Downloaded from YTS.BZ
FALLOUT ฟอลล์เอาท์ ภารกิจฝ่าแดนฝุ่นมฤตยู เทศกาลของกูล
Official YIFY movies site: YTS.BZ
นี่ไม่ใช่เมืองฮูวิลล์ แต่ก็พอได้อยู่
มีขวดยาเยอะพอให้อยู่รอดคริสต์มาส 12 วัน
เห็นนี่ไหม
นี่ไม่ใช่ท่อนไม้ นี่เป็นแขนคน
พูดให้เจาะจงก็แขนคนอ้วน
ติดไฟดีเลยใช่ไหมล่ะ
น่าแปลกนะ
ฉันตากแห้งแขนพวกนี้ไว้ตลอดทั้งปี
เพราะมันดีมากช่วงหน้าหนาว
ติดอาวุธเอาไว้ รักษาร่างกายให้อบอุ่น ฉันพูดแบบนี้บ่อยๆ
ฉันก็อยากกล่าวคำอวยพรเทศกาลนะ
แต่ที่นี่เราแทบไม่มีฤดูกาลแล้ว
และที่แน่ๆ เราไม่มีซานตาคลอสเลย
ฉันเมื่อยกรามเพราะพูดเยอะ
จ้องไฟนี่สักพักหน่อยเป็นไง
ถ้าฉันผล็อยหลับไป อย่าลืมเอนหัวฉันให้ห่างไฟด้วย
ใช่แล้ว นี่คือนายนิวเวกัส สดจากที่ที่ชื่อเดียวกันกับผม
มาพร้อมสิ่งที่คุณโปรดปราน ในช่วงเทศกาลคริสต์มาสนี้
หวังว่าที่ที่คุณอยู่จะอบอุ่นสบายดี
และไม่ใช่เพราะคุณกำลังจะหมดสติ
เว้นแต่ว่าคุณอยากที่จะหมดสติ
เราทุกคนรับมือกับความโหดร้ายในชีวิต โดยการใช้สารเคมีในแบบของตัวเอง
ขอเพลงหรือฝากข้อความเข้ามาได้ทั้งคืน
ผมจะอ่านคำอวยพรคริสต์มาส และเรื่องราวอบอุ่นหัวใจกันแบบสดๆ
มีหนึ่งเรื่องราวจากบ็อบจากอดีตรัฐแอริโซนา
เขาเขียนว่า "หมาของผมวิ่งหนีไปในวันคริสต์มาสอีฟ
และขอบอกเลย มันเป็นเรื่องซ้ำรอยคริสต์มาสเป๊ะๆ
จู่ๆ ก็มีคนแปลกหน้ามาช่วยเราตามหามัน
เหมือนกับราชาในเพลง 'เราทั้งสามราชา'
ผมร่วมมือกับพวกเขาในฐานะราชาคนหนึ่ง
แล้วพระเจ้าก็เป็นราชาของราชาทั้งปวง
เราเลยมีราชาห้าองค์ แต่มีคนทั้งหมดเจ็ดคน
หญิงสอง ชายห้า เป็นราชาห้าองค์
ราชินีสอง บวกผม บวกพระเจ้า รวมเป็นราชาเก้าองค์
รวมราชินีด้วย
แล้วพวกเราไม่มีใครรู้เลยว่าหมาตัวนี้อยู่ไหน
ผมเลยคิด 'เหมือนเรื่องกำเนิดพระเยซูเลย
หมาคือพระเยซูเด็กที่หายไป'
ผมก็เริ่มเครียดมาก
เพราะไม่ใช่แค่หมาหาย
แต่หมาจะบอกให้ผมรู้เวลามีใครมา
คนพวกนี้ปรากฏตัว พวกเขาไม่เจอหมา
แถมยังเอาแต่ถามผมว่ามียาไหม
ผมมี แต่ผมไม่แบ่งให้หรอก
และผมก็โมโห และมันก็ทำให้ผมรู้สึกผิด
ใช่ ผมมีปัญหาเรื่องอารมณ์ฉุนเฉียว
แต่มันก็เป็นเหตุผลที่ว่าทำไมผมเลิกยาไม่ได้
มันใช้รักษาบำบัด
กลับมาเรื่องหมาต่อ กลายเป็นว่าหมาไม่ได้ไปไกล
มันได้ยินผมฆ่าคนก่อนหน้านั้น
มันเลยตกใจกลัว แล้วไปซ่อนอยู่ในช่องผนัง
สุดท้ายมันกลับออกมา
ตอนที่ผมเริ่มย่างคนที่ผมฆ่า
ผมน่าจะรู้ก่อนจะฆ่าราชาทุกองค์ที่เหลือ
แต่ผมทำดีที่สุดแล้วกับข้อมูลที่มีตอนนั้น
สรุปยาวๆ ก็คือ
ผมไม่รู้มาก่อนว่าผมอยากฉลองคริสต์มาสกับหมา
จนได้มาฉลองโดยไม่มีมัน
มันน่าสมเพชใช่ไหมล่ะ ผมเกลียดตัวเอง"
ขอบคุณ บ็อบ
ไปฟังเพลงคริสต์มาส ที่จะช่วยปลอบประโลมใจเร็วกว่า
ผนังกั้นเลือดกับสมองที่มีแต่ยาก๊าซกัน
สวัสดี ผมดีเจนายนิวเวกัส
และที่ผมกำลังนึกภาพคุณใส่ชุดชั้นในนั่งฟังเอกเขนก
ก็ทำให้จินตนาการผมหมุนติ้ว เป็นแผ่นเสียง 45 รอบต่อนาที
ไปฟังกันเลย
ผมชอบฟังแผ่นเสียงเก่าๆ นี่มาก
แต่ไม่มากเท่ากับเรื่องของคุณ
ผมอยากฟังเรื่องของคุณ
นี่เป็นเรื่องเล่าคริสต์มาสสั้นๆ จากสลักกินส์ เร็กซ์
ที่เขียนเข้ามาจากซิลท์แลนด์พร้อมกับเรื่องราวนี้
"คนอาจจะบ่นเรื่องคริสต์มาสในแดนร้าง
แต่มันก็ดีกว่าในวอลท์
เชื่อผม ผมฉลองคริสต์มาส ในวอลท์ปีที่แล้ว แล้วมันก็ห่วยแตกมาก
คนฉลองคริสต์มาสแบบฮาวายกัน
มันไร้รสนิยมและน่าสมเพช
พวกเขาแบบ 'นี่ ชิมหมูคาลัวนี่สิ
แล้วพวกเขาก็เอาไส้กรอกค็อกเทลมาให้ผม
มันน่าผิดหวังมาก
ขนาดผมไม่ได้เจอคนมาหลายปีแล้ว
ผมก็ยังดูรู้ว่ามันไม่เข้าท่า
มันคงเป็นพรจากช่วงคริสต์มาส
ที่ได้รู้ว่าเราเป็นคนที่น่าสนใจ
กว่าชาววอลท์คนอื่นๆ ทุกคน
มันทำให้ผมรู้สึกว่าผมมีหูแบบซานต้า
เพราะงั้น ซานต้า ถ้าคุณฟังอยู่ เอาหมูคาลัวของจริงกลับมา
เราเห็นพวกหมูยักษ์เดินเตร่แดนร้างกันมาหมดแล้ว
ผมมั่นใจว่าผมเห็นแล้ว หรืออย่างน้อย ก็เห็นเมฆฝุ่นที่พวกมันเตะลอยขึ้นไป
สมมติว่าพวกเราผู้ฟังทุกคนมารวมทีมออกล่าด้วยกัน
ให้คนครึ่งหนึ่งขุดหลุมใหญ่
ใส่หินร้อนยุคใหม่ที่ร้อนอยู่ตลอด
แล้วดูว่าจะทำให้เจ้านั่นรสชาติเหมือนคาลัวได้ไหม
ผมจะลองทำดู ผมสัญญา
คุณคอยดูได้เลยว่า หน้าผมจะมีเนื้องอกผุดขึ้นมาทันทีไหม
เหมือนตอนที่เขาเริ่มปลูกข้าวโพดกันอีกครั้ง"
ดีเลย สลักกินส์
ผมจะเป็นคนแรกเลยที่ไปร่วมล่าด้วย
ทีนี้ ใครจำเพลงคริสต์มาสคลาสสิกเพลงนี้ได้บ้าง
ไม่ว่าจะยังไง ต่อให้คุณจะฟัง เรื่องราวที่ส่งเข้ามาครบทุกเรื่องหรือไม่
ผมก็จะรักคุณตลอดไป
ไม่มีอะไรจะมาเปลี่ยนความรักของผมได้
ทุกคน ผมรักคุณทุกคน
ผมรู้สึกได้ถึงความรักที่สะท้อนกลับมาเหมือนโซนาร์
มันกระแทกผมแรงเหมือนคลื่นระเบิด
ส่งเรื่องราวเข้ามาเรื่อยๆ
นี่เป็นจดหมายจากรอนขี้โมโห
รอนบอกว่า "ผมโมโห เพราะเพลงคริสต์มาสซ้ำเดิมทุกปี
มันไม่ทำให้ผมรู้สึกอะไรอีกแล้ว
เพลงคริสต์มาสเกี่ยวกับเด็กที่อยู่ห่างไป 8,000 กิโลเมตรเกี่ยวข้องกับชีวิตผมยังไง
ผมมีอารมณ์ร่วมเฉพาะกับงานศิลปะ ที่สะท้อนประสบการณ์ของผม
ช่วยเปิดเพลงแร็ปร่วมสมัยที่ทำในแดนร้างหน่อย"
ขอโทษนะ รอน ถึงคุณจะโมโห
แต่นี่เป็นเพลงชุดเดียวที่เรามีที่สถานี
เพลงที่เหลือมอดไหม้ไปกับกองไฟ ตอนพวกโจรมาปล้นสะดมแล้ว
ดังนั้นฟังกันเป็นรอบที่ห้าในค่ำคืนนี้ กับเพลง "พระเจ้าให้มีความอุ่นใจ"
กลับมาอีกครั้งกับข้อความอวยพร และเรื่องราวคริสต์มาสจากทางบ้าน
นี่เป็นเรื่องราวจากแอนดี้ ซี ที่บอกว่า "ผมชอบเพลงเก่ามาก
และมันก็ยากสำหรับผมที่จะร้องเพลงคริสต์มาสพวกนี้
ทั้งที่รู้ว่าผมกินคนมาร้อยกว่าคน"
ไม่ต้องห่วง แอนดี้ เราจะให้แผ่นเสียงบรรเลงแทนคุณเอง
แอนดี้เล่าต่อ "ร้องเพลง 'รูดอล์ฟ กวางเรนเดียร์จมูกแดง'
ก็ว่ายากแล้วหลังจากฆ่าคน
แต่หลังจากที่ผมกินทั้งครอบครัวของเขา
ผมก็ร้องเพลงนั้นต่อโดยไม่มีน้ำตาไม่ได้
มันก็ทำให้ความสุขช่วงเทศกาลหายไปบ้าง
ที่เรากินคนที่เคยฉลองเทศกาลด้วย
หลังจากได้รู้รสชาติถุงน้ำดีของคน ผมก็คงจะร้อง
'โอ้ คืนศักดิ์สิทธิ์
ฉันคิดอะไรไม่ออกนอกจากน้ำดี'
ร้องเนื้อเพลงมันง่าย
แต่เนื้อร้องไม่มีความหมายอะไรอีกต่อไปแล้ว
อย่างเดี๋ยวนี้รถลากเลื่อนคืออะไร
ผมไม่ได้ยินเสียงกระดิ่งรถลากเลื่อนมา 400 ปีแล้ว
ให้ฆ่าเพื่อนกับเพื่อนบ้านแล้วกินน่ะได้
แต่รถเลื่อนม้าลากในเพลง มันไม่มีความหมายอะไรแล้ว
ผมโดนไล่ให้ลุกจากโต๊ะตอนมื้อค่ำครอบครัว เพราะพูดตรงๆ ว่าเรากินลูกพี่ลูกน้อง
เราต้องไม่พูดว่าเรากำลังกินใคร ตอนที่กำลังกินคนคนนั้น
คนที่ผมนั่งกินด้วยบอกว่ามันทำให้อยากอ้วก
อันนี้ยืนยันไม่ได้ แต่ผมยืนยันได้ว่ามันทำให้คนโมโห
ผมก็ไม่ได้อยากกินคนเยอะขนาดนี้หรอก
ผมจะได้มีคนอยู่ด้วย คนที่ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้น"
ก็นะ แอนดี้ ซี ผมทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นไม่ได้
เพราะสิ่งที่คุณเล่ามาเป็นผลงานของปีศาจชั่วร้าย
แต่ผมจะให้พระเจ้าตัดสิน
ไปฟังเพลงคลาสสิกเก่าๆ กัน
จอร์จ วอชิงตัน ธิซจากแซนดี้กัลช์เขียนมาว่า
"สงครามไม่เคยเปลี่ยน คริสต์มาสก็เหมือนกัน
เพลงเดิมทุกปี เคยสังเกตบ้างไหม"
บังเอิญว่าผมชอบนะ จอร์จ
พอได้มาอยู่ในที่ที่เราก็ไม่รู้จริงๆ หรอกว่าอยู่ไหน
เพราะถูกรายล้อม ไปด้วยเนินทรายที่เคลื่อนตัวอยู่ตลอดเวลา
ผมกลับมองว่าเพลงคริสต์มาส ก็เหมือนกับดาวนำทางให้ผมในแต่ละปี
ถ้าผมได้ยินเพลงพวกนี้ ผมก็จะรู้ว่าคริสต์มาสใกล้เข้ามาแล้ว
นี่คือดีเจนายนิวเวกัส และผมชอบสไตล์ของคุณ
ผมหลงคุณเข้าแล้ว เข้าใจไหม
และนี่เป็นจดหมาย จากผู้ที่ฟังรายการเรามานาน พีจากดีอี
เขาบอกว่า "ผมฟังรายการคุณทุกปี"
ขอบคุณ พี
"และผมก็ย้อนนึกถึงคนที่ ผมเคยฉลองคริสต์มาสปีที่ผ่านๆ มาด้วย
ทั้งคนที่ผมฆ่าหรือกิน
อย่างจิมมี่ เคน ที่ไปเคาะประตูร้องเพลงคริสต์มาสกับผม
เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจเหยื่อตอนที่เรากำลังปล้น
เขาโลภอยากได้มากกว่าส่วนแบ่งครึ่งนึงที่ควรได้
ผมเลยต้องเป่าสมองเขา
หรือเมลิสซ่าที่เคยตกแต่งคริสต์มาส ได้แบบอลังการงานสร้าง
เอาแมลงเรืองแสงกัมมันตรังสีสารพัดอย่าง
มายัดตู้คอนเทนเนอร์พังๆ ของเรา
ทำเป็นธีมคริสต์มาส
เธอมีเนื้องอกร้ายแรง ผมเลยช่วยทำให้เธอพ้นทุกข์
แล้วจะลืมซาร่าห์ตัวใหญ่ไปได้ไง
ที่เป็นคนคุมรถเลื่อน
ที่เราผูกอุปกรณ์กับวัวบราห์มินขี้โมโห
แล้วก็ข้ามแดนร้างด้วยกันไปไกลกว่าร้อยกิโล
เธอพูดขอบคุณไม่มากพอ
ผมเลยต้องเป่าสมองเธอด้วย
แต่ผมคิดถึงเธอบ่อยๆ เพราะผมใช้เวลาตากแห้ง
และสุดท้ายก็กินเนื้อขาของเธอที่มีเหลือเฟือ
ขาเธอสวยใหญ่มาก
ผมไม่ได้หมายถึงแบบเซ็กซี่ แต่แบบอยากกินเพราะหิว
ผมเจอซีสต์ก้อนใหญ่ที่ขาข้างนึงของเธอ
แล้วมีฟันขึ้นเต็มซี่อยู่ในนั้น
ขอเพลง 'ทูตสวรรค์เบื้องบนบรรเลง' ด้วยครับ"
ผมดีเจนายนิวเวกัส
และตราบใดที่เรายังมีกันและกัน
เราก็ไม่ได้อยู่กันแบบอนาถาตามลำพัง
มาอ่านจดหมายจากเท็ดคนอึดจากฮาร์ทแลนด์กัน
เท็ดเขียนมาว่า "ขอเพลง 'ให้หิมะโปรยปราย'
ผมคิดถึงหิมะ
มันเป็นความหนาวที่รู้สึกดีมั้งนะ
ไม่ใช่หนาวแบบตอนที่เผลอไปเลียยูเรเนียม
หรือหนาวแบบตอนที่นอนในช่องใต้ถุนบ้านที่มีแต่รา
ผมอยากเห็นหิมะที่ไม่ใช่แค่โลหะกัมมันตรังสี
หลุดลอกจากซากไหม้
ผมยังจำหิมะได้อยู่
ตอนที่มันตกลงมาจาก… เรียกว่าอะไรนะ "เมฆ" รึเปล่า
ผมพยายามนึกว่าเลื่อนหิมะเป็นยังไง
แต่ไม่รู้ทำไม เวลานึกถึงเลื่อนหิมะ
ผมกลับนึกถึงแต่หนังลอกจากศพไหม้กับกระดูกหัก
ปีก่อนผมนึกว่าผมเห็นหิมะ
แต่จริงๆ เป็นปลวกบินออกจากโรงนาเป็นฝูงใหญ่
อะไรก็ตามที่อยู่ในโรงนานั่น
คงแย่ยิ่งกว่าปลวกระบาดเสียอีก
ตอนนี้ผมคิดแบบนี้แล้ว"
เราก็คิดเหมือนกันหมด เท็ด สุขสันต์วันคริสต์มาส
อัดยาเข้าไปหน่อย
แล้วดูซิว่ามันจะช่วยให้ลืมสภาพชีวิตตอนนี้ได้ไหม
ขอจบรายการแต่เพียงเท่านี้ เด็กๆ
เอาชีวิตให้รอด
ถ้าว่ากันจริงๆ ผมไม่มีชีวิตแล้ว
นายนิวเวกัส ยุติการออกอากาศ
สุขสันต์วันคริสต์มาสและราตรีสวัสดิ์ ทุกคน