Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
PROLOOG
HET HOGE NOORDEN, 1857
Kapitein.
Kunnen we praten?
We moeten door het ijs breken.
De mannen zijn uitgehongerd en uitgeput.
We houden dit tempo niet vol.
Luister, mannen.
Hoe langer we het werk uitstellen, hoe moeilijker we loskomen.
Laat ze doorwerken.
Laat ze elkaar aflossen.
Met alle respect...
De mannen willen zekerheid. - Zekerheid?
Dat we teruggaan naar Sint-Petersburg als het schip los is.
Ze denken dat we niet zeewaardig blijven. - Luister.
Het is niet aan jullie of de officier hier om iets te denken.
We hebben een missie geaccepteerd en die zullen we volbrengen.
We gaan naar de Noordpool.
Is dat duidelijk? - Ja.
Een explosie, kapitein.
Zo'n twee mijl verderop.
Roep de mannen bijeen.
De sledehonden zijn ongedeerd.
Waar komt al dit bloed dan vandaan? - Hier, kapitein.
Hij is gewond en heeft veel bloed verloren.
Hij heeft een schouderwond en een gebroken been.
Was het een beer?
Dat denk ik niet. Larsen, help me met z'n laars.
Een kunstbeen.
Leg hem op de draagbaar.
Snel terug naar het schip.
Larsen, dat ding komt eraan.
Geweren klaar.
Op mijn bevel.
Richt.
Vuur.
Volgende groep.
Vuur.
Naar het schip.
Waar is die gewonde man? Waar?
Wat is dat? Wat wil het?
Breng hem bij me.
Larsen, pak de donderbus.
Victor.
Ik heb het gedood.
Het leeft nog.
De ladder. Trek de ladder op.
Breng hem bij me.
Hoeveel schoten nog? - Eén, maar hij gaat niet dood.
Dat weet ik.
Ik richt niet op hem.
Laudanum, tegen de pijn. Drink op.
Waar ben ik?
Op het Deense schip Horisont. Kapitein Anderson en dr. Udsen.
Hoeveel mannen heeft het gedood?
Zes. - Het zal terugkomen en er nog meer doden.
Het maakt jullie allemaal dood, tenzij je mij uitlevert.
Het is verdwenen. In het koude water gezonken. Dood.
Nee, dat is niet zo.
Het kan niet sterven.
Ik heb geprobeerd het te doden.
Of u me gelooft of niet...
...het zal terugkomen. Voor mij.
En als het komt...
...moet u beloven dat u me op het ijs legt zodat het me meeneemt.
Alstublieft. - Wat voor schepsel is dat?
Welke duivel heeft hem gemaakt?
Ik.
Ik heb hem gemaakt.
Ik had besloten dat de herinnering aan mijn wandaden met mij zou sterven.
Het is klaar.
Een deel van wat ik ga vertellen, is een feit.
Een ander deel niet, maar het is allemaal waar.
Mijn naam is Victor.
Victor Frankenstein.
Mijn vader heeft me die naam gegeven.
Weet u wat die betekent? - Ik denk van wel. Veroveraar.
Hij die alles overwint. - Ja. Alles begon met hem.
Mijn vader.
En mijn moeder.
DEEL I HET VERHAAL VAN VICTOR
Victor.
Kom snel naar beneden, je vader komt eraan.
Ik ben hier, mama.
Ik ben hier.
Mijn vader was een baron en een vooraanstaand chirurg.
Hij was met mijn moeder getrouwd vanwege haar bruidsschat en nobele afkomst.
Het stelde mijn vader in staat om zijn rang en landgoed te behouden.
Hij was niet vaak aanwezig...
...maar als hij thuiskwam, gehoorzaamde iedereen hem.
Claire, liefste.
De rest van de tijd...
Vader.
De rest van de tijd was mama van mij.
Nee, breng dat hier.
De mineralen zijn goed voor jouw bloed en dat van de baby.
Je eet voor twee, toch?
Vooruit.
Het is voedzaam.
Beschermengel...
...trouwe metgezel.
Blijf aan mijn zijde.
Laat me schuilen onder uw mantel en...
Ik hoorde ze door de muur heen ruziemaken...
...en schreeuwen over geld, het landgoed en mij.
Hun stemmen vervulden me met angst.
De man verachtte ons beiden.
Ons pikzwarte haar, onze doordringende, donkere ogen.
Zelfs ons stille, soms nerveuze karakter leek hem eindeloos te ergeren.
Vertel zo nauwkeurig mogelijk...
...welke lichaamsvochten men in de klassieke oudheid onderscheidde.
Bloed, zwarte gal, gele gal en slijm.
Hoeveel weegt een mannelijk hart?
Tussen de 250 en 300 gram.
Hoeveel weegt een vrouwelijk hart?
Tussen de 225 en 280 gram.
Waarom is dat zo?
Het verschil in massa bij de vrouw?
Hun sterkere emoties? Hun neiging tot melancholie?
Massa, hoeveelheid bloed, doorbloeding van de spieren.
Precies. Het weefsel bevat niets spiritueels...
...en een spier geen emoties.
Beschrijf de voornaamste functie van de tricuspidalisklep.
Dat weet ik niet meer, maar dat komt nog wel.
Ja, daar ben ik zeker van.
Ivoor bloedt niet, vlees wel.
Als je het weer weet, kan je patiënt dood zijn. Begrijp je dat?
De tricuspidalisklep zorgt ervoor...
...dat het bloed niet terugstroomt in de vena cava.
Nee, niet je handen. Niet meer.
Dat zijn instrumenten van je vak en wil...
Ze verdienen zorg.
Je gezicht daarentegen is ijdelheid.
Je draagt mijn naam en daarmee mijn reputatie.
Denk daaraan.
Volgens mij heb je goede kaarten.
Drie...
Twee...
Eén.
Dat kan niet.
Ik schud wel.
Moeder?
Vader. Er is iets met mama.
Haal veel warm water en schoon linnengoed. Meteen.
Nee, Victor. - Mama?
Vader.
Red haar, alstublieft.
Mijn moeder, die ik was gaan zien als een deel van mezelf...
...zij die nooit weg zou gaan...
...zij die altijd vol levenslust was, was nu dood.
Het licht in haar ogen gedoofd...
...haar glimlach voedsel voor de koude grond.
Ga weg.
Ga allemaal weg.
Een deel van het universum was uitgehold...
...en de hemel was nu permanent duister.
Bedek nu je ogen.
Niet kijken tot ik het zeg.
Nu. - William was een blij en vrolijk kind.
Hij was rustiger en zachtaardiger en duidelijk mijn vaders lieveling.
Dank u wel, vader. - Graag gedaan, jongen.
Hij was het briesje, ik was de donderwolk.
Hij lachte altijd, terwijl ik fronste.
Pak de teugels.
Kijk eens, vader.
Er was iets meer.
Of liever, er ontbrak iets.
Mijn moeder was gestorven door toedoen van de meest vermaarde arts van zijn tijd:
mijn vader.
Een idee begon vorm te krijgen in mijn gedachten.
Omschrijf het bloedvatenstelsel.
Onvermijdelijk, onontkoombaar.
...zoals beschreven in De Motu Cordis. - Tot het werkelijkheid werd.
Vader?
U hebt haar laten sterven, hè? - Ik heb alles gedaan om haar te redden.
U hebt dus gefaald.
Niemand kan de dood overwinnen.
Ik wel. Ik zal die overwinnen.
Alles wat u weet, zal ik weten. En nog meer.
Het is genoeg voor vandaag.
Die nacht werd ik herboren.
Ik had een visioen.
Voor het eerst zag ik...
...de duistere engel.
Hij deed me een belofte.
Ik zou beschikken over leven en dood.
Ik zou net zo'n goede chirurg als mijn vader worden.
Ik zou hem overtreffen in ambitie en faam.
Beschermengel...
Het visioen was zo duidelijk.
Duidelijker dan wat ik ooit had gezien, wakker of in m'n dromen.
Maar hoe?
Mijn ondergang was gezwind.
Na twee opstanden en een brand op mama's plantage slonk het familiefortuin.
We behielden het landgoed, maar verloren verder alles.
William ging naar familie in Wenen en ik naar Londen en toen Edinburgh.
Daar probeerde ik decennialang...
...de grenzen van de wetenschap te verleggen.
Het leven.
Dit is het leven, heren.
MEDISCH TUCHTCOLLEGE - 1855
We worden geboren.
En zodra we opkomen, gaan we al ten onder.
De dood.
En in de tijd tussen die opkomst en ondergang...
...ons nederige, korte bestaan.
De geboorte ligt niet in onze handen.
Of wel? - Nee.
Verwekking, die vonk, de bezieling van geest en ziel.
Dat is in Gods handen.
God.
Maar de dood.
Daar ligt de uitdaging.
Die horen wij te bepalen.
Dat zou moeten.
Wie zijn wij om dat te doen? We zijn geen goden, of wel?
Maar als we ons net als goden onbescheiden gedragen...
...moeten we op z'n minst wonderen verrichten.
Vindt u niet?
Een goddelijke vonk ontsteken bij deze jonge studenten.
Leer ze zich te verzetten in plaats van te gehoorzamen.
We kunnen de natuur trotseren en de dood een halt toeroepen.
Niet uitstellen, maar een halt toeroepen.
Stilte.
Hoe wilt u precies gaan onderwijzen wat onmogelijk is?
Het lichaam van een winkelier, verkregen net na zijn overlijden.
Het brein functioneert en het ruggenmerg en de nervus vagus zijn intact.
U ziet de haarfijne littekens.
Ik gebruik een verfijnde hechttechniek.
De arm is afkomstig van iemand anders, een timmerman.
De spieren, ligamenten en zenuwen zijn verbonden.
Dat je met elektriciteit het lichaam kan laten bewegen is niet nieuw.
Maar de levenkracht in het lichaam is een heel ander concept.
Een Oosters concept genaamd qi.
Dat is de levenskracht binnen en buiten het lichaam. Ik gebruik naalden...
Stilte. Ga zitten.
Dit is een hoorzitting, dokter. Geen kermisattractie.
Dit helpt je niet echt, Victor.
Deze trucs kunnen niet door de beugel. - Trucs.
Trucs?
Weet u dat zeker?
Dat is geen truc. Dat is een beslissing.
Het oog van de ene dode man is afgestemd op de arm van de andere...
...verrijkt met een nieuwe wil en de beginselen van begrip.
Begrip in een brein dat al gestorven is?
Laat hem nu los.
Alsjeblieft.
Beleefd vragen helpt.
Zet dat meteen uit. Meteen, kwakzalver.
Dit is de toekomst. Dit is mogelijk. Waarom zouden we dit niet toepassen?
Dit is zondig, gruwelijk, obsceen.
God geeft ons leven en God neemt het ons af.
Misschien is God onbekwaam.
Wij moeten Zijn fouten verbeteren. Laat die dwazen je niet het zwijgen opleggen.
Je komt alleen tot antwoorden via ongehoorzaamheid...
...vrij van angst en laffe dogmatiek.
Professor Krempe.
Baron Frankenstein, mijn naam is Heinrich Harlander...
...en ik heb hier een introductiebrief van uw broer, William.
Van mijn broer? - Ik wilde u leren kennen.
Ik zal niet veel tijd in beslag nemen. - Goed.
William komt me dus opzoeken?
Ja, over een paar dagen.
Hij wil u voorstellen aan z'n verloofde, mijn nichtje.
Elizabeth Harlander, een lieve jongedame net uit het klooster.
Ik heb de foto's genomen.
William boekt succes in het geldwezen. Hij begint naam te maken.
Begint hij naam te maken?
Ik vrees dat we die naam delen, of we dat nou leuk vinden of niet.
Ik zag uw artikel in The Lancet. Gelooft u echt dat u dit kunt?
Een man samenstellen?
Een heel nieuw lichaam leven inblazen?
U hebt het toch gezien? - U werd aan het kruis genageld.
U maakte geen schijn van kans.
Ik heb het toch getoond.
Wat? - De waarheid.
Die zijn ze zo weer vergeten.
Ja. Maar wat vond u ervan?
Ik vond het briljant.
Dat was het. - Maar u bent net een kind.
U bent zo blij met uw speeltje dat u het kapot dreigt te knijpen.
Daarom ben ik bezorgd om u.
Kunt u uw vuur overhandigen, Prometheus? Of brandt u uw handen voor u erin slaagt?
Jazeker.
Ik wil niet onbeleefd zijn, maar ik heb een lange dag gehad...
...en ik heb geen behoefte aan het gezelschap van vreemden.
Als dat het was... - Er is nog veel meer.
Ik heb me gevestigd in Edinburgh.
Over drie dagen komen William en Elizabeth.
En die avond zal ik uw lot veranderen.
Ik zal u iets ongelofelijks laten zien.
De perzik. Draai de perzik om.
Je hebt er weer in gebeten.
Je eet de perziken op.
Dit is een memento mori.
De perzik, symbool van leven en jeugd, en jij bijt erin?
Ik had honger, Kiki. - Noem me niet zo.
Baron Victor Frankenstein.
Je kunt gaan.
Vergeef me.
Welkom. - Herr Harlander.
Een jonge kunstvorm. Fotografie.
Dag, Kiki. - Nu al een passie van me.
Hebt u de tekeningen?
Dank u.
U bent ongelofelijk. - Dank u.
U dient de energiestoot toe via het zenuwstelsel.
Nietwaar? - Dat klopt.
Daarom is de levenskracht die u oproept, maar korte tijd aanwezig.
Hij neemt meteen af.
Hoezo?
Tijdens de lezing beëindigde u de demonstratie uit trots.
Maar eigenlijk nam de levenskracht al af, toch?
Bent u ook chirurg?
Ooit was ik dat. Een legerchirurg. Niet eens een bijzonder goede.
Maar het hielp me m'n fortuin te vergaren. Ik bezit een paar munitiefabrieken.
Een wapenhandelaar. - Een realist.
Bent u bekend met de Evelyn Tables? - Natuurlijk.
Gekocht door Sir John Evelyn. Vier planken met ontlede lichamen...
...waarbij zenuwen, aderen en slagaderen zijn blootgelegd.
Er is een vijfde.
De fascinerendste.
Schitterend, nietwaar?
Vlees weergegeven op hout.
Het kadaver ligt op de plank, wordt laag voor laag afgepeld...
...en het resterende weefsel wordt met hars op het hout geplakt.
Het vertoont het lymfestelsel.
Moslimartsen noemen dat het geheime bloedvatenstelsel.
Het verplaatst slechts drie liter vocht, maar het is een enorm netwerk.
Het is opmerkelijk.
Voor ons, voor u, zit het belangrijke verschil daar.
De negende configuratie. Een zeer fijne...
...bijna etherische structuur die het hart omgeeft.
Hij kan energie verspreiden, maar ook opslaan.
Als je erbij kunt komen zonder schade... - Niet via de voorkant.
De rug, de ruggengraat.
De kromming in de borstwervels. - O ja.
Een energiestroom met een onvoorstelbaar herstellend vermogen.
Het eeuwige leven.
Ik zal uw onderzoek steunen met onbeperkte middelen.
En in ruil daarvoor?
Doe niet zo tactloos.
We zoeken beiden naar antwoorden en transcendentie.
Misschien vraag ik u ooit om een gunst, maar ik wil vooral uw proces vastleggen.
Ik werk alleen.
Ik ben heel stil.
William Frankenstein en uw nichtje, Herr Harlander.
Ik zal het overwegen.
Ik overweeg het.
Baron.
Kom niet met morele bezwaren. Dat zou jammer zijn.
William.
Victor. - Kijk nou eens.
Wat ben je gegroeid.
Dat is niet mijn verdienste.
Dit is de vrouw met wie ik ga trouwen. Lady Elizabeth Harlander.
Een waarachtig genoegen.
Het is niet gek dat je bent geroyeerd...
...maar de manier waarop en het venijn waren onnodig.
Het was wel nodig. Ik had het verdiend.
Ik heb het uitgelokt. Toch? - Het was nogal heftig.
Waarom moest je ze provoceren? Kon je niet gewoon rustig doorwerken?
Wat veilig, zelfs voor jou, William.
Je lijkt vader wel.
Hij was een zeer tactvolle man.
Hij was precies, discreet, bedachtzaam.
Ik daarentegen begrijp niet waarom bescheidenheid een deugd is.
Victor was altijd al dol op aandacht.
Om hem in te tomen hield ik me als kind vaak stil.
Misschien te stil en veel te vaak. Toch?
Als je iemand tot leven kunt wekken...
Als je daar net als God toe in staat bent, dan ga je niet bescheiden doen.
Lach je?
Amuseert dat je? - Blijkbaar wel.
Begrijp je m'n ideeën niet? - Je spreekt ze luid genoeg uit.
Zijn ze niet waardevol? - Ideeën zijn op zich niet waardevol.
Leg dat eens uit.
De oorlog bijvoorbeeld.
William, ga je mee voor een sigaar en cognac?
Je hebt mijn nichtje vast al vaker over deze kwestie gehoord.
Onze excuses.
Goed, ga verder. Ideeën.
Zoals eer, vaderland, moed.
Dat zijn op zich zeker waardevolle, verheven ideeën. Vind je niet?
Niettemin sterven mensen ervoor.
Op een zeer onverheven manier.
Het gezicht in de modder, stikkend in bloed, gillend van de pijn.
Mannen die iemands vaders, broers of zonen waren.
Mannen die gevoed, gewassen en opgeleid waren door hun moeders...
...om te sneuvelen in een oorlog ver van hen die deze ellende veroorzaken.
Die mannen blijven thuis, onaangetast door bloed of bajonet...
...hun huid intact, hun dekens warm en schoon.
Dat gebeurt als dwazen ideeën nastreven.
Vind je mij een dwaas?
Ga naar je cognac en sigaren.
De jongens wachten.
Hoe vaak gelooft een man dat hij een engel of duivel heeft ontmoet...
...terwijl dat een illusie blijkt te zijn.
Dit schaakspel...
...spelen we alleen tegen onszelf.
Help hem. Help hem dan.
Hier. Drink wat.
Komt u met me mee.
Niets. - De uitkijk heeft 'm gezien.
Rond het schip. In de mist.
We hebben 'm zien verdrinken. - Kapitein. De mannen zijn doodsbang.
Ze vinden dat we de man op het ijs moeten achterlaten.
Hij staat onder mijn bescherming...
...en die van de Kroon.
Een paar weken later reed ik met William en Harlander naar een meer bij Vaduz.
De toren moest water zuiveren voor de velden.
Maar de bouw was stopgezet voor de oorlog.
Niet deze oorlog, die ervoor. Of die daarvoor. Ik weet het niet meer.
Zodra ik 'm zag...
...de toren...
...voelde ik de roep van het lot.
De structuur is intact.
En er loopt een stortkoker van boven naar beneden.
Ik kan uw bezittingen uit Edinburgh laten komen.
Alles wat u wilt of nodig hebt, zult u krijgen.
Alles? - Alles.
William zal tijdens het hele project tot uw dienst staan.
Ik heb een cel nodig.
En een ijskamer bij het lab.
Er zijn twee pompreservoirs. Die bouwen we wel om.
Laat de stoommachines reviseren. We hebben veel brandstof nodig.
Daar en daar wil ik vier krachtige galvanische batterijen...
...en een bliksemafleider van puur zilver die in het lab uitkomt.
Ja. Mijn aannemers kunnen al het gewenste materiaal fabriceren.
Zijn we het dus eens?
We zijn akkoord.
Rotzak.
Nee. Deze niet.
Doe je mond open.
Je boft nog, je gaat toch binnen een jaar dood.
Herr Harlander beloofde me goede kwaliteit.
Dat kan wel zijn, mijn heer, maar zoals u weet...
...loont misdaad niet en dat blijkt wel. Stuk voor stuk stakkers.
Sorry daarvoor.
Sterke rug. Deze is goed.
Kom later terug.
Biechten?
Ik was geïntrigeerd.
Wat zou zo'n verfijnde, vrome vrouw moeten opbiechten?
Toevallig deed zich een gelegenheid voor en ik...
Ik zou het ontdekken.
Zegen me, want ik heb gezondigd.
Wanneer heb je voor het laatst gebiecht, mijn dochter?
Een week geleden. Ik zat in een klooster. - Een week?
Heb je zo snel een zonde begaan? - Ja.
De intentie, niet de daad.
Een man zeker? - Ja, de broer van m'n verloofde.
Wellust?
Haat. - Haat?
Haat? - De man is weerzinwekkend, grotesk.
Harde woorden. Dat is wel onvriendelijk, niet?
Met alle respect, u kent die man niet.
Hij wil alles en iedereen beheersen en manipuleren.
Die tiran speelt graag het slachtoffer.
Het enige voordeel is dat hij simplistischer is dan hij denkt.
Simplistischer? Leg dat eens uit. - Om te beginnen...
...is hij opvallend.
Je ziet hem zo, zelfs in een drukke straat op marktdag.
Hoe snel had je me opgemerkt? - In elk geval veel sneller dan jij mij.
Heb je al gegeten? - Ik heb geen honger.
Ik ben uitgehongerd.
Dank u wel. - U bedankt.
Welke boeken heb je gekocht? Mag ik?
Raad maar.
Raden? - Dat heb ik liever.
Goed dan.
Een romannetje...
...onder de mediterrane zon, vol liefdesperikelen.
Beledigend, maar niet verrassend.
Echt?
Insecten?
Mijn interesse gaat uit naar kleine dingen.
Ik richt me op de natuur en het ritme van God.
Ik heb altijd gezocht naar iets puurs. Iets wonderlijks.
Zocht je daarnaar in het klooster?
In zekere zin.
Was het het waard?
Is iets het waard?
Sta me toe, zuster.
Dit is niet fatsoenlijk.
Is iets fatsoenlijk?
Goed zo.
Lachen.
Voor het allereerst...
...raakte ik meer geïnteresseerd in het leven...
...en minder geïnteresseerd in de dood.
De hoofdpijp is snel te bevestigen.
Heb je een legering gebruikt?
Koper en zink.
Dit volstaat niet. Begin opnieuw.
Puur zilver geleidt perfect.
Blijf jij hier, William. Ik vertrouw alleen jou. Nog een paar dagen.
Je vangt haar nooit.
Prachtig.
Zullen we haar vangen of laten gaan?
Vang haar.
Nu hebben we iets gemeen.
Een gevangene.
Zoals beloofd nam William de leiding over de bouw van het laboratorium.
Kun je dat daar vastmaken?
Ga helpen.
Hij volgde mijn instructies exact op.
Batterij.
Het is nu puur zilver.
De geleidingspunten komen overeen met het lymfestelsel.
Dat was erg complex, maar ik ben erin geslaagd.
Herr Harlander, dank u wel. Het is een mooi feest.
Hopelijk leidt het niet af van uw onderzoek...
...dat u bij mij en Elizabeth bent.
Helemaal niet. - Ze is jong. Wij moeten haar beschermen.
Ik laat u even alleen.
We hebben niets te verbergen.
Frans porselein, daarin klinkt je plas als een klok.
Ik heb bijna een toegangspunt gevonden tot het lymfestelsel.
Ja, dat.
Je bent al lang bezig.
De oorlog loopt ten einde.
En dan raakt m'n geld op.
U had onbeperkte middelen. - Maar geen onbeperkt geduld.
Ik hoorde dat er binnen een week een veldslag plaatsvindt.
De oorlog zal ons een aantal schatten opleveren.
De lichamen daar zullen verminkt zijn. - Eén week.
Daarna zullen we geen geschiedenis meer schrijven.
Trekt u voor me door, baron?
Een week om te bedenken hoe ik de stroom kon toedienen. Onmogelijk.
Wat moest ik doen? Ik was er dichtbij. Ik voelde het.
En toen kwam het leven tussenbeide.
Ze heeft je gemist.
Wees gewaarschuwd. Ik ben aan 't ontleden. - Het is prachtig.
Ben je niet geschokt? - Het zijn net schilderijen van martelaars.
De pijn is weg.
Je ziet Gods ontwerp in de symmetrie en de vormen.
Ik moet je iets opbiechten.
Ik geloof in wonderen, net als jij.
We hebben een band. Voel je dat?
Die is bijna fysiek. Ik geloof dat hij echt bijzonder is.
Iets geloven maakt het nog niet waar.
Wat doe je hier dan?
Is het geen prachtig schepsel?
Onbereikbaar. Betoverend, maar zo vreemd.
Drie harten.
Meerdere ogen. Wit bloed.
En een fascinerend gebrek aan keuze.
Ik begrijp het niet.
De ziel huist in keuzevrijheid.
Gods enige geschenk aan ons.
Ik heb gekozen.
Een goede nacht.
Ik had gefaald, dacht ik.
Ik dacht dat het afgelopen was.
En ik dacht...
En ik...
De symmetrie.
Gods symmetrie.
De batterij moest boven het lymfestelsel. Ik had de oplossing gevonden.
Niets hield me nog tegen.
Niets.
Pak geen lichamen van boven of onder op de stapel, tenzij ik ze gemarkeerd heb.
IJs of rotting kan het weefsel aantasten.
Zoek in het midden.
Overvloed kan verwarrend zijn tenzij je weet wat je zoekt.
Ik zoek mensen met lange ledematen. Dat maakt het werk makkelijker.
Dat bevalt me.
Perfectie.
En waarom niet, baron?
Inderdaad, waarom niet?
Zoek iemand met een intact hoofd.
Leg die op de kar.
Leg die daar neer.
Breng de rest.
Lieve god.
Ga eens opzij.
Het is voltooid.
Herr Harlander.
Er komt onweer aan.
Mijn stok.
Kijk in het handvat.
Kwik. Bent u ziek? - Dank u wel.
Is het syfilis?
Ja, ik ga dood.
Een liefje voor even, kwik voor je hele leven. Dat zeggen ze toch?
Welk stadium? Het tweede?
We kennen beiden het verloop.
Het vreet aan m'n botten. M'n oogkassen, tanden, kaken, schedel.
Mijn brein komt bloot te liggen.
Tumoren, waanzin, ondraaglijke pijn.
Op een dag begin ik te schreeuwen en hou ik nooit meer op.
Ik kan zo'n vulgaire dood niet aan.
Dat brengt me bij mijn enige voorwaarde. Ons akkoord.
Zoals afgesproken, in ruil voor de genereuze steun die ik heb gegeven.
Als we onze nieuwe Adam tot leven brengen...
...wil ik in dat perfecte lichaam geplaatst worden.
Nee.
Niet nu.
Juist nu. - We bespreken dat later, niet nu.
Er is geen later.
Ik heb u gegeven wat u wilde.
Ik zal u alles geven wat u vraagt. Zeg het maar.
Zelfs Elizabeth.
Alstublieft.
'Alstublieft' helpt altijd.
De ziekte heeft zich in u verspreid.
Het is systemisch en dat weet u.
Elk orgaan is vervuild. Uw brein, bloed, alles is vervuild.
Maar mijn geld niet? - Het is onmogelijk.
U hoeft maar één woord te zeggen.
'Ja.' Verder niets. - Nee. Begrijpt u dat?
Wat doet u?
Stop.
Als we dat verliezen, hebben we niets.
Ik zal de adelaar zijn die uw lever opeet.
Alstublieft, stop. Herr Harlander.
Hou vol, kijk me aan.
Nee. Herr Harlander.
Je hebt tegen me gelogen.
Je hebt gelogen.
Kijk. Hetzelfde.
Zon.
Zon. Licht.
Kijk ernaar.
Zonlicht. De zon is...
De zon geeft ons leven.
De warmte.
Ja. Natuurlijk wel.
Natuurlijk wel.
De post, meneer.
Brieven van het oude landgoed. Genève.
Is er iets van mijn oom? - Nee.
Misschien moeten we ze bezoeken.
Voorzichtig. Kijk. Kijk omlaag.
Water.
Water. Ja, water.
Victor. - Nee, ik ben Victor. Dat is water.
Kom maar. Oké, goed zo. Nu een grote stap.
We doen het samen. Klaar? Deze kant op. Zo.
Nee, niet zo. Deze kant op. Nee, dat is heet.
Nee, niet aanraken. Dat is heet.
Ga zitten. Heel goed.
Ja. Kijk nu eens wat ik hier heb.
Kijk eens. Wat is dit?
Wat is dit vreemde ding? Voorzichtig.
Je bent heel sterk. Ja. En zo.
Wil je er nog een? Deze komt hier.
Sleutel.
Deze houdt je lekker warm. Een deken om je warm te houden.
Goed.
Jij blijft.
Jij blijft nu hier.
Blijf nu hier.
Ik kom terug. Blijf hier.
Nee. Het is al goed.
Ik kom terug.
Alles was nieuw voor hem.
Warmte, kou, licht, duisternis.
En ik was er om hem te vormen.
Ik had niet verder gedacht dan de schepping.
Toen ik het eind van de wereld had bereikt...
...was er geen horizon meer.
De prestatie voelde onnatuurlijk.
Verstoken van betekenis.
En dat baarde me zorgen.
Uw mannen willen teruggaan. Nietwaar?
Waarschijnlijk.
Maar zodra we los zijn, varen we verder. Koste wat het kost.
U deelt mijn waanzin.
Misschien is er nog een reden om m'n verhaal te vertellen.
Of die er is of niet, baron...
...ik hoor het graag.
Weken verstreken...
...en naarmate zijn kracht snel toenam, nam die van mij af.
Helaas ontwikkelde hij zich niet verder.
Omlaag.
Ja, goed zo.
Goed zo. Blijf zitten.
Ja, dat ben jij.
Dat ben jij. Oké?
Dit geneest heel mooi.
Ik ben moe.
Ik slaap niet meer.
Ik slaap geen moment. Ik krijg geen rust.
Ik zorg voor jou.
Je bent geschoren.
Nee, stop. Laat los. Nee. Doe open.
Doe je hand open.
Wat doe je?
Kijk nou toch. Je moet naar me luisteren. Ik zei: laat los.
Wat dom. Nee. Stop.
Kom hier. Nee, raak me niet aan.
Raak me nooit aan.
Kom hier.
Ik heb dit niet gedaan. Jij.
De wond.
Hij is dicht. Maar hoe?
Goed.
Alles is vast in orde.
We zijn er zo.
Ik weet dat je gedachten hebt.
Dat weet ik.
Ergens daarbinnen heb je gedachten.
Nietwaar?
Iets wat je wilt zeggen, hoe verwarrend ook?
Iets?
Verwacht ik te veel?
Dat weten we al. Dat is mijn naam. Victor.
Kun je ook iets anders zeggen?
Wat dan ook?
Zon.
Kou. Regen. Bloed. Wat dan ook.
Laars. Kun je 'laars' zeggen?
Nee, ja. Of misschien...
Kun je 'hand' zeggen?
Ben je bang voor me?
Waarom zou je bang voor me zijn?
Ik doe je geen pijn.
Echt niet. Ik heb je gemaakt.
Ik ben je schepper. Hou op.
Jullie zijn er.
Kom mee.
Ik heb je zo veel te vertellen. Je gelooft het niet. Een wonder.
Kom, eerst mijn aantekeningen.
Is mijn oom hier?
Wat?
Is mijn oom hier? - Nee.
Hij komt over een paar dagen terug. - Je ziet er slecht uit.
Ik voel me beter dan ooit en helderder.
Heb je koorts?
Ik ben gewoon blij jullie te zien.
Ik ben opgewonden. Ik ben enorm opgevrolijkt.
Wie heeft je verwond?
Ik moet je dit laten zien.
Ik leg het op orde.
Ik moet jou iets laten zien.
Van het Medisch Genootschap.
Ze willen je graag zien. - Nee, nog niet.
Ik ben nog niet klaar.
Ik dacht dat je dit wilde.
De man.
De man beneden. - Heb je hem gezien?
Is hij een patiënt? Een slachtoffer?
Je hebt hem verwond.
Nee. De wereld heeft hem verwond. Ik heb hem het leven geschonken.
Het leven.
Opstaan.
Kom op.
Daar.
Hij moet wennen aan zijn omgeving.
Het is sterk, William. Heel sterk. - Het is je gelukt.
Het is je gelukt.
Al zijn systemen werken. Alles geneest.
De genezing verloopt wel willekeurig.
Maar buitengewoon.
Waarom is hij geboeid? - Voor zijn en mijn veiligheid...
...en zo kan ik het makkelijker schoonmaken en onderhouden.
Het weet niet beter.
Maar jij wel.
Weet Harlander dit?
We maken alles klaar voor zijn terugkeer. Zodat het presentabel is.
Is het intelligent?
Victor, is het intelligent?
Ik kan niet bevatten hoe je dit hebt gedaan...
...maar het belang ontgaat me niet.
Heb je jezelf ooit afgevraagd...
...in welk deel van die man...
...de ziel zich bevindt?
Nee.
Er is iets zo verontrustends aan dat schepsel beneden.
Het is of je in een lachspiegel kijkt.
Maar dan bezield.
Bezield waardoor?
Doet het pijn?
Een blad? Voor mij?
Dank je wel.
Is het niet prachtig?
Is dit voor mij?
Ik ben Elizabeth.
Kun je dat zeggen?
Mijn keel maakt geluiden.
Ik ga nu.
Je moet het niet benaderen.
'Het'?
Het. Ja.
Het leeft wel, maar het heeft niet de intelligentie waarop ik hoopte.
Misschien niet zoals jij die ziet. - Er is iets misgegaan.
Een blokkade of een losse hechting.
Heb jij een fout gemaakt? - Het schepsel kent maar één enkel woord.
'Victor.'
Het herhaalt het zonder reden. - Misschien is dat woord nu alles voor hem.
Misschien is de geest die hem bezielt eenvoudiger en zuiverder.
Zuiverder dan die van gewone mensen.
Wellicht kon de Schepper Zijn levensadem direct bij hem inblazen.
Lieve god.
Ik ga bijna geloven dat je genegenheid voelt voor dat ding.
Begrip.
In z'n ogen zag ik pijn, een teken van intelligentie.
En mijn pijn dan?
Wat je mij hebt ontzegd?
Wat mijn hart wil...
Je hart?
Van alle organen is dat hetgene dat je het minst begrijpt.
Alleen monsters spelen voor God.
Zuiverder dan gewone mensen?
En ik zou de schurk zijn.
Is je hart zuiver?
Ik verzeker je van niet.
Ik weet het. Ik heb het geplaatst.
Opstaan.
Nog een keer.
Geef me je been.
Been.
Geef me je been.
Pijn is toch bewijs van intelligentie?
Laten we dat testen.
Geef me je been.
Je been.
Kom op.
Geef hier, beest.
Geef me je been.
Been.
Wat is er, Victor?
Kom.
Ik heb gefaald. Ik heb een fout gemaakt.
Nee. Ik heb je aantekeningen gezien. - Het is zeer gevaarlijk.
Er is geen... Victor.
Laten we dit met Harlander bespreken. - William, je moet iets weten.
Ik moet iets laten zien.
Harlander. - Hij heeft hem uit razernij gedood.
Begrijp je nu waarom ik je dit niet wilde vertellen?
En niet aan Elizabeth.
Wat moeten we nu doen?
Wat? - Wat doen we?
Breng Elizabeth naar Wenen.
Zeg dat het dringend is en je meteen weg moet.
Houd dit geheim.
Voor haar veiligheid.
Doe wat ik zeg. We komen snel terug. Maar voorlopig is dit beter.
Stap in de koets.
Hoe lang leeft dat wezen?
Kort. Vast heel kort.
Ik heb een vreselijk voorgevoel.
Wat is er?
Laten we omkeren.
Ga jij naar Wenen.
Keer om of ik spring eruit. Hij maakt hem dood.
Zeg één woord.
Eén woord. Wat dan ook.
Dan red ik je.
Maar daar eindigde het niet mee.
In mijn zoektocht naar het leven had ik de dood geschapen.
Ik moet mijn mannen weer toespreken.
Geen zorgen.
Ze luisteren wel.
Nee, stop. Doe hem geen pijn. Ik ben hier.
Neem mij mee.
Vooruit, beest.
Dood ons beiden. Bevestig het verhaal van je schepper.
Mijn schepper heeft zijn verhaal verteld.
Dan vertel ik je nu dat van mij.
DEEL II HET VERHAAL VAN HET SCHEPSEL
Ik riep je naam en begreep dat ik alleen was.
Wat is dat? - Schiet het neer.
Heb je het geraakt?
Mijn wonden waren genezen.
Maar ik had het koud, zo koud.
Kun je het vuur aanmaken? - Goed.
Ik ga zo het hek repareren.
En? Heb je het gedood? - Nee, we konden het nergens vinden.
Ondanks twee schoten.
Het bloedspoor eindigde een mijl verderop. - Goed dan. Kom binnen.
We hebben het nog gevolgd, maar toen was het verdwenen. Weg.
Wat was het? Een beer?
Dat was geen beer of mens. Ik heb zoiets nooit gezien.
Was het dan een geest?
Geen geest. Het bloedde. Het was van vlees en bloed.
Kom hier. Vertel er wat meer over.
Anna-Maria, breng je grootvader naar de haard zodat hij kan zitten.
Hier, grootvader.
Hij was nergens te vinden.
Anna-Maria, kom. Kom me buiten helpen.
De oude man ontroerde me.
Zijn nietsziende ogen waren vol wijsheid.
Die mensen bezaten een geluid.
Ze gebruikten het om elkaar over gevoelens en ideeën te vertellen.
Ze noemden dat woorden.
Let op.
Wat is dit?
Een jongen.
En nu? - Een jongen.
Heel goed, kind.
En dit? - Een oog.
En nu? - Een oog.
Goed zo, meisje.
Oog. - En deze?
De hand. Heel goed.
Help me eens.
Bind een touw om de grootste daar.
Ik verlangde ernaar om bij die familie te horen.
We hebben meer sprokkelhout nodig. - We gaan wel een paar keer.
Ik wilde hun weldoener zijn.
We hebben grotere stammen nodig.
Wat zou ik voor ze kunnen doen?
Anna-Maria. Vader. Kom eens kijken.
Kijk, Anna-Maria.
Kijk, er is nog meer.
Wie zou dit hebben gedaan?
De geest van het woud.
We moeten hem bedanken.
Dank u wel. - Zeg: 'Dank u wel, geest van het woud.'
Dank u wel, geest van het woud.
Dank u wel.
Kom. Perfect.
Dank u wel.
Vanaf dat moment werd ik hun onzichtbare weldoener.
De geest van het woud.
Soms kwamen zij ook met een vriendelijk gebaar aan mij.
Kleren, brood.
En even...
...heel even...
...waren de wereld en ik in harmonie.
Kom op. Naar binnen.
Sluit dat hek.
Wie kan dit hebben gedaan?
De geest van het woud, hè?
Ik heb 'm.
'Uiteindelijk kon de trotse, jonge man...
...zijn ontbrekende hand niet vinden.
Hij was versteend, zijn hele fortuin was verdwenen...
...en hij was z'n eergevoel en z'n land kwijt.'
Heel goed, liefje.
Prachtig gelezen. Nu deze.
Wolven.
Een idee...
...een gevoel werd me duidelijk.
De jager haatte de wolf niet.
De wolf haatte de schapen niet.
Maar geweld was onvermijdelijk tussen hen.
Misschien, dacht ik, was de wereld gewoon zo.
Je werd opgejaagd en gedood...
...alleen om wie je was.
De schapen worden eind van de maand verkocht.
Dan breng ik jou, Alma en Anna-Maria naar de stad.
We gaan de bergen in om op de wolven te jagen.
Ik bid hier elke winter alleen en dit jaar is dat niet anders.
Alsjeblieft, vader. Wees redelijk.
Doe wat jullie moeten doen. Dat doe ik ook.
Koppige oude vent.
We zijn nu alleen, geest.
Jij en ik.
Ik had in mijn verbeelding vele manieren bedacht...
...om de oude man te benaderen.
Zou hij me vrezen?
Me verwelkomen?
Me wegsturen?
Wie is daar?
Met één enkele stap betrad ik een andere wereld.
Een die ik alleen op afstand had gezien.
Alsjeblieft, wie is daar?
Geef antwoord.
Zeg eens.
Waarom ben je hier?
Reizen.
Welkom, beste reiziger.
Beschouw me niet als ongastvrij als ik je vraag zelf een stoel te pakken.
Het kost me moeite om een goede gastheer te zijn.
Mijn zicht heeft me in de steek gelaten.
Maar er staan brood en brandewijn op tafel. Ga je gang.
Brandewijn?
Je taal.
Je spreekt 'm met moeite.
Kom je hier niet vandaan?
Ben je bang?
Dat is niet nodig.
Waar ben je bang voor?
Alles. - Je...
Je handen zijn ijskoud...
...en je bent gewond geraakt, nietwaar? - Gewond?
Ja. Je handen en gezicht hebben littekens...
...en je draagt een uniform.
Ben je gewond geraakt in de strijd?
Je zat verstopt...
...in de werkplaats, nietwaar?
Ja. De geest van het woud.
Ik kan je niet op je uiterlijk beoordelen...
...maar er is iets in je stem...
...wat me ervan overtuigt dat je het goed bedoelt en aardig bent.
Aardig?
Blijf bij me.
Deel mijn voedsel en vuur.
Ik zou graag alles met je delen, hoe weinig ook...
...en je gezelschap zou me erg helpen.
Je zou me kunnen voorlezen.
Voorlezen?
Maak dit tot je huis en mij tot je vriend.
Vriend.
Vrienden.
Toen las ik mijn eerste verhaal...
...en het was het allereerste verhaal.
Ik las over een man genaamd Adam en een vrouw genaamd Eva...
...over hun tijd in de eerste tuin.
Ik las over de opkomst van rivaliserende steden...
...de instorting van een toren...
...en de toorn van een God.
Ik las over mannen die tegen draken vochten...
...en mannen die alles verloren.
De tijd verstreek...
...en vervloog, net als de herfstbladeren.
Heb je nooit sneeuw gezien, beste vriend?
Hij maakt de wereld schoon en nieuw.
'mijn naam is Ozymandias, koning der koningen
aanschouw mijn werken, heersers, en wanhoop
verder rest daar niets
rond het verval van dat kolossale wrak grenzeloos en kaal
strekt het verlaten, vlakke zand zich eindeloos uit'
'mijn naam is Ozymandias...'
Zijn er nog meer boeken in de wereld?
Er zijn er vast heel wat meer.
Niet hier.
Het laatste boek links. Pak het.
Dat hebben we nog niet gelezen.
Paradise Lost, Milton.
De mens heeft vragen voor God.
Zelfs God heeft vragen.
Ik denk dat Hij antwoorden wilde en daarom ons Zijn zoon stuurde.
De dood intrigeerde hem vast.
Het lijden.
Ik wil weten wie ik ben.
Waar kom ik vandaan?
God heeft jouw geheugen afgenomen. Deed hij dat maar bij mij.
Vele jaren geleden heb ik een man van z'n leven beroofd...
...een goede man...
...en sindsdien doe ik er boete voor.
Vergeven.
Vergeten.
Dat is pas wijsheid.
Te weten dat je gekwetst bent...
...door wie je gekwetst bent...
...en ervoor te kiezen alles te vergeten.
Maar ik kan niet vergeten wat ik me niet kan herinneren.
Herinner je je niets?
In mijn dromen...
...zie ik herinneringen.
Verschillende mannen.
Allemaal stukken.
Ik...
Ik herinner me vuur en water.
En zand onder mijn voeten.
En een woord.
Eén enkel woord.
Wat is het?
Victor.
Ga daarheen.
Naar het woord.
Toen ontdekte ik het.
De gruwelijke waarheid.
Ik begreep dat ik niets was.
Een stakker.
Een smet.
Niet eens van dezelfde aard als de mens.
Dat verdriet bleef me bij.
Het verdween nooit.
Toen zag ik het.
Jouw naam.
'Victor Frankenstein.'
En waar ik je kon vinden.
Je bent teruggekomen.
Ik heb ontdekt wat ik ben.
Waar ik van ben gemaakt.
Ik ben het kind van een knekelhuis.
Een wrak...
...samengesteld uit afval en afgedankte doden.
Een monster.
Ik weet wat je bent.
Een goed mens.
En...
Je bent mijn vriend.
Vriend?
Wat is dat ding?
Het ding uit het bos?
Wat heb je hem aangedaan?
Geen beweging.
Snel. Herladen. Maak het dood.
Er was weer stilte...
...en daarna...
...genadeloos leven.
Hoelang was ik dood geweest?
Ik weet het niet.
Maar ik zag dat mijn wonden geheeld waren.
De koude winterlucht prikte in mijn longen.
Ik voelde me eenzamer dan ooit...
...want voor elke mens was er slechts één remedie tegen alle pijn:
de dood, een geschenk dat jij me ook had ontzegd.
Ik voelde afgunst in me op te borrelen...
...en ik besloot één enkele gunst te eisen van jou.
Mijn schepper.
Ik zou vragen om een metgezel.
Je moet opstaan.
Ja, natuurlijk.
De bruiloft begint zo. Je moet me bijstaan.
Het is moeilijk te geloven...
...ware het niet voor je goede aard.
Ik heb gasten gesproken over het onderzoek.
Over de explosie.
De meesten accepteren wat het was.
Wat was het dan?
Verleden tijd.
Een vreselijk ongeluk.
Ik wil het landgoed verkopen.
We hebben alleen elkaar.
Strooi overal bloemblaadjes.
Strooi ze overal.
Strooi er boven nog wat.
Ik weet dat het ongeluk brengt om de bruid van tevoren te zien.
Alleen voor de bruidegom.
Dat is waar. Niet voor mij.
Hallo, Elizabeth.
Ik heb zelden berouw gevoeld en nu voel ik niets dan dat.
Waanzin heeft me lang in z'n greep gehad, maar dat is voorbij...
...en ik zie je nu zoals me betaamt.
Voor wat het waard is, ik wens jou en mijn broertje...
...die ik meer liefheb dan het leven, het allerbeste.
Dat wil je misschien geloven.
Ik kan het niet eens aanhoren.
Op mijn trouwdag vraag ik je om slechts één gunst.
Geen leugens meer.
Ik wil je zeggen... - Verlaat mijn kamer. Nu.
Ga weg.
Kom uit de schaduwen...
...als je hier bent.
Kom je me bedanken?
Je leeft nog en bent intelligent genoeg om me te vinden.
Ik heb je goed gemaakt.
Ik wil dat je een metgezel voor me maakt.
Een zoals ik.
Een metgezel?
Juist.
Nog een monster.
We kunnen samen monsters zijn.
Het heeft me veel gekost om mijn verstand terug te krijgen...
...en door jouw komst lokt de waanzin me weer.
Ik kan niet sterven.
En ik kan niet leven...
...als ik alleen ben.
Je weet dat ik iets gruwelijks heb gecreëerd.
Niet iets.
Iemand.
Je hebt iemand gemaakt.
Mij.
Wat voor puzzel ik ook ben, ik denk.
Ik voel.
Ik heb dit ene verzoek...
Maak iemand zoals ik.
En dan?
Voortplanting.
Reproductie.
Een huis?
Een graf?
De dood die de dood blijft verwekken.
Een ras van duivels op aarde. Een obsceniteit die zich in stand houdt.
Jij vindt me obsceen, maar ik ben gewoon wie ik ben.
Ga weg.
Ik zal nooit meer iets maken zoals jij, verdorven en misvormd.
Dan draait alles nog steeds alleen om jouw wens, Victor.
Je had de gruwelijke wens om mij te scheppen en nu veroordeel je me?
Het is geen wonder als ik spreek, maar als jij een keer luistert.
Als je me geen liefde schenkt, zal ik me overgeven aan woede.
En die kent geen grenzen.
Ga opzij.
Wat gebeurt er?
Jij...
Jij bent het.
Elizabeth, ga bij dat ding vandaan.
Het heeft haar aangevallen.
Neem me mee.
Nee, laat me... Ik kan je redden. Ik kan je redden.
Waarvan?
Van jou?
Ik ben bang voor je.
Altijd geweest.
Elk greintje waanzin en verwoesting.
De vuurzee die alles verslond.
Dat kwam van jou.
Jij bent het monster.
Ik hoorde nooit op deze wereld.
Ik heb gezocht en verlangd naar iets wat ik niet kon benoemen.
Maar in jou vond ik het.
Verloren zijn en gevonden worden...
...dat is de duur van liefde.
Door z'n korte duur...
...en z'n tragische aard...
...is hij eeuwigdurend.
Beter om heen te gaan...
...met jouw ogen op me gericht.
Ze is dood en ik wil haar volgen.
Je gaf me ongevraagd leven.
Dat geef ik terug aan jou.
Je zag me als een monster.
Nu doe ik hetzelfde met jou.
Maak me dood. Nu.
Ik zal je laten bloeden.
Ik zal je vernederen.
Je bent mijn schepper dan wel...
...maar vanaf nu ben ik je meester.
Je achtervolgde me door de bossen...
...over de bergen...
...voorbij bevroren horizons...
...tot er niets meer over was.
Alleen jij... en ik.
Ik wil munitie.
Slijp dit. Drie blikken gecondenseerde melk en brandhout.
En zes staven dynamiet. - Zes?
Waar ga je op jagen?
Groot wild.
Je luistert alleen als ik je pijn doe.
Dit. Hier vertrouw je op.
Je denkt dat dit me zal vernietigen.
Steek het aan en hoop dat het werkt, want anders zoek ik je weer op.
Steek het aan.
En nu...
Rennen.
Daar lag je dan, gebroken en afgedankt.
En ik...
...leefde weer.
Ik voelde mijn verschroeide vlees opnieuw aangroeien.
Het gekraak van m'n botten die zich begonnen te herstellen.
Het gekabbel van mijn bloed dat door mijn niet te stoppen hart pompte.
En nu ik wederom geen genade vond...
...had ik maar één weg te gaan.
Hier zijn we dan.
Uitgeput.
We hebben niets meer te geven of te nemen.
Het bloed buiten de tent...
Dat is van mij.
Alleen van mij.
Ik kan bloeden.
Pijn voelen.
Lijden.
Er komt nooit een einde aan.
Het spijt me.
Ik word verteerd door spijt.
Nu zie ik mijn leven zoals het was.
Jij gaat nu, schepper.
Je gaat heen.
Het gaat allemaal snel voorbij.
Mijn geboorte. Mijn verdriet.
Jouw verlies.
Ik word noch gestraft...
...noch vergeven.
Mijn hoop...
...mijn woede...
Het stelt niets voor.
Het tij dat me hier heeft gebracht, komt jou nu weghalen.
Ik blijf achter.
Vergeef me.
Mijn zoon.
En vergeef jezelf zodat je vrede kunt hebben met je bestaan.
Als je niet kunt doodgaan, overweeg dan dit, mijn zoon.
Als je toch leeft...
...moet je toch alles uit je leven halen?
Leef.
Zeg mijn naam.
M'n vader gaf me die naam...
...en hij betekende niets.
Nu vraag ik jou hem me terug te geven...
...voor de laatste keer.
Zoals je hem in het begin zei.
Toen die nog alles voor je betekende.
Ik vergeef je.
Rust nu, vader.
Misschien kunnen we nu...
...beiden menselijk zijn.
Wapens neer. - Ik bescherm mijn mannen.
Hij kan gaan.
We zijn los. We zijn los.
Kapitein...
Wat zijn uw bevelen? - Hijs de zeilen.
Keer om. - Wilt u het ze vertellen?
Mannen.
We gaan naar huis.
Naar huis.
'ALDUS BREEKT HET HART, MAAR LEEFT HET GEBROKEN DOOR.' - LORD BYRON
GEBASEERD OP:
'FRANKENSTEIN OF DE MODERNE PROMETHEUS'
Vertaling: Brigitta Broeke