Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
NOONG 1989, TATLONG TAON MATAPOS ANG EDSA REVOLUTION, ANG NAGPABAGSAK
SA BATAS MILITAR NI FERDINAND MARCOS AT NAGPABALIK NG DEMOKRASYA,
NABUO ANG PHILIPPINE PUNK BAND NA ERASERHEADS.
HANDA NA ANG KULTURA PARA SA MGA BAGONG UMUUSBONG NA ANYO NG SINING,
AT ANG ERASERHEADS ANG NANGUNA SA EBOLUSYONG ITO AT NANGIBABAW SA EKSENA
SA LOOB NG DALAWANG DEKADA HANGGANG SA NABUWAG SILA NOONG 2001.
NOONG 2022, MAHIGIT 20 TAON MATAPOS ANG DI INAASAHANG PAGHIHIWALAY NG BANDA,
MULING NAGKAROON NG KAGULUHAN SA POLITIKA NG BANSA NANG MANALO SA HALALAN
ANG ANAK NG DATING DIKTADOR NA SI FERDINAND MARCOS.
HABANG NAGHAHANAP NG KAGINHAWAAN ANG HATING BANSA,
ISANG GRUPO NG MAGKAKAHIWALAY NA PUNK ANG NAGPASYANG MULING MAGKAISA
SA ONE NIGHT ONLY SHOW, BUHAYIN ANG MGA PIYESA AT GITARA,
AT IPAALALA SA BANSA KUNG PAANO TUMINDIG AT HARAPIN ANG KUMPLIKADONG NAKARAAN.
"Ely Buendia,
di mo na kailangan ang magtago at mahiya."
HINIHIKAYAT NG FANS SI ELY NA TUPARIN ANG PANGAKO NIYANG REUNION NG EHEADS
Hinihikayat ng fans si Ely na tuparin ang pangako niyang
muling makasama ang mga kabanda sa Eraserheads
kung tatakbo si Leni Robredo bilang pangulo sa 2022.
Kahit biro lang 'yon, gusto pa rin nila itong mangyari para sa lahat.
♪ May isang umaga ♪
♪ Na tayo'y ♪
♪ Magsasama ♪
♪ Haya ♪
A, okay.
Rolling.
NOONG 2022,
SA PANAHON NG KAWALANG-KATIYAKAN AT KAGULUHAN SA POLITIKA
Sa buhay, gumagawa ka ng plano kasama ang iba.
Tapos,
may isa sa kanilang magbabago ang isip.
Parang, "Di puwede 'yan. Di ka puwedeng umatras."
ISANG GRUPO NG NAGKAWATAK-WATAK NA PUNK ANG NAGBIGAY-GINHAWA SA ISANG BANSA
Ayaw ko nang tumugtog sa mga show.
Sabi ko nga, mas gusto kong nasa ibang lugar.
HINDI NILA ALAM, SILA MAN AY KAILANGAN DING MAGHILOM.
Hindi kami magkaibigan?
Mas higit pa kami ro'n.
Kasal kami sa isa't isa.
ITO ANG KUWENTO NILA.
Ayaw kong maranasan 'yan ng kahit sino.
Sobrang...
bigat
talaga no'n.
UNIBERSIDAD NG PILIPINAS
PALMA HALL
Nagkaroon ng panandaliang pagsibol ng local music
matapos ang saya at pag-asa dala ng EDSA 1986.
Halos underground no'n ang music scene.
Parang may hinihintay na mangyari ang kultura no'n,
at 'yon ang Eraserheads.
No'ng una ko silang nakilala,
sa totoo lang, hindi ako gaanong na-impress.
May banda ako no'ng freshman ako.
Karamihan sa mga miyembro, sineryosong pag-aralan ang musika.
Kaya nawalan ako ng banda.
Napilitan akong maglagay ng ad sa dorm.
NAGHAHANAP NG BAND MEMBERS
Si Raymund, na dating kabanda ni Ely sa Sunday School,
sumagot sa audition post.
Hindi talaga sila ang tipo ng musikero na hinahanap ko.
At parang kahit sa personalidad,
pakiramdam ko hindi kami magkakasundo.
Alam kong ayaw niya talaga.
Parang pagkatapos ng mga taga-College of Music,
kami makukuha mo? Di ba?
Pero di naman siya outgoing, kaya wala siyang choice sa 'min.
Mabuti na lang, kami lang ang nag-audition.
Kaming tatlo lang. Wala nang ibang dumating.
No'ng tinitingnan niya, parang umiiling-iling siya, e.
Pero alam mo 'yon, pareho kami ng tastes.
Iniwan ako ng banda ko, at iniwan din sila ng vocalist nila,
'yong banda nina Raymund, Buddy, at Marcus.
Kaya nagsanib-puwersa kami.
Do'n nabuo ang Eraserheads.
Ang susunod na kanta ay tungkol sa pag-ibig.
BARYA LANG SA UMAGA
At ako mismo ang sumulat nito.
SENTRO NG PELIKULA NG UNIBERSIDAD
♪ Sinubukan nilang sabihin ♪
♪ Masyado pa kaming bata ♪
Yihee!
♪ Masyado pang bata ♪
♪ Para talagang magmahal ♪
Sa tingin ko, nagsimula lahat no'ng nag-record kami
ng demo cassette sa garahe ni Raymund.
Ipinakalat namin 'yon sa campus,
at umabot 'yon sa mga organizer,
at kinuha na nila kami sa gigs.
Tinanggap namin lahat ng gig na makuha namin.
Una kong narinig ang Eraserheads no'ng '90s
no'ng freshman ako sa college.
Ang nakaengganyo sa 'kin,
pareho pala kami ng unibersidad.
DR. DATA CANLAS
Napakasimple ng wika nila.
Um.
Parang wikang ginagamit lang ng mga estudyante.
At no'ng panahong 'yon, tatlong taon pa lang pagkatapos ng EDSA.
'Yong gano'ng creativity at sensibility,
'yong pagtukoy sa mga simpleng bagay sa araw-araw,
unti-unti nang nahuhubog.
Kaya pagkatapos ng EDSA,
mas umusbong ang ganitong musika dahil di na nasasakal ang mga artist.
Hindi na sila natatakot.
IPINAGDIWANG NG MGA KANTA NG ERASERHEADS ANG MGA SIMPLENG KALAYAAN TULAD NG
PAG-IBIG, ROAD TRIPS, PAGKAKAIBIGAN, AT ANG MGA IPINAGKAIT NOONG BATAS MILITAR.
Ang mga kanta ng Eraserheads, sumasalamin talaga sa mga pangarap, adhikain,
pero pati na rin sa realidad ng kabataang Pilipino ng henerasyon nila.
Nagsimula kaming mag-bar hopping.
Siyempre, estudyante kayo.
Tapos kalaunan, “Bakit di tayo tumugtog sa mga bar na 'to?”
Nag-audition kami kung saan-saan. Sa Mayric's, Anthem.
Pero di kami tinatanggap kahit saan.
Di naman ako nagulat na walang may gusto sa 'min,
kasi una, show bands ang hanap nila.
Pumupunta kami sa mga record station.
Ang sagot nila lagi, "Hindi."
"Hindi kayo good-looking."
"Hindi kayo pop masyado."
Na-frustrate ako.
Hindi talaga biglaang pagsikat.
Mabagal talaga ang pag-akyat namin.
May panahon din no'n na halos umalis si Buddy sa banda.
Laki ako sa henerasyong sinasabihang
puwedeng gawing hobby ang musika,
pero kailangan mo ng totoong trabaho.
Meron isang magandang nangyari no'ng audition namin.
Nag-tricycle kami papunta ro'n,
tapos medyo umuulan, kakatila ng ulan.
Tapos, ni-reject kami.
Hawak namin 'yong mga gitara namin, mga hard case.
Naglalakad kami.
Tapos may dumaan na jeep.
Basa kaming lahat!
"Diyos ko!"
Siyempre, malungkot kami.
At alam mo 'yon, emo ka na no'n.
Pero kakaiba, ginanahan pa ako no'n.
Hindi talaga ako natinag.
Sobrang laki ng tiwala ko sa ginagawa namin
na naniwala akong balang araw, may makakagusto rin
sa 'min at papansinin kami.
At meron nga.
NOONG 1990S, ANG CLUB DREDD ANG SENTRO
NG CULTURAL REVOLUTION NG MAYNILA KUNG SAAN NADIDISKUBRE ANG MALALAKING BANDA
Di na nga namin sinubukang bumalik sa Dredd.
Tapos kalaunan, tinugtog namin ang huli naming show sa UP
sa College of Fine Arts kasama si Lee.
At nakita 'yon ng mga taga-Dredd,
at hinanap nila kami sa loob ng dalawang buwan.
"Uy, hinahanap kayo ng mga taga-Dredd."
Sabi ko, "Ano'ng ibig mong sabihin? Nando'n naman kami gabi-gabi!"
Pumunta sila. Nag-audition. At grupo sila ng mga amateur
na sobrang hilaw pa ang tunog.
Kung tama ang tanda ko, wala pa sa tono 'yong mga gitara.
May lumapit pa nga sa 'kin, sabi, "Bakit mo pinapatugtog ang mga 'to?"
"Hindi sila magaling."
♪ Nagdedeliver lang naman siya ng pizza ♪
♪ Di sinadyang meron siyang nakita ♪
♪ Nagsitalsikang mga pitsa at bala ♪
♪ Mga patay na hoodlum sa lamesa ♪
♪ Hindi malaman kung saan magtatago ♪
♪ Sa panaginip dinadalaw ni Lolo ♪
♪ Wala nang taong mapagkatiwalaan ♪
♪ Lahat ng raket ay kanyang sinubukan ♪
♪ Run Barbi Run ♪
Wala, nagustuhan namin sila agad sa simula pa lang.
Nakita namin ang humor.
♪ Lumaki ako sa bayang ♪
♪ Lahat gustong apihin ako ♪
♪ Ayos naman ang mga babae ♪
Ay!
♪ Pero siga ang mga lalaki ♪
♪ Lagi nila akong ginugulo Sa kanilang pagka-macho ♪
♪ Hindi ako basagulero ♪
♪ Mas gusto ko'y kapayapaan ♪
♪ Tumatakbo ako sa bawat laban ♪
♪ Para lang mailigtas ang dangal ko ♪
♪ Nakita kong paparating na ♪
Natural talaga sa Pilipino ang humor.
Um.
Hindi tayo mahilig sa seryosong paksa.
Siguro 'yon ang pinagkaiba ng Eraserheads,
kasi nakakatawa sila sa paraang di nagagawa ng ibang banda.
Binigyan ako ng cassette...
ni Raymund.
"Sir, pakinggan n'yo po 'to."
Pinakinggan ko 'yon,
at namangha ako sa originality nito.
Dinala ko ang cassette sa kaibigan at kasamahan ko
sa Art Studies Department,
si Professor Rivera, Robin Rivera.
Pinakinggan niya 'yon, at mas namangha pa siya kaysa sa 'kin.
Isa si Robin sa mga professor namin.
Di niya namamalayan, siya na ang nagpo-produce sa 'min.
"Putulin ang chorus." O kaya, "Masyadong mahaba ang verse na 'yan.”
O kaya,
"Di na kailangan ang intro na 'yan."
Kasi kalat-kalat kami no'n.
Pero nagawan niya ng paraan.
Nilapitan niya ako pagkatapos ng klase at tinanong kung gusto kong...
pakinggan ang tape ng banda niyang hindi ko kilala.
Sabi ko, "Okay, punta ka sa office."
Pumunta siya sa office. May dala siyang isang cassette,
at puno 'yon ng mga kanta.
Puro witty,
cute, at interesting na mga kanta.
May Super Betamax 8-track siya.
Dinala niya 'yon sa Faculty Center ng UP Diliman.
Naaalala ko, Holy Week no'n.
At walang katao-tao.
Kaya malaya kaming magpasok ng drums,
lagyan ng mic ang drums, ipasok ang bass amp at bass,
tapos i-record lahat.
A...
Do'n namin ginawa ang "Pop U."
♪ Pare ko, meron akong problema ♪
'Yong demo na hanggang ngayon, pinagpapasa-pasahan pa rin yata.
Bumalik kaming apat sa Raon para bumili ng 20 cassettes,
kasi 'yon lang ang kaya namin.
Sony C60 cassettes.
Tapos may parrot na...
Ha! Diyos ko!
Kinakanta ng ibon ang melody ng "Pare Ko."
Kaya sign na siguro 'yon na talagang
sisikat kami o ano, di ba?
♪ Lalo lang madaragdagan Ang sakit ng ulo at bilbil sa tiyan ♪
Oo, copywriter ako no'n sa BMG Music.
Walang nakakaalam sa office na may banda ako,
lalo na ang mga boss ko.
Hindi ko pa naririnig no'n ang Eraserheads.
At si Ely,
siya 'yong tipong
hindi karaniwang ideal employee
no'ng panahon na 'yon
kasi lagi siyang tulog sa kwarto niya, nagtatago.
At...
kapag palihim niyang iniiwan ang demo cassette
sa mesa ko paminsan-minsan para pakinggan ko,
sinubukan ko rin naman. Ang una kong reaksyon, "Naku po."
Sobrang pangit.
Talagang sablay.
♪ Isang araw ♪
♪ Pumunta ako sa tindahan ni Aling Nena ♪
♪ Para bumili ng suka ♪
'Yong sinasabi nilang tunog lata, gano'n.
Kinailangan naming i-record ulit lahat mula umpisa.
Una kong nakilala ang Eheads sa pamamagitan ni Vic Valenciano
ng BMG Records.
Pinarinig niya sa 'kin ang demo tape ng Eheads.
Sa tingin ko, "Pare Ko" ang kanta.
Maganda ang kanta. Pero may problema ako ro'n.
Sabi ko kay Vic, "Vic, maganda ang kanta.
Puwede kong patugtugin, pero kailangan mong ayusin ang lyrics."
Kasi merong "Di ba?"
♪ Tang ina! ♪
Sabi niya, "Sige, walang problema."
Pagkaraan ng ilang araw, binalikan niya ako.
Binago nila 'yon.
♪ Ano ba naman ito? ♪
♪ Di ba? 'Lang hiya ♪
Talagang nagulat sila
sa dami ng positibong reaksyon na natatanggap nila
mula sa fans.
Sa kabila ng lahat ng balakid,
nakagawa ang Eraserheads ng koleksyon ng mga kantang
hindi lang napapatugtog, kundi tumatak talaga sa henerasyon nila,
dahil ramdam ni Ely Buendia
ang pulso ng kabataang Pilipino no'ng panahong 'yon.
MILYON-MILYON ANG ALBUM SALES, HIGIT 720 MILLION VIEWS SA YOUTUBE
Tapos naisip nila, "Bakit hindi tayo gumawa ng
warning sticker na may nakasulat na parental guidance?"
Alam mo na, baka hindi swak sa magulang ang ilang kanta.
Parang marami ang natuwa ro'n.
Pati kami natawa do'n sa ginawa nila na 'yon.
Napakalaking bagay para sa 'min
na marinig ang unang single namin sa radyo.
Kinikilig pa rin ako hanggang ngayon.
VOX tape, take one.
Two, three, four.
Hi! Kami ang Eraserheads!
At nakikinig kayo sa radyo n'yo!
Yeah!
♪ Natutuwa akong nakarating kayo ♪
♪ Sa palabas natin ngayong gabi ♪
SI SHARON CUNETA, "MEGASTAR" NG SHOWBIZ, ANG HOST NG "THE SHARON CUNETA SHOW"
PALABAS NA DINADALUHAN NG MGA KILALANG ARTISTS NG BANSA.
Fan talaga ako ng Eraserheads
kasi ang musika nila, alam mo 'yong iba
pero, iba siya... pero hindi siya nakaka-alienate,
kasi hindi naman siya... di siya 'yong "Uy, galing sa ibang planeta?" Di gano'n.
Ang nangyari, kumakanta kami ni Ely sa harap,
at hindi ko nakikita ang ibang miyembro.
No'ng natapos na 'yong number, do'n lang sinabi sa 'kin
na naglolokohan pala sila sa likod, hindi sila seryoso.
Kaya no'ng una sabi ko, "Binastos ba nila ako?"
Do'n mo makikita na "artists kami,"
pinapakita naming wala kaming pakialam sa showbiz.
Gusto lang naming maging artists at maipahayag ang sarili.
Nadadala na ba sila sa kasikatan nila?
Pero sana di gano'n, kasi di naman namin kayo gusto no'n.
Oo, punk talaga sila.
Hindi sila 'yong nakasanayan ng industriya.
Sanay ang industriya sa pulidong dating.
Sanay 'to sa makintab na imahe.
Hoy, ako si Punk Zappa, at hobbies ko
ang radyo, pagbabasa ng Song Hits, at pagkain ng fishball.
Anumang gumigising sa sistemang 'yon, itinuturing na banta.
Kaya naging banta talaga sa kultura ang Heads.
♪ Masdan mo aking mata ♪
♪ Di mo ba nakikita? ♪
♪ Ako ngayo'y lumilipad ♪
♪ At nasa langit na ♪
♪ Gusto mo bang sumama? ♪
May isang politiko na nag-ingay tungkol sa kantang "Alapaap"
dahil inisip niyang tungkol ito sa droga,
at...
I-BAN ANG "ALAPAAP" SA AIRWAVES, RECORD BARS ANI SOTTO
kahit hindi naman direkta ang lyrics.
Maiintindihan mo rin naman, kasi may mga limitasyon
sa mainstream media.
Mass Communications ang kurso ko, at may mga bagay talaga na bawal sabihin.
Nagkaroon pa no'n ng malaking Senate inquiry, at nainis lang ako
kasi kailangan kong dumalo sa isa sa mga press conference.
Maaga kami no'n sa hotel.
Bukas sa interpretasyon ang lyrics ng mga kanta.
At ibinalik ng Senate inquiry ang anino ng censorship
no'ng Martial Law.
At 'yon ang kinatatakutan no'n, na baka bumalik ang gano'ng sistema.
Naiisip mo ba kung lumabas ang "Alapaap" sa panahon ni Duterte?
Pangarap ng banda no'n na maipatawag sa Senado.
Na-enjoy talaga namin 'yon.
Parang field trip lang, tapos todo-pose kami sa camera.
Nakikisakay lang kami. Alam naman naming kalokohan lang 'yon.
Tapos binigyan kami ni Senator Tito Sotto ng tig-iisang tabako.
Pagkatapos, inimbita niya kami sa opisina niya,
at do'n namin 'yon hinithit.
Birthday niya no'n. Happy Birthday!
Ano ba 'to? Ang gulo!
Anumang uri ng malayang pagpapahayag agad pinaghihinalaan ng
mga puwersa ng konserbatismo, institusyong panrelihiyon at pampamahalaan,
mga taong may interes na manatiling gano'n ang sistema.
Karaniwan nilang nilalabanan ang mga bagong pag-usbong sa kultura,
kaya...
nananatiling relevant ang Eraserheads sa gano'ng paraan.
Interesado talaga ako sa sining.
Hindi lang sa musika. Mahilig akong manood ng pelikula
at magbasa ng libro pag nagsusulat ako ng mga bagong kanta.
Nakikinig din ako ng maraming musika
para mapasok sa tamang mood.
Nagsisimula lang ako sa isang idea.
Puwedeng melody 'yon, na kadalasang gano'n.
O kaya guitar riff.
O simpleng phrase lang na kalaunan, nagiging chorus
na magiging anchor ng buong kanta.
♪ Kamukha mo si ♪
♪ Paraluman ♪
♪ No'ng tayo ay bata pa ♪
Alam mo, pinag-aaralan sa klase ang lyrics ni Ely.
May ilang klase akong kinuha na kasama sa reading list
sa UP Diliman ang lyrics ng "Ang Huling El Bimbo."
Napakalungkot ng kuwento nito,
at masasabi mong nakaka-depress talaga.
Kaya sinubukan kong lagyan ng humor
ang isang stanza.
Do'n sa bridge na may linyang, "nasagasaan sa eskinita,"
ibig sabihin, nasagasaan sa makipot na daan.
Absurd 'yon, kasi paano ka masasagasaan sa eskinita,
e, alam naman nating masisikip ang mga 'yon.
Kaya cliche ang humor natin dahil sobrang hirap ng buhay natin.
Kumakapit tayo sa katatawanan para malampasan ang araw-araw.
Kahit sa pinakamahirap na panahon,
may nahahanap pa ring nakakatawa ang mga tao.
Parang survival mechanism na rin.
At 'yon ang sensibility ng Eraserheads.
Napaka-Pilipino nito.
Tingnan natin ang mga nominado.
Talagang dumagsa ang fans.
Nakakatawa kasi, di kami makapag-print ng sapat na ballots.
At 'yong fax machine ko sa bahay, walang tigil,
sunod-sunod na papel
ng mga pirma
sa buong araw.
Kaya no'ng dinala ko 'yon,
parang 'yon ang boses ng fans na sumusuporta sa Eraserheads.
- At narito ang mga nanalo. - Sino ang nanalo?
- Australia - Silverchair
"Freak"
-Europe - Prodigy
"Breathe"
- Asia - Eraserheads
"Ang Huling El Bimbo"
Gusto nilang makita ang mga kababayan nila sa spotlight
at sabihing, "Kami 'to."
Salamat sa Diyos.
Maraming salamat sa lahat ng fans na bumoto sa 'min.
BMG Pilipinas,
Auraeus, ang director namin,
Robin, ang producer namin,
ang crew namin, MTV Asia, ang pamilya at mga kaibigan namin.
Mabuhay ang Noypi!
Bogchi!
♪ Magkahawak ang ating kamay ♪
♪ At walang kamalay-malay ♪
♪ Na tinuruan mo ang puso ko ♪
♪ Na umibig ng tunay ♪
Nag-shoot kami ng show sa Hard Rock Cafe,
at may trabaho pa ako no'n.
At 'yong mga mas batang executive, 'yong mga batang assistant,
pawang mga Singaporean,
sobrang kilig na kilig sila!
Sabi ko,
"Filipino band 'to."
"Naiintindihan n'yo ba ang sinasabi ng mga kanta nila?"
Nakatayo sila sa mga upuan nila.
Nagsisigawan. Sobrang saya lang nila
na makasama sa iisang kuwarto ang Eraserheads. Kaya sabi ko,
"Higit 'to sa wika."
"Higit 'to sa geographic boundaries."
Napakagandang masaksihan.
Kilalanin ang Eraserheads buong buwan na 'to
sa MTV Land, MTV In Control, MTV Most Wanted,
at MTV Videography.
- Tingnan n'yo 'to! - Eraserheads sa Hot Seat!
Dito lang sa paborito n'yong music channel,
MTV.
Nandito kayo para sa promotional tour.
- Sa Singapore. - Sa Singapore.
May iba pa kayong pupuntahan?
- Sa tingin ko, pupunta kami sa Malaysia - Ah, oo.
at Bangkok.
- At Indonesia. - Ay, talaga?
- Maraming salamat! - Maraming salamat.
Welcome sa Asia Live. Maupo kayo.
- Salamat. - Salamat.
Hello.
First time n'yo bang mag-live sa Japan?
First time n'yo bang mag-perform sa Japan?
- Oo, unang beses namin dito sa Japan. - First time.
- At gustong-gusto namin dito. - Hello!
- Gustong gusto raw nila rito. - Gano'n ba.
Touring,
kung saan-saan,
sobrang saya talaga.
Sa tingin ko, 'yon ang pinakamasaya.
Ito na!
Ang beach.
Pagkatapos nito, isang taon at kalahati kaming nag-tour.
Kilig na kilig pa rin kami
kasi di pa kami nakakasakay ng helicopter no'n.
Ang dami naming napuntahang lugar na di ko pa naririnig,
na di ko inaakalang mapupuntahan ko,
lalo nang di para magtanghal sa harap ng mga tao.
May alak, may droga, at kung sinu-sino pang tao sa paligid.
Kaya siguradong may mga kalokohan sa States
na muntik na kaming maaresto.
Pagbalik ko sa hotel,
parang lahat high!
Tumatakbo ang lahat, na halos hubo't hubad na.
Tawa ako nang tawa, parang—
Hindi ka ba kasali ro'n?
Kuwento ko 'to, e, kaya hindi ako aamin!
Hindi ko sisirain ang sarili ko!
No'ng panahong 'yon, gaya sa pelikula ang itsura ng kasikatan.
May mga groupie kami. May mga fans.
Napakaraming kabaliwan talaga kapag nagto-tour.
No'ng panahong 'yon, sobrang wild ng mall shows.
Pinaplano pa ng mga mall kung saan ang magiging escape route nila.
Oo, may mga pagkakataong natatakot ka talaga sa kaligtasan mo.
Iba rin kasi ang fandom nila,
dahil halos pantay ang lalaki at babae, kung hindi man mas maraming lalaki.
At karaniwan talaga no'n na nawawala sa sarili ang mga lalaki.
Talagang nababaliw sila sa Eraserheads.
'Yong mga lalaking audience, binabato kami ng kung anu-ano.
Lahat ng mahawakan nila, ibinabato nila sa 'min.
Mga bote ng ihi at mga tipak ng bato.
May isang beses sa probinsya
na kinailangan kong itigil ang show kasi umakyat ang mga tao
sa scaffolding
para lang makita sila.
Tapos bumagsak 'yong scaffolding.
May isa pang pagkakataon na inakyat nila ang van
para lang malapitan sila.
Nasa ibabaw na sila ng van,
hindi na sila makalabas.
'Yong kasikatan,
parang unti-unti nang sinakop ang personal kong buhay.
At walang nagsasabi sa 'yo nito,
wala namang course para rito.
Pero,
pag nasa gano'ng stage ka na ng career mo,
mami-miss mo lang talaga 'yong privacy mo.
At mami-miss mo 'yong kontrol na meron ka
sa buhay mo.
Wala namang internet no'n.
"Paano ba maging rockstar."
Parang gano'n.
Kinakapa lang din namin.
Parang, okay.
♪ Si Julie Tearjerky, nasa telepono ♪
♪ Sabi niya, di raw ako dapat mag-isa ♪
♪ Sinabihan siyang ginto ang oras ♪
Kailangan naming maglabas ng album taon-taon,
kaya tuloy-tuloy lang, mga gig, rehearsal, recording,
promotions, TV, radyo.
Walang katapusan.
Tumagal 'yon nang mga apat na taon.
At hindi kami nagpahinga. Hindi kami nagbakasyon.
Hindi man lang sumagi sa isip namin na sabihing,
"Guys, parang pagod na tayo."
Walang gustong umamin. Kasi hindi kami gano'n mag-usap.
Di kami sanay sa gano'ng usapan.
Galing ako sa henerasyong 'yon.
Kung wala namang namamatay,
okay lang 'yan.
Hindi kami handa sa backlash.
Hindi kami handa ro'n.
Mga bata lang kami. Hindi namin alam kung paano haharapin
ang gano'ng klaseng atensyon.
Bigla-bigla, gumagawa na kami ng pelikula at commercials.
Tingin ko nababaduyan din kami,
pero management ang nag-suggest at sabi nila, maganda 'yon.
"Gawin n'yo 'tong commercial para matuloy 'tong tour."
Siguro pag matagal nang nandiyan ang isang bagay,
napapagod na rin ang mga tao. Nagsasawa sila.
Gusto nila itong ibagsak o itabi
para may bago namang sumulpot.
Naglakas-loob akong maging boses ng henerasyon ko.
Maglakas-loob na magsimula sa zero.
Kahit nga ang fans,
'yong mas cool na fans, parang sinasabi, "Ayaw na naming makialam sa inyo
kasi kayo na ang pinakasikat."
May isang miyembro ng Ramones na tumutugtog sa Hard Rock,
at bilang fan,
pumunta ako ro'n, pero loko-lokong in-announce ng host
na nasa audience ako.
Mas gugustuhin ko sanang
hindi na lang nila pinansin, pero nag-boo sila.
At nando'n ako mismo sa audience,
sa gitna, napapaligiran ng mga taong nambu-boo.
At ulit, ayaw kong maranasan 'yon
ng kahit sino.
Sobrang...
sakit talaga no'n.
At do'n ko naisip, baka
panahon na para tumigil, di ba?
Ayaw kong manatili sa lugar na hindi naman ako gusto, di ba?
Ituloy lang natin...
hanggang sa magsawa ang mga tao sa 'tin.
Tingnan natin kung hanggang saan 'to.
Nagbago nang husto ang Eraserheads bilang tao no'n
kasi natikman namin...
'yong "success."
Ibig sabihin no'n, nagkaroon din kami ng kaunting pera.
Mas marami kaming perang pampalawak ng isip, di ba?
Pumunta kami sa iba't ibang lugar. Nagkaroon kami ng tour sa US
at sa iba't ibang bahagi ng mundo.
Kaya mas lumawak na ang karanasan namin.
At inilalagay namin 'yon sa mga kanta.
Simulan natin sa album na "Fruitcake."
Usual na banda.
Tapos sa "Stickerhappy," do'n kami nag-umpisang gumamit ng loops.
Sa "Natin99" 'yon na 'yong 50-50 na machine
tapos meron nang live playing.
I-troll natin sila.
Kaya imbes na kami ang ma-troll, kami na ang nang-troll.
Sa loob-loob namin, gusto naming ma-outweird ang lahat.
At ma-outwork ang lahat.
No'ng panahong 'yon, nahihirapan na kaming
makakuha ng radio airplay
para sa singles.
Hindi na rin maganda 'yong mga reviews.
Bumigat, e. Lumalim, parang gano'n.
Siyempre, mas mahusay na silang musikero no'ng panahong 'yon.
Hindi na siguro nila alam
kung saan sila pupunta.
Parang nawawala sila. Nakakalungkot.
Hindi naman namin iniiwan ang mga lumang kanta.
Gusto lang naming magpakilala ng bago.
Pero ayaw 'yon
ng mga record company.
Gusto nilang ulit-ulitin mo kung ano ang kumikita.
Kung ano ang nagpapayaman sa kanila.
Kaya no'ng ginawa namin ang "Pare Ko," gusto nila ng "Pare Ko Part Two."
Sabi namin, "Hindi, nagawa na namin 'yan."
"Gumawa naman kayo ng para sa masa."
Kaya isinulat ni Ely ang "Para Sa Masa."
♪ Sa lahat ng mahilig Sa love song at drama ♪
♪ Sa lahat ng di marunong bumasa ♪
♪ Sa lahat ng may problema sa eskwela ♪
♪ Sa lahat ng fans ni Sharon Cuneta ♪
♪ Sa lahat ng may problema sa pera ♪
Iniisip ko no'n na sasabay
ang masa sa journey namin.
Gusto kong mag-evolve ang mga tao kasama ng banda,
ng pagsusulat namin ng kanta,
at medyo nadismaya lang ako
na hindi gano'n ang nangyari.
Kaya 'yon ang tema ng "Para Sa Masa."
Medyo malungkot na 'yong panahong 'yon.
Parang hindi na sila 'yong bandang nakilala dati.
Sa huling album, natapos namin ang buong album
nang hindi man lang kami nagsabay-sabay sa studio.
Naramdaman ko na.
Alam ko na.
A, ito na ang huling album.
May lumalaking distansya no'n sa pagitan namin
at ng audience.
Alam mo 'yon?
Sampung taon kaming walang ginawa kundi 'yon.
Anim na buwan, magbu-book ako para makawala sa inyo.
Dahil 'yon sa lahat ng bisyo.
May alak, droga, at iba't ibang taong
humihila sa 'min. Bawat isa sa 'min, may sarili nang grupo.
'Yong professional side talaga ang mabigat sa 'kin.
Isinasawsaw ni Raymund ang sarili niya sa lahat.
Kahit ano, sa lahat ng bagay.
Lagi siyang nando'n,
sa lahat ng oras.
May dalawang malakas ang personalities,
na kumbaga,
A...
sila ang may hawak sa direksyon.
Hindi ko lang gusto kung paano niya hinahawakan ang mga bagay.
Oo! Mahirap akong katrabaho no'n.
Punk ako.
Ayaw mo ng mabilis? Bibilisan ko pa.
Ayaw mo ng malakas? Lalakasan ko pa.
Late ka? Puputulin ko ang set.
Napakalakas ng personality ko
at hindi ko pa alam no'n kung paano 'yon kontrolin.
Hindi ko napagtantong nagta-tantrum na pala ako, di ba?
Sa stage.
Sobrang insecure ako no'n sa kakayahan ko, sa musical abilities ko.
Kaya lagi akong paranoid na baka kulang pa ang naibibigay ko.
Napapasaya ko ba si Buddy?
Masaya ba si Ely sa pagtugtog ko ng gitara?
Ngayon naiisip ko, nasa isip ko lang pala lahat 'yon.
Baka wala naman talaga silang pakialam.
Napakatagal mag-record ni Marcus ng gitara.
Kaya umabot sa puntong
ayaw ko nang tumambay sa studio.
Kay Buddy naman, nainis ako kasi masyado siyang impersonal.
Parang hindi na siya talagang invested do'n.
Si Ely naman no'n, lalo lang tumahimik.
Tahimik na talaga siyang tao simula pa lang,
pero lalo pa siyang nanahimik.
Mas gugustuhin ko pang pagdusahan ang consequences
kaysa dumaan sa kalokohang 'yon
na kailangan pang mag-usap.
Pero alam ko ngayon na katangahan 'yon,
at pinagsisisihan kong hindi ko ginawa.
Hindi ko 'yon madalas isipin.
Pero kapag binabalikan ko, parang di namin inalagaan ang isa't isa.
Kasi nagsisimula na kaming mairita sa isa't isa.
Ang kailangan talaga namin noon, mag-usap sa studio,
'yon naman ang pinakamahalaga.
Pero hindi namin nagawa.
Inisip na lang namin, galing kami sa henerasyong 'to.
Malalampasan namin 'to.
Mga lalaki kami. Matatanda na kami.
Parte lang 'to ng buhay.
Natuto ang henerasyon namin na kimkimin ang lahat,
na sarilihin ang mga bagay-bagay at hindi ilabas.
Lumaki talaga ako sa pamilyang
hindi katanggap-tanggap ang sumagot
at ang pagpapahayag ng sarili,
lalo na sa awtoridad, bawal na bawal,
halos parang pagtataksil.
At siyempre, tulad ng ibang relasyon,
may tampuhan.
Walang nag-ayos no'n.
Lahat 'yon, dahil sa pressure ng touring at studio.
BAKIT NAGKAWATAK-WATAK ANG ERASERHEADS?
SAAN KAYO PUPUNTA, ERASERHEADS?
Nagmamaneho ako no'n ng Toyota Corolla ko.
Kasama ko sa kotse ang asawa ko no'n,
at ang anim na buwang baby namin.
Tapos natanggap ko ang text ni Ely na, "Oras na para gumraduate."
Ipinarada ko muna ang kotse sa gilid.
Ano'ng ibig sabihin nito?
Sa isip ko, siyempre mauuna ka sa 'min.
Graduate ka na.
Sophomore ka no'n, kami freshman pa lang.
Ang banda, 'yong apat, di naman talaga businessmen,
lalo na 30 years ago.
Wala kaming alam sa pera.
At sa tingin ko, 'yon ang isa sa mga dahilan ng pagbagsak ng banda.
Sobrang gulo ng sistema no'n...
na kahit dapat malaki ang kinikita namin,
wala naman kaming nakikitang pera.
Hindi naging madali ang desisyong 'yon.
Ilang taon niyang pinag-isipan.
Alam kong mukhang makasarili, na hindi niya iniisip
ang ibang pamilya.
Pero kapag may sarili ka nang pamilya, 'yon na ang nauuna.
Naaalala ko, nag-reply si Raymund. Hindi ko matandaan ang eksakto,
pero ang sabi niya lang, "I'm sorry."
Tapos pagkalipas ng ilang araw,
tumawag si Buddy sa 'kin.
"Puwede pa rin ba naming gamitin ang pangalan?"
Maganda naman
na humingi siya ng pahintulot sa 'kin.
Siyempre pumayag ako. Pero pinagsisihan ko 'yon.
Ipinapakilala ko sa inyo
ang nag-iisang grupo na nagra-rock pa rin
at oo, nandito pa rin sila.
Ladies and gentlemen, ang Eraserheads.
♪ Kamukha mo si George Estregan ♪
♪ No'ng tayo ay bata pa ♪
♪ At ang galing-galing mong sumayaw ♪
Di kailangang magpatuloy bilang Eheads kasi nabuwag na kayo.
Wala na ang banda.
Wala na ang singer n'yo.
Alam mo 'yon? Maiintindihan naman ng organizers
na...
wala na ang Eheads, at di na kailangang gamitin pa ang pangalan.
Napakasimple.
Kasi gano'n din ang gagawin ko.
At lalo lang nitong
pinatunayan ang hinala ko
na wala talaga silang pakialam sa 'kin o sa banda.
Gusto lang nilang pagkaperahan 'to.
At gano'n ang pananaw ko sa loob ng sampu, 20 taon.
'Yon ang tingin ko sa kanila.
Sa buhay, gagawa ka ng mga plano kasama ang ibang tao.
Tapos...
biglang magbabago ng isip ang isa sa kanila.
Hindi puwede. Hindi ka basta puwedeng umalis.
Pero mukhang puwede pala.
At ginawa niya nga.
Ano'ng gagawin namin sa mga anak namin?
Paano kami makakapagpatayo ng sarili naming bahay?
Pasensya na kung kinailangan nilang pagdaanan 'yon.
Hindi ko alam. Hindi ko naman kasalanan 'yon.
Galit kay Ely?
Kung 'yong galit na hindi mo pa naranasan dati,
oo, 'yon nga ang naramdaman ko.
♪ Nakahanap ako ng tunay na kaibigan ♪
♪ Kumalma ka lang ♪
♪ Puwede ka nang umalis ♪
Kung brutal na ang fans no'ng nasa Heads pa ako,
mas naging
malala sila no'ng umalis ako sa banda.
Parang pupunta sila
sa shows mo para lang i-boo ka.
Anong klaseng commitment 'yon?
Sobrang gulo.
At hindi na nakakatuwa.
Parang kailangan kong patunayan sa sarili ko pagkatapos ng Eheads,
na kaya ko pang magsulat ng mas culturally impactful na mga kanta.
Nang dalawang beses sa buhay ko? Kalokohan.
'Yon ang sukatan nila. 'Yon ang standard nila.
Bakit ako hinuhusgahan sa napakataas na standard samantalang may ibang
sikat pa rin kahit pangit ang mga kanta?
May mga nasabing salita.
May lumabas na magazine articles.
Malamang hindi na kailangan,
pero ginawa pa rin.
Hinayaan 'tong mailabas.
AYAW NAMING PALAKIHIN PA PERO MINSAN KAILANGAN MONG LABANAN ANG APOY NG APOY.
ANG EKSAKTONG SINABI NIYA KAY ELY, "SALITA MO LABAN SA SALITA NIYA."
NASAAN 'YONG PAGKAKAIBIGAN?
DI KA DAPAT BUMUO NG BANDA TAPOS GAGAWA NG TUNGGALIAN.
Siguro nakadagdag din ako sa pagkakahati-hati
dahil di ako naging mabuting impluwensya pero bata pa ako no'n
at wala pa akong alam at pamilya no'n si Ely.
NOONG 2007, TAHIMIK NA NAGHIWALAY SINA ELY AT DIANE
Kung makakabalik lang ako,
siyempre marami akong babaguhin.
Babaguhin ko kung paano ko hinarap
ang isolation at alienation na 'yon.
Parang,
"Woah, ano'ng gagawin ko ngayon?"
Nag-surf ako!
Para sa 'kin no'n, ang imahe ng surfer, simbolo siya ng counterculture.
'Yong nasa tabing-dagat ka lang, malayo sa lahat.
Nakakalaya siya.
Tapos ilang linggo lang, wala na akong pera.
May baby ako no'n. May baby ako tapos napagtanto kong
wala akong pera. At naisip ko, "Di puwedeng ganito."
Nagtrabaho ako sa Liquid Post.
Gumagawa ng musika para sa advertising.
Mahirap magkaroon
ng day job.
A, sana inayos na lang namin ang Heads.
Parang— ang dali na pala no'n.
Pero hindi mo maiisip 'yon
hangga't hindi ka dumadaan sa mas mahirap.
HALOS ISANG DEKADA MATAPOS ANG PAGHIHIWALAY,
HUMUPA ANG GALIT NGUNIT NANATILING HIWALAY ANG BANDA.
NAGKAROON NG MALAKING ALOK PARA SA ONE-NIGHT-ONLY SHOW
NA MAHIRAP TANGGIHAN.
KAHIT NAG-ALINLANGAN, PUMAYAG SILA.
Hindi sila tumigil.
Hindi tumigil ang fans
kakakulit sa 'kin, at hindi rin tumigil ang mga offer.
Hanggang sa mapapataas ka na lang ng kamay
at mapapasabi ng, "Putang ina!"
Gawin na natin.
♪ Big Dipper sa hilaga ng kawalan ♪
♪ Sa labas ng silid, sa loob ng isip ko ♪
♪ Inaasam ko ang bukas ♪
♪ Pero kaya ko bang iwan ang kahapon? ♪
♪ Ang hirap isipin ♪
♪ Na tayo'y lumaki at nagbago ♪
♪ Ngayon, hindi na tulad ng dati ♪
♪ Dahil lumilipad ang oras ♪
♪ Papunta sa ibang lugar kahit pilitin ♪
♪ Nating intindihin ang isa't isa ♪
♪ Hindi mahalaga kung nasaan ka ♪
♪ Lagi ka pa ring tila napakalayo ♪
♪ Dahil lightyears ang layo mo ♪
♪ Lightyears ang layo mo ♪
♪ Sa 'kin ♪
Pakiramdam ko masusuka ako.
A, normal naman 'yon.
Pero sobrang excited ako at malungkot din kasi namatay si Tita Lisette.
DALAWANG ARAW BAGO ANG 2008 REUNION, NAMATAY SA CANCER ANG INA NI ELY BUENDIA
Ang pinaka-naaalala ko lang sa unang reunion ay
alam mo 'yon, namatay ang mama ko.
Kaya kahit ano mang saya sana
'yong mararamdaman ko sa muling pagsasama namin,
wala talaga.
Kung tama ang pagkakaalala ko, may hawak siyang isa o dalawang saging?
At isang baso ng wine.
Walang tulog, walang kain.
Alam ba ni Ely kung ano'ng pinapasok niya?
Naiintindihan ko kung bakit gustong tumugtog ni Ely.
At maiintindihan ko rin kung ayaw niyang tumugtog.
Pero desisyon niya 'yon. Hindi sa 'min.
Sinabi namin sa kanya, "Bahala ka. Kahit ano, okay lang."
Bandang three a.m. ang soundcheck,
at si Ely, kung ilalagay mo ang sarili mo sa sitwasyon niya,
maiisip mo kung gaano ka-stressful 'yon para sa kanya.
Paano ka haharap sa mga tao at magpapasaya ng iba
kung durog na durog ang puso mo?
Si Ely kasi 'yong tipo ng tao na...
ahm...
inuuna ang pangangailangan ng iba bago ang sarili niya.
Naalala ko no'ng burol,
kahit pagod na pagod siya
at dumaraan sa matinding lungkot,
ang una niyang tinanong pagdating ko,
"Kumain ka na ba?" at "Okay ka lang ba?"
E, dapat nga
ako 'yong nagtatanong no'n sa kanya.
At oo, hindi ko 'yon nakalimutan.
Okay.
Maraming nakasalalay sa concert na 'yon
kaya kailangan ko 'yong gawin. Kailangan kong sumipot.
ACTUAL FOOTAGE NG PAGBAGSAK NI ELY
At pagkatapos ng first set,
may lumapit sa 'kin. “Sir, sir, sir. Kailangan po kayo backstage.”
Hindi ko alam kung paano pumunta sa backstage.
Tapos may nagsabi na lang sa 'kin
na inatake sa puso ang kapatid ko.
LALLY BUENDIA ARTIST / KAPATID NI ELY
Ayaw kong isipin 'yon. Ayaw kong isipin na baka mawala siya.
Kung tama pagkakaalala ko, pumunta si Day sa tent namin at sinabing,
"Isinugod na si Ely sa ospital."
At hindi ko alam kung ano'ng gagawin.
Hindi namin— Sino'ng magsasabi sa crowd?
Lubos po naming ikinalulungkot na ipaalam sa inyo
na dahil sa mahinang kalusugan ng aking kapatid,
at sa emotional at physical stress
na pinagdadaanan niya,
humihingi po kami ng paumanhin na ititigil namin ang concert.
Hindi pa ako nakakita ng crowd na gano'n kaunawain.
May mga umiiyak dahil
ang idol nila, si Ely, isinugod sa ospital.
Maganda 'yong first set.
At lagi kaming susuporta sa Eraserheads.
Nakakalungkot lang talaga kasi ang tagal hinintay 'tong concert na 'to.
'Yong pagkakataon nga naman.
Ang sama talaga.
Saka pa nagkasakit si Kuya Ely at namatay 'yong mom niya
kaya nakakalungkot talaga.
Hindi ko alam
kung paano ko haharapin 'yon kung hindi siya
naka-survive.
Parang hindi ko ma-imagine.
Parang nanggagago ang universe!
Parang, ano?
Di ko alam. Di ko alam kung ano'ng iisipin
kasi parang,
"Mawawala na ba siya sa 'tin?"
Di ba? Parang...
wala na akong masabi no'n.
♪ Iba na ang 'yong ngiti ♪
♪ Iba na ang 'yong tingin ♪
♪ Nagbago na'ng lahat sa 'yo, oh, oh ♪
SAGUIJO BAR PAREHONG GABI
♪ Sana'y hindi nakita ♪
♪ Sana'y walang problema ♪
♪ 'Pagkat kulang ang dala kong perang ♪
♪ Pambili, ooh Pambili sa mukha mong maganda ♪
Hindi na nga ako umuwi. Sabi ko, "Tatapusin ko 'yong show."
Ayaw mo nang mag-isip ng kahit ano.
Walang flashbacks. Ayaw ko siyang isipin.
Kaya pumunta kaming lahat. Tinawagan ko si Buddy.
"Pupunta kami sa Saguijo. Tatapusin namin 'yong show."
Ayaw kong umiyak. Gusto ko lang tapusin 'yong show.
Si Raymund 'yong may ideya na magtipon-tipon sa Saguijo Bar.
Para sa 'kin, parang,
"Magandang idea ba na pumunta ro'n?"
Tapos parang, "Hindi, hindi. Gugustuhin niyang tapusin natin 'to."
Na parang nag-backfire din, sa tingin ko.
Putang ina, pare. Bakit?
Kaya nadagdagan ulit 'yong resentment na naramdaman ko
sa mga 'to, na alam mo 'yon.
Nasa punyetang ospital ako tapos kayo nando'n sa labas,
tumutugtog?
Pero 'yon din naman ang ginawa ko no'ng namatay ang tatay ko no'n.
Marami sana kaming naiwasang paghihirap
kung nalaman ko lang 'yon no'n pa.
Parang ang babaw na lang
kapag binabalikan sa gano'ng perspective.
Pero nanggagaling ako no'n
sa ibang realidad,
ibang pag-iisip.
Bakit hindi na lang mag-Eheads reunion?
Marami kasing baggage,
at isa 'yon sa mga bagay na hindi talaga mangyayari sa ngayon.
Madalas kaming di magkasundo sa maraming bagay.
Kaya hindi magandang basta na lang pagsama-samahin ulit ang banda
- para sa kung anumang dahilan - Tama.
kasi may kanya-kanya namang buhay ang lahat.
Si Ely, may ginagawa. Si Marcus, meron din.
♪ Habiling ♪
♪ Di alam kung kailan babalikan ang araw ♪
♪ D'yan sa highway ♪
♪ Asan ba 'ko sa 'yo? ♪
♪ Nahihilo ♪
Kapag tiningnan ang kasaysayan mula 60s hanggang ngayon,
puwede mo talagang hatiin sa dalawang malaking bahagi.
Bago ang Eraserheads at Pagkatapos ng Eraserheads.
Talagang binago ng Eraserheads ang lahat.
Parte ang Heads ng isang global phenomenon na di planado,
at sa tingin ko, naghahanap talaga no'n ang musika ng ibang direksyon.
Hanggang ngayon, naririnig pa rin natin sila.
Kahit mga kabataan ngayon, gusto ang musika nila.
May kakaiba talaga sa Eraserheads.
May kakaiba sa kawalang pakialam nila,
'yon nga, 'yong audacity nila, na tumatak sa 'kin.
Kaya ko ring lampasan ang limits ko,
katulad ng paglagpas nila sa sarili nilang parameters.
Kadalasan, pag rock band, o kahit anong banda,
tungkol sa pag-ibig lang.
Ito, lahat tinatalakay niya, 'yong pagkakaibigan,
'yong paghihirap ng estudyante, do'n ako nakaka-relate.
Hindi sila sumusulat para lang kumita.
Hindi sila sumusulat para makapasok sa hit parade
o para lang makabenta.
Sinusulat nila kung ano talaga ang nasa puso nila.
Para sa 'kin, hindi lang basta musika ang Eraserheads.
May itinuro ito sa 'kin tungkol sa pagiging Pilipino.
Itinuro nito sa 'kin na may mga taong katulad ko sa Pilipinas,
at nasa puso ng bawat isa ang Pilipinas.
Bawat kanta parang kumakatawan sa paglalakbay ng isang tao katulad ko.
At 'yon ang kagandahan sa mga kanta ng Eraserheads,
Kasi kinakausap ka nila kahit ano pa ang estado mo sa buhay,
kahit ano pa ang kinalakihan mo, kahit anong klaseng buhay meron ka.
Napaka-universal.
May katotohanang tinatamaan.
Kapag pinakinggan mo 'yong mga kanta nila,
binibigyan ka pa rin ng pag-asa.
- Pag malungkot ka, napapasaya ka pa rin. - Oo.
HI, SIR ELY! MAY PAG-ASA PA PO KAYANG MAGKAROON NG EHEADS REUNION?
ILANG ARAW MATAPOS MAG-VIRAL ANG USAPAN, INANUNSYO NI LENI ROBREDO
ANG OPISYAL NIYANG PAGKANDIDATO SA PAGKA-PRESIDENTE.
KILALA SA PAGTAGUYOD NG KARAPATANG PANTAO AT PANLIPUNAN, NATALO NI LENI ROBREDO
SI BONG BONG MARCOS, ANAK NG PINATALSIK NA DIKTADOR NA SI FERDINAND MARCOS,
NOONG 2016 PARA SA PAGKA-BISE PRESIDENTE.
PAGKALIPAS NG ANIM NA TAON, NOONG 2022,
MULI NIYANG HINAMON SI MARCOS JR. SA PAGKA-PANGULO NG PILIPINAS.
Buong-buo ang tiwala ko, magtatagumpay tayo.
Hindi naman talaga para kumpirmahin na magbabalikan ang banda.
Pero calculated tweet din 'yon.
Mas gusto ko talagang hikayatin ang mga tao na lumabas at magparehistro
hindi pa ako bumoboto no'n.
Hindi pa ako rehistrado no'n kaya
malaking bagay para sa 'kin na sabihin na lalabas ako
para bumoto.
Bilang artist,
VOLUNTEER MOVEMENT NI ROBREDO LABAN SA TRADISYUNAL NA KAMPANYA
sinusubukan ko lang
NAGBIBIGAY-PUGAY SI ROBREDO SA MGA YOUTH VOLUNTEER NG KAMPANYA
na gamitin sa mabuting paraan
ang anumang impluwensyang meron ako.
Hindi ko pa kailanman inilagay sa gano'n ang sarili ko
katulad no'ng sinuportahan ko si Leni.
♪ Masdan mo aking mata Di mo ba nakikita ♪
♪ Ako'y lumilipad at nasa alapaap na ♪
♪ Gusto mo bang ♪
♪ Sumama ♪
Ladies and gentlemen ng 18th Congress,
Ferdinand Romualdez Marcos Jr.,
ang halal na Pangulo ng Republika ng Pilipinas.
BBM! BBM!
NAGTIPON ANG MGA TAGASUPORTA NI ROBREDO SA NAGA SA PAGLABAS NG RESULTA NG HALALAN
Siguro kailangan lang namin ng isang bagay
ng magpapalakas ulit ng loob namin.
Ang muling paglitaw ng Eraserheads no'ng 2022 ay isang magandang sorpresa
para sa mga taong kagagaling lang sa isolation dulot ng pandemya
at pagod na rin sa political divisions
na dala ng presidential elections no'ng taong 'yon.
Naku, kailangan talaga ng bansa natin ang mga kantang
kayang pag-isahin tayo.
Lalo na kapag panahon na...
medyo nagaaway-away tayo sa pulitika.
Parang sinasabi nitong, heto tayo ulit bilang isang bayan,
nasa isang malaking lugar,
kinakanta ang mga kantang mahal nating lahat.
Walang nang kulay pulitika.
'Yon ang kapangyarihan ng sining.
Isa silang natatanging phenomenon na hanggang ngayon
ay walang katapat pagdating sa cultural impact at significance.
Ayos lang.
Marcus, Buddy.
UNANG MEETING NG BANDA PAGKATAPOS NG HALOS ISANG DEKADANG PAGKAKAHIWALAY
- Hi, everyone! - Hello.
- Gusto kong makita. - A, dito? Sige, sige.
Oily na tayo.
- Oily na. - Oily na tayo.
Oily Buendia.
- Papalitan ko na IG ko. - Puwedeng lumipat ng upuan?
Biro lang.
Pero seryoso, lumulundo 'to.
Kaya ko lang. Kaya ko 'to.
Ano sa tingin n'yo, at bahala na kayo kung paano n'yo sasagutin,
ano ang pinakamahirap na kinailangan n'yong lampasan
para mangyari 'to?
Magandang tanong 'yan.
Mahirap, mahirap na tanong.
Hindi pa kami natanong ng ganyan dati.
Puwede bang balikan ka na lang namin d'yan?
ERASERHEADS GUITARIST MARCUS ADORO,
INAKUSAHAN NG ANAK
NG VERBAL AT PHYSICAL ABUSE
Kaya hindi talaga ako
interesado no'n na makatrabaho si Marcus.
Ang totoo niyan,
ilang beses ko nang sinabi sa manager ko
na mas gugustuhin ko na lang
ipagpatuloy kung ano ang ginagawa ko
kaysa maranasan ulit lahat ng kalokohang 'yon.
♪ Minsan sa may Kalayaan ♪
♪ Tayo'y nagkatagpuan ♪
♪ May mga sariling gimik ♪
♪ At kanya-kanyang hangad sa buhay ♪
Ang kantang 'yon, tungkol talaga
sa mga kaibigan ko.
Hindi siya tungkol sa Eraserheads.
Okay, ayaw kong makasakit ng puso pero
hindi talaga kami close.
Hindi talaga kami magkaibigan.
Sinadya ko talaga
ang pagdistansya ko no'n
sa banda.
At ang number one na dahilan
ay dahil sa kontrobersya ni Marcus.
Talagang masama ang loob ko sa kanya
dahil nadamay ako
at nadamay rin ang pangalan ng Eheads.
O...
Itinuring na pribadong usapin 'yon.
Kaya para maprotektahan ang pamilya ko
at lahat ng sangkot,
pinananatili ko 'tong pribado.
Kasi paulit-ulit sinasabi ni Marcus na pribadong bagay 'yon.
At sang-ayon ako.
Ang mga usaping pampamilya,
talagang pribado.
Sa pribadong paraan dapat inaayos
kasi 'yon ang tamang lugar para ro'n.
Pag naging pampubliko na kasi, bukas na 'yon sa kung anu-anong haka-haka
at maraming bagay na nababaluktot.
Di ko alam kung may naaayos si Marcus
sa pagharap niya ro'n
kasi hindi naman na kami nagkakausap.
NAGPADALA KAMI NG REQUEST PARA KAPANAYAMIN ANG SINGER NA SI SYD HARTHA,
ANAK NI MARCUS, UPANG MAIPAHAYAG NIYA ANG KANYANG PANIG,
NGUNIT TUMANGGI SIYA.
WALA PANG NAISASAMPANG KASO.
SLICKMASTER @SLICKMASTERPH
PAANO MO HAHANGAAN ANG ERASERHEADS
HABANG PINAPANAGOT SI MARCUS ADORO SA KANYANG SUNOD-SUNOD NA MALING GAWAIN?
"MALAYO AKO SA PERPEKTO": SUMULAT SI MARCUS ADORO NG OPEN LETTER
PARA SA ANAK NA SI SYD HARTHA AT SA ERASERHEADS FANS
SYD, SAN KA MAN. SANA AYOS KA. GAYA NG ALAM MO, HINDI AKO PERPEKTO
KAYA NORMAL KUNG AYAW MO NA SA 'KIN. SANA LANG MAGKAROON NG SECOND CHANCE.
SA ISANG PAHAYAG NAMAN NA IBINIGAY SA NME AT ANCX, SINABI NG MANAGER NI BUENDIA
NA SI DIANE VENTURA NA PAPAYAG LAMANG ANG BOKALISTA NA ITANGHAL ANG CONCERT
KUNG AAYUSIN NI ADORO ANG KANYANG MGA ISYU.
No'ng nangyayari lahat 'yon three years ago,
pribado akong nagbigay ng payo sa mga taong sangkot.
Pinayuhan ko si Marcus.
Sinabi ko sa kanya,
sa madaling salita, "Kailangan mong humingi ng tulong."
"Kailangan mong humingi ng tawad."
"Kailangan mong kausapin ang mga kaibigan at pamilya mo."
Tapos, ipinakita niya sa 'kin.
"Sa mga nagdaang taon, lumapit ako sa therapist."
At marami pang iba.
Para sa 'kin,
ang nagpabago talaga ng isip ko,
nakita ko talagang
nagpakumbaba si Marcus sa pinagdaanan niyang 'yon.
At nakita kong gusto niyang itama ang mga pagkakamali niya.
Ang weird pa rin. Parang kagaya ng unang araw.
- Kasi late ka. - Oo nga, e.
Pero sa stage, parang tama lang talaga.
Musika talaga ang laging nagbubuklod sa 'min.
Hindi talaga naging madali.
Pag binalikan mo lahat ng taon na 'yon,
hindi madaling magkakasama kami.
Pero laging madali pag tumutugtog.
Hindi ko lang alam kung sang-ayon ang lahat sa 'kin.
♪ Please, bumalik ka na sa 'kin ♪
♪ Bigyan nating muli ng pagkakataon ang pag-ibig natin ♪
♪ Sana'y nasa mga bisig kita ♪
♪ At pabulong mong sinasabing mahal mo rin ako ♪
♪ Ooh, ooh ♪
No'ng pangalawang rehearsal, nilapitan ako
nina Buddy, Raymund, at Ely. At sinabi nila,
"Mr. Lumen, hindi nakakasabay si Marcus."
Sinabi pa nga ni Buddy
na kung di siya makakatugtog nang maayos, puwede natin siyang palitan.
Pero ayaw naming palitan si Marcus
kasi hindi na Eheads 'yon.
Apat ang miyembro ng Eheads.
Kailangan kumpleto sila.
Kapag pinalitan mo ang isa, di na 'yon Eheads.
♪ Halika tikman ang langit ♪
Balik sa G.
♪ Halika tikman ang langit ♪
Si Ely, bilang lider ng banda, tinulungan niyang mag-rehearse si Marcus.
No'ng tinanong ko sina Raymund at Buddy, "Kumusta siya? Nag-improve ba?"
At sinabi nila, "Nag-improve siya. Puwede na siya."
Ngayong araw lang, ilang oras ang nakalipas,
nalaman kong dadalo lahat
ng mga anak ko.
Para sa 'kin, hindi lang 'to reunion.
Family reunion din 'to.
Kaya masaya ako,
at may pagkakataong mangyari
ang paghilom at kapatawaran.
Mas magaan na ngayon.
Masaya na lang kami.
Mas malaya na kaming magsalita
kasi napagtanto naming tumatanda na kami
at baka anumang oras, puwede na kaming mawala.
Tama na 'yang kalokohan, dude!
Ano sa tingin n'yo ang nangyari kung nagpatuloy kayo no'n?
Feeling ko magkakatuluyan sina Buddy at Marcus.
'Yon.
Gusto ko 'yong sagot ni Marcus, e.
Oo nga.
Kung nagtuloy-tuloy kami, e di, walang reunion.
Three, two, one.
Action!
Kita kits sa December 2020—
Kita kits sa December 22, 2022 sa—
Kita kits sa December 22—
Kita kits sa—
sa SM City— SMDC, ulit.
Sa SMDC Festival Grounds para sa concert namin.
Concert namin!
Action!
Kita kits sa December 22
2022
sa SMDC Festival Grounds
para sa concert namin!
Okay na.
Kaya ko pa naman.
♪ Gusto mo bang lumipad? ♪
♪ Lumipad sa kalangitan ♪
Ang sarap lang na matapos
ang mahabang panahon,
masasabi mo na ring, "Handa na ako ulit."
♪ Pero pag hindi kumikislap ang bituin ♪
♪ Hindi mo makikita ang iyong daan ♪
Uno, dos, tres.
Hindi na mag-start 'yan.
Ano'ng nangyayari?
Hindi ko nga naisip kung ano talaga ang ibig sabihin nito
hanggang sa magsimula na kaming mag-rehearsal.
At do'n ko na unti-unting
naproseso ang lahat,
'yong sampung taon at lahat ng pangyayaring humantong dito.
Kayang magpatawad ng tao, at kaya silang pagbuklurin ng musika.
Hindi naman talaga kami perpektong tao.
Hindi kami perpektong banda
na may mga kantang hindi rin perpekto.
Nagkakamali kami, tapos nagpapatuloy lang.
Sa tingin ko mas relaxed na kami bilang mga tao. Factor din ang edad do'n.
Malaking factor din ang pandemya.
At malaking factor din ang mga anak namin.
Iniisip ko ang pagkakaibigan namin na parang ex-girlfriend.
Masaya ka na lang na di na kayo nag-aaway.
Two, one.
Woo!
♪ Sawa ka na ba Sa mga hassle sa buhay mo? ♪
♪ Ayaw mo na bang Mag-isip para sa sarili? ♪
♪ Tinatamad ka nang bumyahe? ♪
♪ Ang gusto mo'y nakahiga na lang? ♪
♪ Napapagod ka na ba Sa kakayakap sa asawa mo? ♪
♪ Ako ang kailangan mo ♪
♪ I-dial lang ang telepono ♪
♪ Ikonekta n'yo ako sa scanner ♪
♪ Sino bang may hawak Nitong bangungot na sci-fi? ♪
♪ Tomato One, tumatawag Sa crew ng starship ♪
♪ Ground patrol, Tomato Two ♪
♪ Tumatalbog sa doorbell Na parang cellulite ♪
♪ Ibang planeta, ibang hotel, bahala na ♪
♪ Mga junk food Habang tuloy ang shooting marathon ♪
♪ Na-hypnotize Ng sarili mong PlayStation ♪
♪ Isa akong laruan Na may pangarap na tubusin ang sarili ♪
♪ Sinusubukang baguhin Ang ilang patakaran ng mainstream ♪
♪ Mayday! Mayday! ♪
♪ Wala nang kontrol ang rocket ♪
♪ Mukhang tumama tayo Sa matinding air pocket ♪
♪ Nahihilo akong parang lasing na bubuyog ♪
♪ Palipad-lipad sa buong kalawakan ♪
♪ Pero teka, hulaan mo Kung sino'ng pupunta rito ♪
♪ Habang dumaraan ang Saturn? ♪
♪ Sa isang marahas na pag-agaw ♪
♪ Sa mga ulap ♪
♪ Mga ulap sa kalangitan, langit, langit ♪
♪ Lahat ng abogado'y nagdarasal sa Diyos ♪
♪ Sa isang marahas na pag-agaw ♪
♪ Sa isipan ♪
♪ Hindi mo kailangang umalis ♪
♪ Parang medyo inosente lang ang lahat ♪
♪ Hindi na kailangang kumontra ♪
♪ O halungkatin pa ang nakaraan ko ♪
♪ Tinititigan mo ang kaluluwa ko ♪
♪ Pati katinuan ko'y ninakaw mo ♪
♪ Pero alam ko naman noon pa ♪
Laging sinasabi ng nanay ko na natural singer daw ako.
Imbes na siya ang kumakanta para patulugin ako,
ako ang kumakanta para patulugin siya
no'ng bata pa ako.
♪ Binuksan mo ang pinto mo para sa 'kin ♪
♪ Kapag lumalapit ako, Nawawala lahat ng takot ko ♪
♪ At hindi na ako mag-iisa muli ♪
Kumusta ako pag kasama ko 'yong tatlo?
Kapag kasama si Ely?
Masasabi mong...
...may samaan ng loob.
Nasa nakaraan na ang mga sama ng loob.
Pag patuloy mong kinakapitan ang mga sama ng loob,
wala namang maitutulong 'yon sa 'yo.
Wala rin 'tong naitulong sa 'kin.
Sa isip ko, parang nagkasundo na lang kaming lahat.
At isa lang 'to sa mga alon at siklo
na nangyayari sa ilang taon, sa iba naman hindi.
Parang, "A, isa 'to sa mga taon na 'yon!"
Na maayos lang talaga.
Gano'n.
Naging inspirasyon namin kayong lahat
no'ng pinakamadilim na panahon ng pandemya.
Malaking karangalan sa 'min na napili ang kantang 'to
bilang inspirasyon para sa lahat
ng nag-udyok na magbalik kami.
Kaya para sa inyong lahat 'to.
Mahal namin kayo.
♪ Tumingala ka ♪
♪ Baby, wag kang matakot ♪
♪ Sa mga pagkakamaling maaaring Mangyari sa paglalakbay ♪
♪ Malalampasan mo rin 'to nang may ngiti ♪
♪ Hindi mo man mapanalunan ang lahat Puwede ka pa ring sumubok ♪
♪ Baby, hindi mo kailangang mag-alala ♪
♪ Dahil hindi naman kailangang magmadali ♪
♪ Wala namang nagsabing madali ang lahat ♪
♪ Kapag isinasara na nila Ang lahat ng pinto ♪
♪ At ayaw ka na nilang tanggapin ♪
♪ Nakakatawa man pakinggan Sasabihin ko pa rin ito ♪
♪ Girl, mananatili ako kahit sa hirap ♪
♪ Kahit kailangan pa kitang Sunduin araw-araw ♪
♪ Malalampasan natin 'to nang may ngiti ♪
♪ Kaya ngayon, hahalikan ko At magpapaalam na tayo sa luhang 'yan ♪
Alam kong balang araw,
may isang bagay na muling magbubuklod sa 'min.
At proud ako na naisantabi namin ang mga pagkakaiba namin.
Para sa fans.
Para silang superheroes sa mga tao.
Marami ang nakikita ang sarili nila sa Eraserheads pero
sa kabalintunaan, parang sinasamba rin sila.
At sa tingin ko, lalo na sa Huling El Bimbo no'ng 2022,
parang mas malaki ang dating nito kumpara sa mga naunang shows.
Sa tingin ko dahil na rin sa sobrang gulo
ng lipunang Pilipino no'n.
Di naman kayang lutasin ng isang banda ang problema ng isang bansa.
Pero ang kaya nilang gawin,
lalo na kung mahal na mahal sila ng tao
gaya ng Eraserheads,
magbigay sa tao ng pansamantalang pahinga sa lahat ng gulo.
At sa loob ng dalawa hanggang tatlong oras no'ng gabing 'yon,
nagawa nila 'yon.
At sa gano'ng paraan, parang naging transcendent sila sa 'kin.
Pag may malalaking kaguluhang pulitikal,
do'n lumalabas ang nostalgia.
Gusto mong bumalik sa isang bagay na stable ulit.
'Yan ang kapangyarihan ng nostalgia.
Kumakapit ka rito sa mga panahon ng kawalan ng katiyakan.
Binibigyan din tayo ng nostalgia ng pagkakataong magnilay.
Sa tingin ko, bilang isang bansa, patuloy pa rin tayong natututo.
Naniniwala akong kulang pa ang naikukuwento natin tungkol sa nakaraan,
at kailangan nating ikuwento at alalahanin ang mga 'yon.
Kailangan nating panagutan ang mga nangyari no'n
para masimulan man lang nating isipin ang magiging kinabukasan ng bansa.
Panahon na para tumingin sa hinaharap.
Tama!
At kilalanin ang nakaraan.
Di naman nawala ang pagkakaibigan.
Nagkalayo lang kami.
'Yong personal healing,
siyempre, nakikita rin sa performance.
Lagi kong sinasabi no'n, "Sana mas may chemistry kami."
Ngayon, meron na talagang chemistry.
Sobrang saya ang dulot nito sa 'kin.
♪ Kamukha mo si Paraluman ♪
♪ No'ng tayo ay bata pa ♪
♪ At ang galing-galing mong sumayaw ♪
♪ Mapa-boogie man o cha-cha ♪
O, kanta!
♪ Ngunit ang paborito ♪
♪ Ay pagsayaw mo ng El Bimbo ♪
♪ Nakakaindak, nakakaaliw ♪
♪ Nakakatindig balahibo ♪
♪ Pagkagaling sa eskwela ♪
♪ Ay didiretso na sa inyo ♪
♪ At buong maghapon ♪
Isa 'to sa mga bagay na kinatakutan
kong gawin pero...
...alam kong kailangan kong gawin.
Hindi lang para sa fans siyempre,
kundi para rin sa sarili ko.
Panahon na para akuin ko
ang mga pagkakamali ko, gusto kong magkaroon ng second chance ang banda
para makabangon.
Galing-galing!
Babalik ako sa pagkatuto mula sa nakaraan
at sa pag-intindi rito para di na maulit pa ang parehong pagkakamali.
♪ Na tinuruan mo ang puso ko ♪
♪ Na umibig nang tunay ♪
Civil kami.
At simula na 'yon.
Ibang-iba na 'yon kumpara sa dati naming kalagayan.
Siyempre, hindi naman kami biglang mag-i-skydiving
o pupunta sa beach
para mag-beer,
pero alam mo 'yon, malay natin?
Posibleng umabot do'n.
Hindi naman ako tatanggi.
Kasi ito yata ang unang pagkakataong talagang
nakilala namin ang isa't isa.
May sarili namang set of friends si Raymund.
May sarili ring set of friends si Ely.
Kasi magkakasama na kami madalas, parang, "Pucha, tayo na naman?"
Balik, balik!
Di talaga kami gano'n ka-close dati.
Hindi ko magiging tropa ang tropa niya.
Isa pa! Ngiti!
At pag binalikan, wala kaming moments na, "Uy, kain tayo minsan."
Kahit minsan.
Mula '89, hindi pa ako tumawag ng, "Uy, dinner tayo."
♪ Sa mga mata mo ♪
Parang bumabawi kami ngayon sa mga dinner
at panahong nawala.
Dito na ako naiiyak.
Ginagawa ko 'yong mga bagay na sinabi kong di ko naisip gawin.
Kahit kagabi, may nagbiro ng,
"Mag-record kaya tayo ng kanta." At biro lang talaga siya.
Di ko inakalang masasabi namin ulit 'yon.
Pero posible na siya ngayon.
Kapag tumatanda ka, mapapansin mong
kakaunti na lang ang mga taong nakakaintindi sa 'yo.
Pag nasa stage ako, tumitingin sa paligid,
nakikita ko sina Marcus, Raymund, at Ely.
Naiisip ko, naiintindihan nila ako.
Naiintindihan ko rin sila.
Sobrang swerte ko.
Kaya di na talaga mahalaga
kung ano'ng nangyari no'n o kung ano pang mangyayari pagkatapos.
Isasaksak mo lang ang gitara at tutugtugin ang mga kanta.
Parang,
parang tahanan.
ANG CONCERT NG HULING EL BIMBO
ANG PINAKAMALAKI SA KASAYSAYAN NG PILIPINAS
MAHIGIT SA ISANG QUARTER NG MILYON ANG DUMALO
SA REUNION SHOWS NG ERASERHEADS.
ITINUTURING BILANG ISA SA PINAKAMAHUSAY NA FILIPINO SONGWRITER,
PINASOK NIYA ANG IBA PANG GENRE KASAMA ANG IBANG BANDA, ANG PUPIL,
OKTAVES, AT APARTEL. INILABAS NOONG 2025 ANG METHOD ADAPTOR,
ANG KANYANG CRITICALLY ACCLAIMED SOLO ALBUM.
BAGAMA'T NOON AY TINITINGNANG MALAYO ANG LOOB NIYA, ISA NA SIYANG
HANDS-ON FIGUREHEAD NA MASUGID ANG PANININDIGAN SA PAGTANGHAL
NG MGA INDEPENDENT ARTIST SA PAMAMAGITAN NG KANYANG RECORD LABEL NA OFFSHORE MUSIC.
TUMUTUGTOG PA RIN NG BASS SI BUDDY ZABALA PARA SA NAPAKAMATAGUMPAY NA MOONSTAR88.
NAGTATANGHAL DIN SIYA KASAMA NI RAYMUND SA ULTRACOMBO,
NA EKSKLUSIBONG GUMAGAMIT NG ERASERHEADS MATERIAL.
BAGAMA'T TINATAWAG SIYANG "TAHIMIK AT NORMAL" NOONG KASIKATAN NG BANDA,
SIYA NGAYON AY ISANG MATAPANG NA KAMPEON NG MARAMING ADHIKAIN,
KASAMA NG DATING ERASERHEADS MANAGER, ANG ASAWANG SI EARNEST MANGULABNAN ZABALA.
NANATILING ISA SI RAYMUND MARASIGAN SA PINAKAABALANG CREATIVES SA FILIPINO ROCK.
NOONG 2023, IPINAGDIWANG NG KANYANG BANDANG SANDWICH
ANG 25TH ANNIVERSARY NG SIKAT NA DEBUT ALBUM NA "GRIP STAND THROW,"
KASUNOD DIN ANG OUTPUT MULA SA PEDICAB AT PARTY PACE.
PATULOY ANG COLLABORATION NI RAYMUND SA MUSIC, CLOTHING AT CONTENT CREATION.
HINIHIKAYAT DIN NIYA ANG KANYANG ANAK NA BABAE,
NA NASA PAREHONG INDUSTRIYA,
NA SUNDIN LANG ANG SARILI NIYANG MUSIKA.
PATULOY NA GUMAGAWA SI MARCUS NG SINING BILANG ISANG SELF-TAUGHT PAINTER.
PINAPALAWAK NIYA ANG KANYANG SINING
SA PAMAMAGITAN NG MUSIC, PAINTING AT FILMMAKING.
TAMPOK SA SOLO EXHIBITION NIYA ANG MGA PAINTING NG ERASERHEADS.
PATULOY NIYANG SINUSUBUKANG AYUSIN ANG RELASYON SA ANAK NA BABAE.
ANG KANYANG BUNSO NAMA'Y SISIMULAN NA
ANG BUHAY-KOLEHIYO BILANG ISANG MATALINONG BATANG ISKOLAR.
♪ Puno ng tuwa't galak ♪
♪ Ang aking balikbayan box ♪
♪ Pandikit, damit at laruan ♪
Spray, spray!
♪ Poster ay wala nang paglagyan ♪
Tumatawa ka ngayon. Hintayin mo pagsapit ng gabi.
Tumatawa ka ngayon.
Marcus, anong tribe nga tayo?
♪ Ubos na ang suweldo ko ♪
Ely, pakipaliwanag naman kung ano'ng nangyari.
♪ Sa loob ng isang linggo ♪
A, kumulo ang dugo ni Francis.
♪ Kay tamis, asukal ni Ceasar ♪
♪ Ang demonyong cook, nang-aasar ♪
♪ Umuwi na tayo ♪
♪ Umuwi na tayo, hey, hey, hey ♪
♪ Umuwi na tayo ♪
♪ Dahil wala nang sense ang ating mundo ♪
Ipinagdarasal namin ang kaligtasan ng lahat at ng audience.
Sa ngalan ni Hesus.
Amen.
Tara na, guys.
♪ Lahat sa iyong buhay ♪
Naiihi na ako. 'Yon ang problema ko.
♪ Nawalan na ng saysay ♪
- Marami akong tubig na nainom. - Umihi ka na ba?
♪ Nasa'n na ang pasalubong ko? ♪
♪ Sino ang mag-uuwi nito? ♪
♪ O, umuwi na tayo ♪
♪ Umuwi na tayo, hey, hey, hey ♪
♪ Umuwi na tayo ♪
♪ Dahil wala nang sense ang ating mundo ♪
Guys, mahal ko kayong lahat.
♪ Walang maintindihan ♪
Guys, alam ba niya kung saan tayo pupunta?
Hindi!
Ely, sobrang sikat n'yo ng banda mo
na mukhang may tanong na agad kami rito.
May tanong na ba tayo?
Hello, big fan po ako mula sa Pilipinas.
Oo, marami kaming tanong para kay Ely.
Una sa lahat, mag-ingay ang mga Eheads fans!
♪ Umuwi na tayo ♪
♪ Umuwi na tayo, hey, hey, hey ♪
♪ Umuwi na tayo ♪
♪ Dahil wala nang sense ang ating mundo ♪
♪ Balikbayan ♪
ANG GAWAD OBLATION MEDAL ANG PINAKAMATAAS NA PARANGAL
NA IPINAGKAKALOOB NG UNIBERSIDAD NG PILIPINAS SA MGA INDIBIDWAL
AT ORGANISASYONG NAGBIGAY NG PAMBIHIRANG SERBISYO SA UNIBERSIDAD.
ANG PARANGAL AY IGINAWAD NI UP PRESIDENT ANGELO JIMENEZ.
ILAN SA MGA NAKARAANG RECIPIENTS AY MGA LUMINARIES SA SEKTOR NG NEGOSYO,
SINA MANNY PANGILINAN, RAMON ANG, AT ROBINA GOKONGWEI.
ANG BANDA ANG KAUNA-UNAHANG ARTIST NA NAKATANGGAP NITONG AWARD.
♪ Wag nang malumbay ♪
♪ Ang pag-ibig ko ay tunay ♪
♪ Sabihin man ng 'yong nanay na ♪
♪ Wala akong silbi sa buhay Tunay ♪
♪ Aah, aah ♪
♪ Kung ako ang papipiliin ♪
♪ Ay nag-Amsterdam na ako ♪
♪ Wag mo lang akong pipilitin ♪
♪ Na wag gumamit ng gaheto ♪
♪ Buksan mo ang 'yong bintana ♪
♪ Dungawin ang humahanga ♪
♪ Bitbit ko ang gitara at handa nang ♪
♪ Magharana, na, na, na ♪
♪ Wag nang malumbay ♪
♪ Ang pag-ibig ko ay tunay ♪
♪ Sabihin man ng 'yong kapit-bahay na ♪
♪ Di ako nagsusuklay, o ♪
♪ Tunay ♪
♪ Kung ako ang pagpipiliin ♪
♪ Ay nag-congressman na ako ♪
♪ Wag mo lang akong pipilitin ♪
♪ Na isoli ang bayad n'yo ♪
♪ Tumutunog ang kampana ♪
♪ Halika na sa dambana ♪
♪ Bitbit mo ang gitara at handa nang ♪
♪ Magharana, na, na, na, na ♪
♪ Wag nang malumbay ♪
♪ Ang pag-ibig ko ay tunay ♪
♪ Sabihin man ng 'yong nanay na Wala akong silbi sa buhay ♪