1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:26,240 --> 00:00:29,560
{\an8}ผมชื่อเกรแฮม ฮอร์นิโกลด์
อดีตเชฟขนมอบของร้านฮักกะซัน

4
00:00:29,640 --> 00:00:31,720
{\an8}และตอนนี้เป็น
ที่ปรึกษาด้านขนมอบระดับดาวมิชลิน

5
00:00:35,440 --> 00:00:38,440
และหัวหน้าเชฟขนมอบ
เกรแฮม ฮอร์นิโกลด์

6
00:00:38,520 --> 00:00:41,440
คุณต้องแม่นยํา คุณต้องเข้าใจเทคนิค

7
00:00:41,520 --> 00:00:43,520
และคุณต้องเข้าใจรสชาติ

8
00:00:43,600 --> 00:00:47,760
ไม่มีการแสดงความรักแบบไหน
ที่ดีไปกว่าการทําอาหารให้ใครสักคนกินแล้ว

9
00:00:48,720 --> 00:00:51,400
ผมอยากดูแลวัตถุดิบพวกนี้

10
00:00:51,480 --> 00:00:54,680
และมอบสิ่งที่น่าจดจํา มีความหวังให้คุณ

11
00:00:55,320 --> 00:00:56,360
ในแง่ดีนะ

12
00:00:57,160 --> 00:00:59,040
แต่ทําไมถึงมีควันเต็มไปหมด

13
00:01:00,000 --> 00:01:01,680
เกิดอะไรขึ้นกับแพนดิจันของผม

14
00:01:02,360 --> 00:01:05,640
ผมเจอเฮเธอร์ครั้งแรกตอนที่เธอมาสัมภาษณ์งาน

15
00:01:06,160 --> 00:01:07,400
เธอมีความมุ่งมั่นมาก

16
00:01:08,080 --> 00:01:09,680
ฉลาดมาก สื่อสารชัดเจนมาก

17
00:01:09,760 --> 00:01:10,920
(เฮเธอร์คานิอุค
ติดตาม)

18
00:01:11,000 --> 00:01:14,800
และในช่วงสองสามปีแรก
มันเป็นความสัมพันธ์แบบเพื่อนและเรื่องงาน

19
00:01:14,880 --> 00:01:17,600
แต่พอเวลาผ่านไป เราก็สนิทกันมากขึ้น

20
00:01:17,680 --> 00:01:19,760
เราเข้ากันได้ดีมาก

21
00:01:21,160 --> 00:01:25,120
ฉันคิดว่าเราสนุกด้วยกันมากๆ
ประสบการณ์ดีๆ เยอะมาก

22
00:01:25,200 --> 00:01:28,400
เดินทาง กิน มันปิ๊งปั๊ง เราเข้ากันได้ดี

23
00:01:29,320 --> 00:01:33,320
เธอผอมและดูแลสุขภาพมาก
ผมเป็นพวกกินเนื้อแดง ไวน์ ชีส

24
00:01:34,400 --> 00:01:35,840
เฮเธอร์เป็นคนน่าทึ่งมาก

25
00:01:35,920 --> 00:01:38,120
เธอเป็นคนที่ลงตัวสุดๆ

26
00:01:38,760 --> 00:01:42,520
เรามีความคิดเห็นตรงกัน
ว่าอยากดําเนินชีวิตแบบไหน

27
00:01:43,640 --> 00:01:47,640
{\an8}อยากลงหลักปักฐาน
สร้างครอบครัว มีธุรกิจเป็นของตัวเอง

28
00:01:48,240 --> 00:01:51,400
{\an8}ธุรกิจของเราคือการเป็นที่ปรึกษาเกี่ยวกับขนมอบ

29
00:01:53,640 --> 00:01:56,640
เกรแฮมเป็นเหมือนหัวหอม
และเขามีหลายชั้นมาก

30
00:01:56,720 --> 00:01:59,120
จนต้องปอกออกจนกว่าจะเจอแกนกลาง

31
00:02:00,040 --> 00:02:03,760
และฉันรู้ตั้งแต่แรกๆ ว่า
ในแกนกลางนั้นมีความเจ็บปวดอยู่เยอะมาก

32
00:02:03,840 --> 00:02:06,360
ที่น่าจะไม่เคยได้รับการจัดการ

33
00:02:06,880 --> 00:02:08,280
ผมเคยมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบ

34
00:02:09,200 --> 00:02:10,040
คิดว่านะ

35
00:02:11,160 --> 00:02:12,760
ชีวิตกับเฮเธอร์มันดีเลย

36
00:02:13,640 --> 00:02:16,320
แต่พอเราคิดว่าชีวิตเราเรียบร้อยดี

37
00:02:16,400 --> 00:02:19,520
เราก็นึกได้ว่าเราหนีอดีตของตัวเองไม่ได้หรอก

38
00:02:21,920 --> 00:02:26,560
{\an8}แม่ไม่เคยหยุดรักลูกเลย

39
00:02:26,640 --> 00:02:28,600
{\an8}ทําไมเธอต้องเข้ามาในชีวิตเราด้วย

40
00:02:29,840 --> 00:02:33,760
เราเชื่อว่าเธอคือคนที่เธอบอกว่าเธอเป็น

41
00:02:34,560 --> 00:02:37,280
แต่เธอคือผู้ทําลายชีวิต

42
00:02:38,160 --> 00:02:40,560
ไม่มีอะไรจะเปลี่ยนแม่ได้

43
00:02:41,880 --> 00:02:46,440
(แม่นักตุ๋น)

44
00:02:50,520 --> 00:02:53,120
ผมเกิดที่เยอรมนี ในฐานทัพอังกฤษ

45
00:02:53,200 --> 00:02:56,640
และมีคนรับไปอุปถัมภ์ตอนอายุสองขวบ
เป็นเวลาสองปี

46
00:02:57,160 --> 00:02:58,240
ผมไม่รู้ว่าทําไม

47
00:02:59,640 --> 00:03:03,760
จากนั้นก็ย้ายไปเซนต์อัลบันส์กับแม่เลี้ยงและพ่อผม

48
00:03:06,600 --> 00:03:07,760
ผมไม่รู้จักแม่ผม

49
00:03:08,360 --> 00:03:10,680
พ่อผมไม่เคยพูดถึงแม่เลย

50
00:03:11,680 --> 00:03:14,960
ผมจินตนาการว่าแม่เป็นใคร เป็นคนยังไง

51
00:03:15,680 --> 00:03:18,600
แต่มันเป็นอะไรที่
ผมไม่ได้ใส่ใจที่จะนึกถึงจริงๆ หรอก

52
00:03:18,680 --> 00:03:22,160
เพราะแน่นอนว่ามันเจ็บปวดทีเดียว
ที่ไม่รู้จักแม่ตัวเอง

53
00:03:22,880 --> 00:03:24,360
ผมไม่เคยมีแม่

54
00:03:25,360 --> 00:03:26,840
ผมไม่เคยมีแม่

55
00:03:28,840 --> 00:03:32,120
เกรแฮมไม่รู้ว่าแม่แท้ๆ ของเขาเป็นใคร

56
00:03:32,200 --> 00:03:34,560
มันเกือบจะเหมือนบางอย่างในชีวิตเขาหายไป

57
00:03:34,640 --> 00:03:37,280
ชิ้นส่วนของจิ๊กซอว์
ที่ไม่ได้รับการอธิบาย ไม่อยู่ตรงนั้น

58
00:03:37,360 --> 00:03:41,000
และฉันคิดว่าเขาต้องการรู้สึกถึงความรักมาก

59
00:03:41,080 --> 00:03:43,440
และรู้สึกถึงความสัมพันธ์แบบนั้นกับครอบครัว

60
00:03:45,320 --> 00:03:48,360
มีวันนึงเรากําลังทําความสะอาดห้องใต้หลังคา
แล้วก็เจอสูติบัตรใบนี้

61
00:03:48,440 --> 00:03:52,040
ก่อนหน้านั้น ฉันไม่เคยถามเลย
ว่าแม่แท้ๆ ของเขาเป็นใคร

62
00:03:53,000 --> 00:03:55,520
ผมมีสําเนาสูติบัตรของผม

63
00:03:56,200 --> 00:03:59,320
เกิดวันที่ 26 พฤศจิกายน 1974

64
00:03:59,400 --> 00:04:03,440
ในโรงพยาบาลทหารอังกฤษในมุนสเตอร์
เยอรมนีตะวันตก

65
00:04:04,280 --> 00:04:06,120
{\an8}โดยที่พ่อของผม

66
00:04:06,200 --> 00:04:08,560
เป็นทหารช่างในแผนกวิศวกรรม
และมาจากเมืองคิงส์ลิน

67
00:04:08,640 --> 00:04:14,200
และแม่ผม ในนี้เขียนชื่อไว้ว่า
ฮาตัน ฮอร์นิโกลด์ ชื่อเดิมมาฮามุด

68
00:04:14,280 --> 00:04:17,160
ซึ่งบ่งชี้อย่างชัดเจนว่าเป็นเชื้อสายมุสลิม

69
00:04:17,680 --> 00:04:20,560
เราแบบ "นี่ มาสืบกันดีกว่า
ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร"

70
00:04:20,640 --> 00:04:22,720
แล้วเราก็เริ่มหาข้อมูลเธอ กูเกิ้ลหาเธอ

71
00:04:22,800 --> 00:04:26,400
ค้นคว้าเรื่องของเธอจากชื่อที่อยู่ในเอกสารนั่น

72
00:04:26,480 --> 00:04:30,360
เราคิดว่าเธอคงอายุ 70 ปลายๆ หรือ 80 ต้นๆ

73
00:04:30,880 --> 00:04:35,240
แต่เราไม่เจออะไรเกี่ยวกับเธอเลย
เหมือนผู้หญิงคนนี้ไม่มีตัวตน

74
00:04:35,840 --> 00:04:37,400
แล้วพอผ่านไปสองสามเดือน

75
00:04:37,480 --> 00:04:41,240
เราก็เริ่มถอดใจ และไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้อีก

76
00:04:47,600 --> 00:04:50,600
ประมาณหนึ่งอาทิตย์ต่อมา ก็พบว่าเฮเธอร์ท้อง

77
00:04:50,680 --> 00:04:52,720
แล้วเราก็แบบว่า "ฮัลเลลูยาห์"

78
00:04:52,800 --> 00:04:54,880
{\an8}เฮเธอร์ดีใจมาก ซึ่งเยี่ยมมาก

79
00:04:54,960 --> 00:04:57,720
{\an8}เราสองคนมีความสุขมากที่รู้ว่าฉันท้อง

80
00:04:57,800 --> 00:05:02,200
ชีวิตเราเริ่มลงตัว
และมันเป็นเหมือนการเริ่มต้นใหม่

81
00:05:02,280 --> 00:05:03,240
เราตื่นเต้นกันมาก

82
00:05:06,040 --> 00:05:10,400
{\an8}แต่อีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา
ก็มีรายงานฉบับแรกเรื่องโควิดออกมาด้วย

83
00:05:10,480 --> 00:05:13,480
เราเลยมีความตื่นเต้นดีใจว่า
"เจ๋งเลย เรากําลังจะมีลูก"

84
00:05:13,560 --> 00:05:16,480
แต่ตอนนั้นโลกก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วด้วย

85
00:05:16,560 --> 00:05:18,560
แน่นอนว่ามีการล็อกดาวน์

86
00:05:18,640 --> 00:05:22,120
เราไม่ได้ทําอะไรเลยนอกจากงานอดิเรก

87
00:05:22,200 --> 00:05:25,840
มันเป็นช่วงเวลาที่ดีงามมาก
ที่ได้ใช้เวลาคุณภาพร่วมกันจริงๆ

88
00:05:25,920 --> 00:05:28,640
เล่นกันในครัว และพัฒนาสูตร

89
00:05:28,720 --> 00:05:32,880
และทําอาหาร และกิน และป้อนอาหารกัน
และดูและกัน

90
00:05:32,960 --> 00:05:34,760
เฮเธอร์ เงยหน้าสิ

91
00:05:35,280 --> 00:05:36,320
เฮเธอร์!

92
00:05:37,160 --> 00:05:38,800
ช่วงเวลาที่ดีที่สุดของความสัมพันธ์เรา

93
00:05:38,880 --> 00:05:40,880
จริงๆ นะ
ช่วงเวลาที่ดีที่สุดของความสัมพันธ์เรา

94
00:05:40,960 --> 00:05:43,440
นั่งให้สูงขึ้นอีก เคฟ นั่นแหละ สูงขึ้นอีก ลุกขึ้นมา

95
00:05:43,520 --> 00:05:44,840
ผมจะได้ดูผอมเพรียว

96
00:05:47,280 --> 00:05:51,720
แล้วจู่ๆ เราก็ได้รับอีเมลอย่างคาดไม่ถึง

97
00:05:54,160 --> 00:05:55,320
ผมจําได้แม่นเลย

98
00:05:55,400 --> 00:05:59,560
ผมอยู่หน้าบ้าน แล้วมือถือผมก็สั่น

99
00:06:02,080 --> 00:06:06,920
แล้วพอผมดูมือถือ ผมก็แบบ "เอาจริงดิ"

100
00:06:08,240 --> 00:06:12,760
เกรแฮมมาหาฉันแบบงงๆ
แล้วบอกว่า "ดูอีเมลนี่สิ"

101
00:06:12,840 --> 00:06:17,080
"มีผู้หญิงคนนึงบอกว่าเป็นแม่ผม
คุณคิดว่าจริงรึเปล่า"

102
00:06:17,800 --> 00:06:20,880
"ไง เกรแฮม แม่ไม่แน่ใจว่า
อีเมลฉบับนี้จะส่งถึงลูกไหม

103
00:06:20,960 --> 00:06:25,040
แม่หาทางติดต่อลูกมาตลอด แล้วก็เจออีเมลนี้"

104
00:06:25,120 --> 00:06:28,200
"ฉันชื่อดิออน ชื่อเดิมคือเทเรซ่า"

105
00:06:28,280 --> 00:06:29,880
"เกรแฮมเกิดที่เยอรมนี

106
00:06:29,960 --> 00:06:32,280
ก่อนจะถูกพรากไปจากฉันแล้วไปอังกฤษ"

107
00:06:32,360 --> 00:06:35,360
คุณกําลังบอกผมว่าผมเกิดที่เยอรมนี
ซึ่งมีไม่กี่คนหรอกที่รู้

108
00:06:36,320 --> 00:06:39,720
"ถ้าคุณรู้สึกว่าเรื่องนี้สมเหตุสมผล
และคุณคือเกรแฮมที่ฉันตามหาอยู่

109
00:06:39,800 --> 00:06:41,440
{\an8}ฉันอยากให้คุณติดต่อกลับมา

110
00:06:41,520 --> 00:06:43,320
{\an8}ถ้าไม่ใช่ ฉันก็ต้องขอโทษด้วย

111
00:06:43,400 --> 00:06:44,760
{\an8}ขอแสดงความนับถือ ดิออน"

112
00:06:45,520 --> 00:06:46,360
นั่นแหละ

113
00:06:46,960 --> 00:06:47,960
อึ้งเลย

114
00:06:49,040 --> 00:06:50,720
ได้อ่านแล้วอึ้งเลย

115
00:06:50,800 --> 00:06:52,080
แม่เจ้า

116
00:06:56,160 --> 00:06:57,000
นั่นแหละ

117
00:06:57,080 --> 00:07:00,000
ผมเลยตอบกลับไปว่า "นี่เรื่องจริงเหรอ"

118
00:07:00,080 --> 00:07:02,400
"ไม่ได้ล้อเล่น หลอกลวง หรืออะไรใช่ไหม"

119
00:07:03,400 --> 00:07:06,000
คุณเจอชื่อผมในอินเทอร์เน็ต
มันทําให้ผมรู้สึกว่า "ก็ไม่แปลก"

120
00:07:06,960 --> 00:07:08,360
มาดูกันว่าคุณรู้อะไรอีก

121
00:07:09,920 --> 00:07:14,160
อีกสองสามสัปดาห์ต่อมา
ผมตอบอีเมลไปพร้อมคําถามเป็นชุด

122
00:07:14,240 --> 00:07:16,800
"ชื่อกลางของผมคืออะไร"
เพราะผมไม่มีชื่อกลาง

123
00:07:17,400 --> 00:07:20,520
(ฉันไม่ได้ตั้งชื่อกลางให้เกรแฮม
อาจมีคนอื่นตั้งรึเปล่า)

124
00:07:20,600 --> 00:07:23,960
คําตอบที่กลับมาเป็นคําตอบที่ถูกต้อง

125
00:07:24,040 --> 00:07:25,200
(ถาม - เกรแฮมเกิดวันที่เท่าไหร่)

126
00:07:25,280 --> 00:07:26,360
(ข้อความใหม่)

127
00:07:26,440 --> 00:07:27,760
(พฤศจิกายน 1974)

128
00:07:27,840 --> 00:07:31,480
เกรแฮมส่งอีเมลติดตาม
ถามรายละเอียดเพิ่มนิดหน่อย

129
00:07:31,560 --> 00:07:35,040
แล้วก็เหมือนเดิม ได้คําตอบที่ถูกต้องกลับมา

130
00:07:36,520 --> 00:07:41,480
{\an8}ผมไม่ได้คิดเลยสักนิดว่า
ผมจะไม่ไปสืบว่าคุณเป็นใคร

131
00:07:41,560 --> 00:07:42,400
{\an8}และผมเป็นใคร

132
00:07:42,480 --> 00:07:44,400
{\an8}นั่นคือสิ่งแรกที่ผมจะทําเลยละ

133
00:07:47,440 --> 00:07:49,800
เราไม่น่าได้รับอีเมลนั่นเลย

134
00:07:50,560 --> 00:07:54,680
เพราะมันเป็นจุดเริ่มต้นของบางอย่าง
ที่คุณไม่เคยคาดคิดว่า

135
00:07:54,760 --> 00:07:56,240
ชาตินี้จะเกิดขึ้น

136
00:08:00,040 --> 00:08:03,080
ดิออนพักอยู่ที่โรงแรมในลิเวอร์พูล

137
00:08:03,160 --> 00:08:07,960
และเธอชวนเราไปลิเวอร์พูล
สองสามวันเพื่อพบเธอ

138
00:08:08,040 --> 00:08:11,840
"ฉันจองห้องที่โรงแรมไว้แล้ว
มาสิ ฉันจะจัดการทุกอย่างให้"

139
00:08:14,560 --> 00:08:16,640
เรายังไม่แน่ใจว่าจะเจออะไร

140
00:08:16,720 --> 00:08:18,280
มีความตื่นเต้นแบบกังวลอยู่

141
00:08:18,360 --> 00:08:21,920
กลัวนิดหน่อยว่ามันจะออกมาเป็นยังไง

142
00:08:22,960 --> 00:08:27,280
พอผมเข้าใกล้โรงแรมมากขึ้น
ก็เริ่มรู้สึกกังวลและทุกอย่าง

143
00:08:28,280 --> 00:08:32,600
ผมหวังว่าเธอจะเป็นทุกอย่าง
ที่ผมคิดว่าเธอจะเป็น

144
00:08:36,800 --> 00:08:39,760
ฉันคิดว่าเขาเก็บความรู้สึกอยู่เหมือนกัน

145
00:08:39,840 --> 00:08:40,800
แล้วพอไปถึงลิเวอร์พูล

146
00:08:40,880 --> 00:08:43,560
ตอนนั้นแหละที่ความรู้สึกถูกเผยออกมา
และมันกลายเป็นเรื่องจริง

147
00:08:49,720 --> 00:08:50,960
สวัสดี ที่รัก

148
00:08:59,680 --> 00:09:03,800
ความรู้สึกของผมตอนที่เจอเธอครั้งแรกคือ...

149
00:09:04,640 --> 00:09:06,400
ไม่อยากจะพูดว่าเป็นเด็กน้อย

150
00:09:06,480 --> 00:09:10,040
แต่รู้สึกเหมือนผมเป็นลูกน้อยของใครบางคน

151
00:09:11,120 --> 00:09:12,320
ถ้านั่นฟังดูเข้าใจได้นะ

152
00:09:15,760 --> 00:09:17,080
ลองจินตนาการดูสักแป๊บสิ

153
00:09:17,160 --> 00:09:19,840
สี่สิบห้าปีที่คุณไม่ได้เจอพ่อแม่คุณ

154
00:09:20,800 --> 00:09:25,080
ตอนเด็กๆ คุณไม่เคยมีสายสัมพันธ์แม่ลูกนั้น

155
00:09:25,840 --> 00:09:27,720
แต่ความรู้สึกนั้นเกิดขึ้นทันที

156
00:09:28,320 --> 00:09:30,120
ตั้งแต่วินาทีแรกที่เจอกัน

157
00:09:33,040 --> 00:09:35,520
คุณจับมือใครคนนึงเป็นครั้งแรก

158
00:09:35,600 --> 00:09:38,360
แล้วคุณก็รู้สึกทันทีว่า "นี่แม่ฉันนี่"

159
00:09:40,040 --> 00:09:42,280
มัน... ผมอธิบายไม่ถูกเลย

160
00:09:42,360 --> 00:09:45,200
เหมือนเวลาที่ผิวหนังสัมผัสกัน

161
00:09:45,280 --> 00:09:46,880
ตอนที่ทารกคลอดออกมา

162
00:09:47,480 --> 00:09:49,720
และคุณได้สร้างสายสัมพันธ์นั้นขึ้นมา
ในช่วงเวลาหนึ่ง

163
00:09:49,800 --> 00:09:50,760
นึกถึงความรู้สึกปังนั่นสิ

164
00:09:51,640 --> 00:09:53,000
ตรงหน้าคุณเลย ตรงๆ

165
00:09:54,000 --> 00:09:55,960
นั่นคือความผูกพัน มันรู้สึกแบบนั้นแหละ

166
00:09:58,560 --> 00:10:02,440
ผมก็เลยเชื่อทันที ผมคิดว่า "แม่เจ้า คนนี้แม่ฉัน"

167
00:10:03,760 --> 00:10:07,480
พวกเขาตื่นเต้นกันมากที่ได้เจอกัน
พวกเขาหน้าตาเหมือนกัน

168
00:10:07,560 --> 00:10:09,320
มีกิริยาท่าทางเหมือนกัน

169
00:10:09,400 --> 00:10:11,880
พวกเขาเกิดความรู้สึกผูกพันกันทันที

170
00:10:13,720 --> 00:10:17,320
ดิออนก็ต้อนรับฉันอย่างมากเหมือนกัน

171
00:10:17,400 --> 00:10:19,120
และพูดทันทีว่า

172
00:10:19,200 --> 00:10:21,440
"ฉันเป็นแม่สามีเธอ ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอนะ"

173
00:10:21,520 --> 00:10:24,880
ฉันตื่นเต้นมากที่หลานกําลังจะเกิด
นี่มันสุดยอดเลย"

174
00:10:24,960 --> 00:10:27,040
- ก้นเขาอยู่ตรงนี้
- ใช่

175
00:10:27,640 --> 00:10:29,040
หัว อยู่อีกด้าน

176
00:10:29,760 --> 00:10:33,320
"ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันจะได้เจอลูกชายฉัน
แต่ฉันก็กําลังจะมีหลานด้วย"

177
00:10:33,400 --> 00:10:34,680
ถ่ายไปทําไม

178
00:10:35,520 --> 00:10:36,760
เขากําลังทําคลิปวิดีโอค่ะ

179
00:10:37,280 --> 00:10:38,200
ยิ้มหน่อย แม่

180
00:10:38,280 --> 00:10:39,880
- ได้เลย ลูกรัก
- ยิ้มหน่อย

181
00:10:44,000 --> 00:10:47,760
เช้าวันต่อมา เกรแฮมตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึก...

182
00:10:49,320 --> 00:10:50,560
น่าจะโล่งอกนะ

183
00:10:51,600 --> 00:10:54,160
ที่เขาได้เจอแม่ ที่ทุกอย่างมันดีมาก

184
00:10:54,240 --> 00:10:57,920
มีความตื่นเต้นเยอะมาก
แต่ก็มีความเศร้าเยอะมากเหมือนกัน

185
00:10:58,960 --> 00:11:02,800
ดิออนพูดถึงเรื่องที่ว่าเธอถูกแย่งเกรแฮมไป

186
00:11:02,880 --> 00:11:04,840
และเธอทําอะไรไม่ได้

187
00:11:04,920 --> 00:11:07,440
และในตอนนั้น พวกเขาอยู่ที่เยอรมนี

188
00:11:07,520 --> 00:11:10,200
และเธอไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน

189
00:11:10,280 --> 00:11:12,840
เกรแฮมถูกพรากไปจากเธอจริงๆ

190
00:11:15,760 --> 00:11:17,280
ต่อมาในเย็นวันนั้น

191
00:11:17,360 --> 00:11:19,800
ดิออนเช่าห้องส่วนตัวห้องนึง

192
00:11:19,880 --> 00:11:23,040
เธออยากคุยกับเกรแฮมเป็นการส่วนตัว

193
00:11:25,360 --> 00:11:26,720
- คุณโอเคไหม
- ครับ

194
00:11:29,840 --> 00:11:34,320
ผมเจอกับดิออนที่ลิเวอร์พูลเป็นครั้งแรก

195
00:11:34,960 --> 00:11:37,600
ผมพยายามรับมือและทําความเข้าใจ

196
00:11:37,680 --> 00:11:40,400
การที่เธอยืนอยู่ตรงหน้าผมหลังจากผ่านมา 45 ปี

197
00:11:40,480 --> 00:11:45,320
แล้วผมก็ต้องรับมือ หรือพยายามยอมรับให้ได้

198
00:11:45,400 --> 00:11:48,080
เรื่องที่เธอบอกผมว่า
เธอมีชีวิตอยู่ได้อีกแค่หกเดือน

199
00:11:49,200 --> 00:11:50,560
เธอมีชีวิตอยู่ได้อีกหกเดือน

200
00:11:50,640 --> 00:11:53,280
เพราะเป็นเนื้องอกในสมอง
และมะเร็งไขกระดูก

201
00:11:54,440 --> 00:11:56,320
แม่เหลือเวลาไม่มาก

202
00:11:56,400 --> 00:11:58,760
แม่แค่อยากยิ้มกับลูก

203
00:11:58,840 --> 00:12:00,200
แค่นั้นเอง

204
00:12:00,280 --> 00:12:03,120
{\an8}แม่รักลูกมากและจะรักตลอดไป

205
00:12:06,960 --> 00:12:10,160
{\an8}แม่ดีใจมากนะที่ได้เจอลูก

206
00:12:10,240 --> 00:12:13,680
{\an8}แม่จะทําทุกอย่างที่ทําได้เพื่อรักษาลูกไว้

207
00:12:17,760 --> 00:12:19,920
หมอบอกว่าเธอจะมีชีวิตอยู่ได้แค่ไม่กี่เดือน

208
00:12:20,000 --> 00:12:21,400
และเธอเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย

209
00:12:21,480 --> 00:12:24,840
และนี่คือปัจจัยที่กระตุ้นเธอในการตามหาเกรแฮม

210
00:12:24,920 --> 00:12:28,320
มันเป็นเหตุการณ์ที่พลิกผันไปมามากๆ สําหรับเขา
แบบว่า "ว้าว ฉันได้เจอแม่

211
00:12:28,400 --> 00:12:32,200
แต่ทันทีที่ฉันเจอแม่
เธอก็กําลังจะถูกพรากไปจากฉัน

212
00:12:32,280 --> 00:12:36,400
และฉันต้องการใช้เวลาทั้งหมด
ที่เธอเหลืออยู่ด้วยกัน"

213
00:12:36,480 --> 00:12:38,920
"นี่คือโอกาสเดียวของฉัน
ที่จะได้รู้เรื่องของแม่ฉัน"

214
00:12:42,840 --> 00:12:44,960
ความรู้สึกมันปั่นป่วนมาก

215
00:12:45,040 --> 00:12:49,000
เราพยายามรับมือกับความสุข
การแสดงความรักอย่างท่วมท้น

216
00:12:49,080 --> 00:12:50,960
ความรู้สึกในวัยเด็ก

217
00:12:51,040 --> 00:12:55,880
แต่ในขณะเดียวกัน
ก็รู้ว่าผมกําลังจะเสียเธอไปอีกครั้ง

218
00:12:56,560 --> 00:12:57,600
อย่างรวดเร็ว

219
00:12:59,840 --> 00:13:03,080
เรื่องนึงที่เธอขอคือขอไปทะเล

220
00:13:03,160 --> 00:13:05,560
เธออยากเห็นทะเลเป็นครั้งสุดท้าย

221
00:13:05,640 --> 00:13:07,400
ผมเลย

222
00:13:08,280 --> 00:13:11,520
พาเธอขึ้นรถ และเราขับรถไปทะเลกัน

223
00:13:11,600 --> 00:13:14,680
และมันก็เศร้านิดๆ เวลาที่เธอพูดว่า

224
00:13:14,760 --> 00:13:17,800
"นี่อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่แม่ไปทะเล
แต่มันเป็นครั้งแรกที่เราไปด้วยกัน"

225
00:13:24,360 --> 00:13:27,960
มันเป็นการเดินทางแห่งการค้นพบด้วยเหมือนกัน
เพราะเธอทําให้ผมเข้าใจ

226
00:13:28,040 --> 00:13:29,200
ตัวตนของเธอมากขึ้น

227
00:13:31,800 --> 00:13:33,840
แม่ผมเคยอยู่ที่สิงคโปร์

228
00:13:34,720 --> 00:13:37,800
เธอบอกว่าเธอมีธุรกิจอยู่ทั่วโลก

229
00:13:40,360 --> 00:13:42,640
เรือกสวนไร่นา เสาวรส มะม่วง

230
00:13:42,720 --> 00:13:45,800
ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจอะไร
การมีธุรกิจต่างๆ เหล่านี้ล้วนมีประโยชน์

231
00:13:45,880 --> 00:13:48,640
น้ํามันปาล์มในอินโดนีเซียและมาเลเซีย

232
00:13:50,400 --> 00:13:54,240
และเธอคุยกับเพื่อนร่วมงานที่เธอมีอยู่ทั่วโลก

233
00:13:54,320 --> 00:13:56,440
เพราะเธอพูดได้ประมาณ 18 ภาษา

234
00:13:57,280 --> 00:13:58,120
ใช่

235
00:13:58,800 --> 00:13:59,760
สิบแปด

236
00:14:00,360 --> 00:14:01,360
บ้ามาก

237
00:14:02,400 --> 00:14:07,360
มีคนโทรมาจากสวนผลไม้
กลางป่าที่ไหนสักแห่ง

238
00:14:07,440 --> 00:14:09,120
"ไว้คุยกันทีหลังนะ"

239
00:14:09,920 --> 00:14:10,760
"โอเคไหม"

240
00:14:10,840 --> 00:14:12,680
แต่วิธีที่พวกเขาคุยกับเธอ

241
00:14:12,760 --> 00:14:15,240
ทุกคนคุยกับเธอเหมือนเธอเป็นแม่ของพวกเขา

242
00:14:15,320 --> 00:14:18,560
"แม่" แบบนี้ แล้วเราก็แบบ
"ทําไมทุกคนถึงเรียกเธอว่า 'แม่'"

243
00:14:18,640 --> 00:14:22,080
แล้วเธอก็เล่าว่าเธอให้เงินชาวบ้านยังไง

244
00:14:22,160 --> 00:14:25,480
เพื่อให้พวกเขาดูแลตัวเองได้
และปลูกพืชในไร่ในสวน

245
00:14:26,960 --> 00:14:30,680
เธอให้ดูคลิปวิดีโอเธอกับเพื่อนร่วมงาน

246
00:14:30,760 --> 00:14:33,800
เอาข้าวของและอาหารไปแจกคนจน

247
00:14:35,080 --> 00:14:38,560
เธอมีความเฉียบแหลมทางธุรกิจทั้งหมดนี้

248
00:14:38,640 --> 00:14:41,720
แต่ที่สําคัญที่สุดคือเธอใจบุญมากด้วย นึกออกไหม

249
00:14:41,800 --> 00:14:42,920
เธอน่าทึ่งมาก

250
00:14:43,720 --> 00:14:46,080
ฉันคิดว่ามันคือการเดินทาง
แห่งการค้นพบสําหรับเกรแฮม

251
00:14:46,160 --> 00:14:49,040
เป็นการเดินทางแห่งการพัฒนาความรัก
ระหว่างพวกเขาสองคน

252
00:14:49,120 --> 00:14:52,760
และฉันคิดว่าความผูกพันของพวกเขา
เติบโตเร็วมาก

253
00:14:55,360 --> 00:14:59,560
เธอเสนอว่าเธอจะแวะมาลอนดอน
สองสามอาทิตย์

254
00:15:00,560 --> 00:15:03,680
เธอตัดสินใจว่าอยากพักที่โรงแรม

255
00:15:04,680 --> 00:15:05,520
และ...

256
00:15:07,520 --> 00:15:08,960
ผมก็อึ้งมาก

257
00:15:09,040 --> 00:15:11,880
เธอเลือกโรงแรมห้าดาวริมแม่น้ํา

258
00:15:13,880 --> 00:15:18,800
ทุกวัน เธอสั่งแชมเปญที่ดีที่สุด คาเวียร์

259
00:15:18,880 --> 00:15:20,320
ทั้งหมดนี้มาเสิร์ฟที่โต๊ะเธอ

260
00:15:20,400 --> 00:15:23,680
{\an8}(อาหารยามบ่ายที่เลานจ์ 5,003.55 ปอนด์
เครื่องดื่มมินิบาร์ 10,009.12 ปอนด์)

261
00:15:24,520 --> 00:15:26,880
เธอดูสบายใจมากกับสิ่งรอบตัว

262
00:15:26,960 --> 00:15:27,800
พร้อมไหม

263
00:15:33,480 --> 00:15:36,320
เธอย้ายจากโรงแรมห้าดาวแห่งนึงไปอีกแห่งนึง

264
00:15:36,400 --> 00:15:38,040
เธอใช้เงินอู้ฟู่

265
00:15:38,120 --> 00:15:40,760
และใครๆ ก็รู้จักเธอ
"เธอเคยพักกับเรามาก่อน"

266
00:15:40,840 --> 00:15:42,880
"เธอเป็นหนึ่งในลูกค้าที่ดีที่สุดของเรา"

267
00:15:42,960 --> 00:15:46,080
เราก็แบบ "โห โอเค ผู้หญิงคนนี้
เธอรวยมากอย่างไม่ต้องสงสัย"

268
00:15:50,440 --> 00:15:55,320
แม่ผมบอกว่า
เธอมีแหล่งที่มาของทรัพย์สินสองแหล่ง

269
00:15:55,400 --> 00:15:58,800
หนึ่งคือความเฉียบแหลมทางธุรกิจของเธอ

270
00:15:59,960 --> 00:16:01,120
อีกแหล่งนึง...

271
00:16:03,040 --> 00:16:04,120
เธอบอกผม

272
00:16:04,720 --> 00:16:06,320
ว่าเธอเป็น

273
00:16:06,920 --> 00:16:09,280
ลูกนอกกฎหมาย

274
00:16:10,400 --> 00:16:13,560
ของอดีตสุลต่านบรูไน

275
00:16:14,720 --> 00:16:18,040
ครอบครัวของเธอ
ครอบครัวบรูไนและอดีตสุลต่าน

276
00:16:18,120 --> 00:16:19,760
ให้เงินเธอมา

277
00:16:20,400 --> 00:16:23,920
ครอบครัวนั้นบังเอิญร่ํารวยอย่างเหลือเชื่อ

278
00:16:25,240 --> 00:16:28,800
มันดูวิเศษมากในแง่ที่ว่า

279
00:16:29,400 --> 00:16:30,520
ใครจะไปเชื่อ

280
00:16:32,000 --> 00:16:37,560
แต่สิ่งที่ทําให้ผมตาสว่างจริงๆ
และเรื่องนี้มันบ้ามาก

281
00:16:38,160 --> 00:16:40,320
คือตอนที่เราไปที่ดอร์เชสเตอร์

282
00:16:41,440 --> 00:16:45,040
มันคือโรงแรมห้าดาวระดับสูงสุดในพาร์คเลน

283
00:16:45,560 --> 00:16:47,640
ทุกคนรู้จักเธอจริงๆ

284
00:16:49,160 --> 00:16:51,840
ตั้งแต่พนักงานเปิดประตู
พนักงานต้อนรับ ผู้อํานวยความสะดวก

285
00:16:52,480 --> 00:16:55,600
พวกเขาให้เธอนั่งกลางร้านอาหารเลย

286
00:16:55,680 --> 00:16:58,360
{\an8}และนั่งตรงนั้นช่วงบ่ายอย่างมีความสุข

287
00:16:58,440 --> 00:17:00,080
{\an8}ดื่มแชมเปญสองขวด

288
00:17:00,640 --> 00:17:03,080
{\an8}และผมนึกขึ้นมาได้ว่า

289
00:17:03,160 --> 00:17:08,320
เธอได้รับบริการแบบนี้
เพราะคนรู้ว่าเธอเป็นใครเหรอ

290
00:17:09,320 --> 00:17:13,640
เพราะโรงแรมเป็นเจ้าของราชวงศ์บรูไน

291
00:17:16,200 --> 00:17:18,080
ผมนั่งอึ้งอยู่ตรงนั้น

292
00:17:19,560 --> 00:17:20,960
คิดว่า "โห

293
00:17:21,520 --> 00:17:22,600
นี่แม่ฉัน"

294
00:17:26,560 --> 00:17:30,960
ดิออนเริ่มซื้อของขวัญให้เกรแฮมชิ้นแล้วชิ้นเล่า

295
00:17:31,800 --> 00:17:33,280
ชุดสูทสั่งตัดพิเศษ

296
00:17:33,360 --> 00:17:36,600
กระเป๋า เสื้อผ้าดีไซเนอร์

297
00:17:36,680 --> 00:17:39,360
(ทั้งหมด 5,605 ปอนด์)

298
00:17:41,920 --> 00:17:44,080
ผมไม่เคยมีรถดีๆ เลยสักคัน

299
00:17:45,440 --> 00:17:47,240
แต่ตอนผมเจอแม่ผม...

300
00:17:48,520 --> 00:17:51,240
"ลูก แม่ไม่ได้เจอลูกมา 45 ปี

301
00:17:51,320 --> 00:17:55,240
ลูกไม่เคยได้ของขวัญจากแม่เลย
แม่จะซื้อของขวัญให้ลูก

302
00:17:55,320 --> 00:17:57,640
แม่จะกําจัดความเจ็บปวด 45 ปีออกไป"

303
00:17:57,720 --> 00:17:59,600
เธอพูดแบบนั้นเป๊ะๆ เลย

304
00:18:00,200 --> 00:18:02,000
"ไปซื้อรถให้ลูกกันเถอะ"

305
00:18:02,080 --> 00:18:03,400
ปิดนั่นเลย

306
00:18:03,480 --> 00:18:04,440
ได้ครับ

307
00:18:07,240 --> 00:18:10,720
ผมเลยได้คุยกับหัวหน้าฝ่ายขายที่โรลส์รอยซ์

308
00:18:10,800 --> 00:18:14,280
ผมดึงเขาออกมาแล้วถามว่า
"คุณรู้จักผู้หญิงคนนี้เหรอ"

309
00:18:15,160 --> 00:18:19,680
เขาบอกผมว่า "ครับ
เธอเคยซื้อแฟนธอมกับผมไปสองคันก่อนหน้านี้"

310
00:18:24,160 --> 00:18:26,680
รู้ตัวอีกที เราก็เดินผ่านแลนด์โรเวอร์กัน

311
00:18:27,400 --> 00:18:28,720
เธอตะโกนเรียกผม

312
00:18:28,800 --> 00:18:30,560
"ลูก ชอบคันไหน"

313
00:18:31,080 --> 00:18:32,640
"คันนี้สวยดีนะแม่"

314
00:18:35,240 --> 00:18:38,040
เรากําลังขับรถแลนด์โรเวอร์คันใหม่ออกไป
โดยมีแม่อยู่ในรถด้วย

315
00:18:38,120 --> 00:18:39,480
หลังจากหายไป 45 ปี

316
00:18:39,560 --> 00:18:42,800
เธอมีความสุขสุดๆ
เพราะเธอได้ให้ของขวัญลูกชาย

317
00:18:44,880 --> 00:18:46,360
แล้วผมก็แบบว่า...

318
00:18:48,240 --> 00:18:49,720
"สุดยอดไปเลย"

319
00:18:51,640 --> 00:18:55,520
แต่ในขณะเดียวกัน
เธอก็เชื่อว่าเฮเธอร์ต้องการรถเหมือนกัน

320
00:18:55,600 --> 00:18:58,640
จะได้ไม่รู้สึกแปลกแยกที่ผมมีรถ

321
00:18:59,280 --> 00:19:00,440
นั่นรถเธอ

322
00:19:01,960 --> 00:19:03,120
คิดว่าไง

323
00:19:03,200 --> 00:19:04,240
ขอบคุณค่ะแม่

324
00:19:05,360 --> 00:19:06,200
สุดยอดเลย

325
00:19:06,280 --> 00:19:08,360
เราขับรถออกมาและเราทั้งคู่แบบว่า

326
00:19:08,440 --> 00:19:09,800
"เหลือเชื่อชะมัด"

327
00:19:09,880 --> 00:19:13,240
(โรงพยาบาลดาร์เรนต์แวลลีย์)

328
00:19:13,320 --> 00:19:17,040
สองเดือนหลังจากพบกันครั้งแรก

329
00:19:17,120 --> 00:19:18,840
เฮเธอร์เริ่มเจ็บท้องคลอด

330
00:19:20,400 --> 00:19:22,920
ลูกชายเรากําลังจะเกิด

331
00:19:23,000 --> 00:19:26,320
ผมเช็กให้แน่ใจว่าเธอมีกระเป๋าของเรา
และทุกอย่างพร้อมแล้ว

332
00:19:29,120 --> 00:19:32,280
เรากําลังเดินเข้าสู่ช่วงเวลาที่เปลี่ยนชีวิต

333
00:19:37,240 --> 00:19:41,360
มันเป็นการคลอดที่ยาวนาน ยืดเยื้อ และยากมาก

334
00:19:43,920 --> 00:19:46,520
ผมกังวลว่าเธอจะปลอดภัยไหม

335
00:19:46,600 --> 00:19:50,440
เพราะมันเครียดมาก และเจ็บปวดมาก

336
00:19:51,200 --> 00:19:54,640
ฉันต้องถ่ายเลือดอยู่ห้าชั่วโมงหลังจากคลอด

337
00:20:00,040 --> 00:20:01,040
มันค่อนข้าง...

338
00:20:01,720 --> 00:20:02,920
มันค่อนข้างยากเลยละ

339
00:20:03,720 --> 00:20:05,600
แต่แล้วเราก็มีความสุขมาก

340
00:20:06,240 --> 00:20:09,160
เรามองเขาแล้วแบบ
"นี่คือผลงานที่ดีที่สุดของเรา"

341
00:20:11,800 --> 00:20:16,120
ฉันคิดว่าทันทีที่เรามีลูก
แนวคิดเรื่องความรักก็เปลี่ยนไป

342
00:20:17,360 --> 00:20:21,640
คุณมีหน้าที่สําคัญมาก
ที่จะต้องรักเด็กคนนั้น ปกป้องเด็กคนนั้น

343
00:20:22,600 --> 00:20:24,800
เป็นทุกอย่างที่เด็กคนนั้นต้องการ

344
00:20:26,440 --> 00:20:27,360
สุดยอดเลย

345
00:20:27,440 --> 00:20:29,440
เป็นทุกอย่างที่เราปรารถนา

346
00:20:30,520 --> 00:20:33,520
แต่ผมเพิ่งวางลูกชายลงบนตัก

347
00:20:33,600 --> 00:20:36,360
และผมได้รับข้อความจากแม่ผม

348
00:20:36,440 --> 00:20:38,320
เธอบอกว่าเธอฉี่เป็นเลือด

349
00:20:39,840 --> 00:20:43,560
เราเคยอ่านเรื่องนี้
และมันเป็นส่วนนึงของอาการที่เธอเป็นอยู่

350
00:20:45,520 --> 00:20:48,520
ผมเลยแบบว่า
"พระเจ้า ผมต้องรับมือเรื่องนี้ด้วย"

351
00:20:52,600 --> 00:20:54,720
แม่ไม่อยากเป็นแบบนี้เลยลูก

352
00:20:54,800 --> 00:20:56,960
แม่แค่ต้องการความสงบ

353
00:20:57,440 --> 00:20:59,600
แม่กลัวมาก

354
00:21:02,560 --> 00:21:05,560
เรามีลูกชายที่เพิ่งเกิด และผมมีคู่ชีวิต

355
00:21:05,640 --> 00:21:07,760
ที่ต้องการการใส่ใจจากผมอย่างมาก

356
00:21:09,280 --> 00:21:12,760
และเราก็มีผู้ป่วยมะเร็งอายุ 85 ปี

357
00:21:15,000 --> 00:21:18,960
ผมทิ้งเธอไว้ในห้องพักโรงแรมไม่ได้

358
00:21:19,040 --> 00:21:20,480
เธออยู่ที่นั่นคนเดียว

359
00:21:24,240 --> 00:21:27,480
และผมก็ทิ้งเฮเธอร์กับเด็กแรกเกิดไปไม่ได้

360
00:21:29,080 --> 00:21:33,040
และผมคิดว่ามันจะง่ายขึ้น
ถ้าพวกเขาอยู่ในบ้านหลังเดียวกัน

361
00:21:33,120 --> 00:21:37,520
และอย่างน้อยผมก็พยายามอยู่เคียงข้างทั้งคู่ได้
แต่แน่นอนว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุดหรอก

362
00:21:39,000 --> 00:21:41,960
คุณเข้าใจใช่ไหม มันไม่ค่อยจะดีเลยจริงๆ

363
00:21:42,560 --> 00:21:44,920
แล้วผมก็ไปรับเธอมา

364
00:21:45,640 --> 00:21:47,720
คืนนี้ลูกผมจะร้องไหมแม่

365
00:21:47,800 --> 00:21:49,040
ไม่มีทาง

366
00:21:49,120 --> 00:21:50,400
แล้วถ้าร้องล่ะ

367
00:21:50,480 --> 00:21:52,040
แม่จะดูแลเอง

368
00:21:52,640 --> 00:21:55,480
ตั้งแต่คืนนี้ แม่จะอุ้มเด็กเอง

369
00:21:55,560 --> 00:21:57,480
แม่จะดูแลเด็กเอง

370
00:21:57,560 --> 00:21:59,920
เขาไม่มีทางร้องไห้ คอยดูสิ

371
00:22:00,560 --> 00:22:02,560
(ลูกชาย)

372
00:22:02,640 --> 00:22:05,520
แม่ผมดีใจมาก

373
00:22:05,600 --> 00:22:07,360
ที่เธอมีโอกาส

374
00:22:08,680 --> 00:22:10,960
ได้อุ้มหลาน

375
00:22:11,040 --> 00:22:14,200
นึกออกไหม เธออยู่ได้แค่อีกหกเดือน

376
00:22:14,280 --> 00:22:15,800
ไม่ถึงแล้วด้วย

377
00:22:18,040 --> 00:22:19,560
หลังจากที่ฉันคลอดลูก

378
00:22:19,640 --> 00:22:23,200
พฤติกรรมของดิออนที่มีต่อฉันก็เปลี่ยนไปมาก

379
00:22:23,280 --> 00:22:25,720
ไง เฮเธอร์

380
00:22:25,800 --> 00:22:27,360
รู้อะไรไหม

381
00:22:28,040 --> 00:22:30,440
เธอเป็นผู้หญิงที่ดื้อด้านมาก

382
00:22:30,520 --> 00:22:33,880
เธอให้ฉันเจอหลานฉันแค่ 20 นาที

383
00:22:34,400 --> 00:22:35,480
เธอพาเด็กขึ้นไปข้างบน

384
00:22:35,560 --> 00:22:38,000
ไม่เคยพาลงมาเลย

385
00:22:39,080 --> 00:22:42,400
ความรู้สึกที่ว่า "ฉันเพิ่งได้เป็นแม่คน"
ถูกปล้นจากฉัน

386
00:22:43,480 --> 00:22:45,320
เพราะมีดิออน

387
00:22:46,960 --> 00:22:50,560
ฉันคิดว่าฉันไม่ได้รับอนุญาต
ให้ฉลองการได้เป็นแม่คน

388
00:22:51,240 --> 00:22:53,080
มีอะไรรึเปล่า

389
00:22:54,360 --> 00:22:56,760
ชอบย่าไหม ชอบ

390
00:22:56,840 --> 00:22:59,280
เรามีคุณแม่ชาวเอเชียที่พยายามจะบอกเราว่า

391
00:22:59,360 --> 00:23:02,080
ต้องเลี้ยงลูกยังไง ใช่ไหม

392
00:23:02,160 --> 00:23:07,680
เรามีคุณแม่ที่เหนื่อยล้า อิดโรย
และพูดจาตรงไปตรงมา

393
00:23:07,760 --> 00:23:11,840
ซึ่งก็ถูกต้องแล้ว เธอพูดว่า
"เดี๋ยวนะ นี่ที่อยู่ฉัน นี่บ้านฉัน

394
00:23:11,920 --> 00:23:15,840
นี่ลูกชายฉัน ฉันจะเลี้ยงเขาในแบบที่ฉันต้องการ"

395
00:23:15,920 --> 00:23:17,000
และผมก็แบบ

396
00:23:17,920 --> 00:23:19,760
"โอเค แบบนี้ไม่เวิร์กแล้ว"

397
00:23:21,560 --> 00:23:23,040
"ผมหิวครับพ่อ"

398
00:23:28,200 --> 00:23:30,160
สองเดือนหลังจากลูกชายเราเกิด

399
00:23:30,760 --> 00:23:34,120
ดิออนกับเกรแฮมก็เริ่มคุยกัน
เรื่องการเดินทางไปสวิตเซอร์แลนด์

400
00:23:34,200 --> 00:23:38,560
เพื่อไปเอาเงินที่เธอมีสิทธิ์ใช้ได้

401
00:23:38,640 --> 00:23:39,840
เพื่อมอบให้เกรแฮม

402
00:23:41,120 --> 00:23:45,360
เธอมีสมบัติที่เธออยากให้เรารับมรดก

403
00:23:45,440 --> 00:23:48,120
แผนการแรกก็คือไปซูริค

404
00:23:48,200 --> 00:23:52,080
เพื่อเซ็นเอกสาร
ซึ่งจะช่วยอํานวยความสะดวกในการจัดการ

405
00:23:52,160 --> 00:23:55,480
ดิออนบอกเขาว่าทนายพวกนี้รอเขาอยู่

406
00:23:55,560 --> 00:23:58,080
พวกนายธนาคารรอเขาอยู่
ทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้แล้ว

407
00:23:58,160 --> 00:23:59,560
ดังนั้นไปเถอะ

408
00:24:00,760 --> 00:24:02,040
เซ็นเอกสาร

409
00:24:02,600 --> 00:24:05,640
แล้วทุกอย่างก็จะเรียบร้อย

410
00:24:05,720 --> 00:24:08,160
ถ้าให้พูดตรงๆ ฉันคิดว่า
"ไปสวิตเซอร์แลนด์เถอะ

411
00:24:08,960 --> 00:24:11,440
ขอความเงียบสงบให้ฉันสักสี่วัน ไม่มีปัญหาเลย

412
00:24:11,520 --> 00:24:13,720
แค่ออกไปจากพื้นที่ของฉันสักพัก"

413
00:24:19,480 --> 00:24:23,440
แม่ผมพยายามเตรียมตัวผมให้พร้อม

414
00:24:23,520 --> 00:24:25,280
เพื่อรับมือสิ่งที่จะเกิดขึ้น

415
00:24:25,360 --> 00:24:28,720
ซึ่งก็คือการรับธุรกิจของเธอหลังจากเธอเสียชีวิต

416
00:24:29,360 --> 00:24:32,640
ซูริคคือเมืองที่ดําเนินชีวิตด้วยเงิน
มันให้เกียรติเงิน

417
00:24:32,720 --> 00:24:34,200
มันจริงจังกับเรื่องเงิน

418
00:24:35,440 --> 00:24:36,960
ถ้าแม่ตายเร็วๆ นี้...

419
00:24:37,040 --> 00:24:38,800
ลูกจะเป็นเศรษฐีเงินล้าน

420
00:24:38,880 --> 00:24:40,680
แม่บอกได้แค่นี้แหละ

421
00:24:40,760 --> 00:24:43,760
แม่จะใส่ทุกอย่างเป็นชื่อลูก

422
00:24:47,200 --> 00:24:50,040
{\an8}เธอบอกผมว่าผมมีความมั่งคั่งแบบก้าวกระโดด

423
00:24:50,120 --> 00:24:53,120
ดังนั้นผมจะต้องเปิดบัญชีธนาคารสวิส

424
00:24:53,200 --> 00:24:57,840
ผมต้องเซ็นเอกสารบางอย่างให้ธนาคารในซูริค

425
00:24:58,840 --> 00:25:01,680
และพบกับทนายด้านความเป็นธรรมส่วนตัว

426
00:25:01,760 --> 00:25:05,560
และตัวแทนจากธนาคารอื่นๆ ที่มีนักลงทุนรายใหญ่

427
00:25:11,120 --> 00:25:14,640
เราไปถึงซูริคและเช็กอินโรงแรมห้าดาว

428
00:25:14,720 --> 00:25:15,720
หรูหรามาก

429
00:25:15,800 --> 00:25:17,560
ร้านอาหารมิชลินสองดาว

430
00:25:18,360 --> 00:25:20,480
แพงมากๆ

431
00:25:21,280 --> 00:25:22,720
แพงมากๆ

432
00:25:24,880 --> 00:25:25,960
ไงจ๊ะ ที่รัก

433
00:25:26,040 --> 00:25:27,760
โทรหาฉันด้วยนะ

434
00:25:27,840 --> 00:25:30,360
ฉันอยู่ที่สวิตเซอร์แลนด์

435
00:25:31,240 --> 00:25:35,440
ระหว่างนั้น แม่ผมคุยกับ
นายธนาคารสวิสตลอดเวลา

436
00:25:35,520 --> 00:25:39,240
พวกเขาคุยกันเรื่องเงินโดยที่ผมไม่ได้รับรู้

437
00:25:39,920 --> 00:25:42,480
แต่เธอบอกผมว่าเราต้องมีเงินเริ่มต้น 20 ล้าน

438
00:25:42,560 --> 00:25:45,520
เพื่อเปิดบัญชีธนาคารสวิส กับธนาคารนั้น

439
00:25:47,000 --> 00:25:48,880
หนึ่งศูนย์ศูนย์

440
00:25:48,960 --> 00:25:50,720
นั่นก็คือ 100 เปอร์เซ็นต์

441
00:25:52,840 --> 00:25:55,720
ผมโทรหาเพื่อนคนนึงที่อยู่ในซูริค

442
00:25:55,800 --> 00:25:57,360
ผมบอก "ไงเพื่อน ฉันอยู่แถวนี้นะ

443
00:25:57,440 --> 00:26:00,480
อยากมาเจอกัน และดื่มกัน หรืออะไรก็ตามไหม"

444
00:26:01,040 --> 00:26:02,560
ผมบอก "เฮ้ย เอาดิ"

445
00:26:02,640 --> 00:26:04,600
"และนายจะได้เจอแม่ฉันด้วย"

446
00:26:04,680 --> 00:26:05,600
โอเค ได้

447
00:26:05,680 --> 00:26:07,520
บอกมาว่าเมื่อไหร่ แล้วฉันจะไป

448
00:26:09,440 --> 00:26:12,120
{\an8}ผมรู้จักเกรแฮมเมื่อนานมาแล้ว

449
00:26:12,200 --> 00:26:13,360
เราทํางานด้วยกัน

450
00:26:13,880 --> 00:26:17,040
ผมเริ่มเรียนรู้จากปรมาจารย์ด้านขนมอบ

451
00:26:17,120 --> 00:26:20,520
เรากําลังพูดถึงเชฟที่ดังที่สุดคนนึงในลอนดอน

452
00:26:20,600 --> 00:26:23,800
เรากลายเป็น เรียกได้ว่าเพื่อนที่ดีต่อกันจริงๆ

453
00:26:24,640 --> 00:26:25,680
สนิทกันมาก

454
00:26:27,920 --> 00:26:32,720
พวกเขาพักโรงแรมที่แพงที่สุดในซูริค

455
00:26:34,560 --> 00:26:38,000
แล้วผมก็นั่งลง และเขาก็บอก "นี่แม่ฉัน ดิออน"

456
00:26:39,040 --> 00:26:40,640
เขาเหมือนเด็กน้อยเลยครับ

457
00:26:41,120 --> 00:26:43,640
ผมไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนั้นเลย

458
00:26:44,240 --> 00:26:46,240
เขาเหมือนเด็กทารก

459
00:26:46,320 --> 00:26:48,440
เหมือนเขาเพิ่งเกิดใหม่อีกครั้ง

460
00:26:48,520 --> 00:26:52,560
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู

461
00:26:52,640 --> 00:26:54,480
ลูกที่น่ารักของแม่

462
00:26:54,560 --> 00:26:57,040
แฮปปี้เบิร์ธเดย์

463
00:26:57,120 --> 00:26:58,480
ทูยู

464
00:26:58,560 --> 00:27:00,320
จูบเขาเลย

465
00:27:00,400 --> 00:27:01,360
แม่ครับ

466
00:27:01,440 --> 00:27:03,120
แม่ป้อนให้นะ

467
00:27:03,200 --> 00:27:04,240
- ไม่
- จะป้อน

468
00:27:04,320 --> 00:27:05,160
มันมุ้งมิ้งเกินไป

469
00:27:12,680 --> 00:27:16,720
เรานั่งอยู่ที่โรงแรม
และในที่สุดผมก็ได้พบกับนายธนาคาร

470
00:27:16,800 --> 00:27:18,280
เพื่อคุยเรื่องกองทุนทรัสต์

471
00:27:18,880 --> 00:27:20,520
นายธนาคารไม่ใช่แค่นายธนาคารทั่วไป

472
00:27:20,600 --> 00:27:23,520
ตําแหน่งเขาค่อนข้างสูงในธนาคารของเขา

473
00:27:25,520 --> 00:27:27,160
สองสามวันต่อมา

474
00:27:27,240 --> 00:27:30,680
เราได้รับเชิญไปพบหัวหน้าของธนาคารนี้

475
00:27:30,760 --> 00:27:32,240
และธนาคารก็ปิด

476
00:27:32,320 --> 00:27:36,440
ผมไปที่นั่นเพื่อเซ็นเอกสาร
และทําความเข้าใจเรื่องการรับมรดก

477
00:27:36,520 --> 00:27:39,720
และมันจะเป็นยังไงในกรณีที่แม่เสียชีวิต

478
00:27:39,800 --> 00:27:42,120
เกรแฮมโทรหาผม "เราอยู่ในธนาคาร

479
00:27:42,200 --> 00:27:45,320
มันกําลังเกิดขึ้น" เขาพูด
"มันกําลังเกิดขึ้น วิ่งมานี่เลย

480
00:27:45,400 --> 00:27:47,840
ฉันอยากเจอนายที่นี่ในอีกสิบนาที"

481
00:27:47,920 --> 00:27:49,040
รู้สึกแปลก

482
00:27:50,120 --> 00:27:52,360
แปลกมากเพราะมันเงียบมาก

483
00:27:54,040 --> 00:27:57,040
แต่เราได้รับเชิญ
ให้เข้าไปในห้องส่วนตัวบนธนาคาร

484
00:27:57,840 --> 00:28:00,160
เราเดินผ่านรปภ. เดินขึ้นไป

485
00:28:00,840 --> 00:28:02,520
แล้วสุดท้ายเราก็เข้าไปในห้องทํางาน

486
00:28:03,080 --> 00:28:04,240
ห้องนี้...

487
00:28:05,560 --> 00:28:08,360
มีไม่กี่คนที่ได้เข้าห้องนั้น นึกออกไหม

488
00:28:08,440 --> 00:28:12,240
แล้วเกรแฮมก็มองผมแบบว่า
"เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย"

489
00:28:12,840 --> 00:28:14,000
"มันกําลังเกิดขึ้น"

490
00:28:15,560 --> 00:28:18,360
ผมคิดว่า "คุณต้องรวยขนาดไหนนะ

491
00:28:18,440 --> 00:28:21,680
ถึงจะมีอํานาจทําให้นายธนาคารส่วนตัว

492
00:28:21,760 --> 00:28:28,120
เปิดสํานักงานใหญ่ระดับโลก
ของธนาคารดังกล่าวในซูริค

493
00:28:28,200 --> 00:28:33,680
ในไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา
เพื่อให้คุณเข้าไปในห้องส่วนตัวบนธนาคารได้"

494
00:28:36,120 --> 00:28:38,000
ไม่มีใครรู้จริงๆ ว่าเธอรวยแค่ไหน

495
00:28:39,480 --> 00:28:43,480
การจัดการเรื่องการเงินของแม่ผม
ซับซ้อนมากจริงๆ

496
00:28:43,560 --> 00:28:47,200
และมีการรับรู้ว่าเรื่องนี้จะต้องใช้เวลานาน

497
00:28:47,280 --> 00:28:49,520
เราไม่ได้เซ็นอะไรเลยในการประชุมครั้งนั้น

498
00:28:50,120 --> 00:28:53,200
ธุรกิจมีอยู่ทุกที่ กระจัดกระจาย

499
00:28:53,280 --> 00:28:56,720
ทุกคนต้องเข้าใจว่ามีทรัพย์สินอะไรบ้างทั่วโลก

500
00:28:57,440 --> 00:29:00,240
พวกเขากําลังพูดถึงเงินหลายร้อยล้าน

501
00:29:04,800 --> 00:29:06,280
เต้นสวยมากครับแม่

502
00:29:12,120 --> 00:29:14,560
เรากลับไปที่โรงแรมและดื่มกันแก้วสองแก้ว

503
00:29:14,640 --> 00:29:16,480
ผมแบบว่า "ให้ตายสิ"

504
00:29:17,200 --> 00:29:20,440
ผมกับเพื่อนมองหน้ากัน
"ให้ตายสิ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย"

505
00:29:20,520 --> 00:29:22,120
ผมจําได้ว่าคิดว่า

506
00:29:22,720 --> 00:29:25,600
"พวก ชีวิตนายกําลังเปลี่ยนไป

507
00:29:25,680 --> 00:29:27,320
มันแบบว่า ตู้ม มัน...

508
00:29:27,400 --> 00:29:29,040
นายกําลังจะมีเงินเยอะมาก"

509
00:29:30,320 --> 00:29:31,960
ผมถูกรางวัลแจ็กพอต

510
00:29:33,880 --> 00:29:37,320
เกรแฮมเริ่มพูดถึงเงินจํานวนมหาศาล

511
00:29:37,400 --> 00:29:41,840
และเงินจํานวนนี้
ไม่ได้จะเปลี่ยนแค่ชีวิตเขาและชีวิตเรา

512
00:29:41,920 --> 00:29:45,960
แต่จะเป็นความมั่งคั่งที่ส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่นด้วย

513
00:29:46,600 --> 00:29:52,080
มันยอดเยี่ยมมาก เมื่อคิดในฐานะพ่อ
ว่าครอบครัวเราไม่ต้องกังวล

514
00:29:52,920 --> 00:29:57,480
ไม่ต้องกังวลเรื่องเงินน่ะ
บอกผมสิว่าใครบ้างจะไม่คิดแบบนั้น

515
00:30:00,680 --> 00:30:02,200
และผมยังช่วยคนอื่นได้อีก

516
00:30:02,280 --> 00:30:03,720
ผมจะทําให้โลกนี้ดีขึ้นได้ยังไง

517
00:30:03,800 --> 00:30:06,280
จะกําจัดสวนปาล์มที่เธอมี

518
00:30:06,360 --> 00:30:09,000
และเปลี่ยนมันเป็นอย่างอื่น
เช่น พลังงานสะอาดได้ยังไง

519
00:30:09,800 --> 00:30:11,320
เพราะผมมีเงินที่จะทําได้

520
00:30:13,840 --> 00:30:15,360
โคตรบ้าเลยใช่ไหมล่ะ

521
00:30:16,040 --> 00:30:17,160
ขอโทษที่พูดคําหยาบนะ

522
00:30:28,800 --> 00:30:31,200
ฉันอยู่ที่ลอนดอน เกรแฮมอยู่ที่สวิตเซอร์แลนด์

523
00:30:31,960 --> 00:30:34,760
แล้ววันหนึ่ง ฉันกําลังตรวจสอบบัญชีของเรา

524
00:30:34,840 --> 00:30:37,720
และมันมีเงินจํานวนมากมายมหาศาล

525
00:30:37,800 --> 00:30:41,000
ที่ถูกโอนเข้าไปในบัญชีของเกรแฮม

526
00:30:41,080 --> 00:30:43,960
(ประวัติ
โอนด่วนไปยังเกรแฮม ฮอร์นิโกลด์)

527
00:30:44,040 --> 00:30:46,560
ฉันคุยกับเกรแฮมตรงๆ เรื่องนี้

528
00:30:46,640 --> 00:30:50,120
และได้รู้ว่าเงินก้อนนี้จะส่งต่อให้ดิออน

529
00:30:54,440 --> 00:30:57,960
เธอต้องการเงิน
เพราะเธอเอาเงินออกมาจากธนาคารไม่ได้

530
00:30:58,040 --> 00:30:59,040
เพราะโควิค

531
00:30:59,120 --> 00:31:01,240
ช่วงที่เธอพักที่โรงแรมนึงในลอนดอน

532
00:31:01,840 --> 00:31:04,720
เรากําลังกินมื้อเที่ยงกัน
แล้วแม่ผมก็โน้มตัวมาหาผม

533
00:31:04,800 --> 00:31:08,200
แล้วถามผมว่าเราช่วยจ่ายเงินหน่อยได้ไหม

534
00:31:08,280 --> 00:31:12,120
เพราะเธอมีปัญหาในการโอนเงินเพราะโควิด

535
00:31:12,200 --> 00:31:14,200
ค่าใช้จ่ายก็มีค่าโรงแรมของเธอ

536
00:31:14,280 --> 00:31:16,000
มียอดหนึ่งพันปอนด์ ยอดสองพันปอนด์

537
00:31:16,080 --> 00:31:18,920
ห้าพัน หมื่นนึง โอเค ไม่มีปัญหา

538
00:31:19,000 --> 00:31:20,520
เราจะได้คืน

539
00:31:22,160 --> 00:31:26,720
ผมจ่ายไปประมาณ 20,000ปอนด์
หรือ 25,000 ปอนด์

540
00:31:26,800 --> 00:31:30,080
คาดไม่ถึงนิดหน่อย และเราก็ไม่ได้มีเงินสดมาก

541
00:31:30,160 --> 00:31:33,520
แต่ผมยินดีที่ได้ช่วยแม่ผม

542
00:31:34,240 --> 00:31:36,720
นึกออกไหม ไม่ได้เจอเธอมาตั้ง 45 ปี

543
00:31:36,800 --> 00:31:38,880
ผมรู้ว่าอีกไม่นานเธอกําลังจะตายแล้ว

544
00:31:41,560 --> 00:31:43,040
ฉันมึนตึ้บเลย

545
00:31:44,440 --> 00:31:49,280
เพราะดิออนทําเหมือนกับว่า...
เธอเป็นคนจ่ายทุกอย่างมาตลอด

546
00:31:52,240 --> 00:31:54,960
เกรแฮมบอกฉันว่าไม่ต้องกังวล

547
00:31:55,040 --> 00:31:58,040
"คุณจะได้ทุกอย่างคืน เลิกกังวลได้แล้ว

548
00:31:58,120 --> 00:31:59,640
คุณจะได้คืนกลับไปสิบเท่า"

549
00:32:01,480 --> 00:32:04,960
แม่จะจดไว้ว่าเอาไปจากลูกเท่าไหร่

550
00:32:05,040 --> 00:32:06,920
แล้วคืนเงินก้อนนั้นให้ลูก

551
00:32:07,000 --> 00:32:09,040
มันจะไม่เกิดขึ้นอีก

552
00:32:09,120 --> 00:32:11,240
{\an8}แม่ยืมเงินจากลูก

553
00:32:11,320 --> 00:32:13,320
{\an8}เพราะลูกคือเลือดเนื้อของแม่

554
00:32:13,960 --> 00:32:15,760
{\an8}แม่รักลูกสุดหัวใจ

555
00:32:18,440 --> 00:32:20,280
{\an8}การเดินทางไปสวิตเซอร์แลนด์

556
00:32:21,360 --> 00:32:24,080
ตอนแรกควรจะใช้เวลาสี่วัน

557
00:32:24,160 --> 00:32:25,920
หลังจากผ่านไปสี่วัน

558
00:32:27,160 --> 00:32:29,880
เกรแฮมก็บอกฉันว่า "เอกสารยังไม่พร้อม

559
00:32:29,960 --> 00:32:33,320
ทนายยังไม่พร้อม เราต้องอยู่ต่ออีกสองสามวัน"

560
00:32:34,240 --> 00:32:36,040
ฉันก็แบบ "ได้ อยู่อีกสองสามวันไปเลย"

561
00:32:38,240 --> 00:32:41,120
ผมจําได้ว่าไปกินมื้อค่ําที่แพงมากๆ

562
00:32:41,200 --> 00:32:42,680
เป็นมื้อค่ําที่แพงมาก

563
00:32:43,280 --> 00:32:44,880
กินคาเวียร์

564
00:32:45,440 --> 00:32:49,600
กินอาหารที่แพงมากทุกวัน

565
00:32:50,120 --> 00:32:55,400
ดื่มไวน์ขวดละ 350
หรือ 400 ดอลลาร์ แบบชิลๆ

566
00:32:55,480 --> 00:32:57,280
ดื่มเหมือนน้ําน่ะ นึกออกไหม

567
00:32:57,360 --> 00:33:00,280
"เอามาอีกขวด"

568
00:33:01,720 --> 00:33:05,640
เธอเริ่มพูดกับผมว่า "ตอนนี้เธอเป็นส่วนนึง
ของครอบครัวฉันแล้วนะ

569
00:33:06,240 --> 00:33:08,760
เพราะถ้าลูกชายฉัน

570
00:33:09,440 --> 00:33:10,840
เป็นเพื่อนรักของเธอ

571
00:33:10,920 --> 00:33:12,360
เธอก็เป็นส่วนนึงของครอบครัวฉัน

572
00:33:12,440 --> 00:33:13,920
ดังนั้นเธอคือหลานชายฉัน

573
00:33:14,000 --> 00:33:16,360
แล้วเธอก็เริ่มเรียกผมว่า "หลานชาย"

574
00:33:17,520 --> 00:33:19,240
แล้วผมก็เริ่มเรียกเธอว่า "ย่า"

575
00:33:21,360 --> 00:33:23,560
เธอพูดกับเกรแฮมว่า

576
00:33:23,640 --> 00:33:26,520
"ลูก แม่ให้เงินเพื่อนลูกเท่าไหร่ดี"

577
00:33:27,160 --> 00:33:32,080
แล้วเกรแฮมก็มองเธอและพูดว่า
"ไม่รู้สิ สามจุดห้า หรือสี่"

578
00:33:32,800 --> 00:33:34,320
"สามจุดห้าอะไร"

579
00:33:34,840 --> 00:33:36,280
"ล้านไงพวก"

580
00:33:40,200 --> 00:33:43,040
"และพรุ่งนี้เราจะไปหาบ้านให้นาย

581
00:33:43,120 --> 00:33:44,520
ฉันจะซื้อบ้านให้นาย"

582
00:33:44,600 --> 00:33:47,120
ผมออกมาจากโรงแรม เมานิดหน่อย

583
00:33:47,200 --> 00:33:51,640
และชีวิตผมอาจเปลี่ยนไปเล็กน้อยหลังจากคืนนี้

584
00:33:53,360 --> 00:33:57,400
เราไปดูบ้านสองสามหลัง เป็นบ้านที่แพงมากๆ

585
00:33:59,160 --> 00:34:04,440
มันน่าตื่นเต้น แต่ในขณะเดียวกัน
ผมก็ไม่เคยเห็นภาพตัวเองอยู่ในบ้านพวกนั้นเลย

586
00:34:05,040 --> 00:34:06,560
มันมากเกินไป

587
00:34:07,640 --> 00:34:08,720
ผมบอกเธอว่า

588
00:34:08,800 --> 00:34:13,160
"ผมจะดูแลบ้านหลังใหญ่โต
และแพงขนาดนี้ได้ยังไง

589
00:34:13,240 --> 00:34:14,800
ผมไม่มีเงินดูแลหรอก"

590
00:34:16,840 --> 00:34:19,440
"ไม่เป็นไร ผมซึ้งใจมากที่คุณจะช่วย แต่ไม่ครับ"

591
00:34:21,320 --> 00:34:25,920
เธอบอก "ฉันไม่ได้จะให้เธอสามล้านห้าหรอก
ฉันจะให้เธอเจ็ดล้าน"

592
00:34:27,640 --> 00:34:32,800
แต่เธออธิบายให้ผมฟังว่า
เธอไม่มีเงินที่นั่นที่จะซื้อบ้านได้

593
00:34:32,880 --> 00:34:37,960
เธอกําลังรอเงินก้อนนั้น
ที่จะมาจากที่ไหนสักแห่งในเอเชีย

594
00:34:38,720 --> 00:34:39,720
โอนมาที่สวิตเซอร์แลนด์

595
00:34:39,800 --> 00:34:41,800
เพื่อจ่ายค่าบ้าน

596
00:34:42,400 --> 00:34:45,600
ดังนั้นเราต้องรออีกหน่อย

597
00:34:45,680 --> 00:34:49,760
ใช่ เธอทําสําเร็จวันนี้ได้
พรุ่งนี้เธอก็ทําได้ เธอพยายามมาก

598
00:34:50,640 --> 00:34:52,360
แต่แล้วก็เกิดบางอย่างขึ้น

599
00:34:52,960 --> 00:34:54,960
เกรแฮมไปเข้าห้องน้ํา

600
00:34:55,040 --> 00:34:57,640
และผมถูกทิ้งไว้ให้อยู่กับเธอตามลําพังที่โต๊ะ

601
00:34:58,200 --> 00:35:00,200
และเธอพูดว่า

602
00:35:01,400 --> 00:35:03,920
"ฉันช่วยคนอื่นเสมอ ฉันช่วยเสมอ

603
00:35:04,000 --> 00:35:06,880
เพื่อที่จะช่วยเธอ
เธอต้องให้อะไรบางอย่างกับฉัน"

604
00:35:09,160 --> 00:35:10,960
"ฉันต้องการบางอย่างจากเธอ"

605
00:35:12,200 --> 00:35:14,840
แล้วผมก็แบบ "เธอพูดเรื่องอะไรเนี่ย"

606
00:35:16,600 --> 00:35:19,000
"ฉันต้องการเงินจากเธอนิดหน่อย

607
00:35:19,080 --> 00:35:20,960
แต่อย่าบอกเกรแฮมนะ

608
00:35:21,600 --> 00:35:23,320
นี่เป็นเรื่องระหว่างเธอกับฉัน"

609
00:35:24,960 --> 00:35:26,920
และแน่นอน ผมบอกเธอว่า

610
00:35:27,560 --> 00:35:30,640
"วันนี้ผมไม่มีเงินจะให้คุณหรอก ผมไม่มี...

611
00:35:30,720 --> 00:35:33,680
ผมเป็นคนธรรมดา เชื่อในชีวิตปกติ

612
00:35:33,760 --> 00:35:35,920
ผมไม่ได้รวยขนาดนั้น เพราะงั้น...

613
00:35:37,440 --> 00:35:39,560
ผมขอโทษ แต่ผมให้อะไรคุณไม่ได้"

614
00:35:40,680 --> 00:35:44,040
สําหรับผม เรื่องนั้น

615
00:35:44,800 --> 00:35:45,840
ทําให้ผมเอ๊ะ

616
00:35:47,240 --> 00:35:50,080
แล้วผมก็เริ่มคิดว่ามีอะไรบางอย่าง

617
00:35:51,120 --> 00:35:52,040
ทะแม่งๆ

618
00:35:53,280 --> 00:35:54,600
ผมต้องขอคิดดูก่อน

619
00:35:54,680 --> 00:35:56,160
เธอจะคิดเมื่อไหร่

620
00:35:56,240 --> 00:35:58,240
เมื่อผมหงอกแบบนี้เหรอ

621
00:35:59,000 --> 00:36:01,160
สายเกินไปแล้วใช่ไหมล่ะ

622
00:36:01,240 --> 00:36:02,200
ใช่

623
00:36:03,480 --> 00:36:07,000
ผมไม่อยากพูดอะไรกับเกรแฮม

624
00:36:07,080 --> 00:36:11,000
เพราะผมกําลังพูดถึงแม่เขา
และเขามีความสุขกับเรื่องแม่มาก

625
00:36:11,080 --> 00:36:14,040
ถ้าผมพูดอะไรในแง่ลบเกี่ยวกับแม่เขา

626
00:36:14,760 --> 00:36:17,680
มันจะทําลายความสัมพันธ์ของผมกับเกรแฮมแน่ๆ

627
00:36:20,600 --> 00:36:22,120
แม่เขากําลังจะตาย

628
00:36:22,960 --> 00:36:25,400
และแม่เขาอยากอยู่กับเขา

629
00:36:26,400 --> 00:36:30,360
และสําหรับเกรแฮม
เรื่องนั้นสําคัญกว่าอะไรทั้งนั้น

630
00:36:33,320 --> 00:36:34,680
อีกสองสามวันที่บอก

631
00:36:35,200 --> 00:36:37,400
กลายเป็นอีกหลายวันและอีกหลายวัน

632
00:36:37,480 --> 00:36:39,160
ฉันอยู่บ้านคนเดียว

633
00:36:39,240 --> 00:36:42,240
ไม่มีครอบครัวช่วยเหลือ เลี้ยงลูกคนแรก

634
00:36:42,320 --> 00:36:45,720
ฉันต้องไปหาเพื่อนบ้าน ให้เพื่อนบ้านช่วยไปซื้อนม

635
00:36:45,800 --> 00:36:48,160
และข้าวของจากซูเปอร์มาร์เก็ต

636
00:36:49,200 --> 00:36:52,320
คนเป็นพ่อ ก็ย่อมอยากอยู่กับครอบครัว

637
00:36:53,920 --> 00:36:56,720
แต่ผมยังไม่ได้เซ็นเอกสารอะไรเลย

638
00:36:56,800 --> 00:37:00,080
ซึ่งเป็นเหตุผลทั้งหมดที่เราไปที่นั่น

639
00:37:01,080 --> 00:37:04,240
แม่ผมยังประชุมกับนายธนาคารและทนายอยู่เลย

640
00:37:04,320 --> 00:37:06,800
และเธอพยายามขอให้ผมอยู่ต่อ

641
00:37:07,440 --> 00:37:10,200
ผมเลยคิดว่า

642
00:37:10,280 --> 00:37:13,520
"ผมทิ้งเธอและกลับไปไม่ได้

643
00:37:13,600 --> 00:37:15,880
เพราะอีกไม่นานเธอก็จะไม่อยู่แล้ว"

644
00:37:23,000 --> 00:37:26,920
ผมไปโรงแรมทุกสองวัน คิดว่านะ

645
00:37:27,000 --> 00:37:29,680
ผมจะพยายามดูว่าเกิดอะไรขึ้น

646
00:37:30,800 --> 00:37:34,000
ไม่ได้มีแค่เกรแฮม ตัวผม และดิออน

647
00:37:34,080 --> 00:37:36,040
ผมเจอคนเยอะมากที่โรงแรม

648
00:37:38,600 --> 00:37:41,080
ตอนแรกเลย ผมไม่เห็นเธอนะ
ผมได้ยินเสียงเธอ

649
00:37:41,160 --> 00:37:43,160
ผมได้ยินเสียงข้างหลังพูดว่า

650
00:37:43,240 --> 00:37:44,360
"พ่อหนุ่ม!"

651
00:37:44,440 --> 00:37:47,360
แล้วผมก็หันไป และเห็นผู้หญิงคนนี้

652
00:37:47,440 --> 00:37:50,920
ที่มองแฟนผมไม่วางตา
เพราะแฟนผม เธอเป็นคนจีน

653
00:37:51,640 --> 00:37:54,080
คําถามแรกที่เธอถามฉันคือ

654
00:37:54,600 --> 00:37:56,160
"คุณทํางานอะไร"

655
00:37:56,240 --> 00:37:58,960
และฉันตกใจมากเพราะว่า

656
00:37:59,040 --> 00:38:02,240
ฉันเห็นผู้หญิงคนนี้ น่าจะอายุ 80 ได้

657
00:38:02,840 --> 00:38:05,440
และเธอถามฉันว่าทํางานอะไร

658
00:38:05,520 --> 00:38:08,640
และผมตอบว่า "นักการเงินของผมบอกว่า
ผมเป็นผู้สร้างภาพยนตร์"

659
00:38:09,160 --> 00:38:12,840
ผมเป็นแค่มนุษย์คนหนึ่งที่สนใจในชีวิต

660
00:38:13,680 --> 00:38:16,960
นั่นเป็นเหตุผลที่เรามาที่ซูริค

661
00:38:17,040 --> 00:38:20,640
เรากําลังมองหาการลงทุน
สําหรับสตาร์ทอัปของเรา

662
00:38:20,720 --> 00:38:23,240
คิดซะว่าเป็นแอมะซอนเล็กๆ

663
00:38:23,320 --> 00:38:24,680
มันคือตลาด

664
00:38:24,760 --> 00:38:27,040
เพื่อขายสินค้าคุณภาพสูง

665
00:38:27,120 --> 00:38:28,840
เธอดูสนใจมาก

666
00:38:28,920 --> 00:38:31,480
เธอบอกว่า "ฉันอยากให้คุณคุยกับทนายของฉัน"

667
00:38:32,400 --> 00:38:34,640
เธอมีทนายจากสํานักกฎหมายที่ดีมาก

668
00:38:34,720 --> 00:38:36,080
มาเกือบทุกวัน

669
00:38:36,840 --> 00:38:39,320
มีนายธนาคารของเธอจากธนาคารสวิสรายใหญ่

670
00:38:40,040 --> 00:38:42,760
เธอดูเป็นคนรวยมาก

671
00:38:43,480 --> 00:38:46,200
และเธอก็พูดให้รู้ว่าเธอรวย

672
00:38:46,280 --> 00:38:51,160
เธอบอกว่า "รู้ไหม
ฉันเป็นลูกนอกสมรสของสุลต่านบรูไน"

673
00:38:52,240 --> 00:38:55,440
ผมเคยเจอเรื่องที่บ้ากว่านั้น เรื่องนี้ก็เลยเฉยๆ

674
00:38:56,360 --> 00:38:58,040
ทนายตรวจสอบข้อตกลง

675
00:38:58,680 --> 00:39:00,520
และเธอเซ็นเอกสาร

676
00:39:02,240 --> 00:39:04,160
โอเค นี่คือสัญญา

677
00:39:04,240 --> 00:39:08,720
เธอซื้อหุ้นของบริษัทเราไป 20 เปอร์เซ็นต์

678
00:39:10,120 --> 00:39:14,680
เท่ากับสองล้านห้าแสนฟรังก์สวิส
สําหรับ 20 เปอร์เซ็นต์ของบริษัท

679
00:39:15,640 --> 00:39:18,480
แล้วเธอก็พูดว่า "ตอนนี้คุณมีนักลงทุนแล้ว"

680
00:39:19,200 --> 00:39:21,120
เธอเป็นคนน่าสนใจมาก

681
00:39:21,200 --> 00:39:22,280
มีเสน่ห์

682
00:39:23,960 --> 00:39:25,200
มีไหวพริบ

683
00:39:26,040 --> 00:39:27,240
มันสนุกครับ

684
00:39:35,920 --> 00:39:39,240
และเธอเรียกแฟนผมว่าหลานสาว

685
00:39:39,320 --> 00:39:41,800
มันเลยกลายเป็นการเดินทางส่วนตัวของเรา

686
00:39:45,120 --> 00:39:46,920
แล้วเธอก็พูดว่า "หลานชาย"

687
00:39:47,000 --> 00:39:49,040
นั่นคือชื่อผมตอนนั้น "หลานชาย"

688
00:39:49,120 --> 00:39:50,960
"ขอเงิน 2,000 ยูโรได้ไหม"

689
00:39:54,200 --> 00:39:56,400
เธอมีปัญหาในการถอนเงิน

690
00:39:56,480 --> 00:40:00,120
เพราะโควิดและการโอนเงิน และนู่นนี่นั่น

691
00:40:00,200 --> 00:40:02,160
ผมบอกว่า "ได้สิ ไม่มีปัญหา"

692
00:40:03,000 --> 00:40:04,760
วางกลับไป ตรงนี้

693
00:40:05,640 --> 00:40:08,160
- ขอบคุณมากครับ
- บอกผู้หญิงคนนั้น...

694
00:40:09,200 --> 00:40:11,360
เธอจะเป็นนักลงทุนของเรา

695
00:40:11,440 --> 00:40:13,480
และในวัฒนธรรมเอเชีย

696
00:40:13,560 --> 00:40:17,120
มันมีธรรมเนียมการให้ของขวัญอยู่จริงๆ

697
00:40:17,200 --> 00:40:22,360
มันมีความเป็นหนี้บุญคุณว่า
เมื่อไหร่ที่ได้รับอะไรมา เราก็ต้องให้ตอบแทน

698
00:40:23,520 --> 00:40:27,560
เธอบอกว่า "ออกไปซื้อของข้างนอกกันเถอะ"

699
00:40:28,920 --> 00:40:31,640
เราซื้อรองเท้าบูทอุ่นๆ ให้เธอ

700
00:40:31,720 --> 00:40:32,600
หมวก

701
00:40:35,000 --> 00:40:36,040
กระเป๋าถือ

702
00:40:37,600 --> 00:40:39,040
ชุดกระโปรง

703
00:40:39,120 --> 00:40:41,840
เธอกําลังลองเสื้อโค้ทตัวนึง

704
00:40:42,440 --> 00:40:44,440
ผมคิดว่าประมาณ 8,000 ได้

705
00:40:45,120 --> 00:40:48,080
และเธอพูดว่า "โอ้ ฉันชอบเสื้อโค้ทตัวนี้จัง"

706
00:40:50,520 --> 00:40:52,320
และสุดท้ายผมก็จ่ายให้

707
00:40:52,400 --> 00:40:54,920
เราซื้อแชมเปญให้เธอ แชมเปญหลายขวดเลย

708
00:40:55,000 --> 00:40:59,800
พระเจ้าช่วย แค่ค่าแชมเปญของเราอย่างเดียว
ก็น่าจะ 10,000 แล้ว

709
00:41:02,640 --> 00:41:04,480
เธอบอกว่า "อย่าบอกเกรแฮมนะ"

710
00:41:05,840 --> 00:41:10,960
ผมไม่ได้รับอนุญาตให้บอกเกรแฮม
เพราะเธอไม่อยากให้ลูกชายเธอรู้

711
00:41:11,040 --> 00:41:14,240
ว่าแม่ผู้มั่งมีของเขา
ที่ในที่สุดก็ได้กลับมาพบกันอีกครั้ง

712
00:41:14,320 --> 00:41:17,600
อาจมีปัญหาว่ามีเงินไม่เพียงพอในตอนนั้น

713
00:41:18,440 --> 00:41:24,400
ผมเลยสัญญากับเธอด้วยหัวใจ
ว่าผมจะไม่บอกอะไรเกรแฮมเลย

714
00:41:27,440 --> 00:41:31,520
ฉันเริ่มกังวลมากขึ้นเรื่อยๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่น

715
00:41:31,600 --> 00:41:35,840
สัญญาที่ดิออนพูดถึง เงินที่ดิออนพูดถึง

716
00:41:37,080 --> 00:41:39,680
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริงเลย

717
00:41:39,760 --> 00:41:42,000
มีแต่การพูดถึง

718
00:41:42,720 --> 00:41:44,760
และยิ่งฉันสงสัยดิออนมากเท่าไหร่

719
00:41:46,000 --> 00:41:47,280
ดิออน

720
00:41:48,040 --> 00:41:52,480
ก็ยิ่งพยายามผลักฉันออกไปมากเท่านั้น
และพยายามไม่ให้ฉันเข้ามายุ่ง

721
00:41:54,600 --> 00:41:55,560
{\an8}ไง เฮเธอร์

722
00:41:55,640 --> 00:41:58,240
{\an8}ที่จริงฉันไม่อยากคุยกับเธอหรอกนะ

723
00:41:59,840 --> 00:42:03,000
{\an8}เพราะเธอทําให้ฉันเสียใจหลายเรื่อง

724
00:42:03,600 --> 00:42:05,720
ฉันจะจําทุกอย่างไว้

725
00:42:05,800 --> 00:42:07,920
ฉันแค่อยากให้เกรงใจกัน

726
00:42:09,240 --> 00:42:12,120
เธอจะพูดกับฉันด้วยความรุนแรง

727
00:42:12,200 --> 00:42:14,520
แบบที่ฉันไม่เคยรู้สึกจากใครมาก่อน

728
00:42:15,120 --> 00:42:17,080
เธอแสดงบุคลิกที่สนุก มีความสุข

729
00:42:17,160 --> 00:42:21,160
"ไปปาร์ตี้กันเถอะ มาสนุกกัน" กับเกรแฮม

730
00:42:21,240 --> 00:42:24,480
แล้วก็มีสิ่งที่แฝงอยู่ลึกๆ และโสมมมากๆ

731
00:42:24,560 --> 00:42:28,360
ที่ซ่อนตัวอยู่และกําลังพุ่งเข้ามาหาฉัน

732
00:42:29,360 --> 00:42:32,440
และเกรแฮมมองไม่เห็นมัน

733
00:42:32,960 --> 00:42:36,760
ถ้าผมขึ้นไปข้างบนแล้วแม่ล้ม
หัวฟาดพื้นแล้วไม่ตื่น

734
00:42:36,840 --> 00:42:37,960
ผมก็ลําบากสิ

735
00:42:38,520 --> 00:42:42,120
ผมเริ่มกังวลมาก

736
00:42:42,200 --> 00:42:46,080
เพราะบางวันเธอนอนอยู่บนโซฟา
และไม่ขยับตัว

737
00:42:47,440 --> 00:42:49,840
ตัวแข็งทื่อและซีด

738
00:42:49,920 --> 00:42:51,920
เหมือนเธอไม่มีชีวิตแล้ว

739
00:42:52,000 --> 00:42:54,240
ผมจะถามว่า "แม่โอเคไหม

740
00:42:54,320 --> 00:42:55,840
ไปหาหมอกันเถอะ"

741
00:42:55,920 --> 00:43:00,400
"แม่ต้องการยาแบบไหน"
เธอมีกระเป๋าใส่ยาใบใหญ่

742
00:43:02,160 --> 00:43:05,720
แม่ขอให้พระเจ้าเอาชีวิตแม่ไปคืนนี้เลย

743
00:43:06,280 --> 00:43:08,600
แม่ขอตายดีกว่า

744
00:43:08,680 --> 00:43:10,520
เธอพูดว่า "รู้อะไรไหม

745
00:43:10,600 --> 00:43:12,920
แม่ไม่ไหวแล้ว มาจบเรื่องนี้กันเถอะ"

746
00:43:13,600 --> 00:43:17,560
แล้วเธอก็ลุกไปที่ระเบียง
และผมต้องลากเธอลงมา

747
00:43:18,360 --> 00:43:20,240
นี่อาจเป็นเวลาตีหนึ่ง ตีสอง

748
00:43:20,320 --> 00:43:22,480
แล้วผมก็ได้แต่นั่งกังวลอยู่ตรงนั้น

749
00:43:22,560 --> 00:43:25,040
"ผมจะกลับบ้านมา
แล้วเจอเธอตายอยู่ตรงไหนรึเปล่า"

750
00:43:26,560 --> 00:43:29,360
"หรือเธอจะทําอะไรกลางดึกรึเปล่า"

751
00:43:29,440 --> 00:43:31,360
แม่รักลูกมากนะ

752
00:43:31,440 --> 00:43:33,400
จําไว้ให้ดีนะ

753
00:43:35,640 --> 00:43:38,640
เมื่อคริสต์มาสใกล้เข้ามาทุกที

754
00:43:38,720 --> 00:43:41,040
เกรแฮมก็บอกฉันว่าเธอ

755
00:43:41,760 --> 00:43:44,680
ไม่ยอมให้เขากลับบ้านเลยจริงๆ

756
00:43:44,760 --> 00:43:49,560
มันเป็นคริสต์มาสแรกกับลูกชายของเรา
และเขาอายุสามเดือน

757
00:43:49,640 --> 00:43:53,200
และสําหรับฉัน
การที่เกรแฮมอยู่ด้วยเป็นเรื่องสําคัญมาก

758
00:43:53,280 --> 00:43:59,040
ผมจะกลับบ้านตอนคริสต์มาส
ผมต้องสู้เพื่อกลับบ้านช่วงคริสต์มาสให้ได้

759
00:43:59,120 --> 00:44:01,840
ผมสัญญากับเฮเธอร์ว่าผมจะกลับบ้าน

760
00:44:05,240 --> 00:44:08,840
เกรแฮมกลับมาตอนเย็นของวันคริสต์มาสอีฟ

761
00:44:11,320 --> 00:44:14,840
และเช้าวันนั้นเขาโทรมาหาฉัน
บอกว่า "ผมจะกลับบ้านวันนี้"

762
00:44:15,720 --> 00:44:17,640
ซึ่งฉันโล่งใจมาก

763
00:44:18,720 --> 00:44:23,040
และในคืนที่ผมออกเดินทาง
ผมได้รับข้อความเยอะมาก

764
00:44:23,120 --> 00:44:25,800
ภาพที่เธอเสียใจมาก

765
00:44:25,880 --> 00:44:29,720
ภาพของผู้หญิงที่ใจสลาย
ที่ลูกชายเธอทิ้งเธอไป

766
00:44:30,320 --> 00:44:32,240
และเธอร้องไห้หนักมาก

767
00:44:32,320 --> 00:44:34,200
แต่ในขณะเดียวกัน ผมกลับมา

768
00:44:35,960 --> 00:44:39,360
แน่นอนว่าผมดีใจมากที่จะได้เจอลูกผมกับเฮเธอร์

769
00:44:39,440 --> 00:44:41,480
เขาโตขึ้นมากในสองเดือน

770
00:44:42,240 --> 00:44:43,360
ผมทํามื้อเที่ยงวันคริสต์มาส

771
00:44:44,280 --> 00:44:47,320
ผมคิดว่ามันเป็นช่วงเวลาที่ดีทีเดียว รู้ไหม

772
00:44:47,400 --> 00:44:51,400
มีความสุขกับพวกเขา วันคริสต์มาสและทุกอย่าง

773
00:44:52,040 --> 00:44:54,640
คริสต์มาสนั้นเป็นคริสต์มาสที่แย่ที่สุดในชีวิตฉัน

774
00:44:55,280 --> 00:44:56,760
เพราะเรา

775
00:44:57,440 --> 00:45:00,640
ทะเลาะกันหนักมากตอนตีสี่เรื่องดิออน

776
00:45:03,240 --> 00:45:05,800
และฉันเป็นคนพูดกับเกรแฮมว่า "แบบนี้ไม่โอเค

777
00:45:05,880 --> 00:45:08,000
คุณหายไปสองเดือน

778
00:45:08,880 --> 00:45:12,040
และตอนนี้คุณก็กลับมาในนาทีสุดท้าย
เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น"

779
00:45:15,800 --> 00:45:19,120
เฮเธอร์พยายามชี้ให้เห็นว่า
มีคนพยายามทําลายความสัมพันธ์ของเราอยู่

780
00:45:19,680 --> 00:45:21,280
และผมบอก "คุณบ้าไปแล้ว"

781
00:45:22,720 --> 00:45:23,920
ฉันต้อง

782
00:45:24,960 --> 00:45:26,560
ปล่อยให้พวกเขารักกัน

783
00:45:27,880 --> 00:45:29,280
คิดถึงแม่ไหม

784
00:45:33,920 --> 00:45:34,760
ดี

785
00:45:35,560 --> 00:45:38,640
เกรแฮมกับฉันอยากกลับไปนิวซีแลนด์

786
00:45:38,720 --> 00:45:42,360
เพื่อพาลูกไปให้ครอบครัวฉันและพ่อแม่ฉันรู้จัก

787
00:45:42,440 --> 00:45:45,560
ฉันเลยพยายามจะจองตั๋วให้เรา และ...

788
00:45:46,720 --> 00:45:50,920
ดิออนพยายามโน้มน้าวเกรแฮมว่าเขาไปไม่ได้

789
00:45:51,440 --> 00:45:53,600
เพราะเธอจะตายในช่วงนั้น

790
00:45:56,880 --> 00:45:59,080
แม่ไปหาหมอตลอด

791
00:45:59,160 --> 00:46:00,960
แม่เข้าโรงพยาบาล

792
00:46:01,480 --> 00:46:03,080
แม่ป่วย

793
00:46:04,040 --> 00:46:06,360
ตอนนี้แม่แทบเดินไม่ได้แล้ว

794
00:46:07,320 --> 00:46:09,640
{\an8}ลูกชายแม่อยู่ไหน

795
00:46:11,440 --> 00:46:13,600
การเดินทางไปนิวซีแลนด์กินเวลาหกสัปดาห์

796
00:46:13,680 --> 00:46:17,280
ปลายเดือนมกราคม ซึ่งก็คือหกเดือน
หลังจากที่แม่ผมบอกผมว่า

797
00:46:17,360 --> 00:46:19,720
หมอบอกว่าเธอป่วย

798
00:46:20,600 --> 00:46:22,600
ในความเป็นจริง เวลาของเธอหมดแล้ว

799
00:46:22,680 --> 00:46:24,480
และเธอก็พูดชัดเจนมาก

800
00:46:24,560 --> 00:46:28,200
ว่าตอนนี้หมอบอกว่า
เธออยู่ได้อีกหลักสัปดาห์หรือวัน

801
00:46:29,560 --> 00:46:31,280
แม่เป็นหญิงป่วย

802
00:46:32,560 --> 00:46:33,840
และแม่แก่แล้ว

803
00:46:36,240 --> 00:46:39,400
{\an8}แม่แค่อยากอยู่กับลูกให้มากที่สุด

804
00:46:42,360 --> 00:46:44,320
เกรแฮมโกรธมาก

805
00:46:44,400 --> 00:46:48,040
มีหลากหลายอารมณ์มากในตอนนั้น

806
00:46:48,120 --> 00:46:52,320
เพราะเขาเชื่อว่าเธอกําลังจะตาย

807
00:46:54,320 --> 00:46:55,800
มันกลืนไม่เข้าคายไม่ออกน่ะ

808
00:46:55,880 --> 00:46:57,880
ทําสิ่งที่ถูกต้องและเป็นจริง

809
00:46:57,960 --> 00:47:00,520
และอยู่กับภรรยาและลูกของเรา

810
00:47:01,040 --> 00:47:04,040
หรือสิ่งที่ถูกต้องและเป็นจริง

811
00:47:04,120 --> 00:47:07,400
และไปหาแม่ มีความสุขกับวันที่เหลือของเธอ

812
00:47:07,480 --> 00:47:09,160
หลังจากไม่เจอกัน 45 ปี

813
00:47:11,560 --> 00:47:12,760
จะเลือกทางไหนดี

814
00:47:15,600 --> 00:47:16,560
ทางไหน

815
00:47:18,720 --> 00:47:19,920
ถ้าแม่ตายในโรงแรม

816
00:47:20,000 --> 00:47:21,520
ก็ไม่มีใครรู้อยู่แล้ว

817
00:47:23,200 --> 00:47:24,840
ไม่มีใครรู้

818
00:47:26,720 --> 00:47:29,920
เขาไม่อยากจะไม่อยู่เคียงข้างเธอ

819
00:47:31,120 --> 00:47:35,640
เขาเลยตัดสินใจไม่ไปนิวซีแลนด์

820
00:47:36,800 --> 00:47:41,760
ผมสามารถไปนิวซีแลนด์
และเสี่ยงที่จะไม่ได้กลับมา

821
00:47:42,840 --> 00:47:44,960
เห็นแม่ผมจากไปได้จริงๆ เหรอ

822
00:47:48,080 --> 00:47:50,120
ตอนนั้นฉัน

823
00:47:50,920 --> 00:47:51,960
ว้าวุ่นใจสุดๆ

824
00:47:52,560 --> 00:47:56,640
เพราะฉันต้องออกจากตรงนั้น
ฉันต้องการพื้นที่ส่วนตัว แล้วฉันก็...

825
00:47:58,240 --> 00:48:00,120
ฉันต้องการเจอครอบครัวฉัน

826
00:48:00,200 --> 00:48:03,360
และรายล้อมด้วยคนที่รักฉันในตอนนั้น

827
00:48:08,360 --> 00:48:10,240
อรุณสวัสดิ์ ที่รัก

828
00:48:11,560 --> 00:48:14,160
ฉันสบายดี ฉันรู้ว่าเสียงใคร

829
00:48:15,480 --> 00:48:19,360
ผมกลับมาจากทริปสั้นๆ กับจวินเหยียน

830
00:48:20,000 --> 00:48:22,240
แล้วจู่ๆ ก็มีผู้ชายคนนี้โผล่มา

831
00:48:23,320 --> 00:48:25,200
เป็นคนจีน ชื่อเผิง

832
00:48:27,040 --> 00:48:29,760
เธอบอกว่า "โอ้ หลานชาย หลานสาว

833
00:48:29,840 --> 00:48:32,800
ฉันต้องคุยธุระกับเผิงคนนี้"

834
00:48:36,080 --> 00:48:37,080
ผมชื่อเผิง

835
00:48:37,560 --> 00:48:38,720
ผมมาจากจีน

836
00:48:38,800 --> 00:48:41,160
ผมอยู่ที่เยอรมนีมาหลายปีแล้ว

837
00:48:41,240 --> 00:48:45,440
เผิงมีหุ้นส่วนธุรกิจที่เชื่อมโยงเขากับดิออน

838
00:48:45,520 --> 00:48:48,720
ด้วยความคิดที่ว่าดิออน
สามารถลงทุนในธุรกิจของเธอได้

839
00:48:49,720 --> 00:48:53,920
เธอจะให้หุ้นส่วนธุรกิจกับผม 60 ล้าน

840
00:48:54,640 --> 00:48:57,800
สําหรับการลงทุนทั้งหมด
เพื่อขยายธุรกิจของเธอ

841
00:48:58,640 --> 00:49:02,280
แต่ในประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
คุณจะรับอย่างเดียวไม่ได้

842
00:49:04,320 --> 00:49:07,520
เผิงเป็นคนกลางที่เป็นตัวแทนให้กับบริษัทยา

843
00:49:07,600 --> 00:49:10,360
ที่เชี่ยวชาญด้านการรักษามะเร็ง

844
00:49:10,440 --> 00:49:12,640
เขาอาจช่วยให้เธอได้รับการรักษาได้

845
00:49:12,720 --> 00:49:16,200
และยังช่วยหาเงินทุนให้บริษัทด้วย

846
00:49:17,840 --> 00:49:20,640
หุ้นส่วนธุรกิจผมเลยเสนอ

847
00:49:20,720 --> 00:49:23,840
การรักษามะเร็งสุดล้ําสมัยฟรีให้ดิออน

848
00:49:23,920 --> 00:49:27,520
ซึ่งมีแค่ในสวิตเซอร์แลนด์เท่านั้น

849
00:49:29,640 --> 00:49:32,160
การรักษานี้จะฟรีทั้งหมด

850
00:49:36,720 --> 00:49:39,160
ฉันเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย

851
00:49:39,240 --> 00:49:40,800
ฉันอาจตายภายในหนึ่งเดือน

852
00:49:40,880 --> 00:49:42,920
ฉันอาจตายภายในสองเดือน

853
00:49:43,000 --> 00:49:45,400
ใครจะรู้ พระเจ้าเท่านั้นที่รู้

854
00:49:46,640 --> 00:49:48,600
ดิออนบอกว่า "ฉันไม่ต้องการการรักษานั่น

855
00:49:48,680 --> 00:49:51,000
ฉันกําลังจะตาย ไม่มีประโยชน์หรอก

856
00:49:51,080 --> 00:49:54,320
แต่เขาให้เงินได้นะ"

857
00:49:54,400 --> 00:49:59,240
เธอพูดถึงวิธีที่เธอจะแจกจ่ายเงินก้อนนั้น

858
00:49:59,320 --> 00:50:00,960
ให้กับคนที่ขัดสน

859
00:50:01,040 --> 00:50:05,040
การไหลเวียนของเงินก้อนนี้
จะเป็นประโยชน์ต่อใครบางคนจริงๆ

860
00:50:05,120 --> 00:50:06,840
เราให้ทั้งหมด

861
00:50:07,520 --> 00:50:09,480
ห้าหมื่นดอลลาร์สหรัฐฯ

862
00:50:11,680 --> 00:50:14,360
เธออยากให้ส่งมอบเป็นเงินสด

863
00:50:18,920 --> 00:50:20,440
ขอบคุณนะที่รัก

864
00:50:23,000 --> 00:50:26,160
(สวิส)

865
00:50:26,240 --> 00:50:28,480
เธอกลับมาอังกฤษ

866
00:50:28,560 --> 00:50:31,680
แล้วเธอก็เช่าอะพาร์ตเมนต์ริมแม่น้ําเลย

867
00:50:32,520 --> 00:50:35,120
มุมมองจากพื้นถึงเพดานเห็นทาวเวอร์บริดจ์

868
00:50:40,640 --> 00:50:42,720
ตอนเธอกลับมาลอนดอน

869
00:50:42,800 --> 00:50:44,760
แม่เป็นคนจ่ายทุกอย่าง

870
00:50:48,080 --> 00:50:52,000
เธอโทรหานายธนาคารทุกวัน
และโทรหาทนายทุกวัน

871
00:50:52,080 --> 00:50:55,240
เพื่อให้แน่ใจว่า
เธอจัดการสิ่งที่ต้องการเสร็จเรียบร้อย

872
00:50:56,200 --> 00:50:58,440
- อันนี้บันทึกอะไร
- เธอแค่ตามไปก็พอ

873
00:50:58,520 --> 00:51:00,520
- แค่นั้นเหรอ เราบันทึกไว้เหรอ
- ใช่ นั่นแหละ

874
00:51:00,600 --> 00:51:02,680
โอเค เราออกไปแล้ว

875
00:51:02,760 --> 00:51:04,640
ตอนที่เราอยู่ในอะพาร์ตเมนต์นี้

876
00:51:04,720 --> 00:51:07,080
เพื่อนผมแวะมาหาสองสามคน

877
00:51:07,160 --> 00:51:09,520
เพื่อนเก่าสมัยเด็กๆ

878
00:51:10,320 --> 00:51:11,560
แม่น้ําเทมส์

879
00:51:12,840 --> 00:51:13,920
หอคอยลอนดอน

880
00:51:14,520 --> 00:51:15,840
ดูตรงนั้นสิ

881
00:51:15,920 --> 00:51:17,800
เป็นอะพาร์ตเมนต์ที่เจ๋งที่สุด

882
00:51:18,880 --> 00:51:20,600
ขอบใจนะที่รัก

883
00:51:21,320 --> 00:51:23,120
ฉันรักเธอนะ

884
00:51:23,200 --> 00:51:26,800
มากๆ...

885
00:51:26,880 --> 00:51:28,840
ดิออนเป็นคนสนุกมาก

886
00:51:28,920 --> 00:51:33,680
เธอเป็นมิตรมาก
จริงๆ แล้วมีเสน่ห์มากทีเดียว เธอ...

887
00:51:33,760 --> 00:51:36,280
นิสัยคล้ายเกรแฮมจริงๆ

888
00:51:36,360 --> 00:51:38,560
เป็นคนง่ายๆ อบอุ่นมาก และยิ้มกว้าง

889
00:51:47,120 --> 00:51:49,160
ผมรู้จักเกรแฮมช่วงวัยรุ่น

890
00:51:49,240 --> 00:51:51,360
น่าจะอายุประมาณ 14 หรือ 15 ปี

891
00:51:55,160 --> 00:51:56,000
โป๊ะแตก

892
00:51:56,680 --> 00:51:59,040
เขาชอบการออกนอกบ้าน และผมรู้ว่าทําไม

893
00:51:59,120 --> 00:52:00,800
เพราะการอยู่บ้านมันไม่สนุกเลย

894
00:52:01,640 --> 00:52:04,560
ผมไม่เคยเจอพ่อเขาเลย แต่รู้ว่าเขาดื่มหนัก

895
00:52:06,960 --> 00:52:09,160
เขามีวัยเด็กที่ลําบาก

896
00:52:09,840 --> 00:52:12,480
พ่อเขาชอบใช้ความรุนแรงมาก

897
00:52:13,000 --> 00:52:15,040
ตัวขับเคลื่อนหลักของเขาในการเป็นเชฟ

898
00:52:15,120 --> 00:52:17,400
คือการได้ออกมาจากสภาพแวดล้อมนั้น

899
00:52:17,480 --> 00:52:20,440
การเป็นเชฟเป็นหนทางที่ทําให้เขามีที่อยู่อาศัย

900
00:52:20,520 --> 00:52:22,560
มันอบอุ่น และเขามีอาหารกิน

901
00:52:26,840 --> 00:52:30,440
วัยเด็กของผม บางครั้งก็มีปัญหานิดหน่อย

902
00:52:32,280 --> 00:52:35,040
มีเรื่องของแอลกอฮอล์เยอะมาก

903
00:52:35,120 --> 00:52:37,640
จากสมาชิกคนนึงในครอบครัว

904
00:52:37,720 --> 00:52:39,880
และวันนี้ผมก็ยังมีแผลเป็นอยู่เลย

905
00:52:40,600 --> 00:52:41,560
ตรงนี้ครับ

906
00:52:43,240 --> 00:52:47,360
ผมอายุเจ็ดขวบ และผมทําถ้วยชาแตก
ผมเลยโดนทุบหัว

907
00:52:56,640 --> 00:52:59,080
คืองี้ พ่อผมน่ะ

908
00:53:00,440 --> 00:53:01,640
ไม่ใช่คนดี

909
00:53:03,840 --> 00:53:05,440
ผมไม่คิดถึงเขาเลยจริงๆ

910
00:53:06,520 --> 00:53:08,000
ครั้งสุดท้ายที่ผมเจอเขา

911
00:53:08,080 --> 00:53:10,880
ผมอายุ 18 และผมซัดเขาจนล้ม

912
00:53:12,000 --> 00:53:14,840
มันบ่งบอกว่าผมคิดกับเขายังไง

913
00:53:19,440 --> 00:53:23,360
ฉันว่าเกรแฮมมีแผลในใจ
ที่ยังไม่ได้รับการจัดการเยอะมาก

914
00:53:26,360 --> 00:53:28,880
สิ่งนึงที่ผมมักจะทําคือการรักทันที

915
00:53:30,360 --> 00:53:31,920
ผมเปิดกว้างมากเกินไป

916
00:53:35,320 --> 00:53:38,760
เขาพยายามจะชดเชยแผลในใจทั้งหมดนั้น

917
00:53:38,840 --> 00:53:40,200
ที่เขาเคยผ่านมา

918
00:53:41,520 --> 00:53:44,880
และเกรแฮมก็ตกหลุมพรางอย่างหนักของ

919
00:53:45,480 --> 00:53:47,160
การต้องการความรักจากแม่เขา

920
00:53:47,240 --> 00:53:49,680
และทําทุกอย่างเพื่อให้ได้ความรักนั้นคืนมา

921
00:53:58,320 --> 00:54:00,960
ตอนที่ฉันอยู่ที่นิวซีแลนด์ มันก็ชัดเจนมาก

922
00:54:01,040 --> 00:54:04,520
ว่ามันแย่กว่าที่ฉันคิดไว้มาก

923
00:54:06,640 --> 00:54:08,520
ฉันจับได้ว่าเขาทํา

924
00:54:09,400 --> 00:54:11,680
บัตรเครดิตอื่นในชื่อของเขา

925
00:54:11,760 --> 00:54:14,040
ที่แม่ของเขาขอให้เขาทํา

926
00:54:15,000 --> 00:54:17,080
และก่อหนี้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

927
00:54:18,240 --> 00:54:19,400
ซึ่งฉันไม่เคยรู้เรื่องเลย

928
00:54:22,040 --> 00:54:26,280
นี่คือจุดที่ฉันคิดได้ว่าเกรแฮมถูกควบคุมอย่างเต็มที่

929
00:54:30,640 --> 00:54:34,720
ตอนผมอยู่ที่ซูริค ก่อนคริสต์มาส

930
00:54:35,240 --> 00:54:38,400
เราพักในห้องสวีทห้องนึงในโรงแรมห้าดาว

931
00:54:38,480 --> 00:54:42,160
พวกเขายื่นใบเรียกเก็บเงินให้เธอ
และผมแทบจะตกเก้าอี้เลย

932
00:54:42,240 --> 00:54:46,240
เพราะมันประมาณ 25,000 ถึง 30,000 ปอนด์
และผมก็แบบ "แม่เจ้า"

933
00:54:48,720 --> 00:54:51,440
และเธอบอกว่า "ฉันแค่มีปัญหาเบิกเงินไม่ได้

934
00:54:51,520 --> 00:54:53,000
เดี๋ยวฉันหาเงินมาให้"

935
00:54:54,480 --> 00:54:56,000
ผมเลยคิดว่า "โอเค ไม่เป็นไร"

936
00:54:56,080 --> 00:54:59,200
แต่แล้วพวกเขาก็ถามต่อไม่หยุด
ผมเลยบอก "นี่ ผมให้แม่ยืมเงินได้นะ"

937
00:54:59,280 --> 00:55:03,320
ที่ซูริค ผมใช้เงินไป 15,000 ถึง 20,000

938
00:55:05,600 --> 00:55:09,160
{\an8}ที่ลอนดอนผมจ่ายค่าโรงแรมไป 20,000 ปอนด์

939
00:55:09,240 --> 00:55:11,240
{\an8}(สี่หมื่นปอนด์)

940
00:55:11,320 --> 00:55:13,040
{\an8}ตอนที่เธอกลับมาที่ลอนดอน

941
00:55:13,120 --> 00:55:17,800
{\an8}เราจ่ายไปอีก 10,000 ถึง 15,000 ปอนด์
ให้ค่าความบันเทิงและบิลต่างๆ ของเธอ

942
00:55:18,680 --> 00:55:20,840
{\an8}(ห้าหมื่นห้าพันปอนด์)

943
00:55:20,920 --> 00:55:23,640
{\an8}ยอดเงินทั้งหมดในบัตรเครดิต
ประมาณ 20,000 ถึง 25,000

944
00:55:25,200 --> 00:55:28,200
{\an8}ณ ตอนนั้น ผมเสียเงินไปแล้ว
ประมาณ 80,000 หรือ 100,000 ปอนด์

945
00:55:28,280 --> 00:55:31,880
{\an8}(แปดหมื่นปอนด์)

946
00:55:31,960 --> 00:55:33,280
เดือนต่อมา

947
00:55:34,120 --> 00:55:35,160
ฉันเห็น

948
00:55:35,680 --> 00:55:40,880
การโอนเงินก้อนใหญ่สองก้อน
ออกจากบัญชีร่วมของเกรแฮมกับฉัน

949
00:55:41,600 --> 00:55:43,480
เพื่อจ่ายค่ารถพวกนี้

950
00:55:44,280 --> 00:55:45,680
และฉันคุยกับเกรแฮมตรงๆ

951
00:55:46,320 --> 00:55:48,160
ฉันถาม "นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน

952
00:55:48,240 --> 00:55:50,760
ทําไมมีการจ่ายค่ารถพวกนี้

953
00:55:50,840 --> 00:55:54,320
ที่คุณเคยบอกฉันว่าจ่ายสดไปแล้ว

954
00:55:54,400 --> 00:55:56,920
ดิออนแสดงให้เห็นว่ารถพวกนี้เป็นของขวัญ

955
00:55:57,000 --> 00:56:00,160
และเห็นได้ชัดว่าเกรแฮมโดนหลอกเต็มๆ

956
00:56:00,240 --> 00:56:04,200
"แม่จะซื้อของขวัญให้ลูก
แม่จะกําจัดความเจ็บปวด 45 ปีออกไป"

957
00:56:04,280 --> 00:56:06,200
เธอพูดตามนั้นเป๊ะๆ เลย

958
00:56:06,720 --> 00:56:08,560
ทําไมผมจะต้องไม่เชื่อเธอด้วย

959
00:56:10,920 --> 00:56:12,800
ถ้าผมเพิ่งเข้ามาเป็นครอบครัว

960
00:56:12,880 --> 00:56:15,480
ผมคงไม่อยากจ่ายเงินสดให้คนที่ผมเพิ่งเจอหรอก

961
00:56:15,560 --> 00:56:18,160
เผื่อพวกเขากลายเป็นพวกห่วยแตก

962
00:56:19,000 --> 00:56:21,440
เธอจ่ายเงินมัดจําเพื่อให้ได้สัญญา

963
00:56:22,400 --> 00:56:25,200
{\an8}ผมจะใส่ชื่อผมลงไป และเธอจะผ่อนจ่าย
เธอทําแบบนั้น

964
00:56:25,280 --> 00:56:27,800
เธอผ่อนจ่ายค่ารถคันนั้น

965
00:56:28,680 --> 00:56:30,000
เธอผ่อนจ่ายค่ารถคันนั้น

966
00:56:30,080 --> 00:56:32,480
ผมไม่ได้ผ่อนจ่ายค่ารถคันนั้น เธอเป็นคนผ่อน

967
00:56:33,080 --> 00:56:36,520
แต่แล้วจู่ๆ เธอก็เลิกผ่อนจ่ายค่ารถ

968
00:56:37,520 --> 00:56:40,040
ฉันเข้าใจว่ารถยังไม่ได้ซื้อขาด

969
00:56:40,120 --> 00:56:43,040
และฉันเข้าใจว่าตอนนี้มีข้อตกลงนี้อยู่

970
00:56:43,120 --> 00:56:46,280
ว่าเขาต้องรับผิดชอบรถพวกนี้

971
00:56:46,360 --> 00:56:48,000
((ง) ยอดรวมค่าธรรมเนียมเครดิต
10,135 ปอนด์)

972
00:56:48,080 --> 00:56:49,440
((จ) ยอดเงินที่ต้องชําระคืน
83,105 ปอนด์)

973
00:56:49,760 --> 00:56:51,360
คุณคิดว่าเท่าไหร่

974
00:56:52,200 --> 00:56:54,880
ฉันว่ามากกว่า...

975
00:56:56,120 --> 00:56:57,720
หนึ่งแสนแปดหมื่นปอนด์

976
00:56:57,800 --> 00:56:59,960
{\an8}หนี้บัตรเกือบ 300,000 ปอนด์

977
00:57:00,040 --> 00:57:04,600
{\an8}(สามแสนปอนด์)

978
00:57:07,640 --> 00:57:08,960
ฉันโคตรโกรธเลย

979
00:57:10,640 --> 00:57:12,000
ฉันรู้สึก

980
00:57:12,680 --> 00:57:13,640
กลัวมาก

981
00:57:13,720 --> 00:57:17,760
ฉันเริ่มกลัวมากๆ ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร

982
00:57:17,840 --> 00:57:22,600
และเธอรุกล้ําเข้ามา
ในชีวิตคนรักของฉันมากแค่ไหนแล้ว

983
00:57:22,680 --> 00:57:26,280
และตอนนี้เธอมีอํานาจควบคุมเขามากแค่ไหน

984
00:57:27,480 --> 00:57:29,000
ฉันคิดว่าฉัน

985
00:57:29,960 --> 00:57:31,920
รู้ตัวว่าฉัน

986
00:57:32,000 --> 00:57:34,680
อยู่บนเส้นทางสู่ความพังพินาศจริงๆ

987
00:57:34,760 --> 00:57:37,480
และฉันต้องช่วยเกรแฮม

988
00:57:39,880 --> 00:57:41,280
{\an8}ไง เป็นไงบ้าง

989
00:57:41,360 --> 00:57:44,600
{\an8}เรื่องเขากับแม่เขามันเละเทะไปหมดจริงๆ

990
00:57:44,680 --> 00:57:46,440
{\an8}มันบ้าสุดๆ

991
00:57:46,520 --> 00:57:50,760
{\an8}แต่ตอนนี้เขามองอะไรไม่เหมือนฉันแล้ว

992
00:57:50,840 --> 00:57:54,560
{\an8}ฉันรู้ตัวว่าฉันคนเดียวไม่พอที่จะช่วยเกรแฮมได้

993
00:57:55,160 --> 00:57:57,720
และฉันรู้สึกว่า

994
00:57:58,440 --> 00:58:00,960
ฮวนจะสนับสนุน

995
00:58:01,040 --> 00:58:03,080
และอาจเห็นสิ่งที่ฉันเห็นอยู่

996
00:58:04,560 --> 00:58:05,760
นี่คือการต้มตุ๋น

997
00:58:08,240 --> 00:58:10,320
เกรแฮม ฟังสิ่งที่ฉันจะพูดกับคุณนะ

998
00:58:10,400 --> 00:58:13,040
เธอหลอกคุณอยู่ เธอกําลังเอาเงินไป

999
00:58:14,400 --> 00:58:15,440
เธอบอกผมว่า

1000
00:58:16,320 --> 00:58:19,440
เธอไม่ไว้ใจดิออนเลย

1001
00:58:20,520 --> 00:58:23,960
เธอคิดว่าจริงๆ แล้วดิออนเป็นนักต้มตุ๋น

1002
00:58:26,520 --> 00:58:31,400
และผมบอกเธอว่า "ผมก็คิดเหมือนกัน
ผมไม่ไว้ใจเธอจริงๆ"

1003
00:58:32,040 --> 00:58:36,240
เขาอยากมีแม่อยู่เคียงข้างเขามาก

1004
00:58:36,320 --> 00:58:38,960
ดิออนรู้เรื่องนั้น และเธอใช้ประโยชน์จากมัน

1005
00:58:39,560 --> 00:58:41,800
{\an8}แม่หวังว่าลูกจะเห็นในหัวใจแม่

1006
00:58:41,880 --> 00:58:43,520
{\an8}ว่าแม่รักลูกมากแค่ไหน

1007
00:58:44,000 --> 00:58:47,720
พอเธอเลิกผ่อนจ่ายรถ มันก็เครียดมากครับ

1008
00:58:47,800 --> 00:58:50,680
เรากําลังพูดถึงการจ่ายเงิน
หลายพันปอนด์ต่อเดือน

1009
00:58:50,760 --> 00:58:52,240
ให้กับรถพวกนี้

1010
00:58:52,320 --> 00:58:55,120
แต่เธอบอกผมอยู่ตรงนั้นว่าผมไม่ต้องกังวล

1011
00:58:55,200 --> 00:58:56,680
มันคือของขวัญ

1012
00:58:56,760 --> 00:58:58,160
เดี๋ยวจะจ่ายให้

1013
00:58:58,240 --> 00:59:03,240
ผมรู้สึกอุ่นใจจากการที่เธอคุยโทรศัพท์ตลอดเวลา

1014
00:59:03,320 --> 00:59:06,840
กับนายธนาคารและทนายของเธอ

1015
00:59:06,920 --> 00:59:09,400
และผมเห็นเธอทําอยู่แค่นั้นจริงๆ

1016
00:59:10,680 --> 00:59:12,720
{\an8}ผมไม่รู้จะพูดยังไงดี

1017
00:59:12,800 --> 00:59:14,400
{\an8}ไม่รู้จริงๆ

1018
00:59:14,480 --> 00:59:16,960
{\an8}ผมคิดว่าเขาไม่รู้ตัวเลยสักนิด

1019
00:59:17,040 --> 00:59:18,600
{\an8}พูดตามตรงนะ

1020
00:59:18,680 --> 00:59:20,080
{\an8}เขาโดนแม่ของเขา

1021
00:59:20,160 --> 00:59:21,360
{\an8}ควบคุม

1022
00:59:22,440 --> 00:59:25,200
{\an8}เขาถูกล้างสมองไปหมดแล้ว

1023
00:59:25,280 --> 00:59:28,000
มีความกังวลเกี่ยวกับสถานการณ์นี้

1024
00:59:28,080 --> 00:59:30,320
เขาจะเสียเงินทั้งหมด

1025
00:59:30,400 --> 00:59:33,680
และเสียเพื่อน ครอบครัว

1026
00:59:33,760 --> 00:59:34,680
ทุกคน

1027
00:59:35,400 --> 00:59:36,360
สูญเสียทุกอย่าง

1028
00:59:38,440 --> 00:59:40,760
ฉันรู้ว่ามันจะเป็นหายนะ

1029
00:59:40,840 --> 00:59:43,560
และฉันรู้สึกไร้อํานาจมากๆ

1030
00:59:45,800 --> 00:59:49,480
มันแทบจะคล้ายกับรูปแบบของการสะกดจิต

1031
00:59:50,040 --> 00:59:54,000
ที่เขามองไม่เห็นอะไร
อย่างมีเหตุผลและชัดเจนอีกต่อไป

1032
00:59:55,000 --> 00:59:56,360
ไม่ต้องห่วง

1033
00:59:57,840 --> 00:59:59,600
ใช้ชีวิตให้สนุก

1034
01:00:01,320 --> 01:00:04,600
เธอโทรหาผมและพูดว่า "รู้ไหม เกรแฮมน่ะ

1035
01:00:04,680 --> 01:00:06,200
เขาไม่ดูแลฉันเลย

1036
01:00:06,280 --> 01:00:07,880
เขาแค่อยากได้เงินฉัน

1037
01:00:07,960 --> 01:00:10,400
ถ้าฉันตาย เขาก็ไม่สนหรอก"

1038
01:00:11,080 --> 01:00:13,080
ทุกอย่างที่พวกเขาจ่ายให้ฉัน

1039
01:00:13,160 --> 01:00:14,480
พวกเขาอยากได้คืน

1040
01:00:14,560 --> 01:00:16,760
เป็นลูกประสาอะไรกัน

1041
01:00:16,840 --> 01:00:19,840
มีอยู่ช่วงนึง เธอเริ่มจะ

1042
01:00:19,920 --> 01:00:22,440
ฉันขอพูดว่า พูดถึงเกรแฮมอย่างน่ารังเกียจ

1043
01:00:22,520 --> 01:00:24,880
และกล่าวหาเขาหลายเรื่อง

1044
01:00:24,960 --> 01:00:27,200
ฉันอาเจียน ไอเป็นเลือดเยอะมาก

1045
01:00:27,280 --> 01:00:28,320
ฉันตะโกนว่า

1046
01:00:28,400 --> 01:00:30,880
ลูก เปิดประตูหน่อย!

1047
01:00:30,960 --> 01:00:33,240
ไม่ เขาไม่สนเลย

1048
01:00:33,320 --> 01:00:35,480
ฉันไม่สนเขาแล้วละ

1049
01:00:37,200 --> 01:00:42,520
ดิออนอ้างว่าเกรแฮมผลาญเงินเธอจนหมดบัญชี

1050
01:00:42,600 --> 01:00:44,240
และใช้เงินของเธอจนหมด

1051
01:00:44,320 --> 01:00:48,480
ในขณะที่บัญชีอื่นๆ ก็ถูกส่งให้ทนายไปแล้ว

1052
01:00:49,320 --> 01:00:50,960
ฉันไม่มีเสียง

1053
01:00:51,040 --> 01:00:53,000
ไว้ค่อยคุยกันนะ

1054
01:00:53,080 --> 01:00:55,160
แค่นี้ก่อนนะ

1055
01:00:55,240 --> 01:00:57,600
ผมสงสารดิออนมาก

1056
01:00:57,680 --> 01:00:59,960
เธอเป็นคนแก่ที่นั่งรถเข็น

1057
01:01:00,640 --> 01:01:02,200
อายุ 85 ปี

1058
01:01:02,280 --> 01:01:05,400
ทุกข์ทรมานจากโรงมะเร็งสามชนิด

1059
01:01:06,000 --> 01:01:08,600
{\an8}สวัสดี หลานชาย...

1060
01:01:08,680 --> 01:01:09,800
{\an8}ถ้าคุณทําได้

1061
01:01:09,880 --> 01:01:11,440
{\an8}ช่วย...

1062
01:01:11,520 --> 01:01:13,040
{\an8}ฉันขอยืมเงิน

1063
01:01:13,120 --> 01:01:14,800
{\an8}หนึ่งหมื่นยูโร

1064
01:01:14,880 --> 01:01:17,160
{\an8}ฉันจะคืนให้นะ...

1065
01:01:17,240 --> 01:01:20,360
{\an8}ผมเลยเอาเงินอีก 10,000

1066
01:01:21,160 --> 01:01:22,800
ให้คุณย่า

1067
01:01:24,400 --> 01:01:26,000
ผมเรียกเธอว่าย่าจริงๆ

1068
01:01:27,320 --> 01:01:29,440
ขอบใจนะ ที่รัก บ๊ายบาย

1069
01:01:34,960 --> 01:01:38,240
ในแง่ของความรู้สึก ฉันรู้ว่าฉันต้อง
พยายามเอาคนรักของฉันกลับมา

1070
01:01:38,320 --> 01:01:39,600
และฉันต้องโน้มน้าวเขา

1071
01:01:39,680 --> 01:01:42,640
และฉันต้องการหลักฐานที่เป็นรูปธรรมไปให้เขาดู

1072
01:01:43,240 --> 01:01:45,400
เพื่อให้เขาเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

1073
01:01:45,480 --> 01:01:49,800
ฉันต้องสู้กับดิออน
และไม่ยอมให้เธอหนีไปได้

1074
01:01:49,880 --> 01:01:51,120
เพราะต้องมีคนหยุดเธอ

1075
01:01:52,200 --> 01:01:55,840
ฉันเลยเริ่มหาข้อมูลเกี่ยวกับดิออน

1076
01:01:57,200 --> 01:01:59,200
ฉันอยากรู้มากขึ้นว่าเธอเป็นใคร

1077
01:01:59,280 --> 01:02:02,200
และอาจจะเจอว่า
แรงจูงใจที่แท้จริงของเธอคืออะไร

1078
01:02:02,280 --> 01:02:04,040
และเจตนาของเธอคืออะไร

1079
01:02:04,120 --> 01:02:05,440
และมันค่อนข้างชัดเจน

1080
01:02:05,520 --> 01:02:08,040
ว่าเธอใช้หลายชื่อมากในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

1081
01:02:08,120 --> 01:02:10,800
จนยากมากที่จะแกะรอยเธอ

1082
01:02:10,880 --> 01:02:12,360
หรือหาหลักฐาน

1083
01:02:12,440 --> 01:02:15,760
แต่สุดท้ายฉันก็เจอบันทึกการแต่งงานของเธอ

1084
01:02:17,200 --> 01:02:19,880
ครั้งแรกคือปี 1970

1085
01:02:20,680 --> 01:02:22,160
ครั้งที่สองในปี 1984

1086
01:02:22,240 --> 01:02:25,560
แล้วก็ครั้งที่สามในปี 1994

1087
01:02:26,640 --> 01:02:28,680
สิ่งที่แปลกมาก

1088
01:02:29,240 --> 01:02:31,240
ก็คือในทะเบียนสมรสใบแรกของเธอ

1089
01:02:31,920 --> 01:02:35,280
เธอบันทึกวันเกิดของเธอว่าเป็นปี 1940

1090
01:02:37,320 --> 01:02:39,720
{\an8}แต่ในทะเบียนสมรสฉบับต่อมา

1091
01:02:40,320 --> 01:02:44,720
เธอบันทึกไว้ว่าอายุ 34 ปี ในปี 1984

1092
01:02:44,800 --> 01:02:47,360
ซึ่งจะเท่ากับว่าเธอเกิดปี 1950

1093
01:02:48,920 --> 01:02:51,280
แปลว่าเธออายุลดลงสิบปีแล้ว

1094
01:02:51,360 --> 01:02:53,320
ตอนที่เธอแต่งงานครั้งที่สอง

1095
01:02:54,360 --> 01:02:59,400
ข้อมูลพ่อของดิออน
ในทะเบียนสมรสแต่ละใบก็ไม่เหมือนกัน

1096
01:03:00,600 --> 01:03:03,760
ในปี 1970 พ่อของเธอชื่อมาห์มุด

1097
01:03:04,400 --> 01:03:06,640
และไม่มีรายละเอียดอื่นเลย

1098
01:03:06,720 --> 01:03:08,280
ในปี 1984

1099
01:03:08,840 --> 01:03:13,720
เธอระบุว่าแอนโทนิโอ เลร์เรส
ซึ่งเสียชีวิตไปแล้ว เป็นพ่อของเธอ

1100
01:03:13,800 --> 01:03:15,480
ปี 1994

1101
01:03:15,560 --> 01:03:17,680
ชื่อของพ่อเธอคือไอซิง วิลเลียม

1102
01:03:18,480 --> 01:03:19,840
และเสียชีวิตไปแล้วเหมือนกัน

1103
01:03:20,560 --> 01:03:23,640
และเธอได้ระบุว่าอาชีพของเขาคือนักไวโอลิน

1104
01:03:23,720 --> 01:03:26,640
เธอไม่เคยพูดเลยว่ามีพ่อเป็นนักไวโอลิน

1105
01:03:27,960 --> 01:03:29,400
มันทําให้คิดได้ว่า

1106
01:03:29,480 --> 01:03:32,520
ถ้าเอกสารทางการพวกนี้
ยังมีคําโกหกอยู่เต็มไปหมด

1107
01:03:33,040 --> 01:03:34,760
แล้วเธอกําลังโกหกอะไรเราอีก

1108
01:03:34,840 --> 01:03:37,440
ภูมิหลังของเธอเป็นเรื่องโกหก
ครอบครัวเธอเป็นเรื่องโกหก

1109
01:03:38,240 --> 01:03:39,400
มีอะไรอีกที่เป็นเรื่องโกหก

1110
01:03:44,560 --> 01:03:47,440
เกรแฮมถูกล้างสมองหนักมาก

1111
01:03:47,520 --> 01:03:50,400
จนเขาไม่ฟังเฮเธอร์อีกต่อไปแล้ว

1112
01:03:50,480 --> 01:03:55,720
และเธอถามผมว่าจะช่วยเธอ
ทําให้เกรแฮมเห็นได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น

1113
01:03:56,800 --> 01:03:57,880
ผมบอกว่า

1114
01:03:57,960 --> 01:03:59,400
"ไว้ใจผมได้เลย แน่นอน"

1115
01:04:00,560 --> 01:04:03,040
พวกเขากลับมาสวิตเซอร์แลนด์

1116
01:04:03,120 --> 01:04:07,080
และผมคิดว่าถึงเวลาแล้ว
ที่จะคุยกับเขาจริงๆ ตามลําพัง

1117
01:04:08,160 --> 01:04:09,480
ผมไปถึงสาย

1118
01:04:09,560 --> 01:04:11,400
ดิออนอยู่ในร้านอาหาร

1119
01:04:12,280 --> 01:04:16,920
เราเลยไปที่ล็อบบี้ของโรงแรม
และเราดื่มไวน์หนึ่งขวด

1120
01:04:17,440 --> 01:04:20,040
และผมพูดว่า "ขอไวน์อีกขวด

1121
01:04:20,120 --> 01:04:21,680
ผมอยากให้เขาผ่อนคลาย"

1122
01:04:22,920 --> 01:04:24,680
สรุปว่าเราดื่มไวน์สองขวด

1123
01:04:25,920 --> 01:04:29,120
ผมไม่ได้บอกเกรแฮมว่าผมติดต่อกับเฮเธอร์

1124
01:04:29,200 --> 01:04:33,040
เพราะเขาจะโกรธและเขาจะไม่ฟังผมอีก

1125
01:04:34,240 --> 01:04:38,840
มันยากจริงๆ เพราะเขาเชื่อไปแล้วเต็มร้อย

1126
01:04:38,920 --> 01:04:41,320
ว่าแม่ของเขาพูดความจริง

1127
01:04:41,800 --> 01:04:46,720
เป็นคนรวย กําลังจะตาย
เชื่อว่าทุกอย่างเป็นเรื่องจริง

1128
01:04:48,160 --> 01:04:49,960
มันท้าทายสําหรับผมมาก

1129
01:04:50,040 --> 01:04:54,520
เพราะผมต้องเริ่มซักถามเรื่องนี้กับเกรแฮม

1130
01:04:55,920 --> 01:04:57,360
เรากําลังดื่มไวน์กันหนึ่งแก้ว

1131
01:04:58,120 --> 01:05:01,040
เขาบอกว่า "นายต้องระวังนะ แม่นายน่ะ...

1132
01:05:01,600 --> 01:05:04,960
เธอโกหก และนี่คือสิ่งที่เราเห็นในฐานะเพื่อน"

1133
01:05:05,040 --> 01:05:07,040
ทําไมเธอถึงสัญญากับนายตลอดเวลา

1134
01:05:07,120 --> 01:05:10,080
ว่าเธอจะมีเงิน แล้วเงินก็ไม่มาซะที

1135
01:05:12,320 --> 01:05:14,960
ทําไมเธอถึงพูดตลอดเวลาว่าเธอใกล้จะตายแล้ว

1136
01:05:15,040 --> 01:05:17,280
ฉันเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย
ฉันอาจตายในหนึ่งเดือน

1137
01:05:17,360 --> 01:05:19,680
เธอเก่งกว่าพวกเราทุกคน

1138
01:05:19,760 --> 01:05:23,800
และผมบอกเขาทุกอย่างที่ผมคิด
เกี่ยวกับแม่ของเขา

1139
01:05:24,640 --> 01:05:28,680
แล้วเขาก็บอกว่า
เขาอยากให้ผมค้นหาตัวเองอีกครั้ง

1140
01:05:28,760 --> 01:05:33,520
และ "ตื่นจากภวังค์นี้ที่นายตกอยู่ซะทีเถอะ"

1141
01:05:35,720 --> 01:05:39,680
ผมหวังว่ามันจะไม่จริง

1142
01:05:40,600 --> 01:05:45,000
มันไม่จริงหรอก
มันเป็นไปไม่ได้ที่คุณจะเข้ามาและ...

1143
01:05:46,040 --> 01:05:49,920
หลังจาก 45 ปี และโกหกทุกเรื่อง

1144
01:05:55,080 --> 01:06:00,280
ผมไม่ได้เพิกเฉยต่อหลักฐาน
ผมกําลังสงสัยทุกอย่างอีกครั้ง

1145
01:06:05,840 --> 01:06:08,840
ผมเลยกลับไปที่ห้องสวีทของเธอ

1146
01:06:10,000 --> 01:06:11,880
ผมแอบสอดแนมและเปิดลิ้นชัก

1147
01:06:11,960 --> 01:06:14,840
และมันมีขวดสีผสมอาหารสีแดงเล็กๆ อยู่ขวดนึง

1148
01:06:15,840 --> 01:06:18,600
ผมแบบ "ทําไมคนเราถึงมีสีผสมอาหารสีแดงล่ะ"

1149
01:06:22,640 --> 01:06:25,000
ย้อนกลับไปเมื่อหลายเดือนก่อน

1150
01:06:25,080 --> 01:06:27,400
ตอนที่ผมได้รับรูป

1151
01:06:27,920 --> 01:06:29,920
ฉี่เป็นเลือด

1152
01:06:37,560 --> 01:06:38,720
ผมแบบ "อะไร..."

1153
01:06:39,880 --> 01:06:41,680
"ทําไมคนเราถึงมีสีผสมอาหารสีแดง"

1154
01:06:43,080 --> 01:06:47,000
ลูกบอกว่าแม่ใช้สีมาทําเลือด

1155
01:06:47,080 --> 01:06:48,320
ไม่ ลูก

1156
01:06:48,400 --> 01:06:49,880
อย่าพูดแบบนั้น

1157
01:06:50,600 --> 01:06:52,920
{\an8}แม่ไม่ล้อเล่นกับใครทั้งนั้น

1158
01:06:53,920 --> 01:06:56,320
เธอบอกว่ามันเป็นยาจีนอะไรสักอย่าง

1159
01:06:56,840 --> 01:06:58,920
คุณกินมันและทํานั่นทํานี่กับมัน

1160
01:06:59,000 --> 01:07:01,520
แม่เป็นผู้หญิงป่วย

1161
01:07:02,960 --> 01:07:04,120
แต่...

1162
01:07:04,880 --> 01:07:07,080
แม่หวังว่าแม่จะรอดนะ

1163
01:07:09,640 --> 01:07:11,560
เรากูเกิ้ลหายาที่เธอใช้อยู่

1164
01:07:12,640 --> 01:07:16,120
แต่ส่วนใหญ่แล้วมันเป็นยาสําหรับโรคความดันสูง

1165
01:07:16,200 --> 01:07:18,160
คอเลสเตอรอล เบาหวาน

1166
01:07:18,640 --> 01:07:19,800
ทุกโรคยกเว้น

1167
01:07:21,440 --> 01:07:22,760
ทุกโรคยกเว้นมะเร็ง

1168
01:07:26,080 --> 01:07:27,920
ผมคิดเลยว่าไม่ได้มะเร็งหรอก

1169
01:07:37,240 --> 01:07:38,120
เธอ...

1170
01:07:39,040 --> 01:07:40,000
โกหก

1171
01:07:41,360 --> 01:07:44,360
และผมทําการตัดสินใจที่เปลี่ยนชีวิตจากเรื่องนั้น

1172
01:07:46,600 --> 01:07:48,800
ผมเลือกสิ่งที่ส่งผลกระทบต่อ

1173
01:07:50,040 --> 01:07:53,400
ลูกชายผม คนรักของผม

1174
01:08:01,240 --> 01:08:04,480
และผมก็รู้ตัวว่ากําลังมีหนี้ท่วมหัว

1175
01:08:06,840 --> 01:08:08,560
ปู่ผม

1176
01:08:09,280 --> 01:08:12,080
เป็นสุลต่านบรูไนองค์ก่อนจริงเหรอ

1177
01:08:12,640 --> 01:08:14,120
- จริงสิ
- จริงเหรอ

1178
01:08:14,720 --> 01:08:16,200
- จริง
- แล้วแม่เชื่ออย่างนั้นเหรอ

1179
01:08:17,000 --> 01:08:17,840
ใช่

1180
01:08:18,440 --> 01:08:21,720
ฟังนะ แม่ของแม่ร่วมรักกับเขา

1181
01:08:21,800 --> 01:08:24,120
อยากแต่งงานกับเขา

1182
01:08:24,200 --> 01:08:27,640
เขาไม่ยอมแต่งงาน
เพราะเขามีผู้หญิงมากเกินไป

1183
01:08:27,720 --> 01:08:30,040
แม่ของแม่ถึงได้เกลียดแม่

1184
01:08:30,120 --> 01:08:32,360
ตอนที่เธอตั้งท้องแม่

1185
01:08:32,440 --> 01:08:33,760
เธอรู้สึกเสียใจ

1186
01:08:33,840 --> 01:08:35,560
ร่างกายของเธอถูกใช้

1187
01:08:35,640 --> 01:08:37,720
ด้วยการเอากับผู้ชายคนนั้น

1188
01:08:37,800 --> 01:08:39,320
ถ้าลูกอยากรู้ความจริง

1189
01:08:39,400 --> 01:08:40,240
โอเคไหม

1190
01:08:40,320 --> 01:08:43,440
แปลว่าอาผมเป็นสุลต่านบรูไนองค์ปัจจุบันเหรอ

1191
01:08:44,120 --> 01:08:44,960
ใช่

1192
01:08:45,440 --> 01:08:47,400
แม่เป็นลูกสาวของสุลต่านแห่งบรูไน

1193
01:08:47,480 --> 01:08:49,400
และเป็นหนึ่งในคนที่รวยที่สุดในโลกเหรอ

1194
01:08:49,480 --> 01:08:51,800
บอกแล้วไงว่าใช่

1195
01:08:51,880 --> 01:08:53,120
เวลาจะบอกเอง

1196
01:08:53,200 --> 01:08:55,560
เวลาจะพิสูจน์

1197
01:08:56,120 --> 01:08:58,080
{\an8}แม่ไม่สนหรอกว่าลูกเชื่อแม่ไหม

1198
01:08:58,160 --> 01:08:59,280
{\an8}แล้วแต่ลูกเลย

1199
01:08:59,360 --> 01:09:00,600
{\an8}คอยดูแล้วกัน

1200
01:09:00,680 --> 01:09:02,680
ผมหวังว่าทุกอย่างจะจริง เพราะถ้าไม่จริง

1201
01:09:02,760 --> 01:09:05,960
และผมถูกทําให้ตกอยู่ในสถานะนี้
หลังจากเจอแม่ งั้นก็...

1202
01:09:06,040 --> 01:09:07,840
อีกสักพักแม่โทรกลับนะ

1203
01:09:07,920 --> 01:09:09,040
แม่จะไปเข้าห้องน้ํา

1204
01:09:09,840 --> 01:09:10,840
โอเค แม่

1205
01:09:10,920 --> 01:09:11,880
บาย

1206
01:09:14,840 --> 01:09:16,520
ทุกอย่างกดดันมากขึ้นเรื่อยๆ

1207
01:09:17,200 --> 01:09:19,960
ผมไม่มีเงินสด ไม่มีแรงสนับสนุน

1208
01:09:20,040 --> 01:09:22,360
ไม่มีทางออก

1209
01:09:22,440 --> 01:09:25,080
มันเป็นจุดที่มืดมน

1210
01:09:25,920 --> 01:09:28,120
มันเครียดไปหมดเลย เครียดจริงๆ

1211
01:09:29,200 --> 01:09:31,520
ไม่รู้จะทํายังไง จริงๆ นะ ไม่รู้เลย

1212
01:09:39,840 --> 01:09:43,040
ฉันติดต่อศูนย์รับแจ้งการฉ้อโกง
ในสหราชอาณาจักร

1213
01:09:43,120 --> 01:09:46,320
เพราะฉันรู้ว่ามันมีวิธีที่เราสามารถลงทะเบียน

1214
01:09:46,400 --> 01:09:51,080
ว่าใครเป็นบุคคลเปราะบางได้
ถ้าคนคนนั้นกําลังถูกปั่นหัวเรื่องการเงิน

1215
01:09:51,680 --> 01:09:56,120
ตอนนั้นฉันไปหาตํารวจด้วย
และตํารวจบอกฉันอย่างรวดเร็วว่า

1216
01:09:57,720 --> 01:10:01,520
มันจะไม่ถูกมองว่าเป็นการหลอกลวง
เพราะเธอเป็นแม่ของเขา

1217
01:10:04,920 --> 01:10:07,000
พวกเขาบอกว่า "เธอเป็นผู้หญิงอายุ 80

1218
01:10:08,560 --> 01:10:12,480
เราไม่พบเห็นอาชญากรรมประเภทนี้
คุณแน่ใจไหมว่าเธอเป็นแม่เขา"

1219
01:10:13,600 --> 01:10:17,360
ดิออนมีลักษณะไม่สอดคล้องกับอาชญากรทั่วไป

1220
01:10:17,440 --> 01:10:20,200
เธอต้องนั่งรถเข็น เธออายุ 80 กว่า

1221
01:10:20,680 --> 01:10:23,160
เธอน่าจะป่วยระยะสุดท้าย

1222
01:10:23,240 --> 01:10:27,040
เธอน้ําหนักเกินและสุขภาพไม่ดี

1223
01:10:27,120 --> 01:10:32,400
และเรื่องพวกนี้ไม่มีอะไรที่บ่งชี้ว่า
เธอจะเป็นอาชญากรเลย

1224
01:10:42,240 --> 01:10:46,040
สิบเดือนหลังจากที่ผมเอาเงินให้ดิออน

1225
01:10:46,120 --> 01:10:50,040
ก็ยังไม่มีความคืบหน้าเรื่องการลงทุน

1226
01:10:51,040 --> 01:10:53,680
ผมกังวลถึงขีดสุดแล้ว

1227
01:10:54,520 --> 01:10:57,600
ผมคิด "ดิออนหลอกฉันเหรอ"

1228
01:10:58,400 --> 01:11:01,040
ผมเริ่มเขียนอีเมล

1229
01:11:01,120 --> 01:11:04,360
ไปถึงกระทรวงการต่างประเทศ
ของบรูไนโดยตรง

1230
01:11:05,440 --> 01:11:08,400
พวกเขาตอบว่า "เท่าที่สถานทูตรู้

1231
01:11:08,480 --> 01:11:10,960
ไม่มีบุคคลชื่อดิออน มารี ฮันนา

1232
01:11:11,040 --> 01:11:13,440
หรือเทเรซ่า ฮาตัน มาฮามุด

1233
01:11:13,520 --> 01:11:17,480
ตามที่ระบุในอีเมลของคุณ
ที่เกี่ยวข้องกับราชวงศ์บรูไน"

1234
01:11:18,120 --> 01:11:20,080
เราเสียใจที่ต้องแจ้งว่า

1235
01:11:20,160 --> 01:11:23,800
เราไม่สามารถ
ให้ความช่วยเหลือใดๆ ในเรื่องนี้ได้"

1236
01:11:23,880 --> 01:11:25,200
ซึ่งชี้ให้เห็นว่า

1237
01:11:25,720 --> 01:11:27,040
ดิออนไม่มี

1238
01:11:27,920 --> 01:11:30,920
ความสัมพันธ์ใดๆ

1239
01:11:31,000 --> 01:11:32,560
กับราชวงศ์เลย

1240
01:11:32,640 --> 01:11:36,800
ดังนั้นเรื่องราวทั้งหมดของเธอเป็นเรื่องโกหก
ตามที่เจ้าหน้าที่ระบุ

1241
01:11:37,920 --> 01:11:41,000
ทุกอย่างอาจกลายเป็นการต้มตุ๋น

1242
01:11:43,440 --> 01:11:44,920
สถานการณ์เลวร้ายที่สุดคือ

1243
01:11:45,000 --> 01:11:47,040
ทุกอย่างไม่เหลือแล้ว

1244
01:11:47,880 --> 01:11:50,040
และผมจะไม่มีวันได้เงินคืน

1245
01:11:51,880 --> 01:11:53,840
ผมมีหนี้ท่วมหัว

1246
01:11:54,320 --> 01:11:57,440
รู้สึกเหมือนกําลังโดนกดให้จมน้ํา

1247
01:11:58,320 --> 01:11:59,840
และหายใจไม่ออก

1248
01:11:59,920 --> 01:12:03,560
มีมือที่แข็งแรงมากกดหัวเราลงไป

1249
01:12:03,640 --> 01:12:07,880
ตอนนี้ ช่วงเวลาก่อนที่กําลังจะจมน้ํา

1250
01:12:09,960 --> 01:12:13,000
ผมเพิ่มแรงกดดันให้เธอ

1251
01:12:13,080 --> 01:12:15,240
ผมถามเธอตรงๆ

1252
01:12:15,320 --> 01:12:18,680
"เมื่อไหร่คุณจะคืนเงินเรา"

1253
01:12:21,400 --> 01:12:23,000
คําตอบของเธอคือ

1254
01:12:23,520 --> 01:12:27,640
"ฉันจะไม่มีวันลืมสิ่งที่คุณทําเพื่อฉัน"

1255
01:12:30,480 --> 01:12:35,240
ผมตัดสินใจติดต่อไปหาเกรแฮมเป็นครั้งแรก

1256
01:12:35,760 --> 01:12:39,800
"คุณก็รู้ว่าเธอเอาเงินไปจากผม

1257
01:12:39,880 --> 01:12:42,520
ผมให้เงินเธอไปเยอะมาก"

1258
01:12:43,080 --> 01:12:46,960
รวมทั้งหมดเป็นเงิน 150,000 ยูโร

1259
01:12:48,760 --> 01:12:50,640
เกรแฮมตกใจมาก

1260
01:12:51,640 --> 01:12:52,840
ตกใจสุดๆ ในตอนนั้น

1261
01:12:53,360 --> 01:12:56,800
ตอนที่เผิงบอกผมว่าเขาให้เธอยืมเงินไปจริงๆ

1262
01:12:56,880 --> 01:12:58,120
ผมบอก รู้ไหม

1263
01:12:58,200 --> 01:13:03,080
"แสดงว่านั่นเป็นเงินคุณ
ที่เราใช้กันที่ลอนดอน"

1264
01:13:05,520 --> 01:13:07,760
ซึ่งทําให้ผมรู้สึกแย่มาก

1265
01:13:09,200 --> 01:13:10,480
ผมรู้สึกแย่มาก

1266
01:13:11,440 --> 01:13:15,560
ผมเลยบอกว่า
"เกรแฮม ผมไม่คิดว่าคุณเป็นคนไม่ดี

1267
01:13:16,240 --> 01:13:17,760
หรือคนเลวเลยสักนิด

1268
01:13:17,840 --> 01:13:22,160
ทําไมผมถึงได้ยินเรื่องแย่ๆ
เกี่ยวกับคุณเยอะมาก"

1269
01:13:23,640 --> 01:13:28,880
"แล้วทําไมถึงมีหลายเรื่องจังที่เธอคุยกับผม

1270
01:13:28,960 --> 01:13:31,360
คุยกับคนอื่น
และบอกว่า 'อย่าบอกเกรแฮมนะ'"

1271
01:13:32,080 --> 01:13:32,960
{\an8}ถ้าเกรแฮมโทรมา

1272
01:13:33,040 --> 01:13:34,760
{\an8}อย่าพูดอะไรนะ

1273
01:13:35,320 --> 01:13:37,520
เก็บความลับเท่าที่คุณทําได้

1274
01:13:37,600 --> 01:13:38,720
{\an8}อย่าบอกอะไรเด็ดขาด

1275
01:13:38,800 --> 01:13:40,880
{\an8}อย่าไปสุงสิงกับใครมาก

1276
01:13:41,400 --> 01:13:43,000
ค่อยคุยกันพรุ่งนี้นะ

1277
01:13:43,080 --> 01:13:44,680
ตอนที่เขาไม่อยู่

1278
01:13:44,760 --> 01:13:46,080
เมื่อคุณได้รับข้อความนี้

1279
01:13:46,160 --> 01:13:47,840
พออ่านเสร็จแล้ว ลบทิ้งเลยนะ

1280
01:13:48,480 --> 01:13:50,200
อย่าไปฟังเกรแฮม

1281
01:13:50,280 --> 01:13:52,040
ฟังฉันคนเดียวพอ

1282
01:13:53,480 --> 01:13:54,840
"อย่าบอกเกรแฮม"

1283
01:13:57,040 --> 01:13:59,560
"อย่าบอกเกรแฮม"
เป็นประโยคที่ผมได้ยินเยอะมาก

1284
01:14:00,080 --> 01:14:01,760
ผมเริ่มคิดได้

1285
01:14:01,840 --> 01:14:04,680
ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ได้เป็นอย่างที่เธอบอก

1286
01:14:06,560 --> 01:14:12,440
เพราะความต้องการการยอมรับ
และอยากมีแม่มากเหลือเกิน

1287
01:14:13,520 --> 01:14:14,920
ผมเลยถูกหลอก

1288
01:14:17,040 --> 01:14:19,800
เธอเป็นจอมบงการขั้นเทพ

1289
01:14:20,400 --> 01:14:22,920
เธอไม่ได้ป่วย เธอไม่มีเงิน

1290
01:14:23,600 --> 01:14:25,480
เธอเป็นสิบแปดมงกุฎ

1291
01:14:26,160 --> 01:14:28,640
เพื่อนๆ เขากดดันเขามากขึ้นว่า

1292
01:14:28,720 --> 01:14:31,360
"ไหนล่ะหลักฐานยืนยันว่าเธอเป็นแม่นายจริงๆ"

1293
01:14:31,440 --> 01:14:33,320
"มีเรื่องโกหกเยอะมากนะ"

1294
01:14:33,400 --> 01:14:37,880
"หลักฐานที่เป็นรูปธรรมของนาย
ที่ว่าเธอเป็นแม่แท้ๆ ของนายอยู่ไหน"

1295
01:14:37,960 --> 01:14:40,760
ผมขอตรวจดีเอ็นเอตอนเจอเธอ

1296
01:14:41,800 --> 01:14:42,960
"งั้นมาตรวจดีเอ็นเอกัน"

1297
01:14:43,040 --> 01:14:44,960
"ไม่ต้องหรอก ไม่ต้องตรวจดีเอ็นเอหรอก

1298
01:14:45,040 --> 01:14:46,760
สําคัญแค่ลูกเชื่อหรือไม่เชื่อแม่"

1299
01:14:48,760 --> 01:14:53,160
ไม่มีเรื่องไหนที่เธอพูดก่อนหน้านั้น
เป็นเรื่องจริงเลย

1300
01:14:54,680 --> 01:14:58,440
ดังนั้นทางเดียวที่จะรู้ได้อย่างแน่ชัด
ก็คือการตรวจดีเอ็นเอ

1301
01:15:01,400 --> 01:15:06,240
วันที่เราให้ตัวอย่างดีเอ็นเอ
เรานั่งอยู่ในโรงแรมห้าดาวแห่งนึง

1302
01:15:07,000 --> 01:15:08,160
ไม้พันสําลีสองชุด

1303
01:15:10,760 --> 01:15:12,480
เราใส่มันลงไปในหลอด

1304
01:15:13,440 --> 01:15:16,960
เราได้รับแจ้งว่าอาจใช้เวลาหลายสัปดาห์
กว่าผลจะออก

1305
01:15:18,320 --> 01:15:21,400
แน่นอนว่าใจนึงผมก็ไม่อยากเป็นอะไรกับเธอ

1306
01:15:22,640 --> 01:15:25,680
เพราะทําไมคนในครอบครัวผมถึงเป็นคนแบบนี้ล่ะ

1307
01:15:32,920 --> 01:15:36,320
นี่คือผลตรวจดีเอ็นเอของผม

1308
01:15:40,840 --> 01:15:41,680
มันเขียนว่า

1309
01:15:42,680 --> 01:15:44,680
"ชัดเจนว่า

1310
01:15:45,200 --> 01:15:47,240
เก้าสิบเก้าจุดเก้าเปอร์เซ็นต์

1311
01:15:48,840 --> 01:15:49,680
ผมเป็น...

1312
01:15:50,600 --> 01:15:52,960
ลูกชายโดยสายเลือดของ

1313
01:15:53,840 --> 01:15:56,120
คุณดิออน มารี ฮันนา"

1314
01:16:04,040 --> 01:16:05,480
เธอเป็นแม่ผม

1315
01:16:06,440 --> 01:16:08,440
นี่เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ยากที่สุด

1316
01:16:10,480 --> 01:16:12,280
เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ยากที่สุด

1317
01:16:14,640 --> 01:16:16,320
คุณทําแบบนี้กับลูกคุณทําไม

1318
01:16:19,840 --> 01:16:22,200
ช่วงที่ตรวจดีเอ็นเอ

1319
01:16:22,920 --> 01:16:24,720
คือครั้งสุดท้ายที่ผมได้เจอเธอ

1320
01:16:26,120 --> 01:16:28,960
จู่ๆ ก็ไม่มีข้อความ

1321
01:16:29,920 --> 01:16:31,200
ไม่โทรศัพท์

1322
01:16:31,280 --> 01:16:33,640
เธอตัดการติดต่อทั้งหมด

1323
01:16:35,320 --> 01:16:38,800
หนึ่งปีหลังจากเซ็นสัญญา ผมก็ยังไม่ได้เงิน

1324
01:16:39,520 --> 01:16:40,920
ไม่มีข้อผูกมัด

1325
01:16:41,000 --> 01:16:42,520
ไม่มีการสื่อสาร

1326
01:16:43,200 --> 01:16:45,320
ดิออนหายตัวไปเลย

1327
01:16:46,280 --> 01:16:49,600
ผมคุยกับจวินเหยียน
และพูดว่า "เราใช้เงินไปเยอะมาก

1328
01:16:49,680 --> 01:16:51,080
มากกว่า 100,000

1329
01:16:51,600 --> 01:16:53,520
แต่เราถือว่ามันเป็นการขาดทุน"

1330
01:16:53,600 --> 01:16:58,040
มันเป็นโหมดเอาตัวรอดน่ะ
เราต้องปล่อยวางแล้วก้าวต่อไปข้างหน้า

1331
01:16:59,440 --> 01:17:02,880
ฉันทุ่มเทไปมากทั้งแรงกาย

1332
01:17:02,960 --> 01:17:07,080
เวลา และความรัก ในแง่นึง

1333
01:17:08,000 --> 01:17:09,920
แต่มันเป็นบทเรียนที่ดีมากค่ะ

1334
01:17:10,000 --> 01:17:13,920
ให้รู้จักมองอะไรตามความเป็นจริง

1335
01:17:14,000 --> 01:17:15,840
ไม่ใช่ความคิดเพ้อฝัน

1336
01:17:19,560 --> 01:17:22,280
หวัดดีครับแม่ แค่อยากรู้ว่าแม่โอเคไหม

1337
01:17:22,360 --> 01:17:24,720
และรู้ไหม ผมรู้...

1338
01:17:27,320 --> 01:17:28,920
แม่ทําสิ่งที่แม่ทําลงไปแล้ว

1339
01:17:29,680 --> 01:17:32,240
มันทําให้ผมเสียหาย
ครอบครัวผมเสียหาย ทุกคนเสียหาย

1340
01:17:32,320 --> 01:17:34,440
แต่ผมจะทําอะไรได้ล่ะ

1341
01:17:34,520 --> 01:17:35,760
มันจบแล้วใช่ไหมล่ะ

1342
01:17:37,120 --> 01:17:38,760
ผมก็แค่ต้องกลับเป็นปกติให้ได้

1343
01:17:39,560 --> 01:17:41,720
และแม่ก็หนีไปอีกแล้ว เพราะงั้น...

1344
01:17:43,040 --> 01:17:44,280
ผมจะทําอะไรได้ล่ะ

1345
01:17:44,360 --> 01:17:45,360
ไป...

1346
01:17:46,560 --> 01:17:47,560
อีกแล้ว

1347
01:17:48,840 --> 01:17:50,520
สิงคโปร์ เซมารัง

1348
01:17:50,600 --> 01:17:53,040
อินโดนีเซีย บรูไน ไม่ว่าแม่จะอยู่ที่ไหน

1349
01:17:54,320 --> 01:17:56,720
วันนึงแม่อาจอธิบายกับผมได้ว่าทําไม

1350
01:17:57,920 --> 01:17:59,000
หรืออาจจะไม่ได้

1351
01:18:00,800 --> 01:18:02,520
ผมจะไม่มีวันเข้าใจเลยจริงๆ แม่

1352
01:18:04,440 --> 01:18:06,280
แม่ดูแลตัวเองนะ

1353
01:18:10,520 --> 01:18:12,080
ผมรู้จักเธอ

1354
01:18:12,840 --> 01:18:13,880
แค่ปีกว่าๆ

1355
01:18:14,520 --> 01:18:16,960
ตอนนี้ผมเรียกแม่ว่า

1356
01:18:18,320 --> 01:18:19,360
"ดิออน" แล้ว

1357
01:18:20,160 --> 01:18:22,720
เพราะไม่มีแม่คนไหน

1358
01:18:23,960 --> 01:18:26,800
ควรจะเข้ามาในชีวิตใครสักคน
และทําแบบนั้น

1359
01:18:26,880 --> 01:18:28,960
ก็เลยควรจะ...

1360
01:18:29,480 --> 01:18:31,080
ควรเลิกเรียกเธอว่า "แม่" จะดีที่สุด

1361
01:18:32,200 --> 01:18:33,960
มันขัดกับทุกอย่าง

1362
01:18:34,920 --> 01:18:36,880
ที่คุณคิดว่าคนเป็นแม่ควรทํา

1363
01:18:36,960 --> 01:18:39,760
การห่วงใยและรักและปกป้องลูก และ...

1364
01:18:41,120 --> 01:18:43,360
เธอไม่ได้ทําอะไรแบบนั้นเลย

1365
01:18:43,440 --> 01:18:47,480
และเธอก็ทําลายชีวิตลูกเธออย่างรุนแรง

1366
01:18:49,240 --> 01:18:50,280
โดยไม่สํานึกผิดเลย

1367
01:18:52,640 --> 01:18:53,960
ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร

1368
01:18:55,400 --> 01:18:56,480
ฉันเข้ากูเกิ้ล

1369
01:18:57,440 --> 01:19:01,960
อยู่หลายชั่วโมงติดต่อกันทุกวัน
พยายามหาข้อมูลเกี่ยวกับเธอ

1370
01:19:02,040 --> 01:19:06,120
ฉันเคยทํางาน
ในโรงแรมห้าดาวสุดหรูแห่งนี้ในซูริค...

1371
01:19:06,200 --> 01:19:09,280
ฉันเริ่มติดต่อคนอื่นๆ

1372
01:19:09,360 --> 01:19:12,320
พยายามทําความเข้าใจภาพรวมด้วย

1373
01:19:12,400 --> 01:19:16,480
เธอเคยทิ้งแหวนเพชรชุดหนึ่งไว้ที่โรงแรมจริงๆ

1374
01:19:16,560 --> 01:19:19,280
เพราะเธอไม่ได้จ่ายค่าห้อง

1375
01:19:19,360 --> 01:19:21,960
ต่อมาถึงได้รู้ว่ามันไม่ใช่เพชรจริง

1376
01:19:22,760 --> 01:19:26,080
พอฉันเริ่มคุยกับคนอื่น
ฉันก็เริ่มรู้ว่าการหลอกลวงของดิออน

1377
01:19:26,160 --> 01:19:29,120
มันมากกว่าการหลอกเกรแฮมและฉันเยอะมาก

1378
01:19:29,200 --> 01:19:30,520
ฉันคิดว่าก่อนหน้านั้น

1379
01:19:30,600 --> 01:19:34,360
ฉันคิดว่าพฤติกรรมของเธอ
มุ่งเป้าไปที่เกรแฮมคนเดียว

1380
01:19:34,440 --> 01:19:36,280
แต่ยิ่งฉันคุยกับคนมากเท่าไหร่

1381
01:19:36,360 --> 01:19:40,360
ความร้ายแรงของอาชญากรรมประเภทนี้
ก็เริ่มใหญ่โตขึ้นเรื่อยๆ

1382
01:19:41,200 --> 01:19:43,800
บอกได้ไหมว่าคุณเสียเงินให้ดิออนไปเท่าไหร่

1383
01:19:43,880 --> 01:19:47,640
อย่างน้อย 627 ล้านรูเปียห์

1384
01:19:47,720 --> 01:19:49,920
- โห
- สี่หมื่นหนึ่งพัน

1385
01:19:50,000 --> 01:19:51,840
สี่หมื่นหนึ่งพันดอลลาร์เหรอ

1386
01:19:52,680 --> 01:19:53,880
- ใช่
- ว้าว

1387
01:19:53,960 --> 01:19:57,200
ผมกับภรรยาปฏิบัติกับเธอเหมือนแม่ของเรา

1388
01:19:57,280 --> 01:19:58,440
เหมือนแม่ของเราเอง

1389
01:19:58,520 --> 01:20:01,680
บอกได้ไหมว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อไหร่
คุณเจอดิออนเมื่อไหร่

1390
01:20:01,760 --> 01:20:04,560
เดือนมกราคมปี 2020

1391
01:20:04,640 --> 01:20:06,200
โอเค ที่อินโดนีเซียเหรอคะ

1392
01:20:06,280 --> 01:20:07,640
อินโดนีเซีย ใช่

1393
01:20:07,720 --> 01:20:11,200
เธอทําแบบเดียวกันกับคุณ
ก่อนที่เธอจะมาเจอเรา

1394
01:20:12,040 --> 01:20:16,080
ตอนแรก เธอจ่ายทุกอย่างเอง

1395
01:20:16,160 --> 01:20:17,800
สี่หมื่นหนึ่งพันดอลลาร์

1396
01:20:17,880 --> 01:20:20,920
ย้ายจากโรงแรมห้าดาวแห่งนึงไปอีกแห่งนึง

1397
01:20:21,000 --> 01:20:24,360
เราก็แบบ "โห โอเค ผู้หญิงคนนี้
เธอรวยมากอย่างไม่ต้องสงสัย"

1398
01:20:25,960 --> 01:20:27,560
เหยื่อรายอื่นๆ

1399
01:20:28,200 --> 01:20:30,800
ส่วนใหญ่เป็นชาวมุสลิมในอินโดนีเซีย

1400
01:20:30,880 --> 01:20:32,440
ที่อยากไปประกอบพิธีฮัจญ์

1401
01:20:33,080 --> 01:20:36,480
แสดงว่าดิออนบอกคนอื่นๆ
ว่าเธอจะพาไปประกอบพิธีฮัจญ์

1402
01:20:37,000 --> 01:20:39,960
งานฉลองของชาวมุสลิม

1403
01:20:40,040 --> 01:20:42,560
- ในราคาที่ถูกกว่า
- ใช่

1404
01:20:43,080 --> 01:20:45,080
โกหกทั้งเพ

1405
01:20:45,840 --> 01:20:49,000
ผมเป็นคนนึงที่จ่ายเงินเพื่อทริปนี้

1406
01:20:49,080 --> 01:20:52,040
แต่เธอไม่เคยจัดทริปเลย

1407
01:20:52,120 --> 01:20:55,440
และผมกังวลว่าจะเกิดเรื่องแบบเดียวกัน

1408
01:20:55,520 --> 01:20:58,840
กับคนหลายร้อยคนที่ถูกหลอก

1409
01:20:58,920 --> 01:21:01,600
เธอเป็นคนซับซ้อนจริงๆ คือ...

1410
01:21:07,200 --> 01:21:10,920
เราต้องสงสัยว่าทําไม
ทําไมเธอถึงเข้ามาในชีวิตเรา

1411
01:21:12,680 --> 01:21:15,440
ครั้งแรกที่ผมเจอแม่ เธอมีตั๋วบินกลับชั้นหนึ่ง

1412
01:21:15,520 --> 01:21:19,720
มันถูกใช้ก่อนล็อกดาวน์
เพื่อเดินทางจากกรุงเทพฯ มาอังกฤษ

1413
01:21:20,640 --> 01:21:24,080
ตอนนั้นผมไม่รู้ แต่เธอมีกําหนดจะกลับไป

1414
01:21:24,720 --> 01:21:26,960
{\an8}สองสัปดาห์หลังเริ่มล็อกดาวน์

1415
01:21:27,520 --> 01:21:29,520
{\an8}เรื่องเดียวที่ผมสันนิษฐานได้จากเรื่องนี้ก็คือ

1416
01:21:29,600 --> 01:21:34,080
ถ้าไม่มีการล็อกดาวน์เกิดขึ้น
ผมอาจไม่มีวันได้เจอเธอ

1417
01:21:34,680 --> 01:21:35,920
เธอเป็นนักต้มตุ๋น

1418
01:21:36,000 --> 01:21:39,160
แต่ไม่มีนักท่องเที่ยวชั่วคราวเข้าออก

1419
01:21:39,240 --> 01:21:43,600
ไม่มีครอบครัวคนรวยหรืออะไรก็ตามแต่
ไม่มีช่องทางทํากินแล้ว

1420
01:21:43,680 --> 01:21:44,760
แล้วจะทํายังไงล่ะ

1421
01:21:45,840 --> 01:21:48,640
{\an8}คุณก็เข้าอินเทอร์เน็ต ตามหาลูกชายไงล่ะ

1422
01:21:48,720 --> 01:21:50,240
วิธีนั้นง่ายมาก

1423
01:21:51,040 --> 01:21:54,720
เธอบอกเราอย่างชัดเจน
ว่าเธอมีชีวิตอยู่ได้อีกหกเดือน

1424
01:21:54,800 --> 01:21:56,920
ผลลัพธ์ก็คือ ผมจะตัดสินใจทุกอย่าง

1425
01:21:57,000 --> 01:21:58,240
โดยคํานึงถึงเธอเป็นหลัก

1426
01:22:00,400 --> 01:22:03,800
ทําให้เธอมีความสุขที่สุด
เท่าที่จะมีได้ภายในหกเดือนนั้นให้ได้

1427
01:22:03,880 --> 01:22:05,600
ผมต้องตัดสินใจอย่างรวดเร็ว

1428
01:22:05,680 --> 01:22:09,920
ผมอยากมีความทรงจําให้มากที่สุดเท่าที่ทําได้
ในช่วงเวลาสั้นๆ นั้น

1429
01:22:11,320 --> 01:22:15,240
เธอคงทําแบบนั้นมาหลายปีแล้ว
ถึงได้รู้จักผู้อํานวยความสะดวกทุกคน

1430
01:22:15,320 --> 01:22:16,800
หัวหน้าพนักงานต้อนรับ

1431
01:22:16,880 --> 01:22:21,000
และผู้คนในวงการโรงแรมที่เธอไปบ่อยๆ

1432
01:22:21,080 --> 01:22:24,240
มันเลยไม่ใช่อะไรที่เกิดขึ้นชั่วข้ามคืน

1433
01:22:25,800 --> 01:22:27,360
ฉันยังคงหาข้อมูลต่อไป

1434
01:22:27,880 --> 01:22:32,440
เพราะเกรแฮมโตมาโดยไม่มีแม่

1435
01:22:32,920 --> 01:22:35,800
เราอยากรู้ว่าจริงๆ
ว่าเธออยู่ที่ไหนในช่วงเวลานั้น

1436
01:22:38,080 --> 01:22:39,680
เช็กประวัติฉันดูได้

1437
01:22:39,760 --> 01:22:42,320
ว่าฉันมีประวัติอาชญากรรมไหม ลองเช็กดู

1438
01:22:44,200 --> 01:22:45,360
ฉันไม่สนหรอก

1439
01:22:45,440 --> 01:22:46,960
ฉันไม่มีประวัติหรอก

1440
01:22:53,560 --> 01:22:55,680
อันนี้ระบุว่าเป็นปี 1982

1441
01:22:56,200 --> 01:23:00,400
"ดิออน ฮอร์นิโกลด์ อายุ 41 ปี
ไม่มีที่อยู่ที่แน่นอน

1442
01:23:00,480 --> 01:23:04,480
รับสารภาพสี่ข้อหาเกี่ยวกับการรับเงินสด
และเครื่องประดับโดยการหลอกลวง

1443
01:23:04,560 --> 01:23:06,640
(ผู้หญิงติดคุกข้อหาหลอกลวง)

1444
01:23:06,720 --> 01:23:09,880
ข่าวยังเขียนต่อด้วยว่าเธอทําตัว

1445
01:23:09,960 --> 01:23:12,880
เป็นผู้หญิงที่ร่ํารวยและมั่งมีอย่างมาก

1446
01:23:12,960 --> 01:23:16,840
และเธอหลอกลวงประชาชน
ด้วยการให้สัญญาในสิ่งที่เธอทําไม่ได้

1447
01:23:16,920 --> 01:23:19,200
เมื่อ 40 ปีก่อน เธอก็ทําแบบเดียวกัน

1448
01:23:20,000 --> 01:23:22,480
ตอนนั้นเกรแฮมน่าจะแปดขวบ

1449
01:23:25,200 --> 01:23:27,360
"ผู้พิพากษาตัดสินจําคุกฮอร์นิโกลด์สองปี

1450
01:23:27,440 --> 01:23:30,080
แต่ระงับโทษจําคุกเป็นเวลาแปดเดือน

1451
01:23:30,160 --> 01:23:33,280
ศาลได้ยินว่าฮอร์นิโกลด์ที่เกิดในมาเลเซีย

1452
01:23:33,360 --> 01:23:35,760
เดินทางมาที่สหราชอาณาจักรในปี 1971

1453
01:23:35,840 --> 01:23:38,440
เธอถูกปรับข้อหาขโมยของในร้านสามครั้ง

1454
01:23:38,520 --> 01:23:40,120
ในเดือนกุมภาพันธ์ 1980

1455
01:23:40,200 --> 01:23:44,680
และในเดือนกันยายนปีนั้น
เธอได้รับโทษจําคุก 18 เดือน

1456
01:23:44,760 --> 01:23:47,800
พักโทษจําคุกสองปีหลังจากที่ยอมรับความผิด

1457
01:23:47,880 --> 01:23:50,040
ว่าได้ทรัพย์สินมาโดยการหลอกลวง"

1458
01:23:52,000 --> 01:23:53,480
พระเจ้า ถ้ารู้เรื่องนี้ก่อนก็ดีสิ

1459
01:23:56,160 --> 01:23:59,120
ผมเคยอยากรู้ว่าแม่ผมเป็นใคร

1460
01:24:01,720 --> 01:24:05,000
นี่คือตัวตนของเธอ
และเธอเป็นแบบนี้มาตลอดชีวิต

1461
01:24:07,120 --> 01:24:10,080
ผมโดนมืออาชีพประสบการณ์โชกโชนหลอก

1462
01:24:10,720 --> 01:24:12,480
แค่บังเอิญเป็นแม่ผมเอง

1463
01:24:21,240 --> 01:24:22,520
ว่าไง ลูกชาย

1464
01:24:22,600 --> 01:24:24,440
{\an8}เป็นไงบ้าง แม่อยู่ไหน

1465
01:24:24,520 --> 01:24:25,720
{\an8}แม่อยู่ที่มาเลเซีย

1466
01:24:25,800 --> 01:24:28,000
{\an8}แค่อยากคุยกับลูกแม่น่ะ

1467
01:24:29,040 --> 01:24:32,600
(หนึ่งปีกว่าผ่านไป
ตั้งแต่เกรแฮมได้พบแม่ของเขาครั้งสุดท้าย...)

1468
01:24:32,680 --> 01:24:33,800
แม่รักลูกนะ

1469
01:24:33,880 --> 01:24:35,520
แม่รักลูกจริงๆ

1470
01:24:35,600 --> 01:24:36,680
จริงเหรอ

1471
01:24:36,760 --> 01:24:38,760
แม่ขอโทษสําหรับเรื่องที่เกิดขึ้น

1472
01:24:38,840 --> 01:24:41,240
แม่ขอโทษสําหรับเรื่องที่เกิดขึ้นจริงๆ

1473
01:24:41,840 --> 01:24:43,920
ใช่ มันเปลี่ยนชีวิตเลยละแม่

1474
01:24:45,280 --> 01:24:46,520
ไม่เป็นไรนะ

1475
01:24:47,400 --> 01:24:49,120
แต่ขอโทษ

1476
01:24:49,680 --> 01:24:52,080
จากก้นบึ้งของหัวใจ ขอโทษ

1477
01:24:55,480 --> 01:24:57,600
แม่ทําสิ่งที่แม่ทําไปแล้ว

1478
01:24:58,600 --> 01:25:00,360
แม่เปลี่ยนมันไม่ได้หรอกลูก

1479
01:25:00,440 --> 01:25:02,080
แม่เปลี่ยนไม่ได้

1480
01:25:02,640 --> 01:25:04,640
ดูแลตัวเองด้วยนะ ผมต้องไปแล้ว

1481
01:25:07,920 --> 01:25:08,960
พอกันทีกับการโกหก

1482
01:25:10,280 --> 01:25:11,360
วันเหล่านั้นจบไปแล้ว

1483
01:25:12,800 --> 01:25:15,080
ได้เวลาเดินหน้าต่อแล้ว

1484
01:25:19,640 --> 01:25:22,280
(ดิออนไม่ตอบรับต่อคําขอให้แสดงความคิดเห็น)

1485
01:25:22,360 --> 01:25:24,560
(เธอไม่เคยถูกตั้งข้อหาทางอาญา)

1486
01:25:24,640 --> 01:25:27,360
(สําหรับข้อกล่าวหาในสารคดีเรื่องนี้เลย)

1487
01:25:30,560 --> 01:25:32,600
ปีที่ผมอยู่กับแม่ผม

1488
01:25:32,680 --> 01:25:36,120
สร้างความเสียหาย
ให้กับความสัมพันธ์ของผมกับเฮเธอร์หนักมาก

1489
01:25:37,840 --> 01:25:41,160
เคยมีจุดที่ฉันหวังว่าจะคืนดีกับเกรแฮมได้

1490
01:25:42,000 --> 01:25:47,160
แต่หลังจากนั้นสักพัก เมื่อทุกอย่างสงบลง

1491
01:25:48,000 --> 01:25:51,440
เกรแฮมกับฉันก็ได้ข้อสรุปว่าฉันจะไม่กลับไป

1492
01:25:53,240 --> 01:25:55,920
ฉันเป็นแม่คนแล้ว
และลูกกลายเป็นสิ่งสําคัญที่สุด

1493
01:25:56,000 --> 01:25:59,800
และฉันต้องมอบชีวิตที่ดีที่สุดเท่าที่จะทําได้ให้เขา

1494
01:26:01,320 --> 01:26:03,280
ผมคิดถึงพวกเขาทุกวัน

1495
01:26:04,480 --> 01:26:06,320
แต่เขามีความสุข

1496
01:26:06,400 --> 01:26:08,600
เขามีความมั่นคง
และเขามีครอบครัวที่รักเขา

1497
01:26:10,840 --> 01:26:12,560
ถึงจะเจ็บปวดแค่ไหน

1498
01:26:12,640 --> 01:26:14,520
ถึงจะเครียดมากแค่ไหน

1499
01:26:15,360 --> 01:26:17,480
ผมก็กลับมามีชีวิตที่ดีได้แล้ว

1500
01:26:18,760 --> 01:26:22,520
ผมได้รู้ว่าคนเราล้มแล้วลุกได้

1501
01:26:22,600 --> 01:26:24,840
ปัดฝุ่นซะแล้วเดินหน้าต่อ

1502
01:26:28,440 --> 01:26:30,800
คุณต้องมีเพื่อนที่สนิทที่สุดอยู่ใกล้ๆ

1503
01:26:30,880 --> 01:26:32,880
ที่ทําตัวเหมือนครอบครัวคุณ

1504
01:26:32,960 --> 01:26:34,920
เบาๆ

1505
01:26:35,000 --> 01:26:37,200
สําหรับผม สิ่งนั้นมาจากในครัว

1506
01:26:41,920 --> 01:26:44,040
คนพวกนี้คือคนที่ช่วยผม

1507
01:26:44,120 --> 01:26:46,480
ให้ผ่านช่วงที่ยากลําบากที่สุดในชีวิตมาได้

1508
01:26:47,720 --> 01:26:49,760
ฮวน เขาเป็นเพื่อนที่ดีมาก

1509
01:26:50,320 --> 01:26:54,240
ในตอนที่ทุกอย่างเลวร้ายที่สุด พวกเขาอยู่ใกล้ๆ

1510
01:26:55,640 --> 01:26:56,960
ฉันรู้ว่านายทําอาหารได้

1511
01:27:01,080 --> 01:27:02,520
นั่นคือสิ่งที่เราเรียกว่าครอบครัว

1512
01:27:05,280 --> 01:27:08,560
(ไม่มีหลักฐานว่านายธนาคารหรือทนาย)

1513
01:27:08,640 --> 01:27:11,720
(เป็นผู้สมคบคิด
ในการฉ้อโกงที่ถูกกล่าวหาของดิออน)

1514
01:27:48,800 --> 01:27:50,720
คําบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล