1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:24,942 --> 00:00:31,240
(ภาพยนตร์นี้เกิดขึ้นในช่วงเวลา
หนึ่งสัปดาห์ในฤดูใบไม้ผลิปี 1988)

4
00:01:00,686 --> 00:01:01,895
พร้อมมั้ยครับ

5
00:01:07,526 --> 00:01:10,112
ไม่มีล่ามมือเหรอ

6
00:01:13,532 --> 00:01:15,826
ไมโครโฟนมีไว้ทำไม

7
00:01:24,543 --> 00:01:26,837
ปกติผมใช้พื้นที่สื่อสารประมาณนี้

8
00:01:26,920 --> 00:01:28,046
ประมาณนี้เลย

9
00:01:29,548 --> 00:01:32,134
แต่ถ้าอินมาก ๆ
ก็จะเคลื่อนไหวมากหน่อย

10
00:01:40,475 --> 00:01:43,395
ผมว่าผมใส่แว่นดีกว่า

11
00:01:44,021 --> 00:01:45,230
โอเค

12
00:01:49,193 --> 00:01:51,528
ไม่ใส่ดีกว่า

13
00:01:51,612 --> 00:01:52,946
ทุกคนพร้อมนะครับ

14
00:01:53,655 --> 00:01:55,532
พร้อมนานแล้ว

15
00:01:56,158 --> 00:01:57,701
คันปากอยากเล่ามาก

16
00:02:10,672 --> 00:02:15,344
(มหาวิทยาลัย​แกลเลอเดต
วอชิงตันดีซี)

17
00:02:17,095 --> 00:02:23,143
(มหาวิทยาลัยแห่งเดียวในโลก
สำหรับผู้มีปัญหาทางการได้ยิน)

18
00:02:36,031 --> 00:02:37,950
ผมอยู่ในห้องของแฟนผม

19
00:02:43,413 --> 00:02:46,917
(วันอาทิตย์)

20
00:02:51,380 --> 00:02:53,006
แล้วอยู่ ๆ

21
00:02:56,760 --> 00:02:58,679
สัญญาณไฟก็กระพริบ

22
00:03:01,473 --> 00:03:03,392
ผมรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือน

23
00:03:04,017 --> 00:03:05,894
มีคนกำลังเตะประตู

24
00:03:07,646 --> 00:03:09,439
ซึ่งหมายความว่า "เร็ว ๆ เข้า"

25
00:03:10,065 --> 00:03:11,483
ผมรีบไปที่ประตู

26
00:03:12,943 --> 00:03:15,571
ลงมาชั้นล่าง ตรงทางเข้ามหาวิทยาลัย

27
00:03:22,327 --> 00:03:24,162
เรารายงานสดจาก
มหาวิทยาลัย​แกลเลอเดต

28
00:03:24,246 --> 00:03:25,581
ที่นักศึกษากำลังประท้วง

29
00:03:25,664 --> 00:03:28,375
เพราะอยากมีปากเสียงกับอนาคต
ของมหาวิทยาลัยของพวกเขา

30
00:03:29,501 --> 00:03:30,878
อธิการบดีคนใหม่กำลังจะถูกประกาศชื่อ

31
00:03:30,961 --> 00:03:33,297
และเหล่านักศึกษาต้องการ
ได้คนที่เป็นตัวแทนของพวกเขา

32
00:03:45,475 --> 00:03:48,228
ผมเพิ่งกลับจากเคเอฟซี

33
00:03:49,188 --> 00:03:51,398
กำลังขับรถไปกินไป

34
00:03:52,816 --> 00:03:55,319
อีกมือก็สื่อสารภาษามือไปด้วย

35
00:03:56,278 --> 00:04:00,365
ตอนนั้นผมคบกับผู้หญิงที่หูปกติ
เธอเห็นแล้วสติแตก

36
00:04:00,449 --> 00:04:04,453
เธอบอกว่า "ขับรถแบบไม่ได้ยิน
แล้วยังไม่ดูทางอีก"

37
00:04:04,536 --> 00:04:05,537
ผมบอก "ใจเย็นน่า"

38
00:04:23,055 --> 00:04:24,681
พอมาถึงมหาวิทยาลัย

39
00:04:26,433 --> 00:04:28,227
ทุกคนเข้ามาทุบ

40
00:04:28,602 --> 00:04:30,395
กระโปรงรถผม

41
00:04:31,855 --> 00:04:34,775
นักศึกษาเหล่านี้
ออกมาประท้วงและเฝ้ารอตลอดทั้งวัน

42
00:04:34,858 --> 00:04:36,818
ด้านนอกรั้วมหาวิทยาลัย​แกลเลอเดต

43
00:04:36,902 --> 00:04:39,238
ขณะที่คณะผู้บริหาร
กำลังประชุมอยู่ด้านใน

44
00:04:39,321 --> 00:04:40,697
หากทุกอย่าง
เป็นไปตามที่นักศึกษาเรียกร้อง

45
00:04:40,781 --> 00:04:43,242
มหาวิทยาลัยจะมีอธิการบดี
ที่เป็นผู้มีปัญหาทางการได้ยินคนแรก

46
00:04:43,325 --> 00:04:45,160
ในรอบ 124 ปี

47
00:04:53,502 --> 00:04:57,923
ฉันกำลังเดินลงมาจากเนิน
แล้วเห็นผู้คนมากมาย

48
00:05:00,759 --> 00:05:02,845
บรรยากาศเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

49
00:05:03,929 --> 00:05:06,974
ฉันคิดเลยว่า "พวกเขาต้องเลือก
ผู้มีปัญหาทางการได้ยินแน่ ๆ"

50
00:05:08,308 --> 00:05:11,520
นี่เป็นมหาวิทยาลัยของ
ผู้มีปัญหาทางการได้ยินที่เดียวในโลก

51
00:05:11,603 --> 00:05:16,191
และตลอด 124 ปีไม่เคยมีอธิการบดี
ที่เป็นผู้มีปัญหาทางการได้ยิน

52
00:05:17,067 --> 00:05:20,696
ปีค.ศ. 1864
เอบราแฮม ลิงคอล์นผ่านกฎหมาย

53
00:05:20,779 --> 00:05:23,782
เพื่อจัดตั้งมหาวิทยาลัยสำหรับ
ผู้มีปัญหาทางการได้ยินแห่งแรกของโลก

54
00:05:23,866 --> 00:05:25,951
(ต้องการอธิการบดีหูหนวกเดี๋ยวนี้)

55
00:05:26,702 --> 00:05:28,704
มันถึงเวลาแล้ว

56
00:05:34,585 --> 00:05:36,962
มีคนเอากล่องมาวาง

57
00:05:41,758 --> 00:05:42,968
ในกล่องเต็มไปด้วยใบปลิว

58
00:05:43,802 --> 00:05:45,429
มีคนยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งมาให้ผม

59
00:05:46,013 --> 00:05:47,431
ฉันเห็นกระดาษเหล่านั้น

60
00:05:48,473 --> 00:05:50,267
ก็เลยหยิบมันขึ้นมาอ่าน

61
00:06:06,366 --> 00:06:07,910
บอกแล้วไง

62
00:06:08,785 --> 00:06:10,412
ไม่ใช่คนหูหนวก

63
00:06:11,496 --> 00:06:14,666
ผมมองไปรอบ ๆ และทันใดนั้นเอง…

64
00:06:19,004 --> 00:06:22,466
เกิดเหตุโกลาหล
ค่ำวันนี้ที่มหาวิทยาลัย​แกลเลอเดต

65
00:06:23,175 --> 00:06:24,760
เมื่อคณะผู้บริหารของมหาวิทยาลัย

66
00:06:24,843 --> 00:06:27,804
มองข้ามตัวเลือกอธิการบดี
ที่มีปัญหาทางการได้ยินทั้งสองคน

67
00:06:30,891 --> 00:06:33,143
และเลือกผู้ที่ไม่บกพร่อง
ทางการได้ยินแทน

68
00:06:35,229 --> 00:06:36,855
ผมไม่ขอยอมรับสิ่งนี้

69
00:06:39,191 --> 00:06:41,235
ในตัวเลือกผู้ท้าชิง
มีชายผู้บกพร่องทางการได้ยินสองคน

70
00:06:41,318 --> 00:06:43,904
คือฮาร์วีย์ คอร์สัน
และไอ คิง จอร์แดน

71
00:06:43,987 --> 00:06:46,448
คณบดีวิทยาลัยศิลปศาสตร์
และวิทยาศาสตร์มหาวิทยาลัย​แกลเลอเดต

72
00:06:46,532 --> 00:06:49,243
แต่ประเด็นอยู่ที่ผู้ท้าชิงคนที่สาม

73
00:06:49,326 --> 00:06:51,370
คือผู้ที่ไม่บกพร่องทางการได้ยิน
อลิซาเบธ ซินเซอร์

74
00:06:52,579 --> 00:06:56,375
ไม่อยากจะเชื่อว่าพวกเขา
เลือกคนที่ไม่บกพร่องทางการได้ยิน

75
00:06:59,962 --> 00:07:01,255
(รับได้เหรอ จะเก็บไว้มั้ย)

76
00:07:01,338 --> 00:07:03,340
(ทิ้งเลยดีมั้ย
หรือเผาเสียเลย เผาเลย)

77
00:07:04,258 --> 00:07:06,093
พวกเขาเดือดมาก

78
00:07:07,135 --> 00:07:08,887
รู้สึกเหมือนโดนหยาม

79
00:07:10,514 --> 00:07:12,015
พวกเขาอยากใช้ความรุนแรง

80
00:07:12,099 --> 00:07:14,476
สิ่งแรกที่ผมคิดเลย "สติ"

81
00:07:17,229 --> 00:07:20,941
ทุกคนขาดสติ
ทุกอย่างอยู่เหนือการควบคุม

82
00:07:25,404 --> 00:07:27,614
ผมเห็นภาพสมัยนั้นแล้ว

83
00:07:28,407 --> 00:07:30,701
คุณเท่ระเบิดเลย

84
00:07:32,744 --> 00:07:34,413
ตอนนั้นผอมไง

85
00:07:47,134 --> 00:07:50,554
ผมยืนขึ้นแล้วบอกทุกคนว่า
"ทุกคนนั่งลงก่อน"

86
00:07:51,889 --> 00:07:53,223
ทุกคนเลยนั่ง

87
00:07:56,476 --> 00:07:58,228
(แอฟริกาใต้มีการเหยียดสีผิว
ที่นี่มีการเหยียดคนหูหนวก)

88
00:07:59,021 --> 00:08:03,775
ผมรู้สึกโดนหยามไม่แพ้กัน

89
00:08:03,859 --> 00:08:05,736
ตอนที่พวกเขาบอกว่าคนหูหนวก

90
00:08:05,819 --> 00:08:07,571
มีความสามารถไม่พอ

91
00:08:09,198 --> 00:08:12,451
(เจอร์รี่)

92
00:08:15,537 --> 00:08:19,458
ผมเห็นชายคนหนึ่งที่เดือดสุด ๆ

93
00:08:21,043 --> 00:08:23,212
พร้อมบวก

94
00:08:25,464 --> 00:08:27,508
คุณเป็นอย่างนี้แต่แรกมั้ย

95
00:08:35,599 --> 00:08:37,351
คนอื่นอาจมองผม

96
00:08:37,433 --> 00:08:42,981
เป็นเทวดาตัวน้อย ๆ
แต่พ่อแม่ผมบอกว่า "ไม่เลย"

97
00:08:46,777 --> 00:08:48,946
ผมคือปีศาจตัวน้อย ๆ นี่เอง

98
00:08:53,825 --> 00:08:56,286
เดี๋ยวนะ คุณไม่ใช่เทวดาเหรอ

99
00:08:57,621 --> 00:09:00,457
เอาเป็นว่าผมมีรัศมีแบบเทวดา

100
00:09:00,541 --> 00:09:02,543
แต่อาจจะไม่ใสปิ๊ง

101
00:09:02,626 --> 00:09:05,087
ออกจะริบหรี่หน่อย

102
00:09:10,175 --> 00:09:15,180
พ่อผมเป็นนักปฏิบัติการ
ห้องแล็บทันตกรรมที่เก่งที่สุด

103
00:09:16,515 --> 00:09:19,893
หลายคนไปที่นั่นเพราะพ่อของผม

104
00:09:19,977 --> 00:09:22,980
แต่พวกเขาไม่รู้ว่าพ่อผมหูหนวก

105
00:09:24,731 --> 00:09:26,859
นักปฏิบัติการคนอื่น ๆ มักจะบอกว่า

106
00:09:26,942 --> 00:09:31,196
"น่าอายจัง
ที่มีคนหูหนวกทำงานอยู่กับพวกเรา"

107
00:09:32,281 --> 00:09:34,575
พวกเขาเลยให้พ่อ
นั่งทำงานอยู่ชั้นใต้ดิน

108
00:09:35,993 --> 00:09:38,370
นั่นคือโต๊ะทำงานของพ่อ

109
00:09:38,954 --> 00:09:41,456
พ่อไม่ได้รับอนุญาตให้ขึ้นมาชั้นบน

110
00:09:42,457 --> 00:09:44,126
เขาไม่โกรธเหรอ

111
00:09:47,296 --> 00:09:49,506
สมัยนั้นคนหูหนวก
เคยชินกับเรื่องพวกนี้

112
00:09:51,175 --> 00:09:52,968
ก้มหน้ายอมรับ

113
00:09:54,636 --> 00:09:56,847
แต่ผมไม่เอาด้วยหรอก

114
00:09:59,516 --> 00:10:00,934
ไม่พอใจแค่ไหน

115
00:10:03,270 --> 00:10:04,688
แค่ไหนนะ

116
00:10:06,815 --> 00:10:08,025
ค่อยดีขึ้นหน่อย

117
00:10:08,692 --> 00:10:10,777
ผมไม่ยอม

118
00:10:12,529 --> 00:10:14,907
โลกหยุดเราไม่ได้

119
00:10:19,494 --> 00:10:21,914
ความขัดแย้งนี้
ทำให้ความสนใจพุ่งไปยัง

120
00:10:21,997 --> 00:10:24,833
กลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง
ที่เคยปฏิบัติหน้าที่

121
00:10:24,917 --> 00:10:26,752
โดยไม่ได้ถูกจับจ้อง
จากสาธารณชนเท่าไรนัก

122
00:10:26,835 --> 00:10:29,838
นั่นคือคณะผู้บริหาร
มหาวิทยาลัย​แกลเลอเดต

123
00:10:29,922 --> 00:10:33,509
ผมขอให้พวกเขา
ส่งคนมาชี้แจงให้พวกเราฟัง

124
00:10:33,592 --> 00:10:35,761
แต่พวกเขาบอกว่า "ยุ่งอยู่"

125
00:10:35,844 --> 00:10:37,012
ตอแหล

126
00:10:37,095 --> 00:10:38,889
คณะผู้บริหาร

127
00:10:38,972 --> 00:10:40,974
ไม่ต้องการเผชิญหน้า

128
00:10:41,975 --> 00:10:44,353
พวกเขาไม่ให้ค่าเรา

129
00:10:45,771 --> 00:10:46,772
(เราต้องการอธิการบดีหูหนวก)

130
00:10:46,855 --> 00:10:48,106
นั่นคือทัศนคติที่พวกเขามี

131
00:10:48,190 --> 00:10:51,443
พวกเราเลยแบบ "คณะผู้บริหารอยู่ไหน
คณะผู้บริหารอยู่ที่ไหนกัน"

132
00:10:51,818 --> 00:10:53,570
พวกเราอยากรู้เหตุผล

133
00:10:53,654 --> 00:10:55,489
พวกเราต้องการคำอธิบาย

134
00:10:56,031 --> 00:10:58,075
แต่ผมรู้ว่าคณะผู้บริหารอยู่ที่ไหน

135
00:11:00,827 --> 00:11:01,995
(ค่ำวันนี้
ตะวันออกเฉียงเหนือ กรุงวอชิงตัน)

136
00:11:02,079 --> 00:11:03,622
นักศึกษาที่ไม่พอใจ
เดินเท้าไปยังโรงแรมเมย์ฟลาวเวอร์

137
00:11:03,705 --> 00:11:06,083
ซึ่งเป็นที่ ๆ คณะผู้บริหารบางคน
นัดรับประทานอาหารค่ำกัน

138
00:11:08,210 --> 00:11:09,503
ผมเดินนำขบวน

139
00:11:10,212 --> 00:11:11,630
นำหน้าทุกคน

140
00:11:12,339 --> 00:11:14,299
ถูกเลือกให้นำไปโดยปริยาย

141
00:11:15,717 --> 00:11:17,511
ผมเป็นประธานนักศึกษา

142
00:11:17,594 --> 00:11:20,639
แต่เพิ่งเข้ารับตำแหน่ง
เมื่อไม่กี่วันเอง

143
00:11:21,139 --> 00:11:24,226
(เกร็ก)

144
00:11:25,185 --> 00:11:28,146
พวกเรายอมไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด

145
00:11:28,939 --> 00:11:33,819
เหมือนถูกผลักลงน้ำ
โดยที่ยังไม่รู้วิธีว่ายน้ำเลย

146
00:11:34,361 --> 00:11:36,905
พวกเราเหมือนถูกตบหน้า

147
00:11:37,781 --> 00:11:40,200
หลายคนเริ่มเข้ามาหาผม

148
00:11:41,994 --> 00:11:44,496
เหมือนว่าผมเป็นผู้รับผิดชอบ

149
00:11:44,580 --> 00:11:50,085
มองมาที่ผมเพื่อให้ผมนำ
"นำไปเลย ต้องทำยังไง"

150
00:11:51,587 --> 00:11:53,422
ใครคือผู้นำในตอนนั้น

151
00:11:56,758 --> 00:11:57,801
ผมไง

152
00:12:08,145 --> 00:12:10,105
(เดอะ เมย์ฟลาวเวอร์)

153
00:12:10,189 --> 00:12:12,524
คณะผู้บริหารอยู่ชั้นสาม

154
00:12:12,608 --> 00:12:14,443
รู้มั้ยว่าทำอะไรกันอยู่

155
00:12:15,777 --> 00:12:18,363
พวกเขานั่งทานอาหารรสเลิศ

156
00:12:18,447 --> 00:12:19,907
พูดคุยหยอกล้อกันเรื่องนักศึกษา

157
00:12:20,157 --> 00:12:23,619
อย่าปล่อยให้พวกเขา
ออกไปจากที่นี่จนกว่าจะยอมคุยกับเรา

158
00:12:29,458 --> 00:12:32,628
นักศึกษากำลังจับตามอง
ประธานกรรมการบริหารมหาวิทยาลัย

159
00:12:32,711 --> 00:12:34,213
เจน บาสเซ็ตต์ สปีลแมน

160
00:12:38,967 --> 00:12:39,927
ผู้หญิงที่น่ารังเกียจคนนั้น

161
00:12:41,220 --> 00:12:44,515
มีความไม่พอใจอย่างมาก
และเรายังคงไม่เข้าใจ

162
00:12:44,598 --> 00:12:48,060
ราวกับว่าผู้ที่มีปัญหาทางการได้ยิน
ควรได้รับเลือกเป็นอธิการบดี

163
00:12:48,519 --> 00:12:52,814
เธอคือที่สุดแห่ง
ความท่าเยอะและความร่ำรวย

164
00:12:54,566 --> 00:12:57,402
แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าแบบนายทหาร

165
00:12:57,861 --> 00:13:01,114
คุณคือผู้แทน
ของชุมชนผู้มีปัญหาทางการได้ยิน

166
00:13:07,955 --> 00:13:10,040
มันโกลาหลสุด ๆ

167
00:13:10,916 --> 00:13:13,919
ทุกคนต่างใช้ภาษามือ

168
00:13:16,463 --> 00:13:18,507
เราต้องควบคุมฝูงชน

169
00:13:32,646 --> 00:13:35,440
ตำรวจบอกว่าพวกคุณจะถูกจับ

170
00:13:35,858 --> 00:13:37,109
เลือกเอาเอง

171
00:13:37,609 --> 00:13:40,779
ฉันเลยตัดสินใจขึ้นมานำ

172
00:13:43,031 --> 00:13:46,660
ตำรวจบอกว่าพวกเราเข้ามาใกล้เกินไป

173
00:13:47,536 --> 00:13:50,998
(บริดเจ็ตตา)

174
00:13:51,623 --> 00:13:55,002
ขอพื้นที่หน่อย

175
00:14:00,090 --> 00:14:02,092
ฉันไม่ได้ยินอะไรทั้งสิ้น

176
00:14:02,509 --> 00:14:04,136
ฉันหูหนวกสนิท

177
00:14:06,430 --> 00:14:09,433
แต่ฉันมีจังหวะในหัวใจ

178
00:14:10,559 --> 00:14:13,228
ฉันรู้จักการเต้นตามจังหวะ

179
00:14:19,860 --> 00:14:23,655
คุณสามารถเคลื่อนไหวไปตามดนตรีได้
เพราะคุณรู้สึกถึงมันได้

180
00:14:30,954 --> 00:14:33,373
ฉันเป็นเชียร์ลีดเดอร์
ตอนอยู่มัธยม

181
00:14:43,258 --> 00:14:45,385
เรามีท่าเต้นแพ็กแมน

182
00:14:48,430 --> 00:14:50,849
มีมุกตลกหนึ่งในกลุ่มคนหูหนวก

183
00:14:50,933 --> 00:14:54,561
คุณขึ้นมาบนรถแล้วเปิดวิทยุ

184
00:14:54,645 --> 00:14:56,480
แล้วทำท่า "เพลงดีจัง"

185
00:14:57,147 --> 00:14:58,690
แต่จริง ๆ ที่เปิดอยู่คือข่าว

186
00:15:02,486 --> 00:15:04,238
การเคลื่อนไหวและจังหวะ

187
00:15:07,241 --> 00:15:08,575
คือทุกสิ่ง

188
00:15:10,327 --> 00:15:14,039
สปีลแมนออกไป สปีลแมนออกไป

189
00:15:14,122 --> 00:15:15,958
สปีลแมนออกไป

190
00:15:16,041 --> 00:15:18,544
ฉันรู้ทันทีว่า
พวกเราแค่ต้องการจังหวะ

191
00:15:18,627 --> 00:15:21,463
เพื่อช่วยกำหนดพวกเราทุกคน

192
00:15:21,839 --> 00:15:23,215
สปีลแมนออกไป

193
00:15:40,566 --> 00:15:42,359
เราทำสำเร็จแล้ว

194
00:15:42,442 --> 00:15:45,445
คณะผู้บริหารพร้อมรับฟังเราแล้ว

195
00:15:48,240 --> 00:15:50,784
สปีลแมนตกลง
ที่จะพูดคุยกับเหล่านักศึกษา

196
00:15:51,660 --> 00:15:54,538
ตำรวจบอกว่า
จะคอยยืนอยู่รอบ ๆ เพื่อคุ้มกันเธอ

197
00:15:54,955 --> 00:15:58,542
ดิฉันชื่อเจน บาสเซ็ตต์ สปีลแมน

198
00:15:58,625 --> 00:16:00,752
เป็นประธานคณะผู้บริหาร
มหาวิทยาลัย​แกลเลอเดต

199
00:16:00,836 --> 00:16:02,379
ขอโทษนะครับ

200
00:16:02,462 --> 00:16:04,464
ขอโทษที พวกเราไม่พอใจ

201
00:16:04,548 --> 00:16:06,175
กับการตัดสินใจ
ที่เกิดขึ้นไม่นานมานี้

202
00:16:06,258 --> 00:16:10,262
(ทิม)

203
00:16:10,345 --> 00:16:12,598
คุณต้องอธิบายให้พวกเราเข้าใจ

204
00:16:13,140 --> 00:16:16,101
ตอนที่ผมเจอสปีลแมน
ผมกำลังเดือดเลย

205
00:16:16,727 --> 00:16:19,521
เรามีผู้ท้าชิงที่เป็นคนหูหนวก
เราพร้อมมาก ๆ

206
00:16:19,605 --> 00:16:21,940
พวกเขาเป็นตัวเลือกที่ดี

207
00:16:23,317 --> 00:16:24,735
เรามีสองต่อหนึ่ง

208
00:16:24,818 --> 00:16:26,862
ผู้ท้าชิงหูหนวกสองคน
กับผู้ท้าชิงหูปกติหนึ่งคน

209
00:16:27,571 --> 00:16:31,241
ผมว่าคุณต้องอธิบายให้พวกเราฟัง

210
00:16:31,325 --> 00:16:33,911
ทิม สิ่งที่คุณอยากให้ฉันทำ

211
00:16:33,994 --> 00:16:36,955
คือลงมาที่นี่เพื่อคุยกับทุกคนตรงนี้

212
00:16:37,039 --> 00:16:38,540
เธอมีมาดผู้ดีและพูดจาไพเราะ

213
00:16:38,624 --> 00:16:40,459
คุณอยากให้ฉัน
ลงมาพูดกับเหล่านักศึกษา

214
00:16:40,542 --> 00:16:43,921
แบบสุภาพสตรีชาวอังกฤษประมาณนั้น

215
00:16:44,004 --> 00:16:45,547
เหมือน…

216
00:16:45,631 --> 00:16:48,634
เหมือนเราอยู่ในงานจิบน้ำชา

217
00:16:50,219 --> 00:16:52,137
เอาอย่างนี้แล้วกัน เรามาคุยกันก่อน

218
00:16:52,221 --> 00:16:56,099
แล้วมาดูว่าเราจะคุยอะไรกัน ตกลงมั้ย

219
00:16:57,184 --> 00:16:59,895
ฉันว่าถึงเวลาแล้ว

220
00:16:59,978 --> 00:17:02,814
ที่ทุกคนจะกลับไปที่มหาวิทยาลัย

221
00:17:02,898 --> 00:17:04,273
แล้วใช้เวลาค่ำนี้อย่างสงบสุข

222
00:17:04,358 --> 00:17:05,733
หุบปาก

223
00:17:09,655 --> 00:17:12,241
ใจเย็นก่อน

224
00:17:12,324 --> 00:17:15,327
เรามีคำถาม

225
00:17:15,410 --> 00:17:17,329
คุณใช้ภาษามือเป็นมั้ย

226
00:17:17,412 --> 00:17:18,497
ไม่เป็น…

227
00:17:21,375 --> 00:17:23,417
เธอไม่เข้าใจอะไร

228
00:17:23,919 --> 00:17:26,672
เกี่ยวกับคนที่
บกพร่องทางการได้ยินเลย

229
00:17:26,755 --> 00:17:27,631
ไม่เลยสักอย่าง

230
00:17:28,464 --> 00:17:29,508
เอาล่ะ

231
00:17:29,591 --> 00:17:31,134
เจน ผมขอพูดอะไรสักอย่าง

232
00:17:32,469 --> 00:17:35,514
ผมเลยถามว่า "ทำไม

233
00:17:36,849 --> 00:17:39,142
ทำไมถึงแต่งตั้งซินเซอร์"

234
00:17:40,060 --> 00:17:41,645
เธอตอบว่า

235
00:17:42,229 --> 00:17:46,191
"คนหูหนวกยังไม่พร้อม
ที่จะใช้ชีวิตได้อย่างมีประสิทธิภาพ

236
00:17:46,275 --> 00:17:47,943
ในโลกของการได้ยิน"

237
00:17:49,236 --> 00:17:50,445
อะไรวะเนี่ย

238
00:17:52,447 --> 00:17:54,491
เธอพูดอย่างนั้นจริงเหรอ

239
00:17:54,575 --> 00:17:55,868
ถามจริง

240
00:17:55,951 --> 00:17:59,371
ล่ามบอกว่า "ตามนั้นเลย"

241
00:18:04,126 --> 00:18:07,004
เราอยากตะโกนแหกปากออกไป

242
00:18:10,799 --> 00:18:12,885
แต่จะแหกปากยังไง

243
00:18:14,678 --> 00:18:16,096
ในแบบของพวกเรา

244
00:18:17,931 --> 00:18:20,767
ถึงโลกของพวกเขา
จะเงียบสงัดแต่ความเดือดดาลในค่ำนี้

245
00:18:20,851 --> 00:18:22,436
ทั้งดังและชัดเจน

246
00:18:23,061 --> 00:18:25,439
ฉันโมโหจนจะบ้า

247
00:18:26,565 --> 00:18:29,818
เรามาพูดคุยกับ
ดอกเตอร์ซินเซอร์จากกรีนสโบโร

248
00:18:31,028 --> 00:18:33,864
ฉันอยากให้พวกเขาทราบว่า
ฉันรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง

249
00:18:33,947 --> 00:18:36,450
ที่จะดำรงตำแหน่งอธิการบดี
ให้กับมหาวิทยาลัยอันทรงเกียรติ

250
00:18:37,576 --> 00:18:39,453
เรารอมา 124 ปี

251
00:18:39,536 --> 00:18:41,705
ทำไมต้องเลือกคนหูปกติ ทำไม

252
00:18:42,289 --> 00:18:45,876
ผมเดือดจนแทบจะระเบิด

253
00:18:45,959 --> 00:18:47,211
อย่างที่เห็นด้านหลังของผม

254
00:18:47,294 --> 00:18:49,588
นักศึกษามหาวิทยาลัย​แกลเลอเดต
หลายร้อยคนมารวมตัวกัน

255
00:18:49,671 --> 00:18:52,007
ภายในโรงยิมของมหาวิทยาลัย

256
00:18:52,716 --> 00:18:55,260
อย่างที่กล่าวไป
ดิฉันว่าเราไม่สามารถมองที่

257
00:18:55,344 --> 00:18:57,513
ลักษณะส่วนบุคคล

258
00:18:57,596 --> 00:18:58,764
อย่างการได้ยินหรือไม่ได้ยิน

259
00:18:58,847 --> 00:19:02,392
ให้เป็นหนึ่งในคุณสมบัติ
หรือสิ่งที่ต้องมีในการดำรงตำแหน่ง

260
00:19:12,236 --> 00:19:13,737
เรารวมตัวกัน

261
00:19:14,446 --> 00:19:18,200
จับกันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ
แล้วหารือกัน "จะเอายังไงต่อดี"

262
00:19:19,368 --> 00:19:20,786
ต้องทำอะไรกันสักอย่าง

263
00:19:21,203 --> 00:19:22,538
ทำอะไรดี

264
00:19:23,205 --> 00:19:25,666
เดินขบวนประท้วงพรุ่งนี้ดีมั้ย

265
00:19:25,999 --> 00:19:28,502
เอางี้มั้ย หรือไม่ควรทำอย่างนั้น

266
00:19:29,503 --> 00:19:31,171
คุณทำอะไร

267
00:19:36,510 --> 00:19:38,554
เราจะทำให้หลาย ๆ คนไม่พอใจ

268
00:19:56,905 --> 00:19:58,574
ร้านไหน

269
00:19:59,741 --> 00:20:02,619
ไปที่ฟลอริดาสตรีท

270
00:20:03,787 --> 00:20:06,999
มันไม่ใช่แค่เรื่องอธิการบดีหูหนวก

271
00:20:08,041 --> 00:20:09,585
มันยิ่งใหญ่กว่านั้น

272
00:20:11,044 --> 00:20:13,797
คนหูปกติชอบเมินเรา

273
00:20:16,550 --> 00:20:18,343
นักศึกษาบอกว่า
คณะผู้บริหารมหาวิทยาลัย

274
00:20:18,427 --> 00:20:20,846
มีอคติต่อคนหูหนวก

275
00:20:21,597 --> 00:20:23,223
ออกไป

276
00:20:24,141 --> 00:20:27,728
ถึงเวลาจุดไฟแห่งความเปลี่ยนแปลง

277
00:20:30,147 --> 00:20:31,648
ลินดา ก่อนที่คุณจะไป

278
00:20:31,732 --> 00:20:33,650
เหล่านักศึกษามีโอกาสมั้ย

279
00:20:33,734 --> 00:20:35,360
ที่จะเปลี่ยนคำตัดสิน

280
00:20:35,444 --> 00:20:36,987
ตามคำบอกเล่าของ
ประธานคณะผู้บริหารสปีลแมน

281
00:20:37,779 --> 00:20:40,908
การแต่งตั้งถือเป็นที่สิ้นสุด
พวกเขาจะไม่กลับคำตัดสิน

282
00:20:42,618 --> 00:20:45,037
ไฟถูกจุดติดแล้ว

283
00:20:46,038 --> 00:20:48,373
ถ้าไม่ใช่ตอนนี้ก็ไม่มีอีกแล้ว

284
00:20:48,457 --> 00:20:50,626
เราต้องการอธิการบดีหูหนวกเดี๋ยวนี้

285
00:21:14,858 --> 00:21:16,735
คุณตาโทรมาหาผม

286
00:21:16,818 --> 00:21:18,820
ผ่านเครื่องโทรพิมพ์

287
00:21:18,904 --> 00:21:21,448
ที่พวกเราใช้แทนโทรศัพท์

288
00:21:22,074 --> 00:21:24,910
(สวัสดีครับตา เปลี่ยน)

289
00:21:24,993 --> 00:21:27,120
เปลี่ยนคือ "พิมพ์เสร็จแล้ว

290
00:21:27,996 --> 00:21:30,290
ถึงตาคุณพิมพ์"

291
00:21:31,124 --> 00:21:33,752
แต่คุณตาพิมพ์ช้า

292
00:21:36,547 --> 00:21:39,341
(เราเห็นข่าว)

293
00:21:39,424 --> 00:21:41,343
คุณตาบอกว่า…

294
00:21:45,639 --> 00:21:49,601
(เคารพผู้ใหญ่ด้วย)

295
00:21:50,853 --> 00:21:52,563
คุณพระ

296
00:21:53,063 --> 00:21:56,942
คุณตาไม่ได้พูด
แต่ผมรู้ว่าตาคิดอะไรอยู่

297
00:21:57,860 --> 00:21:59,236
ยอมรับเถอะ

298
00:21:59,736 --> 00:22:01,321
ก้มหน้ายอมรับไป

299
00:22:03,115 --> 00:22:06,201
พ่อแม่ผมแยกทางกันตอนผมอายุหกขวบ

300
00:22:08,537 --> 00:22:11,498
คุณตาเลยเป็นเหมือนพ่อของผม

301
00:22:14,835 --> 00:22:18,422
เขาเข้าเรียนมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
ในช่วงปี 1930

302
00:22:18,922 --> 00:22:20,757
ยังไม่มีล่ามภาษามือ

303
00:22:21,091 --> 00:22:22,676
เขาต้องอาศัยการอ่านปาก

304
00:22:22,759 --> 00:22:25,804
แต่เขาก็จบมาได้พร้อมปริญญาสามสาขา

305
00:22:26,680 --> 00:22:29,808
เขาเลยคาดหวังกับผมไว้เยอะ

306
00:22:31,643 --> 00:22:35,272
ถ้าเราคุยภาษามือกันในที่สาธารณะ
เขาจะไม่ชอบใจนัก

307
00:22:37,191 --> 00:22:38,317
คุณตาบอกผมเสมอว่า

308
00:22:38,901 --> 00:22:43,822
"ใช้ภาษามือในกรอบเล็ก ๆ แค่นี้พอ
อย่าเล่นใหญ่เกิน"

309
00:22:44,406 --> 00:22:47,326
ผมเลยบอกว่า "งั้นขอค่อย ๆ

310
00:22:47,409 --> 00:22:50,162
แอบเล่นใหญ่ขึ้นทีละนิด ๆ"

311
00:22:51,163 --> 00:22:53,123
กลายเป็นรนหาที่ตายแท้ ๆ

312
00:22:54,750 --> 00:23:00,547
เขามักบอกว่า "สำคัญมากที่จะต้อง
ใช้ชีวิตในโลกของคนหูปกติให้ได้"

313
00:23:00,631 --> 00:23:02,382
ผมได้แต่คิด "เพื่ออะไร

314
00:23:02,466 --> 00:23:04,801
ผมไม่เห็นจำเป็นต้องพยายาม
เป็นส่วนหนึ่งในโลกของคนหูปกติ

315
00:23:04,885 --> 00:23:06,595
ผมมีโลกของผม"

316
00:23:21,652 --> 00:23:24,780
(วันจันทร์)

317
00:23:27,199 --> 00:23:30,118
ถึงจะอยู่ในวัย
ที่มักถูกกระตุ้นด้วยความเกรี้ยวกราด

318
00:23:30,202 --> 00:23:31,620
การแสดงออกโหวกเหวก

319
00:23:31,703 --> 00:23:33,497
(บีบแตรเพื่ออธิการบดีหูหนวก)

320
00:23:33,580 --> 00:23:35,749
แต่การประท้วงของพวกเขา
เช่นเดียวกับโลกของพวกเขา

321
00:23:36,208 --> 00:23:38,043
เต็มไปด้วยความเงียบอย่างน่าขนลุก

322
00:23:38,126 --> 00:23:38,961
(ถึงเวลาแล้ว)

323
00:23:42,422 --> 00:23:46,760
ความผิดในสายตา
เหล่านักศึกษามหาวิทยาลัย​แกลเลอเดต

324
00:23:46,844 --> 00:23:50,597
คือคณะผู้บริหารมหาวิทยาลัย
ปฏิเสธที่จะรับฟังพวกเขา

325
00:23:51,849 --> 00:23:53,183
เหล่านักศึกษา

326
00:23:53,976 --> 00:23:56,019
เลยปิดมหาวิทยาลัยเสียเลย

327
00:23:59,648 --> 00:24:01,483
เราล็อกประตูรั้วทั้งหมด

328
00:24:03,902 --> 00:24:06,113
เหล่านักศึกษาเอารถบัส…

329
00:24:08,073 --> 00:24:10,534
มาขวางทุกทางเข้าออกของมหาวิทยาลัย

330
00:24:13,412 --> 00:24:15,247
คุณเป็นใคร
เป็นฝ่ายรักษาความปลอดภัยเหรอ

331
00:24:15,330 --> 00:24:17,833
ทำงานที่นี่หรือเปล่า
เป็นเจ้าหน้าที่ใช่มั้ย

332
00:24:17,916 --> 00:24:22,337
ราวกับว่าเราอยู่ในกองทัพเลย
มีการจัดกำลังเตรียมพร้อม

333
00:24:22,421 --> 00:24:23,547
ตั้งเป็นฐานกำลัง

334
00:24:24,464 --> 00:24:28,552
พวกคุณตั้งใจ
จะขวางทางเข้าออกต่อไปมั้ย

335
00:24:29,052 --> 00:24:31,555
แน่นอน

336
00:24:31,638 --> 00:24:35,517
เรายอมแลกทุกอย่าง
เพื่อให้ได้มาซึ่งอธิการบดีหูหนวก

337
00:24:37,269 --> 00:24:39,897
เราบัญญัติกฎของเราขึ้นมาเอง

338
00:24:44,526 --> 00:24:46,653
เหล่านักศึกษาโมโหมาก

339
00:24:46,737 --> 00:24:49,740
จากการที่ประธานคณะผู้บริหาร
เจน บาสเซ็ตต์ สปีลแมน

340
00:24:49,823 --> 00:24:52,117
(ผมเข้าใจภาษามือ
ได้ดีกว่าสปีลแมนอีก)

341
00:24:52,201 --> 00:24:55,746
ออกมาปกป้องการแต่งตั้งอธิการบดี
ผู้ไม่รู้ภาษามือพร้อมบอกว่า

342
00:24:55,829 --> 00:24:58,332
"คนหูหนวกยังไม่พร้อมที่จะ
ใช้ชีวิตได้อย่างมีประสิทธิภาพ

343
00:24:58,415 --> 00:25:00,167
ในโลกของการได้ยิน"

344
00:25:00,250 --> 00:25:02,920
คำพูดที่ถูกเข้าใจผิดโดยบอกว่า

345
00:25:03,003 --> 00:25:05,797
"คนหูหนวกยังไม่พร้อมจะใช้ชีวิตอย่าง
มีประสิทธิภาพในโลกของการได้ยิน"

346
00:25:05,881 --> 00:25:07,799
ซึ่งเห็นได้ชัดว่าไม่จริง

347
00:25:07,883 --> 00:25:09,843
- คุณไม่ได้พูด
- ฉันไม่ได้พูด

348
00:25:09,927 --> 00:25:12,054
ฉันถูกตีความผิดไป ถูกเข้าใจผิดไป

349
00:25:12,137 --> 00:25:13,597
งั้นคุณพูดว่าอะไร

350
00:25:13,680 --> 00:25:16,225
คือฉันต้องใช้ล่ามมือ

351
00:25:16,308 --> 00:25:21,188
และมันเป็นสถานการณ์ที่ไม่ปกติ

352
00:25:21,271 --> 00:25:23,524
เพราะมีทั้งเฮลิคอปเตอร์
บินอยู่เหนือหัว

353
00:25:23,607 --> 00:25:26,568
และนักศึกษาอีกนับพัน
เมื่อมองไปนอกหน้าต่าง

354
00:25:26,652 --> 00:25:27,986
ซึ่งกำลังกรีดร้องและตะโกน

355
00:25:28,070 --> 00:25:29,988
วุ่นวายมาก

356
00:25:30,072 --> 00:25:31,740
สิ่งที่ฉันกล่าวในตอนนั้น

357
00:25:31,823 --> 00:25:35,452
ฉันบอกคุณไม่ได้
เพราะฉันเองก็จำไม่ได้เหมือนกัน

358
00:25:35,536 --> 00:25:38,747
- คุณมีบ้านที่บาสเซ็ตต์ เวอร์จิเนีย
- สามหลัง

359
00:25:38,830 --> 00:25:40,749
เท่ากับว่า
มีบ้านสามหลังให้หนีไปกบดาน

360
00:25:40,832 --> 00:25:41,917
เพื่อหนีจากเรื่องพวกนี้

361
00:25:42,000 --> 00:25:42,835
ใช่ค่ะ

362
00:25:42,918 --> 00:25:45,629
เคยคิดบ้างมั้ยว่า
"เอาฉันออกไปจากตรงนี้ที"

363
00:25:45,712 --> 00:25:46,713
ไม่เลยสักครั้ง

364
00:25:47,589 --> 00:25:50,092
ฉันเป็นคนประเภทที่ว่า

365
00:25:51,885 --> 00:25:55,305
เมื่อคุณตั้งเป้าหมาย
กับสิ่งที่คุณคิดแล้วว่าถูกต้อง

366
00:25:56,598 --> 00:25:59,768
ต่อให้อุปสรรคจะหนักหนาสาหัสแค่ไหน
คุณก็จะเดินหน้าต่อไป

367
00:25:59,852 --> 00:26:03,605
(เราจะไม่ยอมแพ้
จนกว่าจะได้อธิการบดีหูหนวก)

368
00:26:03,689 --> 00:26:06,859
เราต้องการอธิการบดีหูหนวก

369
00:26:06,942 --> 00:26:09,778
เราต้องการอธิการบดีหูหนวก

370
00:26:10,487 --> 00:26:14,241
คณะผู้บริหารยินดีที่จะพบพวกคุณ

371
00:26:14,324 --> 00:26:18,203
ภายใต้เงื่อนไขเพียงข้อเดียว

372
00:26:19,162 --> 00:26:21,874
คือเปิดมหาวิทยาลัย

373
00:26:21,957 --> 00:26:23,834
ไม่มีทาง

374
00:26:24,334 --> 00:26:27,254
ตั้งอธิการบดีหูหนวก
แล้วเราจะยอมเปิดมหาวิทยาลัย

375
00:26:28,046 --> 00:26:29,965
สรุปว่าคณะผู้บริหารจะไม่ยอมมาเจอ

376
00:26:30,048 --> 00:26:31,842
ถ้าพวกคุณไม่เปิดมหาวิทยาลัย

377
00:26:33,594 --> 00:26:35,679
ใช่ พวกเขาว่าอย่างนั้น

378
00:26:36,513 --> 00:26:38,390
ขอผมพูดให้จบก่อน

379
00:26:38,473 --> 00:26:39,308
ไม่

380
00:26:39,391 --> 00:26:41,894
งั้นก็ไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้ว

381
00:26:42,728 --> 00:26:45,480
ถ้าคุณไม่พร้อมเจรจา

382
00:26:45,564 --> 00:26:47,232
แล้วคุณบอกเขาว่าอะไร

383
00:26:49,484 --> 00:26:52,863
พวกเขาขอแค่ให้พวกคุณเปิดมหาวิทยาลัย

384
00:26:52,946 --> 00:26:54,364
ระหว่างประชุม

385
00:26:55,824 --> 00:26:58,952
เหล่านักศึกษาปฏิเสธ
ข้อเสนอของผู้บริหารที่จะยอมให้พบ

386
00:26:59,036 --> 00:27:02,247
หากแลกด้วยการยอมเปิดมหาวิทยาลัย

387
00:27:02,331 --> 00:27:04,166
หลายตึกเรียนว่างเปล่า

388
00:27:04,249 --> 00:27:07,127
ข้อความบนกระดาน
ในห้องเรียนหนึ่งบอกว่า

389
00:27:07,211 --> 00:27:09,046
"วันนี้ไม่มีเรียน"

390
00:27:09,129 --> 00:27:11,798
และบอกว่าใครก็ตามที่เข้าเรียน
ถือว่าเป็นคนทรยศ

391
00:27:14,134 --> 00:27:15,427
แต่ในวันจันทร์นั้น

392
00:27:16,345 --> 00:27:19,014
นักศึกษาหลายคนคัดค้าน

393
00:27:20,182 --> 00:27:22,184
พวกเขาไม่อยากมีปัญหา

394
00:27:24,478 --> 00:27:27,814
พวกเขากลัวจะถูกหักคะแนน

395
00:27:28,398 --> 00:27:32,694
บางคนก็ไม่เชื่อว่า
คนหูหนวกจะทำอะไรได้

396
00:27:32,778 --> 00:27:36,990
ผมคอยอธิบายให้พวกเขาฟัง
"เราต้องโน้มน้าวพวกเขา"

397
00:27:37,074 --> 00:27:42,371
พวกเขาก็บอกว่า "ไม่ ฉันไม่คิดว่า
เราจะมีอธิการบดีหูหนวกได้

398
00:27:42,454 --> 00:27:44,122
มันเป็นไปไม่ได้"

399
00:27:45,791 --> 00:27:49,127
ผมคิดอยู่ตลอด

400
00:27:50,337 --> 00:27:51,672
ผมเป็นกังวลจนจะบ้าตาย

401
00:27:52,631 --> 00:27:55,425
ผมพยายามไม่แสดงมันออกมา
แต่ท้องไส้ผมปั่นป่วนไปหมด

402
00:27:56,301 --> 00:27:57,970
คุณไม่กลัวเหรอ

403
00:28:00,305 --> 00:28:01,139
ไม่

404
00:28:04,893 --> 00:28:07,729
ใครเป็นคนถือกุญแจ

405
00:28:09,857 --> 00:28:12,484
มีตัวแทนของเหล่านักศึกษามั้ย

406
00:28:12,568 --> 00:28:14,194
คณะผู้บริหารพร้อมจะฟังมากกว่า

407
00:28:14,278 --> 00:28:16,488
ใครคือตัวแทนนักศึกษา

408
00:28:18,657 --> 00:28:21,326
นั่นคือจุดที่เราตัดสินใจว่า

409
00:28:21,410 --> 00:28:22,995
ต้องเลือกผู้นำขึ้นมา

410
00:28:23,579 --> 00:28:29,293
ถึงเวลาที่พวกเรา
จะต้องเลือกอธิการบดีหูหนวก

411
00:28:29,376 --> 00:28:30,836
ทิมเป็นคนยังไง

412
00:28:31,795 --> 00:28:34,131
กระตือรือร้น เต็มไปด้วยพลังงาน

413
00:28:34,965 --> 00:28:38,343
เราต้องการถอดถอนสปีลแมน
จากตำแหน่งประธานคณะผู้บริหาร

414
00:28:38,427 --> 00:28:40,345
มีแต่พวกผู้ชาย

415
00:28:40,762 --> 00:28:43,682
ฉันเลยบังคับให้ตัวเองก้าวออกมา

416
00:28:45,684 --> 00:28:48,187
สปีลแมนอาจจะมีเงินมาก

417
00:28:48,770 --> 00:28:50,230
บริดเจ็ตตาเป็นคนยังไง

418
00:28:50,314 --> 00:28:52,900
แต่เธอไม่เข้าใจคนหูหนวก

419
00:28:54,193 --> 00:28:55,027
แกร่ง

420
00:28:58,155 --> 00:29:00,073
สตรีเสรีนิยม

421
00:29:00,782 --> 00:29:04,703
บริดเจ็ตตามักจะ
สอดแทรกประเด็นสิทธิสตรี

422
00:29:06,205 --> 00:29:08,457
เจอร์รี่กับคนอื่น ๆ มักจะบอก

423
00:29:08,540 --> 00:29:11,168
"บริดเจ็ตตาชอบแทรกเรื่อง
สิทธิสตรีเข้ามาตลอด"

424
00:29:11,585 --> 00:29:15,088
ฉันสนับสนุนสตรี ฉันเป็นเฟมินิสต์

425
00:29:15,672 --> 00:29:20,636
มีคนพูดว่า "ถ้ามีเรือชูชีพหนึ่งลำ
ที่เต็มไปด้วยชายหูหนวก

426
00:29:20,719 --> 00:29:23,388
กับอีกลำที่เต็มไปด้วย
ผู้หญิงที่ได้ยินปกติ

427
00:29:23,472 --> 00:29:25,974
เธอจะขึ้นลำไหน"

428
00:29:26,058 --> 00:29:28,852
ฉันสนับสนุนอธิการบดีผู้หญิง

429
00:29:28,936 --> 00:29:30,562
แต่ความบกพร่อง
ทางการได้ยินต้องมาก่อน

430
00:29:30,979 --> 00:29:32,981
เจอร์รี่เป็นคนยังไง

431
00:29:37,486 --> 00:29:40,030
ถึงเวลาแล้ว พอแล้วกับการกดขี่

432
00:29:40,906 --> 00:29:44,117
เขามีอารมณ์ร่วมมาก เดือดง่าย

433
00:29:44,826 --> 00:29:47,120
เขาจะต่อยกำแพงไปเรื่อย ๆ

434
00:29:47,204 --> 00:29:49,665
แทนที่จะหากุญแจมาเพื่อเปิดประตู

435
00:29:49,748 --> 00:29:51,708
ในทางกลับกัน

436
00:29:53,585 --> 00:29:55,629
เกร็กช่างตรงกันข้าม

437
00:29:55,712 --> 00:29:57,631
เขารู้จักใช้เหตุผลมากกว่า

438
00:29:59,091 --> 00:30:00,884
เกร็กเป็นคนยังไง

439
00:30:01,802 --> 00:30:03,804
จะให้พูดจริง ๆ เหรอ

440
00:30:04,555 --> 00:30:06,056
ครับ

441
00:30:08,392 --> 00:30:10,727
เกร็กเป็นคนเงียบ ๆ

442
00:30:11,353 --> 00:30:13,063
ใช้ภาษามือแบบเล็ก ๆ

443
00:30:14,064 --> 00:30:16,692
เขาแทบจะไม่แสดงอารมณ์

444
00:30:18,443 --> 00:30:21,446
ไม่พูดจาเปิดเผยแบบผม

445
00:30:22,197 --> 00:30:25,576
พลังงานของผม
ส่งออกจากมือผมไปยังทุกคน

446
00:30:28,203 --> 00:30:30,956
ผมปลุกระดมคนได้

447
00:30:35,210 --> 00:30:37,004
พวกเราตกลงกัน

448
00:30:37,629 --> 00:30:40,215
ว่าเกร็ก ไลบ็อคจะเป็นผู้นำของพวกเรา

449
00:30:41,008 --> 00:30:44,178
พวกเราเห็นตรงกัน ไม่มีข้อโต้แย้ง

450
00:30:46,722 --> 00:30:51,143
ผมรู้สึกว่าเขายังไม่ใช่

451
00:30:52,394 --> 00:30:55,022
เกร็ก ไลบ็อคเป็นนักศึกษาวิศวกรรม

452
00:30:55,105 --> 00:30:56,857
แห่งมหาวิทยาลัย​แกลเลอเดต

453
00:30:56,940 --> 00:30:59,860
เขาได้รับปลอกแขนที่เป็นสัญลักษณ์
ของการเคลื่อนไหวของพวกเขา

454
00:30:59,943 --> 00:31:01,945
เขาคือผู้นำของขบวนการเคลื่อนไหว

455
00:31:03,864 --> 00:31:06,200
เราจะไม่ถอยจนกว่า…

456
00:31:07,159 --> 00:31:08,493
จนกว่าเราจะได้มันมา

457
00:31:10,120 --> 00:31:14,416
ผมรู้สึกว่ามันถูกมอบให้คนที่

458
00:31:14,499 --> 00:31:17,419
ไม่รู้สี่รู้แปด

459
00:31:25,552 --> 00:31:29,598
แต่เรารู้ว่าเราจะไม่ชนะ
หากไม่มีแผนอะไรเลย

460
00:31:30,307 --> 00:31:31,975
ผมไม่ใช่คนตัดสินใจ

461
00:31:32,059 --> 00:31:34,436
ผมแค่ควบคุมการประชุมแค่นั้น

462
00:31:34,520 --> 00:31:36,939
ผมแค่บอกว่าใครจะได้สิทธิ์พูด

463
00:31:37,397 --> 00:31:41,818
เราพูดคุยกับอาจารย์
เจ้าหน้าที่ และศิษย์เก่า

464
00:31:42,444 --> 00:31:45,864
ที่พยายามเรียกร้อง
อธิการบดีหูหนวกมาหลายต่อหลายปี

465
00:31:47,032 --> 00:31:49,952
พวกเขาเลยมาให้คำแนะนำ

466
00:31:50,410 --> 00:31:52,287
ก้าวต่อไปคืออะไร

467
00:31:52,371 --> 00:31:54,373
พวกคุณวางแผนอะไรกันไว้บ้าง

468
00:31:54,748 --> 00:31:57,417
เราเลยสรุปข้อเรียกร้อง
ออกมาสี่ประการ

469
00:31:57,501 --> 00:31:59,962
ข้อแรกคือแต่งตั้งอธิการบดีหูหนวก

470
00:32:00,045 --> 00:32:02,840
เราจะไม่ทำอะไรทั้งสิ้น
จนกว่าจะได้มาซึ่งอธิการบดีหูหนวก

471
00:32:03,966 --> 00:32:07,177
ข้อสองคือสปีลแมนต้องลาออก
จากตำแหน่งประธานคณะผู้บริหาร

472
00:32:08,011 --> 00:32:11,265
ข้อสามคือร้อยละ 51 ของคณะผู้บริหาร
ต้องเป็นคนหูหนวก

473
00:32:12,516 --> 00:32:16,019
พวกเขาแนะนำว่า
ควรต้องเพิ่มข้อสี่เข้ามา

474
00:32:16,103 --> 00:32:18,021
คือห้ามลงโทษทางวินัย

475
00:32:19,690 --> 00:32:22,484
เพื่อที่นักศึกษา
จะได้รู้สึกปลอดภัยที่จะเข้าร่วม

476
00:32:22,943 --> 00:32:26,196
เราจะผลักดันอย่างต่อเนื่อง

477
00:32:26,280 --> 00:32:28,282
จนกว่าจะได้ตามข้อเรียกร้องทั้งหมด

478
00:32:28,365 --> 00:32:30,784
นั่นคือสิ่งที่
เหล่านักศึกษาต้องการถูกมั้ย

479
00:32:31,743 --> 00:32:34,788
สิ่งที่สำคัญที่สุด
คือเราห้ามแตกกันเอง

480
00:32:34,872 --> 00:32:38,667
เราต้องสนับสนุนกัน
ร่วมมือกัน สู้ไปด้วยกัน

481
00:32:38,750 --> 00:32:42,004
เปิดประตูรั้วนี้จะได้ไม่มีปัญหา

482
00:32:42,087 --> 00:32:44,089
แค่เปิดประตูรั้วนี้แค่นั้น

483
00:32:44,715 --> 00:32:46,717
ทำไมเราต้องเปิด

484
00:32:48,927 --> 00:32:53,348
แต่พวกเขาพยายามหาทาง
เข้ามาในมหาวิทยาลัย

485
00:32:58,395 --> 00:33:00,731
พวกเขาแอบตัดรั้ว…

486
00:33:02,858 --> 00:33:04,443
แล้วเข้ามาได้

487
00:33:05,110 --> 00:33:08,197
ผมเดาว่าพวกเขาคงคิด
"เย่ เข้ามาได้แล้ว"

488
00:33:08,864 --> 00:33:09,907
ก่อนที่จะรู้ว่า

489
00:33:11,033 --> 00:33:13,577
เราล็อกออฟฟิศของพวกเขาเช่นกัน

490
00:33:16,580 --> 00:33:18,332
หยุดถ่ายได้มั้ย

491
00:33:18,415 --> 00:33:19,833
ไม่ ถ่ายต่อไป

492
00:33:19,917 --> 00:33:22,252
ผมพยายามเจรจาอยู่
เรามาคุยกันสักหน่อยได้มั้ย

493
00:33:23,253 --> 00:33:24,963
แล้วเราก็ได้รับแจ้งว่า

494
00:33:25,714 --> 00:33:27,341
สปีลแมนและคณะผู้บริหาร

495
00:33:28,425 --> 00:33:30,511
พร้อมจะพูดคุยกับเราแล้ว

496
00:33:47,486 --> 00:33:49,196
สมัยนั้นยังไม่มีการส่งข้อความ

497
00:33:53,033 --> 00:33:55,410
แล้วเราจะเรียกนักศึกษาทุกคน
มารวมกันได้ยังไง

498
00:33:57,246 --> 00:33:58,872
เราก็เลยใช้สัญญาณหนีไฟ

499
00:34:00,958 --> 00:34:02,417
ทุกคนก็รู้ว่า

500
00:34:03,377 --> 00:34:04,837
ต้องออกไปข้างนอก

501
00:34:14,137 --> 00:34:16,431
จำได้ว่าพอผมมองออกไปนอกหน้าต่าง

502
00:34:16,514 --> 00:34:20,060
ก็เห็นคนจำนวนมหาศาล

503
00:34:23,938 --> 00:34:27,900
หลายร้อยคนบนสนามหญ้า

504
00:34:27,985 --> 00:34:29,987
รอเจอสปีลแมน

505
00:34:37,995 --> 00:34:42,206
มหาวิทยาลัย​แกลเลอเดต
มีความหมายยังไงสำหรับคุณ ณ ตอนนั้น

506
00:34:53,927 --> 00:34:56,179
ถามได้ดี

507
00:34:58,974 --> 00:35:00,809
น้ำตารื้นเลย

508
00:35:12,946 --> 00:35:15,240
ณ ตอนนี้

509
00:35:17,326 --> 00:35:18,785
ผมเป็นเหมือนมนุษย์ต่างดาว

510
00:35:20,621 --> 00:35:22,789
พวกคุณได้ยินกันหมด

511
00:35:30,589 --> 00:35:32,799
แต่พอผมเข้ามาที่
มหาวิทยาลัย​แกลเลอเดต

512
00:35:37,804 --> 00:35:41,892
มันคือบ้าน มันคือโลกของผม

513
00:35:51,401 --> 00:35:53,862
ตอนที่ผมเข้าปีหนึ่ง
ที่มหาวิทยาลัย​แกลเลอเดต

514
00:35:54,738 --> 00:35:56,073
มันเหมือนจุดศูนย์กลาง

515
00:35:58,075 --> 00:36:02,162
นักศึกษาร้อยพ่อพันแม่
เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัย​แกลเลอเดต

516
00:36:02,246 --> 00:36:04,665
และได้มาเจอกัน

517
00:36:09,169 --> 00:36:13,715
มีนักศึกษาต่างชาติเข้ามาเรียนที่นี่

518
00:36:14,591 --> 00:36:18,011
เพราะนี่เป็นที่เดียวบนโลก

519
00:36:20,222 --> 00:36:22,975
ที่คนหูหนวกสามารถเป็นตัวเองได้

520
00:36:27,312 --> 00:36:31,441
ตอนที่ได้เข้าเรียนที่นี่
ผมประทับใจมาก

521
00:36:34,444 --> 00:36:36,572
มันเหมือนได้ไปอีกประเทศหนึ่ง

522
00:36:38,907 --> 00:36:41,493
ที่ทุกคนพูดอีกภาษาหนึ่ง

523
00:36:44,997 --> 00:36:47,916
จะอธิบายยังไงถึงความสบายใจ

524
00:36:48,834 --> 00:36:50,502
ความปลอดภัย

525
00:36:51,295 --> 00:36:53,630
เหมือนกับว่าคุณอยู่กับครอบครัว

526
00:37:04,016 --> 00:37:06,435
แสงสว่างแห่งชุมชนคนหูหนวก

527
00:37:08,061 --> 00:37:09,313
คือแกลเลอเดต

528
00:37:10,397 --> 00:37:14,401
(สปีลแมนออกไป)

529
00:37:14,484 --> 00:37:16,695
เราจึงไม่อาจยอมรับผู้นำ

530
00:37:17,821 --> 00:37:20,157
ที่ไม่เข้าใจโลกของพวกเรา

531
00:37:30,000 --> 00:37:33,128
พวกเรารอสปีลแมนเข้ามาในห้อง

532
00:37:36,131 --> 00:37:38,467
เพื่อที่จะฟังว่าเธอจะพูดอะไร

533
00:37:39,718 --> 00:37:41,595
เรามาฟังที่เธอจะพูดก่อน

534
00:37:47,184 --> 00:37:49,895
แต่ถ้าเธอไม่ยอมเปลี่ยนคำตัดสิน

535
00:37:50,437 --> 00:37:52,272
เราก็เดินออกไปเลย

536
00:38:21,176 --> 00:38:23,470
สวัสดีค่ะทุกคน

537
00:38:25,514 --> 00:38:28,767
เมื่อวานนี้คณะผู้บริหาร
มหาวิทยาลัยแกลเลอเดต

538
00:38:28,851 --> 00:38:30,894
แต่งตั้งอธิการบดีคนใหม่

539
00:38:31,937 --> 00:38:35,983
ตามมติเสียงส่วนใหญ่ของคณะผู้บริหาร

540
00:38:36,692 --> 00:38:41,613
ดอกเตอร์อลิซาเบธ ซินเซอร์เป็นผู้มี
คุณสมบัติเพียบพร้อมทุกประการ

541
00:38:41,697 --> 00:38:42,906
ซึ่งไม่รวมถึง

542
00:38:42,990 --> 00:38:45,868
และดิฉันยอมรับว่านี่เป็นข้อที่สำคัญ

543
00:38:45,951 --> 00:38:47,411
ไม่รวมถึง

544
00:38:47,494 --> 00:38:52,833
ความเข้าใจและความรู้
เรื่องความบกพร่องทางการได้ยิน

545
00:38:52,916 --> 00:38:55,627
ไม่รวมสิ่งนี้
ถือว่าเธอมีคุณสมบัติครบถ้วน

546
00:38:55,711 --> 00:38:57,254
อย่างไรก็ตาม

547
00:38:59,089 --> 00:39:04,011
เธอพร้อมทุ่มเท
เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของสถาบันแห่งนี้

548
00:39:04,094 --> 00:39:07,514
เธอพร้อมทุ่มเทเพื่อรับใช้ทุกคน

549
00:39:07,598 --> 00:39:11,393
ในฐานะอธิการบดี

550
00:39:12,853 --> 00:39:15,439
คุณจะใช้ภาษามือ
อธิบายสิ่งที่สปีลแมนทำอยู่ยังไง

551
00:39:15,522 --> 00:39:18,525
มือนี้คือผู้ที่เป็นเบี้ยล่าง

552
00:39:19,651 --> 00:39:22,404
มือนี้คืออำนาจ

553
00:39:23,572 --> 00:39:28,702
เธอมุ่งมั่นที่จะร่วมมือ
กับพวกคุณทุกคน

554
00:39:28,785 --> 00:39:33,916
เพื่อเป็นกระบอกเสียง
ให้กับผู้มีปัญหาทางการได้ยิน

555
00:39:35,584 --> 00:39:37,586
ผมเพิ่งประชุมกับคณะผู้บริหารมา

556
00:39:38,378 --> 00:39:42,049
พวกเขาปฏิเสธข้อเรียกร้องของเรา

557
00:39:48,972 --> 00:39:53,018
คนที่หูปกติ
คิดว่าพวกเขาอยู่เหนือกว่า

558
00:40:00,817 --> 00:40:03,737
เรามีศัพท์ที่ใช้เรียกคนแบบนี้

559
00:40:03,820 --> 00:40:05,322
ออดิสต์

560
00:40:10,285 --> 00:40:14,331
บางทีพวกเขาอาจจะไม่รู้ตัว
ว่ามีทัศนติแบบนั้น

561
00:40:15,707 --> 00:40:18,085
แต่บางทีอาจจะรู้ตัวดี

562
00:40:29,471 --> 00:40:32,140
อยู่ ๆ ก็มีคนดึงสัญญาณหนีไฟ

563
00:40:56,832 --> 00:41:02,671
ยากที่จะพูดทั้ง ๆ
ที่มีสัญญาณเตือนไฟนะ

564
00:41:14,308 --> 00:41:16,018
124 ปี

565
00:41:16,476 --> 00:41:17,561
พอกันที

566
00:41:27,154 --> 00:41:29,031
ถึงเวลาแล้ว

567
00:41:29,406 --> 00:41:31,158
หยุดตอแหล

568
00:41:42,294 --> 00:41:44,296
ต้องการอธิการบดีหูหนวกเดี๋ยวนี้

569
00:41:46,340 --> 00:41:48,717
(ร่วมมือกัน
เพื่อความเสมอภาคที่แท้จริง)

570
00:41:50,135 --> 00:41:53,388
ผมไม่สะทกสะท้าน เสียงไม่ดังอะไร

571
00:41:55,557 --> 00:41:59,811
ถ้าเธอรู้ภาษามือ
เธอก็ไม่มีปัญหาหรอก

572
00:42:02,356 --> 00:42:04,733
คืนนั้นเงียบสนิท

573
00:42:04,816 --> 00:42:07,528
คืนนั้นศักดิ์สิทธิ์

574
00:42:08,278 --> 00:42:11,198
สรรพสิ่ง

575
00:42:11,281 --> 00:42:15,077
ซึ่งใสสงบ

576
00:42:15,160 --> 00:42:18,372
ผมโตมาท่ามกลางคนหูหนวก

577
00:42:18,455 --> 00:42:20,749
สภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวยต่อผู้พิการ

578
00:42:20,832 --> 00:42:25,754
กุมารน้อย แสนโสภาบริสุทธิ์

579
00:42:26,171 --> 00:42:29,132
สมัยนั้น
ยังไม่มีคำบรรยายบนโทรทัศน์

580
00:42:29,216 --> 00:42:31,343
หนึ่งในช่วงเวลาที่ดีที่สุด

581
00:42:31,426 --> 00:42:35,848
คือนั่งรอบโต๊ะทานข้าว
แล้วพูดคุยด้วยภาษามือกัน

582
00:42:35,931 --> 00:42:36,932
เป็นชั่วโมง ๆ

583
00:42:38,100 --> 00:42:39,852
เรากระแทกโต๊ะ

584
00:42:40,519 --> 00:42:42,604
ของหกเต็มโต๊ะ

585
00:42:42,688 --> 00:42:45,065
เพราะเวลาใช้ภาษามือ
มือคุณจะไปโดนนู่นนี่นั่นตลอด

586
00:42:45,148 --> 00:42:46,525
ทำของหกตลอด

587
00:42:48,777 --> 00:42:51,029
แต่พอโตขึ้นพ่อแม่ผมก็สังเกตว่า

588
00:42:51,113 --> 00:42:53,365
ผมพอจะได้ยินอยู่บ้าง

589
00:42:54,157 --> 00:42:56,743
ผมเลยได้ใช้เครื่องช่วยฟัง

590
00:42:56,827 --> 00:42:59,371
ที่ช่วยให้ผมพูดได้ดีขึ้นบ้าง

591
00:42:59,872 --> 00:43:03,542
ผมพูดคุยทางโทรศัพท์ได้
แต่ผมโทรคุยแค่กับยายผมแค่นั้น

592
00:43:06,837 --> 00:43:09,673
ก็จะได้ยินเสียง "ฮัลโหล"

593
00:43:10,716 --> 00:43:12,885
"ฮัลโหล" "โอ้ ได้ยินที่พูดแฮะ"

594
00:43:12,968 --> 00:43:14,553
"สบายดีมั้ย" "ดี"

595
00:43:14,636 --> 00:43:17,181
"วันนี้เป็นยังไง อากาศเป็นยังไง"

596
00:43:17,931 --> 00:43:20,225
ผมรู้สึกว่า "โอ้"

597
00:43:20,309 --> 00:43:24,146
รู้สึกภูมิใจนะ "ผมทำได้"

598
00:43:25,355 --> 00:43:28,817
พ่อผมเลยบอกว่า
"ลูกเข้าเรียนโรงเรียนรัฐบาลแล้วกัน"

599
00:43:29,443 --> 00:43:31,945
พ่อมองว่าโรงเรียนคนหูหนวก
สู้โรงเรียนรัฐไม่ได้

600
00:43:32,029 --> 00:43:35,991
พ่อจบวิศวกรรมโดยไม่ต้องใช้ล่าม

601
00:43:36,074 --> 00:43:38,535
พ่ออ่านหนังสือเอาเอง

602
00:43:39,453 --> 00:43:42,039
เขาคิดว่า "หูหนวกแล้วไง"

603
00:43:42,122 --> 00:43:44,291
ก็แค่ "พยายามพูด

604
00:43:45,042 --> 00:43:46,627
พยายามอ่านปาก

605
00:43:47,586 --> 00:43:48,587
ทำให้ดีที่สุด"

606
00:44:03,644 --> 00:44:07,439
เมื่อครูพูดในห้องเรียน

607
00:44:12,486 --> 00:44:17,741
ผมก็แกล้งพยักหน้า
ราวกับว่าผมเข้าใจสิ่งที่ครูสอน

608
00:44:28,335 --> 00:44:31,880
ผมได้ยินคำ ไม่ได้ยินคำ

609
00:44:31,964 --> 00:44:34,466
จรวด

610
00:44:34,550 --> 00:44:37,177
แต่เมื่อครูหันหลัง

611
00:44:37,261 --> 00:44:39,930
ไปที่กระดานแล้วพูดไปด้วย

612
00:44:40,013 --> 00:44:41,723
ผมจะไม่รู้เรื่องอะไรเลย

613
00:44:42,182 --> 00:44:45,352
ผมเลยถูกบอกให้ไปนั่งข้างหน้า

614
00:44:48,522 --> 00:44:50,065
เด็ก ๆ คนอื่นมักบอกว่า

615
00:44:52,526 --> 00:44:54,903
"นายเป็นใบ้"

616
00:44:58,824 --> 00:45:02,077
ผมก็จะเศร้าไปเลย

617
00:45:06,957 --> 00:45:08,792
นี่คือโลกของการได้ยิน

618
00:45:14,423 --> 00:45:16,425
และผมไม่ใช่ส่วนหนึ่งของโลกนี้

619
00:45:23,265 --> 00:45:25,017
ราวบ่ายสองของวันนี้

620
00:45:25,100 --> 00:45:28,395
มีข่าวลือว่าอธิการบดีซินเซอร์
จะมาที่มหาวิทยาลัย

621
00:45:29,771 --> 00:45:32,357
(วันอังคาร)

622
00:45:32,441 --> 00:45:34,401
วันที่สาม…

623
00:45:35,652 --> 00:45:39,072
ซินเซอร์บอกว่า
จะเข้ามาที่มหาวิทยาลัย

624
00:45:41,992 --> 00:45:44,161
คุณตอบสนองยังไง

625
00:45:47,831 --> 00:45:51,126
นักศึกษานับร้อยมาที่
ประตูรั้วพร้อมข้อความต้อนรับ

626
00:45:51,210 --> 00:45:52,586
(ซินเซอร์กลับบ้านไปซะ)

627
00:45:52,669 --> 00:45:54,254
คุณอยากบอกอะไรกับนักศึกษาของคุณ

628
00:45:54,338 --> 00:45:56,590
ที่บอกว่า "เราจะไม่ให้ความเคารพคุณ"

629
00:45:56,673 --> 00:45:58,675
เพราะคุณไม่ได้เป็นอย่างพวกเขา

630
00:45:58,759 --> 00:46:00,969
ฉันเชื่อว่าเมื่อเราได้รู้จักกัน

631
00:46:01,053 --> 00:46:03,597
เราจะสร้างสายสัมพันธ์ที่อบอุ่น

632
00:46:03,680 --> 00:46:05,891
และเกิดประโยชน์

633
00:46:07,726 --> 00:46:09,603
(นักการศึกษาที่หูปกติ
ถูกแต่งตั้งเป็นอธิการบดีแกลเลอเดต)

634
00:46:10,771 --> 00:46:13,440
อลิซาเบธ ซินเซอร์
มีพื้นเพการศึกษาปริญญาตรี

635
00:46:13,524 --> 00:46:15,025
และปริญญาโทในการพยาบาล

636
00:46:15,526 --> 00:46:17,861
แต่ไม่มีประสบการณ์
เกี่ยวกับคนหูหนวกเลย

637
00:46:17,945 --> 00:46:19,738
(ซินเซอร์เป็นใคร
พยาบาลเลี้ยงเด็กเหรอ)

638
00:46:19,821 --> 00:46:21,615
ดอกเตอร์ซินเซอร์ ผมขอสรุปนิดนึง

639
00:46:21,698 --> 00:46:24,034
คุณเป็นพยาบาลและมีวุฒิปริญญาเอก

640
00:46:24,618 --> 00:46:26,787
สำหรับพวกเรา
เธอไม่มีคุณสมบัติเพียงพอ

641
00:46:26,870 --> 00:46:31,083
คุณสมบัติคือความเข้าใจผู้มีปัญหา
ทางการได้ยินและเป็นคนหูหนวก

642
00:46:31,959 --> 00:46:34,670
เราไม่ต้องการเธอ
เธอไม่เป็นที่ต้อนรับ

643
00:46:34,753 --> 00:46:36,171
นี่ไม่ใช่มหาวิทยาลัยของเธอ

644
00:46:41,218 --> 00:46:46,473
ตำรวจขอให้เราเปิดประตูรั้วหนึ่ง

645
00:46:46,807 --> 00:46:49,101
เราต้องระวังให้ดีแล้ว

646
00:46:49,184 --> 00:46:51,603
เธอวางแผนจะเข้ามายังไง

647
00:46:52,437 --> 00:46:53,689
แท็กซี่เข้ามาได้มั้ย

648
00:46:54,439 --> 00:46:57,442
เราต้องเห็นก่อนว่าใครอยู่ในแท็กซี่

649
00:46:57,526 --> 00:47:01,655
เพราะเราไม่ต้องการให้
สปีลแมนหรือซินเซอร์เข้ามาได้

650
00:47:01,738 --> 00:47:02,865
(นิวส์โฟร์)

651
00:47:02,948 --> 00:47:06,493
เรามาถึงจุดที่
นักศึกษาส่องดูภายในรถตำรวจ

652
00:47:06,577 --> 00:47:10,414
เพื่อป้องกันไม่ให้อธิการบดีคนใหม่
แอบเข้ามาในมหาวิทยาลัย

653
00:47:11,248 --> 00:47:12,875
หยุดก่อน

654
00:47:12,958 --> 00:47:14,626
เปิดท้ายรถ

655
00:47:15,294 --> 00:47:18,088
"ไม่มีซินเซอร์ โอเคเข้ามาได้"

656
00:47:18,172 --> 00:47:20,215
พวกเขาไม่ได้เล่นเกมซ่อนหากันนะ

657
00:47:20,299 --> 00:47:22,176
แต่น่าจะเป็น
"หาให้เจอแล้วโยนเธอทิ้ง" มากกว่า

658
00:47:23,093 --> 00:47:25,470
ราวกับว่าเราเป็นฐานทัพลับทางการทหาร

659
00:47:25,554 --> 00:47:29,391
พวกที่มีกองทัพ
พร้อมกระจกไว้ส่องใต้รถ

660
00:47:30,475 --> 00:47:34,021
มีเพียงรถไม่กี่คัน
ที่ผ่านด่านตรวจของนักศึกษาเข้าไปได้

661
00:47:35,522 --> 00:47:36,523
หยุดก่อน

662
00:47:39,985 --> 00:47:41,195
"ไม่มีซินเซอร์"

663
00:47:41,945 --> 00:47:44,031
ตลอดทั้งวัน
มีข่าวลือไปทั่วทั้งมหาวิทยาลัย

664
00:47:44,615 --> 00:47:46,575
ว่าซินเซอร์จะเข้ามาโดยเฮลิคอปเตอร์

665
00:47:46,658 --> 00:47:48,076
ที่จะลงจอดในมหาวิทยาลัย

666
00:47:49,077 --> 00:47:53,123
ผมให้กลุ่มนักศึกษา
วิ่งตามดูเฮลิคอปเตอร์ไปทั่ว

667
00:47:53,665 --> 00:47:57,002
ถ้าเห็นว่าจะลงจอดเมื่อไร
พวกเขาจะลงนอนขวางบนพื้น

668
00:47:58,670 --> 00:48:02,925
เราจะห้าม
ไม่ให้ซินเซอร์เข้ามาได้โดยเด็ดขาด

669
00:48:03,008 --> 00:48:06,386
จนกว่าเราจะได้อธิการบดีหูหนวก

670
00:48:06,470 --> 00:48:09,765
ผู้ที่เราจะยินดี
ให้การต้อนรับอย่างอบอุ่น

671
00:48:09,848 --> 00:48:12,726
ส่วนคนอื่นไม่มีทาง

672
00:48:18,357 --> 00:48:22,110
คิง จอร์แดน คณบดีวิทยาลัย
ศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์

673
00:48:22,194 --> 00:48:24,613
หนึ่งในผู้ท้าชิง
ที่ไม่ได้ถูกรับเลือก

674
00:48:24,696 --> 00:48:27,741
เข้าร่วมกับนักศึกษา
และพร้อมให้การสนับสนุน

675
00:48:27,824 --> 00:48:29,159
ผมสมัครเข้ารับเลือกตำแหน่งอธิการบดี

676
00:48:29,243 --> 00:48:30,661
(ดอกเตอร์คิง จอร์แดน
สมาชิกคณะผู้บริหาร)

677
00:48:30,744 --> 00:48:33,330
ผมเป็นคนหูหนวก
ผมว่ามันชัดเจนอยู่แล้วว่าผมต้องการ

678
00:48:33,413 --> 00:48:36,375
เห็นมหาวิทยาลัยแกลเลอเดต
มีอธิการบดีเป็นคนหูหนวก

679
00:48:39,878 --> 00:48:42,130
ตอนที่คุณมาที่มหาวิทยาลัย

680
00:48:42,214 --> 00:48:44,424
ถามจริง ๆ เลย

681
00:48:44,508 --> 00:48:47,010
คุณเชื่อสักนิดมั้ยว่า
เหล่านักศึกษาจะทำสำเร็จ

682
00:48:49,847 --> 00:48:50,764
ไม่เลย

683
00:48:52,224 --> 00:48:53,600
โอเค

684
00:48:57,312 --> 00:49:00,941
สวัสดีครับ ผมไอ คิง จอร์แดน

685
00:49:02,067 --> 00:49:05,863
ผมว่าพวกเราหลายคน
ไม่คิดหรอกว่านักศึกษาจะทำสำเร็จ

686
00:49:05,946 --> 00:49:09,491
ผมดีใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น

687
00:49:09,575 --> 00:49:12,411
ในช่วงเวลาแปดเดือนที่ผ่านมา
แต่ผมพร้อมที่จะ…

688
00:49:15,497 --> 00:49:18,000
ไอ คิง จอร์แดนเป็นคนยังไงน่ะเหรอ

689
00:49:18,876 --> 00:49:21,712
เขาดูเป็นคนดี เป็นคนสุภาพ

690
00:49:23,213 --> 00:49:25,215
รอยยิ้มและความอบอุ่น

691
00:49:26,133 --> 00:49:28,510
ผมมักพยายามสื่อสารประเด็นนี้

692
00:49:29,469 --> 00:49:33,223
หยุดจับจ้องไปที่ความพิการ

693
00:49:33,849 --> 00:49:36,351
ทุกคนที่เคยเรียนกับเขาบอกว่า

694
00:49:37,436 --> 00:49:39,730
เขาเป็นอาจารย์ที่ดี

695
00:49:41,940 --> 00:49:46,737
สิ่งที่ต้องทำคือใช้สูตร

696
00:49:46,820 --> 00:49:49,907
จำนวนเฉพาะแซดวายลบกับ

697
00:49:49,990 --> 00:49:52,117
- วาย
- จำนวนเฉพาะวาย ดีมาก

698
00:49:52,576 --> 00:49:54,328
เขาหูหนวก

699
00:49:56,079 --> 00:49:58,540
แต่ไม่ใช่โดยกำเนิด

700
00:49:59,416 --> 00:50:01,126
ผมไม่ได้ยินอะไรเลย

701
00:50:01,210 --> 00:50:06,048
ไม่เลยสักนิด ไม่ได้ยินเสียงใดใด

702
00:50:06,131 --> 00:50:10,469
ต่อให้มีเครื่องบินไอพ่นอยู่ข้าง ๆ
ก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรทั้งสิ้น

703
00:50:10,552 --> 00:50:12,179
- ไม่เลย
- โดยสิ้นเชิง

704
00:50:12,262 --> 00:50:14,515
โดยสิ้นเชิง

705
00:50:18,393 --> 00:50:20,646
ผมเกิดมามีหูได้ยินปกติ

706
00:50:22,022 --> 00:50:23,607
จนผมซื้อจักรยานยนต์มาคันหนึ่ง

707
00:50:23,690 --> 00:50:26,235
คืนหนึ่งผมกำลังขับกลับบ้าน

708
00:50:26,318 --> 00:50:28,862
และชนเข้ากับรถอีกคัน

709
00:50:30,113 --> 00:50:34,034
พอได้สติขึ้นมา
ผมก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรอีกเลย

710
00:50:38,372 --> 00:50:42,876
มีคนบอกให้ผมเข้าเรียนที่แกลเลอเดต
เพราะจะเป็นประโยชน์ต่อผม

711
00:50:44,002 --> 00:50:47,047
วันแรกที่เข้าเรียน
ผมพยายามใช้ภาษามือ

712
00:50:47,130 --> 00:50:50,509
คนอื่น ๆ หัวเราะเยาะผม

713
00:50:52,386 --> 00:50:57,516
ในคาบแรกผมนั่งลงและมองไปที่อาจารย์

714
00:50:59,643 --> 00:51:02,646
เขาไม่ขยับปากเลย

715
00:51:02,729 --> 00:51:04,189
เขาแค่…

716
00:51:06,275 --> 00:51:08,819
ตายละ ผมจะรอดไปได้ยังไง

717
00:51:14,283 --> 00:51:17,828
ผมเป็นตัวประหลาด

718
00:51:19,663 --> 00:51:24,501
เราเป็นครอบครัวใหญ่
เป็นครอบครัวที่มีพลัง ผมต้องการ…

719
00:51:24,585 --> 00:51:29,214
นักศึกษาให้การสนับสนุนผม
ในตำแหน่งอธิการบดี

720
00:51:30,048 --> 00:51:35,554
แต่มีคนในชุมชนคนหูหนวก

721
00:51:35,637 --> 00:51:38,432
ที่บอกว่า
ผมไม่ใช่คนหูหนวกอย่างแท้จริง

722
00:51:38,515 --> 00:51:42,936
ถ้าคุณร่วมมือกับผม

723
00:51:43,020 --> 00:51:49,818
เราจะสามารถพิสูจน์ให้โลกเห็นได้ว่า
คนหูหนวกสามารถทำได้ทุกอย่าง

724
00:51:50,485 --> 00:51:51,486
ขอบคุณครับ

725
00:51:53,322 --> 00:51:56,700
และมีคนในชุมชนที่หูปกติ

726
00:51:56,783 --> 00:52:01,163
ที่ไม่เข้าใจผม
ที่ต้องใช้ชีวิตในฐานะคนหูหนวก

727
00:52:01,246 --> 00:52:06,126
ผมไม่แน่ใจเท่าไรนักว่า
ผมเป็นส่วนหนึ่งของทั้งสองชุมชน

728
00:52:06,210 --> 00:52:09,171
รู้สึกเหมือน
ยืนโอนเอนอยู่ตรงกลางมากกว่า

729
00:52:11,632 --> 00:52:15,344
(เราต้องการความยุติธรรม)

730
00:52:15,427 --> 00:52:17,095
(ไม่มีทาง เราไม่เอาอธิการบดีหูดี)

731
00:52:17,179 --> 00:52:19,681
วันนี้ฉันจะพยายาม

732
00:52:19,765 --> 00:52:23,185
ติดต่อเหล่านักศึกษา

733
00:52:23,268 --> 00:52:26,230
และขอให้พวกเขาให้โอกาสฉัน

734
00:52:26,313 --> 00:52:28,607
ได้เข้าพูดคุยกับพวกเขา

735
00:52:29,650 --> 00:52:33,028
บ่ายวันอังคารผมได้รับคำขอร้อง

736
00:52:33,111 --> 00:52:35,489
จากหัวหน้าของผม

737
00:52:35,572 --> 00:52:39,868
ให้ช่วยประสาน
ให้ซินเซอร์ได้เจอกับผู้นำนักศึกษา

738
00:52:42,454 --> 00:52:45,791
ผมเลยไปเจอนักศึกษา

739
00:52:46,583 --> 00:52:49,044
และบอกถึงสายที่ได้รับ

740
00:52:49,837 --> 00:52:53,590
พวกเขาขอเข้ามาเจอกับพวกเราที่นี่
พวกเราเลยบอกว่า "ไม่"

741
00:52:54,883 --> 00:52:56,844
พวกเขาเลยถาม "งั้นพวกคุณจะเอายังไง"

742
00:52:56,927 --> 00:52:59,513
ผมบอกว่า
"เราจะเจอกันในพื้นที่ที่เป็นกลาง"

743
00:53:00,347 --> 00:53:03,058
ด้านหลังผม
เหล่านักศึกษาได้รับแจ้งว่า

744
00:53:03,141 --> 00:53:05,394
จะมีการพบปะกันระหว่างผู้นำนักศึกษา

745
00:53:05,477 --> 00:53:07,062
และดอกเตอร์ซินเซอร์

746
00:53:07,396 --> 00:53:11,567
ทุกคนบอกว่า "เข้มแข็งเข้าไว้
อย่าไปยอม ต้องสู้"

747
00:53:15,487 --> 00:53:16,947
(เดย์ส อินน์)

748
00:53:17,614 --> 00:53:21,577
จินตนาการภาพโรงแรมจิ้งหรีด

749
00:53:22,995 --> 00:53:24,955
ซินเซอร์เดินเข้ามา

750
00:53:25,539 --> 00:53:29,459
เธอใส่สูทมาเต็มยศ มาเพื่อชนะ

751
00:53:29,543 --> 00:53:33,130
แสดงออกถึงอำนาจ
เธอให้ความรู้สึกนั้น

752
00:53:33,213 --> 00:53:37,634
จุดประสงค์หลักของเธอ
คือการแสดงออกถึงความแข็งแกร่ง

753
00:53:38,468 --> 00:53:40,220
"ฉันกุมอำนาจ"

754
00:53:40,304 --> 00:53:42,723
แล้วเธอก็เริ่มพูด

755
00:54:04,828 --> 00:54:09,291
เธอเอาแต่พูดว่า
"ฉันจะสร้างประโยชน์ให้พวกคุณ

756
00:54:10,584 --> 00:54:11,919
อย่ากังวล

757
00:54:12,419 --> 00:54:14,338
ฉันตั้งใจมาช่วย"

758
00:54:22,763 --> 00:54:25,390
เธอมาจากวงการแพทย์

759
00:54:25,474 --> 00:54:28,060
ดังนั้นเธอจึงมองว่า

760
00:54:28,852 --> 00:54:30,604
ความบกพร่องทางการได้ยิน

761
00:54:31,897 --> 00:54:34,066
เป็นสิ่งที่ต้องได้รับการแก้ไข

762
00:54:40,489 --> 00:54:44,368
ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

763
00:54:45,244 --> 00:54:46,787
หลายต่อหลายปีแล้ว

764
00:54:48,205 --> 00:54:50,165
"ฉันต้องช่วยเธอ

765
00:54:51,208 --> 00:54:53,252
ฉันต้องทำสิ่งนี้ให้เธอ"

766
00:54:54,461 --> 00:54:57,047
"ต้องทำให้เธอเลิกเป็นใบ้"

767
00:54:59,800 --> 00:55:02,135
มันเป็นแนวคิดที่มีขึ้น

768
00:55:04,596 --> 00:55:07,224
เพื่อจะทำให้คนหูหนวกพูดได้

769
00:55:07,933 --> 00:55:09,810
(โทรศัพท์ถูกคิดค้นขึ้น
วันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1875)

770
00:55:09,893 --> 00:55:13,272
ทั้งหมดทั้งมวลเป็นเพราะ
อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์

771
00:55:16,191 --> 00:55:19,903
ผมคิดว่าเขาเป็นฮีโร่
ในสายตาชาวอเมริกันเสียอีก

772
00:55:22,823 --> 00:55:25,409
ถ้าคุณได้รู้จักอีกด้านของเขา

773
00:55:25,492 --> 00:55:27,870
คุณอาจจะคิดต่างออกไป

774
00:55:29,329 --> 00:55:34,251
ภรรยาของเขาหูหนวก
แม่ของเขาก็หูหนวก

775
00:55:34,334 --> 00:55:38,881
ปัญหาหลักที่เขามีคือ
การที่พวกเธอถูกสังคมดูถูก

776
00:55:40,007 --> 00:55:43,677
เขาเลยมองว่าต้องแก้ไขที่พวกเธอ

777
00:55:45,345 --> 00:55:49,808
เลยพยายามผลักดันให้เกิด
การเปลี่ยนแปลงในการศึกษาของคนหูหนวก

778
00:55:50,517 --> 00:55:53,145
โลกเคยอยู่ในความเงียบ

779
00:55:53,228 --> 00:55:54,730
(สรีรวิทยาของการออกเสียง)

780
00:55:54,813 --> 00:55:57,191
เราไม่รู้จักว่า "เสียง" คืออะไร

781
00:55:57,274 --> 00:55:58,984
ไม่รู้กระทั่งว่า "คำ" คืออะไร

782
00:55:59,067 --> 00:56:02,112
หากไม่มี "คำ" ก็ไม่มี "ความคิด"

783
00:56:02,196 --> 00:56:05,449
มีเพียงแค่ความรู้สึก
ไม่มีสิ่งที่ผสานมันเข้าด้วยกัน

784
00:56:05,866 --> 00:56:07,409
ตอนที่ผมเข้าเรียน

785
00:56:07,492 --> 00:56:11,580
เราต้องเรียนวิชาการพูดทุกวัน

786
00:56:12,664 --> 00:56:15,584
ผมอยู่ในห้องเรียน
แล้วก็จะถูกเรียกออกไป

787
00:56:16,376 --> 00:56:17,586
ให้ไปเรียนการพูด

788
00:56:18,378 --> 00:56:22,049
เขาจะได้ฝึก
การพูดแบบตัวต่อตัว 3,000 ชั่วโมง

789
00:56:22,132 --> 00:56:25,260
เพื่อเรียนรู้การเคลื่อนไหวของรูปปาก
ของแต่ละคำที่เขาไม่ได้ยิน

790
00:56:26,428 --> 00:56:29,181
ผมตัองจับจมูกของครู

791
00:56:29,264 --> 00:56:31,517
เขากำลังเรียนรู้ลมหายใจ

792
00:56:31,600 --> 00:56:36,063
ที่เกิดจากการเปล่งเสียงต่าง ๆ
และสังเกตรูปปากจากในกระจก

793
00:56:36,688 --> 00:56:38,440
ดีมาก แคบลงกว่านี้อีก

794
00:56:39,441 --> 00:56:42,444
ฉันเคยเป็นพรีเซ็นเตอร์
เดือนแห่งการพูดและการฟัง

795
00:56:42,903 --> 00:56:44,279
(บริดเจ็ตตาไม่ได้ยิน
แต่เธอกำลังเรียนรู้)

796
00:56:44,363 --> 00:56:45,531
พวกเขาโฆษณาว่า

797
00:56:46,198 --> 00:56:49,701
"เด็กผู้หญิงคนนี้
กำลังเรียนการพูดและการฟัง"

798
00:56:50,369 --> 00:56:53,288
ด้วยอุปกรณ์ที่ถูกพัฒนา
โดยเบลล์เทเลโฟนแล็บส์

799
00:56:53,372 --> 00:56:56,083
เด็ก ๆ กำลังเข้ารับ
การทดสอบเพื่อวัดระดับ

800
00:56:56,166 --> 00:56:57,376
ความบกพร่องทางการได้ยิน

801
00:56:57,459 --> 00:57:00,045
ครูที่ผ่านการฝึกเฉพาะทาง
กำลังช่วยพวกเขา

802
00:57:01,421 --> 00:57:04,758
ฉันต้องใส่หูฟัง
แล้วก็มีเครื่องส่งสัญญาณ

803
00:57:04,842 --> 00:57:07,094
สวมไว้ตรงหน้าอก

804
00:57:08,262 --> 00:57:10,180
ครูจะพูดใส่ไมโครโฟนที่ต่อตรง

805
00:57:10,264 --> 00:57:11,640
เข้ากับเครื่องช่วยฟังของเด็ก ๆ

806
00:57:11,723 --> 00:57:13,600
ที่ช่วยขยายเสียงให้ชัดเจน

807
00:57:18,272 --> 00:57:21,400
เราถูกห้ามไม่ให้ใช้ภาษามือ

808
00:57:21,483 --> 00:57:26,071
แต่พอครูเผลอ
เราก็แอบใช้ภาษามือกันใต้โต๊ะ

809
00:57:26,154 --> 00:57:27,823
จนครูหันกลับมา

810
00:57:27,906 --> 00:57:30,576
ถ้าเราเอาเด็ก ๆ มาไว้ใน
สภาพแวดล้อมที่ต้องใช้ภาษามือ

811
00:57:30,659 --> 00:57:32,286
พวกเขาก็จะใช้ภาษามือ

812
00:57:32,369 --> 00:57:37,332
แต่ถ้าเราเอาเด็ก ๆ มาไว้ใน
สภาพแวดล้อมที่ต้องพูด เขาก็จะพูด

813
00:57:37,749 --> 00:57:40,043
มันไม่ใช่การทรมานอะไรเลย

814
00:57:40,627 --> 00:57:44,173
ถ้าคุณใช้ภาษามือ
เขาจะเอาไม้บรรทัดตีมือคุณ

815
00:57:46,133 --> 00:57:48,510
ผมออกเสียง "ช" และ "ฉ" ได้

816
00:57:49,761 --> 00:57:51,138
ครูตื่นเต้นกันใหญ่เลย

817
00:57:51,221 --> 00:57:53,390
"เธอออกเสียง ช และ ฉ ได้ด้วย"

818
00:57:53,473 --> 00:57:55,267
ครูจะหยุดสอน

819
00:57:55,350 --> 00:57:57,436
และเรียกครูจากห้องอื่น

820
00:57:57,519 --> 00:57:59,104
มารวมกันที่ทางเดิน

821
00:57:59,188 --> 00:58:03,066
แล้วบอกว่า "พูดอีกทีซิ
พูดตัว ช และ ฉ อีกทีได้มั้ย"

822
00:58:03,984 --> 00:58:06,361
แล้วทุกคนก็จะร้อง "ว้าว"

823
00:58:06,445 --> 00:58:08,822
ผมรู้สึกว่าตัวเองเก่งไม่เบา

824
00:58:09,031 --> 00:58:12,451
(ขอให้ไปสู่สุขติ สครูจ)

825
00:58:12,534 --> 00:58:15,120
แต่ตอนป. 5 ผมได้แสดงละครเวที

826
00:58:15,204 --> 00:58:16,663
เรื่อง "อะคริสต์มาสแครอล"

827
00:58:17,414 --> 00:58:20,167
ซึ่งไม่มีภาษามือเลย

828
00:58:21,460 --> 00:58:23,462
มีแต่บทพูด

829
00:58:25,839 --> 00:58:27,466
มีคนหูปกติมาชมการแสดง

830
00:58:28,383 --> 00:58:30,636
ปรบมือให้พวกเราใหญ่เลย

831
00:58:30,719 --> 00:58:33,055
ราวกับว่าเราทำได้ยอดเยี่ยมมาก

832
00:58:33,138 --> 00:58:34,306
ผมรู้สึกดีมาก ๆ

833
00:58:36,725 --> 00:58:38,393
พอจบการแสดง

834
00:58:39,686 --> 00:58:42,397
พวกเราเลยถามว่า
"พวกคุณเข้าใจที่เราพูดมั้ย"

835
00:58:42,481 --> 00:58:44,274
ผู้ชมหูปกติบอกว่า…

836
00:58:53,325 --> 00:58:55,911
"เราไม่เข้าใจอะไรเลย"

837
00:59:08,715 --> 00:59:13,595
เราถูกบังคับให้ใช้ชีวิต
อย่างคนหูปกติ ให้คิดอย่างคนหูปกติ

838
00:59:13,971 --> 00:59:18,517
โพมเคียนกาดคิดมาด

839
00:59:19,476 --> 00:59:20,727
แบ่งวรรคด้วย

840
00:59:20,811 --> 00:59:23,188
โพมเคียน…

841
00:59:23,272 --> 00:59:25,524
ครูบอกพ่อแม่ของฉันว่า

842
00:59:25,607 --> 00:59:27,943
"ลูกสาวคุณพัฒนาการช้า"

843
00:59:29,111 --> 00:59:32,781
ราวกับว่า
"ถ้าเธอไม่ได้ยินหรือพูดไม่ได้

844
00:59:32,865 --> 00:59:34,283
เท่ากับว่าเธอไม่ฉลาด"

845
00:59:34,366 --> 00:59:39,454
คิสเตนเทนามเยน…

846
00:59:39,538 --> 00:59:41,290
ดีแล้ว แต่หนูอ่านไม่ครบ

847
00:59:45,377 --> 00:59:48,422
ภาษามือก็คือภาษาหนึ่งเหมือนกัน

848
00:59:50,007 --> 00:59:52,509
ภาษามือสำคัญต่อผมมาก

849
00:59:54,845 --> 00:59:56,471
มันคือตัวตนของพวกเรา

850
00:59:58,390 --> 01:00:01,643
พวกเขามองคนหูหนวกว่าเป็นสิ่งไม่ดี

851
01:00:02,436 --> 01:00:04,062
เป็นสิ่งบกพร่อง

852
01:00:04,730 --> 01:00:06,190
เป็นความผิดพลาด

853
01:00:06,857 --> 01:00:08,984
ความบกพร่องทางการได้ยิน

854
01:00:09,526 --> 01:00:12,696
ไม่ได้ทำให้เราบกพร่อง

855
01:00:23,874 --> 01:00:25,959
ซินเซอร์บอกว่า

856
01:00:26,043 --> 01:00:29,129
"ฉันจะหาอาจารย์มาสอนภาษามือให้ฉัน

857
01:00:29,213 --> 01:00:30,672
ฉันจะเรียนรู้ภาษามือ

858
01:00:30,756 --> 01:00:33,133
ฉันจะสื่อสารกับพวกคุณได้
ในเวลาไม่กี่เดือน"

859
01:00:36,011 --> 01:00:37,846
คุณไม่เข้าใจ

860
01:00:37,930 --> 01:00:41,058
ภาษามือใช้เวลาเรียนรู้เป็นปี ๆ

861
01:00:42,142 --> 01:00:48,023
คุณต้องกิน นอน
และใช้ชีวิตกับคนหูหนวก

862
01:00:48,941 --> 01:00:51,693
ถึงจะเข้าใจความคับข้องใจ
และการถูกกดขี่

863
01:00:52,444 --> 01:00:56,073
ทุกสิ่งที่เธอพูด
พวกเขาบอกว่า "ไม่ ไม่ ไม่

864
01:00:56,156 --> 01:00:57,866
รับไม่ได้ เป็นไปไม่ได้

865
01:00:57,950 --> 01:01:01,870
คุณไม่ควรเป็น
อธิการบดีของแกลเลอเดตโดยเด็ดขาด"

866
01:01:04,665 --> 01:01:06,625
ผมทึ่งไปเลย

867
01:01:09,753 --> 01:01:11,755
เราแยกย้าย

868
01:01:11,839 --> 01:01:15,050
ความพยายามของเธอล้มเหลว

869
01:01:22,599 --> 01:01:25,060
เรากลับมาที่มหาวิทยาลัย

870
01:01:29,231 --> 01:01:30,899
ณ ช่วงเวลานั้นเอง

871
01:01:32,484 --> 01:01:36,572
เรารู้สึกได้ถึง
สายสัมพันธ์อันเหนียวแน่น

872
01:01:38,323 --> 01:01:41,827
รู้สึกได้ถึงพลังอำนาจ

873
01:01:45,247 --> 01:01:47,374
เราเริ่มเชื่อมั่นในตัวเรา

874
01:01:48,333 --> 01:01:50,878
ว่าเราจะเอาชนะได้จริง ๆ

875
01:01:51,879 --> 01:01:55,048
ทีมผู้นำ นี่คือทีมผู้นำของพวกเรา

876
01:02:00,262 --> 01:02:02,139
เรามองเห็นความหวัง

877
01:02:03,056 --> 01:02:06,143
มีรายงานมาว่า
ดอกเตอร์ซินเซอร์กำลังเดินทาง

878
01:02:07,728 --> 01:02:10,314
มายังสมาคมสื่อแห่งชาติ

879
01:02:13,108 --> 01:02:15,736
และน่าจะมาถึงในอีกไม่ช้า

880
01:02:15,819 --> 01:02:18,655
แต่เราไม่อยากให้ทุกคนต้องรอ

881
01:02:18,739 --> 01:02:22,993
คุณสปีลแมนอยู่ที่นี่กับเราแล้ว
และเธอจะเริ่มการประชุม

882
01:02:26,371 --> 01:02:30,000
ซินเซอร์นั่งอยู่เบาะหน้า
ผมอยู่เบาะหลัง

883
01:02:30,083 --> 01:02:35,130
ผมเห็นเธอถือโทรศัพท์และกำลังคุย

884
01:02:38,550 --> 01:02:41,595
ผมไม่มีล่าม

885
01:02:50,604 --> 01:02:52,648
สวัสดีค่ะท่านสุภาพบุรุษ
และสุภาพสตรีทุกท่าน

886
01:02:54,399 --> 01:02:56,109
จุดประสงค์ของการแถลงข่าวนี้

887
01:02:56,985 --> 01:03:01,698
คือให้คณะผู้บริหาร
มหาวิทยาลัยแกลเลอเดต

888
01:03:01,782 --> 01:03:03,367
ได้ออกแถลงการณ์

889
01:03:04,910 --> 01:03:08,038
ผมบอกว่า "ส่งผมลงที่แกลเลอเดตก็ได้"

890
01:03:09,498 --> 01:03:11,542
เธอบอกว่า "ไม่

891
01:03:12,668 --> 01:03:15,462
เราจะไปที่สมาคมสื่อแห่งชาติกัน"

892
01:03:16,964 --> 01:03:18,715
ผมถูกมัดมือชก

893
01:03:20,092 --> 01:03:21,718
เราจะยืนหยัดไปด้วยกัน

894
01:03:25,931 --> 01:03:27,307
สวัสดีค่ะดอกเตอร์ซินเซอร์

895
01:03:27,933 --> 01:03:31,687
ผมประหลาดใจมากอยู่ ๆ เจ้านายของผม

896
01:03:31,770 --> 01:03:35,315
ก็เข้ามาหาผมแล้วบอกว่า
"คุณต้องขึ้นไปบนเวทีด้วย

897
01:03:35,399 --> 01:03:37,568
และให้การสนับสนุนคณะผู้บริหาร"

898
01:03:38,777 --> 01:03:41,446
ดิฉันขอเรียนเชิญ…

899
01:03:42,322 --> 01:03:44,241
ดอกเตอร์คิง จอร์แดน

900
01:03:46,076 --> 01:03:49,288
เชิญกล่าวอะไรสักนิด

901
01:03:49,371 --> 01:03:51,415
กับทุกคนที่อยู่ตรงนี้

902
01:03:54,960 --> 01:03:59,673
ผมอยากให้ทุกคนทราบว่า
ผมต้องทำเพื่อประโยชน์

903
01:03:59,756 --> 01:04:01,675
ของมหาวิทยาลัยแกลเลอเดต

904
01:04:02,217 --> 01:04:04,928
ดังนั้นในฐานะคณบดี

905
01:04:05,012 --> 01:04:08,182
ผมจะให้การสนับสนุนคุณ

906
01:04:16,773 --> 01:04:20,027
คุณกำลังขอ
ให้นักศึกษาหยุดประท้วงเหรอ

907
01:04:21,195 --> 01:04:23,947
เป็นสถานการณ์
ที่ยากลำบากสำหรับผมจริง ๆ

908
01:04:24,031 --> 01:04:26,241
ผมอยากให้ทุกคนทราบว่า

909
01:04:26,325 --> 01:04:30,495
ผมเสียใจที่ต้องกลายมาเป็น
จุดสนใจของเรื่องนี้

910
01:04:31,622 --> 01:04:33,665
ผมลำบากใจสุด ๆ

911
01:04:34,291 --> 01:04:39,338
เพราะผมเป็นคณบดี
พวกเขาสามารถไล่ผมออกตรงนั้นเลยก็ได้

912
01:04:39,421 --> 01:04:43,217
คุณคิดว่า
ถึงเวลาที่ต้องหยุดประท้วงกันหรือยัง

913
01:04:46,345 --> 01:04:48,764
ครับ ใช่แล้วครับ

914
01:04:58,232 --> 01:05:02,945
ผมว่าถึงเวลาแล้ว
ที่จะต้องหันมาพูดคุย

915
01:05:03,028 --> 01:05:05,614
กับอธิการบดีคนที่เจ็ด
แห่งมหาวิทยาลัยแกลเลอเดต

916
01:05:07,115 --> 01:05:08,116
ขอบคุณครับ

917
01:05:11,537 --> 01:05:13,372
ผมอึ้งไปเลย

918
01:05:14,790 --> 01:05:17,292
เราพยายามทำทุกอย่างเพื่อเขา

919
01:05:17,793 --> 01:05:20,462
พออยู่ ๆ คุณก็พูดพล่อย ๆ ออกมา

920
01:05:21,213 --> 01:05:22,548
แล้วเปลี่ยนฝั่ง

921
01:05:24,216 --> 01:05:26,510
เป็นสถานการณ์
ที่ยากลำบากสำหรับผมจริง ๆ

922
01:05:26,593 --> 01:05:28,220
ผมอยากให้ทุกคนทราบว่า

923
01:05:29,972 --> 01:05:34,184
คุณมันอ่อนเหลาะแหละ ดูพวกเรานี่สิ

924
01:05:35,978 --> 01:05:37,688
พวกเราพร้อมสนับสนุนคุณ

925
01:05:38,021 --> 01:05:41,400
ในฐานะคณบดีผมจะ

926
01:05:41,483 --> 01:05:42,818
ให้การสนับสนุนคุณ

927
01:05:42,901 --> 01:05:44,528
ฉันรู้สึกเหมือนถูกหักหลัง

928
01:05:46,405 --> 01:05:47,573
ผมเลยคิดขึ้นมาได้

929
01:05:48,532 --> 01:05:50,993
"เขาไม่ได้เกิดมาหูหนวกนี่นา"

930
01:05:52,160 --> 01:05:55,622
ค่านิยมที่ถูกปลูกฝังมาในตัวเขา

931
01:05:55,706 --> 01:05:59,459
มันมาจากโลกของคนที่ได้ยินปกติ
และมันติดอยู่ในตัวเขา

932
01:05:59,543 --> 01:06:03,046
ถ้าเขาหูหนวกโดยกำเนิด
ผมไม่คิดว่าเขาจะหักหลังเราได้

933
01:06:03,547 --> 01:06:06,508
ผมเป็นแค่
หนึ่งในผู้ท้าชิงตำแหน่งอธิการบดี

934
01:06:06,592 --> 01:06:08,260
ด้วยความที่ผมหูหนวก

935
01:06:08,343 --> 01:06:13,015
ผมเลยกลายเป็นจุดสนใจ
มากกว่าที่ควรจะเป็น

936
01:06:15,893 --> 01:06:17,853
ภายในมหาวิทยาลัยนักศึกษาได้รับทราบ

937
01:06:17,936 --> 01:06:19,855
ถึงสิ่งที่ถูกพูดในการแถลงข่าว

938
01:06:22,524 --> 01:06:25,027
เราสิ้นหวังสุด ๆ

939
01:06:25,569 --> 01:06:28,947
ฉันหวังว่าเหล่านักศึกษา
จะให้ความรู้ฉัน

940
01:06:29,031 --> 01:06:33,368
เกี่ยวกับความบกพร่องทางการได้ยิน
และภาษามือซึ่งฉันเริ่มเรียนรู้แล้ว

941
01:06:35,954 --> 01:06:37,706
พวกเขาชนะเราตลอด

942
01:06:40,501 --> 01:06:46,006
สำหรับเหล่านักศึกษา
มันยิ่งสร้างความเดือดดาล

943
01:06:48,634 --> 01:06:50,802
ณ ตอนนี้มันค่อนข้างเหนือการควบคุม

944
01:06:50,886 --> 01:06:51,929
อย่างที่ทราบกันดี

945
01:06:53,305 --> 01:06:56,433
ระบบการจัดการในมหาวิทยาลัยถูกทำลาย

946
01:06:58,644 --> 01:06:59,728
(ดอกเตอร์อลิซาเบธ ซินเซอร์)

947
01:06:59,811 --> 01:07:01,188
(เจน บี)

948
01:07:02,856 --> 01:07:04,900
ถ้ายังไม่สามารถควบคุมได้
อย่างนี้ต่อไป

949
01:07:04,983 --> 01:07:07,653
ฉันจะต้องใช้มาตรการบางอย่าง
เพื่อควบคุมมันให้ได้

950
01:07:10,155 --> 01:07:13,033
ข่าวเด่นค่ำวันนี้
สมาชิกคณะผู้บริหาร

951
01:07:13,116 --> 01:07:14,910
ประชุมวางแผน

952
01:07:14,993 --> 01:07:18,539
เพื่อหากลยุทธ์การเข้ายึด
มหาวิทยาลัยแกลเลอเดตกลับคืนมา

953
01:07:19,331 --> 01:07:23,627
เราพร่ำบอกว่า
"ไม่เอาความรุนแรง ไม่เอาความเสียหาย

954
01:07:23,710 --> 01:07:26,630
ไม่เอาความรุนแรง ไม่เอาความเสียหาย"

955
01:07:27,381 --> 01:07:30,133
เราจะต้องจับกุมคนจำนวนมาก

956
01:07:33,262 --> 01:07:34,263
(เราจะไม่ยอมแพ้)

957
01:07:37,099 --> 01:07:39,393
เราถูกเหมารวมอยู่แล้ว

958
01:07:39,476 --> 01:07:41,812
"พวกเขาพูดไม่ได้แปลว่าพวกเขาโง่"

959
01:07:42,604 --> 01:07:46,733
แล้วตอนนี้
จะยัดเยียดความรุนแรงให้อีกเหรอ

960
01:07:47,818 --> 01:07:49,653
ช่วยออกจากทางเท้าด้วยครับ

961
01:07:53,031 --> 01:07:55,742
สื่ออยู่ตรงนั้นพร้อมกล้อง

962
01:07:56,410 --> 01:08:00,414
ถ้าเราก่อจลาจลขึ้นมา
เราก็จะสูญเสียการสนับสนุน

963
01:08:01,290 --> 01:08:04,168
เราจำเป็นต้องได้รับแรงสนับสนุน
จากภายนอกโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากสื่อ

964
01:08:04,251 --> 01:08:06,461
มีกล้องจำนวนมากจับภาพเราอยู่

965
01:08:08,547 --> 01:08:12,342
การคุกคาม คำขู่ การประท้วง
และความวุ่นวาย…

966
01:08:12,426 --> 01:08:15,012
สิ่งที่ผมต้องการรู้คือ
จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

967
01:08:15,095 --> 01:08:16,430
ก่อนที่คุณจะลงมือทำการใดใด

968
01:08:16,513 --> 01:08:21,310
จากบทบรรณาธิการ
"เหล่านักศึกษาดูจะไม่เข้าใจ

969
01:08:21,393 --> 01:08:25,856
ถึงความเสียหาย
ที่เกิดขึ้นจากขบวนการนี้

970
01:08:25,939 --> 01:08:27,941
ที่ส่งผลต่อชื่อเสียงของมหาวิทยาลัย"

971
01:08:29,276 --> 01:08:32,988
ตำรวจตีเข้าที่หน้า
ของนักศึกษาคนหนึ่ง

972
01:08:33,488 --> 01:08:34,573
ใครก็ตามที่เขียนบทความนั่น

973
01:08:36,408 --> 01:08:37,783
จงไปตายไป

974
01:08:40,245 --> 01:08:42,247
ผมเข้าใจว่าภาษีของชาวอเมริกัน

975
01:08:42,872 --> 01:08:45,584
รับผิดชอบร้อยละ 75
ของค่าใช้จ่ายของมหาวิทยาลัย

976
01:08:46,126 --> 01:08:49,087
ถ้ารัฐสภาบอกว่า
"เราจะตัดงบประมาณสนับสนุนจากรัฐ

977
01:08:49,171 --> 01:08:51,548
จนกว่าคุณจะกลับเข้าชั้นเรียน"

978
01:08:53,634 --> 01:08:55,886
ถ้าทุกอย่างระเบิดออกมา

979
01:09:00,474 --> 01:09:03,519
จนถึงจุดที่
รัฐสภาถอนงบประมาณสนับสนุน

980
01:09:06,438 --> 01:09:08,232
แกลเลอเดตก็จะถึงจุดจบ

981
01:09:12,653 --> 01:09:16,323
(วันพุธ)

982
01:09:21,828 --> 01:09:23,412
พอถึงวันพุธ

983
01:09:23,497 --> 01:09:26,124
เราแทบไม่ได้นอนกันมาสามวันเต็ม

984
01:09:28,126 --> 01:09:29,127
(อธิการบดีหูหนวกเดี๋ยวนี้)

985
01:09:29,211 --> 01:09:31,129
ข้าวก็ไม่ค่อยได้กิน

986
01:09:32,965 --> 01:09:36,510
ทุกคนเริ่มอ่อนล้า

987
01:09:38,595 --> 01:09:40,930
ผมรู้ว่าทุกคนเหนื่อยกัน

988
01:09:41,014 --> 01:09:43,015
ดังนั้นจะประชุมแค่สั้น ๆ

989
01:09:45,477 --> 01:09:49,106
ผมได้รับแจ้งมาว่า
พวกเราถูกเชิญไปให้สัมภาษณ์

990
01:09:49,189 --> 01:09:51,649
ออกรายการทีวีค่ำวันนั้น

991
01:09:53,193 --> 01:09:55,696
ที่น่าจะมีคนดูเป็นล้าน

992
01:09:56,864 --> 01:10:01,201
พวกเขาขอให้ผมไปออกรายการสด

993
01:10:01,285 --> 01:10:02,828
กับซินเซอร์

994
01:10:05,747 --> 01:10:07,666
คิดมั้ยว่าควรเป็นคุณที่ได้ไป

995
01:10:23,724 --> 01:10:25,809
บนรถลีมูซีนผมตื่นเต้นมาก

996
01:10:26,935 --> 01:10:29,521
เป็นความรับผิดชอบ
อันใหญ่หลวงสำหรับผม

997
01:10:30,063 --> 01:10:33,942
นี่เป็นโอกาสสุดท้าย
ที่จะมีคนยอมฟังเรา

998
01:10:37,487 --> 01:10:39,531
ผมเลยใส่เครื่องช่วยฟัง

999
01:10:50,375 --> 01:10:55,005
ผมอยากได้ยิน
เพราะผมอยากรู้ถึงความเป็นไปรอบตัว

1000
01:10:58,342 --> 01:11:00,552
จะออกอากาศสดในอีกหนึ่งนาที

1001
01:11:06,767 --> 01:11:09,311
- พร้อมแล้วบอก
- พร้อม

1002
01:11:29,206 --> 01:11:32,793
ข้อกล่าวหาที่
เหล่านักศีกษามหาวิทยาลัยแกลเลอเดต

1003
01:11:32,876 --> 01:11:37,130
มีต่อฝ่ายบริหารของมหาวิทยาลัยคือ
พวกเขาไม่ยอมรับฟัง

1004
01:11:37,214 --> 01:11:40,008
เหล่านักศึกษา
จึงร่วมกันปิดมหาวิทยาลัย

1005
01:11:40,425 --> 01:11:43,512
ฉันอยู่กับเพื่อน ๆ ที่หอ

1006
01:11:43,595 --> 01:11:47,140
คนอื่น ๆ ก็จับกลุ่มกันในแต่ละห้อง

1007
01:11:47,558 --> 01:11:50,310
เธอคือหนึ่งในแขกรับเชิญของเรา

1008
01:11:50,394 --> 01:11:54,147
เช่นเดียวกับตัวแทนนักศึกษา
มหาวิทยาลัยแกลเลอเดต เกร็ก ไลบ็อค

1009
01:11:54,523 --> 01:11:57,818
เก้า แปด เจ็ด หก…

1010
01:11:57,901 --> 01:12:02,656
…ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง

1011
01:12:04,533 --> 01:12:05,450
เข้ารายการ

1012
01:12:08,370 --> 01:12:11,331
นี่คือเอบีซี นิวส์ ไนท์ไลน์

1013
01:12:11,415 --> 01:12:14,626
รายงานจากวอชิงตันกับผม เท็ด คอปเปล

1014
01:12:16,003 --> 01:12:18,547
ทุกท่านอาจรู้สึกไม่คุ้นชินสักหน่อย

1015
01:12:18,630 --> 01:12:20,507
แต่หากต้องการให้เนื้อหาของรายการ

1016
01:12:20,591 --> 01:12:23,760
เข้าถึงได้
โดยผู้ที่มีปัญหาทางการได้ยิน

1017
01:12:23,844 --> 01:12:25,679
รายการก็จะต้องทำแบบนี้

1018
01:12:25,762 --> 01:12:28,015
ผู้ที่หูหนวกหรือ
มีปัญหาทางการได้ยินจำนวนมาก

1019
01:12:28,098 --> 01:12:33,103
ไม่มีอุปกรณ์สร้างคำบรรยาย
ดังนั้นคืนนี้ทุกคนจะอ่านตามไปได้

1020
01:12:33,187 --> 01:12:35,564
(พร้อม ๆ กับรับฟัง
และรับชมเรื่องราว)

1021
01:12:35,647 --> 01:12:38,525
(ที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง
ต่อผู้มีปัญหาทางการได้ยิน)

1022
01:12:39,067 --> 01:12:40,819
จะออกอากาศสดในอีก 90 วินาที

1023
01:12:41,570 --> 01:12:44,531
มีอะไรให้คิดเต็มไปหมด

1024
01:12:44,615 --> 01:12:47,159
ความคิดมากมาย
พุ่งพล่านอยู่ในหัวของผม

1025
01:12:48,118 --> 01:12:51,079
ทีมงานสื่อพยายามบอกผลตอบรับให้ผมฟัง

1026
01:12:51,413 --> 01:12:54,041
ไหนจะเหล่าช่างแต่งหน้า
ทุกคนแตะตัวผมเต็มไปหมด

1027
01:12:56,251 --> 01:12:59,838
จนผมรู้สึกว่า
"ไม่ ๆ ๆ มากเกินไปแล้ว

1028
01:13:01,465 --> 01:13:02,799
ขอผมตั้งสติหน่อย"

1029
01:13:06,845 --> 01:13:08,639
แล้วผมก็บอกกับตัวเอง…

1030
01:13:11,391 --> 01:13:13,143
"ผมคือคนหูหนวก

1031
01:13:14,645 --> 01:13:16,063
นั่นคือตัวตนของผม

1032
01:13:16,897 --> 01:13:18,524
ทั้งหมดที่ผมทำได้…

1033
01:13:20,359 --> 01:13:21,527
คือเป็นตัวของตัวเอง"

1034
01:13:21,610 --> 01:13:25,447
สี่ สาม สอง หนึ่ง

1035
01:13:55,978 --> 01:13:57,271
ดอกเตอร์ซินเซอร์…

1036
01:13:57,354 --> 01:13:59,606
นี่ไม่ใช่จุดที่คุณควรจะพูดเหรอว่า

1037
01:13:59,690 --> 01:14:02,109
มหาวิทยาลัยต้องดำเนินการต่อไปให้ได้

1038
01:14:02,192 --> 01:14:05,529
ถ้าไม่ใช่ด้วยมือฉัน
ก็ต้องยอมให้คนอื่นเข้ามา

1039
01:14:05,612 --> 01:14:07,322
ฉันเชื่อว่า ณ ตอนนี้

1040
01:14:07,406 --> 01:14:10,450
มีกระแสที่รุนแรงถูกส่งมาที่ฉัน

1041
01:14:10,534 --> 01:14:13,287
บีบให้ฉันก้าวลงจากตำแหน่ง

1042
01:14:13,370 --> 01:14:17,332
แต่ฉันไม่เชื่อว่า
นั่นเป็นความรู้สึกของทุกคน

1043
01:14:17,416 --> 01:14:20,377
ฉันได้รับสัญญาณของการ
ให้การสนับสนุนมากมาย

1044
01:14:20,460 --> 01:14:22,129
ซินเซอร์เป็นไงบ้าง

1045
01:14:23,714 --> 01:14:25,424
เธอเป็นมืออาขีพ

1046
01:14:25,507 --> 01:14:28,635
ฉันได้รับการสนับสนุนจากคิง จอร์แดน

1047
01:14:28,719 --> 01:14:29,970
ใจเย็น

1048
01:14:30,053 --> 01:14:31,972
เกร็ก ผมขอถามคุณหน่อย

1049
01:14:32,055 --> 01:14:33,432
คุณพร้อม

1050
01:14:33,515 --> 01:14:36,143
ที่จะหาทางออก
เพื่อประโยชน์ของทุกคนมั้ย

1051
01:14:36,226 --> 01:14:37,686
เพราะสิ่งที่เป็นอยู่
ไม่เป็นประโยชน์ต่อใคร

1052
01:14:38,478 --> 01:14:39,938
ครับ เท็ด

1053
01:14:41,815 --> 01:14:43,901
ผมอยากแสดงความเห็น
ต่อดอกเตอร์ซินเซอร์

1054
01:14:43,984 --> 01:14:47,321
เพราะผมรู้สึกว่ามันสำคัญ
ที่ต้องพูดถึงสิ่งที่เธอพูด

1055
01:14:47,404 --> 01:14:50,115
ผมขอให้คุณตอบมาตรง ๆ

1056
01:14:50,199 --> 01:14:52,117
ต่อคำถามที่เพิ่งถามไป

1057
01:14:52,201 --> 01:14:54,286
เนื่องจากเราคุยกัน
เรื่องการเจรจามาเยอะมาก

1058
01:14:54,369 --> 01:14:57,539
เป็นไปได้มั้ยหากสมมติว่าพรุ่งนี้…

1059
01:14:57,623 --> 01:14:59,124
เกร็กทำได้ดีมั้ย

1060
01:15:00,459 --> 01:15:01,543
มันดูเหมือน

1061
01:15:01,627 --> 01:15:05,297
"ผมถูกสัมภาษณ์
และตอนนี้ผมออกทีวีทั่วประเทศ"

1062
01:15:05,964 --> 01:15:07,341
เขาไม่มั่นใจ

1063
01:15:08,300 --> 01:15:10,594
…เรามานั่งลงหาทางออกไปด้วยกัน

1064
01:15:10,677 --> 01:15:12,804
เราเข้าสู่ช่วงปลายปีการศึกษาแล้ว

1065
01:15:12,888 --> 01:15:15,516
ผมแน่ใจว่าชีวิตของใครหลาย ๆ คน
กำลังได้รับผลกระทบ

1066
01:15:15,599 --> 01:15:18,644
เราพูดคุยหรือเจรจากันไม่ได้เลยเหรอ

1067
01:15:19,895 --> 01:15:23,482
ผมนั่งอยู่ตรงนั้นและคิดว่า
"ดูท่าไม่ดีเลยแฮะ"

1068
01:15:24,525 --> 01:15:26,109
ผมอาจจะกลัวแหละ

1069
01:15:26,193 --> 01:15:28,820
ฉันมุ่งมั่นที่จะทำหน้าที่
ที่ได้รับมอบหมาย

1070
01:15:28,904 --> 01:15:31,573
และให้คำมั่นไป
เมื่อคืนวันอาทิตย์ที่ผ่านมา

1071
01:15:31,657 --> 01:15:37,120
จนกว่าคณะผู้บริหารจะเอ่ยปาก
ขอให้ฉันก้าวลงจากตำแหน่ง…

1072
01:15:38,080 --> 01:15:39,623
เขาแค่ยอมรับมัน

1073
01:15:40,040 --> 01:15:44,002
…ฉันรับตำแหน่งไปแล้ว
หลังจากได้รับแต่งตั้งเป็นอธิการบดี

1074
01:15:44,086 --> 01:15:48,257
สภาพจิตใจเขา
ก็เหมือนคนหูหนวกส่วนใหญ่

1075
01:15:50,092 --> 01:15:51,468
เหมือนที่พ่อของผมเป็น

1076
01:15:53,345 --> 01:15:56,390
"ให้ผมไปทำงานชั้นใต้ดินเหรอ โอเค"

1077
01:15:58,725 --> 01:16:00,352
เขาแค่ยอมรับมัน

1078
01:16:03,647 --> 01:16:05,148
เป็นความเคยชิน

1079
01:16:06,233 --> 01:16:08,944
พวกเขาอยู่อย่างนั้นมานาน

1080
01:16:09,027 --> 01:16:11,488
จนเชื่ออย่างสนิทใจไปแล้วว่า

1081
01:16:11,572 --> 01:16:14,741
คนหูหนวกไม่สามารถทำอะไรได้เอง

1082
01:16:15,534 --> 01:16:17,494
ทำตามที่สั่ง

1083
01:16:17,578 --> 01:16:18,912
อยู่นิ่ง ๆ ตามที่บอก

1084
01:16:18,996 --> 01:16:22,291
การถูกบอกมาตลอดชีวิตว่าคุณทำไม่ได้
มันฝังรากลึกอยู่ในตัวคุณ

1085
01:16:22,374 --> 01:16:24,793
มันเลยทำให้คำว่า "ไม่"

1086
01:16:26,420 --> 01:16:28,839
ฝังอยู่ในหัวของพวกเขา

1087
01:16:32,259 --> 01:16:34,970
(ผมขอถามอีกหนึ่งคำถาม
ก่อนที่จะสรุปการสนทนานี้)

1088
01:16:35,053 --> 01:16:35,971
ดอกเตอร์ซินเซอร์

1089
01:16:36,054 --> 01:16:39,183
ผมรู้ว่าคุณเข้าใจเพราะคุณเป็นคนที่
เข้าใจความรู้สึกของผู้อื่น

1090
01:16:39,266 --> 01:16:41,059
คุณพอจะเข้าใจจนถึงจุดที่

1091
01:16:41,143 --> 01:16:42,519
คุณอาจพูดออกมาเองได้มั้ยว่า

1092
01:16:42,603 --> 01:16:44,021
"ถ้ามันสำคัญ

1093
01:16:44,104 --> 01:16:45,689
ต่อพวกเขาขนาดนั้น
ฉันลงจากตำแหน่งก็ได้"

1094
01:16:45,772 --> 01:16:48,901
คณะผู้บริหารมีอำนาจในการตัดสินใจ

1095
01:16:48,984 --> 01:16:52,279
ว่าใครควรเป็นอธิการบดีคนต่อไป
ฉันไม่ได้อยู่ในที่ที่จะทำเช่นนั้น

1096
01:16:52,362 --> 01:16:53,864
เหลือเวลาอีกแค่ 30 วินาที

1097
01:16:53,947 --> 01:16:55,616
ขอบคุณค่ะเท็ด ฉันเชื่อว่า

1098
01:16:55,699 --> 01:16:57,701
ผู้มีปัญหาทางการได้ยิน
ต่างก็มีความสามารถ…

1099
01:16:57,784 --> 01:16:58,994
งั้นก็พิสูจน์สิ

1100
01:17:01,997 --> 01:17:04,208
ขอให้ฉันพูดให้จบก่อนได้มั้ย

1101
01:17:07,878 --> 01:17:11,673
ฉันเชื่ออย่างสุดใจ

1102
01:17:11,757 --> 01:17:13,300
ว่าสักวันหนึ่ง…

1103
01:17:13,383 --> 01:17:16,136
ไม่ นี่มันเอาเรื่องเก่ามาเล่าใหม่
ผมเบื่อกับคำพูดพวกนี้แล้ว

1104
01:17:16,220 --> 01:17:18,597
"สักวันหนึ่ง" พูดอยู่ได้
"สักวันหนึ่งคนหูหนวกจะ…"

1105
01:17:18,680 --> 01:17:20,015
เราต้องทำลายวงจรนี้ได้แล้ว

1106
01:17:21,266 --> 01:17:23,685
เราได้ยินแบบนี้มา 124 ปีแล้ว

1107
01:17:23,769 --> 01:17:25,562
เราเบื่อที่จะฟังมันแล้ว

1108
01:17:26,188 --> 01:17:28,023
ในที่สุดเขาก็กล้าพูดออกมา

1109
01:17:28,106 --> 01:17:29,233
มันเป็นวัฏจักร

1110
01:17:29,316 --> 01:17:32,152
ทุกครั้งที่อธิการบดีคนใหม่เข้ามา
ก็จะบอกว่า "สักวันหนึ่ง"

1111
01:17:32,236 --> 01:17:34,404
อธิการบดีคนก่อน ๆ
ก็เอาแต่พูดว่า "สักวันหนึ่ง"

1112
01:17:34,488 --> 01:17:36,823
โอเค เราขยายเวลาได้อีกหน่อย

1113
01:17:36,907 --> 01:17:39,368
ดอกเตอร์ซินเซอร์
ควรได้รับโอกาสในการชี้แจง

1114
01:17:39,451 --> 01:17:42,996
ขอบคุณค่ะเท็ด
ฉันอยากบอกว่ามหาวิทยาลัยต้องมี

1115
01:17:43,080 --> 01:17:46,208
ผู้ที่แข็งแกร่ง
เพื่อที่จะก้าวไปข้างหน้า

1116
01:17:46,291 --> 01:17:48,085
- ไม่ว่าจะ…
- โทษนะครับ

1117
01:17:49,086 --> 01:17:53,173
คุณพูดเป็นนัยว่าคนหูหนวก
ไม่แกร่งพอจะก้าวไปข้างหน้าได้เหรอ

1118
01:17:53,257 --> 01:17:55,008
ไม่จริงเลย

1119
01:17:55,968 --> 01:17:59,763
เกร็ก ฉันขอโทษ
ถ้าคำพูดของฉันทำให้เธอโกรธ

1120
01:18:00,430 --> 01:18:03,350
ภาษามือของเขามีอารมณ์ร่วมมากขึ้น

1121
01:18:04,726 --> 01:18:06,979
งั้นหมายความว่าอธิการบดีคนก่อน ๆ

1122
01:18:07,062 --> 01:18:10,232
ล้มเหลวสินะครับเพราะเขาไม่สามารถ
สร้างผู้นำที่เป็นคนหูหนวกได้

1123
01:18:10,315 --> 01:18:11,775
เขาเจอตัวตนของเขาแล้ว

1124
01:18:11,859 --> 01:18:14,111
อย่าลืมนะครับ
ว่าคณะผู้บริหารมีทั้งหมด 17 คน

1125
01:18:14,528 --> 01:18:16,655
แทบทุกคนไม่รู้ภาษามือ

1126
01:18:16,738 --> 01:18:18,782
ทุกคนไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคนหูหนวกเลย

1127
01:18:18,866 --> 01:18:22,703
พวกเขาแค่มาประชุมกันปีละสามครั้ง
มาโหวตนู่นนี่นั่นแล้วก็แยกย้าย

1128
01:18:22,786 --> 01:18:25,122
ผมอยากเป็นคนหูหนวกให้ถึงที่สุด

1129
01:18:25,205 --> 01:18:27,040
พวกเขาไม่รู้อะไร
เกี่ยวกับการเป็นคนหูหนวกเลย

1130
01:18:27,124 --> 01:18:29,543
ดอกเตอร์ซินเซอร์
จึงไม่ควรทำตามคณะผู้บริหาร

1131
01:18:29,626 --> 01:18:33,463
แต่ทำตามความต้องการและความปรารถนา
ของพวกเราเพราะพวกเรารู้ดีที่สุด

1132
01:18:33,547 --> 01:18:35,424
เอาล่ะ ผมเกรงว่าเราต้อง

1133
01:18:35,507 --> 01:18:37,467
จบรายการแล้ว

1134
01:18:37,551 --> 01:18:39,469
และนั่นคือรายการคืนนี้ของเรา
ผมเท็ด คอป…

1135
01:18:56,361 --> 01:19:00,407
(วันพฤหัสบดี)

1136
01:19:21,386 --> 01:19:23,388
(บีบแตรเพื่ออธิการบดีหูหนวก)

1137
01:19:40,864 --> 01:19:44,159
เหล่านักศึกษาได้รับ
กำลังใจจากเสียงแตรที่ไม่ได้ยิน

1138
01:19:44,243 --> 01:19:45,911
ที่ส่งเสียงสนับสนุน
ข้อเรียกร้องของพวกเขา

1139
01:19:45,994 --> 01:19:48,247
(พลังคนหูหนวก
ให้อเมริกาได้เห็นและได้ยินเรา)

1140
01:19:48,330 --> 01:19:51,083
คนโบกมือจากหน้าต่าง

1141
01:19:52,042 --> 01:19:52,918
(บีบแตร)

1142
01:19:56,713 --> 01:19:59,800
ผมนี่แบบ… อุ๊ย ขอโทษที

1143
01:19:59,883 --> 01:20:00,717
โทษที

1144
01:20:03,178 --> 01:20:05,430
สำหรับพวกคนหูปกติสินะ รู้หรอกน่า

1145
01:20:07,516 --> 01:20:09,935
ผมเปิดหนังสือพิมพ์เจอพาดหัวข่าว

1146
01:20:10,811 --> 01:20:12,729
(องค์กรระดับชาติเข้าร่วม
ประท้วงกับแกลเลอเดต)

1147
01:20:14,731 --> 01:20:16,316
ขนลุกเลย

1148
01:20:16,400 --> 01:20:17,776
จากจุดเริ่มต้น
ที่การประท้วงของนักศึกษา

1149
01:20:17,860 --> 01:20:20,904
ที่มหาวิทยาลัยด้านศิลปศาสตร์
สำหรับคนหูหนวกแห่งเดียวในประเทศ

1150
01:20:20,988 --> 01:20:22,823
จนตอนนี้ได้รับความสนใจ
จากคนทั้งประเทศ

1151
01:20:22,906 --> 01:20:24,616
ฉันรู้สึกเห็นใจเหล่านักศึกษา

1152
01:20:24,700 --> 01:20:25,659
ผมว่ามันก็ควรเป็นไปตามนั้น

1153
01:20:25,742 --> 01:20:27,369
ฉันว่าเป็นความคิดที่ดีเลย

1154
01:20:28,078 --> 01:20:30,539
เป็นแรงระเบิดออกอย่างรุนแรง

1155
01:20:32,666 --> 01:20:34,877
โทรศัพท์หลายสาย
หลั่งไหลเข้ามาจากทั่วทั้งประเทศ

1156
01:20:34,960 --> 01:20:36,920
เพื่อให้การสนับสนุนและมอบเงินบริจาค

1157
01:20:37,588 --> 01:20:39,339
เงินบริจาคสามารถส่งไปที่

1158
01:20:39,423 --> 01:20:43,719
สมาคมคนหูหนวกแห่งชาติ
ในแคมเปญอธิการบดีหูหนวก

1159
01:20:44,970 --> 01:20:47,055
เหล่านักศึกษาบอกว่า
พวกเขาสามารถรวบรวมเงิน

1160
01:20:47,139 --> 01:20:50,267
ได้ 27,000 ดอลลาร์สหรัฐฯ แล้ว

1161
01:20:50,350 --> 01:20:52,644
เราแข็งแกร่งขึ้น

1162
01:20:52,728 --> 01:20:54,980
และกลายเป็นกลุ่มที่ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ

1163
01:20:56,148 --> 01:20:59,276
มีแต่คนติดต่อมาขอสัมภาษณ์ผม

1164
01:20:59,359 --> 01:21:00,360
เกร็ก ละบ็อค

1165
01:21:00,444 --> 01:21:01,695
เกร็ก ไลบ็อค

1166
01:21:01,778 --> 01:21:03,322
เขาคือเกร็ก ฮิลบ็อค

1167
01:21:03,822 --> 01:21:05,824
มีคนเอาไมค์ยื่นมาให้ผม

1168
01:21:05,908 --> 01:21:09,077
ผมบอก "ผมไม่ต้องใช้ครับ ขอบคุณครับ"

1169
01:21:09,703 --> 01:21:11,747
ไม่คิดเหรอว่า
พวกเขาอาจทำเพื่อประโยชน์

1170
01:21:11,830 --> 01:21:13,081
ของมหาวิทยาลัยอยู่ก็ได้

1171
01:21:13,582 --> 01:21:14,458
ไม่

1172
01:21:16,668 --> 01:21:17,669
เราเข้าใจว่า

1173
01:21:17,753 --> 01:21:21,089
มีรถบัสพาคนจากทั่วทั้งประเทศ

1174
01:21:21,173 --> 01:21:23,550
เพื่อเข้ามาร่วมในขบวนการเคลื่อนไหว

1175
01:21:24,927 --> 01:21:27,137
ไม่ใช่แค่รายงานจากทั่วทั้งประเทศ

1176
01:21:27,221 --> 01:21:29,014
แต่เราได้จากทั่วโลก

1177
01:21:29,097 --> 01:21:30,682
ทั้งสวีเดน เยอรมนี แอฟริกา

1178
01:21:31,683 --> 01:21:33,477
เราได้แฟกซ์จากจีน

1179
01:21:33,936 --> 01:21:36,605
ผมไม่รู้ภาษาจีน

1180
01:21:36,688 --> 01:21:39,399
แต่มีรูปคนทำท่าเชียร์อยู่

1181
01:21:44,571 --> 01:21:46,865
มันคือจุดเริ่มต้นของ
ขบวนการเรียกร้องสิทธิพลเมืองของเรา

1182
01:21:48,659 --> 01:21:50,285
ที่บอกว่านักศึกษาแกลเลอเดต

1183
01:21:50,369 --> 01:21:52,538
ถูกกดขี่คุณหมายความว่ายังไง

1184
01:21:52,621 --> 01:21:55,916
คนขาวเคยเป็น
ปากเสียงให้คนผิวสีในมหาวิทยาลัยมั้ย

1185
01:21:57,125 --> 01:21:59,086
มีชาวแอฟริกันอเมริกันจำนวนมาก

1186
01:21:59,169 --> 01:22:00,587
ตามท้องถนนที่คอยเชียร์พวกเรา

1187
01:22:01,797 --> 01:22:02,881
พวกเขาเข้าใจเรา

1188
01:22:02,965 --> 01:22:04,550
(…ที่จะใช้ชีวิตได้อย่าง
มีประสิทธิภาพในโลกของการได้ยิน)

1189
01:22:04,633 --> 01:22:08,428
หลายปีแล้ว
ที่คนหูหนวกเป็นพลเมืองกลุ่มน้อย

1190
01:22:10,722 --> 01:22:12,683
แต่สัปดาห์นี้
พวกเขากลายเป็นผู้ที่มีปากมีเสียง

1191
01:22:16,436 --> 01:22:20,274
คนหูปกติบอกพวกเรา
ว่าพวกเขาทำอะไรเพื่อเราได้บ้าง

1192
01:22:20,357 --> 01:22:22,568
พวกเขามักบอกว่า "เราจะช่วยคุณ"

1193
01:22:22,651 --> 01:22:25,404
แต่สิ่งที่เราต้องการ…

1194
01:22:25,487 --> 01:22:27,489
- คือการได้ลงมือทำเอง
- ใช่แล้ว

1195
01:22:29,783 --> 01:22:31,702
เราขอแสดงความผิดหวัง

1196
01:22:31,785 --> 01:22:34,830
ต่อการกระทำของคณะผู้บริหาร
นักศึกษาแกลเลอเดตพูดถูก

1197
01:22:34,913 --> 01:22:38,458
ถึงเวลาแล้วที่คณะผู้บริหาร
จะยอมรับในความผิดพลาดของตัวเอง

1198
01:22:39,042 --> 01:22:40,169
เราจะไม่หยุด

1199
01:22:40,252 --> 01:22:41,628
เราจะสู้ต่อไป

1200
01:22:41,712 --> 01:22:43,630
ก่อนหน้านี้เราอยู่ในมุมมืดมาตลอด…

1201
01:22:45,424 --> 01:22:47,759
แต่ตอนนี้ทุกคนมองเห็นเราแล้ว

1202
01:22:47,843 --> 01:22:49,887
เราจะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ

1203
01:22:49,970 --> 01:22:52,014
จากที่ตอนนี้ก็แข็งแกร่งมากอยู่แล้ว

1204
01:22:56,185 --> 01:23:00,522
ก่อนหน้านั้นผมคิดมาตลอด
ว่ามันเป็นแค่การประท้วงของนักศึกษา

1205
01:23:01,148 --> 01:23:03,066
ผมใช้เวลาสักพักเลย

1206
01:23:03,150 --> 01:23:07,196
กว่าจะเข้าใจว่า
นี่ไม่ใช่แค่การประท้วง

1207
01:23:07,279 --> 01:23:09,239
แต่มันคือการปฏิวัติ

1208
01:23:15,120 --> 01:23:17,122
ผมจึงมานั่งคิด

1209
01:23:17,623 --> 01:23:19,583
"ผมทำอะไรลงไป

1210
01:23:19,666 --> 01:23:21,543
ตอนนี้ผมอาจจะเป็นคณบดี

1211
01:23:22,544 --> 01:23:25,339
แต่ทั้งตลอดชีวิตจากนี้
ผมคือคนหูหนวก"

1212
01:23:26,715 --> 01:23:28,133
เมื่อวานนี้

1213
01:23:28,217 --> 01:23:33,805
ผมแสดงจุดยืนเห็นด้วย
กับการตัดสินใจของคณะผู้บริหาร

1214
01:23:33,889 --> 01:23:36,725
ในการแต่งตั้งอธิการบดีของ
มหาวิทยาลัยแกลเลอเดต

1215
01:23:37,643 --> 01:23:42,356
ทั้งที่จริงความรู้สึกของผม
ที่มีต่อการตัดสินใจนั้น

1216
01:23:42,439 --> 01:23:44,900
คือความโกรธที่ยังคงอยู่จนถึงตอนนี้

1217
01:23:45,651 --> 01:23:50,155
ผมจึงต้องขอพูดต่อหน้าสาธารณชน
เพื่อยืนยันการสนับสนุน

1218
01:23:50,239 --> 01:23:54,368
ข้อเรียกร้องของชุมชนแกลเลอเดต

1219
01:23:55,202 --> 01:23:59,331
ตอนที่คิงบอกว่า "ผมทำผิดไปแล้ว"

1220
01:23:59,831 --> 01:24:02,417
พวกเรานี่แบบ "โอ้ โอ้"

1221
01:24:02,835 --> 01:24:05,712
เรามักบอกว่าครูที่ดีที่สุด

1222
01:24:05,796 --> 01:24:07,589
คือผู้เรียนที่ดีที่สุด

1223
01:24:07,673 --> 01:24:11,635
มหาวิทยาลัยแกลเลอเดตได้เรียนรู้
อย่างมากจากนักศึกษาของมหาวิทยาลัย

1224
01:24:12,261 --> 01:24:15,931
พวกเขากลายมาเป็นครูของพวกเรา

1225
01:24:16,014 --> 01:24:21,019
คนหูหนวกทั้งหมดเป็นหนี้บุญคุณ
นักศึกษามหาวิทยาลัยแกลเลอเดต

1226
01:24:21,103 --> 01:24:25,065
ที่ยืนกรานอย่างหนักแน่นว่า
นี่คือเวลาของเราแล้ว

1227
01:24:28,151 --> 01:24:30,362
ผู้ที่มาร่วม
รายงานสดของผมที่แกลเลอเดต

1228
01:24:30,445 --> 01:24:32,406
คือหนึ่งในผู้นำนักศึกษา
บริดเจ็ต บอร์น

1229
01:24:32,489 --> 01:24:34,783
อยากทราบปฏิกิริยาของเหล่านักศึกษา

1230
01:24:34,867 --> 01:24:37,286
เมื่อดอกเตอร์คิง จอร์แดนเปลี่ยนใจ

1231
01:24:38,328 --> 01:24:40,372
เขาได้สติแล้ว

1232
01:24:41,081 --> 01:24:43,083
แบบว่า "ฉันเข้าใจแล้ว"

1233
01:24:45,127 --> 01:24:48,589
เขาเป็นคนหูหนวกคนใหม่ที่ดีกว่าเก่า

1234
01:24:49,381 --> 01:24:52,426
เขาตระหนักได้ว่า
แทนที่จะคิดว่า "ฉันสูญเสีย…"

1235
01:24:53,260 --> 01:24:54,303
ไม่ใช่

1236
01:24:56,221 --> 01:24:58,015
หูหนวกก็ไม่เห็นเป็นไรเลย

1237
01:25:01,894 --> 01:25:04,605
เมื่อวานนี้คุณยืนเคียงข้าง
อธิการบดีซินเซอร์

1238
01:25:04,688 --> 01:25:06,356
ถ้าพวกเขารับชมอยู่ ณ ตอนนี้

1239
01:25:06,440 --> 01:25:08,984
หรือถ้าอยากส่งสารถึงพวกเขา
คุณจะบอกเขาว่าอะไร

1240
01:25:11,820 --> 01:25:14,239
ผมจะขอให้ดอกเตอร์ซินเซอร์
ลองใช้ใจมอง

1241
01:25:16,700 --> 01:25:19,453
ดูว่าเกิดอะไรขึ้นทั่วประเทศ

1242
01:25:19,536 --> 01:25:21,747
และลองคิดดูให้ถี่ถ้วน

1243
01:25:21,830 --> 01:25:24,041
ว่ามันส่งผลอะไร
ต่อโลกของคนหูหนวกบ้าง

1244
01:25:36,803 --> 01:25:39,515
(เกร็กอยู่มั้ย เปลี่ยน)

1245
01:25:45,521 --> 01:25:48,023
เมื่อฉันก้าวเข้ามายัง
มหาวิทยาลัยแกลเลอเดต

1246
01:25:49,274 --> 01:25:51,527
ก็พบกับวิกฤติที่ขยายตัวขึ้น

1247
01:25:58,742 --> 01:25:59,952
ผมตื่นขึ้นมา…

1248
01:26:01,745 --> 01:26:05,123
พบว่าเมื่อคืนตอนที่ทุกคนหลับอยู่

1249
01:26:06,416 --> 01:26:08,669
มีการจัดการแถลงข่าว

1250
01:26:10,629 --> 01:26:14,383
ความหมายของตำแหน่งนี้ช่างสำคัญมาก

1251
01:26:14,466 --> 01:26:17,928
ทำให้เราต้องเร่งตอบสนอง
ต่อสถานการณ์ที่หนักหน่วงกว่า

1252
01:26:18,929 --> 01:26:20,764
ฉันจึงขอสรุป ณ ที่นี้ว่า

1253
01:26:20,848 --> 01:26:23,350
วิธีที่ดีที่สุดที่จะยุติความวุ่นวาย

1254
01:26:23,433 --> 01:26:24,852
คือการก้าวลงจากตำแหน่ง

1255
01:26:27,354 --> 01:26:29,857
ว้าว เธอยอมลาออกจริง ๆ

1256
01:26:38,532 --> 01:26:41,326
แล้วทุกคนก็มาบอกว่า
มีข้อความเข้ามาถึงนาย

1257
01:26:45,706 --> 01:26:48,166
ผมต้องไปอีกฟากของมหาวิทยาลัย

1258
01:26:53,463 --> 01:26:57,718
(วันอาทิตย์)

1259
01:27:03,473 --> 01:27:07,060
พอผมก้าวขึ้นรถมาได้รถก็พุ่งออกไปเลย

1260
01:27:07,644 --> 01:27:10,439
ผมไม่ทันได้ปิดประตูด้วยซ้ำ

1261
01:27:17,654 --> 01:27:21,283
เครื่องโทรพิมพ์อยู่ในตู้กระจก

1262
01:27:22,743 --> 01:27:26,705
เหมือนอยู่ในโหลเลี้ยงปลา
มีแต่คนจ้องมองผม

1263
01:27:28,874 --> 01:27:30,959
(นี่เกร็ก เปลี่ยน)

1264
01:27:33,670 --> 01:27:35,589
ผมอยู่ข้าง ๆ เกร็ก

1265
01:27:36,173 --> 01:27:40,677
มีผม ทิม บริดเจ็ตตา พวกเราสี่คน

1266
01:27:42,304 --> 01:27:43,931
เราสนิทกันมาก

1267
01:27:50,354 --> 01:27:52,731
แล้วก็มีข้อความว่า
"พี่น้องของนายคือใคร"

1268
01:27:53,649 --> 01:27:56,693
เพื่อพิสูจน์ว่าผมคือเกร็กตัวจริง

1269
01:27:59,112 --> 01:28:00,489
(บรูซ สตีเวน แนนซี่)

1270
01:28:02,574 --> 01:28:04,618
เจน บาสเซ็ตต์ สปีลแมน

1271
01:28:05,285 --> 01:28:08,247
อยากกล่าวอะไรกับพวกคุณหน่อย

1272
01:28:08,330 --> 01:28:09,581
เชิญค่ะ

1273
01:28:11,500 --> 01:28:12,876
สวัสดีค่ะ

1274
01:28:14,628 --> 01:28:17,881
อย่างที่ทุกคนทราบกัน
ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา

1275
01:28:17,965 --> 01:28:20,801
เกิดความเข้าใจไม่ตรงกัน

1276
01:28:20,884 --> 01:28:24,346
ถึงความซับซ้อน
ของปัญหาที่พวกเรากำลังเผชิญ

1277
01:28:24,429 --> 01:28:28,058
หลายคนมองว่า
ฉันเป็นอุปสรรคที่ขัดขวาง

1278
01:28:28,141 --> 01:28:30,310
การก้าวไปข้างหน้าของมหาวิทยาลัย

1279
01:28:33,230 --> 01:28:35,858
(ฉันอยากบอกเธอว่า…)

1280
01:28:36,859 --> 01:28:40,612
เป็นเพราะฉันห่วงใยอนาคต
ของแกลเลอเดตอย่างเต็มหัวใจ

1281
01:28:41,113 --> 01:28:43,323
ฉันจึงต้องการขจัดอุปสรรคนั้นออกไป

1282
01:28:44,449 --> 01:28:46,410
วันนี้ฉันขอยื่นใบลาออก

1283
01:28:49,454 --> 01:28:52,457
(สปีลแมนลาออกแล้ว)

1284
01:28:53,584 --> 01:28:56,170
เกิดแผ่นดินไหวในตู้กระจก

1285
01:28:56,253 --> 01:29:00,549
ตัวหนังสือไม่เป็นภาษา
ถูกพิมพ์ลงเครื่องโทรพิมพ์

1286
01:29:07,347 --> 01:29:09,057
คณะผู้บริหารไม่มี

1287
01:29:09,141 --> 01:29:12,144
สิทธิ์ขาดในการเลือกอธิการบดี

1288
01:29:12,227 --> 01:29:15,272
แต่พวกเราทำได้แค่เพียง
ทำให้ฝันเป็นจริง

1289
01:29:16,190 --> 01:29:18,442
ผ่านการสนับสนุน
ให้ผู้มีปัญหาทางการได้ยิน

1290
01:29:18,525 --> 01:29:20,068
ได้เป็นอธิการบดี

1291
01:29:20,152 --> 01:29:22,946
ของสถาบันการศึกษา

1292
01:29:23,030 --> 01:29:25,407
สำหรับคนหูหนวก
และผู้มีปัญหาทางการได้ยิน

1293
01:29:25,490 --> 01:29:26,491
ที่ดีที่สุดในโลก

1294
01:29:28,452 --> 01:29:30,329
(ไอ คิง ได้เป็นอธิการบดี)

1295
01:29:34,875 --> 01:29:36,793
นักศึกษาและตัวแทน

1296
01:29:37,377 --> 01:29:38,504
ทิม

1297
01:29:39,296 --> 01:29:40,422
บริดเจ็ตตา

1298
01:29:40,506 --> 01:29:41,632
เกร็ก

1299
01:29:41,715 --> 01:29:43,091
เจอร์รี่

1300
01:29:43,175 --> 01:29:45,093
พวกคุณเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

1301
01:29:45,177 --> 01:29:47,763
สร้างความแข็งแกร่งและจุดมุ่งหมาย

1302
01:29:47,846 --> 01:29:49,389
แสดงออกถึงความกล้าหาญ

1303
01:29:49,473 --> 01:29:51,099
และค้นพบพลัง

1304
01:29:51,183 --> 01:29:53,602
ที่จะก้าวไปข้างหน้าด้วยตัวเอง

1305
01:30:00,359 --> 01:30:02,361
นักศึกษาแกลเลอเดตในค่ำคืนนี้

1306
01:30:02,444 --> 01:30:05,697
โห่ร้องดีใจกับสิ่งที่พวกเขาเรียกว่า
ยุคใหม่ที่รุ่งเรือง

1307
01:30:09,076 --> 01:30:11,495
จะไม่มีการลงโทษทางวินัย
กับเหล่านักศึกษา

1308
01:30:11,578 --> 01:30:12,955
ที่ออกมาประท้วง

1309
01:30:13,038 --> 01:30:16,291
และสมาชิกส่วนใหญ่ในคณะผู้บริหาร
จะเป็นผู้มีปัญหาทางการได้ยิน

1310
01:30:17,417 --> 01:30:20,587
คิง คิง คิง

1311
01:30:22,840 --> 01:30:25,384
สัปดาห์นี้เราสามารถ
พูดได้อย่างเต็มปากว่า

1312
01:30:25,467 --> 01:30:28,679
เรารวมพลังและเป็นหนึ่งเดียวกัน

1313
01:30:28,762 --> 01:30:32,683
จนสามารถเอาชนะความลังเลที่มี
และยืนขึ้นต่อสู้เพื่อสิทธิ์ของเรา

1314
01:30:48,991 --> 01:30:49,908
พลังคนหูหนวก

1315
01:30:49,992 --> 01:30:51,785
พลังคนหูหนวก พลังคนหูหนวก

1316
01:30:51,869 --> 01:30:55,163
พลังคนหูหนวก พลังคนหูหนวก
พลังคนหูหนวก

1317
01:31:06,925 --> 01:31:09,219
คุณรู้สึกยังไงบ้าง

1318
01:31:11,805 --> 01:31:14,766
หลุดโลกไปเลย

1319
01:31:14,850 --> 01:31:17,477
อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้

1320
01:31:18,020 --> 01:31:20,022
ผมรู้สึกภูมิใจมาก

1321
01:31:21,023 --> 01:31:22,774
ไม่เคยรู้สึกภูมิใจอย่างนั้นมาก่อน

1322
01:31:23,400 --> 01:31:24,651
ที่เกิดมาเป็นคนหูหนวก

1323
01:31:29,489 --> 01:31:31,617
เราเป็นหนึ่งเดียวกัน

1324
01:31:33,327 --> 01:31:34,328
เราลืม

1325
01:31:34,411 --> 01:31:37,039
ทุกเรื่องที่เกิดขึ้น
ระหว่างเราตลอดสัปดาห์นั้น

1326
01:31:39,833 --> 01:31:42,920
เราได้ยินแต่ว่า "ทำไม่ได้ ทำไม่ได้"

1327
01:31:43,003 --> 01:31:45,464
แต่เราบอกว่า "ไม่ใช่กับครั้งนี้

1328
01:31:45,547 --> 01:31:46,840
คนหูหนวกทำได้"

1329
01:31:48,008 --> 01:31:50,093
ฉันมองไปรอบ ๆ และคิดว่า

1330
01:31:50,677 --> 01:31:55,641
การเป็นคนหูหนวกในโลกของการได้ยิน
ไม่สามารถหยุดฉันได้

1331
01:31:59,770 --> 01:32:03,398
นายจะจำเรื่องนี้ไปจนวันตาย

1332
01:32:03,982 --> 01:32:05,984
ผมคุยกับคุณตา

1333
01:32:06,735 --> 01:32:09,571
เขาบอกว่า "หลานพูดถูก"

1334
01:32:13,534 --> 01:32:16,370
ใจผมฟูเลย

1335
01:32:18,747 --> 01:32:21,834
การที่คุณตาบอกกับผมแบบนั้น

1336
01:32:22,709 --> 01:32:24,753
ผมคงทำได้ดีจริง ๆ

1337
01:32:39,643 --> 01:32:41,937
โลกคิดว่าเราไร้ค่า

1338
01:32:42,312 --> 01:32:43,814
เราไร้ค่าจริงมั้ย

1339
01:32:43,897 --> 01:32:45,899
ไม่จริง

1340
01:32:46,525 --> 01:32:49,403
- เราไร้ค่าจริงมั้ย
- ไม่จริง

1341
01:32:51,071 --> 01:32:54,950
เรามีปากมีเสียงแล้ว

1342
01:33:20,475 --> 01:33:24,229
(ชัยชนะที่แกลเลอเดตเป็นส่วนหนึ่ง
ของการเคลื่อนไหวขนาดใหญ่)

1343
01:33:24,313 --> 01:33:27,983
(เพื่อสิทธิของผู้พิการ)

1344
01:33:30,736 --> 01:33:34,198
(สองปีถัดมารัฐสภา)

1345
01:33:34,281 --> 01:33:37,951
(ผ่านกฎหมาย
ว่าด้วยผู้พิการของสหรัฐฯ)

1346
01:33:40,370 --> 01:33:45,876
(ไอ คิง จอร์แดนดำรงตำแหน่งอธิการบดี
มหาวิทยาลัยแกลเลอเดต 18 ปี)

1347
01:33:45,959 --> 01:33:51,298
(อธิการบดีทุกคนหลังจากนั้น
ล้วนเป็นคนหูหนวกทั้งสิ้น)

1348
01:39:22,546 --> 01:39:24,548
คำบรรยายไทยโดย แพงสุดา ปัญญาธรรม