Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
Kocham dzieci.
Kocham wasze dzieci.
WASZE
I mam święty obowiązek pomagać wam je chronić.
POMAGAM WAM JE CHRONIĆ
CEL W PRAWDZIE
Waszym celem w prawdzie jest skierowanie ich z powrotem ku Bogu.
Tak?
Dzień dobry.
Telefon alarmowy, w czym mogę pomóc?
Na moim ganku pojawił się 12-latek z prośbą o pomoc.
Nie wiadomo czemu ma kostki oklejone taśmą.
POLICJA W SANTA CLARA-IVINS
Witam w ConneXions.
Jestem Jodi Hildebrandt i cieszę się, że tu jesteście.
Co się dzieje? Usiądź tam.
Sprawa osobista.
Usiądź.
Nikomu nie zależy na prawdzie, bo te dzieci…
to diabeł wcielony.
On wykorzystuje te dzieciaki
i nas, czyli wszystkich rodziców, którzy nie stawiają dzieciom wymagań.
Dziś znęcaniem nazywa się zmuszanie dziecka do spania na podłodze.
Totalna bzdura.
Nie można już wychowywać dzieci.
Zadzwonił do moich drzwi i poprosił, bym zadzwonił na policję.
Może być pod wpływem narkotyków albo alkoholu?
Nie sądzę.
Ale wokół kostek ma taśmę klejącą.
- I widoczne rany. - Ma też…
Ma też taśmę wokół nadgarstków.
Ten chłopiec musiał…
On potrzebuje…
Ten dzieciak najwyraźniej…
był gdzieś przetrzymywany.
Ma mnóstwo widocznych ran.
ZŁA INFLUENCERKA: HISTORIA JODI HILDEBRANDT
WITAMY W IVINS, UTAH
30 SIERPNIA 2023
GODZINA 10.46.
Dostaliśmy telefon:
„Chłopiec ma kostki przewiązane taśmą i wydaje się niedożywiony”.
Tyle widzieli.
Pracowałam w wydziale śledczym,
zajmując się w pojedynkę różnorodnymi przestępstwami.
Powinni już podjeżdżać.
Tak, przyjechała karetka.
Początkowo niektórzy z nas byli nieco sceptyczni
co do prawdziwości tego zgłoszenia.
Santa Clara-Ivins to bardzo zamożna okolica.
Z dużymi domami na przepastnych działkach.
Może te kawałki taśmy klejącej to pozostałości po zabawie dzieciaków?
Kiedy na miejsce przybył pierwszy funkcjonariusz,
od razu zauważył, jak bardzo niedożywiony i wychudzone był ten chłopiec.
Zobaczył też zakres jego obrażeń.
Rany dziecka pokryte były jakąś pastą.
Kończyny owinięte były taśmą klejącą i folią do żywności.
Będę płakać.
Ja też. Dlatego założyłem okulary.
Trzy minuty później zadzwonił do mnie i powiedział:
„To poważna sprawa. Przyjedź tu”.
Ratownicy zaczęli usuwać taśmę.
Widać rany.
Czuć nawet ich zapach.
Chłopiec zeznał,
że był związany sznurem i skuty kajdankami.
Stwierdził też, że zasłużył sobie na te rany.
Nie będziesz miał kłopotów.
Sprawdzamy tylko, o co tu chodzi.
Naszym głównym celem jest twoje dobro.
Kto cię związał sznurem?
W dniu jego ucieczki temperatura wynosiła ponad 38°C.
Uciekł bez butów,
a to przecież pustynna okolica.
Odwiedził trzy domy.
Dopiero mieszkańcy trzeciego powiadomili służby ratunkowe.
Powiedział, że wyszedł przez werandę w domu sąsiada.
Nazywa się Jodi Hildebrandt.
Miałam niewiele informacji na temat Jodi.
Wiedziałam, że jest terapeutką.
Wszyscy próbowaliśmy zrozumieć,
jakim cudem terapeutka mieszka w domu wartym pięć milionów.
Chłopiec powiedział, że jego mama nazywa się Ruby Franke.
Dowiedzieliśmy się, że jest wspólniczką Jodi.
Szpital był dość blisko,
więc to tam nawiązałam pierwszy kontakt z chłopcem.
Gdy go zobaczyłam, pomyślałam:
„Jak można było zrobić coś takiego własnemu dziecku?”.
Chłopiec powiedział,
że w domu jest jeszcze jego młodsza siostra.
Nie widział jej od miesiąca.
Ustalmy, który to dom.
Jeśli są w nim dzieci, wkroczymy tam z interwencją.
12X-1711, możesz tu podjechać?
PROKURATURA OKRĘGOWA ST. GEORGE, UTAH
Dostałem telefon.
„Mamy niecodzienną sprawę i trzeba wypisać nakazy przeszukania”.
Musieliśmy ustalić, jak to wszystko zorganizować.
Policja znalazła chłopca wymagającego pomocy
i twierdzącego, że w domu została jego siostra.
Policjanci postanowili wejść do domu z interwencją.
Jeden osiem cztery.
W lewo.
Policja! Otwierać!
Proszę otworzyć!
Pani Jodi?
- Proszę wyjść. - Mam na linii adwokata.
- Wspaniale. Proszę wyjść. - Nie chcę.
Proszę wyjść.
Sami panią stąd wyciągniemy.
Czemu tam wchodzicie?!
Proszę tam.
Chcą wejść do mojego domu.
- Proszę usiąść. - Macie nakaz?
- Proszę siadać. - Macie nakaz?
Nie zbierali dowodów,
tylko szukali potencjalnych ofiar.
Policja! Odezwać się!
Policja!
Policja! Odezwać się!
Mam jedną osobę.
Jestem policjantem.
Wszystko dobrze?
Jesteś tu sama?
Znaleźli małą dziewczynkę
siedzącą po turecku w garderobie w sypialni na piętrze.
Jestem sierżant Tobler.
Jak masz na imię?
Nie chcesz ze mną rozmawiać?
Nie zrobię ci krzywdy.
Obiecuję.
Rozumiem, że się boisz. Ja też bym się bał.
Mogę tu z tobą posiedzieć?
Jeśli chcesz, możemy milczeć.
Dziewczynka miała ogoloną głowę, była bardzo szczupła
i mocno wystraszona.
- Jest w domu ktoś jeszcze? - Tak.
Dzieci?
Mała dziewczynka.
- Ta? - Jest tam.
Rozumiem. Ile ma lat?
- Za tydzień skończy dziesięć. - Rozumiem.
To było niezwykle zaskakujące i dość trudno było nam zrozumieć,
jak do tego wszystkiego mogło dojść.
Boisz się?
Trochę się denerwuję.
- Słucham? - Denerwuję się.
Pomogliśmy twojemu bratu.
Tobie też chcemy.
Znaleźliśmy dwoje mocno niedożywionych dzieci.
Było jasne, że od dłuższego czasu ktoś się nad nimi znęcał.
Jodi była tam jedyną dorosłą osobą, a żadne z tych dzieci nie było jej.
Gdzie więc byli rodzice?
SANTA CLARA-IVINS POSTERUNEK POLICJI
W przypadku przestępstw z udziałem dzieci
kontaktujemy się z ośrodkiem pomocy społecznej.
Zadzwonili do mnie i mówią:
„Jess, wygugluj »8 Passengers«”.
- Cześć, jestem Kevin. - A ja Ruby.
Prowadzimy kanał 8 Passengers i jesteśmy rodzicami.
Różowa! To będzie dziewczynka!
Wiedziałam!
Chcesz dostać dużo prezentów?
- Nie wystarczy jeden? - Dużo!
Rany.
Dziękuję za uwagę.
Dowiedziałam się, że jest to kanał na YouTube
należący do Ruby i Kevina Franke.
Jego tematyką była ich rodzina i jej codzienne zajęcia.
Obiecałam im świąteczne piżamy, jeśli posprzątają samochód.
Mamy wieści.
Rodzina ta nie mieszkała w naszej okolicy, więc nikt z nas jej nie znał.
Jodi nie pojawia się na filmach na kanale ani w postach w mediach społecznościowych.
Przez pewien czas nie mogliśmy zrozumieć,
co Jodi ma wspólnego z tą rodziną.
„8 Passengers”, bo mieli sześcioro dzieci.
PROTOKÓŁ Z INTERWENCJI
Musieliśmy znaleźć pozostałe dzieci.
W domu Jodi znajdowała się dwójka najmłodszych dzieci.
Dwoje starszych dzieci, Chad i Sherry,
całkowicie zerwały więzi z rodziną.
Zaczęły się gorączkowe poszukiwania dwójki środkowych dzieci,
bo one też były niepełnoletnie.
Służby szukały ich w całym stanie.
Policja udała się na północ do domu rodziny Franke w Springville.
To jej auto.
DOM PAŃSTWA FRANKE
Policja!
Chcemy wam pomóc!
- Proszę otworzyć! - Policja!
- Szukamy kobiety, tak? - I dwójki dzieci.
Mogą być w niebezpieczeństwie.
Podczas przeszukania domu Ruby w Springville
policja znalazła torby podróżne dzieci, które tam mieszkały.
Były w nich spakowane ubrania.
Co tu się wyprawia?
Chyba się pakowali.
Ruby i Jodi były przygotowane na sytuację,
gdyby dostały cynk, że policja się nimi interesuje
za to, co robiły tym dzieciom.
Jej dziennik.
29 sierpnia. To wczoraj.
„Kuchnia jest już prawie gotowa”.
Dość jedzenia w puszce, by przetrwać całą apokalipsę.
Garaż jest czysty.
Dowiedzieliśmy się,
że Ruby opuściła rano St. George z jednym ze środkowych dzieci.
Po ucieczce chłopca Jodi kazała Ruby wrócić do domu.
Ruby odwiozła gdzieś dziecko i wróciła do St. George.
Proszę tu usiąść.
Policja hrabstwa Utah
w końcu znalazła dwójkę środkowych dzieci w domu przyjaciela rodziny.
Były bezpieczne.
Kiedy policja szukała tamtej dwójki,
na policję przyjechał Kevin Franke, czyli mąż Ruby.
Skąd pan wiedział, że powinien tu przyjechać?
Dostałem wiadomość, że muszę odebrać moje dzieci
z posterunku policji w Ivins.
Dowiem się, kto się z panem kontaktował.
To chyba nie był nikt z naszego wydziału.
Rozumiem.
Nie chciałbym teraz mówić, kto mnie poinformował.
Było jasne, że nie chciał powiedzieć niczego,
co mogłoby im zaszkodzić.
Ale później dowiedzieliśmy się, że Jodi zadzwoniła do Ruby,
by ta zabrała dzieci z posterunku.
Zadzwoniła też do Kevina.
Zna pan kobietę o imieniu Jodi?
To terapeutka i doradca rozwoju osobistego.
Pańska żona jest jej klientką
czy może wspólniczką w interesach?
Wiem, że one od roku prowadzą wspólny interes.
Kim są „one”?
- Ruby i Jodi. - Ruby i Jodi?
Kręcą podcasty i…
Jak się nazywa ten serwis?
ConneXions przez „X”.
Witamy w ConneXions.
Jestem Jodi Hildebrandt, a to jest…
Ruby Franke.
Postanowiłam poszukać informacji na temat tego serwisu.
Tak dowiedziałam się, że ConneXions to dzieło Jodi
i jest to terapia poniekąd oparta na zasadach religii.
Prawda się nie zmienia. Jest wieczna.
Gdy mówię sobie prawdę, to znaczy, że kocham swoją duszę.
Nikt w prokuraturze nie słyszał wcześniej o Jodi Hildebrandt.
Ale szybko się dowiedzieliśmy, że jest znana w social mediach.
Nazywam się Ethan.
Moja żona i ja uczestniczyliśmy w programie Jodi o nazwie ConneXions.
Usłyszałem o Jodi,
bo w pewnych kręgach jest ona bardzo popularna.
Prowadziła spotkania grupowe…
BYŁY KLIENT JODI
…na których ludzie mogli się otworzyć.
Cały ten program opierał się na coachingu, grupach wsparcia,
dzwonieniu do siebie, nawiązywaniu kontaktów i utrzymywaniu ich.
Gdy pierwszy raz odwiedziłem ich stronę, zobaczyłem świadectwa i filmy
szczęśliwych par, które razem pokonały różne problemy.
Jodi potrafiła się wypromować w sieci
i stworzyć zachęcające treści.
Robiłam notatki.
Jutro mamy warsztaty dla par.
W Utah mieści się główna siedziba
Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich.
Niewiele osób miało wcześniej kontakt z terapią psychologiczną.
Dlatego kiedy zobaczyli filmy Jodi,
w których nauczała na temat tego, jak żyć uczciwie i skromnie,
jak pomagać ludziom żyć w prawdzie,
naśladując Chrystusa,
dla wielu było to czymś przełomowym.
Czuliśmy się tak, jakbyśmy odkryli klucz do życia.
Nazywam się Valerie Jackson.
Mój mąż i ja byliśmy małżeństwem od trzech lat,
gdy zaczęliśmy się spotykać z Jodi.
Wtedy chyba po raz pierwszy…
BYŁA KLIENTKA JODI
…jako kobieta należąca do kościoła zdominowanego przez mężczyzn
poczułam się nieco bardziej upodmiotowiona.
Po obejrzeniu filmów Jodi pomyślałam sobie:
„To ja w tym małżeństwie mam coś do powiedzenia?”.
Ale musicie trwać w prawdzie i wyznaczyć pewne granice.
Jak kobiety mogą wspierać mężczyzn?
Mogą nauczyć się kochać siebie.
To było dla mnie coś nowego.
Całkowicie mnie to przekonało i przyjęłam to z wielkim entuzjazmem.
Dla wielu ludzi była to nowość, coś wspaniałego.
Mówili o tym swoim znajomym, więc idee Jodi szybko dotarły do miejsc
zamieszkałych przez wielu wyznawców naszej wiary.
Zaczęto ją zapraszać na spotkania
i skupiła na sobie mnóstwo uwagi wśród tutejszej społeczności.
Zaczęła też tworzyć niezwykle popularne podcasty.
Naszym dzisiejszym gościem jest Jodi Hildebrandt,
której podcastów słucha pół miliona ludzi!
Witaj, Jodi. Dzięki za przybycie.
Dziękuję, Ken.
DOM HILDEBRANDT IVINS, UTAH
Po pierwszym przeszukaniu i znalezieniu dziewczynki
natychmiast zwróciliśmy się o nakaz przeszukania domu.
Policja!
Nie chodziło tylko o ratowanie ludzi,
ale także o zebranie dowodów zbrodni.
Daliśmy jej nakaz i jesteśmy już w domu.
Ofiary miały dziewięć i jedenaście lat.
Wiedzieliśmy, że są przerażone tym,
co Jodi i Ruby mogłyby im zrobić, gdyby zaczęły rozmawiać z ludźmi.
Zwykle zajmujemy się typowymi zbrodniami.
Ale kiedy trafia się makabryczna sprawa dotycząca znęcania się nad dziećmi,
to jest to koszmar, i tak było tutaj.
Tak.
Przeszukiwaliśmy pokój po pokoju, przedmiot po przedmiocie,
wszystko dokumentując.
Policjanci szukali dowodów przemocy fizycznej.
W sypialni Jodi Hildebrandt
szukaliśmy dowodów potwierdzających zeznania chłopca
i będących przyczyną jego obrażeń.
Znaleźli przepełniony kosz na śmieci.
Najwyraźniej rany chłopca owijano folią spożywczą,
pod którą, jak później ustaliliśmy,
znajdowała się mikstura homeopatyczna na bazie miodu i pieprzu cayenne.
Każdy wie, że to nie jest dobre remedium.
Było oczywiste, że to Jodi pomagała opatrywać rany na ciele chłopca.
Większe ilości tej mieszanki oraz folii spożywczej
znajdowały się w łazience Ruby Franke.
Znaleźliśmy też sznur.
W szafach było mnóstwo taśmy klejącej.
Dom ma powierzchnię ponad 900 metrów kwadratowych,
a pod ziemią znajduje się przepastna betonowa piwnica.
W jednym z pomieszczeń był wmurowany sejf.
- Mam pytanie. - Tak?
Znaleźliśmy pomieszczenie z pancernymi drzwiami.
Policja poprosiła Jodi o szyfr do tego sejfu.
Odparła, że nie pamięta.
Ta wnęka jest zamknięta od lat.
Musiałabym podzwonić.
Czy to schron osobisty albo…?
- To pokój. - Nie zna pani do niego szyfru?
- Nie używałam go. - Rozumiem.
Porucznik zszedł do piwnicy i zaczął manipulować przy zamku.
Wybrał szyfr 1-2-3-4-5-6 i sejf się otworzył.
Okazało się, że jest to schron osobisty.
Czyżby to tu przetrzymywano dzieci?
Policjanci otworzyli szuflady
i znaleźli w nich kajdanki oraz sznur.
Mieliśmy dowody na to, że dorośli wiedzieli o ranach
i podejmowali kroki, by je…
Nie powiem „leczyć”, bo to przesada.
Ale próbowali coś z nimi zrobić.
Było jasne jak słońce, że dzieci torturowano.
Miały widoczne rany, były skrajnie niedożywione.
I…
Aż trudno mi o tym opowiadać.
Też jestem mamą i było to dla mnie przygnębiające.
Nie spotkałam się wcześniej ze sprawą dotyczącą aż takiej przemocy.
Co to było?
Nagle w domu zjawiła się Ruby Franke.
To posterunkowa Hines. Posiedzi tu z panią.
Była bardzo cicha, wycofana, nieokazująca emocji.
Nie pytała o dzieci.
Zimna jak kamień.
Jodi również.
Usiadła na kanapie i nie zadawała pytań.
Nie chciałam, by się ze sobą kontaktowały, bo wtedy mogłyby ustalić wspólną wersję.
Jest pani zatrzymana.
Zabieram panią na posterunek.
Proszę wstać.
Ręce za plecy.
Dobrze.
Na podstawie zebranych dowodów
zakuliśmy Ruby i Jodi w kajdanki
i przewieźliśmy na posterunek na dalsze przesłuchanie.
Cóż za szalona historia.
Osoba pouczająca innych, jak być dobrą mamą,
trafia do aresztu, bo sama jest złą matką.
A co powiecie na terapeutkę, która wmawia komuś w imię religii,
że należy torturować swoje dzieci?
Ta historia przeraża jeszcze bardziej.
UCZCIWOŚĆ, ODPOWIEDZIALNOŚĆ, POKORA
O Jodi Hildebrandt usłyszałam po raz pierwszy
około 2015 roku.
Jestem licencjonowaną terapeutką rodzinną, głównie wśród społeczności mormonów.
Zaczęli do mnie przychodzić byli klienci Jodi.
W terapii to dość typowa sytuacja.
Niektórzy ludzie zmieniają terapeutów.
Ale niektóre rzeczy, o których opowiadali ci ludzie,
były niezwykle dziwne,
zwłaszcza na temat seksualności.
Myślę, że na Hildebrandt –
jak na wiele osób zajmujących się zdrowiem psychicznym
ogromny wpływ mają własne traumy z przeszłości.
Nazywam się Jodi Hildebrandt.
Urodziłam się w 1969 roku w Tucson, w Arizonie.
Byłam jednym z siedmiorga dzieci w mojej rodzinie.
Wychowano mnie na mormonkę w tradycyjnym mormońskim domu.
W naszej rodzinie robiliśmy pewne rzeczy tylko dlatego, że tak było trzeba,
głównie ze strachu.
Kroczyłam więc ścieżką dziecka idealnego.
Służyłam na misji w Portoryko
i bardzo mi się to podobało.
W latach 90. kobiety rzadko wyjeżdżały na misje.
Ale Jodi miała dar przekonywania i ludzie z chęcią robili to, co im kazała.
TOWARZYSZKA JODI Z MISJI
Jestem Laura Howells Leavitt.
Byłam razem z Jodi na mormońskiej misji w Portoryko.
Naszym celem było nawrócenie tylu ludzi, ilu się da.
Misje mormońskie to ciężka praca.
Jest mnóstwo zasad.
Wstawaliśmy o szóstej rano, czytaliśmy Księgę Mormona po hiszpańsku
i wspólnie studiowaliśmy pisma.
Ciągle byliśmy zajęci.
Rozmawialiśmy z ludźmi na parkingach
albo chodziliśmy po domach.
Codziennie określonej liczbie osób zadawaliśmy tak zwane złote pytanie.
„Opowiedzieć państwu więcej
o Kościele Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich?”
Myślałam wtedy sobie, że to najtrudniejsza rzecz, jaką robiłam.
Bycie przez całą dobę z towarzyszką,
której sama sobie nie wybrałam, nie było łatwe.
Jedną z wytycznych dla misjonarzy było nagrywanie i spisywanie dzienników.
Robiłam to codziennie.
Pracowałyśmy nad rodziną, która postanowiła przesunąć datę chrztu.
W dzienniku napisałam, jak ta sytuacja się zmieniła,
kiedy Jodi z nimi porozmawiała.
„Powinniście usłyszeć, jak Hil pomaga im poczuć ducha.
Zaczęła nawet płakać, a ja siedziałam tam oniemiała.
Czułam się trochę bezwartościowa, bo byłam tam niepotrzebna”.
Pisałam też, że nie czuję się przy Jodi komfortowo.
Choć była nas trójka,
to Jodi uważała, że to ona robi tu największą różnicę.
Historia Jodi Hildebrandt i Ruby Franke
jest typowa u mormonów.
Jest ona ściśle związana z religią.
W kulturze mormonów praca misjonarska stanowi wielką wartość,
bo w ten sposób głoszą Słowo Boże.
Możesz to zrobić formalnie,
jak Jodi, która pojechała na misję
i tam chodziła po domach, próbując nawracać ludzi.
Można to także robić mniej formalnie, pokazując ludziom własne życie.
RODZINNI VLOGERZY
Utah to swoista wylęgarnia influencerów,
zwłaszcza mam-influencerek.
W Utah przywiązuje się ogromną wagę do rodziny
i to jest naprawdę piękne.
Wiele tamtejszych kobiet dorasta w przekonaniu,
że chcą być matkami.
Dlatego zadają sobie pytanie:
„Co mogę zrobić, by uważano mnie za najlepszą matkę?
Może będę influencerką i opowiem o sobie?”.
Właśnie to robiła Ruby na swoim kanale na YouTube.
„Ruby, piękna matka szóstki dzieci i ukochana Kevina”.
Rodzina Franke była niezwykle popularna na YouTube.
Byli swoistym uosobieniem influencerskiej rodziny,
która opowiada o tym, jak wygląda jej codzienne życie.
Moim zadaniem jest dopilnowanie, by dom nie spłonął,
a dzieci nie pozabijały się nawzajem.
Skończyłeś?
O ile wiem, państwo Franke dołączyli do programu ConneXions,
z tego samego powodu, co inni – żeby ulepszyć relacje małżeńskie.
Ale nie słyszałem o nich wcześniej, zanim się z nimi nie zetknąłem
w programie ConneXions.
Nie rozumiałem więc zachwytu nad nimi.
Dopiero później dowiedziałem się od innych ludzi,
że to prawdziwe grube ryby ze świata influencerów.
8 Passengers był dużym kanałem na YouTube.
Mieli ponad dwa miliony subskrybentów, ponad miliard wyświetleń
i zarabiali na tej platformie naprawdę duże pieniądze.
Panuje tam presja, by prezentować światu odpowiedni wizerunek
i określony styl życia,
dzięki któremu ludzie zapragną usłyszeć z twoich ust Słowo Boże.
Ruby publikowała w social mediach treści na temat bycia matką i żoną.
Dom ma być czysty, a dzieci nakarmione.
Mają odpowiednio wyglądać
i poznać nakazy ewangelii.
To wszystko zadania kobiety.
To prosta droga do złego myślenia o sobie i uznania,
że nie spełnia się standardów.
To samo można powiedzieć o Jodi.
Jej dążenie do perfekcji było mocno powiązane z jej przeszłością,
o czym często mówiła publicznie.
Myślicie: „Prosiła się o to, by wpaść w nałóg”.
Rozwinęły się u mnie zaburzenia odżywiania.
Próbowałam wszystko kontrolować,
bo nie miałam przestrzeni, by dać upust moim emocjom.
Wzięłam ślub w 1993 roku.
Trzy lata później małżeństwo się rozpadło, co było dla mnie zaskoczeniem.
Bo moje plemię, jak je nazywam,
nie przygotowało mnie na coś takiego jak rozwód.
Czułam się mocno zraniona,
bo nie czułam, by mój kościół mnie ochronił.
Miałam już wtedy dwójkę dzieci,
ale postanowiłam pójść na studia.
Wybrałam psychologię edukacyjną,
kierunek, który naprawdę mnie zaciekawił.
Tam zaczęłam podnosić pytania na temat religii mormońskiej.
To praca magisterska Jodi Hildebrandt.
Zaczęłam pytać moich znajomych o ich doświadczenia seksualne.
W ich odpowiedziach dało się wyczuć zagubienie,
wątpliwości, poczucie winy i nierzadko głęboki wstyd.
Zapamiętałam to na długie lata.
Ciekawe, że jej kariera zaczęła się od pracy o takim temacie.
Interesowało ją to, jakie przekazy
utrwalały w sobie kobiety w kwestii seksu.
Poznałam Jodi Hildebrandt w 2011 roku.
Kiedy do niej trafiłam, byłam na absolutnym dnie.
Nie miałam pojęcia, jak naprawić moje małżeństwo.
Nie wiedziałam, czy to moja wina, czy nie byłam dość dobra.
Nasze życie seksualne było nieudane,
ale ludzie wychowani w kulturze mormońskiej
są zwykle niedojrzali pod tym względem.
Ja również.
Moja przyjaciółka powiedziała mi, że jej biskup polecił jej usługi Jodi.
Kiedy biskup dawał jakieś wskazówki,
traktowałam je jak słowa samego Boga,
bo właśnie tak nas uczą.
Jodi Hildebrandt była uznaną ekspertką od porad w dziedzinie zdrowia psychicznego
zbieżnych z naukami kościoła mormonów.
W popularnych konserwatywnych religiach
są surowsze nakazy dotyczące zachowań seksualnych.
Te normy są zwykle bardzo sztywne.
Zero seksu przedmałżeńskiego, nawet masturbacji.
Zakaz oglądania pornografii.
Pisma wielokrotnie nauczają,
że Duch Pański nie zamieszka w nieczystym przybytku.
Kościół mormoński głosi taki przekaz,
który skutecznie straszy wiernych.
Ci, którzy szukają i używają pornografii do stymulacji seksualnej
oczywiście łamią to przymierze.
Na początku XXI wieku
wraz z nadejściem ery Internetu i smartfonów
pornografia stała się znacznie łatwiej dostępna.
Wywołało to panikę przed pornografią,
co kościół mormoński błyskawicznie ubrał
w narrację o zgubnym nałogu.
Pornografia uzależnia jak kokaina albo inny twardy narkotyk.
Hildebrandt odegrała ważną rolę we wdrażaniu przez kościół
dwunastostopniowego programu walki z uzależnieniami.
Zaczęła też twierdzić, że modele stosowane w terapii uzależnień
należy stosować w leczeniu problemów natury seksualnej.
Diagnostyczny i statystyczny podręcznik zaburzeń psychicznych
to swoista biblia na temat tych zaburzeń.
Ale nie ma tam kodu na uzależnienie od seksu ani pornografii.
Leczenie mężczyzn,
którzy oglądają porno i uprzedmiotawiają kobiety,
którzy pożądają ich seksualnie,
było wspierane przez kościół,
a Jodi Hildebrandt znajdowała się na liście
zatwierdzonych terapeutów,
których biskup mógł bezpiecznie polecić.
Zetknęłam się z Jodi w mojej pierwszej pracy klinicznej.
Prowadziła grupy dla mężczyzn uzależnionych od seksu
i kobiet zdradzonych z powodu tego uzależnienia.
Nie wiedziałam nawet, że uzależnienie od seksu istnieje.
Podczas rozmowy o pracę spytała: „Umiesz konfrontować się z ludźmi?”.
To pytanie utkwiło mi w pamięci, bo nie wiedziałam, co odpowiedzieć.
To był dość dziwny język.
Konfrontacja nie jest metodą terapeutyczną.
Odparłam, że stać mnie na szczere uwagi.
Na to ona: „Świetnie”.
Niemal od razu mnie zatrudniono.
Była bardzo bezpośrednia.
Uznawałam ją za kobietę, która dobrze zna swoją wartość
i dokąd zmierza.
Widać tę pasję w jej filmikach.
Uzależnienia niszczą nasz świat.
O co tu chodzi?
Właśnie o to,
że ludzie wybierają zniekształcony obraz świata,
zamiast wybrać prawdę, bo nie wiedzą, że ona istnieje.
Gdy dorastamy w religijnej rodzinie, rzeczy związane z pornografią
mogą wywoływać u nas ogromny wstyd.
Wielu z nas się z tym zmaga, ja również.
Naprawdę mnie to zżerało, bo czułem się dobrym człowiekiem.
Jednym z kluczowych przekonań mormonów
jest to, że rodziny są wieczne
i stanowią integralną część naszego żywota na ziemi.
Dlatego ratowanie małżeństw jest tam priorytetem.
Ożeniłem się młodo
i tak naprawdę nie byłem świadomy, z czym to wszystko się wiąże.
Po kilku latach przyszła pandemia COVID-19,
urodziło mi się dziecko.
Zacząłem pracować z domu
i popadłem w depresję.
Przez to nasze małżeństwo zaczęło przeżywać kryzys.
Pewnego dnia żona powiedziała,
że dołączyła do programu ConneXions,
bo to jej pomoże,
i jeśli zależy mi na małżeństwie, to powinienem zrobić to samo.
Obejrzałem sporo filmów ConneXions
i początkowo wszystko brzmiało sensownie.
Są trzy główne zasady: uczciwość, odpowiedzialność i pokora.
Zadzwoniłem do Jodi.
Przedstawiła się i powiedziała: „Teraz twoje życie się zmieni.
Będziesz do mnie przychodził i jeśli zależy ci na żonie i dzieciach,
zrobisz wszystko, co każę”.
Spotykaliśmy się co tydzień.
Byłem gotów poddać się coachingowi.
Jako osoba wierząca i praktykująca
byłem przerażony perspektywą rozwodu.
Zastanawiałem się, co takiego zrobiłem źle.
Dla rodziny byłem gotów na wszystko.
30 SIERPNIA 2023
Na początek przesłuchałam Kevina Franke.
Chciałam tylko nawiązać z nim kontakt i zdobyć jak najwięcej informacji.
Jako ojciec tych dzieci był także jednym z podejrzanych.
Ile macie dzieci?
Szóstkę.
Wszystkie mieszkają z panem czy…?
Nie widziałem ich od ponad roku.
Żadnego?
Żadnego.
Od roku?
Od ponad roku.
Jestem w separacji.
Od kogo?
Od żony i rodziny.
A imię żony to…?
Ruby Franke.
Kiedy Ruby i Jodi zaczęły ze sobą współpracować?
Postanowiły założyć razem firmę
w 2021 roku.
Kiedy pan i Ruby byliście jeszcze razem?
Tak.
Rozumiem.
Może pani usiąść.
Pierwszy pokój po prawej.
Czy szanuje pan Jodi?
Czy ją szanuję?
Tak, to bardzo uczciwa i prawdomówna osoba.
Czy pańska żona jest jej partnerką?
Czy tylko razem mieszkają?
Bo wiemy, że pańskie dzieci mieszkają w domu Jodi.
Nie wiedziałem o tym.
Chcemy z panią porozmawiać
na temat pani dzieci.
W pokoju przesłuchań Ruby Franke
zachowywała się dziwnie.
Mieszka pani tu czy…?
Mam cały dzień.
To od pani zależy, czy zechce pani z nami porozmawiać.
Wpatrywała się we mnie, mrugała.
Nic z tego nie rozumiałam.
Jeśli woli pani rozmawiać z nim, to mogę wyjść.
Poczekam na adwokata.
Dobrze.
Jodi podczas przesłuchania
próbowała zgrywać osobę, która chciała nam pomóc,
ale jej to odradzono.
Mój adwokat doradził mi, żebym milczała.
Mówiłam mu, że nie mam nic do ukrycia, ale on woli być podczas przesłuchania.
Wyglądacie na naprawdę miłych ludzi.
Niczego nie ukrywam i nie chcę utrudniać śledztwa.
To jest naprawdę…
Gdybyście znali wszystkie fakty, poczulibyście dużo empatii
wobec całej tej sytuacji.
W tym śledztwie nurtowało nas wiele pytań.
Mieliśmy dwójkę dzieci, które bały się rozmawiać z policją.
I dwie dorosłe osoby, które uznaliśmy za sprawców.
Nie znaliśmy relacji między nimi,
tego, co tam się działo i co było do tego motywacją.
Nie wiedzieliśmy, jak to rozgryźć, bo nikt nie chciał z nami rozmawiać.
Chcemy wiedzieć, co się dzieje w tym domu.
Chciałabym wam powiedzieć, ale was nie znam
i nie wiem, czy nie przekręcicie moich słów.
To zaleta kamer.
Rejestrujemy zarówno obraz, jak i dźwięk.
Jako psycholog ciągle widzę, jak ludzie przekręcają czyjeś słowa.
Dlatego was rozumiem.
I jestem po waszej stronie.
Niestety ludzie ciągle tak robią.
Gdy dowiedziałam się o ConneXions i sprawdziłam dokładniej Jodi,
odkryłam, że jej licencja terapeuty została objęta nadzorem.
To sprawa sprzed lat dotycząca wyjawienia tajemnicy klienta.
W 2011 roku do naszego biura przyszło wezwanie przedsądowe,
co bardzo nas zaskoczyło.
Jodi je otworzyła.
Klient oskarżył ją o naruszenie ustawy HIPAA.
Naruszenie tego typu oznacza ujawnienie danych osobowych klienta,
których nie ma się prawa ujawniać.
W wezwaniu klient twierdził, że nazwała go seksualnym drapieżnikiem,
ponieważ oglądał pornografię,
i przekazała te informacje jego uczelni
oraz jego duszpasterzowi.
UPOMNIENIE DLA TERAPEUTKI
Była wściekła i zmartwiona.
Mówiła, że zrobiła to dla jego dobra,
bo wciąż głęboko tkwił w nałogu.
…NIEPROFESJONALNE ZACHOWANIE
Jej licencję objęto nadzorem,
ale jej biznes i tak się rozrastał,
bo omijała nałożone restrykcje, przedstawiając się jako trenerka życia,
nie jako terapeutka.
Jej nowe przedsięwzięcie, czyli ConneXions, podbijało sieć.
Zarabiała na prowadzeniu grup i terapii indywidualnej.
Pisała podręczniki, tworzyła treści online.
Jako bizneswoman Jodi dobrze wiedziała, jak zbudować własne imperium.
Jeśli jesteś jak ja, to znasz ból cierpienia.
Poczucie, że nie da się ciebie kochać.
Rozwiązaniem jest ConneXions.
Terapeuta powinien utrzymywać właściwe relacje z klientami,
traktować ich z godnością i szacunkiem.
Dla mnie są to sprawy oczywiste.
Ale Jodi chyba coraz bardziej oddalała się od rzeczywistości.
Według Jodi mój mąż był uzależniony od seksu.
Jej definicja uzależnienia brzmiała:
„Jeśli choć raz w roku oglądasz pornografię,
to jesteś uzależniony”.
Od razu uznała, że jestem uzależniony od seksu.
Pomyślałem: „Może ona ma rację?”.
Bardzo chciałem się zmienić
i byłem gotów spróbować programu ConneXions.
Jodi kazała mi oglądać jej filmy,
słuchać jej podcastów.
Gdy wpadasz w pułapkę żądzy
i nie odczuwasz wstydu za swoje zachowania,
po prostu się odcinasz.
Według Jodi mężczyźni są jak dzieci, które same sobie nie radzą.
W jej oczach każdy automatycznie dostawał taką metkę.
Potem szkoliła człowieka,
jak postępować z osobą uzależnioną,
czyli ją kontrolować.
TYDZIEŃ PIĄTY – DBANIE O SIEBIE
Miałam zabrać wszystko, co może prowadzić do pornografii.
Zabrałam mu smartfona.
Z obawy, że w jakimś serwisie natknie się na niewłaściwe treści,
anulowałam jego subskrypcję.
Zlikwidowałam nam Internet.
Po raz pierwszy poczułam, że mam jakiś wpływ na moje życie.
Jodi była bardziej bezpośrednia w tematach dotyczących seksualności,
niż to bywa w naszej kulturze.
Dzięki temu kobiety mogły się poczuć silniejsze.
Niektóre może po raz pierwszy postawiły granice
na zachowania seksualne, które nie zawsze były zdrowe.
Zawsze traktowałem seks jak walutę, coś, czego mogę oczekiwać.
To chyba filmik nagrany przez Ruby i Kevina Franke,
w którym opowiadają, jak uczestniczenie w ConneXions im służy.
Dziś czujemy się dużo bezpieczniej.
Darzymy się większym zaufaniem.
A seks jest dla mnie obecnie nieporównywalnie lepszy,
bo jest prawdziwy, szczery i wydaje się…
zdrowy.
Wyznaczone granice
często nie były narzucane przez żonę,
tylko przez Jodi.
To wcale nie wzmacniało tych kobiet.
One po prostu wykonywały cudze polecenia.
Zacząłem chodzić na grupy dla mężczyzn
i co tydzień spotykałem się z Jodi.
Język, którego używała w stosunku do mnie na grupie,
różnił się od tego, którego używała wobec kobiet.
Zacząłem dostrzegać, że Jodi dopasowuje swój przekaz
zależnie od publiczności.
To fragment z mojego dziennika, który ostatnio odnalazłem.
Jodi mówiła na przykład:
„Wyszukaj wszystkie synonimy słów
»poniżona«, »wykorzystana«, »gwałt«”.
Ale w moim związku nie było niewierności ani przemocy seksualnej.
Ciągle jednak słyszałem:
„Nie wiesz, jak głęboko sięga twoje uzależnienie.
Jesteś potworem”.
Słyszałam rzeczy pokroju:
„Gdy moje uzależnienie wracało, żona musiała odmawiać mi seksu,
kontaktów z dziećmi i nawet kazała mi się wyprowadzić”.
Coraz częściej docierały do nas takie niepokojące sygnały.
Twierdziła, że seks nie jest potrzebny.
Żeby wyrzec się jakiejkolwiek formy aktywności seksualnej.
W moim małżeństwie nadal się nie układało,
więc Jodi doradziła nam roczną separację bez jakichkolwiek kontaktów.
W tym czasie trafiłam do szpitala,
a ona nie pozwoliła mi nawet poinformować o tym męża.
Nie było żadnej próby pogodzenia nas.
Tylko zakaz kontaktu. Tyle.
Kilka dni wcześniej żona była u Jodi
i dostała instrukcje, co mi powiedzieć i jak postępować.
Powiedziała mi: „Wyjdę z domu, a gdy wrócę, ma cię tu nie być”.
Nie wiedziałem, co się dzieje. Byłem kompletnie zaskoczony.
Jodi powiedziała mi przez telefon:
„Uczestniczycie w tym programie, bo nie jesteście bezpieczni.
A ja, jako osoba powołana przez Boga, by rozwiązać ten problem,
muszę was rozdzielić”.
Do mojego gabinetu przychodzili mężczyźni po terapii u Jodi.
Zwykle żona była przekonana,
że program Jodi to jedyny sposób
na ocalenie ich rodziny.
Mąż czuł się w potrzasku.
Jego sprzeciw…
kończył się zarzutem ze strony żony: „Negujesz swój nałóg”.
Albo „ulegasz iluzji”, jak zwykła mawiać Jodi Hildebrandt
w swoich przekazach.
Dokonujesz wyborów wspierających prawdę albo iluzję…
Gdy wiesz, co to prawda, a co iluzja…
…iluzje będą cię atakować…
Zawsze wybierajmy prawdę.
Gdy wybierasz iluzję…
…rozpoznaj prawdę.
To najprawdziwsza prawda.
W moim dzienniku naliczyłem sześć albo siedem wpisów:
„Trudno mi zaufać Jodi”.
MAM BYĆ TU CZY W SEPARACJI?
Między nami istniał ciągły konflikt.
Próbowałem być posłuszny, czego ona ode mnie oczekiwała,
a jednocześnie ciągle się miotałem, próbując zrozumieć jej oczekiwania.
Od końca stycznia tamtego roku
niemal do połowy maja żyłem w całkowitym odosobnieniu.
Ta separacja była bardzo mroczna.
To jedne z najgorszych chwil w moim życiu.
Jakby ktoś mnie torturował
i mówił mi: „To się zakończy, jeśli zaczniesz mnie słuchać”.
Izolacja, samotność,
beznadzieja.
Nie życzę nikomu, by musiał przez to przechodzić.
Usiłowała mnie złamać…
Przepraszam.
…i zniszczyć moją rodzinę.
Groziła mi, że nigdy więcej nie zobaczę mojego dziecka.
30 SIERPNIA 2023
Kontaktował się pan z dziećmi, odwiedzał ten dom?
Nie.
Trzymałem się zasad separacji, które wspólnie ustaliliśmy.
Sami doszliście do wniosku,
że potrzebujecie pomocy, bo macie problem?
Czy to Jodi wam to uświadomiła?
Próbuję zrozumieć, jaka była jej rola w waszym życiu.
To ona najbardziej mnie tu interesuje.
Rozumiem.
Jodi i Ruby łączy bliska relacja.
Jodi uznała, że potrzebuję pomocy
w zmierzeniu się z własnymi nałogami
i że trzeba okazać mi niezbędne wsparcie.
Istotne dla nas było to,
że Kevin został odsunięty na bok.
Bo zwykle,
gdy przez wiele miesięcy dochodzi do przemocy wobec dzieci,
rodzic, który na to pozwala, również popełnia przestępstwo.
Ale Jodi poleciła mu się wyprowadzić i zerwać kontakt z rodziną.
I on tak zrobił.
Jest pan prawnym opiekunem tych dzieci,
więc możemy panu wyjaśnić, dlaczego podjęliśmy się interwencji.
Dziś przed jedenastą rano
otrzymaliśmy zgłoszenie z centrum alarmowego, że…
dwunastoletni chłopiec chodzi od drzwi do drzwi,
prosząc o jedzenie i wodę.
Był skrajnie wychudzony.
To znaczy?
Był mocno niedożywiony.
Podawano mu za mało jedzenia i wody.
- Miał też… - Co takiego?
Na kończynach miał taśmę klejącą.
A dokładnie na rękach i wokół kostek.
Zakrywały one otarcia po sznurze, którym był przywiązywany.
Dam panu chwilę na przetrawienie tej informacji.
W takim stanie znaleziono pańskiego syna.
Jego szok był autentyczny.
Był kompletnie oszołomiony.
Nie był w stanie nam powiedzieć, co działo się w tamtym domu,
bo od roku nie miał z rodziną żadnego kontaktu.
Ale przynajmniej wykluczyliśmy go jako podejrzanego w tej sprawie.
Mieliśmy do czynienia z przeciwną sytuacją.
Przez ponad rok jedynie Jodi utrzymywała z nim jakikolwiek kontakt.
Regularnie z nim rozmawiała
i trzymała go z dala od domu i rodziny,
rzekomo z nim „pracując”.
Najbardziej brakowało mi kontaktu z moją córeczką.
Była wtedy malutka
i od początku mieliśmy świetne relacje.
Uwielbiam być ojcem.
Ciągle pisałem w dzienniku, że harmonogram Jodi mnie przeraża.
CHCĘ W KOŃCU WRÓCIĆ DO CÓRECZKI
Rzucała mimochodem uwagi typu:
„Czasem trwa to pół roku, a czasem dwa lata”.
Przez program ominęły mnie pierwsze urodziny mojej córeczki.
Wspomniałem o tym Jodi, a ona z miejsca mnie zrugała,
mówiąc, że pokorna osoba nie kwestionowałaby jej działań.
Byłam od niej zależna.
Stała się dla mnie autorytetem.
Zaczęłam jej ufać bardziej niż moim duszpasterzom,
choć wiara od urodzenia była ważną częścią mojego życia.
Jodi była na sto procent przekonana,
że jest narzędziem Boga pomagającym leczyć uzależnienia.
Powtarzała, że to jest jej powołanie,
że miała liczne sny i objawienia,
które utwierdziły ją w tej misji.
Umiała wykorzystać osoby w kryzysie,
które przychodziły do niej ze swoimi życiowymi problemami.
Wrzucała to w religijny kontekst,
który poniekąd pasował do nauk, jakie wynieśli z kościoła,
a potem nakłaniała ich do rzeczy, których normalny terapeuta by nie zalecił.
Znalazła niszę i ją sprzedała.
Miała ogromny talent do wyciągania od ludzi pieniędzy.
Podczas przeszukania jej domu
w szafie znaleźliśmy wielką torbę
z około 80 000 dolarów w gotówce.
Zarabiała ogromne sumy pieniędzy.
Płaciłem jej 175 dolarów za godzinę indywidualnej sesji.
Do tego 75 dolarów tygodniowo za grupę dla mężczyzn lub kobiet.
Miesięczne opłaty od pary wynosiły około 2000 dolarów.
W jej gabinecie znalazłam notes z listą jej wszystkich klientów.
Przyjmowała około 46 osób tygodniowo.
46 KLIENTÓW X 1000 $ = 46 000 $ MIESIĘCZNIE
Miesięcznie płaciliśmy jej więcej, niż wynosiła rata kredytu na dom.
Zadłużyliśmy się tak bardzo, że przekroczyliśmy limity kart.
Zapłaciliśmy jej ponad 50 000 dolarów.
Wtedy wmawiałam sobie, że to cena za wyzdrowienie
i udane wspólne życie.
30 SIERPNIA 2023
Trudno jest mi to wszystko zaakceptować.
Na ścianie w domu mam zdjęcie całej mojej rodziny.
Codziennie na nie patrzę.
I każdego dnia ciężko pracuję nad tym,
żebym mógł wrócić do mojej rodziny
i ją uratować.
A wszystko, o czym mi mówicie, brzmi jak jakaś zmyślona historyjka.
Nic z tego nie rozumiem.
Na górę.
To brzmi jak horror.
Wyjdziemy tędy.
Usiądzie po prawej.
- Poczekajcie w holu. - Dobra.
Co się stanie z moją żoną?
Kocham ją.
Jest pani aresztowana pod dwoma zarzutami:
znęcania się nad dziećmi i ich zaniedbywania.
Rozumie pani te zarzuty?
Wszystko dobrze?
Czy potrzebuje pani pomocy lekarskiej przed przewiezieniem pani do aresztu?
Nie.
Rozumiem.
W takim razie…
Za chwilę ją wyprowadzimy.
Proszę wsiąść.
Ruby i Jodi zostały aresztowane za znęcanie się nad dziećmi.
Kiedy wsadzałam Jodi do radiowozu, zwróciła się do mnie:
„Chcę, żeby mnie pani wysłuchała”.
Odparłam: „Prosiła pani o adwokata, więc szanuję tę decyzję
i nie będę zadawać więcej pytań”.
Ona na to: „Te dzieci nie powinny mieć kontaktu z innymi dziećmi”.
Po tej uwadze wiedziałam,
że ona brała czynny udział w więzieniu dzieci Ruby.
Uznałam, że Jodi i Ruby stanowią dla tych dzieci zagrożenie.
To wystarczyło, by wnioskować o brak możliwości wyjścia za kaucją.
Ma pani jeszcze jakieś pytania?
Żadnych?
Proszę wsiadać.
Masz ją?
Kiedy przewoziliśmy je do okręgowego zakładu karnego Purgatory,
śpiewały razem psalmy na tylnym siedzeniu.
ZAKŁAD KARNY PURGATORY
To połączenie od…
Jodi Hildebrandt.
…więźnia w zakładzie karnym Purgatory.
- Jesteś tam? - Tak.
No dobrze. Pan mówi:
„Podniosą na was ręce i będą was prześladować.
Wydadzą was do synagog i do więzień”.
Rany.
Potem mówi:
„Wydawać was będą nawet rodzice i bracia,
krewni i przyjaciele”.
Pomyślałam sobie:
„Boże, dokładnie to się dzieje”.
Szokujące zarzuty.
Aresztowano popularną blogerkę z Utah za znęcanie się nad dziećmi.
Pojawiają się niepokojące szczegóły, a reakcja jest błyskawiczna.
Ludzie opowiadają o zajęciach ConneXions,
czyli poradni prowadzonej przez Jodi Hildebrandt i Ruby Franke.
Codziennie dostawałam mnóstwo telefonów.
Wiele informacji pochodziło od osób twierdzących, że były ofiarami Jodi.
Jedna z nich pochodziła od kogoś z jej rodziny.
Jessi używa zaimków neutralnych.
Wtedy uważała się za bratanicę Jodi.
Byłom pod jej opieką w wieku nastoletnim przez niecały rok.
Jessi opisała nam, co Jodi zrobiła jej 14 lat wcześniej.
Powiedziała, że pewnego ranka przyszła do nich Jodi i oświadczyła:
„Rodzice zostawili cię ze mną”.
Uznała, że Jessi należy zreformować.
Doświadczyłom wiązania, krępowania taśmą klejącą.
Musiałom spać na zewnątrz w śniegu.
Jestem Christi Judd.
Mieszkaliśmy z mężem w American Fork
w bliskim sąsiedztwie Jodi Hildebrandt.
Była wtedy rozwiedziona
i mieszkała z dwójką swoich dzieci.
Kiedy Jessi się tam zjawiła, była pełna życia.
Była w wieku mojego syna.
Uznałam, że szybko się zaprzyjaźnią.
Ale kiedy cokolwiek planowaliśmy,
to w ostatniej chwili gdzieś znikała.
W domu Jodi poddano mnie całkowitej izolacji.
Wmawiano mi, że nie powinnom przebywać wśród ludzi,
że stanowię zagrożenie dla innych.
Widywałam ją coraz rzadziej.
Nie wolno mi było zamykać drzwi, bo Jodi była przekonana,
że ciągle się masturbowałom
i byłom uzależnione od porno.
Choć nie miałom pojęcia, co to jest.
Ale wierzyłom jej,
bo traktowała religię jako narzędzie kontroli nade mną.
Chciała maksymalnie uprzykrzyć mi życie,
by wypędzić ze mnie grzech.
Przyznawałom się do zmyślonych rzeczy,
licząc, że tak ukrócę te męki.
Rozmowa z Jessi pozwoliła mi zrozumieć sposób myślenia Jodi.
Jej potrzebę pełnej kontroli.
Choć wcześniej nie oskarżano jej o znęcanie się,
to ten schemat powtarza się od lat.
Dzieci Ruby Franke nie były pierwszymi ofiarami.
RAPORT ZDARZENIA
PROBLEM RODZINNY – BEZ PRZEMOCY
Zgłosiłom to na policję w wieku 16 lat.
Zrobiłom, co mogłom.
Nikt mi nie uwierzył, bo czemu miałby?
Ona zniszczyła moją wiarygodność.
SPRAWA ZAMKNIĘTA
Kiedy pojęłam, co się naprawdę tam dzieje,
ogarnęły mnie wyrzuty sumienia, bo byłam tuż obok i tego nie widziałam.
Byłam taka naiwna.
Nie wierzyłam, że rodzic albo ciotka
mógłby traktować dziecko w ten sposób.
Dowiedziałam się więcej na temat rodziny Jodi.
Jej dzieci były już dorosłe,
ale nie chciały mieć z nią żadnego kontaktu.
Niewiele mówiła o swojej przeszłości.
Raz opowiedziała o Święcie Dziękczynienia u swojej rodziny.
Twierdziła, że krewni jej nienawidzą.
Pomyślałam, że to dziwne.
Przychodzę do niej, by naprawić relacje z moimi bliskimi,
a jej własna rodzina nie ceni jej ani nie szanuje.
Mało wiem na temat jej przeszłości.
W młodości była w gazecie jako gwiazda koszykówki.
Była też królową piękności.
Później widziałam film
sugerujący, że w młodości przeżyła coś traumatycznego.
Jako nastolatka i młoda dorosła osoba czułam się przytłoczona bólem.
Czasami był on cichy, innym razem bardzo intensywny.
Ale zawsze był podszyty przekonaniem, że się nie liczę, nie jestem dość dobra.
W 2020 roku ogłosiła, że napisała książkę.
Chcę wam opowiedzieć o mojej książce
zatytułowanej Nie jesteś nie dość dobra.
Opisała w niej swoje dzieciństwo.
Jak wielokrotnie była molestowana przez nastoletnich chłopców.
„Te doświadczenia zamknęły mnie w poczuciu zamętu, izolacji i lęku –
tak silnym, że wygodnie wyparłam je
aż do dwudziestego roku życia”.
MILCZAŁAM I NIKOMU O TYM NIE MÓWIŁAM.
„Dzięki łasce Bożej zapomniałam o tym i mogłam funkcjonować,
choć pojawiały się sygnały, że moja skorupa zaczyna pękać”.
Opowiada tu o dysocjacji wynikającej z jej traumy.
U osób, które w dzieciństwie doświadczyły tak głębokiego urazu,
często później diagnozuje się
złożony zespół stresu pourazowego.
NIE CHCIAŁAM NIKOGO DENERWOWAĆ…
Tracisz kontakt z rzeczywistością, bo próbujesz się od niej odciąć.
Jednym z objawów jest odtwarzanie traumy.
Przejście od roli skrzywdzonego dziecka
do roli sprawcy w wieku dorosłym.
Kto miał władzę w jej domu rodzinnym?
W jej świecie – mężczyźni.
Kiedy została terapeutką, scenariusz się odwrócił:
teraz to ona czuła, że ma władzę.
CZWARTY SĄD REJONOWY PROVO, UTAH
Dziękuję za poświęcony czas.
Chcę współpracować…
DRUGIE PRZESŁUCHANIE KEVINA
…we wszystkim, co dotyczy Jodi.
Kilka tygodni po aresztowaniu ponownie przesłuchałam Kevina Franke.
Interesuje nas dynamika ich relacji
i moment, w którym Jodi wkroczyła w wasze życie.
Ruby zaczęła rozmawiać z Jodi pod koniec 2018 roku,
ponieważ chciała, żeby popracowała nad Chadem.
Chad jest drugim najstarszym dzieckiem Ruby i Kevina.
W tamtym okresie przechodził on okres buntu nastolatka.
Udokumentowano to także na kanale 8 Passengers na YouTube.
Chad, co tam robisz?
- Nic. - Żadnych esemesów przy stole.
Dobra.
- Dziś rano… - Nie ma czasu na vloga.
„Nie ma czasu na vloga”. Zawsze mamy na to czas!
Wkrótce zobaczyłem w sieci mnóstwo treści,
w których Ruby i Jodi pojawiały się razem.
Było oczywiste,
że Ruby mocno przyswoiła nauki Jodi.
Ruby przyzna, że nie owijałam w bawełnę.
Pierwszego dnia kazała mi wyznaczyć dzieciom granice.
To było trudne.
Pozbawiłam ich social mediów, komórek.
Zrozumiała, że warto uczyć dzieci zasad szczerości i odpowiedzialności.
Dzięki temu jej życie i życie jej dzieci szybko się zmieniło.
Ruby i Kevin traktowali Jodi jak zaufanego członka rodziny.
Szukali u niej porad i wskazówek.
Ich kanał na YouTube pokazuje,
że była mocno włączona w życie rodziny.
Wczoraj rozmawiałem z moją terapeutką.
Tłumaczyła mi różnicę między prawdą i iluzją.
Mama ciągle opowiada o Jodi.
Jodi dostrzegła atrakcyjną platformę,
czyli kanał Ruby i Kevina.
Gdy poprosili ją o pomoc jako terapeutkę,
mogła dostrzec w tym szansę na przejęcie części ich popularności.
Ruby zarabiała na pokazywaniu życia swoich dzieci.
A kiedy zaczęła słuchać porad Jodi,
połączyły zawodowo siły, promując program ConneXions.
Stąd wzięły się zajęcia Siła radości.
Dzięki Sile radości
cała nasza rodzina znalazła wspólny język.
Potrafimy się porozumieć.
Wspierałem to
i razem wyznaczyliśmy granice naszemu synowi Chadowi.
Widziałam filmy Ruby,
w których opowiadała o odebraniu synowi jego sypialni.
Od października śpię na pufie.
Zwrócili mi pokój dwa tygodnie temu.
Nasi widzowie o tym nie wiedzą.
Po tym filmie
internauci uznali, że to coś więcej niż tylko surowe wychowanie.
„8 Passengers w końcu został zdemaskowany”.
Od lat powtarzam, że oni stosują przemoc.
Wezmę nożyczki.
Spójrz na mnie. Odetnę jej głowę.
Była okropna dla swoich dzieci.
Powiedzieliśmy im, że w tym roku Święty Mikołaj ich nie odwiedzi.
NAŚLIJCIE POMOC SPOŁECZNĄ NA KANAŁ 8 PASSENGERS
TA KOBIETA TO NARCYZ.
Internauci…
całkowicie ich zmiażdżyli.
Było już po nich.
Ruby była nieco kontrowersyjna.
Balansowała na krawędzi
dobrego i złego rodzicielstwa.
Na kanale 8 Passengers na YouTube nie ma żadnych dowodów na to,
że Ruby znęcała się nad swoimi dziećmi.
Ale potem pojawiła się Jodi.
Przejście od kontrowersyjnych zachowań rodzicielskich
do torturowania dzieci
to wielki przeskok.
Na początku 2021 roku
panował lockdown wywołany pandemią koronawirusa.
Wtedy to zauważyłem, że przekaz Jodi
stał się agresywniejszy i poważniejszy,
a jej komunikaty w sieci miały bardziej fanatyczny charakter.
Bóg ma dla was zadanie.
Nadszedł czas, by głosić,
wcielać w życie i bronić prawdy
oraz waszych rodzin i dzieci.
Jodi to prepperka szykująca się na koniec świata.
Mówiła mi: „Ethan, mocno wierzę w to,
że pomagam ci się przygotować na powtórne przyjście Chrystusa”.
Sądzę, że była mocno przekonana,
iż ta chwila zbliża się wielkimi krokami.
W marcu 2021 roku Jodi wyznała Ruby,
że co noc nawiedzają ją i dręczą
jakieś cieniste postacie.
Ruby była przekonana, że możemy pomóc Jodi.
Mówiłem, że nie chcę mieć czegoś takiego pod swoim dachem.
Ale ustąpiłem.
Jodi łamała mnóstwo zasad etycznych.
Była terapeutką dzieci i ich rodziców,
a teraz dodatkowo, gdy miała problemy natury psychicznej,
wprowadziła się do domu swoich klientów.
Jodi wchodziła w swoisty stan opętania.
Mówiła różnymi głosami.
Budziła się w środku nocy,
doświadczając czegoś, co wszyscy uznawali za wizje.
W końcu Ruby postanowiła,
że przeniesie się do sypialni Jodi, by kontrolować jej nocne ataki.
Tym sposobem zaczęły spać w jednym łóżku.
Na mnie spadła cała lista zakazów.
Nie wolno mi było jeść w kuchni bez zgody Ruby.
Na piętro domu, gdzie panowała Jodi, nie było w ogóle wstępu.
Zamykały się tam na cztery, pięć godzin,
a potem wychodziły całe w skowronkach.
Ruby często mówiła mi:
„Jodi miała niesamowitą wizję,
którą zapisałam”.
W końcu kazała mi się wyprowadzić.
Zawsze intrygowały mnie relacje między Jodi i Ruby.
Jak Jodi o niej mówiła i na nią patrzyła.
Opublikowały film promocyjny,
który świetnie pokazuje, jak blisko były ze sobą.
Spędź z nami dwa dni w Utah na wędrówkach, nartach wodnych,
sesjach szkoleniowych i indywidualnym coachingu.
Krążyły plotki, że Jodi jest lesbijką,
ale ona równocześnie twierdziła,
że bycie osobą LGBTQ to nałóg,
z którego można się wyleczyć,
ale są to zachowania typowe dla osób z ogromnym poczuciem wstydu.
W religiach o surowych normach
osoby LGBT często czują,
że nie mają dla siebie bezpiecznej przestrzeni, by zaistnieć.
Taka myśl nie może nawet przejść przez głowę.
Dlatego czasami członkowie takiego kościoła
zaczynają nienawidzić samych siebie.
Potem to może się przerodzić w różne skrajne zachowania.
Niektóre filmy Jodi są dość mocno anty-LGBT.
Ludzie mówią, że homoseksualizm to nie to samo, co pedofilia!
Może to nie to samo,
ale jedno i drugie to dewiacja seksualna.
Wiem, że ma radykalne poglądy dotyczące społeczności LGBTQ.
W jednym z filmików Jodi chyba wypierała się tych skłonności.
Jestem córką Boga.
Nie jestem lesbijką,
bo jestem boska.
Pomyślałem, że może ona sama tłumi jakieś uczucia.
Kiedy Jodi zdołała odciąć Ruby od Kevina,
całkowicie wyprała jej mózg, wmawiając jej, że jest prorokiem.
Tak Jodi Hildebrandt usprawiedliwiała kolejne kroki:
„Mam rację w kwestii seksualności,
mam rację, rozdzielając rodziny,
i wiem, jak zadbać o to, by wasze dzieci zostały na dobrej drodze
i nie uległy złym wpływom”.
Ruby i Jodi były przekonane, że wykonują zadanie
powierzone im przez Boga.
IVINS, UTAH LATO 2023
Wiemy, że przez całe lato
Ruby i Jodi mieszkały w domu tej drugiej,
gdzie dzieci były regularnie krzywdzone
i torturowane.
Jednocześnie obie kobiety nagrywały tam dalsze materiały wideo.
Pytacie, czemu zniknęłam z vlogów?
Czemu opuściłam YouTube?
Żeby ratować moje dzieci.
Kanał 8 Passengers zmienił się w Moms of Truth.
Witajcie na kanale Moms of Truth z Jodi i Ruby.
Moms of Truth, był kanałem z poradami dla rodziców.
W tym domu dzieci nie mają prywatnej przestrzeni,
bo to jest mój dom i to ja jestem tu rodzicem.
Z surowymi poradami.
Boicie się stawiać dzieciom granice.
Zamiast gonić je po całym domu,
musicie nauczyć się tak zwanych „zasad prawdy”.
Nie macie miejsca we własnym domu.
Widziałem, jak zmienia się publiczny przekaz Jodi.
Wykorzystywała Ruby.
Kocham dzieci.
Kocham wasze dzieci.
I mam święty obowiązek pomagać wam je chronić.
Ruby wpuściła mnie do swojego życia,
żebym pomogła jej wychowywać, uczyć i prowadzić jej dzieci.
Chcemy wam pokazać, jak to zrobić…
Ruby była dla Jodi kimś,
kogo można było wodzić za nos
i kto robił wszystko, co Jodi mu każe.
Być może ta sytuacja stała się tak dramatyczna dlatego,
że Jodi sprawdzała, jak daleko może się posunąć,
zanim Ruby się sprzeciwi.
A nie ma dowodów, by taki sprzeciw nastąpił.
Gdy Jodi mówiła:
„Rozmawiałam dziś z Bogiem i dał nam takie nakazy”,
to Ruby to robiła.
Można to uznać za sektę.
Mówię to tylko z własnych doświadczeń,
ale Jodi była tu niekwestionowanym przywódcą.
Doświadczyłam prania mózgu, izolacji.
Intuicja podpowiadała mi, że coś jest nie tak.
Że to, czego ona ode mnie oczekuje, nie jest w porządku.
Z perspektywy czasu trudno mi zrozumieć, dlaczego słuchałam nakazów Jodi
wbrew temu, co podpowiadała mi intuicja.
Przez około pięć miesięcy byłem odizolowany od rodziny
i cały czas spotykałem się z Jodi.
Czułem, że coś się zmienia.
Wypowiadała się coraz bardziej swobodnie.
Jakby przestała filtrować to, co mówi.
„Ethan, nawet nie wiesz, jak to jest słyszeć głos Boga,
bo nigdy go nie słyszałeś”.
Widziałem, jak się rozsypuje i czułem,
że ten zamek niebawem runie.
Był to dla mnie najczytelniejszy sygnał, by odejść z programu.
Niedługo potem rozstałem się z żoną.
Jestem pewien, że to wina Jodi.
Odnoszę wrażenie, że Jodi wniknęła
w moją psychikę, sposób podejmowania decyzji,
bo tak desperacko szukałam pomocy
i chciałam uratować moje małżeństwo.
Ale pojawiło się tyle czerwonych flag, że postanowiliśmy opuścić program.
Jodi miała ogromny udział w zniszczeniu mojego małżeństwa.
Rozwiedliśmy się niecały rok później.
Jako społeczeństwo
musimy w końcu nauczyć się
odróżniać świadome kłamstwa i manipulacje od prawdy i faktów,
a także nauczyć się żyć w takim świecie.
Nie odkryliśmy wtedy jeszcze wielu faktów.
Najbardziej zależało nam na przesłuchaniu dzieci.
Zeznania chłopca były znakomite – bardzo szczegółowe i obrazowe.
Coraz lepiej rozumieliśmy, co spotkało te dzieci.
Początkowo były to tylko kiepskie metody wychowawcze,
ale raczej nie przestępstwa.
Zadania fizyczne.
Noszenie po schodach pudeł w ramach kary.
Ale potem to eskalowało.
Chłopiec opisał nam skrajnie dotkliwe kary cielesne
nawet za drobne przewinienia.
13 WRZEŚNIA 2023
Musieliśmy wrócić do tego domu, bo było tam więcej dowodów.
Chciałam też spojrzeć na wszystko z innej perspektywy,
próbując potwierdzić wersję chłopca.
Dostaliśmy telefon od detektywa przeszukującego dom.
Powiedział: „O rany”.
Odkryliśmy dzienniki.
W religii mormońskiej dzienniki są bardzo ważne.
Wierni powinni wszystko dokumentować.
Znaleźliśmy kilka zeszytów, a zawartość dziennika Ruby…
była wręcz szokująca.
Znaleźliśmy pisemną dokumentację wszystkiego, co tam się działo.
Wszystkich krzywd wyrządzonych tym dzieciom.
„Chłopiec i dziewczynka przejawiają mocno dewiacyjne zachowania.
Ich egoistyczny, grzeszny styl życia wymaga zainterweniowania”.
16 SIERPNIA 2023
„Drugi dzień skakania chłopca na minitrampolinie”.
Musiał skakać na trampolinie całymi godzinami
w letnim skwarze.
A gdy robił sobie przerwę,
mówiły mu, że kłamie i oszukuje.
„Jest krnąbrny”.
„Chłopiec, a właściwie jego demon, trzyma się cienia”.
„Wróciłam z gałązką kaktusa.
Gdy go szturcham, by wyszedł na słońce, nawet nie drgnie”.
„Jest w transie i chyba nic nie czuje”.
Znaleźliśmy tę minitrampolinę,
a także widoczne wyżłobienia w betonie,
które ta trampolina pozostawiła.
Na trampolinie był widoczny osad soli,
ponieważ chłopiec bardzo się pocił.
To nie była już żadna zabawa.
Był torturowany na tej trampolinie.
WIELKI DZIEŃ DLA ZŁA
Dziennik Ruby potwierdzał zeznania chłopca.
Linijka po linijce zapisano to, co on wcześniej nam opisał.
Z zapisków wynika, że Ruby robiła to „z miłości”,
by odpędzić złe duchy.
Widać tu wpływ Jodi.
„Duch wyraźnie powiedział Jodi:
»Decyzje tych dzieci nie mogą zrujnować ci życia«”.
15 LIPCA 2023
Ruby pisała też o tym, że chłopiec już raz uciekł
i było to w środku nocy.
„Boże! Ojcze! Potrzebujemy cudu.
Wskaż nam, gdzie jest chłopiec”.
„Zrobiłam, o co prosiłeś.
Chroń mnie, chroń Jodi, chroń nas”.
Wtedy jednak nie pukał do żadnych drzwi.
Próbował dotrzeć do centrum Ivins, gdzie widoczne były światła.
„Starałam się pokonać jak najwięcej drogi,
ścigając się ze słońcem i z diabłem.
Nagle dojrzałam chłopca idącego poboczem”.
Najgorsze tortury zaczęły się po tym,
jak chłopiec uciekł i został złapany.
Zaczęły go wiązać.
Próbowały różnych metod.
Przywiązywały go do Ruby i do ciężarków.
W końcu uznały,
że najskuteczniejszym sposobem na skrępowanie chłopca
będzie skucie kajdankami jego nadgarstków i nóg,
położenie go na brzuchu
i związanie sznurem obu kajdanek.
Wtedy doznał najcięższych obrażeń,
bo leżał w tej pozycji całymi godzinami.
Jak bardzo zdeprawowany musi być dorosły człowiek,
by zrobić coś takiego dziecku?
30 SIERPNIA 2023 GODZINA 10.46
Tak?
Dzień dobry.
Czy mógłbym pana prosić o dwie rzeczy?
O co chodzi?
O zawiezienie mnie na najbliższy posterunek policji.
To właściwie wszystko.
Jodi i Ruby zawsze mówiły mu, że za to, co zrobił, pójdzie do więzienia.
„Dziś od paru godzin szaleje.
»Nie zmienię się! Zabierzcie mnie do więzienia«”.
Jest głodny i mówi, że…
to wszystko jego wina.
Przez tę ogromną manipulację
te dzieci wierzyły, że należy im się kara
i nie zasłużyły na bezwarunkową miłość, jaką powinien zapewniać im rodzic.
Jodi tam teraz jest?
- Tak. - Dobra.
Jodi Hildebrandt tam jest.
Rozumiem.
Wkrótce może tu po niego przyjść.
Przyślijcie tu szybko funkcjonariuszy.
To…
naprawdę zła kobieta.
Policjant jadący do tego wezwania
zauważył samochód jadący drogą.
Domyślił się, że to może być Jodi Hildebrandt,
która szuka tego chłopca.
Kiedy Jodi go zatrzymała i zapytała, czy natknął się na jakiegoś chłopca,
zorientował się w sytuacji i odparł:
„Nie widziałem, ale jeśli go zobaczę, to dam pani znać”.
Mówiła, że mieszka tam.
Powiedziałem jej, że właśnie rozmawiam z przełożonym.
Myślę, że po zauważeniu policjantów Jodi wróciła do swojego domu,
zabrała sznur i kajdanki, z których uwolnił się chłopiec,
zaniosła je do prywatnego schronu,
włożyła do dolnej szuflady i zamknęła pomieszczenie.
To pomieszczenie, do którego ponoć nie znała szyfru.
Ta wnęka jest zamknięta od lat.
Zapewne zrobiła to, bo wiedziała,
że to jest bezpośredni dowód na jej udział w tym przestępstwie.
ZAKŁAD KARNY PURGATORY
DZIEŃ PO ARESZTOWANIU
Oni polują na czarownice.
NAGRANA ROZMOWA
Diabeł prześladuje mnie od lat.
- Znasz moje serce. - O co cię oskarżają?
O znęcanie się nad dziećmi.
SZERYF HRABSTWA WASZYNGTON
Poważna sprawa.
Dorosłym trudno jest zrozumieć,
że dzieci mogą być pełne zła
i jak wiele trzeba, by to zwalczyć.
Ale żadna dorosła osoba nie potrafi spojrzeć prawdzie w oczy.
Została minuta rozmowy.
Dzieci zostaną na trzy dni w szpitalu.
Dziwne.
To nie jest konieczne.
Próbują to wyolbrzymić.
Przekroczono czas rozmowy. Do widzenia.
W areszcie Ruby nadal wierzyła,
że Jodi jest osobą wybraną,
która przekazuje jej słowa od Boga.
Biedna Jodi. Źle rozumieją jej intencje.
Ryzykuje dla ludzi, a oni potem mają do niej pretensje.
To po prostu straszne.
Straszne.
Wiesz, każdy Joseph Smith,
każdy wspaniały mąż Boży, był nierozumiany.
Nikt nie chce poznać prawdy.
Bo te dzieciaki…
Duch mi powiedział, że to sprawka diabła.
Widziałeś go.
Widziałeś, jak mnie nieustannie atakuje.
„Chłopiec mówi, że czci diabła.
Uznałyśmy, że tych zachowań dzieci nie zdołamy tu opanować”.
Dziennik opisuje, jak Jodi szykuje dom do sprzedaży.
„Dzieciaki nie mają pojęcia, jakie ponosimy dla nich ofiary”.
Znaleźliśmy dokumenty wskazujące na to,
że Jodi kupiła kilka hektarów ziemi na pustyni w Arizonie.
Kupiła też dwa traktory, żeby dzieci mogły pracować.
„Zabiorę dziewczynkę do chłodnego domu, może siedzieć w spiżarni.
Dzieci pomyślą, że wygrały.
Że mają to, czego żądały, i się odprężą.
A my nagle porzucimy je na pustyni niczym gorące kartofle”.
To najokrutniejsza forma tortury:
powoli odbierać człowiekowi to, czego potrzebuje.
Ale Jodi i Ruby były wówczas tak bardzo nieczułe na ludzką krzywdę,
że chyba nic by ich nie powstrzymało.
2 GRUDNIA 2023
NAGRANA ROZMOWA
Ostatni raz rozmawiałaś z nią tamtego dnia?
Tak, kiedy nas aresztowano.
Umieszczono nas w osobnych celach i więcej się nie widziałyśmy.
Wtedy coś we mnie pękło.
Zrozumiałam, że ona nie była szczera.
Po kilku miesiącach wyglądało na to,
że do Ruby zaczęło docierać, co tak naprawdę się wydarzyło.
Wierzę, że Bóg pomógł uwolnić dawną Ruby,
jeśli można tak to ująć.
Tak. Bez dwóch zdań.
To była zarazem najdziwniejsza
i najcudowniejsza boska interwencja.
Zostałam odizolowana od Jodi,
więc nie muszę jej słuchać.
Dzięki temu, że zabrano ją ode mnie,
zrozumiałam wiele rzeczy.
Może to zabrzmi szalenie
i nadal nie wiem, czemu tak czuję,
ale odnoszę wrażenie, że ktoś chciał mnie wrobić.
Wiem, że to brzmi niedorzecznie.
Nie powinnam tu być, bo nie zrobiłam nic złego.
Wyraźnie było widać, że Jodi nie czuje się winna.
Mówiła rzeczy typu:
„Nie skrzywdziłyśmy tych dzieci. Same to sobie zrobiły”.
My tego nie zrobiłyśmy.
Te rany ze zdjęć – to wszystko jego sprawka.
Skrępowałyśmy go.
Ale on potem się wiercił i sam poranił.
To nie byłyśmy my.
Jodi wszystkiemu zaprzecza i mówi, że jest niewinna.
Byłam w szoku.
Zaczęłam łączyć wszystkie fakty
i zrozumiałam, jaka byłam łatwowierna.
Dobry Boże,
ile władzy dałam tej osobie,
nie zdając sobie z tego sprawy.
Zagubienie nie usprawiedliwia przestępstw.
Żeby było jasne: to Ruby popełniała te przestępstwa,
a Jodi nią manipulowała i nakłaniała ją do ich popełniania.
Jedno i drugie to prawda.
GRUDZIEŃ 2023
Procesy w sprawach o znęcanie się nad dziećmi
są trudne dla ofiar
i robimy wszystko, by je chronić.
Zaproponowaliśmy ugodę:
przyznanie się do czterech z sześciu zarzutów,
a każdy z nich niósłby za sobą karę więzienia.
TERAPEUTKA PRZYZNAJE SIĘ DO WINY
Obie przyznały się do winy.
Obie kobiety oskarżono o to samo, ale która z nich ponosi większą winę?
Adwokat Franke wydał oświadczenie, w którym twierdzi,
że Jodi Hildebrandt odizolowała Ruby od rodziny
i wypaczyła jej moralność.
Proszę powstać.
Przewodniczy sędzia John J. Walton.
Proszę usiąść.
Witam w sądzie okręgowym.
POSIEDZENIE WS. WYMIARU KARY
Czy pani Franke chciałaby zabrać głos?
Tak.
Przez ostatnie cztery lata słuchałam rad i wskazówek,
które doprowadziły mnie do mrocznych urojeń.
Mało kto podważał tę moją wypaczoną wersję świata,
a gdy ktoś to robił, odcinałam się od niego.
Uwierzyłam, że świat jest zły.
Ruby wyglądała na…
skruszoną.
Przynajmniej ja tak myślałam.
Sąd wznawia posiedzenie. Proszę usiąść.
Pani Hildebrandt?
Naprawdę kocham te dzieci.
Pragnę, by wyzdrowiały fizycznie i emocjonalnie.
Modlę się o to, by doszły do siebie i wiodły piękne życie.
Nie potrafiło jej przejść przez usta to,
że wyrządziła tym dzieciom krzywdę.
Że zabrała je do siebie i je torturowała.
To, co zrobiłyście tym dzieciom, i wasza filozofia ich wychowania
są oderwane od rzeczywistości, wszelkich standardów przyzwoitości,
a nawet zdrowego rozsądku.
Wyrok brzmi: cztery kary po 15 lat więzienia
odbywane kolejno po sobie
za każdy z czterech zarzutów dotyczących znęcania się nad dziećmi.
Miałam się przeprowadzić, a wylądowałam w więzieniu.
Pomyślałam: „Co do licha?”.
Od pięciu miesięcy modlę się i proszę Boga, by mi to wytłumaczył,
pomógł mi to zrozumieć.
Powiązałam to z moim błogosławieństwem patriarchalnym.
Jego pierwszy akapit głosi:
„Siłą twojego przykładu i słowa
będziesz narzędziem w ręku Pana,
niosąc ludziom ewangelię”.
Płakałam chyba przez godzinę, bo wszystko nabrało sensu.
Powiedziałam sobie: „Z radością idę do więzienia”.
Jodi zapewne myśli, że to wszystko jej zasługa.
Tak jak przemocowy ojciec, który uważa, że „hartuje” swoje dzieci.
Jest teraz tam, gdzie powinna być.
Cykl musi się zakończyć.
To nie mogłoby się wydarzyć gdzie indziej.
W Utah chroni się swoich.
Tutejsi wierni chętnie podążają za swoimi przywódcami duchowymi,
bez zadawania zbędnych pytań.
A Jodi jakimś cudem przekonała tych ludzi,
że jest przywódczynią.
Należę do tego kościoła i uważam, że to obrzydliwe,
że ktoś wykorzystał do własnych celów
coś, co niesie dobro wielu ludziom,
i przemienił w coś złego i toksycznego.
Bo to jest opowieść o ekstremizmie religijnym.
I dlatego Jodi stanowi zagrożenie.
Szuka wpływu i władzy nad ludźmi.
Nakłania ich do czynów szkodliwych dla nich samych
i dla społeczeństwa.
STANOWY ZAKŁAD KARNY
Często zastanawiam się nad tą dramatyczną przemianą w jej życiu
i ciekawi mnie, czy nadal próbuje wciągać ludzi
w ten mroczny świat, w który wciągnęła tyle innych osób.
Myślę, że jest skrajnie niebezpieczna.
Gdyby wyszła zza krat i miała możliwość wpływania na ludzi,
znalazłaby na to sposób i znów to robiła.
Powtarzał się u niej ten sam wzorzec manipulacji i typ ofiar.
To nie zakończyło się po Jessi
i teraz też się nie zakończy.
Jodi lubi mieć władzę i tego najbardziej bym się obawiała,
gdyby kiedyś wyszła na wolność.
Te słowa są dość jasne
i brzmią:
„Najsilniejszym przesłaniem jest moc twojego przykładu”.
A jaki może być lepszy przykład od niesprawiedliwej odsiadki w więzieniu,
by potem móc głosić ewangelię?
I to właśnie zrobię.
JODI I RUBY ODBYWAJĄ WYROKI 4 DO 30 LAT WIĘZIENIA.
DŁUGOŚĆ ODBYWANEJ KARY LEŻY W GESTII STANOWEJ KOMISJI DS. ZWOLNIEŃ WARUNKOWYCH.
W 2023 ROKU KEVIN FRANKE ZŁOŻYŁ POZEW O ROZWÓD Z RUBY.
PRZYZNANO MU PEŁNĄ OPIEKĘ NAD MŁODSZYMI DZIEĆMI PARY.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz