Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Είμαι ο Γκράχαμ Χόρνιγκολντ, τέως ζαχαροπλάστης του Hakkasan,
νυν σύμβουλος ζαχαροπλαστικής με Michelin.
Κι ο επικεφαλής ζαχαροπλάστης Γκράχαμ Χόρνιγκολντ.
Πρέπει να είσαι ακριβής. Να κατανοείς την τεχνική.
Και να κατανοείς τη γεύση.
Η μεγαλύτερη πράξη αγάπης είναι να μαγειρεύεις για κάποιον.
Θέλω να φροντίσω αυτά τα υλικά
και να σας δώσω κάτι που ελπίζω πως δεν θα ξεχάσετε ποτέ.
Με την καλή έννοια.
Γιατί έχει παντού καπνό όμως;
Τι έπαθε το pandijan μου;
Γνώρισα τη Χέδερ όταν ήρθε για συνέντευξη.
Ήταν αποφασιστική.
Πολύ έξυπνη. Πολύ ευφραδής.
Τα πρώτα δύο χρόνια, είχαμε μια πλατωνική, επαγγελματική σχέση.
Όμως ήρθαμε κοντά με τον καιρό.
Κάναμε κλικ.
Περνούσαμε πολύ καλά μαζί, είχαμε ωραίες εμπειρίες.
Ταξιδεύαμε, τρώγαμε. Υπήρχε φλόγα. Κάναμε κλικ.
Είναι πολύ αδύνατη και υγιής. Εγώ θέλω κόκκινο κρέας, κρασί, τυριά.
Η Χέδερ είναι υπέροχη.
Ταιριάξαμε απόλυτα.
Ήμασταν στο ίδιο μήκος κύματος σχετικά με το τι θέλαμε στη ζωή.
Να ριζώσουμε, να κάνουμε οικογένεια, να ανοίξουμε επιχείρηση.
Ανοίξαμε επιχείρηση συμβουλευτικής για ζαχαροπλαστική.
Ο Γκράχαμ ήταν σαν κρεμμύδι, είχε πολλά στρώματα να ξεφλουδίσεις
για να φτάσεις στον πυρήνα.
Και κατάλαβα νωρίς πως είχε κάποια πληγή μέσα του,
που μάλλον δεν είχε αντιμετωπίσει.
Είχα την τέλεια ζωή.
Έτσι πίστευα.
Ζούσα ωραία με τη Χέδερ.
Μα όταν νομίζεις πως έχεις μπει σε μια σειρά,
καταλαβαίνεις πως δεν ξεφεύγεις από το παρελθόν.
Ποτέ δεν έπαψα να σ' αγαπώ.
Γιατί έπρεπε να μπει στη ζωή μας;
Πιστεύεις πως είναι αυτή που λέει πως είναι.
Όμως είναι καταστροφέας ζωών.
Τίποτα δεν θα με αλλάξει.
Η ΚΟΜΠΙΝΑ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ
Γεννήθηκα στη Γερμανία, σε βρετανική βάση.
Στα δύο μου έτη, πήγα σε ανάδοχους γονείς για δύο χρόνια.
Δεν ξέρω γιατί.
Μετά πήγαμε στο Σεντ Άλμπανς με τη μητριά μου και τον μπαμπά.
Δεν ήξερα τη μαμά μου.
Ο πατέρας μου δεν μιλούσε για εκείνη.
Φανταζόμουν ποια θα μπορούσε να είναι, πώς θα ήταν.
Όμως ήταν κάτι που δεν ήθελα να σκέφτομαι,
γιατί προφανώς ήταν επώδυνο το να μην ξέρεις τη μητέρα σου.
Δεν έχεις τη μαμά σου.
Ο Γκράχαμ δεν ήξερε την πραγματική του μητέρα.
Ήταν σαν να έλειπε κάτι από τη ζωή του.
Ένα κομμάτι παζλ που δεν εξηγήθηκε, έλειπε.
Και λαχταρούσε να νιώσει αγάπη,
να νιώσει μια σύνδεση με οικογένεια.
Καθώς καθαρίζαμε, βρήκαμε το πιστοποιητικό γέννησης.
Μέχρι τότε δεν είχα ρωτήσει ποια ήταν η βιολογική του μητέρα.
Έχω αντίγραφο του πιστοποιητικού γέννησης.
Γεννήθηκα στις 26 Νοεμβρίου του 1974,
σε βρετανικό στρατιωτικό νοσοκομείο του Μίνστερ της Δυτικής Γερμανίας,
από τον πατέρα μου,
στρατιωτικό μηχανικό από το Κινγκς Λιν,
και τη μητέρα μου, που εδώ λέγεται Χάτον Χόρνιγκολντ, πρώην Μαχάμουντ,
κάτι που υποδηλώνει μουσουλμανική καταγωγή.
Αποφασίσαμε να μάθουμε ποια ήταν αυτή η γυναίκα.
Ψάξαμε για εκείνη στο Google,
κάναμε έρευνα για το όνομα που αναφερόταν στο έγγραφο.
Υπολογίζαμε πως θα ήταν πάνω από 75 και κάτω από 85 ετών.
Μα δεν βρίσκαμε τίποτα για εκείνη. Ήταν σαν να μην υπήρχε.
Λίγους μήνες μετά,
τα παρατήσαμε και δεν το ξανασκεφτήκαμε.
Περίπου μια βδομάδα μετά, μάθαμε πως ήταν έγκυος.
Και είπαμε "Αλληλούια!" Η Χέδερ είχε ξετρελαθεί, ήταν υπέροχο.
Χαρήκαμε πολύ όταν μάθαμε για την εγκυμοσύνη.
Νοικοκυρευόμασταν, ήταν ένα νέο ξεκίνημα. Ήμασταν ενθουσιασμένοι.
Μία βδομάδα μετά, άρχισαν οι πρώτες αναφορές για Covid.
Από τη μία χαιρόμασταν για την εγκυμοσύνη,
όμως ο κόσμος άλλαζε ριζικά εκείνη την περίοδο.
Προφανώς, ήρθε η καραντίνα.
Ασχολούμασταν μόνο με τα χόμπι μας.
Ήταν μια υπέροχη περίοδος που περνούσαμε χρόνο μαζί,
παίζαμε στην κουζίνα, δημιουργούσαμε συνταγές,
κι απλώς μαγειρεύαμε, τρώγαμε, ταΐζαμε και φροντίζαμε ο ένας τον άλλον.
Χέδερ, κοίτα πάνω. Χέδερ!
Η καλύτερη περίοδος της σχέσης. Ειλικρινά, η καλύτερη περίοδος.
Πιο ψηλά, Κέβιν. Έτσι, πιο ψηλά. Σήκωσέ το.
Να φαίνομαι αδύνατος.
Και ξαφνικά, λάβαμε ένα μέιλ από το πουθενά.
Το θυμάμαι καθαρά.
Ήμουν μπροστά κι ένιωσα το κινητό να δονείται.
Το κοίταξα και είπα "Το εννοεί;"
Ο Γκράχαμ με πλησίασε μπερδεμένος και είπε "Δες αυτό το μέιλ.
Μια κυρία λέει πως είναι η μαμά μου. Λες να ισχύει;"
"Γεια σου, Γκράχαμ. Δεν ξέρω αν θα το διαβάσεις.
Έψαχνα τρόπο να επικοινωνήσω μαζί σου και βρήκα αυτό το μέιλ".
"Με λένε Ντίον, πριν με έλεγαν Τερέζα".
"Ο Γκράχαμ γεννήθηκε στη Γερμανία, και μου τον πήραν στην Αγγλία".
Είπε ότι γεννήθηκα στη Γερμανία. Λίγοι το ξέρουν.
"Αν ισχύουν αυτά που λέω και είσαι ο Γκράχαμ που ψάχνω,
θα ήθελα να απαντήσεις.
Αν όχι, ζητώ συγγνώμη.
Με εκτίμηση, Ντίον".
Ναι.
Σοκ.
Σοκ, όταν το διάβασα.
Έλεος.
Ναι.
Απάντησα "Το εννοείς;
Δεν είναι πλάκα, απάτη και τα λοιπά;"
Βρήκες το όνομά μου στο ίντερνετ. Καλώς.
Ας δούμε τι άλλο ξέρεις.
Τις επόμενες βδομάδες, της έστειλα μια σειρά ερωτήσεων.
"Ποιο είναι το δεύτερο όνομά μου;" Δεν έχω.
ΔΕΝ ΕΔΩΣΑ ΔΕΥΤΕΡΟ ΟΝΟΜΑ ΣΤΟΝ ΓΚΡΑΧΑΜ. ΤΟ ΕΔΩΣΕ ΑΛΛΟΣ;
Οι απαντήσεις που έστελνε ήταν οι σωστές.
ΠΟΤΕ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ;
ΝΕΟ ΜΗΝΥΜΑ
ΝΟΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 1974
Ο Γκράχαμ έστειλε κι άλλο μέιλ, ζητώντας κι άλλες λεπτομέρειες.
Και πάλι, έδινε τις σωστές απαντήσεις.
Δεν μου περνάει καν από το μυαλό ότι μπορεί να μη μάθω ποια είσαι εσύ
και ποιος εγώ.
Είναι το πρώτο που θα κάνω.
Μακάρι να μην είχαμε λάβει ποτέ το μέιλ.
Διότι ήταν η αρχή από κάτι που δεν θα φανταζόμουν ποτέ
ότι μπορεί να συμβεί.
Η Ντίον έμενε σε ξενοδοχείο στο Λίβερπουλ
και μας προσκάλεσε για λίγες μέρες, για να τη γνωρίσουμε.
Είπε "Σας έχω κλείσει δωμάτιο. Ελάτε, θα τα οργανώσω όλα".
Δεν ξέραμε τι να περιμένουμε. Υπήρχε ένας νευρικός ενθουσιασμός.
Ανησυχούσαμε για το πώς θα κατέληγε.
Καθώς πλησίαζα στο ξενοδοχείο, με έπιασε άγχος και τα σχετικά.
Ήλπιζα πως θα ήταν όλα όσα φανταζόμουν.
Νομίζω πως συγκρατούσε λίγο τα συναισθήματά του.
Όταν φτάσαμε στο Λίβερπουλ εκδηλώθηκε κι έγινε αληθινό όλο αυτό.
Γεια σου, καλέ μου.
Αυτό που ένιωσα όταν τη συνάντησα ήταν...
Όχι ότι ήμουν μωρό,
μα ένιωσα σαν να ήμουν το μωρό κάποιας.
Βγάζει νόημα;
Φαντάσου το λίγο.
Δεν ξέρεις τους γονείς σου για 40 με 50 χρόνια.
Ως παιδί, δεν δέθηκες ποτέ με τη μητέρα σου.
Όμως συμβαίνει ακαριαία
τη στιγμή που βλέπετε ο ένας τον άλλον.
Κρατάς το χέρι κάποιου για πρώτη φορά
και σκέφτεσαι αμέσως "Αυτή είναι η μαμά μου".
Είναι... Δεν μπορώ να το εξηγήσω.
Είναι σαν την επαφή δέρμα με δέρμα
όταν γεννιέται ένα βρέφος, κι ο δεσμός παραμένει για ένα διάστημα.
Γίνεται στο μπαμ.
Σου σκάει απευθείας.
Μια τέτοια σύνδεση. Αυτό ένιωσα.
Πείστηκα αμέσως. Είπα "Διάολε, αυτή είναι η μαμά μου".
Είχαν ενθουσιαστεί που γνωρίστηκαν. Έμοιαζαν μεταξύ τους.
Συμπεριφέρονταν το ίδιο.
Υπήρξε άμεση σύνδεση μεταξύ τους.
Η Ντίον υποδέχτηκε θερμά κι εμένα,
μου είπε αμέσως "Είμαι η πεθερά σου. Είμαι εδώ για σένα.
Χαίρομαι πολύ που θα αποκτήσω εγγόνι. Είναι υπέροχο".
- Ο πισινός του είναι εδώ. - Ναι.
Το κεφάλι, από την άλλη.
"Δεν το πιστεύω πως βρήκα τον γιο μου και θα έχω κι εγγόνι".
Γιατί το τραβάς αυτό;
Τραβάει βίντεο.
Χαμογέλα, μαμά.
- Ναι, καλέ μου. - Χαμογέλα.
Το επόμενο πρωί, ο Γκράχαμ ξύπνησε με μια αίσθηση...
μάλλον ανακούφισης.
Που βρήκε τη μαμά του, που όλα ήταν άψογα.
Υπήρχε πολύς ενθουσιασμός, μα υπήρχε και πολλή θλίψη.
Η Ντίον υπαινισσόταν ότι της είχαν πάρει τον Γκράχαμ με τη βία,
ότι δεν ήταν στον έλεγχό της.
Ότι εκείνη ήταν στη Γερμανία τότε
και δεν ήξερε πού ήταν εκείνος.
Ότι της είχαν αρπάξει τον Γκράχαμ.
Αργότερα το ίδιο βράδυ,
η Ντίον νοίκιασε ένα δωμάτιο.
Ήθελε να μιλήσει μόνη με τον Γκράχαμ.
- Είσαι καλά; - Ναι.
Συναντήθηκα με την Ντίον στο Λίβερπουλ για πρώτη φορά.
Προσπαθούσα να επεξεργαστώ το γεγονός
ότι ήταν μπροστά μου μετά από 45 χρόνια.
Και μετά έπρεπε να αντιμετωπίσω,
να χωνέψω αυτό που είπε, πως έχει ακόμα έξι μήνες ζωής.
Έξι μήνες ζωής, λόγω όγκου στον εγκέφαλο και καρκίνου του μυελού των οστών.
Δεν έχω πολύ χρόνο.
Θέλω μόνο να χαμογελώ μαζί σου.
Αυτό μόνο.
Σ' αγαπώ πολύ και θα σ' αγαπώ για πάντα.
Χαίρομαι πολύ που σε βλέπω.
Θα κάνω ό,τι μπορώ για να σε κρατήσω.
Ο γιατρός τής έδινε μήνες ζωής, είχε καρκίνο σε τελικό στάδιο.
Κι αυτό την ώθησε στο να ψάξει τον Γκράχαμ.
Ήταν σαν σκωτσέζικο ντους. "Βρήκα τη μαμά μου,
μα μόλις τη βρήκα, θα την ξαναχάσω,
και πρέπει να περάσουμε μαζί τον χρόνο που της απομένει.
Είναι η μόνη μου ευκαιρία να τη γνωρίσω".
Ήταν μια δίνη συναισθημάτων.
Είχαμε τα συναισθήματα της χαράς, την έκρηξη αγάπης,
τα παιδικά συναισθήματα.
Όμως ταυτόχρονα, ήξερα πως θα την ξαναχάσω.
Πολύ γρήγορα.
Μια επιθυμία της ήταν να έρθει στη θάλασσα.
Ήθελε να δει τη θάλασσα μια τελευταία φορά.
Οπότε, απλώς την έβαλα στο αμάξι και ήρθαμε στη θάλασσα.
Ήταν λίγο στενάχωρο, αφού ίσως ήταν τελευταία φορά για εκείνη,
μα ήταν η πρώτη κοινή μας φορά.
Ήταν κι ένα ταξίδι ανακάλυψης, γιατί μου έδωσε μια εικόνα
για το ποια ήταν.
Είχε ζήσει στη Σιγκαπούρη.
Είπε πως είχε επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο.
Φάρμες. Φρούτα του πάθους, μάνγκο, είχε επιχειρήσεις με ό,τι θες.
Φοινικέλαιο σε Ινδονησία και Μαλαισία.
Μιλούσε με συνεργάτες της από όλο τον κόσμο,
καθώς μιλούσε 18 γλώσσες.
Ναι.
Δεκαοχτώ.
Τρελό.
Της τηλεφωνούσαν από φάρμες κάπου στη μέση της ζούγκλας.
"Θα τα πούμε αργότερα.
Εντάξει;"
Όμως ο τρόπος που της μιλούσαν...
Της μιλούσαν όλοι σαν να ήταν μαμά τους.
Την έλεγαν μαμά. Ρώτησα "Γιατί σε λένε όλοι μαμά;"
Είπε ότι έδινε χρήματα στους χωρικούς
για να έχουν να φάνε και να φυτεύουν τα χωράφια.
Έδειχνε βίντεο με εκείνη και τους συναδέλφους της
να μοιράζουν πακέτα και τρόφιμα στους φτωχούς.
Είχε επιχειρηματικό δαιμόνιο.
Όμως πάνω από όλα, ήταν και φιλάνθρωπος, κατάλαβες;
Ήταν απίστευτη.
Για τον Γκράχαμ, ήταν ταξίδι ανακάλυψης.
Ήταν ένα ταξίδι ανάπτυξης αγάπης μεταξύ τους.
Κι ο δεσμός τους άνθισε πολύ γρήγορα.
Πρότεινε να έρθει στο Λονδίνο για λίγες βδομάδες.
Αποφάσισε να μείνει σε ξενοδοχείο.
Και...
προς μεγάλη μου έκπληξη,
διάλεξε ένα πεντάστερο, κάτω στο ποτάμι.
Καθημερινά παράγγελνε τις καλύτερες σαμπάνιες, χαβιάρι.
Έρχονταν στο τραπέζι.
ΦΑΓΗΤΟ ΣΤΟ ΣΑΛΟΝΙ 5.003,55 MINI BAR 10.009,12
Φαινόταν άνετη σ' αυτό το περιβάλλον.
Έτοιμοι;
Πήγαινε από το ένα πεντάστερο στο άλλο.
Ξόδευε πολλά λεφτά.
Ο κόσμος την ήξερε. "Έχει ξαναμείνει σ' εμάς.
Από τις καλύτερες πελάτισσες".
Λέγαμε "Αυτή η γυναίκα προφανώς είναι πολύ πλούσια".
Η μαμά μού είπε πως είχε δύο πηγές για την περιουσία της.
Η μία ήταν το επιχειρηματικό της δαιμόνιο.
Και η άλλη...
Μου είπε
πως ήταν
το νόθο παιδί
του πρώην Σουλτάνου του Μπρουνέι.
Η οικογένειά της, η οικογένεια του πρώην σουλτάνου,
της είχε δώσει χρήματα.
Η οικογένεια αυτή τυχαίνει να είναι απίστευτα πλούσια.
Είναι φανταστικό, εννοώντας,
ποιος θα το πίστευε;
Η μεγάλη αποκάλυψη όμως, και είναι τρελό αυτό,
έγινε όταν πήγαμε στο Dorchester.
Είναι ένα κορυφαίο, πεντάστερο ξενοδοχείο στο Παρκ Λέιν.
Την ήξεραν όλοι.
Πορτιέρηδες, ρεσεψιονίστ, θυρωροί.
Την έβαζαν να καθίσει στη μέση του εστιατορίου,
και καθόμασταν εκεί με χαρά το απόγευμα, με κάνα δυο μπουκάλια σαμπάνιας.
Και μου πέρασε από το μυαλό
πως ίσως την περιποιούνταν έτσι επειδή ήξεραν ποια είναι.
Επειδή το ξενοδοχείο ανήκει στη βασιλική οικογένεια του Μπρουνέι.
Καθόμουν εκεί μαγεμένος,
σκεφτόμουν "Αυτή είναι η μαμά μου".
Η Ντίον άρχισε να αγοράζει το ένα δώρο μετά το άλλο για τον Γκράχαμ.
Χειροποίητα κοστούμια.
Τσάντες. Επώνυμα ρούχα.
ΣΥΝΟΛΟ 5.605 ΛΙΡΕΣ
Δεν είχα ποτέ ένα αξιοπρεπές αμάξι.
Όταν όμως γνώρισα τη μαμά μου...
"Γιε μου, έχω να σε δω 45 χρόνια.
Δεν σου έχω κάνει κανένα δώρο. Θα σου πάρω ένα δώρο.
Θα αφαιρέσω 45 χρόνια πόνου".
Αυτά είπε κατά λέξη.
"Πάμε να σου πάρουμε αμάξι".
Κλείσ' την.
Βεβαίως.
Μίλησα με τον διευθυντή πωλήσεων στη Rolls-Royce.
Τον τράβηξα παράμερα και ρώτησα "Την ξέρεις την κυρία;"
Και είπε "Ναι, έχει αγοράσει δύο Phantom από μένα".
Αμέσως μετά, περάσαμε από τη Land Rover.
Με φώναξε.
"Γιε μου, ποιο σου αρέσει;"
Είπα "Αυτό είναι ωραίο".
Οδήγησα ένα καινούργιο Land Rover με τη μαμά, μετά από 45 χρόνια απουσίας.
Ήταν τρισευτυχισμένη, επειδή πήρε δώρο στον γιο της.
74.917 ΛΙΡΕΣ
Και σκεφτόμουν...
"Αυτό είναι εκπληκτικό".
Όμως ταυτόχρονα πίστευε πως χρειαζόταν και η Χέδερ αμάξι,
για να μη νιώθει παραμελημένη επειδή είχα εγώ αμάξι.
Να το αμάξι σου.
Τι λες;
Ευχαριστώ, μαμά!
Είναι φοβερό.
Φύγαμε και σκεφτόμασταν και οι δύο
"Είναι τρελό αυτό".
Δύο μήνες μετά την πρώτη συνάντηση,
η Χέδερ γεννάει.
Έρχεται ο γιος μας.
Είχα φροντίσει να έχει την τσάντα και να είναι όλα έτοιμα.
Έρχεται αυτή η στιγμή που σου αλλάζει τη ζωή.
Ήταν μια πολύωρη, παρατεταμένη, δύσκολη γέννα.
Ανησυχούσα για το αν θα ήταν καλά,
γιατί ήταν αγχωτικό και πολύ τραυματικό.
Έκανα μετάγγιση αίματος για πέντε ώρες μετά.
Ήταν κάπως...
Ήταν κάπως δύσκολο.
Όμως μετά βλέπεις το μωρό σου.
Τον κοιτάς και λες "Ό,τι καλύτερο δημιουργήσαμε".
Τη στιγμή που κάνεις παιδί, αλλάζει η ιδέα που έχεις για την αγάπη.
Η απόλυτη ευθύνη σου είναι να αγαπάς και να προστατεύεις αυτό το παιδί.
Να είσαι όλα όσα χρειάζεται.
Ήταν υπέροχο.
Όλα όσα θα ευχόμουν ποτέ.
Όμως, μόλις είχα κοιμίσει τον γιο μου,
κι έλαβα μήνυμα από τη μαμά μου.
Έλεγε πως είχε αίμα στα ούρα.
Διαβάσαμε πως αυτό πήγαινε πακέτο με την κατάστασή της.
Σκέφτηκα "Έλεος, πρέπει να ασχοληθώ και μ' αυτό".
Δεν θέλω να είμαι έτσι, γιε μου.
Θέλω μόνο ηρεμία.
Φοβάμαι πάρα πολύ.
Είχαμε έναν νεογέννητο γιο, και είχα μια σύντροφο
που είχε απόλυτη ανάγκη την παρουσία μου.
Και είχα και μια 85χρονη καρκινοπαθή.
Δεν μπορούσα να την αφήσω στο ξενοδοχείο.
Εκεί ήταν μόνη της.
Δεν μπορούσα ν' αφήσω ούτε τη Χέδερ και το μωρό.
Σκέφτηκα πως θα ήταν πιο εύκολο να ήταν όλοι στο ίδιο σπίτι,
να ήμουν κοντά σε όλους, όμως, προφανώς, δεν ήταν το ιδανικό.
Καταλαβαίνεις τι εννοώ; Δεν ήταν το ιδανικό.
Πήγα λοιπόν και την πήρα.
Θα κλάψει το μωρό απόψε, μαμά;
Αποκλείεται.
Κι αν κλάψει;
Θα το φροντίσω εγώ.
Από απόψε, εγώ θα κρατώ το μωρό,
εγώ θα φροντίζω το μωρό.
Δεν θα κλάψει ποτέ. Θα δεις.
ΑΓΟΡΑΚΙ
Η μαμά μου ήταν εκστασιασμένη,
που είχε την ευκαιρία
να κρατήσει το εγγόνι της.
Είχε έξι μήνες ζωής.
Ούτε καν τόσους πλέον.
Αφότου γέννησα,
η Ντίον άλλαξε συμπεριφορά απέναντί μου.
Γεια σου, Χέδερ.
Ξέρεις κάτι;
Είσαι πολύ πεισματάρα.
Με αφήνεις μόνο 20 λεπτά να δω το εγγόνι μου.
Τον παίρνεις πάνω.
Δεν τον φέρνεις ποτέ κάτω.
Στερήθηκα την αίσθηση της μητρότητας,
εξαιτίας της Ντίον.
Σαν να μη μου επιτρεπόταν να γιορτάσω το ότι έγινα μητέρα.
Συμβαίνει κάτι;
Συμπαθείς τη γιαγιά; Ναι.
Είχα μια Ασιάτισσα μαμά να μου λέει
πώς να φροντίσω το μωρό μου.
Είχα μια κουρασμένη, εξαντλημένη και ντόμπρα μητέρα,
με το δίκιο της, που έλεγε "Για κάτσε. Εδώ είναι το σπίτι μου.
Είναι ο γιος μου και θα τον φροντίσω όπως θέλω εγώ".
Και σκεφτόμουν
"Εντάξει, δεν λειτουργεί αυτό".
"Πεινάω, μπαμπά".
Δύο μήνες μετά τη γέννα,
η Ντίον κι ο Γκράχαμ μιλούσαν για ένα ταξίδι στην Ελβετία,
για να πάρει κάποια χρήματα στα οποία είχε πρόσβαση
και να του τα δώσει.
Στην ουσία, είχε μια περιουσία, την οποία ήθελε να κληρονομήσουμε.
Το αρχικό σχέδιο ήταν να πάμε στη Ζυρίχη να υπογράψω κάποια έγγραφα
που θα το διευκόλυναν αυτό.
Η Ντίον τού είπε πως τον περίμεναν οι δικηγόροι.
Τον περίμεναν οι τραπεζίτες. Ήταν κανονισμένο.
Οπότε, απλώς θα πήγαινε
και θα υπέγραφε.
Και θα τακτοποιούνταν όλα.
Για να είμαι ειλικρινής, είπα "Πήγαινε.
Τέσσερις μέρες ηρεμίας, κανένα πρόβλημα.
Αδειάστε μου τη γωνιά για λίγο".
Η μητέρα μου προσπαθούσε να με προετοιμάσει
για αυτό που θα ακολουθούσε,
που θα αναλάμβανα τις υποθέσεις της μετά τον θάνατό της.
Η Ζυρίχη ζει από το χρήμα. Σέβεται το χρήμα.
Το υπολογίζει το χρήμα.
Αν πεθάνω σύντομα,
θα γίνεις πολυεκατομμυριούχος.
Μόνο αυτό σου λέω.
Θα τα γράψω όλα στο όνομά σου.
Είπε πως η περιουσία μου θα αυξάνεται ραγδαία.
Κι έπρεπε να ανοίξω ελβετικό τραπεζικό λογαριασμό.
Θα έπρεπε να υπογράψω κάποια έντυπα για την τράπεζα στη Ζυρίχη.
Να γνωρίσω δικηγόρους ιδιωτικών επενδύσεων,
άλλους τραπεζικούς εκπροσώπους τραπεζών υψηλής καθαρής αξίας.
Φτάσαμε στη Ζυρίχη και πήγαμε σ' ένα πεντάστερο ξενοδοχείο.
Πολυτελές. Το εστιατόριο είχε δύο αστέρια Michelin.
Πανάκριβο.
Γεια, καλέ μου!
Πάρε με, σε παρακαλώ.
Είμαι στην Ελβετία.
Εκείνο το διάστημα, η μαμά μιλούσε συνεχώς με τον Ελβετό τραπεζίτη.
Δεν ήταν κοντά μου όταν συζητούσαν για λεφτά.
Μου είπε όμως πως χρειαζόσουν 20 εκατομμύρια
για να ανοίξεις τραπεζικό λογαριασμό εκεί.
Ένα, μηδέν, μηδέν.
Μας κάνει 100%.
Κάλεσα έναν φίλο μου που ήταν στη Ζυρίχη.
Είπα "Γεια, είμαι εδώ γύρω. Θέλεις να έρθεις για ποτό ή κάτι τέτοιο;"
Απάντησα "Φίλε, ναι".
Είπε "Θα γνωρίσεις τη μητέρα μου".
Είπα "Εντάξει, ναι. Πες μου πότε και θα έρθω".
Γνώρισα τον Γκράχαμ πριν από πολύ καιρό.
Δουλέψαμε μαζί.
Άρχισα να μαθαίνω από τον δάσκαλο ζαχαροπλαστικής.
Μιλάμε για έναν από τους διασημότερους σεφ στο Λονδίνο.
Θα έλεγα πως γίναμε πολύ καλοί φίλοι.
Ήρθαμε κοντά.
Έμεναν σε ένα από τα πιο ακριβά ξενοδοχεία στη Ζυρίχη.
Κάθισα και μου είπε "Από δω η μαμά μου, η Ντίον".
Έκανε σαν μικρό παιδί.
Δεν τον είχα ξαναδεί έτσι.
Έκανε σαν μωρό.
Σαν να είχε γεννηθεί ξανά.
Να ζήσεις
Γιε μου
Και χρόνια
Πολλά
Φίλα τον!
Μαμά.
Η μαμά θα σε ταΐσει.
- Όχι. - Ναι.
Είναι μεγάλη φλωριά.
Καθόμασταν στο ξενοδοχείο και συνάντησα επιτέλους τον τραπεζίτη,
να πούμε για τα χρήματα.
Δεν ήταν τυχαίος τραπεζίτης.
Ήταν υψηλά ιστάμενος στην τράπεζα.
Δυο τρεις μέρες αργότερα,
μας κάλεσαν στα κεντρικά της τράπεζας.
Η τράπεζα ήταν κλειστή.
Πήγα για να υπογράψω τα χαρτιά, να κατανοήσω την κληρονομιά,
να μάθω τι θα γινόταν αν πέθαινε η μαμά μου.
Με πήρε ο Γκράχαμ. "Είμαστε στην τράπεζα. Συμβαίνει όντως. Τσακίσου κι έλα.
Να είσαι εδώ σε δέκα λεπτά" είπε.
Ήταν πολύ,
πάρα πολύ παράξενη η τόση ησυχία.
Μας είχαν καλέσει στα γραφεία πάνω από την τράπεζα.
Περάσαμε από την ασφάλεια κι ανεβήκαμε.
Φτάσαμε στο γραφείο.
Αυτό το γραφείο...
Δεν μπαίνουν πολλοί σ' αυτό το γραφείο.
Ο Γκράχαμ με κοιτούσε σαν να μου έλεγε "Τι γίνεται εδώ, φίλε;
Συμβαίνει όντως".
Σκεφτόμουν "Πόση περιουσία θα πρέπει να έχεις,
για να έχεις κάποιον προσωπικό τραπεζίτη,
που ανοίγει το κεντρικό κατάστημα της εν λόγω τράπεζας στη Ζυρίχη,
εκτός ωραρίου, για να πας σε γραφείο πάνω από την τράπεζα;"
Κανείς δεν ήξερε την περιουσία της.
Τα οικονομικά της μαμάς μου ήταν περίπλοκα
και κατάλαβα πως αυτό θα έπαιρνε πολλή ώρα.
Δεν υπογράψαμε τίποτα τότε.
Οι επιχειρήσεις της ήταν διασκορπισμένες παντού.
Έπρεπε να καταλάβουν όλοι τι περιουσιακά στοιχεία είχε.
Μιλούσαν για εκατοντάδες εκατομμύρια.
Χορεύεις ωραία, μαμά.
Γυρίσαμε στο ξενοδοχείο για ποτό.
Έλεγα "Διάολε".
Κοιταχτήκαμε με τον φίλο μου. "Διάολε, τι γίνεται εδώ;"
Θυμάμαι πως σκεφτόμουν
"Φίλε, θα αλλάξει η ζωή σου τώρα.
Στα ξαφνικά, απλώς...
Θα αποκτήσεις πολλά λεφτά".
Κέρδισα το τζάκποτ.
Ο Γκράχαμ άρχισε να μιλάει για μεγάλα χρηματικά ποσά,
ότι τα χρήματα δεν θα άλλαζαν μόνο τη δική του ζωή και τη δική μας,
μα θα έμεναν και στις επόμενες γενιές.
Ήταν υπέροχο να σκέφτεσαι ως πατέρας πως δεν θα ανησυχεί η οικογένειά σου.
Να μην ανησυχείς για τα χρήματα; Πες μου έναν που δεν θα το σκεφτόταν.
Θα βοηθήσεις κι άλλους. Θα βελτιώσεις τον πλανήτη.
Θα ξεφορτωθείς τις φάρμες φοινικέλαιου,
θα βάλεις κάτι για καθαρή μορφή ενέργειας.
Θα έχεις τα χρήματα.
Ήταν τρελό, γαμώτο.
Με συγχωρείτε.
Ήμουν στο Λονδίνο. Ο Γκράχαμ, Ελβετία.
Μια μέρα, κοίταζα τους λογαριασμούς μας
και είδα πως ένα σημαντικό χρηματικό ποσό
είχε μεταφερθεί από τον Γκράχαμ.
ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΓΚΡΑΧΑΜ ΧΟΡΝΙΓΚΟΛΝΤ
Ρώτησα τον Γκράχαμ γι' αυτό
κι έμαθα πως τα χρήματα πήγαν στην Ντίον.
Τα χρειαζόταν, διότι δεν μπορούσε να βγάλει από την τράπεζα,
λόγω του Covid.
Σ' ένα ξενοδοχείο στο Λονδίνο,
ενώ γευματίζαμε, έσκυψε η μαμά μου
και με ρώτησε αν θα μπορούσα να πληρώσω τον λογαριασμό,
επειδή δεν μπορούσε να μεταφέρει χρήματα λόγω Covid.
Οι πληρωμές ήταν για το ξενοδοχείο. Χίλιες λίρες εδώ, 2.000 εκεί.
Πέντε. Δέκα. Εντάξει, κανένα πρόβλημα.
Θα τα ξαναπάρουμε.
Πλήρωσα γύρω στις 20.000 με 25.000 λίρες.
Ήταν απρόσμενο, και δεν ήμασταν και πλούσιοι,
όμως χαιρόμουν που βοήθησα τη μαμά μου.
Καταλαβαίνεις; Είχα να τη δω 45 χρόνια.
Ήξερα πως θα πεθάνει σύντομα.
Είχα σοκαριστεί,
επειδή η Ντίον το παρουσίαζε λες κι εκείνη πλήρωνε για τα πάντα.
Ο Γκράχαμ μού είπε να μην ανησυχώ.
"Θα τα ξαναπάρεις. Μην ανησυχείς γι' αυτό. Θα τα πάρουμε δεκαπλάσια".
Θα σημειώσω πόσα σου πήρα.
Και θα σου δώσω τα χρήματα.
Δεν θα ξαναγίνει.
Δανείζομαι χρήματα από σένα,
επειδή είσαι αίμα μου.
Σ' αγαπώ πολύ.
Το ταξίδι στην Ελβετία
υποτίθεται πως θα διαρκούσε τέσσερις μέρες.
Μετά τις τέσσερις μέρες,
ο Γκράχαμ μού είπε "Δεν ήταν έτοιμα τα χαρτιά.
Δεν ήταν έτοιμος ο δικηγόρος. Πρέπει να μείνουμε κι άλλο".
Είπα "Εντάξει, μείνε κι άλλο".
Θυμάμαι πως τρώγαμε ακριβά γεύματα.
Πολύ ακριβά γεύματα.
Τρώγαμε χαβιάρι.
Τρώγαμε πανάκριβα φαγητά καθημερινά.
Πίναμε ένα μπουκάλι κρασί των 350 με 400 δολαρίων τουλάχιστον.
Το πίναμε σαν νερό.
"Φέρτε κι άλλο μπουκάλι".
Εκείνη άρχισε να μου λέει "Είσαι μέλος της οικογένειας πλέον.
Αφού ο γιος μου είναι κολλητός σου, είσαι μέλος της οικογένειας.
Είσαι εγγονός μου".
Άρχισε να με λέει εγγονό.
Κι άρχισα να τη λέω γιαγιά.
Ρώτησε τον Γκράχαμ
"Πόσα χρήματα να δώσω στον φίλο σου;"
Ο Γκράχαμ την κοίταξε και είπε "Δεν ξέρω, τριάμισι; Τέσσερα;"
Ρώτησα "Τριάμισι τι;"
Εννοούσε εκατομμύρια.
Είπε "Αύριο θα πάμε να σου βρούμε σπίτι.
Θα σου αγοράσω σπίτι".
Έφυγα από το ξενοδοχείο λιγάκι μεθυσμένος,
και η ζωή μου ίσως άλλαζε την επόμενη μέρα.
Είδαμε μερικά σπίτια. Ήταν πάρα πολύ ακριβά.
Ήταν συναρπαστικό, μα δεν μπορούσα να με φανταστώ σε τέτοιο σπίτι.
Ήταν υπερβολικό.
Της είπα
"Πώς να συντηρήσω αυτό το τεράστιο, ακριβό σπίτι;
Δεν έχω αρκετά χρήματα.
Δεν πειράζει. Το εκτιμώ πολύ, μα δεν θέλω".
Είπε "Δεν θα σου δώσω τριάμισι, θα σου δώσω επτά εκατομμύρια".
Μου είπε όμως πως δεν είχε τα χρήματα εκεί για να γίνει η αγορά.
Περίμενε να της τα στείλουν από κάπου στην Ασία
στην Ελβετία,
για να πληρώσει για το σπίτι.
Οπότε έπρεπε να περιμένουμε λίγο.
Ναι, αν δεν τα καταφέρεις σήμερα, θα τα καταφέρεις αύριο. Προσπάθησε.
Όμως τότε συνέβη κάτι.
Ο Γκράχαμ είχε πάει τουαλέτα,
και μείναμε οι δυο μας στο τραπέζι.
Κι εκείνη είπε
"Πάντα βοηθώ τους άλλους. Πάντα βοηθώ.
Για να σε βοηθήσω, πρέπει να μου δώσεις κάτι.
Χρειάζομαι κάτι από σένα".
Σκέφτηκα "Τι να εννοεί;"
Είπε "Θέλω να μου δώσεις χρήματα.
Αλλά μην πεις τίποτα στον Γκράχαμ.
Αυτό είναι μεταξύ μας".
Ασφαλώς, της είπα
"Δεν έχω χρήματα να σου δώσω. Δεν έχω...
Είμαι φυσιολογικός άνθρωπος, με φυσιολογική ζωή.
Δεν είμαι πλούσιος, οπότε...
Λυπάμαι, μα δεν μπορώ να σου δώσω κάτι".
Οπότε, αυτό το πράγμα, για μένα,
σήμανε συναγερμό.
Κι άρχισα να σκέφτομαι πως κάτι βρομάει εδώ.
"Πρέπει να το σκεφτώ".
Πότε θα το σκεφτείς;
Όταν γκριζάρουν τα μαλλιά σου έτσι;
Θα είναι πολύ αργά, σωστά;
Ναι.
Δεν ήθελα να πω τίποτα στον Γκράχαμ,
γιατί ήταν η μητέρα του και ήταν πολύ χαρούμενος.
Αν έλεγα κάτι αρνητικό για τη μητέρα του,
θα χαλούσε η φιλία μου με τον Γκράχαμ.
Η μητέρα του πέθαινε.
Και η μητέρα του ήθελε να είναι μαζί του.
Και για τον Γκράχαμ, αυτό ήταν πιο σημαντικό από όλα.
Εκείνες οι λίγες μέρες έγιναν κι άλλες μέρες, κι άλλες μέρες.
Ήμουν στο σπίτι μόνη μου.
Χωρίς οικογενειακή στήριξη, με το πρώτο μωρό.
Πήγαινα στους γείτονες και ζητούσα να μου αγοράσουν γάλα
και πράγματα από το σούπερ μάρκετ.
Ως πατέρας, θέλεις να είσαι με την οικογένειά σου.
Ωστόσο, δεν είχα υπογράψει κανένα χαρτί,
που ήταν ο μόνος λόγος που είχαμε πάει εκεί.
Η μαμά συναντιόταν με τον τραπεζίτη και τον δικηγόρο.
Και με πίεζε να μείνω.
Οπότε σκεφτόμουν ότι δεν μπορώ να την αφήσω και να φύγω,
γιατί θα πέθαινε σύντομα.
Πήγαινα στο ξενοδοχείο κάθε δύο μέρες, θα έλεγα.
Προσπαθούσα να μάθω τι συμβαίνει.
Δεν ήμασταν μόνο ο Γκράχαμ, εγώ και η Ντίον.
Γνώρισα πολλούς στο ξενοδοχείο.
Την πρώτη φορά, δεν την είδα, την άκουσα.
Άκουσα μια φωνή στο βάθος να λέει "Νεαρέ!"
Γύρισα και είδα μια γυναίκα
που κοιτούσε επίμονα τη σύντροφό μου, επειδή είναι Κινέζα.
Το πρώτο πράγμα που με ρώτησε ήταν "Τι δουλειά κάνεις;"
Και σοκαρίστηκα, αφού είδα μια 80χρονη γυναίκα
να με ρωτάει τι δουλειά κάνω.
Απάντησα "Ο επενδυτής μου λέει πως είμαι σκηνοθέτης".
Είμαι ένας άνθρωπος που τον ενδιαφέρει η ζωή.
Γι' αυτό είχαμε πάει στη Ζυρίχη.
Ψάχναμε επενδυτή για τη νεοσύστατη επιχείρησή μας.
Είναι κάτι σαν το Amazon.
Είναι ένας χώρος αγοράς
για πώληση προϊόντων υψηλής ποιότητας.
Φάνηκε να την ενδιαφέρει.
Είπε "Θέλω να μιλήσεις με τον δικηγόρο μου".
Είχε έναν δικηγόρο από καλή εταιρία,
που ερχόταν κάθε μέρα.
Ήταν κι ο τραπεζίτης από μεγάλη τράπεζα.
Φαινόταν πολύ πλούσιο άτομο.
Και φρόντιζε να το μάθεις.
Είπε "Ξέρεις, είμαι το νόθο παιδί του Σουλτάνου του Μπρουνέι".
Έχω ακούσει πιο τρελές ιστορίες, αυτό δεν ήταν τίποτα.
Ο δικηγόρος έλεγξε τη συμφωνία.
Εκείνη υπέγραψε τα χαρτιά.
Εντάξει, να το συμβόλαιο.
Στην ουσία, εκείνη αγόραζε το 20% τω μετοχών της εταιρίας.
Δηλαδή 2,5 εκατομμύρια ελβετικά φράγκα για το 20% της εταιρίας.
Τότε είπε "Έχετε πλέον επενδυτή".
Ήταν συναρπαστική.
Συμπαθέστατη.
Πνευματώδης.
Είχε πλάκα.
Κι έλεγε τη σύντροφό μου εγγονή της.
Έτσι έγινε ένα προσωπικό ταξίδι για εμάς.
Και τότε είπε "Εγγονέ μου..."
Έτσι με έλεγε. "Εγγονέ μου, μπορείς να μου δώσεις 2.000 ευρώ;"
Δεν μπορούσε να βγάλει λεφτά,
λόγω του Covid και προβλημάτων μεταφοράς χρημάτων.
Είπα "Φυσικά, κανένα πρόβλημα".
Βάλ' το πίσω. Ορίστε.
- Ευχαριστώ πολύ. - Να πεις στην κυρία...
Εκείνη θα ήταν η επενδύτριά μας.
Και στην ασιατική κουλτούρα,
υπάρχει η παράδοση ανταλλαγής δώρων.
Όποτε δέχεσαι ένα δώρο, είσαι υποχρεωμένος να δώσεις κάτι.
Είπε απλώς "Ας βγούμε για ψώνια".
Της αγοράσαμε ζεστές μπότες.
Καπέλα.
Τσάντες.
Φορέματα.
Δοκίμασε ένα παλτό.
Νομίζω πως κόστιζε 8.000 περίπου.
Και είπε "Πόσο μ' αρέσει αυτό το παλτό!"
Και κατέληξα να το πληρώσω.
Της αγοράσαμε σαμπάνιες. Πολλές σαμπάνιες.
Θεέ μου, ο λογαριασμός μόνο για σαμπάνιες πρέπει να έφτασε τις 10.000.
Είπε "Μην το πείτε στον Γκράχαμ".
Δεν έπρεπε να το πω στον Γκράχαμ, επειδή δεν ήθελε να μάθει ο γιος της
ότι η πλούσια μαμά του, που ξαναβρήκε επιτέλους,
ίσως δυσκολευόταν να βρει χρήματα προς το παρόν.
Και της υποσχέθηκα μέσα από την καρδιά μου ότι δεν θα έλεγα τίποτα στον Γκράχαμ.
Ανησυχούσα όλο και περισσότερο σχετικά με το τι συνέβαινε εκεί πέρα.
Για τα συμβόλαια που ανέφερε η Ντίον, για τα χρήματα που ανέφερε η Ντίον.
Δεν συνέβαινε τίποτε από όλα αυτά.
Ήταν όλα απλώς λόγια.
Κι όσο αμφισβητούσα την Ντίον
τόσο προσπαθούσε η Ντίον να με απομακρύνει, να με ξεφορτωθεί.
Γεια σου, Χέδερ.
Βασικά, δεν θέλω να σου μιλήσω,
γιατί με αναστατώνεις με πολλούς τρόπους.
Θα τα θυμάμαι όλα.
Μόνο σεβασμό χρειάζομαι.
Σου μιλούσε με τέτοια ένταση, που δεν είχες νιώσει από κανέναν άλλον.
Έδειχνε μια ευχάριστη, χαρούμενη,
του στιλ "Ας παρτάρουμε, ας διασκεδάσουμε" εικόνα στον Γκράχαμ.
Και υπήρχε και μια υποχθόνια, μοχθηρή αύρα,
που έστελνε υπογείως προς εμένα.
Κι ο Γκράχαμ δεν το έβλεπε αυτό.
Αν ανέβω πάνω κι εσύ πέσεις, χτυπήσεις το κεφάλι και δεν συνέλθεις,
την πάτησα.
Είχα αρχίσει να ανησυχώ πολύ,
γιατί κάποιες μέρες ξάπλωνε στον καναπέ και δεν κουνιόταν.
Κάτισχνη και χλωμή.
Στράγγιζε η ζωή από μέσα της.
Τη ρωτούσα "Νιώθεις καλά;
Πάμε σ' έναν γιατρό.
Τι φάρμακα χρειάζεσαι;" Είχε μια μεγάλη τσάντα με φάρμακα.
Ζήτησα από τον Θεό να πάρει τη ζωή μου απόψε.
Καλύτερα να πεθάνω.
Έλεγε "Ξέρεις κάτι;
Κουράστηκα. Ας τελειώσει τώρα".
Ανέβαινε στο μπαλκόνι κι έπρεπε να την τραβάω κάτω.
Συνέβαινε στη 1:00 ή στις 2:00 το πρωί και μετά καθόμουν αγχωμένος.
"Θα γυρίσω και θα τη βρω κάπου νεκρή;
Θα κάνει κάτι μέσα στη νύχτα;"
Σ' αγαπώ πολύ.
Να το θυμάσαι αυτό.
Καθώς πλησίαζαν τα Χριστούγεννα,
ο Γκράχαμ μού έλεγε πως εκείνη αρνιόταν να τον αφήσει να γυρίσει σπίτι.
Ήταν τα πρώτα Χριστούγεννα με τον γιο μας, που ήταν τριών μηνών.
Για μένα ήταν πολύ σημαντικό να είναι εκεί ο Γκράχαμ.
Θα ήμουν εκεί τα Χριστούγεννα. Πάλεψα για να γυρίσω για τα Χριστούγεννα.
Το είχα υποσχεθεί στη Χέδερ πως θα επέστρεφα.
Ο Γκράχαμ επέστρεψε το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων.
Μου τηλεφώνησε εκείνο το πρωί και είπε "Επιστρέφω σήμερα".
Με ανακούφισε αυτό.
Το βράδυ που έφυγα, έλαβα έναν σωρό μηνύματα.
Φωτογραφίες με εκείνη συντετριμμένη,
με μια γυναίκα που τη διέλυσε ο γιος της που την παράτησε.
Ήταν κλαμένη.
Από την άλλη όμως, επέστρεψα.
Ήμουν εκστασιασμένος που είδα τον γιο μου και τη Χέδερ.
Είχε μεγαλώσει πολύ σε δύο μήνες.
Μαγείρεψα εγώ.
Πιστεύω πως περάσαμε καλά.
Πέρασα καλά μαζί τους. Και τα Χριστούγεννα και γενικά.
Ήταν τα χειρότερα Χριστούγεννα της ζωής μου.
Επειδή καυγαδίσαμε πάρα πολύ για την Ντίον, στις 4:00 το πρωί.
Είπα στον Γκράχαμ "Δεν είναι εντάξει αυτό.
Εξαφανίστηκες για δύο μήνες.
Εμφανίζεσαι τελευταία στιγμή σαν να μη συνέβη τίποτα".
Η Χέδερ επισήμανε πως είχε δημιουργηθεί ρήγμα μεταξύ μας.
Της είπα "Είσαι τρελή".
Έπρεπε απλώς
να τους αφήσω να αγαπιούνται.
Σου λείπει η μαμά σου;
Ωραία.
Θέλαμε με τον Γκράχαμ να γυρίσουμε στη Νέα Ζηλανδία,
για να γνωρίσουν το μωρό οι συγγενείς και οι γονείς μου.
Καθώς προσπαθούσα να κλείσω εισιτήρια,
η Ντίον προσπαθούσε να πείσει τον Γκράχαμ να μην έρθει,
επειδή θα πέθαινε εκείνο το διάστημα.
Μπαινοβγαίνω στους γιατρούς.
Μπήκα στο νοσοκομείο.
Είμαι άρρωστη.
Με το ζόρι περπατάω πλέον.
Πού είναι ο γιος μου;
Το ταξίδι ήταν για έξι βδομάδες,
μέχρι τέλος Γενάρη, δηλαδή έξι μήνες απ' όταν μου είπε η μαμά
για τη διάγνωσή της.
Βασικά, είχε τελειώσει ο χρόνος της.
Και το είχε ξεκαθαρίσει
πως οι γιατροί τής έδιναν βδομάδες ή και μέρες ζωής.
Είμαι μια άρρωστη γυναίκα.
Και είμαι και γριά.
Θέλω μόνο να είμαι μαζί σου για όσο μπορώ.
Ο Γκράχαμ είχε ταραχτεί πολύ.
Συναισθηματικά, τα είχε χαμένα εκείνη τη στιγμή,
διότι ήταν πεπεισμένος ότι εκείνη θα πέθαινε.
Ήταν ένα ηθικό δίλημμα.
Να κάνεις το σωστό και να μείνεις με τη σύντροφο και το παιδί σου
ή να κάνεις το σωστό
και να δεις τη μαμά σου τις τελευταίες της μέρες,
μετά από 45 χρόνια απουσίας;
Ποιο να διαλέξεις;
Ποιο;
Ίσως πεθάνω σ' ένα ξενοδοχείο, κανείς δεν ξέρει έτσι κι αλλιώς.
Κανείς δεν ξέρει.
Εκείνος δεν θέλει να μην είναι δίπλα της.
Έτσι, αποφασίζει να μην έρθει στη Νέα Ζηλανδία.
Μπορούσα να πάω Νέα Ζηλανδία και να ρισκάρω να μην προλάβω
να δω τον θάνατο της μητέρας μου;
Ήμουν εντελώς
εκτός εαυτού,
διότι είχα ανάγκη να φύγω από κει, ήθελα χώρο. Και ήμουν τόσο...
Ήθελα να δω την οικογένειά μου
και να είμαι με ανθρώπους που με αγαπούσαν.
Καλημέρα, καλέ μου.
Καλά είμαι. Την ξέρω αυτήν τη φωνή.
Γύρισα από ένα σύντομο ταξίδι με την Τζουνιάν,
και είδα ξαφνικά έναν τύπο.
Έναν Κινέζο, τον Πενγκ.
Εκείνη είπε "Εγγονέ μου, εγγονή μου,
πρέπει να μιλήσω για δουλειά με τον Πενγκ".
Είμαι ο Πενγκ.
Είμαι από την Κίνα.
Ζω στη Γερμανία πολλά χρόνια.
Μία συνέταιρος του Πενγκ τον έφερε σε επαφή με την Ντίον.
Με τη σκέψη πως η Ντίον θα επένδυε στην επιχείρησή της.
Θα έδινε στη συνέταιρό μου 60 εκατομμύρια
ως επένδυση, για να επεκτείνει την επιχείρησή της.
Στις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας όμως, δεν παίρνεις μόνο.
Ο Πενγκ ήταν ένας μεσάζων ιατρικής εταιρίας,
που ειδικευόταν στη θεραπεία καρκίνου.
Θα τη βοηθούσε να λάβει θεραπεία,
κι έτσι θα βοηθούσε να χρηματοδοτηθεί και η εταιρία.
Η συνέταιρός μου προσέφερε στην Ντίον
μια δωρεάν, προηγμένη θεραπεία καρκίνου,
που είναι διαθέσιμη μόνο στην Ελβετία.
Η θεραπεία θα ήταν εντελώς δωρεάν.
Έχω καρκίνο σε τελικό στάδιο.
Ίσως πεθάνω σ' έναν μήνα.
Ίσως πεθάνω σε δύο μήνες.
Ποιος ξέρει; Μόνο ο Θεός ξέρει.
Η Ντίον είπε "Δεν θέλω θεραπεία.
Πεθαίνω. Δεν υπάρχει νόημα.
Μα θα μπορούσε να μου δώσει χρήματα".
Είπε πως θα αναδιένεμε τα χρήματα
σε όσους είχαν ανάγκη.
Πως αυτά τα χρήματα θα ωφελούσαν όντως κάποιον.
Δώσαμε συνολικά 50.000 δολάρια Αμερικής.
Τα ήθελε σε μετρητά.
Ευχαριστώ, αγάπη μου!
Επέστρεψε στην Αγγλία
κι αγόρασε ένα διαμέρισμα στο ποτάμι.
Όλο τζάμι, με θέα τη γέφυρα του Λονδίνου.
Όταν γύρισε στο Λονδίνο,
η μητέρα πλήρωνε για όλα.
Καθημερινά μιλούσε στο τηλέφωνο με τον τραπεζίτη και τον δικηγόρο,
φροντίζοντας να γίνεται ό,τι χρειαζόταν να γίνει.
- Πώς γράφει αυτό; - Ακολούθα με τώρα.
- Αυτό είναι; Γράφει; - Ναι, αυτό.
Εντάξει, τελειώσαμε.
Ενώ μέναμε σ' αυτό το διαμέρισμα, κάλεσα κάποιους φίλους.
Παλιούς φίλους, από παιδιά.
Ο Τάμεσης.
Ο Πύργος του Λονδίνου.
Δείτε από δω.
Το πιο εκπληκτικό διαμέρισμα.
Ευχαριστώ, γλυκέ μου!
Σε λατρεύω.
Πολύ...
Η Ντίον ήταν πολύ ευχάριστη.
Ήταν πάρα πολύ φιλική. Πολύ χαρισματική, βασικά. Ήταν...
Είχε τα ίδια γνωρίσματα με τον Γκράχαμ.
Εύκολος άνθρωπος, θερμός, χαμογελαστός.
Γνώρισα τον Γκράχαμ στην εφηβεία,
περίπου 14 με 15 ετών.
Σε τσάκωσα.
Του άρεσε να βγαίνει έξω και ξέρω γιατί.
Δεν περνούσε καλά στο σπίτι.
Δεν γνώρισα τον πατέρα του, μα ήξερα πως έπινε πολύ.
Μεγάλωσε δύσκολα.
Ο μπαμπάς του ήταν κακοποιητικός.
Το βασικό κίνητρο στο να γίνει σεφ ήταν το να φύγει από εκείνο το περιβάλλον.
Όντας σεφ, είχε μια στέγη πάνω από το κεφάλι του.
Είχε ζέστη και πρόσβαση σε φαγητό.
Η παιδική μου ηλικία ήταν λίγο προβληματική ενίοτε.
Υπήρχε μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ
από ένα μέλος της οικογένειας,
κι ακόμη κουβαλάω τα τραύματα.
Είναι εκεί.
Στα επτά μου, έριξα ένα φλιτζάνι με τσάι κι έφαγα κλοτσιά στο κεφάλι.
Κοίτα, ο πατέρας μου δεν ήταν καλό άτομο.
Δεν τον σκέφτομαι ιδιαίτερα.
Τελευταία φορά που τον είδα, ήμουν 18 ετών και του έσπασα τα μούτρα.
Αυτό τα λέει όλα για τη γνώμη μου γι' αυτόν.
Ο Γκράχαμ είχε πολλά ψυχικά τραύματα που δεν είχε αντιμετωπίσει.
Κάτι που κάνω συνήθως είναι ν' αγαπώ ακαριαία.
Ανοίγομαι υπερβολικά.
Προσπαθούσε να αντισταθμίσει όλο αυτό το τραύμα
που είχε περάσει.
Κι ο Γκράχαμ έπεσε εντελώς στην παγίδα
του να θέλει την αγάπη της μητέρας του και να κάνει οτιδήποτε γι' αυτήν.
Όσο ήμουν στη Νέα Ζηλανδία, έγινε προφανές
πως τα πράγματα ήταν πολύ χειρότερα απ' όσο νόμιζα.
Έμαθα πως είχε βγάλει
άλλες πιστωτικές κάρτες στο όνομά του,
όπως του ζήτησε η μητέρα του.
Και είχαν συσσωρευτεί χρέη
που δεν γνώριζα.
Σ' εκείνο το σημείο κατάλαβα πως ο Γκράχαμ είχε χειραγωγηθεί.
Όταν ήμουν στη Ζυρίχη πριν τα Χριστούγεννα,
μέναμε σε σουίτα ενός πεντάστερου ξενοδοχείου.
Της έφεραν έναν λογαριασμό και κόντεψα να πέσω από την καρέκλα,
γιατί ήταν γύρω στις 25.000 με 30.000 λίρες, και είπα "Διάολε".
Είπε "Δυσκολεύομαι να πάρω τα λεφτά μου.
Θα πάρω λεφτά".
Οπότε σκέφτηκα "Εντάξει".
Μα συνέχισαν να τα ζητούν. Είπα "Θα σου δανείσω εγώ".
Στη Ζυρίχη, ξόδεψα 15 με 20.000.
Στο Λονδίνο, ξόδεψα 20.000 λίρες στο ξενοδοχείο.
40.000 ΛΙΡΕΣ
Όταν επέστρεψε στο Λονδίνο,
ξοδέψαμε άλλες 10.000 με 15.000 λίρες σε διασκέδαση και λογαριασμούς της.
55.000 ΛΙΡΕΣ
Το σύνολο στις πιστωτικές ήταν 20 με 25.
Ως τότε, είχα φτάσει στις 80.000 με 100.000 λίρες.
80.000 ΛΙΡΕΣ
Τον επόμενο μήνα,
είδα πως είχαν βγει δύο μεγάλα ποσά από τον κοινό λογαριασμό με τον Γκράχαμ,
ως πληρωμές για δύο αυτοκίνητα.
Ρώτησα τον Γκράχαμ,
του είπα "Τι διάολο είναι αυτό;
Γιατί πληρώσαμε αυτά τα αυτοκίνητα,
ενώ μου είχες πει ότι ήταν εξοφλημένα;"
Η Ντίον τα είχε παρουσιάσει σαν δώρα.
Και προφανώς, ο Γκράχαμ την είχε πατήσει.
"Θα σου πάρω ένα δώρο. Θα αφαιρέσω 45 χρόνια πόνου".
Αυτά ήταν τα λόγια της.
Γιατί να μην την πιστέψω;
Αν εγώ έμπαινα σε μια οικογένεια,
δεν θα έδινα λεφτά σε κάποιον που μόλις γνώρισα,
γιατί μπορεί να ήταν βλάκας.
Έδωσε την προκαταβολή για το συμβόλαιο.
Εκείνη θα πλήρωνε, στο όνομά μου. Αυτό γινόταν.
Εκείνη πλήρωνε για το αμάξι.
ΣΥΝΟΛΟ: 76.970 ΛΙΡΕΣ
Εκείνη πλήρωνε.
Όχι εγώ, εκείνη πλήρωνε για το αμάξι.
Όμως ξαφνικά, σταμάτησε να πληρώνει για τα αμάξια.
Κατάλαβα πως τα αμάξια δεν είχαν πληρωθεί
και κατάλαβα πως υπήρχε ένα συμφωνητικό
που τον καθιστούσε υπεύθυνο για τα αμάξια.
ΧΡΕΩΣΗ ΠΙΣΤΩΣΗΣ: 10.135,00
ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΠΟΣΟ: 87.105 ΛΙΡΕΣ
Τι ποσό υπολογίζεις;
Θα έλεγα πάνω από 180 χιλιάδες.
Σχεδόν 300.000 λίρες σε πιστωτικές.
300.000 ΛΙΡΕΣ
Έχω εξοργιστεί.
Ένιωθα πολύ φοβισμένη.
Αρχίζεις να φοβάσαι το ποιόν της γυναίκας,
το πόσο έχει γραπωθεί από τον σύντροφό σου
και το μέγεθος του ελέγχου που ασκεί πάνω του.
Νομίζω πως είχα αρχίσει
να συνειδητοποιώ
πως οδεύαμε προς τον γκρεμό
κι έπρεπε να σώσω τον Γκράχαμ.
Γεια, τι κάνεις;
Το πράγμα είναι αρρωστημένο μ' αυτόν και τη μαμά του.
Είναι η απόλυτη τρέλα.
Όμως είναι εντελώς στον κόσμο του τώρα.
Κατάλαβα πως δεν αρκούσα εγώ για να σώσω τον Γκράχαμ.
Και σκέφτηκα
πως ο Χουάν θα με υποστήριζε, κι ενδεχομένως θα έβλεπε ό,τι κι εγώ.
Ότι ήταν απάτη.
Γκράχαμ, άκου τι σου λέω.
Είναι απάτη, σου τρώει λεφτά.
Μου είπε
πως δεν εμπιστευόταν καθόλου την Ντίον.
Ότι πίστευε πως ήταν απατεώνισσα.
Της είπα "Κι εγώ αυτό πιστεύω. Δεν την εμπιστεύομαι".
Ήθελε απελπισμένα να έχει τη μαμά του δίπλα του.
Η Ντίον το ήξερε και το εκμεταλλεύτηκε.
Μακάρι να έβλεπες μέσα στην καρδιά μου
το πόσο σε αγαπώ.
Όταν έπαψε να πληρώνει για τα αμάξια, αγχώθηκα πάρα πολύ.
Μιλάμε για χιλιάδες λίρες τον μήνα
γι' αυτά τα οχήματα.
Όμως εκείνη μου έλεγε να μην ανησυχώ.
Πως ήταν δώρα.
Πως θα πληρώνονταν.
Με καθησύχαζε το γεγονός ότι μιλούσε συνεχώς στο τηλέφωνο
με τον τραπεζίτη της και τον δικηγόρο.
Αυτό είναι το μόνο που την έβλεπα να κάνει.
Δεν ξέρω τι να πω.
Πραγματικά δεν ξέρω.
Νομίζω πως δεν βλέπει μπροστά του,
για να είμαι ειλικρινής.
Τον έχει σαγηνεύσει
η μητέρα του.
Του έχει κάνει πλύση εγκεφάλου.
Ανησυχούσα για την κατάσταση.
Θα έχανε όλα του τα χρήματα,
θα έχανε τους φίλους και την οικογένειά του.
Τους πάντες.
Θα τα έχανε όλα.
Ήξερα πως θα ήταν καταστροφικό.
Κι ένιωθα ανίσχυρη.
Ήταν λες και τον είχαν υπνωτίσει κάπως
και δεν έβλεπε πλέον τα πράγματα καθαρά και με λογική.
Μην ανησυχείς.
Απόλαυσε τη ζωή σου.
Μου τηλεφώνησε και μου είπε "Ξέρεις, ο Γκράχαμ δεν με φροντίζει.
Θέλει μόνο τα λεφτά μου.
Δεν τον νοιάζει αν πεθάνω".
Ό,τι ξοδεύουν για μένα,
τα θέλουν πίσω.
Παιδιά είναι αυτά;
Κάποια στιγμή, άρχισε να γίνεται,
θα έλεγα, κακιά με τον Γκράχαμ,
και τον κατηγορούσε για πολλά πράγματα.
Έκανα εμετό, έφτυσα αίμα.
Φώναξα "Γιε μου, άνοιξε την πόρτα!"
Όχι, δεν ήθελε να τον ενοχλήσω.
Δεν δίνω δεκάρα για εκείνον πια.
Η Ντίον ισχυρίστηκε πως ο Γκράχαμ είχε αδειάσει τον λογαριασμό της
και ξόδεψε τα χρήματά της,
καθώς οι άλλοι λογαριασμοί είχαν ήδη παραδοθεί στους δικηγόρους.
Έκλεισε η φωνή μου.
Θα τα πούμε αργότερα.
Αντίο προς το παρόν.
Τη λυπήθηκα πολύ την Ντίον.
Μια ηλικιωμένη σε αναπηρικό καροτσάκι.
Ογδόντα πέντε ετών.
Έπασχε από τρεις διαφορετικούς τύπους καρκίνου.
Γεια σου, εγγονέ μου...
Αν μπορείς,
σε παρακαλώ...
Να σου δανειστώ 10.000 ευρώ;
Θα σου τα επιστρέψω...
Οπότε, έδωσα κι άλλες 10.000
στη γιαγιά.
Την έλεγα όντως γιαγιά.
Σ' ευχαριστώ, γλυκέ μου. Αντίο!
Είχα καταλάβει πως έπρεπε να συνεφέρω τον σύντροφό μου,
να τον πείσω,
πως έπρεπε να του δείξω ατράνταχτα στοιχεία,
για να καταλάβει τι συμβαίνει.
Έπρεπε να αντεπιτεθώ στην Ντίον, να μην την αφήσω να τη γλιτώσει,
έπρεπε να τη σταματήσω.
Έτσι, άρχισα να ερευνώ την Ντίον.
Ήθελα να μάθω ποια είναι
και να μάθω ίσως ποια ήταν τα πραγματικά κίνητρα
και οι προθέσεις της.
Ανακάλυψα πως χρησιμοποιούσε τόσα διαφορετικά ονόματα τόσα χρόνια,
ώστε ήταν πολύ δύσκολο να την εντοπίσω
και να βρω αποδείξεις.
Κάποια στιγμή όμως, βρήκα τα πιστοποιητικά γάμου της.
Ο πρώτος έγινε το 1970.
Ο δεύτερος, το 1984.
Κι ένας τρίτος, το 1994.
Το παράξενο εδώ ήταν πως στο πρώτο πιστοποιητικό
έγραφε πως γεννήθηκε το 1940.
Όμως στο επόμενο πιστοποιητικό,
έγραφε πως το 1984 ήταν 34 ετών,
άρα θα έπρεπε να είναι γεννημένη το 1950.
Έχει κόψει ήδη δέκα χρόνια
μέχρι τον δεύτερο γάμο της.
Η Ντίον έχει καταγράψει διαφορετικό πατέρα σε καθένα από τα πιστοποιητικά.
Το 1970, ο πατέρας της λέγεται Μαχμούντ.
ΜΑΧΜΟΥΝΤ
Και δεν γράφει άλλες λεπτομέρειες.
Το 1984,
έχει καταγράψει τον εκλιπόντα Αντόνιο Λίρες ως πατέρα της.
Το 1994, ο πατέρας της λέγεται Άισινγκ Γουίλιαμ.
ΑΪΣΙΝΓΚ ΓΟΥΪΛΙΑΜ
Επίσης εκλιπών.
Κι έχει καταγράψει πως ήταν βιολιστής στο επάγγελμα.
Δεν ανέφερε ποτέ πως είχε πατέρα βιολιστή.
Σε κάνει να σκέφτεσαι,
αν αυτά τα ψέματα υπάρχουν σε επίσημα έγγραφα,
τι ψέματα έχει πει σ' εμάς;
Το παρελθόν και η οικογένειά της είναι ψέματα.
Τι άλλο είναι ψέμα;
Ήταν τόση η πλύση εγκεφάλου στον Γκράχαμ,
που δεν μπορούσε πια ν' ακούσει τη Χέδερ.
Με ρώτησε αν θα μπορούσα να τη βοηθήσω να κάνουμε τον Γκράχαμ να δει τι τρέχει.
Της είπα "Βασίσου πάνω μου, εννοείται".
Γύρισαν στην Ελβετία,
και σκέφτηκα πως ήταν η κατάλληλη στιγμή να του μιλήσω ιδιαιτέρως.
Έφτασα αργά. Ήταν και η Ντίον στο εστιατόριο.
Πήγαμε στο λόμπι του ξενοδοχείου και ήπιαμε ένα μπουκάλι κρασί.
Είπα "Φέρτε μου κι άλλο μπουκάλι κρασί.
Τον θέλω χαλαρό".
Οπότε ήπιαμε δύο μπουκάλια.
Δεν είπα στον Γκράχαμ ότι επικοινωνούσα με τη Χέδερ,
επειδή θα θύμωνε και θα σταματούσε να με ακούει.
Ήταν πολύ δύσκολο, γιατί ήταν 100% πεπεισμένος
πως η μητέρα του ήταν καθαρή.
Ότι ήταν πλούσια, ότι θα πέθαινε σύντομα, ότι όλα ήταν αλήθεια.
Ήταν πολύ δύσκολο για μένα,
γιατί θα έπρεπε να του σπείρω αμφιβολίες γι' αυτά.
Πίναμε ένα ποτήρι κρασί.
Μου είπε "Καλύτερα να προσέχεις.
Η μαμά σου λέει ψέματα, άκου τι καταλάβαμε οι φίλοι σου".
Γιατί σου λέει συνέχεια
πως θα αποκτήσει λεφτά, τα οποία δεν έρχονται ποτέ;
Γιατί λέει συνέχεια ότι θα πεθάνει σύντομα;
Έχω καρκίνο σε τελικό στάδιο.
Είναι καλύτερα από όλους μας.
Και του είπα όλα όσα πίστευα για τη μητέρα του.
Και μου είπε πως πρέπει να ξαναβρώ τον εαυτό μου
και να ξυπνήσω από την ύπνωση που μου έχει κάνει.
Ήλπιζα να μην είναι αλήθεια.
Δεν μπορεί να είναι αλήθεια. Δεν μπορεί να εμφανίστηκες
μετά από 45 χρόνια και να είπες ψέματα για τα πάντα.
Δεν αγνοείς τα στοιχεία. Αμφισβητείς ξανά τα πάντα.
Οπότε, γύρισα στη σουίτα της.
Ψαχούλεψα, άνοιξα ένα συρτάρι,
και βρήκα ένα δοχείο με κόκκινη χρωστική τροφίμων.
Ρώτησα "Γιατί έχεις κόκκινη χρωστική τροφίμων;"
Θυμήθηκα πριν κάτι μήνες
που έλαβα μια φωτογραφία
με αίμα στα ούρα.
Ρώτησα "Τι...
Γιατί έχεις κόκκινη χρωστική;"
Λες ότι χρησιμοποιώ το χρώμα για να φτιάξω αίμα.
Όχι, γιε μου.
Μην το λες αυτό.
Δεν κοροϊδεύω κανέναν.
Είπε ότι ήταν κάποιο κινέζικο φάρμακο.
Το παίρνεις και κάτι γίνεται.
Είμαι μια άρρωστη γυναίκα.
Όμως, ελπίζω πως θα ζήσω.
Ψάξαμε τα φάρμακα που έπαιρνε.
Τα περισσότερα ήταν για υπέρταση,
χοληστερίνη, διαβήτη.
Σχεδόν για όλα.
Εκτός του καρκίνου.
Σκέφτηκα πως δεν έχει καρκίνο.
Μου είπε ψέματα.
Κι εγώ είχα πάρει σημαντικές αποφάσεις βάσει αυτού.
Είχα κάνει επιλογές που επηρέασαν
τον γιο μου, τη σύντροφό μου.
Και συνειδητοποίησα πως πνιγόμουν στα χρέη.
Ο παππούς μου είναι όντως
ο πρώην Σουλτάνος του Μπρουνέι;
- Ναι. - Αλήθεια;
- Ναι. - Το πιστεύεις αυτό;
Ναι.
Άκου, η μαμά μου έκανε έρωτα μαζί του.
Ήθελε να τον παντρευτεί.
Εκείνος δεν ήθελε, γιατί είχε πολλές γυναίκες.
Γι' αυτό με μισούσε η μαμά μου.
Όταν έμεινε έγκυος σ' εμένα,
το μετάνιωσε.
Το σώμα της το χρησιμοποίησε εκείνος ο άντρας για να το πηδάει.
Αν θες να μάθεις την αλήθεια, εντάξει;
Δηλαδή, ο νυν Σουλτάνος του Μπρουνέι είναι θείος μου;
Ναι.
Είσαι κόρη Σουλτάνου κι από τα πλουσιότερα άτομα του κόσμου;
Αυτό σου λέω, ναι, είμαι!
Θα φανεί.
Θα το δεις με τον καιρό.
Δεν με νοιάζει αν με πιστεύεις.
Εσύ αποφασίζεις.
Περίμενε και θα δεις.
Το ελπίζω, γιατί αν δεν ισχύει,
και καταλήξω έτσι αφότου σε γνώρισα, μαμά, τότε...
Θα τα ξαναπούμε σε λίγο.
Πάω τουαλέτα.
Εντάξει, μαμά.
Αντίο.
Τα περιθώρια στένευαν.
Δεν είχα χρήματα. Δεν είχα υποστήριξη.
Δεν υπήρχε τρόπος διαφυγής.
Ήταν καταθλιπτικό.
Ήταν καθολικό. Πραγματικά.
Ειλικρινά, δεν ήξερα τι να κάνω.
Επικοινώνησα με την Action Fraud στην Αγγλία,
επειδή ήξερα πως μπορείς να καταχωρίσεις κάποιον
ως ευάλωτο άτομο, αν υπόκειται σε οικονομική χειραγώγηση.
Πήγα και στην αστυνομία τότε, και μου είπαν πολύ γρήγορα
πως δεν θα χαρακτηριστεί εξαπάτηση, επειδή ήταν μητέρα του.
Είπαν "Είναι μια 80χρονη γυναίκα.
Δεν γίνονται τέτοια εγκλήματα. Είναι σίγουρα μητέρα του;"
Η Ντίον δεν έμοιαζε με τους τυπικούς εγκληματίες.
Ήταν σε αναπηρικό καροτσάκι, πάνω από 80 ετών.
Υποτίθεται πως είχε καταληκτική ασθένεια.
Ήταν υπέρβαρη και άρρωστη.
Τίποτε από αυτά δεν καταδεικνύει πως είναι εγκληματίας.
Δέκα μήνες αφότου έδωσα τα χρήματα στην Ντίον,
δεν είχε γίνει καμία πρόοδος με την επένδυση.
Το άγχος μου είχε χτυπήσει κόκκινο.
Σκεφτόμουν "Με ξεγέλασε η Ντίον;"
Έγραψα απευθείας
στο Υπουργείο Εξωτερικών του Μπρουνέι.
Απάντησαν "Εξ όσων γνωρίζει η Πρεσβεία,
δεν υπάρχει άτομο με το όνομα Ντίον Μαρί Χάνα
ή Τερέζα Χάτον Μαχάμουντ,
όπως αναφέρετε, που να σχετίζεται με τη βασιλική οικογένεια.
Συνεπώς, μετά λύπης ενημερώνουμε
πως δεν μπορούμε να παρέχουμε κάποια βοήθεια επί του θέματος".
Αυτό σήμαινε
πως η Ντίον δεν είχε καμία σχέση
με τη βασιλική οικογένεια.
Σύμφωνα με τους αρμόδιους, οι ιστορίες της ήταν ψευδείς.
Τα πάντα θα μπορούσαν να αποδειχτούν απάτη.
Στη χειρότερη περίπτωση,
είχαν χαθεί όλα.
Και δεν θα ξανάπαιρνα πίσω τα λεφτά.
Πνιγόμουν στα χρέη.
Ένιωθα λες και με κρατούσαν μέσα σε νερό.
Δεν είχα ανάσα.
Λες κι ένα χέρι κρατούσε το κεφάλι μου κάτω από το νερό.
Όπως νιώθεις τη στιγμή πριν να πνιγείς.
Άρχισα να την πιέζω περισσότερο.
Τη ρώτησα ευθέως.
"Πότε θα μας επιστρέψεις τα χρήματα;"
Μου απάντησε
"Δεν θα ξεχάσω ποτέ ό,τι έχεις κάνει για μένα".
Αποφάσισα να έρθω σε επαφή πρώτη φορά με τον Γκράχαμ.
"Ξέρεις ότι παίρνει χρήματα από μένα, έτσι;
Της έχω δώσει ένα τεράστιο ποσό".
Στο σύνολο ήταν 150.000 ευρώ.
Ο Γκράχαμ φρίκαρε.
Είχε φρικάρει τότε.
Όταν είπε ο Πενγκ ότι της δάνειζε χρήματα,
κατάλαβα πως ξοδεύαμε τα δικά του χρήματα στο Λονδίνο.
Κι αυτό με τάραξε πολύ.
Με τάραξε.
Του είπα "Γκράχαμ, δεν μου φαίνεσαι κακός,
καθόλου κακό άτομο.
Γιατί έχω ακούσει τόσα αρνητικά πράγματα για σένα;
Και γιατί είναι τόσα πολλά αυτά που έχει πει σ' εμένα και σε άλλους,
και ζήτησε να μη σου τα πούμε;"
Αν πάρει ο Γκράχαμ, μην του πεις τίποτα.
Κράτα το μυστικό όσο μπορείς.
Μην πεις τίποτα,
κράτα το για τον εαυτό σου.
Θα μιλήσουμε αύριο,
όταν δεν θα είναι εδώ.
Όταν το ακούσεις αυτό,
μόλις τελειώσεις, σβήσ' το.
Μην ακούς τον Γκράχαμ,
εμένα ν' ακούς.
"Μην του το πεις".
Το "Μην του το πεις" το άκουσα πολλές φορές.
Είχα αρχίσει να συνειδητοποιώ
πως αυτή η γυναίκα δεν είναι αυτή που λέει.
Πως λόγω της ανάγκης μου για αποδοχή και για μια μητέρα,
με είχαν ξεγελάσει.
Ήταν αυθεντία στη χειραγώγηση.
Δεν ήταν άρρωστη. Δεν είχε χρήματα.
Ήταν απατεώνισσα.
Οι φίλοι του τον πίεζαν κι άλλο.
"Έχεις αποδείξεις ότι είναι όντως μητέρα σου;
Έχει πει τόσα ψέματα.
Έχεις ατράνταχτα στοιχεία πως είναι η βιολογική σου μητέρα;"
Όταν βρεθήκαμε, της ζήτησα να κάνουμε τεστ DNA.
Είπα "Ας κάνουμε".
Είπε "Όχι, δεν χρειάζεται.
Ή με πιστεύεις ή όχι".
Τίποτε από όσα είχε πει δεν ήταν αλήθεια.
Ο μόνος τρόπος για να μάθω σίγουρα ήταν το τεστ DNA.
Τη μέρα που δώσαμε το δείγμα, ήμασταν σ' ένα πεντάστερο ξενοδοχείο.
Δύο σετ μπατονέτες.
Τις βάλαμε στα φιαλίδια.
Μας είπαν ότι ίσως έπαιρνε βδομάδες για τα αποτελέσματα.
Κατά βάθος, δεν ήθελα να έχουμε συγγένεια.
Γιατί να είναι έτσι κάποιος συγγενής μου;
Εδώ έχουμε τα αποτελέσματά μου.
Εδώ λέει
πως είμαι αδιαμφισβήτητα,
κατά 99,9%,
ο βιολογικός γιος
της Ντίον Μαρί Χάνα.
Είναι η μαμά μου.
Δεν μπορώ να το καταλάβω αυτό.
Δεν μπορώ να το καταλάβω.
Γιατί το έκανες στον γιο σου;
Την περίοδο του τεστ DNA,
την είδα για τελευταία φορά.
Ξαφνικά έπαψαν τα μηνύματα.
Και τα τηλεφωνήματα.
Έκοψε κάθε επικοινωνία.
Έναν χρόνο μετά το συμβόλαιο, ακόμη δεν είχα πάρει χρήματα.
Καμία δέσμευση.
Καμία επικοινωνία.
Η Ντίον είχε εξαφανιστεί.
Μίλησα με την Τζουνιάν και είπαμε "Ξοδέψαμε πολλά λεφτά.
Πάνω από 100.000.
Ας τα ξεγράψουμε".
Μπαίνεις σε λειτουργία επιβίωσης. Πρέπει να το αφήσεις και να προχωρήσεις.
Είχα επενδύσει πολλή ενέργεια,
χρόνο και αγάπη, κατά κάποιον τρόπο.
Πήρα όμως ένα καλό μάθημα.
Να βλέπω την πραγματικότητα όπως είναι στ' αλήθεια.
Χωρίς ευσεβείς πόθους.
Γεια σου, μαμά. Θέλω μόνο να μάθω αν είσαι καλά
και, ξέρεις, το γνωρίζω...
πως έκανες ό,τι έκανες.
Κόστισε σ' εμένα, στην οικογένεια, σε όλους.
Και τι να κάνω όμως;
Τώρα πάει, σωστά;
Θα πρέπει να το ξεπεράσω.
Κι εσύ ξαναχάθηκες, οπότε...
Τι μπορώ να κάνω;
Χάθηκες.
Ξανά.
Σε Σιγκαπούρη, Σεμάρανγκ,
Ινδονησία, Μπρουνέι, όπου κι αν είσαι.
Ίσως μια μέρα να μου εξηγήσεις το γιατί.
Ίσως όχι.
Δεν θα καταλάβω ποτέ, μαμά.
Να σε προσέχεις, μαμά.
Την ήξερα λίγο παραπάνω από χρόνο.
Λέω τη μαμά
"Ντίον" πλέον,
επειδή καμία μαμά δεν πρέπει να μπαίνει στη ζωή σου και να κάνει αυτό.
Γι' αυτό καλύτερα...
Καλύτερα να μην τη λέω μαμά.
Είναι κόντρα σε οτιδήποτε
περιμένεις να κάνει μια μητέρα.
Τη φροντίδα, την αγάπη, την προστασία ενός παιδιού.
Δεν έκανε τίποτε απ' αυτά.
Στην ουσία, κατέστρεψε τη ζωή του παιδιού της.
Χωρίς τύψεις.
Ποια είναι;
Ψάχνω στο Google
για ώρες καθημερινά, προσπαθώντας να βρω πληροφορίες γι' αυτήν.
Δούλευα σ' ένα υπερπολυτελές, πεντάστερο ξενοδοχείο στη Ζυρίχη...
Άρχισα να προσεγγίζω άλλους ανθρώπους,
μήπως καταλάβω την ευρύτερη εικόνα.
Άφησε ένα σετ διαμαντένιων δαχτυλιδιών στο ξενοδοχείο,
επειδή δεν πλήρωσε για το δωμάτιό της,
και τελικά δεν ήταν αληθινά τα διαμάντια.
Μιλώντας με τον κόσμο, κατάλαβα πως η Ντίον εξαπάτησε
πολλούς περισσότερους, όχι μόνο τον Γκράχαμ κι εμένα.
Ως εκείνη τη στιγμή,
νόμιζα πως είχε στοχεύσει μόνο τον Γκράχαμ.
Όμως με όσο πιο πολλούς μιλούσα
τόσο μεγαλύτερο αποδεικνυόταν το έγκλημα.
Πόσα χρήματα έχασες από την Ντίον;
Τουλάχιστον 627 εκατομμύρια ρουπίες.
Σαράντα μία χιλιάδες.
Σαράντα μία χιλιάδες δολάρια;
Ναι.
Με τη γυναίκα μου της φερόμασταν σαν μητέρα μας.
Σαν μητέρα μας.
Πότε έγινε αυτό; Πότε γνώρισες την Ντίον;
Τον Ιανουάριο του 2020.
Μάλιστα. Στην Ινδονησία;
Στην Ινδονησία, ναι.
Έκανε το ίδιο πράγμα σ' εσάς, πριν γνωρίσει εμάς.
Αρχικά, πλήρωνε τα πάντα η ίδια.
Σαράντα μία χιλιάδες δολάρια.
Πήγαινε από το ένα πεντάστερο ξενοδοχείο στο άλλο.
Σκεφτόμασταν "Αυτή η γυναίκα είναι προφανώς πολύ πλούσια".
Τα υπόλοιπα θύματα είναι κυρίως μουσουλμάνοι στην Ινδονησία,
που ήθελαν να πάνε στο Χατζ.
Δηλαδή η Ντίον έλεγε στον κόσμο ότι θα τους προσέφερε
πιο οικονομική επίσκεψη στο Χατζ,
για τη μουσουλμανική γιορτή.
Ήταν όλα ψέματα.
Ήμουν ένας από αυτούς που πλήρωσε για το ταξίδι,
αλλά εκείνη δεν με πήγε ποτέ.
Και φοβάμαι πως το ίδιο συνέβη
σε εκατοντάδες άτομα που εξαπατήθηκαν.
Είναι όντως ανεκδιήγητη. Δηλαδή...
Αναρωτιέσαι γιατί. Γιατί έπρεπε να μπει στη ζωή μας;
Όταν τη γνώρισα, είχε εισιτήριο επιστροφής πρώτης θέσης.
Είχε χρησιμοποιηθεί πριν την καραντίνα, προς Αγγλία μέσω Μπανγκόκ.
Δεν το συνδύασα τότε, αλλά ήταν να επιστρέψει
δύο βδομάδες μετά την αρχή της καραντίνας.
Το μόνο που μπορώ να υποθέσω,
είναι πως αν δεν είχε συμβεί η καραντίνα, μάλλον δεν θα την είχα γνωρίσει.
Ήταν απατεώνισσα.
Μα δεν πηγαινοέρχονταν περαστικοί τουρίστες τότε.
Πλούσιες οικογένειες ή οτιδήποτε. Δεν μπορούσε να ζήσει.
Τι θα έκανε λοιπόν;
Μπήκε στο ίντερνετ και βρήκε τον γιο της.
Ήταν εύκολο έτσι.
Προφανώς, μας είπε πως είχε έξι μήνες ζωής.
Λόγω αυτού, πήρα αποφάσεις
με βάση εκείνη.
Φρόντισα να περάσει όσο καλύτερα μπορούσε αυτούς τους μήνες.
Έπαιρνα βιαστικές αποφάσεις.
Ήθελα να αποκτήσω όσες αναμνήσεις μπορούσα στο μικρό χρονικό διάστημα.
Θα πρέπει να το έκανε για χρόνια αυτό, για να ξέρει τους θυρωρούς,
τους ρεσεψιονίστ,
και τους ανθρώπους των ξενοδοχείων όπου σύχναζε.
Δεν είναι κάτι που έγινε εν μία νυκτί.
Συνέχισα την έρευνα,
επειδή ο Γκράχαμ μεγάλωσε χωρίς τη μαμά του.
Θέλαμε να μάθουμε πού ήταν εκείνη την περίοδο.
Μπορείς να ψάξεις το μητρώο μου. Ψάξε αν έχω ποινικό μητρώο.
Δεν με νοιάζει.
Δεν έχω τίποτα.
Αυτό είναι από το 1982.
"Η Ντίον Χόρνιγκολντ, 41 ετών, χωρίς διεύθυνση μόνιμης κατοικίας,
δήλωσε ένοχη για απόκτηση μετρητών και κοσμημάτων με εξαπάτηση".
ΓΥΝΑΙΚΑ ΦΥΛΑΚΙΣΤΗΚΕ ΓΙΑ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ
Στη συνέχεια λέει πως παρουσιαζόταν
ως μια γυναίκα με σημαντικούς πόρους και πλούτο,
κι εξαπατούσε τον κόσμο, δίνοντας υποσχέσεις που δεν κρατούσε.
Πριν από 40 χρόνια, έκανε το ίδιο πράγμα.
Ο Γκράχαμ θα ήταν οκτώ ετών τότε.
"Ο δικαστής φυλάκισε τη Χόρνιγκολντ για δύο χρόνια, με οκτώ μήνες αναστολή.
Η Χόρνιγκολντ, που γεννήθηκε στη Μαλαισία,
ήρθε στην Αγγλία το 1971.
Έλαβε πρόστιμο για τρεις κλοπές καταστημάτων
τον Φεβρουάριο του 1980,
και τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, έλαβε ποινή φυλάκισης 18 μηνών
με δύο χρόνια αναστολή, αφού παραδέχτηκε
πως απέκτησε αγαθά μέσω εξαπάτησης".
Ας το μάθαινα νωρίτερα.
Ήθελα να μάθω ποια είναι η μαμά μου.
Αυτή είναι κι αυτή ήταν σε όλη της τη ζωή.
Με διέλυσε μια έμπειρη επαγγελματίας.
Που είναι και μητέρα μου.
Γεια σου, γιε μου.
Τι συμβαίνει; Πού είσαι;
Είμαι στη Μαλαισία.
Ήθελα μόνο να μιλήσω στον γιο μου.
Πάνω από έναν χρόνο απ' όταν ο Γκράχαμ είδε τη μαμά του...
Σ' αγαπώ, γιε μου.
Σ' αγαπώ πραγματικά.
Αλήθεια;
Λυπάμαι για ό,τι συνέβη.
Λυπάμαι πολύ για ό,τι συνέβη.
Ναι, μου άλλαξε τη ζωή, μαμά.
Δεν πειράζει.
Όμως, συγγνώμη.
Από τα βάθη της καρδιάς μου, συγγνώμη.
Έκανα ό,τι έκανα.
Δεν μπορώ ν' αλλάξω, γιε μου.
Δεν μπορώ ν' αλλάξω.
Να προσέχεις. Πρέπει να κλείσω.
Τέλος οι μαλακίες.
Πάνε αυτά.
Είναι ώρα να προχωρήσω παρακάτω.
Η Ντίον δεν απάντησε όταν της ζητήθηκε να σχολιάσει.
Δεν αντιμετωπίζει ποινικές διώξεις
για τους ισχυρισμούς σε αυτό το ντοκιμαντέρ.
Η χρονιά που πέρασα με τη μαμά μου
κόστισε πολύ στη σχέση μου με τη Χέδερ.
Κάποια στιγμή ήλπιζα πως θα συμφιλιωθούμε με τον Γκράχαμ.
Πολύ αργότερα όμως, όταν τα πράγματα είχαν ηρεμήσει,
καταλήξαμε στο συμπέρασμα με τον Γκράχαμ πως δεν θα γύριζα.
Όταν είσαι μαμά, προτεραιότητα έχει το παιδί.
Πρέπει να του παρέχεις μια όσο το δυνατόν καλύτερη ζωή.
Μου λείπουν κάθε μέρα.
Όμως είναι ευτυχισμένος, έχει σταθερότητα, οικογένεια που τον αγαπά.
Όσο επώδυνο κι αν είναι,
όσο κι αν με αγχώνει,
έχω φτιάξει ξανά τη ζωή μου.
Κατάλαβα ότι μπορείς να συνέλθεις, να σηκώσεις τα μανίκια και να συνεχίσεις.
Πρέπει να έχεις μαζί τους κολλητούς σου,
που είναι σαν οικογένεια.
Με το μαλακό.
Για μένα, αυτοί είναι στις κουζίνες.
Αυτοί είναι οι άνθρωποι που με βοήθησαν στην πιο δύσκολη στιγμή της ζωής μου.
Ο Χουάν ήταν πολύ καλός φίλος.
Όταν το πράγμα πήγε κατά διαόλου, αυτοί ήταν εκεί.
Ήξερα ότι μαγειρεύεις.
Αυτό θα πει οικογένεια.
Δεν υπάρχουν στοιχεία
ότι ο τραπεζίτης κι ο δικηγόρος ήταν συνεργοί
στη φερόμενη απάτη της Ντίον.
Υποτιτλισμός: Παρασκευή Παντσίδου