Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Tam, mamo!
- Patrz, tam! - Do mnie!
Dziękuję.
Wiesz, jak mówi się na frytki w Ameryce?
French...
Fries.
- Fries! - Podaj, głąbie!
Tata zawsze mówił,
że w Ameryce smakują lepiej niż w Niemczech.
Ale to nieprawda.
To nieprawda.
A ta dla kogo?
Dla tatusia w niebie.
Posmarujemy cię filtrem.
Grasz? W piłkę też nie umiesz.
Tutaj!
Nie dotykaj!
Chłopaki, spokojnie!
Co z tobą?
Odbiło ci?
Cholera.
Przepraszam.
POZA JURYSDYKCJĄ
AGENCJA OCHRONIARSKA PORTAS
CZTERY LATA PÓŹNIEJ
Ja ją rozumiem. Też bym nie zadzwoniła.
Zapomnij, zadzwoń do niej.
Nie wiem, czy mogę...
Chodź.
Zaraz mamy spotkanie.
Pani Wulf, tu ponownie Eral Güney,
dziennikarz śledczy z Clarativ.
Mam nowy materiał dotyczący tego, co spotkało panią w Afganistanie.
Wiem, że nie chce pani już o tym rozmawiać,
ale bardzo by mi pomogło, gdyby zerknęła pani na nagranie.
Przesłałem je mailem.
Zna pani osoby na nagraniu? Będę wdzięczny...
Josh?
Nie oddalaj się ode mnie. Nie chcę, żebyś się zgubił.
Czy w Ameryce dostanę swoją rękawicę do baseballa?
- Tak. - A swój pokój?
- Też. - A playstation 5?
Sprytnie.
Nie ma mowy.
KONSULAT GENERALNY STANÓW ZJEDNOCZONYCH AMERYKI
Witam, proszę przygotować paszporty.
POLICJA
PROSIMY ZDEPONOWAĆ ZABRONIONE PRZEDMIOTY
Proszę wyjąć metalowe przedmioty
i umieścić je w pojemniku. Dziękuję.
Smartfony tutaj. Kurtki osobno.
Wszystkie metalowe przedmioty z kieszeni.
Następna osoba.
Mogę sprawdzić plecak?
Oczywiście.
Następna. Deutsch? English?
Niemiecki.
Staramy się o wizę pracowniczą H-1. Sara i Joshua Wulf.
Cześć, kolego. Jesteś Amerykaninem. Jak leci?
- Hej, jak się masz? - Przepraszam.
Jest pani zarejestrowana.
Oto pani numerek. Będą wzywać.
Gdy ktoś pyta: „Jak się masz?”, wystarczy odpowiedzieć: „Dobrze”.
A co, jeśli nie mam się dobrze?
To nieważne.
Amerykanów tak naprawdę to nie interesuje.
Po prostu powiedz, że dobrze.
No dobrze.
Tata mówił tylko po angielsku czy po niemiecku też?
Tylko po angielsku.
Po niemiecku wychodziło mu bardzo śmiesznie.
Wiesz jak?
„Jeść jutro rano śniadanie, kochanie?”
Będziemy mieszkali tam, gdzie mieszkał tata?
Tak, niedaleko.
B117, stanowisko szóste.
Możesz usiąść?
- Josh! - Chcę się bawić w chowanego.
Co ty robisz?
Przepraszam.
- Chcę się bawić w chowanego! - Dość tego!
Chodź, dowiemy się. Dobrze?
Przepraszam, chyba o nas zapomniano.
- B93. - Wszystko przechodzi przez system.
Czekamy ponad trzy godziny. Jestem z dzieckiem.
W holu jest kącik zabaw.
Playstation!
Mogę tu zostać?
Krótko. Nie usłyszymy, jak nas zawołają.
To przyjdź po mnie. Proszę, mamo.
Dobrze, za dziesięć minut. Ale wtedy bez narzekania. Umowa stoi?
Umowa stoi!
Pójdę po kawę.
STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI KRAJ OPOWIEŚCI
B93, stanowisko szóste.
Josh?
Nie ma czasu na zabawę w chowanego.
Josh.
To mnie wcale nie bawi. Wołają nas.
Joshua!
Josh?
Josh!
Angielski?
- Niemiecki? - Niemiecki.
- W czym problem? - Nie mogę znaleźć syna.
Zostawiłam go w pokoju zabaw. Chyba bawi się w chowanego.
- Możemy sprawdzić za drzwiami? - Proszę tu zostać.
Pewnie wrócił do holu albo poszedł do toalety.
Nie. Możemy sprawdzić za tymi drzwiami?
Zostawiła go pani samego?
Nie zostawiłam, poszliśmy do pokoju zabaw...
Po pierwsze, nie wolno mi otwierać tych drzwi.
Po drugie, mówię to w dobrej wierze, Amerykanie traktują te rzeczy serio.
Więc proszę ze mną.
Chcę porozmawiać z pana przełożonym.
O co chodzi?
Panie Kynch, przykro mi. Ta pani stwarza problem.
Zajmę się tym. Dziękuję bardzo.
Eric Kynch, szef bezpieczeństwa.
Sara Wulf.
- Sierżant sztabowy Donovan. - Witam.
- Pani syn zaginął? - Tak.
- Jak ma na imię? - Josh. Ma sześć lat.
- Na terenie biura? - Tak.
Proszę się rozejrzeć.
Josh?
Nie ma powodu do zmartwienia, pani Wulf.
Tu jest wyjątkowo bezpiecznie.
- Jak długo przebywał w sali zabaw? - Nie wiem. Może pięć minut?
Strasznie długo czekaliśmy. Niecierpliwił się.
Cholera, czemu go zostawiłam?
Mam córkę. Aileen.
Ma osiem lat.
Czasem potrzebna jest przerwa.
Proszę się nie obwiniać.
Znajdziemy Josha.
Dziękuję.
Zaginęło dziecko. Ma sześć lat.
Ma na imię Josh. Prosimy o kontakt z punktem informacyjnym.
Zaginęło dziecko...
Szczerze mówiąc, nie wiem, gdzie może być.
Może wydostał się na zewnątrz?
Tu nie ma drugiego wyjścia.
Gdyby jakimś cudem dostał się do bramek, tobyśmy wiedzieli.
Jednak sprawdzę.
Jest...
Jest inne wyjście.
Byli tu kobieta i mężczyzna. Przekazali sobie torbę.
Ona wyszła tymi drzwiami, on dziwnie na mnie patrzył.
Wyglądali, jakby mieli coś do ukrycia.
A co, jeśli zabrali Josha do tego skrzydła?
Może pan otworzyć te drzwi?
Niestety nie. To strefa pilnie strzeżona.
A jeśli są w to zamieszani? Ma pan dziecko.
Wie pan, co grozi dzieciom.
- Co się dzieje? - Możemy porozmawiać na osobności?
Tak.
CV OFICERA OCHRONY
Szkolenie sił specjalnych, doświadczenie w walce...
Jest pani weteranką.
Dziękuję za pani służbę.
- Kiedy była pani w Afganistanie? - Do 2017 roku.
Co się dzieje z moim synem?
Ubiega się pani o wizę dla siebie i syna. Ale rano tylko pani się zarejestrowała.
To jakiś żart? Oczywiście, że rejestrowałam się z synem.
Z dokumentów to nie wynika.
Tu jest błąd. Rejestrowaliśmy się razem.
Ludzie go widzieli. Rozmawiał z urzędnikiem.
Pytałem kierownika. Nikt go nie widział.
Pan tam był. I też go widział.
Nie widziałem dziecka.
Twierdzi pan, że go tu nie było?
Na to wygląda, pani Wulf.
Wszędzie są kamery. Co z nagraniami z monitoringu?
Już je sprawdziłem. Tylko pani jest na nagraniu.
To niemożliwe. Chcę je zobaczyć.
- Oskarża mnie pani o kłamstwo? - Sierżancie, proszę.
To bez sensu. Chcę rozmawiać z niemiecką policją.
Oczywiście. Już ich poinformowaliśmy.
Mówi Eric Kynch. Pani Wulf chce z panem rozmawiać.
Schirmer.
Traktują mnie jak wariatkę. Dziś rano przyszłam tu z synem.
Twierdzą, że nigdy go tu nie było. Proszę przyjechać.
Pani Wulf, jesteśmy na bieżąco informowani o sprawie.
Ale nie mamy pozwolenia, by wejść na teren konsulatu.
Jak to?
Konsulat to strefa eksterytorialna.
Wiem. Ale co to znaczy?
Jest poza niemiecką jurysdykcją.
To terytorium amerykańskie.
Proszę je opuścić. Nasza współpraca...
Jeśli teraz stąd wyjdę, to nigdy mnie nie wpuszczą!
I więcej nie zobaczę syna!
Pani Wulf, proszę się uspokoić.
Moi ludzie będą czekać przy wejściu za dziesięć minut.
Pani Wulf, obiecuję pełną współpracę z panią i...
Hej!
- Proszę o spokój! - Nie wyjdę bez syna!
Nie wiem, co się stało z pani synem. Ale tu go nigdy nie było!
Pani Wulf, proszę!
Tak?
Dobrze.
W porządku.
To nerwy. Rozumiem to.
Ale proszę tu zostać do czasu odebrania panią przez policję.
Sierżant zaczeka z panią.
Wszystkiego dobrego.
Proszę usiąść.
Przyjąłem.
Proszę tu zostać i nigdzie się nie ruszać.
- Halo? - Mamo, to ja.
- Sara? - Jestem w konsulacie we Frankfurcie.
- Musisz mi pomóc. Josh zginął. - Co?
Powiadom władze, media i policję.
Ktoś stąd porwał Josha i chce to zatuszować.
Mamo?
Saro, zażywasz leki, prawda?
Co to ma do rzeczy?
Wiesz, że mam się dobrze. Po co to mówisz?
Dobrze. Możesz poprosić do telefonu kogoś z konsulatu?
Przecież ci mówię...
Wiem, że jest ci ciężko, ale musisz się uspokoić.
Powiedz, co się stało. Gdzie jest Josh? Saro...
Ciężka sprawa. Nie do przejścia.
Miałem na to dwie godziny i nie dałem rady.
Sierżancie.
Proszę na przerwę.
Przejmę następną zmianę.
Jakieś problemy?
Nie. Wszystko gra.
To świetnie.
Josh?
PLAN EWAKUACJI
APARTAMENT GOŚCINNY
Pomocy!
Cicho.
Dobra.
Angielski, niemiecki?
- Angielski, niemiecki? - Niemiecki.
Siadaj tam.
Widziałaś małego chłopca? Takiego wzrostu, czarne włosy.
Co?
Biżuteria w plastikowej torbie.
Kim jesteś? Co tu robisz?
Proszę pani?
Proszę pani!
Nie ma mnie tu.
Rzeczy, o które pani prosiła.
Wszystko w porządku?
Nie.
Znów nie ma świeżych owoców?
Nie mogę się żywić tym świństwem.
Porozmawiam z przełożonym.
Dziękuję.
O co chodzi z tym dzieckiem?
Dwie godziny temu zaginął mój syn.
Myślę, że go porwali. Z pokoju zabaw.
Czemu nie pogadasz z ochroną?
To zrobił ktoś z konsulatu.
Widziałaś małego chłopca?
Nie.
Nie widziałaś też mnie.
Jak się tu dostałaś?
Wszędzie są kamery. Zabezpieczone drzwi i ochroniarze.
Przeszłam szkolenie.
Kim jesteś? Tajną agentką?
Byłą żołnierką.
- Na razie. - Mogę ci pomóc.
Potrzebny ci ktoś, kto zna budynek. Mieszkam tu od dwóch miesięcy.
Pomogę ci tu zostać, żebyś mogła znaleźć syna.
Jeśli ty pomożesz mi się stąd wydostać.
OSIEM OFIAR W STRZELANINIE W AFGANISTANIE
Pamiętam to. Starcie w szpitalu, prawda?
Tak. Amerykańsko-niemiecki zwiad wpadł w zasadzkę. Osiem trupów.
Sarę Wulf poważnie ranił odłamek. Przeżyła jako jedyna.
Szkolona w walce wręcz. Należy do sił specjalnych?
Jest w stanie spoczynku. Była w oddziale Bundeswehry „Fernspäher”.
Zwiadowczym. Szkolona w przenikaniu i odbijaniu jeńców.
Moim zdaniem nieszkodliwa.
Może cierpi na urojenia, ale nieszkodliwa.
Jednak nie możemy pozwolić pętać się tu służbom specjalnym.
Pani konsul, jeśli podniesiemy alarm,
zamkną ją, założą jej kartotekę i nigdy nie znajdzie pracy.
Ciężko stanąć na nogi po tym, co przeszła.
To tylko przerażona matka.
Znajdźcie ją. Ale po cichu.
Tak jest.
- Słucham. - Gdzie ona jest?
Przykro mi. Nie mam jej na monitorach.
Tak w ogóle, jestem Sara.
Irina.
Wyłącz to.
Lepiej głośno, to nikt nas nie usłyszy.
Masz tu Internet?
Nie. Zabrali mi kartę SIM.
Jest tu kiepski intranet,
a Wi-Fi ma potrójne zabezpieczenie WPA3 bez SSID.
Studiowałam informatykę w Szwajcarii.
Uchodźczyni polityczna?
Coś w tym stylu.
Po co ci moja pomoc?
Jesteś chroniona, nie więziona.
- Nie mogę opuścić konsulatu. - Czemu mnie napadłaś?
Zadajesz za dużo pytań. To co?
Umowa stoi?
Tak.
Nie trzeba. Po prostu mnie stąd wydostań.
Co jeszcze tu jest?
Magazyny, apartamenty gościnne. Ale nikogo nie ma, słyszałabym.
A w innych budynkach?
Czasem mogę iść na siłownię i do bufetu.
Z eskortą. Potrzebna jest karta magnetyczna.
Po drodze widziałam głównie biura i sale szkoleniowe.
No i żłobek dla dzieci pracowników.
Jest też tunel do ogromnego magazynu. Wysyłają stamtąd rzeczy do innych ambasad.
To chodźmy do tego magazynu.
- Na co tak patrzysz? - Na nic.
Chodźmy.
Po co do magazynu?
To jedyna metoda, żeby wyjść niezauważonym.
- Oby jeszcze nie wyprowadzili Josha. - Kto?
Dwoje ludzi z torbą.
Kobieta weszła do tego budynku.
Myślę, że są zamieszani w zniknięcie Josha.
Syn porwany w konsulacie, ludzie z torbą...
To ma sens. Serio.
- Pokaż mi drogę. - Mówiłam ci, że trzeba mieć kartę.
Przyjąłem.
Ej!
O cholera. Zabiłaś go?
Nie gadaj bzdur. Lepiej mi pomóż, szybko. No już!
Niedługo się obudzi. Złap go za stopę.
Dobrze.
Tutaj.
- W bitce wymiatasz. - Sprawdź, czy nikt nie idzie.
To za proste.
Powinno się rozpętać piekło. Zamknij drzwi.
Poszukiwania, blokowanie wyjść...
Już dawno powinni nas widzieć na monitorach.
I zauważyć zepsutą kamerę.
Coś tu nie gra.
- Na pewno tędy do magazynu? - Na pewno.
Ktoś idzie. Szybko!
Co ci jest?
Wszystko w porządku.
Jeśli masz jakieś problemy, to powiedz mi teraz. Dobra?
Dobrze.
Dziecko? Tutaj?
Saro, na serio.
Nie przeszukasz całego konsulatu.
Wiesz, jaki jest duży? Halo?
Ej, no proszę.
Ostatnie auto odjechało po pierwszej. Josh zniknął koło drugiej.
To znaczy, że jeszcze go stąd nie wzięli.
Następne odjeżdża za godzinę. Muszę tu zostać.
A ja?
Przemycimy cię w następnym transporcie. I...
Co jest?
UNIWERSYTET GLENVALE
Zaczekaj.
Co robisz? Nie możesz tak po prostu...
O tak.
A więc o to chodzi. Narkotyki.
Musimy stąd spadać.
Ja muszę zostać, tu są auta.
To wszystko zmienia.
Obiecałaś! Nie taki był plan!
Bagaż dyplomatyczny nie podlega odprawie celnej.
To nie przypadek. Narkotyki, wymiana.
Josh pewnie coś zobaczył. Muszę rozmawiać z szefem ochrony.
- Jak mnie wydostaniesz? - To teraz niemożliwe.
- Co? - Wpierw muszą to wyjaśnić.
- Jeśli uciekniesz, nastanie chaos. - Ale...
- Muszę znaleźć syna! - To nie ma sensu!
Może naprawdę go tu nie było.
To zabawka Josha. Był tu.
Zabawka o niczym nie świadczy.
Świadczy.
Był tutaj.
Wybacz, Saro.
Ale sprawiasz wrażenie psychicznej.
Powodzenia.
- Wydostań mnie! - Muszę znaleźć syna!
Brednie! Twojego syna nie ma...
- Nie dotykaj mnie! Twojego syna... - Wiem, co widzę.
Nawet o tym nie myśl! Kto ty jesteś?
Uciskana politycznie bogaczka? Jasne.
Psycholka.
Kto tam?
Już idę.
Co robisz? Przestań!
Sara!
Gdzie pendrive?
Sara! Pomóż mi!
Sara, pomóż mi!
Sara, uważaj!
Chcieli mnie zabić!
Wtedy byś już nie żyła.
Chcieli cię porwać.
Irino, co to za ludzie? Co jest na pendrivie?
Muszę się stąd wydostać.
Tam są dwaj ranni. Próbowali porwać...
Przykro mi.
Posprzątam apartament.
Pani Wulf.
Konsul generalna Deborah Allen.
Jak się pani miewa?
Dziś po południu zaginął tu mój syn.
Twierdzi się, że nigdy go tu nie było.
Znalazłam narkotyki.
Dwóch ludzi próbowało porwać kobietę z apartamentu. Irinę.
To chyba ma związek z Jo...
Co?
Rozmawiała z nami pani matka.
- Bardzo się martwi. - Moja matka?
Mówi, że cierpi pani na PTSD
z epizodami psychotycznymi i urojeniami.
Była pani hospitalizowana.
Przyczyną są rany odniesione w Afganistanie.
Zginął tam ojciec pani syna, prawda?
To nie ma z tym nic wspólnego.
Proszę, tylko tracimy czas. Znajdźmy mojego syna. Rozwiążcie mnie.
Pani Wulf, uciekła pani z aresztu prewencyjnego.
Zaatakowała ochroniarza.
Nie ma śladu rzekomych porywaczy. Nikt ich nie widział.
Irina może udowodnić...
Obecnie tylko jeden apartament jest zajęty.
I nie mieszka tam żadna Irina.
Co?
Sierżant Donovan z nią rozmawiał.
Osoba ta nic nie wie o ataku i twierdzi, że pani nie zna.
To niemożliwe. Donovan kłamie.
Są nagrania z monitoringu. Żądam ich udostępnienia.
Rozmawialiśmy z psycholożką.
Czasem mózg płata nam figle,
gdy odmawia przetworzenia traumatycznych doświadczeń.
Pani matka mówi, że już miała pani za sobą incydent,
w którym napadła człowieka.
To było wieki temu.
Przeszłam terapię. Biorę leki. Mam się dobrze.
Nie chcemy pani winić, tylko pomóc.
Proszę sobie przypomnieć.
Może Joshowi coś się stało?
Nie.
Może doszło do wypadku, który pani wyparła?
- Nie. - Albo go pani zgubiła?
Nie. Pilnowałam go.
Przyszłam tu dziś z nim. Niczego nie wymyślam.
Dostała pani lek uspokajający. Nadal działa.
Nie mam urojeń. Puśćcie!
Rano niemieckie służby zabiorą panią do szpitala.
Tam wszystko się wyjaśni.
Proszę mnie rozwiązać! Ja nic nie wymyślam!
Przyszłam tu dziś z Joshem. Josh!
- Niech zajrzy do niej pielęgniarka. - Tak jest.
Josh...
Wszystko zatuszowali.
Co?
Wczoraj przesłuchiwał mnie asystent szefa ochrony, Donovan.
Nie wspomniałam o narkotykach.
Nie chciał słuchać o tobie ani o porywaczach.
Rano wysłał mnie z powrotem do apartamentu.
Ci faceci zniknęli.
Wszystko było posprzątane.
Na szczęście nie znaleźli torby.
Nie jesteś psychiczna.
Coś tu nie gra.
Chodź.
- Nie wiem, czy jesteś prawdziwa. - Jak to nie wiesz?
Mówią, że nie istniejesz. Nie znają imienia.
Nie wiedziałam, czy ci ufać.
Nie jestem Irina. Nazywam się Kira Wołkowa.
Byliśmy jedną z najbogatszych rodzin w Białorusi.
Ojciec prał pieniądze.
Na ogromną skalę.
Był przestępcą, jak wielu innych w rządzie.
Kiedy poparł opozycję, wszystkich obleciał strach.
Zabili go.
Gdybym nie uciekła do ambasady USA w Mińsku,
byłabym następna.
Wszystkie dowody zachował na pendrivie.
A ci ludzie chcą je odzyskać.
Czemu we Frankfurcie?
CIA wywiozło mnie z kraju.
Miałam jechać prosto do Stanów.
Ale utknęłam tutaj.
I nic się nie dzieje. Od dwóch miesięcy same wymówki.
Dwa dni temu Donovan zabrał mi paszport. Zrozumiałam, że coś nie gra.
Udało im się ściągnąć tu ludzi,
żeby mnie zabrali.
Ale widziałam nagrania z monitoringu.
Mówię tam do siebie. Jestem sama.
Nie wierzysz, że istnieję? Dobra...
- To też nie istnieje? - Co robisz?
Nic. To nie istnieje.
Przestań!
Witaj z powrotem.
Okno. W korytarzach są kamery.
- Na zewnątrz jest lepiej? - Nie.
- Super. - Chodź.
Nie wiem, co się dzieje
ani co łączy narkotyki i porywaczy ze zniknięciem Josha.
- Ale Donovan ma z tym związek. - Nie możemy do niego dotrzeć.
Musimy znaleźć właścicieli torby. To nasza jedyna poszlaka.
Czy możesz...
Wznowienie Dwustronnej Konferencji Ekonomicznej za pięć minut.
Uczestników prosimy o przejście do sali 1.
Ochrona.
Świetny plan, Saro.
IZBA CHORYCH
Kurwa.
Tytuł następnego slajdu: „Łączenie firm z rynkami globalnymi”,
to nie jedynie stwierdzenie...
ZNALEZIONO NIEBIESKĄ TORBĘ SPORTOWĄ. WŁAŚCICIELA...
...prosimy o kontakt.
Wrzuciłam na intranet. Oby się szybko odezwali.
Wszystko w porządku?
A jeśli oni mają rację?
Bzdura.
Myślałam, że leki to kontrolują.
Ale znów mam flashbacki.
Powracają tamte obrazy.
Gaslighting.
Mój były mi to robił. Cały czas mną manipulował.
Przekonywał mnie do swojej prawdy.
W końcu nie wiedziałam, co jest prawdą...
a co nie.
Wiem, że to nie to samo, ale...
Załóż ją na nadgarstek.
Mnie pomagało, kiedy ją czułam.
Nie tak się to robi.
Dziękuję.
Jaki masz plan?
Gdy to się skończy?
Chcę pojechać do Bostonu. Jest tam nasza opozycja.
Z ich pomocą i dzięki danym na USB chcemy uwolnić innych dysydentów.
Moja mama już tam jest.
Ostatnio widziałam ją rok temu.
A ty?
Po co jedziesz do Ameryki?
Dostałam ofertę pracy w dużej firmie ochroniarskiej.
Tak...
Większa pensja. Perspektywy.
Szukają byłych żołnierek.
To nowy początek.
Tutaj nie mogłam już wytrzymać.
Prawie nie miałam czasu dla Josha.
I mieszkamy z moją matką.
Auć.
Właśnie.
Bardzo się stara, ale...
Chcę też, żeby Josh poznał swoją rodzinę.
Jego ojciec był Amerykaninem.
Był?
Zginął w akcji.
W Afganistanie.
Przykro mi.
Dopiero w szpitalu dowiedziałam się, że jestem w ciąży.
Josh to taki mały cud.
Wielki cud.
Jest odpowiedź.
Tylko nick. Chce się spotkać natychmiast.
Tutaj?
Za duże ryzyko. W miejscu publicznym.
Ale gdzie? W bufecie?
Właśnie.
Saro, to był sarkazm. Zaczekaj!
- Tam najmniej się nas spodziewają. - To szaleństwo.
Musiałybyśmy przejść przez cały konsulat.
Nie „przez”.
Chodź.
Kurwa!
- Dzwoń do Donovana. Muszę odebrać córkę. - Tak jest.
Szukają cię.
Wszędzie.
Gdzie jest mój syn?
Ciemne włosy, sześciolatek. Na imię ma Josh?
Oddaj torbę, to powiem ci, gdzie jest.
Gówno wiesz.
- Po prostu chodzi ci o torbę. - Co? Nie.
Widzę, że kłamiesz.
Ile te dragi są warte? Kilkaset tysięcy?
Jeśli torba nie dotrze na miejsce, będziesz mieć kłopoty.
Czego chcesz?
Pomóż mi znaleźć syna.
Powiedziałem ci, co wiem.
Chcą ci płacić, bo masz wysoki poziom dostępu.
Kto ty jesteś? CIA? NSA?
Informatyk?
Tak.
Potrzebny mi plan pomieszczeń i karta dostępu.
- To niemożliwe. - Naprawdę?
Chcesz odzyskać torbę. Wymyśl coś.
Poczekaj tu 20 minut. Potem wyjdź.
Ale nie wcześniej.
Spotkamy się w męskiej toalecie.
Muszę siku.
BRAK SYGNAŁU
To jakieś jaja.
To śmieszne. Płatki w kratki.
Tak?
Mamy awarię systemu.
Musimy iść, słonko. Chodźmy.
Wybacz. Tatuś musi pracować.
- Musimy posprzątać tace. - Nie teraz.
Kurwa.
Było blisko.
- Może trzeba było gadać z Kynchem. - Nie. Nie mamy pojęcia, co się dzieje.
Po co ci to?
Oddam jej, jak to się skończy.
Ja serio...
myślałam, że chodzi o dragi.
To nie ma związku z Joshem. Jestem w punkcie wyjścia.
Znajdziemy go.
Tak.
Spóźniłaś się. Chodź.
Zainstalowałem wirusa na serwerze.
Informatycy już nad tym pracują. Macie góra godzinę.
Potem kamery włączą się z powrotem.
- Plan pomieszczeń, karta. - Karta. Tak.
Magazyn.
- Co to jest? - Centrum rekreacyjne.
A to?
Obiekty NSA i CIA. Mogę moje rzeczy?
- A to? - Cele więzienne.
Nigdy tam nie byłem, ale podobno zlikwidowano je po wojnie w Iraku.
Ukryliby tam dziecko?
Serio myślisz, że to spisek i CIA porwało ci dzieciaka?
Ciii!
- Chcę moje rzeczy. - Co wiesz o Donovanie?
- A co? - Nie twój interes. Mów.
To zwykły osiłek pozujący na influencera.
Raz zawiesił system, bo grał online.
A potem kłamał.
Gdzie ma gabinet?
Na drugim piętrze w tym budynku.
Tak. Dobra.
- Miałyście to cały czas. - „Miałyście to cały czas”.
Muszę wytłumaczyć, skąd masz moją kartę. Gdzie?
Potrzymaj.
Dobra.
- Udamy, że się biłeś. - Dobra...
Jak myślisz, co łączy Donovana ze zniknięciem Josha?
Liczę, że znajdziemy coś w...
Kurwa.
Gdzie się spotkamy? Biuro czy posterunek 1?
Niech to szlag.
Czego szukamy?
Czegoś, co ma związek z porywaczami lub Joshem.
MARINE / NAŁOGOWY GOLFISTA
Skąd ma tyle kasy?
Sprawdź jego maile.
Wyszukam twoje nazwisko.
BRAK WYNIKÓW
Kurwa.
- Co robisz? - Sprawdzam pliki systemowe.
To jest...
Co, kurwa?
Mój nowy pracodawca w USA.
PANIE DONOVAN, WYSŁAŁEM UMOWĘ SARY WULF
- Donovan załatwił ci pracę. - Na to wygląda.
KARTA LECZENIA PSYCHIATRYCZNEGO
POWAŻNE FLASHBACKI DYSOCJACJE
Znał twój stan zdrowia.
Chciał, żebyś tu przyszła.
Dobra. Dane na twój temat zostały przekazane.
Komu?
Nie mam pojęcia. Nie ma nazwiska.
- Muszę wygooglować tę konsul. - Zobaczy w historii.
Zróbmy to na moim laptopie.
Tak, pani konsul. Problem z oprogramowaniem.
To nie Sara Wulf. Nadal jest w izbie chorych.
Sierżant Donovan sprawdził.
Policja niemiecka odbierze ją lada chwila. Dobrze.
- Coś nowego? - Nic.
- Próbowałeś się logować? - Tablet mam w biurze.
- To idź po niego. - Tak jest.
- Konsul w tym siedzi? - Ktoś wysoko postawiony.
Ktoś, kto może manipulować nagraniami i przemycać ludzi.
Jest.
Urodzona w Wiesbaden... Harvard...
Nic takiego.
No to Eric. Eric Kynch.
Konsulat we Frankfurcie.
Też służył w Afganistanie.
Przewiń. Zaczekaj...
„Specjalista regionalny w Islamabadzie w Pakistanie”.
- Muszę sprawdzić moją pocztę. - Po co?
Hotel Searna, Islamabad.
To Kynch.
Co to za nagranie?
Ma związek z naszą misją.
Evan został tu zabity.
0175 16589. Dobra.
- Odbiło ci? Monitorują połączenia. - No i?
- Do kogo dzwonisz? - Do gościa od nagrania.
Güney, Clarativ.
- Mówi Wulf. Wysłał mi pan nagranie. - Świetnie, że...
Jest na nim Eric Kynch.
- Zgadza się. - Co pan o nim wie?
Eric Kynch musiał zakończyć karierę wojskową z powodu urazu.
Mimo podejrzeń o korupcję niczego mu nie udowodniono.
Od nowego źródła wiem,
że odpowiadał za zasadzkę, w której pani uczestniczyła.
Co?
Cholera.
Musimy już iść.
Brakuje mi jednego kluczowego info.
- Z kim Kynch rozmawia na nagraniu? - Nie wiem.
Sara, ruchy!
Odbija się w lustrze. Zna go pani?
Nie rozpoznaję. Nie widzę twarzy.
Mam zbliżenie. Jeśli...
- Proszę wysłać. Dzięki. - Pani Wulf?
- Szlag... - Co jest?
Nie mogę otworzyć.
Ja to zrobię.
Ładuje się.
Kurwa.
No szybciej.
No już. Jest!
- Szlag. - Tędy!
Potrzebne mi wsparcie! Biegną w stronę bufetu.
Szybko!
Z drogi!
Drzwi!
- Windą? - Za długo. Tędy.
Cholera.
O kurwa.
Weszły tymi drzwiami!
Czysto! Idziemy.
Co się stało w Afganistanie?
Były dwie ekipy. Amerykanie i my.
Drugiej nocy nas zaatakowali.
Zneutralizowaliśmy kilku, ale było ich za dużo.
Nim przyleciał helikopter, wszyscy już nie żyli.
Prócz mnie.
Często...
Często zadaję sobie pytanie: czemu tylko ja?
Nie tylko ty.
Ty i Josh.
Tu jest to zdjęcie.
Jak myślisz, co łączy z tym Kyncha?
Saro?
Kto to jest?
W nogi! To zasadzka!
- Ruszać się! - Szybko!
- Czysto! - Za rogiem! Idź!
Wróg powalony!
- Musimy wrócić do magazynu. - Co? Po co?
Mamy dość dowodów. Donovan cię sprowadził i tuszuje porwanie.
Kynch namieszał ci w życiu.
Nie wiem, jak to się łączy. Musimy pomówić z konsul. Saro!
To bez sensu! Sprawdźmy budynek z celami.
A w ogóle, co jest na tym zdjęciu?
Sara!
- Tak? - Zgubiliśmy je.
Sprawdziłem mój tablet.
Znalazła maile.
Już wie.
Przykro mi.
Uważaj na lusterko!
Co my tu robimy?
Wsiądź do pociągu do Francji.
W Paryżu kup bilet do Meksyku.
Stamtąd uda ci się przedostać do USA.
Dobra, zaraz odjedzie. Schowaj się w bagażniku.
Nie rozumiem.
- Mówiłaś... - Wiem, co zrobił Kynch.
I czemu tu jestem. To zbyt niebezpieczne. Musisz jechać.
A ty?
Nic mi nie będzie. Jasne?
Nic mi nie będzie.
Jedź już.
Znajdź swoją matkę.
Odwrócę ich uwagę.
Dobrze.
Stój! Kim jesteś?
Ej! Co ty robisz?
Proszę pani, to jest wtargnięcie!
Mówię, stój!
Wysiadaj! Już!
Stój, bo strzelam!
Saro, stój!
Zatrzymaj się!
Nie wolno ci tu przebywać!
Stój! Jesteś aresztowana!
- Hej! - Co jest z nią?
Stój!
Nie odpuścisz, co?
Kurwa...
Gdzie jest Josh?
Ma go pan?
- Ma go pan? - Tak!
Mam go.
Nic mu nie jest.
Po co go pan porwał?
Mógł mnie pan zabić gdziekolwiek.
Upozorować wypadek.
Skąd pani wie?
Widziałam nagranie.
W Islamabadzie spotkał się pan z jednym talibów, którzy nas zaatakowali.
Mogę go zidentyfikować.
Jestem jedynym świadkiem.
Wiem, że zdradził pan naszą pozycję.
Dlaczego?
Zostawiłbym panią w spokoju.
Ale ten dziennikarz naciskał.
Gdzie jest Josh?
Gdzie on jest?
Tylko ja to wiem.
Jeśli mnie pani zastrzeli, umrze z głodu.
Co pani teraz zrobi? Moi ludzie będą tu lada chwila.
Znajdę go.
MAINTEX TECHNOLOGIA BUDOWLANA
AGENCJA BEZPIECZEŃSTWA NARODOWEGO
Josh?
Ranny funkcjonariusz!
Nic panu nie jest?
Zgubiliśmy ją. Ale prawdopodobnie nadal jest na terenie obiektu.
Musimy zarządzić alarm.
Nie, standardowy protokół wystarczy.
Ale przepisy...
Meldujcie o wszystkim tylko mnie.
Powtarzam! Wybuch w budynku E!
Wybuch w budynku E.
To ona.
- Czemu nie łapią jej kamery? - Musiała ich unikać.
- Tak, pani konsul. - Jak tam, panie Kynch?
Nastąpił wybuch.
Naprawdę? A atak w centrum rekreacyjnym?
Przykro mi. Usterka w łańcuchu...
Proszę nie wygadywać bzdur. I działać zgodnie z protokołem.
Tak jest.
Kurwa!
Strzelać bez ostrzeżenia.
Ewakuacja awaryjna.
Sprawnie!
Proszę postępować zgodnie z procedurami.
Udać się do najbliższego punktu zbiórki i czekać na dalsze instrukcje.
Uwaga. Ewakuacja awaryjna...
Czysto!
Uwaga!
- Czysto! - Z prawej.
- Nie zatrzymywać się. - Dokąd idziemy? Chcę do domu.
No dobrze...
Aileen?
- Jestem Sara. Przyszłam po... - Skąd mnie znasz?
Co ci się stało w twarz?
Jestem koleżanką twojego taty. Kazał mi cię odebrać.
Nie wolno mi iść z nikim obcym.
Masz rację. Ale ja nie jestem obca.
Jestem koleżanką taty.
Zobacz. Tata mi to dał.
Pan Królik!
Chodź.
Prędzej!
To jest schron. Tata mi o nim mówił.
Jesteś bystrą dziewczynką.
Posterunek 1.
POSTERUNEK 1 DZWONIĘ
Sekcja A czysta. Ekipa Alfa, przejdź do sekcji C.
SCHRON POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE
Nie powinno pana być w schronie. Obiekt jest ewakuowany.
To do pana.
Eric Kynch.
M-bambi-waleri-waleruszka...
M-bambi...
Saro?
Wie, że się nią opiekuję.
Mogę z nią porozmawiać?
Skarbie? Twój tata.
- Tato? - Hej, robaczku. Wszystko w porządku?
Tak, przyjdziesz po mnie?
Przykro mi. Tatuś musi dłużej zostać w pracy.
Sara się tobą zaopiekuje. Niedługo cię zabiorę.
Dobrze. Kocham cię.
Ja ciebie też, robaczku.
Czego pani chce?
Żeby pan oddał Josha.
- Pani Wulf... - I się przyznał.
Nie mów po niemiecku.
Drzwi mają 10 cm grubości, to wzmocniona stal.
Wysadzenie grozi ryzykiem zabicia pańskiej córki.
- Rozwiercenie zajmie za dużo czasu. - Dlaczego?
Niedługo zabraknie nam tlenu.
Następnym razem chcę na tym ekranie zobaczyć Josha.
Saro?
Saro!
Przyjąłem.
Zamknęła dopływ powietrza.
- Możemy go otworzyć? - Nie.
Te jednostki są samowystarczalne.
Musi być jakiś sposób, żeby się tam dostać!
- Chcesz zagrać w coś innego? - Tak.
Łypię okiem i ściągam wzrokiem coś, co jest...
czerwone.
Co tu się dzieje?
- Dlaczego? - Wszystko będzie dobrze.
Nie martw się. Wszystko w porządku.
Łypię okiem i ściągam wzrokiem...
coś... co jest...
zielone.
Koc.
Nie.
To pudło?
Nie.
Dobrze się czujesz?
Jestem bardzo zmęczona.
Połóż się.
Saro?
Gdzie mój syn?
Saro, niech pani wypuści dziewczynkę.
Pani wie, co się dzieje za jej plecami? Zna pani przeszłość Kyncha?
- Czemu ty? - Nie wiem.
Jest skorumpowany.
Ona ma urojenia.
Ma osiem osób na swoim sumieniu.
Wie, że jako jedyna mogę go obciążyć.
Dlatego chciał mnie zabić.
Saro, proszę wyjść pierwsza.
Nie chce pani, żeby dziewczynka zmarła.
Chcę mówić z Kynchem.
Jak to?
Czy pan jest poważny?
O co pani chodzi?
Odda pan życie córki, aby uniknąć więzienia?
Aileen jest niewinna. Chce ją pani zabić?
Wiem, że pani tego nie zrobi, Saro.
Nie jest pani morderczynią.
Lampion.
Co?
Łypię okiem i ściągam wzrokiem... lampion.
Tak.
Racja.
Wszystko w porządku?
Myślałam o moim synu.
Też uwielbiamy w to grać.
Jak ma na imię?
Josh. Jest trochę młodszy od ciebie.
Gdzie teraz jest?
Nie wiem.
Chodź, skarbie.
- Dokąd idziemy? - Idziesz do domu.
Wypuszczam Aileen.
Ale chcę z panem porozmawiać.
Tu, na osobności.
Dobrze, Saro.
Niech wszyscy się cofną.
Wszyscy mają się wycofać.
Wycofać się!
Bardziej!
Dziękuję, pani Wulf.
Niech pani też wyjdzie.
Nie. Chcę, żeby Kynch tu wszedł. Zgodnie z umową.
Nie skrzywdzę pani.
Pan... nigdy nie uwolni Josha, dopóki ja żyję.
Nawet jak obiecam, że nic nie powiem.
Niech pan powie,
że stawiałam zbyt duży opór.
Jak pan wyjdzie, znów zamknę dopływ powietrza.
W moim stanie to nikogo nie zdziwi.
Ale proszę obiecać, że odda pan Josha mojej matce.
Proszę mi to obiecać.
Nie!
Proszę wypuścić mnie i Josha.
Wie pani, że nie mogę.
Czemu pan go porwał?
Po co cały ten trud?
Choć tyle jest mi pan winien.
Popełniłem błąd. Nie doceniłem pani.
„To wojowniczka, nigdy nie odpuszcza”.
Tak mówili pani znajomi.
Ale nie przypuszczałem, że wydostanie się pani z budynku.
Zaczęło się od tego, że zobaczyła pani przekazanie torby.
Głupi zbieg okoliczności i mój błąd, bo nie wiedziałem, co kombinuje Martello.
Dlatego włamała się pani do drugiego budynku,
co nigdy nie było w planach.
Jednak nadal nie wstrzymywałem akcji.
Nawet kiedy spotkała pani Kirę Wołkową,
wciąż mieliśmy kontrolę.
Atak miał przebiec zgodnie z planem,
ale niespodzianie obezwładniła pani dwóch wyszkolonych napastników
i zapobiegła porwaniu.
Cały cholerny plan na marne.
To pan wpuścił porywaczy.
Znalazł mi ofertę pracy w USA, żebym tu przyszła.
Proszę tu zostać. I nie ruszać się stąd.
Sierżancie. Proszę na przerwę.
I zapewnił mi drogę ucieczki.
Miałam się tu poruszać wolno.
Nie możemy pozwolić pętać się tu służbom specjalnym.
To tylko przerażona matka.
Wiedział pan, że zrobię wszystko, by znaleźć syna.
USUWANIE OBIEKTÓW
Jeśli zniknąłby z konsulatu ktoś taki jak Kira,
nawet panu by się nie upiekło.
Ludzie zadawaliby za dużo pytań.
Ale psychiczna była żołnierka na wolności?
Idealny kozioł ofiarny.
Mógłby pan zastrzelić jedynego świadka uciekającego przed policją.
Wisienka na torcie.
Ile panu zapłacili, co?
Za wpuszczenie porywaczy?
Czemu jest pani tutaj?
Bo Bundeswehra się panią zaopiekowała?
Nie. Porzucili panią, gdy zaczęła pani mieć problemy.
Czy nie tak było?
Wypruwałem sobie dla nich flaki.
Stypendium wojskowe, szkoła oficerska z wyróżnieniem... I bum!
Zdalny pocisk uderza w pojazd.
Po pół roku podobno dochodzisz do siebie.
Ale nie możesz wstać z łóżka, bo masz taką depresję.
A oni sadzają cię za biurkiem. Praca bez perspektyw. Bierzesz czy nie?
Rodzina musi się przenosić co dwa lata.
Córka nigdy nie będzie miała szczęśliwego domu.
Płacą tyle, że nie starczy na jej studia.
Pieprzyć ich!
Nic im nie jestem winien.
On są winni mnie.
Oni mnie.
Wie pani...
Niewiele się od siebie różnimy.
Ja robię to dla rodziny.
A moją rodzinę pan zniszczył.
Josh nie ma ojca.
I zabił pan osiem osób.
Jest mi bardzo przykro.
Myślałem, że sprzedaję im bezużyteczną informację.
Mam dość pańskiego biadolenia. Wynocha.
Wynocha!
Pani nigdy nie przestaje walczyć.
Dlatego...
Kurwa mać... Wiedziałem, że będzie źle.
Ma moją broń!
- Ranny? - Zabezpiecz drzwi!
Wezwijcie lekarza!
- Wychodzić! Zasadzka! - Ruchy!
Czysto! Wychodzić!
Zbliża się granat!
Mamo?
Ładunek wybuchowy zainstalowano.
Uzbrojono.
Pięć...
Cztery...
Trzy...
Dwa...
Jeden.
ODBLOKOWANE
Popełniłem błąd.
Nie doceniłem pani.
„To wojowniczka, nigdy nie odpuszcza”.
Tak mówili mi pani znajomi.
Ale nie przypuszczałem, że wydostanie się pani z budynku.
I zapobiegnie porwaniu.
Cały pieprzony plan na marne.
To pan wpuścił porywaczy.
Chciał pan, żebym uciekła. Miałam się tu poruszać wolno.
Stój! Na ziemię!
Gdzie chłopiec?
Proszę się nie poddawać.
Mamo?
Stan stabilny. Możemy ją wynieść na zewnątrz.
Mamo.
Mamo?
Daj im chwilę.
Cześć, kochanie.
Jak się masz, Josh?
Dobrze.
Chodź tu.
OSIEM TYGODNI PÓŹNIEJ
Kynch jest w areszcie w Stanach.
Konsul mi powiedziała.
Ustalili też, że poza Donovanem był w to zamieszany urzędnik z rejestracji.
A Martello? Ten informatyk?
Uciekł tego samego dnia i się ukrywa.
Co za obłęd.
Tak.
Jak się masz?
Dobrze.
Zdaniem lekarzy miałam szczęście.
Muszę kończyć. Auto czeka.
W porządku. Widzimy się niedługo. Spokojnego lotu.
Dzięki. Pozdrów mamę.
- Pozdrowię. Narka, psycholko. - Na razie.
STAŁY REZYDENT USA
Pa, mamo.
Uważaj na siebie.
I na Josha.
Będę uważać, obiecuję.
Wiem.
Zadzwonię, jak wylądujemy.
Co się dzieje, mamo?
To tylko helikopter.
Możemy już jechać?
Tak. Jedźmy.
POZA JURYSDYKCJĄ
Napisy: Dorota Nowakówna