Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Ова е африканското Светско првенство. Ќе има влијание
од југ до север и од исток до запад.
Светското првенство е во Руанда оваа година. Тоа е клучно.
Може да тргне во кој било правец.
Целта на Светското првенство е да дсе освои дрес во бои на виножитото.
Сакам да бидам следниот Бинијам, зашто тој е некој
на кого сега се огледуваат сите во Африка
Создавачот на историја, Бинијам Гирмај, африканска ѕвезда во подем.
Пишуваш историја, ја пишуваш. Ова е за Африка, го знаеш тоа, Бини.
Целта не беше да го донесеме нашиот пелотон во Африка,
туку да го одржиме ова првенство во Африка, за Африка.
Мур де Кигали, класична, калдрмисана патека во срцето на Африка.
Остани смирен и безбеден. Луѓето ќе можат да се молат.
Иднината на африканскиот велосипедиза не доаѓа, туку е тука.
Ќе ја стави Африка на мапата.
ВЕЛОСИПЕДИЗМОТ НА АФРИКА Подем на професионален велосипедизам
Добро утро, Кигали. Точно е 6 часот.
Сонцето се издигнува над Земјата на илјадниците брда
и денес е посебен ден.
Светската велосипедска унија ќе ја именува Руанда за домаќин
на Светското првенство 2025.
Преди сѐ, горд сум што Светското првенство доаѓа во Кигали.
Тоа е навистина голем подвиг.
Годината 2025 ќе биде година на велосипедизам во Африка.
Светското првенство во друмски велосипедизам 2025 ќе биде во Руанда.
Сите други континенти, освен Африка, веќе биле домаќини на првенството.
Да, африканско кафе, африкански чај.
Налеј вода во шишето. Зарем не одиш во клуб?
Одам.
Ќе сакаш ли да се дружиш, Пошо? -Не, ова ми е вода за капење.
Добро ли е за тебе да се тушираш со топла вода?
Да. Зошто не би било?
Јас сум Нантуме Мирија, од Уганда сум.
Возам за клубот "Масака".
Се занимавам со велосипедизам од 2020 година.
Мајка ми ме однесе на велосипедизам, затоа што тогаш имав многу групи.
Се плашеше дека ќе ме расипат.
Не ѝ се допаѓаше спортот, но ме однесе
за да поминувам помалку време со лоши врсници. Така започнав.
Ја прашав дали ќе може, затоа што е девојка.
Од таткова страна ѝ забрануваа велосипедизам.
Велеа дека девојките не возат велосипед. Но, како мајка...
Ако го сака тоа, нека си ја испроба среќата.
Беше фантастично затоа што дури беше и платена. Носеше пари.
Од тие пари ја одржуваме куќата.
Го засакавме велосипедизмот, дури и оние со негативен став.
Мирија дојде во Јужна Африка и го видовме нејзиниот талент
во клубот "Масака" при Велосипедската асоцијација на Уганда.
Овде обично доаѓам да се одморам.
Понекогаш доаѓам и кога сум тажна и само ја слушам природата.
Ги чувствувам вибрациите на природата, како сега. Сѐ е добро.
Не чувствувам стрес.
Ги гледам растенијата, зајдисонцето,
го слушам мукањето на кравите. Сѐ е во ред.
Здраво, јас сум Жан-Пјер ван Зил. Сакам на африкански велосипедизам
и работам за Светскиот велосипедски центар во Швајцарија,
на развојот на Африка.
Овен и неговиот тим велат дека Мирија е многу талентирана, заслужува место
во тренинг кампот во Перл, во Јужна Африка.
Тоа го направивме пред Африканското првенство во Кенија.
Не се уморуваше, беше баш мотивирана. Ја зграби можноста.
Можете да ги видите спортистите кои
доживуваат просветление и сфаќаат дека таму припаѓаат.
Стануваат подобри, сакаат да научат. Како сунѓер се. Сакаат информации.
Сакам луѓето да видат што сум постигнала,
да ги запишат децата на велосипедизам и да ги инспирирам.
Тоа ме одржува.
Знам дека треба да ме видат и ќе влезат во велосипедизмот.
Целта оваа година е учество на Светското првенство.
Јужноафриканката се враќа дома по долга трка.
Се отвора Мулман Пасио која вози за "СД".
Ешли Мулман прави голема разлика.
Велосипедистката Ешли Мулман Пасио го понесе најголемото признание.
Ешли Мулман најдолго беше
единствен носител на знамето на африканскиот женски велосипедизам.
Мулман Пасио и натаму успешно го претставува локалниот велосипедизам.
Мулман повторно се движи напред. Оди до крај.
Ешли Мулман освојува дрес на светски шампион.
Се викам Ешли Мулман Пасио. Јужноафриканка сум
и во моментов возам за АГ Иншуренс Судал тим на Светската турнеја.
КАТАЛОНИЈА ШПАНИЈА
Си играв на улица со другарите, возевме велосипеди.
Кога бев на училиште велосипедизмот не беше
можна кариера, ниту нешто што
некогаш би го замислила во Јужна Африка во тоа време.
Се занимавав со потрадиционални спортови
како хокеј на трева, атлетика, тенис.
Почнав да студирам хемиско инженерство
и на факултетот го запознав мојот маж, Карл.
Од првиот момент,
Карл го забележа мојот потенцијал како велосипедистка,
бидејќи одеднаш мојата ситна градба и сила
се споија во смисла на односот на сила и тежина.
Стана јасно дека сум талент и треба да се занимавам со велосипедизам.
Следната година отидов да возам во Европа,
но немаше плата кога почнав, што беше 2010 година.
Платите не беа можни во женскиот велосипедизам.
Единствениот начин беше да возам за локален тим.
Возев во текот на годината, а кога во Европа имаше пауза, се враќав во
Јужна Африка да се натпреварувам за локален тим што малку ме плаќаше.
Невозможно е да имаш шанса
за врвен резултат, ако не се натпреваруваш во Европа
меѓу најдобрите велосипедистки во светот.
Не помина без предизвици, болка и солзи.
Првата година како професионална велосипедистка,
ја скршив клучната коска трипати во рок од 12 месеци.
Не ѝ беше лесно. Мораше да ги надмине пречките
со кои се соочуваат африканските велосипедисти, но не се откажа.
Ешли сака нејзината кариера да значи нешто повеќе.
Сфаќа дека нејзините достигнувања можат да им значат нешто и на други.
По 15 години
на светските првенства, ова е можеби последната шанса за титула.
Треба да се чувствуваш самоуверено. -Да, навистина така се чувствувам.
Знам дека направив подготовки. Кондцијата е тука.
Патеката ми одговара. Возев по неа.
Знам дека е како во Руанда. Ќе има афричка енергија,
така што има многу позитивно, но мислам и дека треба
да бидам свесна, да не се вратам на чувството на голем товар на плеќи
бидејќи тоа е ситуација во која не реагирам баш добро.
Да, последен обид е за титулата светска првенка,
но треба и да ми биде забавно и да уживам во трката.
Да, веќе те видовме таква во Африка.
Тоа е она што на крајот дава резултати.
Ја сакам Африка и ја сакам енергијата на луѓето овде.
Едвај чекам да се натпреварувам пред африканската публика.
Ќе биде одлично. -Да одиме и да дадеме сѐ од себе.
Да. Возбудена сум.
Освојувањето на титула на Светското првенство и на Олимпијадата
навистина е предизвик кога доаѓаш од земја надвор од Европа.
Речиси се откажав од титулата светска првенка,
но сум една од најдобрите во светот.
Светското првенство во Руанда е пресвртница за велосипедизмот.
Меѓутоа, тоа е само почеток, зашто ќе биде
настан кој ќе му покаже на светот
што е всушност африканскиот велосипедизам.
Ќе биде интересно. Со Светското првенство во Руанда,
дали ни требаат повеќе трки во Африка,
или повеќе африкански тркачи во Европа?
Го поставивме тоа прашање повеќе пати и ете го. Дали ќе успее?
Го брани дресот со виножито со стил.
Совршенство.
Задниот дел од патеката и фаворит Еди Меркс победува за пола тркало.
Меркс станува светски првак. -Тој е наш светски првак.
На Тадеј Погачар дресот со виножито совршено му прилега.
Јас сум Давид Лапартјен, претседател на Меѓународната велосипедска унија.
Меѓународната велосипедска унија е создадена во април 1900.
Светското првенство во велосипедизам настанува 1921. Многу посебна трка.
Го имате тој дрес и тој е нешто уникатно.
Ние сме единствениот спорт кој има дрес.
Дресот со виножито е навистина врв на спортот.
Тоа е единствениот дрес што сите
го признаваат и сакаат да го носат.
За велосипедистот е сон да го облече тој дрес.
Сите тркачи сакаат да го носат
и тој го прави првенството единствено.
Нема слушалки, па морате само да ја почувствувате трката.
Трката се вози по нации. Ова е единствената трка, патеката е кружна.
Ќе крунисаме еден од врвните велосипедисти.
Светското првенство е Светско првенство, но не сме биле во Африка.
Во Африка соработуваме со бројни нации да го прошириме
велосипедизмот и да го направиме најпопуларниот спорт на континентот.
Овој настан ни е исто така потребен,
за велосипедизмот во Африка да му го покажеме на светот
кој ќе ја види овдешната страст за велосипедизмот.
Јас сум Крис Фрум, четирикратен освојувач на Тур де Франс.
Роден сум во Кенија, значи во источна Африка.
Ни требаат повеќе трки на континентот, како трката во Руанда.
Најдобра шанса за африканските велосипедисти против Европејците.
Клучен фактор е Руанда, зашто ја има најважната трка
Тур Руанда и тие се домаќини на Светското првенство.
Се викам Нели Муказаире, јас сум министер за спорт.
Започнавме скромно и напредувавме на следното ниво,
што е добро, но е предизвик.
Ова е посебен ден. Ова издание на Тур Руанда ќе биде на друго ниво,
зашто ќе донесе поголема важност откако
организираме Светско првенство во друмски велосипедизам 2025.
Имам напишан говор, но нема да го прочитам,
туку ќе зборувам од срце, зашто денес е голем ден за УЦИ.
По 125 години,
ќе го прославиме 125-тиот роденден на 14 април оваа година.
За да го прославиме, одлучивме да дојдеме во Руанда.
Се сеќавам на првата средба со претседателот Кагаме.
Во тоа време имаше понуда да се организира Светско првенство
на УЦИ во 2025 година и претседателот беше јасен.
Сакаше да има наследство, се разбира и да одржи настан,
бидејќи ова е велосипедска нација, но да има наследство.
Африка заслужува шампионат.
Тоа ќе биде и платформа за Африка да се претстави како натпреварувач
за големи трки како Тур Руанда.
Ваков натпревар во Руанда ќе помогне сите организации во светот
да стекнат чувство за потребите на првенството во септември.
Кигали со години покажува оти може да биде домаќин на светска трка.
Тоа не значи дека ова Светско првенство ќе помине без предизвици.
Ќе има проблеми на почетокот.
Ќе има предизвици во споредба со земји од прв ранг,
како Швајцарија или Австралија кои беа домаќини на првенството.
Корените на велосипедизмот се во Европа,
поточно во Белгија, Франција, Италија, Холандија, Шпанија.
Веројатно недостасува разновидност, но работиме на тоа.
Корените на велосипедизмот во Африка потекнуваат од колонијално влијание.
Тука се земји како Еритреја, која е веројатно најстрастната
велосипедска нација на континентот. Биле италијанска колонија.
Велосипедизмот во Јужна Африка почнал рано, иако одвоен со апартхејд,
преку британскиот и холандскиот колонијализам.
Потоа тука се земјите како Мароко и Алжир,
имаат долго велосипедско наследство преку врската со Франција.
Велосипедизмот таму не е задолжително виден како спорт, туку како превоз.
На пример, во земја како Јужна Африка,
таму е многу поразвиен одошто во другите земји.
Тоа е всушност спорт со кој луѓето се занимаваат.
Во други делови на Африка, постојат една до две трки годишно.
Тоа беше неверојатно патување исполнето со издржливост.
Некогаш имаше 14 национални федерации,
а денес ги имаме 54. Да не се залажуваме.
Ова не се случи минатата година. Ни годината пред тоа.
Ова каде што сме денес, е заслуга на нашите претходници и нивните дела.
Ако ги ставиме работите во контекст, ние сме земја стара 30 години,
од геноцидот над Тутсите. Постои пат по кој треба да поминеме како нација.
Велосипедската приказна на Руанда е
меѓу најубавите и најинспиративни во Африка.
Создадена е од траума, отпорност и од трансформативната моќ на спортот.
Се викам Џејми Бисел и се преселив во Руанда
во октомври 2013 година да работам како механичар за националниот тим.
Приказната за потеклото, колку што знам, оди до Том Ричи.
Том Ричи почнал програма со велосипеди за превоз на кафе. Видел
дека веќе сите имаат култура на возење велосипед, туркаат велосипеди.
Превезувале компири, моркови. Старите луѓе
користеле велосипеди како алат и тој околу себе видел потенцијал.
Џонатан Бојер доаѓа во 2007
и го преобликува проектот, од проект за обнова,
за пренос на кафе до тимот на Руанда. Пред крајот доаѓам јас.
Се преселија во земјата за да ги поддржат младите спортисти
кои копнееа за велосипедизам и сонуваа.
Имаа нешто што го нарекуваа Оригиналната петорка.
Се викам Увимана Рафик Жан де Дие.
Бивш велосипедист, сега механичар и водач на велосипедски тури.
Јас сум Адријен Нијоншути, од Руанда. Бев професионален велосипедист.
На почетокот тоа беше "Проект Руанда"
а стана "Тим Руанда".
По "Тимот на Руанда" стана "Подемот на Африка".
Кон крајот на 2006 година го запознав Џок Бојер.
Нашиот тренер, Џонатан Бојер, тестираше многу тркачи,
бев изненаден што се најдов меѓу првите пет.
Од тогаш ми се отворија очите
и почнав да верувам дека можам да станам професионалец.
Секогаш го прашував Џок Бојер
дали ќе нѐ остави и ќе се врати во САД, а Џок велеше
дека нема, ќе биде тука додека не ги исполниме нашите цели.
Постапивме правилно и ја ставивме нашата земја на светската мапа.
Адријен Нијоншути е исклучително човечко суштество.
Изгуби шест браќа во геноцидот,
а Адријен стана олимпиец и сакаше да биде велосипедист.
Велосипедист од највисока класа. -Мислам дека
така почна велосипедизмот во Руанда и Светското првенство.
Доаѓањето на Светското првенство 2025 во Кигали, во Руанда,
е директно поврзано со работата на луѓе како Џок Бојер
и Кимберли Коутс со Тимот Руанда.
Да не беше таа темелна работа пред 20 години,
не би сме биле тука каде што сме. Има над сто африкански велосипедисти
од двата пола, кои се натпреваруваат на различни нивоа на велосипедизам.
Бинијам Гирмај денес е пример за африканскиот велосипедизам.
Гирмај го одбива нападот
на Матје ван дер Пол и испишува историја!
Творец на историја, Еритреец, африканска ѕвезда во подем.
Одлично возење на Бинијам Гирмај.
Да, кога зборуваме за минатото,
немаше многу црни Африканци кои се натпреваруваа и победуваа.
Само учествувавме, но сега победуваме
на трките од Светската турнеја, особено на класиците.
Многу сум горд, зашто ова е првпат
црни Африканци да освојуваат гранд тур и класики.
Се надевам дека ова што го постигнав
ќе ги инспирира црните Африканци да бидат уште побројни.
Се надевам дека ќе бидам пример за идните тркачи.
Мислам дека иднината на африканскиот велосипедизам
е светла и сите го сакаат овој спорт од сѐ срце.
Мислам дека мојот успех
и сѐ што досега постигнав
ќе има големо влијание.
МАСАКА УГАНДА
Сакам да бидам следниот Бинијам, зашто тој е некој
на кого сите во Африка се угледуваат.
Тој е пример за момчињата, јас сакам да бидам Бинијам за девојчињата.
На совршена позиција е во оваа етапа на трката.
Тисон е подготвен. Сите тркачи на каталонскиот тим напаѓаат.
Тука е и Јакобсон кој забрзува...
Гирмај презема и вози по средина.
Мадс Педерсен, Гирмај.
Бинијам Гирмај ја освојува првата етапа на Тур де Франс за Еритреја!
Сите Еритрејци и Африканци треба да бидат горди.
Сега сме навистина дел од големата трка и остваруваме многу победи.
Сега е наш момент и наше време.
Бинијам Гирмај освојува три етапи и зелен дрес. Одлично.
Особено имајќи го на ум првото Светско првенство на црна Африка
во Руанда во септември.
Природно, веќе не се прашуваме дали велосипедизмот има врска со Африка.
Имаме единствен шампион. -Бинијам го продолжува наследството.
Сега создава
можност за младите Африканци да сонуваат,
да знаат дека е можно да освојат дрес и да бидат на подиум на Тур де Франс.
Мирија, овде Жи-Пе.
Убаво е што ве слушам, тренеру.
Дали имаш време? Да ти соопштам убави вести. -Да.
Мирија, по тренинг-кампот во Јужна Африка
поради твојата посветеност и изведба
како и покажаната дисциплина,
а особено по кениското првенство на Африка
и по твојот настап, решивме во 2025 година да те избереме
за Африканскиот велосипедистички тренинг-камп. Ќе одиме во Кигали
како и во Бретања во Франција да се подготвиме за Светското првенство.
Ова се најдобрите вести што некогаш сум ги добила.
Ќе се расплачам.
Не знам што чувствувам ниту дали ова е стварно,
дали да бидам среќна или тажна. Не го очекував ова.
Ова е остварување на сонот. -Мирија, соништата се остваруваат.
Африканските велосипедисти имаат многу пречки да стигнат до врвот.
Една од очигледните е визата, што го ограничува патувањето.
Зависи од можностите што ги имаш.
Во споредба со другите велосипедисти во Уганда,
кои обично имаат тешкотии да добијат виза,
јас мојата ја добив навреме.
Успеав, но на другите им требаа три, четири месеци.
Се молам да поминеш добро.
Почнуваат да сфаќаат каков е велосипедизмот во Африка.
Можеби за две години велосипедизмот во Африка ќе сјае.
Тоа е голем чекор и мислам дека секој велосипедист сака
да биде во Франција.
Одам да учам, но кога ќе научам, ќе го донесам знаењето во мојата земја.
КАТАЛОНИЈА ШПАНИЈА
Голема е разликата во тренингот и подготовката за натпревар,
дури и на трките во Европа, бидејќи велосипедизмот е дел од културата.
Побезбеден е и тоа значи дека како жена
можеш да бидеш независна и да тренираш и вежбаш професионално.
Велосипедизмот ми го промени животот. Ми помогна да бидам самоуверена.
Доаѓањето во Европа беше вистинска карта за слобода.
Голема промена е.
Ги напушташ својата земја, континент, семејството. Бев никој,
иако бев најдобра во Ј. Африка,
и каок најдобра во Африка, во тоа време, морав да го најдам мојот пат.
Тогаш тоа значеше да не се плашам и да ризикувам.
Долго време бев носител на знамето
и пример на Јужна Африка и на целиот континент, а сега е тука Ким.
Ме повика сопственикот на тимот и ме праша
дали мислам оти вреди да се инвестира во Ким, за да ја земе во тимот.
Реков дека Ким има ум на тркачка.
Но, се надевам дека она
што го направив со текот на годините, ѝ помогна на Ким
да биде таму каде што е денес и да ги оствари своите соништа.
Немаат буџет ниту за авионски карти.
Континенталниот тим може да учествува во "Ѕвезди на Бесеж".
Но, немаат пари. Ако имаат такви тимови, добри велосипеди и опрема,
сѐ е можно. Проблемот е во парите.
Велосипедизмот е како Формула 1. Ако немаш пари, немаш ништо.
Истото е и со велосипедот. Ние не го разбираме тоа,
зашто животот ни е лесен, навикнати сме на добар живот.
МУСАНЗЕ РУАНДА
Опремата за мене е број еден.
Велосипедизмот не е совршен, но е прилично добар, би рекол.
Велосипедизмот е скап. Треба повеќе од патики и пар основни работи.
Сите знаеме дека врвен велосипед за Тур де Франс сега чини 15.000 евра.
Со оглед на влезните трошоци, тоа е скапо за секого.
Скапо е за Африканец, скапо е за Европеец, за Американец.
Ми се скршија дискот и менувачот. -Да, да, во ред е.
Не знаев дека ти отишол менувачот, инаку ќе ти донесев еден.
Ќе го средиме тоа. Ќе го прашам Шон. -Дали можам ли да позајмам еден?
Да, ако има некој во земјава што можеш да го позајмиш.
Купивме резервни рачки. -Да.
Купивме три дополнителни. -Совршено. -Добро.
Ќе му пишам на Шон, бидејќи сигурно спие и ќе го прашам кога ќе стане.
Ќе го прашам има ли нешто да ти замениме по трката.
Деловите се најважни. Потрошни се. Тоа е нормално.
Дури и тимовите во Европа се мачат со тоа, со спонзорите
кои им набавуваат што треба. Со тоа се мачиме и овде,
важно е тоа да се пренесе на луѓето кои треба да чујат,
оти веќе 15 години слушам коментари како се купени нови велосипеди.
А деловите? Потребни ни се и делови.
Во земја како Руанда, тешко е да се набават Шимано, СРАМ, тркала...
Тешко е. Разговаравме за тоа со Џонатан,
тој скршил 105 менувачи на брзина.
Ако имаме среќа, ќе добиеме еден за неколку месеци.
Тоа е доста брзо. Неколку месеци?
Кажете му го тоа на некого во Германија, или Франција.
Одиш во продавница. Во најлош случај, тие ги купуваат.
Ќе се тркаш на Тур де Франс?
Да.
И ќе победиш? -Да.
Што џвакаш?
Мирија, дај ми манго.
Како да одгледуваш манго, Имакулата? Моите се сите слатки.
Се викам Миро Мајкл, основач сум и претседател на клубот "Масака".
Клубот за велосипедизам е основан во централна Уганда, во Масака.
Овој клуб започна
програма за развој на велосипедизмот пред шест години.
Организиравме трки Црна мамба, секој викенд, за забава.
Подоцна се развивме и сфативме дека ни треба генерација
млади велосипедисти што доаѓаат. Пред 6 години ја почнавме програмата
и во моментов имаме околу 50 велосипедисти
кои почнуваат од нула и заедницата се угледува на нив.
Не само поади тоа, туку и како младите се развиваат во заедницата.
Ви благодарам за сѐ. За времето што ми беше дадено
да објаснам што научив и да го споделам со вас.
Сакам да знаете
дека вие сте момчиња, а ние девојчиња и ни е потребна вашата помош,
бидејќи вие нѐ инспирирате.
Кога ќе нѐ оставите зад себе, ќе се откажеме од спортот.
Можеби сум разгалена.
Мислат дека мајка ми ми дава премногу слобода,
бидејќи ми дозволи да се занимавам со велосипедизам.
Велат дека мајка ми е будала, го мразам тоа.
Многу заедници и натаму го сметаат велосипедизмот за машки спорт.
Девојките се соочуваат со вознемирување и срамота.
И семејствата можат да ги спречуваат да возат велосипед дома.
Затоа многу девојчиња се откажуваат. Слично е и со момчињата.
Нема јасни насоки, но жените добиваат помалку пари
и не е јасно дефинирано дали можат да живеат од овој спорт.
Како клуб, даваме сѐ од себе да го пребродиме јазот помеѓу половите.
Ќе ви дадам пример. Мајка ја носи ќерката
од 14 години во клубот
и вели дека сака детето да се запише во велосипедистички клуб.
Вели дека момчињата возата, а таа мисли дека ќерката може и подобро.
Мирија дојде на 14 години, сега има 18.
За четири години се случија неверојатни работи.
Мирија е првата девојка во Уганда која ја претставуваше земјата
на Африканското првенство. И знаете што? Беше на подиумот.
Беше во Руанда, Бурунди, Кенија
и секојдневно напредува сѐ повеќе.
Гледаме дека работите се менуваат, ако им дадеме можност на девојчињата.
Брендови како Цвифт и други за вежбање во сала, станаа место
особено за девојки да возат на безбедно.
Одличен начин е за откривање таленти. Секако, има ограничувања.
Не може да замени возење на пат, особено бидејќи
оти повеќето велосипедисти сѐ уште се во Европа. Евроцентрично е.
Тука е и културниот шок, при одење во Европа, особено првпат,
особено ако треба да се остане подолго време.
Спортистите ги мачи носталгија, не го гледаат семејството
и учествуваат во спорт кој е сам по себе немилосрден.
На што сѐ се радувам во врска со тренинг-кампот во Европа?
Пред сѐ, возбудена сум.
Ќе ми биде првпат, ќе возам со луѓе,
професионалци, другите ќе имаат пријатели, ќе бидам изложена.
Ќе го оставам семејството, но ќе се натпреварувам
за своите девојки и кога ќе успеам, ќе бидат среќни.
Се радувам пред сѐ да бидам во тимот
и да ги завршам сите тренинзи кои ми ги имаат подготвено,
да бидам успешна на Светското првенство.
Последните неколку стотини метри. Водечката група се бори за метар.
Веднаш зад нив Ешли Мулмен Пасио дава сѐ од себе.
Изгледа дека ова не е нејзина година за подиумот.
Го скршив пршленот. -Доаѓаат нови таленти.
Не остварив ниедна цел минатата година.
Ова е многу предизвикувачки период.
Минатата година имав голема повреда
со скршен пршлен и беше предизвикувачки да се вратам.
Имав борбен дух и одлучност,
но имаше многу пречки на патот.
Лиеж-Бастон-Лиеж за мене беше фрустрирачка и разочарувачка трка.
Но, истовремено беше историска и големо достигнување
за мојата колешка од тимот Ким и за мојот тим.
Бевме подготвени за докажување и имавме одличен план за трката.
За еден миг, сѐ ми избега од раце.
Ја прекинав трката поради повреда и немаше смисла да продолжам.
Чувствував дека го разочарав тимот, влегов во автобусот и видов дека Ким
не беше на чело на трката и се чувствував обесхрабрено.
Тогаш одеднаш сѐ се промени.
Ким ле Кур мора да темпира. Почнува спринт 200 м до целта.
Ким ле Кур е точно на центарот. Ким ле Кур и Пук Питерсе.
Сѐ ќе зависи од тоа. Ким ле Кур се издвојува.
Ким ле Кур се исправува и слави за АГ Иншуренс Судал!
Првата Африканка досега која освоила Монумент.
Беше тоа вистински рингишпил за мене со предизвиците
што ги имав во првиот дел од годината.
Се вратив по повредата и го поставив Арден класик за прва цел.
Морав да го најдам балансот во себе
меѓу разочарувањето и фрустрацијата и гневот на себе,
но и среќата за Ким и тимот.
Во земји како Кенија и Етиопија, можеш да трчаш
и веднаш можеш да преминеш на маратон. Во велосипедизмот
не можеш да станеш првак тренирајќи сам како во други спортови.
Во велосипедизмот е невозможно, зашто треба да се натпреваруваш,
да научиш да се пробиеш во пелотон, да се заштитиш од ветрот.
За да го постигнеме тоа, за жал, мораме да одиме во Европа,
бидејќи таму се повеќето трки.
Таму ќе го научат тоа. Се разбира, африканските тркачи
мораат да патуваат. Тоа е потешко.
Воведовме рестрикции и слично.
Давид Лапартјен имаше визија да создадеме тим од Африка
кој го нарекувам Тим Африка 2025.
Така се создаваат можности.
Ги водите во Бретања и ги изложувате на трките на локалните клубови.
Она што е добро кај системот во Франција се различните нивоа
и кога ќе се докажете на едно, преминувате на следното.
Токму тоа ни е потребно.
"Грасрутс" игра неверојатна улога во развојот на африканските спортисти.
Верувам дека некаде во Африка го имаме следниот Крис Фрум,
следниот Бинијам Гирмај, следната Ешли Мулман Пасио.
Таму се, чекаат да ги открие некој.
Имаме победник на Тур де Франс некаде во Африка,
но на практично ниво, ни треба грасрут иницијатива.
Морат да почнете со 10.000 спортисти, од кои 1.000 се талентирани,
100 ќе стигнат до професионално ниво, а 10 ќе бидат најдобри на светот.
Во наредните 10 години, ќе има 2-3 африкански тркачи на Тур де Франс,
ако работата е добро завршена. Ни треба културен напор.
Ова се одлични возачи, но немаат меѓународно искуство.
Врвниот спорт е сѐ помалку морален,
верувам дека Африка за велосипедизам има потреба од скромност и поддршка.
Затоа е толку возбудливо, чувствуваме дека правиме нешто смислено.
Кога ја добив визата, бев изненадена.
Како ја добив? За само две недели.
Ја добив бидејќи аплицирав
во март. Или февруари?
Не, во март. А следниот термин беше во август.
Мислев дека ако не одам во Франција, ќе се откажам од велосипедизмот.
Нема да возиш. Откажи се.
Ако не добиеш виза, откажи се.
И мајка ми ми го кажа тоа. Ако не добиеш виза, откажи се.
Зашто кога ќе отидеш во Франција, сфаќаш каде си во велосипедизмот.
Каде сум во однос на европските девојки?
Какви ми се вештините, тренингот? Каде сум?
Европа е, секако, најдобра во велосипедизам
и светски спортови. Најдобри се.
Во Европа климата ми е најголем предизвик.
Патиштата се тесни, се вози десната страна, храната,
јазикот и тоа ми се најголемите предизвици.
Одиме во авто.
Не е проблем, прашањето е позиционирањето во пелотонот.
Кога не сте навикнати да бидете дел од пелотон од 20 тркачи,
наместо од 50 или 100, сосема е различно.
За спринт, имате 20 секунди.
Тоа се 20 секунди и 40 секунди одмор.
Те гледав, не забрзуваше.
Не, нема спринт ни 20 секунди. -Што?
Затоа што само замислуваме, го немаме тоа на Гармин.
Немаме веќе два дена. -Се боревме.
Мораш да направиш добар спринт. Добар спринт.
Позиција за спринт, зборувавме вчера. -Да, го направив тоа денес.
Некои девојки се тука две недели подолго. Стигнав по нив.
Мислев дека сум задоцнила, дека нема да ги стигнам.
Но, сега имам самодоверба.
На почетокот бев исплашена.
Не знаев што ќе откријам.
Нови луѓе, јазик, храна, кревет, зборови, работа, клима. Сѐ.
Ти зборуваш арапски. Од Руанда сум,
не можамда зборувам со вас. Ми недостига мојот јазик.
Како ќе ме гледаат луѓето како црна жена во Европа?
Како ќе биде? Се плашам. Се плашам од сѐ.
Најмногу се плашам од луѓето.
Првпат сум далеку од дома и ќе биде долг период.
Се плашев. Но, уживам во ова и се навикнав.
Не ми е цел да победам на Светското првенство, не размислувам за тоа.
Да. -Само размислувам...
Да стигнам до Светското првенство. Тоа е целта и тогаш е сѐ во ред.
Можеби...
Во соништата се гледам себеси како Бинијам Гирмај,
неговиот пат беше таков. Започна во УЦИ.
Не, започна со локален тим, па УЦИ, па професионално, па победа.
Големи вести од светот на велосипедизмот.
Јужноафриканската ѕвезда, Ешли Мулман Пасио можеби ќе го пропушти
својот последен Тур де Франс.
И покрај решителното враќање по повредата и зелениот дрес од 2023
извештаите сугерираат дека АГ Ишуренс Судал нема да ја вклучи.
КАТАЛОНИЈА ШПАНИЈА
Нема да се тркам на Тур де Франс.
Ова за мене е голем удар
зашто не е само велосипедска трка,
туку дел од сѐ за што сум се борела во кариерата.
На секој начин се залагам за тимски вредности
и колектив, градење на тимот и сум исфрлена?
Руанда ми е последниот обид за светска титула.
Сите години подготовки, напори и предизвици
кои ги надминав, го создадоа овој оган во мојот стомак.
Мора да биде нешто големо да ме спречи
од достигнувањето на саканиот резултат. Одам на сѐ или ништо.
Ако морам сама да го направам тоа, ќе дадам се од себе
да освојам дрес со бои на виножито за Јужна Африка и Африка.
Ќе го правам она што сум го научила на сите трки.
Ќе ги спојам сите во едно и ќе се дадам во акција.
Се надевам дека ќе бидам подобра зашто се чувствувам силно.
Полесна сум и поагресивна.
Првите седум круга
смири се, гледај ја ситуацијата во трката,
однесувањето на другите натпреварувачки и по седум круга
полека забрзувај. Не цело време. Во ред?
Ќе успееш. Сосредоточи се на крајот. Ќе успееш ако си смирена,
не оди постојано на првата позиција. Не мораш секогаш да бидеш напред.
УЦИ одигра клучна улога. Претходно Африка беше означена
како приоритет во целта глобализација на велосипедизмот.
Тие иницијативи мора да продолжат.
Сѐ уште се бориме за стартната позиција, а не за победата во трката.
Мора да се започне со голем избор на грасрутс ниво.
Колку поголем избор, толку поголеми шанси за пронаоѓање врвни спортисти.
Ајде, девојки! Ајде!
КАТАЛОНИЈА ШПАНИЈА
Да зборуваме за целите.
Значи...
Светското првенство во Африка, во Руанда, мислам дека е
одлична прилика да се искористи хаосот
и што Европејците се надвор од својата зона на комфор.
Да. -Треба да се искористи приликата. -Да.
Исто така, од она што го видовме, никој не знае што да очекува.
Има многу варијабли кои можат да одиграат улога. -Да.
Особено храната. -Да.
Тоа е голема работа. -Да. Треба да бидам дисциплинирана.
Доаѓаш од Јужна Африка каде што си пораснала
и имаш посилен стомак од повеќето. Се надевам. -Да, точно.
Едноставно, чувството и сензациите се различни во Африка.
Како кога си во Европа, па знаеш дека Евопејците се близу семејството,
домот, а тоа прави значајна разлика во трката и во изведбата.
Тоа што сме во Африка, од каде што си, каде што си пораснала,
прави поголема разлика. -Тимската работа ќе биде интересна во трката.
Нема да биде лесно,
оти нема многу места каде што можеме да се организираме.
Овде е, на пример, убав, прав дел.
Тоа е зона за освежување, но ќе мораш сама да си земеш сѐ.
Да, но не е доволно долго за да фатат вистински замав.
Кога ќе фатат замав и ќе тргнат во потера,
следи кривина, кривина, кривина.
Ако постои трка која повеќе му одговара на индивидуален возач,
би рекла дека ова е таа.
Неизвесно е учеството на Бинијам Гирмај на Светското во Кигали.
Планинската патека не му одговара на еритрејскиот спринтер,
но милиони во Африка сакаат да го видат на стартот
да го претставува континентот. -Достигнувањата на Бинијам се сјајни.
Неверојатно е тешко да се постигне тоа
и да се надминат повеќе бариери од другите во пелотонот
против кои се трка. Мислам дека не е готов.
Има уште многу години пред себе.
Способен е да биде светски првак. Не тука, оти не е најдобар качувач,
но да видиме во Монтреал 2026.
Би сакал да биде
првиот Африканец кој го освоил Светското првенство на УЦИ.
Овие првенства можеби не му одговараат, но таква е судбината.
Тој е лицето на африканскиот велосипедизам. Мора да биде таму.
Мора да сфати дека овој момент е поголем од него.
Формација на Велосипедскиот центар,
напред е број 24, Мирија Нантуме.
Спринт во завршната фаза на трката. На чело избива број 21...
Зошто не нападна во искачувањето? -Уморени сме!
Бев уморена. -Трипати ти реков да тргнеш, Мирија.
Кога нападнав во искачувањето, реков дека паднав и се вратив.
Ти реков да нападнеш на крајот, Мирија. Сите се уморени.
Која е првиот впечаток по трката? Како се чувствуваш?
Малку сум разочарана, мислам дека е и тимот,
но сум и среќна поради резултатот, зашто ми е првпат во Европа.
Се издвоив. Ме стигнаа, но се издвоив.
Навистина е одлично и голем напредок за мене и тоа го славам.
До Светското првенство, можеби ќе бидам подобра, подобра од ова.
КИГАЛИ РУАНДА
Светското првенство во велосипедизам оди во Африка.
Светското првенство во друмски велосипедизам е во Кигали во Руанда.
Руанда е првата африканска земја што организира светско првенство.
Имам многу проблеми со стомакот.
Направив тестови и станува збор за рафиниран шеќер,
млечни производи и квасец, не за глутен.
Во Кигали сум, повторно се чувствувам силно, подготвено,
всушност свежо, зашто на некој начин мојата сезона
не ни започна. Беше тешка година.
На почетокот на годината мислев
дека имам проблеми со резултатите поради скршеница на кичмата.
Минатата година го скршив десеттиот торакален пршлен.
Тренингот добро помина и подготовките и го почнав Џиро полна надеж
дека конечно сум таа старата.
Повторно имав разочарувачка трка. Не бев вистинската јас.
Пак беше многу фрустрирачки и збунувачки.
По саат и пол до два, потполно сум празна и чувствувам
дека штом го искористам горивото од претходниот ден или од појадок,
сѐ што земам на велосипедот не оди во мускулите.
Нивото на шеќер во крвта ми е високо.
Продолживме во текот на денот, дури и кога не бевме на велосипед.
Најпосле дојдовме до заклучок
со помош на тестови на крв дека страдам од инсулинска резистенција.
Пронајдовме третман кој ми помага со чувствителноста на глутен.
Штом почнав да го земам,
видеов моментално подобрување со нивото на глукоза во крвта.
Неверојатно како тоа се промени,
како се почувствував, како порано, помалку вознемирена.
Лудо. Се почувствував како нова личност.
КИГАЛИ РУАНДА
Се вратив од Европа во Африка каде ќе биде Светското првенство.
Среќна сум и воодушевена од можноста што ни е дадена, на Африканците,
да го организираме овој најголем настан во нашата земја.
Чувствувам дека Африка ќе го заземе тоа место.
Сега е моментот да заблескаме и да дадеме сѐ од себе.
Знаеме дека Европејците се многу подобри од нас,
но бидејќи ова е наша земја, да го искористиме тоа. Да се потрудиме.
Кога се фокусирав на работата, не очекував
толку брзо да учествувам на Светското првенство.
Мислев дека ќе учествувам за две години.
Само почнав да се фокусирам.
Само што почнав, а веќе е Светското првенство.
Како од пепел во светот.
Најтешкиот дел од програмата беше трката во големиот пелотон,
бидејќи се тркав во Уганда со 7 до 10 девојки, што не е многу.
Во Европа има 80 девојки во ред. Тешко беше, но сега уживам.
Сега го гледам тоа. Сега гледам каде одам
бидејќи сите професионалци поминаа ист пат како јас.
Кога ќе видите професионален локален тим,
професионален, не локален, УЦИ сега дава професионални договори.
Спротивно на очекувањата, Еритреецот Бинијам Гирмај ќе биде на стартот
на Светското првенство во Кигали.
По недели сомнежи дали немилосрдната патека му одговара, ќе биде тука.
Ќе ги носи своите амбиции, но и надежите на целиот континент.
Малку се двоумев на почетокот на сезоната,
но чест е и задоволство да се биде тука во Руанда,
бидејќи ова е една од нашите земји,
која го сака спортот и е страстна кога се работи за овој спорт.
Не можам да одам во Лиеж-Бастоњ-Лиеж. Не одам ни во Ломбардија,
бидејќи е доста напорно и не сакам да одам
за да започнам трка и веднаш да испаднам. Не е убаво.
Во оваа ситуација, првпат во Африка
ова е исклучително важно за африканските тркачи.
Патеката е многу потешка за африканските тркачи.
Искрено, подобро да им дадете повеќе можности на африканските тркачи.
Секогаш сакам да остварам добар резултат и ќе се обидам,
ќе го дадам најдоброто од себе, но на крајот, како што реков,
среќен сум што го носам националниот дрес и ја претставувам својата земја.
Националниот тим ме повика да помогнам и јас прифатив
во целост и затоа сум тука да ги поддржам колегите од тимот.
Другите веќе имаа конференција со новинарите? -Поги да.
Ремко. И Ким ле Кур.
Ќе имаат ли добар резултат утре? -Мислам дека ќе имаат.
Не сака кога е многу стрмно. -Можеби Феран-Прево.
Гледам дека Мур де Кигали е тежок.
Ако овде забрзаат, пола од групата ќе...
Ако Поги биде добар, ќе забрза.
Ќе биде добро ако се одвои некој од тимот.
Кигали! Дали сте тука?
Да ги видам знамињата! Кигали!
Добро утро. Добре дојдовте на УЦЛ Светското првенство 2025.
во Кигали, Руанда. Веќе споменавме, ова е првпат
да се одржува ова натпреварување во Африка.
Тоа е тоа. Првенство во елитна трка за жени и мажи.
Се надеваме дека ќе создаде долготрајно наследство.
Посебно е од повеќе причини.
Го носев знамето на Јужна Африка, за Африка.
Ова ми е 16. година во професионалната кариера
и долги години бев единствената африканска тркачка
на елитно ниво на женскиот велосипедизам во Европа.
Добро е да се види дека сега ми се приклучуваат уште тркачки.
Како Ким ле Кур, која носи жолт дрес на оваа трка.
Напредокот е бавен, но сигурен, што е прекрасно.
Она што е важно е да имам надеж и желби
за постигнување резултати, но сакам да бидам горда на трката
која ќе ја возам и завршам.
Кога ќе стигнеме
испиј електролити пред почетокот.
Пред почетокот на трката.
Баш е топло денес. -Да, многу.
Треба да ја задржиш силата. Но, подготвена си.
Мораш да веруваш во тоа.
Веќе направи сѐ што можеше
да се подготвиш.
Кога ќе тргнеш
сети се на сето што си го жртвувала.
Тешките тренинзи, одвоеноста од семејството,
страдањето на велосипедот.
Франција е тешка.
На стартната линија сети се на сето тоа
и искористи го како гориво и мотивација
да бидеш најдобра што можеш, без разлика на резултатите.
Една година подготовки за оваа трка.
Денес мојата мајка
оди во клубот.
Ги повикаа сите луѓе од заедницата да дојдат.
Направи ги горди. -Ќе се обидам.
Прво ни требаат основните работи. Далеку сме зад Европејците.
Се мачиме да купиме велосипед, оти во Европа веќе се 14.000-15.000 евра.
Кога ќе погледнете овде, кој може да даде толку пари?
Многу е потешко. Не мораме да имаме
најголеми трки и слично. Само ни требаат
подобри тренери и храна.
Многу ќе помогне ако ја пружите таа можност на другите африкански тркачи.
Ќе биде немилосрдно. Повеќе од 6.000 м искачување.
Топлината, влажноста, Ѕидот на Кигали,
е неверојатно тежок. Ќе биде исклучително тешка трка.
Секогаш има извесно ниво на стрес,
но во исто време, ова е историски момент за Руанда и Африка.
Кога мажите ќе тргнат, ќе се даде почетно време и за жените.
Кога мажите ќе тргнат, ќе започне одбројувањето.
Некои се сомневаа во нас. Поради африканскиот тренер во програмата,
мислат дека не сме доволни, ни требаат Европејци.
Најважно е да остане смирена,
да биде безбедна, да ја штеди енергијата.
Само да не одат со полн гас на првите искачувања.
Чувствувам дека луѓето ќе бидат малку исплашени, искрено.
Ова е тимот на Јужна Африка.
Тука сум веќе неколку дена.
Каде и да одам, се иизненадувам. Луѓето ме викаат по име.
Еритреја! Еритреја, пријатели!
Во Земјата на илјада ридови, илјадници луѓе се на улиците.
Сѐ се вклопува, одредена патека
заедно со жештината и влагата.
Еве го Бинијам Гирмај, ги претставува својот тим и земја.
Останува големото прашање: што може да направи на оваа немилосрдна трка?
За Ешли Молман Пасио ова е последното Светско првенство.
Последен обид да се запише во историјата.
Мирија Нантуме, млада тркачка од Уганда,
месеци тренинг, илјадници километри.
Сѐ се сведува на овој момент. Време е за велосипедизам во Африка.
Се пробива Ешли Мулман Пасио за Јужна Африка.
Тркачи како Бинијам Гирмај...
Станува тешко за Мирија Нантуме, дава сѐ од себе да го задржи воланот.
Доаѓаат до "Ѕидот на Кигали".
Еве го Бинијам, стравувам како ќе влијае искачувањето врз него,
но ова патека не е за него.
Ешли Мулман Пасио повторно ги собира сите.
Но, се забележува дека нападот на Аманда Спрат
нанесе голема штета на групата одзади.
И почнуваат со искачувањето на Мур де Кигали, 15% наклон, должина од 400 м.
Класична патека со калдрма, во срцето на Африка.
Каков труд. Каква храброст на човекот кој ја носи надежта на континентот.
Оваа патека не простува. Премногу е за Мирија денес.
Какво разочарување за Јужна Африка, 29. место,
и покрај неверојатното охрабрување на африканските навивачи.
Имав ужасни грчеви на претпоследното искачување.
Требаше да бидеме на последното издвојување. -Секоја чест.
Убаво си поминав. На второто искачување паднав. Не можев.
Од грешките се учи. Следниот пат ќе бидам подобра.
Следната недела се натпреварувам во Бурунди. Сакам да победам.
Да надоместам за оваа трка.
Баш е тешко. Уморен сум. Тоа е нормално.
Гледам дека многу момци отпаднаа, зашто патеката е исклучително тешка.
Среќен сум што возам велосипед и барем преминав
долги 175 км, тоа е прилично добро.
Горда сум на личноста каква што станав
повеќе одошто на резултатите. Еволуирав
од несигурна и срамежлива
во силна жена.
Не само физички, туку и емотивно и психички.
Сакам да добијам тим во Европа, за да продолжам професионална кариера.
Сѐ уште сонувам големи соништа. Ова е само почеток.
Има многу деца, особено во Африка, кои те гледаат и те следат.
Тоа ме поттикна да продолжам следната сезона.
Седни на велосипед, ќе ти отвори врати,
ќе ти даде слобода, ќе ти го промени животот засекогаш.