1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.LT

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.LT

3
00:00:13,555 --> 00:00:16,599
เอลเวย์ห่วยแตก

4
00:00:16,683 --> 00:00:19,561
เอลเวย์ห่วยแตก

5
00:00:19,644 --> 00:00:22,397
ฉันว่าเขามันหลงตัวเอง เป็นเด็กนิสัยเสีย

6
00:00:22,480 --> 00:00:25,775
มาเลย เอลเวย์
แกโดนเปลหามออกนอกสนามแน่ ไอ้ไก่อ่อน

7
00:00:25,859 --> 00:00:26,943
กลับบ้านไป เอลเวย์

8
00:00:27,027 --> 00:00:29,237
เขามีชื่อเสียงเงินทองล้นฟ้า

9
00:00:29,320 --> 00:00:31,656
แต่สื่อให้แสงเขามากเกินไปหรือเปล่า

10
00:00:31,740 --> 00:00:34,075
ผมสงสารเด็กนั่นนะ เขาตกเป็นเป้า

11
00:00:34,159 --> 00:00:35,201
คุณแกร่งพอหรือเปล่า

12
00:00:35,285 --> 00:00:37,287
รู้สึกแกร่งพอที่จะเป็นควอเตอร์แบ็กไหม

13
00:00:37,370 --> 00:00:41,041
โดนอีกแล้วครับ
จอห์น เอลเวย์โดนแซ็กไปสี่ครั้งแล้ว

14
00:00:41,124 --> 00:00:43,168
เขาไม่ใช่คนที่จะพาคุณคว้าแชมป์ได้

15
00:00:43,251 --> 00:00:46,504
โห่

16
00:00:47,088 --> 00:00:49,340
ผมรักน่านน้ำ ผมรักเรือ

17
00:00:51,134 --> 00:00:53,136
มันเป็นที่ปลอดภัยสำหรับผมมาตลอด

18
00:00:58,767 --> 00:01:02,562
ได้มาที่นี่ ได้ลงน้ำ ล่องเรือ ผ่อนคลาย

19
00:01:03,897 --> 00:01:06,316
ผมชอบนะ ชอบที่ไม่ต้องเครียดอีกแล้ว

20
00:01:06,399 --> 00:01:07,692
เขาขว้างลูกไม่ออกเลย

21
00:01:07,776 --> 00:01:09,861
เฮ้ย เอลเวย์ ไอ้แต๋ว

22
00:01:10,820 --> 00:01:14,282
สำหรับผม ผมไม่เคยรู้ว่าตัวเองเครียด
เพราะผมอยู่กับความเครียดตลอดเวลา

23
00:01:16,493 --> 00:01:18,411
ผมเชื่อในเส้นทางที่ยากลำบากมาตลอด

24
00:01:18,495 --> 00:01:21,206
เพราะผมเชื่อว่านั่นคือทางเดียว
ที่เราจะประสบความสำเร็จได้

25
00:01:22,999 --> 00:01:25,668
เราไปเส้นทางที่ยากลำบาก
เราก็จะได้รับผลตอบแทน

26
00:01:25,752 --> 00:01:30,173
จอห์น เอลเวย์ ควอเตอร์แบ็ก
พรสวรรค์สูงสุดที่เคยลงเล่นในเอ็นเอฟแอล

27
00:01:30,256 --> 00:01:33,301
สำหรับผม การได้นั่งพัก
แล้วย้อนดู 50 ปีที่ผ่านมา

28
00:01:33,384 --> 00:01:36,012
จอห์น เอลเวย์ทำสำเร็จอีกครั้งครับ

29
00:01:36,096 --> 00:01:37,263
บรองโกส์ชนะ

30
00:01:37,347 --> 00:01:40,266
ตลอดชีวิตผม ชัยชนะคือสิ่งสำคัญที่สุด

31
00:01:40,350 --> 00:01:43,770
การคว้าแชมป์ซูเปอร์โบว์ลคือเป้าหมายเดียว
ในอาชีพที่ยังไม่สำเร็จใช่ไหมครับ

32
00:01:43,853 --> 00:01:47,107
ผมยังจำได้ ตอนที่รู้สึกถึงความรับผิดชอบ

33
00:01:47,190 --> 00:01:49,734
กับความคาดหวังว่าต้องเก่งที่สุด

34
00:01:50,235 --> 00:01:52,946
ความยิ่งใหญ่มันมากกว่าแค่ผลงานในสนาม

35
00:01:53,947 --> 00:01:57,450
แต่ผมต้องเสียสละทุกอย่างที่ผมรัก
เพื่อให้ทำได้สำเร็จ

36
00:01:57,534 --> 00:01:59,619
ฟุตบอลนัดนี้สำคัญแค่ไหน

37
00:01:59,702 --> 00:02:03,039
จอห์น เอลเวย์อยากชนะฟุตบอลนัดนี้มากแค่ไหน

38
00:02:06,918 --> 00:02:11,881
(จอห์น เอลเวย์:
เจ้าตำนานทีมเดนเวอร์ บรองโกส์)

39
00:02:27,605 --> 00:02:29,899
- มองเห็นผมนะครับ
- เห็นครับ ชัดเลย

40
00:02:33,236 --> 00:02:35,113
ผมไม่เคยไปเดนเวอร์เลย ก่อนจะลงเครื่อง

41
00:02:35,196 --> 00:02:36,156
(เดนเวอร์ โคโลราโด)

42
00:02:36,239 --> 00:02:40,451
บ้านเราอยู่ในเทือกเขา
เป็นเมืองเก่าที่ฝุ่นทรายคละคลุ้ง

43
00:02:40,535 --> 00:02:44,038
รู้สึกคล้ายๆ อยู่ในแดนคาวบอยเลย

44
00:02:44,539 --> 00:02:48,251
ที่นั่นเป็นเมืองของบรองโกส์มาตลอด
สมัยนั้นก็เช่นกัน

45
00:02:48,334 --> 00:02:51,588
ผมอยู่ที่นี่มาตั้งแต่ปี 70
แล้วเมืองก็เหมือนเดิมมาตลอด

46
00:02:51,671 --> 00:02:52,714
บ้าคลั่ง

47
00:02:54,632 --> 00:02:56,467
บุก

48
00:02:57,051 --> 00:03:01,097
ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นแล้วครับ
บรองโกส์ได้ไปซูเปอร์โบว์ล

49
00:03:01,931 --> 00:03:05,393
ในที่สุดเราก็ได้ไปซูเปอร์โบว์ลในปี 77

50
00:03:05,476 --> 00:03:08,146
แล้วหลังจากนั้น กระแสก็ซาลง

51
00:03:11,316 --> 00:03:16,571
เมืองนั้นอยากเรียกตัวเอง
ว่าเมืองเมเจอร์ลีกในทางที่แย่ที่สุด

52
00:03:17,322 --> 00:03:21,159
ทุกอย่างเปลี่ยนไปสำหรับโคโลราโดเมื่อปี 1983

53
00:03:21,242 --> 00:03:27,207
ตอนเขาเข้ามา
เขาเป็นเหมือนดาวเด่นที่เมืองนี้ไม่เคยมี

54
00:03:27,290 --> 00:03:29,250
ที่ทำให้ทุกอย่างเดินหน้า

55
00:03:29,876 --> 00:03:33,046
(ปี 1983)

56
00:03:33,129 --> 00:03:34,547
ตอนผมไปเข้าค่ายฝึกซ้อม

57
00:03:34,631 --> 00:03:38,801
ที่นั่นมีรถพ่วงหลายคัน
มากันทุกสำนักข่าว ทุกรายการวิทยุ

58
00:03:40,803 --> 00:03:43,681
เขาอาจจะเป็นคนแรก
ที่สื่อทำการ "ตามติดชีวิตเอลเวย์"

59
00:03:43,765 --> 00:03:46,643
เฝ้าตามดูเขาทุกวัน ว่าเขาทำอะไร ไปที่ไหน

60
00:03:47,727 --> 00:03:50,355
สมัยนี้พอมีโซเชียลมีเดีย มันก็กลายเป็นเรื่องปกติ

61
00:03:50,438 --> 00:03:51,940
แต่สมัยนั้น มันไม่ปกติ

62
00:03:52,815 --> 00:03:56,527
เอซ ซ้ายสี่ ช่อง 88 36
ออฟเฟนซีฟแท็กเกิลประกบตัวต่อตัว พร้อม

63
00:03:56,611 --> 00:03:59,656
คนก็มาดูการซ้อมกันเยอะมาก

64
00:03:59,739 --> 00:04:01,032
เอาเลย ทีมรุก

65
00:04:01,115 --> 00:04:02,700
เอาเลย ดันมันกลับไป

66
00:04:02,784 --> 00:04:05,995
ลุยมัน ไปอัดมันเลย

67
00:04:06,079 --> 00:04:07,997
ผมว่าตอนนั้นผมก็รู้ว่าบรองโกส์ดังแค่ไหน

68
00:04:08,081 --> 00:04:10,124
ในแถบเทือกเขาร็อกกี้สมัยนั้น

69
00:04:10,708 --> 00:04:12,502
แดง 28 ฮัต

70
00:04:19,509 --> 00:04:21,803
เรื่องความกดดันที่คนอื่นยัดเยียดให้ผม

71
00:04:21,886 --> 00:04:24,764
กับข่าวในหนังสือพิมพ์ ผมพยายามไม่ไปคิดมาก

72
00:04:24,847 --> 00:04:26,724
ผมปล่อยมันเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา

73
00:04:26,808 --> 00:04:30,687
ผมคิดว่าการใช้ชีวิตตามมาตรฐานเหล่านั้น

74
00:04:30,770 --> 00:04:32,730
มันมีแต่จะเพิ่มความกดดันให้ตัวเอง

75
00:04:32,814 --> 00:04:36,192
แล้วมันจะด้อยค่าความ… หรือ…

76
00:04:39,570 --> 00:04:41,447
ใช่ สื่อตามติดคุณเลย

77
00:04:43,616 --> 00:04:45,952
ปีแรกของผม เราเปิดฤดูกาลที่พิตส์เบิร์ก

78
00:04:46,536 --> 00:04:49,747
(ที่นี่ถิ่นสตีลเลอร์ส)

79
00:04:50,331 --> 00:04:51,833
ผมตื่นเต้นมากๆ

80
00:04:52,417 --> 00:04:54,127
คำถามคงจะไปตกที่จอห์น เอลเวย์

81
00:04:54,210 --> 00:04:55,753
นี่คือเกมแรกของเขา

82
00:04:55,837 --> 00:04:58,840
เป็นนัดเปิดตัวที่ฮืออาที่สุด
ในจำนวนผู้เล่นทุกคนที่เคยลงเล่นเอ็นเอฟแอล

83
00:04:59,340 --> 00:05:04,137
สัญญาฉบับแรกของผม
เซ็นยาวห้าปี ได้ค่าเหนื่อยห้าล้านเหรียญ

84
00:05:04,220 --> 00:05:07,515
สมัยนั้น นั่นเป็นค่าเหนื่อย
ที่แพงที่สุดในเอ็นเอฟแอล

85
00:05:07,598 --> 00:05:11,269
แน่นอนว่ามีตัวเก๋าในลีกหลายคนที่ไม่พอใจ

86
00:05:14,480 --> 00:05:18,318
น่าสนใจนะครับ
ชายหนุ่มที่กระแสแรงอย่างเอลเวย์

87
00:05:18,401 --> 00:05:21,404
แม้แต่ทีมฟุตบอลหลายๆ ทีม
ก็ยังให้ความสนใจอย่างเห็นได้ชัด

88
00:05:21,487 --> 00:05:23,948
ทุกคนต่างชะเง้อมองดูว่าเขาจะทำอะไร

89
00:05:24,699 --> 00:05:28,286
ตอนลงไปที่เส้นแบ่งแดน ผมยังทึ่งอยู่เลย

90
00:05:28,369 --> 00:05:31,164
ที่ผมได้ลงตำแหน่งควอเตอร์แบ็กในเอ็นเอฟแอล

91
00:05:32,874 --> 00:05:36,586
ผมมองข้ามเส้นแบ่งแดนไป
ผมเห็นแจ็ค แลมเบิร์ตอยู่ฝั่งนั้น

92
00:05:36,669 --> 00:05:40,256
เทซ้าย เอซ เสาซ้ายฉันเอง

93
00:05:40,340 --> 00:05:44,635
เขาตะโกนสั่งการ ฟันหน้าไม่มี น้ำลายก็กระเด็น

94
00:05:44,719 --> 00:05:48,473
ตอนออกจากสนามซีรีส์แรก
ผมก็คิด "ผมไม่แน่ใจแล้วว่าอยากทำอาชีพนี้"

95
00:05:48,556 --> 00:05:49,557
ฮัต

96
00:06:01,694 --> 00:06:03,363
เกมนั้นผมเล่นได้ไม่ดีนัก

97
00:06:03,446 --> 00:06:05,031
ขว้างแปด เข้าหนึ่ง โดนแย่งหนึ่ง

98
00:06:05,615 --> 00:06:07,533
ผมเลยถูกเปลี่ยนออกช่วงพักครึ่ง

99
00:06:08,117 --> 00:06:11,788
ผมสงสารเด็กนั่นนะ
เขาตกเป็นเป้าของพิตส์เบิร์ก สตีลเลอร์ส

100
00:06:11,871 --> 00:06:14,582
ความเจ็บปวดที่ต้องเผชิญ
สำหรับเด็กกำลังโตในเอ็นเอฟแอล

101
00:06:14,665 --> 00:06:16,459
ไม่มีใครคู่ควรกับค่าเหนื่อยห้าล้าน

102
00:06:17,627 --> 00:06:24,634
(จอห์น เอลเวย์:
ความท้อแท้ของรูกี้เอ็นเอฟแอล)

103
00:06:25,885 --> 00:06:30,098
ผมยังจำความรู้สึก
ของความรับผิดชอบและความคาดหวัง

104
00:06:30,181 --> 00:06:33,184
ที่ผมต้องแบกไว้บนบ่าตั้งแต่ยังเด็กได้อยู่เลย

105
00:06:37,313 --> 00:06:39,524
เขาชอบเอาชนะมาตลอด

106
00:06:39,607 --> 00:06:43,403
เขาเล่นกีฬาทุกชนิด
เขาสนุกกับมัน แล้วเขาก็ทุ่มเท

107
00:06:43,486 --> 00:06:46,030
แต่เขาก็รักฟุตบอลมาตลอด

108
00:06:47,657 --> 00:06:51,786
ผมจำได้ว่าพวกเด็กๆ ลงเล่นเกมแรก
ผมก็ถาม "โค้ช เป็นไงบ้าง"

109
00:06:51,869 --> 00:06:56,124
เขาตอบว่า "ถ้าลูกคุณไม่ใช่
รันนิ่งแบ็กที่เร็วที่สุด เก่งที่สุด

110
00:06:56,207 --> 00:06:57,667
ที่เคยมีมาในเกมระดับนี้

111
00:06:57,750 --> 00:07:00,503
ก็แปลว่าคนอื่นห่วยแตกสุดๆ"

112
00:07:02,547 --> 00:07:04,257
พ่อผมเป็นโค้ชฟุตบอล

113
00:07:04,757 --> 00:07:07,677
เขามีอิทธิพลกับวิธีการเล่นของผมมากๆ

114
00:07:09,887 --> 00:07:12,056
การสอนคืองานถนัดที่สุดของพ่อ

115
00:07:12,140 --> 00:07:14,225
ไม่ใช่งานโค้ช แต่เป็นการสั่งสอน

116
00:07:14,308 --> 00:07:15,852
เราจะพูดให้แต่ละคนเข้าใจได้ยังไง

117
00:07:16,477 --> 00:07:20,731
แต่ผมคิดว่านั่นก็เป็นเหตุผลหนึ่ง
ที่หลายๆ คนยกย่องพ่อ

118
00:07:21,315 --> 00:07:23,526
พ่อสอนเราและสอนผมเสมอว่า

119
00:07:23,609 --> 00:07:25,987
"จงปฏิบัติกับคนอื่น
ให้เหมือนที่อยากได้รับการปฏิบัติ"

120
00:07:29,365 --> 00:07:32,326
ผมมีน้องสาวฝาแฝด
พี่สาวผม ลี แอนน์โตกว่าผมปีครึ่ง

121
00:07:32,410 --> 00:07:35,455
เรามีเด็กเล็กสามคนในช่วงเวลาปีครึ่ง

122
00:07:35,538 --> 00:07:37,206
เราก็เลยสนิทกันมากๆ

123
00:07:37,290 --> 00:07:39,792
นี่คือผมกับน้องสาวฝาแฝด แจน่า

124
00:07:39,876 --> 00:07:41,627
จริงๆ ผมชอบที่มีฝาแฝดนะ

125
00:07:41,711 --> 00:07:45,006
เราเป็นเพื่อนสนิทกัน
ความสัมพันธ์ที่เรามีต่อกันมันดีมากๆ

126
00:07:45,089 --> 00:07:46,132
เราไม่เคยทะเลาะกัน

127
00:07:46,215 --> 00:07:49,510
คุณคิดว่าฝาแฝดชายกับหญิง
อายุเท่ากัน คงทะเลาะกันเป็นประจำ

128
00:07:49,594 --> 00:07:51,262
แต่เราไม่เคยทะเลาะกันแรงๆ

129
00:07:51,345 --> 00:07:53,681
เราดูแลกัน เราอยู่ข้างกัน

130
00:07:53,764 --> 00:07:55,349
ไม่เคยเอาเรื่องพี่น้องไปฟ้องคนอื่น

131
00:07:55,433 --> 00:07:58,144
ถ้าจอห์นไม่ควรทำอะไร เขาก็จะทำ

132
00:07:58,227 --> 00:08:00,688
เธอเป็นคนที่ช่วยผมจากปัญหาเสมอ

133
00:08:00,771 --> 00:08:05,234
ถ้าผมออกนอกลู่ทาง
เธอก็เป็นคนที่ดึงผมกลับเข้ามา

134
00:08:05,943 --> 00:08:06,986
(เจเน็ต เอลเวย์
แม่ของจอห์น)

135
00:08:07,069 --> 00:08:08,946
ฉันจำได้ว่าพอแม่กลับบ้าน

136
00:08:09,030 --> 00:08:11,574
เราก็จะถามว่าใครชนะ ฝั่งดีหรือฝั่งร้าย

137
00:08:11,657 --> 00:08:13,951
เวลาฝั่งดีชนะก็จะเป็นสัปดาห์ที่ดี

138
00:08:14,035 --> 00:08:15,828
เพราะพ่อฉันก็จะอารมณ์ดี

139
00:08:15,912 --> 00:08:18,247
เวลาฝั่งร้ายชนะ สัปดาห์นั้นก็จะเงียบ

140
00:08:18,331 --> 00:08:21,751
เราก็เลยคอยลุ้นให้ฝั่งดีชนะเสมอ

141
00:08:22,752 --> 00:08:27,006
หลายๆ ครั้ง
พ่อรับเรื่องแย่ๆ มาใส่ตัวมากเกินควร

142
00:08:27,673 --> 00:08:29,800
เวลาทีมไม่ชนะ ก็เป็นความผิดพ่อ

143
00:08:29,884 --> 00:08:33,554
ผมคิดว่าพ่อเก็บมันไว้กับตัวเอง
แทนที่จะระบายบางเรื่องออกมา

144
00:08:33,638 --> 00:08:37,642
ผมว่านั่นคงเป็นเหตุผล
ที่พ่ออารมณ์เสียกับความพ่ายแพ้ได้ขนาดนั้น

145
00:08:37,725 --> 00:08:40,645
เพราะพ่อรู้สึกว่าเขาทำได้ไม่พอ

146
00:08:42,230 --> 00:08:45,900
ถ้าทีมเล่นได้ไม่ดี เราก็จะเริ่มสัมผัสได้ "ไม่นะ"

147
00:08:45,983 --> 00:08:47,235
ตอนเด็กๆ เราก็รู้

148
00:08:48,236 --> 00:08:52,240
แล้วพ่อก็จะถูกไล่ออก แล้วไปหางานที่อื่น

149
00:08:52,823 --> 00:08:53,699
มันน่าเศร้ามากๆ

150
00:08:53,783 --> 00:08:57,119
ทุกครั้งที่เราย้ายบ้าน
ฉันก็จะร้องไห้ตลอดช่วงการย้าย

151
00:08:57,620 --> 00:08:59,956
ชัยชนะกับความพ่ายแพ้
กลายเป็นเรื่องสำคัญมากๆ

152
00:09:01,874 --> 00:09:05,711
(ปี 1977
กรานาดาฮิลส์ แคลิฟอร์เนีย)

153
00:09:05,795 --> 00:09:08,839
ตอนมัธยมปลาย เราย้ายมาที่แคลิฟอร์เนียใต้

154
00:09:08,923 --> 00:09:11,342
นั่นคือคัลเจอร์ช็อกครั้งใหญ่ที่สุด

155
00:09:15,846 --> 00:09:19,183
มันเหมือนกลุ่มเด็กบ้านนอกย้ายเข้าเมือง

156
00:09:22,019 --> 00:09:25,606
ผมไม่เคยลืมเลย พ่อขับรถไปส่งที่โรงเรียน

157
00:09:25,690 --> 00:09:28,276
พ่อถามว่า "จอห์น แกจะไปคัดตัวตำแหน่งอะไร"

158
00:09:28,359 --> 00:09:31,028
ผมก็ตอบ "ผมจะไปคัดรันนิ่งแบ็ก"

159
00:09:31,612 --> 00:09:34,532
เรามีรถเชฟโรเลต อิมพาลารุ่นปี 1968

160
00:09:34,615 --> 00:09:37,326
เข้าเกียร์ที่พวงมาลัย ขับไปที่สนาม

161
00:09:37,410 --> 00:09:40,037
สิบห้านาทีต่อมา ผมก็ลงมาจากรถ

162
00:09:40,121 --> 00:09:41,163
ผมเป็นควอเตอร์แบ็กไปแล้ว

163
00:09:41,247 --> 00:09:44,125
เขาไม่ค่อยกระตือรือร้น
กับการเป็นควอเตอร์แบ็กเท่าไหร่

164
00:09:44,208 --> 00:09:47,003
เพราะเขารู้สึกว่าตำแหน่งนั้นมันได้บู๊ไม่พอ

165
00:09:47,587 --> 00:09:51,173
แต่แจ็ค นิวไมเยอร์รู้จักเกมขว้างดีไม่แพ้ใคร

166
00:09:51,257 --> 00:09:54,135
สมัยยุค 70 จะเน้นเกมวิ่งเป็นหลัก

167
00:09:54,218 --> 00:09:56,762
แล้วค่อยสลับด้วยเกมขว้างบ้างนิดๆ หน่อยๆ

168
00:09:56,846 --> 00:09:58,222
แต่แจ็คเล่นตรงกันข้าม

169
00:09:59,015 --> 00:10:02,059
โค้ชนิวไมเยอร์มาก่อนกาลมากๆ ในยุค 70

170
00:10:02,143 --> 00:10:05,938
สิ่งแรกที่สะดุดตาคือพลังแขนของเขา

171
00:10:06,022 --> 00:10:09,400
เขาขว้างบอลเป็น แล้วทุกคนก็รู้ได้ทันที

172
00:10:09,483 --> 00:10:12,820
ควอเตอร์แบ็กระดับมัธยมปลาย
ที่เก่งที่สุดในประเทศฤดูกาลนี้

173
00:10:12,903 --> 00:10:14,739
ขว้างสวยครับ โดยเอลเวย์

174
00:10:15,364 --> 00:10:17,199
เขาเนื้อหอมมากๆ สมัยมัธยมปลาย

175
00:10:17,283 --> 00:10:20,870
ทุกคนชอบเขา แต่เขาไม่เคยรู้ตัวเลย

176
00:10:23,456 --> 00:10:26,459
เขาดีกับคนอื่นเสมอ นิสัยไม่เคยเปลี่ยน

177
00:10:26,542 --> 00:10:27,543
เขาเพียบพร้อมทุกอย่าง

178
00:10:27,627 --> 00:10:29,962
ถึงตำแหน่งการขว้างจะไม่ดี

179
00:10:30,046 --> 00:10:32,256
แต่ก็ขว้างลูก 40 หลาเข้าเป้าตรงเป๊ะ

180
00:10:33,716 --> 00:10:36,427
เขาเป็นควอเตอร์แบ็กที่เก่งที่สุด
ที่ผมเคยเห็นจากระดับมัธยมเลย

181
00:10:36,927 --> 00:10:40,514
ยิ่งผมเล่นได้ดี ความคาดหวังก็ยิ่งสูงขึ้น

182
00:10:42,558 --> 00:10:46,395
ก่อนที่ผมจะเข้าไป กรานาดาฮิลส์
มีเบสบอลเป็นธรรมเนียมประจำโรงเรียน

183
00:10:46,479 --> 00:10:48,814
เรามีทีมเบสบอลที่เก่งมาก

184
00:10:50,024 --> 00:10:52,485
ผมชอบเล่นทั้งสองอย่างนะ
แล้วผมก็อยากเล่นทั้งสองอย่างด้วย

185
00:10:53,319 --> 00:10:56,030
ผมถูกดราฟต์ตัวหลังจบปีสุดท้ายที่กรานาดาฮิลส์

186
00:10:56,113 --> 00:10:58,532
ไปทีมแคนซัสซิตี รอยัลส์ในรอบที่ 18

187
00:10:59,325 --> 00:11:01,577
ตอนจบมัธยมปลาย ผมเลยมีทางเลือก

188
00:11:01,661 --> 00:11:04,705
ทีมเบสบอลยังคอยขัดขวาง
ไม่ให้คุณเล่นฟุตบอลอยู่ไหมครับ

189
00:11:04,789 --> 00:11:05,956
ก็นิดหน่อยครับ

190
00:11:06,040 --> 00:11:07,792
แล้วจะเลือกอะไรครับ ฟุตบอลไหม

191
00:11:07,875 --> 00:11:10,044
ทั้งสองอย่างครับ ผมยังไม่แน่ใจเลย

192
00:11:10,127 --> 00:11:11,379
- จะต่อวิทยาลัยไหม
- ครับ

193
00:11:11,462 --> 00:11:12,880
- ที่ไหนครับ
- สแตนฟอร์ด

194
00:11:12,963 --> 00:11:15,675
(ปี 1979
สแตนฟอร์ด แคลิฟอร์เนีย)

195
00:11:18,094 --> 00:11:20,304
สถิติบ่งบอกทุกอย่าง

196
00:11:20,388 --> 00:11:24,392
ควอเตอร์แบ็กระดับวิทยาลัย
ที่เก่งที่สุดในเชิงสถิติ นับตั้งแต่โจ เนแมธ

197
00:11:24,892 --> 00:11:27,436
หลายคนเรียกเขาว่า
ควอเตอร์แบ็กวิทยาลัยที่เก่งที่สุดตลอดกาล

198
00:11:29,146 --> 00:11:31,148
ตอนจอห์นเข้าสแตนฟอร์ด
มีควอเตอร์แบ็กสองคน

199
00:11:31,232 --> 00:11:33,275
ที่เห็นเขาขว้างลูกแล้วรีบย้ายออกไปเลย

200
00:11:33,359 --> 00:11:36,153
ทั้งคู่เป็นควอเตอร์แบ็กที่เก่งด้วย
แต่เขาขว้างได้สุดยอด

201
00:11:36,237 --> 00:11:37,655
(ขว้างระเบิดไปแล้ว)

202
00:11:37,738 --> 00:11:39,949
ฉันเป็นนักว่ายน้ำที่สแตนฟอร์ด

203
00:11:40,032 --> 00:11:44,412
ฉันอุทิศชีวิตให้การว่ายน้ำตั้งแต่ห้าขวบเป็นต้นมา

204
00:11:45,329 --> 00:11:48,416
ไม่ค่อยได้ทำอย่างอื่นเลย
นอกจากเรียนกับว่ายน้ำ

205
00:11:49,041 --> 00:11:55,131
ตอนไปดูฟุตบอลเมื่อปีหนึ่งกับเด็กที่หอ

206
00:11:55,214 --> 00:11:57,800
ฉันได้ยินเสียงเชียร์ "เอลเวย์"

207
00:11:57,883 --> 00:11:59,927
เอลเวย์

208
00:12:00,010 --> 00:12:02,805
เอลเวย์

209
00:12:02,888 --> 00:12:05,891
ฉันนึกว่าหมายถึง "แอล เวย์"

210
00:12:05,975 --> 00:12:09,019
หมายถึงว่าเป็นการขว้าง
หรือรูปแบบเพลย์ที่อยากให้เล่น

211
00:12:09,103 --> 00:12:12,690
ฉันไม่รู้เลยว่านั่นจะเป็นชื่อสามีในอนาคต

212
00:12:15,943 --> 00:12:17,194
เอลเวย์ฉีกหลบ

213
00:12:18,446 --> 00:12:19,739
แย่แล้วครับตอนนี้

214
00:12:20,698 --> 00:12:21,699
ดูจังหวะนี้ครับ

215
00:12:23,325 --> 00:12:26,078
เจอตัวว่างแล้วครับ

216
00:12:30,875 --> 00:12:33,919
นั่นคือที่มาที่ฉันได้รู้จัก
"ไม่ คนนั้นไง จอห์น เอลเวย์"

217
00:12:34,003 --> 00:12:37,506
คนที่เป็นข่าวใหญ่ว่ามาเข้าสแตนฟอร์ด

218
00:12:39,467 --> 00:12:43,095
ผมจำตอนได้เจอกับเจเน็ตได้
ช่วงฤดูใบไม้ร่วงปีหนึ่ง

219
00:12:46,015 --> 00:12:48,225
เธอไม่ค่อยรู้เรื่องฟุตบอล

220
00:12:48,309 --> 00:12:50,686
นั่นก็อาจเป็นสิ่งที่ทำให้ผมสนใจเธอ

221
00:12:50,770 --> 00:12:52,688
เพราะเธอไม่รู้เลยว่าผมเป็นใคร

222
00:12:56,859 --> 00:13:01,447
ตอนนั้นเขาผมยาว ชอบสะบัดผมอยู่ตลอด

223
00:13:03,240 --> 00:13:06,619
เขาขาโก่งเข้า แล้วปลายเท้าก็ชี้ออกข้าง

224
00:13:08,871 --> 00:13:10,956
แต่ฉันก็ทำใจให้ชอบได้

225
00:13:11,791 --> 00:13:15,336
ครั้งแรกที่จูบกัน ฟันก็กระแทกกัน

226
00:13:16,962 --> 00:13:20,049
เราเกือบฟันหักทั้งคู่ ถ้าผมจำไม่ผิด

227
00:13:21,008 --> 00:13:25,262
แล้วฉันก็เริ่มรู้สึกได้ว่า
"นี่คือคนที่ฉันต้องแบ่งปันกับคนอื่น"

228
00:13:25,346 --> 00:13:30,309
หมายถึงเวลาเขาเดินในสแตนฟอร์ด
เขาจะถูกรุมทึ้ง

229
00:13:34,730 --> 00:13:37,399
อยู่ดีๆ ฉันก็มีแฟนเป็นซูเปอร์สตาร์

230
00:13:37,483 --> 00:13:41,111
แต่เขาไม่ได้วางตัวเหมือนซูเปอร์สตาร์เลยนะ

231
00:13:42,363 --> 00:13:43,781
เขาขี้อาย

232
00:13:43,864 --> 00:13:46,158
เขาน่ารัก

233
00:13:46,242 --> 00:13:49,286
เขาไม่ใช่คนที่จะเรียกร้องความสนใจ

234
00:13:49,870 --> 00:13:52,790
เขาไม่อยากได้ความดังที่มาพร้อมชื่อเสียง

235
00:13:53,457 --> 00:13:55,084
แค่อยากเป็นคนหนึ่งในกลุ่มเพื่อน

236
00:13:56,085 --> 00:13:57,753
มันคือสิ่งที่ทำให้เขาเป็นตัวเขา

237
00:13:57,837 --> 00:14:02,174
เอลเวย์

238
00:14:02,258 --> 00:14:04,552
เอลเวย์

239
00:14:04,635 --> 00:14:08,055
เกมสุดท้ายของผมที่สแตนฟอร์ด
เป็นนัดที่น่าจดจำที่สุดนัดหนึ่ง

240
00:14:08,138 --> 00:14:09,598
ในประวัติศาสตร์ฟุตบอลวิทยาลัย

241
00:14:09,682 --> 00:14:12,434
(ปี 1982
สแตนฟอร์ด พบ แคลิฟอร์เนีย)

242
00:14:12,518 --> 00:14:15,813
สองทีมที่เป็นคู่อริตัวฉกาจกันมานานถึงเกือบร้อยปี

243
00:14:15,896 --> 00:14:20,067
ปีแล้วปีเล่า เดอะบิ๊กเกมก็ดุเดือดสมการรอคอย

244
00:14:24,989 --> 00:14:28,033
เพราะกระแสแรง
จากปีสุดท้ายของจอห์น เอลเวย์

245
00:14:28,117 --> 00:14:30,119
ทีมคาร์ดินัลจะได้ไปฮอลออฟเฟมโบว์ล

246
00:14:30,202 --> 00:14:32,288
ขอแค่ชัยชนะเหนือแคลิฟอร์เนียเท่านั้น

247
00:14:33,873 --> 00:14:37,251
แคลิฟอร์เนียแค่ต้องถ่วงเวลาไว้

248
00:14:37,334 --> 00:14:40,796
ทุกอย่างตัดสินกันที่เพลย์นี้ครับ 53 วินาที

249
00:14:41,380 --> 00:14:44,800
เราตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน
ดาวน์ที่สี่ 17 หลา จากเส้น 13 หลาแดนตัวเอง

250
00:14:45,843 --> 00:14:48,804
ความคิดผมคือต้องอยู่กับวินาทีนั้นๆ เสมอ

251
00:14:48,888 --> 00:14:51,515
ดาวน์ที่สี่ 17 หลา เราไม่มีเวลาคิดมากนัก

252
00:14:51,599 --> 00:14:54,143
เราต้องหาวิธีกลับไปดาวน์แรกให้ได้

253
00:14:54,226 --> 00:14:55,728
ทางแบร์สเริ่มฉีกหนีมาได้

254
00:14:55,811 --> 00:14:57,980
เอลเวย์ต้องถอยมาขว้างจากเส้นห้าหลา

255
00:14:58,063 --> 00:14:59,440
ลูกนี้ต้องเข้าเป้าครับ

256
00:14:59,523 --> 00:15:01,066
ขว้างไกลมาเลย

257
00:15:02,276 --> 00:15:04,320
เข้าซองครับ ที่เส้น 43 หลา

258
00:15:07,781 --> 00:15:10,534
เหลืออีก 40 วินาที เอลเวย์ขว้างสูง

259
00:15:10,618 --> 00:15:14,163
คว้าไว้ได้ครับ ที่เส้น 39 หลา
แล้วก็ออกนอกสนามไป

260
00:15:14,246 --> 00:15:18,000
เราแค่พยายามจะเข้าระยะฟีลด์โกล
เพราะเราตามอยู่ 19-17

261
00:15:18,083 --> 00:15:20,544
เอลเวย์จะพาทีมบุก ส่งย้อนหลัง

262
00:15:21,253 --> 00:15:25,007
ฉีกไปทางซ้ายแล้วครับ ด็อตเทอเรอร์
ด็อตเทอเรอร์อาจจะหลุดไปแล้ว

263
00:15:25,090 --> 00:15:27,551
แล้วก็โดนสอยร่วงที่เส้น 17 หลา

264
00:15:33,390 --> 00:15:35,184
ฟีลด์โกล 35 หลา เข้าก็ชนะ

265
00:15:36,268 --> 00:15:38,854
ฟังเสียงเชียร์สิครับ สแนปมา แล้วเตะ

266
00:15:40,439 --> 00:15:42,191
ระยะไกลอยู่ครับ เข้าไปแล้ว

267
00:15:43,442 --> 00:15:46,028
สแตนฟอร์ดเตะเข้าในสี่วินาทีสุดท้าย

268
00:15:46,111 --> 00:15:48,489
แล้วขึ้นนำเป็น 20-19

269
00:15:49,198 --> 00:15:51,408
มีเพียงปาฏิหาริย์ที่จะช่วยแบร์สได้

270
00:15:53,535 --> 00:15:57,414
เราเตะฟีลด์โกลเข้า แล้วเราก็คิดว่าเกมจบแล้ว

271
00:15:58,332 --> 00:16:01,126
เรามีโอกาสที่จะได้ไปฮอลออฟเฟมโบว์ลปีนั้น

272
00:16:01,210 --> 00:16:04,672
ความคิดนั้นเข้ามาในหัวผม
ตอนผมนั่งลง แล้วก็คิด "ว้าว"

273
00:16:04,755 --> 00:16:07,091
แต่เราก็รู้ว่ายังเหลืออีกหนึ่งเพลย์

274
00:16:07,174 --> 00:16:09,969
ฮาร์มอนอาจจะลองเตะต่ำ ใช่ครับ

275
00:16:10,052 --> 00:16:12,680
เตะออกไปแล้ว แบร์สต้องหนีออกนอกสนาม

276
00:16:14,139 --> 00:16:16,892
รอดเจอร์สมาตามริมเส้น ส่งให้อีกคน

277
00:16:16,976 --> 00:16:20,312
แดนกลางยังยากครับ พยายามจะ…

278
00:16:20,396 --> 00:16:22,940
บอลยังไม่ตายครับ ส่งต่อให้รอดเจอร์ส

279
00:16:23,023 --> 00:16:25,985
ส่งกลับมา
มาถึงเส้น 30 หลา มาถึง 20 หลาแล้ว

280
00:16:26,068 --> 00:16:27,903
วงโยธวาทิตลงมาในสนามแล้ว

281
00:16:27,987 --> 00:16:32,116
จะเข้าเอนด์โซนแล้วครับ เข้าเอนด์โซนไปแล้ว

282
00:16:32,199 --> 00:16:36,578
แบร์สครับ แบร์สชนะไปได้

283
00:16:37,413 --> 00:16:38,872
พระเจ้าช่วย

284
00:16:38,956 --> 00:16:41,208
ที่สุดของความทึ่ง เร้าใจ

285
00:16:41,291 --> 00:16:43,210
ดราม่า บีบหัวใจ

286
00:16:43,293 --> 00:16:47,047
ตื่นเต้น ระทึกที่สุดในประวัติศาสตร์
ฟุตบอลวิทยาลัยเลยครับ ฉากจบเกมนี้

287
00:16:47,131 --> 00:16:52,428
แคลิฟอร์เนียชนะเดอะบิ๊กเกม
เหนือสแตนฟอร์ดไปได้

288
00:16:52,511 --> 00:16:54,430
ผมขออภัยด้วยที่เสียงแหบ

289
00:16:56,640 --> 00:17:01,020
แพ้แบบเจ็บฝังใจเลย ณ ตอนนั้น
น่าจะเป็นความพ่ายแพ้ที่ฝังใจที่สุดในชีวิตผมแล้ว

290
00:17:03,439 --> 00:17:06,900
ตลอดอาชีพผมต่อจากนั้น
พอรู้ว่าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้

291
00:17:06,984 --> 00:17:09,737
ทุกเมื่อที่นาฬิกายังมีเวลาเหลือ

292
00:17:09,820 --> 00:17:11,864
เกมยังไม่จบจนกว่ามันจะจบ

293
00:17:17,911 --> 00:17:21,331
ผมต้องหัดแพ้ให้เป็น
ตอนนั้นผมยอมรับความพ่ายแพ้ได้ไม่ดี

294
00:17:22,541 --> 00:17:25,169
พ่อต้องคุยกับผมหลายครั้ง

295
00:17:25,252 --> 00:17:29,256
ในทุกกีฬา เราจะต้องรับมือกับความล้มเหลว
เราจะต้องรับมือกับความพ่ายแพ้

296
00:17:29,339 --> 00:17:32,551
บางครั้งผมก็คิดว่า
การแพ้ของเราจะเป็นตัวตัดสิน

297
00:17:32,634 --> 00:17:34,386
ว่าเราจะเป็นผู้ชนะแบบใด

298
00:17:39,683 --> 00:17:42,895
จอห์นไม่เคยชนะโบว์ลเกมในระดับวิทยาลัย

299
00:17:44,563 --> 00:17:47,983
ถือเป็นอาชีพที่ผลงานไม่ครบ

300
00:17:50,319 --> 00:17:54,198
จอห์นทำลายสถิติเอ็นซีเอเอ
ด้านจำนวนลูกที่ขว้างสำเร็จ

301
00:17:54,281 --> 00:17:57,242
และยังได้จารึกชื่อตัวเอง
ในสถิติอื่นๆ อีกหลายด้าน

302
00:17:57,326 --> 00:17:59,870
และน่าจะถูกดราฟต์เป็นตัวแรกในปีนี้

303
00:17:59,953 --> 00:18:01,705
และยังมีเรื่องที่แปลกยิ่งกว่านั้นอีก

304
00:18:01,789 --> 00:18:04,500
จอห์นเป็นดาวรุ่งเนื้อหอมไม่แพ้กันในเบสบอล

305
00:18:08,670 --> 00:18:11,173
นี่เป็นวันที่น่าตื่นเต้นที่สุดวันหนึ่งในชีวิตผม

306
00:18:12,382 --> 00:18:14,051
เราได้รับโทรเลข

307
00:18:14,760 --> 00:18:16,303
(นิวยอร์กแยงกี้ส์
แยงกี้สเตเดียม)

308
00:18:16,386 --> 00:18:19,389
"ขอแสดงความยินดีที่ท่านได้รับเลือก
จากนิวยอร์ก แยงกี้ส์"

309
00:18:19,473 --> 00:18:23,560
"เราตั้งตารอให้ท่าน
มาร่วมเป็นครอบครัวแยงกี้กับเรา"

310
00:18:24,436 --> 00:18:26,688
"จอร์จ สไตน์เบรนเนอร์ นิวยอร์กแยงกี้ส์"

311
00:18:27,606 --> 00:18:31,151
สิ่งที่ผมแปลกใจที่สุด
คือผมเป็นตัวเลือกแรกของทีมด้วย

312
00:18:31,235 --> 00:18:35,531
แยงกี้ส์จ่ายให้เขา 140,000 เหรียญ
เพื่อมาลงเกมหน้าร้อนในไมเนอร์ลีก

313
00:18:35,614 --> 00:18:39,243
จอห์น บัณฑิตเอกเศรษฐศาสตร์
ต้องเลือกระหว่างข้อเสนอก้อนโต

314
00:18:39,326 --> 00:18:41,453
จากฟุตบอลกับเบสบอล

315
00:18:41,537 --> 00:18:44,414
ถ้าจะมีสิ่งที่พิเศษ
ในความสามารถของจอห์น เอลเวย์

316
00:18:44,498 --> 00:18:46,166
ที่เล่นได้ทั้งฟุตบอลและเบสบอล

317
00:18:46,250 --> 00:18:50,045
ก็คงเป็นความสัมพันธ์พ่อลูกที่สำคัญไม่แพ้กัน

318
00:18:50,129 --> 00:18:52,631
สิ่งที่ดี่ที่สุดในชีวิตผมก็คือผมมีพ่อ

319
00:18:52,714 --> 00:18:54,466
ที่ไม่กดดันอะไรผมเลย

320
00:18:54,550 --> 00:18:58,595
ผมไม่สนว่าเขาทำอะไร
ขอให้เป็นสิ่งที่เขาอยากทำก็พอ

321
00:18:59,388 --> 00:19:03,100
ฉันลังเลมากๆ
เพราะฉันเห็นภาพเขาเป็นนักเบสบอล

322
00:19:03,183 --> 00:19:05,310
ฉันเองก็อาจจะอยากให้เขาไปทางนั้นนิดๆ

323
00:19:05,936 --> 00:19:08,438
แต่ฉันรู้ว่าครอบครัวไม่อยากให้ไป
ฉันรู้ว่าแจ็คไม่อยากให้ไป

324
00:19:08,522 --> 00:19:11,316
ฉันรู้ว่าในใจจอห์น เขาก็ไม่อยากไปทางนั้น

325
00:19:11,400 --> 00:19:15,529
(เอลเวย์ ยอดควอเตอร์แบ็กดาวรุ่งตลอดกาล)

326
00:19:15,612 --> 00:19:19,074
(ปี 1983
เอ็นเอฟแอลดราฟต์)

327
00:19:20,159 --> 00:19:21,618
ช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา

328
00:19:21,702 --> 00:19:24,788
เขาคือชื่อที่ถูกพูดถึง
มากที่สุดในวงการกีฬาอเมริกัน

329
00:19:24,872 --> 00:19:29,918
การประชุมคัดเลือกนักกีฬาประจำปี
เนชันแนลฟุตบอลลีกปีที่ 48 เริ่มแล้ว

330
00:19:30,669 --> 00:19:33,839
เลือกทีมแรก รอบแรก บัลติมอร์ โคลต์ส

331
00:19:35,674 --> 00:19:37,885
พ่ออยากให้ผมเข้าสโมสร

332
00:19:37,968 --> 00:19:40,721
ที่ผมจะมีโอกาสประสบความสำเร็จ
และได้ไปถึงเป้าหมาย

333
00:19:40,804 --> 00:19:46,059
ดอน ไวส์ได้รับบัตร
จากโต๊ะของโคลต์สแล้ว มาดูกัน

334
00:19:46,143 --> 00:19:49,730
บัลติมอร์ขอใช้สิทธิ์ดราฟต์เป็นทีมแรกเลือก…

335
00:19:50,898 --> 00:19:53,275
ควอเตอร์แบ็ก จอห์น เอลเวย์จากสแตนฟอร์ด

336
00:19:54,318 --> 00:19:56,320
มันบ่งบอกเรื่องราวได้ทุกอย่างเลย

337
00:19:56,403 --> 00:19:58,238
ผมถูกโคลต์ดราฟต์ตัวไป

338
00:19:58,322 --> 00:20:02,075
บ็อบ เออร์เซย์ เจ้าของทีมตอนนั้น
ก็อารมณ์แปรปรวนมากๆ

339
00:20:02,159 --> 00:20:04,661
ผมไม่มีความคิดที่จะย้ายที่ตั้งของทีม

340
00:20:04,745 --> 00:20:06,121
ถ้าผมคิด ผมคงจะบอก…

341
00:20:06,205 --> 00:20:08,207
เจ้าของทีมนั้นชอบเมาไม่รู้เรื่อง

342
00:20:08,290 --> 00:20:11,585
แย่งหูฟังจากฝ่ายประสานงานทีมรุก

343
00:20:11,668 --> 00:20:13,045
ตอนพักครึ่ง แล้วสั่งเพลย์แทน

344
00:20:13,128 --> 00:20:16,006
มีข่าวลือว่าเกิดเรื่องพวกนี้ขึ้นเยอะมาก

345
00:20:16,089 --> 00:20:18,717
ก่อนการดราฟต์ จอห์นก็เลยแจ้งไปว่า

346
00:20:18,800 --> 00:20:20,844
"ผมจะไม่ไปเล่นที่นั่น"

347
00:20:20,928 --> 00:20:24,598
ผู้จัดการของผม
พยายามปิดดีลให้ได้ก่อนการดราฟต์

348
00:20:24,681 --> 00:20:27,643
ดังนั้น โคลต์สก็อาจจะดูดี

349
00:20:27,726 --> 00:20:31,688
ผมนั่งอยู่ในห้องกับเขา เขาคุยโทรศัพท์ว่า

350
00:20:31,772 --> 00:20:34,608
"ผมบอกคุณแล้วว่าอย่าดราฟต์ผม
คุณจะไม่ได้อะไรเลย"

351
00:20:34,691 --> 00:20:39,196
เรารู้ว่าทีมนั้นได้สิทธิ์เลือกก่อน

352
00:20:42,866 --> 00:20:46,036
ผมอยากแจ้งให้ทราบไว้
เราไม่ได้โต้แย้งการดราฟต์

353
00:20:46,119 --> 00:20:49,665
การเจรจาของเราทั้งหมด
เป็นไปโดยสุจริตและซื่อตรง

354
00:20:50,415 --> 00:20:54,336
ณ จุดนี้ ผมก็งงอยู่นะ เพราะผมแปลกใจ

355
00:20:55,212 --> 00:20:58,423
ที่ผมพูดมาสามเดือนแล้ว
ว่าผมจะไม่ไปเล่นที่บัลติมอร์

356
00:20:58,507 --> 00:21:00,509
แต่เราก็ยังมาอยู่ตรงนี้

357
00:21:00,592 --> 00:21:03,887
เรามีข้อตกลงกับบัลติมอร์
เราก็จะจัดการด้วยวิธีสุภาพชน

358
00:21:03,971 --> 00:21:08,308
เราไม่อยากให้ใครมีปัญหา
เราไม่อยากทำให้ใครเสียหาย

359
00:21:08,392 --> 00:21:11,812
ผมไม่รู้ว่าตอนนี้ผมจะไปอยู่ไหน
แต่ผมรู้ว่าผมจะไม่ไปเล่นที่บัลติมอร์

360
00:21:11,895 --> 00:21:15,941
มาร์วิน เดมอฟฟ์ ผู้จัดการของเอลเวย์
บอกผมทางโทรศัพท์

361
00:21:16,024 --> 00:21:19,111
ว่าเอลเวย์เลือกเล่นเบสบอล
เพราะบัลติมอร์ โคลต์สเลือกตัวเขา

362
00:21:19,194 --> 00:21:22,114
(เอลเวย์ชิ่งฟ้าผ่า: ผมจะไปเล่นให้แยงกี้ส์)

363
00:21:22,197 --> 00:21:23,657
เราทำสัญญาไปแล้ว

364
00:21:23,740 --> 00:21:27,452
ว่าผมจะไปเล่นเบสบอลหนึ่งปีกับแยงกี้ส์ แล้วรอดู

365
00:21:27,536 --> 00:21:30,330
เพราะชื่อผมจะกลับไปดราฟต์ใหม่ปีหน้า

366
00:21:30,414 --> 00:21:32,457
เราก็ค่อยมาดูกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น

367
00:21:34,251 --> 00:21:37,254
ผมไม่รู้เลยว่ามันจะเป็นประเด็นใหญ่ขนาดนั้น

368
00:21:37,337 --> 00:21:38,714
คุณมีเหตุผลอะไรบ้าง

369
00:21:38,797 --> 00:21:40,590
อย่างแรกเลย ผมไม่ชอบอากาศหนาว

370
00:21:41,633 --> 00:21:43,427
ผมเคยอยู่มาก่อนแล้ว

371
00:21:43,510 --> 00:21:46,638
ก่อนหน้านั้น
ทุกอย่างเกี่ยวกับผมมีแต่เรื่องในทางบวก

372
00:21:46,722 --> 00:21:49,349
แต่เรื่องนี้ทำให้ทั้งโลกกลับตาลปัตร

373
00:21:50,017 --> 00:21:53,061
นักวิจารณ์หลายคนมาบอกว่า
ไม่มีใครต่อต้านเอ็นเอฟแอลได้

374
00:21:53,145 --> 00:21:56,023
การที่คนอย่างเอลเวย์มาพูดว่า
"ผมอยากไปอยู่แถบเวสต์โคสต์

375
00:21:56,106 --> 00:21:58,567
ผมอยากอยู่ริมหาด เป็นเด็กแคลิฟอร์เนีย"

376
00:21:58,650 --> 00:22:00,360
ใครจะไปสนว่านายเป็นคนแบบไหน

377
00:22:00,444 --> 00:22:02,237
เขาบอกว่า "ผมจะไปเล่นเบสบอล"

378
00:22:02,321 --> 00:22:04,573
ก็ไปเลย นายควรไปเล่นเบสบอลนั่นแหละ

379
00:22:04,656 --> 00:22:07,701
เพราะในความคิดผม
เขาไม่ใช่คนที่จะพาคุณคว้าแชมป์ได้

380
00:22:07,784 --> 00:22:11,288
เขาไม่เคยทำได้ตอนอยู่สแตนฟอร์ด
ส่วนตัวนะ ผมไม่สนว่าเขาจะมีวันทำได้ไหม

381
00:22:11,371 --> 00:22:14,708
จอห์น เอลเวย์ไม่ควรเข้าเอ็นเอฟแอล
แล้วได้กำหนดว่าตัวเองจะไปไหน

382
00:22:14,791 --> 00:22:16,626
เขาทำแบบที่แบรดชอว์บอกก็ได้

383
00:22:16,710 --> 00:22:18,879
จะมาบัลติมอร์ มาเป็นผู้ชนะก็ได้

384
00:22:18,962 --> 00:22:22,674
แต่เขากลับพยายามทำตัวเป็นดาราฮอลลีวูด

385
00:22:25,010 --> 00:22:27,763
แล้วสุดท้าย ผู้จัดการของผมก็โทรมา

386
00:22:27,846 --> 00:22:30,140
เขาบอกว่า "นายห้ามบอกใครนะ

387
00:22:30,223 --> 00:22:33,852
แต่เราคิดว่าเราปิดดีล
ให้นายไปเดนเวอร์ได้แล้ว"

388
00:22:33,935 --> 00:22:36,605
ขอพูดเรื่องนี้ก่อนครับ ลือกันมาทั้งคืนแล้ว

389
00:22:36,688 --> 00:22:37,939
มีข่าวลือแพร่ไปทั่ว

390
00:22:38,023 --> 00:22:41,318
จอห์น เอลเวย์
กำลังจะเข้าทีมเดนเวอร์ บรองโกส์

391
00:22:41,401 --> 00:22:44,488
ทางบรองโกส์ประกาศจัดแถลงข่าว
เวลา 22:30 น. คืนนี้

392
00:22:44,571 --> 00:22:46,323
แดน รีฟส์ออกจากสนามไปแล้ว

393
00:22:46,865 --> 00:22:51,661
ผมคิดจริงๆ ว่าข้อตกลงของเรา
เป็นประโยชน์ต่อเนชันแนลฟุตบอลลีก

394
00:22:51,745 --> 00:22:55,791
เพราะเรารักษาผู้เล่นชั้นยอดไว้ในลีก
ซึ่งเรายอมเสียเขาไปไม่ได้

395
00:22:55,874 --> 00:22:58,335
ผมคิดว่าตอนแดนเข้ามา เขามาจากแดลลัส

396
00:22:58,418 --> 00:23:01,088
แดลลัสเป็นทีมโปรดของผมตอนเด็กๆ ด้วย

397
00:23:01,171 --> 00:23:04,174
ผมเลยเคารพเขามากๆ
ผมรู้จักเขาตอนเป็นผู้เล่น

398
00:23:04,257 --> 00:23:06,343
ผมก็เลยตื่นเต้นกับเรื่องนี้

399
00:23:06,927 --> 00:23:08,136
ผมตื่นเต้นสุดๆ ไปเลย

400
00:23:10,055 --> 00:23:14,059
มีโอกาสไม่บ่อยหรอก
ที่เราจะได้ตัวผู้เล่นอย่างจอห์น เอลเวย์

401
00:23:14,643 --> 00:23:16,144
ตอนนั้นเป็นช่วงเวลาสิบชั่วโมง

402
00:23:16,228 --> 00:23:18,355
ผมยืนอยู่ต่อหน้าสื่อมวลชนในเดนเวอร์

403
00:23:18,438 --> 00:23:20,774
พูดเรื่องที่ผมเข้าทีมบรองโกส์

404
00:23:20,857 --> 00:23:22,734
เดนเวอร์อยู่ในรายชื่อของเรามาตลอด

405
00:23:22,818 --> 00:23:24,820
นี่เป็นทีมที่ผมอยากเล่นให้มาตลอด

406
00:23:24,903 --> 00:23:27,864
ส่วนเรื่องของบัลติมอร์ ผมมองว่ามันจบไปแล้ว

407
00:23:27,948 --> 00:23:28,949
มันเป็นอดีตไปแล้ว

408
00:23:29,783 --> 00:23:34,955
ผมอยากคุยเรื่องอนาคต
กับการได้เข้าทีมเดนเวอร์ บรองโกส์มากกว่า

409
00:23:35,038 --> 00:23:41,002
เอลเวย์ห่วยแตก

410
00:23:41,086 --> 00:23:43,547
สวัสดีจากสนามเมโมเรียลสเตเดียม
ในบัลติมอร์ครับ

411
00:23:43,630 --> 00:23:46,007
ตอนนี้อากาศร้อน 38 องศา

412
00:23:46,091 --> 00:23:48,969
แต่เทียบไม่ได้เลยกับความเดือดบนอัฒจันทร์

413
00:23:49,052 --> 00:23:51,680
ที่แฟนๆ 50,000 คนมาโห่ใส่จอห์น เอลเวย์

414
00:23:51,763 --> 00:23:56,268
เอลเวย์ห่วยแตก

415
00:23:56,351 --> 00:23:58,478
พูดว่า "กระจอก" จะได้ไม่โดนเซ็นเซอร์

416
00:23:58,562 --> 00:24:01,773
เอลเวย์กระจอก

417
00:24:01,857 --> 00:24:06,611
ผมโดนด่าในเกมนั้น
มากกว่าที่ผมเคยโดนด่ามาก่อนในชีวิต

418
00:24:06,695 --> 00:24:07,571
(ฆ่าเอลเวย์ซะเลย)

419
00:24:07,654 --> 00:24:11,450
แฟนๆ ที่อยู่ในบัลติมอร์โกรธมากจริงๆ

420
00:24:11,533 --> 00:24:13,535
เอลเวย์ห่วยแตก

421
00:24:13,618 --> 00:24:17,456
แต่ผมไม่ได้ไม่อยากเข้าทีมบัลติมอร์
เพราะว่าที่นั่นคือบัลติมอร์นะ

422
00:24:17,539 --> 00:24:21,251
ผมไม่เคยไปบัลติมอร์มาก่อน
เรื่องนั้นไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วยเลย

423
00:24:21,334 --> 00:24:23,795
เฮ้ย เอลเวย์ ไอ้แต๋ว

424
00:24:28,133 --> 00:24:29,134
มาเลย เอลเวย์

425
00:24:29,217 --> 00:24:31,553
แกโดนเปลหามออกนอกสนามแน่ ไอ้ไก่อ่อน

426
00:24:32,929 --> 00:24:36,099
เริ่มต้นอาชีพได้สวยมาก สร้างศัตรูขนาดนี้

427
00:24:36,766 --> 00:24:38,643
พวกนั้นอัดเขายับ

428
00:24:45,317 --> 00:24:46,318
สะใจจริงๆ

429
00:24:48,820 --> 00:24:51,448
ผมไม่ได้ถอดหมวกกันน็อกเลยตลอดเกมนั้น

430
00:24:51,531 --> 00:24:53,867
เพราะมีขวดปาลงมาจากอัฒจันทร์

431
00:24:53,950 --> 00:24:57,621
เอลเวย์ห่วยแตก

432
00:24:57,704 --> 00:25:01,291
เอลเวย์ห่วยแตก

433
00:25:05,545 --> 00:25:06,671
ผมพูดมาตลอด

434
00:25:06,755 --> 00:25:09,132
ผมไม่เคยโกรธเคืองอะไรคนเมืองนี้

435
00:25:09,216 --> 00:25:12,302
ความรู้สึกของพวกเขากับเรื่องนี้

436
00:25:12,385 --> 00:25:13,929
วันนี้ก็คงได้แสดงออกแล้ว

437
00:25:14,012 --> 00:25:18,141
- โกรธเคืองอะไรพวกเขาไหมครับ
- ไม่เลย ผมก็ดีใจที่ได้มาเดนเวอร์

438
00:25:18,225 --> 00:25:21,603
(เอลเวย์ชี้ แค่ตื่นสนาม)

439
00:25:21,686 --> 00:25:24,189
สี่เกมแรก มันโหดมาก

440
00:25:25,190 --> 00:25:26,441
ผมหัวหมุนไปหมด

441
00:25:27,442 --> 00:25:28,485
คุณแกร่งพอหรือเปล่า

442
00:25:28,568 --> 00:25:30,779
รู้สึกแกร่งพอที่จะเป็นควอเตอร์แบ็กไหม

443
00:25:30,862 --> 00:25:34,324
ผมว่าไม่น่ามีใครสงสัยนะว่าผมแกร่งพอไหม

444
00:25:35,617 --> 00:25:37,494
ปีแรกของเขาน่ะ เหลือเชื่อเลย

445
00:25:37,577 --> 00:25:40,914
ผมไม่เคยเห็นใครโดนอัดหนักขนาดเขา

446
00:25:42,165 --> 00:25:45,919
ผมบอกเลย การเป็นจอห์นมันไม่ง่าย
ผมรู้ว่าเขาเจอความกดดันหนักมาก

447
00:25:46,002 --> 00:25:50,090
ทั้งสโมสรหวังพึ่งพาเขา
ให้พลิกสถานการณ์ของสโมสร

448
00:25:50,173 --> 00:25:52,300
พาทีมคว้าแชมป์ให้ได้ในสักวัน

449
00:25:52,384 --> 00:25:53,301
(บรองโกส์เจ๊ง)

450
00:25:53,385 --> 00:25:59,182
ผมคิดว่าทุกคนคาดหวัง
ว่าจอห์นจะพาเราขึ้นสู่จุดสูงสุดได้ทันที

451
00:25:59,266 --> 00:26:02,978
แล้วก็ไม่เข้าใจถึงกระบวนการ
ที่เขาต้องผ่านให้ได้ก่อน

452
00:26:04,229 --> 00:26:07,607
เขามีชื่อเสียงเงินทองล้นฟ้า

453
00:26:07,691 --> 00:26:10,569
- แต่สื่อให้แสงเขามากเกินไปหรือเปล่า
- ไม่

454
00:26:10,652 --> 00:26:11,861
- เขาจะรุ่งไหม
- ไม่ๆ

455
00:26:11,945 --> 00:26:15,323
เขาแค่ต้องกินปลาอีกหน่อย ปลาเก๋าน่ะ

456
00:26:15,407 --> 00:26:18,618
เด็กเพิ่งจบวิทยาลัยลงสนามไป
ก็ยังอ่านทางแนวรับไม่เป็นหรอก

457
00:26:22,539 --> 00:26:26,209
เกมรุกของแดนมันต่างจากที่ผมเคยชินมากๆ

458
00:26:27,794 --> 00:26:30,255
ช่วงปรับตัวผมก็ลำบาก

459
00:26:31,006 --> 00:26:33,592
แดนรู้สึกว่ามันมีวิธีชนะเกมฟุตบอล

460
00:26:33,675 --> 00:26:39,472
แบบตำราเก่า วิ่งไปกับบอล
เล่นเกมรับให้แน่น อย่าทำพลาด

461
00:26:39,556 --> 00:26:43,727
จอห์นรู้สึกว่าเขาตัดสินเกมได้
ด้วยความสามารถของเขา แค่นั้นเลย

462
00:26:44,603 --> 00:26:49,816
เรื่องพื้นฐานที่จอห์นต้องเรียนรู้
คือการปรับความเชื่อให้ตรงกัน

463
00:26:49,899 --> 00:26:52,527
ผสมผสานปรัชญาเกมรุกของเราลงไป

464
00:26:54,112 --> 00:26:55,864
ให้ตายสิ จอห์น โธ่เว้ย

465
00:26:58,325 --> 00:27:02,746
แดนเป็นคนที่หัวแข็งมาก

466
00:27:02,829 --> 00:27:05,248
แล้วแดนก็ชอบทำตามวิธีของเขา

467
00:27:05,332 --> 00:27:09,127
แล้วแดนก็เป็นโค้ชฟุตบอล
ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดตลอดกาลคนหนึ่ง

468
00:27:10,295 --> 00:27:11,755
จุดที่เราเห็นไม่ตรงกันก็คือ

469
00:27:11,838 --> 00:27:14,841
ผมไม่เคยรู้สึกว่าเราเล่นเกมบุกในทีมรุกเลย

470
00:27:14,924 --> 00:27:17,177
เราไม่ได้ลงสนามไปเพื่อชนะเกมฟุตบอล

471
00:27:17,260 --> 00:27:19,804
เราลงไปเพื่อป้องกันไม่ให้แพ้เกมนั้น

472
00:27:20,639 --> 00:27:22,515
ผลไม่เป็นอย่างที่ผมต้องการ

473
00:27:23,516 --> 00:27:27,103
ผมผิดเองที่คาดหวังกับจอห์น
มากเกินไป เร็วเกินไป

474
00:27:27,979 --> 00:27:31,358
เกมรับมันซับซ้อนมากๆ ในระดับเอ็นเอฟแอล

475
00:27:31,441 --> 00:27:35,612
แล้วเขาก็ยังไม่ได้แสดงออก
ว่าเขาพร้อมรับมือกับสิ่งที่ถาโถมใส่เขา

476
00:27:37,030 --> 00:27:40,742
(บรองโกส์จับเอลเวย์นั่งสำรอง)

477
00:27:40,825 --> 00:27:43,495
แดนเรียกผมไปคุย
บอกว่า "เราจะลองให้สตีฟลง"

478
00:27:44,537 --> 00:27:48,041
สตีฟ เดเบิร์ก คนที่เป็นคู่แข่งของผมตอนนั้น

479
00:27:48,124 --> 00:27:50,502
ลงเป็นตัวจริงสี่เกมถัดมา

480
00:27:50,585 --> 00:27:54,255
สิ่งที่ทีมอื่นทำก็คือไล่บี้เขา กดดันให้เขาคิดเร็ว

481
00:27:54,339 --> 00:27:57,342
ในจังหวะที่ทุกอย่างสำหรับเขา
ยังไม่เป็นธรรมชาติ

482
00:27:57,926 --> 00:28:00,804
มันก็ยากสำหรับจอห์น
ผมคงไม่อยากอยู่ในสถานการณ์นั้น

483
00:28:00,887 --> 00:28:02,180
แต่ก็อยากได้ค่าเหนื่อยเท่าเขานะ

484
00:28:02,847 --> 00:28:04,474
(ความผิดพลาดราคาห้าล้าน)

485
00:28:04,557 --> 00:28:06,267
ผมหงุดหงิดมากๆ

486
00:28:07,644 --> 00:28:11,981
ตอนอายุ 22 ปี การจะฝ่าฟันมันยากมาก

487
00:28:13,400 --> 00:28:17,570
ผมก็สงสัยขึ้นมา "ผมตัดสินใจถูกหรือเปล่า"

488
00:28:24,369 --> 00:28:27,080
ผมคิดว่าการเป็นโค้ชที่ชนะมีข้อห้ามสามอย่าง

489
00:28:27,997 --> 00:28:30,709
ห้ามให้สื่อเลือกควอเตอร์แบ็กตัวจริงแทน

490
00:28:32,043 --> 00:28:34,212
ห้ามประมาททีมอันดับสุดท้าย

491
00:28:35,338 --> 00:28:39,718
และไม่ว่าสกอร์จะเป็นยังไง
ก็ห้ามให้คู่ต่อสู้เห็นเราเหงื่อตก

492
00:28:41,720 --> 00:28:43,847
พ่อคือคนที่ผมโทรหาเสมอ

493
00:28:44,973 --> 00:28:49,144
แล้วพ่อก็เป็นคนที่พาผมกลับเข้าลู่ทางทุกครั้ง

494
00:28:51,312 --> 00:28:54,315
พ่อผมพูดเสมอว่า "แกจะยอมแพ้ง่ายๆ ไม่ได้"

495
00:28:56,901 --> 00:28:59,821
"แกต้องทำสิ่งที่แกไม่อยากทำ"

496
00:28:59,904 --> 00:29:03,908
"ประเด็นก็คือแกมีความคิดยังไง
เวลาที่ต้องทำสิ่งที่ไม่อยากทำ"

497
00:29:05,368 --> 00:29:07,537
พอย้อนกลับไปมองช่วงปีแรก

498
00:29:07,620 --> 00:29:10,707
ตอนที่แดนตัดสินใจจับผมนั่งสำรอง
แล้วให้สตีฟลงแทน

499
00:29:10,790 --> 00:29:14,127
ผมรู้แล้วว่านั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดที่จะเกิดขึ้นกับผมได้

500
00:29:14,210 --> 00:29:18,882
ผมมีโอกาสได้นั่งดูสี่เกม อยู่ข้างสนาม

501
00:29:18,965 --> 00:29:22,802
ออกจากศูนย์กลางของทุกอย่าง
ได้ดูมากขึ้นอีกนิด ได้โตขึ้นอีกหน่อย

502
00:29:25,138 --> 00:29:26,973
เดเบิร์กบาดเจ็บครับ

503
00:29:27,056 --> 00:29:29,267
โดนอัดเข้าไปที่อก

504
00:29:29,350 --> 00:29:32,395
แล้วสตีฟก็บาดเจ็บ ผมเลยได้กลับลงไป

505
00:29:32,479 --> 00:29:34,606
มาแล้วครับ จอห์น เอลเวย์

506
00:29:34,689 --> 00:29:37,317
เขาต้องหัดอ่านทางแนวรับ เขารู้ดี

507
00:29:37,400 --> 00:29:39,152
แล้วเขาก็ฝึกจุดนี้มา

508
00:29:39,235 --> 00:29:41,696
ทั้งค่ายฝึกซ้อมเดนเวอร์บอกว่า
เขาพัฒนาขึ้นเยอะมาก

509
00:29:41,780 --> 00:29:45,241
มาแล้วครับ ที่เส้น 48 หลาของซีแอตเทิล
จอห์น เอลเวย์

510
00:29:46,951 --> 00:29:48,203
(ดาวน์แรก 10 หลา)

511
00:29:54,292 --> 00:29:55,919
เอลเวย์ลองเสี่ยงเลยครับ

512
00:29:57,086 --> 00:29:58,087
ทัชดาวน์

513
00:29:59,714 --> 00:30:01,508
แล้วบรองโกส์ก็ทำคะแนนได้

514
00:30:01,591 --> 00:30:04,385
จากเอลเวย์ที่ขว้างทัชดาวน์ที่สองของปี

515
00:30:05,094 --> 00:30:06,596
พอผมได้โอกาสที่สอง

516
00:30:06,679 --> 00:30:09,891
ผมก็เริ่มพัฒนาตัวเองได้สัปดาห์แล้ว สัปดาห์เล่า

517
00:30:09,974 --> 00:30:14,562
จอห์นโตขึ้นมากในปีนี้
แล้วก็มั่นใจขึ้นมากในการประชุมแผน

518
00:30:14,646 --> 00:30:17,899
เราก็มีความมั่นใจมากขึ้น มันเป็นผลดีต่อทุกอย่าง

519
00:30:18,858 --> 00:30:22,529
ทุกอย่างดีขึ้นมาก เราเริ่มชนะเกมฟุตบอลได้

520
00:30:24,322 --> 00:30:26,574
บอลลูกนี้สำคัญมากๆ

521
00:30:26,658 --> 00:30:29,536
จากปีแรกของผม เราแข่งกับโคลต์ส

522
00:30:30,119 --> 00:30:33,706
(สัปดาห์ 15
โคลต์ส พบ บรองโกส์)

523
00:30:35,124 --> 00:30:40,463
ความหงุดหงิดที่ผมเจอก่อนเกมมันรุนแรงมาก

524
00:30:41,714 --> 00:30:45,218
แล้วเราก็มาตามหลัง 19-0
ผมก็คิดเลย "ซวยแล้ว"

525
00:30:46,427 --> 00:30:49,055
สุดท้ายพอเข้าควอเตอร์สี่
เราก็เริ่มจะได้โมเมนตัมบ้าง

526
00:30:49,138 --> 00:30:51,307
เพลย์นี้ต้องได้ ลุยเลย

527
00:30:51,391 --> 00:30:55,228
เอลเวย์มีตัวสกรีนให้
ขว้างเข้าเอนด์โซนให้แซมป์สัน

528
00:30:55,311 --> 00:30:56,688
คว้าได้ครับ ทัชดาวน์

529
00:30:59,232 --> 00:31:00,191
(52 วินาที)

530
00:31:00,275 --> 00:31:02,610
ปีกออกซ้าย ดาวน์ที่สี่ สองหลา บรองโกส์

531
00:31:02,694 --> 00:31:04,946
เอลเวย์ถอยมา โดนเซฟตี้บลิตซ์แล้ว

532
00:31:06,197 --> 00:31:08,157
วิลไฮต์ที่สิบหลา วิลไฮต์ที่ห้าหลา

533
00:31:08,241 --> 00:31:10,743
วิลไฮต์เข้าเอนด์โซน ทัชดาวน์

534
00:31:11,536 --> 00:31:15,498
ดาวน์ที่สี่ สองหลา
แล้วบรองโกส์ก็ได้ทัชดาวน์ขึ้นนำ

535
00:31:15,582 --> 00:31:18,585
ตีลังกาหลังฉลองเลยครับ เจอรัลด์ วิลไฮต์

536
00:31:18,668 --> 00:31:20,211
เป็นฉากจบที่เหลือเชื่อครับ

537
00:31:20,295 --> 00:31:22,881
หลังจบเกมนี้ ผมรู้สึกโล่งใจสุดๆ

538
00:31:23,590 --> 00:31:26,175
นั่นเป็นการพลิกกลับมาชนะ
ครั้งแรกในอาชีพของผม

539
00:31:27,594 --> 00:31:30,471
ผมคิดว่าบรองโกส์ยอมจ่ายห้าล้าน
ก็เพื่อสิ่งนี้แหละครับ

540
00:31:30,555 --> 00:31:31,931
ใช่ ผมก็ว่างั้น

541
00:31:33,683 --> 00:31:36,686
เราเพิ่งวางโทรศัพท์
จากเอ็ดการ์ ไคเซอร์ เจ้าของทีมบรองโกส์

542
00:31:36,769 --> 00:31:41,941
เขาเพิ่งขายหุ้น 51 เปอร์เซ็นต์ของทีม
ให้กับแพต โบว์เลน นักธุรกิจจากเอ็ดมันตัน

543
00:31:44,736 --> 00:31:46,821
- อรุณสวัสดิ์ครับ ทุกท่าน
- เทกหนึ่ง

544
00:31:46,905 --> 00:31:50,283
ผมเองครับ รูกี้ตัวใหม่ล่าสุดของเดนเวอร์

545
00:31:50,366 --> 00:31:54,162
แพต โบว์เลนเป็นเจ้าของที่ยอดเยี่ยม
เขาใส่ใจผู้เล่นในทีม

546
00:31:54,245 --> 00:31:58,082
สิ่งสำคัญอันดับหนึ่งสำหรับเขา
คือการชนะเกมฟุตบอล

547
00:31:58,166 --> 00:32:00,418
เป้าหมายอันดับหนึ่ง
คือการคว้าแชมป์ซูเปอร์โบว์ล

548
00:32:00,501 --> 00:32:03,212
สำหรับผม ไม่ใช่แค่ซูเปอร์โบว์ลสมัยเดียวด้วย

549
00:32:03,296 --> 00:32:08,134
แต่เป็นการคว้าซูเปอร์โบว์ลหลายๆ สมัย
เพราะผมตั้งใจจะอยู่ที่นี่ไปอีกนาน

550
00:32:10,053 --> 00:32:14,307
ครั้งแรกที่ลงซ้อม
ผมเห็นเขาขว้างลูก 80 กว่าหลาได้แบบสบายๆ

551
00:32:14,390 --> 00:32:16,434
ผมคิดเลย "แม่เจ้า หมอนี่มันปีศาจ"

552
00:32:16,517 --> 00:32:17,769
(ไมค์ ชานาแฮน
ผู้ช่วยโค้ชบรองโกส์)

553
00:32:17,852 --> 00:32:20,688
นั่นคือเหตุผลที่ผมเลือกเดนเวอร์แทนฟิลาเดลเฟีย

554
00:32:20,772 --> 00:32:22,357
เพราะโอกาสที่จะได้ฝึกสอนจอห์น

555
00:32:22,440 --> 00:32:25,026
ไมค์ ชานาแฮนเข้ามา
ตอนปีที่สองของผม ปี 1984

556
00:32:25,735 --> 00:32:28,154
ผมกับไมค์สนิทกันมากๆ

557
00:32:28,237 --> 00:32:30,073
เราแทบจะเป็นเหมือนเพื่อนสนิทกัน

558
00:32:30,156 --> 00:32:34,327
ผมคิดว่าเขาทำให้ผมเข้าใจได้ว่าแดนคิดอะไรอยู่

559
00:32:34,994 --> 00:32:38,081
ผมว่าจุดนั้นทำให้ปีที่สองของผมดีขึ้นเยอะ

560
00:32:38,164 --> 00:32:39,207
เซ็ต ฮัต

561
00:32:43,419 --> 00:32:44,712
ให้ตายสิ

562
00:32:44,796 --> 00:32:47,173
เขาทุ่มเทอยู่ตลอด ไม่เคยถอยหลัง

563
00:32:48,216 --> 00:32:49,258
โธ่เอ๊ย

564
00:32:49,342 --> 00:32:52,887
หลายคนไม่รู้เลย
ว่าเขาทุ่มเทแค่ไหนกว่าจะเป็นตัวเขาได้

565
00:32:53,471 --> 00:32:54,472
เซ็ต ฮัต

566
00:32:58,768 --> 00:32:59,769
เยี่ยมมาก เพื่อน

567
00:32:59,852 --> 00:33:03,189
เขาทุ่มเทซ้อมในช่วงพักฤดูกาล
เขาทุ่มเทซ้อมทั้งที่ไม่มีใครดู

568
00:33:03,272 --> 00:33:07,068
การเติบโต วิวัฒนาการครั้งนี้
ทุกอย่างคือส่วนหนึ่ง

569
00:33:07,151 --> 00:33:09,112
เราต้องได้ลองถึงจะเก่งขึ้น

570
00:33:09,195 --> 00:33:11,823
ไม่ใช่แค่ลูกขว้างยอดควอเตอร์แบ็กแล้วครับ

571
00:33:11,906 --> 00:33:13,616
นั่นมันลูกขว้างซูเปอร์แมน

572
00:33:13,700 --> 00:33:17,328
ผมไม่รู้ว่าจะมีใครอีก
ในเอ็นเอฟแอลที่ขว้างลูกนี้ได้

573
00:33:17,412 --> 00:33:18,663
(ปี 1985)

574
00:33:18,746 --> 00:33:22,208
ผู้คนเห็นพรสวรรค์ แต่จอห์นยกระดับมันไปอีกขั้น

575
00:33:22,291 --> 00:33:25,837
ทั้งความแข็งแกร่งกับสภาพร่างกาย
และสิ่งที่เขาทำด้วยร่างกาย

576
00:33:25,920 --> 00:33:27,922
ผมบอกเลย เอลเวย์กระหายชัยชนะ

577
00:33:28,006 --> 00:33:29,590
วิ่งลูกนี้เหมือนฟูลแบ็กเลยครับ

578
00:33:29,674 --> 00:33:31,384
เขาจะเกาะขวาไว้ก็ได้

579
00:33:31,467 --> 00:33:32,635
ดูช่องว่างสิครับ

580
00:33:32,719 --> 00:33:34,345
แต่เขาอยากจะวิ่งตัดหลัง

581
00:33:34,429 --> 00:33:36,597
ก้มไหล่ต่ำ แล้ววิ่งขาขวิด

582
00:33:36,681 --> 00:33:38,808
วิ่งไปๆ

583
00:33:38,891 --> 00:33:41,310
เขาไม่ได้ดูเหมือนคนที่วิ่งเร็วอะไรนัก

584
00:33:41,394 --> 00:33:44,022
แต่ผมบอกเลย ความสามารถในการหนีของเขา

585
00:33:44,105 --> 00:33:45,523
มันน่าทึ่งสุดๆ ไปเลย

586
00:33:45,606 --> 00:33:47,567
ผมอยากเป็นควอเตอร์แบ็กที่เก่งที่สุดที่เคยลงเล่น

587
00:33:47,650 --> 00:33:49,986
เอลเวย์จะวิ่ง ผ่านสิบหลาไปแล้ว

588
00:33:50,069 --> 00:33:51,279
ทำแต้มได้ครับ

589
00:33:51,362 --> 00:33:53,114
นั่นคือความคาดหวังต่อตัวเองของผม

590
00:33:53,197 --> 00:33:55,867
สิ่งที่คนอื่นคิดว่าผมทำได้เป็นเรื่องรอง

591
00:33:55,950 --> 00:33:58,327
หนึ่งในเหตุผลหลักที่บรองโกส์ชนะ

592
00:33:58,411 --> 00:34:01,873
ก็เพราะควอเตอร์แบ็ก จอห์น เอลเวย์
ทำผลงานปีนี้ได้ยอดเยี่ยม

593
00:34:01,956 --> 00:34:04,459
ไม่ต้องสงสัยเลย
ปีนี้ผมเป็นควอเตอร์แบ็กที่เก่งขึ้น

594
00:34:04,542 --> 00:34:06,335
ผมเริ่มรู้สึกว่าเอ็นเอฟแอลคือที่ของผม

595
00:34:06,419 --> 00:34:08,337
จำปีที่เขาถูกดราฟต์ได้ไหมครับ

596
00:34:08,421 --> 00:34:11,424
หลายคนสงสัยว่าทีมทำพลาดหรือเปล่า

597
00:34:11,507 --> 00:34:13,968
ผมว่าเขากำลังตอบคำถามเหล่านั้นแล้วล่ะ

598
00:34:14,052 --> 00:34:16,721
เขารู้ว่าเขาคือคนที่จะนำทีมรุก

599
00:34:16,804 --> 00:34:18,598
เขาก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำได้จริงๆ

600
00:34:18,681 --> 00:34:21,809
มันต้องสู้แบบนี้
ไอ้หมาใหญ่ นายมีฉันแล้ว ต้องสู้แบบนี้สิ

601
00:34:21,893 --> 00:34:25,313
เราอยากแสดงให้ผู้คนเห็น
ว่าเรามีทีมฟุตบอลที่ยอดเยี่ยม

602
00:34:25,396 --> 00:34:27,648
วิธีเดียวที่จะทำแบบนั้นได้
คือการคว้าแชมป์ซูเปอร์โบว์ล

603
00:34:27,732 --> 00:34:29,650
ส่งให้ซีเวลล์ ตั้งท่าจะขว้าง

604
00:34:29,734 --> 00:34:32,195
เอลเวย์ครับ เอลเวย์คว้าได้

605
00:34:32,278 --> 00:34:34,113
จอห์น เอลเวย์จะเข้าเอนด์โซนแล้ว

606
00:34:34,197 --> 00:34:36,324
ทัชดาวน์ เดนเวอร์ เพลย์นี้สุดยอดครับ

607
00:34:36,908 --> 00:34:38,451
บรองโกส์โต้กลับมาชนะ

608
00:34:38,534 --> 00:34:41,537
เป็นการพลิกกลับมาชนะที่น่ายกย่อง
จากมันสมองของจอห์น เอลเวย์

609
00:34:41,621 --> 00:34:45,458
ในทีมรุก พวกเขามีซูเปอร์สตาร์ดาวรุ่ง
จอห์น เอลเวย์

610
00:34:45,541 --> 00:34:47,001
ถึงตอนนี้จะเก่งแล้ว

611
00:34:47,085 --> 00:34:49,754
แต่เขาจะเป็นหนึ่งในสุดยอดตลอดกาล

612
00:34:49,837 --> 00:34:52,673
ผมคิดว่าหลายคนคงเห็นด้วยกับผม
เขาทำได้ทุกอย่าง

613
00:34:52,757 --> 00:34:53,758
โรลหก

614
00:34:55,510 --> 00:34:59,222
ในจำนวนการพลิกกลับมาชนะ
ในเกมระดับตำนานที่จอห์น เอลเวย์เคยทำ

615
00:34:59,305 --> 00:35:00,473
คุณชอบนัดไหนที่สุด

616
00:35:01,265 --> 00:35:02,934
ว้าว เขาทำได้หลายนัดมากๆ

617
00:35:03,017 --> 00:35:06,687
ผมต้องขอตอบจากเดิมพันของนัดนั้น

618
00:35:06,771 --> 00:35:07,730
เกมกับคลีฟแลนด์

619
00:35:07,814 --> 00:35:09,398
(เดนเวอร์ บรองโกส์ - ปี 1986
เดอะไดรฟ์)

620
00:35:09,482 --> 00:35:13,361
มีไดรฟ์หลายต่อหลายครั้งในเอ็นเอฟแอล
ถ้าคุณดูบันทึกสถิติ

621
00:35:13,444 --> 00:35:17,448
แต่มีครั้งเดียวที่ได้ชื่อว่า "เดอะไดรฟ์"

622
00:35:19,367 --> 00:35:21,119
และแล้ว อีกอึดใจเดียวครับ

623
00:35:21,202 --> 00:35:23,871
คลีฟแลนด์ บราวน์ส พบ เดนเวอร์ บรองโกส์

624
00:35:23,955 --> 00:35:26,124
นัดชิงแชมป์สายเอเอฟซี

625
00:35:26,207 --> 00:35:28,334
นี่คือทีมที่ไม่ได้มาถึงจุดนี้

626
00:35:28,417 --> 00:35:29,961
ของรอบเพลย์ออฟมานานแล้ว

627
00:35:30,753 --> 00:35:32,296
วันนั้นหนาวและลมแรง

628
00:35:33,214 --> 00:35:35,299
ที่สนามนั้นมีฝั่งเดอะด็อกพาวด์

629
00:35:35,383 --> 00:35:41,139
บิสกิตขนมหมา แซนด์วิช ถ่านไฟฉาย
ทุกอย่างอยู่ในเอนด์โซนฝั่งนั้น

630
00:35:41,222 --> 00:35:44,267
ใครชนะจะได้ไปซูเปอร์โบว์ล

631
00:35:49,522 --> 00:35:51,607
เป็นการต่อสู้ที่สนุกตลอดทั้งเกม

632
00:35:51,691 --> 00:35:54,777
ไบรอัน เบรนแนน คว้าไว้ได้

633
00:35:54,861 --> 00:35:57,780
ฝั่งตรงข้ามทำแต้มได้ ตอนเกมเหลืออีกห้านาที

634
00:35:58,781 --> 00:36:00,032
(เดนเวอร์ 13 - คลีฟแลนด์ 20)

635
00:36:00,116 --> 00:36:03,828
แต่เราก็คิดว่าเรายังมีโอกาส
ที่จะชนะฟุตบอลเกมนี้

636
00:36:04,954 --> 00:36:06,539
แล้วเขาก็คิกออฟมาให้เรา

637
00:36:08,916 --> 00:36:11,836
พลาดมหันต์ครับ จีน แลง

638
00:36:12,461 --> 00:36:15,715
ถ้าทำบอลหลุดจังหวะนี้ ก็เข้าเอนด์โซนเลย

639
00:36:15,798 --> 00:36:19,886
ผมว่าเขาแตกตื่น
แต่ก็ตามไปเก็บได้ที่เส้นสองหลา

640
00:36:20,386 --> 00:36:23,556
ทำให้เอลเวย์กับทีมรุก
ต้องตั้งเกมจากแนวลึกเลยครับ

641
00:36:23,639 --> 00:36:25,516
ที่เส้นหนึ่งหลาครึ่ง

642
00:36:25,600 --> 00:36:30,313
เดอะไดรฟ์เริ่มที่เส้นสองหลา
โดยที่เกมเหลือแค่ห้านาที

643
00:36:30,396 --> 00:36:32,607
เรารู้ว่าเราต้องเจองานหนัก

644
00:36:32,690 --> 00:36:34,483
เรามองข้ามฝั่งไป แล้วเห็นทีมบราวน์ส

645
00:36:34,567 --> 00:36:36,611
พวกเขามองเราแบบแสยะยิ้ม

646
00:36:36,694 --> 00:36:38,279
ผมก็บอก "ดูไอ้พวกเวรนั่นสิ"

647
00:36:39,363 --> 00:36:42,658
เขามองผมแล้วบอกว่า
"จอห์น แบบนี้แหละเข้าทางเราแล้ว"

648
00:36:50,583 --> 00:36:52,210
ตอนนั้นเป็นปีที่สี่ของผม

649
00:36:52,835 --> 00:36:55,379
ผมยังทำไม่ได้ตามความคาดหวัง

650
00:36:55,463 --> 00:36:57,506
ที่อยากให้ผมพาทีมคว้าแชมป์โลก

651
00:36:58,758 --> 00:36:59,884
นี่คือช่วงเวลานั้น

652
00:37:04,180 --> 00:37:07,975
เอลเวย์ให้ไวน์เดอร์ ที่เส้นเจ็ดหลา

653
00:37:08,059 --> 00:37:10,311
นั่นแหละพวก เจ็ดหลา สวย

654
00:37:11,103 --> 00:37:14,440
ความกดดันอยู่กับควอเตอร์แบ็กครับ
ยังอีกไกลกว่าจะถึงเอนด์โซน

655
00:37:15,316 --> 00:37:18,819
ซีเวลล์ เขาเก็บบอลไว้ได้ยังไงกัน

656
00:37:18,903 --> 00:37:21,948
สตีฟ ซีเวลล์ที่เส้น 48 หลา

657
00:37:23,366 --> 00:37:27,954
ตอนนี้พอมาถึงเส้น 50 หลา
เราก็รู้ว่าได้ตั้งเกมใหม่อีกสี่ดาวน์

658
00:37:28,037 --> 00:37:29,789
เราไม่ได้จะเข้าระยะฟีลด์โกล

659
00:37:29,872 --> 00:37:30,915
เราต้องการทัชดาวน์

660
00:37:43,219 --> 00:37:46,847
นี่คือจังหวะที่ทั้งสนามบ้าคลั่งกันไปเลย

661
00:37:47,723 --> 00:37:50,726
แฟนๆ คลีฟแลนด์ดีใจกันอย่างกับหมาบ้า

662
00:37:51,811 --> 00:37:55,773
เอลเวย์โดนแซ็ก กลายเป็นดาวน์ที่สาม 18 หลา

663
00:37:57,191 --> 00:38:01,195
แล้วทีมเจ้าบ้านก็คิดว่า "เพื่อน มันจบแล้ว"

664
00:38:02,780 --> 00:38:03,990
(1:47 นาที)

665
00:38:06,284 --> 00:38:09,870
แดน รีฟส์บอกเอลเวย์ว่า
"อย่าจ้องจะเอาให้จบในเพลย์เดียว"

666
00:38:09,954 --> 00:38:13,124
มันเหมือนบอกจอห์น เวย์นไม่ให้ยิงตัวร้าย

667
00:38:15,751 --> 00:38:21,007
ควอเตอร์แบ็กที่เก่งจริง
จะทำผลงานในสถานการณ์ลำบากได้

668
00:38:21,090 --> 00:38:22,758
ในช่วงเวลาที่ทุกอย่างไม่เป็นใจ

669
00:38:25,636 --> 00:38:29,015
เขาเห็นมาร์ก แจ็คสันว่าง
แล้วเขาก็ขว้างลูกพุ่งใส่เลย

670
00:38:29,098 --> 00:38:33,686
เอลเวย์ขว้างลูกพุ่ง 25 หลา
ถึงรูกี้ มาร์ก แจ็คสันครับ

671
00:38:33,769 --> 00:38:36,063
หลังจบเพลย์นี้ ทุกอย่างก็พลิกผัน

672
00:38:36,147 --> 00:38:38,524
แฟนๆ ในสนามนั้นก็เงียบลงไปเยอะ

673
00:38:39,734 --> 00:38:41,360
ตอนนี้เราได้โมเมนตัมแล้ว

674
00:38:43,070 --> 00:38:45,698
ขว้างสั้นให้ซีเวลล์ มีตัวบล็อก

675
00:38:46,490 --> 00:38:50,578
เดนเวอร์ได้เล่นต่ออีกสี่ดาวน์

676
00:38:50,661 --> 00:38:52,747
นาฬิกายังเดินต่อไป

677
00:38:52,830 --> 00:38:57,543
คลีฟแลนด์ 20 เดนเวอร์ 13 นาทีสุดท้าย

678
00:39:01,505 --> 00:39:03,799
นี่คือเพลย์แบบฉบับจอห์น เอลเวย์

679
00:39:05,468 --> 00:39:07,011
ความสามารถในการยืดเพลย์ออกไป

680
00:39:07,094 --> 00:39:09,388
เอลเวย์เล่นดาวน์ที่สองอย่างรอบคอบ

681
00:39:09,472 --> 00:39:12,516
ออกนอกสนามไปตอนเหลือ 42 วินาที

682
00:39:13,017 --> 00:39:19,148
ยังไม่ได้ดาวน์แรกครับ ที่เส้นห้าหลา
ดาวน์ที่สาม ต้องไปอีกหนึ่งหลา

683
00:39:21,233 --> 00:39:22,568
เราต้องการแค่หลาเดียว

684
00:39:24,236 --> 00:39:28,491
เราเล่นเพลย์นี้หลายครั้งในฤดูกาลนั้น
ผมไม่เคยได้บอลเลย

685
00:39:46,050 --> 00:39:48,552
ทัชดาวน์ มาร์ก แจ็คสัน

686
00:39:56,018 --> 00:40:00,940
เอลเวย์พาบรองโกส์มาไกลถึง 98 หลา

687
00:40:01,524 --> 00:40:05,653
จนเหลืออีกแต้มเดียวจะตีเสมอได้

688
00:40:11,283 --> 00:40:16,914
20-20 แล้วคลีฟแลนด์ก็พูดได้ว่า
"เจอกันช่วงต่อเวลา"

689
00:40:17,998 --> 00:40:20,000
นาฬิกาไม่มีความหมายในสถานการณ์นี้

690
00:40:20,084 --> 00:40:25,464
แต้มแรก ไม่ว่าจะเป็นทัชดาวน์
หรือฟีลด์โกลจะตัดสินเกมนี้

691
00:40:25,548 --> 00:40:27,800
มีช่องวิ่งแต่เลือกขว้างครับ

692
00:40:27,883 --> 00:40:31,387
วัตสันคว้าได้ที่เส้น 23 หลา

693
00:40:33,055 --> 00:40:37,309
ทุกอย่างอยู่บนบ่าและเท้าของริช คาร์ลิส

694
00:40:37,393 --> 00:40:38,811
(#3 ริช คาร์ลิส
เตะฟีลด์โกล 8 ลูกล่าสุด)

695
00:40:40,062 --> 00:40:43,524
อยู่ๆ ทั้งสนามคลีฟแลนด์สเตเดียม
ก็เงียบลงในช่วงเวลานี้

696
00:40:43,607 --> 00:40:45,568
เพราะทั้งเกมกำลังจะจบลงแล้ว

697
00:41:01,500 --> 00:41:06,046
(จบเกม (ต่อเวลา)
บรองโกส์ 23 - บราวน์ส 20)

698
00:41:15,598 --> 00:41:17,766
พระเจ้าช่วย เหลือเชื่อเลย

699
00:41:18,726 --> 00:41:20,644
เยี่ยมมาก เยี่ยมจริงๆ

700
00:41:21,770 --> 00:41:23,981
ความคิดแรกที่เข้ามาในหัวผมคือ

701
00:41:24,064 --> 00:41:27,443
"พ่อผมต้องภูมิใจแน่
ที่ผมทำสิ่งนี้ได้ ได้มีส่วนกับเกมนี้"

702
00:41:27,526 --> 00:41:29,778
ซูเปอร์โบว์ล เราจะไปซูเปอร์โบว์ล

703
00:41:30,988 --> 00:41:32,740
หลายคนก็เริ่มจะบอกว่าบางที

704
00:41:32,823 --> 00:41:36,952
เด็กนิสัยเสียจากแคลิฟอร์เนีย
ก็อาจจะเป็นควอเตอร์แบ็กที่เก่งมากๆ ได้

705
00:41:37,036 --> 00:41:39,997
(ศึกยักษ์ชนยักษ์
เดนเวอร์ปะทะไจแอนต์ส)

706
00:41:40,080 --> 00:41:43,501
ที่สนามบินเดนเวอร์
แฟนๆ นับพันมารอต้อนรับบรองโกส์กลับบ้าน

707
00:41:43,584 --> 00:41:44,752
ลงมาปิดถนน

708
00:41:44,835 --> 00:41:48,005
จนรถฉุกเฉินล่าช้า การจราจรติดขัด

709
00:41:50,841 --> 00:41:53,511
ผมว่ามันตื้นตันมากเลยนะ
สำหรับผม พูดตรงๆ เลย

710
00:41:54,261 --> 00:41:57,806
ในแง่อาชีพของผม นั่นคือปาร์ตี้เปิดตัวของผมเลย

711
00:41:57,890 --> 00:41:59,683
ว้าว

712
00:42:03,437 --> 00:42:04,897
ว้าว

713
00:42:04,980 --> 00:42:08,776
เดอะไดรฟ์เปลี่ยนทุกอย่างไปตลอดกาล

714
00:42:26,168 --> 00:42:28,087
จอห์นนี่ เอลเวย์

715
00:42:29,338 --> 00:42:32,091
จอห์นนี่ เอลเวย์ ซูเปอร์สตาร์

716
00:42:32,174 --> 00:42:35,010
หลานฉันชอบนายมากเลย
พอมีของที่ระลึกในล็อกเกอร์ไหม

717
00:42:35,594 --> 00:42:38,305
- เขาได้ฉายา "เดอะดุคแห่งเดนเวอร์"
- เดอะดุคแห่งเดนเวอร์

718
00:42:38,389 --> 00:42:39,473
เดอะดุคแห่งเดนเวอร์

719
00:42:42,268 --> 00:42:46,522
นี่เป็นคอลเล็กชันปืนของจอห์น เวย์น
ที่ใช้ในหนังหลายๆ เรื่องของเขา

720
00:42:46,605 --> 00:42:49,775
ผมมีโอกาสได้ซื้อมา
ผมก็เลยรีบคว้าโอกาสนั้นไว้เลย

721
00:42:49,858 --> 00:42:51,193
หยุดก่อน

722
00:42:51,277 --> 00:42:53,279
จอห์น เวย์นเป็นฮีโร่คนหนึ่งของผม

723
00:42:53,362 --> 00:42:55,864
ผมว่าเขาเป็นคนหนึ่งที่เท่ที่สุดในโลก

724
00:42:56,448 --> 00:43:00,119
ผมชื่นชมจอห์น เวย์นมากๆ
ทั้งท่าเดิน น้ำเสียงการพูด

725
00:43:00,202 --> 00:43:01,787
วางลงดีกว่า สหาย

726
00:43:01,870 --> 00:43:03,122
อย่าเพิ่งโมโหสิ พี่ชาย

727
00:43:03,205 --> 00:43:05,416
ผมชอบหนังคาวบอยมาตลอด

728
00:43:05,499 --> 00:43:07,209
อยากหยิบปืนเหรอ หยิบเลย

729
00:43:07,293 --> 00:43:08,460
ฉันอยากนายให้หยิบ

730
00:43:08,544 --> 00:43:10,879
ผมชอบประวัติศาสตร์ ผมมองย้อนกลับไป

731
00:43:10,963 --> 00:43:15,134
กับความยากลำบากของสมัยนั้น
การใช้ชีวิตนั้นสมัยนั้น เป็นคาวบอย

732
00:43:15,217 --> 00:43:17,720
สิ่งที่คนสมัยนั้นเจอ ผมนับถือพวกเขามากๆ

733
00:43:17,803 --> 00:43:20,306
ผมเห็นภาพเขาดวลปืนนะ

734
00:43:20,389 --> 00:43:22,433
ผมเห็นภาพเขายืนอยู่

735
00:43:22,516 --> 00:43:25,519
ชักปืนเลย ไอ้สารเลว

736
00:43:25,603 --> 00:43:27,479
ท่าทางของเขาแสดงถึงการเอาชนะ

737
00:43:27,563 --> 00:43:29,398
แดง 98 ฮัตๆ

738
00:43:38,073 --> 00:43:41,577
ผมว่าการเลียนเสียงของผม
ที่เหมือนที่สุดคือจอห์น เวย์น ประโยคนี้

739
00:43:41,660 --> 00:43:45,581
"ฉันคงมาถึงเร็วกว่านี้
แต่โดนซุ่มเล่นงานที่ช่องเขา"

740
00:43:45,664 --> 00:43:48,208
ผมทำเสียงแบบนี้กับเพื่อนประจำ

741
00:43:48,292 --> 00:43:51,503
แต่เขาพูดได้ประโยคเดียวนะ ประโยคอื่นลืมหมด

742
00:43:53,297 --> 00:43:57,092
เดอะไดรฟ์ทำให้เขาโด่งดัง

743
00:43:57,176 --> 00:43:58,260
แต่พูดกันตามตรงเถอะ

744
00:43:58,344 --> 00:44:01,388
เขาต้องได้แชมป์ซูเบอร์โบว์ล
ถึงจะได้รับการยกย่อง

745
00:44:01,472 --> 00:44:03,766
ขอเสียงหน่อย โคโลราโด

746
00:44:06,435 --> 00:44:10,564
ซูเปอร์โบว์ล

747
00:44:10,648 --> 00:44:12,608
ในฐานะผู้เล่นของพ็อป วอร์เนอร์ ตอนเด็กๆ

748
00:44:12,691 --> 00:44:14,610
เป้าหมายของเรา
คือการได้ลงเล่นในซูเปอร์โบว์ล

749
00:44:14,693 --> 00:44:16,612
หวังว่าผมจะไม่ตื่นสนามเกินไปนัก

750
00:44:25,287 --> 00:44:28,207
คำถามสำคัญคือทีมรับของไจแอนต์ส

751
00:44:28,290 --> 00:44:30,250
จะต้านลูกล่อลูกชน
ของจอห์น เอลเวย์ไหวหรือเปล่า

752
00:44:30,334 --> 00:44:33,337
เอาล่ะ ทุกคน นี่คือสิ่งที่เราพยายามมานาน

753
00:44:33,420 --> 00:44:35,964
ทุ่มทุกเพลย์ให้เต็มที่ ไปลุยกันเลย

754
00:44:37,925 --> 00:44:40,761
เอลเวย์จะขว้างดาวน์แรก
วิ่งออกจากพ็อกเก็ตมาครับ

755
00:44:40,844 --> 00:44:42,137
นี่แหละสิ่งที่ไจแอนต์สกลัว

756
00:44:42,638 --> 00:44:44,723
เอลเวย์หนีมาจนได้ดาวน์แรก

757
00:44:47,810 --> 00:44:50,646
แจ็คสันเข้าแดนไจแอนต์สแล้ว

758
00:44:50,729 --> 00:44:52,314
เอลเวย์วิ่งฝ่ากลาง

759
00:44:52,398 --> 00:44:53,399
ทัชดาวน์

760
00:44:55,651 --> 00:44:57,152
เปิดช่องให้เขาไม่ได้เลย

761
00:44:57,236 --> 00:45:01,573
ไจแอนต์สไปเปิดช่อง
นี่แหละครับจุดที่ทำให้เอลเวย์ร้ายกาจมากๆ

762
00:45:01,657 --> 00:45:04,159
อาจเป็นควอเตอร์แรก
ที่เล่นได้ดีที่สุดที่เคยเกิดขึ้น

763
00:45:04,243 --> 00:45:06,412
ในประวัติศาสตร์ซูเปอร์โบว์ลที่ผ่านมาเลย

764
00:45:06,495 --> 00:45:09,415
เกมกับไจแอนต์ส
เราเล่นได้ดีมากในควอเตอร์แรก

765
00:45:10,708 --> 00:45:12,251
แต่แล้ว ช่วงก่อนพักครึ่ง

766
00:45:12,334 --> 00:45:15,462
เราได้ดาวน์แรกที่เส้นหนึ่งหลา
แต่กลับจบโดยทำแต้มไม่ได้

767
00:45:15,546 --> 00:45:17,840
ระยะ 24 หลา คูบิแอกตั้งบอล

768
00:45:19,007 --> 00:45:20,384
คาร์ลิสเตะไม่เข้าครับ

769
00:45:23,721 --> 00:45:25,556
แล้วจากจุดนั้นมันก็แย่ลง

770
00:45:32,646 --> 00:45:35,441
ตอนนี้ทุกอย่างไม่เป็นใจให้บรองโกส์เลย

771
00:45:35,524 --> 00:45:37,025
ครึ่งแรกที่ยอดเยี่ยม

772
00:45:37,109 --> 00:45:39,862
แต่ไจแอนต์สกลับมาคุมเกมได้ในควอเตอร์ที่สาม

773
00:45:41,155 --> 00:45:44,450
บรองโกส์เล่นมาแล้วเจ็ดเพลย์

774
00:45:45,242 --> 00:45:48,328
เจ็ดเพลย์แต่ได้แค่สองหลาในควอเตอร์ที่สาม

775
00:45:49,913 --> 00:45:52,040
ซิมส์ให้บาวาโร ทัชดาวน์ครับ

776
00:45:52,583 --> 00:45:54,918
ขว้างยาวครับ ให้บ็อบบี้ จอห์นสัน

777
00:45:55,002 --> 00:45:58,088
ฟิล แมคคองกี้ครับ แมคคองกี้หัวทิ่มไปเลย

778
00:45:58,172 --> 00:46:00,758
เข้าไปแล้วครับ ไม่ต้องล้มด้วย เกมนี้จบแล้ว

779
00:46:09,099 --> 00:46:10,309
(จบเกม)

780
00:46:10,392 --> 00:46:15,355
มันยากที่จะชี้ชัดว่าทำไมเราไม่ชนะเกมนั้น

781
00:46:15,981 --> 00:46:18,317
บรองโกส์จัดปาร์ตี้ไปเมื่อวาน

782
00:46:18,400 --> 00:46:21,612
แฟนๆ 120,000 คนมากันเต็มถนนในเดนเวอร์

783
00:46:21,695 --> 00:46:24,114
มาเชียร์ทีม ถึงแม้ว่าจะแพ้

784
00:46:24,198 --> 00:46:26,617
พวกเขาคิดว่าปีหน้ายังมีเสมอ

785
00:46:26,700 --> 00:46:28,577
(ปี 1987)

786
00:46:30,078 --> 00:46:35,209
เดนเวอร์ บรองโกส์
จะได้ไปซูเปอร์โบว์ลเป็นปีที่สอง

787
00:46:35,292 --> 00:46:37,669
นำโดยจอห์น เอลเวย์

788
00:46:37,753 --> 00:46:40,339
กลับมาปี 87 แล้วได้ตำแหน่งผู้เล่นทรงคุณค่า

789
00:46:40,422 --> 00:46:42,382
มันทำให้ผมมั่นใจขึ้นมาก

790
00:46:42,466 --> 00:46:44,676
เดนเวอร์ บรองโกส์เป็นแชมป์สายเอเอฟซี

791
00:46:44,760 --> 00:46:46,303
สมัยที่สองติดต่อกัน

792
00:46:46,386 --> 00:46:49,640
พวกเขาเป็นตัวเต็งคว้าแชมป์ซูเปอร์โบว์ล
เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์

793
00:46:49,723 --> 00:46:52,351
ผมว่าเดนเบอร์ บรองโกส์
จะคว้าแชมป์ปีนี้อย่างยิ่งใหญ่

794
00:46:52,434 --> 00:46:55,062
ความผิดหวังยังคงเหลืออยู่แค่ไหน

795
00:46:55,145 --> 00:46:58,148
เยอะอยู่ครับ ความรู้สึกตอนนั้น
ยังเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นในใจพวกเรา

796
00:46:58,232 --> 00:47:00,734
เรามองเกมนี้เป็นเกมที่ต้องชนะ

797
00:47:02,110 --> 00:47:04,321
จอห์น เอลเวย์กำลังฟอร์มร้อนแรง

798
00:47:04,404 --> 00:47:06,740
อาจจะเป็นฟอร์มดีที่สุดที่เราเคยเห็น
จากผู้เล่นตำแหน่งนี้

799
00:47:06,824 --> 00:47:10,661
แฟนๆ บรองโกส์หวังว่า
ครั้งที่สามจะสำเร็จสำหรับทีมรัก

800
00:47:10,744 --> 00:47:12,871
ที่ยังไม่เคยชนะในเกมซูเปอร์โบว์ล

801
00:47:12,955 --> 00:47:15,082
แต่พวกเขาก็ไม่เคยเป็นตัวเต็งมาก่อนเช่นกัน

802
00:47:15,165 --> 00:47:18,502
แฟนๆ บรองโกส์ต่างคาดหวัง
ให้จอห์น เอลเวย์คว้า…

803
00:47:19,920 --> 00:47:21,797
ขอเทกสองครับ โอเค

804
00:47:25,384 --> 00:47:27,886
สวัสดียามบ่าย
จากสนามแจ็ค เมอร์ฟี่สเตเดียมในซานดีเอโก

805
00:47:28,929 --> 00:47:31,640
จากช็อตกันครับ แผนมาตรฐานของทีม

806
00:47:31,723 --> 00:47:34,393
เอลเวย์บอมบ์ยาวตั้งแต่เริ่มเลยครับ

807
00:47:34,476 --> 00:47:37,354
คว้าไว้ได้โดยแนทเทียล ทัชดาวน์

808
00:47:40,399 --> 00:47:42,734
เรดสกินส์อึ้งไปเลยครับ

809
00:47:42,818 --> 00:47:45,404
ตอนจบควอเตอร์แรก เรานำ 10-0

810
00:47:45,487 --> 00:47:47,322
แต่แล้ว 19 เพลย์ต่อมา

811
00:47:47,406 --> 00:47:49,992
สี่ทัชดาวน์ในควอเตอร์เดียว

812
00:47:50,075 --> 00:47:51,702
สถิติใหม่ของซูเปอร์โบว์ล

813
00:47:52,369 --> 00:47:53,787
เราตามหลัง 35-10

814
00:47:54,580 --> 00:47:57,875
แดง 28 ฮัต

815
00:48:02,546 --> 00:48:03,547
ใช่ ผมก็ไม่รู้

816
00:48:05,382 --> 00:48:06,758
เกมมันอยู่ที่โมเมนตัม

817
00:48:06,842 --> 00:48:09,636
ถ้าเกมเริ่มไหลไปทางที่แย่
มันก็พลิกกลับมาได้ยาก

818
00:48:10,846 --> 00:48:14,224
เอลเวย์ขว้างเข้าเป้าแค่ห้า จาก 24 ลูกหลังสุด

819
00:48:14,308 --> 00:48:15,601
นี่เป็นเรื่องที่…

820
00:48:15,684 --> 00:48:18,270
ยังไม่เคยเกิดขึ้นอีกเลย
หลังจากปีแรกของเอลเวย์

821
00:48:20,856 --> 00:48:23,400
แล้วเราก็แพ้ไป 42-10

822
00:48:23,483 --> 00:48:27,195
ถ้าปีที่แล้วว่าแย่แล้ว ครั้งนี้ยิ่งเลวร้าย

823
00:48:28,572 --> 00:48:32,576
ที่ซานดีเอโก แฟนๆ บรองโกส์
ถอดใจตั้งแต่พักครึ่ง

824
00:48:33,368 --> 00:48:36,872
ที่เดนเวอร์วันนี้
อารมณ์ก็หม่นหมองไม่แพ้ท้องฟ้าเหนือเมือง

825
00:48:36,955 --> 00:48:40,709
สำหรับเมืองที่ไม่เคยเป็นอันดับหนึ่ง
ในเรื่องใดเลยนอกจากระดับคาร์บอนมอนอกไซด์

826
00:48:40,792 --> 00:48:44,588
ความพ่ายแพ้ในซูเปอร์โบว์ลครั้งที่สองติดต่อกัน
ของบรองโกส์ยิ่งน่าหดหู่เป็นสองเท่า

827
00:48:44,671 --> 00:48:46,214
ปีหน้าเหรอ ไม่แล้ว

828
00:48:46,298 --> 00:48:48,967
(แบรดชอว์ชี้ เอลเวย์ยังไม่พร้อมปี 88)

829
00:48:49,051 --> 00:48:50,469
จอห์นโมโหมากกับเรื่องครั้งนี้

830
00:48:51,762 --> 00:48:54,389
เขามีเป้าหมายเดียว
เขาต้องคว้าแชมป์ซูเปอร์โบว์ล

831
00:48:55,349 --> 00:48:59,811
จอห์น เอลเวย์ทำสำเร็จอีกครั้ง สามครั้งในสี่ปี

832
00:48:59,895 --> 00:49:03,190
เดนเวอร์ บรองโกส์ ยอดทีมแห่งเอเอฟซี

833
00:49:04,107 --> 00:49:06,526
เรารู้ว่าทีมจากสายเอ็นเอฟซีก็แข็งแกร่ง

834
00:49:06,610 --> 00:49:08,654
เราต้องเล่นให้ดีที่สุดถึงจะชนะ

835
00:49:08,737 --> 00:49:10,906
ขอบคุณครับ ยินดีด้วย ขอให้โชคดีในซูเปอร์โบว์ล

836
00:49:10,989 --> 00:49:12,240
ขอบคุณครับ โอเจ

837
00:49:12,324 --> 00:49:16,912
แฟนๆ บรองโกส์ไม่อยากให้ทีม
กลับไปแข่งซูเปอร์โบว์ล

838
00:49:16,995 --> 00:49:20,123
เพราะพวกเขาไม่อยากพบความอับอายอีกแล้ว

839
00:49:20,207 --> 00:49:23,418
จอห์น ผมกับคุณก็อยู่ในวงการเกมนี้มานาน

840
00:49:23,502 --> 00:49:27,130
ผมกำลังคิดอยู่ว่า
นี่อาจจะเป็นทีมฟุตบอลที่ดีที่สุดที่ผมเคยเห็นมาเลย

841
00:49:27,214 --> 00:49:29,883
ทีมโฟร์ตี้ไนเนอร์สชุดนี้มีทุกอย่าง

842
00:49:29,967 --> 00:49:31,718
- ศึกนี้เดือดแน่
- เดือดสุดๆ

843
00:49:31,802 --> 00:49:33,804
เกมนี้คงอัดกันหนัก แต่ก็คงสนุก

844
00:49:33,887 --> 00:49:36,723
ดูออกเลยว่าความกดดันไปตกที่เขาหนักมาก

845
00:49:37,808 --> 00:49:39,309
เขาคิดอยู่แค่เรื่องเดียว

846
00:49:40,268 --> 00:49:42,646
ผมมองแล้ว แบบนี้ไม่ดีแน่

847
00:49:42,729 --> 00:49:44,022
นั่นไม่ใช่จอห์น

848
00:49:44,106 --> 00:49:46,024
เรารู้ว่าเราคือยอดทีม

849
00:49:46,525 --> 00:49:49,236
ออกไปพิสูจน์ให้เห็นกันวันนี้ซะ
เราต้องเล่นให้หนัก

850
00:49:49,319 --> 00:49:50,779
ออกไปอัดพวกมันให้ยับ

851
00:49:55,617 --> 00:49:57,160
มอนแทนามองหาแรทมัน

852
00:49:57,244 --> 00:50:00,539
ขว้างให้ไรซ์ ไรซ์ทำแต้มให้ซานฟรานซิสโกครับ

853
00:50:00,622 --> 00:50:03,083
มอนแทนา ขว้างเร็ว เบรนต์ โจนส์

854
00:50:04,042 --> 00:50:05,252
โฟร์ตี้ไนเนอร์ส ทัชดาวน์

855
00:50:06,169 --> 00:50:08,797
มอนแทนาขว้างสูงให้ไรซ์ ทัชดาวน์

856
00:50:10,590 --> 00:50:12,801
ฝั่งนั้นเป็นทีมฟุตบอลที่ดีกว่าเรามาก

857
00:50:13,468 --> 00:50:16,346
บางวันเราลงสนามไปก็รู้สึกได้เลย

858
00:50:16,430 --> 00:50:18,348
บางครั้งเราลงสนามไป มันก็สู้ยาก

859
00:50:19,516 --> 00:50:23,729
นัดนี้คงเป็นฟุตบอลสามควอเตอร์ที่แย่ที่สุด

860
00:50:23,812 --> 00:50:26,314
ที่จอห์น เอลเวย์จะจดจำได้ในชีวิตเขาแล้ว

861
00:50:26,398 --> 00:50:28,859
โชคร้ายสำหรับเขาที่นัดนั้นคือซูเปอร์โบว์ล

862
00:50:28,942 --> 00:50:31,153
แต่เราไม่อยากให้ใครเจอวันแบบนั้นเลย

863
00:50:31,987 --> 00:50:36,450
ยิ่งเวลาเราตามหลังนะ
ผมยิ่งไล่บี้ แล้วก็ตัดสินใจผิดๆ

864
00:50:36,533 --> 00:50:39,536
ขว้างไปโดนอินเตอร์เซปต์
จนทำให้ผลลัพธ์มันแย่ลงไปอีก

865
00:50:44,124 --> 00:50:46,543
(โฟร์ตี้ไนเนอร์ส 55
บรองโกส์ 10)

866
00:50:48,211 --> 00:50:53,633
จอห์น เอลเวย์รับเสียงวิจารณ์เต็มๆ แน่
เขาแพ้ซูเปอร์โบว์ลเป็นสมัยที่สามแล้ว

867
00:50:53,717 --> 00:50:57,929
แต่อย่างที่เขาบอก
เขาขอได้อยู่ตรงนี้ ได้ลองยังดีกว่า

868
00:50:58,013 --> 00:51:01,600
เขาเคยบอกด้วยว่า
ถ้าจะให้มองว่าเขาเป็นควอเตอร์แบ็กที่ยิ่งใหญ่

869
00:51:01,683 --> 00:51:04,436
เขาก็รู้ว่าเขาต้องได้แชมป์นี้สักสมัย

870
00:51:14,404 --> 00:51:17,199
มันไม่สำคัญว่าเขาเล่นได้ดีหรือไม่ดีแค่ไหน

871
00:51:17,282 --> 00:51:20,786
มันสำคัญแค่เราแพ้

872
00:51:20,869 --> 00:51:24,873
แล้วเราก็แพ้อีก

873
00:51:24,956 --> 00:51:29,169
เอลเวย์รับลูกสแนป แล้ววิ่งเข้าไปทัชดาวน์

874
00:51:29,252 --> 00:51:31,797
ด้วยพลังพิเศษท้ายเกมเฉพาะตัวของเอลเวย์

875
00:51:31,880 --> 00:51:34,007
สกอร์จบเกมซูเปอร์โบว์ล 30

876
00:51:34,091 --> 00:51:37,511
เดนเวอร์ 7 ซานฟรานซิสโก 56

877
00:51:38,011 --> 00:51:41,223
(ตราบาปขี้แพ้ลบยาก)

878
00:51:41,306 --> 00:51:44,017
เสียงวิจารณ์ที่มากับการแพ้ในซูเปอร์โบว์ล

879
00:51:44,101 --> 00:51:46,228
โดยเฉพาะจากรูปเกมที่เราแพ้

880
00:51:46,311 --> 00:51:49,356
กระแสที่เกิดขึ้นก็คือ
"เอลเวย์ไม่มีปัญญาคว้าถ้วยใหญ่"

881
00:51:49,439 --> 00:51:52,984
เขารับความกดดันหนักมาก
เขาต้องปลดภาระนี้ให้ได้

882
00:51:54,194 --> 00:51:56,905
ก่อนที่จะได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งในสุดยอด

883
00:51:56,988 --> 00:51:59,991
เหมือนกับเทอร์รี่และคนอื่นๆ
ที่เคยลงเล่นในซูเปอร์โบว์ล

884
00:52:00,075 --> 00:52:01,201
เขาต้องคว้าแชมป์ให้ได้สักสมัย

885
00:52:01,952 --> 00:52:05,288
เราต้องเข้มแข็งขึ้น
ทั้งในทางอารมณ์และสภาพจิตใจ

886
00:52:05,372 --> 00:52:08,834
เราจะให้ใครรู้ไม่ได้ว่าเรามีจุดอ่อน

887
00:52:08,917 --> 00:52:11,628
ผมไม่ใช่คนที่ชอบสร้างประเด็นถกเถียงนะ

888
00:52:11,711 --> 00:52:13,880
แต่เขาชอบ ดังนั้น ผมถึงไม่เคารพเขาเลย

889
00:52:13,964 --> 00:52:16,967
เหมือนเขาตอบมาว่า "หุบปากซะ" ว่าไหม

890
00:52:17,050 --> 00:52:19,177
จะให้ผมขอโทษเรื่องอะไร ผมไม่ขอโทษหรอก

891
00:52:19,261 --> 00:52:21,721
แบบนั้นก็เหมือนผมยอมรับว่าตัวเองผิดสิ

892
00:52:22,305 --> 00:52:27,185
การที่พ่อชนะหรือแพ้
มันทำให้อารมณ์เปลี่ยนชัดเจน

893
00:52:27,269 --> 00:52:30,939
แล้วเราก็ดูออก แล้วเราก็ทำตัวตามอารมณ์พ่อ

894
00:52:32,065 --> 00:52:37,070
แน่นอนว่ามันกำหนดทิศทางในบ้าน
กับความหนักอึ้งที่เกิดขึ้นในบ้าน

895
00:52:38,280 --> 00:52:42,284
เราจะเห็นพ่อนั่งอยู่บนโซฟา แล้วก็เปิดดูซ้ำๆ

896
00:52:42,367 --> 00:52:45,787
คอยคิดว่ามีจุดไหนที่พ่อจะทำให้ต่างไปได้

897
00:52:46,830 --> 00:52:52,127
พ่อไม่มีการโทษคนอื่นเลยนอกจากตัวเขาเอง

898
00:52:52,210 --> 00:52:53,920
ความท้อแท้มันยิ่งมากขึ้น

899
00:52:54,004 --> 00:52:57,799
ผมว่าไม่ใช่แค่กับเราในฐานะทีม
หรือผมในฐานะผู้เล่น

900
00:52:57,883 --> 00:52:59,759
แต่กับโคโลราโดทั้งรัฐเลย

901
00:53:03,263 --> 00:53:05,140
ช่วงเกรดสองหรือสาม

902
00:53:05,223 --> 00:53:08,518
เราก็เริ่มเข้าใจถึงความรุนแรงของสถานการณ์

903
00:53:09,102 --> 00:53:10,353
เราโดนขู่ฆ่า

904
00:53:10,979 --> 00:53:13,440
มีหลายครั้งที่ตำรวจมาตรวจตราแถวบ้านเรา

905
00:53:13,523 --> 00:53:15,442
บ่อยกว่าที่เคยมาในอดีต

906
00:53:17,319 --> 00:53:21,406
นอกสนาม สื่อเดนเวอร์
ก็เริ่มสอดส่องชีวิตส่วนตัวของเอลเวย์

907
00:53:21,489 --> 00:53:24,618
จอห์นไม่เคยถูกจับจ้องมากขนาดนี้
มาตั้งแต่ฤดูกาลแรกของเขา

908
00:53:25,410 --> 00:53:28,580
ที่เดนเวอร์ไม่ค่อยมีเรื่องอื่นๆ

909
00:53:28,663 --> 00:53:32,500
จุดโฟกัสของสื่อและทุกอย่างเลยไปตกที่จอห์น

910
00:53:33,460 --> 00:53:35,420
บางครั้งเราก็อยากได้ความเป็นส่วนตัว

911
00:53:35,503 --> 00:53:38,298
ตอนนั้นในยุค 90 เรามีลูกสี่คนแล้ว

912
00:53:38,381 --> 00:53:40,342
ผมห่วงครอบครัวมากขึ้นเยอะ

913
00:53:40,425 --> 00:53:43,595
ผมอยากให้ลูกๆ ผม
ได้มีชีวิตปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้

914
00:53:45,055 --> 00:53:46,723
- ชู้ตได้สวย
- เยี่ยม

915
00:53:48,433 --> 00:53:50,018
- ใครชนะ
- พ่อ

916
00:53:50,101 --> 00:53:52,354
เย่ ผมขอได้ไหม

917
00:53:53,021 --> 00:53:56,608
ผมกับพ่อ

918
00:53:57,275 --> 00:54:00,487
สำหรับพวกเราลูกๆ
เราก็พยายามกลมกลืน เป็นเด็กธรรมดา

919
00:54:00,570 --> 00:54:05,116
ผมคิดว่าสิ่งที่เราทุกคนขาดไป
ก็คือเราไม่เคยไปไหนมาไหนเงียบๆ ได้เลย

920
00:54:05,867 --> 00:54:08,620
จะไปไหนก็ยากมากๆ

921
00:54:08,703 --> 00:54:12,832
ฉันต้องทำตัวให้ชินกับความคิด
ว่าสิ่งนี้มันมาพร้อมกับชื่อเสียงเงินทอง

922
00:54:13,708 --> 00:54:14,960
- โชคดี
- ขอบคุณครับ

923
00:54:16,253 --> 00:54:17,754
ผมเชื่อเสมอว่า

924
00:54:17,837 --> 00:54:21,216
การจะเป็นคนดีมันก็ใช้เวลา
นานพอๆ กับการเป็นคนนิสัยเสีย

925
00:54:21,299 --> 00:54:22,884
ผมเลือกที่จะเป็นคนดี

926
00:54:22,968 --> 00:54:26,012
ผมคิดว่าบางครั้ง
ผมก็ต้องเสียสละเรื่องลูกตัวเอง

927
00:54:27,347 --> 00:54:31,476
นานมากที่ผมรู้สึกว่าเรารับบทคนดีอยู่ตลอดเวลา

928
00:54:31,559 --> 00:54:34,229
บางครั้งผมก็อยากเป็นตัวร้ายในหนังคาวบอยบ้าง

929
00:54:35,313 --> 00:54:37,983
ผมอยากจะเป็นตัวร้ายได้บ้าง

930
00:54:38,066 --> 00:54:41,236
แล้วค่อยมาโดนยิงในฉากจบของหนัง

931
00:54:44,406 --> 00:54:47,826
ความสัมพันธ์ของผมกับแดน
ก็บอกได้ว่าระหองระแหง

932
00:54:48,410 --> 00:54:50,870
ผมหงุดหงิดกับเกมรุกที่เราเล่น

933
00:54:51,746 --> 00:54:55,959
ผมคิดว่าความหงุดหงิดมันระบายออกมาในที่สุด

934
00:54:56,042 --> 00:54:59,045
(บรองโกส์: การสื่อสารพัง)

935
00:54:59,629 --> 00:55:01,589
ผมเปิดเผยเกินไปหน่อยกับดิ๊ก คอนเนอร์

936
00:55:01,673 --> 00:55:04,301
เขาเป็นคอลัมนิสต์ชื่อดังในเดนเวอร์มานาน

937
00:55:04,801 --> 00:55:08,555
ผมไม่ได้คิดว่ามันจะส่งผล
หรือเป็นประเด็นใหญ่ขนาดนั้น

938
00:55:08,638 --> 00:55:10,432
ปีนี้ผมเจอจุดตกต่ำหลายครั้ง

939
00:55:10,515 --> 00:55:13,768
สัปดาห์นี้ก็น่าจะเป็นจุดตกต่ำที่สุดแล้ว

940
00:55:13,852 --> 00:55:16,104
มันเจ็บนะ เวลาที่ได้อ่านข่าว

941
00:55:16,187 --> 00:55:19,524
ที่เราไม่รู้เลยว่าเรื่องนี้มีปัญหา

942
00:55:20,358 --> 00:55:23,236
ถ้ามีปัญหา ผมก็อยากให้จอห์นมาคุยกับผม

943
00:55:23,320 --> 00:55:27,073
ผมเคยเข้าห้องทำงานของแดน
แล้วก็คิดว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้ว

944
00:55:27,157 --> 00:55:29,117
แต่กลับไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลง

945
00:55:29,200 --> 00:55:32,954
นี่เป็นอีกวิธีที่ผมหวังว่าที่พูดไปจะเข้าหูเขาสักนิด

946
00:55:33,038 --> 00:55:34,247
ให้เขารับฟังผมบ้าง

947
00:55:35,081 --> 00:55:38,668
สิ่งหนึ่งที่สร้างเสถียรภาพ
ในฤดูกาลของเอลเวย์คือไมค์ ชานาแฮน

948
00:55:40,128 --> 00:55:44,466
นอกจากพ่อแล้ว ไมค์ ชานาแฮน
ก็เป็นโค้ชที่ดีที่สุดที่ผมเคยมี

949
00:55:44,549 --> 00:55:47,635
ซึ่งผมคิดว่าเป็นเรื่องที่แดนไม่ชอบ

950
00:55:47,719 --> 00:55:52,307
ผมอยู่ในห้องยกน้ำหนักกับจอห์น
แล้วผมก็ถูกเรียกไปห้องทำงานของแดน

951
00:55:52,390 --> 00:55:54,392
ผมเข้าไป เขาปาหนังสือพิมพ์ใส่ผม

952
00:55:55,518 --> 00:55:57,145
เขาโมโหมาก

953
00:55:57,228 --> 00:56:00,190
เขาถามว่า
"เรื่องนี้หลุดไปถึงหนังสือพิมพ์ได้ยังไง"

954
00:56:00,273 --> 00:56:04,569
ผมก็ตอบ "แดน ผมพยายาม
ทำให้ความสัมพันธ์มันไปรอด

955
00:56:04,652 --> 00:56:06,821
มาตลอดหกเจ็ดปี"

956
00:56:06,905 --> 00:56:09,866
ผมบอกว่า "ผมจะลงไปตามจอห์นมาให้"

957
00:56:09,949 --> 00:56:12,786
พอผมเข้าไป ผมก็บอกว่า

958
00:56:12,869 --> 00:56:14,954
"จอห์น ช่วยบอกแดนได้ไหม
ว่าทำไมนายไม่ชอบเขา"

959
00:56:15,038 --> 00:56:17,707
"แดน ช่วยบอกจอห์นได้ไหม
ว่าทำไมคุณไม่ชอบเขา"

960
00:56:18,500 --> 00:56:20,001
จอห์นมองมาที่ผม แล้วบอกว่า

961
00:56:20,085 --> 00:56:23,463
"ผมเกลียดคุณมากกว่าใครทั้งหมดในโลกเลย"

962
00:56:23,546 --> 00:56:24,964
"นี่คือเหตุผล"

963
00:56:25,048 --> 00:56:28,093
ทั้งคู่โวยใส่กัน 15 นาที ผมว่ามันก็ดีนะ

964
00:56:31,721 --> 00:56:33,264
สุดท้ายแดนก็ไล่ไมค์ออก

965
00:56:34,307 --> 00:56:38,144
ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิดนะ
เพราะไมค์ไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วยเลย

966
00:56:39,187 --> 00:56:42,982
สามสิบปีต่อมา
นั่นก็อาจจะเป็นเรื่องหนึ่งที่ผมเสียใจ

967
00:56:44,776 --> 00:56:47,987
ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ตึงเครียด

968
00:56:48,071 --> 00:56:51,324
ถึงขั้นที่เดนเวอร์ บรองโกส์ไปตกลง

969
00:56:51,408 --> 00:56:54,577
ส่งตัวจอห์น เอลเวย์ให้วอชิงตัน เรดสกินส์

970
00:56:54,661 --> 00:56:56,579
(ถกประเด็นเอลเวย์ย้ายทีม)

971
00:56:56,663 --> 00:56:59,165
แล้วแพต โบว์เลนก็ออกมาปิดข่าว

972
00:56:59,249 --> 00:57:03,336
ตอนข่าวนั้นออกมา
ความเป็นไปได้ที่ผมอาจจะไปอยู่ทีมอื่น

973
00:57:03,420 --> 00:57:06,297
มันน่ากลัวสำหรับผมนะ
เพราะผมไม่เคยอยากเล่นให้ทีมอื่นเลย

974
00:57:07,507 --> 00:57:10,885
เสถียรภาพในชีวิตที่ได้อยู่เลี้ยงลูกในเดนเวอร์

975
00:57:10,969 --> 00:57:13,430
ได้อาศัยอยู่ที่แห่งเดียว มันสำคัญกับผม

976
00:57:14,764 --> 00:57:18,435
มันทำให้ผมตาสว่าง
แล้วก็เข้าใจมุมมองของแดนอย่างเต็มที่

977
00:57:20,562 --> 00:57:23,982
(ปี 1992)

978
00:57:24,691 --> 00:57:27,610
ความหงุดหงิดยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

979
00:57:29,696 --> 00:57:30,613
บัดซบ

980
00:57:30,697 --> 00:57:31,656
ให้ตายสิ

981
00:57:31,739 --> 00:57:33,283
มันออกตรงนี้ไง ดูสิ

982
00:57:33,366 --> 00:57:37,203
นี่ไงล่ะ ตรงนี้เลย คุณมันตอแหลชัดๆ

983
00:57:38,163 --> 00:57:40,999
ตอนนั้นผมรู้แล้วว่าไม่ช้าก็เร็ว

984
00:57:50,508 --> 00:57:53,303
ขอให้เข้าใจตรงกันก่อน
ว่าแดนเป็นโค้ชที่ยอดเยี่ยม

985
00:57:54,387 --> 00:57:57,974
ผมตั้งใจจะเข้ามามีบทบาทมากขึ้น
นั่นคือสิ่งที่ผมอยากทำ

986
00:57:58,057 --> 00:58:01,019
ผมว่าพอคิดถึงจุดนี้แล้ว

987
00:58:01,853 --> 00:58:06,524
ถ้าผมตกลงต่อสัญญาแดนไปอีกหนึ่งปี

988
00:58:06,608 --> 00:58:10,278
เราก็คงจะทุกข์ทรมานกันทั้งคู่
แล้วก็จ้องจะหาเรื่องกันตลอดเวลา

989
00:58:11,154 --> 00:58:13,198
- เอลเวย์มีอิทธิพลกับเรื่องนี้ไหม
- ไม่เลย

990
00:58:15,283 --> 00:58:17,368
จอห์นเป็นผู้เล่น ไม่ใช่โค้ช

991
00:58:17,452 --> 00:58:19,913
ผู้เล่นไม่ได้ตัดสินว่าใครจะเป็นโค้ช

992
00:58:20,497 --> 00:58:23,458
ผมต้องระวังพวกคุณถือไอ้นั่นแอบย่องมาแล้วสิ

993
00:58:26,419 --> 00:58:30,924
แพตเลือกจอห์นมากกว่าแดน
ไม่ว่าใครจะพูดหรือรู้สึกยังไง

994
00:58:31,007 --> 00:58:36,095
แพต โบว์เลน สุดท้ายแล้ว
เขาก็ตัดสินใจจะไปต่อกับจอห์น เอลเวย์

995
00:58:36,179 --> 00:58:37,180
มากกว่าแดน รีฟส์

996
00:58:38,014 --> 00:58:42,519
ผมดีใจที่คุณโบว์เลนตัดสินใจจะเริ่มต้นใหม่

997
00:58:42,602 --> 00:58:45,897
ผมตื่นเต้นที่จะได้ลองดู
ว่าเราจะพลิกสถานการณ์ได้ไหม

998
00:58:45,980 --> 00:58:47,607
กับระบบใหม่ โค้ชใหม่

999
00:58:49,442 --> 00:58:51,903
แน่นอน ตัวเลือกแรกของผมคือไมค์ ชานาแฮน

1000
00:58:52,737 --> 00:58:56,783
ไมค์ตกลงจะกลับมา
นั่นเป็นเรื่องที่ดีที่สุดในอาชีพของผมเลย

1001
00:58:58,493 --> 00:59:00,787
(ปี 1995)

1002
00:59:00,870 --> 00:59:03,206
ในที่สุดจอห์นก็รู้สึกว่า "ผมมีเสียง

1003
00:59:03,289 --> 00:59:06,626
ผมได้คนที่ต้องการ ที่มีความรู้"

1004
00:59:06,709 --> 00:59:07,710
"เราจะชนะ"

1005
00:59:08,503 --> 00:59:11,756
ตอนไมค์กลับมา เรามีทีมฟุตบอลที่ดีมากๆ

1006
00:59:11,839 --> 00:59:14,008
ผมบอกว่า "จอห์น ฉันจะให้นายเล่นเกมวิ่ง"

1007
00:59:14,092 --> 00:59:15,885
"นายแก่เกินไปแล้ว นายโดนอัดไม่ไหว"

1008
00:59:15,969 --> 00:59:18,263
"นายทำแบบนั้นไปตลอดไม่ได้ นายไม่รอดแน่"

1009
00:59:18,346 --> 00:59:21,349
ไมค์ทำได้ดีมากที่โน้มน้าวจอห์นว่า

1010
00:59:21,432 --> 00:59:25,770
"นายแบกรับทุกอย่างไว้มากไป"
จอห์นยอมรับบทบาทของตัวเอง และเชื่อมั่นกับมัน

1011
00:59:25,853 --> 00:59:29,524
แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือไมค์เป็นคนสั่งการที่เน้นบุก

1012
00:59:29,607 --> 00:59:31,401
ผมชอบที่เขาเปิดเกมบุก

1013
00:59:31,484 --> 00:59:33,611
ผมบอกว่า "ผมโอเคทุกอย่าง"

1014
00:59:39,242 --> 00:59:42,078
การมีคนอยางเทอร์เรลล์ เดวิสเข้ามาในชีวิต

1015
00:59:42,161 --> 00:59:44,497
มันทำให้งานของผมง่ายขึ้นมาก

1016
00:59:45,081 --> 00:59:48,167
คนที่ผมพึ่งพาได้ แทนที่จะมาพึ่งพาผม

1017
00:59:48,751 --> 00:59:53,214
ไม่เคยมีผู้เล่นคนไหน
ในตำแหน่งรันนิ่งแบ็กที่เก่งไปกว่าเขา

1018
00:59:55,216 --> 00:59:57,468
ทุกพาดหัวข่าว ทุกคนพูดถึง

1019
00:59:57,552 --> 01:00:00,805
เรื่อง "จอห์น เอลเวย์
ไม่เคยได้แชมป์ซูเปอร์โบว์ล"

1020
01:00:00,888 --> 01:00:05,310
ในฐานะเพื่อนร่วมทีม
เราก็อยากช่วยเขาคว้าซูเปอร์โบว์ลสมัยแรก

1021
01:00:05,393 --> 01:00:06,519
นั่นคือเป้าหมายของเรา

1022
01:00:06,603 --> 01:00:07,770
บลิตซ์เข้ามาแล้วครับ

1023
01:00:07,854 --> 01:00:10,440
หนีออกมาได้ แล้วก็ขว้างยาวเลยครับ

1024
01:00:10,523 --> 01:00:12,859
- ล้อเล่นหรือเปล่า
- ทัชดาวน์ไปเลย

1025
01:00:12,942 --> 01:00:15,528
แชนนอน ชาร์ปคว้าไว้ได้

1026
01:00:15,612 --> 01:00:18,239
เอลเวย์จมไปแล้ว แต่ผุดขึ้นมาได้

1027
01:00:18,323 --> 01:00:22,201
แล้วขว้างเข้าเป้าให้แชนนอน ชาร์ปที่เส้นสี่หลา

1028
01:00:22,285 --> 01:00:24,329
คนถามผมตลอดว่า
"รีซีฟเวอร์ที่คุณชอบที่สุดคือใคร"

1029
01:00:24,412 --> 01:00:26,247
ผมก็ตอบเสมอว่า "คนที่ว่าง"

1030
01:00:26,331 --> 01:00:28,583
อันดับสอง ผมจะบอกว่า "แชนนอน ชาร์ป"

1031
01:00:28,666 --> 01:00:29,917
เฮ่

1032
01:00:30,668 --> 01:00:31,794
พิตส์เบิร์ก

1033
01:00:31,878 --> 01:00:35,173
แชนนอนเป็นผู้นำในห้องแต่งตัว
ในแง่ของการรักษาอารมณ์ขัน

1034
01:00:35,256 --> 01:00:39,427
ผมคิดว่านั่นเป็นสิ่งหนึ่ง
ที่สานสัมพันธ์ของทีมฟุตบอลให้รวมใจกัน

1035
01:00:39,510 --> 01:00:42,221
เอาหน่อย ดี. สั่งเพลย์มาเลย

1036
01:00:42,722 --> 01:00:46,517
มาเลย พวก โอกาสมีเสมอ

1037
01:00:46,601 --> 01:00:48,519
ไม่ว่าเราจะทำอะไร เขาก็ทำด้วย

1038
01:00:48,603 --> 01:00:49,437
ว้าว

1039
01:00:49,937 --> 01:00:52,649
ถ้าเราเล่นลูกเต๋ากัน "พวกนายเล่นอะไรกัน"

1040
01:00:52,732 --> 01:00:53,941
เขาก็มาเล่นลูกเต๋ากับเรา

1041
01:00:54,025 --> 01:00:56,069
ถ้าเราเล่นไพ่ เขาก็เล่นไพ่กับเรา

1042
01:00:56,653 --> 01:00:59,822
ผมคิดว่านั่นคือเหตุผล
ที่หลายคนยอมวิ่งฝ่ากำแพงเพื่อเขา

1043
01:00:59,906 --> 01:01:01,282
เขาไม่ได้วางตัวให้แตกต่าง

1044
01:01:02,450 --> 01:01:04,577
พ่อผมบอกเสมอ

1045
01:01:04,661 --> 01:01:09,290
"ในทีมที่ทุกคนทุ่มเทเพื่อเอาชนะ

1046
01:01:09,374 --> 01:01:11,918
สิ่งสำคัญคือต้องดูแลคนที่ดูแลเรา"

1047
01:01:12,502 --> 01:01:14,962
(ปี 1996)

1048
01:01:15,922 --> 01:01:19,342
ผมจะโทรหาประธานาธิบดี
ท่านครับ เราต้องการหน่วยพิทักษ์มาตุภูมิ

1049
01:01:19,425 --> 01:01:23,012
เราต้องการกำลังพลให้มากที่สุด
เพราะเราจะฆ่าแพทริออตส์

1050
01:01:23,096 --> 01:01:24,972
พวกนายทำทุกอย่างนอกตำราหมดเลย

1051
01:01:25,056 --> 01:01:28,267
- เรายัง…
- แต่สถิติล่ะ 11-1

1052
01:01:28,351 --> 01:01:29,310
ชนะ 11 แพ้หนึ่ง

1053
01:01:29,394 --> 01:01:32,480
(รอบเพลย์ออฟสายเอเอฟซี
จากัวร์ส พบ บรองโกส์)

1054
01:01:33,314 --> 01:01:35,316
ปี 96 เราชนะ 13 แพ้สาม

1055
01:01:35,900 --> 01:01:38,111
เราได้สิทธิ์เล่นในบ้าน

1056
01:01:38,695 --> 01:01:41,364
แจ็กสันวิลล์เป็นทีมที่ค่อนข้างใหม่

1057
01:01:43,574 --> 01:01:45,451
นั่นเป็นปีที่ 14 ของผมแล้ว

1058
01:01:45,535 --> 01:01:47,995
ผมตื่นเต้นมากๆ ที่จะได้กลับไปซูเปอร์โบว์ล

1059
01:02:01,259 --> 01:02:04,429
เราไม่ได้ใกล้เคียง
กับทีมที่เราควรจะเป็นในเกมนั้นเลย

1060
01:02:15,606 --> 01:02:17,442
พวกเขาเป็นทีมเยือน แล้วก็พลิกชนะเรา

1061
01:02:24,615 --> 01:02:27,034
สุดท้ายเราแพ้ไป 30-27

1062
01:02:29,829 --> 01:02:34,167
(จบเกม
จากัวร์ส 30 - บรองโกส์ 27)

1063
01:02:42,049 --> 01:02:46,095
จอห์นโกรธมากๆ แบบที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน

1064
01:02:46,846 --> 01:02:48,264
ความกดดันมันเริ่มหนัก

1065
01:02:49,682 --> 01:02:52,018
ผมมั่นใจว่าก็มีร้องไห้บ้าง

1066
01:02:52,101 --> 01:02:55,646
ลูกๆ ก็เห็นผมนะ และเพราะความคาดหวัง

1067
01:02:55,730 --> 01:02:58,941
นัดนั้นน่าจะเป็นความพ่ายแพ้
ที่เจ็บปวดที่สุดที่ผมเคยเจอเลย

1068
01:03:00,318 --> 01:03:03,279
(ปี 1997)

1069
01:03:05,823 --> 01:03:09,160
ตอนเรากลับมาปี 97
จริงๆ มันคือทัวร์แก้แค้นเลย

1070
01:03:09,243 --> 01:03:11,162
โอ้เย่

1071
01:03:11,245 --> 01:03:14,499
เราต้องพิสูจน์ตัวเอง แต่ไม่ได้พิสูจน์กับทีมอื่น

1072
01:03:14,582 --> 01:03:16,709
- แต่พิสูจน์กับพวกเรากันเอง
- แดง 98 ฮัต

1073
01:03:16,793 --> 01:03:21,088
จอห์นรู้ว่านี่จะเป็นโอกาสสุดท้าย โอกาสที่ดีที่สุด

1074
01:03:21,172 --> 01:03:22,840
ถ้าไม่ใช่ตอนนี้ก็ไม่มีวัน

1075
01:03:23,800 --> 01:03:26,969
ส่งต่อ เดวิสวิ่งขวา
เดวิสถึงเส้นห้าหลา ทัชดาวน์

1076
01:03:27,637 --> 01:03:29,764
เทอร์เรลล์ เดวิส ไม่ล้ม

1077
01:03:29,847 --> 01:03:32,517
ทำทัชดาวน์ที่สามในครึ่งแรกให้กับบรองโกส์

1078
01:03:32,600 --> 01:03:33,935
(จบเกม
บรองโกส์ 42 - จากัวร์ส 17)

1079
01:03:34,018 --> 01:03:36,187
สะใจจริงๆ เพื่อน การแก้แค้นมันหอมหวาน

1080
01:03:36,270 --> 01:03:39,565
รวมตัว แดงขวา ปีกชิดใน 18 ห้า เอาล่ะนะ

1081
01:03:39,649 --> 01:03:42,068
- เซ็ต ฮัต
- ส่งต่อ เดวิสทางขวา

1082
01:03:42,151 --> 01:03:44,278
เทอร์เรลล์ยังทรงตัวได้ เข้าเอนด์โซน

1083
01:03:44,362 --> 01:03:45,238
ทัชดาวน์ เดนเวอร์

1084
01:03:45,321 --> 01:03:46,614
เย่

1085
01:03:48,825 --> 01:03:51,410
แฟนๆ อึ้งกันไปเลยครับ ที่แอร์โรว์เฮดสเตเดียม

1086
01:03:52,245 --> 01:03:53,287
(ชิงแชมป์สายเอเอฟซี)

1087
01:03:53,371 --> 01:03:54,247
เหลืออีกสองนาที

1088
01:03:54,330 --> 01:03:57,416
ดาวน์ที่สาม อีกหกหลาสำหรับเดนเวอร์
ที่เส้น 15 หลาของบรองโกส์

1089
01:03:57,500 --> 01:03:59,460
นำอยู่ 24-21

1090
01:03:59,544 --> 01:04:01,712
ทั้งสนามส่งเสียงเชียร์ลั่น

1091
01:04:02,839 --> 01:04:04,382
สแนปได้ดีครับ รัชเข้ามาห้าคน

1092
01:04:04,465 --> 01:04:06,259
จอห์นขว้าง รับได้ครับ

1093
01:04:06,342 --> 01:04:08,928
ได้ดาวน์แรกที่เส้น 30 หลา แชนนอน ชาร์ป

1094
01:04:09,011 --> 01:04:11,097
ดาวน์แรกที่สำคัญที่สุดของปี

1095
01:04:11,180 --> 01:04:13,391
เอลเวย์ขว้างให้ชาร์ป 18 หลา

1096
01:04:13,474 --> 01:04:14,684
แม่เจ้า

1097
01:04:15,810 --> 01:04:17,895
เดนเวอร์ได้ไปซูเปอร์โบว์ล

1098
01:04:17,979 --> 01:04:19,939
พวกเขาคือแชมป์สายเอเอฟซี

1099
01:04:22,275 --> 01:04:24,569
ผมโทรหาแม่จากบนเครื่องบิน

1100
01:04:24,652 --> 01:04:27,113
บอกว่า "แม่เชื่อไหม เราได้ไปซูเปอร์โบว์ล"

1101
01:04:27,196 --> 01:04:29,282
แล้วแม่ก็เงียบไปนานเลย

1102
01:04:29,365 --> 01:04:30,575
สุดท้ายแม่ก็ตอบว่า

1103
01:04:30,658 --> 01:04:32,910
"เราจำเป็นต้องไปซูเปอร์โบว์ล
อีกรอบจริงๆ เหรอ"

1104
01:04:35,288 --> 01:04:36,831
(ซูเปอร์โบว์ล 32)

1105
01:04:36,914 --> 01:04:38,291
ฉันกลัวมาก

1106
01:04:38,374 --> 01:04:43,004
สื่อบอกว่าบรองโกส์
ไม่มีโอกาสชนะแพ็กเกอร์สได้เลย

1107
01:04:43,087 --> 01:04:44,797
แล้วฉันก็เป็นห่วงพ่อด้วย

1108
01:04:44,881 --> 01:04:46,173
"เขาได้ยินข่าวบ้างไหม"

1109
01:04:46,257 --> 01:04:50,052
"เขารู้ไหมว่าเขาไม่น่าจะชนะเกมนี้"

1110
01:04:50,136 --> 01:04:52,138
กรีนเบย์ 24 เดนเวอร์ 17

1111
01:04:52,221 --> 01:04:53,764
- กรีนเบย์
- กรีนเบย์

1112
01:04:53,848 --> 01:04:55,474
- กรีนเบย์
- กรีนเบย์ชนะแน่

1113
01:04:55,558 --> 01:04:56,726
กรีนเบย์ชนะแน่ค่ะ

1114
01:04:56,809 --> 01:04:58,436
สวัสดีครับ ผมโจ มอนแทนา

1115
01:04:58,519 --> 01:05:01,063
ผมไม่รู้สกอร์นะ แต่ผมทายว่ากรีนเบย์

1116
01:05:01,147 --> 01:05:03,190
คุณคิดไหมว่าในอายุ 37 ปี

1117
01:05:03,274 --> 01:05:05,276
"นี่คือโอกาสสุดท้ายที่ผมจะได้ซูเปอร์โบว์ล"

1118
01:05:05,359 --> 01:05:08,988
โอกาสเข้าหอเกียรติยศจะต่ำไหม
ถ้าคุณไม่ได้แชมป์ซูเปอร์โบว์ล

1119
01:05:09,071 --> 01:05:11,449
คุณรู้สึกยังไงเวลาได้ยินคนบอกว่า

1120
01:05:11,532 --> 01:05:12,950
"เขาไม่มีปัญญาคว้าแชมป์ใหญ่"

1121
01:05:13,034 --> 01:05:15,369
เราได้ยินแบบนั้นมา 14 ปี

1122
01:05:15,453 --> 01:05:18,497
มันก็ลุกไหม้อยู่ในใจตลอดเวลา
นั่นคือสิ่งที่ทำให้ผมยังไปต่อ

1123
01:05:18,581 --> 01:05:22,001
(ซูเปอร์โบว์ล 32
แพ็กเกอร์ส พบ บรองโกส์)

1124
01:05:24,587 --> 01:05:28,174
เราเข้าใจถึงเดิมพัน กรีนเบย์มาป้องกันแชมป์

1125
01:05:28,257 --> 01:05:31,427
พวกเขากลับมาอยู่ในเกม
แถมยังมีผู้เล่นทรงคุณค่าคนล่าสุด

1126
01:05:31,510 --> 01:05:34,347
เบร็ต ฟาฟร์ ผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำลีกสามปีซ้อน

1127
01:05:34,430 --> 01:05:37,600
ไม่เคยมีมาก่อน เจอกับขวัญใจมหาชน เอลเวย์

1128
01:05:37,683 --> 01:05:40,895
ที่พยายามล้างตา
จากประสบการณ์ในซูเปอร์โบว์ลสามครั้งก่อน

1129
01:05:40,978 --> 01:05:42,855
เรารู้ว่าพวกเขาเป็นทีมฟุตบอลที่ยอดเยี่ยม

1130
01:05:43,689 --> 01:05:46,734
ทีมรับของพวกเขาได้อันดับหนึ่งเกือบทุกด้าน

1131
01:05:47,360 --> 01:05:49,779
เราจะพาบอลวิ่งเพื่อเอาชนะเกมนั้น

1132
01:05:50,947 --> 01:05:51,864
เขาก็รู้ดี

1133
01:05:51,948 --> 01:05:54,408
เขาบอกว่า "ทำทุกอย่างที่ต้องทำ"

1134
01:05:55,993 --> 01:05:59,580
ตำแหน่งควอเตอร์แบ็ก
จากสแตนฟอร์ด หมายเลขเจ็ด

1135
01:05:59,664 --> 01:06:01,290
จอห์น เอลเวย์

1136
01:06:08,714 --> 01:06:09,715
น้ำเงิน 58

1137
01:06:11,676 --> 01:06:12,927
น้ำเงิน 58 ฮัต

1138
01:06:28,401 --> 01:06:29,777
เบร็ตจ้องจะเข้าเอนด์โซน

1139
01:06:29,860 --> 01:06:31,362
หลังแนวมีอันโตนิโอ ฟรีแมน

1140
01:06:31,445 --> 01:06:32,905
ทัชดาวน์ แพ็กเกอร์ส

1141
01:06:32,989 --> 01:06:36,450
ขว้างได้สวยสุดๆ ครับ โดยเบร็ต ฟาฟร์

1142
01:06:38,703 --> 01:06:40,162
เทอร์เรลล์เล่นได้ยอดเยี่ยมในเกมนั้น

1143
01:06:40,246 --> 01:06:43,374
ออฟเฟนซีฟไลน์คุมเส้นแบ่งแดนได้หมดเลย

1144
01:06:44,333 --> 01:06:46,961
เอลเวย์ส่งต่อเดวิส เข้าเอนด์โซน ทัชดาวน์

1145
01:06:47,878 --> 01:06:48,838
เย่

1146
01:06:54,385 --> 01:06:56,053
ผมถูกเตะ

1147
01:07:00,182 --> 01:07:02,268
ผมว่าเดวิสอาจจะเจ็บแล้วครับ

1148
01:07:02,351 --> 01:07:04,520
เทอร์เรลล์ เดวิสคุกเข่าอยู่

1149
01:07:04,603 --> 01:07:06,939
อยู่ดีๆ ผมก็เริ่มมองไม่เห็น

1150
01:07:07,023 --> 01:07:10,651
ผมก็คิดเลย "ไม่นะ ไมเกรนกำลังจะกำเริบ"

1151
01:07:10,735 --> 01:07:13,362
ตอนทีดีเจ็บไป ผมก็กังวล

1152
01:07:14,363 --> 01:07:15,448
เขาแค่มึนนิดหน่อย

1153
01:07:15,531 --> 01:07:17,199
เขามีปัญหากับไมเกรน

1154
01:07:17,283 --> 01:07:19,618
แค่ไม่เคยมีอาการระหว่างเกม ที่ผมจำได้นะ

1155
01:07:19,702 --> 01:07:21,203
- นี่อาจจะ…
- หนักครับ

1156
01:07:21,287 --> 01:07:22,913
เสียหายหนักสำหรับบรองโกส์

1157
01:07:22,997 --> 01:07:24,999
หมอนั่นวิ่งไม่ออกแล้วล่ะ

1158
01:07:25,082 --> 01:07:27,877
พวกนั้นแพ้แล้ว เปลี่ยนหมอนั่นออก
เดี๋ยวก็เปลี่ยนเดวิสออก

1159
01:07:27,960 --> 01:07:30,212
- ผมมองไม่เห็น
- โอเค เอาแบบนี้

1160
01:07:30,296 --> 01:07:33,716
ไม่ต้องห่วงเรื่องมองเห็น
เราจะหลอกส่งให้นาย แล้วขว้างยาวให้ 15

1161
01:07:33,799 --> 01:07:36,260
ถ้านายไม่อยู่ในสนาม
ฝั่งนั้นไม่เชื่อแน่ว่าเราจะวิ่ง

1162
01:07:37,887 --> 01:07:40,848
ผมว่าเราทุกคนรู้สึกได้ว่าเราจะไม่ยอมผ่อนเกม

1163
01:07:40,931 --> 01:07:43,350
เรื่องนั้นแสดงให้เราเห็น
ว่าเทอร์เรลล์ เดวิสเป็นคนแบบไหน

1164
01:07:43,434 --> 01:07:47,021
เขาลงสนามมา ผมบอกว่า
"ทีดี วิ่งนำหน้าไปเลย ฉันปรับตามเอง"

1165
01:07:47,104 --> 01:07:49,440
ใช้แดงซ้าย ปีกชิดใน บ็อบ คิง เอาเลย

1166
01:07:50,232 --> 01:07:51,192
เซ็ต ฮัต

1167
01:07:52,485 --> 01:07:55,613
หลอกครับ เดวิส เอลเวย์ฉากออกขวา

1168
01:07:55,696 --> 01:07:56,822
ไปเลย จอห์น เอาเลย

1169
01:07:56,906 --> 01:07:58,449
วิ่งเข้าได้เลยนะครับ

1170
01:08:00,993 --> 01:08:03,037
ลูกหากินจอห์น เอลเวย์เลย

1171
01:08:03,120 --> 01:08:06,290
อายุ 37 ยังใช้ขาวิ่งทำแต้มได้

1172
01:08:07,249 --> 01:08:08,459
ได้พักครึ่งนาน

1173
01:08:08,542 --> 01:08:11,295
ตอนกลับไปลงสนาม ผมมองเห็นแล้ว

1174
01:08:11,378 --> 01:08:13,464
เราจะเร่งเครื่องเต็มพิกัด

1175
01:08:13,547 --> 01:08:15,633
เราจะชนทุกคนให้กระจุย

1176
01:08:21,097 --> 01:08:24,642
ซูเปอร์โบว์ล 32 เสมอกันที่ 17-17

1177
01:08:24,725 --> 01:08:27,478
ควอเตอร์ที่สามเหลืออีกสามนาที

1178
01:08:31,690 --> 01:08:34,819
ดาวน์ที่สาม หกหลาครึ่ง เราอยู่ที่เส้น 12 หลา

1179
01:08:35,402 --> 01:08:38,155
เราต้องเจอกับเกมรับเรดโซนที่เก่งที่สุดทีมหนึ่ง

1180
01:08:38,239 --> 01:08:39,698
ในทั้งลีก

1181
01:08:39,782 --> 01:08:42,576
จอห์นต้องอาละวาดแน่ตอนผมสั่งเพลย์นี้

1182
01:08:42,660 --> 01:08:43,828
แต่ผมต้องทำ

1183
01:08:43,911 --> 01:08:45,246
โอเค พอยต์สไลซ์

1184
01:08:46,497 --> 01:08:49,458
- ฝั่งตะวันตก ช่องขวา พอยต์สไลซ์
- ลุยเลย

1185
01:08:49,542 --> 01:08:51,043
นี่เป็นเพลย์ที่เราซ้อมมา

1186
01:08:51,127 --> 01:08:54,255
เพื่อเกมนี้ กับทีมรับทีมนี้โดยเฉพาะ

1187
01:08:54,338 --> 01:08:56,465
ผมไม่ค่อยชอบเพลย์นี้เท่าไหร่

1188
01:08:56,549 --> 01:08:59,093
จอห์นเกลียดเลย จอห์นเกลียดเพลย์นี้

1189
01:08:59,176 --> 01:09:01,178
เราลองเพลย์นี้ตอนซ้อม

1190
01:09:01,262 --> 01:09:03,889
ทุกครั้งที่ทดลองเพลย์นี้ตอนซ้อม ผมรับบอลได้

1191
01:09:03,973 --> 01:09:07,434
ผมถามว่า
"จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราไม่มีตัวประกบ"

1192
01:09:07,518 --> 01:09:11,814
เขาก็ตอบว่า "จอห์น สถานการณ์นี้
มีทุกครั้ง 100 เปอร์เซ็นต์"

1193
01:09:11,897 --> 01:09:12,857
ทายสิเกิดอะไรขึ้น

1194
01:09:14,567 --> 01:09:18,654
เพลย์ที่แปดของไดรฟ์นี้
ที่เริ่มจากเส้นแปดหลาของบรองโกส์

1195
01:09:18,737 --> 01:09:21,282
ดาวน์ที่สาม หกหลา เอลเวย์ ช็อตกัน

1196
01:09:21,365 --> 01:09:24,493
เราสั่งเพลย์นั้น แล้วฝั่งนั้นก็ไม่ประกบ

1197
01:09:25,119 --> 01:09:26,412
จอห์นเล่นตามเพลย์

1198
01:09:27,955 --> 01:09:30,833
ผมรู้ทันทีที่ผมเดินลงไป
แล้วเห็นฝั่งนั้นเรียงแถวกัน

1199
01:09:30,916 --> 01:09:33,085
ว่านี่ไม่ใช่แผนเกมรับที่เราต้องการ

1200
01:09:33,919 --> 01:09:36,797
ตอนผมจะยกมือบอกว่าผมว่าง

1201
01:09:36,881 --> 01:09:38,382
จอห์นโดนไล่ต้อนจนออกจากพ็อกเก็ตแล้ว

1202
01:09:40,301 --> 01:09:42,303
เขาวิ่ง แล้วในใจผมก็คิด

1203
01:09:42,386 --> 01:09:45,264
"ไปทางนั้น ถ้าเกิดอะไรขึ้น
เราก็กระโดดหาบอลเลย"

1204
01:09:45,347 --> 01:09:46,348
แต่ผมก็ไม่ทำ

1205
01:09:47,057 --> 01:09:48,809
ผมแค่ยืนดูเขาอยู่เฉยๆ

1206
01:09:55,024 --> 01:09:57,109
ลุยเลย จอห์น ไปเลย

1207
01:09:57,193 --> 01:09:58,819
เข้าเส้นสิบหลา พุ่งตัว

1208
01:10:03,908 --> 01:10:06,869
เขาพุ่งตัวเข้าเส้นห้าหลาจนได้

1209
01:10:07,453 --> 01:10:09,371
ผมเห็นว่าเขาได้ดาวน์แรก

1210
01:10:10,331 --> 01:10:12,041
เราทุกคนดีใจใหญ่เลย

1211
01:10:12,124 --> 01:10:14,752
เอลเวย์ดิ้นหนี หาเพื่อน วิ่งเอง

1212
01:10:14,835 --> 01:10:18,881
พุ่งตัวเข้าเส้นห้าหลา คว้าดาวน์แรกไปได้

1213
01:10:18,964 --> 01:10:20,841
เขาเพิ่งจะ 37 จริงเหรอ

1214
01:10:23,344 --> 01:10:25,471
ฟุตบอลนัดนี้สำคัญแค่ไหน

1215
01:10:25,554 --> 01:10:28,474
จอห์น เอลเวย์อยากชนะฟุตบอลนัดนี้มากแค่ไหน

1216
01:10:28,557 --> 01:10:31,268
เราเห็นควอเตอร์แบ็กยอมล้ม แต่ไม่ใช่เอลเวย์

1217
01:10:32,603 --> 01:10:36,857
พอเราเห็นเขาทำแบบนั้น เราก็คิด
"ให้ตายสิ เราทำให้เขาผิดหวังไม่ได้แล้ว"

1218
01:10:36,941 --> 01:10:39,652
- เส้นโกลไลน์
- โกลไลน์

1219
01:10:39,735 --> 01:10:42,446
ทีมฟุตบอลทั้งทีมลงไป
เพื่อคว้าแชมป์ถ้วยนั้นให้เขา

1220
01:10:43,656 --> 01:10:45,991
ทีดี ทุกคนรู้ว่ามันมีความหมายกับจอห์นแค่ไหน

1221
01:10:48,327 --> 01:10:49,703
เอลเวย์ ให้เดวิส

1222
01:10:51,914 --> 01:10:55,125
เดวิสเข้าเอนด์โซน ทัชดาวน์ เดนเวอร์

1223
01:10:56,460 --> 01:10:59,546
ไดรฟ์นี้ 93 หลาครับ

1224
01:10:59,630 --> 01:11:03,425
(ควอเตอร์ 3
แพ็กเกอร์ส 17 - บรองโกส์ 24)

1225
01:11:47,594 --> 01:11:53,225
สามสิบแปดปีที่ไร้แชมป์ฟุตบอล
ตัดสินกันที่เพลย์เดียว

1226
01:11:53,309 --> 01:11:54,476
ดาวน์ที่สี่ หกหลา

1227
01:11:54,560 --> 01:11:56,353
- เหลืออีก 32 วินาที
- เอาเลย

1228
01:11:57,229 --> 01:11:58,272
คราวนี้แหละ

1229
01:11:59,023 --> 01:11:59,857
สู้หน่อย

1230
01:11:59,940 --> 01:12:01,775
เพลย์เดียวเพื่อตำแหน่งแชมป์

1231
01:12:01,859 --> 01:12:04,987
ลุยเลย หายใจลึกๆ ลุยเลย น้ำเงิน 58 ฮัต

1232
01:12:08,324 --> 01:12:10,617
บลิตซ์มาแล้ว ฟาฟร์ขว้าง

1233
01:12:12,244 --> 01:12:13,245
ลูกนี้จะ…

1234
01:12:14,580 --> 01:12:16,915
ไม่ถึงครับ เดนเวอร์จะเป็นฝ่ายชนะแล้ว

1235
01:12:19,710 --> 01:12:22,171
แม่เจ้า พวกเขาจะคว้าแชมป์แล้วครับ

1236
01:12:22,254 --> 01:12:23,547
ล้อเล่นหรือเปล่า

1237
01:12:25,090 --> 01:12:27,009
บรองโกส์ทำสำเร็จครับ

1238
01:12:27,092 --> 01:12:32,848
พวกเขาช็อกคนทั้งโลก
คว้าแชมป์ซูเปอร์โบว์ลครั้งที่ 32

1239
01:12:43,525 --> 01:12:44,860
(กรีนเบย์ 24 - เดนเวอร์ 31
จบเกม)

1240
01:12:44,943 --> 01:12:51,492
ผมได้ปลดปล่อยอารมณ์ทุกอย่าง
ที่ผมเก็บกดเอาไว้ภายใน

1241
01:12:53,077 --> 01:12:55,496
การได้ปลดปล่อยมันออกมา มันก็…

1242
01:13:05,255 --> 01:13:08,801
ฉันดีใจมากๆ ไม่อยากเชื่อเลย

1243
01:13:09,301 --> 01:13:11,845
ลูกๆ ก็อยู่ด้วย มันช่าง…

1244
01:13:13,305 --> 01:13:15,307
เหลือเชื่อไปเลยค่ะ ใช่

1245
01:13:15,391 --> 01:13:19,978
มันเหมือนยกภูเขาหนักหลายร้อยกิโลออกจากอก

1246
01:13:21,271 --> 01:13:23,565
โล่งค่ะ โล่งสุดๆ

1247
01:13:23,649 --> 01:13:27,569
ซึ่งฉันคิดจริงๆ ว่าเป็นความรู้สึกที่ดีกว่าความสุข

1248
01:13:28,821 --> 01:13:30,906
ถ้วยนี้เพื่อจอห์น

1249
01:13:40,874 --> 01:13:44,294
เราดูออกชัดเลย พ่อไม่เคยดีใจขนาดนั้นมาก่อน

1250
01:13:48,424 --> 01:13:49,633
แล้วนั่นก็…

1251
01:13:53,053 --> 01:13:54,638
แจ็ค รีบมานี่เลย

1252
01:13:56,890 --> 01:13:59,101
มือสั่นไปหมดแล้ว ภูมิใจจริงๆ

1253
01:13:59,184 --> 01:14:00,602
ภูมิใจในตัวแกจริงๆ

1254
01:14:00,686 --> 01:14:01,937
การได้เจอพ่อที่นั่น

1255
01:14:02,020 --> 01:14:03,397
แหงอยู่แล้ว

1256
01:14:05,482 --> 01:14:06,483
ผมทำได้สักที

1257
01:14:07,943 --> 01:14:13,532
ที่ดีใจไม่แพ้ผมเลย

1258
01:14:15,701 --> 01:14:17,744
เขาดังแล้ว ฉันอาจจะซื้อเสื้อด้วย

1259
01:14:19,371 --> 01:14:20,372
ครับผม

1260
01:14:25,335 --> 01:14:27,045
มันทำให้ผมนึกถึงความทรงจำดีๆ

1261
01:14:31,467 --> 01:14:35,053
แฟนๆ บรองโกส์
ตัวลอยด้วยความภูมิใจในไมล์ไฮซิตี

1262
01:14:35,137 --> 01:14:38,098
แฟนๆ กว่าครึ่งล้าน
มาฉลองให้กับแชมป์ซูเปอร์โบว์ล

1263
01:14:38,182 --> 01:14:39,975
กับขบวนแห่ในเมืองเดนเวอร์

1264
01:14:40,058 --> 01:14:43,353
บรองโกส์พลิกล็อกชนะกรีนเบย์ แพ็กเกอร์ส
31-24 เมื่อคืนวันอาทิตย์

1265
01:14:43,437 --> 01:14:47,232
ทำให้จอห์น เอลเวย์เป็นควอเตอร์แบ็ก
อายุมากที่สุดที่เคยคว้าแชมป์ซูเปอร์โบว์ล

1266
01:14:48,192 --> 01:14:49,985
ผมจะบอกให้ มันยอมได้ไม่กี่ครั้งหรอก

1267
01:14:50,068 --> 01:14:52,613
ที่เราจะโดนกำปั้นชกเข้าที่หน้าผาก

1268
01:14:53,655 --> 01:14:56,033
แต่ครั้งนี้ เราเป็นฝ่ายชกบ้าง

1269
01:15:01,747 --> 01:15:03,874
ผมไม่แน่ใจว่าเรามีวันคู่ควรกับอะไรไหม

1270
01:15:04,750 --> 01:15:07,961
แต่ผมบอกเลยว่าผู้เล่นทั้ง 53 คน
และทีมงานโค้ชของทีมนี้

1271
01:15:08,045 --> 01:15:10,172
เราก็คู่ควรกับถ้วยนี้ไม่แพ้คุณ ขอบคุณครับ

1272
01:15:14,676 --> 01:15:16,762
เขาบอกว่ากำลังคิดจะแขวนหมวกกันน็อก

1273
01:15:16,845 --> 01:15:20,390
แต่ก่อนหน้านั้น เขาตั้งใจจะดื่มด่ำ
กับช่วงเวลานี้ไปอย่างน้อยอีกสักพัก

1274
01:15:20,474 --> 01:15:24,436
เขาบอกว่าจะตัดสินใจเรื่องอนาคต
หลังคุยกับครอบครัวและเพื่อนร่วมทีมก่อน

1275
01:15:24,520 --> 01:15:31,401
อีกหนึ่งปี

1276
01:15:31,485 --> 01:15:34,363
อีกหนึ่งปี

1277
01:15:35,864 --> 01:15:39,535
ผมต้องคิดเลยนะ พอมานั่งอยู่กับคุณแล้ว
คุณคงอยากเล่นต่ออีกปี อย่างน้อยอีกหนึ่งปี

1278
01:15:39,618 --> 01:15:41,620
ไม่อยากรู้เหรอครับว่ามันจะเป็นยังไง

1279
01:15:41,703 --> 01:15:44,081
ถ้าได้ลงสนามในฐานะ
แชมป์ซูเปอร์โบว์ลสมัยที่แล้ว

1280
01:15:44,164 --> 01:15:46,250
- คุณต้องอยากลองแน่
- ผมตัดสินใจแล้วล่ะ

1281
01:15:46,333 --> 01:15:47,334
เหรอ

1282
01:15:48,043 --> 01:15:52,130
พ่อไม่เคยยอมให้ผมล้มเลิกอะไรเลย
นอกจากมวยปล้ำ

1283
01:15:53,257 --> 01:15:55,592
เรานั่งคุยกันยาวเลย

1284
01:15:55,676 --> 01:15:59,596
พ่อมองผมแล้วบอกว่า
"จอห์น สภาพร่างกายแกยังไหว"

1285
01:16:04,560 --> 01:16:08,021
ทุกคนมาแสดงความยินดีที่ผมกลับมา
แต่จริงๆ ผมไม่เคยจากไปไหน

1286
01:16:10,524 --> 01:16:14,069
มันรู้สึกแปลกๆ
หัวใจผมไม่ได้บอกเลยว่าถึงเวลาแล้ว

1287
01:16:14,152 --> 01:16:16,530
สรุปคือผมกลับมาเพื่อที่เราจะได้ชนะ

1288
01:16:16,613 --> 01:16:18,365
(ปี 1998)

1289
01:16:18,448 --> 01:16:21,410
เขาจะเตรียมตัวให้พร้อมลงเล่น เขาจะลงเล่น

1290
01:16:21,910 --> 01:16:22,828
แต่เขาก็บาดเจ็บ

1291
01:16:23,787 --> 01:16:27,165
เขาโดนแซ็กเยอะกว่าแดน มาริโน
กับโจ มอนแทนารวมกัน

1292
01:16:27,833 --> 01:16:30,460
เข่าผมเป็นแบบนี้
มาตั้งแต่บาดเจ็บสมัยมัธยมปลาย

1293
01:16:30,544 --> 01:16:31,628
ผมเจ็บตอนมัธยมปีสุดท้าย

1294
01:16:31,712 --> 01:16:33,922
ผมคิดว่าตอนนี้มันก็ไม่ต่างกับตอนนั้นนะ

1295
01:16:35,382 --> 01:16:39,595
เราทุกคนได้เรียนรู้
ว่าเราต้องก้มหน้าฝ่าฟันไปให้ได้

1296
01:16:39,678 --> 01:16:43,473
นั่นคือวิธีสร้างตัวตน นั่นคือวิธีพิสูจน์ตัวตน

1297
01:16:43,557 --> 01:16:46,476
ผมว่าจอห์น เอลเวย์
อาจจะเจ็บแฮมสตริงแล้วครับ

1298
01:16:46,560 --> 01:16:48,770
เราแข็งแกร่ง มันก็แค่เจ็บ

1299
01:16:48,854 --> 01:16:51,940
เอลเวย์เจ็บปวดสุดขีด

1300
01:16:52,024 --> 01:16:54,693
ผมว่ากับสันหลัง เราไม่มีทางรู้ได้แน่ชัด

1301
01:16:54,776 --> 01:16:56,486
แล้วเราก็สู้ต่อไป

1302
01:16:57,446 --> 01:16:59,698
(ชิงแชมป์สายเอเอฟซี
เจ็ตส์ พบ บรองโกส์)

1303
01:16:59,781 --> 01:17:02,326
เดวิส ได้ดาวน์แรกแล้ว ยังไปต่อ

1304
01:17:02,409 --> 01:17:04,953
สิบห้าหลา สิบหลา ทัชดาวน์

1305
01:17:05,037 --> 01:17:06,163
จบเกมแล้วครับ

1306
01:17:06,246 --> 01:17:09,416
บรองโกส์คว้าแชมป์เอเอฟซีอีกสมัย

1307
01:17:10,000 --> 01:17:11,835
พวกเขาจะได้กลับไปซูเปอร์โบว์ล

1308
01:17:12,502 --> 01:17:14,755
เสียงเชียร์จอห์น เอลเวย์ดังกระหึ่มเลย

1309
01:17:14,838 --> 01:17:16,298
สิบหกปี

1310
01:17:16,798 --> 01:17:20,218
ความยิ่งใหญ่มันมากกว่าแค่ผลงานในสนาม

1311
01:17:20,302 --> 01:17:23,764
ชายคนนี้ได้กลายเป็น
ส่วนสำคัญของชุมชนเดนเวอร์

1312
01:17:23,847 --> 01:17:25,349
และจะเป็นไปอีกนาน

1313
01:17:25,432 --> 01:17:28,352
สำหรับจอห์น ฟุตบอลมาก่อนเสมอ

1314
01:17:29,561 --> 01:17:31,396
เขารู้ว่าฉันดูแลครอบครัวได้

1315
01:17:32,147 --> 01:17:34,066
ฉันรู้สึกว่ามันก็…

1316
01:17:34,149 --> 01:17:37,235
หน้าที่ที่ฉันควรทำคือทำให้ชีวิตเขาง่ายขึ้น

1317
01:17:37,319 --> 01:17:39,154
ฉันแบกรับสิ่งนั้นไว้ตลอดชีวิตคู่ของเรา

1318
01:17:41,031 --> 01:17:43,784
ตอนนั้น เราค่อนข้างห่างหายกันแล้ว

1319
01:17:44,701 --> 01:17:48,288
แล้วความสัมพันธ์ของเราก็เริ่มแย่ลง

1320
01:17:51,958 --> 01:17:53,460
แม่ผมไม่ได้รับความดีความชอบเท่าที่ควร

1321
01:17:53,543 --> 01:17:56,004
เพราะตอนพ่อทำงาน แม่เป็นคนที่

1322
01:17:56,088 --> 01:17:58,548
ดูแลพวกเราลูกๆ เพราะว่า…

1323
01:17:58,632 --> 01:18:01,343
เขาเป็นผู้ชายที่ดีนะ
แต่เขาชอบใช้เวลาอยู่กับพวกโค้ช

1324
01:18:01,426 --> 01:18:04,304
ในเวลาว่างด้วย
ซึ่งก็เป็นสิ่งที่ต้องทำในสายงานแบบนั้น

1325
01:18:05,055 --> 01:18:06,390
ต้องเป็นผู้หญิงที่พิเศษ

1326
01:18:06,473 --> 01:18:10,477
ผมก็พูดติดตลกนะ เราแต่งงานกันมา 40 ปีแล้ว

1327
01:18:10,560 --> 01:18:13,105
ผมพูดว่า "ผมดีกับแจนมากเลยนะ
ผมไม่เคยกลับบ้านเลย"

1328
01:18:13,188 --> 01:18:16,274
- นั่นคือช่วงที่ทำงานดึก
- เราถึงอยู่ด้วยกันมาได้ 40 ปี

1329
01:18:16,358 --> 01:18:20,278
ผมว่าบางที ก่อนที่เราจะแต่งงานกัน

1330
01:18:20,362 --> 01:18:24,741
เธอไม่ได้เข้าใจว่าชีวิตโค้ชมันเป็นยังไง

1331
01:18:24,825 --> 01:18:30,122
แต่เธอไม่ใช่แค่ภรรยาที่ดี แม่ที่ดี

1332
01:18:30,205 --> 01:18:35,419
เป็นภรรยาโค้ชที่ดีด้วย
เพราะเธอเข้าใจว่างานมีผลอะไรตามมา

1333
01:18:37,421 --> 01:18:39,673
พ่อบอกว่า "จอห์น ฟังนะ"

1334
01:18:39,756 --> 01:18:43,552
"ลำดับความสำคัญของพ่อ
คืองานอันดับหนึ่ง ครอบครัวอันดับสอง"

1335
01:18:43,635 --> 01:18:45,971
"คนอื่นทุกคนคงพูดต่างจากพ่อ"

1336
01:18:46,054 --> 01:18:49,641
"แต่แกรู้อะไรไหม
หน้าที่พ่อคือการดูแลครอบครัว"

1337
01:18:49,725 --> 01:18:53,520
"ถ้าพ่อไม่มีงานทำ พ่อก็หาเลี้ยงครอบครัวไม่ได้"

1338
01:18:54,980 --> 01:18:59,484
ผมเคยกลัวพอสมควร
ผมไม่ค่อยเปิดเผยกับพ่อตอนเด็กๆ

1339
01:19:00,193 --> 01:19:01,570
แล้วพ่อก็ไม่ค่อยอยู่ด้วย

1340
01:19:02,112 --> 01:19:05,907
ผมพยายามนิ่งเฉยให้มากที่สุด พ่อก็เป็นคนนิ่งๆ

1341
01:19:05,991 --> 01:19:11,329
เป้าหมายที่ผมอยากพิสูจน์ในฟุตบอล

1342
01:19:11,830 --> 01:19:15,625
ผมคิดว่าความตั้งใจกับความมุ่งมั่น
มันก็ทำให้ผมต้องห่างจากครอบครัว

1343
01:19:17,669 --> 01:19:21,006
ผมพยายามอยู่กับครอบครัวให้ได้มากที่สุดนะ

1344
01:19:21,089 --> 01:19:24,259
บางครั้งเวลาอยู่บ้าน
ผมก็ไม่ค่อยได้อยู่กับครอบครัวเท่าไหร่

1345
01:19:24,342 --> 01:19:27,053
เพราะผมคิดแต่เรื่องที่เกิดขึ้นในชีวิตฟุตบอล

1346
01:19:27,971 --> 01:19:30,599
ลูกๆ เขาไม่ใช่เด็กๆ แล้ว

1347
01:19:30,682 --> 01:19:34,936
พวกเขาเริ่มเป็นผู้ใหญ่วัยหนุ่มสาว
แล้วเขาก็พลาดชีวิตลูกไปเยอะ

1348
01:19:35,854 --> 01:19:40,025
นั่นคือการเสียสละที่นักกีฬาต้องทำ

1349
01:19:40,609 --> 01:19:42,819
แต่เราเข้าใจสิ่งที่ต้องแลกเพื่อความยิ่งใหญ่

1350
01:19:42,903 --> 01:19:45,697
เพราะเราจะยิ่งใหญ่ไม่ได้ ถ้าทำงานแค่ในเวลา

1351
01:19:46,531 --> 01:19:49,367
(ซูเปอร์โบว์ล 33)

1352
01:19:55,457 --> 01:19:58,668
(ซูเปอร์โบว์ล 33
บรองโกส์ พบ ฟัลคอนส์)

1353
01:20:00,003 --> 01:20:04,090
พอเรารู้ว่าต้องเจอ
ทีมของแดน รีฟส์ในซูเปอร์โบว์ล

1354
01:20:04,174 --> 01:20:07,511
ผมกับไมค์ก็มองหน้ากัน
แล้วบอกว่า "มันเป็นไปได้ยังไง"

1355
01:20:07,594 --> 01:20:09,721
รีฟส์กับชานาแฮน

1356
01:20:09,805 --> 01:20:12,224
บอกแค่ว่าทั้งคู่มีอดีตต่อกันก็พอ

1357
01:20:12,808 --> 01:20:14,267
ยังมีความเจ็บปวดอีกมาก

1358
01:20:14,351 --> 01:20:17,604
ที่ไม่มีวันหาย เพราะสิ่งที่ครอบครัวผมต้องเผชิญ

1359
01:20:17,687 --> 01:20:18,522
นี่

1360
01:20:18,605 --> 01:20:21,525
สี่ปีก่อน ใครจะไปคิดว่าเราจะได้สู้กับแดน

1361
01:20:21,608 --> 01:20:23,318
นั่นสิ นี่

1362
01:20:25,070 --> 01:20:26,321
สองสมัยซ้อนนะ

1363
01:20:27,155 --> 01:20:29,407
- เราต้องถล่มเขาให้ยับ
- ผมรู้

1364
01:20:29,491 --> 01:20:32,869
สตีฟ เดเบิร์กวัย 45 ปี
ควอเตอร์แบ็กสำรองของฟัลคอนส์

1365
01:20:32,953 --> 01:20:37,290
กำลังถ่ายวิดีโอนัดที่เป็นไฮไลต์
แห่งอาชีพ 18 ปีของเขาอย่างแน่นอน

1366
01:20:37,374 --> 01:20:39,918
นี่คือเป้าหมายที่เราทุ่มเท สู้กันมาอย่างหนัก

1367
01:20:40,001 --> 01:20:42,712
เราจะชนะแค่ในควอเตอร์แรก
หรือควอเตอร์ที่สองไม่ได้

1368
01:20:42,796 --> 01:20:45,257
เราต้องเล่นฟุตบอลแบบบรองโกส์ตลอด 60 นาที

1369
01:20:45,340 --> 01:20:46,716
เราจะเป็นแชมป์โลก

1370
01:20:46,800 --> 01:20:49,886
ไปสนุกกัน 60 นาที
ออกไปคว้าแชมป์กัน นับสามนะ

1371
01:20:49,970 --> 01:20:51,471
- หนึ่ง สอง สาม
- ชนะ

1372
01:20:51,555 --> 01:20:54,474
ซูเปอร์โบว์ลครั้งที่ 33 เริ่มขึ้นแล้ว

1373
01:20:56,434 --> 01:20:59,396
ไอ-ฟอร์เมชันครับ
เดนเวอร์ได้ดาวน์แรกใกล้เส้นหนึ่งหลา

1374
01:20:59,479 --> 01:21:01,606
ส่งต่อให้ฮาเวิร์ด กริฟฟิธที่การ์ดซ้าย

1375
01:21:01,690 --> 01:21:04,442
กริฟฟิธเข้าไปทัชดาวน์ให้เดนเวอร์ครับ

1376
01:21:07,112 --> 01:21:10,156
โรบินสันที่รับหน้าที่คุมกลาง

1377
01:21:10,240 --> 01:21:12,868
โดนฉีกหนีแล้ววิ่งแซงไป

1378
01:21:13,994 --> 01:21:17,414
ช่วงเวลาเหล่านี้ สำหรับผม
เราบรรยายกับคนอื่นไม่ถูก

1379
01:21:18,290 --> 01:21:21,042
ผมได้เห็นบุรุษผู้เป็นตำนาน

1380
01:21:21,126 --> 01:21:23,879
ร่างจริงของเขา ที่จุดสูงสุดในอาชีพของเขา

1381
01:21:23,962 --> 01:21:25,714
ไปเลย ฝังมันเลย ตอกฝาโลง

1382
01:21:25,797 --> 01:21:28,174
นายต้องตั้งแนวรับ คุมให้ได้ยาวๆ

1383
01:21:28,258 --> 01:21:30,343
- แบบที่ทำในเพลย์ออฟไง
- ลุยเลย

1384
01:21:30,427 --> 01:21:32,679
- อย่ายอมให้เขาทัชดาวน์
- เข้าใจฉันใช่ไหม

1385
01:21:32,762 --> 01:21:36,016
อย่าไปยอมให้เขาทัชดาวน์
ตอนนี้ยังไม่โดน ต่อไปก็ห้ามโดน

1386
01:21:36,099 --> 01:21:39,603
- เขาว่านกฟัลคอนรสชาติเหมือนไก่
- หยุดเลย มาได้แล้ว

1387
01:21:39,686 --> 01:21:41,521
เขาว่ารสชาติมันเหมือนไก่

1388
01:21:41,605 --> 01:21:43,231
กริฟฟิธออกวิ่งไปทางซ้าย

1389
01:21:43,315 --> 01:21:45,775
เอลเวย์แนวหลังโล่ง วิ่งเองครับ

1390
01:21:45,859 --> 01:21:47,235
แล้วก็พุ่งตัวเข้าโกลไลน์

1391
01:21:47,319 --> 01:21:48,695
- เข้าไปแล้วครับ
- ใช่

1392
01:21:48,778 --> 01:21:51,156
ทัชดาวน์ จอห์น เอลเวย์กับเดนเวอร์

1393
01:21:51,239 --> 01:21:54,868
เงยขึ้นมายิ้มหน้าบานเลย ทำไมจะไม่ยิ้มล่ะ

1394
01:21:54,951 --> 01:21:57,704
ทีมของเขานำถึง 30-6

1395
01:21:57,787 --> 01:22:01,499
จอห์น เอลเวย์กำลังจะได้เป็น
ผู้เล่นทรงคุณค่าของนัดนี้

1396
01:22:01,583 --> 01:22:02,542
รู้อะไรไหม

1397
01:22:02,626 --> 01:22:06,379
ผมแทบจะรู้สึกได้เลย
ว่านี่อาจจะเป็นเกมสุดท้ายของเขา

1398
01:22:07,422 --> 01:22:12,427
(จบเกม
บรองโกส์ 34 - ฟัลคอนส์ 19)

1399
01:22:41,748 --> 01:22:45,001
ผมหันหลังไปดูตอนประกาศมอบถ้วย

1400
01:22:46,044 --> 01:22:48,546
ผมได้รับถ้วยจากเทอร์รี่ แบรดชอว์

1401
01:22:52,050 --> 01:22:54,970
มันก็เป็นการลบคำสบประมาท

1402
01:22:55,053 --> 01:22:58,390
เขาก็เป็นคนดีมากนะ
ที่ยอมมอบถ้วยให้ผมในเกมสุดท้ายของผม

1403
01:22:58,473 --> 01:22:59,641
อย่าโกรธกันเลยนะ

1404
01:23:07,023 --> 01:23:08,566
ไม่โกรธอยู่แล้ว

1405
01:24:19,971 --> 01:24:22,557
(วันที่ 2 พฤษภาคม ปี 1999)

1406
01:24:22,640 --> 01:24:23,641
ขอบคุณครับ

1407
01:24:24,267 --> 01:24:25,602
มันก็ลำบากใจนะ

1408
01:24:25,685 --> 01:24:27,729
มีการแทงพนันกันในห้องแต่งตัว

1409
01:24:28,563 --> 01:24:30,774
ว่าผมจะร้องไห้กี่ครั้ง

1410
01:24:31,983 --> 01:24:35,320
ผมขอแทงเลขน้อยไว้ก่อน

1411
01:24:35,945 --> 01:24:38,990
แต่ผมก็กลั้นไม่ไหวแล้ว

1412
01:24:41,367 --> 01:24:43,995
ผมทำใจพูดได้ยากจริงๆ

1413
01:24:47,248 --> 01:24:50,585
อย่างที่สอง มันก็เป็นเพราะครอบครัวด้วย

1414
01:24:50,668 --> 01:24:54,923
พวกเขาดีต่อผมมาตลอด 16 ปี

1415
01:24:56,007 --> 01:24:59,219
ตั้งแต่ลูกผมเกิดมา

1416
01:24:59,302 --> 01:25:04,682
ชีวิตครอบครัวก็โฟกัสแต่เรื่องผมกับฟุตบอล

1417
01:25:04,766 --> 01:25:06,643
มันถึงเวลาแล้วที่…

1418
01:25:08,728 --> 01:25:10,188
ต้องโฟกัสกับครอบครัวบ้าง

1419
01:25:21,533 --> 01:25:23,409
ผมไม่ได้กังวลเรื่องอนาคต

1420
01:25:24,494 --> 01:25:25,495
จริงๆ ผมคิดว่า

1421
01:25:25,578 --> 01:25:28,581
"ผมจะพักผ่อนสักสองสามปี ออกห่างจากแสง

1422
01:25:28,665 --> 01:25:30,375
แล้วทำหน้าที่พ่อให้ลูกๆ"

1423
01:25:31,042 --> 01:25:36,548
หลังจากที่มีความสุขสุดๆ มา
จากการได้ซูเปอร์โบว์ลสองสมัย

1424
01:25:36,631 --> 01:25:39,342
ตอนนี้ก็มาคิดว่าผมจะลาลับจากตรงนี้ไป

1425
01:25:39,425 --> 01:25:41,177
ชีวิตก็ดี ทุกอย่างลงตัว

1426
01:25:41,261 --> 01:25:45,223
ผมประสบความสำเร็จมาทุกอย่าง
ที่อยากทำสำเร็จในเอ็นเอฟแอล

1427
01:25:45,306 --> 01:25:46,975
แต่ชีวิตกลับพลิกผัน

1428
01:25:47,058 --> 01:25:51,104
สามสี่ปีต่อจากนั้นมันก็ลำบากไม่ต่างจากเดิม

1429
01:25:53,273 --> 01:25:56,860
(แจน่า เอลเวย์
น้องสาวฝาแฝดของจอห์น)

1430
01:25:56,943 --> 01:26:00,029
แจน่าตรวจเจอมะเร็งปอดระยะที่สี่

1431
01:26:00,113 --> 01:26:01,447
เธอไม่ได้สูบบุหรี่เลยนะ

1432
01:26:01,531 --> 01:26:04,951
มันแปลกๆ เธอเป็นตะคริวที่น่อง

1433
01:26:07,370 --> 01:26:10,623
เราทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อหาวิธีรักษา

1434
01:26:12,792 --> 01:26:15,795
พ่อผมเสียใจมาก อาการก็แปลกไป

1435
01:26:15,879 --> 01:26:18,548
ผมสังเกตเห็นบางอย่างแปลกๆ

1436
01:26:18,631 --> 01:26:21,050
จากการกระทำของพ่อ

1437
01:26:22,468 --> 01:26:25,638
เช้าวันอีสเตอร์ แม่ผมโทรมา

1438
01:26:25,722 --> 01:26:28,057
เรายังอยู่บนเตียง เจเน็ตรับสาย

1439
01:26:28,766 --> 01:26:31,394
เธอมองผมแล้วบอกว่า "พ่อคุณเสียเมื่อคืน"

1440
01:26:39,736 --> 01:26:41,196
พ่อเสียไปคืนนั้น

1441
01:26:42,822 --> 01:26:43,865
หัวใจวาย

1442
01:26:45,700 --> 01:26:47,869
ผมจำได้ว่าลุกขึ้นมา แล้วไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี

1443
01:26:47,952 --> 01:26:51,664
ผมใส่กางเกงขาสั้น
แล้วก็วิ่งออกไป ผมออกไปวิ่งเฉยๆ

1444
01:26:53,750 --> 01:26:56,002
ผมน่าจะวิ่งไปสักสิบกว่ากิโลได้

1445
01:26:59,631 --> 01:27:03,009
จากนั้นอีกปีครึ่ง ลี แอนน์ พี่สาวผมก็โทรมา

1446
01:27:03,092 --> 01:27:05,595
พี่บอกว่า "จอห์น นายต้องรีบมาเดี๋ยวนี้"

1447
01:27:05,678 --> 01:27:08,973
แจน่าเข้าโรงพยาบาล เธอหายใจไม่ออก

1448
01:27:09,682 --> 01:27:11,809
วันนั้นผมเลยไปที่นั่น

1449
01:27:12,477 --> 01:27:15,480
เธอต้องทำเอ็มอาร์ไอ

1450
01:27:15,563 --> 01:27:18,441
เพื่อดูว่าอาการเป็นยังไง

1451
01:27:18,524 --> 01:27:20,109
สุดท้ายเธอก็เสียไป

1452
01:27:21,486 --> 01:27:25,240
ในอุโมงค์เอ็มอาร์ไอ

1453
01:27:27,367 --> 01:27:28,368
ก็…

1454
01:27:32,622 --> 01:27:35,416
แน่นอน มันก็ช็อกหนักอีกครั้ง

1455
01:27:40,296 --> 01:27:41,631
ผมพูดเสมอว่า

1456
01:27:42,799 --> 01:27:46,177
ผมเป็นคนแรกที่ได้เจอเธอ
และเป็นคนสุดท้ายที่ได้เจอเธอ

1457
01:27:46,261 --> 01:27:47,679
เธอเป็นฝาแฝดผม

1458
01:27:57,105 --> 01:27:59,274
ผมไม่รู้เลยว่าวันนี้มันจะยากขนาดนี้

1459
01:28:00,942 --> 01:28:01,901
โอเค

1460
01:28:07,198 --> 01:28:08,241
ฉันคิดว่า

1461
01:28:09,325 --> 01:28:13,121
สำหรับนักกีฬาทุกคน
ฉันจินตนาการได้ถึงแค่นักกีฬาระดับพ่อนะ

1462
01:28:13,204 --> 01:28:14,455
กีฬาคือตัวตนของเรา

1463
01:28:14,539 --> 01:28:17,458
การเลิกจากอาชีพก็เป็นความสูญเสีย

1464
01:28:17,542 --> 01:28:20,420
แล้วมาสูญเสียแจน่าที่เป็นอีกครึ่งของตัวเองไป

1465
01:28:20,503 --> 01:28:22,505
แล้วก็มาเสียเพื่อนสนิทอย่างปู่ไปอีก

1466
01:28:23,589 --> 01:28:28,344
ฉันจินตนาการไม่ออกเลยว่าพ่อจะเจ็บปวดแค่ไหน

1467
01:28:30,013 --> 01:28:32,640
ฉันรู้สึกสงสารพ่อจริงๆ

1468
01:28:32,724 --> 01:28:36,227
แต่ฉันเองก็ยังเป็นเด็กที่พยายามทำความเข้าใจ

1469
01:28:37,103 --> 01:28:40,231
มันยากที่จะเข้าใจถึงสิ่งที่เกิดขึ้น

1470
01:28:40,315 --> 01:28:43,151
กับอารมณ์ที่เรารู้สึก

1471
01:28:43,943 --> 01:28:46,571
ชีวิตคู่ของพ่อกับแม่กำลังพังทลาย

1472
01:28:46,654 --> 01:28:49,240
แล้วมันก็เห็นชัดมากๆ ในบ้าน

1473
01:28:51,451 --> 01:28:54,704
สิ่งหนึ่งที่ฉันสงสารแม่มากๆ

1474
01:28:54,787 --> 01:28:58,750
คือแม่ก็เป็นนักกีฬาที่ยอดเยี่ยม

1475
01:28:58,833 --> 01:29:03,755
ฉันคิดว่าแม่เสียตัวตนของตัวเองไปกับพ่อ

1476
01:29:03,838 --> 01:29:05,381
ไปกับการสนับสนุนพ่อ

1477
01:29:09,469 --> 01:29:11,054
ผมคิดเสมอว่าจะมีชีวิตคู่ได้ตลอดไป

1478
01:29:12,180 --> 01:29:14,766
โชคร้ายที่พอถึงจุดหนึ่ง

1479
01:29:14,849 --> 01:29:18,144
มันก็อาจจะดีกว่าสำหรับลูกๆ ของเรา

1480
01:29:19,187 --> 01:29:21,606
ถ้าเราจะแยกทางกัน

1481
01:29:28,404 --> 01:29:32,200
บัดนี้ อาจจะครั้งเดียวในชีวิตเรา
ในชีวิตผมแน่นอนครับ

1482
01:29:32,283 --> 01:29:35,745
มีผู้เล่นคนหนึ่งที่สำคัญกับเรามากๆ

1483
01:29:35,828 --> 01:29:37,330
และเป็นฮีโร่ของเราด้วย

1484
01:29:37,413 --> 01:29:41,084
จนหมายเลขเสื้อกับชื่อของเขากลายเป็นของคู่กัน

1485
01:29:41,167 --> 01:29:44,837
จะไม่มีหมายเลขเจ็ด
ในทีมเดนเวอร์ บรองโกส์อีก

1486
01:29:44,921 --> 01:29:46,422
เอลเวย์

1487
01:29:46,506 --> 01:29:48,132
เอลเวย์

1488
01:29:56,849 --> 01:29:59,435
ผมคิดว่านั่นอาจจะเป็นช่วงที่ลำบากที่สุดในชีวิตผม

1489
01:30:03,481 --> 01:30:07,151
ผมเป็นห่วงเขาจริงๆ ในฐานะเพื่อน

1490
01:30:07,235 --> 01:30:08,820
เขาไม่เป็นตัวเอง

1491
01:30:10,154 --> 01:30:12,615
เราเคยอยู่ใกล้คนเยอะๆ ตลอดเวลา

1492
01:30:12,698 --> 01:30:16,452
แล้วอยู่ดีๆ วงสังคมก็แคบลงมากๆ

1493
01:30:17,203 --> 01:30:18,246
มันก็เหงา

1494
01:30:20,581 --> 01:30:23,292
ผมก็คิดนะ "ผมจะผ่านมันไปได้ยังไง"

1495
01:30:26,254 --> 01:30:27,296
ผมอยากพิสูจน์เสมอ

1496
01:30:27,380 --> 01:30:29,966
ว่าผมก็ทำอย่างอื่นนอกจากเป็นควอเตอร์แบ็กได้ดี

1497
01:30:31,801 --> 01:30:34,929
ผมโชคดีมากๆ ที่ฟุตบอลกลับเข้ามาในชีวิต

1498
01:30:35,888 --> 01:30:40,726
คุณโบว์เลนให้โอกาสผม
กลับมาบรองโกส์ในฐานะผู้จัดการทั่วไป

1499
01:30:41,394 --> 01:30:44,105
ชีวิตผมก็เลยได้กลับเข้าลู่ทาง

1500
01:30:44,188 --> 01:30:46,941
ได้กลับไปสนุกกับชีวิตมากขึ้นอีกครั้ง

1501
01:30:47,775 --> 01:30:49,402
ตอนผมได้งานผู้จัดการทั่วไป

1502
01:30:49,485 --> 01:30:52,697
ผมก็คิดเลยว่าพ่อจะภูมิใจแค่ไหน

1503
01:30:53,406 --> 01:30:57,785
พ่อตาแหลม มองพรสวรรค์เก่งมาก
ผมก็เลยคิดถึงเรื่อง

1504
01:30:57,869 --> 01:31:00,538
"ผมจะประเมินพรสวรรค์ได้เก่งเท่าพ่อไหมนะ"

1505
01:31:01,289 --> 01:31:02,832
ดังนั้นแล้ว

1506
01:31:02,915 --> 01:31:05,418
ผมขอแนะนำควอเตอร์แบ็กคนต่อไปของบรองโกส์

1507
01:31:05,501 --> 01:31:06,544
เพย์ตัน แมนนิ่ง

1508
01:31:10,548 --> 01:31:13,593
ดาวน์แรก หน้าเอนด์โซน
ส่งต่อ ซีเจ แอนเดอร์สัน การ์ดซ้ายให้คิวค์ลี่

1509
01:31:13,676 --> 01:31:16,387
พยายามเข้าโกลไลน์อีกครั้ง
ทัชดาวน์ครับ เดนเวอร์

1510
01:31:16,471 --> 01:31:18,681
เดนเวอร์ บรองโกส์เป็นแชมป์โลก

1511
01:31:18,764 --> 01:31:21,392
พวกเขาชนะซูเปอร์โบว์ลครั้งที่ 50

1512
01:31:21,476 --> 01:31:24,020
ในฐานะผู้จัดการทั่วไป
การคว้าแชมป์โลกมันแตกต่าง

1513
01:31:24,103 --> 01:31:27,440
แต่ก็สะใจไม่แพ้ตอนได้แชมป์ในฐานะผู้เล่น

1514
01:31:27,523 --> 01:31:29,358
ถ้วยนี้เพื่อแพต

1515
01:31:37,992 --> 01:31:39,994
ที่ผมบอกว่า "ถ้วยนี้เพื่อแพต"

1516
01:31:41,913 --> 01:31:44,707
ผมก็คิดว่า "ถ้วยนี้เพื่อพ่อ" เช่นกัน

1517
01:31:51,005 --> 01:31:54,425
เขาทำสิ่งที่ไม่เคยมีใครทำได้มาก่อน

1518
01:31:55,009 --> 01:31:59,305
ในจำนวนผู้เล่นนับพัน
ในประวัติศาสตร์เอ็นเอฟแอล

1519
01:32:00,139 --> 01:32:03,684
มีคนเดียวที่เคยคว้าซูเปอร์โบว์ล

1520
01:32:03,768 --> 01:32:05,895
ทั้งในฐานะผู้เล่นและผู้จัดการทั่วไป

1521
01:32:06,979 --> 01:32:12,026
จอห์นเป็นมากกว่าแค่
คนในวงการกีฬาที่โคโลราโดแห่งนี้

1522
01:32:12,109 --> 01:32:16,489
ไม่มีใครรู้เลยว่าเดนเวอร์อยู่ที่ไหน
จนกระทั่งจอห์นเข้ามาที่นี่

1523
01:32:16,572 --> 01:32:21,494
เขาช่วยให้เมืองได้พลิกโฉมไปจริงๆ

1524
01:32:22,411 --> 01:32:25,998
จอห์น เอลเวย์เป็นหนึ่งในนักกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

1525
01:32:26,999 --> 01:32:28,501
ที่เคยมีในโลกนี้

1526
01:32:40,513 --> 01:32:44,809
(คอร์ดาเลน ไอดาโฮ)

1527
01:32:58,114 --> 01:33:00,992
ตอนที่ผมลงจากตำแหน่ง
ผู้จัดการทั่วไปของบรองโกส์

1528
01:33:02,201 --> 01:33:03,578
มันถึงเวลาที่เหมาะสมแล้ว

1529
01:33:09,750 --> 01:33:10,918
การที่ผมถอนตัวออกมา

1530
01:33:11,002 --> 01:33:13,462
ผมคิดว่ามันเป็น
การลาจากวงการฟุตบอลที่เหมาะสมที่สุด

1531
01:33:13,546 --> 01:33:15,172
แล้วหายไปอยู่เงียบๆ

1532
01:33:18,968 --> 01:33:21,095
ถึงเวลาที่ผมจะได้พักผ่อนบ้าง

1533
01:33:23,347 --> 01:33:27,018
ตอนนี้อายุ 65 ปีแล้ว
ผมก็ได้มีความสุขกับสิ่งที่เคยมองข้าม

1534
01:33:31,981 --> 01:33:34,442
พวกเราพลังเหลือล้น

1535
01:33:35,109 --> 01:33:39,113
จริงๆ นะ พวกเราพลังเหลือล้น

1536
01:33:39,196 --> 01:33:41,741
ไม่มีใครในโลกสนุกไปกว่านี้อีกแล้ว

1537
01:33:41,824 --> 01:33:43,701
กลิ่นเหมือนปลาตาย

1538
01:33:43,784 --> 01:33:46,078
ใช่เลย แต่ฉันชอบ

1539
01:33:46,162 --> 01:33:47,204
ไปทำกับข้าวกันเลยไหม

1540
01:33:49,540 --> 01:33:50,708
ชิ้นที่อยู่ไกลใช่ไหม

1541
01:33:52,710 --> 01:33:57,214
พ่อชอบมาที่คอร์ดาเลน
เพราะมันเหมือนรังลับของพ่อ

1542
01:33:57,298 --> 01:34:03,179
เป็นสถานที่ให้พ่อพักผ่อน
ไม่ต้องฟังเสียงโลกภายนอก

1543
01:34:03,262 --> 01:34:04,764
- กี่ขวบแล้ว
- เลือกหน่อย

1544
01:34:04,847 --> 01:34:06,182
พาลเมอร์ หนูกี่ขวบแล้ว

1545
01:34:06,265 --> 01:34:07,266
- พูดซิ หนึ่งขวบ
- หนึ่งขวบ

1546
01:34:07,350 --> 01:34:08,768
- พูดซิ หนึ่งขวบ
- เขาบอกหนึ่งขวบเหรอ

1547
01:34:10,269 --> 01:34:11,854
ใช่ เขาพูดเอง

1548
01:34:12,355 --> 01:34:14,690
เราชนะปู่ด้วย

1549
01:34:14,774 --> 01:34:16,150
- หา
- เราชนะ

1550
01:34:16,942 --> 01:34:18,235
- ในเรือเหรอ
- ใช่

1551
01:34:18,319 --> 01:34:19,820
อ่าฮะ ชนะแล้วชอบไหม

1552
01:34:20,863 --> 01:34:22,782
ผมชอบชนะปู่

1553
01:34:22,865 --> 01:34:24,158
ชอบชนะปู่เหรอ

1554
01:34:24,909 --> 01:34:28,079
เรื่องระดับความเครียด
กับการได้อยู่กับครอบครัว

1555
01:34:28,162 --> 01:34:29,330
หนูว่ามันเปลี่ยนไปแล้วนะ

1556
01:34:29,413 --> 01:34:30,956
เพราะถึงแม้ก่อนหน้านี้

1557
01:34:31,040 --> 01:34:35,211
พ่อจะได้เดินทางมาที่นี่ สมองพ่อก็ยังอยู่ที่อื่น

1558
01:34:35,294 --> 01:34:37,296
พ่อคิดถึงเรื่องที่ต้องกลับไปทำ

1559
01:34:37,380 --> 01:34:42,134
แต่ตอนนี้พ่อได้อยู่ที่นี่ ได้อยู่กับหลานจริงๆ

1560
01:34:42,218 --> 01:34:44,553
หนูรู้ว่าพ่อจะเครียดน้อยลง

1561
01:34:44,637 --> 01:34:47,890
พ่อจะมีความสุขมากขึ้น
แล้วก็จะได้ใช้ "ชีวิตเกษียณ" สักที

1562
01:34:47,973 --> 01:34:49,225
ทำสิ่งที่พ่ออยากทำ

1563
01:34:51,519 --> 01:34:54,605
- หนูว่าพ่อยังปรับตัวอยู่เลยนะ
- ใช่ๆ

1564
01:34:56,023 --> 01:34:58,401
ตอนนี้ผมยินดีคุยกับพ่อทุกเรื่อง

1565
01:34:58,484 --> 01:35:00,403
ซึ่งก่อนหน้านี้ผมคงไม่มีทางทำ

1566
01:35:00,486 --> 01:35:03,698
มันสนุกมากนะ การได้เป็นเพื่อนกับพ่อตัวเอง

1567
01:35:03,781 --> 01:35:06,242
ผมจำตอนเกรดสามได้ หลังพ่อได้แชมป์สมัยแรก

1568
01:35:06,826 --> 01:35:07,785
ทั้งห้องนี่แบบ…

1569
01:35:08,828 --> 01:35:11,247
- ไม่จริง
- จริงเหรอ เป็นฉันคงอายมากเลย

1570
01:35:11,330 --> 01:35:12,248
ฉันก็อาย

1571
01:35:13,499 --> 01:35:14,500
ฉันก็แบบ "ขอบใจ"

1572
01:35:15,876 --> 01:35:16,877
ถุงมือใหม่เป็นไงบ้าง

1573
01:35:19,213 --> 01:35:21,716
แน่นอนค่ะ จอห์น

1574
01:35:23,968 --> 01:35:26,846
เขาก็มีความยิ่งใหญ่ของเขา

1575
01:35:26,929 --> 01:35:29,181
เป็นไง ดีไหม

1576
01:35:30,641 --> 01:35:34,562
การได้เห็นเขาลงไปอยู่กับเด็กๆ
รักหลานอย่างที่เขารัก

1577
01:35:34,645 --> 01:35:36,480
มันก็เป็นสิ่งที่น่ารักค่ะ

1578
01:35:36,564 --> 01:35:40,901
ไม่ว่าจะยังไง เขาก็ยังเป็นปู่

1579
01:35:51,245 --> 01:35:52,288
ยี่สิบ

1580
01:35:54,331 --> 01:35:57,251
ตอนนี้ผมตื่นเต้นจริงๆ เพราะรู้อะไรไหม

1581
01:35:57,334 --> 01:36:00,379
ไม่มีความคาดหวังที่ผมต้องทำตามอีกแล้ว

1582
01:36:00,463 --> 01:36:03,090
นอกจากเป็นพ่อที่ดี แล้วก็เป็นปู่ที่ดี

1583
01:36:05,593 --> 01:36:06,635
ผมสนุกกับชีวิตได้แล้ว

1584
01:36:06,719 --> 01:36:10,097
โดยไม่ต้องรู้สึกถึงช่องว่างในชีวิตที่ฟุตบอลหายไป

1585
01:36:13,225 --> 01:36:16,729
มันคุ้มค่ากับความทุ่มเททุกอย่าง
แล้วตอนนี้ผมก็จะสนุกไปกับมัน

1586
01:36:43,339 --> 01:36:44,882
ชอบแอปเปิ้ลลูกนั้นใช่ไหม

1587
01:36:45,841 --> 01:36:46,842
แอปเปิ้ลอร่อยเหรอ

1588
01:36:54,809 --> 01:36:55,935
จะเล่นฟุตบอลไหม

1589
01:36:59,146 --> 01:37:04,902
(ด้วยรักและอาลัย
เจฟฟ์ สเปอร์เบค)

1590
01:38:22,396 --> 01:38:25,691
คำบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา