Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
BOMBOMBÍN, POSTAĆ STWORZONA PRZEZ BELGIJSKIEGO RYSOWNIKA, BICKLE'A
UWAŻANY JEST ZA PIERWSZEGO BOHATERA EUROPEJSKIEJ POWIEŚCI GRAFICZNEJ
KOMIKS BOMBÍN I JEGO CZYNY ZOSTAŁ OPUBLIKOWANY W 1922 ROKU
W LA REPUBLIQUE
I CIESZYŁ SIĘ POPULARNOŚCIĄ AŻ DO ZAMKNIĘCIA CZASOPISMA W 1946 ROKU
STOICYZM BOMBÍNA, JEGO ŻYCZLIWOŚĆ DLA ZWIERZĄT,
ORAZ NIEODŁĄCZNY MELONIK WYWARŁY WPŁYW NA CAŁE POKOLENIE
AUTOR, BICKLE, ZMARŁ W TAJEMNICZYCH OKOLICZNOŚCIACH,
GDY Z PRZYJACIELEM POPŁYNĄŁ ŻAGLÓWKĄ PRZEZ ATLANTYK "NA KONIEC ŚWIATA”,
ICH ZWŁOK NIE ODNALEZIONO
PRZYGODY BOMBÍNA SĄ UWIELBIANE PRZEZ FANÓW NA CAŁYM ŚWIECIE
Życie jest piękne.
Albo przynajmniej powinno takie być.
Bez wyzwań,
bez ciekawości,
bez odwagi
życie staje się oczekiwaniem.
Uciążliwym, nieznośnym oczekiwaniem.
Halo? Przykro mi.
Nic więcej nie możemy zrobić.
Rozumiem.
Choroba zaatakowała cały organizm.
BOMBÍN KONTRA BOMBA ATOMOWA
BOMBÍN I JA
SEKRET KOŃCA ŚWIATA
BOMBÍNI ZABÓJCZY TERAPEUTA
BOMBÍN KONTRA BOMBA ATOMOWA
KSIĘGARNIA MELVILLE, BRUKSELA
ŚMIERĆ KOMEDIANTA
W którymś momencie wypadło na mnie.
Czeka to nas wszystkich.
Prawda?
Kogo dzisiaj uratujesz, Skorpionie?
Za kogo przebierasz się w ostatnim odcinku?
Juan? Dwie sprawy.
Po pierwsze, dzisiejszy wywiad to hołd dla komiksów,
mogą zapytać o coś osobistego.
Po drugie, zgodzili się na zakończenie, jakie zaproponowałeś.
Skorpion, przebrany za rabina, ucieka na skuterze.
Będą kręcić w plenerze.
Symbol obrońcy miasta.
Panie i panowie!
Przed nami Skorpion Sprawiedliwości!
Cieszę się, że Skorpion Sprawiedliwości siedzi przede mną.
Przed nami wszystkimi!
Co za emocje widzieć z bliska Juana Debré!
Odważnego śmiałka!
Wspaniała chwila dla fanów serialu
Skorpion Sprawiedliwości.
Mam pytanie!
Większość aktorów twierdzi, że wybrali swój zawód,
aby pokonać nieśmiałość towarzyszącą im od dzieciństwa.
A ty? Dlaczego zostałeś aktorem?
Podobno jesteś nieśmiały.
Nieśmiali aktorzy są najgorsi!
Ale sam opowiedz, dlaczego.
Co dlaczego?
Przecież pytam.
Dlaczego postanowiłeś zostać aktorem?
Z powodu Bombína.
Bombína?!
Tego z kamienną twarzą?
Dlaczego?
Bo zachowuje się tak, jakby strach go nie dotykał.
Ojej, jakie to słodkie!
Spośród wszystkich superbohaterów muskularnych i potężnych
ty wybrałeś Bombína?
Rozczulający jesteś!
Nikt ci tego nie powiedział?
A w prawdziwym życiu?
W prawdziwym życiu?
Tak.
Czy w prawdziwym życiu umiałbyś zaryzykować, żeby pomóc innym?
Dla jakich spraw gotów byłbyś zaryzykować życie?
Prowadzący zadał mi jedyne pytanie,
na które chciałem odpowiedzieć przed odejściem.
A to co? Dlaczego mi je dajesz?
Niczego nie robię dla pieniędzy.
A już na pewno nie ryzykowałbym dla nich życia!
To pieniądze na "istę”
Na co?
Na dentystę.
Brawo!
Dajesz, Skorpion!
Czy to w wodzie...
wypuszczę pędy?
Unosząc się na fali?
Wbrew grawitacji?
Przygotować się. Wszyscy na miejsca.
Czekają od pięciu minut! Co z tobą?
Proszę o pełne skupienie.
Zdjęcie.
Jeszcze. Dzięki.
Kręcimy ostatnią ucieczkę Skorpiona.
- Czysta? - I błyszcząca! Dawaj, Skorpion.
Efekty specjalne?
- Dociążyć torbę? - Nie, w porządku.
Powodzenia.
Samochody policyjne gotowe.
Kluczyki.
Uciekasz. Wypełniłaś swoją misję.
Biegniesz na dach.
Chodź, Juan, Tutaj stoisz.
Na hasło "Akcja” usłyszycie wystrzały i głosy.
Zaczynamy od waszej sceny.
Skorpion ucieka na motorze.
- Jasne? - Tak.
Cisza!
Cisza na planie!
Wiesz co?
Dźwięk?
Jesteś wspaniałą kobietą.
I wielką aktorką.
Kamera?
Co?
Scena 53. ujęcie pierwsze.
Akcja!
Samochód.
Wejdź na dach. To twoja droga do wolności.
I szansa na uratowanie kolejnych ludzi.
- A ty, Skorpionie? - Ja?
Ucieknę motorem. Odwrócę ich uwagę.
Wszyscy na miejsca.
Wiemy, że to ty, Skropionie!
Szykujcie wystrzały.
Strzelać do rabina!
Do rabina!
Szybciej, Juan.
Postrzelili cię!
Reaguj! Trafili cię.
Cięcie!
Cięcie! Juan!
Kręcimy dubel! Wracaj!
Zatrzymaj się!
Juan! Stój!
Ma pan szczęście, zwolniło się miejsce.
Dokumenty proszę.
To pan?
Jest pan na jednej ze swoich misji?
- Belgia? - Bruksela.
Ma pan bagaż?
- Żadnego? - Zero.
- Tylko to przebranie? - Właśnie.
Nie potrzebuję niczego, co mieści się w walizce
Rozumiem.
Szczęśliwej podróży.
Tędy.
Jeśli czegoś pani potrzebuje...
To...?
Dostanie pani wiadomość.
Następny proszę!
Zwariowana pogoda.
- Ładne niebo. - Mówisz po angielsku?
Dokąd?
- Do centrum. - Do centrum czego?
Do centrum centrum.
Na plac centralny?
Plac centralny.
Okej.
Bruksela...
Legalizacja!
NIKT NIE JEST NIELEGALNY
Tu się narodził Bombín...
Bohater, który naznaczył moje życie już w dzieciństwie.
Znalazłem się w ziemi obiecanej...
- Co pan tu robi? - Przyleciał do Brukseli.
Prosił, by go zawieźć do centrum centrum.
Nie wolno parkować na środku Grand Place.
- Wiem, panie władzo. - Proszę wysiąść.
Proszę nic już nie mówić.
Chciałem spełnić życzenie klienta.
Proszę nic nie mówić i odjechać!
Ale już!
- Dobrej podróży, przyjacielu. - Dzięki, Bob!
- Jezus rządzi! - O tak!
Czy tutaj...
jest niebezpiecznie?
Światowa stolica komiksu.
Stary kontynent...
Panie, ja jestem nielegalnym migrantem,
ale mieszkam tu od 20 lat.
Dlaczego nie jestem Belgiem
Pracuję i płacę podatki.
Rozumiem! Demokracja!
TERROR W EUROPIE UWAGA, MIGRANCI!
Stagnacja Europy wynika z tego,
że zabroniono nam bronić naszych tradycji
Że ucisza się tych, którzy mówią prawdę.
Ludzie boją się mówić prawdę,
żeby nie wyjść na rasistów.
Rodzice nauczyli mnie odwagi.
Poproszę piwo.
A to oznacza dyskusję także na trudny temat,
jak zachować nasz model życia.
Musimy zatrzymać napływ imigrantów, którzy jak zaraza...
Wszystko jedno które.
... nasza Europa nie może paść ofiarą
zagranicznych problemów społecznych, politycznych i gospodarczych.
narodu pozwoli nam jeszcze mocniej przeć do przegłosowania
tak zwanej Wielkiej Ustawy Antyimigracyjnej.
Dla Prawdziwej Europy.
Pozbędziemy się tygla etniczno-kulturalnego,
który cofa w rozwoju nasz kontynent.
Tego pragnie nasza społeczność.
Bóg z wami!
Co tu robisz, Skorpionie?
Spaceruję.
Chciałbym się dostać o, tu.
A, tak. Przechodzę tamtędy codziennie.
To w Les Marolles, dzielnicy imigrantów.
Mieszkam w okolicy.
To jedna z najstarszych księgarni w Brukseli.
Właścicielem jest stary niemiecki marynarz.
Podobno nikt na świecie nie wie tyle o Bombínie, co on.
Kto wie?
Turyści podchodzą do tego z powagą.
- Wiesz, jak się tam dostać? - Tak, narysuję ci.
Jesteśmy tutaj.
Idziesz tu, w prawo. Wsiadasz w tramwaj numer siedem.
Wysiadasz na przystanku "Le Petit Sablon”.
I tutaj, 50 metrów w lewo.
- Jak się nazywa przystanek? - Le Petit Sablon.
Petit.
- Właśnie. - Dobrze.
- Ile płacę? - Nic. Skorpion pije na koszt firmy.
Dziękuję.
Nie dziękuj. W razie problemów, zadzwonię.
Koniecznie!
Poczułem, że osiągnąłem stan łaski.
A w stanie łaski
zdarza się wiele zbiegów okoliczności.
Nie musisz tego kochać.
Robisz to, bo tak należy. I tyle.
Robię to z miłości do ludzi.
Jeśli to uczucie utwierdza się w twoich przekonaniach, to dobrze.
Robię to z miłości do ciebie.
Oddałabym za ciebie życie.
Kochanie, wystarczy mi to, co już mi dajesz.
Dobra, chórem.
Razem przez życie, walcząc o wolność.
O co chodzi? Co to za cyrk?
- Czego chcesz? - Czego ja chcę?
Gdzie znalazłaś te zwierzęta? Zwierzęta szatana?
Dlaczego wstajesz?
Baba oszalała. Co z tobą?
Chcesz się bić? Uderzysz mnie?
Ej! Wariatka! Pojebało? Chcesz się bić?
Mam cię walnąć? Z głową masz coś nie halo?
Co za jędza? Chora! Idź się leczyć.
Siadaj, gościu.
Nienormalny jesteś? Jakiś psychiczny.
Pogubiłeś się, czubku?
Zwariowałeś? Co w ciebie wstąpiło?
Chory jesteś? Kim ty jesteś? Co tu robisz?
Pytam chyba!
Lena, wychodzimy.
Kurwa. Chory pojeb! Co ty zrobiłeś?!
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Mogę w czymś pomóc? Dobrze się pan czuje?
W porządku.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Nazywam się Lena.
John.
- Skąd jesteś? - Z Argentyny.
A ja z Belgii.
A twoi znajomi?
Nic im nie jest.
Amal.
John.
- Korea. - Argentyna.
Bonnie.
Kubanka z Kuby.
Cała Kuba płynie w moich żyłach.
Witaj, cała Kubo.
Do ciebie.
Halo?
Dziękuję.
Nie ma za co.
Dzięki, kochany. Dokąd się wybierasz?
Zaznaczyłem.
Powiedzieli, że za dwie godziny będzie w tym samym miejscu, co zawsze.
I że to jest odpowiedni moment. Więc wiecie...
To jeszcze jeden przystanek.
- Mieszkasz tu? - Nie.
To adres starej księgarni.
- Szukam książki. - Czym się zajmujesz?
Jestem... dziennikarzem.
Co robisz w Brukseli?
Zajmuję się historią Bombína.
Bombína? Z komiksu? Tego z kamienną twarzą?
Travisa Bickle'a. Tak.
To niedaleko. Kilka przecznic.
Mamy czas.
Chodź z nami.
Jesteś pewna?
Nie znamy go i mamy mało czasu.
Spokojnie.
- Między strachem a nicością. - To długa książka?
Nie wiem, nie czytałem.
Kto ją napisał?
Anonimowy autor.
O czym to jest?
O końcu strachu.
John?
Wejdę z tobą.
Na wypadek, gdybyś potrzebował pomocy.
Jezu, co ty wyprawiasz?
Zaraz wrócę. Pilnuj.
SIEDEM KLEJNOTÓW PRZEZNACZENIA
BOMBÍN W KRAINIE SŁOWIKA
BOMBÍN I JA
Tędy proszę, wzdłuż regału.
Ładny strój.
Bardzo stosowny.
Proszę siadać.
Tu nie ma na czym usiąść.
No to nie siadajcie.
- Jak się pan dowiedział o książce? - Tłumaczyłem przez telefon.
Tak, rzeczywiście.
Powiedział pan,że w młodości czytał pan reportaż o Bickel'u,
w którym powiedziano, że kiedy stworzył Bombína,
dla was Bombína,
inspirował się autobiografią belgijskiego żołnierza,
który po pierwszej wojnie został dziennikarzem.
Właśnie.
Ale jak pan dotarł tutaj?
Motocyklem, samolotem, taksówką, tramwajem
i wreszcie piechotą.
Na brodę proroka!
Pytam, jak pan się dowiedział, że książka znajduje się tutaj!
W księgarni.
Przeczytałem o tym jakiś czas temu.
Książka pojawiła się na aukcji organizowanej przez pańską księgarnię.
Podobno ta książka pozwoliła mu się uwolnić od strachu.
Pieniądze.
Jesteście młodzi.
Nie pozwólcie zgasnąć płomieniowi Bombína.
MIĘDZY STRACHEM A NICOŚCIĄ
Dziękuję.
Poczekajcie. Gdzie się zatrzymaliście?
Nigdzie.
Idźcie do tego hotelu.
Dyrektor, pan Doyle, też mówi po hiszpańsku
i jest bardzo gościnny dla takich osób, jak pan.
Możecie już iść.
Mamy potwierdzenie. Facet jest w tym samym barze, co zawsze.
Chodźmy.
- Argentyńczyk znalazł książkę? - Tak.
Zajmuje się Bickelem i jego albumami.
Chcę, żeby poszedł z nami. Może się przydać.
"Odwaga i wieczność”.
"Nowy człowiek”.
"Umysł przyszłości”.
"Koniec strachu”...
Tutenkhamon ― wspaniałe zioło.
Surowej zimy 1915 roku
moje ciało przeszło całkowitą przemianę.
Odszedłem z wojska i zająłem się rozmową ze światem, bez uprzedzeń.
Kierując się pragnieniem sprawiedliwości.
Zostałem dziennikarzem.
Po co? By czynić dobro”.
Szybko, działamy.
Pomysły.
Kurde, jeśli nas odkryją, cały plan weźmie w łeb.
Bardziej się martwię o nią niż o plan.
Nie możemy jej zostawić.
"Nauka dowiodła, że spokojny umysł
jest o 50% bardziej sprawny i skuteczny
niż umysł w stanie paniki.
Jesteśmy o 50% bardziej inteligentni i potężni.
Nie mamy wyjścia.
Ustawa Antyimigracyjna dla Prawdziwej Europy.
Do wszystkich jednostek. Sprawdzamy informacje.
Potrzebujemy pomocy.
Dlaczego?
Po prostu zrób to.
Ona nie może tam zostać. Zaufaj nam.
Zaufaj.
Ufam wam.
Proszę się zatrzymać!
- Przepraszam. Dzień dobry. - Dzień dobry.
Już późno, skarbie.
Miałaś iść ze starym wujkiem do muzeum.
Obiecałaś, pamiętasz?
Tak, oczywiście.
Chcę już iść!
Przepraszam.
Zadzwoń, kochanie!
Pańska bratanica to piękna kobieta.
Czekaj, brataniczko!
- Zaczekaj. - Uważaj!
- Co się stało? - Dostaliśmy cynk, że ochroniarz Cerveta
mógł cię zapamiętać z tamtego aresztowania.
W porządku.
- Co dalej? - Poczekam na niego.
Ma zarezerwować pokój w hotelu Epique.
- Znam Cerveta. - Co?
Widziałem go rano.
Gdzie?
W telewizji.
Stał koło europosła, LeBlanca na konferencji prasowej.
Ogłaszał Wielką Ustawę Antyimigrancką dla Prawdziwej Europy.
Co o tym myślisz?
Nie wiem.
Wiem tylko, co robię.
- A co robisz? - Rozmawiam ze śmiercią.
I co ci mówi śmierć?
Że muszę się poświęcić dla szlachetnej sprawy.
Sprawiedliwej sprawy.
Będę w tym hotelu.
Muszę się przespać.
Hej, Jean?
Co jest między strachem a nicością?
Coś do załatwienia tu i teraz.
"Bez strachu przed śmiercią dotykasz wieczności.
Unosisz się w pełni cnoty.
W pełni chwili obecnej.
W mocy samego działania”.
- Dobry wieczór. - Dobry wieczór.
Bardzo dobry.
Pan Doyle?
Słucham?
Mister Doyle?
- A kto pyta? - Ja.
- Kim pan jest? - Juan.
Czekałem na pana.
- Jak się pan miewa? - Dobrze. A pan?
Doskonale.
- Jedna noc dla jednej osoby? - Tylko?
Tylko jednej czy tylko jedna noc?
Nie rozumiem.
Zatrzymam się na jedną noc, może dwie.
Proszę wypełnić formularz.
Na prawdziwe nazwisko?
Jak pan chce.
Jeśli zapłaci pan z góry, nie trzeba w ogóle podawać nazwiska.
Rozumiem.
Dziennikarz.
Człowiek ciekawy. I dyskretny.
Czeka mnie mnóstwo pracy.
Muszę odpowiedzieć na wiele wiadomości i rozwiązać mnóstwo spraw.
Jest tyle pytań.
Trzeba odpowiadać zwięźle! Wszystko - top secret.
To są skomplikowane sprawy, ale bardzo ciekawe.
Ogromnie ciekawe.
- Czy to wszystko? - Tak.
Pokój numer dwa.
Dziękuję.
Czy jest basen?
Na ostatnim piętrze. Klimatyzowany!
Dobranoc panie Doyle.
MIEDZY STRACHEM A NICOŚCIĄ
MOJA PRZESZŁOŚĆ I STRACH
NOWY CZŁOWIEK
Razem przez życie, walcząc o wolność.
- John? - Lena?
Jestem z Amalem i Bonnie w barze Monde Alpha.
Przyjdź.
Czekam.
Dobrze.
Nie ma innego świata
To jedyna prawda, jaką znam
Nie ma innego świata
To jedyna prawda, jaką znam
Jeśli depczecie cudze ziemie
Zabieracie wszystko, co się da
Zostawiacie zgliszcza i nędzę
To co was powstrzyma?
Co was powstrzyma?
Razem przez życie walcząc o wolność!
- John? - Tak.
I nic dalej?
Tak się nazywam, odkąd pamiętam.
Nie masz nazwiska?
Zapomniałem je.
Problemy z pamięcią?
To chyba ze zmęczenia.
Niedawno przyleciałem.
Lżej się podróżuje incognito.
Jesteś smutny.
Dużo płaczesz?
To minie. Jestem na właściwej ścieżce.
Mówisz o studiach nad Bombinem?
Czy o końcu strachu?
Mówię o sprawiedliwości.
Dlatego zastałeś dziennikarzem?
Patrzę. Oceniam.
Działam. To mój obowiązek
Robisz to, bo musisz.
Chyba tak.
Dla jakiej redakcji pracujesz?
Nie pracuję dla żadnej redakcji.
Jestem niezależny.
A ty? Dla kogo pracujesz?
Kto pyta? Dziennikarz?
Który cię wyciągnął z groźnej sytuacji.
Boję się.
Czego?
Idę do toalety.
WSPÓLNY OPÓR
Bez ciekawości.
DOŁĄCZ DO NAS
Bez odwagi.
WALKA PRZEZ SZTUKĘ
Nie może się zorientować, że skopiowałaś dane z jego komputera.
Kiedy będziesz gotowa, poczujesz się źle,
przeprosisz i wyjdziesz.
Leno, posłuchaj. Musisz się skupić.
W porządku, Yamir.
To ważne. Informacje skopiujesz na ten dysk.
- Dobrze. - Wiesz, co masz robić.
Przekażesz informacje naszemu człowiekowi, jasne?
Tak.
Dokąd idziesz?
Chciałem się pożegnać.
Tak wcześnie?
Odważni mężczyźni nie wychodzą w taką noc, jak ta.
- Amal i Bonnie już wyszli. - Tak.
Muszą bardzo wcześnie wstać.
Otwórz usta, komiksowy bohaterze.
Zamknij.
Przeżuj.
I połknij.
Dobra zabawa to najlepsze antidotum przeciwko strachowi.
Chodź ze mną, Bombín!
Zdawało mi się, że coś słyszę.
Po tych pigułach słyszy się dużo rzeczy.
- Dobry wieczór. - Dobry wieczór pani.
Różnica pomiędzy tym, jak się czułem,
a tym, jak wyglądałem była oczywista.
- Miłego wieczoru. - Nawzajem.
- Ty.
Jak się całowałaś z ponurą żniwiarką.
Jedną z Niezwyciężonych .
- Piękna, co? - Piękna.
Podobają ci się kobiety?
Podobają mi się ludzie.
Co to?
Ty. Teraz.
Jesteś żonaty?
Byłem, dawno temu.
- Byłem, dawno temu. - Nie.
Nie wyszłabym za mąż nawet na największym haju.
Masz dzieci?
Tak, córkę, która mieszka w Afryce.
Nie widziałem jej tak dawno, że pewnie nie pamięta mojej twarzy.
Twojej twarzy?
Nie, to niemożliwe.
Takiej twarzy nie da się zapomnieć.
Rodzice?
Adopcyjni.
Zginęli w wypadku wiele lat temu.
Nic nie wiem o swoich rodzicach
"biogicznych”...
- Biologicznych? - Właśnie.
Dlaczego tak dużo płaczesz?
Otrzymałem wiadomość.
Jestem poważnie chory.
Za sześć, siedem miesięcy już mnie nie będzie.
Przykro mi.
Nic takiego. Koniec cyklu.
Dyspersja cząsteczek.
Czy mogę cię pocałować tak, jak ty całowałaś ponurą żniwiarkę?
A co dostanę w zamian?
Co mogę ci zaproponować?
Chcę, żebyś...
podrapał mnie po plecach?
Swędzą?
Już przeczytałeś? Całą?
Prawie.
I?
Autor...
opowiada o fizycznej i psychicznej przemianie,
której uległo jego ciało po tym, jak był świadkiem śmierci,
całej swojej rodziny, w czasie bombardowania.
Od tego momentu, jak pisze,
całkowicie wyzbył się uczucia lęku
i poświęcił się czynieniu dobra, nie zważał na konsekwencje.
Został dziennikarzem i podróżował po świecie.
Brał udział w każdej szlachetnej walce, jaką napotkał.
A ty?
Czego się boisz?
Nie byłoby dobrze, gdybyś wiedział.
Chodzi o sprawę,
która budzi zainteresowanie i z którą są związane duże pieniądze.
POTRZEBOWAŁAM TWOJEJ KSIĄŻKI NIE GNIEWAJ SIĘ
NIE ZAPOMNIJ O MNIE, LENA
Dziś protesty przed ambasadą austriacką
przeciwko Ustawie Antyimigracyjnej dla Prawdziwej Europy.
Delegacja austriacka stacjonująca w Hotelu Epique odmówiła komentarza.
Uważa się, że jeśli ustawa zostanie przegłosowana,
nieudokumentowani imigranci będą wydalani z Europy,
prawdopodobnie na statkach towarowych.
Pan Doyle prosi na spotkanie w swoim gabinecie.
Twierdzi, że może to pana zainteresować.
A w dodatku sądzi, że sprawa jest pilna.
Nie rozumiem, jak możecie mi pomóc.
- Nazwisko? - Moje?
- Słucham? - Jak ja się nazywam?
Wiem, jak pan się nazywa.
- A zatem? - Jak ona się nazywa. Ta kobieta.
Lena.
Musi być dla pana bardzo ważna.
Gdy dziś rano wychodził pan,
wyglądał pan na zrozpaczonego, zmartwionego i przestraszonego.
Z jej powodu?
Strach nas depcze, wyniszcza
i każe odkładać wszystko na później.
Książka drogo kosztowała. Przeczytał ją pan dokładnie?
Przez te cztery, pięć godzin, kiedy pan robił Bóg wie co,
my przeprowadziliśmy małe śledztwo.
Prywatne. Top secret.
Na monitoringu widać, że pani Lena
wyszła z hotelu o dziesiątej rano.
Nagranie pokazuje,
że taksówka przyjechała po nią pięć minut później.
Dokąd pojechała?
Po co te nerwy?
Tylko panu zaszkodzą.
Przyjrzeliśmy się tablicom rejestracyjnym
i ustaliliśmy, że taksówką kierował pan Steve Joyce.
Ten kierowca, Jamajczyk z pochodzenia, pracuje dla nas od dłuższego czas.
Znam go, to on mnie przywiózł do centrum z lotniska!
Bardzo dobrze!
Co więcej trzeba to uznać za niezwykły zbieg okoliczności.
Magiczne zrządzenie losu.
W każdym razie Joyce powiedział,
że Lena kazała się zawieźć do luksusowego butiku
i prosiła, by zaczekał.
Wyszła z dwiema torbami ubrań.
Joyce zawiózł ją do domu.
W tej dzielnicy.
Nikt, kto mieszka w takiej okolicy nie kupuje ciuchów w takim sklepie!
Pod jakim mieszka adresem?
Gdy wszedłem dzisiaj do jej mieszkania...
Włamał się pan?!
Włamałem się.
Pani Lena zabrała wszystkie swoje rzeczy.
Chcemy powiedzieć,że od tej chwili straciliśmy z nią kontakt.
Nie wiem, dokąd mogła się udać.
Rozumiem.
Dlaczego mi pomagacie?
To swoiste braterstwo.
Wiem, gdzie może być Lena.
Yamir!
Cervet został napadnięty.
- Ruszaj! - To ta ruda!
Niech nikt nie wchodzi do hotelu!
Ten samochód!
Zawiadom wszystkich! Niech patrolują okolicę!
Wysiadać! Już! Szybko!
Bez gwałtownych ruchów!
A gdzie kobieta?
- Nie wiem! - Mów, gdzie ona jest?
John? Co tu robisz?
Musimy uciekać!
Martwię się o Yamira. Nie wiem, co mu zrobią.
Cervet jest jego najważniejszym współpracownikiem.
Jego prawą ręką. Pierwszym doradcą.
Torba!
Jako skarbnik partii LeBlanca zarządza wpłatami i majątkiem
oraz prowadzi dokumentację księgową wszystkich organizacji.
Jeśli tutaj jest to, czego się spodziewamy,
pięć najważniejszych ośrodków medialnych na świecie
wstrząśnie fundamentami "Prawdziwej Europy”.
Plan był taki, że on zaśnie,
a ja skopiuję dane z komputera.
Ale zobaczyłam jednego ze ochroniarzy,
który był bardzo podejrzliwy, wypytywał ludzi.
Obawiałam, że mnie rozpoznał.
Kiedy Cervet poszedł pod prysznic, spanikowałam.
Zabrałam komputer i wybiegłam z pokoju.
Wiedziałam, że Yamir czeka na zewnątrz...
Chodźmy.
Partia Le Blanca zajmuje się praniem brudnych pieniędzy
i handlem narkotykami.
Zamknięte granice to dla nich większy zysk,
Thwiększe pieniądze na...
- Co jest? Co tu robisz?! - Złapali Yamira.
Jest ranny, ale żyje.
Nie wydał nas, ale zabrali mu telefon i znaleźli mój adres.
Są w barze. Przyszłam cię ostrzec.
Otwierać.
Odwrócę ich uwagę.
Bonnie, co ty wyprawiasz?
Bonnie!
Zostańcie tu, aż to się skończy.
Zwariowałaś? Wracaj!
Tędy!
Przeszukać każdy kąt!
Zaraz inaczej zaczniesz śpiewać!
Przytrzymaj tę sukę!
O co ci chodzi?
Gdzie twoja przyjaciółka? No gdzie?
Razem przez życie, walcząc o wolność!
Nie zatrzymuj się, dopóki nie powiem.
Jesteśmy przed hotelem Epique. Mamy nowe informacje.
Oficjalne źródła potwierdziły atak
na członka delegacji europosła LeBlanca, w pokoju hotelowym.
Tożsamość napastnika jest nieznana.
Przedstawienie projektu ustawy zostało przełożone.
To jest zaszyfrowana informacja,
którą umie odczytać tylko jedna osoba z naszej organizacji.
Trzeba to dostarczyć do rąk własnych, koniecznie.
Bruksela to takie tajemnicze miasto.
Piękne i światowe,
ale nigdzie indziej człowiek nie jest tak samotny.
Znasz mnie jeden dzień, a uratowałeś mi życie.
Chcę podróżować pomiędzy strachem a nicością, zanim odjadę.
Zaufaj mi.
Ktoś w punkcie odbioru nawalił.
Tu masz hasło i wiadomość.
Obiecali mi bezpieczne miejsce we Francji.
Jesteś bohaterką.
Prawdziwą.
Taką, która trzyma świat w pionie.
Wsiadaj.
To twoja droga do wolności.
I szansa na uratowanie kolejnych ludzi.
TUNEL THON HINDUSKA BĘDZIE NA CIEBIE CZEKAĆ
HASŁO: "TERAZ MOŻESZ ODPOCZĄĆ W POKOJU”
Następny pociąg do Lyonu przyjedzie za dziesięć minut.
Ktoś mi szepnął, że masz informację,
których mieć nie powinieneś.
Jeśli musimy to zrobić,
zróbmy to od razu.
Twoja czaszka wybuchnie jak melon!
Jesteś tchórzem.
Ty i ten gość na górze wylądujecie na dnie kanału.
Wróbla byś nie zastrzelił.
No już!
Uspokójcie się!
A ty nie drażnij się z bratem!
Zaraz będziemy w domu.
Nie będę wam powtarzać.
Mamo, to on zaczął!
Jesteś bohaterem, John.
Tym na górze też się zajęliśmy.
Teraz możesz odpocząć w pokoju.
Wsiądź do kolejnego tramwaju.
Lęk przed śmiercią
to największa samotność, jaką znam.
Tak ponura, jak myśl o narodzinach.
Ale różnica polega na tym, że o narodzinach nie myślimy.
Natomiast myśl o śmierci prześladuje nas bezlitośnie przez całe życie.
Choć przyznaję, że ta myśl pcha nas też do ciągłych poszukiwań.
Choćbyśmy nawet nie wiedzieli, czego szukamy.
Po prostu poszukujemy.
Przypomina to zduszony krzyk wśród rozgwieżdżonej nocy.
Sądzę, że wyjadę nieco wcześniej niż planowałem.
Znalazłeś ją?
Kogo?
Panią Lenę.
Tak, znalazłem.
Wszystko się udało.
To była magiczna noc.
Więc jest pan komikiem w Argentynie?
Życie jest piękne.
Piękne i magiczne.
Chociaż może...
za krótkie, by to dostrzec.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WYSTĄPILI
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO Transperfect Media Poland
Tekst: Antonina Kasprzak