่ทันทีที่ได้พูดมันออกมา

1068
01:03:26,515 --> 01:03:29,434
ความละอายใจนั้นก็หายเป็นปลิดทิ้ง

1069
01:03:30,644 --> 01:03:33,939
การแสดงบทกวีช่วยฉันเอาไว้

1070
01:03:34,273 --> 01:03:35,524
{\an8}เลือกชีวิตของเธอเอง...

1071
01:03:35,607 --> 01:03:36,608
{\an8}("ชีวิตของเธอ")

1072
01:03:36,692 --> 01:03:39,820
{\an8}...ที่ทําให้เธอกลายเป็นคนที่มองว่า

1073
01:03:39,903 --> 01:03:43,699
คําอธิบายเพศสภาพที่ง่ายที่สุดคือ
เธอมีความสุขเมื่อได้อยู่บนเส้นทาง

1074
01:03:43,782 --> 01:03:46,159
กึ่งกลางที่ไม่ใช่ฝั่งใดฝั่งหนึ่ง

1075
01:03:46,243 --> 01:03:48,787
เป็นเส้นสีเหลืองผ่ากลางทุกสิ่งอย่าง

1076
01:03:48,871 --> 01:03:51,456
ราวกับแสงอาทิตย์

1077
01:03:51,540 --> 01:03:54,459
ทุกคนจะบอกเธอว่าเธอมันผิดธรรมชาติ

1078
01:03:54,543 --> 01:03:58,839
เธอจะมองตัวเลือกทั้งหมดที่มี
แล้วเลือกที่จะยอมรับตัวเอง

1079
01:03:58,922 --> 01:04:00,757
เลือกที่จะใช้ทั้งชีวิต

1080
01:04:00,841 --> 01:04:04,678
เพื่อป่าวประกาศความลับนี้
แก่ทุกคนทั้งที่ไม่จําเป็น

1081
01:04:04,761 --> 01:04:07,347
จนกว่าจะไม่เหลือใครที่ดูถูกเธอได้

1082
01:04:07,431 --> 01:04:09,224
จากการเรียกเธอในสิ่งที่เธอเป็น

1083
01:04:09,308 --> 01:04:11,935
เธอที่เป็นดั่ง
ดวงดาวสุกสกาวอันเจิดจรัส

1084
01:04:12,019 --> 01:04:14,479
แสงสว่างอันเจิดจ้า

1085
01:04:14,563 --> 01:04:16,857
ที่ล้มแล้วล้มอีก

1086
01:04:16,940 --> 01:04:18,609
กับการใช้ชีวิตที่หนักหน่วงของเธอ

1087
01:04:18,692 --> 01:04:20,444
ชีวิตที่สมบูรณ์แบบของเธอ

1088
01:04:20,527 --> 01:04:25,157
ชีวิตที่หวานหอมและงดงามของเธอ

1089
01:04:30,787 --> 01:04:32,456
ปีที่ฉันได้รับการวินิจฉัย
ว่าเป็นมะเร็ง

1090
01:04:32,539 --> 01:04:35,501
โรงเรียนมัธยมคาลาสติดต่อฉันมาพอดี

1091
01:04:35,584 --> 01:04:39,254
พวกเขาอยากให้ฉัน
กล่าวสุนทรพจน์ในพิธีจบการศึกษา

1092
01:04:39,338 --> 01:04:41,590
ให้แก่นักเรียนที่จบ...

1093
01:04:45,177 --> 01:04:47,304
...ให้แก่นักเรียนที่จบการศึกษา

1094
01:04:49,806 --> 01:04:51,767
ตลอดทั้งชีวิตนี้

1095
01:04:52,726 --> 01:04:56,939
ในแง่วิชาชีพ ไม่มีอะไร
ที่มีความหมายต่อตัวฉันมากไปกว่า

1096
01:04:57,981 --> 01:05:01,193
การได้รับเชิญครั้งนั้น

1097
01:05:02,653 --> 01:05:04,905
ฉันพูดถึงการโตมาในฐานะเพศหลากหลาย

1098
01:05:04,988 --> 01:05:09,243
ความยากลําบากของชีวิตนักเรียนขณะนั้น
ที่ฉันยังไม่ได้เปิดเผยตัวเอง

1099
01:05:10,702 --> 01:05:12,704
รู้สึกเหมือน
ได้วนกลับมาสู่จุดเริ่มต้น

1100
01:05:12,788 --> 01:05:14,081
(โรงเรียนมัธยมปลายคาลาส)

1101
01:05:14,164 --> 01:05:16,375
เหมือนแผลถูกสมาน

1102
01:05:16,458 --> 01:05:20,045
มันสําคัญเป็นอย่างยิ่ง
กับตัวฉันในวัยเด็ก

1103
01:05:20,879 --> 01:05:24,091
เหมือนตัวฉันในวัยเด็ก
กําลังฟังสิ่งที่ฉันพูด

1104
01:05:24,508 --> 01:05:26,260
แล้วรู้สึกว่า

1105
01:05:26,343 --> 01:05:29,763
นี่เรา... มาไกลได้ขนาดนี้เลยเหรอ

1106
01:05:29,847 --> 01:05:32,349
มีความสุขมากเลย

1107
01:05:35,227 --> 01:05:38,272
ก่อนที่รู้ตัวว่าเป็นมะเร็ง
ถ้าใครใช้สรรพนามเรียกฉันผิดนะ

1108
01:05:38,355 --> 01:05:40,482
ฉันจะเดือดปุด ๆ เลย

1109
01:05:40,566 --> 01:05:45,779
ฉันมีปฏิกิริยารุนแรง
ต่อเพศที่คนมองว่าฉันเป็นมาก ๆ

1110
01:05:48,240 --> 01:05:50,617
แต่หลังจากรู้ว่าเป็นมะเร็ง

1111
01:05:50,701 --> 01:05:53,829
ฉันออกจากจุดที่
รู้สึกว่าเป็นเพศใดเพศหนึ่ง

1112
01:05:53,912 --> 01:05:55,747
มาสู่จุดที่ไม่มีเพศ

1113
01:05:57,249 --> 01:06:00,169
ฉันไม่บัญญัติตัวเองด้วยเพศอีกต่อไป

1114
01:06:01,170 --> 01:06:04,506
เหมือนอัตลักษณ์ของคุณค่อย ๆ เลือนไป

1115
01:06:04,590 --> 01:06:06,049
ค่อย ๆ หายไป

1116
01:06:07,301 --> 01:06:09,678
ฉันรู้สึกถึงตัวตนของฉัน

1117
01:06:09,761 --> 01:06:11,680
ที่เป็นนิรันดร์

1118
01:06:13,557 --> 01:06:17,728
เพราะตายไปก็เอาเพศสภาพไปด้วยไม่ได้

1119
01:06:19,813 --> 01:06:22,900
ฉันไม่มีปฏิกิริยาใดใดแล้ว
ต่อให้มีใครใช้สรรพนามเรียกฉันผิด

1120
01:06:23,734 --> 01:06:26,236
ฉันไม่มี...

1121
01:06:27,321 --> 01:06:30,240
ฉันแค่เป็นฉันเอง

1122
01:06:31,700 --> 01:06:34,745
แต่ฉันยังหงุดหงิดกับเรื่องเพศสภาพนะ

1123
01:06:34,828 --> 01:06:39,625
เมื่อเห็นสิ่งที่เพื่อน ๆ ที่ไม่ได้
เป็นเพศใดหรือที่เป็นคนข้ามเพศได้รับ

1124
01:06:40,125 --> 01:06:43,378
เป็นประเด็นที่ละเอียดอ่อน

1125
01:06:43,462 --> 01:06:45,464
เพราะฉันไม่อยากให้ใครรู้สึกว่า

1126
01:06:45,547 --> 01:06:47,466
พวกเขาผิดปกติ

1127
01:06:47,549 --> 01:06:50,552
ถ้าเขารู้สึกไม่ดี
เวลามีคนใช้สรรพนามผิด ๆ กับเขา

1128
01:06:50,636 --> 01:06:56,183
ฉันเห็นอกเห็นใจมาก ๆ
แต่มันแค่ไม่ใช่สิ่งที่ฉันรู้สึกแล้ว

1129
01:07:03,357 --> 01:07:06,652
บา บา บา ทะเล ทะเล เพลง ชนะ ชนะ ลม

1130
01:07:06,735 --> 01:07:09,321
ฉันพยายามหาทํานองสําหรับบทกลอน

1131
01:07:09,404 --> 01:07:11,073
ไม่ต้องเป็นคํา

1132
01:07:11,573 --> 01:07:13,367
คุณพยายามออกเสียงเพื่อหาทํานองเหรอ

1133
01:07:14,785 --> 01:07:17,913
ลองดูว่ากลอนควรฟังแล้ว
รู้สึกประมาณไหน

1134
01:07:18,705 --> 01:07:21,542
แล้วค่อยหาคํามาใส่ตามทํานองนั้น

1135
01:07:24,670 --> 01:07:28,757
พอเสียงหายเพราะยาตัวใหม่
ทําฉันลําบากมากเลย

1136
01:07:29,842 --> 01:07:33,595
ฉันคิดว่าหรือเราควรจะเปลี่ยนแนวทาง

1137
01:07:33,679 --> 01:07:35,013
แล้วหยุดยา

1138
01:07:36,098 --> 01:07:38,809
แต่สุดท้ายฉันตัดสินใจ
รับยาผ่านเส้นเลือดอีกครั้ง

1139
01:07:38,892 --> 01:07:41,937
ต่อให้อาจจะต้อง
สูญเสียเสียงไปตลอดกาลเลยก็ตาม

1140
01:07:42,938 --> 01:07:46,567
ประหลาดดีนะ ทันทีที่ฉันยอมรับมัน

1141
01:07:46,650 --> 01:07:49,152
แบบว่า "โอเค ไม่ต้องมีเสียงก็ได้"

1142
01:07:50,487 --> 01:07:53,448
เช้าวันถัดมา
ฉันตื่นมาแล้วก็พูดได้อีกครั้ง

1143
01:07:55,117 --> 01:07:56,660
บ้าไปแล้ว

1144
01:07:59,496 --> 01:08:02,791
พรุ่งนี้ฉันต้องไปรับเคมีบําบัด

1145
01:08:04,168 --> 01:08:07,045
ฉันแค่หวังว่าการรักษานี้จะได้ผล

1146
01:08:08,088 --> 01:08:10,924
เพราะฉันยังอยากขึ้นแสดงอยู่

1147
01:08:11,008 --> 01:08:13,594
การแสดงนี้คือการเฉลิมฉลองการมีชีวิต

1148
01:08:14,636 --> 01:08:17,723
ฉันคิดว่ามันอาจจะเป็น
การแสดงครั้งสุดท้ายของฉัน

1149
01:08:18,640 --> 01:08:20,350
หวังว่าจะไม่เป็นอย่างนั้นนะ

1150
01:08:21,059 --> 01:08:25,147
ฉันเลยทําทุกวิถีทาง
เพื่อสุขภาพร่างกายของฉัน

1151
01:08:26,523 --> 01:08:29,484
มีสิ่งหนึ่งที่นักบาสมักจะทํา

1152
01:08:29,568 --> 01:08:34,907
เวลาฝึกซ้อมคุณจะเลิกไม่ได้
จนกว่าจะทําแต้มได้

1153
01:08:35,448 --> 01:08:36,867
ก็เลย...

1154
01:08:38,076 --> 01:08:41,662
คิดถึงช่วงเวลานี้
ที่อาจจะเป็นบั้นปลายชีวิตของฉัน...

1155
01:08:42,288 --> 01:08:44,082
ว่าฉันกําลังจะทําแต้ม

1156
01:08:46,792 --> 01:08:51,423
แต่ฉันต้องรู้ก่อนว่า
มะเร็งโตแค่ไหนแล้ว

1157
01:08:51,506 --> 01:08:54,885
ว่าจะทําให้ฉัน
ไม่สามารถขึ้นแสดงได้หรือเปล่า

1158
01:09:01,225 --> 01:09:03,352
แค่นั่งรถตอนนี้ก็ปวดหลังแล้ว

1159
01:09:04,770 --> 01:09:07,022
กระดูกเชิงกรานก็ปวดมาก

1160
01:09:07,814 --> 01:09:11,734
พวกเขาชอบถามคําถามพวกนี้
เพราะสาเหตุอาจมาจากมะเร็ง

1161
01:09:12,778 --> 01:09:14,112
ฉันอ่อนไหว

1162
01:09:15,029 --> 01:09:16,990
ทําไม เพราะฉันเจ็บปวดเหรอ

1163
01:09:19,117 --> 01:09:20,743
เพราะเธอกําลังกลัว

1164
01:09:20,827 --> 01:09:21,662
เธอกลัวเหรอ

1165
01:09:21,745 --> 01:09:23,121
เธอนั่นแหละที่กลัว

1166
01:09:35,091 --> 01:09:39,011
ห้องเดียวกับตอนที่พวกเขา
บอกเราเลยว่าไม่มีทางรักษา

1167
01:09:46,520 --> 01:09:49,523
เธอทําฉันกังวลเพราะว่า...

1168
01:09:49,606 --> 01:09:51,524
วันนี้เธอดูต่างออกไป

1169
01:09:51,608 --> 01:09:53,402
เธอจะรู้สึกอะไรก็ได้
ตามที่เธอต้องการแหละ

1170
01:09:53,484 --> 01:09:55,779
ฉันแค่ไม่ชินที่เธอเป็นแบบนี้

1171
01:09:55,863 --> 01:09:58,198
อดคิดไม่ได้ว่า
เธอรู้อะไรที่ฉันไม่รู้

1172
01:09:58,282 --> 01:09:59,241
หรือเปล่า

1173
01:09:59,324 --> 01:10:00,242
ไม่มี

1174
01:10:00,325 --> 01:10:02,536
- เธอรู้อะไรมาหรือเปล่า
- ไม่มี

1175
01:10:03,871 --> 01:10:05,706
แบบมีลางสังหรณ์อะไรมั้ย

1176
01:10:05,789 --> 01:10:08,500
ไม่มีเลย ไม่ได้มีลางสังหรณ์อะไรเลย

1177
01:10:08,584 --> 01:10:09,835
ก็แค่...

1178
01:10:11,003 --> 01:10:16,091
ฉันคิดขึ้นมาได้ว่า
เธอไม่มีทางปวดหลังขึ้นมาเฉย ๆ

1179
01:10:26,810 --> 01:10:29,271
วันนี้ฉันรู้สึกปวดในแบบที่ว่า

1180
01:10:29,688 --> 01:10:32,482
"ปวดเหมือนตอนที่มะเร็งลุกลามเลย"

1181
01:10:34,401 --> 01:10:38,614
ฉันไม่มีทางรู้เลยว่า
ใครที่เป็นมะเร็งจะมีชีวิตแบบนี้

1182
01:10:39,948 --> 01:10:42,326
ทุก ๆ เดือนคุณจะได้รู้ว่า

1183
01:10:42,409 --> 01:10:44,578
คุณจะอยู่หรือจะตาย
คุณจะอยู่หรือจะตาย

1184
01:10:44,661 --> 01:10:45,787
คุณจะอยู่หรือจะตาย

1185
01:10:47,039 --> 01:10:51,418
เหมือนลุ้นหวยทุกสามสัปดาห์

1186
01:10:53,253 --> 01:10:56,965
บางครั้งฉันไม่รู้ตัวด้วยซ้ํา

1187
01:10:57,049 --> 01:10:58,550
ถึงน้ําหนักของสิ่งที่กําลังแบกรับอยู่

1188
01:11:01,470 --> 01:11:04,223
เรียบร้อยแล้วค่ะ

1189
01:11:08,519 --> 01:11:11,355
- ขอบคุณค่ะ
- ขอบคุณมาก

1190
01:11:31,625 --> 01:11:34,962
รู้สึกหนักเหมือนถูกนั่งทับบนหน้าอก

1191
01:11:37,923 --> 01:11:40,133
หายใจไม่ค่อยออก

1192
01:11:40,217 --> 01:11:41,718
โอเค

1193
01:11:41,802 --> 01:11:43,971
ฉันอยากเช็กอีเมล

1194
01:11:44,054 --> 01:11:48,267
ฉันเอาแต่ดูนาฬิกาแล้วนึกว่า
แม่จะเข้านอนตอนหนึ่งทุ่ม

1195
01:11:51,770 --> 01:11:55,566
ขอเปิดเช็กตัวเลขตอนนี้เลยได้มั้ย

1196
01:11:55,649 --> 01:11:58,235
รอให้ขับรถเสร็จก่อน

1197
01:11:58,318 --> 01:12:00,153
อีก 22 นาทีก็ถึงบ้านแล้ว

1198
01:12:00,237 --> 01:12:01,780
โอเค

1199
01:12:11,123 --> 01:12:14,001
ฉันจะเข้าบ้านไปเช็กตัวเลขนะ

1200
01:12:32,102 --> 01:12:33,645
สิบ

1201
01:12:36,607 --> 01:12:38,066
ไม่ผิดใช่มั้ย

1202
01:12:39,026 --> 01:12:40,611
ไม่ผิดใช่มั้ยที่รัก

1203
01:12:42,779 --> 01:12:44,615
ไม่ผิดใช่มั้ย

1204
01:12:46,200 --> 01:12:47,701
ไม่ผิดใช่มั้ย

1205
01:12:54,583 --> 01:12:56,710
พระเจ้าช่วย

1206
01:13:08,263 --> 01:13:10,265
ขอโทรหาแม่ก่อน

1207
01:13:13,101 --> 01:13:15,812
อยู่ที่สิบได้ยังไง สิบได้ยังไง

1208
01:13:16,355 --> 01:13:17,564
เป็นไปได้ยังไง

1209
01:13:18,607 --> 01:13:21,151
ฉันจะโทรหาทุกคน

1210
01:13:21,985 --> 01:13:24,404
- แน่ใจใช่มั้ยว่าตาไม่ฝาด
- แน่ใจ

1211
01:13:24,988 --> 01:13:26,907
- แน่นะ
- อืม

1212
01:13:26,990 --> 01:13:28,200
ว่าไง

1213
01:13:28,283 --> 01:13:30,369
แม่ ผลเลือดออกมาแล้ว...

1214
01:13:30,452 --> 01:13:33,539
ค่าบ่งชี้มะเร็งรังไข่
ลดลงไปอยู่ที่สิบ

1215
01:13:33,622 --> 01:13:36,792
ค่าภูมิต้านทานก็ดีขึ้นมากเลย

1216
01:13:36,875 --> 01:13:40,045
- เราดีใจมาก ๆ
- จริงเหรอ

1217
01:13:40,921 --> 01:13:42,923
ข่าวดีจริง ๆ แม่กําลังอยากรู้อยู่เลย

1218
01:13:43,006 --> 01:13:46,426
แม่นั่งเป็นกังวลเพราะลูกยังไม่โทรมา

1219
01:13:46,510 --> 01:13:49,137
ผลออกมาว่าไงนะ พ่อไม่ทันฟัง

1220
01:13:49,221 --> 01:13:52,891
อยู่ที่สิบ ครั้งที่แล้วอยู่ที่ 21

1221
01:13:52,975 --> 01:13:55,352
- สุดยอด
- เยี่ยมไปเลย

1222
01:13:55,435 --> 01:13:57,604
โอเค รักพ่อกับแม่นะ

1223
01:13:57,688 --> 01:13:58,814
พ่อก็รักลูก

1224
01:13:58,897 --> 01:14:02,860
เราเพิ่งดูผลตรวจเลือดของแอนเดรีย
และค่าบ่งชี้มะเร็งลดลงมาก

1225
01:14:07,614 --> 01:14:08,615
เย่

1226
01:14:08,699 --> 01:14:11,660
ฉันจะดื่มไวน์ฉลองสักแก้ว

1227
01:14:11,743 --> 01:14:15,706
เอาเลยเกย์
ฉันจะดื่มกัญชาเพื่อการแพทย์

1228
01:14:16,665 --> 01:14:20,085
อีกสามสัปดาห์
มันอาจจะเพิ่มขึ้นหรืออะไรก็ตามแต่

1229
01:14:20,169 --> 01:14:22,588
แต่ในสามสัปดาห์นี้

1230
01:14:22,671 --> 01:14:24,882
ฉันมีเวลาสามสัปดาห์

1231
01:14:24,965 --> 01:14:28,051
ตั้งสามสัปดาห์แหนะที่ได้มา

1232
01:14:29,595 --> 01:14:30,971
มีความสุขสุด ๆ

1233
01:14:31,388 --> 01:14:34,057
ฉันอนุญาตให้ตัวเองมีความสุขได้

1234
01:14:36,602 --> 01:14:38,729
ฉันจะขึ้นแสดงได้

1235
01:14:38,812 --> 01:14:42,107
มันช่าง... ไม่อยากจะเชื่อเลย

1236
01:14:46,862 --> 01:14:49,656
(สระของกิบบี้)

1237
01:14:51,950 --> 01:14:53,952
- ว่าไง
- สวัสดีโบน

1238
01:14:54,369 --> 01:14:57,164
- เป็นไงบ้าง
- ค่อนข้างดี

1239
01:14:57,623 --> 01:15:00,209
พยายามจัดการความตื่นเต้น
ที่จะได้แสดง

1240
01:15:00,751 --> 01:15:05,964
วันที่เราดู ๆ อยู่
คือปลายเดือนพฤษภาคม

1241
01:15:06,048 --> 01:15:08,675
ดูจากตารางสุขภาพเธอแล้ว

1242
01:15:08,759 --> 01:15:11,803
ฉันอยากเผื่อเวลาให้พอ

1243
01:15:11,887 --> 01:15:15,474
เธอโอเคกับวันที่ว่ามั้ย

1244
01:15:15,557 --> 01:15:17,935
สิ่งเดียวที่ฉันคิด

1245
01:15:18,018 --> 01:15:21,355
คือถ้าเรายิ่งเลื่อนมันออกไป
ฉันคิดแค่ "จะอยู่ถึงวันนั้นมั้ยนะ

1246
01:15:21,438 --> 01:15:23,440
สุขภาพจะยังไหวมั้ยนะ"

1247
01:15:23,524 --> 01:15:24,733
โอเค

1248
01:15:24,816 --> 01:15:28,153
ทําไมเราไม่ดีใจไปกับ...

1249
01:15:28,862 --> 01:15:31,490
ความเป็นไปได้ที่ฉันจะยังไม่ตาย...

1250
01:15:34,868 --> 01:15:39,206
หรือต่อให้ตาย
ถึงตอนนั้นฉันก็คงไม่รู้สึกอะไรแล้ว

1251
01:15:40,916 --> 01:15:42,042
ฉันคง...

1252
01:15:43,335 --> 01:15:45,337
- อยู่ใน...
- โฮโลแกรมกิบบี้

1253
01:15:45,420 --> 01:15:48,423
- ...โรงละครที่สวยงาม
- เธอจะยังไม่ตาย

1254
01:15:48,507 --> 01:15:51,218
ฉันจะอยู่ในโรงละครบนท้องฟ้า

1255
01:15:52,511 --> 01:15:56,181
"สวัสดีทุกคน
ฉันให้คุณค่ากับไม่กี่ปีที่ผ่านมา

1256
01:15:56,265 --> 01:15:59,977
ฉันให้คุณค่ากับการใช้เวลาเงียบ ๆ
งานเขียน และการอยู่บ้าน

1257
01:16:00,060 --> 01:16:02,145
แต่ทุกอณูของฉันคือนักแสดงบทกวี

1258
01:16:02,229 --> 01:16:04,648
และฉันคิดถึงการแสดงสดมาก

1259
01:16:04,731 --> 01:16:08,235
สิ่งที่ฉันจะประกาศต่อไปนี้
จึงน่าตื่นเต้นสําหรับฉันมาก

1260
01:16:08,318 --> 01:16:10,904
ฉันจะขึ้นแสดงที่
โรงละครพาราเมาต์ในเดนเวอร์

1261
01:16:10,988 --> 01:16:14,324
อ่านบทกวีและ
เล่าเรื่องราวความเป็นตัวฉัน

1262
01:16:14,408 --> 01:16:16,618
จะมีแขกรับเชิญสุดพิเศษร่วมแสดงด้วย

1263
01:16:16,702 --> 01:16:19,705
โค้ดส่วนลดก่อนเปิดขายบัตร
อย่างเป็นทางการคือ 'ขนลุก'"

1264
01:16:30,340 --> 01:16:32,134
เงียบเลยนะไรอัน

1265
01:16:34,845 --> 01:16:37,556
- กิ๊บ
- เม็ก พังแล้วอะ

1266
01:16:37,639 --> 01:16:39,474
ทําอีท่าไหน

1267
01:16:39,558 --> 01:16:42,477
แค่เปิดเอง ฉันไม่ได้ทําอะไรเลยนะ

1268
01:16:43,604 --> 01:16:45,439
จะบ้าตายรายวัน

1269
01:16:49,484 --> 01:16:52,446
ตายแล้ว คุณดูจริงจังขึ้นมาเลย

1270
01:16:52,529 --> 01:16:56,116
อย่างกับว่าจะพูดเรื่องมะเร็ง
ให้ตายสิ

1271
01:16:57,284 --> 01:17:00,329
ช่วยสรุปความกังวลที่มีให้ฟังหน่อย

1272
01:17:00,412 --> 01:17:02,664
รู้สึกเหมือนจะมีอาการวัยทอง

1273
01:17:02,748 --> 01:17:05,000
มาดูกันว่าจะพูดได้มั้ยตอนมีอาการ

1274
01:17:05,626 --> 01:17:07,836
หนึ่งในข้อกังวลคือ

1275
01:17:07,920 --> 01:17:10,881
ฉันจะไม่สามารถแสดงบทกวีได้
ในขณะที่มีอาการวัยทอง

1276
01:17:11,507 --> 01:17:14,051
สิ่งที่ฉันกลัวที่สุดคือ

1277
01:17:14,134 --> 01:17:16,512
วิธีรักษาที่ใช้อยู่

1278
01:17:16,595 --> 01:17:20,307
จะส่งผลต่อการแสดงของฉันบนเวที

1279
01:17:21,934 --> 01:17:23,685
เม็ก เสียงเริ่มแหบอีกแล้ว

1280
01:17:24,436 --> 01:17:25,521
เยี่ยม

1281
01:17:25,604 --> 01:17:28,357
เยี่ยมคือคติประจําใจใหม่ของเรา

1282
01:17:28,440 --> 01:17:31,401
ชีวิต มึงจะเล่นกูใช่มั้ย เยี่ยม
เอาเสียงฉันไปเลย

1283
01:17:31,485 --> 01:17:34,571
คิดเหรอว่าถ้าเอาไปแล้วฉันจะ
ขึ้นแสดงไม่ได้ อย่าฝัน

1284
01:17:35,572 --> 01:17:39,743
เป็นเวลาสามปีแล้วกับเคมีบําบัด
ซึ่งส่งผลกระทบต่อการมองเห็น

1285
01:17:39,826 --> 01:17:43,747
และความจํา
ฉันไม่รู้ว่าจะจําบทกวีได้มั้ย

1286
01:17:43,830 --> 01:17:46,959
ซึ่งก็คงไม่เป็นไรหรอกถ้ามีจอให้อ่าน

1287
01:17:47,042 --> 01:17:48,961
แต่ฉันมองไม่เห็นจอนี่สิ

1288
01:17:49,044 --> 01:17:50,128
นั่นแหละ...

1289
01:17:51,672 --> 01:17:55,884
สิ่งที่ฉันต้องทํา
คือเริ่มท่องจําบทกวีของฉัน

1290
01:17:55,968 --> 01:17:59,429
ตอนเด็ก ๆ ฉันคิดว่าหนึ่งร้อย
คือจํานวนที่มากที่สุดที่เป็นไปได้

1291
01:17:59,513 --> 01:18:03,475
แม่ทําฉันอึ้งเลย
ตอนที่พูดว่าหนึ่งร้อยหนึ่ง

1292
01:18:03,559 --> 01:18:05,561
หนึ่งร้อยอะไรนะ

1293
01:18:05,644 --> 01:18:09,064
ในวัยอายุ 21 ปี
ที่ฉันคิดว่าเซ็กส์ต้องมีกับผู้ชาย

1294
01:18:09,147 --> 01:18:10,774
และต้องเรียกว่า "เอากัน"

1295
01:18:10,858 --> 01:18:14,278
จะให้ฉันไม่อยากมองเธอได้ยังไง
เธอเล่นเต้นรูดเสาอยู่บนรถแทรกเตอร์

1296
01:18:14,361 --> 01:18:16,321
และตัดหญ้าในสนามในชุดบิกินี่

1297
01:18:16,405 --> 01:18:18,657
ก้าวช้า ๆ สิบเจ็ดก้าวจนถึงไมค์

1298
01:18:18,740 --> 01:18:21,243
เธอหายใจเข้าก่อนเปล่งเสียง

1299
01:18:21,326 --> 01:18:24,997
ฉันยังไม่พร้อมให้กามเทพคิวปิด
ไอ้เด็กล่อนจ้อน

1300
01:18:25,080 --> 01:18:27,124
มายิงอะไรใส่ฉัน

1301
01:18:27,207 --> 01:18:29,710
ไม่พร้อมจะบ้าคลั่ง

1302
01:18:29,793 --> 01:18:31,211
อย่างที่ความรักมักทําให้เป็น

1303
01:18:31,295 --> 01:18:34,047
ถ้าหากเธอคือรักแท้ของตัวเธอเองล่ะ

1304
01:18:34,131 --> 01:18:37,301
ฉันคิด "คุณพระ
ขออย่าได้เป็นอย่างนั้นเลย

1305
01:18:37,384 --> 01:18:40,095
เพราะสเปกฉันไม่ใช่ตัวฉัน"

1306
01:18:40,179 --> 01:18:43,432
ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอท่องได้
บ้าไปแล้ว

1307
01:18:46,560 --> 01:18:50,022
กําลังตัดสินใจว่าจะพูดถึง...

1308
01:18:50,898 --> 01:18:54,526
เพราะหลายคนที่มาดูการแสดงของฉัน
ต่อสู้กับความคิดอยากฆ่าตัวตาย...

1309
01:18:55,527 --> 01:18:59,990
แต่ว่าฉันไม่ได้อยู่
ในจุดนั้นก็เลยกําลังนึกอยู่ว่าจะ...

1310
01:19:00,073 --> 01:19:03,994
พูดหรือเขียนเรื่องนั้น
โดยไม่จําเป็นต้องอยู่ในจุดนั้นยังไง

1311
01:19:04,077 --> 01:19:07,706
แปลกนะที่ใช้ชีวิตมาตั้งนาน

1312
01:19:07,789 --> 01:19:11,376
ด้วยความรู้สึกอยากตาย
แต่ตอนนี้กลับไม่รู้สึกแบบนั้น

1313
01:19:16,048 --> 01:19:18,967
ช่วง 20 ต้น ๆ ฉันทําร้ายตัวเอง

1314
01:19:19,551 --> 01:19:21,011
ฉันซึมเศร้าหนักมาก

1315
01:19:21,887 --> 01:19:25,057
วันหนึ่งฉันตื่นขึ้นมา
แล้วรู้สึกว่าพอกันที

1316
01:19:25,140 --> 01:19:27,351
ฉันรีบวิ่งไปห้องครัว

1317
01:19:27,434 --> 01:19:31,021
หยิบมีดทําครัว
ที่คมมาก ๆ เล่มหนึ่งขึ้นมา

1318
01:19:31,104 --> 01:19:33,607
แล้วก็... ฉันไม่กล้ามองตอนที่ทํา

1319
01:19:33,690 --> 01:19:35,776
แต่อยากทํามันให้จบ ๆ ไป
ก็เลยทําแบบนี้...

1320
01:19:39,196 --> 01:19:41,240
แม่งเล่ายากจัง

1321
01:19:42,950 --> 01:19:44,826
ฉันเลือดไหลเยอะมาก

1322
01:19:45,744 --> 01:19:48,288
ฉันพลาดเส้นเลือดแดง
ไปแค่ครึ่งเซนติเมตร

1323
01:19:48,997 --> 01:19:50,999
ไม่งั้นคงได้ตายไปแล้ว

1324
01:19:52,501 --> 01:19:54,086
ก่อนถึงจุดนั้น

1325
01:19:54,169 --> 01:19:58,715
ฉันไม่รู้ว่า
ตัวเองเคยคิดถึงการฆ่าตัวตายมั้ย

1326
01:19:58,799 --> 01:20:01,635
แต่หลังจากนั้นเป็นต้นมา
ฉันก็คิดถึงมันเรื่อย ๆ

1327
01:20:02,928 --> 01:20:05,180
แต่พอรู้ตัวว่าเป็นมะเร็ง

1328
01:20:05,264 --> 01:20:07,641
จําได้ว่าตอนที่ตื่นขึ้นมาหลังผ่าตัด

1329
01:20:07,724 --> 01:20:09,810
ฉันไม่ซึมเศร้าแล้ว

1330
01:20:10,477 --> 01:20:11,728
ฉันตื่นขึ้นมา...

1331
01:20:14,648 --> 01:20:17,025
เปี่ยมด้วยความรัก

1332
01:20:19,570 --> 01:20:22,197
อยู่ ๆ ก็รู้สึกว่า
หากต้องตายไปก็ไม่เป็นไร

1333
01:20:25,325 --> 01:20:27,369
แต่ต้องไม่ได้มาจากตัวฉัน

1334
01:20:30,289 --> 01:20:33,166
{\an8}(แสงที่ดี)

1335
01:20:33,250 --> 01:20:36,086
{\an8}ไม่อยากเชื่อว่าเราจะไปดูเวทีวันนี้

1336
01:20:36,170 --> 01:20:37,588
{\an8}- ไม่อยากจะเชื่อ
- เวทีใหญ่ด้วย

1337
01:20:37,671 --> 01:20:39,965
ไม่รู้แล้วด้วยซ้ําว่าต้องทํายังไง

1338
01:20:42,593 --> 01:20:45,012
(พาราเมาต์)

1339
01:20:45,095 --> 01:20:46,138
โอเค

1340
01:20:49,725 --> 01:20:51,268
เชี่ย

1341
01:20:52,477 --> 01:20:53,937
เชี่ย

1342
01:20:54,521 --> 01:20:55,647
(แอนเดรีย กิบสัน เต็มแล้ว)

1343
01:20:55,731 --> 01:20:57,482
สนุกกับการแสดงนะครับ สวัสดีครับ

1344
01:20:58,233 --> 01:20:59,568
{\an8}ยินดีต้อนรับครับ
ขอให้สนุกกับการแสดง

1345
01:20:59,651 --> 01:21:00,861
{\an8}(แขกรับเชิญพิเศษ ทิก โนทาโร)

1346
01:21:03,614 --> 01:21:05,490
(ฉันรักแอนเดรีย)

1347
01:21:11,538 --> 01:21:13,123
ไงทิก

1348
01:21:13,832 --> 01:21:18,003
ตื่นเต้นเนอะ
ค่ําคืนที่ทั้งโลกตั้งหน้าตั้งตารอ

1349
01:21:19,671 --> 01:21:22,090
รู้สึกแบบนั้นเลย ทุกคนคึกมาก

1350
01:21:22,174 --> 01:21:25,719
- ขอแอบดูคนดูหน่อย
- ไม่มีคนดูสักคน

1351
01:21:30,015 --> 01:21:32,226
- ฉันรับเละเอง
- โอเค

1352
01:21:35,687 --> 01:21:38,106
โอเค ขอแอบดูหน่อย

1353
01:21:41,276 --> 01:21:44,947
ดูสิว่าฉันจะเดินขึ้นบันได
โดยอาการตื่นตระหนกไม่กําเริบได้มั้ย

1354
01:21:53,789 --> 01:21:55,499
คนดูเต็มเลย

1355
01:21:57,918 --> 01:22:01,463
ขอบคุณทุกคน ฉันชื่อทิก

1356
01:22:01,547 --> 01:22:02,965
และ...

1357
01:22:04,174 --> 01:22:06,218
จะหายใจออกได้ยังไง

1358
01:22:26,989 --> 01:22:29,324
อยากให้หน้าดูไม่ซีดเกิน

1359
01:22:29,408 --> 01:22:31,034
คนจะได้ไม่เป็นกังวล

1360
01:22:31,118 --> 01:22:33,412
อยากเดินออกไปแล้วดูสุขภาพดี

1361
01:22:46,592 --> 01:22:48,552
ให้ตายสิ

1362
01:22:48,635 --> 01:22:50,470
ไม่อยากจะเชื่อว่านี่คือเรื่องจริง

1363
01:22:53,348 --> 01:22:55,058
ไม่อยากจะเชื่อว่านี่คือเรื่องจริง

1364
01:22:55,142 --> 01:22:58,562
ที่รัก เธอรู้ใช่มั้ยว่า
ฉันไม่เคยกลัวอารมณ์ของตัวเอง

1365
01:22:59,354 --> 01:23:01,857
แต่ตอนนี้ฉันกลัวเพราะมันท่วมท้นมาก

1366
01:23:03,108 --> 01:23:05,277
โอเค แต่รู้อะไรมั้ย

1367
01:23:05,360 --> 01:23:07,905
ทุกคนอยู่ที่นี่เพื่อสนับสนุนเธอ
และรักเธอ

1368
01:23:07,988 --> 01:23:09,281
ฉันรักกว่าใคร

1369
01:23:17,164 --> 01:23:18,248
เชิญค่ะ

1370
01:23:19,625 --> 01:23:20,792
อีกห้านาทีครับ

1371
01:23:20,876 --> 01:23:23,962
- อีกห้านาที บ๊าย บาย
- โอเค ขอบคุณมาก

1372
01:23:24,546 --> 01:23:26,131
เอาคนดูให้อยู่หมัด

1373
01:23:26,882 --> 01:23:30,594
นั่น... พอมีคนพูดแบบนั้น
ก็เครียดขึ้นมาเลย

1374
01:23:32,804 --> 01:23:33,931
อีกห้านาที

1375
01:23:34,723 --> 01:23:36,141
อีกห้านาที แอนเดรีย

1376
01:23:37,809 --> 01:23:42,814
ริ้วรอยบนใบหน้าของฉัน

1377
01:23:42,898 --> 01:23:47,819
บ่งบอกเรื่องราวของฉัน

1378
01:23:47,903 --> 01:23:52,324
เรื่องราวที่ฉันผ่านมา

1379
01:23:53,200 --> 01:23:57,204
จนมาอยู่ ณ จุดนี้

1380
01:23:58,830 --> 01:24:04,253
แต่เรื่องราวเหล่านี้ไม่มีความหมาย

1381
01:24:04,962 --> 01:24:06,630
โอเค

1382
01:24:06,713 --> 01:24:10,968
ที่จะรับฟังมัน จริง ๆ นะ

1383
01:24:13,178 --> 01:24:16,056
ฉันถูกสร้างมาเพื่อเธอ

1384
01:24:18,934 --> 01:24:23,772
ฉันปีนป่ายข้ามยอดเขา

1385
01:24:23,856 --> 01:24:28,819
แหวกว่ายผ่านมหาสมุทรสีคราม

1386
01:24:28,902 --> 01:24:33,740
ก้าวผ่านเส้นแบ่งมากมาย
ทําลายกฎเกณฑ์มากมาย

1387
01:24:33,824 --> 01:24:39,037
ที่รัก ฉันทําลายมันลงเพื่อเธอ

1388
01:24:39,121 --> 01:24:44,710
เพราะยามที่ฉันไม่มีแม้แต่เงินทอง

1389
01:24:45,669 --> 01:24:52,259
เธอทําให้ฉันรู้สึกเหมือนมีเงินล้าน

1390
01:24:53,427 --> 01:24:58,015
ฉันถูกสร้างมาเพื่อเธอ

1391
01:25:21,747 --> 01:25:23,707
ไม่อยากเชื่อว่าจะได้มายืนอยู่ตรงนี้

1392
01:25:24,791 --> 01:25:25,918
ขอบคุณ

1393
01:25:26,585 --> 01:25:28,378
ขอบคุณทุกคนที่มาในวันนี้

1394
01:25:29,129 --> 01:25:32,591
ตอนที่เข้ารับเคมีบําบัดครั้งแรก

1395
01:25:32,674 --> 01:25:35,886
ขนแทบทุกเส้นบนร่างกายร่วงลงหมด

1396
01:25:35,969 --> 01:25:40,390
ขนหน้าแข้งสตรีนิยมของฉัน
ก็พร้อมใจกันร่วงหล่น

1397
01:25:40,807 --> 01:25:42,601
ได้ทําบราซิลเลี่ยนแว็กซ์ครั้งแรก

1398
01:25:42,684 --> 01:25:44,728
โดยไม่ต้องใช้แว็กซ์

1399
01:25:45,604 --> 01:25:49,900
แต่ขนคิ้วฉันไม่ร่วง

1400
01:25:50,400 --> 01:25:54,863
หนอนบุ้งขนปุยสองตัว
ไม่ยอมเป็นผีเสื้อโบยบินไปจากหน้าฉัน

1401
01:25:55,405 --> 01:25:58,325
เช้าวันหนึ่งแม่โทรมาหาฉันแล้วบอกว่า

1402
01:25:58,408 --> 01:26:01,286
"แอนเดรีย ลูกต้องไม่เชื่อแน่ ๆ
ว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น

1403
01:26:01,370 --> 01:26:05,874
พ่อตื่นมาเมื่อเช้า
โดยขนคิ้วข้างขวาหายเกลี้ยงเลย"

1404
01:26:06,917 --> 01:26:09,211
ผ่านมาสามปีแล้ว สามปีเต็ม ๆ

1405
01:26:09,294 --> 01:26:13,507
แต่ขนคิ้วของพ่อก็ยังไม่ขึ้น

1406
01:26:13,590 --> 01:26:18,136
ฉันรู้เลยว่าคิ้วพ่อ
หายไปเพื่อให้ฉันเก็บคิ้วของฉันไว้

1407
01:26:18,220 --> 01:26:20,806
ไม่จําเป็นต้องเชื่อในปาฏิหาริย์
ถึงจะเชื่อในเรื่องนี้

1408
01:26:20,889 --> 01:26:23,308
แค่เชื่อในความรักก็พอ

1409
01:26:28,105 --> 01:26:30,566
ฉันไม่ใช่คนสบาย ๆ

1410
01:26:30,649 --> 01:26:33,652
{\an8}ไม่ใช่พวกสุดเจ๋ง เกิดมาก็เท่เลย

1411
01:26:33,735 --> 01:26:35,362
{\an8}ฉันเป็นเมล็ดพันธุ์
ที่ซ่อนอยู่ในเปลือก

1412
01:26:35,445 --> 01:26:37,823
{\an8}หลบตัวไม่ยอมโดนฝนเป็นปี ๆ

1413
01:26:37,906 --> 01:26:39,867
ตั้งใจซ่อนตัวจริงจัง

1414
01:26:39,950 --> 01:26:41,952
แน่นอนว่าความงามไล่ล่าฉัน

1415
01:26:42,035 --> 01:26:43,453
มันไล่ล่าทุกคน

1416
01:26:43,537 --> 01:26:45,080
แต่ฉันหนีมันมาได้

1417
01:26:45,163 --> 01:26:49,168
แอบซ่อนด้วยความกังวล ความเสียใจ
หมกมุ่นในชีวิตหลังความตาย

1418
01:26:49,251 --> 01:26:50,711
หรือให้สัปดาห์นี้หมดไป

1419
01:26:51,712 --> 01:26:53,005
จนวันหนึ่ง

1420
01:26:53,088 --> 01:26:55,674
ที่โรงละครกํามะหยี่สีแดง
ในนิวออร์ลีนส์

1421
01:26:55,757 --> 01:26:58,510
ฉันเห็นมายา แอนเจลูเดินขึ้นเวที

1422
01:26:58,594 --> 01:27:00,929
ก้าวช้า ๆ สิบเจ็ดก้าวจนถึงไมค์

1423
01:27:01,013 --> 01:27:03,015
เธอสูดหายใจเข้าก่อนเปล่งเสียง

1424
01:27:03,098 --> 01:27:06,268
เหมือนได้ยินพระเจ้าจากลมหายใจนั้น

1425
01:27:07,436 --> 01:27:09,646
ฉันไม่เคยรู้สึกแบบนั้นมาก่อน

1426
01:27:09,730 --> 01:27:13,984
กลับมาบ้านรีบค้นสารานุกรม
หาความหมายของความรู้สึกนั้น

1427
01:27:14,067 --> 01:27:15,194
"ขนลุก"

1428
01:27:16,111 --> 01:27:19,072
หลังจากนั้นฉันจึงคิด "ฉันก็ทําได้"

1429
01:27:19,823 --> 01:27:21,909
กระชากเทปกั้นอันตรายของชีวิต

1430
01:27:21,992 --> 01:27:23,911
แล้วให้ทุกอย่างได้สัมผัส

1431
01:27:24,411 --> 01:27:26,747
เคทลิน คลาร์กอยู่บนทีวี

1432
01:27:26,830 --> 01:27:29,291
เล่นให้กับฮอว์กอายส์เป็นปีที่สาม

1433
01:27:29,374 --> 01:27:31,835
เลี้ยงหลบคมกริบเหมือนนกกระจอกบิน

1434
01:27:31,919 --> 01:27:34,838
พุ่งผ่านใต้แป้นราวกับ
ฝีแปรงของไมเคิลแองเจโล

1435
01:27:34,922 --> 01:27:37,341
ขนลุก 222 เส้น

1436
01:27:37,424 --> 01:27:42,304
น้องสาวของฉัน
เลิกเหล้าได้ในรอบ 14 ปี

1437
01:27:42,387 --> 01:27:46,225
โทรมาบอกฉันว่า
เธอเพิ่งรู้ว่าแม่ตาสีเขียว

1438
01:27:46,308 --> 01:27:48,894
ขนลุก 505 เส้น

1439
01:27:50,145 --> 01:27:53,190
ถึงจุดหนึ่งอะไร ๆ ก็ทําให้ขนลุก

1440
01:27:53,273 --> 01:27:56,818
คําขอโทษอย่างจริงใจ กลอนรักของศัตรู

1441
01:27:56,902 --> 01:28:00,239
พระจันทร์สุกสว่างเหนือเส้นแบ่งทวีป

1442
01:28:01,031 --> 01:28:05,452
ทันใดนั้นเอง
ไม่มีอะไรกําลังจะตายในโลกใบนี้

1443
01:28:05,536 --> 01:28:07,162
เคยรู้สึกแบบนั้นมั้ย

1444
01:28:07,246 --> 01:28:12,084
เสี้ยววินาที
ที่ไม่มีอะไรกําลังจะตายในโลกใบนี้

1445
01:28:13,460 --> 01:28:16,255
ขนลุก 888 เส้น

1446
01:28:17,381 --> 01:28:21,093
ฉันอยู่บ้าน
สี่เดือนหลังจากทําเคมีบําบัด

1447
01:28:21,176 --> 01:28:25,055
มองดูขนตาร่วงลงบนโหนกแก้ม

1448
01:28:25,138 --> 01:28:29,935
และคิดได้ว่านั่นคือ 400 คําอธิษฐาน
ที่ปกติฉันคงไม่ขอ

1449
01:28:31,436 --> 01:28:34,314
ไม่มีทางหนีพ้น
ความมหัศจรรย์นี้ไปได้แล้ว

1450
01:28:34,398 --> 01:28:37,150
ความงามไล่ตามฉันจนได้
และไม่ยอมปล่อยฉันไป

1451
01:28:37,234 --> 01:28:39,987
สถิติโลกมันทําไมรู้มั้ย

1452
01:28:40,070 --> 01:28:42,197
คือพอมีคนทําลายมันหลังจากฉัน

1453
01:28:42,281 --> 01:28:44,950
ซึ่งจะมีคนทําลายมันได้แน่ ๆ

1454
01:28:45,033 --> 01:28:47,327
ฉันจะยินดีสุด ๆ

1455
01:28:47,411 --> 01:28:49,288
และโดยไม่ต้องพยายามใดใด

1456
01:28:49,371 --> 01:28:51,331
ฉันก็จะทําลายมันลงอีกที

1457
01:29:00,465 --> 01:29:02,092
เย่ กิบบี้

1458
01:29:06,054 --> 01:29:09,683
เพื่อนฉันบอกว่า
"ถ้าหากเธอคือรักแท้ของตัวเธอเองล่ะ"

1459
01:29:09,766 --> 01:29:11,185
{\an8}("บูมเมอแรงวาเลนไทน์")

1460
01:29:11,268 --> 01:29:13,770
{\an8}ฉันคิด "คุณพระ
ขออย่าได้เป็นอย่างนั้นเลย

1461
01:29:13,854 --> 01:29:16,940
เพราะสเปกฉันไม่ใช่ตัวฉัน"

1462
01:29:20,444 --> 01:29:21,904
{\an8}ตอน 12.31 นาฬิกา...

1463
01:29:21,987 --> 01:29:22,988
{\an8}("หลักฐานที่มีชีวิต")

1464
01:29:23,071 --> 01:29:26,658
{\an8}...ตอนที่เขาเปลี่ยนใจ
ตอนที่เขาตัดใจไว้ชีวิตตัวเอง

1465
01:29:26,742 --> 01:29:27,910
ฉันก็ทําแบบเดียวกัน

1466
01:29:27,993 --> 01:29:32,873
ทั้งหัวใจและจิตวิญญาณของฉัน
กลับบ้านไปพร้อมหลักฐานที่ยังมีชีวิต

1467
01:29:33,916 --> 01:29:36,418
กวีบทต่อไปแต่งให้เมแกน...

1468
01:29:36,502 --> 01:29:37,711
ช่าง...

1469
01:29:41,423 --> 01:29:44,134
{\an8}ตอนที่ฉันเรียกมะเร็งว่ามหา...

1470
01:29:44,218 --> 01:29:45,469
{\an8}("ปลานางฟ้าผู้พิทักษ์")

1471
01:29:45,552 --> 01:29:48,222
{\an8}...มีเธอคนเดียวที่เข้าใจ
ว่าฉันหมายถึงมหาสมุทร

1472
01:29:48,305 --> 01:29:51,391
ที่เราพบเรือไททานิก
ที่ไม่มีวันจมของเรา

1473
01:29:51,975 --> 01:29:53,810
หัวใจของเธอคือประตู

1474
01:29:53,894 --> 01:29:56,688
ที่เปิดกว้างจนหลุดจากบานพับ

1475
01:29:56,772 --> 01:29:58,357
และช่วยพยุงฉันลอยคอไว้

1476
01:29:58,440 --> 01:30:00,734
แม้กระทั่งตอนที่
ฉันตื่นขึ้นหลังผ่าตัด

1477
01:30:00,817 --> 01:30:03,028
และต้องถามเธอว่าหมอเจออะไร

1478
01:30:03,946 --> 01:30:07,115
ใครก็ตามที่มองว่าบทกวีไม่สําคัญ

1479
01:30:07,199 --> 01:30:12,204
ก็เพราะพวกเขาไม่เคยมีใคร
บอกอะไรที่ยากจะถ่ายทอด

1480
01:30:12,704 --> 01:30:13,705
ให้ฟังได้อย่างงดงาม

1481
01:30:20,003 --> 01:30:22,464
ขอบคุณทุกคนที่มาที่นี่

1482
01:30:22,548 --> 01:30:25,676
ไม่รู้จะอธิบายยังไงว่า
มันมีความหมายต่อฉันมาก

1483
01:30:26,093 --> 01:30:29,263
ขอบคุณมาก ๆ ขอให้มีความสุข

1484
01:30:29,346 --> 01:30:31,765
ฉันรักพวกคุณมาก ๆ

1485
01:30:38,021 --> 01:30:40,816
ขอบคุณทุกคนจริง ๆ
จากก้นบึ้งของหัวใจ

1486
01:30:40,899 --> 01:30:42,442
ขอบคุณมาก ๆ

1487
01:30:51,159 --> 01:30:52,411
ขอบคุณ

1488
01:31:05,340 --> 01:31:06,717
พระเจ้าช่วย

1489
01:31:18,478 --> 01:31:19,980
ไม่คิดเลย

1490
01:31:24,067 --> 01:31:25,235
พระเจ้าช่วย

1491
01:32:12,866 --> 01:32:15,494
เธอร้องไห้เพราะความรักเหรอ

1492
01:32:15,577 --> 01:32:16,787
ใช่

1493
01:32:23,627 --> 01:32:26,755
ที่รัก เธอทําได้ดีมาก ออกมาดีมาก ๆ

1494
01:32:58,495 --> 01:32:59,913
มันเยี่ยมมาก

1495
01:33:00,998 --> 01:33:03,625
มีความรู้สึกมากมายเลย
รู้สึกราวกับว่า...

1496
01:33:03,709 --> 01:33:07,045
เหมือนเป็นลูกโป่งที่อัดแน่น
ด้วยความรู้สึกจนจะระเบิด

1497
01:33:07,129 --> 01:33:10,507
ฉันรู้สึกเปราะบางที่สุด
เท่าที่เคยรู้สึกมาในชีวิต

1498
01:33:11,925 --> 01:33:15,929
ค่าบ่งชี้มะเร็งของฉันต่ําที่สุด
เท่าที่เคยเป็นมา

1499
01:33:17,055 --> 01:33:20,350
แทนที่จะเข้ารับยาต่อทันที

1500
01:33:20,434 --> 01:33:23,020
ฉันเลยบอกว่าขอสแกนดูก่อน

1501
01:33:23,937 --> 01:33:26,523
ตอนนี้ก็เลยนอนรอผล

1502
01:33:35,199 --> 01:33:37,701
ฉันนอนไม่หลับทั้งคืน

1503
01:33:37,784 --> 01:33:38,952
เพราะว่าปวดมาก

1504
01:33:39,745 --> 01:33:43,874
รู้สึกราวกับว่า
ด้านหลังกระดูกเชิงกรานกําลังร้าว

1505
01:33:43,957 --> 01:33:46,668
ผลสแกนถูกส่งมายังโทรศัพท์ฉัน

1506
01:33:46,752 --> 01:33:48,587
ฉันยังไม่กล้าเปิดดู

1507
01:33:50,797 --> 01:33:54,218
รอบนี้มันค่อนข้างอ่อนไหว
เพราะฉันกลัวที่จะ...

1508
01:33:54,301 --> 01:33:55,177
อะไรน่ะ

1509
01:33:55,260 --> 01:33:56,803
- ตรงนั้น
- ไหน

1510
01:33:59,306 --> 01:34:00,891
เพราะจัง

1511
01:34:01,391 --> 01:34:03,769
สงสัยจะมาเอาใจช่วย

1512
01:34:05,395 --> 01:34:09,733
มีนกเขาคูรักสองตัวในสนามที่บ้าน
เราเรียกพวกเขาว่านกเขาคู่รัก

1513
01:34:10,234 --> 01:34:11,902
พวกเขาอยู่ที่นี่มาเป็นเดือนแล้ว

1514
01:34:11,985 --> 01:34:15,322
แต่เมื่อหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา

1515
01:34:15,405 --> 01:34:17,741
มีเหลืออยู่แค่ตัวเดียว

1516
01:34:18,242 --> 01:34:20,118
นั่นคือเสียงนกเขาคูรัก

1517
01:34:27,334 --> 01:34:28,877
ฉันเลยหาข้อมูลดู

1518
01:34:28,961 --> 01:34:33,757
แล้วก็เศร้าไปเลยเพราะอ่านเจอว่า
นกเขาคูรักมีคู่แค่ตัวเดียวทั้งชีวิต

1519
01:34:34,341 --> 01:34:36,468
ดังนั้นถ้าตัวหนึ่งตายไป...

1520
01:34:38,011 --> 01:34:42,266
อีกตัวก็จะเศร้าไปเป็นปี

1521
01:34:42,349 --> 01:34:43,851
เฝ้ามองหา...

1522
01:34:44,601 --> 01:34:45,936
คู่ของเขาที่หายไป

1523
01:34:46,979 --> 01:34:49,982
สิ่งที่จะทําให้ฉันดีใจมาก ๆ เลย

1524
01:34:50,065 --> 01:34:53,026
คือถ้านกเขาคูรักอีกตัวบินเข้ามา

1525
01:34:53,110 --> 01:34:54,695
เพื่อทําให้ทุกอย่างกลับมาดีดังเดิม

1526
01:34:58,907 --> 01:35:02,119
บางทีนกอีกตัว
อาจจะเจอต้นไม้ที่สวยกว่านี้

1527
01:35:02,202 --> 01:35:03,787
แล้วบอกว่า "มานี่สิ"

1528
01:35:04,371 --> 01:35:05,706
เพราะตัวนี้บอกว่า...

1529
01:35:09,084 --> 01:35:10,294
ไม่อะ

1530
01:35:14,840 --> 01:35:17,634
ฉันอยู่บนต้นไม้แย่ ๆ ก็ได้
ขอแค่ได้อยู่กับเธอ

1531
01:35:21,054 --> 01:35:24,474
เดี๋ยวไปเอาผลสแกน
มาเปิดดูกันตรงนี้แล้วกัน

1532
01:35:34,651 --> 01:35:36,028
กังวลจนคลื่นไส้

1533
01:35:36,904 --> 01:35:37,821
เหมือนกัน

1534
01:35:43,118 --> 01:35:44,870
กระจายไปทั่วเลย

1535
01:35:47,247 --> 01:35:49,416
- ขอฉันดูได้มั้ย
- แป๊ปนึง

1536
01:35:49,499 --> 01:35:51,418
ขอเวลาแป๊ปนึงนะ

1537
01:36:05,140 --> 01:36:08,268
"จับภาพระดับสองที่ต่อม...

1538
01:36:08,352 --> 01:36:11,730
น้ําเหลืองทั้งสองข้าง
อย่างไม่ระบุนัยยะ

1539
01:36:12,606 --> 01:36:15,484
มะเร็งค่อย ๆ แพร่กระจาย

1540
01:36:15,567 --> 01:36:18,862
ไปยังส่วนอก หน้าท้อง
และอุ้งเชิงกราน"

1541
01:36:23,242 --> 01:36:24,993
นั่นคงอธิบายที่ฉันรู้สึก

1542
01:36:29,248 --> 01:36:30,624
มันกระจายไปทั่ว

1543
01:36:41,593 --> 01:36:44,263
น่ากลัวที่มีมะเร็ง
อยู่ในช่องท้องฉันด้วย

1544
01:36:58,777 --> 01:37:00,696
ฉันว่าพอฉันรู้ผล

1545
01:37:00,779 --> 01:37:03,490
ก็กลับมาอยู่กับปัจจุบันได้

1546
01:37:04,908 --> 01:37:07,119
ซึ่งง่ายขึ้นเยอะเลย

1547
01:37:13,667 --> 01:37:15,669
ฉันรักที่เธอเป็นแบบนั้น

1548
01:37:24,011 --> 01:37:27,306
ฉันแค่อยากอยู่กับ
ความหวังเล็ก ๆ สักหน่อย

1549
01:37:28,307 --> 01:37:30,100
ฉันยังมีหวังนะ

1550
01:37:30,184 --> 01:37:31,560
จริงเหรอ

1551
01:37:39,610 --> 01:37:42,738
แม่งเอ๊ย
ไม่ได้อยากมีมะเร็งไปทั่วร่างเลย

1552
01:37:44,031 --> 01:37:46,325
ไม่อยากเลยโว้ย

1553
01:38:13,977 --> 01:38:17,272
พอรู้ผลครั้งล่าสุด

1554
01:38:17,356 --> 01:38:18,649
ฉันคิดเลย

1555
01:38:18,732 --> 01:38:22,152
"ฉันกําลังจะตายเพราะมะเร็ง
และน่าจะตายในเร็ว ๆ นี้"

1556
01:38:28,116 --> 01:38:31,161
ฉันรู้ว่าถ้าออกไปขับรถเล่นกับเม็ก

1557
01:38:32,037 --> 01:38:37,251
แล้วบอกว่า "ฉันตั้งใจให้
การขับรถเล่นครั้งนี้เป็นตัวทดสอบ...

1558
01:38:38,710 --> 01:38:41,380
ว่าฉันยอมจํานนต่อชีวิตได้มั้ย

1559
01:38:41,463 --> 01:38:44,591
จะได้ผลักให้ตัวฉันกลับไปมีความสุข"

1560
01:38:46,677 --> 01:38:49,137
เราเลยออกไปขับรถเล่นกัน...

1561
01:38:50,389 --> 01:38:52,057
ฉันปล่อยใจยอมรับ

1562
01:38:58,856 --> 01:39:01,817
ทันใดนั้นเองความหนักอึ้งก็ถูกปลดลง

1563
01:39:03,610 --> 01:39:06,196
เหมือนโลกเปลี่ยนสี

1564
01:39:10,242 --> 01:39:13,412
จําได้ว่าฉันเคยคิดตอนแรก ๆ

1565
01:39:13,495 --> 01:39:14,955
ว่าเหลือเวลาอีกแค่สองปี

1566
01:39:17,457 --> 01:39:19,376
แล้วคิดว่า "เวลาน้อยจัง"

1567
01:39:20,460 --> 01:39:23,046
แต่ตอนนี้... ฉันรู้สึกว่า...

1568
01:39:23,922 --> 01:39:26,300
"แม่งโคตรเยอะเลย"

1569
01:39:27,009 --> 01:39:28,760
แค่วินาทีเดียวก็เยอะแล้ว

1570
01:39:29,303 --> 01:39:32,681
แค่นาทีเดียว
ที่ได้นั่งมองหน้าเม็กก็เยอะแล้ว

1571
01:39:32,764 --> 01:39:34,641
ถ้าได้สักสองปีน่ะเหรอ

1572
01:39:37,603 --> 01:39:40,105
ฉันรู้สึกเหมือนใช้ชีวิตมายาวนาน

1573
01:39:40,189 --> 01:39:42,691
ในแค่ไม่กี่ปีมานี้
เมื่อเทียบกับที่เคยใช้มาก่อนหน้า

1574
01:39:46,653 --> 01:39:48,655
โคตรมหัศจรรย์

1575
01:39:51,408 --> 01:39:52,326
ฉัน...

1576
01:39:54,786 --> 01:39:56,705
ยังมีชีวิตอยู่ว่ะ

1577
01:39:57,873 --> 01:39:58,790
และ...

1578
01:40:00,083 --> 01:40:03,337
ฉันรู้ว่าจะยังไม่ตายวันนี้
ค่อนข้างแน่ใจ

1579
01:40:04,213 --> 01:40:05,422
ดังนั้น ว้าว...

1580
01:40:05,506 --> 01:40:07,299
ฉันมีพรุ่งนี้ด้วย

1581
01:40:10,344 --> 01:40:12,596
ต่อจากนี้จะเป็นยังไง

1582
01:40:14,264 --> 01:40:15,432
ไม่รู้สิ

1583
01:40:16,808 --> 01:40:19,394
ฉันอยากใช้ชีวิตแบบน่าพิศวงบ้าง

1584
01:40:24,233 --> 01:40:25,275
ฉันอยากให้...

1585
01:40:26,193 --> 01:40:28,612
วินาทีสุดท้ายของฉันรู้สึกว่า

1586
01:40:30,197 --> 01:40:32,449
"แม่งอยากให้มีอีกล้านวินาทีแบบนี้"

1587
01:41:19,872 --> 01:41:22,249
ขอเวลาเป็นปีที่ส่องสว่าง

1588
01:41:23,917 --> 01:41:26,503
แต่ก็ขอปีที่มืดมนด้วย

1589
01:41:28,213 --> 01:41:32,509
ความเศร้าคือนักร้องหลักในวงของฉัน
เป็นรถโดยสาร

1590
01:41:32,593 --> 01:41:35,846
เป็นทางลัดสู่ความเป็นจริง

1591
01:41:36,388 --> 01:41:39,349
เรียนรู้จากเงามืด

1592
01:41:40,309 --> 01:41:43,854
มันเติบโตในที่ที่มืดมิด

1593
01:41:44,313 --> 01:41:48,859
ถ้าไม่ถูกต่อยซ้ําแล้วซ้ําเล่า
จะมาถึงที่นี่

1594
01:41:48,942 --> 01:41:53,197
{\an8}สวรรค์บนดินแห่งนี้
ที่ไม่อยากปล่อยให้จากไป

1595
01:41:53,822 --> 01:41:56,033
{\an8}หยิบเหรียญนําโชคขึ้นมา

1596
01:41:57,618 --> 01:42:01,121
{\an8}ฉันจะแต่งงานกับเธอ
ด้วยเงินนั่นแหละที่รัก

1597
01:42:01,205 --> 01:42:05,459
ไม่ต้องใช้ยาชาตอนถอนฟันคุด

1598
01:42:05,542 --> 01:42:07,669
ฉันอยากรู้สึกมัน

1599
01:42:07,753 --> 01:42:10,756
เค็มแล้วค่อยเปรี้ยวแล้วค่อยหวาน

1600
01:42:10,839 --> 01:42:15,928
อยากจูบเธอแล้วเขียนชื่อ
ลงบนกําแพงที่ใกล้พังของฉัน

1601
01:42:16,011 --> 01:42:19,723
ให้มันล้มลงแทบเท้าเธอ

1602
01:42:20,182 --> 01:42:23,602
พร้อม ๆ กับทุกอย่างของฉัน

1603
01:42:24,311 --> 01:42:26,438
เค็มแล้วเปรี้ยว

1604
01:42:26,897 --> 01:42:31,485
แล้วค่อยหวาน

1605
01:42:33,779 --> 01:42:36,281
ออกมาที่ระเบียงสิที่รัก

1606
01:42:37,533 --> 01:42:41,328
มองไปยังท้องฟ้าแสนงาม

1607
01:42:41,995 --> 01:42:46,291
ที่อยู่ของทั้งพระอาทิตย์ พระจันทร์
และเสียงร้องสนั่นในเดือนมิถุนายน

1608
01:42:46,375 --> 01:42:50,212
ในขณะที่คอยสอนให้นกบิน
และสายฝนโปรยปราย

1609
01:42:50,295 --> 01:42:52,506
ฉันไม่ต้องการความสมบูรณ์แบบ

1610
01:42:53,549 --> 01:42:58,303
ฉันแค่ต้องการสัมผัสความเป็นจริง

1611
01:42:58,387 --> 01:43:02,766
ฉันอยากให้คุณค่าความพยายาม
การมีชีวิตและความตาย

1612
01:43:02,850 --> 01:43:06,770
การทําความผิดครั้งใหญ่
แบบที่คนใจดีเขาชอบทํากัน

1613
01:43:07,646 --> 01:43:10,148
หยิบเหรียญนําโชคขึ้นมา

1614
01:43:10,983 --> 01:43:14,361
ฉันจะแต่งงานกับเธอ
ด้วยเงินนั่นแหละที่รัก

1615
01:43:15,070 --> 01:43:19,283
ไม่ต้องใช้ยาชาตอนถอนฟันคุด

1616
01:43:19,366 --> 01:43:21,743
ฉันอยากรู้สึกมัน

1617
01:43:21,827 --> 01:43:24,538
เค็มแล้วค่อยเปรี้ยวแล้วค่อยหวาน

1618
01:43:24,621 --> 01:43:29,751
อยากจูบเธอแล้วเขียนชื่อ
ลงบนกําแพงที่ใกล้พังของฉัน

1619
01:43:29,835 --> 01:43:33,547
ให้มันล้มลงแทบเท้าเธอ

1620
01:43:34,047 --> 01:43:37,467
พร้อม ๆ กับทุกอย่างของฉัน

1621
01:43:38,635 --> 01:43:42,598
- ไม่ขออะไรมากไปกว่านี้
- ไม่ขออะไรมากไปกว่านี้

1622
01:43:42,681 --> 01:43:46,518
- ชีวิตคือความรักแม้เจ็บปวด
- ชีวิตคือความรักแม้เจ็บปวด

1623
01:43:46,602 --> 01:43:48,478
เค็มแล้วค่อยเปรี้ยว

1624
01:43:49,938 --> 01:43:54,943
แล้วค่อยหวาน

1625
01:43:57,070 --> 01:43:59,573
หวานเหลือเกิน

1626
01:43:59,656 --> 01:44:04,077
หวานเหลือเกิน

1627
01:44:04,161 --> 01:44:08,832
หวานเหลือเกิน

1628
01:44:08,916 --> 01:44:12,419
ชีวิตคือความรักแม้เจ็บปวด

1629
01:44:12,503 --> 01:44:16,673
- หวานเหลือเกิน
- หวานเหลือเกิน

1630
01:44:20,177 --> 01:44:23,180
หวานเหลือเกิน

1631
01:44:25,891 --> 01:44:28,644
คําบรรยายไทยโดย แพงสุดา ปัญญาธรรม