Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Aí, mamá!
- Mira! - Pásama!
Grazas.
Sabes como lles chaman nos Estados Unidos?
Fran...
...cesas.
- Francesas! - Pásama, parvo!
Teu pai sempre dicía que,
nos Estados Unidos, saben moito mellor.
Mais non é certo.
E para quen é esa?
Para papá, que está no ceo.
Vouche botar crema solar.
Sabes xogar? Ó fútbol non, iso seguro.
Por aquí!
Non me toques!
Tranquilos.
Que che pasa?
Toleaches?
Merda.
Síntoo.
SEGURIDADE PORTAS
CATRO ANOS DESPOIS
Enténdoa, eu tampouco te chamaría.
Esquéceo. Chámaa.
Non sei se podo.
Veña.
A cita é pronto.
Señora Wulf, son Eral Güney,
o xornalista da rede de investigación Clarativ.
Teño materiais novos
sobre o que lle pasou en Afganistán.
Sei que non quere falar máis diso,
pero axudaríame moito se puidese mirar un vídeo.
Mandeillo por correo.
Recoñece a alguén? Agardo...
HOTEL SEARNA, ISLAMABAD
Josh?
Tes que quedar comigo, vale? Non quero que te perdas.
Terei unha luva de béisbol nos Estados Unidos?
- Si. - E un cuarto propio?
- Tamén. - E unha PS5?
Bo intento.
Diso nada.
CONSULADO XERAL DOS ESTADOS UNIDOS DE AMÉRICA
Bo día. Preparen o pasaporte.
POLICÍA
GARDEN OS OBXECTOS PROHIBIDOS NOS ARMARIOS
Saquen todo o de metal dos petos.
Déixennos nas bandexas. Grazas.
Os móbiles aquí. Chaquetas por separado.
Saquen todo o de metal dos petos, por favor.
Seguinte.
Podo mirar na mochila?
- Claro. - Vale.
Seguinte. Alemán ou inglés?
Alemán.
Veño por un visado de traballo H-1. Sara e Joshua Wulf.
Coleguiña, es estadounidense. Como estás?
- Ei, que tal? - É tímido.
Vale, todo listo.
Aquí ten o número. Chamarana.
Se che preguntan "que tal?", tes que contestar "ben".
E se non estou ben?
Iso non importa.
Non queren saber se estás ben ou non.
Con só dicir "ben", chega.
Chegamos.
Papá só falaba inglés ou tamén sabía alemán?
Só inglés.
Cando falaba alemán, facía moita graza.
Sabes por que?
"Imos almorzar mañá? Pola mañá, meu amor?"
Viviremos onde vivía papá?
Si, moi preto.
B117, mostrador seis.
Podes sentar?
- Josh! - Quero xogar ás agachadas.
Que fas?
Síntoo.
- Quero xogar ás agachadas! - Xa chegou.
Veña, imos preguntar, vale?
Desculpe, creo que nos esqueceron.
- O B93. - Facemos o que manda o ordenador.
Levamos tres horas esperando. Veño cun rapaz.
Hai un parque máis adiante.
Unha PlayStation!
Podo esperar aquí, mami?
Un anaco. Se nos chaman, non escoitaremos.
Podes virme buscar, mamá.
Vale, en dez minutos. E non quero máis queixas, vale?
Vale!
Vou tomar un café.
ESTADOS UNIDOS DE AMÉRICA A TERRA DAS HISTORIAS
B93, mostrador seis.
Josh?
Non temos tempo para xogar agora.
Josh.
Josh, non ten graza, tócanos.
Joshua!
Josh?
Josh!
Inglés?
- Alemán? - Alemán.
- Que pasou? - Non atopo o meu fillo.
Deixeino no parque, creo que está xogando ás agachadas.
- Poden mirar aí dentro? - Espere aquí, por favor.
Seguro que está no corredor ou no baño.
Non. Podemos mirar dentro?
E por que o deixou só?
Non é iso, fomos ó parque...
Agarde. Non me permiten abrir esa porta.
Ademais, é polo seu propio ben,
os americanos tómano moi en serio.
Por favor, veña comigo.
Quero falar co encargado.
Cal é o problema?
Sr. Kynch, síntoo. Provocou un incidente.
Encárgome eu, grazas.
Eric Kynch, encargado rexional de seguridade.
Sara Wulf.
- Sarxento de artillería Donovan. - Señora.
- Non atopa o seu fillo? - Iso é.
- Como se chama? - Josh. Ten seis anos.
- Nestas oficinas? - Si.
Bote unha ollada.
Josh?
Non teña medo, señora Wulf.
Non hai lugar máis seguro.
Canto estivo no parque?
Non o sei. Cinco minutos?
Levabamos tanto agardando que estaba bulindo.
Merda, por que o deixei?
Teño unha filla. Aileen.
Ten oito anos.
Ás veces precisamos un descanso.
Non se culpe.
Atoparémolo.
Grazas.
Desapareceu un rapaz de seis anos.
Chámase Josh. Acudan ó mostrador de información.
Desapareceu un rapaz...
Non sei onde máis puido ir.
Sairía dalgún xeito?
Non hai máis saídas.
Se tivera chegado ós mostradores, saberiámolo.
Comprobareino.
Hai...
Hai outra saída.
Había un home e unha muller aquí, deulle unha bolsa.
Soa raro, pero a muller pasou e miroume estrañada.
Parecía que estaban escondendo algo.
E se meteron aí a Josh?
Pode abrir a porta?
Non podo. É unha zona de alta seguridade.
E se están implicados? Ten unha filla.
Sabe o que pode pasar cos rapaces.
- Que pasou? - Podemos falar en privado, por favor?
Si.
AXENTE DE SEGURIDADE
Forzas especiais, experiencia en combate...
É veterana.
Grazas polo seu servizo.
- Cando estivo en Afganistán? - Ata o 2017.
Que pasa co meu fillo?
Solicitou un visado para os dous,
pero só chegou vostede esta mañá.
Que? É un chiste? Claro que o meu fillo veu comigo.
Aquí non pon iso.
A lista está mal. Viñemos os dous.
Vírono, falou co home do mostrador.
Falei con el. Ninguén o viu.
Vostede estaba alí, viuno!
Non vin rapaz ningún, señora.
Entón o meu fillo non estaba aquí?
Iso é o que parece.
Hai cámaras por todas as partes. E os vídeos de seguridade?
Xa os mirei. Só está vostede.
Imposible. Quero ver os vídeos.
Chámame mentireiro?
Sarxento, por favor.
Non ten sentido. Quero falar coa policía alemá.
Naturalmente. Xa os informamos.
Son Eric Kynch. A señora Wulf quere falar con vostede.
Schirmer.
Trátanme coma se estivese tola. Cheguei co meu fillo pola mañá.
Agora din que nunca estivo aquí. Podería vir?
Señora Wulf, informáronnos da situación.
Non temos autorización para entrar no consulado.
Que di?
O consulado é extraterritorial.
Seino. Que quere dicir iso?
As autoridades alemás non teñen xurisdición.
É coma territorio americano.
Saia polo de agora. Sempre traballamos...
Se saio, non me deixarán entrar outra vez!
Non o volverei ver.
Señora Wulf, ten que calmarse.
Os meus compañeiros estarán na porta en dez minutos.
Señora Wulf, prométolle que seguiremos cooperando...
Ei!
- Señora, cálmese. - Non marcharei sen el!
Non sei que lle pasou, pero non estivo aquí.
Señora Wulf, por favor!
Ben?
Ben.
Tranquila.
Está estresada, enténdoo.
Espere nesta sala ata que chegue a policía alemá.
O sarxento quedará con vostede.
Deséxolle o mellor.
Sente, por favor.
Recibido.
Quede aquí. Non se mova.
- Diga? - Ola, mamá. Son eu.
- Sara? - Estou no consulado de Frankfurt.
- Axúdame. Josh desapareceu. - Que?
Chama as autoridades, a prensa e a policía.
Alguén secuestrou a Josh e están a cubrilo.
Mamá?
Sara, estás tomando a medicación?
Que ten que ver iso con nada?
Sabes que estou ben. Por que dis iso?
Sara, podes pasarlle o teléfono a alguén do consulado?
Expliqueiche que...
Sei o duro que é para ti, pero teste que calmar.
Dime que pasou. Onde está Josh? Sara...
Pasar isto é dificilísimo. Imposible.
Eu non o conseguín nin en dúas horas.
Sarxento.
Pode descansar.
Xa me encargo eu.
Algún problema?
Non, todo ben.
Ben.
Josh?
PLANO DE EVACUACIÓN
CUARTO PARA VISITAS
Axuda!
Cala.
Vale.
Inglés? Alemán?
Alemán.
Senta.
Viches un rapaz desta altura con pelo negro?
Que?
Xoias en bolsas.
Quen es? Que fas aquí?
Señora?
Señora!
Eu non estou.
As cousas que pediu.
Está ben?
Non.
Outra vez sen froita?
Ceo, non podo vivir con esta merda.
Falarei co supervisor das visitas.
Grazas.
Que dixo dun rapaz?
Meu fillo desapareceu hai dúas horas.
Creo que o secuestraron no parque.
Falou con seguridade?
Creo que foi alguén do consulado.
Viches un rapaz pequeno?
Non.
Pois a min tampouco.
Como chegou ata aquí?
Hai cámaras por todas as partes, con portas e persoal.
Adestráronme.
Que é? Axente secreta?
Antiga soldado.
- Cóidate. - Podo axudala!
Precisa alguén que coñeza o lugar. Levo case dous meses aquí.
Podo axudala a quedar para buscar o seu fillo.
Se me axuda a saír de aquí.
OITO MORTOS EN TIROTEO EN AFGANISTÁN
Lémbroo. Unha escaramuza nun hospital, non?
Si, un equipo americano e alemán caeu nunha emboscada. Oito mortos.
Só sobreviviu Sara Wulf, pero quedou ferida pola metralla.
Adestrada en combate corpo a corpo. É das forzas especiais?
Retirouse. A súa unidade chamábase "Fernspäher".
De recoñecemento, sixilo, infiltración e extracción.
Dubido que sexa perigosa.
Pode que estea tola, pero non será perigosa.
Aínda así, non podemos deixar unha soldado nas instalacións.
Cónsul xeral, se damos a alarma oficial,
meterana no cárcere,
non poderá traballar...
É duro recuperarse do que pasou.
Só é unha nai asustada.
Atópea, e que non se saiba.
Entendido.
- Si. - Onde está?
Síntoo, non a vexo nas cámaras.
Chámome Sara.
Irina.
Apágao!
Póñoa alta para que non nos escoiten.
Tes internet?
Non, leváronme a SIM.
Hai unha intranet inútil
e o Wi-Fi ten seguridade tripla con WPA3 sen SSID.
Estudei informática en Suíza.
Es refuxiada política?
Algo así.
Para que che fago falta?
Estás protexida, non encerrada.
Non podo saír do consulado.
Por que me atacaches?
Fixo moitas preguntas. Entón que?
Temos un trato?
Si. Trato.
Non fai falla. Só ten que sacarme de aquí.
Que máis hai aquí?
Almacéns e cuartos para visitantes, pero non hai ninguén máis.
E nos demais edificios?
Ás veces déixanme ir ó ximnasio e á cafetería.
Sempre con escolta. Precisan tarxeta de acceso.
De camiño, vin despachos e salas de adestramento.
E a gardería para fillos do persoal.
Tamén hai un túnel a un almacén enorme.
Fan envíos a outras embaixadas.
Pois iremos alí.
- Que mira? - Nada.
Vamos.
Por que ó almacén?
É a única forma de saír sen que te vexan.
Espero que aínda non o levasen.
Quen?
Dous que traficaban cunha bolsa.
A muller entrou neste edificio.
Creo que tiveron algo que ver coa desaparición.
Rapaz secuestrado no consulado, xente traficando con bolsas...
Todo o sentido do mundo, si.
- Guíame. - Precisamos unha tarxeta.
Si, recibido.
Ei!
Merda, matouno?
Diso nada. Bótame unha man, veña.
Espertará pronto. Cólleo polo pé.
Veña.
Por aquí.
É vostede unha máquina de pelexar.
Mira que non veñan.
Foi moi sinxelo.
Xa tería que estar montada. Pecha a porta.
Equipos de busca, saídas pechadas...
Xa nos terían que ter visto nas cámaras.
E notar a rota.
Hai algo raro.
- Isto leva ó almacén? - Si.
Vén alguén. Rápido.
Que foi?
Tranquila.
Se ten algún problema, cóntemo agora.
Vale.
Un rapaz aquí?
Sara, pénseo ben.
Non pode rexistrar todo o consulado.
Sabe o grande que é? Ola?
Veña, veña.
O último camión marchou á unha. Josh desapareceu ás dúas.
Non puideron levalo aínda.
O seguinte sae nunha hora. Teño que quedar aquí.
E que pasa comigo?
Sacarémoste no seguinte camión, e...
Que foi?
UNIVERSIDADE GLENVALE
Agarda.
Que fai? Non pode...
Vaia.
Ai, si.
Todo foi por isto. Drogas.
Temos que liscar.
Temos que quedar aquí, onde están os camións.
Isto cámbiao todo.
Prometeumo! O plan non era así!
A equipaxe diplomática non pasa por aduanas.
As drogas, o cambio... Non é coincidencia.
Josh vería algo. Teño que falar co xefe de seguridade.
Como me sacará de aquí?
Xa non podo.
- Que? - Teñen que resolver isto antes.
- Se foxes agora, será un caos. - Pero...
- Teño que atopalo. - Non ten sentido!
E se non estaba aquí?
Este xoguete é seu. Estivo aquí.
Iso non demostra nada.
Si que o fai.
Estivo aquí.
Síntoo, Sara.
Parece unha tola.
Boa sorte.
- Non! Sáqueme! - Teño que atopalo!
E unha merda! Non está...
- Non me toque! O seu fillo non... - Sei o que vin, vale?
Nin se che ocorra. Quen es?
Una meniña rica oprimida? Diso nada.
Toleou.
Quen é?
Xa vou.
Que fai? Pare!
Sara!
E a memoria?
Sara, axúdeme!
Sa... Sara, socorro!
Sara, coidado! Sara!
Queríanme matar!
Xa estarías morta.
Queríante secuestrar.
Irina, quen son? Que hai na memoria?
Teño que saír de aquí.
Aí hai dous feridos. Tentaron secuestrar...
Síntoo moito.
Síntoo.
Limparei o cuarto.
Señora Wulf.
Son a cónsul xeral Deborah Allen.
Como está?
Meu fillo desapareceu esta tarde.
Din que nunca estivo aquí.
Atopei drogas.
Dous homes tentaron secuestrar a Irina, a muller do cuarto.
Creo que está conectado...
Que?
Chamounos súa nai.
- Está moi preocupada. - Miña nai?
Di que padece un trastorno por estrés postraumático
con episodios de psicose e desvaríos.
Tratárona nun hospital.
Sufriuno ó ser ferida en Afganistán.
Tamén mataron alí o pai do seu fillo, non?
Non ten nada que ver con isto.
Estamos a perder o tempo.
Temos que atopalo. Sóltenme.
Señora Wulf, fuxiu da custodia preventiva.
Atacou un garda de seguridade.
Non hai rastro dos supostos secuestradores e ninguén os viu.
Pero Irina demostrará...
Agora mesmo, só un dos cuartos para visitas está ocupado.
Esa persoa non se chama Irina.
Que?
O sarxento Donovan falou con ela.
Di que non sabe nada dun ataque e que non a coñece.
Iso é imposible. Donovan minte.
Hai cámaras de seguridade. Esixo ver os vídeos.
Falamos cun psicólogo.
Ás veces, o cerebro engánanos
se rexeita procesar unha experiencia traumática.
Súa nai di que houbo outro incidente
no que agrediu a alguén.
Diso fai moito tempo.
E tratáronme. Medícome, estou ben.
Non pretendemos botarlle a culpa. Só queremos axudala, señora Wulf.
Tente lembrar.
Pasaríalle algo a Josh?
Non.
Estará reprimindo algún incidente?
- Non. - Puido perdelo?
Non, non o perdín de vista.
Vin hoxe con el. Non son imaxinacións miñas.
Aínda está baixo os efectos dun sedante.
Non deliro. Sóltenme!
Pola mañá, as autoridades alemás virán para levala a un hospital.
Solucionarano todo alí.
Sóltenme! Non son imaxinacións miñas!
Vin con Josh! Josh!
- Que veña unha enfermeira logo. - Como desexe.
Josh...
Tapárono todo.
Que?
Donovan, o axudante do xefe de seguridade, interrogoume esta noite.
Non dixo nada das drogas.
Non quería saber nada de vostede nin dos traficantes.
Esta mañá levoume de volta ó cuarto.
Os homes non estaban.
Limpárano todo.
Por sorte, non atoparon a bolsa.
Non está tola.
Aquí pasa algo.
Vamos.
- Non sei se es real. - Como que non sabe se son real?
Din que non existes. Que non saben quen es.
Non podía confiar en vostede.
Non me chamo Irina. Chámome Kira Wolkowa.
Eramos unha das familias máis ricas de Belarús.
Meu pai branqueou cartos.
Moitos cartos.
A verdade, era un criminal, coma moitos do goberno.
Pero cando cambiou á oposición, espantounos.
E matárono.
Se non chegara á embaixada americana de Minsk,
sería a seguinte.
A memoria ten todas as probas.
Quérena de volta.
Por que Frankfurt?
A CIA sacoume do país.
Pensei que me levarían ós EUA,
pero deixáronme aquí.
Non fixeron nada, levan dous meses a darme escusas.
Hai dous días, Donovan pediume o pasaporte.
Entón vin que pasaba algo raro.
Conseguiron meter xente
para matarme.
Vin os vídeos de seguridade.
Estaba a falar soa.
Non cre que sexa real? Vale.
- E isto tampouco? - Que fas?
Nada. Non é real.
Para, hostia!
Benvida.
Pola ventá. Nos corredores hai cámaras.
Seguro que é mellor ir por fóra?
Non.
- Xenial. - Veña.
Non sei que está a pasar
nin que relaciona as drogas e os secuestradores con Josh,
pero seguro que Donovan si.
Pero non podemos velo.
Hai que atopar os donos da bolsa. É a nosa única pista.
Podes...?
A Conferencia Bilateral de Economía continúa en cinco minutos.
Participantes, vaian ó auditorio un.
Seguridade.
Bo plan, Sara.
ENFERMERÍA
Merda.
O título da seguinte diapositiva, "Conectar negocios cos mercados globais",
non é só unha declaración...
BOLSA DE XIMNASIA AZUL ATOPADA. PARA RECUPERALA...
...MD.
É a intranet do consulado. A ver se non tardan.
Vai todo ben?
E se teñen razón?
Parvadas.
Cría que o controlaba coa medicación,
pero volvo ter flashbacks.
Volveron as imaxes.
É luz de gas.
O que me facía meu ex. Manipulábame todo o tempo.
Convencíame de cousas que non eran certas
ata que non sabía o que era real e o que non.
Sei que non é o mesmo, pero...
Golpéese o pulso con isto.
Sentilo axudábame.
Non é así.
Grazas.
Tes algún plan?
Cando rematemos.
Quero ir a Boston. Alí hai unha comunidade de opositores.
Coa súa axuda e o do USB, queremos tentar liberar outros disidentes.
Miña nai xa está alí.
Non a vexo desde hai un ano.
E vostede?
Por que vai ós Estados Unidos?
Unha empresa de seguridade ofreceume traballo.
Si...
Máis diñeiro, un futuro...
Buscan antigas soldados.
É un comezo novo.
Aquí non aguantaba máis.
Case nin teño tempo para Josh.
E vivimos con miña nai.
Uf.
Xa.
Fai o que pode, pero...
Tamén quero que Josh coñeza a súa familia.
Seu pai era estadounidense.
Era?
Morreu.
En Afganistán.
Síntoo.
Descubrino no hospital cando estaba embarazada.
Josh é o meu milagriño.
Un milagrón.
Contestaron.
Non é un nome real. Quere quedar xa.
Aquí?
Moi perigoso, é un lugar público.
E onde? Na cafetería ou algo así?
Xusto.
Sara, era sarcasmo. Espere!
- Non contarán con que esteamos alí. - Toleou.
Habería que pasar polo medio do consulado.
Non polo medio.
Pasa.
Merda!
Chama a Donovan. Vou recoller a miña filla.
Agora mesmo.
Están a buscala.
Por todas as partes.
E o meu fillo?
Pelo marrón, uns seis anos? Chámase Josh?
Déame a bolsa e direillo.
Non tes nin idea.
Só queres a mochila.
Que? Non.
Xa. Sei que mentes.
Canto valerán as drogas? Douscentos mil?
Se non chegan ó seu destino, terás problemas gordos.
Que quere?
Axúdame a atopalo.
Díxenlle todo o que sei.
Se es importante para quen che paga, terás autorizacións.
Para quen traballas? A CIA? A NSA?
Informática?
Si.
Preciso planos do complexo e unha tarxeta de acceso.
- Imposible. - Si?
Se queres a bolsa, pensa algo.
Espere aquí 20 minutos e marche.
Antes, non.
Vémonos no baño dos homes.
Teño que facer pipí.
SEN SINAL
Ten que ser broma.
Que graza. "Cerealiños."
Diga?
Xefe, temos un erro no sistema.
Vale. Ceo, temos que marchar.
Síntoo, papá ten traballo.
- Hai que recoller as bandexas. - Agora non.
Merda.
Faltou pouco.
- Habería que falar con el? - Diso nada.
Non sabemos que pasa.
E iso?
Devolvereillo cando todo isto remate.
Eu...
Creo que é cousa das drogas.
Non é por Josh. Volta ó comezo.
Atoparémolo.
Si.
Chegan tarde. Veña.
Conseguín piratear o servidor.
Os informáticos están traballando, tardarán unha hora
en recuperar as cámaras.
- Plano e tarxeta. - Tarxeta. Ben.
O almacén.
- Que é isto? - O centro de recreo.
E isto?
A NSA e a CIA. Devólveme as cousas?
- E estas? - Celas de detención.
Nunca fun, pero din que deixaron de usalas trala guerra de Iraq.
Servirían para un rapaz?
Cre que a CIA secuestrou o seu fillo nunha conspiración?
Shhh.
- Só quero o meu. - Que sabes de Donovan?
- Por que? - Non che importa.
Só en un musculiños con desvaríos de influencer.
Unha vez colgou o sistema por xogar en liña.
E ademais mentiu.
Onde ten o despacho?
No segundo piso deste edificio.
Ben. Dálla.
- Tíñana aquí? - "Tíñana aquí?"
Terei que explicar o da tarxeta. Onde?
Suxeita isto.
Vale.
- Parecerá que pelexaches duro. - Ben.
Pensa que Donovan ten algo que ver coa desaparición?
Espero atopar algo no...
Merda.
Onde nos vemos? No despacho ou no posto un?
Cago na...
Que buscamos?
Algo sobre os secuestradores ou Josh.
MARINE E ADICTO Ó GOLF
De onde saca o diñeiro? Mira os correos.
Busca o meu nome.
SEN RESULTADOS
Merda.
- Que fas? - Buscar nos arquivos do sistema.
Isto é...
Que hostia é iso?
É a miña nova empresa.
SEÑOR DONOVAN: ENVÍO O CONTRATO DE SARA
- Conseguiulle el o traballo. - Iso parece.
RESUMO DE ALTA PSIQUIÁTRICA
ANALEPSES SEVERAS DISOCIACIÓNS
Coñecía o seu tratamento.
Quería que viñese.
Vale, enviou a súa información.
A quen?
Nin idea. Non pon o seu nome.
- Vou buscar a cónsul. - Verao no historial.
Use o meu portátil.
Si, cónsul xeral, parece cousa do software.
Nada que ver con Sara Wulf. Segue no hospital.
Revisouno Donovan.
As autoridades alemás recollerana en breve.
- Novas? - Nada.
- Iniciaches sesión? - Deixei a tablet no despacho.
- Pois vai por ela. - Á orde.
- Cre que está metida? - Si, alguén importante.
Alguén que poida manipular vídeos e coar xente.
Aquí está.
Naceu en Wiesbaden... Harvard...
Nada.
Ben. Eric... Eric Kynch.
Consulado de Frankfurt.
Tamén serviu en Afganistán.
Baixa. Agarda...
"Especialista rexional en Islamabad, Pakistán."
- Vou entrar no meu correo. - Por que?
Hotel Searna, Islamabad.
Ese é Kynch.
De que é o vídeo?
Do noso servizo.
É cando morreu Evan.
0175 16589. Vale.
- Toleou? Analizan as chamadas. - Éme igual.
- A quen chama? - A quen me enviou o vídeo.
Güney, rede Clarativ.
- Son Sara Wulf, a do vídeo. - Un pracer...
Un dos homes é Eric Kynch.
- Correcto. - Que sabe del?
Ferírono e tivo que deixar o exército.
Houbo sospeitas de corrupción, pero sempre o exoneraron.
Agora unha fonte di
que foi o responsable da emboscada.
Que?
Merda.
Hai que liscar.
Fáltame unha persoa.
- Con quen fala Kynch. - Non o sei.
Sara, xa!
Vese no espello. Coñéceo?
Non o distingo, non vexo ben a cara.
Teño unha captura mellor. Se...
- Mándea! Grazas. - Señora Wulf?
- Merda... - Que é?
Non a podo abrir.
Déixeme.
Está cargando.
Merda.
Veña.
Vamos, xa!
- Merda. - Por aquí!
Preciso reforzos! Van á cafetería!
Movédevos!
Fóra do medio!
A porta.
- Polo ascensor? - Tarda moito. Ven.
Merda.
Hostia.
Foron por esa porta!
Despexado! Vamos.
Que pasou en Afganistán?
Eramos dous equipos: os americanos e nós.
Atacáronnos a segunda noite.
Neutralizamos algúns deles, pero eran demasiados.
Cando chegaron os helicópteros, todos morreran xa.
Todos menos eu.
Moitas...
Moitas veces, pregúntome por que quedei eu soa.
Non vostede soa.
Josh tamén.
Mire a foto.
Que pensa que fixo Kynch?
Sara?
Quen é ese home?
Saíde! É unha emboscada!
- Seguide! - Movédevos!
- Despexado! - Mirade pola esquina!
Inimigo abatido!
- Temos que volver ó almacén. - Que? Por que?
Xa temos probas.
Donovan tróuxoa aquí e agochoume.
Kynch coñecíaa.
Non sabemos que ten que ver. Hai que falar coa cónsul!
Non ten sentido. Imos ó edificio das celas.
E quen é o da foto?
Sara!
- Que? - Perdémolas.
Revisei a tablet.
Atopou os correos.
Sábeo.
Desculpe.
Coidado co espello!
Que facemos aquí?
Colle o tren a Francia.
Desde París, vai a México.
Poderás entrar nos EUA desde alí.
Ese vai marchar agora. Agóchate na zona de carga.
Non a entendo.
- Dixo que... - Xa sei o que fixo Kynch.
Sei por que estou aquí. É moi perigoso. Tes que marchar.
E vostede?
Estarei ben, vale?
Estarei ben.
Marcha xa.
Atopa a túa nai, queres?
Distraereinos.
Vale.
Ei!
Alto! Quen é?
Ei, que fai?
Señora, isto é propiedade privada!
Non se mova!
Saia do coche agora mesmo!
Detéñase ou disparo!
Sara, para! Alto aí!
Ei, alto! Non se mova!
Pare, non pode pasar!
Alto aí. Queda arrestada.
- Ei! - Que lle pasa?
Alto aí!
Non te vas render?
Merda...
Onde está Josh?
Telo ti?
- Telo ti? - Si!
Téñoo eu.
Está ben.
Por que o secuestraches?
Podías matarme onde quixeses.
Que fora un accidente.
Como o descubriches?
Vin o vídeo.
Reunícheste cun dos talibáns que nos atacaron en Islamabad.
Identifiqueino.
Son a única testemuña viva.
Sei que desvelaches a nosa posición.
Por que?
Non quería facerche nada, Sara,
pero o xornalista apremoume demasiado.
Onde está Josh?
Onde está?
Son o único que o sabe.
Se me disparas, morrerá da fame.
Que vas facer? Os meus homes chegarán decontado.
Atopareino igual.
MAINTEX CONSTRUÍMOS TECNOLOXÍA
AXENCIA NACIONAL DE SEGURIDADE
Josh?
Axente caído!
Está ben?
Perdémola, pero seguramente seguirá no complexo.
Temos que activar a alarma.
Non. Seguiremos os protocolos.
Pero as normas...
Infórmame directamente a min e a ninguén máis.
Repito, explosión no edificio E!
Explosión no edificio E.
Foi ela.
- Por que non sae nas cámaras? - Esquivaríaas.
- Si, cónsul xeral? - Que ocorre, señor Kynch?
Houbo unha explosión.
Non me diga. E o ataque no centro recreativo?
Síntoo, un erro na cadea de mando...
Deixe de mentir.
E siga os protocolos.
Como ordene.
Merda!
Código vermello. Disparade ó vela.
Evacuación de emerxencia.
Veña!
Procedementos de emerxencia.
Vaian ó punto de reunión máis próximo e agarden instrucións.
Atención, evacuación de emerxencia...
Despexado!
Veñan todos!
- Despexado. - Á dereita.
- Non paredes. - Onde imos? Quero ir á casa.
Si, vale...
Aileen?
- Son Sara. Véñote coll... - Como sabe quen son?
- Que lle pasou na cara? - Ah.
Son amiga de teu pai, pediume que te recollese.
Non podo ir con descoñecidos.
Moi ben, pero non son unha descoñecida.
Son unha amiga, prométocho.
Mira, teu pai deume isto.
O señor Coello!
Veña.
Correde!
É unha sala segura. Contoumo papá.
Es moi lista.
Posto un.
Sección A despexada. Equipo Alfa á sección C.
SALA SEGURA CHAMADA ENTRANTE
Non debería estar na sala segura. Estamos evacuando o complexo.
É para vostede.
Eric Kynch.
Embambi, Valerie, Valerushka...
Embambi...
Sara?
Cre que son a coidadora.
Podo falar con ela?
Ceo, é teu pai.
- Papá? - Ola, bichiño! Estás ben?
Si. Vas vir collerme?
Non, perdoa, teño que traballar un pouco máis.
Sara coidará de ti. Irei moi pronto, vale?
Vale. Quérote.
E eu a ti, bichiño.
Que queres?
Que me devolvas a Josh.
- Wulf... - E que confeses.
Deixade o alemán.
A porta é dez centímetros de aceiro reforzado.
Se a voas, poderías matar a túa filla.
- E tardarías moito en tradeala. - Para que?
Para que non se acabe o osíxeno.
Cando volva chamar, quero ver a Josh na pantalla.
Sara?
Sara!
Recibido.
Apagou a ventilación.
- Podemos acendela? - Non.
As unidades son autosuficientes.
Ten que haber outra forma de entrar!
- Queres xogar a outra cousa? - Si.
Vale. Vexo, vexo, algo...
vermello.
Que ocorre, Eric?
- Por que pasou isto? - Vai saír todo ben.
Tranquila, prométocho.
Vexo, vexo...
algo... que é...
verde.
A manta.
Non.
Esa caixa?
Non.
Estás ben?
Moi cansa.
Déitate.
Sara?
E o meu fillo?
Sara, déixea marchar.
Sabe o que fan ás súas costas?
Coñece o pasado de Kynch?
- Por que o di? - Nin idea.
É un corrupto.
Delira.
Causou a morte de oito persoas.
Sabe que son a única que pode incriminalo.
Por iso quixo matarme.
Sara, saia primeiro.
Non quererá que a rapaza morra.
Quero falar con Kynch.
Como?
Vai en serio?
Que queres dicir?
Prefires que morra a ir ó cárcere?
Aileen é inocente. Por que queres matala?
Sei que non poderías facelo, Sara.
Non es unha asasina.
O candil.
Que?
Vexo, vexo... o candil.
Si.
Si, era iso.
Estás ben?
Só pensaba no meu fillo.
Tamén nos gusta xogar a iso.
Como se chama?
Josh. É un pouquiño máis novo ca ti.
Onde está?
Non o sei.
Ven comigo, ceo.
- Onde? - Volve á casa.
Vouna deixar saír.
Pero quero falar contigo.
Aquí. En privado.
Vale, Sara.
Que retrocedan todos.
Vale. Que retrocedan todos.
Retrocedede!
Máis!
Grazas, señora Wulf.
Saia vostede tamén.
Non. Que entre Kynch, como acordamos.
Non che vou facer dano.
Nunca deixarás ir a Josh mentres eu estea viva.
Dá igual que prometa que non falarei.
Di só
que ofrecín moita resistencia.
Cando marches, volverei apagar a ventilación.
Tal como estou, non sorprenderá a ninguén.
Pero promete que levarás a Josh con miña nai.
Prométeo.
Non!
Déixenos marchar.
Sabes que non podo.
Por que o secuestraches?
Era moito esforzo.
Débesme iso, polo menos.
Cometín un erro. Subestimeite.
"É unha loitadora. Nunca abandona."
Dicíamo todo quen te coñecía.
Pero non imaxinei que escaparías do edificio de visitas.
Comezou a saír mal cando viches a entrega da mochila.
Unha coincidencia estúpida,
pero non sabía o que estaba a facer Martello.
Por iso entraches no outro edificio.
Non era parte do plan.
Pero decidín deixar que seguise.
Ata cando coñeciches a Kira Wolkowa,
seguiamos tendo o control.
Os homes entraron como planeabamos,
pero ninguén esperaba que puideses con dous atacantes adestrados
e evitases o secuestro.
O plan foi á merda.
Deixáchelos pasar ti.
Asegurácheste de que me ofrecesen o traballo nos EUA para que viñese.
Agarde aquí. Non se mova.
Sarxento, pode descansar.
E asegurácheste de que puidese fuxir.
Queríasme solta.
Non podemos deixar a unha soldado nas instalacións.
Só é unha nai asustada.
Sabías que faría o que fose para atopar o meu fillo.
BORRANDO OBXECTO
Se desaparecía alguén coma Kira do consulado,
nin ti poderías librarte.
Demasiadas preguntas.
Pero unha antiga soldado solta?
O pandote perfecto.
Poderías disparar á única testemuña do de Afganistán mentres fuxía.
Coma poñerlle o ramo.
Canto cobraches por isto?
Por deixalos entrar.
Por que estás aquí, Sara?
Porque o exército coidou de ti?
Non. Perdiches a cabeza e botáronte.
Non foi así?
Eu traballei coma o demo por eles.
Universidade militar pagada, graduado con honra, e entón... Pum!
Un mísil rebenta o vehículo.
Seis meses despois, din que xa estás ben,
pero non te podes levantar do deprimido que estás.
E din: "Moi ben, pois sente nun despacho."
Calella sen saída. Acéptao ou marcha.
A túa familia ten que se mudar cada dous anos.
A túa filla nunca terá un fogar de verdade.
Nin sequera che pagan o bastante para a súa universidade.
Que lles dean!
Non lles debo nada.
A débeda é deles.
Deles.
Sabes?
Non somos tan diferentes.
Eu fago isto pola miña familia.
Pero destruíches a miña.
Josh non ten pai.
E mataches oito persoas.
Síntoo moitísimo.
Pensei que lles vendera información inútil.
Xa me chegou das túas escusas. Fóra.
Fóra!
Nunca deixarás de pelexar, Sara.
E por iso...
Hostia puta! Sabía que odiaría iso.
Colleume a pistola!
- Estás ben? - Pechádea!
Chamade o médico!
- É unha emboscada! - Saíde!
Despexado, saíde!
Granada inimiga!
Mami?
Explosivo colocado.
Armado.
Cinco...
Catro...
Tres...
Dous...
Un.
ABERTO
Cometín un erro.
Subestimeite.
"É unha loitadora. Nunca abandona."
Dicíamo todo quen te coñecía.
Pero non imaxinei que escaparías do edificio de visitas.
e evitarías o secuestro.
O plan foi á merda.
Deixáchelos pasar ti.
Querías que escapase. Queríasme solta.
Alto! Ó chan!
Onde está o rapaz?
Non abandones agora.
Mami?
Xa está estable. Podémola sacar xa.
Mami.
Mami?
Dádelles un minuto.
Ola, cariño.
Como estás, Josh?
Ben.
Ven aquí.
OITO SEMANAS DESPOIS
Kynch está baixo arresto nos EUA.
Díxomo a cónsul.
E que, ademais de Donovan,
participou o home da recepción.
E Martello? O informático?
Fuxiu o mesmo día e agochouse.
Vaia. Incrible.
Si.
Como estás ti?
Pois ben.
Os médicos din que tiven sorte.
Marcho, chegou o coche.
Verémonos pronto. Que teñas un bo voo.
Grazas. Saúda a túa nai.
- Fareino. Deica logo, psicópata. - Deica logo.
ESTADOS UNIDOS RESIDENTE PERMANENTE
Adeus, mamá.
Cóidate, vale? E coida de Josh.
Fareino. Prométocho.
Seino.
Chamarei cando aterremos.
Que é, mami?
Só un helicóptero.
Podemos marchar xa?
Si. Podemos marchar.
Subtítulos: Marcos Carou Balado