Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
Ano'ng gusto mong pag-usapan, Klara? Saan mo gustong magsimula?
Hindi ko alam.
Kung hindi mo sisimulan, ako na lang.
Sige. Kailan ka huling umalis ng bahay? Natatandaan mo ba?
Bale...
August 12.
76 na araw na nasa bahay lang ako.
Wala ka bang nami-miss?
Nami-miss kong mag-travel.
'Yong huli, nagpunta kami ng pamilya ko sa beach.
Sobrang saya ko talaga.
O 'yong kasama ko ang mama ko. Nag-snow noon.
Bago siya namatay.
Pero...
Pero ano?
Pero...
Pero ano?
Di ko nami-miss 'yong inis ko no'ng huling araw sa school.
Ang sama ng tingin nila,
'yong akala kong mga kaibigan ko.
O 'yong mga oras sa ospital,
ang paghihintay,
ang masasamang balita.
Marami akong na-miss dahil nasa bahay lang ako.
Pero pakiramdam ko, ligtas ako rito.
Tama.
Alam kong mahalaga ang maramdamang ligtas ka.
'Yon ang pakiramdam ko sa pamilya ko.
Kumusta ang therapy? Sinabi mo sa kanya ang epekto ng bagong gamot?
- K2. - Ano?
Pwede kang psychiatrist, pero, nakakairita kang ate.
Okay, bahala ka.
Di ba dapat i-date mo ang mahal mo?
- Tantanan mo. Wag mo tuksuhin. - Ang mahal mo?
Kahit medyo tsismosa ang ate ko at ang boyfriend niya.
- Kabado ka? - Tumigil ka nga!
Wag mong sabihin 'yan.
Nakakairita kayo.
May nagpapasabik sa 'yo.
Meron.
'Yong pinapakinggan ko bawat gabi.
May radio show siya.
Kumusta kayong lahat?
Salamat sa pakikinig at sa pagsama n'yo sa 'kin ngayon.
Ito ang Sundan ang Boses Ko,
At ako si Kang, ang kasama n'yo sa susunod na isang oras.
Ang paksa ngayon ay ang paborito n'yo: ang pag-ibig.
Na-in love ka na ba?
Nasaktan na ba ang puso mo?
Kung oo, wag kang mag-alala.
Lilipas din 'yan, at may makikilala kang magpapasaya sa 'yo.
Tulad ng sinasabi ko...
"Kailangan nating matuto mula sa paghihirap natin..."
...para mag-move on.
Lagi kong iniisip na sumulat sa kanya, pero...
Ewan ko.
Maraming nagme-message sa kanya. Di niya mababasa ang akin.
Malay mo rin.
Baka sumagot siya.
Sa tingin mo?
Oo naman.
Tinatanong ni Alicia kung Korean ako.
Sa Seoul ako ipinanganak,
pero sa Spain ako nakatira, limang taon na.
"Kailan ka magpapakita?"
Alam n'yo namang nahihiya ako.
Balang araw, makikita n'yo rin ako.
Tinanong ko kayo kung ano'ng pinakamasayang sandali n'yo,
at may message sa 'kin na talagang na-touch ako.
Painting ito na may snow.
Alam ko 'yang lugar, pinuntahan ko 'yan kasama ang taong espesyal sa 'kin.
Salamat, K. Sana patuloy kang maging masaya sa lugar na 'yan,
kahit nami-miss mo ang taong espesyal sa 'yo.
Nami-miss ko siya.
Di ko alam kung makakabalik pa ako.
Kaya nga nandito tayo, di ba?
Para gumawa ng mga hakbang araw-araw.
At ang una...
ay subukan... Sabihin mo.
Ang harapin ang mundo.
SUNDAN ANG BOSES KO
1. HARAPIN ANG MUNDO
HI
KUMUSTA?
SINO 'TO?
SI KANG.
KANG? NG SUNDAN ANG BOSES KO?
OO, SINO PA HAHAHA
ILANG KANG BA ANG KILALA MO?
SORRY SA ISTORBO ANG GANDA NO'NG PINADALA MO
PANSIN KO 'YONG K NA PIRMA IKAW NAG-PAINT?
OO
ANG GALING!
PERO... PA'NO KO MALALAMANG IKAW NGA 'YON?
Sige, eh di, subukan mo ako.
Sige...
Mamaya sa show, kailangan mong sabihin ang code.
Kailangang sabihin mong "cheese."
Na-miss ko ang pagkain.
Lalo na ang mga kaibigan at pamilya ko.
Sana makabalik ako at makatira ulit doon.
Magpapaalam na ako,
pero bago matapos ang Sundan ang Boses Ko, may sasabihin ako.
Paborito ko ang cheese.
Kitakits bukas.
Magtatapos tayo sa isang espesyal na kanta
para sa isang espesyal na tao.
Kung sino ka man, gusto ko nang ma-solve ang misteryo mo, K.
Kang.
Naniniwala ka na o kulang pa 'yon?
Sa ngayon, oo.
Pero...
Tingnan natin kung may dapat ka pang gawin.
- Ano ba, mahal. Di tayo aabot. - 'Eto na.
- Aalis na kayo? - Oo.
Kung bibilisan ng ate mo,
kasi kung hindi, maninigas na itong hotdog.
Ang cute. Ang pogi mo.
Ano ba, tara na.
Anong oras kayo uuwi?
Mga 1:30.
- Maaga, di ba? - 2:00?
- 1:30. Oo. - 1:30.
Pwede kang sumama, mustard ka. Sama-sama tayong tatlo.
Sa Halloween party na puro nasa 30s?
Ahh... Di bale na lang.
Wow.
Sige.
Baka kasi ayaw mong mag-isa dito.
Okay lang ako.
- Sigurado ka? - Oo.
- Okay. - Sige.
- Sige ka, ikaw rin. - Okay na ako.
- Sigurado? - Tantanan mo na siya.
Tumawag ka kung may kailangan ka.
- Tawag ka at uuwi kami. - Oo, sige na.
- Bye. - Bye, K.
- Love you. - Bye. Enjoy kayo.
- Tara. - Mauna ka.
- Sige, lalakad na 'ko. - Okay.
HINDI AKO BUBUTI
HINDI AKO LALABAS NG BAHAY
NAG-IISA AKO
DI AKO MAKAHINGA NAGPA-PANIC ATTACK AKO
- Hello? - Hello?
MAMATAY NA AKO ANO'NG NAGAWA KO?
SI KANG MALALAMAN NIYANG MAY SAKIT AKO
-Kalma. - Sorry, gusto kong tawagan ang ate ko.
Bakit? Okay ka lang?
Hindi. Hindi ako makahinga.
Nasaan ka?
Kalma lang...
HINDI AKO MAKAHINGA HINDI AKO OKAY
KANG, TULUNGAN MO AKO
Nandito ako. Kasama mo.
Sige, mag-iisip tayo ng ibang bagay.
Mag-iisip tayo ng maganda.
Sa tingin ko, magso-snow next week.
Nakita mo na ba kung paano bumabagsak ang snow?
Parang sumasayaw.
Tuwing may babagsak na snowflake, hinga nang malalim.
Okay ka na?
Pasensya na, ibababa ko na 'to.
K.
Gusto mong kumain?
Ayoko.
Gusto ko lang matulog.
Ilang araw ka nang di bumabangon.
Gusto mong...
Gusto mong buksan ko ang radyo? Mag-uumpisa na ang show ni Kang.
- Ayaw mo? - Ayoko.
K. Makinig ka.
Oo, nangyari ito. Pero, magiging okay rin ito.
Magiging okay rin ang lahat.
Pangako.
- Sigurado ka? - Nakatingin ka ba o hindi?
Ang layo ng inabot ng ate mo.
Okay lang ako!
One! Two!
- Three! - Yey!
Ma!
Kailangang kumilos tayo. Di natin alam ang kinabukasan natin.
At, di natin alam kung kailan ulit magso-snow.
Wow!
Gusto ko 'to!
- Ulit? - Sige!
Grabe ito. Kasalanan ko.
- Kasalanan ko 'to. - Hindi mo kasalanan.
- Di ko siya dapat iniwang mag-isa, - Pwedeng mangyari 'yon kahit kailan.
- Kasalanan ko. - Walang kinalaman 'to sa 'yo.
- Okay lang. - Di ko siya dapat iniwan.
Andy, kasalanan ko 'to.
K2.
Hindi mo kasalanan.
Susubukan ko.
Susubukan kong bumalik sa school.
Susubukan kong bumalik ang dati kong buhay.
Talaga?
Sige, K. Kaya mo 'yan.
Oo.
Kasama ko silang naglakad nang ilang kanto at...
tapos, ako na lang mag-isa.
Ang galing, di ba?
Nasisiyahan ako. Ang gandang balita.
May mapa ako sa kuwarto ko.
Kukulayan ko ang lahat ng napuntahan ko na.
Gusto ko 'yan.
Mabilis lang at lalagpas ka na sa mapang 'yan. Makikita mo.
Ayan na. Nagawa ko na.
Ang galing. Nagawa mo nga.
Alam kong kaya mo.
Kinakabahan ka para bukas?
Medyo. Oo.
- Sobra. - Normal lang 'yan.
Lahat tayo kinakabahan pag bago sa 'tin ang lugar.
Oo naman... Oo.
Klara.
Kasi simula no'ng masasamang araw na iyon...
natatakot akong maulit iyon.
Ano't ano man... Alam mo kung nasaan ako.
- Okay? - Oo. Sige na.
Pa'no kung hindi ako makapasok bukas?
Eh di, kinabukasan ka pumasok.
Kung hindi ulit, kinabukasan ulit. Kung hindi, kinabukasan ulit.
Ganoon mo bubuuin ang araw-araw mo, dahan-dahan.
2. BUUIN ANG ARAW-ARAW MO
Hoodie.
Hoodie, girl, kinakausap kita.
Di ka ba magpapakilala man lang?
Mas gusto mo ang "Hoodie."
At pipi ka rin.
Ako si Klara, with a K.
K-Hoodie with a K. Ako si Diego. Nice to meet you.
Okay.
Nakakatuwang kuwentuhan, di ba?
Kuha naman kayo ng raffle ticket ng soccer team.
- Kailangan namin ng bagong uniporme. - Bro, bilis.
Kung ganito tayo, maglalaro kami nang hubad.
Sige, takbo na.
Kang.
Uy.
Sino 'yong nasa speaker?
Ang nakakairitang si Kang.
Magandang umaga. Buksan n'yo ang libro n'yo sa section 3.
- Nasaan siya? - Kumusta ang exam?
Pag-uwi ko, mag-aaral agad ako.
Akin na ang notes mo. Sige na.
Ano'ng sinasabi mo?
- Mag-aaral ako. - Pa'no mamaya?
Mamayang gabi... mag-aaral ako.
- Medyo nalilito ako. - Bakit?
'Yong babaeng kausap ko, di nag-message ulit.
- Ilang araw na? - Anim.
Bro, anim na araw lang. Okay lang 'yan.
Sa totoo lang... siyam pala.
Ano? Tama ba ang pagkarinig ko?
Siyam? Kalimutan mo na siya. Di siya interesado.
Diego, tumigil ka. Panira ka ng mood.
Sinasabi ko lang, para kumalma ang kawawang bata.
Salamat, Diego, wala namang nagtatanong sa 'yo.
Walang anuman, Kang.
Bukas!
Hi, Min Seo!
Kuya!
Tara na. 'Yaan mo na siya.
Mali ito.
Pa, mali tayo!
Tingnan ko nga.
Ah...
mas matutulungan ka ni Kuya.
Oo. Ako na nga. Hindi ito para sa 'yo.
Kailan kayo titigil mag-away?
Hindi kami nag-aaway.
Lagi na lang ganyan.
Wag mong intindihin 'yon. Mag-drawing na tayo...
Kumusta kayo!
Ito ang Sundan ang Boses Ko,
at ako si Kang, ang kasama n'yo sa susunod na isang oras.
Medyo malungkot ako nitong mga nagdaang araw.
Kaya magpapatugtog ako ng awiting nagpapawala ng mga problema ko
at nagtutulak sa 'king lumabas ulit.
Sana ganoon din ang gawin n'yo.
- Hi. - Hi, Yana.
Di ka nagsasayaw?
Wag ka namang boring.
Okay ka lang?
Okay lang lahat.
Gusto mong sumayaw?
Sige, sige.
Kang, pasensya na, nawala ako.
Medyo kakaiba lang itong mga nakaraang araw ko.
Anyway, gusto kong magpasalamat sa 'yo.
Nakatulong 'yong pakikinig ko sa 'yo.
'Yong "K" mo ba, Kandy,
- o Katerina, o Kasilda? - Sandali lang.
AS IN... KLARA
Nakakairita kayo.
Pa'no kita maipipinta kung hindi ka nagpapakita?
Ayokong may makakilala sa 'kin kapag kumanta ako sa bar sa downtown.
Ang daya. Di counted kung hindi ko makikita ang mukha mo.
Wag kang tumawa. Alam mo na ang sekreto ko.
Di ko sasabihin kahit kanino...
Batkang.
KUMPETISYON NG MGA BAGONG TALENTO
Baka isipin mong medyo seryoso ako,
pero na-inspire mo ako kaya nagsusulat ako ng bagong kanta.
Hindi ko alam kung maganda ito, pero ayos lang.
May kumpetisyon, at gusto kong sumali.
Subukan natin kung kaya ko ito.
Go lang, Kang.
Baka medyo mabilis ako.
Gusto kitang makita, baka pwedeng magkita tayo ngayong linggo.
Kahit anong araw.
Siyempre, gusto ko rin, pero ngayong linggo...
ewan ko lang kung pwede. Kasi wala ako.
Mukhang may crush kay Kang 'yong bago.
Di ba? Gusto mo si Kang?
Tipikal. Bagay siya sa 'yo.
Hindi, ayoko sa kanya.
Ano ka ba, girl, sabihin mo na. Best friends naman tayo, di ba?
- Tama ako o mali, Ellie? - Sabi mo eh.
Ako si Perla, ikaw?
Ako si Klara.
Nice to meet you.
Kalma lang. Kumilos tayo.
Mag-ingat kayo sa bubog.
Halikayo. Dito.
Tara. Dali.
Sige na, dali.
Kumusta, Hoodie?
- Ikaw, kumusta, Diego? - Ayos lang, Perla.
Actually, paalis na ako.
Maglalakad-lakad ako. Sama kayo?
Kayo? Ellie?
- Ah... - Dito na lang ako.
Dito na lang kami.
Sige. Kung magbabago isip n'yo, alam n'yo na gagawin.
Isigaw n'yo ang pangalan ko, ha?
Bakit siya gano'n?
- Magkikita ba kayo ni Klara? - Aalis daw siya eh.
- Eh, ikaw? - Ako?
- Makinig ka— - Itinodo mo na.
Magpapakitang-gilas lang.
Wag mo sabihin ang pangalan ko.
Ano ka ba? Tumigil ka.
- Ano'ng problema mo? - Wala. Wala lang.
- Ba't di ka tumabi kay Yana? - Wag na.
Ba't ayaw mo?
Kasi.
Gago ka kasi.
Di ba masarap kung magkasama kayong dalawa doon sa snow,
magpapainit kayo ng katawan sa isa't isa?
Kang?
KUMUSTA ANG ARAW MO?
Bro?
Narinig mo 'yon?
Ang alin?
Nag-text ako at narinig ko 'yong tunog doon.
- Kay Yana? Nando'n si Yana. - Hindi, kay Klara.
Tumigil ka! Di ka nga pinapansin no'n.
Tingnan mo.
Totoo.
Tawagan mo nga.
May tumatawag sa 'yo.
Wala.
Klara, ano'ng problema?
Wala.
Klara?
Kakaiba talaga 'yang babaeng 'yan. Gusto ko siya.
Di ako makapaniwalang nahanap kita.
Klara?
May maitutulong ako?
Umalis ka na.
Okay lang sa 'king maghintay.
Kang, iwan mo na ako! Umalis ka na!
Pakiusap.
Sige.
KUMUSTA? NAIPIT AKO DAHIL SA SNOW
SA'N TAYO PWEDENG MAGKITA NA TAYO LANG?
- Hi, Kang. - Hi, Klara.
Chocolate shake.
Candy.
Tinapay?
Ito, chocolate.
Iba ang nai-imagine ko sa 'yo.
Pa'no?
Hindi 'yong takot na mukha, ang ibig mong sabihin? Dahil...
Hindi, ganito.
Ang ngiti mo...
Talagang ang ganda.
Iba rin na-imagine ko sa 'yo.
Talaga? Pa'no?
Hindi masyadong...
malusog.
At ang lalaking sinasabi mo?
Kang ang pangalan niya?
Kumusta naman?
Hindi ko alam.
Ano?
Di ko alam. Sabihin mo.
Sabi niya, gusto niyang magkita kami.
At gusto ko siyang makilala, pero... Hindi ko alam.
Gusto ko pero natatakot ako.
Pero lahat ng kinatakutan ko dati, di na gaanong nakakatakot
pagkatapos ko silang gawin.
Isipin mo lang, Klara, lahat ng oras na naging matapang ka.
- Laging maayos ang kinalalabasan. - Oo, pero di lang ang makita siya.
Gusto ko tapat ako sa kanya.
Paano kung nalaman niya ang mga tungkol sa akin,
matatakot siya o iiiwas siya o...
Gusto mo ba 'yan?
Oo.
Tingnan mo.
Ginawa ko 'to.
- Ito? - Hindi. 'Yong sa kaliwa.
- 'Yon? - 'Yon.
Pinakapangit 'yon, di ba?
Kung tutuusin,
gumawa na ako ng kanta para sa 'yo. Kaya dapat i-paint mo na ako ngayon.
Sige.
Pa'no ka magpo-pose? Tingnan natin.
Ganyan?
Oo.
Ganyan ka lang hanggang mamaya.
- Ganyan? - Oo.
Kumportable akong ganito.
Sige, okay 'yan.
Tingnan natin.
Hindi...
Ang tagal ko nang hindi nagpe-paint, Kang. Di ko kaya, sorry.
Okay lang, no big deal.
At di ko rin sinabi sa 'yo ang totoo.
Hindi pa, mula noong umpisa.
Di ako pumapasok sa class dahil... nasa bahay ako.
Kasi nitong mga nakaraan, sobrang hirap para sa 'kin.
Nagka...
nagkasakit ako, pero ngayon, okay na ako, oo.
Mabuti naman.
Tara, dali.
Gusto kong subukan, at kung maging maayos, okay.
At kung hindi, alam ko na, at hindi na ako mag-aalala doon.
Klara, wag kang mag-alala.
Huwag mong madaliin.
Pero doon mo malalaman.
Sa pakikisalamuha sa tao, at pag magaan ang pakiramdam mo sa kanila
at magaan din sila sa 'yo.
Siguro nga.
Nakakaadik ito, di ba?
Oo, medyo.
3. WAG MATAKOT MAKARAMDAM
Hoodie!
Ano'ng sabi niya?
Wala, para sa 'kin 'yon.
Ano 'yan, Diego?
Naglalagay ng kaunting saya sa buhay ko, Kang.
Subukan mo 'to. Tingnan mo.
- Sinaktan niya'ng sarili. - Okay ka ba?
Ang galing.
Na buhay pa siya.
Ano?
Ano'ng ginagawa n'yo rito? Hala, sa detention kayo.
Kang, nandito ang parents mo.
Sasama ako para makita ko kung pa'no ka pagalitan.
Erick, si Klara.
Hi, nice to meet you.
Ikaw rin.
Tara na.
Bye, Klara.
Bye, Kang.
Okay lang ako.
Bye, Diego.
Tayo lang ang naiwan.
Oo.
Gusto ng kapalarang maging magkaibigan tayo.
Ba't Hoodie ang tawag mo sa 'kin?
Gusto ko original ako.
Wow. Original.
Oo.
- Alam mo? - Ano?
Alam ko na ang pangalan mo noon pa man.
Pa'no?
Nakita kita minsan sa ospital.
Sa may chemotherapy wing, no'ng sinundo ko ang tatay ko.
Oo, anak ako ni Darío.
Na hindi matigil sa pagkukuwento tungkol sa 'yo.
Lagi mo siyang pinapatawa.
Gusto niyang inuubos mo ang Jell-O niya.
Di ko alam 'yon, Diego.
Oo. Alam ko.
Pero dapat maging magkaibigan pa rin tayo.
Karangalan ko.
Teka.
- Si Little Kangaroo ka? - Hindi.
- Naalala ko lang 'yon
- ang tawag ng papa mo sa 'yo. - Hindi.
- 'Yan na ang itatawag ko sa 'yo. - Wag.
- Hoodie! - Little Kangaroo.
Pero, K, na-detention ka.
- Di ko maintindihan. - Oo, K2.
- Ikuwento mo ang nangyari— - Nakakatuwa.
Di ko akalaing sasabihin ko ito, pero medyo na-miss ko ang school.
- Hindi, please. - Sinasabi ko ang totoo.
- Dati kasi suot mo yung mga ganoong damit... - Totoo 'yan!
- Yong pictures mo noon... - May sariling estilo ako noon...
- Hindi. - Ang pangit mo, Andy.
Huwag mong ilihis ang usapan.
Ano'ng gagawin ko sa 'yo, K? Tingnan mo ako.
- Paparusahan ba kita o ano? - Ikaw ang bahala.
Ano? Hindi.
Sige,
- isang linggo akong grounded sa bahay. - Sige.
Isang linggo pa o kulang isang linggo, pareho lang din.
Tama naman siya, di ba?
Ewan ko sa inyong dalawa, sa totoo lang.
Miss na kita. Lagi ka lang sa tabi ko. 'Wag mo akong iiwan.
Yakapin mo ako. Mahal kita, Tae-ho.
Hi, Klara.
Hi.
Kumusta?
Nanonood ako ng...
Uy.
Ano?
Gusto mong magkita tayo bukas ng 11:00?
Hindi ko alam kung gusto ko.
Nagbibiro lang ako.
Sige, mukhang maganda 'yan.
Dadalhan mo ba ako ng chocolate?
Kita tayo bukas.
Sige.
Bye.
Nasaan ka?
Hindi kita makita, Kang.
Sundan ang boses ko.
Malapit na ba ako?
Sa tingin ko, oo.
Nakita na kita.
Ang chocolate ko.
Nalimutan ko.
Eh di, aalis na ako. Bye.
Wag, teka lang.
Gusto ko ito.
Di ko napakinggan ang show mo kahapon.
Di mo rin maririnig dahil sa snow.
Ba't hindi ka kumanta sa show mo?
Nahihiya ako.
Kung sasali ka sa kumpetisyon...
kakanta ka sa harap ng maraming tao.
Wag mo nang ipaalala.
Kung pipiliin nila ako, sasama ka ba sa akin?
Kaya lang, kailangan nating pumunta sa Madrid.
Oo, kung gusto mo...
- Di ako makapaniwala. - Pumalpak ako.
Doon ang daan ko.
- Okay... - Bye.
- Okay, bye. - Sige.
Klara?
Hi.
Usap tayo, saglit lang?
Pwedeng mamaya? Late na 'ko.
Saglit lang.
Sige.
Saglit lang 'to.
May itatanong lang ako... Nag-aalala kasi ako.
Sige, ano 'yon?
- Ikaw ba 'to? - Tantanan mo na 'ko.
Pa'no mo nakuha 'yan?
Saan mo nakuha?
Kilalang-kilala ko si Kang, at...
At sinuportahan ko siya noong may pinagdaraanan siya.
Alam ko ang mabuti at hindi sa kanya.
At ang tulad mo ay hindi...
Di ka mabuti para sa kanya.
Teka... Di ko maintindihan.
Nag-aalala ako para sa kanya.
Ano?
Ayoko para sa kanya ng babaeng maraming issue.
May relasyon ba kayo? Hindi ko alam.
Di na mahalaga kung kami o hindi.
Di ka niya papansinin.
May mga kaibigan ako sa dati mong school na may mga sinabi sa akin.
At ayokong i-send 'tong video sa lahat
para ipakita kung sino ka talaga.
Nakita mo ba ang sarili mo?
Buti ginawa ang tests matapos magkasakit ng mama mo.
Laging may panganib na mamana iyon.
At sa kaso mo, Klara,
kumpirmado sa mga pagsusuri na may cancerous cells ka.
Kailangan nating agapan ito.
HINIHINTAY KITA SA KOTSE KASI ANG LAMIG
ORANGE SIYA MEDYO LUMA NA
SORRY
UMALIS NA 'KO IBANG ARAW NA LANG
OKAY KA LANG?
Klara!
Klara! Uy, Klara!
- Hi. - Tinatawag kita.
Sorry.
- Wow! - Bakit?
Grabe, ang mukha mo!
- Salamat. - Hindi.
- Sakto, 'yan ang kailangan kong marinig. - Hindi, pero...
- Hindi 'yon. - Sige.
Wag kang magtanong, Diego.
Sige.
Gusto mo bang mapag-isa?
Hindi.
Gusto mo 'tong pag-usapan, tama?
Siyempre.
Ah...
May ideya ako.
Ano?
- Tara. - Susunod ako.
Wala akong maisip na makakasamang i-enjoy itong pagkain.
Unang magandang bagay na nasabi mo sa akin 'yan.
Salamat, Hoodie.
Hindi ikaw. Ang papa mo ang tinutukoy ko.
Anyway, ikaw ang...
10% na rason kung ba't ako nandito.
Ano? Ten lang? Hindi, mas mataas pa.
- Uy. - Bakit?
- Ano 'yon? - Hindi...
Pag puro ka reklamo, ibababa ko pa sa nine 'yan.
Grabe ang lugar na ito, at lahat ng nangyari.
Pero... gusto kong kasama kita rito.
Ako rin.
Saan ka pupunta?
Sumama ka sa akin.
Sige.
Pa, maingay ba ako?
Hindi. Gusto ko ang kanta mo.
Tingin ko, mananalo ka.
Kang, nandito lang ako.
Kung may gusto kang pag-usapan nandito ako para sa 'yo.
Salamat.
Naintindihan ko na 'yong K mo.
Parang lumipas na ang maraming taon, Mama.
Kaibigan ko po, si Diego.
Magkaibigan na tayo, ha?
Di ako nakapunta rito noon.
Patawad...
na iniwan kitang mag-isa nang mahabang panahon.
Noong isang araw, di ako klaro no'ng pag-ibig ang usapan.
Di ko sinabi kung ano'ng iniisip o nararamdaman ko.
Sa tingin ko, lagi kang pinapahirapan ng pag-ibig.
Natatakot akong umibig
at baka di umubra at mawala sa 'kin ang taong 'yon.
Tungkol diyan ang kantang ito.
Kaya minsan, mas maigi pang wag ipaglaban ang pag-ibig
na hindi mangyayari at tanggapin na lang bilang pagkakaibigan.
Salamat.
- Tingnan mo. - Alin?
Kang, wag ka magtakip. Ang pogi mo. Sige na.
Kang!
Dito.
Kang!
Gising, pare!
Magpa-party tayo tapos nito, di ba?
- Hindi. - Ano?
- Ano ba... - Hindi. Pumunta ako dahil lang doon.
Sige, kung pupunta kayo, pag-iisipan ko.
Pinupuntahan ko lahat. Walang pinapalampas.
- Sige, lahat... - Oo, lahat...
ng imbitado ako.
Oo, at lahat ng hindi.
'Yon din.
Kang, shoot!
- Sige! - Ang galing!
Wow, ang galing.
Kang!
- Yey! - Bravo!
Ano'ng ginagawa mo?
Isasabay mo ba kami sa party?
Hindi ikaw.
Ako, si Perla, Ellie,
at Klara.
Hindi ako pupunta.
Ganito gawin natin.
Isabay mo kami.
Di ko sasabihin kay Klara na tinitingnan mo siya buong game.
May ganyan ka pang itsura, ganito o.
- Oo na. - Talaga?
- Oo. - Talaga?
Sabi ko, oo.
Okay.
Girls, tara. Kay Kang tayo.
'Nga pala, ang galing ng laro.
- Sa harap ka. Mahiluhin ka eh. - Wow. Party! Hello.
Ano'ng sinasabi mo?
Party.
- Hi, Kang. - I-start mo na?
- Hi, K. - Ang galing no'ng game.
Oo naman.
Kakarag-karag na 'to, pare.
Tantanan mo nga siya. Buti nga, isinabay tayo.
At wala ako sa mood maglakad.
Kumusta ang rock star?
- Okay ka lang? Ha? - Mabuti.
Hi. Hello.
Hi.
Buti pumunta ka.
Kinumbinsi nila ako.
- Mabuti. - Tara sa loob.
Sila ang mga nagkumbinsi sa 'yo.
Oo.
Tara at kukuha tayo ng maiinom natin.
Ang galing mo sa game.
- Salamat. - Ang galing ng goal mo.
Ano'ng meron?
Sino 'yan?
Wala. Babalik ako.
Klara, napili ako.
- 'Yong kanta mo? - Oo.
Congrats, Kang. Masaya ako para sa 'yo.
- Mag-usap tayo sa ibang lugar? - Sige.
Medyo kakaiba ako nitong mga nakaraang araw.
At ikaw rin.
Alam ko.
Pero lagi naman akong kakaiba.
- Totoo 'yon. - Uy!
Seryoso. Sorry.
Ayokong sirain ang pagkakaibigan natin.
Ayoko rin sirain ito.
Ba't ipinadala mo sa kin 'yong painting?
Dahil hiningi mo.
Lugar 'yon kung saan kami nagpupunta ni mama.
Nandoon ako sa painting.
Ano?
'Yong igloo sa ibaba sa kaliwa.
- Oo. - Ako gumawa no'n.
Kaming dalawa ni Jung, kapatid ko.
Ano?
Teka, ano? May kapatid ka?
- Oo. - Mas matanda sa 'yo?
Ilang taon na siya?
Dapat 21 na siya ngayon,
pero ni hindi siya umabot ng 19.
Noong araw na 'yon, bumagsak ang igloo sa akin
at iniligtas ako ni Jung.
Lagi naman.
Nang sumunod na taon, naaksidente siya
at di na makapaglaro ng soccer.
Pangarap niya 'yon.
Dapat iniligtas ko siya gaya ng pagligtas niya sa akin.
Jung?
- Si Jung ay... nagpakamatay. - Jung!
Nang matapos ang lahat, sinisi ko ang lahat,
pero mas sinisi ko ang sarili ko.
Kasalanan mo, namatay ang kuya ko! Nakita mo sana siya.
Ang lungkot ko, litong-lito,
na kinailangan ko ng psychiatrist para magpatuloy sa buhay.
Salamat sa kanya, nakontrol ko ang panic attack ko.
Naibalik ko lahat ng nawala sa akin.
Nakabalik ako sa school,
at ayoko nang balikan ang dati.
Klara.
Hinahanap kita.
Tara, mag-usap tayo.
Sinabi ko na sa 'yo.
Layuan mo si Kang.
Ngayon, sasabihin ko sa lahat na baliw ka.
Tingnan natin kung sino pa ang lalapit sa 'yo.
Walang problema sa akin.
- Talaga? - Wala.
Di ka umiinom ng gamot?
Di ba ilang buwan kang hindi lumabas ng bahay?
Oo.
Sige. 'Yan ang sasabihin ko sa lahat.
Wala akong pakialam.
- Wala akong dapat itago. - Wala?
Check n'yong lahat ang video.
- Ang babaeng ito, ang bago rito... - Ano ito?
...iniwan niya ang dating school niya dahil baliw na siya.
I-off n'yo 'yan.
Makikita nilang umiiyak ka kasi 'yan ang dapat sa 'yo.
Tantanan mo siya.
Ba't nakikisali ka ngayon?
Para di mo magawa ang ginawa mo sa iba.
Ang ginagawa mo sa 'kin.
Kita nyo ang babaeng ito. Ano'ng sinasabi mo?
Isusumbong ko.
Ang alin?
Ang ginawa mo sa 'kin.
Ang ginawa mo no'ng isang araw.
At... sino'ng maniniwala sa 'yo?
- Magsusumbong din ako. - Ako rin.
Ako rin.
- Teka— - Sasabihin ko rin ang ginawa mo.
Nagbibiro ka ba?
- Lahat ng ginawa ko para sa'yo? - Lumayas ka sa bahay ko, Yana.
Umalis ka na.
- Salamat sa inyo. - Salamat.
Ang unang halik ko. Kang.
Ano'ng nararamdaman mo nitong mga araw na 'to?
Ah...
Matagal ko na yatang hindi nararamdaman ito.
Ang...
saya ko...
at... gusto kong maramdaman ang sayang ito...
dahil di ito tatagal magpakailanman.
Tama ka. Matagal ang mapakailanman.
Para akong tanawin na ito,
maganda dati, habang natatakpan ng snow ang lahat.
Pero... hindi na ngayon.
Ngayon, kulay-abo na ang snow at... malapit na itong matunaw.
Ano sa tingin mo ang hitsura ng tanawin mo
pag nawala na ang snow at maganda na ang panahon?
- Sige na. - Hindi ko alam.
Sana...
gaya ng mga nakita ko noong nakaka-travel pa ako.
- Puno ng kulay at bagong bagay. - Sorry, "sana"?
Anong "sana"? Iha...
mangyayari iyon, tama?
Kahit anong hitsura, aaralin ko 'tong mahalin.
4. MAHALIN ANG SARILI MO
- Hi. - Hi.
Uy, ang ganda mo naman!
Gusto ko 'yang kulot mo.
Salamat.
Saan ka pupunta?
- Ano? - Manonood ng sine.
Sino'ng kasama?
Isang kaibigan.
- Wala ka bang itatanong sa 'kin? - Wala.
- Wow.
- Okay ka lang? - Oo. Sige na.
Enjoy, K.
- Salamat. - Okay?
- Bye. - Bye.
'Eto. Mauna ka.
Sorry.
WAG KANG MAG-ALALA...
MAG-ISIP NG MAGANDANG BAGAY
Ma, mas maganda ang sa 'yo.
Mas maganda pa ang sa 'yo pag ganitong edad ka na.
Gusto n'yong mag-swimming?
- Ano'ng sinasabi mo? - Hindi. Ang lamig, 'no? Hindi.
Bakit tayo pumunta ng beach at di naman lalangoy? Sayang naman.
Sigurado ka?
- Tara na. - Ma, ang lamig ng tubig.
- Di ka ba nilalamig? - Wag mong isipin!
Tara!
Ang damit natin!
Tara! 'Lika na!
Sobrang lamig!
Sino 'yon? Mama! Klara!
Ang lamig!
Ang saya, at muntik pa natin ma-miss!
Uy.
Bakit?
Ang ganda mo talaga.
Uy.
Bakit?
Ikaw rin.
Welcome.
Pasok ka.
Parang hindi totoo.
Bakit?
Ah...
Ipapasuot ko lang sa 'yo ang mask mo, "Batkang."
Sige.
Magpapatugtog ka ba?
Oo.
May sasabihin ako sa 'yo.
Sige.
Ah...
Bago tayo nagkita...
Napanaginipan kita.
Okay.
Ipinikit ko ang mga mata ko,
at lumapit ka sa akin sa likod
at niyakap mo ako.
- Tapos... - Ganito?
Parang... ganito.
Oo.
Tapos, umikot ako...
at lumapit sa 'yo.
Tapos, ano pa?
Pumikit ka.
Pumikit ka nang mabuti, ha?
- Ha? - Oo.
Mabuti.
Okay.
Okay, pwede ka nang dumilat.
Lalabas na ako.
Oh.
Klara,
gusto mo bang kumuha na ako ng ticket natin papuntang Madrid?
Sige. Oo, sige lang.
Bye, Kang.
Hindi, okay lang ako. Sorry, nagising kita.
Hindi ako makatulog.
Gusto ko lang sabihin sa 'yo...
- Kang, hindi kita masasamahan sa Madrid. - Ano?
Hindi ko alam kung handa na ako.
Pa'no kung masira ko ang trip mo at... Espesyal na oras mo 'yon.
Klara.
Alam mo ba?
Pinagsikapan mong gumaling.
Pero ako... wala pa ako ro'n.
Kailangan ko pa ng oras, Kang.
Dapat maging okay muna ako sa sarili ko.
Pero... gusto kong malaman mo
na hinding-hindi magbabago ang pagtingin ko sa 'yo.
At, di lahat kayang ayusin ng pag-ibig.
Di nito magagamot ang depresyon o pagkabalisa o...
Pero ito'ng nagpapalakas sa akin at umuudyok sa 'kin na magpatuloy.
Ang daming emosyon no'n, Kang.
Sana maintindihan mo.
Kailan aalis si Perla?
Bukas na.
- Bukas. - Oo.
Mami-miss mo ba siya?
- Oo. - Meh.
- Oo. - Medyo lang.
Medyo lang pero magkikita naman kami agad pagkatapos ng Pasko.
Oo.
Nami-miss mo si Kang?
Si Kang, 'yong sekretong pasyente mo?
- K. - Ano?
Di ko kasi pwedeng sabihin.
Hindi, pero, dati-rati...
lagi kang nakikinig sa show niya, pero di na ngayon.
Oo.
Ano naman?
- "Ano naman?" Tigil na. - Okay, titigil na.
- Hindi na ako magtatanong. - Okay.
Kumusta kayo?
Ito ang Sundan ang Boses Ko,
at ako si Kang, ang kasama n'yo sa susunod na isang oras.
Di ko pa nasabi sa inyo na sinimulan ko itong show noong may pinagdadaanan ako.
Bahagi ito ng therapy ko.
Naibsan ang lungkot ko sa pakikipag-usap sa inyo.
Pero patuloy akong nagtatago.
Nagbago ang lahat nang dumating ka sa buhay ko, Klara.
Gusto kong malaman mo na naiintindihan kita
at ikaw ang ilalagay ko sa isipan ko bukas kapag nasa stage ako.
MAGKAKAROON AKO NG HAPPY ENDING
- Ang galing! - Girl!
- Hindi! Magka-holding hands na sila. - Ha?
Ang cute naman!
Mapapaligiran na ba ako ng mga magjowa?
Kung di magtagumpay ang plano ni Klara, hindi.
- Ha, nakakatawa 'yon. - Biro lang.
Tara na.
Ah... Guys, di ko alam...
- Tara na! - Sakay!
Hi.
Kumalma ka nga?
Di tayo aabot.
Abot tayo, Hoodie. Pagkahinto, takbo agad tayo, okay?
Kaya natin 'to. Relax lang. Ellie, isang joke nga d'yan.
Sabi ng printer sa isa pa?
Pa'no ko malalaman?
Pumapapel ka ba o nangongopya lang?
Sige.
O! Astig, di ba?
Ayan, bro. Wag kang mag-alala.
Ilan ang tao? Bente? Okay lang 'yan.
Baka mas kaunti pa, okay?
Bilis!
Doon.
Bilisan n'yo!
Tara!
Magandang gabi.
Ako si Kang.
Unang beses ko lang kakantahin ito sa harap ng mga tao.
Ang pamagat nito ay "K".
Iba ang naisip kong itsura mo
Pero mas gusto ko ang ikaw na ito
Na may mga highlight sa buhok
At mga matang kulay dagat
Makikiraan po.
Sorry. Makikiraan.
Matatapos rin ang tag-init
Tatanda tayo
May makikilala kang ibang
Susulatan ka ng mas magagandang kanta
At balang-araw, ako'y
Isang magandang alaala na lang
At ang matitira sa pag-iibigang ito'y
Isang bulong sa iyong tainga
Kapag bumilis ang tibok ng puso mo
At mukha kang kakaiba sa salamin
Kahit wala ka nang ibang makita Sundan ang boses ko
Walang kadiliman
Na hindi magagawang liwanag
Walang kadiliman
Na hindi magagawang liwanag
Dati, madalas kong isipin ang lahat ng bagay na na-miss ko.
Pero, sa totoo lang, ang pinakana-miss ko ay ang sarili ko.
At ngayong 76 na araw na akong nasa labas ng kuwarto ko,
iba na ang lahat.
Salamat sa pinakamagandang pamilya sa mundo sa pagpapaalala kung sino ako.
Kayo ang naghikayat sa akin na mag-therapy at...
dahil doon, nakikita ko na...
kung anong klaseng tanawin ako.
At salamat din sa mga taong dumating sa buhay ko
noong ayaw kong maging bahagi nito ang kahit sino.
At sa boses mo.
Na lagi kong inspirasyon
at... tumutulong sa paghahanap ko ng lakas na ibalik ang dati ko.
Ipinapakita nitong mga painting na puno na ng kulay ang buhay ko.
Kung paano ko natagpuan ang sarili kong boses at...
at sundin ito.
5. SUNDAN ANG BOSES MO
5. SUNDAN ANG BOSES KO
Nagsalin ng Subtitle: Maribeth Pierce
Mapanlikhang Superbisor: Miray Lozada-Balanza