Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NOONG DECEMBER 2024
NALAMAN NI CONAN O'BRIEN NA PARARANGALAN SIYA
NG THE MARK TWAIN PRIZE FOR AMERICAN HUMOR.
MAKALIPAS ANG 2 BUWAN, ADMINISTRASYONG TRUMP NA
ANG MAMAMAHALA SA KENNEDY CENTER.
-Uy, Conan! -Uy. Kumusta?
MARCH 23, 2025 SI CONAN AT MGA KAIBIGAN NIYA
AY DUMALO SA WASHINGTON D.C. CEREMONY…
…PARA SA ISANG GABI NG TAWANAN, AT NG PANGAKO PARA SA ISANG OPEN BAR.
Mga kaibigan,
welcome sa bagong era, ng The Kennedy Center,
isang Kennedy Center na ipinagdiriwang ang tunay na kaugalian ng mga Amerikano.
Sa entabladong ito ay itatampok na ang mga de-kaledad, elegante,
at kagalang-galang na palabas na maipagmamalaki ng buong bansa.
Magandang gabi,
at welcome sa The Kennedy Center.
Salamat sa pagpunta, at nakakahiya sa pagpunta n'yo rito!
Para sa lahat na 'yon, tama?
At ngayon, mga binibini at ginoo,
palakpakan natin ang 26th winner
ng Mark Twain Prize,
Conan O'Donnell!
O'Brien.
-O'Brien. Oo. -Uy!
-Conan! -Salamat.
Maraming maraming salamat!
Grabe 'to.
Ayos!
Maraming salamat.
Paano ka ide-describe ng mga katrabaho mo?
Masasabi kong patas ako, tapat, at sobrang malikhain.
Dapat isang salita lang.
Para kang crash test dummy na pula ang buhok!
Sana kasingtapang kita.
Hindi, ilusyonado lang ako.
Ayos lang ako.
Siguro ako na 'yong warm-up guy.
Okay, tumigil kayo.
Arestado ka dahil sa pagpapakita ng batuta.
Alam mo, feeling ko filmmaker ako.
Hello, trabaho?
Trabaho sa TV?
Dapat kasing galing mo si Letterman.
Susubukan ko.
Heto na ang inyong host, si Conan O'Brien!
Basic na cable.
MAGBIGAY DAAN
Nakikita mo 'yong mga detalye? Wala nang katapusan.
Ginger, wag!
Sa taong 2000!
Ang susunod na guest ay--
The Interrupter!
Bastos ka.
Oo, alam ko.
Minsan, nagiging ibang tao siya pag ayaw niyang harapin ang totoo.
Hindi totoo 'yan.
Di ka pwedeng naka-pills at nagda-drive.
Salamat. Maupo lang kayo.
Nagawa natin! Ayos!
Welcome sa Conan O'Brien Needs a Friend.
Yeah!
Pahingi ng 40.
Pag binigyan mo siya ng "fotee," pwedeng pahingi ng 40?
Magpapatawa ako!
Isang stand-up comedian,
aktor, at ngayon isang late-night host,
isa siyang tunay na banta.
Palakpakan natin
si John Mulay!
Good evening. Ako si John Mulaney.
Karangalan kong mapunta rito sa Kennedy Center,
o mas kilala next week bilang,
"Ang Roy Cohn Pavilion ng mga Malalaki at, Malalakas na Lalaking Mahilig sa Pusa."
Congratulations
sa kaibigan kong si Conan O'Brien
sa pagtanggap ng ika-26
at huling Mark Twain Prize for American Humor.
Nang mabalitaan ko na tatanggap si Conan O'Brien ng 2025 Mark Twain Prize,
naalala 'yong sinabi ni David Berkowitz, aka ang Anak ni Sam,
nang mahuli siya sa isang mainit na gabi sa Yonkers noong 1977.
"Uy, ba't kayo natagalan?"
Karamihan sa mga speech na ganito, puro jokes muna,
tapos sa huli 'yong seryoso at maganda.
Uunahin ko na muna 'yong magandang parte.
Conan O'Brien, ikaw ang aking bayani.
Dahil sa 'yo,
nag-umpisa akong maging comedy writer
at sa kabila ng lahat ng datos, nakapasok din ako sa TV.
At dahil sa 'yo 'yon.
Pinakita mo kung paano ang isang kakaibang Katoliko na maayos tingnan
pero wasak sa loob
ay kayang magtagumpany sa showbiz.
Kinopya at ginaya kita sa lahat ng paraan.
Conan, taos-puso akong nagpapasalamat sa 'yo.
Ako…
Pinapanood ko 'yong premiere ng Late Night with Conan O'Brien,
September 13, 1993.
At nagustuhan kita, kaagad, at ang hindi ko alam
ay ang pagiging fan mo ng 32 years
ang isa sa magiging pinakamahirap na karanasan ko sa buhay.
Ang pagiging fan ni Conan noon ay sobrang nakaka-stress.
Laging may petisyon na pipirmahan
o kung anong protesta para iligtas siya.
Para kang fan ng isang rec center sa isang sosyal na lugar
na gustong sirain ng mga developer.
Wala kaming rason, pero para kaming,
“Wag ninyong kunin sa 'min!”
Mahirap 'yong simula ni Conan,
dumaan pa siya sa mga 13-week contract noon,
at alam ko na ‘yan mula pa no'ng 12 years old ako.
Walang 12 years old na bata ang naglakad-lakad na parang,
"Naku, kailangang mag-renew ni Conan."
Hindi ito ang stress na para sa isang bata.
Mapapaisip ka ngayon, “May naging training ba ako para dito?”
Cubs fan ako,
kaya alam ko kung paano sumuporta sa mga laging talo,
pero kay Conan, para kang Cubs fan,
na sa sobrang galing ng pagkatalo nila, naiisip mo na nanalo kayo,
at kinukumbinsi mo ang scoreboard.
Para akong Cubs fan na pagkatapos ng laro,
nag-uusap nang matino kung ang Cubs ba
ay dapat pang payagan na maging team.
Pero sobrang saya mapasama sa team mo.
Ginugol ko ang sumunod na dekada na sinusubukang sundan ang yapak mo.
Noong July 2008, nasa dinner kami ng mom ko,
at tinawagan ako at tanggap na raw ako bilang writer sa Saturday Night Live.
Bumalik ako sa loob, at sinabi ko sa mom ko, at narinig ako ng waiter,
at sabi niya, "Alam mo bang ganyan din nagsimula si Conan O'Brien?"
Ang sabi ko, “Kalahati ng buhay ko, alam ko na ‘yan, tanga ka."
Papunta ako sa dating trabaho ni Conan,
habang patuloy siyang sumisikat.
Tapos, 2010, grabe, heto na naman,
kailangan kong itali ang sarili ko sa puno ni Conan
habang papalapit ang mga bulldozer.
Pero…
wag na nating balikan 'yon.
Malinaw na ipinakita ni Conan na naka-move on na siya nang may talino at dignidad.
Samantala, ang mga tagasunod niyang na-radicalize
ay parang ligaw na kaluluwa sa buong bansa,
pagod at paranoid na binabayaran kami ng mga tao
na mga kaaway pala namin. Ang gulo.
Sabi ni Conan, "Wag kang nega, tapos siya 'yong kumita ng $50 million."
Ikaw ang pinakamayamang underdog dito.
Oo, alam ko.
Conan, nagawa mo ang isang bagay na pambihira.
Hindi ka nawala sa mga mata namin, matalino at makulay mula umpisa,
marunong kang mag-adjust, mag-isip ng bago
at laging nakakahanap ng paraan.
Nagawa mo. Nanalo ka.
Naaalala ko…
ang quote na sinasabing galing kay Mark Twain,
kahit maraming nagsasabing ito ay unang sinabi ng Anak ni Sam.
Pinagtatalunan pa rin ang pinagmulan nito, pero anuman ang totoo, bagay ito ngayon.
Muli, hindi malinaw kung sino ang nagsabi nito, Mark Twain o ang Anak ni Sam.
"Dear Jimmy Breslin…"
"Ito ang Anak ni Sam."
"'Wag mong isipin na dahil matagal kang walang balita sa 'kin
ay natulog na ako. Hindi."
"Nandito pa rin ako,
parang espiritung gumagala sa gabi,
uhaw, gutom,
bihira huminto para magpahinga,
sabik na mapasaya si Father Sam."
"Mahal ko ang trabaho ko, at ngayon, parang napunan na ang kulang."
"Sumasainyo sa pagpatay, Mr. Monster…
aka ang Anak ni Sam."
Salamat sa pag-imbita sa 'kin, at congratulations, Conan.
Ang susunod ay magaling magpatawa sa lahat maliban sa huling pitong pelikula niya.
Palakpakan natin si Will Ferrell!
So, okay.
Hindi ko alam kung pa'no sisimulan 'to.
Nandito ba si Conan ngayon? Alam ba natin?
Hindi?
Nandito ba siya? Alam n'yo ba?
Saan?
Oh, okay.
Sige.
Sabi ng therapist ko wag ko raw gawing tungkol sa 'kin ang gabing ito,
na sasang-ayon naman ako.
Espesyal ang gabing ito, pero…
Pero pasensiya na, kailangan kong sabihin ito.
So, para sa mga hindi pa alam 'to tungkol sa 'kin,
pinarangalan ako ng Mark Twain Prize for American Humor noong 2011.
Hindi, salamat.
Salamat.
Mas matindi ang kompetisyon noon.
Pero wala na tayong pakialam do'n.
At masuwerte ako na nando'n si Conan O'Brien,
'yong lalaking nakaupo doon,
na magsalita para sa 'kin, gaya ng ginagawa ko ngayon,
at ang ganda ng mga sinabi ni Conan.
Pagkatapos ng show, lumapit sa 'kin si Conan at sabi niya, "Congratulations,"
deserving ako,
at alam mo na, isa ako sa mga pinakanakakatawang tao na nakilala niya.
Pero may sinabi sa akin si Conan, at naaalala ko na parang kahapon lang.
At sabi niya, "Uy, para lang alam mo,
pag inalok nila sa 'kin ang Mark Twain Prize,
hihindi ako."
"Hindi ko tatanggapin bilang respeto sa 'yo."
Hindi, hindi.
Oo, sinabi mo!
Diyos ko!
Sinabi mo talaga 'yon!
Hay, grabe!
Diyos ko, sinabi mo 'yon!
Hay, grabe!
-Talaga? -Hindi.
Grabe, di ako makapaniwala!
Diyos ko!
Grabe, gawaing Conan talaga 'to!
Sinasabi mo bang gawa-gawa ko 'to? 'Yan ba ang sinasabi mo?
Alam kong gabi mo 'to, pero mukha kang tanga ngayon.
Mukha kang wala sa sarili!
Alam ko na mangyayari 'to.
At wala akong oras para dito!
Alam n'yo ba kung ano dapat ang ginagawa ko ngayon?
May ideya ba kayo?
Dapat sinasara ko ngayon ang Department of Education, okay?
Pero ngayon, kalokohan ang kinakaharap ko!
Si Jackie, 'yong therapist ko, binalaan ako na baka mangyari 'to.
Na hindi mo aaminin 'yong nangyari
at kailangan ko na lang tanggapin ang katotohanang siguro, siguro,
ikaw, Conan O'Brien,
ay karapat-dapat nga sa parangal na ito.
Na ikaw talaga, kaibigan, ang isa sa pinakamabilis, pinakamatalino,
pinakanakakatawang nakilala ko.
Ang totoo,
di mo na malalaman ang laki ng kumpiyansa na binigay mo sa 'kin bilang performer.
Habang pinipilit ko ang mga audience mo sa studio sa mahaba at detalyadong kuwento,
na wala namang kuwenta,
gaya ng speech na 'to na pinaparinig ko sa inyong lahat…
Di ka tumanggi, kahit gaano pa kabaliw ng mga ideya ko.
Pag-alis mo sa The Tonight Show
dahil masyadong sikat 'yong The Jay Leno Show ng 10 p.m.…
Cultural moment 'yon. Jay Leno ng 10 p.m.
Nasa diwa ng panahon 'yon.
Sa huling show mo,
kinausap mo ang audience, at hinikayat kami na wag mawalan ng pag-asa,
at ipaglaban ang mga pinaniniwalaan sa comedy man o sa buhay
At sa kabila ng sinabi mo sa 'kin sa post-show party noong 2011,
naniniwala akong para sa 'yo ang award na 'to.
Congratulations.
Magagaling na komedyante ang mga matatalinong tao,
at di siya natatakot sa kahit sino na nakakatawa rin
o, di kaya, mas nakakatawa.
Hindi laging nangyayari 'yon.
Hindi ito madalas mangyari.
Kaya nandito tayong lahat.
Palakpakan natin ang babaeng Ricky Gerwais,
pero mas nakakatawa at mas maliliit ang suso,
Nikki Glaser!
Magandang gabi.
Fall ng 1998 noon.
Freshman high school ako, kakauwi lang ng dad ko galing trabaho,
at sabi niya, "Panoorin mo 'tong show na ni-record ko kagabi para sa 'yo."
"Magugustuhan mo 'to."
So naupo ako, nang labag sa loob ko.
Nilabas niya 'yong VHS tape,
at nabago ang buhay ko sa nakita ko.
Sex tape nila ng mom ko na kinunan nila noong weekend, pero nang…
Nang mahanap na niya 'yong tamang tape at di na ako nasusuka,
sinalang niya 'yong…
Sinalang niya 'yong fifth anniversary special ng Late Night with Conan O'Brien,
at mas nabigla ako kaysa do'n sa unang tape.
Di ako makapaniwala.
Sabi, paanong limang taon na 'to,
at ngayon ko lang nalaman?
At sabi ng dad ko, "Pangit kasi 'yong unang tatlong taon."
Sabi ko, late show ba talaga 'to?
Siguro dahil naka-suit siya, at nag-i-interview sa sikat na artista,
pero pagkatapos ng patalastas,
nakikipagsigawan na siya sa isang karakter na tinatawag na Coked-Up Werewolf.
Yung halo ng ayos at kaguluhan kay Conan ang dahilan kaya espesyal siya sa 'kin
at binigyan ako nito ng pag-asa na baka balang araw pwede ako maging matanda
at boses matanda at iginagalang ng matatanda
at umaarte pa rin na parang tanga.
Pero hindi lang mastermind si Conan ng walang pigil na kalokohan.
Pinayagan niya tayong tumawa
sa mga pinakababoy at imoral na biro
na naipalabas sa TV.
May ginagawa siya sa Late Night
kung saan ginagaya niya 'yong mga eksena sa TV series na Walker, Texas Ranger.
Oo.
Gagawin ko 'yong paborito ko, at, Conan, sa tingin ko alam mo 'to.
At ipapakita natin 'yon dito sa prestihiyosong Kennedy Center.
Gawin na natin.
At kumusta ka, munting partner?
Mabuti. At Munting Bisita na ako ngayon.
"Adawa Yoli" 'to sabihin sa Cherokee.
Pasensiya na, pero di ako makapaniwala.
Sinabi ni Walker may AIDS ako.
Iyan ang tatak Conan.
Mabait na batang Katoliko, na nakatulala sa pekeng langit
na parang walang alam, kahit siya mismo ang may pakana at ni-rehearse pa niya.
Gumagana lang ang gano'n pag alam ng audience na mabuti kang tao,
at mapagkakatiwalaan nila.
At, Conan, ikaw 'yon.
Naalala ko 'yong una kong punta sa show mo,
at di pa ako no'n kilala at unang late night set ko 'yon,
at pagkatapos ng set ko, pumunta ka sa backstage
at nakipagkuwentuhan sa 'min ng mga magulang ko ng kalahating oras,
na isa 'yon sa pinakamasayang moment
namin bilang pamilya. Kahit nakapunta na kami sa Branson.
Conan,
pinatunayan mong pwede mong makilala ang idol mo,
at pag nangyari 'yon, makikipag-flirt sila sa nanay mo.
Sinasabi ko ito sa 'yo tuwing nakikita kita,
na ikaw ang pinakanakakatawang tao sa lahat.
Sigurado ako.
Kahit na 'yong lumang style mong baseball skit,
o 'yong pang-aasar mo kung paano bigkasin ni Jordan Schlansky ang "Tango,"
o kung paano ka gumawa ng space
para sa mga kakaibang karakter tulad ni Preparation H. Raymond,
ni Minty the Candy Cane na bumagsak sa lupa, o ni—
O ako! Ang The Interrupter!
Naku.
Hindi pwede. Paano ka--
Nakalusot sa security?
Ano'ng ginawa mo? Sinabi mong--
Ako 'yong aromatherapist ni Bill Burr?
Ano ka ba? Kennedy Center 'to. Ang lugar na ito—
Ay importante noon.
Sige. Tama na 'yan.
-Ngayong gabi, ise-celebrate natin— -'Yong nagawa ng ginger freak na 'yon.
Hoy! Ang baliw na 'yon ay nag-host—
Ng Oscars.
Ang nagawa mo lang ay mag-host--
Ng Intestinal parasites.
Respetuhin mo si Conan. Isa siyang comedy legend.
At ikaw ang--
Lowest point ng 40-year niyang career.
Parang di naman totoo 'yan, dahil—
May podcast na siya ngayon.
Pero…
Di naman low point 'yan, kasi--
Lahat may podcast na.
Teka, wag mong sabihing may podcast ka.
Kung saan nagre-review kami ni Corey Feldman ng mga banyo ng lalaki.
Diyos ko po.
I mean, para siyang--
Walang mga listener?
Lalo na kung—
Ibang Corey Feldman 'to.
Ano? So, teka, hindi siya 'yong--
Corey Feldman na aktor?
'Yong Corey Feldman—
Na dating nagtatrabaho sa toll booth.
Parang 'yan na ang--
Pinakanakakaawa mong narinig?
Oo, maliban na lang kung sasabihin mong--
Suot ko ang kapa ni Shirley Temple sa libing niya?
Hay, grabe!
Pwede bang--
Ibigay ko sa 'yo ang kapa?
Hindi, ayoko ng kapa. Gusto kong--
Umalis na dito?
Oo. Wala ka bang--
Pupuntahang cabinet meeting?
Teka.
Hindi.
Teka, so ikaw 'yong bagong--
Secretary ng Housing and Urban Development?
Kahit na—
Di ako tumira sa housing.
At isa ka ring--
Registered sex offender.
Na tinuturing ng administrasyong ito na—
Dagdag points 'yon.
Okay. Parang medyo--
Napahaba na 'to?
Oo. Pero, ano pa bang magandang paraan para parangalan si Conan kundi sa--
-Isang karakter na walang may gusto. -Oo.
At medyo nagsasayang ng oras ng lahat.
Bingo!
Salamat, The Interrupter!
Salamat, Conan. Isang karangalan na parangalan ka. I love you.
-Sana tanggapin mo 'to. Good night. -Salamat.
Siya ang pinakamagaling na stand-up comic para sa The New York Times.
Nasayang na potensyal kung tawagin siya ng The Proud Boys.
Heto na si Bill Burr!
All right. Salamat. Maraming salamat. Masaya akong nandito ako.
Conan. Masaya akong makita ka.
Masaya akong mapunta rito sa Kennedy Center.
Walang nang mas nakakatawa pa
kaysa sa umaagos na pagkamalikhain ng District of Columbia.
Alam mo 'yon? Hindi ko alam kung ano 'to.
May kung ano sa, pag-uumpisa at pagpapatagal ng mga giyera
habang dinudurog mo ang masa para sa sarili mong interes
na inspirasyon ng pagtitipon ngayon sa napakayamang lugar na 'to.
Oo.
Di ko pwedeng palampasin 'to.
Noong inimbitahan nila ako rito, alam kong kailangan kong pumunta
dahil feeling ko kamag-anak ko si Conan, bago ko pa siya makilala,
dahil pareho kaming redhead.
Kami ang di nakikitang minorya.
Nagtatago sa ilalim ng puno.
Pinapanood kayong lahat na may kulay
na nagpapainit sa araw.
Pero mas naging madali sa 'kin dahil normal lang ang tangkad ko.
Alam mo 'yon? Pero si Conan…
Di makakatago si Conan. Parang 6'6" na gasgas sa paningin.
Naglalakad papunta sa playground, naghahanap ng kaibigan.
Tingnan n'yo siya, alam ninyong walang pag-asa 'yong gago.
At dahil diyan, isang napakahusay na career sa comedy ang nabuo.
Kaya siya nandito.
Oo.
So, noong lumalaki ako, mahilig talaga ako sa stand-up comedy,
at pinapanood ko ang mga paborito kong komedyante sa mga late night shows.
Kung sinuwerte ka, kung di ka nagkalat,
pwede kang maimbitahan do'n sa sopa
at makausap ang host.
At nabighani ako.
Ang munti kong maputlang utak ay manonood sa square na TV,
pinapanood ang mga komedyante,
at may kung ano'ng kakaiba pag tinawag ka do'n sa sopa,
na ipinapakita nito na, alam mo na, na kabilang ka na sa mga artista
na nagkukuwento nang paikot-ikot na wala namang patutunguhan,
at pinapahirapan ang host.
'Yong sa palitan nila.
Kailangan mong makinig do'n sa tao, magbibigay ka ng espasyo,
at kung medyo nawawala na, sisingit ka para iligtas sila.
At sa karanasan ko, sa industriyang ito,
wala nang hihigit pa kay Conan O'Brien.
Oo.
So, heto na 'yong magagandang parte, pare.
Di mo 'to magugustuhan, pero maupo ka lang diyan at pakinggan ito.
Okay? Ewan ko.
Pag pumupunta ako sa show niya, kumportable lang ako.
Parang alam niya kung saan ako papunta,
pero ang galing niya magpanggap na parang hindi niya alam
na tinutulungan niya ako na makabitaw ng malupit na punchline.
Di ko masabi kung gaano ako nag-e-enjoy sa mga show mo sa mga nagdaang taon.
Bilib ako sa talino niya. Nakakatawa siya, napakabilis niya,
at pag kasama ko siya, alam kong magiging maayos lahat,
dahil ise-set up niya ako, tatalon para iligtas ako,
at nagmumukha akong magaling dahil sobrang galing niya.
So…
Maniwala ka o hindi,
tinuturing kitang higanteng kuya ko sa industriyang ito.
'Yong kuya kong may buhok.
Masaya ako para sa 'yo,
at wala akong ibang maisip na mas karapat -dapat sa award na ito. Wala talaga. Okay?
So, nasabi ko na lahat ng magagandang bagay.
Babalik na ako sa pagiging baliw na German-Irish na pagkatao ko.
At, Conan, alam natin pareho
na wala sa ating dalawa ang magsasabi ng mga magagandang sinabi ko sa 'yo kanina.
Sa tingin ko sa after-party, magiging awkward ang pakikipagkamay ko
na susundan ng di maayos na patagilid na yakap.
At pag nagawa na natin 'yon,
malamang pagtatawanan natin 'yong mga matatabang kumakain ng cake,
o 'yong lumubog na cruise ship, o kahit anong pwede.
Pagtawanan ang kamalasan ng iba,
habang binabalik ang pagkakaibigan natin
sa malayong lugar na gano'n na talaga simula’t sapul pa.
Congratulations, deserve mo talaga 'to. Maraming salamat.
Good night.
Pag bago ka sa comedy, importante talaga 'yong samahan.
Sumasama ka lagi sa mga komedyante,
at habang nakikilala ka na, bihira mo na silang makasama.
Kaya siguro ang masaya sa kuwartong 'yon ay
kasama mo 'yong mga taong kaya kang sabayan sa biruan.
Sobrang espesyal dahil si Conan 'yon,
at wala akong ibang maisip na mas gusto ng tao kaysa kay Conan O'Brien.
Tagahanga na ako ni Conan mula nang lumipat ako sa Amerika.
Lumipat ako rito para mag-college, mag-isa lang ang batang mula sa Pakistan,
mag-isa sa edad na 18 sa kakaibang lupain.
Wala akong ideya kung ano ang Amerika.
Malungkot at takot ako noon.
Binuksan ko 'yong TV sa lounge sa dorm ko sa Iowa,
at ang una kong napanood sa TV sa Amerika ay 'yong nagsasalsal na oso.
At naaalala ko na naisip ko, na magugustuhan ko dito.
Maraming tao ang pag-uusapan 'yong nagsasalsal na oso,
pero wala ni isa sa kanila, na 'yon ang naging pagpapakilala sa Amerika.
Isang angkop na pagpapakilala sa Amerika.
Wala nang mas kumakatawan sa Amerika kaysa sa isang napakalakas na predator
na nagpapaligaya sa sarili sa TV.
Ngayon, isa na si Conan sa mga bigating tulad ni Julia Louis-Dreyfus, Bob Newhart,
Adam Sandler, at Steve Martin,
pero ang tanong, karapat-dapat ba si Conan sa award na ito?
Nararapat bang matanggap ni Conan ang Mark Twain Prize for American Humor?
Ito ang tanong na tatalakayin natin ngayon sa aking Twain talk.
Sige.
Okay, so tingnan natin ang mga kategorya na tumutukoy sa kahusayan sa komedya
at tingnan natin kung nasaan siya, okay?
Unang kategorya, impluwensya.
Isa si Conan sa mga writer
ng isa sa pinaka-maalamat at matagumpay na palabas sa TV,
ang The Simpsons.
Laging pinag-uusapan ng mga tao ang bahagi ni Conan sa The Simpsons.
Sa katunayan, 93% na nababanggit ang pangalan niya
pag pinag-uusapan ng mga tao sa Internet ang mga writer ng Simpsons.
Paghambingin natin sa aktwal na kontribusyon niya.
3 SA 781
May 781 episodes ang The Simpsons.
Tatlo ang isinulat ni Conan.
Alam n'yo? I-zoom in natin para mas makita.
I-zoom pa natin nang kaunti.
Ayan.
Napakalaking 0.38%.
Para maikumpara, sulat ni Charles Manson ang 0.41% sa kanta ng The Beach Boys.
Mas malaking parte si Charles Manson ng The Beach Boys
kaysa kay Conan sa The Simpsons.
Siya nga pala, ang mga episode ng Simpsons na gawa ni Conan ay,
"Marge vs. the Monorail…"
at dalawa pang episode.
To be fair,
"Marge vs. The Monorail" ang nangunguna sa listahan ng pinakamagagandang episode,
pero buti na lang, di lumaki ang ulo ni Conan dahil do'n.
Six-car monorail! Ano'ng sinabi ko?
-Monorail! -Ano'ng tawag dito?
-Monorail! -Tama, monorail!
Pumunta tayo sa pinakaimportante sa comedy, ang commitment.
Ang comedy ay tungkol sa commitment,
at kitang-kita mo ang commitment ni Conan
pag pinagtatawanan niya ang mga guest niya.
Sa pagitan ng The Late Show, The Tonight Show, at Conan on TBS,
4,381 na beses nag-host si Conan ng late-night show,
at tumawa siya, ng average na 193 beses kada episode.
Salamat sa bagong AI technology,
matutukoy na natin na sa 193 na tawa niya,
nasa 2% do'n ang totoo.
Tingnan natin.
Panoorin natin itong clip kung saan totoo ang tawa ni Conan…
at ikumpara sa random sample ng pekeng tawa ni Conan
sa kanyang late-night show.
Di na ako gagawa ng isa pang episode ng Silicon Valley.
Ang bait mo naman.
'Yan na ang pinakamagandang clip na nahanap. Maraming salamat, guys.
Ang huling kategorya ay reputasyon.
Pwede kong sabihin kung ano ang iniisip ng mga kasamahan ni Conan,
kung gaano sila humahanga sa kanya,
na na-inspire niya ang mga henerasyon ng mga komedyante,
pero sa halip na 'yon,
sasabihin ko na lang kung gaano ka kaimportante sa 'kin.
Conan, ikaw ang aking bayani.
Hindi mo maiintindihan kung gaano ka kahalaga sa 'kin.
Tunay, totoo, walang halong biro.
Sinubukang kong sabihin sa 'yo noon pa, pero iniiba mo ang usapan.
Komedyante ako dahil sa 'yo.
Totoo. Kaya pagkatapos nito,
tatawagan mo ang mga magulang ko at humingi ka ng tawad sa kanila.
Wala na akong ibang maisip na deserving sa Mark Twain Prize nang higit pa sa 'yo.
Thank you sa pag-imbita.
Napakalaking bagay nito para sa 'kin. Salamat.
Maraming hindi alam 'to tungkol kay Conan, pero mga ilang taon na ang nakalilipas,
may pinatanggal siyang malaking bukol sa kanya,
at nandito siya ngayong gabi.
Palakpakan natin ang minamahal nating si Andy Richter!
Hello!
Maraming salamat. Kumusta kayo?
Kumusta kayong lahat?
Grabe, di mo makikilala ang mga O'Brien, ano?
Parang isang hulmahan lang ang ginamit para sa kanilang lahat!
Sa lahat ng relasyon ko,
ang relasyon ko kay Conan ang pinakamatagal.
Nagkakilala kami noong 1993,
at nang matanggap ako bilang writer sa Late Night,
di ko alam na magiging sidekick ako ni Conan ng isang milyong taon.
'Yon ang simula ng aking simula,
at lagi akong magpapasalamat kay Conan
sa pag-imbita sa akin sa proseso sa paggawa ng nakakatawang palabas.
Hindi biro ang kabaitan
ng isang performer na hayaan ang isa pang perfomer na maupo sa tabi niya
at makihati sa atensyon.
Pag binabalikan ko kung paano nagsimula ang simpleng show namin,
kung paano kami binira ng mga kritiko noong mga unang season,
at walang kasiguraduhan kung tatagal kami,
nakakatuwang isipin kung gaano na kami kalayo ngayon.
Kasi paparangalan ka ng Mark Twain Prize,
at kasama ako sa top five podcasts sa Team Coco network.
Oo, sige lang.
Please.
Salamat.
Proud akong tawagin kang kaibigan, at napakasaya ko na nandito ako
para makita ang pagtanggap mo sa parangal na ito.
Ang commitment mo para ipakita ang pinaka- nakakatawa at pinaka-matalinong kabaliwan
ay nandoon na mula pa noong bago pa ang Late Night,
kaya gusto kong balikan ang isang lumang classic bit
mula sa show natin,
dahil may isang tao dito na gusto kang kausapin.
Palakpakan natin ang dating Pangulong Bill Clinton.
Hi! Salamat, Andy!
What's up?
Cone Zone!
Alam mo, Conan, miss ko na ang palabas mo. Totoo.
Dahil isa na namang lugar ang nabawas para makita ko si Teri Hatcher.
Oo. Ako rin ang nandito.
Ito ang unang beses na ibinigay nila itong award
sa taong di ito kayang damputin.
Dahil payat at mahina ka, Conan.
Wala kang muscle.
Hasta la vista, Conan.
Ito ang minamahal ninyong aktor na si James Mason. Nakakatawa, mahal ko,
kasama ko rito sa impyerno ang demonyo.
Sobrang natutuwa siya…
Ano'ng meron?
…na tatanggapin mo itong award.
Sabi niya matapang ka, at madiskarte,
meron ka pang ibang bagay na di ko na lang babanggitin.
Dahil di na natin sinasabi ang mga gano'n sa mga Irish.
Di ako makapunta sa show mo noong buhay pa ako.
Pero dahil sa mga makabagong AI,
ma-i-imagine na natin kung ano sana'ng itsura no'n.
Sa katunayan, may clip tayo.
Tingnan mo, anak.
Eric!
Teka.
Eric, tumigil ka!
Hi, Conan.
Pasensya na, mas nagiging mahirap na na sorpreshain ka no'ng clip na 'yon.
Gusto ko lang sabihin kung gaano ako kasaya
na ikaw ang tatanggap ng Mark Twain Prize for comedy ngayong taon.
Tingin ko ikaw ang pinakamagaling. Mahal kita, pare. At congratulations.
At ituloy mo lang ang ginagawa mo.
Mas kailangan ito ng mundo ngayon.
Deal?
Kita tayo sa sinehan.
Eric!
Teka.
Eric, tumigil ka!
Grabe, tama 'yon.
Hindi mo malalamang Jew ang susunod nating bisita
maliban kung nabasa mo ang pangalan niya, at narinig mo siyang magsalita.
Palakpakan natin si Sarah Silverman!
Mapangahas.
Experimental.
Nag-iisa.
Isang rebelasyon.
Ilan lang ito sa mga salita
na ginamit para ilarawan ang mga appearance ko sa Conan.
Masyadong madali 'yong joke? Alam mo na? Oo, siguro. Siguro.
Pero ano pang mas magandang paraan para i-celebrate ang kaibigan nating si Conan
kaysa sa kawalan ng effort?
Maalamat ang mga patawa sa Conan.
Walang kaparis.
Nakakatawa. Handang mag-eksperimento.
May sinulat silang skit kung saan ini-interview ni Conan si Hitler,
na pumunta dahil nahihiya siya
na ikinukumpara siya kay Donald Trump.
At kinuha nila ako bilang Hitler.
Oo.
At alam mo 'yon, kahit kaya kong magpatubo
ng makitid na bigote,
hindi talaga ako ang bagay para sa Hitler.
Ibig kong sabihin, bagay ako kay Hitler, pero…
Hindi 'yong gaganap bilang Hitler.
Pero ako ang pinili nila,
at 'yong gano'ng paraan ng pag-iisip kaya magaling pa rin si Conan.
Pare.
Nami-miss ko lang talaga 'yong mga araw na
ikaw lang ang tanging orange na gago sa Amerika.
Ako ay…
Kumalma kayo.
Mahal ko na si Conan sa umpisa pa lang ng una niyang talk show.
Alam mo, kahit papaano, nagkasama kami ni Conan.
Ang unang taon niya sa ere ay ang una at huli ko
at tanging taon sa Saturday Night Live.
At kahit na natanggal ako sa una at tanging naging trabaho sa show business,
lagi akong kinukuha ni Conan, talagang lagi.
Conan, napakalaki ng kalayaang ibinigay mo sa 'kin
at sa lahat ng komedyanteng naging parte ng show mo,
isa 'tong napakalaking biyaya.
Palagi kang nagtitiwala sa akin na maging totoo sa sarili ko.
Naalala mo 'yong dumating ako
at kinunan ko patagilid ang bibig mo sa iPhone ko, alam mo 'yon,
at nilagay ko sa baba ko,
at nang gawin ko, ginawa siyang pixelated ng network.
'Yon ay— Oo.
Picture lang 'yon ng bibig mo.
Ganyan ang bibig mo mukhang totoong ari.
Ibig kong sabihin…
Sa dami ng taon na wala kang puki,
nasa mukha mo lang pala, buong buhay mo?
Parang katapusan ng The Wizard of Oz, o kung anuman.
Buti na lang ngayong gabi, nasa Netflix tayo,
para makita na ng mundo ang nakamamanghang pagkakahawig
nang walang pixelation.
Mga kaibigan,
sa ilalim ng inyong mga upuan,
makikita n'yo ang mismong larawan ng bibig ni Conan.
Ngayon, kung maaari lamang na pakikuha ninyo ito.
Nasa ilalim ng upuan ninyo, sa kanan.
At sige, ilagay n'yo sa pagitan ng mga hita ninyo.
Pakihawakan lang muna.
Ano'ng puki ba ang meron ka? Patagilid.
Tingnan ninyo ang napakaraming mga puki.
Napakaganda.
At, Conan,
ang saya-saya ko pag naiilang ka. Kailangan kong sabihin 'yan.
Ngayong gabi, ang bibig mo ang magsasalita para sa lahat.
Bilang kamangha-mangha, walang gender na beef curtains ng kapayapaan,
dito sa Kennedy Center.
Salamat sa sayang bigay mo sa napakaraming tao sa loob ng maraming taon,
at sa pagbibigay sa aming lahat dito ng mga napakagandang ginger vulvas.
Ang bibig mo ay parang puking walang labi, pero may tunay na ngipin ang komedya mo.
I love you, kapatid.
Sorry, isa pa.
Kung okay lang naman—
Iwan n'yo na lang ang mga litrato sa upuan n'yo mamaya.
'Yong pumalit dito mahilig manghawak ng puki.
Good night!
Ako si Henfield Horgan.
Ako ang Dean of Students ng Harvard University.
Sino si Conan O'Brien?
Si Conan O'Brien ay estudyante raw dito noon,
ang pinakabatang editor ng Harvard Lampoon.
At sa totoo lang, walang halong exaggeration,
nag-aral siya sa Harvard University.
Sa Harvard, gusto naming lumikha ng mga haligi ng negosyo, pananalapi, gobyerno,
parang si Henry Kissinger,
mga taong gumawa ng malalaking bagay para sa mundo.
Ano sa tingin mo?
Creamy.
Bilang taga-Harvard, tiwala akong sinunod ni Conan ang standards namin.
Titi.
Tanungin mo kung alam niyang nagwo-work out ako.
Oo.
Sa Harvard, gusto naming ang mga estudyante ay may dignidad, respeto
at natural na pagiging nakakataas
Bakit di ka maghukay?
Para 'yong bola magiging kasing baba gaya ng gusto mo.
Inaasahan naming ang mga nagtapos ay may paggalang
sa mga kagalang-galang na miyembro ng upper class.
Tinuturuan mo ang mga tao na maging baliw.
Sinira mo ang batang ito.
Sinira mo ang utak niya.
Alam mo ba na may Turkish spa ang NBC?
Dito mismo?
-Oo, di ba? -Ang galing. Ayos 'to.
Oo. Pero kailangan lang na nakahubad ka talaga.
Walang problema. Sige, titingnan ko.
Tingin ko magugustuhan mo. Akin na ang robe.
Akin na ang robe. Pumasok ka na.
Kami ay--
Dito sa Harvard, mataas ang tingin namin sa iba't ibang kultura sa buong mundo.
Para akong Janet Jackson backup dancer.
-Nandito ako para bilhin ang bansa mo. -Oo.
Pag naglalakad ako, gusto kong sumigaw ng kahit ano'ng italian.
-Okay. -Di ba?
Iniisip mo na offensive 'yon.
-Iniisip lang ng mga tao na Italyano ako. -Ako'y…
-Ragu in a can. -Buongiorno.
Walong U.S. president na ang galing Harvard,
188 Nobel Laureates,
at 48 na nanalo ng Pulitzer Prize.
Gawin na natin ito ngayon din.
-Ano nga ulit ang magiging award niya? -Ang Mark Twain Prize for American Humor.
Mark Twain, ang kapitan ng bangka.
Congratulations mula sa lahat sa 'min dito sa school.
Proud kami sa 'yo.
Pwede n'yo isulat kahit ano, pipirmahan ko. Okay lang.
Ang susunod na speaker ay hindi nakakuha ng Mark Twain Prize
bago ang eleksyon noong 2024, at ngayon, hindi na niya ito makukuha.
Palakpakan natin si Stephen Colbert!
Ngayong gabi, nandito tayo para parangalan ang kaibigan nating si Conan.
Siyempre, kilala natin si Conan sa kanyang pambihirang career sa late night,
pero noong 2021,
umalis siya sa kanyang nakakatawa
at ang ilan ay magsasabing nakapupukaw ng isipan na show.
Hindi marami, pero may ilan.
Sa ngayon…
Sa ngayon, ako lang.
Alam ni Conan na marami pa siyang mundong tatahakin.
Alam niyang ang susunod ay dapat karapat-dapat sa kanyang talent,
ang kanyang legasiya, ang tapang ng kanyang katalinuhan.
Kaya pumunta si Conan sa Hot Ones.
Kung di mo pa napanood ang appearance ni Conan sa Hot Ones,
kunin mo ang phone mo at manood ka ngayon.
Ayos lang. Mas nakakatawa 'yon sa kahit anong gagawin natin dito.
Wish ko lang na sana merong gumaya
sa lakas ng loob na ipinakita niya sa episode na 'yon,
pero, ano bang sinasabi ko?
Parang kidlat sa bote 'yon.
Technically, hot sauce 'yong nasa bote.
'Yong kidlat manggagaling sa puwit mo, di ba, Conan?
May paraan naman siguro.
Baka makatulong ako.
Sean Evans ng Hot Ones.
Sean, ano'ng ginagawa mo rito?
-Stephen, inimbitahan mo ako. -Ah, tama.
At, Conan, alam mo, pumunta ka sa set ng Hot Ones
at nagpakilala bilang Irishman na di pa nakakakita ng maanghang,
at sa bawat kagat mo ng pakpak na napupunta sa katatawanan,
itinuro mo sa 'kin at sa mga manonood kung ano talaga ang show business.
Kaya ngayong gabi, itinataas namin ang mga baso ng gatas para sa 'yo.
Ladies and gentlemen, susubukan ni Stephen
na ituloy ang kanyang speech habang sinasagot ang mga tanong ko
at habang kumakain ng paanghang na paanghang na chicken wings.
Gawin na natin 'to!
Oo.
Gusto ko munang sabihin
sa bagong liderato sa Kennedy Center,
na lahat ito ay mga right wings.
At ang ilan sa kanila ay talagang baliw.
-Tama. -Sean.
May limang wings tayo rito, mas paanghang nang paanghang.
Para sa alam ng mga manonood, gaano kaanghang ang Tabasco, Sean?
Mga 1,000 Scoville units.
Ano ang sukat nitong una dito?
Higit sa 18 beses no'n.
-Okay. Mukhang matindi 'yon, Sean. -Sige.
-Simulan na natin. -Okay.
So, paano mo unang nakilala si Conan?
Nakilala ko si Conan noong member ako ng The Second City sa Chicago.
Ako ay…
Bago pumalit si Conan kay Letterman, at naghahanap siya ng mga writer.
Si Robert Smigel sabi niya dadalhin niya si Conan
para makita ako sa show sa Second City, at excited ako no'n.
At ito 'yong unang wing.
Sige.
Hindi 'to maganda. Sige, so ayun…
Sobrang saya ko, at sobrang excited,
at ginalingan ko talaga 'yong performance,
dahil alam kong kailangan,
dahil nandoon si Conan O'Brien.
So ano'ng sinabi niya?
Hindi ko alam. Wala siya sa do'n.
Hindi siya dumating. May ginawa daw.
-Next wing. Sige na. Ticktock. -Okay, tuloy tayo.
Ito ang Los Calientes Rojo na may Scoville rating na 49,000.
Okay.
So, 'yon ba 'yong umayaw ka na sa show ni Conan?
Hindi, di ako umayaw.
Lumipad pa nga ako pa New York
at naupo sa labas ng opisina niya sa 30 Rock,
umaasang mapansin niya paglabas niya ng meeting.
Hindi siya lumabas.
Alam kong nakakalungkot pakinggan,
pero gusto kong malaman ng lahat na nakakalungkot din tingnan.
Tapos umayaw ka na?
Hindi. Marami akong sinubmit na packet.
Hindi pa ako tinatawagan.
Pero alam mo?
Tapos na 'yon, Sean.
Hindi ako nagtatanim ng galit.
So ngayon, gusto ko lang itanong,
Conan, ano'ng masasabi mo sa packet ko?
Nabasa mo na ba?
Nasubukan mo bang—? Kasi dinala ko.
May reader ka ba ng floppy disk?
Dala ko. Seryoso ako.
Hindi maganda 'to.
Ayos ka lang, Stephen?
-Hindi, nararamdaman ko na ngayon. -Ang wings?
-Hindi, na nasa Kennedy Center tayo. -Okay.
Kung kaya mo na, sa susunod na wings na tayo.
-Sige, tara. -Okay.
Itong isang 'to ay 131,000 Scoville units.
Okay, sige, heto na.
Sige.
So, Stephen, parang importante pa rin sa 'yo ang opinyon ni Conan.
Siyempre naman.
Si Conan si O'Brien 'yon.
Alam mo, siya lang ang two-time president ng Harvard Lampoon.
Alam mo ang ibig sabihin no'n?
-Ano'ng ibig sabihin noon? -Hindi ko alam.
Pero nasa Wikipedia niya, so ibig sabihin may paki sila.
Tuloy tayo. Bigyan mo 'ko. Tara.
Ito 'yong Da Bomb Beyond Insanity.
Isa 'tong pagbabago sa show at sauce na alam mo na.
-Kung ready ka na. Tara, Stephen. -Okay.
Ang sarap.
Hindi.
Ano'ng hinahangaan mo kay Conan?
Ano ang hindi dapat hanggaan?
-Ang pangit ng isang ito. -Oo.
Lahat.
Hindi lang magaling na komedyante si Conan,
ibinibigay niya ang lahat sa lahat ng ginagawa niya.
Alam mo 'yong extrang gear mo na minsan sa buhay mo,
kailangan mong gamitin?
'Yon lang ang gamit ni Conan.
Pag may gusto si Conan, hindi siya umaatras.
Halimbawa, nang tinanggap niya 'tong Mark Twain Prize,
ibang-iba ang lugar na 'to dati.
Ngayon, may dalawang bagong board member,
si Bashar al-Assad at si Skeletor, pero ang taong ito…
Para sa 'yo to, Conan.
Okay, Stephen.
Nasa last wing na tayo.
-Tapusin mo na, Sean! -Huli na 'to.
Ang Scoville rating nito ay 2,693,000 units.
Gawa-gawa mo na lang 'yan.
-Huling tanong, let's go. -Malaking tanong ito.
Sino si Conan O'Brien?
Si Conan O'Brien ay ang pound for pound
na pinakanakakatawang tao sa mundo na makakasama mo.
Walang tatalo sa kanya.
Pag di siya maayos, hindi siya titigil hangga't di siya gumagaling.
Hindi aalis si Conan hangga't di kayo napapatawa,
na okay sa mga party
pero hindi sa mga libing.
Sa mga libing naman, sigurado akong malapit na ako.
Sean, salamat sa dito.
Conan, hinahangaan kita, natututo ako sa 'yo,
at ang pagmamahal ko sa 'yo ay kasing laki ng galit ko kay Sean ngayon.
Para kay Conan O'Brien.
Ikaw ang hero ko.
Ang susunod na magsasalita ay sobrang successful
na pag nagpapalaglag siya, cash ang ibinabayad niya.
Palakpakan natin si Tracy Morgan!
Ayos!
Magandang gabi, Kennedy Center.
Pararangalan natin ngayon ang isang taong naging mabuti kong kaibigan.
Halos pareho ang naging takbo ng buhay namin.
Nagtrabaho siya sa SNL ng ilang taon, ilang taon din akong nagtrabaho sa SNL.
May show siya sa NBC ng ilang taon, may show din ako sa NBC ng ilang taon.
Nagtapos siya bilang Valedictorian sa Harvard,
may show ako sa NBC ng ilang taon.
Higit 50 beses akong na-interview ni Conan sa show niya,
at lahat 'yon ay sobrang saya.
Laging masaya ang palabas niya.
Nagkasundo kami kaagad ni Conan
dahil pareho kaming lumaki na nangangarap na mapanood sa TV.
Nanonood lang ako sa loob ng bahay
dahil taga projects ako sa Bronx
at ayokong mabaril.
Si Conan naman, nasa loob lang din at nanonood ng TV
dahil di siya pinapayagang maarawan.
Di ako nage-exaggerate.
Mahal ko talaga si Conan.
Importante ka sa 'kin, pare.
Ang gusto lang namin ay ang magpatawa.
'Yon ang nagbubuklod sa 'min.
Di importante kung ano'ng kulay namin,
itim, kayumanggi, puti, o kung anuman ang kulay niya.
Hindi ko alam.
May anak akong babae, at sa isang birthday niya,
binilhan ko siya ng Crayola crayons, 'yong 150-pack,
at wala ro'n ang kulay ni Conan.
Hindi ito nakikita sa kalikasan.
Conan, salamat sa comedy magic na ginawa natin sa mga nagdaang taon.
Isa kang higante sa mundo ng komedya,
at kapatid ang turing ko sa 'yo.
At matapos tayong patawanin buong buhay niya,
sa SNL man o sa The Simpsons,
sa lahat ng tao ikaw ang nararapat makatanggap
ng J.D. Power and Associates Award ngayong gabi
para sa Best Mid-Size Sedan.
Mahal kita, C-Boogie.
Si Conan sa comedy ay parang rock and roll.
Gusto mong maging parte ng rock and roll na 'yon.
Di ko pa siya nakitaan ng pangit na joke. Noong mag-host siya ng Oscars,
ang ganda ng opening monologue,
at isang thankless job 'yon,
at kailangang matapang ka para gawin 'yon.
Para sa 'kin ang galing niya.
Ipi-pitch ko ang Dave & Buster’s sa tabi
Si Conan na sa meter.
Kayong dalawa 'yon, at--
Uy.
Sige, pag-usapan natin ang Oscar team.
-Pinakabisado ko sa inyo 'yong notes. -Oo.
Kakaiba ang writers' room, kakaibang lugar
kung saan binabayaran ang mga tao para magsabi at magsulat ng mga nakakatawa
na kalaunan makakabenta ng ads ng Volkswagen.
Tumatawa ako araw-araw.
Basta magulo lang.
Gusto ko pag nagsusulat kayo ng material
dahil para akong hari sa isang handaan!
Walang ideya na lumalagpas kay Conan na hindi maganda.
Maraming pwedeng gawin dito
kaya gumawa na lang tayo ng maraming opsyon.
At tingnan kung alin ang pinakagusto natin.
Para malutas 'to, kunin natin 'yong lahat tayo magsasabing, "Nakakatawa 'yan."
Sa halip na mag stand-up, pupunta siya sa writers' room
at do'n siya magpe-perform para sa kanila.
May sinabi si Dana Carvey sa isa sa mga huling episode ng TBS show,
na, "Mula sa pinakanakakatawa sa writers' room,
pinakanakakatawa ka na sa Amerika."
-Diyos ko, ang gago! -Di ba?
-Grabe, ano? -Diyos ko!
-Nakakainsulto. -Sobrang toxic!
-Sobrang yabang. -Pambihira!
Nakita niyo noong napaka-racist niya?
-Oo! -Oo!
Palakpakan natin ang isang aktor
na walong taon ginampanan ang taong natatawa sa carpool karaoke,
Mr. Reggie Watts!
Saan ka pupunta?
Ang daming gumugulo sa isip mo
Naghahatid ng saya sa bawat oras, yeah
Para kang pusa sa eskinita
Nagulat ako ng kung ano Hindi to inasahan, yeah
Walang nagpaplano ng kahit ano
Kaya ayos ka lang
May nagpapatumba sa 'yo
Di mo lang alam kung ano, di mo alam kung bakit
Baby, Conan, Conan, yeah, Conan
Napakabuti mong tao, yeah, Conan
Napakabuti mong tao
Conan, napakabuti mong tao
Yeah, Conan
Napakabuti mong tao
Conan
Napakabuti mong tao, Conan
Conan, tao, yeah Ikaw 'yon, pare
Oo, ikaw, pare
Tingnan mo kung ano ka Tingnan mo ang mga taong nagmamahal sa' yo
Kaya isa sa mga…
Salamat. Maraming salamat.
Kinuha ako ni Conan para sa opening act sa kanyang nag-iisang…
Malay natin, baka may isa pa. …na live tour.
Nanatili siyang grounded.
Laging nakikipagbiruan sa lahat,
may oras para samahan ako sa kuwarto ko,
at sabi ko, wow, alam niya kung paano ito gagawin.
Alam niya kung paano manatiling grounded, konektado sa mga fans niya.
Salamat sa oras na pinagkatiwalaan mo ako at sa galing ng instincts mo,
at sa pagpapakita sa 'kin,
tulad ng pagiging baliw at kung sino ka, at pagiging grounded,
at di mo hinayaang makaapekto 'yon sa career mo.
Napakaimportante nito, at magandang aral 'yon sa lahat ng artist.
Kaya, mula sa kaibuturan ng puso ko, maraming salamat, Conan.
Salamat. Salamat sa inyo. Salamat, Kennedy Center. Wag kang magbago.
Ang susunod na presenter ay kumita ng higit sa $3 bilyon sa takilya
at ginastos niya lahat 'yon sa Foot Locker.
Palakpakan natin si Adam Sandler!
Ayos, Triumph!
Magandang gabi.
Magandang gabi, mga kaibigan.
Hello sa lahat ng Kennedys, Rockefellers, Vanderbilts,
at sa lahat ng maayos pumormang bisita.
Ako si Adam Sandler, at ito na ang hudyat para mabaliw ka.
Tara. Sige.
Salamat. Respeto.
Respeto. Salamat.
May isang pabor lang ako sa mga mayayamang nandito ngayon.
Kapag itinaas ko ang kaliwang kamay ko, sabihin n'yo ang salitang "Conan."
Subukan natin.
-Conan! -Isa pa.
Conan!
Simulan na natin ang kasiyahan.
Nandito tayo ngayong gabi sa kabisera ng bansa para parangalan ang isang tao.
Conan!
Noong natanggap ko ang Mark Twain award na ito mga dalawang taon na,
akala ko last na 'yon, pero hindi pa pala dahil sa lalaking nagngangalang…
-Conan! -Sobrang nakakatawa.
-Conan! -Kaibigan ng mahihirap.
-Conan! -Eight-foot four inches at tumatangkad pa.
Conan!
Naglalagay ng sunscreen bago magsindi ng kandila.
Conan!
Galing Harvard, pero di niya niyayabang maliban pag nag-aaway silang mag-asawa.
Conan!
Mukhang isa sa mga Little Rascals kung lumaki sa Chernobyl.
Conan!
Sobrang Irish, parang clover na may apat na dahon ang kanyang utong.
Conan!
Sobrang Irish, ang skid marks niya lasang shamrock shake.
Conan!
Ang matingkad na pulang buhok niya ang dahilan ng sunog sa Palisades.
Nagtagal sa tiyan ng nanay niya, record- breaking na halos umabot sa 14 na ER!
Conan!
Kamukha ni Ed Sheeran ang alaga niya dahil sa pulang buhok.
Conan!
Nagmumukhang Pennywise ang ari niya dahil sa buhok niya sa ari.
Conan!
Kapag summer marami siyang pekas sa--
Kapag summer marami siyang pekas sa ari niya
na parang si Ron Howard na niyayakap si Tom Sawyer.
-Reference si Mark Twain. -Conan!
May 12 Kids' Choice Awards at 15 MTV Awards.
-Conan! -Hindi, si Sandman na 'yan.
So pag kanang kamay ang itinaas ko, mula ngayon, sabihin n'yo "Sandman."
Subukan na natin.
-Sandman! -At…
-Conan! -At…
-Sandman! -At…
Sandman!
-At… -Sandman!
Okay, ituloy natin.
Pag naghubad ng damit napapatili ang mga babae.
Sandman!
Pag naghubad ng damit kasama pati ang balat.
Conan!
Sikat sa pagsuot ng mahaba at silky na basketball shorts.
Sandman!
Sikat kasi sumisilip ang mahahabang mabuhok niyang itlog sa brief.
Conan!
-Napagkakamalan na batang James Caan. -Sandman!
Napagkamalang dancing inflatable guy sa tabi ng car showroom.
Conan!
Magaling na aktor.
Sandman!
May acne na di nagagamot.
Conan!
Pwedeng mag-walk in sa kahit saang restaurant sa mundo.
Sandman!
Kayang mag walk in sa Panda Express sa mall
kung maaga siya ng kalahating oras.
At sa totoo lang, pag Biyernes, malabo pa rin.
Conan!
Nasa Hollywood Walk of Fame ang kanyang handprints.
-Sandman! -May handprints ng tiyuhin niya sa puwit.
Conan!
Pwedeng magpatubo ng balbas sa tatlong oras.
Sandman!
Buwan bago magkabalbas tapos sabihin ng mga anak niya,
"Dad, kumain ka ba ng Flamin' Hot Cheetos?"
Conan!
-Importante ang privacy niya. -Sandman!
-Ang phone number ay 917-664-765. -Conan!
Tawagan n'yo kahit kailan n'yo gusto, mas mabuti.
Henyong komedyante.
Sandman!
Nakakatawang titi.
Conan!
At panghuli, ikinasal siya sa magandang babae na di bagay sa kanya.
Sandman at Conan!
Oo, kaming dalawa 'yon.
Love you, Liza.
Love you, Jackie.
Salamat sa charity work.
Pero seryoso, Conan, ito 'yong magandang parte.
Isa ka sa pinakanakakatawa, alam nating lahat 'yon.
Naalala ko si Lorne, no'ng siya 'yong naghahanap ng susunod na host.
At noong sinabing Conan,
pramis, lahat ng lalaki, bawat komedyante, walang nainggit.
Sabi namin, oo naman, siya ang pinakamagaling, pare.
Mas mabilis ka kaysa sa aming lahat. mas mabait ka sa aming lahat,
at sobrang saya ko na sa 'yo ang buhay na ito, pare.
Ang galing.
Lumalabas ang aming galing dahil sa 'yo, Conie.
Masaya akong makilala ka. Masaya akong makilala ang pamilya mo.
Mahal ko kayo.
At masaya ako na mahal ka ng mundo gaya ng pagmamahal ko.
Mabuhay ka…
Conan!
Oh yes, ang ating huling panauhin,
na nasa Indiana dapat ngayon, nagpapala ng tae ng kabayo,
pero pinili niyang makasama si Conan,
palakpakan natin ang nag-iisa, ang natatanging si
David Letterman!
Salamat sa inyong lahat.
Salamat.
Kailangan mong matuto habang tumatanda ka.
At ngayong gabi, pasensya na, ito ang masasabi ko,
at baka late na ako sa party,
pero ang natutunan ko ngayon,
may nakakagulat,
hindi nakakainis,
at nakakahiya sa isang bahagi ng mukha ni Conan.
Ngayon ko lang nalaman.
At narinig ko ang mga pekas sa ari niya, kaya kinailangan kong lumabas.
Ang Mark Twain Prize.
Grabe, may sasabihin lang ako, at hindi ako historian,
pero naniniwala akong ipapakita ng kasaysayan,
na ito ang magiging pinakanakakaaliw na pagtitipon
ng mga rebelde.
May ilan lang akong sasabihin.
Oo, dapat nasa Indiana ako, nagpapala ng tae.
Pero ito 'yong panahon na halos tapos mo na palahin lahat.
Kaya sabi ko, hindi, mas gusto kong makasama si Conan kaysa magpala ng tae,
at pinaninindigan ko 'yan, mga kaibigan.
Nandito tayo ngayong gabi para sa isang writer, performer,
at mabangis na climate denier, na si Conan O'Brien.
Naniniwala akong walang mas bagay
para sa Mark Twain Prize kaysa kay Conan O'Brien,
dahil tulad ni Mark Twain,
si Conan ay una at pinakamahalaga ay isang writer.
Tulad din ni Mark Twain,
naloko ako ni Conan sa pagpipinta ng bakod niya.
Ang mga tao…
Sa lahat ng nandito ngayong gabi, confident kong masasabi 'to.
Naniniwala ako na mas kamukha ko si Mark Twain…
sa itsura niya ngayon.
Ang ating pinarangalan ay hindi lang isang talk show host,
writer siya ng SNL at The Simpsons,
nag-host siya ng mga travel show at ng Academy Awards.
Conan, ano'ng pakiramdam na inimbitahan ka ulit mag-host ng Academy Awards?
Alam mo, noong napili si Conan maging host ng Late Night,
lahat nagtatanong, "Sino siya?"
"Paano niya nakuha ang show na 'to? Bakit ang putla niya? May sakit ba siya?"
"Sapat ba ang vitamin C niya?"
"Abnormal na matangkad na bata ba siya, o normal na lalaki na mukhang bata?"
"Anemic ba siya?"
Sa mga preview na gano'n, siyempre, kailangan kong abangan ang show,
at noong pinanood ko si Conan sa programang Late Night,
ang nakita ko ay isangnakakatawang palabas.
Nakipagsapalaran sila.
Kakaiba ang komedya sa pinakamagandang paraan.
Kalokohan, kabaliwan, pero matalino.
Lahat ng 'yon, hindi madaling kombinasyon.
Noong araw na 'yon, walang gano'n sa TV.
Ito na ang sandaling alam ko mismo
na magandang desisyon na si Conan ang maging host ng Late Night.
May itatanong ako.
Isa itong tanong na di inaasahan ng mga tao,
pero noong nakuha ko ang trabahong ito,
pumunta ako para sa 30 Rock.
Paano mo pala nakuha ang trabahong 'to?
Theme-writing contest ba?
-Oo. -Oo.
Ito 'yong ano'ng gagawin ko sa talk show, at pang-apat ako.
Tama. "Pang-apat ako."
Doon ko nalaman na siya na nga 'to.
Hindi na si Conan 'yong, sa sarili niyang salita, 'yong lalaking wala dapat dito.
Siya ang paparangalan natin ngayong gabi ng Mark Twain Prize.
Mga kaibigan, palakpakan natin ang The Interrupter,
Triumph the Insult Comic Dog,
ang FedEx Pope, ang nagsasalsal na oso,
at Jordan Schlansky.
Isang karangalan
na igawad ang ika-26 na Mark Twain Prize for American Humor
sa kaibigan nating si Conan O'Brien.
Conan.
Salamat.
Maraming salamat.
Please.
Ang maging…
Mahal kita, Conan!
Mahal din kita, sir.
Ang makatanggap ng award na 'to mula kay David Letterman
ay, sa totoo lang, mahirap pa ring paniwalaan para sa akin.
Ipapaliwanag ko para mas maintindihan ninyo.
Ang taon ay 1987,
at nakatira ako sa Los Angeles.
Dalawang taon pa lang ako sa college,
at wala akong trabaho.
Natanggal kami ng partner kong si Greg sa una naming trabaho bilang writer sa TV,
at mag-isa akong nakaupo Du-par restaurant
sa Wilshire Boulevard,
mabagal na kumakain ng pancake
sa ala-una ng hapon para lang may magawa buong araw.
Ang nag-aalab kong ambisyon,
naniniwala ako na ang tadhana ko,
ay maging writer ng Late Night show ni Dave.
At narinig ko mula sa head writer nila
na ang tanging bakanteng slot ay napunan na,
at wala ng trabaho.
Parang may isang bakal na pinto ang bumagsak.
Hindi ko alam ang mangyayari sa 'kin.
Ngayon imagine-in mo
na may anghel mula sa future na biglang lumitaw
at sinasabi sa 'kin na 40 years mula ngayon
aakyat ako sa stage ng Kennedy Center sa Washington,
at ang pinaka prestihiyosong award sa comedy
ay ibibigay sa akin
ni David Letterman.
Ako ay…
Tititigan ko ang anghel na 'yon sa sobrang gulat
at sasabihin kong, "Teka."
"Buhay pa si David Letterman?"
Forty years mula ngayon?
"Matanda siya ng 20 years sa 'kin!"
"Diyos ko, ano na ang hitsura niya?"
Sasabihin ng anghel, "May balbas siya." Itatanong ko, "Maayos bang tingnan?"
Sasabihin ng Angel, "Hindi! Puti na at napakahaba."
"Isipin mo kung si Dostoevsky ay naghuhukay ng ginto sa Yukon."
Ano'ng ginagawa mo, pare?
Kaya kailangan mong maintindihan na ang nangyari sa 'kin
ay isang Oppenheimer sa Los Alamos.
At bago pa ako magpatuloy,
gusto ko munang magpasalamat sa mga magulang ko
na tatlong buwan na lang di pa nila napanood 'to.
Matutuwa sana sila rito.
Sa aking maganda at talented na asawa, si Liza.
At-- Oo.
At sa mga pasensyoso at walang bilib kong mga anak,
Neve at Beckett, na mas matalino kaysa sa akin.
Di nila naiintindihan, at di sila nagkakamali.
Gusto kong pasalamatan ang bandang ito, Max Weinberg at The Max Weinberg 7.
Gusto kong pasalamatan ang mga mapagbigay at mahuhusay na speakers
na pumunta pa sa D.C. para sa 'kin para sa gabing ito.
Hindi na ako makakabawi rito.
Mitzvah ang tawag dito sa 'min.
Hinihiram namin ang gusto namin.
At espesyal na pasasalamat sa mga mabubuting tao
na nagtrabaho dito sa Kennedy Center ng ilang taon,
at nag-aalala sa maaaring mangyari sa mga susunod.
Isang walang hanggang pasasalamat para sa kanilang debosyon sa sining.
At tingin ko dapat nating lahat na…
Tama na 'yan.
Napakaraming dapat pasalamatan,
at dito kadalasan nagkakaproblema ang mga speech,
dahil dapat mong pasalamatan ang mga taong ito.
Kailangan.
Patakaran 'yon.
Pero matagal gawin.
Kaya may naisip akong paraan para mabilis na mapasalamatan lahat.
I-welcome natin ang professional livestock auctioneer na si Robert Strickler.
Papuntahin n'yo siya rito.
Salamat, Neil, Luke, Kate at Jane O'Brien.
Nandito na sila mula umpisa.
Monty sa mga Reardon, Lorne Michaels, Mike Sweeney,
Jeff Ross, Robert Smigel, Greg Daniels, Sona Movsesian.
Tinulungan nila ako, noong down ako.
Amy Lippman, Rodman Flender, Rick Ludwin, Rick Rosen,
Gavin Polone, Ari Emanuel, Lee Brecken. Naniwala sila noong ako hindi.
Sarah Wicks, Paula Davis, Steve Coogan, Lisa Kudrow, Aaron at Judy Daniels,
Jonathan Groff, hindi tumulong si Bob Odenkirk, pero nakikilala.
Matt O'Brien, David Hopping, Adam Sachs, Nina Rosenstein,
Erica Brown, Jason Klamm, Si Andy Richter ang naging sandigan ko.
Mike Reese, Al Jean, Jeff Martin, Sam Simon,
Matt Groening, James Brooks, Pat Lee, Don Moffitt, Bob at Ginny,
Monty Python, Warner Bros. cartoons, Pink Panther movies.
Di ko masabi kung gaano kayo kahalaga, at habambuhay ko kayong pasasalamatan.
At panghuli, isang two-year-old, 1,200-pound Guernsey na baka.
Kasama ko na siya sa simula pa lang. 3,000, 3,500.
Ako ay…
Forty-five, 5,000.
Ako ay…
Six thousand. 6,500.
Ako ay…
Seventy-five.
Sold. Sa likod, 7,500.
Tingin ko ang pagtanggap ng award na ipinangalan kay Mark Twain
ay isang responsibilidad.
Hindi pwedeng tawagin si Twain
nang di nauunawaan kung sino siya at kung ano'ng pinanindigan niya.
Wag mong hayaang ma-distract ka sa puting suit, sigarilyo, at bangka.
Buhay si Twain, masigla, at importante siya ngayon.
Oo, siya ang pinakamahusay na humorist ng Amerika,
pero ang kanyang lakas ay galing sa mga prinsipyo niya,
na humubog sa kanyang komedya
kaya isa siya sa pinakamagaling na Amerikano.
Unang-una, ayaw ni Twain sa mga bully.
Pinuno niya ang mga gawa niya ng mga mapang-abuso, gaya ng ama ni Huck Finn,
Tom Driscoll sa Pudd'nhead Wilson,
at ginawa niyang galit ang mga reader niya sa mga karakter na 'yon.
Sinuntok niya pataas, hindi pababa,
at nakiramay siya sa mga mahihina.
Twain…
Twain!
Allergic si Twain sa pagpapanggap, at kinamumuhian niya ang racism.
Isinulat ito ni Twain, "Maraming mga nakakatawang bagay sa mundo,
kabilang ang paniniwala ng mga Puti
na hindi sila gaanong ganid kaysa sa ibang mga ganid."
Nakiramay si Twain sa mga walang boses sa Amerika,
sa mga alipin dati na hirap sa Rekonstruksyon,
mga manggagawang Chinese sa California, at mga Jews na tumatakas sa anti-Semitism.
Ang solusyon ni Twain sa kamangmangan natin sa mundo
ay ang maglakbay sa panahong ang paglalakbay ay napakahaba at napakahirap.
Inikot ni Twain ang mundo, at isinulat niya,
"Ang paglalakbay ay lason sa pagkiling, pagkapanatiko, at pagiging makitid,
at marami sa atin ang talagang kailangan ito dahil dito."
Twain…
Pinagdudahan ni Twain ang populismo, ang bulag na nasyonalismo, ang pananakop,
ang pagkagahaman sa pera noong Gilded Age,
lahat ng anyo ng walang kwentang yabang ng Amerika.
Higit sa lahat, makabayan si Twain sa pinakamarangal na kahulugan ng salita.
Mahal niya ang Amerika, pero alam niyang marami itong pagkakamali.
Isinulat ni Twain,
"Ang pagiging makabayan ay ang pagsuporta sa bansa mo sa lahat ng oras
at sa gobyerno mo kung nararapat."
Ngayon…
Ang ilan sa inyo…
Iisipin ng ilan sa inyo, ano'ng kinalaman nito sa comedy?
May kinalaman ito sa comedy.
Lahat.
Ang comedy na minahal ko buong buhay,
ang comedy na pumupuna sa sarili, nakakainis,
at nakatuon sa ideya na lahat tayo ay may kapintasan,
kalokohan, at sabay-sabay tayong nalulublob sa putikan.
Nakakatawa at importante si Twain ngayon
dahil ang comedy niya ay isang masayang pagdiriwang
ng ating takot, kawalan ng kakayahan, at ang malaking gulo ng pagiging tao.
Kapag ipinagdiriwang natin si Twain,
kinikilala natin siya kung sino siya,
kinikilala natin ang ating pagkakapareho,
at mas nagiging malapit tayo nang kaunti.
Kaya tinatanggap ko ang award na ito
sa diwa ng pagpapakumbaba, katangahan, kababawan,
kawalang kabuluhan, takot, at pagdududa sa sarili,
at ang malalim at walang tigil na kalokohan.
Salamat. Isa itong panghabambuhay na karangalan.
Maraming salamat.
At…
Alam n'yo…
Salamat. Lagi akong…
Umaalis na pinapalakpakan, pero hindi ngayon.
Sinabi ko na 'to.
Sabi ko, buhay si Twain, at seryoso ako.
Mark Twain, mahal kita.
At mahal din kita, Conan O'Brien.
Diyos ko, si Mark Twain nga!
Aba'y, panis na tiyan sa biscuit, siyempre si Mark Twain 'to.
Tatlumpung taon ko nang pinapanood ang Twain Prize Ceremony mula sa taas ng puno.
Ikaw lang ang karapat-dapat tumanggap ng karangalang ito.
Parang di naman totoo 'yan, Mr. Twain.
Magpustahan pa tayo, seryoso ako, Conan.
Mga payaso lahat ng dating nanalo.
Si Will Farrell ay isang hangal.
Kung mas magkalapit lang ang mga mata niya, cyclops na siya.
Si Adam Sandler di marunong magbasa.
Hindi niya kaya.
Sa kalagitnaan ng pop-up book
naiihi na sa pantalon na parang bata.
Si Kevin Hart nag-shoot ng credit card commercial sa acceptance speech niya.
Teka lang.
Hindi ako papayag na insultuhin mo
silang magagaling na komedyante, Mr. Twain.
Bakit?
Gawa mo ang sketch na 'to, Conan.
Binabasa ko lang bawat salita.
Hindi totoo 'yan.
Isinulat mo rin 'yan.
Alam mo, titigilan ko na ang script mo, at ako na mismo 'to.
Ang sinasabi ko lang, ang comedy ay para sa mga kahinaan at kababawan,
kaya ikaw mismo 'yon, Conan O'Brien.
Isa kang maputlang bata
na naligaw at nagkamali ng tatlumpung taon
sa walang kwentang katangahan
at sa kabila ng lahat,
napadpad ka rito
na parang basang cork na inanod sa isang liblib na dalampasigan.
Alam mo, medyo mabigat 'yan, Mr. Twain,
pero siguro nga, ‘yan ang dahilan kung bakit lagi kita hinahangaan.
Nagbabago ang panahon, pero dapat manatiling matatag ang tao,
at nagpapasalamat ako sa mga sinabi mo tungkol sa 'kin kanina.
Matapang ka, anak.
at kahit na isinulat mo 'yan para sabihin ko…
Seryoso ako.
Kung galing sa ’yo ‘yan, napakalaking bagay niyan para sa 'kin.
Mahal na mahal kita, Mr. Twain.
Mahal din kita, Conan O'Brien.
Okay, tama na 'yan. Tama na. Tigil, hindi maganda.
Hindi pwede. Hindi ganyan ang ending natin.
Di pwedeng ganyan.
Ang galing mo pero, Forte.
Mga kaibigan, marunong maggitara ang lalaking 'to.
Gusto n'yo ba siyang makitang tumugtog?
Oo!
Heto na! Si Conan O'Brien!
Go! Ikaw na.
Maraming salamat sa inyong lahat!
Will Forte, salamat.
Adam Sandler! Salamat sa inyong lahat!
Nagsalin ng Subtitle: Miles Zafe