Downloaded from YTS.MX
Panie i panowie, przywitajcie go na scenie!
Official YIFY movies site: YTS.MX
Frankie Quiñoes!
FRANKIE QUIÑONES: TO SZALEŃSTWO
A gdybym nie zrobił nic więcej?
Nie klaszczcie. To by było pojebane.
Żadnych dowcipów tylko...
„Jak było?”
„Gość wyszedł na scenę i tylko...”
Bóg zapłać. Trzymajcie się!
Ale lubię beatboxować.
W każdej chwili.
Komik to jeden z niewielu zawodów, w których można to robić.
Lekarze tak nie mogą.
„Wynik...
pozytywny...
Masz...”
„Co mam? Powiedz!”
„Wysoki cholesterol”. „O kurde!”
„Przestraszył mnie doktor, ale zajebisty beat”.
Dobrze być w Portland w Oregonie!
Wspieracie mnie tu od dawna.
Jestem zaszczycony, mogąc nakręcić tu występ.
A ludzie są tu tacy mili.
Nieznajomi mówią „dzień dobry”. „Kurwa, co?
To było do mnie?” „Tak, dzień dobry!”
Nawet ci wielcy drwale.
Niektórzy wyglądają, jakby dopiero co ścięli drzewo.
Stresuję się przy nich, bo jestem malutki.
Czasem mnie nie widzą. Wpadają na mnie.
Mogę się przestraszyć.
Ale są tacy sympatyczni. „Wybacz, mały kolego.
Sama masa, zero poczucia kierunku”.
Tak to wygląda.
Fajnie zobaczyć, jak uśmiecha się duży facet.
Bo często mam twardzieli w pierwszym rzędzie.
- Takich jak ten tu. Jak się nazywasz? - Fred.
Fred. O kurde, Fred.
Ale dzięki za uśmiech.
Bo czasem ci twardziele siadają z przodu
i cały czas siedzą tak...
Jak mi się poszczęści, to najwyżej zrobią tak...
Nie wiem, czy kaszlą, czy się śmieją.
A po występie podchodzą i mówią: „Kurwa, byłeś zajebisty!
Zróbmy zdjęcie z moją laską.
Nie dotykaj jej, bo wpierdol. Ale byłeś przezabawny”.
Przez cały występ nie zaśmiał się ani razu,
ale cieszę się, że śmiał się w myślach.
To naprawdę ciekawy wyczyn.
„Co za wspaniała noc. W życiu się tak nie bawiłem”.
Kurde.
Ktoś musi się temu przyjrzeć.
Dorastałem wśród różnych osób. Głównie wśród Meksykanów.
Ale są różne rodzaje Meksykanów.
Podróżuję i widzę, że nie jesteśmy tacy sami.
Meksykanie, wśród których dorastałem, robili dużo ciekawych rzeczy.
Kiedy którykolwiek zadawał ci pytanie,
po usłyszeniu odpowiedzi
zawsze reagował tak samo:
„Kurde, ale obłęd”.
Ostatnio kuzyn spytał mnie: „Jak tu przyjechałeś?”
Mówię, że autem.
A on: „Kurde, ale obłęd”.
Wcale nie, to żaden obłęd.
Codziennie na całej planecie samochodami jeżdżą miliardy ludzi.
Nie ma to jak śmiech zdrowej, białej kobiety.
Czuć w nim energię relaksu i dostatku.
Serio, dziękuję wam, białe kobiety.
Czasem, kiedy mam doła, idę sam na brunch w jakimś eleganckim miejscu,
żeby usłyszeć ten motywujący śmiech.
„Rachunki zapłacone”. Kurde. Dzięki i gratulacje.
Co za życie.
Słychać, że to śmiech z wyższej półki.
Czuć w nim zdrowie.
„Jeszcze jedna mimosa, suko.
Ale z ciebie dziwka! Kocham cię!”
Pełnia życia, zajebiście.
Lubię białe dziewczyny. Byłem z jedną prawie cztery lata.
Była hipiską.
Utrzymujemy kontakt. Fajna osoba.
Paliliśmy razem zioło, dużo gadaliśmy.
Poznałem ją na open micu lata temu.
Pracowałem nad materiałem.
To był jeden z tych występów,
na których można robić, co się chce – komedia, muzyka, poezja.
I ona robiła poezję.
Weszła na scenę z kryształami i magiczną energią.
Kiedy się przedstawiła,
nie byliśmy na to gotowi.
„Nazywam się Diament Słońca”. O kurwa!
Diament Słońca, czyli widać, że nie żartuje.
Nie traciła czasu.
Od razu zaczęła gadać. „Międzygalaktyczne wspomnienia.
Wędrują do wiecznych galaktyk.
Lecz bez dygresji.
Och, Boże, cóż to?
Serce tornada.
Jestem w samym sercu, gdzie jest spokojnie.
Krople deszczu spadają na moje ciało i duszę.
Ach, cóż to?”
Co to takiego?
Przez mgłę łagodnie opada płatek słonecznika.
Gdzie opada? Na moją stopę.
Więc kopię go, by poleciał do mojej duszy.
Dominacja. Dominacja!
Uwodzenie. Diament Słońca”.
A ja: „Co to kurwa było?”.
Aż zrobiło mi się głupio,
bo nie wiedziałem, o co jej chodzi.
Ale spodobała mi się.
„Kto to jest? Muszę ją poznać”.
Była inna.
Jestem wdzięczny, bo tamtej nocy czegoś się nauczyłem.
Tego, że nie trzeba kogoś zrozumieć,
żeby uprawiać z nim seks.
Skup się na pozytywnych wibracjach.
„Kurwa, dziękuję.
Czuję między nami więź”.
Raz przez aplikację randkową poznałem dziewczynę pracującą w zoo.
Wyznaczyłem promień odległości do końca świata.
Zaznaczyłem wszystkie pola z zainteresowaniami.
Byłem zdesperowany.
Poznałem kobietę z Santa Barbara.
Pracowała tam w zoo.
Przyjechała do mnie aż do LA.
To podróż na dwie do czterech godzin.
Dobrze się razem bawiliśmy.
Bardzo interesowała się zwierzętami.
Ale w trakcie seksu zaczęła mnie przepytywać z odgłosów zwierząt.
Chciała mnie sprawdzić.
Poczułem się niezręcznie, bo to była nowa znajomość.
Koncentruję się, oddycham...
A ona: „Gotowy?”.
„Ale na co? Już to robimy”.
„Nie, na quiz”. „Ach, na quiz”.
A ona...
„Kurwa, nie wiem. Drozd?”
Wtedy podniosła poziom trudności.
Coś jak...
„Kurwa, brzmi egzotycznie. Papuga tasmańska?”
Albo...
„Kurwa, to osioł?”
„Nie, to ja głuptasie”.
„Co za ciekawe stworzenie”.
Ciekawie słuchało się tego w takich okolicznościach.
Zawsze mieliśmy w ekipie laskę, która mówiła, jak chce się najebać.
„Ale się dziś napierdolę.
Mam opiekunkę do dziecka aż do poniedziałku”.
Zostawiasz dzieci na trzy dni?
Zawsze trzeba było ją wyprowadzać z klubu albo z baru.
Moje kuzynki takie były.
Wiele z nich jest większych rozmiarów.
Nie ma w tym nic złego, ale one lubią imprezować.
Pod koniec nocy trzymają buty w ręce, mają całe czarne stopy.
I jęczą: „Najebałam się. Zanieś mnie. Jesteśmy rodziną”.
A ja: „Jesteś za ciężka.
Jestem taki malutki. Nabawię się kontuzji”.
Ale lubię gorditas. Nie mam nic przeciwko nim.
Widzę, że biali już się stresują.
Nie, żartuję.
- Jak masz na imię? - Marco.
Marco? Chciałeś, żeby zabrzmiało egzotycznie? „Mark-oh”.
Wiesz, co to znaczy jaina?
Tak, „kobieta”.
Tak! Brawo, Marco!
Tak, jaina to słowo na dziewczynę.
A gordita to jaina większych rozmiarów.
Nie ma w tym nic złego.
Torta to słowo na kanapkę,
ale używamy go na jainas wielkości gorditas,
ale z większą agresją.
Nacierają jak napastnicy futbolowi.
„Napierdalamy!” „O kurde”.
To niesamowita energia.
Kiedy jeszcze za dużo piłem,
rozmawiałem w barze z taką gordita.
Dobrze się bawiliśmy.
Mówi mi: „Tak mi wstyd,
oblałam się drinkiem”. A ja: „Ja też”.
Czułem to, co ona.
Mówi mi: „Chodźmy gdzieś po zamknięciu baru”.
Myślę sobie: „Kurde, zajebiście”.
Powiedziałem, że mieszkam z kuzynem, ale mam własny pokój, więc spoko.
A ona: „Dobra, ale zatrzymajmy się w sklepie”.
Mówię: „Mam już kondomy.
Mam wszystko do bezpiecznego seksu”.
A ona: „Nie, ja jestem głodna”.
A ja...
Pokazała mi swój świat.
Najwyraźniej o drugiej w nocy w sklepach jest najświeższe żarcie.
Miała nawet kartę członkowską przy breloczku.
Powiedziała, że obowiązuje w całym kraju. „Kurde, to chodźmy gdzieś”.
No to poszliśmy do sklepu i dostaliśmy zniżkę.
Kupiliśmy pizzę, skrzydełka, slurpees.
Poszliśmy do domu. Była spoko.
Była zabawna. Miała piękny uśmiech, tylko trochę większy.
Ale dobrze się ruszała.
Nagle włączyła wolniejszą muzykę.
Jakby chciała zasugerować, że jest gotowa na seks.
A ja...
Zacząłem się stresować.
Nagle wyciągnęła skrzydełko z pudełka.
Wciąż świeże. Widać było parę.
Machała mi nim przed nosem. Podążałem wzrokiem za parą.
Nagle zobaczyłem jej oczy za parą. „O kurde”.
A ona: „Chodź do mnie”.
A ja: „Kurwa, co?”.
Utrzymywała kontakt wzrokowy.
„Nie bądź pizda i chodź tutaj”.
No to podchodzę do niej,
bo nie jestem pizda.
Mówi: „Weź gryza”.
Wziąłem gryza. Pycha.
Mówię: „Zajebisty kurczak”.
Ale wtedy złapała mnie za kark i wepchnęła mi kość do gardła.
Zaczęliśmy się lizać – wokół kości i mięsa.
Jak w Zakochanym kundlu, ale ze skrzydełkiem.
Tak jest.
Tak.
Po skrzydełku wepchnęła mnie na łóżko.
O tak. Było super.
Wskoczyła na mnie. Byłem bezbronny.
Zacząłem się stresować, bo jestem malutki.
Ale poczułem tylko ciepło.
Czułem, jakby przytulała mnie pod każdym kątem.
Było mi to wtedy potrzebne.
„Gracias a Dios por eso, por mi espíritu”.
Czułem się jak parówka w bułce.
Ale wtedy kuzyn otworzył drzwi. Mówi: „Siema, kuzynie.
Nie widzę cię”.
„Spoko, jestem pod spodem, ale oddycham. Dobrze się bawię”.
Zamknął drzwi i kontynuowaliśmy noc. Oblewaliśmy się slurpees jak szampanem.
Nie ma w tym nic złego.
To była więź. Nie lubię, gdy ludzie oceniają innych.
Mam nadzieję, że ona mnie nie oceniała.
Może zadzwoniła do koleżanek:
„Przespałam się wczoraj z kurduplem”.
Trzeba się zabawić.
Ważne tylko, żeby pamiętać o priorytetach.
Nauczyli mnie tego rodzice.
Jesteśmy bardzo blisko.
Byli młodymi rodzicami, teraz się kumplujemy.
W domu zawsze panowała pozytywna energia.
Mówili mi: „Pozytywne wibracje, Frankie”.
„Jasne, mamo”.
Znaczy, prali mnie, ale w pozytywnych wibracjach.
To się liczy.
Naprawdę dobre wibracje.
Ciężko pracowali.
Robili wszystko dla dzieci.
Zmagaliśmy się z rachunkami.
Kiedy dorastałem, często odłączali nam wodę i prąd.
Ale mój tata uczył się na stolarza.
Majstrował przy rurach.
Jak miasto wyłączało nam wodę, odkręcał ją na chwilę,
żebyśmy mogli się umyć.
A w kościele udawaliśmy niewiniątka.
Gdy mieli wyłączyć prąd, mama była gotowa.
Wiedzieliśmy, co nadchodzi.
Miała oldskulowego boomboxa na baterie.
Kładła go w salonie, zapalała świece i urządzaliśmy sobie małą imprezkę.
Jakbyśmy byli na biwaku.
Mama mówiła mi: „Moja mała Wielka Stopa”.
To właśnie potęga muzyki.
Jest potężna.
Nawet jeśli masz chujowy dzień. Wszystko wydaje się przejebane.
Ale kiedy słyszysz swój ulubiony numer,
myślisz: „A tam, wszystko będzie dobrze. Wciąż mogę chodzić i w ogóle”.
Moi rodzice wciąż puszczają muzykę w domu.
Wszystkie gatunki – salsa,
rancheras, mariachi, cumbias,
stare przeboje, rock.
Ale ich miłością jest oldskulowy funk.
To ich rzecz.
Byli na pogrzebie Ricka Jamesa. Moja siostra nazywa się Teena Marie.
Tak to jest.
Mieli trzy psy chihuahua: Earth, Wind i Fire. Poważnie.
„Dobra, kumamy. Lubicie funk”.
Zawsze utrzymywali pozytywną energię.
Zaczynali od małego mieszkania, skończyli w domu na przedmieściach.
Mieszkali jak biali.
Kupili mi pierwsze rolki w rodzinie, a miałem wielu kuzynów.
Byłem pierwszy w rodzinie. Kuzyni nawet nie byli źli.
„On robi to dla nas!”
Ale mama zaczęła być zazdrosna
o życie, jakie mi zapewnili z tatą.
To dziwne, ale moja mama dorastała w biedzie.
Więc kiedy widziała mnie na rolkach...
Mówiła mi: „Hej!
Widzę, że masz białego kolegę”.
„Tak, mamo, to miły kolega”.
„I masz te swoje rolki”.
„Tak, kupiliście mi je z tatą”.
Mówi mi: „Chodź tu.
Nie zapominaj, kurwa, o swoich korzeniach”.
„Okej, mamo, kocham cię”.
Kurde, to było dziwne.
Ale to nauczyło mnie pokory.
Zmagaliśmy się z pewnymi rzeczami.
Jak wiele dzieci.
Chcieliśmy uciec od naszych problemów,
a nie było nas stać na narty w Aspen.
Więc zacząłem udawać różne postacie, żeby od tego uciec.
Robiłem, co mogłem.
Wziąłem stary zraszacz z garażu taty i udawałem, że to mikrofon.
Naśladowałem innych. „Hej, jestem meksykański James Brown.
Hej! Órale!”
Rozwijałem te swoje postacie.
Znacie je. Moja ulubiona to Creeper.
To mój ziom.
To cholo i instruktor fitnessu.
Jego program nazywa się CholoFit.
Daje wyniki.
Inspirowałem się najbliższymi osobami. Creeper wziął się od mojego taty.
Oldskulowy cholo. Nosił spodnie Dickies, converse’y Chuck Taylor, białe koszulki.
Włosy zaczesane na brylantynę.
Jeździł low riderem.
Miał impalę z ’65. z metalową kierownicą.
Bez wspomagania, więc był przypakowany.
Musiał się nacierpieć.
Ochrzcił mnie jego najlepszy kumpel.
Był przewodniczącym Viejitos Car Club.
Mój tata zawsze myślał pozytywnie.
„Pracuj ciężko, traktuj innych z szacunkiem”.
„Dobrze, tato”. „Albo spiorę ci tyłek!”
Tak to wyglądało.
Choć był optymistą, miał ciężką przeszłość, jak wielu z nas.
Pamiętam, jak raz wpadliśmy na jego dawnego kolegę, Henry’ego.
Henry zaczął gadać o dawnych czasach przy mojej mamie.
Faceci tak czasem mają.
Ale to było dawno temu.
Byliśmy w centrum handlowym całą rodziną.
Byłem małym dzieckiem. Moja siostra też.
Był też mój tata i moja mama, czyli żona taty...
Tak.
Mój tata wpadł na Henry’ego.
Krępy, kulejący gościu.
Usłyszeliśmy go z daleka. „Hej!
Lorenzo, ziomuś!” Tata się odwrócił.
„Henry?” „Wiedziałem, że to ty! Co u ciebie?”
Tata: „Dobrze, stary”.
„Pamiętasz, jak pojechaliśmy do Tijuany?
Ale się nakurwiliśmy!”
Tata mówi: „To było dawno temu, Henry.
Mam rodzinę. To moja żona”.
A on: „Tak się najebałeś, że poszedłeś do łóżka z tą laską bez nogi”.
A tata: „Henry, to nie byłem ja”.
„Nie, to byłeś ty. Zostawiłeś otwarte drzwi.
Widzieliśmy, jak trzymasz ją za jedną zdrową nogę”.
A tata: „Kurwa, stary”.
Mama jest czerwona ze złości. Aż leci jej dym z uszu.
To była niezręczna chwila.
Popatrzyliśmy z siostrą po sobie.
„Tata przespał się z laską bez nogi?”
I fajnie. Wszystkim należy się miłość.
Sam chciałem być małym cholo.
Pracowałem z tatą na pchlim targu.
W sobotę budził mnie o czwartej rano.
Nie chciało mi się wstawać. Wciąż było ciemno.
Ale musieliśmy zdobyć dobre miejsce na targu.
Sprzedawaliśmy rośliny. Legalne.
Dostałem pierwszą parę Dickies i białą koszulkę.
Chciałem być jak oni, podrywać cholas.
Mama nie chciała, żebym się tak ubierał.
A tata: „Co ty, pozwól mu.
Trzeba to zrobić, jak należy”.
Budził mnie o 5.30, żebym prasował sobie spodnie i koszulkę.
Wytrzymałem z trzy miesiące.
Ale raz podbiłem do niewłaściwej laski i spuścili mi łomot.
Miałem na głowie 12 szwów.
Pomyślałem: „Lepiej zostać artystą”.
Przerzuciłem się na dżinsy i bojówki.
Część rodziny wierzyła we mnie. Większość nie.
Robię to od dawna.
Prawie 20 lat.
Dziękuję.
Pamiętam, jak stuknęło mi 10 lat.
Miałem 35 lat, byłem spłukany, spałem na kanapie kumpla.
Liczył mi 200 miesięcznie. Wierzył we mnie.
Nie zrobiłem nikomu dziecka, więc mogłem żyć jako głodujący artysta.
W mojej rodzinie nie ma innych bezdzietnych 35-latków.
To było dziwne dla mojej świętej pamięci babci ze strony taty.
Całymi dniami wylegiwała się i pieprzyła głupoty.
Nie wiedziała, czemu wciąż nie mam dzieci,
więc zaczęła gadać, że jestem gejem.
Więc musiałem jej wytłumaczyć: „Babciu, nie musisz kończyć w środku”.
Spojrzała na mnie zagadkowo.
Nie mogła tego pojąć.
„Co?”
W wieku 36 lat zacząłem pracować w telewizji i jeździć w trasy.
Opłacałem rachunki.
Kupiłem sobie mieszkanie w Los Angeles.
Nie musicie klaskać.
Tylko jedna sypialnia.
Kurwa, ciasne, ale własne.
I dwupiętrowe.
Więc mogę sobie skoczyć z pięterka na pięterko.
Mam opcje.
Mam sporą rodzinę. Wielu kuzynów.
Tata jest Meksykaninem, a mama rdzenną Amerykanką, więc wiadomo.
Moi dziadkowie też mieli sporo dzieci.
Każdego roku poznaję nowych kuzynów.
Zwłaszcza po występie w telewizji. „Zawsze w ciebie wierzyliśmy.
Dasz darmowe bilety?”
A ja: „Jak masz na imię?”.
Poznaję nowych kuzynów w wieku 38 lat.
Z wieloma jestem blisko od urodzenia.
Ale jest nas tak dużo, że musi trafić się paru debili.
Mam kuzyna, który nie dość, że jest głupi,
to jeszcze nie ma pracy.
Podwójna porażka.
Ale zawsze pierwszy chce gadać o światowych problemach i polityce.
Mówimy mu: „Potrzebujesz roboty, żeby gadać o takich rzeczach”.
„Co?”
Z głupotą jeszcze się pogodzę,
ale jego ignorancja to co innego.
Wciąż się z nim kłócę.
A on odpowiada homofobicznymi komentarzami.
„Jesteś pedzio. Lubisz to, co?”
„Nie. Co ty wyprawiasz?
Jesteśmy w sklepie.
Ludzie się na nas gapią”.
Może i jest głupi, ale jesteśmy rodziną, łączy nas krew.
Więc próbuję mu jakoś pomóc.
Parę tygodni temu zabrałem go na obiad.
We wtorek, więc wiedziałem, że ma czas.
Jedziemy autem.
Zawsze gada coś głupiego.
Zabieram go na pyszne sushi.
Może pomoże mu na głowę.
Widzimy facetów trzymających się za ręce. To nic takiego.
Ale kiedy ich zobaczył, wzdrygnął się. Pytam, o co mu chodzi.
A on: „No wiesz...”.
A ja: „Nie wiem”.
„Trzymają się za ręce
i będą robić gejowskie rzeczy”.
„Gejowskie rzeczy? Czyli jakie?” „Pewnie będą się pieprzyć”.
Mówię: „Czyli wyobrażasz sobie teraz, jak oni się pieprzą?”.
A on...
Mówię mu: „To jest najbardziej gejowskie.
Te wszystkie gejowskie rzeczy są teraz tylko w twojej głowie”.
„Co?”
„Oni tylko trzymają się za ręce”.
Myślą o zakupach, urodzinach kumplach, o swoim psie...
Mają inne rzeczy na głowie. Pieprzenie to nie wszystko”.
Widziałem, jak pracują mu trybiki.
„No tak, mają inne rzeczy do roboty”.
„No, mają inne zmartwienia, debilu”.
Nie podoba mi się to. Dajmy ludziom żyć.
Zawsze myślałem, że mój wujek jest gejem.
Mówiłem, żeby był szczery mimo reakcji rodziny.
„Będziemy cię wspierać”.
Ale ożenił się i ma dzieci. To nie znaczy, że nie jest gejem.
Tak mu wyszło.
Pamiętam rodzinne grille,
kiedy miałem z 12 lat.
Grał w piłkę. Przychodził w przykrótkich spodenkach.
Miał umięśnione, opalone nogi. Nosił włosy „na czeskiego piłkarza”.
Cały czas się wiercił. „Wujku, jedzenie ci spadnie”.
Jak tam, ziomuś?
- Cześć, Frankie. Też jestem z LA. - Gadasz, jakbyś nie był biały.
Jesteś z Meksyku? Tylko jesteś blady! Spoko.
Kurde, ale obłęd.
Dzięki, że jesteś.
Dziękuję. Tak.
Mamy też bladych ziomków. Jak Canelo.
Czasem mnie to dziwi.
Znam wielu hipisów. Lubię ich. Byłem z hipiską cztery lata.
Ale często mają w domu mały syf.
Tak lubią ziemię, że zabierają ją do domu.
Zawsze mają jakiś znak przed domem albo w oknie.
„Ratujmy Ziemię”.
A ja: „Zacznij od domu.
Po co ci ten znak?”.
Ale serio uważam, że powinniśmy dbać o Ziemię.
To ważne. Nie bądźmy egoistami. Planeta nie jest naszą własnością.
Ziemia ma miliardy lat.
Dinozaury były tu 165 milionów lat. My dopiero od sześciu.
Wątpię, żebyśmy wytrzymali jeszcze 159 milionów.
Dinozaury były tu 165 milionów lat.
„To nasz teren”. Tyranozaur był największym gangsterem.
„Jestem najlepszy!” Był taki silny i potężny,
ale nie potrafił klepnąć swojej laski w tyłek. Za krótkie rączki.
Wielki dino-chuj, a nie potrafił klepnąć jej w tyłek.
Dlatego tyle ryczał.
Był wkurwiony. Nie mógł dosięgnąć.
Obgadywały go inne dinozaury.
Jakieś pterodaktyle: „Patrz na tego głupka.
Nie może dać jej klapsa.
Kurde, usłyszał. Spadamy”.
Tak to było.
Przez miliony lat.
Nigdy nie wiadomo, co się stanie.
Pod koniec 2019 roku zacząłem oszczędzać pieniądze.
Myślałem sobie, że 2020 to będzie mój rok. W lutym 2020 kupiłem mieszkanie.
I nic z tego.
To był pojebany rok.
Nigdy tego nie zapomnę.
Byłem w trasie z Craigiem Robinsonem. Byliśmy w Buffalo w Nowym Jorku.
Było koło 10 marca.
Oglądaliśmy wiadomości w hotelu.
Nie mogliśmy w to uwierzyć.
„Wszystko zamykają? Serio?”
Polecieliśmy z Nowego Jorku do LA jako jedni z ostatnich.
Poszliśmy prosto do samolotu.
Ale udało się nam dolecieć. Lotnisko bliskie zamknięcia.
Zadzwoniłem do rodziny. „Udało mi się dolecieć. Jadę do domu.
Przejdziemy przez to razem”.
A oni: „Co ty, pogięło cię.
Występujesz na scenie, spotykasz fanów, zbijasz piątki. Pozytywne wibracje.
Myśl pozytywnie. Nie wiemy, co to jest”.
Nie lubię być sam.
Jeśli mieszkam sam, muszę występować, utrzymywać energię.
Wtedy mogę być sam.
Ale jak byłem całkiem sam, zacząłem myśleć o dziwnych rzeczach.
„Gdzie w tym sens? Wszyscy umrzemy”.
„Tyranozaur. Kurwa”.
Ale pomyślałem o pozytywach. Miałem okazję, żeby nad sobą popracować.
Zacząłem pić herbatę i takie tam.
Czytałem poradniki, mierzyłem się z demonami,
ale szybko mi się to znudziło.
„Kurwa, chcę poimprezować”.
Wiele osób przez to przeszło. Sporo chlałem.
Zamawiałem alkohol wczesnym popołudniem.
„Jest trzynasta, jedziemy!”
Chwiałem się na schodach.
Nagle wszyscy w rodzinie zaczęli udawać naukowców.
Kurwa, w samą porę.
„Czytałem artykuł. Wszystko wiem”.
Zamknij się. Chuja wiesz.
Ale ja też przeczytałem...
Może kojarzycie ten artykuł.
Wyglądał poważnie. Miał diagramy i w ogóle.
Pisali, że kokaina może wyrzucić COVID z organizmu.
Poważnie.
Naukowy żargon i w ogóle.
Pomyślałem: „Kurwa, nie chcę się zarazić”.
Trzeba było kombinować.
Napisałem do kuzyna, który zna się na obliczeniach. Sprzedaje koks.
Po godzinie dostałem działkę koksu.
Ale byłem ostrożny.
Założyłem rękawiczki i w ogóle.
Wyciągnąłem go ostrożnie ze skrzynki pocztowej.
Położyłem na stole, ściągnąłem maseczkę...
„Dobra, po COVIDZIE! Tak jak pisali w internecie!”
Wciąganie koksu w pojedynkę to ryzykowna rzecz.
Szybko to poczułem.
Chciałem tylko zwalczyć COVID.
Spocony, jak mały gremlin.
„COVID mnie nie załatwi! Chronię się!”
Trzymałem tequilę jak małe dziecko.
Kurwa, co to było?
Czułem się taki samotny.
Alkohol, dragi i samotność to kiepska mieszanka.
Jak mówiłem, robię to od dawna.
Ponad 20 lat temu zaczęliśmy robić filmiki na YouTubie.
Eksperymentowaliśmy.
Musiałem kupić sztuczny tyłek do jednego filmiku.
To był odlew tyłka gwiazdy porno.
Z dziurami, ale dla nas to był tylko rekwizyt.
Tyle że kosztował z 500 dolarów.
Więc nie mogłem go wyrzucić.
Może użyjemy go kiedyś do innego filmiku.
Więc trzymałem go w pudle,
woziłem od mieszkania do mieszkania przez 15 lat.
Skończył w moim nowym mieszkaniu.
Mieszkam w Hollywood.
Opustoszały Sunset Boulevard to niezły widok.
Czułem się jak w filmie. Wszystkie bary pozamykane.
Byłem wtedy singlem. Wciąż jestem...
Ale było ciężko.
To był dla mnie trudny okres. Byłem taki samotny.
Byłem w łóżku na górnym piętrze, wierciłem się.
Marzyłem o jakiejkolwiek dziewczynie.
Byłem samotny. Cierpiałem.
Wtedy przypomniałem sobie o tamtym tyłku.
Wciąż miałem go w szafie.
Próbowałem się oprzeć.
Mówiłem sobie: „Proszę, nie”.
Zacząłem myśleć o swojej rodzinie.
„Twoi rodzice dorastali w biedzie.
Ciężko pracowali, żebyś miał lepsze życie.
Na pewno nie o takim życiu myśleli”.
Ale ile razy można odkurzać i sprzątać w lodówce?
Nie wiem, czemu to zrobiłem.
Ale wyciągnąłem go i położyłem na poduszce,
żeby był „jak znalazł”.
Aż zacząłem mieć kompleksy.
„Powinienem wziąć prysznic”.
Dobrze wyglądał. Krążyłem wokół niego.
Wiecie, jak wygląda.
Sam tyłek. Bez nóg i torsu.
Wygląda jak pieniek z pośladkami.
Byłem ostro zmieszany. Miałem mnóstwo wolnego czasu.
Czułem się jak breakdancer czekający na odpowiedni beat.
Powiedziałem sobie: „Nie możesz tego zrobić”.
Ale posunąłem go.
Tak.
Mały naćpany Meksykanin posuwający sztuczny tyłek.
Nie tak agresywnie.
Robiłem to wolniej, bo byłem smutny w 92 procentach.
Z powodu swojego życia, sytuacji na świecie.
Byłem smutny.
Polegałem na tych pozostałych ośmiu procentach.
Próbowałem się pocieszać: „Nie przejmuj się.
Ludzie cały czas to robią. Dlatego produkuje się takie rzeczy.
To takie przyjemne”.
Kiedy skończyłem, dziwnie się czułem.
Nie powinienem był czuć się dziwnie. Niczym nie ryzykowałem.
Ale zaraz wskoczyłem pod kołdrę. „Nie!”
Rano, kiedy się obudziłem, miałem nadzieję, że to był tylko sen.
Ale światło oświetliło mi tyłek przez żaluzje. Jak w filmie.
Promienie słońca pokryły sztuczny tyłek.
„Jestem teraz twoją dupą!”
Porąbane.
Myślałem, że sytuacja z wirusem skończy się w dwa miesiące.
Ale nie, gubernator powiedział, że to długo potrwa.
Więc tyłek nigdy nie wrócił do szafy. Zaprzyjaźniliśmy się.
Zostawiłem go na swoim wielkim łóżku.
„Zimno ci? Chcesz kocyk?”
Zacząłem z nim gadać.
To damski tyłek, ale nazwałem go Bruce, żeby mieć jakiegoś kumpla.
Byłem jak Tom Hanks z tamtą piłką do siatkówki.
Ale ja zamiast piłki miałem parę pośladków.
Czyszczenie takiego tyłka to upokarzająca rzecz.
Niektórzy z was już to wiedzą.
W środku ma kształt podkowy.
Trzeba go przepłukać, od odbytu do waginy.
Nie robiłem tego w domu jak zwierzę.
Tylko w ogródku.
Wsadzałem szlauch do tyłka ze smutkiem w oczach.
A po powrocie do domu mówiłem: „Hej, nowe początki!”.
Wtedy usłyszałem, że to potrwa jeszcze z rok. Kurwa!
Musiałem kupić sobie nowy tyłek,
bo tamten leżał w pudle 15 lat i był trochę kruchy.
Tym razem było ciekawie. Możecie mieć z tym doświadczenie.
Zacząłem szukać na Amazonie nowej „towarzyszki”.
Ale 90% seks-zabawek było wyprzedane.
Zobaczyłem, że nie jestem sam.
Poczułem więź ze światem.
„Wszyscy przez to przechodzimy”.
Jedną dostępną rzeczą był taki termos.
Piękny, czarny, chromowany termos.
Wyglądał jak termos dyrektora.
Ale jak się go odkręci, to w środku ma waginę.
„A kuku!”
Zamówiłem go w środku lockdownu.
Przywieźli mi go następnego dnia.
Wziąłem jednorazowe rękawiczki... To było moje życie.
Sam, pijany i naćpany w domu z termosem i parą pośladków.
„Cały świat oszalał! Przejdziemy przez to razem”.
Mam duże okno w salonie. Poszedłem je zasłonić.
Chciałem wypróbować nową zabawkę.
Ale przy oknie zobaczyłem sąsiadów. Myślę: „Kurwa!”.
To ładny budynek.
Mam miłych, białych sąsiadów. Przynoszą mi jedzenie.
„Freddy, zostało nam coś”.
Ale przyłapali mnie.
Jestem bez koszulki, nakoksowany.
Złapałem termos, zawstydzony.
A oni tylko pomachali. „O, Frankie pije sobie kawkę”.
„Nie, ja chcę to zerżnąć.
W środku jest wagina”.
„Dzięki, że mogę być z wami otwarty”.
Wtedy wiedziałem, że muszę iść na odwyk.
Cholera.
Każdy osiąga dno w inny sposób.
Moje dno było silikonowe.
Miałem trochę oszczędności, więc postanowiłem zainwestować w siebie.
Pojechałem na odwyk w Utah.
Utah to stan pod kontrolą mormonów.
Mormoni nie mogą pić kawy ani alkoholu,
więc muszą brać narkotyki.
Nie no, pomogli mi wytrzeźwieć.
Mają tam ładne zakłady. Z końmi.
Prowadzą tam terapię z końmi,
bo one wyczuwają energię. „Jesteś pojebany”.
„Kurde, skąd wiedziałeś?”
Ale się skapnął.
Niezła jazda.
Mieli tam tak zwany tydzień dla rodziny.
Więc zaprosiłem rodziców.
Urządzili tak zwany pierścień ognia.
Niezła rzecz.
Siadasz przy nim obok najbliższych osób.
Byłem tam z rodzicami. Siedzieliśmy tak z innymi rodzinami.
Sami biali. To kosztowna rzecz.
Wiedziałem, że mi się powiodło.
To naprawdę emocjonująca rzecz.
Nigdy nie sądziłem, że zrobię z rodzicami coś takiego.
Byłem gotowy na wszystko. Bałem się o życie.
Więc przeszliśmy do rzeczy.
Do dzieła.
Więc siedzieliśmy tak koło siebie.
Ludzie wokół nas.
Była z nami terapeutka.
Zaczęła mówić: „Do dzieła.
Mówmy o naszej traumie i problemach”.
Rozglądam się nerwowo.
„Spałem z paroma gorditas.
Molestował mnie członek rodziny.
Ruchałem sztuczny tyłek i termos”.
A ona: „Boże! Co takiego? Co powiedziałeś?”.
„No, w tym termosie była pochwa”.
„Nie, chodziło mi o to wcześniej”.
„Tak, powinienem był zadzwonić do tamtych gorditas”.
„Nie, nie to”. „A, to, że byłem molestowany?”
„Tak, porozmawiajmy o tym”.
A ja: „O tym nie chcę gadać”. Pogadajmy o czymś lepszym.
A ona: „Nie, musimy o tym porozmawiać. Mówiłeś o tym komuś?”.
Przyznam, że raz się rozkleiłem i powiedziałem o tym kumplowi.
Odpowiedział: „Ej, ziomuś, nie odstawiaj mi tu żadnej gejozy”.
A ja: „To co mam zrobić?”.
„Zduś to w sobie”.
„I co potem?” „Zaszufladkuj to”.
„A potem co?”
„Nie wiem, czekaj, aż to przerodzi się w chorobę, i umrzyj jak facet.
Bez gejowskiej gadki”.
A ja: „Okej, sorry, ziomuś”.
Terapeutka: „Powiedziałeś rodzinie?”.
Spojrzałem na nich sparaliżowany.
„Powiedz im teraz, są tu przy tobie.
Powiedz im”.
„Już im powiedziałem,
ale miesiąc później zaprosili go na rodzinnego grilla”.
„I co wtedy poczułeś?”
„Byłem skrzywdzony. Zdradzony.
Ale rozumiem ich,
bo ten gość robi zajebiste żarcie”.
Płaczę. Mój tata płacze.
W końcu powiedział: „Tak, robi dobrą szamę,
ale to niczego nie usprawiedliwia. Przepraszamy cię”.
Mama: „Nie wiedzieliśmy, co zrobić. Przepraszamy”. Uściskaliśmy się.
To była jedna z najtrudniejszych i najpiękniejszych chwil.
Nawet biali wokół nas zaczęli płakać.
„Skąd ci Meksykanie mają na to kasę?”
A ja...
Ocieramy łzy.
Tata, mama... Coś pięknego. Przebrnęliśmy przez to.
W końcu tata mówi: „Hej, synu?”.
„Tak, tato?”
„Mogę cię o coś spytać?”
„Jasne, śmiało”.
„Naprawdę wsadziłeś chuja do termosu?”
„Tak, tato”.
„Kurde, ale obłęd”.
Jestem Frankie Quiñones!
Kocham was!
Napisy: Filip Bernard Karbowiak