Downloaded from YTS.MX
- [dudniące odgłosy] - [serie sygnałów ostrzegawczych]
Official YIFY movies site: YTS.MX
[niewyraźne okrzyki]
[stęka]
[dudnienie]
- [wokoło krzyki] - [w oddali – huki]
[po niemiecku] Jesteśmy tu bezpieczni?
Nic do nas nie mają, a szyby są kuloodporne.
Nieprawda.
[telefon wibruje]
[mężczyzna po angielsku] O co im chodzi?
O wynagrodzenia.
Koszty życia wzrosły.
[kobieta] Yyy…
Może pojedziemy boczną drogą?
[kierowca] Nie.
Nie mogę.
Przepraszam.
- [kobieta po niemiecku] Miasto to błąd. - [mężczyzna] Mówiłem mu.
[kobieta prycha] Wiem.
[chłopiec] Ha! Robi się ostro.
[donośny huk]
- [niewyraźne okrzyki] - [plusk]
[odgłosy cichną, zapada cisza]
APETYT
[piosenka Feeling Good w remiksie Aviciiego]
[szmer opon]
[metaliczne skrzypienie]
[nadal ta sama piosenka]
[nadal ta sama piosenka – ciszej]
Opalamy się po czwartej.
Odwróć się. Nasmaruję ci plecy.
Nie musisz.
Zostanę w cieniu.
[nadal ta sama piosenka – głośniej]
[piosenka narasta i urywa się]
- [na zewnątrz okrzyki dzieci] - Dałeś mu wygrać.
Niedługo i tak będzie lepszy.
[telefon wibruje]
Frank.
Nie odbiorę.
Umówiliśmy się, że na wakacjach nie pracujemy.
[telefon nadal wibruje]
- Nie zabraliśmy środka na komary. - Pani Martin nam kupi.
Jest u matki.
[na zewnątrz głośny plusk]
[oboje cicho się śmieją]
[na zewnątrz nadal okrzyki dzieci]
[cicha i powolna muzyka instrumentalna]
[ciche cmoknięcia]
[tupot nóżek po drewnie]
[kobieta] Szkodniki wciąż tu są.
[wzdycha]
[tajemnicza muzyka]
Zarezerwuję stolik w La Fontaine.
[po francusku] Chciałabym zarezerwować stolik dla czterech osób na wieczór.
[w telewizorze program po francusku]
[nadal ta sama tajemnicza muzyka]
[dziewczyna 1 ze śmiechem] Ale… jesteś obleśny.
[dziewczyna 2 się śmieje]
- [szuranie odkurzacza] - [chłopak] Teodora?
Teodora?
Chodź.
Co sądzisz?
[Teodora] Nie dość bogaci.
[muzyka narasta i urywa się]
- [wokoło niewyraźne rozmowy] - [brzdęk naczyń]
[śmiechy]
[po francusku] Dzięki.
[po niemiecku] Odłóż.
- [szelest kart] - [dziewczynka] Przełóż.
- To twoja karta? - Tak!
[cała rodzina się śmieje]
[kobieta] Jak to zrobiłaś?
Nie powiem.
[mężczyzna] W życiu nie zgadnę.
Pokażesz mi to jeszcze raz, Alba?
No weź.
[kobieta] Mów głośniej, Frank. Nie słyszę cię.
Nie, żadnej spółki.
Skupią się na montażu aut i nic nie będzie zrobione.
[wzdycha] Oprogramowanie musi zostać u nas.
Już o tym rozmawialiśmy. Nie rozumiem…
Kto tak mówił?
Interesuje ich tylko podstawowa działalność.
To nie jest właściwy moment, Frank.
Musicie czekać.
[wzdycha]
Tak.
Dobrze, Frank.
Muszę już kończyć.
Zadzwonię później.
[stukot oddalających się kroków]
Ja zapłacę.
- [po angielsku] Numer pokoju? - Nie nocujemy tutaj.
Przepraszam. Wydawało mi się, że państwa widziałam.
[Alba] Mamy tu dom.
To miło.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Darmowego drinka?
Gin z tonikiem?
[kobieta] Tak.
[mężczyzna] Dwa razy. [po niemiecku] A dla was?
- Cola. - Cola.
[łagodna muzyka instrumentalna]
[szmer i warkot włączanego silnika]
[tajemnicza muzyka z mocnym basem]
[pracownik po francusku] Życzę państwu miłego wieczoru.
[parkingowy] Dziękuję.
[odgłosy cięcia]
[dziewczyna stęka lekko]
[po francusku] Okej?
Tak.
[nadal ta sama muzyka]
[po niemiecku] Czujecie to?
Lawenda.
[dorośli się śmieją]
[mężczyzna] Boże.
Wielki Wóz!
[kobieta] John!
- [muzyka urywa się] - [pisk opon]
[cichy warkot silnika pośród ciszy]
[silnik gaśnie]
[kobieta dyszy]
[wzdycha]
[John wzdycha]
[głośno wypuszcza powietrze]
Zostańcie w aucie.
[po angielsku] Cholera.
Nic… Nic ci nie jest?
Przepraszam.
Cholera, przepraszam.
Cholera.
Nie widziałem cię po ciemku.
Weź to.
[jąkając się] Przyłóż… Przyłóż chusteczkę do rany.
Zatamuj krwawienie.
Cholera.
- [po niemiecku] Zabierzmy ją do szpitala. - Nie możemy.
- Dlaczego? - Pomyśl.
Tu nie ma o czym myśleć. [po angielsku] Chryste Panie!
[John chrząka]
[kobieta] Mówisz po angielsku? Rozumiesz mnie?
[wzdycha] Jak masz na imię?
- [po angielsku] Teodora. - [kobieta] Jesteś Francuzką?
- Skąd jesteś? - Z Andaluzji.
[Alba] Tato?
[kobieta wzdycha]
[John po niemiecku] A jeśli ma jakieś obrażenia wewnętrzne? Esther?
- [Alba] Tato! - [Esther] Idź do niej.
- [Alba] Tato! - [Esther] Zajmij się nimi. Załatwię to.
[John wzdycha i pociąga nosem]
[Esther wzdycha]
[po angielsku] To Alba, nasza córka.
Ma 11 lat.
[Teodora syczy z bólu]
Mam też syna, Philippa.
[Teodora stęka z bólu]
[szeptem] Przepraszam.
Posłuchaj, Teodora.
Zaraz za zakrętem jest nasz dom. Mamy w nim wszystko, czego trzeba.
Bandaże, środki dezynfekujące, wszystko.
Zajmę się tobą. Nic ci nie będzie.
Pojedziesz z nami?
To… To dokąd cię zabrać?
Do szpitala.
No tak.
Myślę, że będzie lepiej, jeśli pojedziesz z nami.
Znam się na rzeczy.
Możemy… Możemy…
Wszystkim się zajmiemy.
Dobrze?
[szczęk drzwi]
- [Esther po niemiecku] No dobrze. - [łoskot]
- Przyniosę apteczkę. - [John] Dobra.
- [po angielsku] Usiądź. - [Alba po niemiecku] A szpital?
[John] Cicho.
APTECZKA
[wzdycha głęboko]
[uspokaja oddech]
[wzdycha głęboko]
- [po angielsku] Boli? - [Philipp] Jest głęboka.
Nie jest źle.
- [Alba po niemiecku] Coś ją skaleczyło. - [Philipp] Lusterko.
Podaj mi spray. [po angielsku] Przepraszam.
To zdezynfekuje ranę.
[psiknięcia]
W porządku?
[Teodora] Tak.
[Esther wypuszcza głośno powietrze]
Potrąciliście mnie.
- [stęka] - Wybacz. Za ciasno?
- [Esther po niemiecku] Było nie pić. - [odgłosy darcia]
[po angielsku] Nie zostawiajcie tak talerzy.
To przyciąga zwierzęta.
Jesteśmy na wakacjach. [nerwowy śmiech]
Nie chce nam się sprzątać.
Przytrzymasz?
[Esther] Łóżko na szczęście zaścielone.
- Gdzie jest łazienka? - Tam.
Dziękuję.
- [skrzypienie zawiasów] - [trzask drzwi]
[złowroga muzyka instrumentalna]
[dyszy]
[szeptem] Tylko nie mów ojcu.
Żartujesz?
[muzyka narasta]
[muzyka cichnie i ustaje]
[cykanie świerszczy]
[tajemnicza muzyka]
[muzyka cichnie i ustaje]
[puknięcie wyrzutni piłek]
[telefon wibruje]
[puknięcie wyrzutni piłek]
[jęk zawodu]
[brzęczenie owadów]
Halo?
Halo? Teodora?
- [John] Ile? - [Esther] 320.
To za mało. O wiele za mało.
Co? Zabrała pieniądze i zniknęła. Sprawa załatwiona.
Zapłata za milczenie?
[wzdycha] Co ty pleciesz?
A jak byście to nazwali?
To na koszty leczenia.
Ma ubezpieczenie.
Myślę, że to sprawiedliwe.
Nie zgadzam się.
[szeptem] To za mało.
To dużo pieniędzy, John.
Dla niej.
Powiedziałaby coś, gdyby dostała za mało.
[szeptem] John.
[John wzdycha]
[powolna, złowroga muzyka]
[dzwonek domofonu]
[Alba] Ja otworzę!
To ta kobieta z wczoraj.
Wpuściłaś ją?
Nie.
[piknięcie]
- Kto tam? - [po angielsku] Cześć, tu Teodora.
Kto?
Teodora.
A, no tak.
Yyy… Wejdź.
[metaliczne skrzypienie]
[muzyka cichnie]
[w domu absolutna cisza]
Przyjemnie tu.
Spokojnie i ładnie.
To wasz dom?
- Moich rodziców. - [Teodora] Macie szczęście.
[Esther prycha cicho]
Skąd jest twoja rodzina?
Z nie tak ładnej okolicy.
I nie tak ładnego domu.
Cóż… [wzdycha]
Zwolnili mnie z pracy.
Za to, że przez rękę nie byłam dość sprawna.
I ze względów higienicznych.
Nie mogli cię za to wylać.
Mogli.
Straciłam też pokój.
Dziękuję wam za pieniądze,
ale nie wyżyję za nie do czasu, aż znajdę nową pracę.
Wczoraj mówiliście, że w wakacje nie lubicie zajmować się domem.
Pomyślałam, że…
mogłabym zamieszkać w pokoju dla gości i pomagać wam,
aż znajdę inne zajęcie.
- Umiem też gotować. - [John chichocze cicho]
Dziękujemy.
- Ale mamy już gosposię. - [po niemiecku] Jest u twojej matki.
Nie chcę jej tu.
[Esther] Tyle razy mówiłam, byś nie pił przed jazdą.
[John] Pozwoliłaś mi na to. Trzeba było mnie powstrzymać.
Też tam byłaś. Ponosisz taką samą winę.
- [Teodora po angielsku] Coś nie tak? - [oboje] Nie.
Dostaniesz 1600.
I więcej cię już nie zobaczymy.
Nie zrozumcie mnie źle.
Staram się o pracę.
Nie szantażuję was.
Cóż…
Kiedy możesz zacząć?
- [po angielsku] To wszystko, co masz? - Mniej dźwigania.
Chcesz?
W domu nie wolno palić. Nie!
[Philipp po niemiecku] Otworzę okno. [po angielsku] Dawaj.
- A wasza mama? - [Philipp] Mhm?
Jest lekarką?
Nie.
Zajmuje się cyfryzacją biznesu.
- Rety. A myślałam, że to lekarka. - Bogu dzięki, nie.
- Nie cierpi chorób. - Nigdy nie chorujemy.
- [Philipp] Bo nam nie wolno. - [Teodora chichocze]
[Teodora] Znam z nią sztuczki.
Kciuk tutaj…
a tutaj palec.
Ściskasz i przesuwasz.
Spróbujesz?
[pstryknięcie]
- [Teodora] Często tu bywacie? - [Philipp] Co lato.
Fajnie. Znacie francuski?
Nie.
[Alba] Mama mówi, że to nie ma sensu.
To angielski przyda nam się kiedyś w pracy.
We Francji francuski się przydaje.
[po niemiecku] Po co ją zatrudniłaś?
Jestem na wakacjach i chcę odpocząć.
[cykanie świerszczy]
- [uderzenie] - [krzyk zwierzęcia]
[cicha, mroczna muzyka]
[muzyka stopniowo narasta]
[ciche skomlenie]
[eteryczna muzyka]
- [po angielsku] Są jak zaraza. - [zduszony krzyk Johna]
- [John] Teodora… - Wybacz, John.
[John] Wystraszyłaś mnie!
[Teodora] Musisz wytruć te kuny.
Inaczej rozpanoszą się po całym domu.
Biedactwo.
Cierpi.
Dobij to biedne stworzenie.
[nadal ta sama muzyka]
[agonalne skomlenie]
[muzyka narasta]
[muzyka cichnie i ustaje]
[głuche uderzenie]
[dyszy]
- [cichy szmer wody] - [łagodna muzyka instrumentalna]
[muzyka narasta i ustaje]
[po niemiecku] Trzeba przyśpieszyć w odpowiedniej chwili.
[Philipp] Jasne.
[odkurzacz cichnie]
Nie odkurzaj, gdy jestem w domu.
To doprowadza mnie do szału.
Możesz posprzątać pokoje na górze.
W porządku.
A właśnie…
W kuchni zostawiłam ci listę zakupów.
Rzeczy na kolację.
- John zawiezie cię do wioski. - Dobrze.
[Esther] Super. Dzięki.
[oddalające się kroki]
[dwa pstryknięcia]
Pomożesz mi dziś gotować?
Nie.
- [pstryknięcie] - [po francusku] Zapalniczka.
Zapalniczka.
- [Alba po francusku] Zapalniczka. - Bardzo dobrze.
- [Alba po angielsku] Znasz to? - Pewnie.
Każdy zna Harry’ego Pottera.
[po francusku] Dupek.
- [po francusku] Dupek. - [Teodora śmieje się cicho]
[szelest kartek]
- [Teodora po francusku] Kutas. - [Alba po francusku] Kutas.
- [Teodora prycha] - [Alba po angielsku] Ostatnie.
[szelest kartek]
[Teodora po francusku] Suka.
[po francusku] Suka. [chichocze]
[obie chichoczą]
- [łagodna muzyka instrumentalna] - [szelest kartek]
- [po angielsku] Już ci lepiej? - [Teodora odkłada książkę]
[Teodora] Lubię cię.
[pstryknięcie]
[muzyka narasta]
- [rozmawiają niewyraźnie po francusku] - [w oddali krzyki dzieci]
- [dziewczyna 1] Tak. - [muzyka narasta]
Hej. Masz ogień?
[po angielsku] Nie.
- [dziewczyna 2] OK? - [Teodora] Mhm.
[prezenter w radiu po francusku] …rosnącej inflacji.
Tysiące Francuzów wychodzą na ulice w całym kraju,
domagając się podwyżek.
W niektórych miastach sytuacja jest coraz gorsza.
Doszło do gwałtownych starć protestujących z policją,
zwłaszcza w Paryżu.
Policja nie zdołała ochronić wielu sklepów w bocznych uliczkach.
Doszło również do poważnych starć w Marsylii i Lyonie.
Ministerstwo gospodarki i finansów podaje, że straty…
- [w oddali okrzyki dzieci] - [mężczyzna po francusku] John!
- Jak się masz? - Świetnie.
[John] Ach.
[mężczyzna] A ty? Cześć, Philipp.
Cześć.
- [mężczyzna] To dla mnie? - [John po angielsku] Dla mej miłości.
- [mężczyzna po francusku] Czyli dla mnie! - [John po angielsku ze śmiechem] Jasne.
[po francusku] Pozdrów ode mnie Esther. Tylko nie zapomnij!
To ci zasmakuje.
- [po niemiecku] Spróbuj. - Nie chcę.
[po francusku] Ja dziękuję.
- [po angielsku] Teodora, napijmy się. - [Teodora] Nie, dzięki.
- [gitarowa piosenka] - [śmiechy i niewyraźne rozmowy]
[John, Esther i sprzedawca śpiewają po francusku do piosenki]
Tata zawsze to puszcza.
[Teodora] Mogę prowadzić.
- [Philipp] A prawko? - [Teodora] Mam.
[John nadal podśpiewuje]
Tato.
Teodora poprowadzi.
- [cykanie świerszczy] - [brzęczenie owadów]
Masz talent.
Dzięki.
- [Teodora] Piękny rower. - [Philipp] Tak.
Z włókna węglowego.
[Teodora] Rety!
Waży tylko 7,4 kilograma.
Tyle, co nic.
Tak. Wiem.
[chichocze cicho]
[tajemnicza muzyka instrumentalna]
Ostrożnie.
[muzyka cichnie i ustaje]
[dzwonek do drzwi]
- [Teodora po angielsku] Dzień dobry. - Cześć.
Możesz to zabrać?
- [Esther po niemiecku] W ogrodzie, Cora! - Cześć!
[narrator w telewizji po angielsku] Miliony zwierząt prą wybrzeżem na północ.
[śmiechy w pomieszczeniu obok]
[narrator] Niektóre migrują na tysiące kilometrów.
[pstryknięcie]
To jedna z największych wędrówek na planecie.
[po niemiecku] „Esther, 27 lipca 2013 roku”.
Piękna.
[Esther] Lało jak z cebra.
Myślałam, że to koniec świata.
A do tego zapomniałam bukietu.
[partner Cory] Mhm. Nawet nie zauważyłem.
[śmiechy]
Na szczęście wszystko poszło dobrze.
Gdy wyszliśmy z kościoła, przestało padać i wyszło słońce.
- Bóg jest po naszej stronie. - [ze śmiechem] Oby.
- Cieszę się, że tak dobrze sobie radzimy. - [Teodora po angielsku] Mogę?
- [po niemiecku] Nie to, co inni. - To znaczy?
- Wiele osób nie ma pracy ani pieniędzy. - Tak.
- To prawda. - Weźmy Teodorę.
- Hmm? - [Esther po angielsku] A nic.
[po niemiecku] Wam żyje się inaczej. Frankfurt, Szwajcaria.
Art Basel w Miami. Hmm?
[partner Cory] Tak, ale twoi rodzice zapracowali na wszystko w pocie czoła.
Teodora też ciężko pracuje, a zarabia grosze.
- [John] Sam poszukaj sobie pracy. - [Cora chichocze]
Po co? Mamy dość pieniędzy.
[John prycha]
[Philipp] To prawda.
Nie powinna podchodzić z prawej strony?
To takie ważne?
- [po angielsku] Skąd jesteś, Teodoro? - Z Andaluzji.
- Z Hiszpanii. - Ach.
- Tam też macie fabrykę, nie? - [Esther] W Walencji.
Dziękuję.
[po niemiecku] Czemu produkujemy tyle za granicą?
Uzależniamy się od innych.
Tania siła robocza?
- Obie strony na tym korzystają. - Zaczyna się.
- [Philipp] Obie? - [Cora] Tak.
- [Philipp] Czyżby? - [partner Cory ze śmiechem] O rany!
Aki, czytałeś publikację Johna o pyłku brzozy?
O alergiach? Tak, czytałem.
I co?
[Aki] Jeśli mogę coś dla ciebie zrobić,
to daj znać.
Co zrobić?
[John] Yyy… Nic.
To tylko mały naukowy spór.
W jakiej sprawie?
Przedmiotu naszych badań.
- [po angielsku] Kawy? - Chętnie.
- Nie wspominałeś. - Cora?
[Cora] Hmm? [po angielsku] Tak, poproszę.
[szum wody]
Coś nie tak z twoją publikacją?
[John] Hmm?
- Co miał na myśli Aki? - Ach. Nic.
- Nic? - Nic.
To nieistotny spór.
Ale o co?
Nic ciekawego.
Hmm?
[w tle Duet kwiatów Léo Delibes’a z opery Lakme]
Bliżej, tato.
Nagram filmik.
Pomachajcie! Pomachajcie!
Teodora!
[utwór cichnie i ustaje]
[John] Chodźcie!
[John, Alba i Philipp krzyczą]
[Philipp] Alba!
[Esther po angielsku] Popływasz?
- Lepiej nie. - Dobra.
A ty?
Nie, nie wchodzę do morza.
Boję się.
[Teodora] Hmm.
Miałam cię za kobietę, która lubi dreszczyk emocji.
[Alba] Tato!
[Philipp krzyczy radośnie]
- [telefon wibruje] - [okrzyki rodziny w wodzie]
[niedaleko rozmowy po francusku]
Tak?
Kazałam wam czekać.
[wzdycha]
Nie! [wzdycha]
To ślepy zaułek.
Zorganizuj konferencję.
[powolna, złowroga muzyka]
[po francusku] Przepraszam.
[grupa rozmawia po francusku]
[Esther] Mam to gdzieś!
[śmiechy]
Nie włączyłaś funkcji Find My Phone, mamo.
- [John] Nie znalazłem go. - [Esther] Dobra, idziemy.
- Dopiero przyjechaliśmy. - Przykro mi, ale muszę być osiągalna.
- Poradzą sobie sami. - Nie!
Wiedziałem. Wiedziałem.
[Esther wzdycha]
[Teodora] Znam w Marsylii sklep z tanimi telefonami.
[Esther] Pieprzyć to. Chcę najnowszy.
[Teodora] Mogę cię tam zabrać.
[Esther] Dobra, super.
[warkot silnika]
- [Esther] Dzięki. - [Teodora] Drobiazg.
[Esther] Nie bądźmy leniwi.
Potrzebujemy lepszej komunikacji.
I większej przejrzystości, żeby nadrobić braki.
[prycha]
Tak.
Dlatego od miesięcy próbujemy…
Kurwa. Nie słyszę cię.
Nie…
Nie palę. Przepraszam, ale…
Tak?
Nie!
Plany są niespójne.
To dlatego…
[w oddali – krzyki mew]
[Esther] Znasz to uczucie…
gdy twoje życie zaczyna toczyć się tak, jak nigdy nie chciałaś?
[oboje chichoczą]
Jasne, że nie. Twoje życie dopiero się zaczyna.
[Teodora chichocze]
[Esther wzdycha]
Czasem… mam dziwne myśli.
Jakie myśli?
O ucieczce.
Zniknięciu.
To może spróbuj?
Co?
Zniknąć na jakiś czas.
[Esther chichocze niepewnie]
[łagodna muzyka]
[nadal ta sama muzyka]
[Esther] Zraszacze nie działają.
[Esther odchrząkuje]
[muzyka cichnie i ustaje]
Chciałbym być twoim iPhone’em.
Przeczytałem dziś ciekawy artykuł o związkach.
[Esther] Mhm?
Im częściej para się dotyka, tym dłużej trwa jej związek.
- [Esther] Mówisz? - Mhm.
[szeptem] To dowiedzione naukowo.
Wzięłam tabletkę nasenną.
[John oddycha ciężko]
- Dzień dobry, Teodoro. - Dzień dobry.
Piękny rower.
- Dziękuję. - [Teodora] Z włókna węglowego?
Tak.
Osiem kilo?
[John] Dokładnie 7,4.
Och. Hamulce tarczowe.
[ze śmiechem] Tak.
Interesujesz się rowerami?
[pogodna muzyka instrumentalna]
[John się śmieje]
[soczysty szmer]
[Teodora] Pycha.
[muzyka cichnie i ustaje]
[warkot silnika]
[stukot klawiatury]
[Esther] Dzięki.
[hałas kosiarki cichnie]
[intensywny stukot klawiatury]
[Teodora] Esther.
Nie bądź dla siebie taka surowa.
[cichy trzask drzwi]
[na zewnątrz – niewyraźne okrzyki]
[Philipp] Przestań! Mam to w zdjęciach.
Mama zobaczy! Daj, ja zrobię.
Twoje wyszło lepiej.
[Teodora] Twoje!
- [szczęk drzwi] - [John dyszy]
- [Philipp] Czemu jesteś w tym tak dobra? - [Teodora] Nie wiem!
Znajomi też mi to mówią.
[John oddycha ciężko]
[Teodora] Lubię się z nimi wygłupiać.
[Teodora i Philipp śmieją się]
[intensywny stukot klawiatury]
[tupot nóżek po drewnie]
[Alba] Widziałam, jak Teodora ukradła ci komórkę.
Dlaczego tak mówisz?
Widziałam to.
[Teodora] Czemu miałabym?
Alba.
Dlaczego mi to zrobiłaś?
Zrobiłam coś nie tak?
[oddalające się kroki]
- Przepraszam. - [Teodora] Nie szkodzi.
[po francusku] Proszę pani, okno naprawione.
Jasne. Już idę.
- [złowroga muzyka] - [szelest liści]
[skrzypienie drzew]
[nadal złowroga muzyka]
Boże!
Cholera!
Nie przejmuj się. To tylko wygląda tak źle.
Tak mi przykro.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Wybierzesz się dziś ze mną na kolację?
Chętnie.
Tak?
Super.
Włóż coś ładnego.
[nadal złowroga muzyka – głośniej]
[Esther] Nie jestem nieszczęśliwa.
[prycha nerwowo]
Wszystko gra. Nie mam prawa być nieszczęśliwa.
Mam wspaniałe życie.
Świetną pracę, pieniądze, rodzinę.
Każdy ma prawo być nieszczęśliwy.
[w lokalu cicha muzyka jazzowa]
Tak.
Chyba tak.
- [kelnerka] Podać coś jeszcze? - Nie, dziękuję.
Yyy…
Umiesz dochować tajemnicy?
[Esther] Jasne.
[Teodora] Chodzi o Albę.
Coś się stało?
Cóż…
Chowa w szafie twój telefon.
[Esther chichocze cicho]
Zawsze jest o wszystko zazdrosna.
Tak.
Proszę, nic jej nie mów.
Kocha cię.
Nie karz jej za to.
[Esther] Ja nigdy nie wyglądałam tak naturalnie w tej sukience.
Pasuje ci.
Zatrzymaj ją.
Co?
Sukienkę.
- Serio? - Tak.
- Dzięki. - [Esther chichocze]
[głośny brzdęk]
Masz ochotę na przygodę?
[cichy szmer wody]
[Alba] Tato?
Tato.
[John] Hmm?
Hmm?
[Alba] W basenie jest żaba. Musimy ją wyłowić, bo umrze.
Sama spróbuj.
Jest za daleko.
[łagodny sygnał powiadomienia]
AKI – WIADOMOŚĆ TEKSTOWA
[wzdycha]
- [dudniąca muzyka klubowa] - [wokoło głośne rozmowy i śmiechy]
- [po francusku] Poznajcie Esther. - [wszyscy znajomi Teodory] Cześć!
- Jak się masz? - Cześć.
[po angielsku] Pięknie wyglądasz!
[Esther] Dziękuję. Och!
Jestem Amber. Jesteś tu na wakacjach?
- [Esther] Yyy… Tak. - Ja też.
Kocham Francję.
- Tak. - Ten antyczny klimat!
- Tak. - No i ludzie!
Wszyscy są tutaj tacy wyluzowani.
Nie uważasz?
Może kupię tu sobie dom i zostanę na zawsze.
[chichocze]
[ze śmiechem] Tak.
[chichocze]
Pa, Esther.
[Esther] Pa, Amber.
[Teodora] Hej.
Chcesz potańczyć?
Nie. Ale ty idź, śmiało.
- Na pewno? - Tak.
[chłopak 2] Zatańczmy.
- [nadal dudniąca muzyka klubowa] - [okrzyki i wiwaty]
[po angielsku] Nie, dzięki.
Czemu nie?
Co to jest?
Mezcal z tonikiem.
Ohyda.
[ze śmiechem] Wiem.
[Esther chichocze]
Wiem.
Skąd jesteś?
Z Frankfurtu. Z Niemiec.
Fajnie.
Tak, fajnie.
[w klubie remiks utworu Butter duetu HVOB]
Wyglądasz znajomo.
Spotkaliśmy się już?
Zapamiętałbym.
[rytmiczna muzyka klubowa]
[muzyka cichnie i ustaje]
[szum fal]
[liczne śmiechy]
[łagodna muzyka smyczkowa]
[wszyscy śmieją się i dyszą]
[Teodora] Magicznie, co?
[okrzyki]
- [dziewczyna 1] Chodź, Amber! - [chłopak 1] Co jest?
[Esther] Ja nie wchodzę. Idź sam.
Na pewno?
[Esther] Tak. Nie chcę.
Czemu nie?
[Amber] Esther!
Właź!
To bardzo orzeźwiające!
- [chłopak 1] Chodź. - [Esther wzdycha]
No dobra!
[muzyka smyczkowa przyśpiesza]
[niewyraźne okrzyki]
Nie mogę, nie mogę…
Pomogę ci.
[Amber] Dalej, Esther!
Powoli.
Dobra.
Dobrze.
[nadal ta sama muzyka smyczkowa]
[radosne okrzyki]
- [zduszony krzyk] - [muzyka cichnie i ustaje]
[znów łagodna muzyka smyczkowa]
[chłopak 1] Hej.
[dziewczyna 2 po francusku] Taka jedna miała w hotelu całą walizkę kremów.
Kremy do stóp, do rąk, do twarzy, pod oczy, krem do szyi…
- A do dupy? - [śmiechy]
[dziewczyna 2] Do dupy pewnie też.
- [Teodora] Gdzie byliście? - [Esther] Poszliśmy na spacer.
- [dziewczyna 1] Chcę nowy motocykl. - [chłopak 2] Jakiś konkretny?
Yamaha YZ250F.
[chichocze] Jasne.
Ale dałbym ci taki.
[głośne mlaskanie]
[Esther] Mm!
[po angielsku] Pycha.
Świeższego nie znajdziesz.
Gdzie Amber?
Zmyła się.
[głośne podmuchy wiatru]
[silnik gaśnie]
[Esther] Od lat nie czułam się tak wolna.
[Esther prycha]
„Stary świat umiera.
A nowy rodzi się w bólach.
Nadszedł czas potworów”.
[parska śmiechem]
Kto to napisał?
Antonio Gramsci.
Czytałaś Gramsciego?
No co ty? Jestem tylko sprzątaczką.
[obie się śmieją]
[Esther] Zabawna jesteś.
[tupot nóżek po drewnie]
[skrzypienie drzwi]
[drzwi się zamykają]
[Aki] Chcieliśmy się pożegnać.
Gdzie twój tata?
[Alba] Nie wiem.
[Aki] To ważne.
Muszę z nim pomówić.
Niech do mnie zadzwoni.
Zrobił coś złego?
Idziemy.
Niech do mnie zadzwoni.
[oddalające się kroki]
- [niewyraźne rozmowy] - [z głośników – francuska piosenka]
[John] Życie z nią to nie bajka.
Jest okropnie sztywna i egocentryczna.
Skupiona na sobie.
Wkurza mnie to, że się tak na mnie wyżywa.
Robię…
Robię, co tylko mogę.
Zawsze staram się…
Zawsze staram się nad wszystkim panować.
Wiem.
John.
Jesteś mądry i silny.
Nie pozwól nikomu sobie tego odebrać.
Ona nie poradzi sobie bez ciebie.
- W sumie… - [plusk nalewanego napoju]
Dzięki. Dziękuję.
[odstawia kieliszek]
[szmer przesuwania]
[wzdycha]
[pośród ciszy tylko cykanie świerszczy]
[kroki]
[brzdęk szkła]
- Teodora grzebała w twoich rzeczach. - [Esther zamyka lodówkę]
Zabrała parę majtek.
Różowe z białą koronką.
[Esther prycha]
Alba…
Po co miałaby mi ukraść majtki?
Przestań ją oskarżać o takie rzeczy.
Nic ci nie zrobiła.
Ja nie kłamię.
Tylko ona.
Córeczko.
[Esther] Aki tu był.
- Powiedz mi, co się dzieje. - Nic.
[Esther] Co jest nie tak z publikacją?
[John stęka]
- Nic. - Przestań kłamać, John!
Przestań.
[wzdycha]
Powiedzieli mi…
że sfałszowałem wyniki, i teraz chcą mnie zwolnić.
- To zwykła wpadka. - Co? [chichocze nerwowo]
Jestem pod taką presją, że ledwo mogę oddychać.
[melancholijna muzyka instrumentalna]
A najgorsze, że już we mnie nie wierzysz.
Obchodzą cię tylko własne sukcesy.
[wzdycha]
Przestałaś mnie szanować. Szanować nas.
[prycha] Sam zacząłem już w siebie wątpić.
[bardzo głośno] Co zacznę, to spierdolę!
[wzdycha]
[nadal ta sama muzyka]
[pukanie]
- [drzwi się otwierają] - [Esther] Hmm?
- Cześć. - [Esther] Och. Cześć.
Zrobiłam świeżą lemoniadę.
Dziękuję.
Jakaś ty miła.
[Esther] Mm.
- [stuknięcie szklanki] - [wzdycha z ulgą]
[tajemnicza muzyka]
ESTHER, JESTEŚ PIĘKNA I CZUŁA.
[Teodora] Szaleje za tobą.
MUSZĘ CIĘ ZOBACZYĆ – LUCIEN
[ciężkie oddechy]
[nadal tajemnicza muzyka – głośniej]
[klaśnięcia]
[telefon wibruje]
[klaśnięcia]
[muzyka narasta i urywa się]
[drzwi się otwierają]
[Alba] Mogę tu spać?
[Philipp] Idź do mamy.
- [Alba mruczy przecząco] - Alba, wynocha!
- Nauczę cię sztuczki. - Sztuczki?
Wiem, jak to działa. Wszyscy wiedzą.
Kazałem ci stąd wyjść!
Wynocha!
[wzdycha]
[kliknięcie]
[cichy brzdęk]
[szczęk zamka]
[łagodna muzyka instrumentalna]
[oboje dyszą]
Cieszę się, że zadzwoniłaś.
[łagodna muzyka smyczkowa]
Bardzo.
Na pewno tego chcesz?
Tak.
[oboje chichoczą]
[nadal muzyka smyczkowa – głośniej]
[warkot silników]
[muzyka zagłusza pozostałe dźwięki]
[nadal muzyka smyczkowa – ciszej]
[szelest kart]
[muzyka cichnie i ustaje]
[wzdycha]
[Philipp] Gdzie mama?
Potrzebuje dnia dla siebie.
Chyba.
Jutro moja kolej. [chichocze]
Mhm.
[John] Usiądź, Teodoro. Napij się z nami kawy. Hmm?
Dziękuję.
Dobrze spałaś, Alba?
Gdzie twoja żaba?
[Alba] Nie mogę jej zatrzymać.
Czemu nie?
Dom to nie miejsce dla żab.
[Teodora] Znajdziemy coś lepszego.
Zadzwoniła do mnie znajoma.
Pytała, czy może mnie tu odwiedzić.
Masz coś przeciwko?
Nie, skąd.
Dobrze.
Mogłabyś mi nalać kawy?
Jasne.
[powolna, złowroga muzyka]
- [szmer nalewanej kawy] - [stukot kubka]
[nadal złowroga muzyka – głośniej]
[pstryknięcie]
[kolejne pstryknięcia]
[po francusku] Dupek. Kutas.
Suka.
Dupek.
Kutas.
Suka.
Dupek.
Kutas. Suka.
[złowroga muzyka narasta]
[muzyka cichnie i ustaje]
[Philipp] Co ona tu robi?
„Droga Coro, zajrzyj, proszę, do Johna i dzieci.
Nie będzie mnie jakiś czas. Nie martwcie się o mnie”.
Co to ma znaczyć?
Nie wróci?
Jasne, że wróci.
Potrzebuje tylko małej przerwy.
Jak każdy.
No wiecie…
Długo jej nie będzie?
Pewnie kilka dni.
Yyy…
Czasem człowiek musi się na chwilę wyłączyć.
To zupełnie normalne.
Hmm?
To… normalne.
Aki próbuje się do ciebie dodzwonić.
Wiem.
- To prawda, co mówią? - [szeptem] Nie tutaj!
[Cora ściszonym głosem] Nie widzisz, że ta dziewczyna objęła tu nową rolę?
Ze sprzątaczki zmieniła się w członka rodziny.
- Cora… - To niedobrze.
To niebezpieczne.
[tajemnicza muzyka instrumentalna]
[John wzdycha]
[Cora] Mogę zostać na noc. Pomóc ci.
[John] Poradzę sobie.
Przestań! Nie tutaj. Nie żartuję.
Błagam cię. Mówię serio!
Cora, przestań.
- Dość tego. - [Cora chichocze]
[nadal ta sama muzyka]
[muzyka zagłusza pozostałe dźwięki]
[śmieją się]
[Esther sapie]
[Esther jęczy i dyszy]
[nadal ta sama muzyka – ciszej]
[pukanie]
[Teodora] Alba?
Nie śpisz?
Już śpię!
[drzwi się otwierają]
Dobranoc, Alba.
Dobranoc.
[muzyka cichnie i ustaje]
Który tom?
Szósty.
Szybko czytasz.
[melancholijna muzyka instrumentalna]
Jeszcze trochę.
[wzdycha]
[stęka]
[chrzęst kamyczków]
[Teodora] Co robisz?
Przepraszam. Chciałem…
Chciałem cię tylko… odwiedzić.
Bez takich.
Spierdalaj.
[złowroga muzyka]
[w oddali – szczekanie psów]
[muzyka cichnie i ustaje]
[szelest plastiku]
- [Lucien] Co robisz? - [Esther wciąga powietrze]
- Wystraszyłeś mnie! - [Lucien] Przepraszam.
[Esther] Co to jest?
Mięso.
Resztki.
[chichocze]
Na co ci tyle mięsa?
No nie wiem…
Na grilla.
Jakąś imprezę.
Zamróź je, bo zgnije.
To chyba już zgniło.
[pełne napięcia akordy gitarowe]
Ohyda.
[rytmiczna muzyka z akordami gitarowymi]
[telefon wibruje]
[muzyka narasta]
[muzyka urywa się]
[w radiu francuska piosenka hip-hopowa]
[oboje się śmieją]
- [pukanie] - [drzwi się otwierają]
- [Teodora] Cześć. - Cześć.
Przepraszam, John. Nie chciałam ci przeszkadzać.
Wybieram się ze znajomymi na imprezę urodzinową.
- Pójdziesz z nami? - Yyy…
Nie, lepiej…
Lepiej tu zostanę.
Dobra.
[głośny plusk]
[kolejny plusk]
- [w oddali uderzenia piłki i stęknięcia] - [pstryknięcia]
[tajemnicza muzyka]
- [Alba] Tato! - [John stęka]
[Alba] Tato, zobacz! Pokażę ci coś.
Co?
Hej, hej, hej. Nie tutaj. [dyszy]
Oddaj mi ją.
[maszyna wyrzuca kolejne piłki]
To niebezpieczne. No dalej.
Oddaj mi ją.
[John odbiega, stęka]
- To moje. - [John] Później.
[stęka]
[rytmiczna, dudniąca muzyka]
[muzyka zagłusza pozostałe dźwięki]
[w mijanym mieszkaniu niewyraźne krzyki]
Chodźmy gdzie indziej.
No weź, Estelle ma urodziny.
Kiepsko się czuję.
To ci poprawi humor, słowo.
No chodź. Allez.
[Esther chichocze]
[muzyka cichnie i ustaje]
- [głośna muzyka klubowa] - [śmiechy i niewyraźne rozmowy]
- [mężczyzna] Przyjechałaś ze znajomymi? - Nie, z rodziną. Z dziećmi.
- Masz dzieci? - Tak. A ty?
- Jesteś mamą? - Tak.
Ja nie mam dzieci.
Nie żebym ich nie lubił czy coś, ale…
Chyba nie są mi potrzebne do szczęścia.
[Esther] Mhm.
Musiałbym oglądać filmy familijne.
Gnojki przejadłyby mi całą kasę.
Nie pozwoliłyby podróżować.
A to dopiero początek.
- Powoli zniszczyłyby mi życie. - Skąd znasz Estelle?
Hę?
Pytałam, skąd znasz Estelle.
Pracuje w hotelowym barze.
Robi świetne drinki.
W którym hotelu?
La Fontaine.
On chyba też tam pracuje.
[niewyraźne rozmowy po francusku]
Cholera.
Muszę lecieć. Wybacz.
Tata ma urodziny.
Rodzinna impreza.
Koszmar.
Miło było cię poznać, Ellen.
- Esther. - Esther.
Miłej zabawy.
- [muzyka cichnie] - [rozmowy urywają się]
[zapada cisza]
[złowroga muzyka]
[znów muzyka i gwar rozmów]
[wzdycha]
John.
Oddzwoń.
Wracam do domu.
[Lucien] Wszystko gra?
[Esther] Tak.
Tak.
Gdzie jest łazienka?
À gauche. Po lewej.
Dobra. Dzięki.
Kurwa.
[oddycha ciężko]
[wzdycha]
[głośne kapanie]
[pełne napięcia akordy gitarowe]
[dyszy]
[niewyraźne rozmowy po francusku]
[złowroga, dudniąca muzyka]
[głośne mlaskanie]
- A ty dokąd? - [Teodora] Wracam do domu.
Przepuść mnie.
[Esther stęka]
Myślałam, że się przyjaźnimy.
Nigdy nie byłam twoją przyjaciółką, Esther.
Ani twoją gosposią.
[warkot silników]
[Teodora] Od początku nie traktowałaś nas jak równych.
[Esther] To powinno pomóc.
No dobrze.
[Teodora] Macie wysokie ogrodzenia.
Ale nie oddzielicie waszego idealnego świata od naszego.
[warkot silników]
[Teodora] Nie jesteście już bezpieczni.
Nie ukryjecie się.
Bo nas jest wielu…
a was – zaledwie garstka.
[muzyka narasta]
- [muzyka urywa się] - [odgłosy mlaskania i gryzienia]
[coraz głośniejszy warkot silników]
[silniki gasną]
[wołanie po francusku]
[okrzyki i wiwaty]
- [pluski] - [radosne okrzyki]
[w oddali – radosne okrzyki]
[liczne śmiechy]
- [Teodora] Oddawaj! - Teodora. Teodora!
[Lucien stęka i śmieje się]
Co robicie?
Yyy…
Przepraszam, John. Nie chcieliśmy cię obudzić.
Chcieliśmy tylko popływać.
Następnym razem poproś o zgodę, jasne?
- Mhm. - [John] I posprzątajcie.
- [Lucien chichocze] - Rano będzie tu błyszczało.
[Lucien stęka]
Dobra.
[oddalające się kroki]
- [przyjaciele Teodory chichoczą] - [chłopak 2] Chodźcie.
- Dalej! - Wskakujcie!
[radosne okrzyki]
[John] Wychodzisz?
[Cora] Wyrzuć ich.
[na zewnątrz radosne okrzyki]
[trzask drzwi]
[warkot uruchamianego silnika]
[w oddali – okrzyki i śmiechy]
[wzdycha]
[tupot nóżek po drewnie]
[powolna, złowroga muzyka]
[ta sama muzyka – głośniej]
[tupot nie ustaje]
[ta sama muzyka ze smyczkowymi tonami]
[Teodora] John?
Mówiłam ci.
Te szkodniki są jak zaraza.
[muzyka powoli narasta]
- [uderzenie] - [muzyka się urywa]
[delikatny szum liści na wietrze]
[melancholijna muzyka instrumentalna]
[metaliczny trzask]
Alba? [szeptem] Alba?
[brzdęk]
[oddalające się kroki]
[cichy szmer wody]
- [piknięcie] - [szum mikrofalówki]
[cichy szmer robaków]
[warkot silników]
[metaliczne skrzypienie]
[piknięcie]
[ta sama muzyka – głośniej]
[metaliczny brzdęk]
[muzyka urywa się]
[całkowita cisza]
[powolna, złowroga muzyka]
[upiorny akord]
[nadal ta sama muzyka]
[upiorny akord]
[muzyka cichnie i ustaje]
[łagodna muzyka smyczkowa]
[muzyka cichnie i ustaje]
[złowroga muzyka z dudnieniem i pełnymi napięcia akordami]
[muzyka narasta i ustaje]
[tajemnicza muzyka elektroniczna]
Napisy dla niesłyszących: Krzysiek Igielski
Na podstawie tłumaczenia Aleksandry Basińskiej