Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
Κρύο, παγωμένο πρωινό, και η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά.
Δεκαέξι μέρες μέχρι τα Χριστούγεννα.
Ήσασταν καλά ή κακά παιδιά;
Ακούμε κάτι παλιό κι αγαπημένο για να μπούμε στο κλίμα.
Μαμά;
Μπαμπά;
Η τσαγιέρα!
Μπαμπά!
Μαμά!
Μαμά; Να πάρει. Μαμά;
Μαμά; Γαμώτο.
Μπαμπά!
Μ' ακούτε;
Μαμά;
Ένα ασθενοφόρο.
- Πού να πάω; - Δεν ξέρω. Εδώ δεν είναι;
Θα μπω στον μονόδρομο.
- Μπαίνεις... - Ναι. Θα παρκάρω.
Μην ανησυχείς, μαμά. Εδώ είναι όλα. Στην τσάντα σου.
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ
ΑΝΤΙΟ, ΤΖΟΥΝ
Πού είναι τα γυαλάκια μου;
Αν δεν τα πήρες, θα δανειστείς. Σου πήρα καινούργια.
- Μαμά! - Δεν φταίω εγώ.
- Δεν πήρες. - Ναι, πήρα.
- Ήταν στο τραπέζι. - Πώς δεν τα είδες, Έλα;
- Βούλωσέ το! - Έλα, βοήθα τον αδερφό σου.
- Γεια, Σουζ. - Η γυναίκα μου είναι κουρασμένη.
Και γεννάει.
- Έχετε δωμάτιο; - Για όνομα, Άλφι.
- Ναι. - Είναι...
"Γεια σας, κύριε. Η γυναίκα μου είναι ετοιμόγεννη".
...να βγουν τα χριστουγεννιάτικα μπόνους έως την Παρασκευή.
Όχι "Είναι κουρασμένη και γεννάει. Έχετε δωμάτιο;"
Μα είναι το ίδιο!
- Είπες το ίδιο πράγμα δύο φορές! - Όχι.
Για όνομα, πες το σωστά μία φορά.
"...εκ μέρους της εταιρείας". Κάτι τέτοιο.
Πρέπει να κλείσω.
- Δεν θα γίνει ρεζίλι, Έλα. - Θα γίνει.
Άλφι, τα πας υπέροχα, αγάπη μου. Υπέροχα.
- Καλά δεν λέω, Μπεν; - Ναι.
Δεν έρχομαι στην παράσταση.
- Είσαι κακιά. - Κάποιος με σέβεται.
- Τι ωραίο ψωμί. - Κλειδιά...
- Ευχαριστώ, μαμά. - Σιντ.
- Πώς σου φαίνονται τα σκουλαρίκια; - Είναι φανταστικά.
- Τα έδειξες στη μαμά; - Μαμά;
- Πώς σου φαίνονται; - Υπέροχα!
Αλλά λίγο μακριά για ράγκμπι. Βγάλ' τα πριν τη Γυμναστική.
- Εντάξει. - Εγώ φεύγω.
Θα τα πούμε στις πέντε. Γεια.
Τζέρι; Πού είναι το γιαούρτι που είχα στη λίστα;
- Δεν ήταν στη λίστα. - Ήταν. Πρόβειο γιαούρτι.
Πώς γίνεται να ξεχνάς πάντα κάτι; Με δυσκολεύεις.
Τα ψωνίζουμε και τα σβήνουμε. Ποτέ δεν το κάνεις.
Θα πάρω στον γυρισμό. Το έχω εδώ. Κατσικίσιο γιαούρτι.
- Πρόβειο! - Πρόβειο.
- Να έχετε μια όμορφη μέρα. - Γεια, μαμά.
- Καλή τύχη στην πρόβα. - Έλα, θέλω το σενάριο.
- "Σε παρακαλώ". - Το δίνω εγώ.
- Μαμά, θα του το έδινα! - Και την τσάντα.
- Μην ξεχάσεις το μάθημα πιάνου. - Δεν το ξέχασα, αγάπη μου.
- Το έχεις ξαναξεχάσει. - Όχι.
- Θα γίνω ρεζίλι. - Εντάξει. Γεια σας!
Γεια.
Μαμά, τέλειωσα!
Ο Τίμπαλτ ξανακάνει κακά με την πόρτα ανοιχτή.
- Αλήθεια; - Ναι.
- Μήπως μου λες ψέματα; - Όχι.
- Γεια σου, Κον. - Τζουλς.
- Κάπως νωρίς για σένα. Όλα καλά; - Ναι, άκου.
- Έλα στο νοσοκομείο. - Στάσου...
- Τη βάζουν στο χειρουργείο. - Τι;
- Ναι; - Γεια σου.
Συγγνώμη, ποιος... Ποιο...
- Η Σιντ είμαι. - Ναι.
- Γεια, θείε Κόνορ. - Σιντ.
Πρέπει να μιλήσω στη Μολ. Δηλαδή, τη μαμά σου.
Μαμά! Ο θείος Κόνορ λέει ότι πρέπει να σου μιλήσει.
Πάρε.
Γεια. Γρήγορα, έχω δουλειά.
Μολ, άκου...
Η μαμά έπαθε κάτι. Είναι πάλι στο νοσοκομείο και...
Μπορείς να έρθεις;
Ναι!
Καθώς διασχίζετε το κανάλι της γέννησης,
αφήστε την ενέργεια της μήτρας να ρεύσει προς τη ζεστασιά και το φως του ήλιου.
Νιώστε τον ήλιο να σας καλεί και να σας εξαγνίζει.
Μακάρι να είχα ταξιδέψει κι εγώ, Κον.
Αλλά μ' αυτό το ρημάδι το πόδι,
και μετά από τόσα παιδιά...
Θα ήμουν πιο ταξιδεμένος κι απ' αυτόν...
Τον γλυκούλη τον γκριζομάλλη;
Τον τύπο από το Planet Organic.
- Τον Ντέιβιντ Ατένμπορο; - Ναι.
Θα ήμουν σαν αυτόν, ναι.
Δεν λέω ότι δεν άξιζε να κάνω παιδιά.
Εννοείται ότι άξιζε.
Απλώς θα ήθελα...
Δεν βαριέσαι, όμως.
Ναι.
Κοίτα να ταξιδέψεις εσύ, Κον.
Ναι, θα μπορούσα. Απλώς...
Είναι λιγάκι αγχωτικό.
Ωραίο δεν είναι το Μπαλί, Κον; Να πας στο Μπαλί. Κοίτα εδώ.
Η τελευταία φορά που έκανα κανονικές διακοπές
ήταν πριν από πέντε χρόνια.
Στην Ιταλία, στον γάμο του Τομπάιας.
Πήγα και Γερμανία με τη μαμά για τον γιατρό που κανόνισε η Τζούλια.
- Δεν μετράει, όμως, έτσι; - Μην το λες αυτό, Κον.
Φυσικά και μετράει. Μου έφερες εκείνο το ωραίο κολόβιο.
Και όλα εκείνα τα νόστιμα κρέατα.
- Ποια κρέατα; - Εκείνο... Το κωλομέρι.
Εννοείς το "χοιρομέρι".
Και τι είναι το "κολόβιο";
Έλα τώρα, Κον.
Ξέρεις τώρα, το κολόβιό μου...
Το κολόβιο...
Κρίμα. Νόμιζα ότι σου άρεσε το κολόβιο.
Μη λες αυτήν τη λέξη.
- Κολόβιο. - Έλεος.
Με θέσεις για στιλό.
- Μπαμπά. - Και αδιάβροχο.
- Σε παρακαλώ. Θέλω... - Το ρημάδι το κολόβιο.
- Μπαμπά! - Κολόβιο!
- Μωρό μου. - Γεια, παιδιά.
Μόνο εγώ κι ο Μπέντζι είμαστε στο αμάξι.
Φτάνω στο νοσοκομείο. Η μαμά ξαναμπήκε.
Να πάρεις το γιαούρτι. Μόνο αυτό ζήτησα.
- Το πρόβειο; - Όχι, το σκυλίσιο, Τζέρι. Έλεος!
Ναι, το πρόβειο.
- Θα είναι και η Μόλι εκεί. - Μάλλον.
- Να πάρει. Θέλεις να γυρίσω; - Όχι, δεν πειράζει.
Έχεις δουλειά. Είμαι καλά. Θα τα καταφέρω.
- Τζέρι; - Γιαούρτι.
Θέλω μόνο μια μάνα χωρίς καρκίνο κι ένα πρόβειο γιαούρτι.
Με εξουθενώνεις.
Να φέρω και σοκολατάκια με μέντα;
Γιατί κάνεις τόσες ερωτήσεις;
- Πήγαινε. - Σ' αγαπώ.
Εντάξει. Έλα, Τίμπι!
Εντάξει, αγάπη μου.
Ωραία. Κάνε στην άκρη.
Ευχαριστώ που με βοηθάς, αγάπη μου. Έτοιμοι.
Πάμε να δούμε τη γιαγιά.
Μόλι, γεια.
Μη σταματάς.
Πάμε.
Η μαμά θύμωσε.
Όχι, αγάπη μου. Η μαμά δεν θύμωσε.
Τι κάνεις, μικρούλη;
Κοίτα! Θα σου δείξω κάτι φοβερό.
- Ωραία. - Κάτι που θα σου χρειαστεί.
- Γεια. - Γεια.
- Είσαι καλά; - Ναι.
Πώς είναι; Τι έγινε;
Είπαν ότι πρέπει να καθαρίσουν τους αεραγωγούς.
Είναι στο χειρουργείο.
Θα μας ενημερώσουν όταν έχουν κάτι.
- Δεν το αντέχω. - Πέρασαν δυο ώρες.
Καημένη μαμά.
Τι είπε η Έλεν; Τη βρήκες;
Όχι. Προσπάθησα.
- Εσύ; - Όχι, Κον. Δεν πήρα την Έλεν.
- Μήπως εσύ; - Από σένα το έμαθα.
Ναι, αλλά σκέφτηκα ότι μία απ' τις δύο θα την είχε πάρει.
- Γιατί ποιον λόγο; - Γιατί να...
Είστε αδερφές.
- Εγώ δεν την παίρνω. - Κανένα πρόβλημα.
Θα την πάρω εγώ. Θα πω ότι μόλις με πήρες.
Απαίσιο δεν είναι;
- Δεν σ' αρέσει; Δοκίμασε αυτό. - Εντάξει.
- Δεν κάνει να τρώω πατατάκια. - Σοβαρά;
Νόμιζα ότι το είχα κλείσει. Συγγνώμη.
Κρατήστε τα τσάκρα της καρδιάς ανοιχτά.
Αυτό είναι. Μπράβο σας!
Για δες ποια είναι. Η πολυάσχολη η αδερφή μου.
- Γεια. - Διδάσκω ολιστική χοροθεραπεία.
Δεν έχω χρόνο. Πώς είσαι;
- Έλεν; Άκουσέ με. - Τζούλια...
- Άκου. - Είναι βάλσαμο για τη θλίψη.
Έχω κάποιον που έχασε τη γυναίκα του,
επειδή πάτησε έναν κατάλογο ΙΚΕΑ και έπεσε από τις σκάλες.
Δεν είναι τραγικό;
Ήταν γυμνή.
Έλεν, άκου, σε παρακαλώ. Πάψε και άκου.
Η μαμά μπήκε ξανά στο νοσοκομείο.
- Τι; - Εντάξει; Μου το είπε ο Κόνορ.
- Θεέ μου. - Δεν μπορούσε να αναπνεύσει.
Προσπαθούν να δουν τι έγινε. Βγαίνω από το σπίτι.
- Φεύγω... - Θεέ μου.
- Τώρα αμέσως. - Εντάξει.
- Εντάξει; - Πάρε ανάσα.
Είναι στο Princess Mary, και νομίζω ότι πρέπει να έρθεις.
Μπαίνω στο αεροπλάνο κι έρχομαι.
Θα φέρω αρωματικό νερό και φασκόμηλο, για το δωμάτιο της μαμάς,
θεραπευτικούς κρυστάλλους και χυμό πορτοκάλι που της αρέσει...
Τέλεια. Να φέρεις και χυμό. Εννοείται.
Ωραία. Στείλε μου τι ώρα πετάς.
- Δεν το πιστεύω. - Κλείνω.
Γεια.
Έλεος.
Όχι.
Γεια, Σουζ, εγώ είμαι πάλι.
Κάτι έγινε με τη μαμά μου. Δεν θα έρθω σήμερα.
Μπράβο, Μπετίνα, φανταστικά.
Μπράβο.
Ο Άλφι θα φάει πίτσα. Και όχι τηλεόραση.
Και... Να πάρει. Πότε είναι η παράσταση του Άλφι;
Θα μου θυμίσεις; Βάλ' το στο ημερολόγιο. Ευχαριστώ. Γεια.
Θέλεις το σάντουιτς; Ναι;
Ναι, παρακαλώ.
- Θέλεις να φας, αγάπη μου; - Ναι.
- Τι λέμε; - Ναι, παρακαλώ.
Ευχαριστώ, μαμά.
Φάε, όμορφο αγοράκι μου.
Έχω κι άλλο, αν θέλεις.
Δεν το θέλουμε, έτσι, Τίμπι;
Δεν είναι βιολογικό.
Πάρε το νόστιμο σάντουιτς και πήγαινε να παίξεις.
Εκεί.
Μπεν;
Θέλεις να παίξεις;
Θα σε αφήσω κάτω.
Ωραία.
Ναι.
Φοράμε ίδιο πουλόβερ.
Το δικό μου το έφτιαξε η γιαγιά.
Πώς σε λένε;
Ορίστε, αγάπη μου.
Καλό αγόρι.
Να δαγκώσω κι εγώ λίγο;
Δάγκωσε.
Μην το πεις στη μαμά.
Ο κύριος Τσέσιρ;
- Εδώ. - Ναι.
Ναι, εδώ.
Γεια σας. Η Τζουν βγήκε από το χειρουργείο.
- Είναι καλά; - Ναι, είναι στην ανάνηψη.
Ήθελε να μάθει αν ρίχνει ακόμη χιόνι.
Περάστε από κει, δεύτερο δωμάτιο στα αριστερά.
Σας περιμένουν οι γιατροί.
- Ωραία. - Εντάξει.
Εσείς οι δυο θα έρθετε μαζί μου για να δούμε τα ψαράκια μου;
- Και να φάμε σοκολάτα; - Ναι, παρακαλώ.
- Θέλεις σοκολάτα; - Μόνο μία.
Ερχόμαστε να σας πάμε στον δεύτερο όροφο.
- Εντάξει. - Ευχαριστώ.
Ελάτε.
- Πού το βρήκες αυτό; - Εκεί πέρα.
- Το έκλεψες; - Όχι.
Το βρήκα. Όποιος το βρει, το κρατάει.
- Γιατί κάνεις σαν εξάχρονο; - Τι;
- Σε νοσοκομείο είσαι. - Πού είναι οι κανόνες ασφαλείας;
- Έλεος. - Είναι νοσοκομείο.
- Κοίτα αυτό το ψάρι. Έχει... - Εδώ.
- ...μεγάλα μάτια. - Το μεγάλο.
Η περίπτωση της μητέρας σας συζητήθηκε σε διεπιστημονικό συμβούλιο
και θέλουμε να σας ενημερώσουμε ότι ο καρκίνος της Τζουν έχει εξαπλωθεί.
Ο δρ Καλ θα σας ενημερώσει για την επέμβαση,
μα δυστυχώς, οι τελευταίες χημειοθεραπείες δεν είχαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα.
Η αξονική τομογραφία έδειξε ότι ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί
στην κοιλιακή και πυελική περιοχή.
Λυπάμαι... που το λέω.
Σάιμον.
Ναι. Είμαι ο Σάιμον Καλ.
- Σας ευχαριστώ όλους που ήρθατε. - "Σάιμον Κάουελ";
Αφαιρέσαμε το υγρό από τους πνεύμονές της,
που την εμπόδιζε να αναπνεύσει.
Ωστόσο, η μάζα στην κοιλιακή χώρα έχει μεγαλώσει πολύ,
και της φράζει το έντερο.
Δεν θεωρούμε ότι μια επέμβαση θα την ωφελούσε σε αυτό το στάδιο.
Είναι πολύ αδύναμη και δεν θα αντέξει ούτε άλλο χειρουργείο
ούτε άλλον κύκλο χημειοθεραπείας.
Λυπάμαι που πρέπει να πω ότι, κατά τη γνώμη μας,
δεν μπορεί να γίνει κάτι άλλο για την Τζουν.
Εφόσον δεν λειτουργεί το έντερο, στόχος μας είναι η άνεση
και η καλύτερη δυνατή φροντίδα της.
Έχουν περάσει σχεδόν τρία χρόνια.
Έδωσε μεγάλη μάχη.
Ξέρω ότι αυτό που λέει ο Σάιμον είναι δύσκολο να το επεξεργαστείτε.
Ωστόσο, από πρακτικής πλευράς, θέλουμε να μείνει εδώ μία με δύο νύχτες,
για να ελέγξουμε την αναπνοή της.
Αυτό θα βοηθήσει την Τζουν μας να νιώσει πιο άνετα και πολύ πιο ήρεμα.
Ξέρεις πώς θα ηρεμήσω εγώ, Ντέιβιντ;
Αν σταματήσεις να παίζεις με το στιλό σου.
Συγγνώμη.
Δική μας είναι η Τζουν.
- Δική μας. - Συγγνώμη.
Για να καταλάβω,
πρέπει να αρχίσουμε να μετράμε αντίστροφα;
Τι θέλεις να πεις; Γαμώτο.
Δεν θέλουμε να κάνουμε προβλέψεις.
Εμείς, όμως, θέλουμε. Μιλάμε για μήνες;
Γιατί, αν η μαμά μας πρόκειται να πεθάνει,
θέλω να ξέρω πόσο ακόμη θα ζήσει.
Ας μείνουμε αισιόδοξοι
και ας ελπίσουμε να αντέξει μέχρι τα Χριστούγεννα.
- Αν και αυτό είναι απίθανο... - Είναι σε δύο βδομάδες.
Δρ Τίτφορντ, αν το ξανακάνεις άλλη μία φορά,
σου ορκίζομαι ότι θα σου ξεριζώσω το πουλί!
- Συγγνώμη. Λυπάμαι πολύ. - Εντάξει;
- Ηρέμησε, Μολ. - Η δύναμη της συνήθειας.
Σας παρακαλώ... Ας κάνουμε ένα διάλειμμα.
Δώστε μας ένα λεπτό.
- Φυσικά. - Δεν αντέχω άλλο.
Δώστε μας ένα λεπτό.
- Εννοείται. - Βεβαίως.
Σας αφήνουμε.
Αν χρειαστείτε οτιδήποτε, θα είμαστε έξω.
Ευχαριστούμε, γιατρέ. Ναι.
Ευχαριστούμε.
- Αλήθεια σε λένε Σάιμον Κάουελ; - Από μένα είναι ναι.
Μην ευχαριστείς τον κωλο-γιατρό σαν να κέρδισες το λαχείο.
Είναι εντελώς μαλάκας.
- Τι; - Είναι μαλάκας!
- Μεγάλος μαλάκας! - Πιο σιγά.
Δεν με νοιάζει αν με ακούει.
Η μαμά τον ικέτευε να κάνει χημειοθεραπεία ενώ δεν έπρεπε.
Και τώρα δεν μπορεί να χειρουργηθεί.
Μη φωνάζεις, σε παρακαλώ.
Ούτε μπορείς να τη στείλεις σε κυριλέ διακοπές.
Δεν έχει μείνει πια τίποτα!
Αυτό είναι κάπως άδικο,
γιατί υπήρξα πολύ υποστηρικτική,
Μόλι, και πολύ ευγενική
και πάρα πολύ ήρεμη.
- Είσαι υπερβολική. - Μην ξαναρχίζετε.
- Πάψτε να τρώγεστε. - Σταμάτα εσύ.
- Ναι, είναι γελοίο, Μόλι. - Είναι!
- Είσαι επιθετική. - Εσύ σταμάτα.
Δεν είναι ώρα για κατηγορίες, εντάξει;
- Δεν κατηγορώ κανέναν. - Το ήξερα.
Εγώ το ήξερα. Παράτα με.
- Δεν ήξερες... - Κόφτε το!
Τέλος!
Πάω να δω πώς είναι η ετοιμοθάνατη μητέρα μας.
Όποιος θέλει, ας έρθει. Κοιτάξτε να τα βρείτε.
- Κόνορ. Κον. - Σας βλέπω.
- Εντάξει; - Πάψε!
- Πάψε, μπαμπά. - Εσείς οι δυο.
Δεν μπορώ...
Δεύτερος όροφος. Οι πόρτες ανοίγουν.
Ελάτε.
Μάλιστα.
Πάμε να δούμε τη γιαγιά;
- Γιαγιά. - Ναι, τη γιαγιά.
Αυτό είναι το δωμάτιο της Τζουν.
Είναι εξαντλημένη και ζαλισμένη από την εγχείρηση.
Δεν θα θυμάται όλα όσα λέτε,
οπότε καλύτερα να περιοριστείτε στα βασικά.
Υπάρχει κουδούνι, κι αν χρειαστείτε κάτι, θα είμαι εδώ.
Εντάξει. Ευχαριστούμε.
Ευχαριστούμε, φίλε.
Εντάξει.
Τζουν;
Τζούνι;
- Είσαι καλά; - Μπέρναρντ.
Θέλω να δω το Bake Off,
και μου είπαν να πατήσω αυτό το κουμπί,
αλλά η τηλεόραση έβγαλε χιόνια.
Θα δω τι μπορώ να κάνω. Δεν υπόσχομαι τίποτα.
Ευχαριστώ, Μπέρνι.
- Γεια σου, μαμά. - Γεια.
Γεια σου, μαμά.
Δεν χρειαζόταν να έρθεις.
- Έχεις δουλειά. - Φυσικά και θα ερχόμουν.
Ήρθαμε να δούμε τη γιαγιά.
Πρόσεχε, γιατί πονάει ο λαιμός μου.
- Όλο αυτό εδώ. - Εντάξει.
Θα προσέχουμε, έτσι; Ναι.
Τι όμορφα που είστε με τα ταιριαστά σας πουλοβεράκια.
- Είστε γλύκες. - Γεια σου, μαμά.
Οι δύο πανέμορφες κόρες μου.
- Πώς νιώθεις, μαμά; - Ξέρεις τώρα.
Πονάω λίγο, αλλά είμαι καλά.
Νιώθω ότι είμαι κλεισμένη εδώ μέσα για μέρες.
Θα σου δώσω ένα σνακ.
Οι νοσοκόμοι εδώ είναι πάρα πολύ καλοί,
αλλά οι νοσοκόμες είναι πολύ στριμμένες.
Κάθε ασθενής επανέρχεται διαφορετικά. Θέλει τον χρόνο της.
Είμαι η Νάνσι.
Σε άκουσα.
Σήμερα το πρωί κατατρόμαξα.
Ξύπνησα και ένιωθα ότι ανέπνεα μέσα από ένα λεπτό καλαμάκι,
κατέβηκα κάτω,
και... Τι έκανα;
Έφτιαχνα τσάι στην κουζίνα.
Και μετά ένιωσα να πνίγομαι.
Ήταν φρικτό, όλα μαύρισαν.
Πολύ τρομακτικό.
Ναι, δεν ήταν καθόλου καλό.
- Να πάρω μια αγκαλιά το μωρό; - Ναι.
Και βέβαια.
Μαμά, πρόσεχε.
Η γιαγιά!
Η μικρή Τζουν.
Είσαι πανέμορφη.
Κάθε μέρα μού μοιάζει όλο και πιο πολύ.
Ευτυχώς που δεν έχει το πιγούνι σου, Μόλι.
Πού είναι ο Κον;
- Εδώ, μαμά. - Αγάπη μου.
Σίγουρα εσύ θα τις ειδοποίησες.
Φυσικά.
- Τώρα το θυμήθηκα. - Τι πράγμα, μαμά;
Όταν ξύπνησα το πρωί, είδα πουλιά έξω από το παράθυρο,
και σκέφτηκα, γιατί να μη φάμε χήνα τα Χριστούγεννα;
Τι λες, Κον; Να φάμε χήνα;
Ναι, ας φάμε χήνα.
Πολύ καλή ιδέα.
Η γαλοπούλα είναι πολύ βαρετή.
- Είναι πολύ στεγνή. - Ναι.
- Ωραία ιδέα, μαμά. - Φάγαμε γαλοπούλα...
Να πάρουμε από του Μπάτλερ. Σου κάνουν έκπτωση αν χαμογελάς.
Πάντα μου άρεσαν τα φτηνά.
Μπαμπά!
- Ήρεμα. - Πρόσεχε.
Μη με κάνεις να γελάω.
Μη γελάς έντονα.
- Γαμώτο. - Μπαμπά.
Προσπάθησε να μη βλέπεις την οικογένεια ως θυμό ή ενόχληση στην ενέργειά σου,
αλλά ως μια ξεχωριστή ενέργεια.
Κράτα ουδέτερη στάση.
Ανάπνευσε μέσα από την καρδιά σου.
Γεια, είμαι η Τζένι.
- Χάρηκα. - Είμαι ο Πάτρικ.
- Κόνορ. - Τζένι.
- Χάρηκα. - Γεια.
- Πάτρικ.
- Κόνορ. - Χάρηκα.
- Χάρηκα. Γεια. - Χαρήκαμε.
- Είμαστε από την παρηγορητική φροντίδα. - Το γράφει εκεί.
- Ναι, όντως. - Καλά λέτε.
Θα θέλαμε να συζητήσουμε...
Μήπως μπορείς να σταματήσεις να μιλάς για λίγο;
Προσπαθώ να σκεφτώ τι θέλω να πω.
Ξέρω ότι η δουλειά σας είναι να βοηθάτε ανθρώπους να πεθάνουν.
Μπορεί να μην το γράφει στα φυλλάδια, αλλά αυτό κάνετε.
Ακούστε τι θα γίνει.
Θα πάμε τη μητέρα μου σπίτι το συντομότερο δυνατό.
Και δεν θα της χαϊδεύετε το χέρι ενώ τη ναρκώνετε με οπιούχα.
Ούτε θα μας στηρίξετε στις δυσκολότερες μέρες της ζωής μας.
Μα τι λέω; Της ζωής της, δηλαδή.
- Μπορείτε, όμως... - Μπορώ...
Όχι, Πάτρικ. Λυπάμαι.
Μπορείτε, όμως, να φροντίσετε να είναι όλα έτοιμα
για να έρθει σπίτι αύριο.
- Μολς... - Ναι;
Νομίζω...
Η μητέρα μας είναι πολύ έξυπνη γυναίκα,
και μπορεί να αποφασίσει αυτή.
Ναι. Ξέρει τι θέλει και τι όχι.
Είναι πολύ έξυπνη και μπορεί να αποφασίσει.
Ξέρει τι θέλει και τι όχι.
Ακόμα κι αν γνωρίζει την κατάστασή της,
ίσως επέλεξε συνειδητά να το αγνοήσει.
Άρνηση.
Ισχυρό εργαλείο επιβίωσης.
Λυπάμαι πολύ. Ήταν μια δύσκολη μέρα.
Δεν έχουμε...
- Κάτι ακόμη. - Συγχωρέστε την αδερφή μου...
Η μητέρα μου σίγουρα...
Το ξέρω γιατί, όπως κι ο Κόνορ, περνάω πολύ χρόνο μαζί της.
Αποκλείεται να θέλει να πάει σε μονάδα παρηγορητικής φροντίδας.
Οπότε, μην το σκέφτεστε καν.
- Αφήστε το. - Ναι.
Αυτό είχε επιλέξει στο πρόγραμμα μελλοντικής φροντίδας της.
Και τα Χριστούγεννα αυτές οι μονάδες είναι πάντα γεμάτες.
Ένα λεπτό. Ποιο πρόγραμμα φροντίδας;
Την είδαμε πριν από λίγες βδομάδες και το συζητήσαμε.
Νομίζαμε ότι θα το γνωρίζετε.
- Και τι είπατε; - Τι πρόγραμμα;
- Και πού ακριβώς θα πάει; - Μη μιλάτε ταυτόχρονα.
Συγγνώμη, τι συζητήσατε;
- Οφείλουμε να παρουσιάζουμε τις επιλογές. - Το κάνατε.
Πηγαίνετε.
Λυπάμαι πολύ.
Ευχαριστώ!
Το χαλάκι της γιόγκα. Ξέχασα το χαλάκι μου!
Σταμάτα! Συγγνώμη.
Ευχαριστώ.
Πάρε. Θέλεις; Σου αρέσουν;
Εμπρός. Ορίστε, λοιπόν. Δοκίμασε αυτό.
Όλα εντάξει.
Δεύτερος όροφος.
Αυτά εδώ είναι οι εφαρμογές.
- Ναι. - Εντάξει;
Τι ήταν αυτό το άσπρο που έπεφτε έξω;
Γεια σας.
- Χελς. - Ήρθα.
Γεια! Χελς Μπελς!
Τα κατάφερες! Μπράβο.
Μαμά.
Αναπνέεις.
Είσαι πανέμορφη. Το δέρμα σου λάμπει.
Σου έφερα αυτά. Θα τα...
- Πώς ήρθες, αγάπη μου; - Μπήκα στο αεροπλάνο.
Σου έχω πει να μη φοράς κίτρινο, γιατί δεν σου πάει.
- Χαίρομαι πολύ που σε βλέπω. - Κι εγώ.
Απίστευτο που είμαι εδώ!
- Ήταν εντάξει η πτήση; - Ναι, μια χαρά.
Τα πήρες τα κιλάκια σου.
Έγινες σαν εμένα.
- Ναι. - Θεέ μου.
- Παιδιά... - Θεέ μου!
Τι λες τώρα!
- Είσαι καλά; - Δεν το πιστεύω!
- Συγχαρητήρια! - Ευχαριστώ!
- Τι; - Ευχαριστώ.
Απίστευτο δεν είναι, μαμά;
Αυτό θα πει έκπληξη.
Θα σας το έλεγα τα Χριστούγεννα, αλλά ήρθα τώρα.
Ήρθαμε τώρα.
Κοίτα, μαμά. Ένα μικρό και γλυκό εγγονάκι για σένα.
Γεννάω την Κυριακή του Πάσχα.
- Αγκαλιά. - Ήθελα να το πω πριν τις γιορτές.
Δεν το πιστεύω. Ειλικρινά, δεν μπορώ να το πιστέψω.
- Είσαι καλά; - Είναι έγκυος, Μπερν.
- Θα κάνει παιδί, μπαμπά. - Καθάρισε τα αυτιά σου.
Για να σε δω.
Είσαι πανέμορφος!
Μεγάλωσες πολύ.
- Με θυμάσαι; - Όχι.
Όχι!
- Τίμπι. - Κακό αυτό.
- Δεν λέω στην Έλεν ότι η μαμά πεθαίνει. - Η θεία Χελς!
Με ξέρεις! Μου έλειψες τόσο πολύ.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε... επτά.
Οκτώ εγγόνια, Τζουν!
Κοίτα ποιος είναι εδώ! Γεια σου, Μπεν!
Είναι καλά ο Ματ; Πού είναι; Θα έρθει;
Είναι σε ένα πρόγραμμα σιωπής.
Νομίζω ότι θα...
Μαμά, πάω να βρω κάποιον να φτιάξει την τηλεόραση.
Να πάρει.
Έλεος!
Δεύτερος όροφος.
Οι πόρτες ανοίγουν.
Οι πόρτες κλείνουν.
Πιο αργά. Κράτα το χέρι μου, αν θες.
Εντάξει.
Σε κρατάω.
Πέμπτος όροφος.
Οι πόρτες ανοίγουν.
- Μπερν; - Τι;
Μήπως καλύτερα να πηγαίνουν;
Ναι, εντάξει.
- Φυσικά, μαμά. - Καλή ιδέα.
Πάμε, αγάπη μου.
Καλό παιδί. Πάμε.
- Καλό παιδί. - Στο καλό.
- Μπαμπά. - Γεια σου.
- Γεια, μπαμπά. Θα σε πάρω. - Γεια.
Εντάξει. Πάμε, αγάπη μου.
Είσαι καλά, Τζούνι;
Έχεις μεγάλη οικογένεια, Τζουν.
Είναι ωραία που τους έχεις όλους εδώ.
Δεν είναι συνηθισμένο.
Δεν θυμάμαι καν από πότε έχει να ξαναγίνει.
Οικογένειες.
Να τος.
- Τι κάνεις; - Καλά είμαι.
Εσύ;
Ναι.
Θα ξυπνήσω τον μπαμπά.
Μπαμπά;
Μπαμπά!
Κούνα τον.
Κύριε Τσέσιρ;
- Αγάπη μου... - Ώρα να πάτε σπίτι.
- Απίστευτο. - Ναι.
- Σ' αγαπώ, μαμά. - Στο καλό.
- Σ' αγαπώ. - Πρόσεχε.
Θα σε ξεθεώσει.
- Καληνύχτα. - Εμπρός, μαρς!
Καληνύχτα. Ευχαριστώ.
Θεέ μου!
- Θέλεις να συζητήσουμε κάτι, Τζουν; - Όχι.
Ευτυχώς.
Πώς σε λένε; Συγγνώμη, το ξέχασα.
Άνγκελι Ικάντε.
Άνγκελι;
Η γιαγιά μου είδε ένα όνειρο,
στο οποίο της είπαν ότι θα γεννηθώ, και με ονόμασαν Έιντζελ.
- Αυτό σημαίνει. - Έιντζελ.
Τι όμορφο όνομα.
Ευχαριστώ.
- Καληνύχτα, Τζουν. - Καληνύχτα.
Το κουδούνι είναι εκεί.
Όχι... Δεν θα το κάνω τώρα, εντάξει;
- Να πάρει! - Τι;
- Φράκαρε η πόρτα. - Ναι;
- Γαμώτο. - Τι είναι;
Τι θόρυβος είναι αυτός; Γαμώτο.
Στάζει νερό από το ταβάνι, μπαμπά.
- Τι; - Στάζει νερό από το ταβάνι.
- Περίμενε να ανάψω το φως. - Μην το ανάψεις!
- Για όνομα. - Δεν είναι καλό αυτό.
Έλεος πια.
Πάρε καμιά πετσέτα, Κον.
- Το έχω. - Άφησες τη βρύση ανοιχτή!
Τίποτα...
Τίποτα δεν είναι καλύτερο από μια Guinness με χοιρινές τσιγαρίδες.
- Τίποτα... - Μη μιλάς.
- Δεν ακούω τι λέει η Έλεν. - Τι;
Ακού...
- Εντάξει. - Ακούμε.
Αν η μαμά δεν πάει σπίτι, θα μείνει σ' εμένα.
- Στο σπίτι σου εννοείς, Μόλι; - Φυσικά. Πού αλλού;
Θα μείνει μαζί της;
- Ρώτα. - Ναι, ακριβώς.
Ενώ ο Κόνορ, εσύ, κι ο μπαμπάς, Έλεν, μπορείτε να μείνετε με την Τζούλια.
Ναι, τέλεια, ό,τι πεις.
Εντάξει. Πολύ καλή ιδέα.
- Πολύς χώρος. Ναι. - Εντάξει.
- Ωραία. - Ναι.
- Πώς έγινε αυτό; - Ο μπαμπάς ξέχασε να κλείσει τις βρύσες.
Όχι, δεν έκανα κάτι τέτοιο.
- Απίστευτο. - Ναι, είναι.
Με ανάδρομο Ερμή, τι περίμενες;
Αλλάζουμε θέμα.
- Κι αν... - Κι αν...
Όχι, η μαμά θα έρθει να μείνει μαζί μου.
Όχι, αν...
- Συγγνώμη... - Όχι.
Θα το πω.
Έχουμε τον κάτω χώρο, που έχει μπάνιο και ενδοδαπέδια θέρμανση
οπότε θα είναι ζεστά,
και πολύ άνετα.
Μπορείς να έρθεις κι εσύ, μπαμπά.
- Έχει και τηλεόραση. - Τεράστια τηλεόραση.
- Θα είναι λίγο πιο... - Ναι, καλό ακούγεται.
Άντε, πες το.
- Τι; - Ευρύχωρο.
- Δεν θα έλεγα αυτό. - Εντάξει.
Ίσως βρούμε μια καλή μέση λύση.
Δεν υπάρχει μέση λύση, Έλεν.
- Πρέπει να κλείσω. - Ναι.
- Κόνι, θα σε ξαναπάρω.
Έλεος.
Τι κάνεις;
Καθαρίζω τον χώρο, γιατί δεν είμαστε καλά.
Υπάρχει άγχος.
Νιώθω μια μεγάλη κόκκινη ενέργεια, και δεν είναι καλή.
Θα τη φανταστούμε, θα την αγκαλιάσουμε και θα την αφήσουμε να χαθεί στο σύμπαν.
Νομίζω ότι θα είσαι άνετα στο σπίτι μου.
Ο μπαμπάς κοιμήθηκε καλά χθες,
και είμαστε όλοι σύμφωνοι, επομένως μην ανησυχείς.
Σίγουρα πάγωσαν οι σωλήνες, Τζούνι.
Θα φταίνε τα παλιά υδραυλικά.
Προτιμώ να μείνω εδώ, αν δεν σας πειράζει.
Αν συμφωνείτε.
Νιώθω ασφαλής εδώ.
Χαίρομαι που νιώθεις ασφαλής, μαμά. Αυτό έχει σημασία.
Και η ομάδα θα συμφωνούσε μαζί σου, Τζουν.
Εντάξει.
Αγάπη μου, φαίνεσαι εξαντλημένη.
Δουλεύεις πολύ.
Να πάρεις λίγο χρώμα.
Ναι.
Μπορείς να μου το φυλάξεις; Κοίτα, όλο γλιστράει.
Τα δάχτυλά μου έχουν συρρικνωθεί.
Μπορώ να κάνω κάτι άλλο για σένα; Κάτι που θα σε κάνει να νιώσεις πιο άνετα;
Τζουν, θυμάσαι τη συζήτηση που κάναμε
για τα αντιπηκτικά που έπαιρνες;
- Ήθελες να σου το θυμίσω. - Ναι, καλά λες.
Μισώ αυτές τις βελόνες που βάζω στην κοιλιά κάθε μέρα.
Ποιος ο λόγος;
Δεν θέλουμε άλλες επιπλοκές,
και οι θρομβώσεις είναι επικίνδυνες.
Δεν τις θέλω άλλο.
Μακάρι να μπορούσα να πάω στην τουαλέτα.
Εντάξει, θα του το πω.
Σ' αυτήν την περίπτωση, θα πρέπει να υπογράψεις κάποια έντυπα.
Θα τα υπογράψει η Τζουλς.
Ναι, φυσικά. Χαίρομαι πολύ που αποφάσισες να μείνεις.
Μπορούμε πρώτα να μιλήσουμε
και μετά να υπογράψω τα έντυπα;
- Τα έχω στο γραφείο. - Εντάξει.
- Γεια. Θα ξανάρθω αύριο. - Γεια σου, γιατρέ.
- Επιστρέφω σε λίγο. - Ναι.
Δρ Τίτφορντ...
Να διακοσμήσουμε το δωμάτιο για να μοιάζει με σπίτι;
Να πάρουμε δέντρο, να βάλουμε γιρλάντες και διάφορα.
- Θα ήταν όμορφα. - Πολύ ωραία ιδέα.
- Πολύ όμορφα. - Μπράβο, Χελς.
Τι κάνεις;
Συμπληρώνω αυτό το έντυπο.
Η μαμά δεν θέλει αντιπηκτικά, και πρέπει να υπογράψω.
Γιατί υπογράφεις εσύ;
Επειδή έχω πληρεξουσιότητα, Μόλι.
Τι φοράς στο δάχτυλο;
Είναι της μαμάς. Θέλει να το φυλάξω.
- Τι καλή που είσαι. - Μου ζήτησε να το φυλάξω.
Δεν σκοπεύω να το κρατήσω, αν υπονοείς κάτι τέτοιο.
- Και γιατί το έδωσε σ' εσένα; - Δεν ξέρω. Θα ήμουν πιο κοντά.
Και δεν θα το έδινε ποτέ στην Έλεν.
Τώρα που είμαι εδώ, δώσ' το σ' εμένα.
Όχι.
Δεν έχει σημασία ποιος το έχει.
Σημασία έχει να είναι υπεύθυνος.
Ο ορισμός της ωριμότητας. Κρίμα που δεν είμαστε σαν εσένα.
Έφτιαξα ένα πρόγραμμα για τις ώρες των επισκέψεων.
Ο μπαμπάς θα πηγαινοέρχεται, αλλά οι υπόλοιποι θα το τηρήσουμε.
Γιατί να υπάρχει πρόγραμμα;
Μπορούμε να ρωτήσουμε τη μαμά τι θέλει.
Για τη μαμά το κάνω, Τζουλς.
Για να μη συναντιόμαστε.
Σε παρακαλώ, μην το κάνεις δύσκολο. Θέλω να νιώθει όμορφα.
Τίποτα από αυτά δεν έχει ουσία.
Ο γιατρός είπε να το υπογράψω σήμερα.
Δεν εννοούσα τα έντυπα.
12 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Γεια σου, μαμά.
- Γιαγιά! - Κοίτα κόσμος.
- Τι κρατάς; - Το ημερολόγιό μου.
- Μόνη σου το έφτιαξες; - Βοήθησα κι εγώ.
Δηλαδή ήταν ομαδική δουλειά;
Ένα, δύο, τρία...
Έχει τη μεγαλύτερη φούντα που έχω δει!
- Πιο δυνατά! - Χόκι Κόκι;
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΜΟΛΙ ΤΖΟΥΛΙΑ ΚΑΙ ΜΟΛΙ ΤΗΡΗΣΤΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Τι όμορφα προσωπάκια! Μ' αρέσουν πολύ.
Πότε θα έρθεις σπίτι;
Κάποια στιγμή θα έρθω.
Παιδιά, πάμε να πάρουμε ζεστή σοκολάτα.
Πρόσεχε, γιατί είναι το αγαπημένο της γιαγιάς.
Ναι, Μπεν, σοκολάτα.
Να πάρουμε μαρσμέλοου;
- Και σαντιγί; - Ναι!
13 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Υπέροχη μέρα σήμερα, Τζουν.
Θέλεις λίγο τσάι;
- Μη μου τα κολλάς στο κεφάλι. - Μην ανησυχείς.
14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Μπουκάλι κρασί.
Μπουκάλι προσέκο.
"Χαρακτήρας του Ντίκενς που βλέπει φαντάσματα".
- Κανείς; - Σκρουτζ.
- Ναι! Να πάρει η ευχή, το είδες. - Όχι, αλήθεια.
- Ναι. - Όχι.
Αυτό θα το βρω μόνος.
- Είσαι καλά, Τζουν; - Ωραία, το 11 κάθετα.
Τίποτα.
16 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Θα άρεσε στον Μπέντζι.
17 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Κάνε κάτι να την ανοίξεις.
Δεν χρειάζεται.
Τούρτα. Μ' αρέσει η τούρτα.
Ναι!
- Κι εμένα. - Νόστιμη.
- Η τρομπέτα! - Η τρομπέτα!
Σναπ.
18 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
- Μ' αυτό πας μπροστά. - Ναι.
Το ίδιο και με το δεξί χέρι.
Εντάξει.
Ωραία. Καλά να περάσετε.
- Ευχαριστώ. - Γεια σου.
Τι γίνεται εκεί μέσα;
Αφού δεν μπορεί να πραγματοποιήσει το όνειρό του, μαζέψαμε χρήματα
και του πήραμε ένα τέτοιο.
Θα ανέβει στο Έβερεστ.
- Ναι. - Ναι.
Υπέροχα!
Βηθλεέμ;
"Πρέπει να ταξιδέψουμε μέχρι τη Βηθλεέμ;
Είναι πολύ μακριά!
Και η Μαρία είναι...
Θα κάνει παιδί!"
Κόνορ.
Σε αγαπάει πολύ, ξέρεις.
Δεν θέλω να πεθάνει.
Η μαμά μου πέθανε σε νοσοκομείο.
Όταν ήμουν οκτώ.
Ήμουν στο σχολείο και δεν το είδα.
Όλοι οι μεγάλοι γύρω μου έλεγαν ότι δεν ένιωσε πόνο,
ότι πάντα θα είναι στην καρδιά μου...
Και ναι, την έχω στην καρδιά μου,
άλλα όλα τα υπόλοιπα ήταν ανοησίες.
Όλοι μου είπαν ότι ήταν έτοιμη.
Αλλά δεν θα μάθω ποτέ.
Θα ήταν πιο εύκολο αν ήξερα πότε θα έφευγε.
Γι' αυτό...
το θεωρώ καθήκον μου
να φροντίσω να πουν ένα σωστό αντίο.
Αυτό έχει σημασία.
Τζουν, πάρε αυτό.
Ευχαριστώ.
Αηδία.
Νιώθω τόσο αναξιοπρεπής.
Όλα θέλουν τεράστια προσπάθεια.
Τζουν, τα πηγαίνεις θαυμάσια.
Όλοι λέμε πόσο γενναία είσαι.
Αλήθεια;
Πολύ γλυκό.
Ευχαριστώ, αγάπη μου.
Τι είναι αυτό; Ρέι Τσαρλς;
Ούτε που ξέρω.
Μήπως Σινάτρα;
Έτσι.
Όχι, θυμίζει Ρέι Τσαρλς.
Μείνε όρθια, Τζουν.
Ωραία.
Εντάξει;
Ωραία.
Πολύ ωραία.
Δεν μ' αρέσει ο Σινάτρα.
- Έτοιμη; - Ούτε ο Μπομπ Ντίλαν.
Ούτε ο Πικάσο.
Δεν το παραδέχτηκα ποτέ.
Γιατί, ξέρεις, δεν μπορείς να λες ό,τι σου κατεβαίνει.
Σωστά. Έτοιμη;
Ο Μπέρνι μού τραγουδούσε Ρέι Τσαρλς.
Αλλά δεν το κάνει πια.
Έτοιμη;
Πάμε.
Τρία, δύο ένα.
Πονάς; Θέλεις κι άλλη μορφίνη;
Ξέρεις τι; Νομίζω πως ναι.
Ή μήπως να περιμένω λίγο ακόμη;
Εγώ νομίζω πως είσαι πολύ γενναία, Τζουν.
Αλλά σήμερα δεν χρειάζεται να είσαι.
Θα σου φέρω, λοιπόν, ένα τσάι και λίγα φάρμακα,
και θα δούμε το Bake Off.
- Πώς σου φαίνεται; - Μεγάλη ευτυχία.
- Καλημέρα, Ναντίγια. - Καλημέρα.
- Η Ναντίγια... - Τη λατρεύω.
Φτιάχνω μια τάρτα σοκολάτας με σοκολατένια βάση,
από πάνω μια στρώση αλμυρής καραμέλας με φιστίκι,
και μια στρώση μους σοκολάτας και...
Πώς λες να τα πηγαίνουν;
Οι δικοί σου;
Όχι και άσχημα.
Ο Κόνορ είναι πολύ καλή ψυχή.
Ναι, είναι υπέροχος.
Ο τρόπος που με φροντίζει είναι υπέροχος.
Δεν ξέρω, όμως, πώς τα πάνε τα κορίτσια.
Καθόλου.
Μωρό μου, σίγουρα τα καταφέρνεις;
Εννοείται ότι τα καταφέρνω, αγάπη μου. Συγγνώμη. Είμαι κουρασμένη.
Δεν σε άκουσα.
Έχει χάλια σήμα στην κουζίνα. Τι είπες;
Δεν έχει σημασία.
Ειλικρινά. Μην ανησυχείς.
Γαμώτο! Να πάρει ο διάολος!
Οι πόρτες ανοίγουν.
Οι πόρτες κλείνουν.
Και είναι μεγάλη ευκαιρία. Ο Ακαπούλκο...
Γα... Κοίτα!
Κοίτα τον Ακαπούλκο! Δώσε πάσα, ανόητε!
Τι ήταν αυτό;
Είσαι χαζός, φίλε! Εντελώς! Είσαι ένας χαζός ψεύτης, φίλε!
- Γεια. - Γεια.
Πώς τα πάτε;
Τι είναι αυτό; Ψυγείο είναι;
Ναι, ψυγείο.
Ας μου το 'λεγες. Έπινα ζεστές μπίρες όλο το πρωί.
Θα βάζουμε μέσα διάφορα για όταν έχεις επισκέψεις, μαμά.
Κρασί, σνακ και τέτοια.
Τυρί και κράκερ.
Heineken.
Τι; Τι ήταν αυτό;
Μέχρι κι εγώ θα το 'βαζα από κει με το δάχτυλο του ποδιού!
- Μπαμπά, πάψε. - Αγάπη μου, είναι απαραίτητο;
Κανείς δεν θα έρθει να με επισκεφτεί,
γιατί θα είναι Χριστούγεννα...
- Μαμά. - Ξέρεις.
Πολύς κόσμος σε αγαπάει και θα έρθει.
Θα έρθουν η Χέδερ και ο Ντέρεκ από το 58.
Πες τους να μην μπουν στον κόπο.
Θα τους δω την επομένη των Χριστουγέννων.
Εντάξει.
Δεν έχω πολύ χρόνο.
Θα ξανάρθω με τα ραβιόλια από του Φράνκο.
- Βγάλ' την από πάνω μου. Είναι βαριά. - Ναι, καλά λες.
Πάσα, ρε βλάκα!
- Τα χαιρετίσματά μου στον Φράνκο. - Ναι.
- Πάντα τον έβρισκα κούκλο. - Ναι, φυσικά.
- Εντάξει, τα λέμε μετά. - Περίμενέ με.
Πέταξέ με μέχρι την κάβα τώρα που έχουμε ψυγείο.
Να κάνω κι εγώ κάτι.
Φέρε το αμαξίδιο, Τζουλς.
Είσαι απίστευτος.
Όχι, να περπατήσεις, τεμπελάκο.
Ελπίζω να έχεις παρκάρει κοντά.
Και στον γυρισμό να πάρουμε fish and chips.
- Για όνομα. Πες γεια στη μαμά. - Εντάξει.
- Γεια, αγάπη μου. Τα λέμε σε λίγο. - Πάμε.
Καλά, ντε, έχω πιαστεί από το καθισιό.
- Το παλτό σου, μπαμπά. - Τόση ώρα καθόμουν.
Διάβασέ μου, Κον.
Δεν είμαι καλός στο να διαβάζω δυνατά, μαμά.
Νιώθω ότι ανακατεύομαι.
Είναι ευκαιρία να προσπαθήσεις.
"Αν υπάρχει παράδεισος
Η μητέρα μου
Μόνη της θα έχει έναν
Δεν θα είναι γεμάτος πανσέδες
Ούτε εύθραυστος παράδεισος Γεμάτος με κρίνα
Αλλά θα είναι παράδεισος
Με μαύρα και κόκκινα ρόδα
Ο πατέρας μου θα είναι Σαν ρόδο δυνατός
Και σαν ρόδο στητός..."
Πώς είμαστε;
Ναι.
Τι σημαίνει αυτό;
Είσαι καλά;
Η μαμά; Στην τουαλέτα;
Πόση ώρα θα είναι μέσα;
Πρέπει να δούμε. Μπορεί να είναι νεκρή, Κόνορ.
Είναι πολύ αδύναμη.
Το ξέρεις αυτό, έτσι δεν είναι;
Δεν είναι καλά.
Δεν αντέχω άλλο. Πάω να δω.
Θα το κάνω.
Μαμά;
Θέλεις βοήθεια;
Θα μπω μέσα.
Είσαι καλά, μαμά;
Αγάπη μου, γιατί φοράς κίτρινο; Σου είπα ότι δεν σου πάει.
Μη μου κρατάς το χέρι. Οι παλάμες σου είναι ιδρωμένες.
Συγγνώμη.
Ο Ματ δεν θα έρθει για τις γιορτές, έτσι;
Όχι.
Είναι... Δεν μπορεί να έρθει.
Το στομάχι μου.
- Πονάει. - Μαμά.
- Μπορείς... - Τι, νοσοκόμα;
- Όχι. Μπορείς... - Αγκαλιά;
Όχι. Πάψε, Έλεν.
- Ένα ποτήρι νερό, σε παρακαλώ. - Ναι.
Το στόμα μου έχει στεγνώσει και η γλώσσα μου έχει απαίσια γεύση.
Ορίστε. Πιες.
Φτάνει αυτό;
Σ' αγαπώ, γλυκιά μου.
Κι εγώ σ' αγαπώ, μαμά.
Και αγαπώ και αυτό.
Ανυπομονώ να το αγκαλιάσω, να δω το προσωπάκι του.
Λατρεύω τη μυρωδιά των νεογέννητων.
ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ
Κάνει παγωνιά.
Ο μπαμπάς πήγε στην παμπ. Πάρε το κλειδί της πλαϊνής πόρτας.
Πώς είναι;
Είναι πολύ ζεστή, και την ψέκασα με σπρέι Εβιάν.
Εντάξει.
- Χελς, όχι. - Απλώς...
- Συγγνώμη. Εγώ... - Θεέ μου.
Ξέρω ότι είναι εγωιστικό, αλλά...
Τα δικά σου παιδιά και της Μόλι έχουν... Ξέρεις, έχουν γιαγιά.
Και πάντα σκεφτόμουν ότι αν έκανα ποτέ παιδί
θα είχε την καλύτερη γιαγιά του κόσμου.
Κι εγώ μια μαμά να με βοηθάει με όλα αυτά...
και ίσως και μια δική μου οικογένεια.
Θεέ μου.
Είμαι μια μεσόκοπη έγκυος που βάζει κρυστάλλους στο σουτιέν,
και δεν ξέρω γιατί άργησα τόσο να κάνω παιδί.
Είχα αλλού το μυαλό μου
και τώρα φοβάμαι πολύ, Τζουλς,
γιατί θα γίνω απαίσια μαμά.
Όχι, σταμάτα. Όχι.
- Κι όμως. - Όχι, σταμάτα.
Κοίταξέ με.
Εντάξει, πρώτα απ' όλα,
εσύ θα γίνεις υπέροχη μαμά, και ο Ματ πολύ καλός μπαμπάς.
- Όχι, δεν είναι έτσι. - Αυτό εννοείται.
- Όχι... - Φυσικά.
Δεν θα γίνει, γιατί δεν είναι ο μπαμπάς.
Πάει καιρός που χωρίσαμε.
Τι;
Νόμιζα ότι είχαμε ανοιχτή σχέση,
αλλά τελικά μόνο εγώ κοιμόμουν με άλλους.
Εντάξει. Γαμώτο.
- Ναι. - Εντάξει.
Και ποιος είναι ο μπαμπάς τότε;
Ο Γκούσταβ.
- Ο Γκούσταβ; - Ναι.
Αυτό κάνει...
Είναι καλός και κάνοντας σεξ, βοηθάει τον κόσμο να κάνει παιδιά.
Αφιλοκερδώς.
Το έκανε μια φίλη και έπιασε με την πρώτη.
Και είναι απολύτως νόμιμο.
Υπέγραψα ένα χαρτί, ότι δεν έχει καμία ευθύνη.
Εντάξει.
Ήταν πολύ εντάξει, ειλικρινά.
- Εντάξει. - Ειλικρινά.
Ωραία.
Άργησα πάρα πολύ.
Δεν είχα επιλογή.
Έπρεπε να το είχες πει, χαζούλα.
Το ξέρω. Μην το πεις σε κανέναν.
- Εντάξει. - Στάσου. Μπορείς;
Θα τους το πεις; Δεν αντέχω άλλο.
Εντάξει.
- Ναι, εντάξει. - Ευχαριστώ.
Όλα θα πάνε καλά.
Θεέ μου.
Καλά που ήρθες!
Η Έλεν με τρέλανε.
Τι είναι αυτά που λες;
- Μπορείς να με σηκώσεις, αγάπη μου; - Ναι.
Πρώτα αυτό και μετά αυτό. Ωραία.
Πώς νιώθεις;
Εκεί. Εντάξει;
Δεν θα προλάβω να δω το μωρό. Έτσι δεν είναι;
Δεν νομίζω, μαμά.
Αλλά θα είναι καλά.
- Η Έλεν θα είναι καλά, σίγουρα. - Θεέ μου.
Φτάνει, θα βάλω τα κλάματα.
Όχι, μη.
Μην το κάνεις. Πάρε.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
- Τι θα φάμε απόψε; - Έχουμε ραβιόλια με βούτυρο και φασκόμηλο.
Ακούγεται πεντανόστιμο.
- Το ξέρω. - Μπορώ να το μυρίσω;
Ωραία.
Μύρισε.
Υπέροχο.
Ίσως φάω λίγο αργότερα.
Μαμά.
Θέλω να σου δείξω κάτι.
Χιονίζει!
Μ' αρέσει να βλέπω το χιόνι να πέφτει.
Ίσως, αν είμαι τυχερή, να γυρίσω ως χιόνι.
Και να σας βλέπω τις γιορτές.
Ναι.
Πού είναι ο μπαμπάς;
Γύρισε σπίτι. Θα περάσει αργότερα, φαντάζομαι.
Θα τον προσέχεις, αγάπη μου, όταν φύγω;
- Φυσικά. - Υπόσχεσαι;
- Φυσικά. - Ναι, γιατί εσύ είσαι δυνατή.
Μαμά, άκου, δεν χρειάζεται να ανησυχείς.
Για τίποτα. Μην ανησυχείς για κανέναν.
Όλοι θα είναι καλά.
Θα φροντίσω εγώ να είναι.
Ναι, αλλά μη γίνεσαι πιεστική
όπως κάποιες φορές, εντάξει;
Εντάξει.
Δεν σε πειράζει να πεθάνω, έτσι;
Μαμά.
Όχι, μαμά.
- Εννοείται πως δεν με πειράζει. - Ωραία.
Ωραία. Νιώθω καλύτερα τώρα.
Έχεις μάσκαρα;
Ναι, νομίζω ότι έχω.
Άντε. Κάνε με ευπαρουσίαστη.
Δεν έχω ξαναπεθάνει και θέλω να είμαι όμορφη.
Εντάξει.
- Και λίγο κραγιόν. - Εντάξει.
Καλημέρα, Τζουν.
Πώς είμαστε σήμερα;
Το έχεις δει αυτό;
Ένα πρόγραμμα.
- Βοηθάει; - Δες το καλά.
Κατάλαβα. Δεν συμπίπτουν τα ωράρια της Τζούλια και της Μόλι.
- Αυτό εννοείς; - Ήξερε τι έκανε.
Είναι έτσι εδώ και χρόνια.
Μακάρι να τα έβρισκαν μεταξύ τους.
- Οι οικογένειες είναι δύσκολες. - Τα κορίτσια είναι δύσκολα.
Κι εγώ έχω τρία.
Μάλλον λέω λάθος πράγματα.
Τα λέω, όμως, όπως είναι.
Αφού έχεις αυτό το χάρισμα, Τζουν,
γιατί δεν το αξιοποιείς;
Πρέπει να τις φέρω εδώ μαζί.
Θα ερχόντουσαν;
Ναι, αν νόμιζαν ότι θα πεθάνω.
- Ναι; - Γεια. Είσαι η Τζούλια;
- Ναι, εγώ είμαι. - Είμαι ο Έιντζελ από το νοσοκομείο.
Θεέ μου, όλα καλά;
Σε ζητάει. Νομίζω ότι πρέπει να έρθεις.
- "Ο Ντέιβ ξυπνούσε συνεχώς". - Πάρ' το.
Πρέπει να πάω στο νοσοκομείο. Τα λέμε σύντομα, αγάπες μου.
- Γεια. - Είναι καλά η μαμά;
Ναι, είναι μια χαρά.
Θα γυρίσει για πρωινό;
Ναι, θα γυρίσει σύντομα.
Τζούνι, ήρθες στη μέση της ιστορίας.
Και δεν ξέρεις τι έχει γίνει. Πάμε από την αρχή;
Τιμπ, τι λες;
Ναι. Εντάξει, μπαμπά.
Μπέρνι;
Η Τζουν θα μπει για μπάνιο.
Αν θέλεις, μείνε
ή πήγαινε για σάντουιτς με μπέικον που είναι σε προσφορά.
Διάλεξε.
Εντάξει. Μπορείς...
Πάω, αγάπη μου. Δεν θα αργήσω.
Το ψωμί είναι κάπως...
Δεν το θέλω.
Πολύ καταθλιπτικά τα νοσοκομεία.
Καταθλιπτικά. Εντελώς καταθλιπτικά. Ναι.
Ναι.
Εντάξει, έρχονται.
Γεια.
Μαμά.
Νιώθω καλά τώρα.
Μάλλον ήταν λάθος συναγερμός. Βλακεία μου.
Καλύτερα να σας αφήσω.
Θέλω να γράψω ένα γράμμα.
Για το μωρό. Για την Έλεν.
Και για τους δυο. Ίσως μπορείτε να με βοηθήσετε.
Έχεις χαρτί;
Μας κοψοχόλιασες, μαμά.
Ναι, το έκανα.
Παλιοκόριτσα.
Καθίστε.
Έχω χάσει το πόδι μου.
Ναι.
Θα ήμουν στην ηλικία σου.
Ναι, ο μικρός μου ήταν δύο χρονών.
Πάνω στη φορτηγίδα.
Ήταν τεράστια, από αυτές που βγαίνουν στα ανοιχτά.
Δέναμε το σκάφος,
το σκοινί πιάστηκε,
το σκάφος κουνήθηκε,
κι όπως το έσφιξε,
τυλίχτηκε γύρω του, το ξανάσφιξε
και μου το τίναξε.
Ναι.
Και ναι, το ξανάραψαν.
Δεν είναι απίστευτο;
Με έφτιαξαν.
Μου το ξανάραψαν και με έφτιαξαν.
Ναι.
Αλλά όχι εδώ πάνω.
"Και οι θείες σου, η Μολ και η Τζούλια θα είναι δίπλα σου
γιατί, παρότι είχαν τις διαφορές τους,
ξέρω ότι κατά βάθος αγαπούν η μία την άλλη.
Τις αγαπώ πολύ και τις δυο,
αλλά τις αγαπώ περισσότερο όταν αγαπούν η μία την άλλη".
Θα αρχίσεις εσύ;
Όταν ήμουν μικρή, ήθελα να σου μοιάσω. Θα έκανα ό,τι μου ζητούσες.
Ήθελα να φοράω ό,τι κι εσύ,
να πίνουμε μαζί από το ίδιο ποτήρι.
Να τρώμε τα ίδια πατατάκια.
Μέχρι και χάμστερ ήθελα, επειδή είχες εσύ. Μισώ τα χάμστερ.
Ήμουν 13 όταν έφυγες από το σπίτι, και σε μίσησα.
Σε μισούσα που έφυγες, γιατί μου άρεσε να σε έχω κοντά μου.
Μετά έπαψες να έρχεσαι συχνά, και ένιωθα πως δεν σε έβλεπα.
Ένιωσα σαν να με είχες αφήσει.
Εσύ έγινες μεγάλη και τρανή
ενώ εγώ έψαχνα ακόμη στον καναπέ για λίγα ψιλά.
Δεν βλέπεις ότι αυτό θα με τρέλαινε;
Και είχες πολύ όμορφα μαλλιά. Πόσο πολύ μου την έδινε.
Τζουλς;
Θες ένα Σνίκερς;
Ναι.
Ευχαριστώ.
Εσύ έχεις τον Τομ, τον τέλειο Τομ.
Μόλις γνώρισα τον Τζέρι, έμεινα έγκυος
και όταν το ανακάλυψα, ήμουν ήδη 22 βδομάδων.
Είναι θαύμα που η Σιντ είναι καλά.
Περνούσα όλη την ώρα
καπνίζοντας χόρτο και πίνοντας βότκα.
Εγώ πάλευα να τα προλάβω όλα
και έτρεμα μήπως ρίξω κάτω κάποιο από τα παιδιά μου
ή ξεχάσω κανένα.
Το έκανα, κιόλας.
Άφησα την Έλα στον ιμάντα αποσκευών στο Χίθροου.
Και ο Τομ, ναι...
Ναι, ο Τομ είναι υπέροχος.
Αλλά δουλεύει στην άλλη άκρη του κόσμου.
Τον περισσότερο καιρό είμαι μόνη.
Τουλάχιστον εσύ έχεις τον Τζέρι.
Δεν βοηθάει πάντα η παρουσία του.
Το θέμα είναι ότι εσύ έχεις επιλογή.
Μακάρι να έμενα σπίτι με τα παιδιά μου.
Αυτό μόνο δεν μπορώ να κάνω.
Έχω πάρα πολλές ευθύνες.
Πληρώνω τα έξοδά μας,
το στεγαστικό των γονιών μας, το δικό σου όταν δεν έχεις,
και ξέρω ότι δεν κάνει να το λέμε.
Τη θεραπεία της Έλεν.
Την επόμενη κρίση του Κόνορ.
Τα κάνω όλα.
Η μαμά πεθαίνει, αλλά πρώτη φορά περνάω τόσο χρόνο με τα παιδιά.
Και από πάνω νιώθω και ένοχη.
Για σχολικές παραστάσεις που έχασα, για αγώνες ποδοσφαίρου...
Είσαι από τις μαμάδες που κάθονται στην άκρη
και μοιράζουν σπιτικές μπάρες.
Είσαι δίπλα στα παιδιά σου.
Τι τυχερή που είσαι.
Θυμάσαι εκείνα τα πέδιλα...
με τα μπλε και κόκκινα λουλουδάκια;
Όχι.
Αυτά που σου πήρε η μαμά στο Χέιλινγκ Άιλαντ.
Τα θυμάσαι.
Λιποθύμησα από τη ζήλια μου.
Ο μπαμπάς θύμωσε, μας πέταξε έξω, και μας έβαλε να περπατήσουμε.
Μας πέταξε από το αμάξι.
Και ο Κόνορ
ταράχτηκε και ξέρασε στα μαλλιά της Έλεν.
Γυρίσαμε για πάρουν και σ' εμένα.
Ναι.
Το θυμάμαι.
Και μετά είχαμε τα ίδια πέδιλα.
Ταιριάζαμε.
Μια μέρα, άφησες ένα δικό σου, το αριστερό, στην παραλία.
Γυρίσαμε, αλλά δεν το βρήκαμε.
Ναι.
Θυμάσαι που έχασα κι εγώ το αριστερό;
Γιατί το συζητάμε αυτό;
Γιατί δεν το έχασα.
Το έθαψα.
- Τι; - Το έθαψα στον κήπο του σπιτιού μας.
Γιατί ήθελα να ταιριάζουμε.
Κοίτα.
Εδώ και καιρό όταν σε βλέπω,
θέλω να σου σπάσω τα μούτρα.
Αλλά είσαι πολύ καλός άνθρωπος.
Συγγνώμη.
Κι εγώ συγγνώμη.
Να κάνουμε μαζί το χριστουγεννιάτικο δείπνο;
Ναι.
Πολύ ωραία ιδέα.
Ορίστε.
"Μαμάκας".
Τι θα πει "μαμάκας";
Μαλάκας, αγάπη μου.
Έβαλα μορφίνη, Τζουν.
Θα στάζει όμορφα και αργά τις επόμενες δέκα ώρες.
Κι έτσι θα κοιμηθείς λίγο απόψε. Επιστρέφω σε λίγο.
Δεν γράφεται έτσι, μαμά. Δεν είναι καν λέξη.
Άσε με να κλέψω.
Δεν έχω κλέψει πολλές φορές.
Μακάρι να ήμουν λίγο πιο ζωηρή.
Να είχα κάνει περισσότερες τρέλες.
Άντε, βάλ' το πίσω.
Ωραία.
Πώς είναι η αδερφή σου;
Θα μαγειρέψουμε μαζί για τις γιορτές.
Μανούλα.
Τι ώρα πήγε;
Γεια σου, υπναρά.
Μπαμπά, θα μαζέψεις τις μπίρες σου;
Έκανα χώρο στο ψυγείο.
Καλά, εντάξει.
Θέλω να κατουρήσω.
Εντάξει, ναι.
Μπαμπά, όσο είσαι μέσα,
πάρε το βάζο της μαμάς απ' το κουτί και ξέπλυνέ το.
Είναι σκονισμένο.
Ναι.
Θα βάλουμε μέσα γκι.
- Μπαμπά! - Τι;
- Ήσυχα. - Ναι, εντάξει.
Κόνορ, στάσου.
Κόνορ, περίμενε!
- Ηρέμησε. - Ήταν το βάζο της μαμάς.
- Το ξέρω. - Από τις πρώτες μου αναμνήσεις.
Η μαμά μου, η γυναίκα σου, θα πεθάνει.
- Ναι... - Θα πεθάνει πολύ σύντομα.
Το αντιλαμβάνεσαι, έτσι;
Γιατί το μόνο που κάνεις είναι να κοιμάσαι,
να κάνεις άθλια αστεία, να πίνεις,
να λύνεις σταυρόλεξα
και να μη νοιάζεσαι για κανέναν.
- Κον. - Και για τίποτα πέρα από τον εαυτό σου.
Έχεις προσέξει καθόλου πού είμαστε, μπαμπά;
Είσαι εντελώς αξιολύπητος!
Σε παρακαλώ, στάσου πλάι στη μαμά
και ξύπνα επιτέλους!
Την αγαπάς ακόμα, μπαμπά;
Πάω στην παμπ.
Να πάρει.
Ευχαριστώ πολύ! Ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ όλους.
Επόμενος στη σκηνή, κάποιος που όλοι γνωρίζετε.
Μπάρι, μήπως είδες τον μπαμπά μου;
Δώσε μου ένα λεπτό, Κον.
Εντάξει.
...Μπέρνι, κι απόψε θα πω ένα τραγούδι
που λέγεται "Τζόρτζια".
Είναι για τη γυναίκα μου.
Κάποιοι ίσως να την ξέρετε.
Εγώ πάντως την ξέρω καλά.
- Δεν τη λένε... - Γαμώτο.
...Τζόρτζια, αλλά Τζουν, Τζούνι,
και απόψε δεν είναι εδώ, γιατί είναι...
Γιατί είναι στο νοσοκομείο.
Και δεν θα μείνει μαζί μας
για πολύ καιρό ακόμη.
Θέλω να πω το τραγούδι...
για να ξέρει...
Υπήρξα λίγο μαλάκας...
κακός μπαμπάς...
για τον γιο μου... Είναι καλά παιδιά, όμως.
Τέλος πάντων...
Το αφιερώνω σε όλους. Πάμε.
Τζόρτζια
Ω Τζόρτζια
Καμιά γαλήνη δεν βρίσκω
Μόνο ένας γλυκός σκοπός
Κρατά την Τζόρτζια
Στο μυαλό μου
Είπα Τζόρτζια
Ω Τζόρτζια
Τραγούδι δικό σου
Γλυκό κι απαλό αντηχεί
Σαν φεγγαρόφωτο
Που ταξιδεύει μες στα πεύκα
Άλλα χέρια με γυρεύουν
Άλλα μάτια μού γελούν
Μα στα όνειρά μου βλέπω
Τον δρόμο
Που πίσω σ' εσένα οδηγεί, Τζούνι
Ω Τζουν
Τζούνι
Καμιά γαλήνη
Δεν βρίσκω
Μόνο ένας γλυκός σκοπός
Κρατά την Τζούνι
Στο μυαλό μου
Κρατά την Τζούνι στο μυαλό μου
Εντάξει.
- Καλή τύχη. - Εντάξει.
- Βγες. - Σπρώξε. Μπράβο.
Εντάξει.
Να πάρει.
Μπαμπά;
Τι;
Είναι το γκι που θα έμπαινε στο βάζο.
Να της το δώσεις.
- Θα της άρεσε. - Ευχαριστώ, αγόρι μου.
Συγγνώμη, αγάπη μου.
Τζούνι
Ω Τζούνι
Τζούνι
Ω Τζούνι
Μόνο ένας γλυκός σκοπός
Κρατά την Τζούνι
Στο μυαλό μου
Είπα μόνο ένας γλυκός σκοπός
Κρατά την Τζούνι
Στο μυαλό μου
Θα μου τραγουδήσεις όταν πεθάνω, Μπέρνι;
Τζούνι μου.
Δεν πρόκειται να πεθάνεις.
Ναι, θα πεθάνω.
Αγαπημένο μου κορίτσι.
Κον.
Αύριο είναι Χριστούγεννα, Κον.
- Δεν νομίζω, μπαμπά. - Πρέπει να είναι.
Δεν θα τα καταφέρει.
Θα κάνουμε Χριστούγεννα αύριο.
Εντάξει.
Ναι.
Καλά Χριστούγεννα τότε.
- Τι; - Έχουν περάσει τα μεσάνυχτα.
Καλά λες.
Καλά Χριστούγεννα, αγόρι μου.
Προσοχή, παρακαλώ. Ακούστε με.
Σήμερα είναι μια πολύ ξεχωριστή μέρα
γιατί σήμερα είναι Χριστούγεννα.
Όχι, παππού.
Είναι την άλλη βδομάδα.
Ναι, είναι. Είναι Χριστούγεννα για τη γιαγιά σας.
Συγγνώμη, την αγαπάτε τη γιαγιά σας;
Ναι.
Δεν άκουσα καλά. Την αγαπάτε τη γιαγιά σας;
Ναι!
Οπότε, λοιπόν, αυτά θα είναι
τα καλύτερα Χριστούγεννα που έχουν γίνει ποτέ!
- Ναι! - Ναι! Τι;
- Ναι, παρακαλώ! - Τέλεια.
Μη φοβάσαι, Κον.
Ζήσε τη ζωή σου.
Και να είσαι ο εαυτός σου.
Σ' ευχαριστώ που είσαι η μαμά μου.
- Γύρισα. - Τα πήρες όλα;
Ναι.
Πού είναι οι χήνες;
- Σχετικά με τις χήνες... - Πού είναι οι χήνες;
Μη φρικάρεις, αλλά πήρα κάτι καλύτερο.
Εντάξει;
Άντε, ρώτα.
Τι στον διάολο πήρες;
Πήρα ματριόσκες πουλερικών.
Τι;
Φιλέτο κοτόπουλου μέσα σε φιλέτο πάπιας.
"Αυτό είναι όλο;" Όχι.
Γιατί όλα αυτά είναι μέσα σε φιλέτο χήνας.
Κι, όμως, υπάρχει. Μπουμ. Ευχαριστώ.
Και μου κόστισαν όσο δύο χήνες.
Έξι πουλιά στην τιμή των δύο!
Εντάξει; Δεν είμαι ο άρχοντας των αγορών;
Σ' αγαπώ, ανόητε.
Αν κάποιος μας ρωτούσε πώς είναι,
δεν θα μπορούσα να το περιγράψω.
Όχι.
Να περιμένεις κάποιον να πεθάνει.
- Έχω λιμοκτονήσει. - Ναι.
Δεν πήγε ούτε έντεκα.
Δεν κουνιέμαι, γιατί θα ξυπνήσει.
Θες ένα σάντουιτς; Μπορώ να πάω στο κυλικείο.
- Έχεις λεφτά; - Θα σου το φέρω. Έχω κάρτα.
Εντάξει.
Ωραία.
Εδώ θα είμαι.
- Με σάπιο τυρί ή σάπιες γαρίδες; - Και τα δύο.
Εντάξει.
Τα αυτοκόλλητα.
- Γεια. - Είσαι καλά;
Ναι, ευχαριστώ. Πάω για σάντουιτς.
Εντάξει.
Παιδιά, γρήγορα!
Σου έχουμε μια έκπληξη, μαμά.
- Θα σε πάμε κάπου ωραία. - Ναι.
- Είσαι έτοιμος; - Ναι.
Πάμε.
Πού με πάτε;
Πρόσεχε τη γωνία.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑΓΙΑ
Ποιος βγαίνει πρώτος; Οι βοσκοί ή ο Μάγος;
Οι βοσκοί, νομίζω.
Πού είναι τα στέμματα; Εσύ έχεις;
Ρίξε μια ματιά να δεις αν έρχονται.
Μια κλεφτή ματιά. Μπεν! Για να δούμε.
Έρχεται η γιαγιά; Τη βλέπεις; Έρχεται;
- Έρχεται; - Όχι γιαγιά.
- Κανείς; - Κανείς.
Μόνο μια καρέκλα.
Από δω.
Οι πόρτες ανοίγουν.
Οι πόρτες κλείνουν.
Ορίστε, γιαγιά.
Το έφτιαξα για σένα. Για την παράστασή μας.
ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΕΪΝΤΖΕΛ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΗΜΕΡΑ, ΠΑΝΩ ΟΡΟΦΟΣ
Αυτό είναι το στέμμα σου ή αυτό; Αυτό δεν είναι δικό σου;
Πρέπει να βρούμε λύση.
Πρώτα θα γίνεις πρόβατο,
και μετά θα βάλεις το στέμμα στα γρήγορα.
- Πρώτα πρόβατο. - Ναι.
- Και μετά στέμμα. - Μετά στέμμα.
Τιμπ, κλείσ' το.
Καλά Χριστούγεννα.
Μείνε εδώ. Πάω να ενημερώσω.
Πού είναι ο γάιδαρος;
Παιδιά, γρήγορα. Έφτασε!
- Έφτασε. - Έρχεται.
- Είναι εδώ. - Έτοιμος;
Μικρός, όταν έπαιξα στους Πειρατές της Πένζανς,
ο σκηνοθέτης έλεγε ότι όλα είναι θέμα ρυθμού.
- Γρήγορα, Τίμπαλτ. - Τιμπ, κλείσ' το.
Πού είναι ο γάιδαρος;
- Πού είναι η γενειάδα; - Πάρ' την.
Η δική μου;
- Μπίλι, πού είναι... - Γρήγορα.
- Καλά; - Τα έχεις όλα;
Δεν πειράζει. Βάλ' το μέσα.
Γρήγορα!
Τα παιδιά σού έχουν μια έκπληξη.
- Έλα. - Παππού!
- Τίμπι. - Τι;
- Έλα! Τα μαλλιά μου! - Πρέπει να ετοιμαστούμε.
Καλώς ήρθες στη Θεία Γέννηση, γιαγιά.
"Σε μια μικρή πόλη, τη Ναζαρέτ,
ζούσε μια νεαρή γυναίκα, η Μαρία.
Μια μέρα, εμφανίστηκε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ και της είπε ότι θα κάνει παιδί.
Ο κόσμος έλεγε ότι ήταν θαύμα, μια άμωμος σύλληψη".
Μια άμωμος σύλληψη, σαν αυτήν εδώ.
Μπα όχι. Εγώ πέρασα και καλά.
- Έλεν, σταμάτα. - Συγγνώμη.
Τέλος πάντων, "Η Μαρία κι ο Ιωσήφ πήγαν στη Βηθλεέμ για να γεννηθεί το μωρό".
Γαϊδουράκι, γαϊδουράκι
Σε σκονισμένο δρόμο...
Μπίλι, ανέβα!
Πρέπει να συνεχίσουμε
Με το πολύτιμο φορτίο σου
Ποιος είναι;
Γεια σας, κύριε. Η γυναίκα μου είναι ετοιμόγεννη.
Συγχαρητήρια.
Έχετε δωμάτιο;
Είναι Χριστούγεννα, φίλε. Είμαστε γεμάτοι.
Αν θέλετε, πηγαίνετε στον στάβλο.
Κάνει λίγο κρύο, αλλά θα βολευτείτε.
Πόσα θέλεις;
Δέκα... αρχαία λεφτά.
- Θα πληρώσω αργότερα. - Έγινε.
Έλα, Μαρία. Είναι ωραία και ζεστά.
Και μπορείς να ξαπλώσεις.
Ιωσήφ, έρχεται το μωρό.
Συγκεντρώσου. Θα τα καταφέρεις.
Εμπρός, Μαρία. Σπρώξε. Πάμε.
Πάρε ανάσα.
Σπρώξε!
Πώς να το ονομάσουμε;
Να το πούμε... Ιησού;
Καλό ακούγεται.
Στο μεταξύ, ο ουράνιος, πανέμορφος, αγγελικός Γαβριήλ
βρήκε τους βοσκούς και τους Τρεις Μάγους.
- Τα στέμματα. - Και τους οδήγησε στον Ιησού.
Του έφεραν χρυσό...
Λιβάνι...
και σμύρνα!
Ορίστε.
Τώρα σπρώξε. Από δω.
- Πάμε. - Κοίτα, Ιησού!
Σου φέραμε χρυσό, λιβάνι και σμύρνα!
Άγια Νύχτα Σε προσμένουν
Με χαρά οι χριστιανοί
Και με πίστη ανυμνούμε
Μακριά σε μια φάτνη
Σε σπηλιά ταπεινή
Ο μικρός μας Χριστούλης
Ήρθε να γεννηθεί
Τα αστέρια απ' τα ουράνια
Σκύβουν και κοιτούν
Τ' αχυρένιο κρεβάτι βλέπουν
Και απορούν
Τα χνώτα των ζώων
Έχει για ζεστασιά
Μα ο μικρός μας Χριστούλης
Πάντα χαμογελά
- Μπαμπά. - Ήρθε η ώρα.
Καλά είμαι.
Τζούνι.
Τζούνι
Ω Τζούνι
Μόνο ένας γλυκός σκοπός
Κρατά την Τζούνι
Στο μυαλό μου
Είπα Τζούνι
Ω Τζούνι
Τραγούδι δικό σου
Γλυκό κι απαλό αντηχεί
Που ταξιδεύει μες στα πεύκα
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ...
Ματριόσκα δύο χρόνια στη σειρά. Έχει γίνει παράδοση.
Γεια σου, αγαπημένο μικρό πλασματάκι.
Ελπίζω μια μέρα να διαβάσεις το γράμμα και να νιώσεις ότι με γνώρισες κάπως.
Θα ήθελα όσο τίποτα να σε γνωρίσω.
Είσαι πανέμορφο. Είμαι σίγουρη.
Και θα μοιάζεις στη μαμά σου.
Είναι πολύ ιδιαίτερο άτομο.
Ποτέ δεν την ένοιαζε τι σκέφτονταν οι άλλοι,
και πάντα τη θαύμαζα.
Πες της, όμως, ότι η γιαγιά λέει
να μη φοράει κίτρινο.
Θα σ' ακούσει.
Μακάρι να ήμουν κι εγώ εκεί,
αλλά έχεις μια υπέροχη οικογένεια να σε καλωσορίσει.
Η θεία Μόλι, η θεία Τζούλια
και ο θείος Κόνορ
θα σου κρατούν το χέρι
και θα σε αγαπούν ό,τι κι αν γίνει.
Όπως κι εγώ.
Πάρα πολύ.
Χαίρομαι που θα γνωρίσεις αυτόν τον όμορφο κόσμο.
Έχεις όλη τη ζωή μπροστά σου, αγάπη μου.
Να φτιάξεις πολλές αναμνήσεις.
Οι καλές σε κρατούν στη ζωή για πάντα.
Όπως κι εμένα.
ΓΙΑΓΙΑ
Θυμήσου να μην παίρνεις τα πράγματα πολύ σοβαρά.
Είναι σημαντικό να γελάς.
Θα σου μάθει ο παππούς σου.
Πες στη μαμά ότι μου λείπει
και ότι είμαι περήφανη γι' αυτήν.
Και ποτέ μα ποτέ μη σταματήσεις να της λες
ότι την αγαπάς.
Θα την κάνεις πολύ ευτυχισμένη.
Έζησα μια υπέροχη ζωή.
Ήμουν μέλος αυτής της οικογένειας.
Το μεγαλύτερο επίτευγμά μου
και η μεγαλύτερη περιπέτειά μου.
Σηκώστε τα ποτήρια.
Στην Τζουν.
- Στη γιαγιά. - Στη μαμά.
- Στην Τζουν. - Στη μαμά.
- Καλά Χριστούγεννα.
Σ' αγαπώ.
Στην υγειά σου.
Αν ποτέ με χρειαστείς, θα είμαι εδώ.
Θα περιφέρομαι στις αναμνήσεις μου
από τη μία στην άλλη.
Μπέντζι, χιονίζει!
Θα είμαι για πάντα εδώ, άγγελέ μου,
με όλη μου την καρδιά και την ψυχή.
Μέχρι να βρεθούμε κάποια μέρα.
Σ' αγαπώ.
Σας αγαπώ όλους.
Αντίο.
Τζουν.
Υποτιτλισμός: Γεωργία Ιορδανίδου